title: 1999/695/ΕΚ: Απόφαση της Επιτροπής, της 15ης Σεπτεμβρίου 1999, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 της συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ (Υπόθεση αριθ. IV/36.748 - REIMS ΙΙ) [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(1999) 2596] (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

eurovoc_concepts:
Universal Postal Union
agreement (EU)
application of EU law
postal service
provision of services

text: 26. 10. 1999 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 275/17 II (Πράξεις για την ισχύ των οποίων δεν απαιτείται δηµοσίευση) ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 15ης Σεπτεµβρίου 1999 σχετικά µε διαδικασία εφαρµογής του άρθρου 81 της συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 της συµφωνίας για τον ΕΟΧ (Υπόθεση αριθ. IV/36. 748 — REIMS ΙΙ) [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθµό Ε(1999) 2596] (Κείµενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (1999/695/ΕΚ) Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, τη συµφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονοµικό Χώρο, τον κανονισµό αριθ. 17 του Συµβουλίου, της 6ης Φεβρουαρίου 1962, πρώτο κανονισµό εφαρµογής των άρθρων 85 και 86 της συνθήκης (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 1216/1999 (2), και ιδίως τα άρθρα 6 και 8, την αίτηση αρνητικής πιστοποίησης και την κοινοποίηση για τη χορήγηση απαλλαγής που υποβλήθηκαν δυνάµει των άρθρων 2 και 4 του κανονισµού αριθ. 17 στις 31 Οκτωβρίου 1997 καθώς και τις συµπληρωµατικές κοινοποιήσεις που υποβλήθηκαν στις 12 Ιανουαρίου 1998, στις 2 Φεβρουαρίου 1998 και στις 28 Σεπτεµ- βρίου 1998, τη σύνοψη της αίτησης και της κοινοποίησης που δηµοσιεύθηκε δυνάµει του άρθρου 19 παράγραφος 3 του κανονισµού αριθ. 17 (3), «REIMS ΙΙ») δυνάµει του κανονισµού αριθ. 17 προκειµένου να χορηγηθεί αρνητική πιστοποίηση ή απαλλαγή βάσει του άρθρου 81 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ. Μετά την προσχώρηση και άλλων ταχυδροµικών φορέων στη συµφω- νία τα στοιχεία που περιλαµβάνονται στην παρούσα συµφω- νία συµπληρώθηκαν και τροποποιήθηκαν µε επιστολές της 12ης Ιανουαρίου 1998 και της 2ας Φεβρουαρίου 1998 αντίστοιχα. Τέλος, κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή µια πρώτη συµπληρωµατική συµφωνία µε επιστολή της 28ης Σεπτεµ- βρίου 1998. Σε επιστολή της 30ής Ιουλίου 1998, τα µέρη διευκρίνισαν έκτοτε ότι η αίτησή τους βασιζόταν επίσης στις σχετικές διατάξεις της συµφωνίας για τον ΕΟΧ (άρθρο 53). II. ΤΑ ΜΕΡΗ Μετά από διαβουλεύσεις µε την συµβουλευτική επιτροπή περιορι- στικών πρακτικών και δεσποζουσών θέσεων, (2) Εκτιµώντας ότι: A. ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ I. ΕΙΣΑΓΩΓΗ (1) Στις 31 Οκτωβρίου 1997, κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή µία συµφωνία µεταξύ των φορέων εκµετάλλευσης ταχυδρο- µικών υπηρεσιών για τα καταληκτικά τέλη (συµφωνία (1) ΕΕ 13 της 21. 2. 1962, σ. 204/62. (2) ΕΕ L 148 της 15. 6. 1999, σ. 5. (3) ΕΕ C 371 της 1. 12. 1998, σ. 7. Κατά την ηµεροµηνία της κοινοποίησής της, τη συµφωνία REIMS ΙΙ είχαν υπογράψει δεκατρείς δηµόσιοι ταχυδροµικοί φορείς (∆ΤΦ). Έκτοτε, στη συµφωνία προσχώρησαν άλλοι τρεις ∆ΤΦ. Στα µέρη της συµφωνίας περιλαµβάνονται πλέον οι ∆ΤΦ όλων των κρατών µελών εκτός των Κάτω Χωρών και τους ∆ΤΦ της Νορβηγίας και της Ισλανδίας: Austrian Post, La Poste/De Post (Βέλγιο), Post Danmaτk, Finland Post, La Poste (Γαλλία), Deutsche Post, ελληνικά ταχυδροµεία ΕΛΤΑ, Iceland Post, Αn Post (Ιρλανδία), Poste Italiane, Entreprise des Postes & Télécommunications (Λουξεµ- βούργο), Norway Post, CTT Correios de Portugal, Cor- reos y Telégrafos (Ισπανία), Sweden Post και Τhe Post Office (Ηνωµένο Βασίλειο). Τα µέρη είναι οι ταχυδροµικοί φορείς στους οποίους έχει ανατεθεί η παροχή δηµόσιας υπηρεσίας στα αντίστοιχα κράτη µέλη. L 275/18 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 26. 10. 1999 (3) τοµέας Μέχρι στιγµής, µόνο σε δύο από τα κράτη µέλη (Σουηδία και Φινλανδία) ο ταχυδροµικός είναι πλήρως ελευθερωµένος. Οι ∆ΤΦ σε όλες τις άλλες υπό εξέταση χώρες διαθέτουν έναν προστατευόµενο τοµέα, δυνάµει της εθνικής νοµοθεσίας, στον οποίο έχουν το αποκλειστικό δικαίωµα παροχής υπηρεσιών. Η οδηγία 97/67/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συµβουλίου, της 15ης ∆εκεµβρίου 1997, χετικά µε τους κοινούς κανόνες για την ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς κοινοτικών ταχυδροµικών υπηρεσιών και τη βελτίωση της ποιότητας των παρεχοµένων υπηρεσιών (4), προβλέπει στο άρθρο 7 παράγραφοι 1 και 2 τα εξής: Στο µέτρο που είναι αναγκαίο για τη διατήρηση της «1. καθολικής υπηρεσίας, οι υπηρεσίες που µπορούν να ανα- τίθενται αποκλειστικά από κάθε κράτος µέλος στον φορέα παροχής καθολικής υπηρεσίας είναι η συλλογή, η διαλογή, η µεταφορά και η διανοµή των αντικειµένων αλληλογραφίας εσωτερικού, είτε µε ταχύτερη διανοµή είτε όχι, των οποίων η τιµή είναι µικρότερη από το πενταπλάσιο του δηµοσίου τέλους ενός αντικειµένου αλληλογραφίας της πρώτης βαθµί- δας βάρους της ταχύτερης τυποποιηµένης κατηγορίας, αν υπάρχει, εφόσον το βάρος τους δεν υπερβαίνει τα 350 γρ. Εξαιρέσεις ως προς τους περιορισµούς βάρους και τιµής είναι δυνατόν να επιτρέπονται στην περίπτωση που παρέχο- νται δωρεάν ταχυδροµικές υπηρεσίες σε άτοµα τυφλά ή µε σοβαρά προβλήµατα όρασης. Στο µέτρο που είναι αναγκαίο για τη διατήρηση της 2. καθολικής υπηρεσίας, η διασυνοριακή αλληλογραφία και το διαφηµιστικό ταχυδροµείο µπορούν να συνεχίσουν να ανα- τίθενται κατ’ αποκλειστικότητα εντός των ορίων τιµής και βάρους που προβλέπονται στην παράγραφο 1. » Τουλάχιστον ένα µέρος των ταχυδροµικών υπηρεσιών (και συγκεκριµένα οι υπηρεσίες ταχυδροµείου µε προτεραιότητα) έχει ανοίξει στον ανταγωνισµό σε όλες τις υπό εξέταση χώρες. Καθένα από τα µέρη είναι ο σηµαντικότερος ταχυ- δροµικός φορέας της χώρας του και ορισµένα από αυτά έχουν σπουδαιότατο κύκλο εργασιών. Για παράδειγµα, το 1997 ο µεγαλύτερος φορέας, η Deutsche Post AG, σηµείωσε κύκλο εργασιών 27,136 δισεκατοµµυρίων γερµα- νικών µάρκων (13,874 δισεκατοµµύρια ευρώ). III. ΟΙ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΓΟΡΕΣ (4) Η κοινοποιηθείσα συµφωνία αφορά τις αγορές κανονικού διασυνοριακού ταχυδροµείου (έναντι του κατεπείγοντος) µεταξύ των ενεχόµενων χωρών, δηλαδή ταχυδροµείο απο- στελλόµενο από µια από τις χώρες αυτές σε µια άλλη της ίδιας οµάδας. Η συµφωνία καλύπτει όλα τα ταχυδροµικά αντικείµενα όπως ορίζονται στο άρθρο 8 της Universal Postal Couvcution (βλέπε παρακάτω σηµείο 7) µε εξαίρεση τους «σάκους Μ» (5). Ο ορισµός αυτός περιλοιµβάνει στοι- χεία τα οποία συνήθως ζυγίζουν µέχρι δύο χιλιόγραµµα (6). Σύµφωνα µε έρευνα που πρόσφατα πραγµατοποιήθηκε µε πρωτοβουλία της Επιτροπής (7), η αγορά διασυνοριακού ταχυδροµείου της ΕΕ περιλαµβάνει 5,5 δισεκατοµµύρια επι- (4) ΕΕ L 15 της 21. 1. 1998, σ. 14. (5) Σάκοι µε ταχυδροµείο χύδην για τον ίδιο παραλήπτη. (6) Ο ορισµός αυτός περιλαµβάνει έντυπο υλικό και αντικείµενα µε βιβλία και φυλλάδια µέχρι βάρους πέντε χγρ. καθώς και αναγνώσµατα για τυφλούς µέχρι επτά χγρ. (7) PriceWaterhouseCoopers, Liberalisation of incoming and outgoing intra-Community cross-border mail, December 1998. στολές 1996) εκτιµώµενης αξίας 1 έως 1,2 δισεκατοµµύρια ευρώ (65 % της συνολικής διασυνοριακής αγοράς). Η σπου- δαιότητα του διασυνοριακού ταχυδροµείου ποικίλλει από χώρα σε χώρα. Σε µικρότερα κράτη µέλη το ταχυδροµείο γενικά αντιπροσωπεύει µεγαλύτερο µερίδιο της συνολικής ταχυδροµικής αγοράς απ’ ό,τι σε µεγαλύτερα κράτη µέλη. Κατά µέσο όρο το διασυνοριακό ταχυδροµείο υπολογίζεται ότι αντιπροσωπεύει αρκετά λιγότερο από το 10 % της συνο- λικής ταχυδροµικής αγοράς της ΕΕ (8). επιχειρήσεις συγκεντρώνουν Η σχετική αγορά δύναται να διαιρεθεί περαιτέρω στην αγορά διασυνοριακού ταχυδροµείου στην οποία οι ∆ΤΦ και ιδιωτικές ταχυδροµείο από πελάτες ευρισκόµενους στην χώρα καταγωγής προς παρά- δοση σε άλλες χώρες και στην υποαγορά εισερχόµενου διασυνοριακού ταχυδροµείου στην οποία οι ∆ΤΦ προσφέ- ρουν υπηρεσίες παράδοσης διασυνοριακού ταχυδροµείου σε ∆ΤΦ και ιδιωτικές επιχειρήσεις. εισέλθει ιδιωτικές Για ιστορικούς λόγους (συν τοις άλλοις, των εθνικών µονοπωλίων) το διασυνοριακό ταχυδροµείο ανήκε κατά παράδοση στον τοµέα δραστηριότητας των ∆ΤΦ. Ωστόσο, στην αγορά εξερχόµενου διασυνοριακού ταχυδροµείου έχουν εταιρείες µέσω της αναταχυ- δρόµησης (remail). Ο όρος αυτός περιγράφει τις δραστη- ριότητες επιχειρήσεων που παραλαµβάνουν ταχυδροµείο στη χώρα Α και το µεταφέρουν στη χώρα Β όπου διοχετεύεται στον κανονικό ταχυδροµικό ρου. Οι υπηρεσίες αναταχυ- δρόµησης διακρίνονται συνήθως σε τρεις κατηγορίες (9): «ABC remail» (όταν ο τελικός παραλήπτης εδρεύει στη χώρα Γ), «ΑΒΒ remail» (όταν ο τελικός παραλήπτης εδρεύει στη χώρα Β) και «ΑΒΑ remail» (όταν ο τελικός παραλήπτης εδρεύει στη χώρα Α). Τέτοιες υπηρεσίες παρέχουν και ορι- σµένοι ∆ΤΦ. IV. ΙΣΤΟΡΙΚΟ 1. Καταληκτικά τέλη Σχεδόν όλες οι χώρες του κόσµου είναι µέλη της παγκό- σµιας ταχυδροµικής ένωσης (Universal Postal Union — UPU), η οποία ιδρύθηκε το 1874. Η UPU διοργανώνει κάθε πέντε χρόνια ένα συνέδριο στο πλαίσιο του οποίου αναθεω- ρείται η παγκόσµια ταχυδροµική σύµβαση («σύµβαση UPU») η οποία αποτελεί το πλαίσιο για τις σχέσεις µεταξύ των ταχυδροµικών διοικήσεων. Βάσει της σύµβασης UPU, τα µέλη της UPU συµφωνούν να παρέχουν υπηρεσίες παρά- δοσης στη χώρα τους για το εισερχόµενο διασυνοριακό ταχυδροµείο. Μέχρι το 1969 οι ταχυδροµικοί φορείς δεν παρείχαν άµεση αµοιβαία αµοιβή για την παράδοση διεθνούς ταχυδροµείου εφόσον θεωρούσαν δεδοµένο ότι σε κάθε αποστολή ταχυ- δροµικού αντικειµένου αντιστοιχούσε µία απάντηση και ότι, ως εκ τούτου, υπήρχε γενικότερη ισορροπία στην κίνηση. Με τον καιρό όµως εµφανίσθηκαν ανισορροπίες και διαπι- στώθηκε ότι η υπόθεση αυτή ήταν λανθασµένη. Η UPU αντέδρασε στις εξελίξεις αυτές µε την εισαγωγή, το 1969, ενός συστήµατος αµοιβής για τα έξοδα διακίνησης και παράδοσης διασυνοριακού ταχυδροµείου στη χώρα προορισµού. Τα τέλη που πρέπει να καταβάλλονται για τις υπηρεσίες αυτές είναι γνωστά ως «καταληκτικά τέλη». Η (5) (6) (7) (8) (9) (8) Η µελέτη PriceWaterhouseCoopers που προαναφέρεται (υποσηµείωση 7) δίνει ένα ποσοστό 6,3 %. Ωστόσο, δεν λαµβάνει υπόψη την κατά- σταση που επικρατεί σε όλα τα κράτη µέλη. (9) Βλέπε υπόθεση Τ-110/95, IECC κατά Επιτροπής, απόφαση του Πρωτοδι- κείου, της 16ης Σεπτεµβρίου 1998, Συλλογή 1998, ΙΙ, σ. 3605, αιτιο- λογική σκέψη 2. 26. 10. 1999 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 275/19 (10) (11) χρησιµοποιούµενη µέθοδος βασιζόταν στον καθορισµό µιας τιµής ανά χιλιόγραµµο βάρους, η οποία ήταν κοινή για όλους τους υπό εξέταση ταχυδροµικούς φορείς. Το σύστηµα αυτό δεν ήταν ικανοποιητικό εφόσον δεν αντικα- τόπτριζε ικανοποιητικά τη διάρθρωση του κόστους των µεµονωµένων φορέων. Το σύστηµα παρουσίαζε επίσης εγγε- νείς ελλείψεις καθώς δεν λάµβανε υπόψη το πραγµατικό κόστος παράδοσης, δεδοµένου ότι η παράδοση ενός ταχυ- δροµικού αντικειµένου βάρους ενός κιλού κοστίζει λιγότερο από πενήντα επιστολές βάρους 20 γραµµαρίων έκαστη. Τα µειονεκτήµατα του συστήµατος αυτού οδήγησαν τους ταχυδροµικούς φορείς αρκετών ευρωπαϊκών χωρών στην εκπόνηση ενός διαφορετικού συστήµατος στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής διάσκεψης ταχυδροµικών και τηλεπικοινωνιακών φορέων («CEPT»), µιας επιµέρους οµάδας στο πλαίσιο της UPU. Αποτέλεσµα των συζητήσεων αυτών, το 1987, ήταν η επεξεργασία µιας µεθόδου («σύστηµα CEPT») βάσει της οποίας η καταβλητέα αµοιβή περιλαµβάνει δύο συνιστώσες: µία τιµή ανά ταχυδροµικό αντικείµενο (τελικά 0,147 ΕΤ∆) και µία τιµή ανά χιλιόγραµµο βάρους (τελικά, 1,491 ΕΤ∆) (10). Για µία κοινή επιστολή (11) τα καταληκτικά τέλη ανέρχονται µε τον τρόπο αυτό σε 0,205 ευρώ. Σε σύγκριση µε το προηγούµενο επίπεδο αµοιβής βάσει του συστήµατος UPU, το σύστηµα CEPT οδήγησε σε σηµαντική αύξηση για τα περισσότερα από τα είδη ταχυδροµείου. Ωστόσο, το σύστηµα CEPT δεν αντικατόπτριζε ακόµη το πραγµατικό κόστος παράδοσης στη χώρα προορισµού. Το 1993, έπειτα από καταγγελία της International Express Carriers Conference (IECC), η Επιτροπή προέβη σε δήλωση αιτιάσεων στην οποία εξέφρασε την άποψη ότι το σύστηµα CEPT αντέβαινε στο άρθρο 81 παράγραφος 1, εφόσον καθόριζε ενιαία τιµή για την παράδοση του εισερχόµενου διεθνούς ταχυδροµείου. Η Επιτροπή θεώρησε επίσης ότι το άρθρο 81 παράγραφος 3 δεν µπορούσε να εφαρµοστεί στην περίπτωση εκείνη εφόσον ο καθορισµός των καταληκτικών τελών δεν είχε γίνει βάσει του κόστους. Στο πλαίσιο αυτό η Επιτροπή εξέφρασε την άποψη ότι η µέθοδος υπολογισµού των καταληκτικών τελών πρέπει να βασίζεται εξ ολοκλήρου στο κόστος ή, τουλάχιστον, σε µία ορθότερη προσέγγιση του κόστους αυτού, για παράδειγµα µε τον υπολογισµό των καταληκτικών τελών ως ποσοστό των εγχώριων τιµολογίων στη χώρα προορισµού. Εντούτοις, λόγω των µετέπειτα εξελί- ξεων (οι οποίες περιγράφονται στις επόµενες παραγράφους) η Επιτροπή αποφάσισε στην περίπτωση εκείνη να µην εκδό- σει απαγορευτική απόφαση. Η προσέγγιση που υιοθέτησε η Επιτροπή επιβεβαιώθηκε από το Πρωτοδικείο των Ευρω- παϊκών Κοινοτήτων µε την απόφαση της 16ης Σεπτεµβρίου 1998 στην υπόθεση Τ-110/95 (IECC κατά Επιτροπής) (12). (10) Ειδικά τραβηκτικά δικαιώµατα («special drawing rights»). Το 1997 1 ΕΤ∆ αντιστοιχούσε σε 0,824 ευρώ. (11) Η οποία, σύµφωνα µε τα στοιχεία της συµφωνίας REIMS ΙΙ, ζυγίζει 14,63 γρ. (12) Εφεση κατά της αποφάσεως αυτής εκκρεµεί στο ∆ικαστήριο των Ευρω- παϊκών Κοινοτήτων (C-449/98P). (12) (13) 2. Η πρώτη συµφωνία REIMS (REIMS Ι) Στις 2 Ιουνίου 1995 δεκατέσσερις ∆ΤΦ συνήψαν συµφωνία σχετικά µε τις αµοιβές για τις υποχρεωτικές παραδόσεις των διασυνοριακών ταχυδροµείων («Συµφωνία REIMS Ι»), η οποία υπεγράφη εκ νέου στην τροποποιηθείσα µορφή της από 16 ∆ΤΦ, στις 13 ∆εκεµβρίου 1995. Συµβαλλόµενα µέρη της συµφωνίας ήταν οι ∆ΤΦ όλων των κρατών µελών πλην της Ισπανίας, και οι ∆ΤΦ της Νορβηγίας και της Ισλανδίας. Τον ∆εκέµβριο του 1995 υποβλήθηκε στην Επι- τροπή αίτηση αρνητικής πιστοποίησης/απαλλαγής (13). Βάσει της συµφωνίας REIMS Ι, τα καταληκτικά τέλη έπρεπε να συνδέονται, για πρώτη φορά, µε τα εγχώρια τιµολόγια σε ολόκληρη την Ευρώπη (14). Τα καταληκτικά τέλη έπρεπε να αυξηθούν, στο πλαίσιο ετησίων αυξήσεων, στο 80 % των εγχώριων τιµολογίων µε σηµείο αναφοράς την αµοιβή βάσει του συστήµατος CEPT. Η αύξηση θα ήταν 15 % το 1997 και το 1998 και 20 % το 1999 και το 2000 (15). Με την τελική αύξηση, το 2001, τα καταληκτικά τέλη θα έφθαναν στο τελικό επίπεδο (δηλαδή 80 % των εγχώριων τιµολο- γίων). Οι αυξήσεις αυτές συνδέονταν στενά µε συγκεκριµέ- νους στόχους όσον αφορά τη βελτίωση της ποιότητας της παρεχόµενης υπηρεσίας. Οι ταχυδροµικοί φορείς που δεν επιτύγχαναν τους καθορισµένους στόχους δεν µπορούσαν να αυξήσουν τα καταληκτικά τους τέλη. (14) Η περίοδος ισχύος της συµφωνίας REIMS Ι είχε εξαρτηθεί από τον όρο της προσχώρησης σ’ αυτήν του ισπανικού ∆ΤΦ στις 31 Μαΐου 1997. ∆εδοµένου ότι ο όρος αυτός δεν τηρήθηκε, η συµφωνία REIMS Ι έπαυσε να ισχύει στις 30 Σεπτεµβρίου 1997. V. Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ REIMS ΙΙ 1. Μέλη της συµφωνίας (15) Στη συµφωνία µπορούν να προσχωρήσουν δηµόσιοι και ιδιωτικοί φορείς στους οποίους έχει ανατεθεί αποστολή παροχής καθολικής υπηρεσίας ταχυδροµικής παράδοσης υπό τον όρο ότι υποχρεούνται, ή συµφωνούν να παράσχουν την εν λόγω υπηρεσία στους υπόλοιπους συµβαλλόµενους. 2. Περιεχόµενο της συµφωνίας α) Στόχοι (16) Σύµφωνα µε τους συµβαλλόµενους, οι κύριοι στόχοι της συµφωνίας είναι πρώτον να εξασφαλίσει στους συµβαλλόµε- νους δίκαιη αµοιβή για την παράδοση του διασυνοριακού ταχυδροµείου, η οποία θα αντικατοπτρίζει περισσότερο τα πραγµατικά έξοδα παράδοσης κάθε συµβαλλόµενου και, δεύτερον, να βελτιώσει την ποιότητα της υπηρεσίας διασυ- νοριακού ταχυδροµείου. (13) Υπόθεση ΙV/35. 849. Σχετική ανακοίνωση δηµοσιεύθηκε στην ΕΕ C 42 της 14. 2. 1996, σ. 7. (14) Οι πέντε χώρες µέλη της ταχυδροµικής ένωσης σκανδιναβικών χωρών (∆ανία, Φινλανδία, Ισλανδία, Νορβηγία και Σουηδία) εφαρµόζουν, από το 1989, ένα σύστηµα βάσει του οποίου οι ταχυδροµικοί φορείς τους καταβάλλουν ο ένας στον άλλον αµοιβή για το ταχυδροµείο που ανταλλάσσεται µεταξύ των χωρών αυτών, η οποία αποτελεί ποσοστό (πρώτα 60 %, έπειτα 70 %) του εγχώριου τιµολογίου στη χώρα παρά- δοσης. Το επίπεδο αµοιβής συνδέεται µε την ποιότητα της παρεχόµενης υπηρεσίας όσον αφορά τόσο το εισερχόµενο όσο και το εξερχόµενο ταχυδροµείο. Αν η παρεχόµενη υπηρεσία δεν ανταποκρίνεται στα ποιο- τικά πρότυπα, η αµοιβή µειώνεται. (15) Για την Ελλάδα οι αυξήσεις έπρεπε να είναι 7 %, 11 %, 15 % και 20 % αντιστοίχως. L 275/20 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 26. 10. 1999 β) Καταληκτικά τέλη αα) Αρχή (17) Η συµφωνία REIMS ΙΙ συνδέει τα τερµατικά τέλη µε τα τιµολόγια εγχώριου ταχυδροµείου στη χώρα προορισµού και την ποιότητα της παρεχόµενης υπηρεσίας από τον ταχυ- δροµικό φορέα που παραδίδει το ταχυδροµείο. Βάσει της συµφωνίας, τα καταληκτικά τέλη θα αυξηθούν κατά τη διάρκεια. µεταβατικής περιόδου µέχρις ότου φθάσουν (µε τη δυνατότητα επιβολής κυρώσεων οι οποίες θα αυξάνονται σε περίπτωση µη επίτευξης επιδιωκόµενων ποιοτικών των στόχων) το ανώτατο όριο 80 % των εγχώριων τιµολογίων το 2001. (18) Οι συµβαλλόµενοι παραδέχονται ότι επί του παρόντος δεν είναι σε θέση να αποδείξουν ότι 80 % των εγχώριων τιµολο- γίων αντιστοιχούν στο κόστος παράδοσης του εισερχόµενου διασυνοριακού ταχυδροµείου. Το επιχείρηµα το οποίο προ- βάλουν είναι ότι αυτό οφείλεται στις διαφορές µεταξύ των εξόδων των µεµονωµένων µερών και της έλλειψης συστήµα- τος κοστολόγησης που να τους επιτρέπει να υπολογίσουν µε ακρίβεια το κόστος δεδοµένης υπηρεσίας. Εντούτοις, οι συµβαλλόµενοι ισχυρίζονται ότι ο συντελεστής που έχει επιλεγεί ανταποκρίνεται σε µεγάλο βαθµό στα τρέχοντα έξοδα των ταχυδροµικών φορέων. Στο πλαίσιο αυτό, τα ταχυδροµικούς µέρη υπέβαλαν στοιχεία για αρκετούς φορείς προκειµένου να υποστηρίξουν το συµπέρασµα το οποίο έχουν συνάγει. (19) (20) ββ) Εγχώρια τιµολόγια που αποτελούν σηµείο αναφοράς Τα εγχώρια τιµολόγια περιλαµβάνουν συνήθως διάφορες βαθµίδες βάρους (π. χ. 20, 50 και 100 γρ. για τις επιστο- λές). Βάσει της συµφωνίας, τα διάφορα αυτά τιµολόγια µετατρέπονται, βάσει µιας ενιαίας µεθόδου, σε γραµµικά τιµολόγια για τον υπολογισµό των καταληκτικών τελών. Έτσι, η συµφωνία διακρίνει τρεις κατηγορίες: επιστολές µεγέθους C5 και ανώτατου βάρους 100 γραµµα- ρίων· λεπτά και επίπεδα αντικείµενα έως και µεγέθους C4 και ανώτατου βάρους 500 γραµµαρίων· δέµατα κάθε είδους εντός των ορίων που έχει καθορίσει η UPU για το µέγεθος και το βάρος. Ένα παράδειγµα είναι αρκετό για να γίνει κατανοητή η προσέγγιση αυτή. Σύµφωνα µε την ενιαία µέθοδο που χρησιµοποιείται στη συµφωνία, ένας τόνος (ή για την ακρί- βεια 999,9 χγρ. ) ταχυδροµείου που αποτελείται από επι- στολές περιλαµβάνει 68 336 αντικείµενα εκ των οποίων 83,01 % είναι επιστολές βάρους έως 20 γρ. , 15,71 % επι- στολές βάρους 20 έως 50 γρ. και 1,28 % επιστολές βάρους 50 έως 100 γρ. Συνεπώς µια επιστολή ζυγίζει κατά µέσο όρο 14,63 γρ. Ανάλογα στοιχεία και υπολογισµοί γίνονται για τα λεπτά και επίπεδα αντικείµενα και τα δέµατα. Τα γραµµικά τιµολόγια υπολογίζονται βάσει της ενιαίας αυτής µεθόδου, µε τη χρησιµοποίηση της στατιστικής µεθό- δου των ελαχίστων τετραγώνων. (21) Οι µεταβολές στα εγχώρια τιµολόγια θα λαµβάνονται υπόψη µόνο για τον υπολογισµό των καταληκτικών τελών αν κοινοποιούνται µέχρι την 1η Σεπτεµβρίου του έτους που προηγείται του υπόψη έτους. γγ) Επίπεδα καταληκτικών τελών (22) Η συµφωνία προβλέπει τέσσερα επίπεδα καταληκτικών τελών: — Επίπεδο 1. Ταχυδροµικά αντικείµενα µε προτεραιότητα σε µεικτούς ταχυδροµικούς σάκους (οι οποίοι είναι δυνατό να περιέχουν επιστολές, λεπτά και επίπεδα αντι- κείµενα και δέµατα). Τα καταληκτικά τέλη για τα αντι- κείµενα του είδους αυτού θα είναι τελικά 80 % των εγχώριων τιµολογίων χωρίς τον ΦΠΑ (16), — Επίπεδο 2. Οι ∆ΤΦ παραλαβής µπορούν να προσφέρουν εκπτώσεις στην αµοιβή του επιπέδου 1 βάσει της κατα- νοµής εργασίας/προετοιµασίας του ταχυδροµείου (π. χ. προδιαλογή του ταχυδροµείου βάσει του σχήµατος ή του προορισµού). Οι ίδιες εκπτώσεις θα ισχύουν, υπό τις ίδιες προϋποθέσεις, για όλους τους αποστέλλοντες ∆ΤΦ. Τα µέρη υποχρεούνται να ενηµερώσουν την IPC (17) µέχρι τις 31 ∆εκεµβρίου 1998 σχετικά µε τα ποσοστά και τους όρους των εκπτώσεων αυτών, — Επίπεδο 3. Όλοι οι συµβαλλόµενοι είναι υποχρεωµένοι να παρέχουν αµοιβαία πρόσβαση στα «γενικώς εφαρµο- ζόµενα τιµολόγια» (όπως για παράδειγµα στις τιµές για το ταχυδροµείο χύδην, όπως τα διαφηµιστικά ένπυπα, το έντυπο υλικό ή τα περιοδικά) στη χώρα παράδοσης. Αυτό το επίπεδο αµοιβής (το οποίο είναι συνήθως χαµη- λότερο από τα υπόλοιπα επίπεδα) έχει ιδιαίτερη σπου- δαιότητα για τον σηµαντικό όγκο του διασυνοριακού εµπορικού ταχυδροµείου, — ταχυδροµικές αποστολές που δεν έχουν χαρακτήρα προ- τεραιότητας. Στο ταχυδροµείο που δεν έχει χαρακτήρα προτεραιότητας θα εφαρµόζονται καταληκτικά τέλη κατά 10 % χαµηλότερα από τα καταληκτικά τέλη που εφαρµόζονται στις ταχυδροµικές αποστολές του επιπέ- δου 1 (18). Τα καταληκτικά τέλη τα οποία δικαιούται να εισπράξει ένας συµβαλλόµενος δεν θα είναι σε καµία περίπτωση (µετά την αφαίρεση των κυρώσεων) χαµηλότερα από τα καταληκτικά τέλη στο πλαίσιο του συστήµατος CEPT, εκτός από χώρες όπου το 80 % των εγχώριων τιµολογίων του ∆ΤΦ παρα- λαβής είναι χαµηλότερο από την τιµή CEPT. Στις χώρες αυτές τα καταληκτικά τέλη δεν θα είναι ποτέ κάτω από 80 % των εγχώριων τιµών. (23) δδ) Μεταβατική περίοδος (24) Τα καταληκτικά τέλη πρόκειται να αυξηθούν (ή έχουν αυξ- ηθεί) (µε το ενδεχόµενο επιβολής κυρώσεων σε περίπτωση µη επίτευξης των ποιοτικών στόχων που έχουν τεθεί) κατά τη διάρκεια µεταβατικής περιόδου, ως εξής: 1997: επίπεδο CEPT + 15 % (19) 1998: 55 % των εγχώριων τιµολογίων 1999: 65 % των εγχώριων τιµολογίων (16) Στις χώρες στις οποίες οι ταχυδροµικές υπηρεσίες έχουν πλήρως ελευθερωθεί, όπου εφαρµόζεται ενιαίο τιµολόγιο σε ολόκληρη τη χώρα και στις οποίες επιβάλλεται ΦΠΑ στις εγχώριες ταχυδροµικές υπηρεσίες, το εγχώριο τιµολόγιο που θα πρέπει να χρησιµοποιηθεί για τον υπολο- γισµό των καταληκτικών τελών πρέπει να αυξηθεί κατά ποσοστό που θα ισούται µε το ήµισυ του συντελεστή ΦΠΑ, µε ανώτατο όριο 12,5 %. (17) Η International Post Corporation, οργανισµός µε έδρα τις Βρυξέλλες, ο οποίος επικουρεί τους συµβαλλόµενους (µεταξύ άλλων) στην εφαρ- µογή της συµφωνίας REIMS ΙΙ. (18) Κατ’ εξαίρεση, τα καταληκτικά τέλη για ταχυδροµείο που δεν έχει χαρακτήρα προτεραιότητας και το οποίο παραδίδεται από τον ταχυδρο- µικό φορέα του Ηνωµένου Βασιλείου θα είναι, λαµβανοµένων υπόψη των χαµηλών εγχώριων τιµολογίων για το ταχυδροµείο µε χαρακτήρα προτεραιότητας στο Ηνωµένο Βασίλειο, µόνο κατά 5 % χαµηλότερα από τα καταληκτικά τέλη που θα καταβάλλονται για το ταχυδροµείο προτε- ραιότητας µέχρι το τέλος του 2000. Ο ταχυδροµικός φορέας του Ηνωµένου Βασιλείου θα πρέπει εντούτοις να υποβάλει, πριν τις 31 Οκτωβρίου 2000, νέα προσφορά για τα καταληκτικά τέλη που θα καταβάλλονται από την 1η Ιανουαρίου 2001. Κατ’ εξαίρεση επίσης επιτρέπεται στους ∆ΤΦ της της Ελλάδας (µέχρι τα τέλη 2003) και της Ισπανίας (µέχρι τα τέλη 2005) το σύνολο του εισερχόµενου ταχυδροµείου ως να µεταχειρίζονται ταχυδροµείο µε χαρακτήρα προτεραιότητας και συνεπώς να εισπράττουν καταληκτικά τέλη για ταχυδροµείο µε χαρακτήρα προτεραιότητας. (19) Η αύξηση αυτή θα γίνει µόνον εφόσον ο υπό εξέταση ∆ΤΦ έχει επιτύχει τον στόχο που έχει τεθεί όσον αφορά την ποιότητα της παρε- χόµενης υπηρεσίας. Εντούτοις, αν δεν επιτευχθεί ο στόχος αυτός, δεν θα επιβληθούν κυρώσεις. του Λουξεµβούργου, Ισλανδίας, 26. 10. 1999 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 275/21 2000: 70 % των εγχώριων τιµολογίων (29) 2001: 80 % των εγχώριων τιµολογίων Σκοπός της µεταβατικής περιόδου είναι να επιτρέψει στους ταχυδροµικούς φορείς και στους πελάτες τους να προσαρ- µοστούν στο νέο σύστηµα και να αποφευχθεί η διαταραχή της λειτουργίας της αγοράς µε τις ξαφνικές, απότοµες αυξή- σεις των τιµολογίων για το εξερχόµενο διασυνοριακό ταχυ- δροµείο. Στο πλαίσιο του συστήµατος για τον καθορισµό προτύπων όσον αφορά την ποιότητα της παρεχόµενης υπηρεσίας, οι συµβαλλόµενοι έχουν χωριστεί σε τρεις οµάδες. Σύµφωνα µε τους συµβαλλόµενους, η κατανοµή έγινε βάσει γεωγρα- φικών και δηµογραφικών κριτηρίων. Ο ισπανικός και ο ελληνικός ∆ΤΦ (24) ανήκουν στην κατηγορία Γ. Στην Β ανή- κουν οι ∆ΤΦ της Γερµανίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας, της Πορτογαλίας και του Ηνωµένου Βασιλείου. Τα υπόλοιπα µέρη της συµφωνίας ανήκουν στην οµάδα Α. Το 1998, η οµάδα Α έπρεπε να επιτύχει το 90 %, η οµάδα Β το 85 % και η οµάδα Γ το 80 % Η+1. Οι αντίστοιχοι στόχοι για το 1999 και το 2000 είναι 95 %, 90 % και 85 %. Για το 1998 και το 1999 τα καταληκτικά τέλη θα υπολογι- στούν βάσει των εγχώριων τιµολογίων που εφαρµόζονταν µέχρι την 1η Σεπτεµβρίου 1997 το αργότερο. Συνεπώς, οι αυξήσεις που έχουν προκύψει έκτοτε (ή ενδέχεται να προκύ- ψουν) δεν λαµβάνονται υπόψη (20). (30) Τα πρότυπα όσον αφορά την ποιότητα της παρεχόµενης υπηρεσίας καθώς και η σύνθεση των οµάδων πρόκειται να αναθεωρηθούν και να αποτελέσουν αντικείµενο νέων δια- πραγµατεύσεων πριν τις 31 ∆εκεµβρίου 2000. (25) (26) εε) Ποιότητα της παρεχόµενης υπηρεσίας (27) Η συµφωνία REIMS ΙΙ εισάγει ένα σύστηµα ποιοτικών προ- τύπων για τις παρεχόµενες υπηρεσίες επιπέδου 1 (και επιπέ- δου 2) προκειµένου να βελτιωθεί η ποιότητα της παρεχό- µενης υπηρεσίας. Τα πρότυπα ορίζονται ως το ποσοστό εισερχόµενου διασυνοριακού ταχυδροµείου (από συγκεκρι- µένο ∆ΤΦ) το οποίο πρέπει να παραδοθεί εντός µίας εργά- σιµης ηµέρας µετά την παραλαβή του («H») στο γραφείο ανταλλαγής του ∆ΤΦ παραλαβής (21), µε την προϋπόθεση ότι φθάνει εκεί εντός της τελευταίας προθεσµίας άφιξης (Latest Αrriνal Time — LAT), του κρίσιµου χρόνου ει- σόδου (Critical Entry Time — CET) ή/και της Critical Tag Time — ICTT (22). Για παράδειγµα, ένα πρότυπο ποιότητας 80 % Η+1 σηµαίνει ότι 80 % του εισερχόµενου ταχυδρο- µείου πρέπει να παραδοθεί στον τελικό προορισµό του εντός µίας εργάσιµης ηµέρας. Οι κανόνες βάσει των οποίων θα καθορίζεται η LAT, η CΕΤ και η CTT θα προσδιοριστούν από την IPC κατόπιν διαβουλεύσεων µε τους συµβαλλόµε- νους (23). (28) Οι επιδόσεις (όσον αφορά την παράδοση του εισερχόµενου διασυνοριακού ταχυδροµείου) των µεµονωµένων µερών µετρώνται µε τη βοήθεια συστηµάτων που έχει θεσπίσει η IPC. Οι µετρήσεις αυτές έχουν ήδη αρχίσει. Τα πρώτα διαθέ- σιµα στοιχεία είναι τα στοιχεία για το 1997. (20) Εξαίρεση έγινε για τον ∆ΤΦ του Λουξεµβούργου για την περίπτωση που ο φορέας αυτός θα είχε αποφασίσει την εφαρµογή νέων τιµολο- γίων πριν από την 1η Οκτωβρίου 1998. Ωστόσο, από όσο γνωρίζει η Επιτροπή δεν έγινε χρήση της εξαίρεσης αυτής η οποία καθίσταται ως εκ τούτου άνευ αντικειµένου. (21) Το Σάββατο θεωρείται εργάσιµη µέρα για τους ∆ΤΦ που πραγµατο- ποιούν παραδόσεις εγχώριου ταχυδροµείου την ηµέρα αυτή. (22) Ως LAT ορίζεται η τελευταία προθεσµία όσον αφορά την άφιξη, έτσι ώστε να είναι δυνατή η παράδοση αεροπορικού ταχυδροµείου την επόµενη εργάσιµη ηµέρα. Η CET αποτελεί την τελευταία αποδεκτή προθεσµία παράδοσης στην πλατφόρµα ενός γραφείου ανταλλαγής ή στην µονάδα αεροπορικού ταχυδροµείου στην πρωτεύουσα ή σε άλλη µεγάλη πόλη. Ως CTT ορίζεται η τελευταία προθεσµία για το πέρασµα των αναµεταδοτών από τις πύλες αισθητήρων. (23) Σύµφωνα µε τους κανόνες αυτούς, κανένα από τα µέρη δεν δύναται να εφαρµόσει CTT νωρίτερα από τις 16. 00 από ∆ευτέρα µέχρι Σάββατο στα κεντρικά τους γραφεία ανταλλαγής στην πρωτεύουσα ή σε άλλη µεγάλη πόλη. Ο καθορισµός της CTT νωρίτερα σε άλλα γραφεία ανταλλαγής µπορεί να δικαιολογηθεί για λειτουργικούς σκοπούς. Τέλος η CTT στην µονάδα αεροπορικού ταχυδροµείου δύναται να τοποθε- τείται νωρίτερα από τις 16. 00, αλλά όχι πριν τις 15. 00. (31) Όταν δεν επιτυγχάνονται τα συµφωνηµένα πρότυπα θα εφαρµόζεται ένα σύστηµα κυρώσεων (25). Το επίπεδο των καταληκτικών τελών τα οποία θα έπρεπε να καταβληθούν µειώνεται κατά 1,5 % (όταν το επιτευχθέν αποτέλεσµα κυµαίνεται µεταξύ 90 % και 100 % του επιδιωκόµενου στό- χου) και 3,5 % (όταν το επιτευχθέν αποτέλεσµα κυµαίνεται µεταξύ 80 % και 90 % του επιδιωκόµενου στόχου) αντι- στοίχως για κάθε ποσοστιαία µονάδα ποιοτικής απώ- λειας (26). Στη χειρότερη περίπτωση (δηλαδή αν το επιτευ- χθέν από τον ∆ΤΦ αποτέλεσµα δεν υπερβαίνει το 80 % του στόχου) οι κυρώσεις αυτές θα οδηγήσουν σε µείωση των καταληκτικών τελών τα οποία δικαιούται να εισπράξει ο ∆ΤΦ κατά 50 %. στστ) Ειδικοί µεταβατικοί κανόνες για τους ∆ΤΦ της Ελλά- δας, της Ιταλίας, της Ισπανίας και της Πορτογαλίας (32) Ειδικές διατάξεις έχουν προβλεφθεί για ορισµένα από τα συµβαλλόµενα µέρη προκειµένου να διευκολυνθεί η µετά- βαση στο νέο σύστηµα καταληκτικών τελών. Οι διατάξεις αυτές εφαρµόζονται στο ταχυδροµείο που αποστέλλεται ή προέρχεται από την Ελλάδα, την Ισπανία και την Ιταλία. Οι υπόψη ∆ΤΦ έχουν ωστόσο το δικαίωµα να παύσουν να εφαρµόζουν τις µεταβατικές διατάξεις και να θέσουν σε εφαρµογή το κανονικό καθεστώς καταληκτικών τελών. Προ- βλέπονται επίσης ειδικές διατάξεις για τις ταχυδροµικές κάρ- τες που αποστέλλονται από την Πορτογαλία. (24) Εκτός από την ταξινόµηση αυτή, ειδικοί κανόνες ισχύουν για την Ελλάδα (βλέπε σηµεία 33 και επ. ). (25) Προς το παρόν οι κυρώσεις θα υπολογίζονται βάσει της ποιότητας της υπηρεσίας που επιτυγχάνει γενικά κάθε ∆ΤΦ (δηλαδή όσον αφορά το σύνολο του ταχυδροµείου που παραλαµβάνει από τα άλλα συµβαλλό- µενα µέρη). Μετά τη λήξη της µεταβατικής περιόδου οι κυρώσεις αυτές θα βασίζονται στην ποιότητα της υπηρεσίας που επιτυγχάνει ένας ∆ΤΦ παραλαβής σε σχέση µε κάθε ένα ∆ΤΦ αποστολής. (26) Ας υποθέσουµε ότι σύµφωνα µε τον ποιοτικό στόχο, 90 % του εισερ- χόµενου διασυνοριακού ταχυδροµείου πρέπει να παραδοθεί την επόµενη µέρα και ότι το επιτευχθέν αποτέλεσµα είναι ότι µόνο 87 % του ταχυδροµείου αυτού παραδόθηκε έγκαιρα. Αυτό σηµαίνει ότι επιτεύ- χθηκε µόνο το 97 % του στόχου (87 είναι 97 % του 90). Συνεπώς η ποιοτική απώλεια είναι 3 %. Εφόσον το αποτέλεσµα αυτό κυµαίνεται µεταξύ 90 % και 100 %, η κύρωση για κάθε ποσοστιαία µονάδα ποιο- τικής απώλειας είναι της τάξης του 1,5 %. Συνεπώς η ποινή είναι 3χ1,5 % = 4,5 % των καταληκτικών τελών. Αυτό σηµαίνει ότι ο υπόψη ∆ΤΦ µπορεί να επιβάλει µόνο 95,5 % (100 % -4,5 %) των κατα- ληκτικών τελών τα οποία θα µπορούσε κανονικά να επιβάλει. Το 1998 (κατά το οποίο τα καταληκτικά τέλη για το επίπεδο 1 ανέρχονται σε 55 % των εγχώριων τιµολογίων), ο ∆ΤΦ θα µπορούσε να εισπράξει καταληκτικά τέλη ύψους 52,5 % των εγχώριων τιµολογίων (δηλαδή 95,5 % του 55 %). (33) (34) (35) L 275/22 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 26. 10. 1999 1 ) Ε λ λ ά δ α 1. 1. Εξερχόµενο ταχυδροµείο Τα καταληκτικά τέλη για το ταχυδροµείο µε προτεραιότητα θα ανέρχονται σε 40 % των εγχώριων τιµολογίων το 1998. Το επίπεδο θα αυξηθεί σε 45 % το 1999, σε 50 % το 2000, σε 60 % το 2001, σε 70 % το 2002 και, τέλος, σε 80 % το 2003. Σε περίπτωση που βάσει των κανόνων αυτών ο ελληνικός ∆ΤΦ πρέπει να καταβάλει υψηλότερα καταλη- κτικά τέλη από τα συµβαλλόµενα µέρη που δεν υπόκεινται στις µεταβατικές διατάξεις, τότε ο ελληνικός ∆ΤΦ θα πρέπει να καταβάλει µόνο τα καταληκτικά τέλη που καταβάλλουν τα συµβαλλόµενα αυτά µέρη. 1. 2. Εισερχόµενο ταχυδροµείο Για το εισερχόµενο ταχυδροµείο έχουν καθοριστεί προοδευ- τικά αυξανόµενοι ποιοτικοί στόχοι όσον αφορά την παρεχό- µενη υπηρεσία, οι οποίοι, αν επιτευχθούν, θα εξασφαλίσουν αύξηση των καταληκτικών τελών που καταβάλλονται στον ελληνικό ∆ΤΦ από τα άλλα συµβαλλόµενα µέρη. Ο ποιοτι- κός στόχος όσον αφορά την παρεχόµενη υπηρεσία για το 1998 είναι 50 % και, εφόσον επιτευχθεί, θα επιφέρει αύξηση των καταληκτικών τελών της τάξης του 7 %. Τα αντίστοιχα αριθµητικά στοιχεία για τους στόχους όσον αφορά την ποιότητα της παρεχόµενης υπηρεσίας (και την αύξηση των καταληκτικών τελών) είναι 60 % (10 %) για το 1999, 70 % (15 %) για το 2000, 80 % (15 %) για το 2001 και 85 % (20 %) για το 2002. Το 2003 τα καταλη- κτικά τέλη θα αυξηθούν σε 80 % των εγχώριων τιµολογίων αν ο ελληνικός ∆ΤΦ καταφέρει να διατηρήσει το ποιοτικό πρότυπο παρεχόµενης υπηρεσίας του προηγούµενου έτους (85 %). 80 % των εγχώριων τιµολογίων). Συνεπώς, το κανονικό επί- πεδο των καταληκτικών τελών θα επιτευχθεί το 2006. 2. 2. Εισερχόµενο ταχυδροµείο (36) Για το εισερχόµενο ταχυδροµείο µε προτεραιότητα ο ισπανι- κός ∆ΤΦ θα αµείβεται βάσει του σηµερινού τιµολογίου CEPT, για όσο διάστηµα η τιµή αυτή είναι υψηλότερη από 80 % του ισπανικού υπεραστικού εγχώριου τιµολογίου. 3 ) Ι τ α λ ί α 3. 1. Εξερχόµενο ταχυδροµείο (37) Τα καταληκτικά τέλη όσον αφορά το ταχυδροµείο µε προτε- ραιότητα και τις ταχυδροµικές κάρτες που πρέπει να κατα- βάλλει ο ιταλικός ∆ΤΦ στα υπόλοιπα συµβαλλόµενα µέρη θα αυξάνονται ετησίως, µε την προϋπόθεση ότι οι ∆ΤΦ παραλαβής θα ανταποκρίνονται στους σχετικούς στόχους όσον αφορά την ποιότητα της παρεχόµενης υπηρεσίας. Οι συντελεστές ετήσιας αύξησης θα είναι 15 % το 1998 και 20 % για το 1999 και το 2000. Αν οι ∆ΤΦ παραλαβής δεν έχουν επιτύχει τους στόχους τους αλλά έχουν βελτιώσει την ποιότητα της παρεχόµενης υπηρεσίας ως ένα βαθµό (28), η αύξηση θα περιοριστεί σε 5 % το 1998 και 7 % το 1999 και το 2000. Οι αυξήσεις αυτές δεν µπορούν να οδηγήσουν σε καταληκτικά τέλη υψηλότερα από τα καταληκτικά τέλη που καταβάλλουν στον υπόψη ∆ΤΦ άλλα συµβαλλόµενα µέρη που δεν υπόκεινται στις µεταβατικές διατάξεις. Με την τελική αύξηση της 1ης Ιανουαρίου 2001 τα καταληκτικά τέλη που καταβάλλει ο ιταλικός ∆ΤΦ στο τελικό επίπεδο των καταληκτικών τελών βάσει της συµφωνίας REIMS ΙΙ (δηλαδή 80 % των εγχώριων τιµολογίων). 3. 2. Εισερχόµενο ταχυδροµείο (38) Οι κανόνες που εκτέθηκαν ανωτέρω για το εξερχόµενο ταχυ- δροµείο θα ισχύουν επίσης για το εισερχόµενο ταχυδροµείο από τα υπόλοιπα συµβαλλόµενα µέρη. 2 ) Ι σ π α ν ί α (39) 2. 1. Εξερχόµενο ταχυδροµείο Τα καταληκτικά τέλη για το ταχυδροµείο µε προτεραιότητα και τις ταχυδροµικές κάρτες θα αυξάνονται κατά ένα συγκε- κριµένο ποσοστό ετησίως, µε σηµείο αφετηρίας τον τρέχο- ντα συντελεστή CEPT το 1998 (27). Σε περίπτωση επίτευξης των στόχων όσον αφορά την ποιότητα της παρεχόµενης υπηρεσίας από τους ∆ΤΦ παραλαβής, τα καταληκτικά τέλη τα οποία δικαιούνται να λάβουν από τον ισπανικό ∆ΤΦ θα αυξηθούν κατά 10 % το 1999 και το 2000 και κατά 15 % το 2001, το 2002 και το 2003 αντιστοίχως. Οι αυξήσεις αυτές δεν µπορούν να οδηγήσουν σε καταληκτικά τέλη υψηλότερα από τα καταληκτικά τέλη που καταβάλλουν στον υπό εξέταση ∆ΤΦ άλλα συµβαλλόµενα µέρη που δεν υπόκεινται στις µεταβατικές διατάξεις. Από το 2004 και µετά, τα καταληκτικά αυτά τέλη θα αυξάνονται κατά το ένα τρίτο της εναποµένουσας διαφοράς µεταξύ του επιτευχθέ- ντος το 2003 επιπέδου και του τελικού επιπέδου των καταληκτικών τελών βάσει της συµφωνίας REIMS ΙΙ (δηλαδή (27) Τα ίδια καταληκτικά τέλη θα ισχύουν για τις ταχυδροµικές κάρτες από την Πορτογαλία. 4 ) Σ ύ σ τ η µ α α ν ώ τ α τ ω ν ο ρ ί ω ν ( « C a p s y s t e m » ) Στόχος του συστήµατος αυτού είναι να διασφαλίσει ότι οι ∆ΤΦ της Ελλάδας, της Ισπανίας και της Ιταλίας δεν θα κάνουν κατάχρηση των πλεονεκτηµάτων που τους παρέχουν οι µεταβατικές διατάξεις που περιγράφηκαν πιο πάνω. Στο πλαίσιο του συστήµατος αυτού, η ροή εξερχόµενου ταχυ- δροµείου προς άλλα συµβαλλόµενα µέρη της REIMS ΙΙ χωρίζεται σε τρεις κατηγορίες: ταχυδροµικές κάρτες, τρέ- χουσα ροή και νέα ροή. Οι «ταχυδροµικές κάρτες» δεν υπόκεινται στο σύστηµα ανώτατων ορίων. Συνεπώς, στις ταχυδροµικές κάρτες µπορούν να εφαρµοστούν τα χαµηλό- τερα καταληκτικά τέλη που προβλέπουν οι µεταβατικές δια- τάξεις για τους εν λόγω ∆ΤΦ. Η «τρέχουσα ροή» περιλαµβά- νει τον τρέχοντα όγκο του συνόλου του ταχυδροµείου εκτός από τις ταχυδροµικές κάρτες. Για τη ροή αυτή προ- βλέπεται ετήσια αύξηση 5 % («συντελεστής οργανικής αύξησης») (29). Στην τρέχουσα ροή είναι επίσης δυνατό να εφαρµοστούν χαµηλότερα καταληκτικά τέλη. Η «νέα ροή» (28) Η απαιτούµενη αύξηση στην ποιότητα της παρεχόµενης υπηρεσίας είναι δέκα εκατοστιαίες µονάδες ή περισσότερες αν οι επιδόσεις ήταν κάτω ή ίσες µε 55 % (για παράδειγµα, κυµαίνειαι από 31 % έως 41 % ή περι- σσότερο), πέντε εκατοστιαίες µονάδες ή περισσότερες αν η επίδοση κυµαινόταν µεταξύ 55 % και 80 % (για παράδειγµα, από 62 % έως 67 % ή περισσότερο) και τρεις ποσοστιαίες µονάδες ή περισσότερες αν η επίδοση ήταν ίση ή µεγαλύτερη από 80 % (για παράδειγµα, από 81 % έως 84 % ή περισσότερο). (29) Ο ισπανικός ∆ΤΦ µπορεί «συντελεστή οργανικής να αυξήσει αύξησης» κατά 5 % ακόµη για ένα από τα έτη 1999, 2000 ή 2001. τον 26. 10. 1999 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 275/23 ορίζεται ως ο όγκος του ταχυδροµείου (εκτός από τις ταχυ- δροµικές κάρτες) που υπερβαίνει τον όγκο της τρέχουσας ροής (µετά την προσθήκη του συντελεστή οργανικής αύξησης). Αυτός ο όγκος ταχυδροµείου θα υπόκειται στα κανονικά καταληκτικά τέλη, τα οποία δικαιούνται να εφαρ- µόζουν οι ∆ΤΦ παραλαβής βάσει της συµφωνίας REIMS ΙΙ. (40) Το σύστηµα ανώτατων ορίων δεν θα εφαρµόζεται στο ταχυ- δροµείο που ανταλλάσσεται µεταξύ των χωρών για τις οποίες ισχύουν οι µεταβατικές διατάξεις, δηλαδή Ελλάδα, Ισπανία και Ιταλία. (46) γ) Άρθρα 25 και 49 παράγραφος 4 της σύµβασης UPU (41) Το άρθρο 25 της σύµβασης UPU περιλαµβάνει ορισµένες διατάξεις όσον αφορά τη διεκπεραίωση ταχυδροµείου που προέρχεται από το εξωτερικό (αναταχυδρόµηση). Te άρθρο 49 παράγραφος 4, αφορά την εφαρµογή των καταληκτικών τελών για εισερχόµενο ταχυδροµείο χύδην. Μετά τη µεταβα- τική περίοδο, οι συµβαλλόµενοι δεν θα εφαρµόζουν µεταξύ τους τα άρθρα 25 και 49 παράγραφος 4 της σύµβασης UPU. δ) ∆ιάρκεια ισχύος (42) Η συµφωνία είναι αορίστου χρόνου. Τα συµβαλλόµενα µέρη µπορούν, ωστόσο, να αποσυρθούν ανά πάσα στιγµή. Η αποχώρηση αυτή αρχίζει να µετρά από το τέλος του πρώτου πλήρους ηµερολογιακού έτους µετά την κοινοποίησή της. Σε ειδικές περιπτώσεις, ένας συµβαλλόµενος µπορεί να απο- συρθεί από τη συµφωνία µε εξάµηνη προειδοποίηση. ε) Σχέσεις µε άλλες συµφωνίες (43) Η συµφωνία REIMS ΙΙ, όπως τροποποιήθηκε από τη συµπληρωµατική συµφωνία, προβλέπει ότι τα µέρη είναι ελεύθερα να συνάπτουν µεταξύ τους διµερείς ή πολυµερείς συµφωνίες όσον αφορά τα καταληκτικά τέλη, στις οποίες ιδίως όσον µπορούν να προβλέπονται διαφορετικοί όροι, αφορά άλλα επίπεδα καταληκτικών τελών. Όταν ένα συµ- βαλλόµενο µέρος συνάπτει µε άλλο µέρος (ή άλλα µέρη) συµφωνία για χαµηλότερα καταληκτικά τέλη, είναι υποχρεω- µένο να εφαρµόζει µε βάση τους κανόνες για τις κυρώσεις και τους ειδικούς µεταβατικούς κανόνες που αναφέρονται στα σηµεία 32 έως 40 τα ίδια καταληκτικά τέλη σε όλα τα µέρη, µε την προϋπόθεση ότι πρόκειται για ισοδύναµες συναλλαγές. VI. ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ∆ΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ (48) (44) Μετά την προκαταρκτική εξέταση της συµφωνίας, η Επι- τροπή επεσήµανε στα µέρη ότι ορισµένα σηµεία θα έπρεπε, κατά την άποψή της, να τροποποιηθούν, να προσαρµοστούν ή να διευκρινιστούν πριν εξετάσει αν θα πρέπει να αντιµετω- πίσει ευνοϊκά τη συµφωνία. (45) Στη συνέχεια, τα µέρη συνέταξαν µία πρώτη συµπληρωµα- τική συµφωνία της συµφωνίας REIMS ΙΙ («συµπληρωµατική συµφωνία»). Την συµπληρωµατική αυτή συµφωνία υπέγρα- ψαν, στις 22 Σεπτεµβρίου 1998, ένδεκα από τα δεκαέξι µέρη της REIMS ΙΙ. Τα υπόλοιπα πέντε µέρη της συµφωνίας REIMS ΙΙ υπέγραψαν σε µεταγενέστερο στάδιο (30). Η συµπληρωµατική αυτή συµφωνία περιλαµβάνει τις ακό- λουθες τροποποιήσεις και διευκρινίσεις: 1. Σύνδεση των καταληκτικών τελών µε την ποιότητα της παρεχόµενης υπηρεσίας Στο πλαίσιο της συµφωνίας REIMS ΙΙ, όπως είχε αρχικά κοινοποιηθεί, υπήρχε δυνατότητα αύξησης των καταλη- κτικών τελών ακόµα και σε περίπτωση υποβάθµισης της ποιότητας της παρεχόµενης από τον υπόψη ∆ΤΦ υπηρεσίας. Η τροποποιηθείσα συµφωνία, θεσπίζει την αρχή σύµφωνα µε την οποία δεν επιτρέπεται καµία αύξηση των καταληκτικών τελών κατά τη διάρκεια της µεταβατικής περιόδου αν η ποιότητα της παρεχόµενης υπηρεσίας του υπό εξέταση συµ- βαλλόµενου µέρους υποβαθµιστεί. Για vα εξακριβωθεί αν η ποιότητα µιας παρεχόµενης υπηρεσίας έχει υποβαθµιστεί, η ποιότητα της υπηρεσίας για δεδοµένο έτος συγκρίνεται µε τον µέσο όρο της ποιότητας που είχε επιτευχθεί όσον αφορά την παρεχόµενη υπηρεσία από το ίδιο συµβαλλόµενο µέρος κατά τα παρελθόντα έτη, µε σηµείο αφετηρίας το 1997. ∆εν θα υπάρξει κανένα περιθώριο ερµηνείας. Ο κανόνας αυτός δεν αφορά τους ∆ΤΦ για τους οποίους ισχύουν οι µεταβατι- κές διατάξεις. Επίσης, ο κανόνας αυτός δεν εφαρµόζεται σε περίπτωση που η ποιότητα της παρεχόµενης υπηρεσίας από έναν ∆ΤΦ υποβαθµιστεί αλλά εξακολουθεί να ανταποκρίνε- ται στα σχετικά ποιοτικά πρότυπα που καθορίζονται από τη συµφωνία. Τα καταληκτικά τέλη µπορούν επίσης να αυ- ξηθούν σε περίπτωση (και στο βαθµό) που είναι δυνατό να αποδειχθεί ότι η υποβάθµιση της ποιότητας της παρεχό- µενης από το υπόψη συµβαλλόµενο µέρος υπηρεσίας οφεί- λεται σε ειδικές προσπάθειες που ανέλαβε το εν λόγω συµ- βαλλόµενο µέρος για τη βελτίωση του συστήµατος παρά- δοσής του και είναι παροδική. Η Επιτροπή θα αποφασίζει αν πληρούνται οι απαιτούµενες προϋποθέσεις. Ωστόσο, η Επι- τροπή θα µπορεί να αναθέτει τα καθήκοντα αυτά σε εµπει- ρογνώµονα. (47) Τέλος, στα συµβαλλόµενα µέρη που δεν θα επιτύχουν τους ποιοτικούς τους στόχους για το 1998 θα επιτραπεί, κατ’ εξαίρεση, να αυξήσουν τα καταληκτικά τους τέλη κατά 15 % σε σχέση µε το επίπεδο CEPT (αλλά όχι περισσότερο από 55 % των εγχώριων τιµολογίων) αν έχουν επιτύχει τους ποιοτικούς τους στόχους το 1997. 2. Επίπεδο 3 Τα µέρη διευκρίνισαν ότι, βάσει της συµφωνίας REIMS ΙΙ, είναι υποχρεωµένα να παρέχουν το ένα στο άλλο πρόσβαση επιπέδου 3. Για να διευκολυνθεί η πρόσβαση αυτή, τα µέρη, στο πλαίσιο των δυνατοτήτων τους, θα χαλαρώσουν την εφαρµογή των εσωτερικών κανονιστικών ρυθµίσεων για τα υπόλοιπα µέρη, στις περιπτώσεις που οι ρυθµίσεις αυτές δεν δικαιολογούνται και, στην πράξη, αποκλείουν την πρόσβαση άλλων µερών στις εγχώριες τιµές. Όταν οι υπόψη εγχώριες κανονιστικές ρυθµίσεις έχουν θεσπιστεί από το κράτος, τα συµβαλλόµενα µέρη θα καταβάλλουν κάθε δυνατή προ- σπάθεια για την κατάργησή τους, σε συνεργασία µε τις αρµόδιες εθνικές αρχές. (30) Ο ισπανικός ∆ΤΦ (που υπέγραψε τελευταίος) υπέγραψε την συµπληρωµατική συµφωνία στις 28 Ιανουαρίου 1999. L 275/24 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 26. 10. 1999 (49) Όλα τα τιµολόγια και όροι για την πρόσβαση επιπέδου 3 θα παρέχονται στο σύνολο των συµβαλλοµένων µερών µέσω βάσης δεδοµένων που θα διαχειρίζεται η IPC. Τα συµβαλλό- µενα µέρη ανέλαβαν την υποχρέωση να ενηµερώνουν τη βάση αυτή, χωρίς καθυστέρηση, σε περίπτωση µεταβολής των τιµολογίων και των όρων τους. (50) (51) (52) (53) (54) 3. Καθυστέρηση, απώλεια και φθορά ταχυδροµείου Τα µέρη έχουν θεσπίσει διατάξεις για την καθυστέρηση, την απώλεια και τη φθορά ταχυδροµείου βάσει των οποίων θα εφαρµοστεί κατάλληλο σύστηµα για την εξέταση των καταγ- γελιών, το οποίο θα περιλαµβάνει την έκδοση απόδειξης παραλαβής για τις υποβαλλόµενες καταγγελίες και καθορι- σµένη προθεσµία απάντησης σε αυτές. Με τον τρόπο αυτό θα βελτιωθούν οι υπηρεσίες που παρέχονται στους πελάτες και η πρόσβαση στις υπηρεσίες αυτές, για παράδειγµα µε την εισαγωγή ενός «αριθµού δωρεάν τηλεφωνικής κλήσης» για τις καταγγελίες και µε την συνεργασία οργανώσεων καταναλωτών. 4. ∆ιαφάνεια όσον αφορά την κοστολόγηση και τις ετήσιες εκθέσεις Τα συµβαλλόµενα µέρη αναλαµβάνουν την υποχρέωση να συµµορφώνονται µε τις υποχρεώσεις που τους επιβάλλει η Επιτροπή, σύµφωνα µε τις οποίες θα πρέπει να θεσπίσουν ένα σύστηµα κοστολόγησης, όπως ορίζει το άρθρο 14 της ταχυδροµικής οδηγίας µέχρι το τέλος του 1999 και να υποβάλουν ετήσιες εκθέσεις σχετικά µε την εξέλιξη των διεθνών και εγχώριων τιµολογίων και του κόστους καθώς και την εξέλιξη των διασυνοριακών ροών, συµπεριλαµβανο- µένων πληροφοριών για την πρόσβαση επιπέδου 3. 5. Άλλα θέµατα Τα µέρη συµφώνησαν επίσης να καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια κατά τις διαπραγµατεύσεις για τον καθορισµό των ποιοτικών προτύπων και ενός συστήµατος κυρώσεων για το ταχυδροµείο που δεν έχει χαρακτήρα προτεραιότητας. Για το 1998 και το 1999 το πρότυπο αναφοράς θα είναι Η+3 ή το πρότυπο που έχει ήδη θεσπιστεί από ένα µέρος (σε καµία όµως περίπτωση περισσότερο από Η+4). Τέλος, τα µέρη συµφωνούν να καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να παρέχουν υπηρεσία εξερχόµενου διασυνοριακού ταχυδροµείου που να ανταποκρίνεται στα πρότυπα που έχουν θεσπιστεί µε τη συµπληρωµατική συµφωνία. VII. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΡΙΤΩΝ ΕΝ∆ΙΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙ- ∆ΡΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ Την 1η ∆εκεµβρίου 1998, η Επιτροπή δηµοσίευσε, στην Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ανα- κοίνωση (31) δυνάµει του άρθρου 19 παράγραφος 3 του κανονισµού αριθ. 17 στην οποία καθορίζει τις λεπτοµέρειες της κοινοποιηθείσας συµφωνίας και αναφέρει ότι προτείνει τη λήψη ευνοϊκής θέσης έναντι αυτής. Συνολικά η Επιτροπή έλαβε 35 απαντήσεις. Μόνον δύο από τους τρίτους ενδιαφεροµένους που υπέβαλαν παρατηρήσεις συνέστησαν την άµεση έγκριση της συµφωνίας REIMS ΙΙ. Οι υπόλοιποι άσκησαν κριτική σε κάποιο βαθµό. Μεταξύ αυτών ήταν το British Post Office που συµµετέχει στη συµφωνία. Ο φορέας αυτός, όµως, διευκρίνισε εν τω µεταξύ ότι µετά τον συµβιβασµό που επιτεύχθηκε όσον αφορά τη διάρκεια της µεταβατικής περιόδου (βλέπε σηµείο 61) συνεχίζει να υποστηρίζει τη συµφωνία. Τα σηµαντικότερα σχόλια συνοψί- ζονται στις παραγράφους που ακολουθούν. (31) Βλέπε υποσηµείωση 3. (55) Η σηµαντικότερη αντίρρηση αφορά τις χρονικές συνέπειες της απαλλαγής της συµφωνίας. Σύµφωνα µε το χρονοδιά- γραµµα της συµφωνίας REIMS ΙΙ, τα καταληκτικά τέλη επρόκειτο να αυξηθούν στο 65 % των εγχώριων τιµολογίων το 1999 και να φθάσουν στο τελικό ποσοστό 80 % την 1η Ιανουαρίου 2001. Αρκετοί τρίτοι ενδιαφερόµενοι εξέφρα- σαν την άποψη ότι το αναδροµικό (όπως αποκαλείται από ορισµένους) αποτέλεσµα θα είχε σοβαρές αρνητικές συνέ- πειες για τους πελάτες. Συγκεκριµένα προβάλλεται το επι- χείρηµα ότι το σηµερινό χρονοδιάγραµµα συντοµεύει την µεταβατική περίοδο σε λιγότερο από δύο έτη και οδηγεί σε σηµαντική αύξηση των τιµών µέσα σε µικρό χρονικό διάστηµα. Οι περισσότεροι από αυτούς που υπέβαλαν παρατηρήσεις ως προς το θέµα αυτό ισχυρίζονται ότι πρέπει να διατηρηθεί η τετραετής µεταβατική περίοδος που αρχικά προβλεπόταν στην συµφωνία REIMS ΙΙ και ότι η περίοδος αυτή θα πρέπει να αρχίσει να ισχύει µόνον µετά την έγκριση της συµφωνίας από την Επιτροπή. (56) Αρκετοί ισχυρίστηκαν ότι τα καταληκτικά τέλη δεν υπολογί- ζονται βάσει κόστους αλλά βάσει των τιµολογίων και αµφισβήτησαν κατά πόσον το ποσοστό 80 % των εγχώριων τιµολογίων αντιπροσωπεύει αξιόπιστα το κόστος. (57) Ορισµένοι τρίτοι ισχυρίστηκαν ότι οι προϋποθέσεις για την πρόσβαση επιπέδου 3 εξακολουθούν να µην είναι σαφείς και εξέφρασαν την ανησυχία ότι χωρίς ποιοτικά πρότυπα (και κυρώσεις) για ταχυδροµείο του τύπου αυτού τα κίνητρα δεν θα είναι αρκετά για την παροχή καλής εξυπηρέτησης. (58) Ορισµένοι τρίτοι υποστήριξαν ότι θα πρέπει να επιβληθούν ποιοτικά κριτήρια για τη διατερµατική (end-to-end) µετα- φορά (καθώς και κυρώσεις όσον αφορά το εξερχόµενο ταχυ- δροµείο), και όχι µόνο πρότυπα για τους ∆ΤΦ παραλαβής και παράδοσης διασυνοριακού ταχυδροµείου. Ορισµένοι από τους σχολιαστές ανέφεραν ότι τα πρότυπα θα πρέπει να ισχύουν επίσης και για το ταχυδροµείο που δεν έχει προτε- ραιότητα και για το ταχυδροµείο επιπέδου 3. Η εξαίρεση που δόθηκε στα µέρη (σύµφωνα µε την οποία τα καταλη- κτικά τέλη µπορούν να αυξηθούν υπό ορισµένες συγκεκρι- µένες συνθήκες ακόµη και αν υποβαθµιστεί η ποιότητα της υπηρεσίας) θεωρήθηκε ότι είναι επικίνδυνη και ότι δίνει περιθώρια κατάχρησης. Ένας σηµαντικός αριθµός τρίτων υποστήριξε ότι το σύστηµα µέτρησης της επιτευχθείσας ποιότητας εξυπηρέτησης πρέπει να αποτελέσει αντικείµενο προσεκτικής παρακολούθησης. Συγκεκριµένα επισηµάνθηκε ότι εύκολο να γίνουν εικονικές βελτιώσεις στην ποιότητα της εξυπηρέτησης µετατοπίζοντας νωρίτερα την LAT στην οποία το ταχυδροµείο οφείλει να φθάσει στον ∆ΤΦ παραλαβής. Οι σχετικοί κανόνες συνεπώς θα πρέπει να είναι οµοιόµορφοι για όλα τα ενδιαφερόµενα µέρη και να ισχύουν καθ’ όλη τη διάρκεια της συµφωνίας. Η µέτρηση θα πρέπει να γίνεται µε ανεξάρτητο, ακριβή και αντιπροσωπευ- τικό τρόπο. είναι (59) το σύστηµα που προβλέπεται στη Υποστηρίχθηκε ότι συµφωνία όσον αφορά την καθυστέρηση, την απώλεια και τη φθορά ταχυδροµείου δεν αποτελεί κατάλληλη ή πρακτική λύση. Θα ήταν προτιµότερο ένα εναρµονισµένο σύστηµα (µε ένα τυποποιηµένο σύστηµα παρακολούθησης). (60) Ορισµένοι τρίτοι εξέφρασαν ανησυχίες ως προς το γεγονός ότι ο ∆ΤΦ των Κάτω Χωρών δεν πρόκειται να συµµετάσχει στη συµφωνία. Ισχυρίστηκαν ότι αυτό οδηγεί σε διάκριση (δεδοµένου ότι ο ∆ΤΦ των Κάτω Χωρών θα πληρώνει διαφο- ρετικά καταληκτικά τέλη). Ανησυχίες εκφράστηκαν επίσης ως προς το ότι τα µέρη της συµφωνίας REIMS θα διεκπε- ραιώνουν στο µέλλον πρώτα το ταχυδροµείο που έρχεται από άλλα µέρη της συµφωνίας πράγµα το οποίο µπορεί να οδηγήσει στην υποβάθµιση της ποιότητας του ταχυδροµείου που προέρχεται από τρίτους. 26. 10. 1999 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 275/25 (61) Αφού εξέτασε τις παρατηρήσεις αυτές η Επιτροπή κατέληξε στο συµπέρασµα ότ έπρεπε να παραταθεί η µεταβατική περίοδος προκειµένου να αποφευχθούν τα αρνητικά αποτε- λέσµατα που φοβούνται οι τρίτοι. Επίσης κατέληξε στο συµπέρασµα ότι δεν θα εγκρίνει την τελική αύξηση στο 80 % των εγχώριων τιµολογίων αν δεν λάβει επαρκή στοι- χεία τα οποία να βεβαιώνουν ότι η αύξηση αυτή ήταν απαραίτητη προκειµένου νε ευθυγραµµιστούν τα καταλη- κτικά τέλη µε το κόστος. Τα µέρη ενηµερώθηκαν σχετικά και σε συνάντηση που πραγµατοποιήθηκε στις 4 Μαρτίου 1999 πληροφόρησαν τη Επιτροπή ότι δέχονται το σκεπτικό στο οποίο βασίζεται η προσέγγισή της. Ανακοίνωσαν ότι θα αρχίσουν να εφαρµόζουν τη συµφωνία από 1ης Απριλίου 1999 κα ότι τα καταληκτικά τέλη για το 1999 θα αυξη- θούν κατ’ ανώτατο όριο στο 55 % τω εγχώριων τιµολογίων. ∆έχθηκαν επίσης τον περιορισµό της διάρκειας της απαλ- λαγή στο χρονικό διάστηµα µέχρι τις 31 ∆εκεµβρίου 2001, δηλαδή πριν την τελική αύξηση στο 80 % των εγχώριων τιµολογίων. B. ΝΟΜΙΚΗ ΕΚΤΙΜΗΣΗ I. ΑΡΘΡΟ 81 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 1 ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΕΚ ΚΑΙ ΑΡΘΡΟ 53 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 1 ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΟΧ 1. Συµφωνία µεταξύ επιχειρήσεων (62) Ανεξάρτητα από τη συγκεκριµένη νοµική τους µορφή όλα τα µέρη της συµφωνίας REIMS ΙΙ διεξάγουν οικονοµική δραστηριότητα και ως εκ τούτου πρέπει να ληφθούν ως επιχειρήσεις κατά την έννοια των κανόνων ανταγωνισµού της συνθήκης ΕΚ (32). Ως εκ τούτου, η συµφωνία REIMS ΙΙ αποτελεί συµφωνία κατά την έννοια του άρθρου 81 παρά- γραφος 1 της συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 παράγραφος 1 της συµφωνίας για τον ΕΟΧ. 2. Περιορισµοί στον ανταγωνισµό α) Προκαθορισµένες τιµές (63) Η συµφωνία προκαθορίζει τα καταληκτικά τέλη τα οποία τα µέρη της συµφωνίας θα πρέπει να καταβάλλουν αµοιβαία στην αγορά εισερχόµενου διασυνοριακού ταχυδροµείου. Τα καταληκτικά τέλη αποτελούν την τιµή την οποία ο ∆ΤΦ της χώρας προέλευσης καταβάλει στον ∆ΤΦ της χώρας προορι- σµού για την υπηρεσία παράδοσης διασυνοριακού ταχυδρο- µείου. Συνεπώς, η παρούσα συµφωνία πρέπει να θεωρηθεί ως συµφωνία µε την οποία προκαθορίζονται οι τιµές πώλησης κατά την έννοια του άρθρου 81 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 παράγραφος 1 της συµφωνίας για τον ΕΟΧ. (64) Είναι γεγονός ότι η REIMS II δεν προκαθορίζει τα πραγµα- τικά ποσά που θα καταβάλλονται αλλά µόνον ένα ποσοστό. Ωστόσο, επειδή το ποσοστό αυτό συνδέεται µε τα εγχώρια τιµολόγια η συµφωνία έχει ως αποτέλεσµα τον προκαθορι- σµό των τιµών. Είναι επίσης γεγονός ότι τα µέρη παραµέ- νουν ελεύθερα να καθορίσουν τις δικές τους εγχώριες τιµές. Θεωρητικά λοιπόν έχουν τη δυνατότητα να τροποποιήσουν τα καταληκτικά τέλη όπως ορίζονται βάσει της συµφωνίας (32) Βλέπε για παράδειγµα απόφαση του ∆ικαστηρίου, της 23ης Απριλίου 1991, στην υπόθεση C-41/90, Höfner και Elser, κατά Mescrotron Συλλογή 1991 Ι, σ. 1979, αιτιολογική σκέψη 21. τροποποιώντας τα εγχώρια τιµολόγιά τους. REIMS ΙΙ Ωστόσο, για τους περισσότερους ∆ΤΦ το διασυνοριακό ταχυδροµείο έχει περιορισµένη σηµασία σε σχέση µε τον όγκο του εγχώριου ταχυδροµείου. Επιπλέον, σε πολλά κράτη µέλη οι τροποποιήσεις των εγχώριων τιµολογίων πρέ- πει να εγκριθούν από τον εθνικό κανονιστικό φορέα. Ως εκ τούτου, το ύψος των εγχώριων τιµολογίων είναι πολύ πιθανό να εξαρτάται κυρίως από εγχώρια ζητήµατα. Τα µέρη καθορίζοντας στο πλαίσιο συµφωνίας την οποία συνήψαν µεταξύ τους τα καταληκτικά τέλη ως ποσοστό των εγχώριων τιµολογίων καταργούν ή µειώνουν την ελευθερία τους να καθορίζουν το ύψος της αµοιβής για την παράδοση εισερ- χόµενου διασυνοριακού ταχυδροµείου. (65) Πρέπει να αναγνωριστεί ότι η συµφωνία REIMS ΙΙ δεν απο- τελεί συνηθισµένη συµφωνία καθορισµού τιµών. Αφορά την τιµή µίας υπηρεσίας (παράδοση στη χώρα προορισµού) την οποία ο ∆ΤΦ της χώρας καταγωγής έχει ανάγκη προκειµέ- νου να εξασφαλίσει ότι το ταχυδροµείο θα φθάσει στον παραλήπτη και την οποία ο εν λόγω ∆ΤΦ δεν δύναται (ή δεν δύναται ακόµη) να παράσχει ο ίδιος (33). ∆εδοµένου ότι είναι σαφές ότι οι ταχυδροµικοί φορείς δικαιούνται αµοιβή για την παράδοση ταχυδροµείου προερχόµενου από άλλη χώρα είναι σαφές ότι χρειάζεται κάποιος διακανονισµός προκειµέ- νου να προσδιοριστεί το ύψος της αµοιβής αυτής. Ωστόσο, αυτό µπορεί να γίνει µε διµερή συµφωνία µε τον ∆ΤΦ της χώρας από την οποία εστάλη το ταχυδροµείο µε την οποία τα δύο µέρη συµφωνούν για τα πληρωτέα καταληκτικά τέλη. Η προσέγγιση αυτή θα είχε ως αποτέλεσµα ένα δίκτυο διµερών συµφωνιών οι οποίες δεν θα είχαν κατ’ ανάγκη το ίδιο περιεχόµενο (34). Η συµφωνία RΕΙΜS ΙΙ καθορίζει τα καταληκτικά τέλη για όλους τους φορείς που συµµετέχουν σ’ αυτή µε οµοιόµορφο τρόπο ως ποσοστό των εγχώριων τιµολογίων. Είναι γεγονός ότι η συµφωνία (όπως τροποποι- ήθηκε από την συµπληρωµατική συµφωνία) επιτρέπει ρητά στα µέρη να συνάψουν διµερείς ή πολυµερείς συµφωνίες µεταξύ τους όσον αφορά τα καταληκτικά τέλη. Ωστόσο, είναι πολύ απίθανο να αξιοποιήσουν τα µέρη τη δυνατότητα αυτή δεδοµένου ότι η σύναψη της REIMS ΙΙ εξουδετερώνει όλα τα κίνητρα σύναψης επιµέρους συµφωνιών µεταξύ των µερών. Αυτό φαίνεται να επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι από όσο γνωρίζει η Επιτροπή υπάρχει µόνον µία διµερής ή πολυµερής συµφωνία µεταξύ ορισµένων από τα µέρη της REIMS ΙΙ, δηλαδή η σκανδιναβική συµφωνία η οποία υπο- γράφηκε πολύ πριν τη συµφωνία REIMS ΙΙ. Αξίζει να σηµει- ωθεί ότι κανένα άλλο µέρος της συµφωνίας REIMS ΙΙ δεν φαίνεται να έχει προσχωρήσει στη σκανδιναβική συµφωνία. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή καταλήγει στο συµπέρασµα ότι παρά την ειδική ρήτρα η οποία επιτρέπει τη σύναψη διµερών ή πολυµερών συµφωνιών µεταξύ των µερών, η συµφωνία RΕΙΜS ΙΙ στην πράξη µειώνει σε πολύ µεγάλο βαθµό τα κίνητρα σύναψης τέτοιων συµφωνιών οι οποίες θα οδηγού- σαν σε διαφορετικές τιµές, ενδεχοµένως ευνοϊκότερες για τους πελάτες. (66) Λαµβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι στα µέρη της REIMS ΙΙ αντιστοιχεί το µεγαλύτερο µέρος του διασυνοριακού ταχυ- δροµείου µεταξύ των αντίστοιχων χωρών τους, ο περιορι- σµός του ανταγωνισµού που διαπιστώθηκε παραπάνω θα πρέπει επίσης να θεωρηθεί υπολογίσιµος. τηλεπικοινωνιών µε (33) Κάποιος παραλληλισµός είναι δυνατός µε τις συµφωνίες στον τοµέα τηλεπικοινωνιακοί φορείς τις οποίες οι των διαφόρων χωρών κατά παράδοση συµφωνούν για τις τιµές (τις λεγό- µενες accounting rates) που χρεώνονται για τον τερµατισµό διεθνών κλήσεων. (34) Αυτό συνέβη στον τοµέα των τηλεπικοινωνιών όπου οι λογιστικές τιµές (βλέπε υποσηµείωση 33) ενός τηλεπικοινωνικακού φορέα διέφεραν από χώρα σε χώρα. L 275/26 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 26. 10. 1999 β) Περιορισµένη συµµετοχή φορέων (67) Η συµµετοχή στη συµφωνία REIMS ΙΙ περιορίζεται σε ταχυ- δροµικούς φορείς (ιδιωτικούς ή δηµόσιους) στους οποίους έχει ανατεθεί η παροχή υποχρεωτικής καθολικής υπηρεσίας. Αυτό µπορεί να ερµηνευθεί ότι δεν επιτρέπει σε άλλους φορείς να επωφεληθούν από τις ίδιες τιµές όπως εκείνες που ισχύουν για τα µέρη της συµφωνίας REIMS ΙΙ. Ωστόσο, η συµφωνία δεν απαγορεύει στα µέρη να συνάψουν ταυτόση- µες ή παρόµοιες συµφωνίες για καταληκτικά τέλη µε τρί- τους. Συνεπώς, φαίνεται ότι ο όρος της συµµετοχής στη συµφωνία REIMS ΙΙ δεν αποτελεί περιορισµό του ανταγωνι- σµού. 3. Συνέπειες για το εµπόριο εισερχόµενου διασυνοριακού (68) Η συµφωνία REIMS αφορά την αµοιβή για την παροχή υπηρεσιών ταχυδροµείου µεταξύ ∆ΤΦ και συνεπώς εξ ορισµού επηρεάζει το εµπόριο µεταξύ κρατών µελών και το εµπόριο µεταξύ των συµβαλλο- µένων µερών κατά την έννοια της συµφωνίας για τον ΕΟΧ. Λαµβάνοντας υπόψη τη σηµαντική θέση των µερών της συµφωνίας REIMS ΙΙ στις αγορές εισερχόµενου διασυνορια- κοί ταχυδροµείου µεταξύ των χωρών τους ο αντίκτυπος πρέπει να θεωρηθεί υπολογίσιµος. Στο πλαίσιο αυτό πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη ότι το µεγαλύτερο µέρος του διασυνοριακού ταχυδροµείου προέρχεται από εµπορικούς πελάτες και ότι γενικά τα ταχυδροµείο αυτό συνδέεται µε το εµπόριο µεταξύ κρατών µελών. Παρότι η αύξηση στα καταληκτικά τέλη δεν συνεπάγεται κατ’ ανάγκη αντίστοιχη αύξηση των γενικών τιµολογίων, είναι πιθανό τα τιµολόγια να αυξηθούν τουλάχιστον για ορισµένα είδη ταχυδροµείου. Η αύξηση των τιµολογίων για το διεθνές ταχυδροµείο είναι σαφές ότι επηρεάζει αρνητικά το εµπόριο µεταξύ κρατών µελών. (69) II. ΑΡΘΡΟ 81 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 3 ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΕΚ ΚΑΙ ΑΡΘΡΟ 53 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 3 ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΟΧ 1. Βελτίωση της διανοµής αγαθών/προώθηση της τε- χνικής και οικονοµικής προόδου Είναι σαφές ότι τα επίπεδα CEPT στα καταληκτικά τέλη οδηγούσαν συχνά σε αµοιβή για την παράδοση διασυνορια- κού ταχυδροµείου η οποία δεν κάλυπτε το κόστος Συνέπεια ήταν ότι ο ∆ΤΦ έπρεπε να καλύψει το έλλειµµα από το εισερχόµενο διασυνοριακό ταχυδροµείο µε έσοδα από την παροχή εγχώριων ταχυδροµικών υπηρεσιών ή εξερχόµενου διασυνοριακού ταχυδροµείου. Η σταυροειδής αυτή επι- δότηση δεν µπορεί να συνεχιστεί µακροπρόθεσµα ιδίως ενό- ψει της αυξανόµενης ελευθέρωσης του ταχυδροµικού τοµέα. ∆εν υπάρχει αµφιβολία ότι οι ταχυδροµικοί φορείς δικαιού- νται αµοιβή για την παράδοση διασυνοριακού ταχυδροµείου τέτοια ώστε να καλύπτεται το κόστος της δραστηριότητάς τους αυτής. Η µετάβαση προς ένο σύστηµα βασιζόµενο περισσότερο στο κόστος δηµιουργεί µία ασφαλέστερη οικο- νοµική κατάσταση και ταχυδροµικούς φορείς να διατηρήσουν και να βελτιώσουν την υπόψη υπη- ρεσία. Πρόκειται για ένα πλεονέκτηµα το οποίο µπορεί νο αντιπροσωπεύει βελτίωση της παροχής των υπόψη υπηρε- σιών όπως απαιτεί το άρθρο 81 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ και το άρθρο 53 παράγραφος 3 της συµφω- νίας για τον ΕΟΧ. επιτρέπει στους (70) Το σηµαντικότερο πλεονέκτηµα που αναµένεται ότι θα προ- κύψει από τη συµφωνία συνίσταται στη σηµαντική αναβάθ- µιση της ποιότητας των διασυνοριακών ταχυδροµικών υπη- ρεσιών. Αυτό γίνεται εµφανέστερο σε σχέση µε τον φορέα παραλαβής, δηλαδή τον ∆ΤΦ, που παραδίδει το ταχυδρο- µείο. Συνδέοντας την αύξηση των καταληκτικών τελών µε τη βελτίωση της ποιότητας της εξυπηρέτησης, η συµφωνία REIMS ΙΙ προσφέρει ισχυρά κίνητρα στα µέρη να βελτι- ωθούν. Ο φορέας παραλαβής θα µπορεί να ζητήσει υψηλό- τερα καταληκτικά τέλη από τα άλλα µέρη εφόσον καταφέρε να επιτύχει τους φιλόδοξους ποιοτικούς στόχους που καθο- ρίζονται στη συµφωνία. Εάν οι στόχοι αυτοί δεν επιτευχθούν θα επιβληθούν κυρώσεις µε τις οποίες µειώνοντα σηµαντικά τα καταληκτικά τέλη που δικαιούται ένα µέρος. Το κίνητρο που δηµιουργείται κατ’ αυτό τον τρόπο για τον φορέα που λαµβάνει το ταχυδροµείο προκειµένου να βελτιώσει την ποιότητα των υπηρεσιών που προσφέρει δεν επηρεάζετα από το γεγονός ότι το ποιοτικό επίπεδο των υπηρεσιών που προσφέρουν τα µέρη αξιολογείται σε ετήσια βάση. Αντί να εξουδετερώνει το κίνητρο για τη βελτίωση της ποιότητας των ταχυδροµικών υπηρεσιών, το στοιχείο αυτό φαίνεται ότι, αποτελεί το λογικότερο τρόπο µε τον οποίο µπορεί να εξασφαλιστεί ότι τα πληρωτέα για συγκεκριµένο έτος καταληκτικά τέλη ανταποκρίνονται στην ποιότητα υπηρεσίας που επιτεύχθηκε το έτος εκείνο. (71) Προκειµένου να θέσουν στόχους ως προς την ποιότητα της παρεχόµενης υπηρεσίας, τα µέρη (35) δηµιούργησαν διάφο- ρες οµάδες στις οποίες αντιστοιχούν διαφορετικά κατώφλια. Λαµβάνοντας υπόψη ότι η συµφωνία προβλέπει τη λήψη ειδικών µεταβατικών µέτρων όσον αφορά όλους τους ∆ΤΦ της οµάδας Γ, αποµένουν στην ουσία µόνο δύο οµάδες, η Α και η Β. Η ποιότητα της υπηρεσίας την οποία θα πρέπει να επιτύχει ένας ∆ΤΦ που περιλαµβάνεται στην οµάδα Α είναι κάπως υψηλότερη από τον αντίστοιχο στόχο που ισχύει για την οµάδα Β. Τα µέρη εξήγησαν ότι η διάκριση αυτή βασίζε- ται σε δηµογραφικά και γεωγραφικά κριτήρια κατά το ότι η οµάδα Α περιλαµβάνει φορείς από χώρες που είναι σχετικά µικρές ή ένα µεγάλο µέρος του πληθυσµού τους είναι συγκεντρωµένο σε σχετικά µικρή έκταση. Παρότι η διαίρεση αυτή (η οποία βάσει της συµφωνίας θα αναθεωρηθεί στο εγγύς µέλλον) φαίνεται ότι αποτελεί προϊόν συµβιβασµού µεταξύ των µερών, δεν φαίνεται να έχει εφαρµοστεί µε αυθαίρετο τρόπο. Σε κάθε περίπτωση υπενθυµίζεται ότι ακόµη και ο στόχος που έχει τεθεί για τους ∆ΤΦ της οµάδας Β (90 % Η+1 το 1999) είναι πολύ υψηλός. Η διάκριση συνεπώς δεν επηρεάζει το κίνητρο της αναβάθ- µισης της ποιότητας των παρεχόµενων υπηρεσιών. (72) Οι ειδικοί µεταβατικοί κανόνες που ισχύουν για ορισµένα από τα µέρη βασίζονται επίσης στην αρχή βάσει της οποίας η αύξηση των καταληκτικών τελών συνδέεται µε κάποια βελτίωση στην ποιότητα της παρεχόµενης υπηρεσίας. Λαµ- βάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα προβλήµατα που αντιµετωπί- ζουν οι υπόψη ∆ΤΦ η Επιτροπή θεωρεί ότι δεν είναι απαρά- δεκτη η βραδύτερη αύξηση των καταληκπκών τελών (και έµµεσα η επιβράδυνση στην αναβάθµιση της ποιότητας των παρεχόµενων υπηρεσιών) που επιτρέπεται µε τους µεταβατι- κούς αυτούς κανόνες. (73) Είναι γεγονός ότι η σύνδεση της αύξησης των καταληκτικών τελών µε τη βελτίωση της ποιότητας της υπηρεσίας όπως θεσπίζεται µε τη συµφωνία REIMS ΙΙ εξαρτάται κατά πολύ από το σύστηµα µέτρησης της ποιότητας υπηρεσίας. Όπως επεσήµαναν ορισµένοι τρίτοι στις παρατηρήσεις τους, είναι σηµαντικό να εξασφαλιστεί η ορθή λειτουργία του συστήµα- τος αυτού. Επισηµάνθηκε στην Επιτροπή ότι υπάρχει κίνδυ- νος µία «βελτίωση» στην ποιότητα της υπηρεσίας να οφείλε- ται απλά και µόνο στην επίσπευση του χρόνου κατά τον οποίο το υπό παράδοση ταχυδροµείο πρέπει να φθάσει στον (35) Βλέπε σηµείο 29. 26. 10. 1999 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 275/27 φορέα-δέκτη. Η Επιτροπή συνεπώς εξέτασε κατά πόσον ο κίνδυνος αυτός µπορεί να υλοποιηθεί και διαπίστωσε ότι τα µέρη έχουν θεσπίσει κανόνες µόνον όσον αφορά την τελευ- ταία προθεσµία άφιξης (LAT) (36), η οποία δεν τοποθετείται πριν από τις 16. 00 και 15. 00 για τα κεντρικά ταχυδροµικά γραφεία ανταλλαγής και τις µονάδες αεροπορικού ταχυδρο- µείου αντίστοιχα. Σε απάντησή τους σε ερώτηµα της Επι- τροπής τα µέρη επιβεβαίωσαν ότι το ταχυδροµείο που συµ- µορφώνεται µε την προσδιορισθείσα LAT θα θεωρείται ότι έχει φθάσει εγκαίρως για τους σκοπούς της συµφωνίας REIMS ΙΙ, ανεξάρτητα από το εάν το ταχυδροµείο αυτό συµµορφώνεται και µε τις προθεσµίες CET ή/και CTT τις οποίες ενδεχοµένως να εφαρµόσουν ορισµένα από τα µέρη. (74) Είναι γεγονός ότι δεν έχουν συµφωνηθεί συγκεκριµένοι ποιοτικοί στόχοι όσον αφορά το ταχυδροµείο για το οποίο ισχύει η πρόσβαση επιπέδου 3. Ωστόσο, το κύριο νόηµα της πρόσβασης επιπέδου 3 είναι ότι στο ταχυδροµείο αυτό θα επιφυλάσσεται η ίδια µεταχείριση όπως στο εγχώριο ταχυ- δροµείο. Έτσι, εφόσον έχουν τεθεί ποιοτικοί στόχοι για το εγχώριο ταχυδροµείο οι ίδιοι στόχοι θα ισχύουν και για το σχετικό εισερχόµενο διασυνοριακό ταχυδροµείο. (75) Η συµφωνία θα συµβάλλει επίσης στη βελτίωση της γενικό- τερης ποιότητας του διασυνοριακού ταχυδροµείου. Το άρθρο 3. 8 της συµφωνίας REIMS ΙΙ (το οποίο εισήγαγε η συµπληρωµατική συµφωνία) υποχρεώνει τους φορείς απο- στολής να καταβάλλουν την καλύτερη δυνατή προσπάθεια προκειµένου να παράσχουν στο εξερχόµενο ταχυδροµείο προτεραιότητας ποιότητα υπηρεσίας συµµορφούµενη µε τα πρότυπα που αναφέρονται στο παράρτηµα 7. Σύµφωνα µε τις διατάξεις αυτές τα µέρη στοχεύουν στην επίτευξη προτύ- που 85 % Η+1 µέχρι το 2002, πράγµα που σηµαίνει ότι το 85 % του εξερχόµενου διασυνοριακού ταχυδροµείου προτε- ραιότητας θα φθάνει στο γραφείο ανταλλαγής του φορέα παραλαβής ταχυδρόµησή εντός µίας ηµέρας από την του (37). (76) Το συµπέρασµα ότι η συµφωνία REIMS ΙΙ µπορεί να οδηγή- σει σε βελτιώσεις όσον αφορά το διασυνοριακό ταχυδροµείο δεν επηρεάζεται από το γεγονός ότι σε αυτή δεν συµµετέ- χουν όλοι οι ∆ΤΦ της Κοινότητας και του ΕΟΧ (ή άλλων χωρών). ∆εδοµένου ότι το ταχυδροµείο των Κάτω Χωρών αποφάσισε να µην συµµετάσχει, η συµφωνία φυσικά δεν θα ισχύει για το ανταλλασσόµενο διασυνοριακό ταχυδροµείο µεταξύ των Κάτω Χωρών και των µερών της συµφωνίας REIMS ΙΙ. Ωστόσο, αυτό δεν επηρεάζει το γεγονός ότι η συµφωνία ενδέχεται να παράγει οφέλη όσον αφορά το ανταλλασσόµενο διασυνοριακό ταχυδροµείο µεταξύ των µερών της συµφωνίας REIMS ΙΙ. 2. Οφέλη για τους καταναλωτές (77) Οι βελτιώσεις που περιγράφονται παραπάνω (και ιδίως η αναβάθµιση της ποιότητας της υπηρεσίας για το διασυνο- ριακό ταχυδροµείο) θα ωφελήσει και τους καταναλωτές για τους λόγους που εξηγούνται στις παραγράφους που ακο- λουθούν, η Επιτροπή θεωρεί ότι µε τη συµφωνία ένα δίκαιο µέρος των οφελών που παράγει θα καταλήξουν στους κατα- ναλωτές. (36) Βλέπε παράγραφο 29 ανωτέρω. (37) Ο στόχος που ισχύει για την Ελλάδα, την Ισλανδία, την Πορτογαλία και την Ισπανία είναι κάπως χαµηλότερος (80 %). (78) Φαίνεται ότι συνέπεια της συµφωνίας REIMS ΙΙ θα είναι ότι τουλάχιστον ορισµένοι από τους φορείς θα καταβάλλουν αρκετά αυξηµένα καταληκτικά τέλη. Αναµένεται ότι ως απο- τέλεσµα, οι τιµές για το διασυνοριακό ταχυδροµείο θα αυ- ξηθούν τουλάχιστον σε ορισµένες από τις συµµετέχουσες χώρες. Ωστόσο, από τα στοιχεία που συγκέντρωσε η Επι- τροπή κατά τη διάρκεια της εξέτασης της υπόθεσης συνάγε- ται το συµπέρασµα ότι οι ενδεχόµενες αυτές αυξήσεις δεν θα στερήσουν από τους καταναλωτές το δίκαιο µέρος που τους αναλογεί από τα οφέλη που αναµένεται ότι θα παράγει η συµφωνία και αυτό για διάφορους λόγους. (79) Πρώτον, στο βαθµό που η αύξηση των καταληκτικών τελών οδηγεί σε επίπεδο πλησιέστερο στο πραγµατικό κόστος της παράδοσης ταχυδροµείου, η συµφωνία θα µειώσει απλώς τη σταυροειδή επιδότηση η οποία πρέπει να επέρχεται στο πλαίσιο των διακανονισµών που ισχύουν σήµερα. ∆εδοµένου ότι οι χρήστες εγχώριου ή εξερχόµενου διασυνοριακού ταχυδροµείου δεν θα πρέπει πλέον (ή τουλάχιστον σε µικρό- τερη έκταση) να συµβάλλουν στο κόστος του εισερχόµενου διασυνοριακού ταχυδροµείου, οι ∆ΤΦ θα είναι σε θέση να προσαρµόσουν ανάλογα τα τιµολόγια για το εγχώριο και το εξερχόµενο διασυνοριακό ταχυδροµείο. (80) ∆εύτερον, καθώς η Επιτροπή επέµεινε να αυξηθούν τα καταληκτικά τέλη µόνον εφόσον βελτιωθεί η ποιότητα της υπηρεσίας, οποιαδήποτε αύξηση των τιµολογίων για το δια- συνοριακό ταχυδροµείο θα συνοδεύεται από βελτιώσεις στην παρεχόµενη υπηρεσία. Αναµένεται ότι οι καταναλωτές θα λάβουν δίκαιο µερίδιο από τα οφέλη κατά το µέτρο που βελτιώνεται η ποιότητα της υπηρεσίας, υπό την προϋπόθεση ότι δεν αυξάνονται υπερβολικά τα τιµολόγια. Όπως προανα- φέρεται, υπάρχει µόνο µία εξαίρεση που επιτρέπει την αύξηση των καταληκτικών τελών σε περίπτωση υποβάθµισης της παρεχόµενης υπηρεσίας, όταν η υποβάθµιση αυτή: α) οφείλεται αποδεδειγµένα σε ειδικές προσπάθειες για την επίσπευση της παράδοσης, β) είναι πρόσκαιρη και γ) οφείλε- ται αποκλειστικά στις προαναφερθείσες προσπάθειες. Παρά- δειγµα αποτελεί η εγκατάσταση ενός νέου κέντρου διαλογής που µπορεί προσωρινά να επηρεάσει την ποιότητα της παρε- χόµενης υπηρεσίας. Είναι σαφές ότι τα σχετικά κριτήρια θα πρέπει να εφαρµόζονται σε κάθε περίπτωση πολύ αυστηρά. Επιπλέον, όπως συµφώνησαν τα µέρη στη συµπληρωµατική συµφωνία, η τελική απόφαση ως προς το εάν πληρούνται οι προϋποθέσεις αυτές είναι της Επιτροπής (ή ενός ανεξάρτη- του εµπειρογνώµονα διορισµένου από αυτήν). Υπό τις συνθήκες αυτές η Επιτροπή θεωρεί ότι η εξαίρεση αυτή δεν ακυρώνει την αρχή σύµφωνα µε την οποία η αύξηση των καταληκτικών τελών προϋποθέτει βελτίωση της ποιότητας της παρεχόµενης υπηρεσίας. (81) Τρίτον, η Επιτροπή ζήτησε από τα µέρη να αναφέρουν εγγράφως τις αυξήσεις στα τιµολόγιά τους για το διασυνο- ριακό ταχυδροµείο, τις οποίες πρόκειται ή προγραµµατίζουν να εισάγουν µέχρι τα τέλη του 2001. Από την απάντηση των µερών συνάγεται ότι η αύξηση αυτή θα είναι µέτρια κατά µέσο όρο. Επιπλέον, η Επιτροπή θα παρακολουθήσει, φυσικά, από κοντά τις εξελίξεις στο χώρο αυτό και προς το σκοπό αυτό θα επιβληθεί µε την παρούσα απόφαση στα µέρη η υποχρέωση της υποβολής εκθέσεων (38). Η Επιτροπή θα ασκήσει τις εξουσίες της βάσει του άρθρου 82 της συνθήκης ΕΚ σε περίπτωση που ένα µέρος της συµφωνίας REIMS ΙΙ επιβάλλει αυξήσεις τιµών που φαίνονται υπερβολι- κές και µη δικαιολογούµενες βάσει του κόστους. (38) Βλέπε σηµείο 98. L 275/28 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 26. 10. 1999 (82) Τέταρτον, η ίδια η συµφωνία προβλέπει τη δυνατότητα πρόσβασης επιπέδου 3 η οποία θα πρέπει να µειώσει σηµα- ντικά τον τυχόν αρνητικό οικονοµικό αντίκτυπο για τους πελάτες. Παρά το γεγονός ότι το επίπεδο των καταληκτικών τελών που θεσπίζεται µε την συµφωνία βάσει των εγχωρίων τιµολογίων για ταχυδροµείο προτεραιότητας, η πρόσβαση επιπέδου 3 επιτρέπει την αξιοποίηση των µειωµένων εγχώ- ριων τιµολογίων. Το διασυνοριακό ταχυδροµείο για το οποίο οι ∆ΤΦ αποστολής ζητούν τέτοια πρόσβαση θα πρέ- πει να διεκπεραιωθεί ακριβώς όπως το εγχώριο ταχυδροµείο. Η δυνατότητα αυτή έχει ιδιαίτερη σηµασία για το ταχυδρο- µείο χύδην αλλά και για ταχυδροµικά αντικείµενα όπως εφηµερίδες. Είναι εµφανές ότι εύκολα µπορούν να παρεµ- βληθούν εµπόδια στην πρόσβαση αυτή ή ακόµα και να αποκλειστεί µε την επιβολή απαράδεκτων όρων. Για παρά- δειγµα, η παροχή πρόσβασης επιπέδου 3 για εφηµερίδες που εξαρτώνται από την εκτύπωση του σχετικού αντικειµέ- νου στο κράτος µέλος προορισµού καθιστά πλασµατική την πρόσβαση αυτή για δηµοσιεύµατα από άλλα κράτη. Με ρητό αίτηµα της Επιτροπής, τα µέρη συµφώνησαν να άρουν τους φραγµούς αυτούς στο βαθµό που δύνανται να το πράξουν. Λαµβάνοντας υπόψη τη σηµασία της πρόσβασης επιπέδου 3 για τους πελάτες φαίνεται ότι είναι απαραίτητη η εξάρτηση της παρούσας απαλλαγής από την χορήγηση ικα- νοποιητικής πρόσβασης επιπέδου 3 (39). (83) Πέµπτον, η Επιτροπή συµφωνεί µε την άποψη που εξέφρασε ένας µεγάλος αριθµός τρίτων ενδιαφεροµένων ότι εξαιτίας της προκύψασας καθυστέρησης, το αρχικό χρονοδιάγραµµα της συµφωνίας REIMS ΙΙ θα οδηγούσε σε σηµαντικές αυξή- σεις των καταληκτικών τελών µέσα σε πολύ µικρό χρονικό διάστηµα πράγµα το οποίο θα είχε σοβαρές αρνητικές συνέ- πειες για τους καταναλωτές. Η Επιτροπή, ως εκ τούτου, επέµεινε ότι η µεταβατική περίοδος θα πρέπει να µετατεθεί κατά ένα έτος και η παρούσα απαλλαγή περιλαµβάνει όρο µε τον οποίο αυτό εξασφαλίζεται (40). Κατά συνέπεια, το τελικό ύψος των καταληκτικών τελών που προβλέπουν τα µέρη δεν πρόκειται να επιτευχθεί πριν από την 1η Ιανουα- ρίου 2002. Επιπλέον, η Επιτροπή επέµενε ότι η περίοδος απαλλαγής θα πρέπει να λήξει πριν επιτευχθεί το τελικό αυτό επίπεδο καταληκτικών τελών. Κατά την άποψη της Επιτροπής αυτό ανππροσωπεύει λογικό συµβιβασµό µε τον οποίο εξασφαλίζεται η διαφύλαξη των συµφερόντων των καταναλωτών. (84) Οι διατάξεις όσον αφορά την καθυστέρηση, την απώλεια και την φθορά ταχυδροµείου που εισάγονται µε την συµπληρω- µατική συµφωνία θα συµβάλλουν επίσης στην εξασφάλιση ενός δίκαιου µεριδίου των οφελών υπέρ των καταναλωτών. Παρότι είναι γεγονός ότι υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης των υπόψη µέτρων δεν παύουν, για ορισµένες τουλάχιστον από τις ενεχόµενες χώρες, να αντιπροσωπεύουν ένα σηµα- ντικό βήµα προς την κατεύθυνση της προστασίας των δικαιωµάτων του καταναλωτή. (85) Το γεγονός ότι η συµφωνία ισχύει µόνο για το διασυνο- ριακό ταχυδροµείο µεταξύ των µερών δεν επηρεάζει το παραπάνω συµπέρασµα. Στην συµφωνία δεν προβλέπεται τίποτα το οποίο εµποδίζει τα µέρη να διεκπεραιώνουν το διασυνοριακό ταχυδροµείο που τους διαβιβάζεται από τρί- τους µε την ίδια ταχύτητα µε την οποία διεκπεραιώνουν το διασυνοριακό ταχυδροµείο που λαµβάνουν από µέρη της συµφωνίας REIMS ΙΙ. 3. Αναγκαίος χαρακτήρας (86) Προκειµένου να χορηγηθεί απαλλαγή βάσει του άρθρου 81 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 παρά- γραφος 3 της συµφωνίας για τον ΕΟΧ, ο περιορισµός του ανταγωνισµού θα πρέπει να είναι απαραίτητος για την επί- τευξη των σχετικών στόχων. Αυτό προϋποθέτει ότι τα επί- πεδα καταληκτικών τελών που συµφωνούν µεταξύ τους τα µέρη αντικατοπτρίζουν πράγµατι το κόστος της παράδοσης διασυνοριακού ταχυδροµείου στον φορέα που πραγµατο- ποιεί την παράδοση. Η συµφωνία REIMS ΙΙ δεν συνδέει άµεσα τα καταληκτικά τέλη µε το πραγµατικό κόστος αλλά εκφράζει τα καταληκτικά τέλη ως ποσοστό των εγχώριων τιµολογίων. Αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι ακόµη και σήµερα δεν υπάρχουν αξιόπιστες πληροφορίες ως προς το κόστος των ενεχόµενων µερών. Τα περισσότερα από τα µέρη εξακολουθούν να βρίσκονται στο στάδιο της δηµιουρ- γίας συστηµάτων κοστολόγησης. Χωρίς αξιόπιστα στοιχεία ως προς το κόστος, η αρχή της σύνδεσης των καταληκτικών τελών µε τις εγχώριες τιµές φαίνεται να είναι δεκτή (και στην ουσία την πρότεινε η Επιτροπή). Παρότι οι τιµές για εγχώ- ριες υπηρεσίες επηρεάστηκαν στο, παρελθόν αναπόφευκτα σε κάποιο βαθµό από πολιτικά συµφέροντα, αντιπροσω- πεύουν τον λογικότερο τρόπο υπολογισµού του κόστους παράδοσης. (87) Η Επιτροπή είναι της γνώµης ότι υπό τις παρούσες συνθή- κες η σύναψη συµφωνίας µε την οποία καθορίζεται το ίδιο ποσοστό επί των εγχώριων τιµολογίων για τα καταληκτικά τέλη και υπό τους ίδιους όρους για όλα τα µέρη της συµφωνίας (θέτοντας κατά µέρος τα ειδικά µεταβατικά µέτρα που ισχύουν για ορισµένα από αυτά) είναι αναγκαία προκειµένου να επιτευχθούν τα οφέλη στα οποία αποσκο- πούν τα µέρη της συµφωνίας. Όπως αποδεικνύεται από τη σύνοψη του ιστορικού στο µέρος Α (41), η εκπόνηση της συµφωνίας REIMS ΙΙ αποδείχθηκε κοπιώδης και παρατετα- µένη. Από τότε που συµφωνήθηκε ο διακανονισµός CEPT πριν από µία δεκαετία, φαίνεται ότι συνάφθηκε µόνον άλλη µία συµφωνία για τα καταληκτικά τέλη µεταξύ ορισµένων από τα µέρη που συµµετέχουν στην παρούσα συµφωνία. Αξίζει να σηµειωθεί ότι και η άλλη συµφωνία (η σκανδινα- βική συµφωνία) είναι πολυµερής. Αντίθετα µε τους φορείς του τοµέα των τηλεπικοινωνιών, οι ∆ΤΦ του ταχυδροµικού τοµέα φαίνεται ότι σπάνια συνάπτουν διµερείς συµφωνίες για τα καταληκτικά τέλη. Η Επιτροπή θεωρεί ότι παρότι τα µέρη θα µπορούσαν να έχουν συνάψει διµερείς ή πολυµε- ρείς συµφωνίες για τα καταληκτικά τέλη, είναι µάλλον απίθανο ότι οι διαπραγµατεύσεις εκείνες θα είχαν προσφέρει τη δυνατότητα να επιτευχθούν τα οφέλη τα οποία µπορεί να παράγει η παρούσα συµφωνία το ίδιο γρήγορα και αποτελε- σµατικά. (88) Ωστόσο, παρότι η Επιτροπή δέχεται ότι η σύναψη της συµφωνία REIMS ΙΙ µπορεί να θεωρηθεί ως αναγκαία για την επίτευξη των επιδιωκόµενων στόχων, θα πρέπει να επα- ληθευτεί κατά πόσο το συµφωνηθέν επίπεδο για τα καταλη- κτικά τέλη είναι το κατάλληλο. Τα µέρη δεν κατέθεσαν πειστικά στοιχεία ότι τα καταληκτικά τέλη πρέπει να καθορι- στούν στο 80 % των εγχώριων τιµών. Αντίθετα, τα µέρη παραδέχτηκαν ότι το ποσοστό αυτό αποτελεί µόνο µία κατά προσέγγιση εκτίµηση. ∆εν έχει όµως διαπιστωθεί αν η εκτίµηση αυτή είναι αρκετά ακριβής. Από την άλλη πλευρά, η Επιτροπή δέχεται ότι το επίπεδο των καταληκτικών τελών ήταν µέχρι στιγµής γενικά πολύ χαµηλό µε αποτέλεσµα να (39) Βλέπε σηµείο 96. (40) Βλέπε σηµείο 95. (41) Βλέπε σηµείο 7 και επ. 26. 10. 1999 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 275/29 µην καλύπτεται το κόστος παράδοσης των φορέων. Λαµβά- νοντας υπόψη τις συνθήκες αυτές η Επιτροπή θεωρεί ότι το λογικότερο είναι να επιτραπεί η αύξηση των καταληκτικών τελών διασφαλίζοντας ταυτόχρονα ότι η τελική αύξηση στο 80 % των εγχώριων τιµολογίων θα λάβει χώρα µόνον εφό- σον η Επιτροπή µπορέσει να επανεξετάσει το θέµα βάσει πραγµατικών στοιχείων ως προς την κοστολόγηση. Ο περιο- ρισµός της απαλλαγής στο χρονικό διάστηµα που λήγει στις 31 ∆εκεµβρίου 2001 δίνει στην Επιτροπή τη δυνατότητα να αξιολογήσει την καταλληλότητα της προτεινόµενης τελικής αύξησης πριν αυτή τεθεί σε εφαρµογή. Το ανώτατο επίπεδο καταληκτικών τελών βάσει της παρούσας απόφασης δεν πρόκειται, ως εκ τούτου, να υπερβεί το 70 % των εγχώριων τιµολογίων, επίπεδο το οποίο φαίνεται ότι είναι λογικό (42). Το άρθρο 14 της ταχυδροµικής οδηγίας υποχρεώνει τα κράτη µέλη να εξασφαλίσουν την εισαγωγή κατάλληλων λογιστικών συστηµάτων εντός δύο ετών από την ηµεροµηνία έναρξης ισχύος της οδηγίας, δηλαδή µέχρι τις 10 Φεβρουα- ρίου 2000 το αργότερο. Ωστόσο, δεν υπάρχει εγγύηση ότι θα υπάρχουν αρκετά αξιόπιστα στοιχεία που να καλύπτουν τουλάχιστον ένα ολόκληρο ηµερολογιακό έτος κατά το δεύ- τερο ήµισυ του 2001 οπότε είναι πιθανό να κληθεί η Επιτροπή να παρατείνει την παρούσα απαλλαγή και να εγκρίνει την αύξηση των καταληκτικών τελών στο 80 % των εγχώριων τιµολογίων. Σε κάθε περίπτωση η ταχυδροµική οδηγία είναι δεσµευτική µόνο για τα κράτη µέλη και όχι για την Ισλανδία και τη Νορβηγία. Για τον λόγο αυτόν φαίνεται ότι είναι απαραίτητο να εξαρτηθεί η παρούσα απαλλαγή από την προϋπόθεση ότι τα µέρη θα υιοθετήσουν ένα κατάλληλο σύστηµα κοστολόγησης µέχρι τα τέλη του 1999 (43). 4. Κατάργηση του ανταγωνισµού Συνδέοντας τα καταληκτικά τέλη µε τα εγχώρια τιµολόγια και καθορίζοντας το τελικό τους ύψος στο 80 % των εγχώ- ριων τιµολογίων, η συµφωνία REIMS ΙΙ αναµένεται ότι θα µειώσει σε πολύ µεγάλο βαθµό την αναταχυδρόµηση βάσει διατησίας. Ωστόσο, δεν θα ήταν σωστό να θεωρηθεί αυτό ως κατάργηση του ανταγωνισµού δεδοµένου ότι η δηµιουργία ενός συστήµατος αµοιβών βάσει του κόστους θα αποκα- ταστήσει τις κανονικές συνθήκες ανταγωνισµού. III. ΑΡΘΡΟ 86 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 2 ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΕΚ ΚΑΙ ΑΡΘΡΟ 59 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 2 ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΟΧ Σύµφωνα µε το άρθρο 86 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ και το άρθρο 59 παράγραφος 2 της συµφωνίας για τον ΕΟΧ οι επιχειρήσεις που είναι επιφορτισµένες µε τη διαχεί- ριση υπηρεσιών γενικού οικονοµικού συµφέροντος υπόκει- νται στους κανόνες ανταγωνισµού κατά το µέτρο που η εφαρµογή των κανόνων αυτών δεν εµποδίζει νοµικά ή πραγ- µατικά την εκπλήρωση της ιδιαίτερης αποστολής που τους έχει ανατεθεί. Τα µέρη υποστηρίζουν ότι η συµφωνία REIMS ΙΙ είναι απαραίτητη για την επίτευξη µιας αµοιβής βάσει του κόστους για την παράδοση διεθνούς ταχυδροµείου µε την οποία να χρηµατοδοτείται η υποχρέωση παροχής καθολικής υπηρεσίας που τους έχει ανατεθεί. Κατά την άποψή τους, η αυστηρή εφαρµογή των κανόνων ανταγωνισµού θα έθετε σε κίνδυνο την οικονοµική τους ισορροπία και θα εµπόδιζε την παροχή υπηρεσίας γενικού οικονοµικού ενδιαφέροντος που τους έχει ανατεθεί. Ωστόσο, τα µέρη δεν κατέθεσαν στοιχεία (89) (90) (91) (92) (42) Υπενθυµίζεται ότι το ποσοστό αυτό ισχύει και στη σκανδιναβική συµφωνία. (43) Βλέπε σηµείο 97. (93) (94) από τα οποία να αποδεικνύεται ότι η εφαρµογή του άρθρου 81 της συνθήκης ΕΚ ή του άρθρου 53 της συµφωνίας για τον ΕΟΧ όσον αφορά τη συµφωνία REIMS ΙΙ για τις υπηρε- σίες διασυνοριακού ταχυδροµείου (οι οποίες κατά µέσο όρο αντιστοιχούν σε ένα µικρό µέρος του ταχυδροµείου που διεκπεραιώνουν τα µέρη) θα έβλαπτε την οικονοµική τους ισορροπία. Επίσης δεν αποδείχθηκε όπ η εφαρµογή των διατάξεων αυτών (περιλαµβανοµένης και της παραγράφου 3) θα εµπόδιζε την εκτέλεση των ειδικών καθηκόντων που τους έχουν ανατεθεί. Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι το άρθρο 86 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ αντιπροσωπεύει εξαίρεση και ως εκ τούτου θα πρέπει να ερµηνευθεί µε αυστηρό τρόπο (44). Το ίδιο ισχύει και για το άρθρο 59 παράγραφος 2 της συµφωνίας για τον ΕΟΧ. IV. ∆ΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΑΛΛΑΓΗΣ, ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ Βάσει του άρθρου 8 του κανονισµού αριθ. 17, µία απόφαση δυνάµει του άρθρου 81 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ εκδίδεται για ορισµένο χρόνο και δύναται να συνοδεύεται από όρους και υποχρεώσεις. 1. ∆ιάρκεια της απαλλαγής της εφαρµογή συµφωνίας. Στην Κατά κανόνα η περίοδος απαλλαγής καλύπτει τουλάχιστον το χρονικό διάστηµα το οποίο είναι απαραίτητο για την πλήρη προκειµένη περίπτωση η Επιτροπή κατέληξε στο συµπέρασµα ότι κατ’ εξαίρεση η περίοδος απαλλαγής θα πρέπει να λήξει πριν την τελική αύξηση των καταληκτικών τελών (από 70 % σε 80 % των εγχώριων τιµολογίων). Ο λόγος είναι ότι προς το παρόν δεν υπάρχουν αρκετά στοιχεία που να συνηγορούν υπέρ της άποψης ότι τα καταληκτικά τέλη πρέπει να αυξηθούν στο 80 % των εγχώριων τιµολογίων, παρά το γεγονός ότι η Επιτροπή γενικά συµφωνεί ότι τα καταληκτικά τέλη θα πρέ- πει να αυξηθούν σε επίπεδο τέτοιο ώστε να καλύπτεται το κόστος της παρεχόµενης υπηρεσίας. ∆εδοµένου ότι η έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων οφείλεται κυρίως στο γεγο- νός ότι τα περισσότερα από τα µέρη της συµφωνίας δεν διαθέτουν ακόµη ένα αρκετά αξιόπιστο και ακριβές σύστηµα κοστολόγησης, δεν φαίνεται παράλογο να αναβληθεί η τελική αύξηση µέχρι να υπάρξουν τα απαραίτητα στοιχεία και µέχρι να αξιολογηθούν τα στοιχεία αυτά από την Επι- τροπή. Συνεπώς η απαλλαγή θα περιοριστεί στο χρονικό διάστηµα από την ηµεροµηνία εφαρµογής, δηλαδή την 1η Απριλίου 1999, µέχρι τις 31 ∆εκεµβρίου 2001. 2. Όροι α) Εφαρµογή της συµφωνίας (95) Όπως εξηγείται παραπάνω (45), η Επιτροπή θεώρησε ότι ήταν απαραίτητο να τροποποιηθεί το αρχικό χρονοδιάγραµµα των µερών και να καθυστερήσει η εφαρµογή της µεταβατικής περιόδου κατά ένα έτος προκειµένου να αποφευχθούν κατά το δυνατόν οι άµεσες αρνητικές επιπτώσεις στις τιµές. Τα µέρη συµφώνησαν (46), και πρότειναν ως ηµεροµηνία έναρξης της εφαρµογής της συµφωνίας τους την 1η Απρι- λίου 1999. ∆εδοµένου ότι το στοιχείο αυτό δεν αντικατοπ- τρίζεται στη συµφωνία όπως έχει σήµερα είναι απαραίτητο να εξαρτηθεί η παρούσα απόφαση από σχετικό όρο. Ως εκ τούτου, τα καταληκτικά τέλη θα αυξηθούν για το υπόλοιπο (44) Για παράδειγµα, βλέπε την απόφαση του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, της 23ης Οκτωβρίου 1997, στην υπόθεση C-157/94, Επιτροπή κατά των Κάτω Χωρών παράγραφος 37. (45) Σηµείο 83. (46) Βλέπε επιστολή των µερών, της 4ης Ιουνίου 1999. L 275/30 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 26. 10. 1999 του 1999 το πολύ µέχρι το 55 % των εγχώριων τελών. Το ανώτατο αυτό όριο θα είναι 65 % για το 2000 και 70 % για το 2001. Τα µέρη θα πρέπει να τροποποιήσουν ανα- λόγως τη συµφωνία τους το συντοµότερο δυνατό και το αργότερο µέχρι τον τελικό διακανονισµό των λογαριασµών για τα καταληκτικά τέλη του 1999. β) Πρόσβαση επιπέδου 3 (96) Η πρόσβαση επιπέδου 3 είναι µεγάλης σηµασίας για τους καταναλωτές. Είναι βέβαιο ότι το ταχυδροµείο χύδην καθώς και άλλα είδη εµπορικού ταχυδροµείου αντιπροσωπεύουν το σηµαντικότερο µέρος του διασυνοριακού ταχυδροµείου. Η χορήγηση στους ∆ΤΦ αποστολής της δυνατότητας να επω- φεληθούν από τα εγχώρια, τιµολόγια του φορέα παράδοσης για το ταχυδροµείο αυτό θα αποτελέσει σηµαντικό βήµα προς την εξισορρόπηση των αρνητικών συνεπειών της συµφωνίας. Το άρθρο 2 παράγραφος 6 της συµφωνίας υποχρεώνει όλα τα µέρη να παράσχουν πρόσβαση επιπέδου 3 (47). Προκειµένου να διευκολυνθεί η πρόσβαση αυτή, τα µέρη υποχρεούνται να χαλαρώσουν τους εγχώριους όρους για άλλα µέρη όταν οι διατάξεις αυτές δεν δικαιολογούνται και στην πράξη θα µπορούσαν να εµποδίσουν την πρόσβαση άλλων µερών στις εγχώριες τιµές ή (όταν δεν είναι στην αρµοδιότητά τους) να καταβάλλουν τη µεγαλύτερη δυνατή προσπάθεια για την άρση των διατάξεων αυτών σε συνεργα- σία µε τις αρµόδιες εθνικές αρχές. Για να εξασφαλιστεί ότι τα µέρη συµµορφώνονται µε την απαίτηση αυτή και όντως χορηγούν µεταξύ τους πρόσβαση επιπέδου 3 είναι αναγκαίο να εξαρτηθεί η παρούσα απόφαση απαλλαγής από όρο που εξυπηρετεί τον σκοπό αυτό. 3. Υποχρεώσεις α) Συστήµατα κοστολόγησης (97) Προκειµένου να έχει τη δυνατότητα να διαπιστώσει αν τα επίπεδα των καταληκτικών τελών που συµφώνησαν τα µέρη όντως αντικατοπτρίζουν το πραγµατικό κόστος της παρά- δοσης διασυνοριακού ταχυδροµείου, η Επιτροπή θα πρέπει να έχει στη διάθεσή της αξιόπιστα και ακριβή δεδοµένα ως προς το κόστος. Συνεπώς τα µέρη θα πρέπει να υποχρε- ωθούν να εισαγάγουν µέχρι τα τέλη του 1999 ένα διαφανές σύστηµα κοστολόγησης που να διασφαλίζει τον χαρακτηρι- σµό, την ποσοτικοποίηση, τη σύγκριση και τον έλεγχο όλων των σηµαντικών στοιχείων κόστους. Με την υποχρέωση αυτή εξασφαλίζεται ότι τα µέρη θα εισάγουν ήδη από το 1999 ένα κατάλληλο σύστηµα κοστολόγησης όπως ορίζεται στο άρθρο 14 της ταχυδροµικής οδηγίας. β) Ετήσιες εκθέσεις (98) Προκειµένου να δοθεί στην Επιτροπή η δυνατότητα να αξιο- λογήσει αν η συµφωνία λειτουργεί ικανοποιητικά και ιδιαί- τερα αν εφαρµόζονται οι όροι που επιβάλλονται µε αυτήν, τα µέρη οφείλουν να υποβάλουν ετήσιες εκθέσεις σχετικά µε την εξέλιξη των εγχώριων τιµολογίων, των τιµολογίων για το διασυνοριακό ταχυδροµείο και το κόστος καθώς και για την εξέλιξη της διασυνοριακής ταχυδροµικής κίνησης το αργότερο µέχρι την 31η Μαρτίου κάθε έτους. Οι εκθέσεις (47) Το άρθρο 2 παράγραφος 6 της συµφωνίας υποχρεώνει τα µέρη να έχουν πρόσβαση αυτή σε άλλα µέρη. Όσον αφορά την πρόσβαση τρίτων, βλέπε σηµείο 2. 8 της ταχυδροµικής ανακοίνωσης της Επιτροπής (ΕΕ C 39 της 6. 2. 1998, σ. 2). αυτές πρέπει να περιλαµβάνουν στοιχεία όσον αφορά την εφαρµογή της πρόσβασης επιπέδου 3 (περιλαµβανοµένων π. χ. και υποδειγµάτων συµβάσεων βάσει των όρων της πρό- σβασης επιπέδου 3, που έχουν συναφθεί µε φορείς άλλων χωρών καθώς και συγκρίσιµων συµβάσεων που έχουν συνα- φθεί µε εγχώριους πελάτες). Για τους ίδιους λόγους, τα µέρη θα πρέπει να ενηµερώσουν την Επιτροπή σχετικά µε την τροποποίηση που θα γίνει µε σκοπό τη συµµόρφωση µε τον όρο που αναφέρεται παραπάνω στο σηµείο 95 το συντοµότερο δυνατό µετά την υπογραφή της εν λόγω τρο- ποποίησης, ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Άρθρο 1 ∆υνάµει του άρθρου 81 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 παράγραφος 3 της συµφωνίας για τον ΕΟΧ, οι διατά- ξεις του άρθρου 81 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 παράγραφος 1 της συµφωνίας για τον ΕΟΧ κηρύσσο- νται ανεφάρµοστες όσον αφορά τη συµφωνία REIMS ΙΙ για τα καταληκτικά τέλη όπως αυτή τροποποιήθηκε µε τη συµπληρωµα- τική συµφωνία για το χρονικό διάστηµα από την 1η Απριλίου 1999 µέχρι τις 31 ∆εκεµβρίου 2001. Άρθρο 2 Η απαλλαγή που προβλέπεται στο άρθρο 1 συνδέεται µε τους κάτωθι όρους και υποχρεώσεις: 1. Όροι α) Η συµφωνία δεν πρέπει να τεθεί σε εφαρµογή πριν από την 1η Απριλίου 1999. Η µεταβατική περίοδος η οποία προβλέ- πεται στη συµφωνία µετατίθεται προκειµένου να εξασφαλι- στεί ότι τα καταληκτικά τέλη για το υπόλοιπο του 1999 δεν πρόκειται να αυξηθούν πέραν του 55 % των εγχώριων τιµο- λογίων και ότι το ανώτατο όριο για την αύξηση στα καταλη- κτικά τέλη θα είναι 65 % των εγχώριων τιµολογίων για το 2000 και 70 % των εγχώριων τιµολογίων το 2001. Τα µέρη θα τροποποιήσουν αναλόγως την µεταξύ τους συµφωνία το συντοµότερο δυνατό και το αργότερο µέχρι τον τελικό δια- κανονισµό για τα καταληκτικά τέλη του 1999· β) τα µέρη λαµβάνουν όλα τα απαραίτητα µέτρα. Ώστε να χορηγούν αµοιβαία αποτελεσµατική πρόσβαση επιπέδου 3. Προκειµένου να διευκολυνθεί η πρόσβαση αυτή, τα µέρη υποχρεούνται να χαλαρώσουν τους εγχώριους όρους για άλλα µέρη όταν οι διατάξεις αυτές δεν δικαιολογούνται και στην πράξη θα µπορούσαν να εµποδίσουν την πρόσβαση άλλων µερών στις εγχώριες τιµές ή (όταν δεν είναι στην αρµοδιότητά τους) να καταβάλλουν τη µεγαλύτερη δυνατή προσπάθεια για την άρση των διατάξεων αυτών σε συνεργα- σία µε τις αρµόδιες εθνικές αρχές. 2. Υποχρεώσεις α) Τα µέρη εφαρµόζουν µέχρι τα τέλη του 1999 ένα διαφανές σύστηµα κοστολόγησης όπως προβλέπεται στην οδηγία 97/ 67/ΕΚ µε το οποίο να εξασφαλίζεται ο χαρακτηρισµός, η ποσοτικοποίηση, η σύγκριση και ο έλεγχος όλων των σηµα- ντικών στοιχείων κόστους· 26. 10. 1999 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 275/31 β) τα µέρη υποβάλλουν ετήσιες εκθέσεις σχετικά µε την εξέλιξη των εγχώριων τιµολογίων, των τιµολογίων για το διασυνο- ριακό ταχυδροµείο και το κόστος καθώς και για την εξέλιξη της διασυνοριακής ταχυδροµικής κίνησης το αργότερο µέχρι την 31η Μαρτίου κάθε έτους. Οι εκθέσεις αυτές περιλαµβά- νουν στοιχεία όσον αφορά την εφαρµογή της πρόσβασης επιπέδου 3 (περιλαµβανοµένων π. χ. και υποδειγµάτων συµ- βάσεων βάσει των όρων της πρόσβασης επιπέδου 3, που έχουν συναφθεί µε φορείς άλλων χωρών καθώς και συγκρί- σιµων συµβάσεων που έχουν συναφθεί µε εγχώριους πελά- τες). Τα µέρη ενηµερώνουν την Επιτροπή σχετικά µε την τροποποίηση που θα γίνει µε σκοπό τη συµµόρφωση µε τον όρο που αναφέρεται στο σηµείο 1 στοιχείο α) το συντοµό- τερο δυνατό µετά την υπογραφή της εν λόγω τροποποίησης. Άρθρο 3 Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στους κάτωθι φορείς: Post und Telekom Austria AG Postgasse 8 A-1011 Wien Post Danmark Tietgensgade 37 DK-1566 Copenhagen V Suomen Posti Oy/Posten Finland Ab Mannerheiminaukio 1 A ΡO Βox 102 FIN-00011 Posti La Poste 4, Quai du Point du Jour F-92777 Boulogne Billancourt Cedex Deutsche Post AG Generaldirektion Heinrich-von-Stephan-Straße 1 D-53175 Βonn Ελληνικά ταχυδροµεία — ΕΛΤΑ Απελλού 1 GR-101 88 Αθήνα Iceland Post IS-150 Reykjavík Poste Italiane SpA Viale Europa, 190 Ι-00144 Roma Entreprise des Postes & Télécommunications 8a, avenue Monterey L-2020 Luxembourg Norway Post ΡO Βox 181 Sentrum Ν-0107 Oslo CTT Correios de Portugal, SA Rua de S. José, 20 Ρ-1166 Lisboa Codex Correos y Telégrafos C/Aduana 29 Ε-28070 Madrid The Post Office Royal Mail International Headquarters 49 Featherstone Street UK-London EC1 Y 8SY La Poste/De Post Centre MonnaieMuntcentrum Β-1000 Bruxelles/Brussels Posten AΒ Vasagatan 7 SE-105 00 Stockholm An Post General Post Office O’Connell Street ΙRL-Dublin 1 Βρυξέλλες, 15 Σεπτεµβρίου 1999. Για την Επιτροπή Karel VAN MIERT Μέλος της Επιτροπής


title: SKRIFTLIG FRÅGA E-1622/99 från Antonio Tajani (PPE-DE) till kommissionen. Fördragsbrottsförfarande mot italienska staten med anledning av försäljningen av Roms centralmejeri.

eurovoc_concepts:
Italy
cooperation on agriculture
dairy industry
infringement procedure (EU)
privatisation

formats: html pdf print

text: C 170 E/54 Europeiska gemenskapernas officiella tidning SV 20. 6. 2000 (2000/C 170 E/059) SKRIFTLIG FR¯GA E-1622/99 fr(cid:229)n Antonio Tajani (PPE-DE) till kommissionen (15 september 1999) ˜mne: F(cid:246)rdragsbrottsf(cid:246)rfarande mot italienska staten med anledning av f(cid:246)rs(cid:228)ljningen av Roms central- mejeri Kan kommissionen tillhandah(cid:229)lla resultaten av den unders(cid:246)kning som gjorts i samband med f(cid:246)rdrag- sbrottsf(cid:246)rfarandet mot italienska staten och Roms stadsfullm(cid:228)ktige med anledning av f(cid:246)rs(cid:228)ljningen av Roms centralmejeri? Svar avgivet p(cid:229) kommissionens v(cid:228)gnar av Franz Fischler (8 oktober 1999) Efter att ha granskat de italienska myndigheternas kommentarer i samband med f(cid:246)rfarandet enligt artikel i EG-f(cid:246)rdraget har kommissionen beg(cid:228)rt kompletterande uppgifter fr(cid:229)n de 88. 2 (tidigare artikel 93) italienska myndigheterna betr(cid:228)ffande de (cid:229)tg(cid:228)rder som Roms stad har vidtagit. Kommissionen v(cid:228)ntar f(cid:246)r n(cid:228)rvarande p(cid:229) dessa kompletterande uppgifter. N(cid:228)r kommissionen har analyserat samtliga kommentarer kommer den att kunna fatta ett slutligt beslut om (cid:229)tg(cid:228)rderna i fr(cid:229)ga. (2000/C 170 E/060) SKRIFTLIG FR¯GA E-1624/99 fr(cid:229)n Markus Ferber (PPE-DE) till kommissionen (15 september 1999) ˜mne: St(cid:246)d till en h(cid:246)nsfarm i Vseruby (Tjeckien) med EU-medel Ett tyskt konsortium planerar att bygga en h(cid:246)nsfarm vid den bayersk-tjeckiska gr(cid:228)nsern f(cid:246)r 1,2 miljoner v(cid:228)rph(cid:246)ns och 200 000 kycklingar. Bland befolkningen r(cid:229)der stora farh(cid:229)gor f(cid:246)r eventuell spridning av sjukdomsalstrare med vinden. St(cid:246)ds h(cid:246)nsfarmen i Vseruby med gemenskapsmedel (exempelvis Phare) eller med andra medel direkt eller indirekt? Svar avgivet p(cid:229) kommissionens v(cid:228)gnar av G(cid:252)nter Verheugen (29 oktober 1999) Kommissionen kan bekr(cid:228)fta att den h(cid:246)nsfarm som fr(cid:229)gest(cid:228)llaren n(cid:228)mner inte erh(cid:229)ller n(cid:229)got st(cid:246)d fr(cid:229)n Phare. Kommissionen k(cid:228)nner inte heller till att n(cid:229)gra andra gemenskapsmedel skulle komma till anv(cid:228)nd- ning i detta sammanhang. (2000/C 170 E/061) SKRIFTLIG FR¯GA E-1625/99 fr(cid:229)n Esko Sepp(cid:228)nen (GUE/NGL) till kommissionen (15 september 1999) ˜mne: Telefonavlyssning Inf(cid:246)r Europeiska r(cid:229)dets extra sammantr(cid:228)de i Tammerfors p(cid:229)g(cid:229)r f(cid:246)rberedelser f(cid:246)r ett s(cid:228)rskilt (cid:229)tg(cid:228)rdspaket p(cid:229) omr(cid:229)det f(cid:246)r inrikes(cid:228)renden. Har kommissionen inf(cid:246)r detta sammantr(cid:228)de f(cid:246)rberett s(cid:229)dana dokument om legalisering av satellitsamtal och Internet-f(cid:246)rbindelser som efter sammantr(cid:228)det kommer att hemligst(cid:228)mplas, eller kommer alla dokument och handlingar som h(cid:228)nf(cid:246)r sig till detta verksamhetsomr(cid:229)de att offentligg(cid:246)ras efter sammantr(cid:228)det?


title: Alueiden komitean lausunto aiheesta "Ehdotus neuvoston asetukseksi (EY) Euroopan ympäristökeskuksen sekä ympäristöä koskevan Euroopan tieto- ja seurantaverkoston perustamisesta 7 päivänä toukokuuta 1990 annetun neuvoston asetuksen (ETY) N:o 1210/90 muuttamisesta"

eurovoc_concepts:
European Environment Agency
environmental monitoring
information network
trans-European network

text: C 374/10 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti 23. 12. 1999 Alueiden komitean lausunto aiheesta ”Ehdotus neuvoston asetukseksi (EY) Euroopan ympäristö- keskuksen sekä ympäristöä koskevan Euroopan tieto- ja seurantaverkoston perustamisesta 7 päivänä toukokuuta 1990 annetun neuvoston asetuksen (ETY) N:o 1210/90 muuttamisesta” (1999/C 374/03) ALUEIDEN KOMITEA, joka ottaa huomioon luettelon niistä 1. toukokuuta 1999 vireillä olevista komission ehdotuksista, joiden oikeusperustaa ja/tai käsittelyjärjestystä Amsterdamin sopimuksen voimaantulo muuttaa (SEK(1999) 581 lopull. ), ottaa huomioon ehdotuksen neuvoston asetukseksi (EY) Euroopan ympäristökeskuksen sekä ympäristöä koskevan Euroopan tieto- ja seurantaverkoston perustamisesta 7 päivänä toukokuuta 1990 annetun neuvoston asetuksen (ETY) N:o 1210/90 muuttamisesta (KOM(1997) 489 lopull. – 97/0256 COD) (1), ottaa huomioon neuvoston 14. heinäkuuta 1999 Euroopan yhteisön perustamissopimuksen 265 artiklan ensimmäisen kohdan sekä 175 artiklan ensimmäisen kohdan nojalla tekemän päätöksen pyytää aiheesta alueiden komitean lausunto, ottaa huomioon komitean puheenjohtajan 2. elokuuta 1999 työjärjestyksen 39 kohdan nojalla tekemän päätöksen nimittää Jean Asselborn (L, PSE), yleisesittelijäksi ja antaa hänen tehtäväkseen laatia aiheesta lausunto, ottaa huomioon alueiden komitean 12. maaliskuuta 1998 hyväksymän lausunnon aiheesta ”Ehdotus neuvoston asetukseksi (EY) Euroopan ympäristökeskuksen sekä ympäristöä koskevan Euroopan tieto- ja seurantaverkoston perustamisesta 7 päivänä toukokuuta 1990 annetun asetuksen (ETY) N:o 1210/90 muuttamisesta” (KOM(97) 282 lopull. ) CdR 300/97 fin (2), jonka esittelijä oli Jean Asselborn (L, PSE), hyväksyi 15. ja 16. syyskuuta 1999 pitämässään 30. täysistunnossa (syyskuun 15. päivän kokouksessa) yksimielisesti seuraavan lausunnon. Alueiden komitea hyväksyi 12. maaliskuuta 1998 lausunnon aiheesta ”Ehdotus neuvoston asetukseksi (EY) Euroopan ym- päristökeskuksen sekä ympäristöä koskevan Euroopan tieto- ja seurantaverkoston perustamisesta 7 päivänä toukokuuta 1990 annetun asetuksen (ETY) N:o 1210/90 muuttamisesta”. – alue- ja paikallisviranomaisilla tulisi olla etuoikeus keskuk- sen tietoverkoston käyttämiseen, ja EIONET-verkon tulisi olla paikallis- ja alueviranomaisten käytössä. Aiemmin antamassaan lausunnossa alueiden komitea korosti, että Alueiden komitea kehottaa komissiota ottamaan nämä seikat huomioon asetusta muutettaessa. – – – – ympäristökeskuksen työssä on tähän mennessä saavutettu hyviä tuloksia, mutta on liian aikaista ryhtyä antamaan sille uusia tehtäviä ympäristökeskuksen tulisi olla avoin yhteisön ulkopuolisil- le maille alueet tulisi liittää verkostoon Euroopan ympäristön tilan arvioinnin perusyksikköinä alueiden komitea toivoo voivansa osallistua keskuksen toimintaan ja olla edustettuna sen hallintoneuvostossa ja että Ehdotuksessa neuvoston asetukseksi (EY) Euroopan ympäristö- keskuksen sekä ympäristöä koskevan Euroopan tieto- ja seu- rantaverkoston perustamisesta 7 päivänä toukokuuta 1990 annetun neuvoston asetuksen (ETY) N:o 1210/90 muuttami- sesta muutetaan ainoastaan kahta aiemman asetuksen kohtaa. Ne koskevat varainhoidon valvontaa ja vastuuvapauden myöntämisvaltaa, joita alueiden komitean aiemmassa lausun- nossa ei ole käsitelty. (1) EYVL C 335, 6. 11. 1997, s. 16. (2) EYVL C 255, 20. 8. 1997, s. 9 – EYVL C 180, 11. 6. 1998, s. 32. Alueiden komitea on tyytyväinen ehdotukseen, jonka mukaan vastuuvapauden myöntämistä koskeva toimivalta annetaan hallintoneuvoston suosituksesta Euroopan parlamentille Ams- terdamin sopimuksen 276 artiklan mukaisesti. 23. 12. 1999 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti C 374/11 Alueiden komitea kannattaa myös ehdotusta, jonka mukaan Euroopan ympäristökeskuksen varainhoidon valvonnasta vas- taa komission varainhoidon valvoja järjestelmän riippumatto- muuden ja yhtenäisyyden turvaamiseksi. Bryssel 15. syyskuuta 1999. Alueiden komitean puheenjohtaja Manfred DAMMEYER Alueiden komitean lausunto aiheesta ”Komission kertomus Eurooppa-neuvostolle – Säädöskäy- tännön parantaminen 1998 – Yhteinen vastuu” (1999/C 374/04) ALUEIDEN KOMITEA, joka ottaa huomioon Euroopan yhteisön perustamissopimuksen (EY-sopimus) ja erityisesti sen 5 artiklan, ottaa huomioon Amsterdamin sopimuksen ja erityisesti pöytäkirjan n:o 7 toissijaisuus- ja suhteellisuuspe- riaatteiden soveltamisesta sekä julistuksen n:o 39 yhteisön lainsäädännön valmistelun laadusta, ottaa huomioon Wienissä 11. –12. joulukuuta 1998 kokoontuneen Eurooppa-neuvoston päätelmät, joiden mukaan komission olisi esitettävä tulevat kertomuksensa säädöskäytännön parantamisesta ajoissa, jotta myös alueiden komitea voisi tutkia niitä perinpohjaisesti, ottaa huomioon komission kertomuksen Eurooppa-neuvostolle aiheesta ”Säädöskäytännön parantaminen 1998 – Yhteinen vastuu”, KOM(1998) 715 lopull. , ottaa huomioon Euroopan parlamentin 18. joulukuuta 1998 antaman päätöslauselman aiheesta ”Komis- sion kertomus Eurooppa-neuvostolle – Säädöskäytännön parantaminen 1997”, ottaa huomioon työvaliokuntansa 10. maaliskuuta 1999 Euroopan yhteisön perustamissopimuksen 198 c artiklan neljännen alakohdan nojalla tekemän päätöksen antaa aiheesta lausunto sekä antaa sen valmistelu institutionaalisten asiain valiokunnan tehtäväksi, ottaa huomioon 11. maaliskuuta 1999 läheisyysperiaatteesta antamansa lausunnon ”Kohti todellista subsidiariteetin kulttuuria – Alueiden komitean vetoomus”, CdR 302/98 fin (1), ottaa huomioon institutionaalisten asiain valiokunnan huhtikuun 27. päivänä 1999 hyväksymän lausuntoluonnoksen CdR 50/99 rev. 1, jonka esittelijä oli Mercedes Bresso, ja katsoo, että vuonna 1992 Maastrichtin sopimuksella EY:n perustamissopimuksen nykyiseen 5 artiklaan liitetty toissijaisuusperiaate on dynaaminen periaate, jonka kirjaamisella perustamissopimukseen pyritään takaamaan päätöksenteko mahdollisimman lähellä unionin kansalaisia, (1) EYVL C 198, 14. 7. 1999, s. 73