title: SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1664/99 van Lucio Manisco (GUE/NGL) aan de Commissie. Protesten in Frankrijk tegen de aanspraken van de VS op rundvleesimport in de EU.

eurovoc_concepts:
Canada
United States
beef
common commercial policy
export tax
food safety
foodstuff
import restriction
trade dispute

formats: html pdf print

text: 18. 7. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 203 E/17 4. Moet de superheffing bij overschrijding van het quotum altijd door de producent in kwestie worden betaald? Beschikt de Commissie over informatie dat Italiº 3. 631 miljard lire aan superheffing uit zijn staatskas 5. heeft betaald? 6. Indien er maatregelen zijn getroffen (inbreukprocedure), hoe luidt de stand van zaken? Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (26 oktober 1999) De communautaire regelgeving op het gebied van de melkquota geldt voor alle lidstaten. Op 1. verschillende gebieden biedt deze regelgeving keuzen wat betreft de concrete uitvoering, zodat de lidstaten rekening kunnen houden met de specifieke productieomstandigheden op hun grondgebied. 2. 3. Ja. Ja, maar niet in een mate die de goede werking van de regeling in gevaar brengt. Ja, maar wat de leveringen betreft, moet de extra heffing worden ge(cid:239)nd door de zuivelfabriek waaraan 4. de producent levert. 5. De Commissie heeft van Italiº de uit hoofde van de overschrijding van de quota verschuldigde bedragen ontvangen. Naar aanleiding van de werkzaamheden van een (cid:132)commissione di garanzia quote latte(cid:148) (garantiecommissie voor de melkquota), die de referentiehoeveelheden van alle producenten heeft onderzocht en in februari 1999 de resultaten heeft bekendgemaakt, zijn de Italiaanse autoriteiten in juli 1999 overgegaan tot invordering van deze bedragen bij de belastingplichtigen. De Commissie wacht op gedetailleerde gegevens over deze invordering. Eventuele individuele geschillen die nog moeten worden opgelost, vallen echter onder de bevoegdheid van de Italiaanse rechters. 6. Er loopt nog een inbreukprocedure wegens nalatigheid van Italiº bij de definitieve doorberekening van de extra heffing aan de producenten die hun quotum hebben overschreden. In het licht van de in punt 5 genoemde ontwikkelingen die zich sinds de toezending van het met redenen omklede advies hebben voorgedaan, acht de Commissie het in dit stadium niet nodig om het Hof van Justitie in te schakelen. Uiteraard zal zij het Hof alsnog inschakelen indien deze zaak niet spoedig op bevredigende wijze wordt afgehandeld. (2000/C 203 E/021) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1664/99 van Lucio Manisco (GUE/NGL) aan de Commissie (22 september 1999) Betreft: Protesten in Frankrijk tegen de aanspraken van de VS op rundvleesimport in de EU De Franse vakbond (cid:132)Coordination paysanne europØenne(cid:148) heeft een groot aantal vreedzame demonstraties georganiseerd voor de gebouwen van het Amerikaanse bedrijf McDonald in Frankrijk, als protest tegen de ongenuanceerde besluiten van de Amerikaanse regering om op enkele Europese producten belasting te heffen omdat de Unie terecht weigert rundvlees uit de VS in te voeren, dat immers wordt geproduceerd op een manier die strijdig is met onze voorschriften op het stuk van de volksgezondheid. 1. Deelt de Commissie de mening dat de symbolische acties van de Franse vakbond (gratis uitdelen van de producten waar het de Amerikaanse regering om gaat, zoals Roquefort en ganzenlever, voor de deur van McDonald, de symbolische tegenpool van de Europese culinaire traditie) steun verdienen? 2. Welke maatregelen denkt de Commissie te treffen om het hoofd te bieden aan de eisen van de WTO, een organisatie die door de VS wordt beheerst, met betrekking tot de invoer van voedingsmiddelen, en met name rundvlees dat is behandeld met producten die schadelijk zijn voor de gezondheid van de consument? C 203 E/18 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 18. 7. 2000 Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie (5 november 1999) In de communautaire wetgeving, zoals die bijvoorbeeld in de artikelen 95, lid 3, 152, lid 1, en 153, lid 1, van het EG-Verdrag is vastgelegd, is bepaald dat de Gemeenschap de consument een hoog niveau van voedselkwaliteit en -veiligheid dient te waarborgen. Daarom heeft de Commissie, aansluitend op de bevindingen en aanbevelingen van het Orgaan voor Geschillenbeslechting van de Wereldhandelsorganisatie (WTO), haar Wetenschappelijk ComitØ voor veterinaire maatregelen in verband met de volksgezondheid (SCVPH) verzocht een advies uit te brengen over de mogelijke schadelijke gevolgen voor de volks- gezondheid waartoe het gebruik van de zes groeihormonen kan leiden. Eind april 1999 heeft het SCVPH zijn advies uitgebracht over de mogelijke gevaren voor de volks- gezondheid van hormoonresiduen in rundvlees en vleesproducten. Op basis van dit wetenschappelijk tot opheffing van het advies heeft de Commissie besloten dat zij aan de lidstaten geen voorstel invoerverbod kan richten. De Verenigde Staten en Canada hebben bij de WTO een procedure ingeleid om concessies te schorsen, omdat de termijn waarin de Gemeenschap zich aan de WTO-bevindingen diende te conformeren, op 13 mei 1999 was verstreken. Bij de daarop door de Gemeenschap gevraagde arbitrage heeft de WTO de Verenigde Staten gemachtigd concessies te schorsen ten belope van 116 miljoen US dollar in plaats van de gevraagde 202 miljoen US dollar. Canada werd gemachtigd 11 miljoen Canadese dollar aan concessies te schorsen in plaats van de door het land gevraagde 75 miljoen Canadese dollar. De Commissie betreurt het besluit van de Verenigde Staten en Canada om op een aantal Europese producten een invoerrecht van 100 % te heffen, wat niet alleen een negatieve uitwerking op de export van verschillende bedrijven heeft, maar ook de Amerikaanse consument de toegang tot Europese kwali- teitsproducten ontneemt. De Commissie zal ondertussen doorgaan met het bestuderen van de recente wetenschappelijke gegevens, teneinde op basis daarvan alsook van alle nieuwe informatie terzake te bepalen welke maatregelen moeten worden genomen, rekening houdend met de rechten en plichten die de Gemeenschap in het kader van de WTO heeft. (2000/C 203 E/022) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1669/99 van Arlindo Cunha (PPE-DE) aan de Commissie (22 september 1999) Betreft: Overeenkomst EG/Groenland In de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en Denemarken, als vertegenwoordiger van de lokale regering van Groenland, die geldt als een visserijovereenkomst, zijn vangstmogelijkheden opge- nomen die niet door de lidstaten worden gebruikt. Is de Commissie voornemens deze overeenkomst als visserijovereenkomst te handhaven of is het uiteindelijk de bedoeling dat een samenwerkingsovereenkomst met Groenland wordt gesloten? (2000/C 203 E/023) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1670/99 van Arlindo Cunha (PPE-DE) aan de Commissie (22 september 1999) Betreft: Visserijprotocol EG/Groenland Het derde visserijprotocol tussen de Europese Gemeenschap, Denemarken en de lokale regering van Groenland, dat sinds 1985 van kracht is, behelst een tweetal verschillende onderdelen. Bij het eerste staat de verdeling van de quota tussen de partijen en de verwerving van extra quota centraal en bij het tweede gaat het om steun voor de oprichting van gemengde bedrijven en tijdelijke bedrijfsverenigingen in de visserijsector van Groenland. Kan de Commissie mededelen welk soort visserijovereenkomst met Groenland zij nastreeft, rekening houdend met het feit dat zowel de vigerende visserijovereenkomst als het derde protocol op 31 december 2000 aflopen?


title: SKRIFTLIG FRÅGA E-1671/99 från Arlindo Cunha (PPE-DE) till kommissionen. Fiskeprotokoll EG-Grönland.

eurovoc_concepts:
Greenland
agreement (EU)
fishing agreement
protocol to an agreement

text: 18. 7. 2000 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 203 E/19 (2000/C 203 E/024) SKRIFTLIG FR¯GA E-1671/99 fr(cid:229)n Arlindo Cunha (PPE-DE) till kommissionen (22 september 1999) ˜mne: Fiskeprotokoll EG-Gr(cid:246)nland Det tredje fiskeprotokollet mellan Europeiska gemenskapen, Danmark och det lokala styret p(cid:229) Gr(cid:246)nland tr(cid:228)dde i kraft 1985 och f(cid:246)rl(cid:228)ngdes ytterligare sex (cid:229)r efter en inledande period p(cid:229) tio (cid:229)r. Det fastst(cid:228)ller villkoren f(cid:246)r gemenskapsfartygens fiske i Gr(cid:246)nlands vatten, i synnerhet gemenskapens (cid:229)rliga f(cid:229)ngstkvoter f(cid:246)r varje enskilt (cid:229)r, fr(cid:229)n den 1 januari 1995 till den 31 december 2000. Kan kommissionen ange vilka fiskem(cid:246)jligheter som var tillg(cid:228)ngliga f(cid:246)r gemenskapens fartyg inom ramen f(cid:246)r detta fiskeprotokoll och i vilken utstr(cid:228)ckning dessa kvoter har utnyttjats av Europeiska gemenskapen fr(cid:229)n 1985 fram till nu? (2000/C 203 E/025) SKRIFTLIG FR¯GA E-1672/99 fr(cid:229)n Arlindo Cunha (PPE-DE) till kommissionen (22 september 1999) ˜mne: Fiskeprotokoll EG-Gr(cid:246)nland inom ramen f(cid:246)r det tredje De (cid:229)rliga fiskem(cid:246)jligheter som Europeiska gemenskapen har tillg(cid:229)ng till protokollet med Gr(cid:246)nland underutnyttjas systematiskt av Tyskland, som (cid:228)r den fr(cid:228)mste f(cid:246)rm(cid:229)nstagaren bland medlemsstaterna. Mot bakgrund av detta, vad avser kommissionen att g(cid:246)ra f(cid:246)r att optimera utnyttjandet av dessa v(cid:228)rdefulla fiskeresurser i vatten utanf(cid:246)r gemenskapen, d(cid:229) avtalet med Gr(cid:246)nland (cid:228)r gemenskapens mest kostsamma fiskeavtal? Gemensamt svar p(cid:229) de skriftliga fr(cid:229)gorna E-1669/99, E-1670/99, E-1671/99 och E-1672/99 ingivet av Franz Fischler f(cid:246)r kommissionen (9 november 1999) B(cid:229)de 1985 (cid:229)rs (cid:148)fiskeavtal mellan, (cid:229) ena sidan, Europeiska ekonomiska gemenskapen och, (cid:229) andra sidan, Danmarks regering och Gr(cid:246)nlands lokala regering(cid:148) och det g(cid:228)llande tredje protokollet f(cid:246)r perioden 1995(cid:141)2000 kommer att l(cid:246)pa ut den 31 december 2000. Avtalet fr(cid:229)n 1985 kommer dock automatiskt att f(cid:246)rnyas f(cid:246)r ytterligare en period p(cid:229) sex (cid:229)r (dvs. f(cid:246)r perioden 2001 till 2006) om den inte s(cid:228)gs upp (cid:229)tminstone nio m(cid:229)nader innan den nuvarande perioden l(cid:246)per ut (dvs. f(cid:246)re den 31 mars 2000). I s(cid:229) fall skulle det r(cid:228)cka att f(cid:246)rhandla fram ett efterf(cid:246)ljande protokoll som fastst(cid:228)ller f(cid:229)ngstkvoterna och den ekonomiska ers(cid:228)ttningen f(cid:246)r den nya perioden i fr(cid:229)ga. Mot bakgrund av dessa tidsfrister har f(cid:246)rberedande samtal p(cid:229)b(cid:246)rjats med Gr(cid:246)nland, medlemsstaterna och kommissionen. Det stadiet har emellertid (cid:228)nnu inte n(cid:229)tts d(cid:229) kommissionen skulle till(cid:229)tas best(cid:228)mma m(cid:246)jlig form och inneh(cid:229)ll betr(cid:228)ffande det instrument som kommer att styra fiskef(cid:246)rbindelserna mellan gemen- skapen och Gr(cid:246)nland perioden efter den 31 december 2000. De detaljerade uppgifterna i dokumentationen om b(cid:229)de de f(cid:229)ngstkvoter som man enats om inom ramen f(cid:246)r de tre protokollen med Gr(cid:246)nland f(cid:246)r var och en av perioderna 1985(cid:141)1989, 1990(cid:141)1994 och 1995(cid:141)2000, och de ber(cid:246)rda medlemsstaternas motsvarande f(cid:229)ngster, har skickats direkt till ledamoten och parlamentets sekretariat. Underutnyttjande av f(cid:229)ngstkvoterna i gr(cid:246)nl(cid:228)ndska vatten (cid:228)r ett komplicerat fenomen som uppm(cid:228)rksam- mades redan under det f(cid:246)rsta protokollets tid, och det har kvarst(cid:229)tt (cid:228)nda sedan dess. Den viktigaste anledningen till detta (cid:228)r av biologisk art. Mot bakgrund av fenomenets komplicerade natur fastst(cid:228)lls i domstolens dom av den 13 oktober 1992 i m(cid:229)l C-63/90, Portugal mot r(cid:229)det, att enligt principen om (cid:148)relativ stabilitet(cid:148) r(cid:228)cker inte enbart underutnyttjande som ett giltigt motiv till att omf(cid:246)rdela f(cid:229)ngstkvoterna i fr(cid:229)ga till andra intresserade medlemsstater


title: SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-1677/99 von Marialiese Flemming (PPE-DE) an die Kommission. Jagdsaison für Zugvögel.

eurovoc_concepts:
EU environmental policy
France
hunting regulations
infringement procedure (EU)

text: C 203 E/20 Amtsblatt der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaften DE 18. 7. 2000 Grunds(cid:228)tzlich ist die Kommission der Auffassung, da(cid:223) die in Drittl(cid:228)ndern verf(cid:252)gbaren Fangquoten rationell und optimal genutzt werden m(cid:252)ssen und da(cid:223) geeignete Verfahren erarbeitet werden sollten, nach denen unbeschadet des Grundsatzes der relativen Stabilit(cid:228)t nicht oder nur unzureichend genutzte Fangquoten auf andere interessierte Mitgliedstaaten (cid:252)bertragen werden k(cid:246)nnen. Die Frage lautet, bis zu welchem Grad ein Eingriff in die Verwaltung der Quoten durch die Mitgliedstaaten nach dem genannten Grundsatz zul(cid:228)ssig ist. Diese Frage mu(cid:223) im Rahmen der anstehenden umfassenden Kosten-/Nutzen-Analyse der Fischerei- abkommen er(cid:246)rtert werden, die dem Fischereirat am 26. Oktober 1999 vorgelegt werden soll. (2000/C 203 E/026) SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-1677/99 von Marialiese Flemming (PPE-DE) an die Kommission (22. September 1999) Betrifft: Jagdsaison f(cid:252)r Zugv(cid:246)gel Mit der Richtlinie 79/409/EWG (1) des Rates (cid:252)ber die Erhaltung der wildlebenden Vogelarten hat sich die Europ(cid:228)ische Union zur Erhaltung s(cid:228)mtlicher wildlebender Vogelarten, die im europ(cid:228)ischen Gebiet der Mitgliedstaaten heimisch sind, bekannt. Die Mitgliedstaaten haben sich hinsichtlich der Jagd auf bestimmte Vogelarten zu vergewissern, da(cid:223) die Grunds(cid:228)tze f(cid:252)r eine vern(cid:252)nftige Nutzung und eine (cid:246)kologisch ausgewogene Regulierung der Best(cid:228)nde der betreffenden Vogelarten, insbesondere der Zugvogelarten, eingehalten werden. Sie haben daf(cid:252)r zu sorgen, da(cid:223) insbesondere Zugvogelarten nicht w(cid:228)hrend der Nistzeit oder w(cid:228)hrend der einzelnen Phasen der Brut- und Aufzuchtzeit bejagt werden. Im M(cid:228)rz 1994 hat die Kommission eine ˜nderung dieser Richtlinie vorgeschlagen, wonach es jedem Mitgliedstaat (cid:252)berlassen wird den Zeitraum f(cid:252)r die Jagdsaison auf Zugv(cid:246)gel festzulegen. Der Kommissions- vorschlag, der kein einheitliches Ende der Jagdsaison vorsieht, wurde im Europ(cid:228)ischen Parlament diskutiert. Die Mitglieder des Parlaments sprachen sich in der Abstimmung im Februar 1996 f(cid:252)r ein europaweit einheitliches Ende der Jagdsaison mit 31. Januar jedes Jahres aus. Was wurde seither unternommen, um der Forderung des Parlaments nachzukommen? Einige Mitgliedstaaten haben individuell die Jagdsaison f(cid:252)r Zugv(cid:246)gel so festgesetzt, da(cid:223) die Erhaltung bestimmter Vogelarten in Gefahr ist. Die Er(cid:246)ffnung der Jagdsaison in Frankreich etwa f(cid:228)llt in Zeiten, in denen Jungv(cid:246)gel noch abh(cid:228)ngig von der Pflege ihrer Eltern sind. Frankreich verletzt damit Artikel 7 Absatz 4 der Richtlinie 79/409/EWG. Es wurde aus diesem Grund bereits ein Vertragsverletzungsverfahren eingeleitet. Wie ist der Stand des Verfahrens? Welche Ma(cid:223)nahme wird die Kommission ergreifen, damit die Bestimmungen der Richtlinie 79/409/EWG in allen Mitgliedstaaten umgesetzt wird? (1) ABl. L 103 vom 25. 4. 1979, S. 1. Antwort von Frau Wallstr(cid:246)m im Namen der Kommission (15. November 1999) Die Kommission hat am 1. M(cid:228)rz 1994 einen Vorschlag (1) zur ˜nderung der Richtlinie 79/409/EWG des Rates vom 2. April 1979 (cid:252)ber die Erhaltung der wildlebenden Vogelarten (2) vorgelegt. Da dieser Vorschlag auf Artikel 175 (ex-Artikel 130 s) EG-Vertrag beruht, findet das Verfahren der Zusammenarbeit mit dem Parlament Anwendung. Das Parlament hat am 15. Februar 1996 Stellung genommen. Der Rat hat bisher in dieser Frage keinen gemeinsamen Standpunkt angenommen. Die Kommission ist der Ansicht, da(cid:223) die Termine f(cid:252)r den Beginn und das Ende der Jagdsaison in Frankreich gem(cid:228)(cid:223) den Gesetzen von 1994 und 1998 (Gesetz Nr. 98-549 vom 3. Juli 1998 zur ˜nderung des Gesetzes Nr. 94-591 vom 15. Juli 1994 zur Festlegung der Termine f(cid:252)r das Ende der Jagdsaison f(cid:252)r Zugv(cid:246)gel) nicht ausreichen, um gem(cid:228)(cid:223) der Richtlinie 79/409/EWG des Rates den vollst(cid:228)ndigen Schutz bestimmter wildlebender Vogelarten w(cid:228)hrend ihrer R(cid:252)ckkehr zu ihren Nistpl(cid:228)tzen und w(cid:228)hrend der Brutzeit zu gew(cid:228)hrleisten. 18. 7. 2000 DE Amtsblatt der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaften C 203 E/21 Die Kommission hat daher 1997 gegen Frankreich in Anwendung von Artikel 226 (ex-Artikel 169) EG- Vertrag ein Vertragsverletzungsverfahren eingeleitet und am 15. Februar 1999 den Gerichtshof (Rechts- sache C-38/99) angerufen. Es ist jetzt Aufgabe des Gerichtshofs, in dieser Rechtssache ein Urteil zu sprechen. (1) ABl. C 100 vom 9. 4. 1994. (2) ABl. C 65 vom 4. 3. 1996. (2000/C 203 E/027) SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-1678/99 von Marialiese Flemming (PPE-DE) an den Rat (22. September 1999) Betrifft: Antibiotika in Futtermittel Seit Jahrzehnten werden Antibiotika als Wachstumsf(cid:246)rderer in der Tiermast verwendet. Der Gebrauch dieser Zusatzstoffe birgt jedoch die Gefahr in sich, da(cid:223) auftretende Krankheiten unter Umst(cid:228)nden nicht mit Antibiotika behandelt werden k(cid:246)nnen, da die Bakterien bereits resistent sind. Hinzu kommt, da(cid:223) Reste dieser Antibiotika durch den Konsum von Eiern, Milch, Fleisch etc. in den menschlichen K(cid:246)rper gelangen k(cid:246)nnen, was eine erhebliche gesundheitliche Gefahr darstellt. Schweden hat bereits mit 1. 1. 1986 (cid:129) noch vor dem Beitritt zur EU (cid:129) die Verwendung von Antibiotika als Wachstumsf(cid:246)rderer in der Tiermast verboten. W(cid:228)hrend der (cid:246)sterreichischen Ratspr(cid:228)sidentschaft wurden auch EU-weit vier Antibiotika-Zus(cid:228)tze verboten. Wird sich der Rat f(cid:252)r ein Verbot s(cid:228)mtlicher Antibiotika als Wachstumsf(cid:246)rderer in Futtermitteln einsetzen? Wenn ja, welche Ma(cid:223)nahmen wird der Rat ergreifen, um ein solches Verbot in allen Mitgliedstaaten durchzusetzen? Antwort (24. Januar 2000) Der Rat hat auf seiner Tagung vom 17. Dezember 1998 eine Verordnung (1) zur ˜nderung (cid:129) hinsichtlich des Widerrufs der Zulassung bestimmter Antibiotika (cid:129) der Richtlinie 70/524/EWG (cid:252)ber Zusatzstoffe in der Tierern(cid:228)hrung angenommen. Bei den betroffenen Antibiotika handelt es sich um Virginiamycin, Spiramycin, Tylosinphosphat und Zink-Bacitracin. Der Rat und die Kommission best(cid:228)tigten bei der Annahme der Verordnung, da(cid:223) jeder diesbez(cid:252)gliche Beschlu(cid:223) auch k(cid:252)nftig auf der Grundlage gemeinschaftlicher wissenschaftlicher Gutachten und unter Beachtung des Vorsorgeprinzips getroffen werden mu(cid:223). Auf seiner Tagung am 14. /15. Juni 1999 nahm der Rat Kenntnis von der Ver(cid:246)ffentlichung des Gutachtens des Wissenschaftlichen Lenkungsausschusses zur Resistenz gegen antimikrobielle Substanzen. Hierzu und zu den (cid:252)brigen Kategorien von antimikrobiellen Substanzen, die in diesem Gutachten erw(cid:228)hnt werden, erkl(cid:228)rte der Vertreter der Kommission, da(cid:223) die Dienststellen seiner Institution derzeit entsprechende Vorschl(cid:228)ge ausarbeiten. Der Rat wird mit gr(cid:246)(cid:223)tem Interesse alle Vorschl(cid:228)ge f(cid:252)r Ma(cid:223)nahmen er(cid:246)rtern, die die Kommission in diesem Bereich f(cid:252)r erforderlich erachtet. Die Verwendung von Antibiotika wird auch in der am 8. Juni 1999 angenommenen Entschlie(cid:223)ung des Rates zur Antobiotikaresistenz (cid:132)Eine Strategie gegen die mikrobiologische Bedrohung(cid:147) behandelt. In dieser Entschlie(cid:223)ung wird die Kommission ersucht, insbesondere die (cid:220)berwachung der Antibiotikaresistenz in der Humanmedizin und im Bereich der Zoonosebek(cid:228)mpfung als eine Priorit(cid:228)t aufzunehmen. (1) Verordnung (EG) Nr. 2821/98 des Rates vom 17. 12. 1998, ver(cid:246)ffentlicht im ABl. L 351 vom 29. 12. 1998, S. 4