title: Advies van het Comité van de Regio's over het "Verslag van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement en het Economisch en Sociaal Comité, getiteld "Laatste jaarlijks verslag inzake de stand van de tenuitvoerlegging van het actieplan voor de invoering van geavanceerde televisiediensten in Europa""

eurovoc_concepts:
European television
electrical industry
high-definition television
television

text: 23. 12. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 374/41 Advies van het Comité van de Regio’s over het „Verslag van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement en het Economisch en Sociaal Comité, getiteld ‘Laatste jaarlijks verslag inzake de stand van de tenuitvoerlegging van het actieplan voor de invoering van geavanceerde televisiediensten in Europa‘” HET COMITE´ VAN DE REGIO’S (1999/C 374/10) gezien het verslag van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement en het Economisch en Sociaal Comité, getiteld „Laatste jaarlijks verslag inzake de stand van de tenuitvoerlegging van het actieplan voor de invoering van geavanceerde televisiediensten in Europa” (COM(1998) 441 def. ); gezien het besluit van het Bureau van 15 juli 1998 om overeenkomstig artikel 198 C (vierde alinea) van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, een advies uit te brengen over dit onderwerp informatiemaatschappij” te belasten met de en commissie 3 „Trans-Europese netwerken, vervoer, voorbereiding ervan; gezien het door commissie 3 op 15 april 1999 goedgekeurde ontwerpadvies (CDR 61/99 rev. 1); rapporteur: de heer Pella (I/EVP), heeft tijdens zijn 30e zitting van 15 en 16 september 1999 (vergadering van 16 september) het volgende advies goedgekeurd. 1. Inleiding 1. 1. Met Besluit 93/424/EEG van 22 juli 1993 (1) heeft de Raad een actieplan vastgesteld voor de periode vanaf voornoemde datum van goedkeuring van het besluit tot 30 juni 1997, met het oogmerk te zorgen voor de versnelde ontwikkeling van de markt voor geavanceerde televisiediensten in het 16:9-breedbeeldformaat. 1. 2. Het hoofddoel is de ontwikkeling van een kritische massa van geavanceerde televisiediensten in het 16:9-formaat en de productie van een voldoende groot en toenemend aantal programma’s in dat formaat die van goede technische kwaliteit zijn, zodat er optimale kijkcijfers mee kunnen worden gehaald. 1. 3. Aanvankelijk keken alleen betaaltelevisieabonnees naar digitale programma’s op een breedbeeld-TV-toestel (16:9 is de verhouding tussen de breedte en de hoogte van het scherm), maar nu er ongeveer 2 miljoen 16:9-toestellen zijn geïnstal- leerd, begint dat in veel huishoudens het oude TV-toestel met zijn mindere beeldkwaliteit te vervangen door televisie die de bioscoop benadert. formaat 1. 4. Het 16:9-formaat is dan ook de grote uitdaging van dit decennium; de beeldafstelling heeft niet meer de tekortkomin- gen van de traditionele systemen, het digitale geluid is stereofonisch en de beeldkwaliteit is esthetisch zeer geschikt voor fictie, documentaires, sport- en culturele uitzendingen. 1. 5. In het Besluit betreffende het actieplan wordt bepaald dat jaarlijks een verslag moet worden ingediend bij de Raad, het Europees Parlement en het Economisch en Sociaal Comité over de activiteiten van het voorafgaande jaar. 1. 6. Een eerste verslag over 1994 is voorgelegd op 16 juni 1995 (2); een tweede verslag over 1995 is ingediend op 26 juli 1996 (3); het derde verslag dat in juli jl. is gepubliceerd betreft de activiteiten in 1996 en 1997 en vormt het onderwerp van dit advies. 1. 7. De Gemeenschap heeft voor de periode van medio 1993 t/m medio 1997 228 mln ecu uitgetrokken om bij te dragen in de extra kosten van de invoering van het nieuwe formaat; deze financiering moest worden aangevraagd door te reageren op oproepen tot het indienen van voorstellen. Van het genoemde bedrag is 116,2 mln ecu bestemd voor medefinanciering van 25 422 programma-uren in 16:9- formaat, waarvan 105,2 mln ecu voor de productie van 16 856 uur nieuwe programma’s en 11 mln ecu voor het omzetten van 8 565 zenduren door middel van conversie („remastering”). 1. 8. Op 31 juli 1997 heeft de Commissie de laatste finan- ciële steun in het kader van het actieplan toegekend, nl. : 7,8 mln ecu voor steun aan omroeporganisaties voor de uitzending van programma’s in het nieuwe formaat en 9,5 mln ecu voor het stimuleren van programmaproductie. Het Commissiedocument bevat het laatste jaarlijkse 1. 9. verslag over de activiteiten van het vierjarige actieplan dat is afgesloten in december 1998 (datum waarop de contracten in het kader van de oproep 97/1 zijn afgelopen). (1) PB L 196 van 5. 8. 1993, blz. 48. (2) COM(95) 263 def. van 16. 6. 1995. (3) COM(96) 346 def. van 26. 7. 1996. C 374/42 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 23. 12. 1999 1. 10. In 1999 zal een evaluatieverslag worden uitgebracht, waarin het effect van het actieplan op de markt en op de betrokken sectoren zal worden beoordeeld; de bekendmaking van de voorbereiding van het verslag zou de volgende zomer moeten worden gepubliceerd. 2. Inhoud van het Commissiedocument 2. 1. Het verslag geeft de resultaten weer die tot nu toe bereikt zijn met de verwezenlijking van de doelstellingen van het actieplan met betrekking tot uitzendingen (deel A) en productie (deel B). 2. 2. In het verslag worden met name de resultaten uiteen- gezet van de oproepen tot het indienen van voorstellen 96/1 en 97/1. 2. 3. Met oproep 97/1 heeft ook de Italiaanse publieke omroep voor de eerste maal geprofiteerd van de beschikbare financiële middelen. Uit het verslag blijkt namelijk dat het, op basis van de ervaringen met andere landen, redelijkerwijze te verwachten was geweest dat de openbare omroep RAI al in de voorafgaande jaren zou zijn begonnen met 16:9-uitzendingen in Italië. De eerste uitzendingen zijn daarentegen door kleine regionale omroepen verzorgd (oproep 95/3), terwijl met oproep 96/1 steun is toegezegd aan zes omroepen, waarvan voor het eerst twee nationale (Cecchi Gori-groep) en vier regionale. 2. 4. Wat uitzendingen betreft, hebben zowel de exploitan- ten van betaaltelevisie als de openbare omroepen zich krachtige voorstanders getoond van het breedbeeldformaat. Eerst- genoemde exploitanten hebben het commerciële belang van het 16:9-formaat in hun bestaande analoge diensten uitgetest en hebben ertoe bijgedragen dat een voldoende groot aantal abonnees een 16:9-TV-toestel heeft aangeschaft in afwachting van latere digitale uitzendingen. De openbare omroepen daarentegen hebben de aanvankelijke bezorgdheid van de Commissie weggenomen dat het kleinere betaaltelevisie- publiek onvoldoende participatie zou garanderen aan breedbeeldtelevisie in Italië, zodat steun minder efficiënt zou zijn dan bij het grotere publiek van „gratis” uitzendingen. 2. 5. Wat de productie betreft, hebben zowel onafhankelijke producers (45 % van de financiële middelen voor het produce- ren van 31 % van de toegekende uren) als de omroeporgani- saties (55 % van de middelen voor het produceren van 60 % van de toegekende uren) van het actieplan geprofiteerd. 2. 6. Wat het product zelf betreft, moet onderscheid worden gemaakt tussen nieuwe producties en conversie van bestaande programma’s naar dragers die geschikt zijn voor uitzending in het 16:9-formaat. Tussen 1993 en 1997 is met middelen uit het actieplan bijgedragen aan de financiering van de productie van 16 856 uur nieuwe programma’s in 16:9, waarvan onge- veer de helft is samengesteld uit programma’s die kunnen worden opgeslagen en opnieuw kunnen worden uitgezonden (waarvan 2 223 uur fictie, 4 001 uur documentaires en 2 515 uur culturele manifestaties), 29 % studioprogramma’s zijn (5 043 uur spelletjes en live-uitzendingen met publiek), 20 % uit sportevenementen bestaat (3 445 uur) en slechts 1 % uit tekenfilms (130 uur). 2. 7. Wat de voorkeuren van de omroeporganisaties en de onafhankelijke producers betreft, kan de situatie als volgt worden samengevat: 70 % van de door omroeporganisaties geproduceerde programma’s zijn programma’s met een korte levensduur (live-programma’s uit de studio, sport), terwijl de resterende 30 % culturele evenementen betreft, documentaires of fictie. Verder bestaat 85 % van de door onafhankelijke producers gemaakte programma’s uit documentaires en fictie, dus cataloguswerken. De rest van de onafhankelijke productie bestaat uit opnamen van culturele evenementen. 2. 8. Het in analoge televisiediensten meest gebruikte 16:9- formaat is in het algemeen de video met 625 beeldlijnen (hiervan werden 11 780 uren geproduceerd waarvan 80 % door omroeporganisaties), terwijl van de hoge-definitie-video met 1 250 beeldlijnen slechts 2 779 uren geproduceerd zijn (in 1995 bijna de helft minder dan in 1993). De video 1250 is het favoriete medium voor sportuitzendingen op hoog niveau (Olympische Spelen, wereldkampioenschappen), culturele evenementen en documentaires met een creatieve inhoud. Hoge-definitie wordt gebruikt voor prestige-producties waarbij veel waarde wordt gehecht aan de esthetische kwaliteit van die hoge-definitie in combinatie met de conversie in het 16:9-formaat. 2. 9. Er is veel gebruik gemaakt van „remastering”, dit wil zeggen van conversie van bestaande programma’s die op bepaalde dragers zijn vastgelegd, op andere dragers die geschikt zijn voor uitzending in het 16:9-formaat (bijna altijd bioscoop- films), vooral in de begintijd van de 16:9-uitzendingen (8 565 programma-uren). Op die manier was het namelijk mogelijk onmiddellijk de toegekende zendtijd in te vullen tegen een prijs die veel lager is dan die van nieuwe producties en omdat conversie snel kon worden uitgevoerd met behulp van een (master-)kopie van goede kwaliteit. 2. 10. Naarmate de markt voor het 16:9-formaat zich verder ontwikkelt, neemt de hoeveelheid Europese programma’s in het nieuwe formaat toe en zal de circulatie van deze program- ma’s de vraag naar conversies mettertijd doen afnemen. De budgettaire middelen voor conversies zijn inderdaad al verminderd van 12 % van de productie-uren in het kader van de oproep 93/1 tot 4 % in het kader van de oproep 97/1; bijgevolg zal de vraag naar financiële steun voor conversie wel tot een minimum gaan teruglopen. 3. De vooruitzichten Het doel van het actieplan was bij te dragen tot de 3. 1. marktpenetratie van breedbeeldontvangstapparatuur; met een prognose van 2 miljoen 16:9-toestellen in 1997 heeft de Commissie vertrouwen in de commerciële toekomst van het 16:9-formaat en vindt zij dat de markt aanzienlijke vooruitgang heeft geboekt; bijgevolg heeft de Commissie geen vervolg op het actieplan voorgesteld. Nu breedbeeld-TV-toestellen in de huishoudens te vinden zijn, is het formaat niet langer slechts een interessante speelt breedbeeld een rol op de markt, niet alleen in Europa maar ook in Japan en de VS. technische mogelijkheid, maar 3. 2. De Europese audiovisuele sector zal zowel wat de productie van technologische middelen, als het vervaardigen van programma’s in 16:9-formaat betreft, in de komende jaren dus steeds meer met internationale concurrentie te maken krijgen. 23. 12. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 374/43 3. 3. Bovendien zal er de permanente uitdaging van de technologische vernieuwing zijn, die als enige in staat is de Europese audiovisuele industrie haar concurrentiepositie op de internationale markt te doen behouden. Een aspect dat niet over het hoofd mag worden gezien zijn namelijk de revolutio- naire ontwikkelingen in digitale televisie die op het ogenblik plaatsvinden, waardoor de kwaliteit van de TV-producties in het nieuwe formaat belangrijk zal kunnen worden verbeterd. 3. 4. Bijgevolg zal in de komende jaren zo veel mogelijk een systeem van partnerschap moeten worden ontwikkeld tussen de Europese lidstaten, ten einde de inspanningen in onderzoek en productie te optimaliseren en te bundelen; alleen zo kan Europa de concurrentiestrijd met de Verenigde Staten en Japan winnen. 3. 5. De Commissie stelt dat het actieplan op doeltreffende wijze heeft bijgedragen tot de invoering van het nieuwe formaat en tot de voorbereiding van gebruikers, omroepen en producenten op de lancering van digitale televisiediensten in 16:9-formaat. 3. 6. Het op de markt brengen van digitale breedbeeld-TV- toestellen heeft voor een opmerkelijke stijging van de verkoop gezorgd in 1998. Er is sprake van een significante stijging in de verkoop van TV-toestellen in Groot-Brittannië, en nog meer in Nederland en België waar de marktpenetratie het hoogst is (6,5 %). Op 6,5 miljoen Nederlandse abonnees komt dat overeen met 400 000 nieuwe toestellen. 3. 7. In het algemeen zijn abonnees op betaal-TV de belang- rijkste kopers van breedbeeldtelevisietoestellen. In Frankrijk, België en Nederland produceren de exploitanten van betaal-TV steeds meer programma’s in het nieuwe formaat en zenden daarvan steeds meer uit. In het Verenigd Koninkrijk zullen de belangrijkste netten, met inbegrip van de BBC, snel overgaan op het formaat 16:9. 3. 8. De programmering in 16:9-formaat zal zich beter aanpassen aan de eventuele invoering van hoge-definitie- televisie in Europa; de Verenigde Staten werken aan de voorbereiding van specifieke regelgeving om de productie en uitzending van programma’s in hoge definitie te versnellen. Misschien zullen de keuzes die in de VS worden gedaan ook invloed hebben in Europa. 3. 9. Wil men zich niet passief moeten conformeren aan keuzes die door anderen zijn gemaakt, dan zal men rekening moeten houden met de richtlijnen die gelden in landen buiten Europa en vervolgens moeten trachten Europa een eersterangs positie te bezorgen in de wereld, met een doeltreffend instru- mentarium op het gebied van het technologisch onderzoek en van de productie van televisieprogramma’s in het 16:9- formaat. De belangrijkste Europese producenten van televisie- 3. 10. toestellen (Thompson en Philips) zijn actief in de Verenigde Staten. Volgens de Europese Commissie zullen de Verenigde Staten in de richting gaan van kleine schermen voor de ontvangst van hoge-definitie-televisie voor verkoop op grote schaal, terwijl zal worden verder gegaan met het creëren van een marktniche voor schermen van bioscoop-type. 4. Conclusies en aanbevelingen 4. 1. Het Comité is ingenomen met het uitstekende verslag van de Commissie, waarin de resultaten die bereikt zijn in de audiovisuele sector met het 16:9-formaat breed worden uitgemeten, en waarin allerlei ideeën worden ontvouwd, alsmede de vooruitzichten worden geschetst voor het scenario van de televisieomroep en daarmee samenhangende industrie voor de komende jaren. 4. 2. Het Comité is het met de Commissie eens dat er een adequate verhouding in uitzendingen in het 16:9-formaat op de Europese markt is bereikt, ook wat het aantal breedbeeld- televisietoestellen betreft; de verkoop van breedbeeldtoestellen is nl. gestegen van 220 000 in 1995 tot 800 000 toestellen in 1997 en de verwachting is dat het aantal toestellen in 2000 3,5 miljoen zal bedragen. 4. 3. Het Comité is het ook volledig met de Commissie eens dat de Europese audiovisuele industrie de internationale concurrentie het hoofd moet kunnen bieden met behulp van strategieën en steunmaatregelen die leiden tot een voortduren- de toename van de technologische innovatie en tot het bereiken van een graad van ontwikkeling die absoluut noodzakelijk is om op mondiaal vlak mee te kunnen concurreren. die zijn geschikt 4. 4. Het Comité noteert met instemming dat in de lidstaten waar de omroepen de verspreiding bevorderd hebben van breedbeeldtoestellen digitale- televisiediensten, het actieplan ervoor gezorgd heeft dat er ook digitale diensten in dat formaat op de markt beschikbaar zijn. Het feit dat abonnees op betaaltelevisie voor een belangrijk deel ook degenen zijn die breedbeeldtoestellen hebben aangeschaft, toont aan dat de beide sectoren praktisch samenvallen en dat de ontwikkeling van het nieuwe formaat dus bijna gelijk opgaat met de invoering van digitale televisie. voor 4. 5. Het valt het Comité op hoe snel uitzendingen in 16:9-formaat over de hele wereld verbreid zijn, met name in Japan waar 50 % van de televisietoestellen het formaat 16:9 hebben of in de Verenigde Staten waar het „moedige” initiatief genomen is een eigen, volledig digitaal, systeem van hoge- definitie-televisie in te voeren, waarbij de transmissie geschiedt via de reeds bestaande kanalen door middel van compressie van het signaal, zonder dat gebruik hoeft te worden gemaakt van distributie via satellieten, wat beslist duurder zou zijn en moeilijker te realiseren. 4. 6. Nu er in Europa voldoende breedbeeldtoestellen in de huishoudens aanwezig zijn en nadat de bezitters daarvan in een eerste fase hebben kunnen profiteren van de stroom van digitale televisieprogramma’s die de exploitanten van betaaltelevisie hebben uitgezonden via de kabel of via satelliet, zou volgens het Comité in deze tweede fase vooral sprake moeten zijn van gratis uitzendingen via terrestrische appara- tuur. Het Comité is van mening dat de invoering van digitale omroep via terrestrische apparatuur (DAB, DVB-T) met speci- fieke aandacht voor de bescherming van de consument, passende overgangsmaatregelen noodzakelijk maakt. Met het oog daarop moet in de lidstaten, in samenwerking met de lokale en regionale lichamen én rekening houdende met de omroeporganisaties, belangenverenigingen en ondernemin- gen, een goede strategie worden uitgewerkt voor de over- schakeling van analoge op digitale omroep. Het Comité zou gaarne zien dat alle lidstaten zich op die basis intensief zouden bezighouden met het onderwerp en zich zouden beraden op een gemeenschappelijke Europese strategie. C 374/44 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 23. 12. 1999 4. 7. Nu de markt van elektronische apparatuur verzadigd is (het aantal televisietoestellen in verhouding tot het aantal personen is hoog) en de prijzen min of meer stabiel zijn, kan expansie alleen nog maar worden verwacht van technologische vernieuwingen en zal de concurrentiepositie uitsluitend afhan- kelijk zijn van het aanbod, tegen dezelfde prijs, van kwalitatief betere of meer geavanceerde dienstverlening. Bijgevolg moet goed voor ogen worden gehouden dat, willen vorderingen op het gebied van hoge-definitie-televisie echt overal veranderin- gen teweegbrengen, deze de hele productieketen van beeld- materiaal moeten betreffen en moeten leiden tot volledig digitale beelden, wat overeen komt met de Amerikaanse en Japanse normen. 4. 8. Het Comité wijst erop dat Europa, om soortgelijke resultaten te behalen, vooral op de minder ontwikkelde markten breedbeeld-televisiediensten zal moeten stimuleren. 4. 9. Het Comité acht het wenselijk dat de Commissie de productie steunt en door middel van financiële bijdragen de vorming van Europese audiovisuele catalogi van 16:9- programma’s bevordert die bestaan uit documentaires en kleinere culturele en sportevenementen, omdat dat soort programma’s lang meegaan en miljoenen burgers op lange termijn zo kennis kunnen laten maken met gewoonten en gebruiken, geschiedenis en cultuur, economie en toerisme van verschillende plaatsen en dus met de lokale realiteit (van regio’s en gemeenten). 4. 9. 1. Ten einde informatie van de lokale overheid toegan- kelijker te maken voor het publiek, zijn de laatste jaren telefooncentra opgezet. Het is echter vaak lastig en tijdrovend om aan de gewenste informatie te komen door de wijze waarop vragen voorgeprogrammeerd zijn. Met de digitale en interactieve televisie in het verschiet, is het zaak om er bij de Commissie op aan te dringen, steun te verlenen aan het produceren van diensten op het vlak van lokale programma- inhoud en interactieve televisie. 4. 10. Het Comité hoopt dat de Commissie ook na het evaluatieverslag inzake de stand van het uitzenden van pro- gramma’s in 16:9-formaat, dat eind 1999 zal worden uitge- bracht, gezien de vele goede kansen die er voor Europa op dit terrein liggen, zal doorgaan met het stimuleren en bevorderen van de invoering van de nieuwe technologieën in de audio- visuele sector en van het ontstaan van nieuwe, bij voorkeur regionale en lokale, omroeporganisaties. In dit opzicht is de strategie die in de Verenigde Staten gevolgd is een goed Brussel, 16 september 1999. voorbeeld, waar waardevolle stimulansen gegeven zijn aan alle omroepen die snel zijn overgestapt op nieuwe digitale transmissienormen. er nu een reeks Aangezien 4. 11. verschillende breedbeeldtoestellen op de markt is, hoopt het Comité dat omroepen en producers nauw samen kunnen werken en als goede partners hun krachten kunnen bundelen op het terrein van het nieuwe 16:9-formaat en deze krachtenbundeling zullen benutten om voor een programma-aanbod te zorgen dat het mogelijk maakt in heel Europa 16:9-diensten aan te bieden. Het Comité hoopt dat de Europese audiovisuele 4. 12. industrie zich in de internationale concurrentiestrijd zal weten te moderniseren en tegelijkertijd zal kunnen expanderen. Te dien einde dient een volume te worden bereikt dat de audiovisuele sector in staat stelt een eigen dynamiek te ontwikkelen die nodig is om op Europese schaal overal 16:9-diensten te verspreiden. 4. 13. Het Comité meent echter dat de meest verraderlijke belemmering van een grotere verspreiding van het 16:9- formaat van specifiek economische aard is; de benodigde technologie is namelijk. zeer duur en ook het onderzoek dat gedaan wordt om die technieken te verbeteren, veronderstelt dat men kan beschikken over aanzienlijke sommen geld, die zelfs particuliere bedrijven met een economisch overwicht op de markt, moeilijk bij elkaar kunnen krijgen. In deze situatie mag dan ook beslist niets achterwege worden gelaten om ervoor te zorgen dat de sector er in de toekomst in slaagt de initiatieven te coördineren en zich aan te passen, ten einde de Europese dimensie te bereiken die noodzakelijk is om te garanderen dat de Europese audiovisuele industrie op de mondiale markt mee kan concurreren. 4. 14. Het Comité acht het noodzakelijk dat de in Europa al aanwezige potentie nog verder ontwikkeld moet worden, waartoe de Commissie bereid moet zijn nieuwe financierings- voorstellen te honoreren die in het verlengde liggen van het actieplan en niet alleen op het vlak van de geavanceerde televisiediensten, maar ook op dat van de radio-omroep welke te kampen heeft met een forse inkrimping van de financiële middelen uit particuliere bron. 4. 15. Het Comité is het met de omroeporganisaties eens dat het 16:9-formaat als een van de belangrijkste factoren moet worden beschouwd die ertoe zullen leiden dat de televisie van de toekomst digitaal is, aangezien uit de cijfers van het verslag blijkt dat digitalisering inmiddels hoe langer hoe meer de realiteit is. De voorzitter van het Comité van de Regio’s Manfred DAMMEYER


title: Regionsudvalgets udtalelse om «Kommissionens forslag til Rådets forordning (EF) om det finansielle instrument for miljøet (LIFE)»

eurovoc_concepts:
EU financial instrument
EU programme
environmental protection

formats: html pdf print

text: 23. 12. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende C 374/45 Regionsudvalgets udtalelse om »Kommissionens forslag til Rådets forordning (EF) om det finansielle instrument for miljøet (LIFE)« (1999/C 374/11) REGIONSUDVALGET har — under henvisning til listen over verserende kommissionsforslag pr. 1. maj 1999, for hvilke Amsterdam- traktatens ikrafttrædelse medfører en ændring af retsgrundlaget og/eller proceduren (SEK(1999) 581 endelig udg. ), under henvisning til Kommissionens forslag til Rådets forordning (EF) om det finansielle instrument for miljøet (LIFE) [KOM(1998) 720 endelig udg. — 98/0336 (COD) — tidligere 98/0336 (SYN)] (1), under henvisning til Rådets beslutning af 18. maj 1999 om i henhold til EF-traktatens artikel 265, stk. 1, og artikel 175 at anmode om Regionsudvalgets udtalelse herom, under henvisning til præsidiets beslutning af 15. juli 1998 om at henvise det forberedende arbejde med udtalelsen til Underudvalg 4 »Fysisk Planlægning, Bypolitik, Energi, Miljø«, under henvisning til konklusionerne i Kommissionens rapport af 4. december 1998 (KOM(1998) 721 en- delig udg. ) om anvendelsen af Rådets forordning (EF) nr. 1404/96, under henvisning til sin tidligere udtalelse om Kommissionens forslag til Rådets forordning (EF) om ændring af Rådets forordning (EØF) 1973/92 om oprettelse af et finansielt instrument for miljøet (LIFE) (CdR 301/95), som blev vedtaget på plenarforsamlingen den 20. -21. september 1995 (ordfører: Claude du Granrut, PPE) (2), under henvisning til forslag til Regionsudvalgets udtalelse (CdR 178/99 rev. 1), som blev vedtaget enstemmigt af Underudvalg 4 den 28. juni 1999 (ordfører: Willfried Maier, D, AE) — på den 30. plenarforsamling den 15. -16. september 1999 (mødet den 16. september) enstemmigt vedtaget følgende udtalelse. 1. Indledning 1. 1. Siden 1992 har LIFE været EU’s centrale finansielle instrument vedrørende miljøet. Før da eksisterede der en række små miljøstøtteprogrammer med beskedne bevillinger, som sigtede mod bestemte sektorer eller geografisk afgrænsede områder. Trods visse bemærkelsesværdige resultater viste denne opsplitning sig i sidste instans ineffektiv. I forbindelse med udarbejdelsen af Fællesskabets femte 1. 2. handlingsprogram på miljøområdet blev LIFE fra begyndelsen bredt anlagt. LIFE er dermed en del af EU’s samlede strategi, der omfatter alle former for miljøbeskyttelse (natur, vand, affald, luft), og sigter mod at inddrage miljøaspekter i alle politikker og aktiviteter i tilknytning til den økonomiske udvikling. LIFE-forordningen, dvs. forordning (EØF) nr. 1973/92, 1. 3. der trådte i kraft i 1992, er siden blevet ændret ved Rådets (1) EFT C 15 af 20. 1. 1999, s. 4. (2) EFT C 100 af 2. 4. 1996, s. 115. forordning (EF) nr. 1404/96 (LIFE II). Anden fase af LIFE udløber den 31. 12. 1999. Da LIFE skal yde et væsentligt bidrag til realisering af Fællesskabets miljøpolitiske mål, er det hensigten at videreføre programmet i en tredje fase (LIFE III) fra 2000 til 2004. I det foreliggende forordningsforslag drages der konse- 1. 4. kvenser af erfaringerne med LIFE I og LIFE II, og der fremsættes forslag til forbedringer, særlig med det formål at opnå større effektivitet og transparens. 2. Forordningens indhold LIFE III omfatter tre præcist beskrevne emneområder: 2. 1. LIFE-natur, LIFE-miljø og LIFE-tredjelande. 2. 2. LIFE-natur skal bidrage til etableringen af det europæi- ske net NATURA 2000 og til gennemførelsen af direktivet om bevaring af naturtyper samt vilde dyr og planter og direktivet om beskyttelse af vilde fugle. Specielt skal der ydes støtte til naturbevaringsprojekter, der bidrager til at opretholde eller genoprette naturtyper og populationer af truede arter. C 374/46 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 23. 12. 1999 2. 3. Som noget nyt kan der under LIFE-natur ydes støtte til to nye former for ledsageforanstaltninger, nemlig de såkaldte »starter«-foranstaltninger, som forbereder komplekse interna- tionale projekter, og »Co-op«-foranstaltninger, der omfatter udveksling af erfaringer med henblik på at fremme etablering af netværker mellem projekter på beslægtede områder, f. eks. samme arter eller samme naturtyper. Gennem LIFE-miljø ydes der støtte til udvikling af 2. 4. innovative teknikker og metoder, som tager sigte på a) at inddrage miljøhensynene i den fysiske planlægning, navnlig i bymiljøet, b) at fremme en bæredygtig industriproduktion ved at mini- mere den miljøbelastning, den giver anledning til, c) at genanvende alle former for affald med henblik på rationel håndtering af affaldsstrømmene, d) at sikre bæredygtig omgang med produkter, herunder navnlig integrerede planer for produktion, distribution og forbrug, med henblik på at mindske miljøbelastningen fra produkter, e) at udvikle nye tiltag på miljøområdet. 2. 5. På disse områder yder LIFE-miljø i første række støtte til demonstrationsprojekter. De omfatter metoder og teknik- ker, der har forladt det rene forskningsstadium, men endnu ikke anvendes industrielt. På dette stadium er det hensigtsmæs- sigt at demonstrere teknikken ved hjælp af pilotprojekter. LIFE-miljø lukker således et hul mellem forskning og praktisk anvendelse. Desuden yder LIFE-miljø støtte til forberedende projek- 2. 6. ledsageforanstaltninger. Ledsageforanstaltningerne ter og til gør det muligt at intensivere evalueringen og overvågningen af projekterne og formidlingen af resultaterne. Under LIFE-tredjelande ydes der teknisk støtte til 2. 7. tilvejebringelse af de nødvendige færdigheder og administrative strukturer på miljøområdet i tredjelande i Middelhavsregionen og Østersøregionen. I forbindelse med LIFE betragtes ansøger- landene ikke som tredjelande. Ifølge tiltrædelsesbetingelserne har de nemlig allerede nu mulighed for at deltage i LIFE-natur og LIFE-miljø. 3. Konklusioner Regionsudvalget bifalder videreførelsen af LIFE som 3. 1. det finansielle instrument på miljøområdet. 3. 2. Regionsudvalget bifalder, at LIFE III’s løbetid i forhold til LIFE II forlænges med et år til fem år. Det giver bedre muligheder for at planlægge projekter på mellemlang sigt, og det sætter både ansøgerne og myndighederne i stand til at planlægge med større sikkerhed. Regionsudvalget bifalder, at LIFE får flere midler til 3. 3. rådighed. Men forøgelsen af midlerne (LIFE II: 450 mio. ECU fordelt på fire år; LIFE III: 613 mio. euro fordelt på fem år) er utilstrækkelig. Forøgelsen tager ikke i tilstrækkeligt omfang hensyn til, at miljøbeskyttelse med Amsterdam-traktaten har fået større betydning inden for EU-politikken, og at LIFE allerede nu også henvender sig til ansøgerlandene, hvormed antallet af potentielle ansøgere øges væsentligt. 3. 4. Regionsudvalget bifalder, at reglerne for tildeling af støttemidler fra LIFE er udformet mere overskueligt, og at støttekriterierne er optaget i selve LIFE-forordningen. 3. 5. Men Regionsudvalget finder det nødvendigt, at også bæredygtighedsprincippet optages i selve forordningens tekst. Fremme af en bæredygtig udvikling bør nævnes blandt formå- lene i Artikel 1, så det tydeligt fremgår, at LIFE både skal bidrage til at fremme en afbalanceret bæredygtig udvikling og til at udvikle Fællesskabets politik på miljøområdet samt en politik for bæredygtighed, navnlig hvad angår indarbejdelsen af principper om bæredygtighed i andre politikker og gennem- førelse og ajourføring af lovgivning. 3. 6. Regionsudvalget hilser det velkommen, at der ydes støtte til naturbevaringsprojekter, der genskaber de naturlige levesteder og genopretter bestande af truede dyrearter. I den forbindelse minder Regionsudvalget om vigtigheden af, at jagt på fugle i yngletiden forbydes. 3. 7. Regionsudvalget bifalder, at såvel fristen for indsendel- se af forslag som beslutningsfristen i forbindelse med LIFE- natur rykkes tre måneder frem, så projekterne under dette indsatsområde kan iværksættes en vegetationsperiode tidligere. For årene 2000 til 2004 er der afsat i alt 613 mio. euro 2. 8. til LIFE III. Disse midler er fordelt med 47 % til LIFE-natur, 47 % til LIFE-miljø og 6 % til LIFE-tredjelande. Støtten ydes i form af medfinansiering. Fællesskabets bidrag udgør 30-50 %; i forbindelse med visse naturbevaringsprojekter kan det dog udgøre 75 % og ved ledsageforanstaltninger 100 % af omkost- ningerne. Regionsudvalget bifalder, at man inden for LIFE-miljø 3. 8. koncentrerer sig om fem mål, nemlig: — hensyntagen til miljøaspekterne i forbindelse med fysisk planlægning, 23. 12. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende C 374/47 — bæredygtig industriproduktion, — genanvendelse af affald, — bæredygtig omgang med produkter, — udvikling af nye tiltag på miljøområdet. For så vidt angår bæredygtig produktion er det dog nødvendigt at inddrage andre former for produktion end den industrielle. Specielt for håndværks- og små og mellemstore virksomheder ligger der store udfordringer i at finde innovative miljøløsnin- ger. Også affaldshåndteringen bør tilrettelægges med henblik på en bæredygtig udvikling. 3. 9. nerne i Regionsudvalget kræver, at medlemsstaterne og regio- tilstrækkeligt omfang inddrages i allokeringen af Bruxelles, den 16. september 1999. støttemidler. Det beklager særligt, at de prioriterede områder og de forberedende foranstaltninger og ledsageforanstaltnin- gerne ikke fastlægges i nært samarbejde med medlemsstaterne og regionerne. Medlemsstaterne, regionerne og de lokale myndigheder får på den måde for ringe spillerum i forbindelse med mellemlangsigtet planlægning og forberedelse af pro- jekter. 3. 10. Regionsudvalget finder, at støttemodtagernes meget omfattende rapporteringspligt bør begrænses til det nødvendi- ge for at forenkle administrationen. 3. 11. Regionsudvalget opfordrer til, at man afslutter be- handlingen af LIFE III-forslaget så hurtigt, at LIFE III umiddel- bart kan afløse LIFE II, der udløber den 31. december 1999. Manfred DAMMEYER Formand for Regionsudvalget


title: Parere del Comitato delle regioni in merito alla «Comunicazione: Modernizzare l'organizzazione del lavoro - Un atteggiamento positivo nei confronti dei cambiamenti"

eurovoc_concepts:
employment policy
labour law
organisation of work
regional policy
social partners

text: C 374/32 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 23. 12. 1999 Parere del Comitato delle regioni in merito alla «Comunicazione: Modernizzare l’organizzazione del lavoro — Un atteggiamento positivo nei confronti dei cambiamenti» (1999/C 374/08) IL COMITATO DELLE REGIONI, visto il parere in merito al «Libro verde — partenariato per una nuova organizzazione del lavoro» (CdR 288/97 fin) (1); visto il parere in merito alla «Comunicazione della Commissione — Programma di azione sociale 1998-2000» (CdR 277/98 fin) (2); visto il parere in merito a «Gli orientamenti europei per l’occupazione» (CdR 279/98 fin) (3); vista la comunicazione della commissione: «Modernizzare l’organizzazione del lavoro — Un atteggiamen- to positivo nei confronti dei cambiamenti» (COM(1998) 592 def. ); vista la decisione dell’Ufficio di Presidenza del 15 luglio 1998, in conformità dell’articolo 198 C, quarto paragrafo del Trattato che istituisce la Comunità europea, di elaborare un parere al riguardo e di assegnarne la preparazione alla Commissione 5 «Politica sociale, sanità pubblica, protezione dei consumatori, ricerca, turismo»; visto il progetto di parere (CdR 48/99 riv. 1) adottato dalla Commissione 5 in data 22 marzo1999 (relatrice: Buron — F/PSE), ha adottato all’unanimità il 16 settembre 1999, nel corso della 30a sessione plenaria, il seguente parere. 1. Introduzione 2. Osservazioni generali 1. 1. Il Comitato accoglie con favore la Comunicazione della Commissione europea volta a stimolare e rafforzare il partenariato in vista della modernizzazione dell’organizzazio- ne del lavoro. La Commissione auspica che le parti sociali adottino il sistema migliore per completare la realizzazione del pilastro «adattabilità» degli Orientamenti per l’occupazione. 1. 2. Il Comitato ricorda che, nel proprio parere sul Libro Verde «Partenariato per una nuova organizzazione del lavoro», aveva raccomandato alla Commissione europea di tener conto dei diversi ruoli degli enti locali e regionali: — in quanto datori di lavoro, — in quanto catalizzatori dello sviluppo locale, — in quanto responsabili della fornitura di numerosi servizi alla popolazione. La combinazione di questi tre ruoli differenzia nettamente gli enti locali e regionali dalle aziende private. Nel processo di modifica dell’organizzazione del lavoro essi devono rispettare un duplice obiettivo: assicurare l’equilibrio tra flessibilità e sicurezza per i lavoratori nei servizi pubblici locali e regionali e garantire la continuità del servizio pubblico oltre alla soddisfazione delle esigenze degli utenti. (1) GU C 64 del 27. 2. 1998, pag. 85. (2) GU C 93 del 14. 7. 1999, pag. 56. (3) GU C 51 del 22. 2. 1999, pag. 59-62. Il Comitato concorda con la Commissione europea sul 2. 1. fatto che le soluzioni per modernizzare l’orario di lavoro devono essere realizzate attraverso una negoziazione tra le parti sociali piuttosto che attraverso processi legislativi, anche se puo` risultare necessario ricorrere al quadro legislativo in funzione delle situazioni particolari di ogni Stato membro. Considerate le specificità di ogni settore, è a questo livello che occorre sperimentare nuove soluzioni di organizzazione del lavoro. La modernizzazione e la flessibilità del mercato del lavoro devono in ogni caso collocarsi in un quadro giuridico comune all’UE, che garantisca la tutela dei lavoratori nelle diverse modalità di lavoro. 2. 2. Il Comitato ribadisce il proprio impegno a favore delle linee direttrici per l’occupazione già affermato nel parere su «Gli orientamenti europei per l’occupazione». Ricorda che dal punto di vista dell’adattabilità, gli enti locali e regionali svolgono un ruolo di parte sociale e al contempo un ruolo chiave nella lotta per l’occupazione. Essi devono infatti pro- muovere l’adattabilità nei propri servizi e allo stesso tempo promuoverla nell’intera collettività locale mettendo a punto una formazione adeguata in particolare per i gruppi più vulnerabili. Gli enti locali e regionali agiscono in complemento delle politiche delle aziende, sviluppando spesso forme di partenariato destinate a migliorare l’adattabilità della manodo- pera (soprattutto con programmi di formazione e di reinseri- mento degli esclusi). Il Comitato auspica che la Commissione europea tenga conto, nei suoi successivi lavori sull’organizza- zione del lavoro e sull’adattabilità, di questo aspetto del sostegno all’ambiente economico locale e regionale. 23. 12. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee C 374/33 3. Osservazioni particolari Introduzione della Comunicazione La Commissione sottolinea che il processo di moder- 3. 1. nizzazione dell’organizzazione del lavoro deve effettuarsi in stretta collaborazione con le parti sociali. Il Comitato invita la Commissione a riconoscere pienamente gli enti locali e regionali come parti sociali, a prescindere dal loro diverso statuto negli Stati membri dell’Unione europea. La figura giuridica del datore di lavoro varia infatti da un paese all’altro a seconda delle competenze degli enti territoriali e del loro status giuridico. Tuttavia, tutti gli enti locali e regionali europei devono poter partecipare al processo di modernizzazione dell’organizzazione del lavoro. Il Comitato ricorda che gli enti locali e regionali partecipano già al dialogo sociale settoriale. Il Comitato chiede alla Commissione europea di continuare ad appoggiare detto dialogo sociale. 3. 2. La Commissione sottolinea inoltre che la collaborazio- ne tra le parti sociali deve tener conto delle politiche attuate nel settore economico e in quello occupazionale. Al fine di migliorare tale coordinamento, soprattutto nel settore dell’occupazione, il Comitato chiede alla Commissione di coinvolgere gli enti locali e regionali nell’elaborazione delle politiche europee in materia di occupazione e di orientamenti. Un dialogo su tali orientamenti, in particolar modo sull’adatta- bilità, assicurerebbe una maggiore coerenza tra le raccomanda- zioni della Commissione europea e le azioni intraprese dagli enti locali e regionali che, insieme agli Stati membri, sono attori di rilievo nella lotta per l’occupazione. Il Libro Verde 3. 3. Il Comitato concorda con la Commissione europea nell’affermare che il Libro Verde non va utilizzato come base di una nuova iniziativa legislativa per introdurre una forma unica di organizzazione del lavoro. E’ necessario infatti rispettare le forme di consultazione proprie di ogni paese e di ogni settore al fine di tener debito conto delle particolarità dell’organizzazione del lavoro ed attuare soluzioni negoziate ed accettabili per i lavoratori. Inoltre, la costante evoluzione dell’organizzazione del lavoro non consente l’adozione di regole fisse nel tempo ma al contrario presuppone un continuo processo di adeguamento anche tenendo conto del fatto che la flessibilità non solo di orari, ma soprattutto relativo alle caratteristiche delle singole figure professionali, è ormai una caratteristica acquisita del lavoro sia pubblico sia privato. La Commissione afferma che il processo di moderniz- 3. 4. zazione deve accelerarsi. Gli enti locali e regionali stanno già mettendo in pratica processi di modernizzazione e desiderano potersi scambiare esperienze per confrontare tali processi e Il trarre insegnamento dalle pratiche dei Comitato chiede alla Commissione di facilitare ed appoggiare questo scambio di esperienze. loro omologhi. 3. 5. Il Comitato attira l’attenzione della Commissione euro- pea sul fatto che i concetti di competitività e di produttività hanno un significato diverso per gli enti locali e regionali e per le aziende. I servizi pubblici locali svolgono un ruolo centrale nella vita della collettività. Nel loro servizio agli utenti essi devono conciliare produttività e servizio ai cittadini, competiti- vità e continuità del servizio pubblico. Le priorità degli enti locali e regionali sono pertanto la qualità del servizio e la sua continuità, specie in termini di numero di ore di apertura giornaliera degli sportelli (in notevole aumento negli ultimi anni, a causa dell’esigenza di soddisfare il maggior numero possibile di cittadini, costretti agli orari di lavoro più diversi). Deve pertanto allacciarsi un dialogo non solo tra i lavoratori e le organizzazioni sindacali ma anche con gli utenti. 3. 6. Inoltre, gli enti locali e regionali svolgono un ruolo particolare nella conciliazione della vita familiare e professio- nale. In quanto datori di lavoro, praticano spesso politiche a favore delle pari opportunità, o persino discriminazione positiva per incarichi di responsabilità. Allo stesso tempo, pero` , gli enti locali e regionali sono spesso responsabili della fornitura di questi servizi (asili, assistenza alle persone dipendenti) a tutti i datori di lavoro della comunità e anche in questo caso svolgono un ruolo duplice. Il Comitato sottolinea che gli enti locali e regionali 3. 7. sono pronti ad assumersi un ruolo di primo piano nella formulazione di una nuova impostazione dell’organizzazione del lavoro. Essi stanno già attuando processi di modernizzazio- ne, negoziano con le controparti sindacali a livello settoriale e hanno un atteggiamento positivo nei confronti del cambia- mento. Il Comitato chiede alla Commissione europea di tenere debito conto dei risultati ottenuti grazie a questo impegno continuo degli enti locali e regionali. In particolare suggerisce che il processo di consultazione introdotto dal Libro Verde e rafforzato dalla Comunicazione venga portato avanti in futuro, onde contribuire ad un continuo progresso delle politiche europee in materia di adattabilità. La strategia per l’occupazione del Vertice di Lussemburgo locali e regionali si 3. 8. Il Comitato ribadisce la propria richiesta che gli enti locali e regionali siano associati alla preparazione delle politiche europee a favore dell’occupazione e che la Commis- sione europea instauri una autentica struttura di partenariato e consultazione. Gli enti impegnano a realizzare un partenariato nel quadro del dialogo sociale settoriale, ma agiscono da catalizzatori anche a livello locale. E` infatti nel loro ambito che si svolge il dialogo con le altre parti, i fornitori di servizi e le aziende, tramite, ad esempio, servizi pubblici per l’occupazione che promuovano l’adattabilità del personale aziendale. Il Comitato raccomanda che si prosegua- no i lavori del gruppo di esperti sull’evoluzione del diritto del lavoro e auspica di poter discutere con esso sul tema della modernizzazione dei servizi pubblici locali e regionali. C 374/34 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 23. 12. 1999 Quadro di riferimento delle prossime iniziative Il Comitato ricorda che il settore pubblico locale e 3. 9. regionale presenta, come già detto, forti specificità e chiede alla Commissione europea di tenerne conto. Il Comitato concorda con la Commissione sul fatto 3. 10. che è necessario un nuovo approccio alla modernizzazione dell’organizzazione del lavoro. Desidera tuttavia che la Com- missione chiarisca la propria concezione di detto nuovo approccio. Il Comitato: — raccomanda che le parti sociali abbiano modo, a livello europeo, di scambiarsi obiettivi e metodologie; — sottolinea la necessità che la Commissione rispetti il principio di sussidiarietà e al contempo l’indipendenza delle parti sociali; — chiede espressamente alla Commissione di integrare gli accordi conclusi dalle parti sociali negli Orientamenti e che tutte le parti sociali coinvolte nel processo di modernizza- zione abbiano la possibilità di partecipare alla ridefinizione degli orientamenti per l’occupazione; — auspica che al riconoscimento del ruolo centrale delle parti sociali nel loro insieme sia a livello settoriale che intersettoriale, corrisponda la messa a disposizione di mezzi che consentano loro di essere all’altezza di tale ruolo. Obiettivi: Il Comitato sottolinea che per i servizi 3. 11. pubblici il processo di modernizzazione locali e regionali dell’organizzazione del lavoro si inserisce in un obiettivo più ampio di modernizzazione e miglioramento dei servizi resi alla globalità dei cittadini. L’esigenza di flessibilità deve rispon- dere ai nuovi bisogni degli utenti in due modi: — flessibilità dell’orario di fine di migliorare l’accesso ai servizi pubblici durante la giornata e la settimana; lavoro, al — la parità di opportunità, offrendo alle donne servizi di assistenza che consentano loro di dedicarsi ad una vita professionale. 3. 12. Sebbene in diversi Stati membri servizi pubblici locali presentino forti specificità dal punto di vista dei contratti di lavoro, è necessario far evolvere il quadro contrattuale incoraggiando la flessibilità e la formazione, ferma restando la sicurezza a lungo termine, che è necessaria alla continuità dei servizi pubblici. Nuove tecnologie: I servizi pubblici locali sono inter- 3. 13. essati dall’introduzione di queste tecnologie sotto un duplice profilo, quello dell’organizzazione interna e quello dei servizi ai cittadini. L’introduzione delle nuove tecnologie permette di decentrare i servizi agli utenti e di raggiungere popolazioni o zone periferiche che hanno diritto a servizi della medesima qualità di quelli prestati alle popolazioni delle zone urbane. Il Comitato invita la Commissione a tener maggiormente conto nei suoi lavori del ruolo sociale delle nuove tecnologie. 3. 14. Pari opportunità: I servizi pubblici locali rappresenta- no tradizionalmente un settore a forte incidenza di manodope- ra femminile. Gli enti locali e regionali desiderano tuttavia facilitare l’accesso delle donne ai posti di gestione e direzione e appoggiare l’accesso delle donne alla creazione di imprese. 3. 15. Ruolo degli Stati membri: Nel quadro degli orienta- menti per l’occupazione e dei piani nazionali, il Comitato chiede alla Commissione di inserire la dimensionale locale e regionale nei futuri orientamenti. Cio` faciliterà il dialogo tra i tre livelli maggiormente operativi nella creazione di posti di lavoro: — livello locale/regionale dove vengono attuate le iniziative per la creazione di posti di lavoro; — livello nazionale e in alcuni casi regionale, che ha la facoltà di sostenere tali iniziative adeguando in modo favorevole il quadro legislativo; — livello europeo, che deve continuare a dare impulso e a favorire gli scambi di esperienze. — flessibilità nei compiti, per rispondere alle nuove esigenze di certe categorie di utenti: assistenza agli esclusi, reinseri- mento culturale e sociale, sostegno allo sviluppo di nuove attività. Solo tramite azioni coordinate e concertate tra questi tre livelli, si potrà avere un impatto positivo e duraturo sull’occupazione e sulla qualità della vita. Nei servizi pubblici locali, più che in altri settori, il processo di modernizzazione è strettamente legato al problema dell’occu- pazione: se le restrizioni di bilancio pregiudicano la creazione di posti di lavoro nei servizi pubblici, una maggiore efficienza di questi ultimi costituisce un importante motore per la creazione di posti di lavoro all’interno delle comunità locali. L’adattabilità della manodopera dei servizi pubblici locali avrà un impatto su altri orientamenti: — la creazione di imprese, aiutando i nuovi imprenditori e le categorie più vulnerabili a creare imprese (es. sostegno ai gruppi etnici, ai giovani e alle donne); 3. 16. Ruolo dell’Unione europea: Il Comitato chiede dun- que espressamente alla Commissione di associare rappresen- tanti degli enti locali e regionali al gruppo di esperti istituito al fine di appoggiare le iniziative nazionali e locali. Il Comitato si rallegra che la Commissione incoraggi a «identificare e procede- re allo scambio di buone prassi, promuovere la cooperazione e sostenere le regioni e i settori meno sviluppati» ma ritiene assolutamente indispensabile che gli enti locali e regionali vengano associati a queste riflessioni. Il Comitato ricorda di aver esso stesso lanciato un’iniziativa «Azione locale per l’occupazione», volta a garantire il coinvolgimento del livello locale e regionale negli orientamenti e invita la Commissione ad includere questa iniziativa nella propria strategia. 23. 12. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee C 374/35 3. 17. In numerosi Stati membri gli enti locali e regionali sono responsabili di settori simili a quelli che incombono in altri Stati ad aziende private. Dal punto vista del finanziamento dei progetti, tali entità dovrebbero ricevere lo stesso identico trattamento. 4. 2. Il Comitato è particolarmente interessato dall’evoluzio- ne degli orientamenti e chiede che il Consiglio europeo di Helsinki prenda in considerazione la dimensione locale e regionale. Il Comitato appoggerà la Commissione in tutte le iniziative intraprese in tal senso. I fondi strutturali dovrebbero essere utilizzati per sostenere progetti educativi e di perfezionamento delle competenze e per progetti analoghi nelle collettività locali e regionali, come già avviene per quelli all’interno delle aziende private. Su richiesta del Consiglio europeo di Lussemburgo, la Commis- sione ha nominato un gruppo di esperti di alto livello, incaricati di analizzare i possibili mutamenti industriali nel’Unione europea. Sarebbe necessario un gruppo analogo per individuare i mutamenti nei servizi pubblici dell’Unione europea. 4. Conclusioni: Le prossime fasi 4. 1. Il Comitato si compiace dell’invito della Commissione alla mobilitazione delle parti sociali e darà il suo più pieno appoggio a questa strategia. 4. 3. Il Comitato auspica che la Commissione estenda questo processo di consultazione a tematiche legate alla modernizzazione dell’organizzazione del lavoro: telelavoro, società dell’informazione, formazione professionale, partecipa- zione dei lavoratori nell’impresa. 4. 4. Il Comitato chiede alla Commissione di considerare nelle prossime fasi, problemi particolari destinati ad incidere profondamente sull’organizzazione del lavoro: — l’invecchiamento della popolazione, che influenzerà la natura e l’entità della manodopera nonché le nuove richieste di servizi; — l’evoluzione degli obiettivi e delle politiche di protezione il cui necessario ammodernamento non deve tenore e la qualità di vita dei sociale, mettere in pericolo il lavoratori. Bruxelles, 16 settembre 1999. Il Presidente del Comitato delle regioni Manfred DAMMEYER


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 1989/1999 af 16. september 1999 om fastsættelse af eksportrestitutionerne for malt

eurovoc_concepts:
export
export refund
malt

formats: pdf print

text: 17. 9. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 245/29 KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 1989/1999 af 16. september 1999 om fastsættelse af eksportrestitutionerne for malt KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR — under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, under henvisning til Rådets forordning (EØF) nr. 1766/92 af 30. juni 1992 om den fælles markedsordning for korn (1), senest ændret ved forordning (EF) nr. 1253/1999 (2), særlig artikel 13, stk. 2, tredje afsnit, og ud fra følgende betragtninger: (1) (2) I henhold til artikel 13 i forordning (EØF) nr. 1766/92 kan forskellen mellem noteringerne eller priserne på verdensmarkedet for de produkter, der er nævnt i artikel 1 i forordningen, og priserne på disse produkter inden for Fællesskabet udlignes ved en eksportrestitution; restitutionerne skal fastsættes under hensyntagen til de elementer, der er nævnt i artikel 1 i Kommissionens forordning (EF) nr. 1501/95 af 29. juni 1995 om visse gennemførelsesbestemmelser til Rådets forordning (EØF) nr. 1766/92 for så vidt angår ydelse af eksportrestituti- oner for korn samt om de foranstaltninger, der skal træffes inden for kornsektoren i tilfælde af markedsfor- styrrelser (3), senest ændret ved forordning (EF) nr. 2513/ 98 (4); (3) restitutionen for malt skal beregnes under hensyntagen til de kornmængder, der er nødvendige til at fremstille (4) (5) (6) den pågældende vare; mængderne er fastsat i forordning (EF) nr. 1501/95; situationen på verdensmarkedet eller visse markeders særlige krav kan gøre det nødvendigt at differentiere restitutionen for visse produkter alt efter deres bestem- melsessted; restitutionen skal fastsættes en gang om måneden; den kan ændres i mellemtiden; anvendelsen af disse bestemmelser på den nuværende markedssituation for korn, særlig på noteringerne eller priserne på disse produkter inden for Fællesskabet og på verdensmarkedet, fører til at fastsætte restitutionen til de beløb, som er angivet i bilaget; (7) Forvaltningskomitéen for Korn har ikke afgivet udtalelse inden for den af formanden fastsatte frist — UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 Eksportrestitutionerne for den i artikel 1, litra c), i forordning (EØF) nr. 1766/92 nævnte malt fastsættes til de i bilaget angivne beløb. Denne forordning træder i kraft den 17. september 1999. Artikel 2 Denne medlemsstat. forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver Udfærdiget i Bruxelles, den 16. september 1999. På Kommissionens vegne Franz FISCHLER Medlem af Kommissionen (1) EFT L 181 af 1. 7. 1992, s. 21. (2) EFT L 160 af 26. 6. 1999, s. 18. (3) EFT L 147 af 30. 6. 1995, s. 7. (4) EFT L 313 af 21. 11. 1998, s. 16. L 245/30 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 17. 9. 1999 til Kommissionens forordning af 16. september 1999 om fastsættelse af eksportrestitutionerne for malt BILAG (EUR/t) Produktkode Restitutionsbeløb 1107 10 19 9000 1107 10 99 9000 1107 20 00 9000 33,00 31,50 37,00


title: Reglamento (CE) n° 1986/1999 de la Comisión, de 16 de septiembre de 1999, por el que se fija la restitución máxima a la exportación de avena en el marco de la licitación contemplada en el Reglamento (CE) n° 1897/1999

eurovoc_concepts:
Finland
Sweden
award of contract
export
export refund
oats

text: L 245/24 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 17. 9. 1999 REGLAMENTO (CE) No 1986/1999 DE LA COMISIÓN de 16 de septiembre de 1999 por el que se fija la restitución máxima a la exportación de avena en el marco de la licitación contemplada en el Reglamento (CE) no 1897/1999 LA COMISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CEE) no 1766/92 del Consejo, de 30 de junio de 1992, por el que se establece la organización común de mercados en el sector de los cereales (1), cuya última modifi- cación la constituye el Reglamento (CE) no 1253/1999 (2), Visto el Reglamento (CE) no 1501/95 de la Comisión, de 29 de junio de 1995, por el que se establecen determinadas disposi- ciones de aplicación del Reglamento (CEE) no 1766/92 del Consejo en lo que respecta a la concesión de las restituciones a la exportación y a las medidas que deben adoptarse en caso de perturbación en el sector de los cereales (3), cuya última modifi- cación la constituye el Reglamento (CE) no 2513/98 (4), Visto el Reglamento (CE) no 1897/1999 de la Comisión, de 2 de septiembre de 1999, relativo a una medida especial de intervención para los cereales en Finlandia y en Suecia (5), y, en particular, su artículo 8, (1) (2) Considerando que el Reglamento (CE) no 1897/1999 ha abierto una licitación de la restitución de avena produ- cida en Finlandia y en Suecia y destinada a ser exportada de Finlandia y de Suecia a todos los países terceros; Considerando que, en virtud del artículo 8 del Regla- mento (CE) no 1897/1999, la Comisión, basándose en las ofertas comunicadas y con arreglo al procedimiento establecido en el artículo 23 del Reglamento (CEE) no 1766/92, puede decidir fijar una restitución máxima a la exportación siguiendo los criterios a que se refiere el artículo 1 del Reglamento (CE) no 1501/95; que, en este caso, el contrato se adjudicará al licitador o licitadores cuya oferta sea igual o inferior a a la restitución máxima; (3) (4) Considerando que la aplicación de los criterios preci- tados a la situación actual de los mercados de cereal considerado lleva a fijar la restitución máxima a la importe indicado en el artículo 1; exportación en el Considerando que las medidas previstas en el presente Reglamento se ajustan al dictamen del Comité de gestión de los cereales, HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Artículo 1 Para las ofertas comunicadas del 10 al 16 de septiembre de 1999 en el marco de la licitación contemplada en el Regla- mento (CE) no 1897/1999, la restitución máxima a la exporta- ción de avena se fijará en 59,98 EUR/t. Artículo 2 El presente Reglamento entrará en vigor el 17 de septiembre de 1999. El presente Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Bruselas, el 16 de septiembre de 1999. Por la Comisión Franz FISCHLER Miembro de la Comisión (1) DO L 181 de 1. 7. 1992, p. 21. (2) DO L 160 de 26. 6. 1999, p. 18. (3) DO L 147 de 30. 6. 1995, p. 7. (4) DO L 313 de 21. 11. 1998, p. 16. (5) DO L 233 de 3. 9. 1999, p. 10


title: Parecer do Comité das Regiões sobre a «Comunicação «Modernizar a organização do trabalho: uma abordagem positiva da mudança»»

text: C 374/32 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 23. 12. 1999 Parecer do Comité das Regio˜ es sobre a «Comunicaça˜o “Modernizar a organizaça˜o do trabalho: uma abordagem positiva da mudança”» O COMITE´ DAS REGIO˜ ES, (1999/C 374/08) Tendo em conta o parecer do Comité sobre o «Livro Verde — Parceria para uma Nova Organizaça˜o do Trabalho» (CdR 288/97 fin) (1); Tendo em conta o parecer do Comité sobre a comunicaça˜o da Comissa˜o sobre o «Programa de Acça˜o Social 1998-2000» (CdR 277/98 fin) (2); Tendo em conta o parecer do Comité sobre as «Directrizes para as Polı´ticas de Emprego em 1999» (CdR 279/98 fin) (3); Tendo em conta a comunicaça˜o da Comissa˜o «Modernizar a organizaça˜o do trabalho: uma abordagem positiva da mudança» (COM(1998) 592 final); Tendo em conta a decisa˜o da Mesa, de 15 de Julho de 1998, nos termos do quarto para´grafo do artigo 198. o-C do Tratado que institui a Comunidade Europeia, de emitir um parecer sobre a matéria e de incumbir dos correspondentes trabalhos a Comissa˜o 5 «Polı´tica Social, Sau´ de Pu´ blica, Protecça˜o dos Consumidores, Investigaça˜o e Turismo»; Tendo em conta o projecto de parecer (CdR 48/99 fin) adoptado pela Comissa˜o 5, em 22 de Março de 1999 (relatora: Martine Buron — FR/PES), adoptou por unanimidade, na 30. a reunia˜o plena´ria de 15 e 16 de Setembro de 1999 (sessa˜o de 16 de Setembro), o presente parecer. 1. Introduça˜o 2. Observaço˜ es na generalidade 1. 1. O Comité das Regio˜ es acolhe favoravelmente a comu- nicaça˜o da Comissa˜o Europeia que visa estimular e reforçar o processo de parceria para modernizar a organizaça˜o do trabalho. A Comissa˜o deseja que os parceiros sociais conside- rem os melhores meios de completar o pilar «adaptabilidade» das Directrizes para o emprego. 1. 2. O Comité das Regio˜ es recorda que, no seu parecer sobre o Livro Verde «Parceria para uma nova organizaça˜o do trabalho», recomendava à Comissa˜o Europeia que tivesse em conta os diferentes contributos das autarquias locais e regionais: — como empregadores, — como impulsionadores do desenvolvimento local, — como fornecedores de serviços à populaça˜o. A conjugaça˜o destas três funço˜ es diferencia claramente as autarquias locais e regionais das empresas privadas. A evoluça˜o para uma nova organizaça˜o do trabalho deve responder a um duplo objectivo: garantir o equilı´brio entre flexibilidade e segurança para os trabalhadores dos serviços pu´ blicos ao nı´vel local e regional e assegurar a continuidade do serviço pu´ blico e a satisfaça˜o das necessidades dos utentes. (1) JO C 64 de 27. 2. 1998, p. 85. (2) JO C 93 de 6. 4. 1999, p. 56. (3) JO C 51 de 22. 2. 1999, p. 59-62. 2. 1. O Comité das Regio˜ es partilha a convicça˜o da Comuni- dade Europeia de que as soluço˜ es para modernizar a organi- zaça˜o do trabalho passam pela negociaça˜o entre parceiros sociais e, na˜o tanto, por processos legislativos, ainda que seja necessa´rio recorrer ao quadro legislativo em funça˜o das situaço˜ es particulares de cada Estado-Membro. Como cada sector apresenta particularidades bem vincadas é a este nı´vel que devem ser experimentadas novas soluço˜ es de organizaça˜o de trabalho. A modernizaça˜o e a flexibilidade do mercado de trabalho devem inscrever-se, num quadro jurı´dico comum à UE, garantindo a protecça˜o dos trabalhadores nas diversas formas de trabalho. 2. 2. O Comité das Regio˜ es reitera o seu empenho em prol das directrizes para o emprego, tal como exprimiu no seu parecer sobre as «Directrizes para as polı´ticas de emprego em 1999». Recorda que, relativamente à adaptabilidade, as autoridades regionais e locais desempenham simultaneamente um papel de parceiro social e de motor na luta pelo emprego, na medida em que têm que promover a adaptabilidade nos seus pro´ prios serviços e, ao mesmo tempo, apoia´-la em toda a comunidade local, desenvolvendo programas de formaça˜o adaptados especialmente aos grupos mais vulnera´veis. O poder local vem assim completar as polı´ticas conduzidas pelas empresas e desenvolve, na˜o raro, parcerias para melhorar a adaptabilidade da ma˜o-de-obra (nomeadamente, programa de formaça˜o e de reintegraça˜o dos excluı´dos). O Comité das Regio˜ es deseja que a Comissa˜o considere este aspecto de apoio aos agentes econo´ micos locais e regionais em futuros trabalhos sobre organizaça˜o do trabalho e adaptabilidade. 23. 12. 1999 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 374/33 3. Observaço˜ es na especialidade Introduça˜o da comunicaça˜o A Comissa˜o vinca que o processo de modernizaça˜o da 3. 1. organizaça˜o do trabalho deve efectuar-se em colaboraça˜o com os parceiros sociais. O Comité das Regio˜ es insta a Comissa˜o a reconhecer plenamente a administraça˜o local e regional como parceiros sociais, ainda que o estatuto destes o´ rga˜os varie de Estado para Estado. Com efeito, o estatuto de empregador difere de paı´s para paı´s, consoante as competências das autarquias locais e regionais e do estatuto jurı´dico correspon- dente. No entanto, todas elas devem poder participar no processo de modernizaça˜o da organizaça˜o do trabalho. O Comité recorda que a administraça˜o local e regional ja´ esta´ associada ao dia´logo social sectorial, e exorta a Comissa˜o a continuar a apoiar este dia´logo social. 3. 2. A Comissa˜o salienta, também, que a colaboraça˜o entre parceiros sociais deve ter em conta as polı´ticas postas em pra´tica no sector econo´ mico e no do emprego. Para que esta coordenaça˜o funcione melhor, em particular na a´rea do emprego, o Comité solicita à Comissa˜o que associe as autar- quias regionais e locais à elaboraça˜o das directrizes e das polı´ticas europeias em matéria de emprego. Um dia´logo sobre estas directrizes, especialmente no que se refere à adaptabilidade, permitiria assegurar uma maior coerência entre as recomendaço˜ es da Comissa˜o Europeia e as acço˜ es da administraça˜o local que, juntamente com os Estados-Membros, agentes importantes da luta pelo emprego. Livro Verde 3. 3. O Comité das Regio˜ es concorda com a Comissa˜o ao afirmar que o Livro Verde na˜o sera´ utilizado como base de uma nova iniciativa legislativa para ditar uma forma u´ nica de organizaça˜o do trabalho. De facto, ha´ que respeitar as formas de consulta pro´ prias de cada paı´s e cada sector, de modo a contemplar as particularidades da organizaça˜o do trabalho e encontrar soluço˜ es negociadas e susceptı´veis de ser aceites pelos trabalhadores. Além disso, a evoluça˜o constante da organizaça˜o do trabalho na˜o permite que se adoptem regras fixas, mas, ao invés, pressupo˜ e um processo de ajustamento contı´nuo, ainda mais tendo em conta que a flexibilidade, na˜o somente de hora´rios mas sobretudo a que esta´ relacionada com as caracterı´sticas individuais de cada trabalhador, é hoje um dado adquirido do trabalho, tanto a nı´vel pu´ blico como privado. 3. 4. A Comissa˜o frisa que se deve acelerar o processo de modernizaça˜o. As autoridades locais e regionais ja´ esta˜o a pôr em pra´tica processos de modernizaça˜o e desejam trocar experiências para poder compara´-los e aprender com este intercâmbio. O Comité das Regio˜ es solicita à Comissa˜o que facilite e apoie este intercâmbio. 3. 5. O Comité das Regio˜ es chama a atença˜o da Comissa˜o para o facto de que os conceitos de competitividade têm um significado diferente para a administraça˜o local e regional e para as empresas. Os serviços pu´ blicos locais desenvolvem um papel fulcral na comunidade local, ao conciliar produtividade e serviço aos cidada˜os, competitividade e continuidade do serviço pu´ blico. As autarquias locais e regionais devem velar prioritariamente pela qualidade do serviço e pela sua continui- dade, especialmente em termos do nu´ mero de horas de abertura dia´ria das instalaço˜ es (que tem aumentado considera- velmente nos u´ ltimos anos, dada a exigência de satisfazer o maior nu´ mero possı´vel de cidada˜os, sujeitos aos hora´rios de trabalho mais diversos. Por conseguinte, o dia´logo deve estabelecer-se na˜o so´ entre os empregadores e as organizaço˜ es sindicais, mas também com os utentes. 3. 6. Analogamente, as autarquias locais e regionais têm um papel importante na conciliaça˜o da vida familiar e profissional. Enquanto empregadores praticam muitas vezes polı´ticas a favor da igualdade de oportunidades e mesmo de discriminaça˜o positiva para cargos de responsabilidade. Mas, ao mesmo tempo, sa˜o as entidades locais e regionais que prestam esses serviços (guarda, apoio às pessoas dependentes) para todos também neste caso, os empregadores da comunidade e, desempenham uma dupla funça˜o. O Comité das Regio˜ es salienta que as autarquias locais 3. 7. e regionais esta˜o prontas a desempenhar papel de primeiro plano para desenvolver uma nova abordagem da organizaça˜o do tempo de trabalho. Alia´s, ja´ esta˜o a pôr em pra´tica processos de modernizaça˜o, negoceiam com os sindicatos ao nı´vel sectorial e têm uma atitude positiva em relaça˜o à mudança. O Comité solicita à Comissa˜o que tenha em consideraça˜o os resultados obtidos graças a este empenho do poder local e regional. Sugere, em particular, que o processo de consulta instituı´do pelo Livro Verde, e confirmado na Comunicaça˜o sub judice, seja prosseguido doravante e possa contribuir para a elaboraça˜o das polı´ticas europeias sobre adaptabilidade. A Estratégia para o Emprego adoptada na Cimeira do Luxemburgo 3. 8. O Comité das Regio˜ es reitera mais uma vez que as autarquias locais regionais devem ser associadas à preparaça˜o das polı´ticas europeias para o emprego e que a Comissa˜o instaure uma verdadeira estrutura de parceria e consulta. A administraça˜o local e regional empenhar-se-a´ em realizar uma parceria no âmbito do dia´logo social sectorial, mas funciona também como catalisador ao nı´vel territorial, visto que propor- ciona o dia´logo com outros parceiros, prestadores de serviços e empresas, através, por exemplo, dos serviços pu´ blicos para o emprego que promovem a adaptabilidade do pessoal das empresas. O Comité das Regio˜ es recomenda que se prossigam os trabalhos do grupo de peritos sobre a evoluça˜o do direito do trabalho e deseja poder discutir com ele sobre a modernizaça˜o dos serviços pu´ blicos locais e regionais. C 374/34 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 23. 12. 1999 Enquadramento da acça˜o futura O Comité das Regio˜ es recorda que o sector pu´ blico 3. 9. local e regional apresenta, como ja´ foi referido, caracterı´sticas bem especı´ficas e pede à Comissa˜o que considere este aspecto. 3. 10. O Comité partilha a opinia˜o da Comissa˜o de que é necessa´ria uma nova abordagem para modernizar a organi- zaça˜o do trabalho. Deseja, porém, que a Comissa˜o explicite melhor a sua ideia. Por seu turno o Comité das Regio˜ es: — recomenda que os parceiros sociais disponham, ao nı´vel europeu, de meios que lhes possibilitem trocar ideias sobre objectivos e métodos; — salienta o facto de que a Comissa˜o deve respeitar, simulta- neamente, o princı´pio de subsidiariedade e a independência dos parceiros sociais; — solicita expressamente à Comissa˜o que os acordos celebra- dos pelos parceiros sociais sejam integrados nas Directrizes e que todos os parceiros sociais envolvidos no processo de modernizaça˜o possam participar na redefiniça˜o das directrizes para o emprego; — deseja que, depois de ter reconhecido o papel central dos parceiros sociais a nı´vel sectorial e intersectorial, sejam postos à disposiça˜o meios que lhes permitam desempenhar aquela missa˜o. 3. 11. Objectivos: o Comité das Regio˜ es salienta que, para os serviços pu´ blicos aos nı´veis local e regional, o processo de modernizaça˜o se inscreve num objectivo mais amplo de modernizaça˜o e melhoria dos serviços prestados aos cidada˜os. A exigência de flexibilidade deve satisfazer as novas necessida- des dos utilizadores de duas maneiras: — flexibilidade do tempo de trabalho, para facilitar o acesso aos serviços pu´ blicos durante o dia e durante a semana; — igualdade de oportunidades, fornecendo às mulheres ser- viços de apoio que lhe permitem assumir uma vida profissional. 3. 12. Na˜o obstante os serviços pu´ blicos locais apresenta- rem, em va´rios Estados-Membros, especificidades bem vinca- das do ponto de vista dos contratos de trabalho, é necessa´rio que o quadro contratual evolua incentivando a flexibilidade e a formaça˜o e, ao mesmo tempo, se garanta a segurança no longo prazo, que é necessa´ria à continuidade dos serviços pu´ blicos. 3. 13. Novas tecnologias: os serviços pu´ blicos locais sa˜o duplamente afectados pela introduça˜o das novas tecnologias — na organizaça˜o interna e nos serviços que prestam aos cidada˜os. A introduça˜o de novas tecnologias permite descen- tralizar os serviços aos utilizadores e chegar às populaço˜ es ou a zonas periféricas que têm o direito à mesma qualidade de serviço que as populaço˜ es das a´reas urbanas. O Comité das Regio˜ es solicita à Comissa˜o que os trabalhos que venha realizar tenham em maior conta a vertente social das novas tecnologias. 3. 14. Igualdade de oportunidades: os serviços pu´ blicos locais representam, tradicionalmente, um sector com forte presença de ma˜o-de-obra feminina. As autarquias locais e regionais desejam, contudo, facilitar o acesso das mulheres a lugares de chefia e de direcça˜o, e apoiar o acesso das mulheres à criaça˜o de empresas. 3. 15. Papel dos governos nacionais: no âmbito das directri- zes para o emprego e dos planos nacionais, o Comité pede à Comissa˜o que integre a vertente local e regional nas futuras directrizes, o que facilitara´ o dia´logo entre os três nı´veis mais aptos para criar postos de trabalho: — local/regional onde as iniciativas de emprego sa˜o concreti- zadas; — nacional e, em certos casos, regional, que tem a faculdade de apoiar as iniciativas, adaptando o quadro legislativo; — europeu, que deve continuar a impulsionar e a facilitar a troca de experiências. — flexibilidade nas tarefas, para responder a novas necessida- des de determinadas categorias de utilizadores, designada- mente, assistência aos excluı´dos, reinserça˜o cultural e social, apoio ao desenvolvimento de novas actividades. So´ mediante acço˜ es coordenadas pelos três nı´veis, se podera´ ter um impacte positivo e duradouro sobre o emprego e a qualidade de vida. Nos serviços pu´ blicos locais, a modernizaça˜o esta´, mais do que nunca, ligada ao problema do emprego: se, por um lado, as contingências orçamentais reduzem as possibilidades de criaça˜o de emprego nos serviços pu´ blicos, por outro, a existência de serviços locais eficazes sa˜o um importante motor para a criaça˜o de postos de trabalho na comunidade local. A adaptabilidade da ma˜o-de-obra dos serviços pu´ blicos locais ira´ repercutir-se nas outras directrizes: — criaça˜o de empresas, ajudando os novos empresa´rios e as categorias mais vulnera´veis a criar empresas (exemplo de apoio aos grupos étnicos, jovens, mulheres); 3. 16. Papel da Unia˜o Europeia: o Comité das Regio˜ es pede, portanto, expressamente à Comissa˜o que associe representan- tes das autarquias locais e regionais ao grupo de peritos constituı´do para apoiar as iniciativas nacionais e locais. O Comité congratula-se com o facto de a Comissa˜o pretender reforçar «a definiça˜o e a troca de boas pra´ticas, a promoça˜o da cooperaça˜o e o apoio às regio˜ es e aos sectores menos desenvolvidos», mas crê ser absolutamente indispensa´vel que a administraça˜o local e regional seja associada a este trabalho de reflexa˜o. O Comité recorda que ele pro´ prio lançou uma iniciativa «Acça˜o local para o emprego», que visa garantir o envolvimento das entidades locais e regionais nas directrizes, e convida a Comissa˜o a incluı´-la na sua pro´ pria estratégia. 23. 12. 1999 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 374/35 3. 17. Em numerosos Estados-Membros, as autarquias e regio˜ es tutelam a´reas similares às que competem às empresas privadas noutros Estados-Membros. Conviria tratar em pé de igualdade estas entidades no que diz respeito ao financiamento de projectos. 4. 2. O Comité das Regio˜ es esta´ particularmente interessado na evoluça˜o das directrizes e pede que o Conselho Europeu de Helsı´nquia considere a dimensa˜o local e regional. Apoiara´ a Comissa˜o em todas as iniciativas que venha a tomar neste sentido. Os fundos estruturais deveriam ser utilizados para apoiar projectos educativos e de aperfeiçoamento das competências e para projectos ana´logos nos municı´pios e regio˜ es, como ja´ acontece com projectos das empresas privadas. A Comissa˜o nomeou, a pedido do Conselho Europeu do Luxemburgo, um grupo de peritos de alto nı´vel para analisar as possı´veis mutaço˜ es industriais na Unia˜o Europeia. Seria necessa´rio criar um grupo semelhante para identificar as mutaço˜ es nos serviços pu´ blicos da Unia˜o Europeia. 4. Conclusa˜o: as pro´ ximas etapas 4. 1. O Comité das Regio˜ es regista, com grande satisfaça˜o, o apelo da Comissa˜o à mobilizaça˜o dos parceiros sociais e dara´ todo o seu apoio a esta estratégia. Bruxelas, 16 de Setembro de 1999. 4. 3. O Comité das Regio˜ es deseja que a Comissa˜o alargue este processo de consulta a temas ligados à modernizaça˜o da organizaça˜o do trabalho: teletrabalho, sociedade da infor- maça˜o, formaça˜o profissional e participaça˜o dos trabalhadores no funcionamento da empresa. 4. 4. O Comité das Regio˜ es pede à Comissa˜o que considere, nas pro´ ximas fases, problemas especı´ficos que ira˜o influir profundamente na organizaça˜o do trabalho, ou seja: — envelhecimento da populaça˜o que influenciara´ a natureza e o volume da ma˜o-de-obra, e as novas necessidades de serviços; — evoluça˜o dos objectivos e das polı´ticas de protecça˜o social, sem que, no entanto, a necessa´ria modernizaça˜o ponha em perigo o nı´vel e a qualidade de vida dos trabalhadores, perequaça˜o dos sistemas sociais (segurança social e pen- sa˜o), que constituem dois pilares da qualidade de vida dos trabalhadores. O Presidente do Comité das Regio˜es Manfred DAMMEYER


title: Verordnung (EG) Nr. 1987/1999 der Kommission vom 16. September 1999 zur Festsetzung der Ausfuhrerstattungen für Getreide, Mehle, Grobgrieß und Feingrieß von Weizen oder Roggen

eurovoc_concepts:
cereal flour
cereals
export refund
groat
meal

text: 17. 9. 1999 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 245/25 VERORDNUNG (EG) Nr. 1987/1999 DER KOMMISSION vom 16. September 1999 zur Festsetzung der Ausfuhrerstattungen für Getreide, Mehle, Grobgrieß und Feingrieß von Weizen oder Roggen DIE KOMMISSION DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN — gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft, gestützt auf die Verordnung (EWG) Nr. 1766/92 des Rates vom 30. Juni 1992 über die gemeinsame Marktorganisation für Getreide (1), zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 1253/1999 (2), insbesondere auf Artikel 13 Absatz 2, in Erwägung nachstehender Gründe: (1) (2) (3) Artikel 13 der Verordnung (EWG) Nr. 1766/92 bestimmt, daß der Unterschied zwischen den Notie- rungen oder den Preisen auf dem Weltmarkt für die in Artikel 1 derselben Verordnung genannten Erzeugnisse und den Preisen für diese Erzeugnisse in der Gemein- schaft durch eine Erstattung bei der Ausfuhr ausgegli- chen werden kann. Bei der Festsetzung der Erstattungen sind die Faktoren zu berücksichtigen, die in Artikel 1 der Verordnung (EG) Nr. 1501/95 der Kommission vom 29. Juni 1995 mit Durchführungsbestimmungen zur Verordnung (EWG) Nr. 1766/92 des Rates hinsichtlich der Gewährung von Ausfuhrerstattungen und bei treffenden Getreidesektor Störungen Maßnahmen (3), zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 2513/98 (4), aufgeführt sind. Festlegung zu zur der im Für Mehle, Grobgrieß und Feingrieß aus Weizen und Roggen muß die auf diese Erzeugnisse anwendbare Erstattung unter Berücksichtigung der zur Herstellung der betreffenden Erzeugnisse notwendigen Getreide- (4) (5) (6) (7) menge berechnet werden. Diese Mengen sind in der Verordnung (EG) Nr. 1501/95 festgesetzt worden. Die Lage auf dem Weltmarkt oder die besonderen Erfor- dernisse bestimmter Märkte können die Unterteilung der Erstattung für gewisse Erzeugnisse gemäß ihrer Bestim- mung notwendig machen. Die Erstattung muß mindestens einmal monatlich festge- setzt werden; sie kann innerhalb dieses Zeitraums abge- ändert werden. Die Anwendung dieser Modalitäten auf die gegenwärtige Lage der Getreidemärkte und insbesondere auf die Notie- rungen oder Preise dieser Erzeugnisse in der Gemein- schaft und auf dem Weltmarkt führt zur Festsetzung der Erstattung in Höhe der im Anhang genannten Beträge. Die in dieser Verordnung vorgesehenen Maßnahmen entsprechen der Stellungnahme des Verwaltungsaus- schusses für Getreide — HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: Artikel 1 Die Erstattungen bei der Ausfuhr der in Artikel 1 Buchstaben a), b) und c) der Verordnung (EWG) Nr. 1766/92 genannten Erzeugnisse, Malz ausgenommen, in unverändertem Zustand sind im Anhang festgesetzt. Diese Verordnung tritt am 17. September 1999 in Kraft. Artikel 2 Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitglied- staat. Brüssel, den 16. September 1999 Für die Kommission Franz FISCHLER Mitglied der Kommission (1) ABl. L 181 vom 1. 7. 1992, S. 21. (2) ABl. L 160 vom 26. 6. 1999, S. 18. (3) ABl. L 147 vom 30. 6. 1995, S. 7. (4) ABl. L 313 vom 21. 11. 1998, S. 16. L 245/26 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 17. 9. 1999 ANHANG zur Verordnung der Kommission vom 16. September 1999 zur Festsetzung der Ausfuhrerstattungen für Getreide, Mehle, Grobgrieß und Feingrieß von Weizen oder Roggen Erzeugniscode Bestimmung (1) Erstattungsbetrag Erzeugniscode Bestimmung (1) Erstattungsbetrag (EUR/t) (EUR/t) 1001 10 00 9200 1001 10 00 9400 1001 90 91 9000 1001 90 99 9000 1002 00 00 9000 1003 00 10 9000 1003 00 90 9000 1004 00 00 9200 1004 00 00 9400 1005 10 90 9000 1005 90 00 9000 1007 00 90 9000 1008 20 00 9000 — 01 — 03 02 03 02 — 03 02 — — — 01 — — (1) Folgende Bestimmungen sind vorgesehen: 01 alle Drittländer, 02 andere Drittländer, 03 Schweiz und Liechtenstein. — 0 — 16,00 0 56,00 0 — 20,25 0 — — — — — — 1101 00 11 9000 1101 00 15 9100 1101 00 15 9130 1101 00 15 9150 1101 00 15 9170 1101 00 15 9180 1101 00 15 9190 1101 00 90 9000 1102 10 00 9500 1102 10 00 9700 1102 10 00 9900 1103 11 10 9200 1103 11 10 9400 1103 11 10 9900 1103 11 90 9200 1103 11 90 9800 — 01 01 01 01 01 — — 01 — — 01 01 — 01 — — 35,50 33,25 30,50 28,25 26,50 — — 90,00 — — 15,00 (2) 13,40 (2) — 15,00 (2) — (2) Enthält das Erzeugnis gepreßten agglomerierten Grieß, wird keine Erstattung gewährt. NB: Die Zonen sind diejenigen, die in der geänderten Verordnung (EWG) Nr. 2145/92 der Kommission (ABl. L 214 vom 30. 7. 1992, S. 20) bestimmt sind


title: Verordnung (EG) Nr. 1989/1999 der Kommission vom 16. September 1999 zur Festsetzung der Ausfuhrerstattungen für Malz

text: 17. 9. 1999 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 245/29 VERORDNUNG (EG) Nr. 1989/1999 DER KOMMISSION vom 16. September 1999 zur Festsetzung der Ausfuhrerstattungen für Malz DIE KOMMISSION DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN — gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft, gestützt auf die Verordnung (EWG) Nr. 1766/92 des Rates vom 30. Juni 1992 über die gemeinsame Marktorganisation für Getreide (1), zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 1253/1999 (2), insbesondere auf Artikel 13 Absatz 2 dritter Unterabsatz, in Erwägung nachstehender Gründe: (1) (2) Gemäß Artikel 13 der Verordnung (EWG) Nr. 1766/92 kann der Unterschied zwischen den Notierungen oder Preisen auf dem Weltmarkt für die in Artikel 1 derselben Verordnung genannten Erzeugnisse und den Preisen für die Erzeugnisse in der Gemeinschaft durch eine Erstat- tung bei der Ausfuhr ausgeglichen werden. Bei der Festsetzung der Erstattungen sind die Faktoren zu berücksichtigen, die in Artikel 1 der Verordnung (EG) Nr. 1501/95 der Kommission vom 29. Juni 1995 mit Durchführungsbestimmungen zur Verordnung (EWG) Nr. 1766/92 des Rates hinsichtlich der Gewährung von Ausfuhrerstattungen und bei Störungen treffenden Getreidesektor Maßnahmen (3), zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 2513/98 (4). Festlegung zu zur der im (4) (5) (6) (7) menge berechnet werden. Diese Mengen sind mit der Verordnung (EG) Nr. 1501/95 festgesetzt worden. Die Lage auf dem Weltmarkt oder besondere Erforder- nisse bestimmter Märkte können die Differenzierung der Erstattung für bestimmte Erzeugnisse nach ihrer Bestim- mung erforderlich machen. Die Erstattung muß einmal monatlich festgesetzt werden; sie kann zwischenzeitlich geändert werden. Bei Anwendung aller dieser Vorschriften unter Berück- sichtigung der derzeitigen Lage des Getreidemarktes, insbesondere der Notierungen bzw. Preise für diese Erzeugnisse in der Gemeinschaft und auf dem Welt- markt, sind die Erstattungen gemäß dem Anhang dieser Verordnung festzusetzen. Der Verwaltungsausschuß für Getreide hat nicht inner- halb der ihm von seinem Vorsitzenden gesetzten Frist Stellung genommen — HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: Artikel 1 Die Erstattungen bei der Ausfuhr von in Artikel 1 Absatz 1 Buchstabe c) der Verordnung (EWG) Nr. 1766/92 genanntem Malz sind im Anhang festgesetzt. (3) Bei Malz muß die auf diese Erzeugnisse anwendbare Erstattung unter Berücksichtigung der zur Herstellung der betreffenden Erzeugnisse notwendigen Getreide- Diese Verordnung tritt am 17. September 1999 in Kraft. Artikel 2 Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitglied- staat. Brüssel, den 16. September 1999 Für die Kommission Franz FISCHLER Mitglied der Kommission (1) ABl. L 181 vom 1. 7. 1992, S. 21. (2) ABl. L 160 vom 26. 6. 1999, S. 18. (3) ABl. L 147 vom 30. 6. 1995, S. 7. (4) ABl. L 313 vom 21. 11. 1998, S. 16. L 245/30 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 17. 9. 1999 zur Verordnung der Kommission vom 16. September 1999 zur Festsetzung der für Malz anzuwendenden Erstattungen bei der Ausfuhr ANHANG (EUR/t) Erzeugniscode Erstattungsbetrag 1107 10 19 9000 1107 10 99 9000 1107 20 00 9000 33,00 31,50 37,00


title: Regolamento (CE) n. 1990/1999 della Commissione, del 16 settembre 1999, che fissa le restituzioni applicabili all'esportazione dei prodotti trasformati a base di cereali e di riso

eurovoc_concepts:
cereal product
export
export restriction
rice

text: 17. 9. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 245/31 REGOLAMENTO (CE) N. 1990/1999 DELLA COMMISSIONE del 16 settembre 1999 che fissa le restituzioni applicabili all'esportazione dei prodotti trasformati a base di cereali e di riso LA COMMISSIONE DELLE COMUNITÀ EUROPEE, visto il trattato che istituisce la Comunità europea, proteine, in materie grasse o in amido, tale contenuto essendo particolarmente indicativo della quantità di prodotti di base realmente incorporata nel prodotto trasformato; visto il regolamento (CEE) n. 1766/92 del Consiglio, del 30 giugno 1992, relativo all'organizzazione comune dei mercati nel settore dei cereali (1), modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 1253/1999 (2), in particolare l'articolo 13, paragrafo 3, visto il regolamento (CE) n. 3072/95 del Consiglio, del 22 dicembre 1995, comune del mercato del riso (3), modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 2072/98 (4), in particolare l'articolo 13, paragrafo 3, relativo all'organizzazione (1) (2) (3) considerando che ai sensi dell'articolo 13 del regola- mento (CEE) n. 1766/92 e dell'articolo 13 del regola- mento (CE) n. 3072/95 la differenza tra i corsi o i prezzi sul mercato mondiale dei prodotti di cui all'articolo 1 di detti regolamenti ed i prezzi di tali prodotti nella Comu- nità può essere compensata mediante una restituzione all'esportazione; considerando che, in virtù dell'articolo 13 del regola- mento (CE) n. 3072/95 le restituzioni devono essere fissate tenendo conto della situazione e della probabile evoluzione, da una parte, delle disponibilità di cereali, di riso e delle rotture di riso e dei loro prezzi sul mercato comunitario, e dall'altra dei prezzi dei cereali, del riso e delle rotture di riso e dei prodotti del settore cerealicolo sul mercato mondiale; che, in virtù degli stessi articoli, occorre anche garantire ai mercati dei cereali e del riso una situazione equilibrata e uno sviluppo naturale dal punto di vista dei prezzi e degli scambi, e tener conto inoltre dell'aspetto economico delle esportazioni previste nonché dell'opportunità di evitare perturbazioni sul mercato comunitario; considerando che il regolamento (CE) n. 1518/95 della Commissione (5), modificato dal regolamento (CE) n. importazione e di 2993/95 (6), relativo al regime di esportazione dei prodotti trasformati a base di cereali e di riso, ha definito all'articolo 4 i criteri specifici su cui deve essere fondato il computo della restituzione per tali prodotti; (5) (6) (7) (8) considerando che per quanto riguarda le radici di manioca ed altre radici e tuberi tropicali, nonché le loro farine, l'aspetto economico delle esportazioni prevedibili non rende necessaria al momento attuale, tenendo conto della natura e dell'origine dei prodotti, la fissazione di una restituzione all'esportazione; che, per alcuni prodotti l'esiguità della partecipa- trasformati a base di cereali, zione della Comunità al commercio mondiale, non rende necessaria, attualmente, la fissazione di una resti- tuzione all'esportazione; considerando che la situazione del mercato mondiale o le esigenze specifiche di certi mercati possono rendere necessaria la differenziazione della restituzione per certi prodotti, a seconda della loro destinazione; considerando che la restituzione deve essere fissata una volta al mese e che può essere modificata nel periodo intermedio; considerando che alcuni prodotti trasformati a base di granturco possono essere sottoposti ad un trattamento termico in seguito al quale la qualità del prodotto non corrisponde a quella ammessa a beneficiare di una resti- tuzione; che è pertanto opportuno precisare che tali prodotti, contenenti amido pregelatinizzato, non sono ammessi a beneficiare di restituzioni all'esportazione; (9) considerando che il comitato di gestione per i cereali non ha emesso alcun parere nel termine fissato dal suo presidente, HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO: (4) considerando che è opportuno graduare la restituzione da accordare in funzione del contenuto, secondo i prodotti, in ceneri, in cellulosa greggia, in involucri, in Articolo 1 (1) GU L 181 dell'1. 7. 1992, pag. 21. (2) GU L 160 del 26. 6. 1999, pag. 18. (3) GU L 329 del 30. 12. 1995, pag. 18. (4) GU L 265 del 30. 9. 1998, pag. 4. (5) GU L 147 del 30. 6. 1995, pag. 55. (6) GU L 312 del 23. 12. 1995, pag. 25. Le restituzioni all'esportazione per i prodotti di cui all'articolo 1, paragrafo 1, lettera d) del regolamento (CEE) n. 1766/92 e all'articolo 1, paragrafo 1, lettera c) del regolamento (CE) n. 3072/95, soggetti al regolamento (CE) n. 1518/95 sono fissate conformemente all'allegato del presente regolamento. L 245/32 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 17. 9. 1999 Il presente regolamento entra in vigore il 17 settembre 1999. Articolo 2 Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri. Fatto a Bruxelles, il 16 settembre 1999. Per la Commissione Franz FISCHLER Membro della Commissione al regolamento della Commissione, del 16 settembre 1999, che fissa le restituzioni applicabili all'esportazione dei prodotti trasformati a base di cereali e di riso ALLEGATO Codice prodotto 1102 20 10 9200 (1) 1102 20 10 9400 (1) 1102 20 90 9200 (1) 1102 90 10 9100 1102 90 10 9900 1102 90 30 9100 1103 12 00 9100 1103 13 10 9100 (1) 1103 13 10 9300 (1) 1103 13 10 9500 (1) 1103 13 90 9100 (1) 1103 19 10 9000 1103 19 30 9100 1103 21 00 9000 1103 29 20 9000 1104 11 90 9100 1104 12 90 9100 1104 12 90 9300 1104 19 10 9000 1104 19 50 9110 1104 19 50 9130 1104 21 10 9100 1104 21 30 9100 1104 21 50 9100 1104 21 50 9300 1104 22 20 9100 1104 22 30 9100 (EUR/t) Ammontare delle restituzioni 79,65 68,27 68,27 54,84 37,29 71,10 71,10 102,40 79,65 68,27 68,27 46,17 56,67 31,11 37,29 54,84 79,00 63,20 31,11 91,02 73,96 54,84 54,84 73,12 58,50 63,20 67,15 Codice prodotto 1104 23 10 9100 1104 23 10 9300 1104 29 11 9000 1104 29 51 9000 1104 29 55 9000 1104 30 10 9000 1104 30 90 9000 1107 10 11 9000 1107 10 91 9000 1108 11 00 9200 1108 11 00 9300 1108 12 00 9200 1108 12 00 9300 1108 13 00 9200 1108 13 00 9300 1108 19 10 9200 1108 19 10 9300 1109 00 00 9100 1702 30 51 9000 (2) 1702 30 59 9000 (2) 1702 30 91 9000 1702 30 99 9000 1702 40 90 9000 1702 90 50 9100 1702 90 50 9900 1702 90 75 9000 1702 90 79 9000 2106 90 55 9000 (EUR/t) Ammontare delle restituzioni 85,34 65,42 31,11 30,50 30,50 7,63 14,22 54,29 65,08 61,00 61,00 91,02 91,02 91,02 91,02 34,96 34,96 0,00 105,11 80,47 105,11 80,47 80,47 105,11 80,47 110,14 76,44 80,47 (1) Non è concessa alcuna restituzione ai prodotti sottoposti ad un trattamento termico che provoca una pregelatinizzazione dell'amido. (2) Le restituzioni sono concesse conformemente al regolamento (CEE) n. 2730/75 del Consiglio (GU L 281 dell'1. 11. 1975, pag. 20), modificato. NB: I codici prodotto e i relativi richiami 24. 12. 1987, pag. 1), modificato. in calce sono definiti dal regolamento (CEE) n. 3846/87 della Commissione (GU L 366 del


title: Risoluzione sull'accordo di cessate il fuoco di Lusaka per la regione dei Grandi Laghi

eurovoc_concepts:
Democratic Republic of the Congo
cease-fire
civilian victim
export monitoring
humanitarian aid
non-proliferation of arms
peace
political prisoner
refugee

text: C 54/114 Gazzetta ufficiale delle Comunità europee IT 25. 2. 2000 Giovedì 16 settembre 1999 17. Accordo di Lusaka B5-0070, 0084, 0094, 0099 e 0101/1999 Risoluzione sull’accordo di cessate il fuoco di Lusaka per la regione dei Grandi Laghi Il Parlamento europeo, (cid:1) rammentando le sue precedenti risoluzioni sulla situazione nella regione dei Grandi Laghi e, in parti- colare, nella Repubblica democratica del Congo, (cid:1) rammentando la dichiarazione della Presidenza dell’Unione europea del 3 settembre 1999, (cid:1) rammentando la dichiarazione dell’Unione europea del giugno 1999 sul traffico di armi verso la regione dei Grandi Laghi e al suo interno, A. B. C. D. considerando che nel corso dell’ultimo anno la Repubblica del Congo è stata teatro di un conflitto armato, in cui sono stati coinvolti militarmente diversi paesi confinanti, compromettendo seriamente la stabilità della regione e causando ulteriori morti e distruzione nonché un nuovo esodo di profughi, considerando che un accordo di cessate il fuoco è stato firmato a Lusaka dai sei paesi appartenenti alla regione (Repubblica democratica del Congo, Zimbabwe, Namibia, Angola, Ruanda e Uganda) nonché dalle varie fazioni ribelli, tutti implicati nel conflitto, considerando che l’accordo di cessate il fuoco di Lusaka include un impegno da parte dei paesi confi- nanti a ritirare le proprie truppe nonché la promessa di tutte le parti di avviare un dialogo a livello nazionale sul futuro del Congo, con la partecipazione di rappresentanti della società civile, e di tutelare chiudere le frontiere del Congo al fine di garantire la sicurezza dei paesi confinanti, considerando gli enormi ostacoli all’attuazione dell’accordo di Lusaka causati dalla notevole instabilità e dalle tensioni etniche nonché dalla presenza continuata di profughi in tutta la regione, che ha gene- rato una crisi umanitaria di vaste proporzioni, E. considerando che il rispetto dei diritti umani e delle istituzioni democratiche deve costituire una parte essenziale del processo di riconciliazione nella regione, 1. esprime il proprio sostegno al processo di pace avviato con la firma dell’accordo di Lusaka e plaude alle iniziative diplomatiche portate avanti con successo da Zambia, Repubblica Sudafricana e Tanzania, che hanno condotto alla firma dell’accordo; invita le parti a procedere immediatamente all’attuazione dell’accordo, a rispettarlo rigorosamente e 2. ad astenersi da qualsiasi azione possa metterlo a repentaglio; 3. fa appello in particolare a tutti i firmatari congolesi dell’accordo affinché avviino quanto prima il dialogo a livello nazionale sul futuro del Congo, insieme ai rappresentanti della società civile; chiede a tal fine alle autorità della Repubblica democratica del Congo di liberare quanto prima tutti i prigionieri politici e di consentire le attività dei partiti politici al fine di preparare le elezioni; chiede a tutte le parti implicate nel conflitto di cessare qualsiasi atto di violenza nei confronti della 4. popolazione civile e di rispettare i diritti umani fondamentali; ritiene che l’accordo di Lusaka sia di fondamentale importanza per il ristabilimento della pace e della 5. stabilità nella Repubblica democratica del Congo e della regione centrafricana, nonché per il rientro e la reintegrazione di rifugiati e profughi nei loro paesi d’origine e per la sicurezza dei paesi confinanti; sottolinea la responsabilità dell’Unione europea nel sostegno all’applicazione dell’accordo di Lusaka e 6. chiede all’UE di fornire un sostegno politico ed operativo alla sua attuazione e di contribuire in particolare alle operazioni di mantenimento della pace che saranno portate avanti dall’ONU e dall’OUA; chiede al Consiglio e agli Stati membri di rispettare il proprio impegno a controllare le esportazioni 7. di armi nella regione, la loro circolazione illegale e il traffico illegale che le finanzia; 25. 2. 2000 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee C 54/115 Giovedì 16 settembre 1999 chiede all’UE d’intensificare i propri aiuti umanitari alla regione perché essa possa far fronte alla 8. presenza continuata di profughi e sostenere il processo di rimpatrio; 9. incarica la sua Presidente di trasmettere la presente risoluzione ai firmatari dell’accordo di Lusaka, al Consiglio, alla Commissione, ai governi degli Stati membri, al Segretario generale delle Nazioni Unite, all’OUA, ai governi della Repubblica Sudafricana, della Tanzania e della Zambia