title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over de "Mededeling van de Commissie aan de Raad, aan het Europees Parlement, aan het Economisch en Sociaal Comité en aan het Comité van de Regio's over het concurrentievermogen van de Europese ondernemingen in de context van de mondialisering - De bevordering van het concurrentievermogen"

text: 17. 11. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 329/49 Advies van het Economisch en Sociaal Comité over de „Mededeling van de Commissie aan de Raad, aan het Europees Parlement, aan het Economisch en Sociaal Comité en aan het Comité van de Regio’s over het concurrentievermogen van de Europese ondernemingen in de context van de mondialisering — De bevordering van het concurrentievermogen” (1999/C 329/12) Op 22 januari 1999 besloot de Commissie, overeenkomstig artikel 198 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over de voornoemde mededeling. De Afdeling „Interne markt, productie en consumptie”, die met de voorbereiding van de werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 22 juli 1999 opgesteld. Rapporteur was de heer Morgan. Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 366e zitting van 22 tot 23 september 1999 (vergadering van 23 september 1999) het volgende advies uitgebracht, dat met 92 stemmen vo´ o´ r en 23 stemmen tegen, bij 21 onthoudingen, is goedgekeurd. 1. Inleiding De Commissie heeft in haar discussiestuk geen enkele 1. 1. poging gedaan de Europese ondernemingen, waarover deze mededeling gaat, op een systematische manier te ordenen. Ter wille van zijn advies stelt het Comité de volgende indeling voor: A. Grote ondernemingen: A1 staatsondernemingen; A2 naamloze vennootschappen die hun zetel in Europa hebben; A3 naamloze vennootschappen die niet hun zetel, maar wel één of meerdere vestigingen in Europa hebben; B. Kleine en middelgrote ondernemingen: B1 met beursnotering; B2 in particuliere handen; B3 (mede)gefinancierd met risicokapitaal. 1. 2. Doel van deze mededeling is na te gaan hoe Europa de kansen die de mondialisering biedt, kan aangrijpen. Daarom moet worden gekeken in welke mate elk van de hierboven genoemde categorieën bedrijven in staat is de internationale concurrentie het hoofd te bieden en zo bij te dragen aan de groei van het BBP en het scheppen van werkgelegenheid in de EU. De stelling van deze mededeling luidt: om te kunnen concurreren met andere bedrijven moeten de Europese onder- nemingen zich aanpassen en moeten zowel de nationale als de communautaire overheid in hun beleid hierop inspelen. 1. 3. Zoals in alle adviezen van het Comité staan ook in dit advies de doelstellingen van het Europese sociale model — gezondheid, onderwijs, sociale zekerheid en werkgelegenheid — voorop. Deze zijn immers bepalend voor het kennisniveau en het welzijn van de Europese burgers. In dit advies worden echter wél vraagtekens geplaatst bij de wijze waarop dit model wordt geïmplementeerd: met name de financiering van sociale voorzieningen via de loonbelasting in plaats van de inkomsten- belasting en de aard van de regelgeving ter bescherming van de arbeidszekerheid worden ter discussie gesteld. 1. 4. Op meerdere plaatsen in de mededeling wordt de loftrompet gestoken over het Amerikaanse economische mo- del. De centrale vraag die in dit advies wordt gesteld is: hoe kun je „Amerikaanse” resultaten bereiken zonder de structuur en de regels van het Europese sociale model aan te tasten? Er is vooral een mentaliteitsverandering voor nodig om het nemen van risico’s binnen de welvaartsstaat te stimuleren, zonder dat de welvaartsstaat zelf gevaar loopt. 1. 5. Mondialisering betekent dat producenten overal ter wereld toegang hebben tot alle markten en dat lage- lonenlanden comparatieve kostenvoordelen kunnen behalen wanneer het gaat om eenvoudige, op herhaling van handelin- gen gebaseerde activiteiten. De geïndustrialiseerde landen hebben inmiddels een zodanig punt bereikt dat zij wel het voortouw moeten nemen op het gebied van hightech- activiteiten met een hoge toegevoegde waarde, waarvoor deskundig personeel is vereist. Deze medaille heeft ook een keerzijde: de kans dat minder geavanceerde technologiebe- drijven het zullen halen is klein, hetgeen weer vragen oproept omtrent mogelijke starheden en gebrek aan flexibiliteit in de economie. De vraag in hoeverre Europa in staat is deze uitdagingen tegemoet te treden, loopt als een rode draad door de mededeling van de Commissie en door dit advies. Een en ander is mede afhankelijk van de vraag of de Commissie erin zal slagen een nieuwe wereldorde voor de internationale handel tot stand te brengen en de werking van internationale kapitaalmarkten te verbeteren. 1. 6. Als een bedrijf concurrerend wil zijn, moet het in staat zijn waarde toe te voegen aan productiefactoren en klanten te winnen op open markten. Het is de taak van de overheid ervoor te zorgen dat de wetgeving e. e. a. ondersteunt en dat vennootschaps- en loonbelastingen niet als een te zware last worden ervaren. Daarbij dienen de belangen van alle betrokkenen in acht te worden genomen en dienen arbeids- plaatsen te worden gewaarborgd en gecreëerd. 2. Europese ondernemingen en marktkapitalisme 2. 1. Grote ondernemingen 2. 1. 1. Tot voor kort waren veel grote ondernemingen in Europa genationaliseerde monopolies, wat betekende dat Euro- pa niet vertegenwoordigd was op bepaalde terreinen van de wereldeconomie. Sleutelsectoren van de Europese economie zijn versnipperd over vijftien landen die door landsgrenzen van elkaar worden gescheiden. De totstandbrenging van de interne markt in de EU heeft veel van deze beperkingen weggenomen. C 329/50 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 17. 11. 1999 Dank zij 2. 1. 2. liberalisering van bepaalde branches en privatisering van ondernemingen is de afgelopen tien jaar enige verandering gekomen in deze situatie, maar er is nog een lange weg te gaan: (a) in de mededeling wordt gesteld dat de Europese defensie- industrie er niet in is geslaagd tot een speler van betekenis uit te groeien. Maar er wordt niet bij gezegd dat fusies en overnames in de Europese defensie-industrie, in tegenstel- ling tot de Amerikaanse, werden belemmerd door natio- nalisering en overheidsbemoeienis, vaak via diens „golden share” (overwegend belang); (b) in de mededeling wordt veel aandacht geschonken aan de op netwerken gebaseerde economie, maar de liberalisering en privatisering van de telecomsector laten al zo´ lang op zich wachten dat Europa inmiddels is opgezadeld met prijzen die een wijdverbreid gebruik van Internet ontmoe- digen; (c) de ontwikkeling en commerciële exploitatie van de TEN’s (Trans-Europese netwerken) hebben nog steeds snel last van belemmeringen door overheidsmonopolies in de ener- gie- en spoorwegsector; (d) de voormalige overheidsbedrijven en de voormalige gere- guleerde sectoren zijn in veel gevallen de sleutel tot het ontwikkelen van een qua prijzen concurrerende, kwalitatief hoogstaande bedrijfsinfrastructuur in Europa. De totstand- brenging van deze infrastructuur, waarmee in de jaren tachtig een begin werd gemaakt, is allesbehalve voltooid, wat in het algemeen ten koste gaat van het concurrentiever- mogen van de Europese bedrijven. 2. 1. 3. Dank zij de liberalisering van bedrijfstakken als telecommunicatie en radio en televisie zijn er tal van nieuwe, snelgroeiende en succesvolle hightech-ondernemingen ont- staan. Gezien de voortdurende aanwas van nieuwe en de groei van bestaande bedrijven op terreinen als de informatiemaat- schappij, biotechnologie en duurzame energie zijn voorzichtige stappen in de richting van verdergaande deregulering en bescherming tegen dominante marktposities dringend ge- boden. Slechts een verrassend klein percentage van de 2. 1. 4. bedrijven in de EU-landen, met uitzondering van het VK, heeft een beursnotering. Dit is enerzijds het gevolg van het feit dat een aantal grote ondernemingen gedeeltelijk staatseigendom blijft, maar is anderzijds ook te wijten aan het gegeven dat heel veel grote Europese bedrijven in privé-handen zijn en aan geen enkele beurs staan genoteerd. Privé-eigendom biedt uiteraard vele voordelen, vooral voor de eigenaren. Maar het nadeel is dat de toegang tot internationaal kapitaal erdoor wordt beperkt. Zo kunnen de wereldwijde aspiraties van gezonde Europese bedrijven worden belemmerd. De beleidsmakers moeten hierop inspringen door erop toe te zien dat het belastingstelsel de overname en beursgang van ondernemingen niet in de weg staat. De beursgang van ondernemingen heeft ook het voordeel dat het bestuur van het bedrijf voor houders van aandelen of andere rechten doorzichtiger wordt. 2. 1. 5. In veel Europese landen is participatie in het aande- lenkapitaal van bedrijven een ondoorzichtig verschijnsel van- wege ingewikkelde aandeelhoudersconstructies waarbij vaak banken zijn betrokken. Daarom heeft de roep van aandeelhou- ders om een betere bedrijfsleiding relatief weinig effect gehad. 2. 1. 6. Het Comité deelt de mening dat bedrijven die één of meerdere vestiging(en) maar niet hun zetel in Europa hebben, als „Europese” bedrijven moeten worden beschouwd. 2. 1. 7. Naarmate ondernemingen meer mondiaal gaan ope- reren, zijn zij steeds meer in staat om werkgelegenheid in Europa te creëren of juist te vernietigen. In de afgelopen tien jaar zijn veel banen uit EU-landen weggevloeid naar het buitenland. Internationaal opererende bedrijven gaan de re- latieve aantrekkelijkheid van Europa als vestigingsplaats voor productie-activiteiten steeds meer vergelijken met andere plaat- sen op de wereld. 2. 1. 8. Buitenlandse investeringen in Europa leveren een forse bijdrage aan de werkgelegenheid in de EU en het Europese BBP, en de betrokken bedrijven zijn natuurlijk begaan met het relatieve concurrentievermogen van hun in de EU gevestigde dochtermaatschappijen. Naarmate de mondialisering om zich heen grijpt en dezelfde groep bedrijven — waar die ook is gevestigd (Europa, Azië, VS,. ) — overal aanwezig is, wordt de feitelijke plaats van vestiging van deze bedrijven steeds minder belangrijk. Bedrijven stemmen hun investeringsbeslis- singen af op de aantrekkelijkheid van locaties in verschillende landen en regio’s overal ter wereld. 2. 1. 9. Om te kunnen beoordelen of een locatie „bedrijfs- vriendelijk” is moet vooral worden gekeken naar de vaardighe- den van de werknemers, de arbeidskosten, het belastingregime, de infrastructuur en het juridisch kader. Ook een goede sociale dialoog, sociale harmonie, arbeidsmotivatie en de lokale markten zijn van belang. Dat zijn de aspecten waarop de politici zich moeten concentreren. De locaties in de EU moeten het hebben van het juiste evenwicht tussen de grote deskundigheid van de arbeidskrachten en de kwaliteit van infrastructuur en milieu enerzijds, en de kosten van de bedrijfsvoering anderzijds (zie paragrafen 1. 4 t/m 1. 6). 2. 2. Kleine en middelgrote ondernemingen Bijna alle bedrijven vallen onder de categorie „kleine en middelgrote bedrijven”. Er zijn feitelijk slechts weinig „grote” bedrijven. De meeste MKB’s met een beursnotering zijn van middelgrote omvang en hebben een werknemersgemiddelde dat dichter bij 200 dan bij 20 ligt. Ter wille van de onderhavige analyse kunnen zij beter bij de grote ondernemingen worden ondergebracht. 2. 2. 1. In landen als Duitsland en Italië vormen kleine en middelgrote familiebedrijven sinds jaar en dag de ruggengraat van de economie. Zij zijn altijd gefinancierd met familiekapi- taal, niet met risicodragend kapitaal. Wanneer er een jongere generatie aan de macht komt, gaan veel van deze bedrijven op zoek naar extern kapitaal en medevennoten. Dergelijke ontwikkelingen mogen, nogmaals, niet worden belemmerd. Daarbij is het natuurlijk wel van belang dat kapitaal wordt gebruikt voor productieve investeringen en niet voor pure speculatie. In de mededeling wordt veelvuldig gesproken over 2. 2. 2. risicokapitaal — vooral de Amerikaanse versie hiervan — en de rol die het kan spelen bij de oprichting en groei van kleine 17. 11. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 329/51 en middelgrote bedrijven (1). Het Amerikaanse systeem van risicokapitaalverschaffing brengt hoge risico’s maar ook hoge opbrengsten met zich mee voor iedereen: verschaffers van risicokapitaal, ondernemers en werknemers. Amerikaanse ondernemers en hun werknemers krijgen aandelenopties over een veel groter deel van het maatschappelijk kapitaal dan in West-Europa wordt toegestaan. Dit systeem wordt gekenmerkt door het feit dat een onderneming zowel kan slagen als mislukken. Maar dat weerhoudt een echte ondernemer er niet van het opnieuw te proberen. Via NASDAQ (2) kunnen de verschaffers van risicodragend kapitaal, zodra de onderneming gezond genoeg is, hun participaties verkopen aan aandeelhou- ders zodat het risicodragend kapitaal weer in nieuwe, jonge bedrijven kan worden gestoken. 2. 2. 3. Participaties in risicovolle Europese bedrijven worden op een aantal nationale beurzen aan het publiek verkocht en ook EASDAQ (3) en NASDAQ zijn toegankelijk. De Europese beleggers zijn zeer geporteerd voor dit soort beleggingen, dus aan beleggingsobjecten voor risicodragend kapitaal is er geen gebrek. De infrastructuur van de Europese kapitaalmarkten ontbreekt het nog steeds aan kritische massa, zodat onderne- mers moeite hebben om aan kapitaal te komen. Er bestaat echter ook een relatief gebrek aan risicovolle Europese high- tech-bedrijven. Bij gebrek hieraan wordt risicokapitaal gebruikt om familiebedrijven te herfinancieren en de reorganisatie van Europese bedrijven via „management buy outs” (MBO’s) (4) te ondersteunen. 2. 2. 4. Als uiting van het creatief vermogen van de mens en in het kader van de hoge werkloosheid zou het oprichten van een bedrijf en het daarmee samenhangende scheppen van banen grote maatschappelijke erkenning moeten oogsten. Maar jammer genoeg is dat niet altijd het geval. Mede hierdoor vertrekken tal van potentiële ondernemers uit de EU. Om deze tendens te keren, wordt in de mededeling een aantal voorstellen gedaan, die de goedkeuring van het Comité kunnen wegdragen: — het nemen van risico’s moet worden aangemoedigd; — niet-frauduleuze faillissementen moeten van hun stigma worden bevrijd door een efficiënte regelgeving voor faillis- sementen en insolventie (hoewel zulks moeilijk te verwe- zenlijken kan zijn); — het belastingstelsel voor kleine ondernemingen en de werkgeverslasten moeten nader worden bekeken; — de belasting op vermogenswinst mag geen strafmaatregel zijn voor ondernemers of werknemers die vermogend geworden zijn door het bezit van aandelen of aandelenop- ties van het eigen bedrijf; — de tarieven voor successierechten en -belasting moeten worden herzien om het bezit van een bedrijf gemakkelijker binnen de familie te kunnen houden; (1) Zie: „Voorstel voor een besluit van de Raad betreffende maatrege- len voor financiële bijstand aan innoverende en banenscheppende kleine en middelgrote ondernemingen (KMO’s) — Het Groei- en Werkgelegenheidsinitiatief”, PB C 157 van 25. 5. 1998, blz. 65. (2) NASDAQ = National Association of Securities Dealers Automated Quotation. (3) EASDAQ = European Association of Securities Dealers Automated Quotation. (4) PB C 235 van 27. 7. 1998, blz. 13. — er moet meer nationale erkenning komen voor onderne- mers die de werkgelegenheid een belangrijke impuls heb- ben gegeven; — ondernemers in hightech-bedrijven worden steeds meer het voorbeeld voor de hele wereld: de EU-landen moet deze bedrijvencategorie stimuleren; — studenten moeten in contact worden gebracht met de ondernemingscultuur en bedrijfskunde moet een belangrijk onderdeel worden van elke universitaire studie; — universiteiten moeten meer een ondernemersmentaliteit aannemen wanneer het gaat om de exploitatie van hun technologie; — bedrijvenparken voor de overdracht van technologie bie- den vele mogelijkheden en moeten worden verbonden aan de grootste technische universiteiten. 2. 2. 5. Behalve als „uitwijkplaats” voor ondernemers fun- geert de VS ook als magneet voor technologen, die worden aangetrokken door de werkgelegenheidskansen. De EU kan deze trend wellicht keren door banen in de technologische sector aantrekkelijker te maken en de carrièreperspectieven te verbeteren. 2. 2. 6. In de mededeling wordt — terecht — veel aandacht besteed aan stimuleringsmaatregelen voor startende hightech- ondernemers die het in zich hebben te groeien, op de wereldmarkt te concurreren en banen te scheppen. Het is van essentieel belang dat de wetenschappelijke en technische studierichtingen voldoende studenten trekken en dat dezen vervolgens wegwijs worden gemaakt in ondernemersland. Via wedstrijden en prijsvragen moet de aandacht van deze studenten worden gevestigd op innovatie en exploitatie. Kleine, individuele bedrijven die zonder samenwerking met derden geen financiële steun uit het Vijfde Kaderprogramma kunnen krijgen, zouden door de nationale overheid moeten worden gesteund. Er moet aanvullende financiële steun worden vrijge- maakt voor nieuwe hightech-bedrijven, zowel in de vorm van directe subsidies als fiscale aftrekposten voor O&O. Ook het systeem ter bescherming van de intellectuele eigendom moet worden verbeterd, met name om ondernemers in hightech- sectoren te helpen. 2. 2. 7. De aanbodzijde via technologisch ondernemerschap stimuleren is natuurlijk niet voldoende als oplossing voor het probleem dat Europa veel minder „start-ups” in de hightech- industrie kent dan de VS. Er is ook een vraagzijde, voor informatietechnologie, biotechnologie of energietechnologie. Tot op zekere hoogte kan de overheid deze vraag creëren, maar ook de houding van het bedrijfsleven en de publieke opinie speelt daarbij een belangrijke rol. In heel Europa maken ondernemers zich kwaad over 2. 2. 8. de vele regels en administratieve rompslomp. In het begin heeft een bedrijf doorgaans slechts één of twee directeur(en). Die leggen hun complete ziel in het op het poten zetten van het bedrijf en het creëren van de markten die voor werkgelegenheid zorgen. Daarom moet de administratieve rompslomp, die „start-ups” belemmert en het voor jonge bedrijven moeilijk maakt het hoofd boven water te houden, worden verminderd. In sommige landen is de wijze waarop de overheid reageert op vergunningsaanvragen voor het oprichten of kunnen voortzetten van een bedrijf, ronduit betreurens- waardig. C 329/52 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 17. 11. 1999 3. Bijzondere opmerkingen c) Culturele identiteit en audiovisuele sector — een uitdaging en een kans; 3. 1. Deel I — Ontwikkelingen: de mondialisering Het Comité onderschrijft in grote lijnen de analyse van de ontwikkelingen zoals die in de mededeling wordt gepresen- teerd, maar stelt voor daaraan het volgende toe te voegen: 3. 1. 1. In de mededeling wordt gewezen op het belang van die bedrijfstakken die „de meer traditionele sectoren in termen van groei, kapitalisatie en exportcapaciteit ver achter zich hebben gelaten. ” Bedrijven in deze sectoren beschikken behalve over menselijk kapitaal over weinig activa. Na een periode van tien jaar waarin de werkgelegenheidsgroei in de VS in Europa slechts is vergeleken met het scheppen van „Mac-jobs”, wordt in de mededeling onthuld wat de werkelijke gevolgen zijn: „Tussen 1995 en 1996 zijn er dankzij de informatietechnolo- gie- en elektronica-industrie in de Amerikaanse economie 250 000 banen bijgekomen. Momenteel zorgt de software- industrie voor 2 miljoen arbeidsplaatsen, verdeeld over 44 000 bedrijven. ” Voor Europa ligt de uitdaging in het scheppen van het ondernemingsklimaat waarin dergelijke bedrijven kunnen gedijen. 3. 1. 2. In de mededeling wordt voorts gesproken over het vermogen van Europa om in deze nieuwe sectoren concurrerend te zijn. Hoewel dit inderdaad als een uitdaging moet worden gezien, zal het niet eenvoudig zijn. De kennisin- dustrie en elektronische handel in de VS ontwikkelen zich immers op een archetypische vrije markt. Deze markt speelt de klassieke rol van proefterrein om erachter te komen wat verkoopt en wat niet, wat werkt en wat niet, wat succesvol is en wat uitdraait op een mislukking. Zo komen sommige risicovolle ondernemingen boven drijven, maar veel meer andere gaan ten onder. Van de blijvers exporteert een groot aantal hun succes. En zelfs indien dat niet het geval is, is het voor startende bedrijven veel gemakkelijker zich een positie te verwerven op de verenigde Amerikaanse markt dan op de gefragmenteerde Europese markt. 3. 1. 3. Uit de mededeling wordt niet duidelijk hoe Europa volgens de Commissie de concurrentieslag moet aangaan en hoe bepaalde aspecten van het Amerikaanse model kunnen worden overgenomen zonder meteen ook het liberale gedach- tegoed dat daaraan ten grondslag ligt te accepteren. Als een bedrijf in de VS failliet gaat, kunnen alle betrokkenen opnieuw beginnen. Het „ontdekkingsproces” heeft dus zowel betrekking op de ondernemer, die kan blijven proberen, als op de werknemers, die steeds weer opnieuw de onderneming kunnen blijven vormen. Het Amerikaanse model kan echter niet zonder meer op Europa worden toegepast. In de EU moet een evenwicht worden gevonden tussen de totstandbrenging van het noodzakelijke ondernemingsklimaat, enerzijds, en het behoud van de economische en sociale cohesie, anderzijds. 3. 2. Deel II — De positie van de Europese ondernemingen 3. 2. 1. aspecten aan een diagnose te onderwerpen: In de mededeling wordt voorgesteld de volgende a) Concurrentievermogen: behoefte aan nieuwe definities; b) Eerder een traditionele dan een stimulerende rol op industrieel gebied; d) Wetenschaps- en technologiebeleid: onvoldoende inspan- ningen en een organisatie die voor verbetering vatbaar is; e) Inefficiënt systeem op het gebied van octrooien en handel in licenties; f) Allianties, fusies en overnames op geavanceerde gebieden: een zekere remming; g) Europa heeft het nemen van risico’s niet ontwikkeld. Hoewel het Comité zich voor een groot deel kan vinden in deze diagnose, wil het toch een paar opmerkingen maken. 3. 2. 2. B e s c h e i d e n g e b r u i k v a n i n f o r m a t i e - t e c h n o l o g i e 3. 2. 2. 1. Een belangrijke factor die hiertoe bijdraagt, zijn de hoge kosten van telecommunicatie. Maar wat belangrijker is, is de aard van de veranderingen die in een bedrijf moeten worden doorgevoerd, willen de voordelen van informatietech- nologie volledig tot hun recht komen. Deze betreffen de organisatiestructuur, de inhoud van het werk, de werkwijze enz. Het Comité realiseert zich dat bevordering van het gebruik van informatietechnologie voor een stuk afhankelijk is van de kwaliteit van het management en het ondernemingsklimaat. Of overigens de Europese wetgeving voldoende is afgestemd op dergelijke reorganisaties van het arbeidsproces, dient te worden nagegaan. Ook hier is het zaak een evenwicht te creëren als in eerdere paragrafen geschetst. Buiten kijf staat dat behoorlijke levens- en arbeidsomstandigheden in de EU moe- ten worden gegarandeerd. 3. 2. 2. 2. Het succesvol gebruik van informatietechnologie vereist persoonlijke IT-vaardigheden van hoog niveau. Ten dele is dit een kwestie die te maken heeft met aantal en kwaliteit van de IT-medewerkers waarover de bedrijven in de EU beschikken. Voor vrouwen zijn de carrièrekansen op dit gebied onderontwikkeld. Naast professionele vaardigheden is het algemene niveau van gebruikersvaardigheden van zowel de directie als het personeel een bepalende factor voor het concurrentievermogen van Europese bedrijven. Ambitieuze personen en bedrijven die concurrerend willen zijn, moeten uitgebreide IT-vaardigheden en -kennis verwerven c. q. in huis hebben. 3. 2. 3. D e l a t e m o n d i a l i s e r i n g v a n d e z a k e l i j - k e d i e n s t v e r l e n i n g 3. 2. 3. 1. In de mededeling wordt gesteld dat Europa op het gebied van de zakelijke dienstverlening een achterstand heeft ten opzichte van de VS, maar er wordt niet bij verteld waarom. De reden hiervan is dat de kapitaalmarkten in Europa slechts langzaam tot ontwikkeling zijn gekomen. Bijgevolg zijn dien- sten die verband houden met beursintroducties, fusies en overnames, bedrijfsrapportage en overige activiteiten van naamloze vennootschappen onderontwikkeld. Vandaar dat deze sector wordt gedomineerd door buitenlandse in- vesteringsbanken, bedrijfsjuristen, effectenmakelaars, accoun- tants, auditors en financiële PR-bureaus. Er is dan ook een 17. 11. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 329/53 gebrek aan Europese bedrijven die gespecialiseerd zijn in persoonlijke financiële dienstverlening omdat pensioenvoor- zieningen in de meeste lidstaten van oudsher nationaal zijn geregeld en aandelenmarkten nog relatief weinig particulier spaargeld aantrekken. 3. 2. 3. 2. De andere dimensie van de ontwikkeling van de zakelijke dienstverlening is uitbesteding. Dat gebeurt wanneer ondernemingen zich concentreren op hun kerntaken en secundaire taken uitbesteden. Daartoe worden onafhankelijke bedrijven opgericht voor activiteiten die uiteenlopen van logistiek tot bouwactiviteiten, catering, informatietechnologie, In Europa is het wat later tot deze public relations enz. specialisatie gekomen. 3. 2. 3. 3. Volgens de mededeling „vormt een actie om het werkgelegenheidspotentieel in de dienstensector te benutten, een belangrijk onderdeel van een Europese werkgelegenheids- strategie”. De EU en haar lidstaten kunnen dit proces helpen bespoedigen door de noodzakelijke algemene voorwaarden te scheppen. Hieronder kan o. m. worden begrepen: het aanmoedigen van de overheid om de dienstverlenende taken uit te besteden. Dit kan de kwaliteit van de diensten die zowel aan overheden als het publiek worden aangeboden, mede ten goede komen. d) Heroriëntatie van overheidssteun aan bedrijven naar im- materiële investeringen; e) Ontwikkeling van het menselijk potentieel; f) Bevordering van de individuele mobiliteit; g) Verdere ontwikkeling van de concurrentievoordelen van de interne markt; h) Zorgen voor een doelmatige mededinging zodat rekening kan worden gehouden met het mondiale en innoverende karakter van de markten; i) De positieve inspanning voortzetten bij de liberalisering van de openbare sector; j) Bevordering van een mondiaal kader voor concurrentie; k) Controle op de toepassing van de regels; l) De Europese posities verdedigen: de waakzaamheid verster- ken, onderhandelingen voorbereiden, samenwerken; m) Streven naar betere coördinatie op mondiaal niveau; n) Meer verantwoordelijkheid voor de industrie; 3. 2. 4. W e t e n s c h a p s - e n t e c h n o l o g i e b e l e i d o) Het bevorderen van de belangen van consumenten en gebruikers. De gegevens die in de mededeling zijn opgenomen, zijn niet toereikend om het verschil tussen de uitgaven voor O&O tussen de VS, de EU en Japan te verklaren. O&O heeft te maken met de bedrijfstakken waarin ondernemingen actief zijn. Wat telt, zijn de relatieve uitgaven van de sector en het aantal bedrijven per sector. Zo zouden we in ieder geval kunnen vaststellen of de O&O-uitgaven van bepaalde bedrijven, in vergelijking met andere bedrijven, aan de lage kant zijn: bijv. Rolls Royce vergeleken met General Electric, Volkswagen vergeleken met Ford, Philips vergeleken met Sony, Glaxo vergeleken met Merck. Indien de O&O-uitgaven van de hightech-sector in Europa lager zijn dan in de VS, komt dat deels doordat die sector in Europa zo weinig bedrijven telt. Europese bedrijven begeven zich doorgaans niet op nieuwe terreinen en het aantal startende ondernemingen is ver beneden de maat. Er zijn uiteraard uitzonderingen, zoals SAP en Nokia [zie ook paragraaf 3. 3. 5 g)]. 3. 3. Deel III — Oriëntaties voor een nieuw industriebeleid Dit deel begint met de volgende woorden: „Uit de analyse van de mondiale ontwikkelingen en de Europese positie daarin blijkt dat een aanpassing van het industriebeleid noodzakelijk is, met name om de ondernemerscultuur en de bereidheid om risico’s te nemen te verbreden en de opkomst te bevorderen van innoverende bedrijven die in staat zijn en de ambitie hebben om de mondiale markt te veroveren. ” 3. 3. 1. Dit moet worden bereikt door: a) Aanpassing van de kwalificatiesystemen en bevordering van de ondernemingszin; b) Verbetering van het systeem „onderzoek — exploitatie van resultaten”; c) Het vergemakkelijken van het nemen van risico’s; 3. 3. 2. De maatregelen j) tot en met o) vallen onder het algemene hoofdstuk „bevorderen van een wereldwijde consen- sus en evenwichtige spelregels op internationaal niveau (level playing field)”. Al deze maatregelen betekenen dat de EU zich binnen de WTO en andere internationale handelsorganisaties die de steun van het Comité genieten, actief moet opstellen. De Europese Unie speelt duidelijk een belangrijke rol bij de totstandbrenging van een nieuwe wereldorde. Met het oog hierop is het van belang dat de Unie aan haar morele integriteit vasthoudt, vooral nu het Europese sociale model ter discussie staat. Recente conflicten met de WTO, waarbij uitspraken over bananen en rundvlees door de EU zijn afgewezen, kunnen de EU in de toekomst in een moeilijk parket brengen wanneer zijzelf jegens derden een beroep wil doen op de WTO-regels. 3. 3. 2. 1. De druk op de positie van Europese ondernemin- gen in de mondiale concurrentiestrijd neemt af als ook in andere delen van de wereld vergelijkbare concurrentiefactoren, met name sociale normen, bestaan. De EU zou er dan ook vooral bij de komende WTO-onderhandelingen op moeten aandringen dat de sociale normen op basis van de werkzaam- heden van de ILO in de hele wereld verbeterd worden. De sociale partners zouden ernaar moeten streven 3. 3. 2. 2. de acceptatie van het Europese model te bevorderen via contacten met soortgelijke organisaties in andere delen van de wereld. 3. 3. 2. 3. Onze handelspartners zullen natuurlijk bang zijn dat wij in sommige gevallen zullen proberen een deel van de kosten van ons sociaal-economische model op hen af te wentelen. Om het concurrentievermogen van Europese onder- nemingen veilig te stellen, zal de Commissie er rekening mee moeten houden dat alle extra kosten voor het Europese bedrijfsleven die niet op deze manier afgewenteld kunnen worden, anderszins gecompenseerd zullen moeten worden. Wat echter voorop moet staan, is de promotie van de sociale norm van het Europese model. C 329/54 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 17. 11. 1999 3. 3. 3. Ten aanzien van punt b) — onderzoek — worden drie maatregelen voorgesteld. Het Comité is het daar volkomen mee eens. Het Comité heeft een advies over het Vijfde Kaderprogramma (1) opgesteld. Het succes van het investerings- initiatief I-TEC is bemoedigend en het Comité kijkt uit naar de verlenging ervan als onderdeel van het Vijfde Kaderprogram- ma. Het octrooistelsel moet inderdaad worden verbeterd en het Comité kijkt vol verwachting uit naar de plannen van de Commissie. 3. 3. 4. Het Comité is het volmondig eens met de voorstellen van de Commissie ten aanzien van de ontwikkeling van het menselijk potentieel (e). 3. 3. 4. 1. Europa moet voorrang geven aan het opleiden en trainen van het menselijk potentieel (zie paragraaf 1. 5), wil het de technologiesector tot ontwikkeling brengen en benutten, kwaliteit leveren en een hogere toegevoegde waarde bereiken. Ook dient oog voor het stimuleren van ondernemerszin te bestaan. Om concurrerend te zijn, moeten werknemers van 3. 3. 4. 2. een onderneming geleid worden door een ondernemer. Hoe vaardig werknemers ook zijn, zij hebben altijd begeleiding nodig om al hun mogelijkheden volledig te ontplooien. Klanten leveren werk, ondernemers leveren klanten, de maatschappij moet ondernemers leveren. Als onderdeel van de ontwikkeling van het menselijk potentieel moet veel aandacht worden besteed aan het stimuleren van de ondernemersgeest. De grondslag voor de bedrijfscultuur moet al op 3. 3. 4. 3. school worden gelegd alsook door een positieve houding t. a. v. schoolkinderen met een baantje. In het onderwijs in de EU wordt doorgaans weinig aandacht besteed aan wat onderne- men en ondernemerschap inhouden en wordt leerlingen niet geleerd de rol van het bedrijfsleven in de maatschappij te waarderen. Er zijn echter uitzonderingen: in sommige landen worden door het bedrijfsleven gesponsorde lessen in „onderne- merschap” op middelbare scholen steeds gewoner en zijn ogenschijnlijk erg succesvol. 3. 3. 4. 4. Het Comité is van mening dat de Commissie alles in het werk moet stellen om goede „benchmarking-voorbeelden” meer bekendheid te geven, de verspreiding ervan in andere landen op diverse wijzen te bevorderen en lessen in onderne- merschap, die bij experimenten in het basisonderwijs succesvol zijn gebleken — zoals het programma „Young Enterprise” in het VK, „Jeune Entreprise” in Frankrijk en „Ung Företagsamhet” in Zweden — algemeen ingang te doen vinden. Dergelijke initiatieven zouden gefinancierd kunnen worden uit het Euro- pees Sociaal Fonds. 3. 3. 5. Wat punt (g) — Verdere ontwikkeling van de concur- rentievoordelen van de interne markt — betreft, vindt het Comité ook dat „de interne markt de bedrijven in Europa een concurrentievoordeel biedt”. a) Europese normalisatie heeft werkelijk zijn nut bewezen, getuige het succes van het wereldwijde GSM-systeem. b) Een statuut voor de Europese vennootschap zal door bedrijven die in meerdere Europese landen actief zijn, bijzonder worden gewaardeerd. c) Harmonisering van de boekhoudkundige verantwoor- dingsmethoden zou een goede zaak zijn. Grensoverschrij- dende fusies en overnames worden sterk belemmerd door onzekerheid over de waarde van de over te nemen bedrijven. d) Coördinatie van fiscale stelsels werkt in twee richtingen. De tarieven voor vennootschaps- en loonbelasting lopen sterk uiteen. Het is mogelijk dat harmonisatie tot hogere belastingen leidt in bepaalde landen, waardoor de concur- rentiepositie van ondernemingen wordt aangetast. Elke hervorming moet nauwgezet worden bekeken vanuit het oogpunt van concurrentievermogen en werkgelegenheid. e) Aanpassing van het wettelijk kader voor de informatie- maatschappij zou gunstige gevolgen kunnen hebben. Een aantal aspecten daarvan kwam aan de orde in het Groen- boek over convergentie van vorig jaar (2). De Raad heeft de Commissie gevraagd een kaderregeling uit te werken voor de informatiemaatschappij, en het Comité is erg benieuwd naar eventuele voorstellen op dit gebied. f) De invoering van de euro heeft een zeer positief effect doordat universele kapitaalmarkten met werkelijke diep- gang en liquiditeit voor aandelen en obligaties worden gecreëerd, maar daartoe dienen eerst de passende prakti- sche randvoorwaarden in het leven te worden geroepen. Doordat binnenkort alle prijzen in euro’s worden vermeld, zal de concurrentie op de interne markt nog scherper worden. g) Desalniettemin gelooft het Comité dat er ruimte bestaat voor meer institutionele en industriepolitieke integratie op gebieden als nationale steun aan O&O en gunning van defensie- en infrastructuurprojecten. 3. 3. 6. Punt (h) gaat over mededinging en het Comité schaart zich achter de uitspraak dat „ondernemingen die zich op de thuismarkt in een sterk concurrerende omgeving hebben ontwikkeld, in het algemeen beter op de mondialisering zijn voorbereid. ” In de mededeling wordt aangegeven dat markten steeds vaker mondiale proporties aannemen. Kijk maar naar de fusie tussen BP en Amoco en tussen Daimler en Chrysler. Men mag echter niet vergeten dat het concurrentievermogen vaak wordt bepaald door geografische clusters van onderne- mingen, ondersteund door aanverwante bedrijven. Het me- dedingingsbeleid moet derhalve een sterk concurrerende omge- ving op de thuismarkt voor Europese bedrijven trachten te bevorderen en in stand helpen houden. Het Comité deelt de mening van de Commissie over dominante marktposities. Nieuwkomers mogen niet worden gehinderd zolang hun product(en) en/of dienst(en) geen vaste plaats heeft/hebben verworven. Wél moeten zij zich houden aan de antitrustwet- geving en optimale aandacht moet worden besteed aan eventueel protectionisme door dominante marktleiders. 3. 3. 7. Wat punt n) betreft (meer verantwoordelijkheid voor de industrie) moeten niet alleen de ondernemingen zelf maar ook hun organisaties (van zowel de grote bedrijven als zeker ook het MKB) bij de besluitvorming worden betrokken. Daarom moeten zij proberen met soortgelijke organisaties internationale betrekkingen aan te knopen. (1) PB C 355 van 21. 11. 1997, blz. 38. (2) PB C 214 van 10. 7. 1998, blz. 79. 17. 11. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 329/55 4. Conclusies 4. 1. Het Comité is zeer ingenomen met de mededeling van de Commissie en is het volkomen eens met de analyse in paragraaf 3. 3 alsook met veel van de voorgestelde maatregelen. 4. 2. De conclusie van de mededeling luidt: „Als gevolg van de mondialisering ontstaan er nieuwe vormen van concurrentie, waarin het accent ligt op de beheersing van technologieën, de toegang tot de mondiale markten, snelheid van handelen, innovatie en immateriële investeringen. Europa, dat nu sterker staat dankzij de euro, moet profiteren van de mogelijkheden van de economische veranderingen om zijn ondernemerspotentieel de ruimte te geven en een nieuwe werkgelegenheidsdynamiek te creëren. Daarnaast moet Europa zich in internationale fora sterk maken voor zijn waarden, met name de integratie van de markten, culturele identiteit en sociale bescherming. ” 4. 3. Het Comité wordt verzocht samen met de Commissie, de Raad, het Parlement en het Comité van de Regio’s na te gaan hoe deze doelstellingen kunnen worden verwezenlijkt. Als aanzet tot het debat hierover stelt het Comité de volgende vragen: Indien alle buitenlandse ondernemingen die actief 4. 3. 1. zijn in Europa als „Europees” worden bestempeld, wat betekent dat voor de industriepolitiek? 4. 3. 2. In welke mate weerhoudt het feit dat de kapitaal- markten op het Europese vasteland zo laat tot ontwikkeling zijn gekomen, Europese bedrijven er nog steeds van een rol te Brussel, 23 september 1999. spelen op de wereldmarkt alsook bij wereldwijde fusies en overnames? Hoe kunnen de EU en haar lidstaten huidige en 4. 3. 3. voormalige staatsondernemingen helpen bij te dragen aan de rationalisering van Europese bedrijven en de omvorming ervan in internationaal concurrerende combinaties? Hoe kunnen de gevolgen hiervan voor alle partijen worden verzacht? 4. 3. 4. Kan Europa een vorm van risicokapitaalverschaffing ontwikkelen die verenigbaar is met de principes van de sociale markteconomie? 4. 3. 5. Welke maatregelen kunnen worden genomen om de vraag op de Europese markt naar hightech-producten en -diensten te stimuleren, zodat dus enerzijds de vraag toeneemt, maar anderzijds ook de technologie verder wordt ontwikkeld? 4. 3. 6. Welke stappen moet de EU ondernemen om haar waarden, met name het sociale marktmodel, op internationale fora te verdedigen? Welke alternatieven zijn er, indien succes geheel of gedeeltelijk uitblijft? 4. 3. 7. Zijn de maatregelen die in deel III van de mededeling zijn opgenomen, werkelijk voldoende om de invoering van een nieuwe bedrijfscultuur te vergemakkelijken, het nemen van risico’s te stimuleren en het ontstaan van innovatieve bedrijven te bevorderen, die bereid en in staat zijn om wereldmarkten te veroveren? Kan de bedrijfsinfrastructuur en -cultuur worden aangepast terwijl de economische en sociale samenhang intact blijft? Het gaat erom dat Europa over bedrijven beschikt die de concurrentieslag in de 21e eeuw moeiteloos het hoofd kunnen bieden. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité B. RANGONI MACHIAVELLI C 329/56 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 17. 11. 1999 BIJLAGE bij het advies van het Economisch en Sociaal Comité De volgende wijzigingsvoorstellen werden verworpen maar wisten ten minste een kwart van de uitgebrachte stemmen te vergaren: Paragraaf 3. 2. 3. 3 De laatste twee zinnen schrappen en vervangen door: „Met name bestaat behoefte aan persoonsgerichte diensten en hier liggen dus mogelijkheden voor meer werkgelegen- heid. ” Motivering Uitbesteding alleen biedt geen garantie meer voor kwaliteit. Gezien de hoge werkloosheid is het onaanvaardbaar dat bepaalde werkzaamheden naar het buitenland worden verplaatst en zo geen nieuwe banen worden gecreëerd. Juist in het vermogen om aan de vraag naar goederen en diensten te voldoen ligt de kracht van de economie — en dus ook van het concurrentievermogen — van een land. Uitslag van de stemming Vo´ o´ r: 61, tegen: 67, onthoudingen: 7. Paragraaf 3. 3. 2. 3 Schrappen. Motivering Dit is economisch onjuist. Hier worden micro- en macro-economische feiten door elkaar gehaald. Uitslag van de stemming Vo´ o´ r: 64, tegen: 66, onthoudingen: 9. Paragraaf 3. 3. 4. 2 Schrappen. Uitslag van de stemming Vo´ o´ r: 58, tegen: 68, onthoudingen: 12. De volgende passages uit het Afdelingsadvies, voor het behoud waarvan ten minste een kwart van de stemmen is uitgebracht, worden geschrapt als gevolg van door de Vergadering goedgekeurde wijzigingsvoorstellen: Paragraaf 1. 6 „Als een bedrijf concurrerend wil zijn, moet het in staat zijn waarde toe te voegen aan productiefactoren ten einde klanten te winnen op open markten tegen prijzen die het toelaten belastingen te betalen, investeringen te doen en de aandeelhouder aan zijn trekken te laten komen. Zo kunnen de belangen van alle partijen worden beschermd en kan de werkgelegenheid worden veiliggesteld en bevorderd. Het is de taak van de overheid ervoor te zorgen dat de wetgeving e. e. a. ondersteunt en dat vennootschaps- en loonbelastingen niet als een te zware last worden ervaren. In de EU zorgen de overheden ook voor sociale voorzieningen om de pijn van bedrijfsfaillissementen als gevolg van scherpere concurrentie en mondialisering van de markt voor werknemers te verzachten. ” 17. 11. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 329/57 Uitslag van de stemming Vo´ o´ r: 79, tegen: 62, onthoudingen: 3. Paragraaf 2. 2. 4, derde „stip” „het belastingtarief voor kleine ondernemingen moet verder omlaag en worden vereenvoudigd en de werkgeverslasten moeten nader worden bekeken;” Uitslag van de stemming Vo´ o´ r: 69, tegen: 67, onthoudingen: 2. Paragraaf 2. 2. 4, vijfde „stip” „door een lager en aangepast tarief voor successierechten en -belasting kunnen bedrijven of het bezit daarvan gemakkelijker binnen de familie worden gehouden;” Uitslag van de stemming Vo´ o´ r: 73, tegen: 66, onthoudingen: 3. Paragraaf 3. 1. 3 „Uit de mededeling wordt niet duidelijk hoe Europa volgens de Commissie de concurrentieslag moet aangaan en hoe bepaalde aspecten van het Amerikaanse model kunnen worden overgenomen zonder meteen ook het liberale gedachtegoed dat daaraan ten grondslag ligt te accepteren. In de Verenigde Staten is het erg gemakkelijk om een bedrijf op te richten. Er zijn nauwelijks beperkingen wat betreft het in dienst nemen, de arbeidstijden enz. Een echte ‘onderneming‘ kan dan door een ondernemer en zijn werknemers op poten worden gezet. Als een bedrijf failliet gaat, kunnen alle betrokkenen opnieuw beginnen. Het ‘ontdekkingsproces‘ heeft dus zowel betrekking op de ondernemer, die kan blijven proberen, als op de werknemers, die steeds weer opnieuw de onderneming kunnen blijven vormen. In de EU moet een evenwicht worden gevonden tussen de totstandbrenging van het noodzakelijke ondernemingsklimaat, enerzijds, en het behoud van de economische en sociale cohesie, anderzijds. ” Uitslag van de stemming Vo´ o´ r: 76, tegen: 62, onthoudingen: 4


eurovoc_concepts:
Europol
Finland
monetary union
pension scheme
regulations for civil servants
remuneration of work

formats: html pdf print

text: 23. 9. 1999 EN Official Journal of the European Communities C 269/3 Initiative of the Republic of Finland with a view to adopting a Council Decision amending the Council Act of 3 December 1998 laying down the staff regulations applicable to Europol employees, with regard to the establishment of remuneration, pensions and other financial entitlements in euro THE COUNCIL OF THE EUROPEAN UNION, (1999/C 269/02) Having regard to the Convention on the establishment of a European Police Office (Europol Convention) (1), and in particular Article 30(3) thereof, Having regard to the initiative of the Republic of Finland, Having regard to the opinion of the Management Board of Europol, Having regard to the opinion of the European Parliament (2), Whereas: (1) on 31 December 1998 the Council adopted Regulation (EC) no 2866/98 on the convention rates between the euro and the currencies of the Member States adopting the euro (3); (2) it is desirable that all amounts mentioned in the Council Act of 3 December 1998 laying down the staff regulations applicable to Europol employees (4) be expressed in euro, HAS DECIDED AS FOLLOWS: Article 1 1. In the Council Act of 3 December 1998, the terms (cid:145)Dutch guilders(cid:146) and (cid:145)NLG(cid:146) shall be replaced by the term (cid:145)euro(cid:146) and (cid:145)EUR(cid:146) respectively and amounts expressed in Dutch guilders and NLG shall be replaced by their equivalent in euro units at the conversion rate laid down by the Council. 2. Subsequent to Council Decision of. adjusting the remuneration and allowances applicable to Europol employees (5), the Director of Europol shall effect the conversion into euro of the different financial entitlements referred to in the staff regulations on the basis of Regulation (EC) No 2866/98. The values established in accordance with paragraph 2 shall be published in the Official Journal of the 3. European Communities. This Decision shall be published in the Official Journal of the European Communities. Article 2 This Decision shall enter into force on the day following that of its adoption by the Council. Article 3 Done at Brussels,. For the Council The President. (1) OJ C 316, 27. 11. 1995, p. 2. (2) Opinion delivered on. (not yet published in the Official Journal). (3) OJ L 359, 31. 12. 1998, p. 1. (4) OJ C 26, 30. 1. 1999, p. 23. (5) See page 1 of this Official Journal


title: Iniciativa da República da Finlândia tendo em vista a adopção da decisão do Conselho que adapta as remunerações e os abonos e subsídios aplicáveis ao pessoal da Europol

eurovoc_concepts:
Europol
Finland
allowances and expenses
national implementing measure
remuneration of work

text: 23. 9. 1999 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 269/1 (Actos preparat(cid:243)rios em aplica(cid:231)ªo do t(cid:237)tulo VI do Tratado da Uniªo Europeia) CONSELHO Iniciativa da Repœblica da Finla(cid:136)ndia tendo em vista a adop(cid:231)ªo da decisªo do Conselho que adapta as remunera(cid:231)ıes e os abonos e subs(cid:237)dios aplicÆveis ao pessoal da Europol (1999/C 269/01) O CONSELHO DA UNIˆO EUROPEIA, Tendo em conta o acto do Conselho, de 3 de Dezembro de 1998, que aprova o Estatuto do pessoal da Europol (1), nomeadamente o artigo 44. o, Tendo em conta a inicitativa da Repœblica de Finla(cid:136)ndia, Tendo em conta o parecer do Parlamento Europeu (2), Tendo em conta a revisªo das remunera(cid:231)ıes dos agentes da Europol pelo Conselho de Administra(cid:231)ªo da Europol, Considerando o seguinte: (1) Na revisªo acima referida o Conselho de Administra(cid:231)ªo tomou em considera(cid:231)ªo as altera(cid:231)ıes no custo de vida em Haia, bem como as altera(cid:231)ıes nos vencimentos dos funcionÆrios pœblicos dos Estados- -Membros e as necessidades de recrutamento da Europol; (2) A revisªo justifica um aumento de 8,5 % das remunera(cid:231)ıes para o per(cid:237)odo compreendido entre a data em que foi fixada a remunera(cid:231)ªo inicial e 1 de Julho de 1999; (3) Compete ao Conselho, deliberando por unanimidade, adaptar as remunera(cid:231)ıes e os abonos e subs(cid:237)dios do pessoal da Europol com base na revisªo; (4) A presente adapta(cid:231)ªo nªo prejudica outras adapta(cid:231)ıes aplicÆveis a partir da data em que a Europol iniciar as suas actividades, se os custos de vida em Haia justificarem essas adapta(cid:231)ıes, DECIDE: O acto do Conselho, de 3 de Dezembro de 1998, Ø alterado como se segue, com efeitos desde 1 de Julho de 1999: Artigo 1. o a) O quadro dos vencimentos mensais de base no artigo 45. o Ø substitu(cid:237)do pelo que se segue: (1) JO C 26 de 30. 1. 1999, p. 23. (2) Parecer emitido em. (ainda nªo publicado no Jornal Oficial). C 269/2 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 23. 9. 1999 Escalıes 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Graus 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 «26 583 23 870 16 384 16 807 17 230 17 686 18 142 18 619 19 094 19 596 20 100 20 632 21 158 14 268 14 648 15 022 15 418 15 814 16 232 16 644 17 084 17 523 17 984 18 445 11 756 12 066 12 369 12 695 13 020 13 368 13 709 14 073 14 431 14 811 15 190 10 075 10 341 10 606 10 888 11 165 11 458 11 751 12 060 12 369 12 695 13 020 8 398 8 621 8 838 7 140 7 330 7 514 6 293 6 462 6 630 5 458 5 605 5 290 5 431 5 746 5 567 9 071 7 715 6 803 5 897 5 713 4 199 4 313 4 422 4 536 3 608 3 706 3 798 3 901 9 304 7 910 6 977 6 044 5 859 4 650 3 999 9 548 8 116 7 161 6 207 6 017 4 774 4 107 9 793 8 322 7 346 6 369 6 169 4 899 4 210 10 053 10 308 10 579 10 850 8 545 7 541 6 538 6 331 5 029 4 324 8 762 7 731 6 700 6 494 5 154 4 433 8 995 9 223 7 937 6 879 6 668 5 290 4 552 8 138 7 053 6 836 5 425 4 666»; b) No n. o 3 do artigo 59. o, o montante «1 650 florins neerlandeses» Ø substitu(cid:237)do por «1 791 florins neerlandeses»; c) No n. o 3 do artigo 59. o, o montante «3 300 florins neerlandeses» Ø substitu(cid:237)do por «3 581 florins neerlandeses»; d) No n. o 1 do artigo 60. o, o montante «440 florins neerlandeses» Ø substitu(cid:237)do por «478 florins neerlandeses»; e) No n. o 1 do artigo 2. o do anexo 5, o montante «460 florins neerlandeses» Ø substitu(cid:237)do por «500 florins neerlandeses»; f) No n. o 1 do artigo 3. o do anexo 5, o montante «20 000 florins neerlandeses» Ø substitu(cid:237)do por «21 700 florins neerlandeses»; g) No n. o 1 do artigo 5. o do anexo 5, o montante «4 500 florins neerlandeses» Ø substitu(cid:237)do por «4 883 florins neerlandeses»; h) No n. o 2 do artigo 3. o do anexo 5, o montante «27 000 florins neerlandeses» Ø substitu(cid:237)do por «29 295 florins neerlandeses»; i) No n. o 1 do artigo 4. o do anexo 5, o montante «2 000 florins neerlandeses» Ø substitu(cid:237)do por «2 170 florins neerlandeses»; j) No n. o 1 do artigo 4. o do anexo 5, o montante «1 500 florins neerlandeses» Ø substitu(cid:237)do por «1 628 florins neerlandeses»; k) No n. o 1 do artigo 4. o do anexo 5, o montante «1 000 florins neerlandeses» Ø substitu(cid:237)do por «1 085 florins neerlandeses»; l) No n. o 1 do artigo 4. o do anexo 5, o montante «800 florins neerlandeses» Ø substitu(cid:237)do por «868 florins neerlandeses»; m) No artigo 5. o do anexo 5, o montante «3 000 florins neerlandeses» Ø substitu(cid:237)do por «3 255 florins neerlandeses»; n) No artigo 5. o do anexo 5, o montante «4 000 florins neerlandeses» Ø substitu(cid:237)do por «4 340 florins neerlandeses»; o) No artigo 5. o do anexo 5, o montante «5 000 florins neerlandeses» Ø substitu(cid:237)do por «5 425 florins neerlandeses»; p) No n. o 3 do artigo 7. o do anexo 5, o montante «0,40 florins neerlandeses» Ø substitu(cid:237)do por «0,44 florins neerlandeses». Artigo 2. o A presente decisªo serÆ publicada no Jornal Oficial das Comunidades Europeias. Artigo 3. o A presente decisªo entra em vigor no dia seguinte ao da sua aprova(cid:231)ªo pelo Conselho. Feito. Pelo Conselho. Presidente


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 2031/1999 af 23. september 1999 om fastsættelse af eksportrestitutionerne for korn, mel, grove gryn og fine gryn af hvede eller rug

eurovoc_concepts:
cereal flour
cereals
export refund
groat
meal

formats: pdf print

text: 24. 9. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 251/7 KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 2031/1999 af 23. september 1999 om fastsættelse af eksportrestitutionerne for korn, mel, grove gryn og fine gryn af hvede eller rug KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR — under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, under henvisning til Rådets forordning (EØF) nr. 1766/92 af 30. juni 1992 om den fælles markedsordning for korn (1), senest ændret ved forordning (EF) nr. 1253/1999 (2), særlig artikel 13, stk. 2, og ud fra følgende betragtninger: (1) (2) I henhold til artikel 13 i forordning (EØF) nr. 1766/92 kan forskellen mellem noteringerne eller priserne på verdensmarkedet for de produkter, der er nævnt i artikel 1 i forordningen, og priserne på disse produkter inden for Fællesskabet udlignes ved en eksportrestitution; restitutionerne skal fastsættes under hensyntagen til de elementer, der er nævnt i artikel 1 i Kommissionens forordning (EF) nr. 1501/95 af 29. juni 1995 om visse gennemførelsesbestemmelser til Rådets forordning (EØF) nr. 1766/92 for så vidt angår ydelse af eksportrestituti- oner for korn samt om de foranstaltninger, der skal træffes inden for kornsektoren i tilfælde af markedsfor- styrrelser (3), senest ændret ved forordning (EF) nr. 2513/ 98 (4); (3) restitutionen for mel, grove gryn og fine gryn af hvede og rug skal beregnes under hensyntagen til de korn- mængder, der er nødvendige til fremstilling af de pågæl- (4) (5) (6) (7) dende varer; disse mængder er fastsat i forordning (EF) nr. 1501/95; situationen på verdensmarkedet eller visse markeder kan nødvendiggøre, at restitutionen for visse varer differen- tieres efter deres bestemmelsessted; restitutionen skal måneden; den kan ændres inden for dette tidsrum; fastsættes mindst en gang om anvendelsen af disse bestemmelser på den nuværende markedssituation for korn, særlig på noteringerne eller priserne på disse produkter inden for Fællesskabet og på verdensmarkedet, fører til at fastsætte restitutionen til de beløb, som er angivet i bilaget; de i denne forordning fastsatte foranstaltninger er i over- ensstemmelse med udtalelse fra Forvaltningskomitéen for Korn — UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 Eksportrestitutionerne ved udførsel i uforarbejdet stand af de i artikel 1, i forordning (EØF) nr. 1766/92 nævnte produkter, undtagen malt, fastsættes til de i bilaget angivne beløb. litra a), b) og c), Denne forordning træder i kraft den 24. september 1999. Artikel 2 Denne medlemsstat. forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver Udfærdiget i Bruxelles, den 23. september 1999. På Kommissionens vegne Franz FISCHLER Medlem af Kommissionen (1) EFT L 181 af 1. 7. 1992, s. 21. (2) EFT L 160 af 26. 6. 1999, s. 18. (3) EFT L 147 af 30. 6. 1995, s. 7. (4) EFT L 313 af 21. 11. 1998, s. 16. L 251/8 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 24. 9. 1999 BILAG til Kommissionens forordning af 23. september 1999 om fastsættelse af eksportrestitutionerne for korn, mel, grove gryn og fine gryn af hvede eller rug Produktkode Bestemmelse (1) Restitutionsbeløb Produktkode Bestemmelse (1) Restitutionsbeløb (EUR/t) (EUR/t) — 01 — 03 02 03 02 — 03 02 — — — 01 — — 1001 10 00 9200 1001 10 00 9400 1001 90 91 9000 1001 90 99 9000 1002 00 00 9000 1003 00 10 9000 1003 00 90 9000 1004 00 00 9200 1004 00 00 9400 1005 10 90 9000 1005 90 00 9000 1007 00 90 9000 1008 20 00 9000 (1) Bestemmelserne er følgende: 01 Alle tredjelande. 02 Andere tredjelande. 03 Schweiz, Liechtenstein. — 0 — 17,25 0 52,50 0 — 18,75 0 — — — — — — 1101 00 11 9000 1101 00 15 9100 1101 00 15 9130 1101 00 15 9150 1101 00 15 9170 1101 00 15 9180 1101 00 15 9190 1101 00 90 9000 1102 10 00 9500 1102 10 00 9700 1102 10 00 9900 1103 11 10 9200 1103 11 10 9400 1103 11 10 9900 1103 11 90 9200 1103 11 90 9800 — 01 01 01 01 01 — — 01 — — 01 01 — 01 — — 37,25 34,75 32,00 29,75 27,75 — — 85,50 — — 15,00 (2) 13,40 (2) — 15,00 (2) — (2) Når dette produkt indeholder presset groft mel, ydes der ingen restitution. NB: Zonerne er angivet i Kommissionens ændrede forordning (EØF) nr. 2145/92 (EFT L 214 af 30. 7. 1992, s. 20)


title: Verordnung (EG) Nr. 2157/1999 der Europäischen Zentralbank vom 23. September 1999 über das Recht der Europäischen Zentralbank, Sanktionen zu verhängen (EZB/1999/4)

eurovoc_concepts:
European Central Bank
administrative sanction
fine
infringement procedure (EU)
statutory power
type of business

text: 12. 10. 1999 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 264/21 VERORDNUNG (EG) Nr. 2157/1999 DER EUROPÄISCHEN ZENTRALBANK über das Recht der Europäischen Zentralbank, Sanktionen zu verhängen vom 23. September 1999 (EZB/1999/4) DER EZB-RAT — gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft (nachfolgend als „EG-Vertrag“ bezeichnet), insbe- sondere auf Artikel 110 Absatz 3, die Satzung des Europä- ischen Systems der Zentralbanken und der Europäischen Zentralbank (nachfolgend als „Satzung“ bezeichnet), insbeson- dere auf Artikel 34. 3 und Artikel 19. 1, und die Verordnung (EG) Nr. 2532/98 des Rates vom 23. November 1998 über das Europäischen Recht zu der (nachfolgend als „Ratsverordnung“ bezeichnet), verhängen (1) insbesondere auf Artikel 6 Absatz 2; Zentralbank, Sanktionen in Erwägung nachstehender Gründe: (1) (2) (3) (4) (5) (6) Nach Artikel 34. 3 in Verbindung mit Artikel 43. 1 der Satzung, Nummer 8 des Protokolls Nr. 25 über einige Bestimmungen betreffend das Vereinigte Königreich von Großbritannien und Nordirland und Nummer 2 des Protokolls Nr. 26 über einige Bestimmungen betreffend Dänemark räumt diese Verordnung den nicht teilneh- menden Mitgliedstaaten keinerlei Rechte ein und erlegt ihnen keinerlei Pflichten auf. Die Ratsverordnung legt die Grenzen und Bedingungen fest, nach denen die Europäische Zentralbank (EZB) befugt ist, Unternehmen bei Nichteinhaltung der Verpflichtungen, die sich aus ihren Verordnungen und Entscheidungen ergeben, mit Geldbußen oder in regel- mäßigen Abständen zu zahlenden Strafgeldern zu belegen. In Artikel 6 Absatz 2 der Ratsverordnung wird die EZB mit der Regelungsbefugnis zur Festlegung der Verfahren ausgestattet, nach denen gemäß den Bestimmungen der Ratsverordnung Sanktionen verhängt werden können. Andere Verordnungen des Rates oder der EZB können für einzelne Bereiche bestimmte Sanktionen vorsehen und sich hinsichtlich der Grundsätze und Verfahren in bezug auf die Verhängung von Sanktionen auf die vorliegende Verordnung beziehen. Bei der Durchführung des Verfahrens zur Festlegung der entsprechenden Sanktion muß die EZB gewährleisten, daß die Verteidigungsrechte Dritter gemäß den allge- meinen Rechtsgrundsätzen und der Rechtsprechung des insbe- Gerichtshofs der Europäischen Gemeinschaften, sondere bestehenden Rechtsprechung hinsichtlich der Untersuchungsbefugnisse der Europä- ischen Kommission im Bereich Wettbewerb, soweit wie möglich berücksichtigt werden. gemäß der Dem Austausch von Informationen innerhalb des Europäischen (ESZB) hinsichtlich der Feststellung eines Verstoßes gegen der Zentralbanken Systems (1) ABl. L 318 vom 27. 11. 1998, S. 4. (7) (8) (9) Verordnungen oder Entscheidungen der EZB stehen keine rechtlichen Hindernisse entgegen. Bei der Einleitung eines Übertretungsverfahrens ist der Grundsatz „ne bis in idem“ zu beachten. Die Regelungen hinsichtlich der Befugnisse der EZB und der zuständigen nationalen Zentralbank im Rahmen des Übertretungsverfahrens müssen die effektive Durchfüh- rung einer sorgfältigen Untersuchung der zur Last gelegten Übertretung sowie gleichzeitig ein hohes Maß an Schutz der Verteidigungsrechte des betroffenen Unternehmens und die Wahrung der Vertraulichkeit des Übertretungsverfahrens gewährleisten. Um die effektive Ausübung der Befugnisse der EZB und der zuständigen nationalen Zentralbank zur Durchfüh- zu gewährleisten, rung des Übertretungsverfahrens können die Behörden der Mitgliedstaaten um Unterstüt- zung ersucht werden. (10) Das betroffene Unternehmen hat das Recht, nach Abschluß der Untersuchungsphase, falls zutreffend, des Übertretungsverfahrens und nach Erhalt der faktischen Ergebnisse der Untersuchung sowie nach Mitteilung der Beschwerdepunkte angehört zu werden. (11) (12) Für die Durchführung eines Übertretungsverfahrens gelten die Grundsätze der Vertraulichkeit und der Geheimhaltung. Die Vertraulichkeit und die Geheimhal- tung beeinträchtigen nicht die Verteidigungsrechte des betroffenen Unternehmens. Eine Entscheidung über eine Übertretung kann der weiteren Überprüfung durch den EZB-Rat unterliegen. Die verfahrensrechtlichen Bedingungen, unter denen eine solche Überprüfung stattfindet, sind festzulegen. (13) Die EZB kann entscheiden, ihre endgültigen Entschei- dungen über Sanktionen oder jegliche damit zusammen- hängenden Informationen zu veröffentlichen, um die Transparenz und die Effektivität ihres Rechts zur Verhängung von Sanktionen zu verbessern. Angesichts der besonderen Merkmale der Finanzmärkte ist die Veröffentlichung einer Entscheidung über die Verhän- gung einer Sanktion eine außergewöhnliche Maßnahme, die von der EZB nur nach angemessener Berücksichti- gung der Umstände des jeweiligen Falls, der voraussicht- lichen Auswirkungen einer solchen Entscheidung auf den Ruf des betroffenen Unternehmens und der legi- timen Unternehmens getroffen wird. Eine solche Entscheidung zur Veröffentli- chung muß den Grundsatz der Nichtdiskriminierung Geschäftsinteressen dieses L 264/22 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 12. 10. 1999 wahren und gleiche Wettbewerbsbedingungen sicher- stellen. In diesem Zusammenhang ist die Anhörung der zuständigen Aufsichtsbehörden vor einer Entscheidung zur Veröffentlichung wünschenswert. Die Veröffentli- chung einer Entscheidung über die Verhängung einer Sanktion legt in keinem Fall vertrauliche Informationen offen. (14) (15) Eine Entscheidung, die eine Zahlung auferlegt, ist gemäß Artikel 256 des EG-Vertrags zu vollstrecken. Die natio- nalen Zentralbanken können beauftragt werden, sämt- liche diesbezüglich erforderlichen Maßnahmen zu ergreifen. Im Interesse einer sicheren und effizienten administra- für die tiven Abwicklung erscheint es angebracht, Ahndung von geringfügigen Übertretungen ein verein- fachtes Übertretungsverfahren vorzusehen. (16) Die vorliegende Verordnung findet Anwendung bei Nichteinhaltung der Mindestreservepflicht gemäß Artikel 7 Absatz 1 der Verordnung (EG) Nr. 2531/98 des Rates vom 23. November 1998 über die Auferlegung einer Mindestreservepflicht durch die Europäische Zentral- bank (1) (nachfolgend als „Ratsverordnung über Mindest- reserven“ bezeichnet) innerhalb der in besagtem Artikel 7 Absatz 2 festgelegten Grenzen und Bedingungen. Die besonderen Merkmale der Fälle von Nichteinhaltung der Mindestreservepflicht gemäß Artikel 7 Absatz 1 der Ratsverordnung I über Mindestreserven rechtfertigen die Verabschiedung eines speziellen rechtlichen Rahmens, der eine zügige Durchführung des Verfahrens für die Verhängung von Sanktionen vorsieht, während gleich- zeitig die Verteidigungsrechte des betroffenen Unterneh- mens nicht verletzt werden. (17) Bei Ausübung der in Artikel 7 der Verordnung (EG). Nr. 2533/98 des Rates vom 23. November 1998 über die Erfassung statistischer Daten durch die Europäische Zentralbank (2) niedergelegten Befugnisse handelt die EZB in Übereinstimmung mit der Ratsverordnung und der vorliegenden Verordnung — HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: Artikel 1 Begriffsbestimmungen Im Sinne dieser Verordnung bezeichnet der Begriff „zuständige nationale Zentralbank“ die nationale Zentralbank des Mitglied- in dessen Zuständigkeitsbereich die zur Last gelegte staats, Übertretung erfolgt ist. Sonstige verwendete Begriffe sind gemäß ihrer in Artikel 1 der Ratsverordnung festgelegten Defi- nition zu verstehen. Artikel 2 Einleitung eines Übertretungsverfahrens Gegen das gleiche Unternehmen wird aufgrund des glei- (1) chen Sachverhalts nicht mehr als ein Übertretungsverfahren eingeleitet. Keine Entscheidung des Direktoriums der EZB oder (1) ABl. L 318 vom 27. 11. 1998, S. 1. (2) ABl. L 318 vom 27. 11. 1998, S. 8. der zuständigen nationalen Zentralbank darüber, ob ein Über- tretungsverfahren eingeleitet wird oder nicht, wird getroffen, solange sich diese nicht gegenseitig informiert und konsultiert haben. Vor einer Entscheidung über die Einleitung eines Über- (2) tretungsverfahrens kann die EZB und/oder die zuständige nationale Zentralbank sämtliche Informationen in bezug auf die zur Last gelegte Übertretung vom betroffenen Unternehmen verlangen. Das Direktorium der EZB oder, (3) falls zutreffend, die zuständige nationale Zentralbank sind auf Anfrage berechtigt, sich gegenseitig bei der Durchführung des Übertretungsverfah- rens zu unterstützen und zusammenzuarbeiten, insbesondere durch Übermittlung von sämtlichen Informationen, die als rele- vant erachtet werden. (4) Sofern zwischen den betroffenen Parteien nichts anderes vereinbart ist, geschieht jegliche Kommunikation zwischen der EZB oder, falls zutreffend, der zuständigen nationalen Zentral- bank und dem betroffenen Unternehmen in der Amtssprache der Gemeinschaft, die zugleich Amtssprache (oder eine der Amtssprachen) des Mitgliedstaats ist, in dessen Zuständigkeits- bereich die zur Last gelegte Übertretung erfolgt ist. Artikel 3 Befugnisse der EZB und der zuständigen nationalen Zentralbank (1) Um sämtlilche Informationen hinsichtlich der zur Last gelegten Übertretung zu erhalten, umfassen die der EZB und der zuständigen nationalen Zentralbank durch die Ratsverord- nung übertragenen Befugnisse zur Durchführung der Untersu- chung das Recht, nach sämtlichen Informationen zu suchen, und das Recht, ohne vorherige Unterrichtung des betroffenen Unternehmens Durchsuchungen vorzunehmen. Die Bediensteten der EZB oder, (2) falls zutreffend, der zuständigen nationalen Zentralbank, die gemäß den entspre- in den Räumlich- chenden internen Regelungen befugt sind, keiten des betroffenen Unternehmens nach Informationen zu suchen, üben ihre Befugnisse nach Vorlage einer offiziellen, gemäß den entsprechenden internen Regelungen ausgestellten schriftlichen Vollmacht aus. (3) In sämtlichen auf der Basis der der EZB oder, falls zutref- fend, der zuständigen nationalen Zentralbank übertragenen Befugnisse betroffene Unternehmen gerichteten Anfragen ist der Gegenstand und Zweck der Nachprüfung anzugeben. an das Artikel 4 Unterstützung durch die Behörden der Mitgliedstaaten (1) Die EZB oder, falls zutreffend, die zuständige nationale Zentralbank kann vorbeugend um die Unterstützung der Behörden der Mitgliedstaaten ersuchen. (2) Keine Behörde eines Mitgliedstaats kann in der Beurtei- lung der Notwendigkeit der Durchführung einer Untersuchung anstelle der EZB oder, falls zutreffend, der zuständigen natio- nalen Zentralbank handeln. 12. 10. 1999 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 264/23 Artikel 5 Mitteilung von Beschwerdepunkten (1) Die EZB oder, falls zutreffend, die zuständige nationale Zentralbank teilt dem betroffenen Unternehmen vor einer Entscheidung über die Verhängung einer Sanktion die takti- schen Ergebnisse jeder durchgeführten Untersuchung und die gegen das betroffene Unternehmen erhobenen Beschwerde- punkte schriftlich mit. (2) Die EZB oder, falls zutreffend, die zuständige nationale Zentralbank setzt in ihrer Mitteilung über Beschwerdepunkte eine Frist, innerhalb derer das betroffene Unternehmen gegen- über der EZB oder, falls zutreffend, der zuständigen nationalen Zentralbank schriftlich Stellung zu den erhobenen Beschwerde- punkten nehmen kann, unbeschadet der Möglichkeit der Stel- lungnahme im Rahmen einer mündlichen Anhörung, falls das betroffene Unternehmen in seiner schriftlichen Äußerung eine solche Anhörung verlangt hat. Diese Frist darf nicht weniger als 30 Werktage betragen und beginnt mit dem Zugang der in Absatz 1 oben genannten Mitteilung. (3) Nach Eingang der Antwort des betroffenen Unterneh- mens entscheidet die EZB oder, falls zutreffend, die zuständige nationale Zentralbank, ob weitere Untersuchungen zur Klärung noch offener Fragen durchzuführen sind. Eine Ergänzung der Mitteilung der Beschwerdepunkte gemäß Absatz 1 oben wird dem betroffenen Unternehmen nur übersandt, wenn die weiteren von der EZB oder, falls zutreffend, der zuständigen nationalen Zentralbank durchgeführten Ermittlungen dazu führen, daß dem betroffenen Unternehmen neue Tatsachen zur Last gelegt werden oder der Nachweis bestrittener Übertre- tungen auf eine geänderte Grundlage gestellt wird. (4) Die EZB berücksichtigt bei ihrer Entscheidung über die Verhängung einer Sanktion nur diejenigen Beschwerdepunkte, die dem betroffenen Unternehmen in der in Absatz 1 oben festgelegten Art und Weise mitgeteilt wurden und in bezug auf welche das betroffene Unternehmen Gelegenheit zur Stellung- nahme erhalten hat. Artikel 6 Rechte und Pflichten des betroffenen Unternehmens zutreffend, der (1) Das betroffene Unternehmen arbeitet in der Untersu- chungsphase des Übertretungsverfahrens mit der EZB oder, falls zuständigen nationalen Zentralbank zusammen. Das betroffene Unternehmen hat namentlich das Recht, Dokumente, Bücher oder Unterlagen bzw. Kopien oder Auszüge hieraus vorzulegen und sämtliche schriftlichen oder mündlichen Auskünfte zu erteilen. (2) Die Weigerung des betroffenen Unternehmens, den ihm von der EZB oder, falls zutreffend, der zuständigen nationalen Zentralbank in Ausübung ihrer Befugnisse gemäß dem Übertre- tungsverfahren auferlegten Pflichten nachzukommen, bzw. deren Nichteinhaltung oder Nichterfüllung kann einen ausrei- chenden Grund darstellen, ein Übertretungsverfahren gemäß den Bestimmungen der vorliegenden Verordnung einzuleiten, und die Verhängung von in regelmäßigen Abständen zu zahlenden Strafgeldern nach sich ziehen. (3) Das betroffene Unternehmen hat während des Übertre- tungsverfahrens das Recht auf Hinzuziehung eines rechtlichen Beistands. Sobald dem betroffenen Unternehmen eine Mitteilung (4) gemäß Artikel 5 Absatz 1 zugegangen ist, ist dieses berechtigt, die von der EZB oder, falls zutreffend, der zuständigen natio- nalen Zentralbank und sonstigen Materialien einzusehen, die als Beweis für die zur Last gelegte Übertretung dienen. zusammengestellten Dokumente (5) Sollte das betroffene Unternehmen in seiner schriftlichen Äußerung verlangen, auch im Rahmen einer mündlichen Anhörung angehört zu werden, wird diese zum festgesetzten Termin von zu diesem Zweck von der EZB oder, falls zutref- fend, der zuständigen nationalen Zentralbank bestellten Personen durchgeführt. Mündliche Anhörungen finden in den Räumlichkeiten der EZB oder der zuständigen nationalen Zentralbank statt. Mündliche Anhörungen sind nicht öffentlich. Anzuhörende Personen werden getrennt oder in Anwesenheit anderer, zur Sitzung geladener Personen angehört. Das betrof- fene Unternehmen kann innerhalb angemessener Grenzen vorschlagen, daß die EZB oder, falls zutreffend, die zuständige nationale Zentralbank Personen anhört, die einzelne Aspekte der schriftlichen Äußerung bestätigen könnten. (6) Der wesentliche Inhalt der Aussagen jeder angehörten Person wird zu Protokoll genommen, das von der betreffenden Person ausschließlich im Zusammenhang mit ihrer Aussage zu lesen und zu genehmigen ist. (7) Informationen und Aufforderungen seitens der EZB oder, falls zutreffend, der zuständigen nationalen Zentralbank, an einer mündlichen Anhörung teilzunehmen, werden den jeweiligen Empfängern per Einschreiben mit Rückschein oder persönlich gegen Empfangsbestätigung zugestellt. Artikel 7 Vertraulichkeit des Übertretungsverfahrens (1) Die Durchführung eines Übertretungsverfahrens unter- liegt den Grundsätzen der Vertraulichkeit und der Geheimhal- tung. Unbeschadet des Artikels 6 Absatz 4 erhält das betrof- (2) fene Unternehmen keinen Zugang zu Dokumenten oder sonstigen Materialien im Besitz der EZB oder, falls zutreffend, der zuständigen nationalen Zentralbank, die mit Rücksicht auf Dritte oder die EZB oder, falls zutreffend, die zuständige natio- nale Zentralbank als vertraulich gelten. Hierunter fallen insbe- sondere Dokumente oder sonstige Materialien, die Informa- tionen im Hinblick auf Geschäftsinteressen anderer Unter- nehmen enthalten, oder interne Dokumente der EZB, der zuständigen nationalen Zentralbank, anderer Institutionen bzw. Einrichtungen der Gemeinschaft oder anderer nationaler Zentralbanken, wie zum Beispiel Aktennotizen, Entwürfe und sonstige Arbeitsunterlagen. Artikel 8 Überprüfung der Entscheidung durch den EZB-Rat (1) Der EZB-Rat kann das betroffene Unternehmen, das Direktorium der EZB und/oder die zuständige nationale Zentralbank auffordern, zusätzliche Informationen zur Über- prüfung der Entscheidung des Direktoriums der EZB zur Verfü- gung zu stellen. L 264/24 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 12. 10. 1999 Der EZB-Rat bestimmt eine Frist, innerhalb derer die (2) Informationen zur Verfügung zu stellen sind. Diese beträgt jedoch nicht weniger als zehn Wektage. Artikel 9 Vollstreckung der Entscheidung (1) Ist die Entscheidung über die Verhängung einer Sanktion endgültig, kann der EZB-Rat nach Anhörung der zuständigen nationalen Aufsichtsbehörden beschließen, die Entscheidung oder damit zusammenhängende Informationen im Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften zu veröffentlichen. Ein solcher Beschluß zur Veröffentlichung trägt dem legitimen Interesse des betroffenen Unternehmens auf Wahrung seiner Geschäfts- interessen sowie darüber hinaus sonstigen Interessen einzelner Rechnung. (2) festgelegt, In der Entscheidung der EZB wird die Art und Weise in der die Zahlung der Sanktion erfolgen soll. Die EZB kann die nationale Zentralbank des Mitglied- (3) staats, in dessen Zuständigkeitsbereich die Vollstreckung der Sanktion fällt, auffordern, sämtliche diesbezüglich erforderli- chen Maßnahmen zu ergreifen. Die nationalen Zentralbanken berichten der EZB über die (4) Vollstreckung der Sanktion. (5) Die EZB erfaßt sämtliche für die Festlegung und die Vollstreckung der Sanktion relevanten Informationen in einer Akte, die für einen Zeitraum von mindestens fünf Jahren ab dem Zeitpunkt, an dem die Entscheidung über die Verhängung der Sanktion endgültig wird, aufzubewahren ist. Damit die EZB dieser Verpflichtung nachkommen kann, übergibt die zustän- dige nationale Zentralbank der EZB sämtliche in ihrem Besitz befindlichen, mit dem Übertretungsverfahren zusammenhän- genden Originaldokumente und -unterlagen. Artikel 10 Vereinfachtes Verfahren bei geringfügigen Übertretungen (1) Im Fall einer geringfügigen Übertretung kann das Direk- torium der EZB entscheiden, ein vereinfachtes Übertretungsver- fahren anzuwenden. Die Sanktionen, die nach diesem Verfahren verhängt werden, überschreiten den Betrag von 25 000 EUR nicht. (2) Das vereinfachte Verfahren umfaßt folgende Schritte: a) Das Direktorium der EZB teilt dem betroffenen Unter- nehmen die zur Last gelegte Übertretung mit. b) In der Mitteilung sind sämtliche Tatsachen, auf die sich der Nachweis der zur Last gelegten Übertretung stützt, sowie die entsprechende Sanktion enthalten. c) Das betroffene Unternehmen wird in der Mitteilung über die Tatsache, daß das vereinfachte Verfahren zur Anwendung kommt, sowie über sein Recht, diesem Verfahren innerhalb von zehn Werktagen nach Erhalt der Mitteilung zu wider- sprechen, in Kenntnis gesetzt. d) Widerspricht das betroffene Unternehmen vor Ablauf der in Buchstabe c) festgesetzten Frist, wird das Übertretungsver- fahren als eingeleitet betrachtet, und die Frist von 30 Werk- tagen, innerhalb derer das Recht auf Anhörung auszuüben ist, beginnt mit Ablauf der in Buchstabe c) festgesetzten Frist zu laufen. Wird vor Ablauf der in Buchstabe c) festgesetzten Frist kein Widerspruch erhoben, wird die Entscheidung des Direktoriums der EZB über die Verhängung einer Sanktion endgültig. (3) Dieser Artikel gilt unbeschadet des Verfahrens, das im Fall der Nichteinhaltung der Mindestreservepflicht gemäß Artikel 11 dieser Verordnung anzuwenden ist. Artikel 11 Verfahren bei Nichteinhaltung der Mindestreservepflicht (1) Für den Fall der Nichteinhaltung der Mindestreserve- pflicht gemäß Artikel 7 Absatz 1 der Ratsverordnung über Mindestreserven finden Artikel 2 Absätze 1 und 3, Artikel 3, 4 und 5 sowie Artikel 6 mit Ausnahme des Absatzes 3 dieser Verordnung keine Anwendung. Die in Artikel 8 Absatz 2 festgelegte Frist verringert sich auf fünf Werktage. (2) Das Direktorium der EZB kann die Kriterien, nach denen die in Artikel 7 Absatz 1 der Ratsverordnung über Mindestre- serven vorgesehenen Sanktionen verhängt werden, präzisieren und veröffentlichen. Diese Kriterien können in Form einer Mitteilung im Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften veröf- fentlicht werden. (3) Vor der Verhängung einer Sanktion gemäß Artikel 7 Absatz 1 der Ratsverordnung über Mindestreserven unterrichtet das Direktorium der EZB oder, in seinem Namen, die zustän- dige nationale Zentralbank das betroffene Unternehmen über die ihm zur Last gelegte Nichteinhaltung der Mindestreserve- pflicht und die entsprechende Sanktion. In der Mitteilung sind sämtliche relevanten Tatsachen der zur Last gelegten Nichtein- haltung enthalten, und das betroffene Unternehmen ist auch sofern es keine Einwände darüber zu unterrichten, daß, vorbringt, die Sanktion als durch eine Entscheidung des Direk- toriums der EZB verhängt gilt. Ab Zugang der Mitteilung hat das betroffene Unter- (4) nehmen fünf Werktage Zeit, um entweder — die zur Last gelegte Nichteinhaltung der Mindestreserve- pflicht anzuerkennen und der Zahlung der festgelegten Sanktion zuzustimmen, worauf das Übertretungsverfahren als beendet gilt, oder — schriftliche Informationen, Erläuterungen oder Einwände darzulegen, die in bezug auf eine Entscheidung, ob die Sanktion verhängt wird oder nicht, als relevant gelten können. Das betroffene Unternehmen kann darüber hinaus sämtliche relevanten Unterlagen beifügen, die den Inhalt seiner Erwiderung belegen. Die zuständige nationale Zentralbank leitet die Akte ohne unnötige Verzögerung an das Direktorium der EZB weiter, das daraufhin entscheidet, ob eine Sanktion verhängt wird oder nicht. (5) Trägt das betroffene Unternehmen innerhalb der festge- legten Frist keine schriftlichen Einwände vor, gilt die Sanktion als durch eine Entscheidung des Direktoriums der EZB verhängt. Nachdem die Entscheidung gemäß den Bestim- mungen der Ratsverordnung endgültig geworden ist, wird dem betroffenen Unternehmen der in der Mitteilung bestimmte Sanktionsbetrag belastet. 12. 10. 1999 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 264/25 Sind die in Absatz 4 erster Gedankenstrich und in (6) Absatz 5 oben vorgesehenen Bedingungen gegeben, unter- richtet die EZB oder, falls zutreffend, die zuständige nationale Zentralbank im Namen der EZB die zuständigen Aufsichtsbe- hörden schriftlich. Artikel 12 Fristen Unbeschadet (1) des Artikels 4 der Ratsverordnung beginnen die in der vorliegenden Verordnung vorgesehenen Fristen am auf den Zugang einer Mitteilung oder deren persön- liche Zustellung folgenden Tag. Sämtliche Mitteilungen seitens des betroffenen Unternehmens müssen vor Ablauf der entspre- chenden Frist beim Empfänger eingehen oder per Einschreiben an diesen versandt werden. Fällt der letzte Tag der Frist auf einen Samstag, Sonntag (2) oder einen Feiertag, verlängert sich diese bis zum Ende des folgenden Werktags. (3) Im Sinne der vorliegenden Verordnung gelten für die EZB als Feiertag die im Anhang zur vorliegenden Verordnung aufgeführten Feiertage, während für nationale Zentralbanken diejenigen gelten, die im jeweiligen Gebiet des Mitgliedstaats, in dem das betroffene Unternehmen seinen Sitz hat, als Feiertage gesetzlich festgelegt sind. Der Begriff „Werktag“ ist entspre- chend aufzufassen. Der Anhang zur vorliegenden Verordnung wird erforderlichenfalls von der EZB aktualisiert. Geschehen zu Frankfurt am Main am 23. September 1999. Im Auftrag des EZB-Rates Willem F. DUISENBERG Präsident L 264/26 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 12. 10. 1999 ANHANG (Indikativ) Liste der Feiertage (gemäß Artikel 12 Absatz 3) Die EZB hält folgende Feiertage ein: Neujahr Faschingsdienstag (½ Tag) Karfreitag Ostermontag Tag der Arbeit Jahrestag der Erklärung von Robert Schuman Christi Himmelfahrt Pfingstmontag Fronleichnam Tag der Deutschen Einheit Allerheiligen Heiligabend Erster Weihnachtsfeiertag Zweiter Weihnachtsfeiertag Silvester 1. Januar beweglich beweglich beweglich 1. Mai 9. Mai beweglich beweglich beweglich 3. Oktober 1. November 24. Dezember 25. Dezember 26. Dezember 31. Dezember


title: Stellungnahme des Beratenden Ausschusses für die Kontrolle von Unternehmenszusammenschlüssen anlässlich der 69. Sitzung am 23. September 1999 zu dem Entwurf einer Entscheidung in der Sache IV/M.1439 — Telia/Telenor

eurovoc_concepts:
Norway
Sweden
advisory committee (EU)
dominant position
merger control
telephone

text: C 43/2 DE Amtsblatt der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaften 9. 2. 2001 STELLUNGNAHME des Beratenden Ausschusses f(cid:252)r die Kontrolle von Unternehmenszusammenschl(cid:252)ssen anl(cid:228)sslich der 69. Sitzung am 23. September 1999 zu dem Entwurf einer Entscheidung in der Sache IV/M. 1439 (cid:151) Telia/Telenor (2001/C 43/02) 1. Der Ausschuss teilt die Auffassung der Kommission, dass das angemeldete Vorhaben einen Zusammen- schluss im Sinne des Artikel 3 Absatz 1 Buchstabe b) der Fusionskontrollverordnung darstellt und gemeinschaftsweite Bedeutung im Sinne des Artikel 1 Absatz 2 dieser Verordnung hat. 2. Der Ausschuss teilt die Auffassung der Kommission, dass durch den Zusammenschluss eine beherr- schende Stellung auf verschiedenen schwedischen und norwegischen M(cid:228)rkten f(cid:252)r Telefondienste und in bestimmten Bereichen der Fernsehverteilung, wie im Entscheidungsentwurf ausgef(cid:252)hrt wird, begr(cid:252)ndet oder verst(cid:228)rkt wird. 3. Der Ausschuss teilt die Auffassung der Kommission, dass die Begr(cid:252)ndung oder Verst(cid:228)rkung beherr- schender Stellungen durch die vertikale Integration von Telia und Telenor untermauert wird. 4. Der Ausschuss teilt die Auffassung der Kommission, dass die von den beteiligten Unternehmen ange- botenen Zusagen nicht ausreichen, um die Wettbewerbsprobleme, zu denen der Zusammenschluss Anlass gibt, auszur(cid:228)umen, und dass folglich wirksamer Wettbewerb im Gemeinsamen Markt im Sinne des Artikels 2 Absatz 3 der Fusionskontrollverordnung erheblich behindert w(cid:252)rde. 5. Der Ausschuss teilt die Auffassung der Kommission, dass der Zusammenschluss mit dem Gemeinsamen Markt und dem Funktionieren des EWR-Abkommens f(cid:252)r unvereinbar erkl(cid:228)rt werden sollte. 6. Der Ausschuss fordert die Kommission auf, den im Laufe der Er(cid:246)rterung dargelegten Aspekten Rech- nung zu tragen. 7. Der Ausschuss empfiehlt die Ver(cid:246)ffentlichung dieser Stellungnahme im Amtsblatt der Europ(cid:228)ischen Ge- meinschaften. ERG˜NZENDE STELLUNGNAHME des Beratenden Ausschusses f(cid:252)r die Kontrolle von Unternehmenszusammenschl(cid:252)ssen anl(cid:228)sslich seiner 70. Sitzung am 5. Oktober 1999 zu dem Entwurf einer Entscheidung in der Sache IV/M. 1439 (cid:151) Telia/Telenor (2001/C 43/03) 1. Der Ausschuss teilt die Auffassung der Kommission, dass es angezeigt war, Schwedens und Norwegens Antrag auf Fristverl(cid:228)ngerung f(cid:252)r die Unterbreitung von Verpflichtungszusagen gem(cid:228)(cid:223) Artikel 18 Absatz 2 der Verordnung (EG) Nr. 447/98 der Kommission stattzugeben. 2. Der Ausschuss teilt die Auffassung der Kommission, dass die von den beteiligten Unternehmen am 24. September gem(cid:228)(cid:223) Artikel 8 Absatz 2 der Fusionskontrollverordnung vorgeschlagenen Verpflichtun- gen ausreichen, um die Wettbewerbsprobleme, zu denen der Zusammenschluss Anlass gibt, auszur(cid:228)u- men, und dass folglich wirksamer Wettbewerb nicht im Sinne des Artikels 2 Absatz 3 der Verordnung erheblich behindert w(cid:252)rde. 3. Der Ausschuss teilt die Auffassung der Kommission, dass der Zusammenschluss folglich als mit dem Gemeinsamen Markt und dem Funktionieren des EWR-Abkommens vereinbar angesehen werden sollte. 4. Der Ausschuss fordert die Kommission auf, den im Laufe der Er(cid:246)rterung dargelegten Aspekten Rech- nung zu tragen. 5. Der Ausschuss empfiehlt die Ver(cid:246)ffentlichung dieser erg(cid:228)nzenden Stellungnahme im Amtsblatt der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaften


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 2028/1999 af 23. september 1999 om faste importværdier med henblik på fastsættelsen af indgangsprisen for visse frugter og grøntsager

eurovoc_concepts:
citrus fruit
fruit vegetable
grape
import price
pip fruit
stone fruit

text: 24. 9. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 251/1 I (Retsakter hvis offentliggørelse er obligatorisk) KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 2028/1999 af 23. september 1999 om faste importværdier med henblik på fastsættelsen af indgangsprisen for visse frugter og grøntsager KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR — (2) ved anvendelse af ovennævnte kriterier skal de faste importværdier fastsættes på de niveauer, der findes i bilaget til nærværende forordning — under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, under henvisning til Kommissionens forordning (EF) nr. 3223/ 94 af 21. december 1994 om gennemførelsesbestemmelser til importordningen for frugt og grøntsager (1), senest ændret ved forordning (EF) nr. 1498/98 (2), særlig artikel 4, stk. 1, og ud fra følgende betragtninger: (1) I forordning (EF) nr. 3223/94 fastsættes som følge af af de multilaterale resultaterne gennemførelsen af handelsforhandlinger under Uruguay-runden kriterierne for Kommissionens fastsættelse af de faste værdier ved import fra tredjelande for de produkter og perioder, der er anført i nævnte forordnings bilag; UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 De faste importværdier, der er omhandlet i artikel 4 i forord- ning (EF) nr. 3223/94, fastsættes som anført i tabellen i bilaget. Artikel 2 Denne forordning træder i kraft den 24. september 1999. Denne medlemsstat. forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver Udfærdiget i Bruxelles, den 23. september 1999. På Kommissionens vegne Franz FISCHLER Medlem af Kommissionen (1) EFT L 337 af 24. 12. 1994, s. 66. (2) EFT L 198 af 15. 7. 1998, s. 4. L 251/2 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 24. 9. 1999 til Kommissionens forordning af 23. september 1999 om faste importværdier med henblik på fastsættelsen af indgangsprisen for visse frugter og grøntsager BILAG KN-kode Tredjelandskode (1) (EUR/100 kg) Fast importværdi 0702 00 00 0707 00 05 0709 90 70 0805 30 10 0806 10 10 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 0808 20 50 0809 30 10, 0809 30 90 0809 40 05 052 999 052 628 999 052 999 052 388 512 524 528 999 052 064 400 999 064 388 400 512 528 804 999 052 064 999 052 999 052 060 064 066 400 624 999 69,8 69,8 85,5 125,1 105,3 61,6 61,6 85,8 64,9 61,0 60,7 65,8 67,6 103,9 55,0 230,5 129,8 36,9 61,6 51,0 87,0 43,9 53,7 55,7 79,9 60,2 70,1 109,4 109,4 59,2 60,3 62,8 79,3 118,5 171,2 91,9 (1) Den statistiske landefortegnelse, der er fastsat i Kommissionens forordning (EF) nr. 2645/98 (EFT L 335 af 10. 12. 1998, s. 22). Koden »999« repræsenterer »anden oprindelse«


title: Reglamento (CE) n° 2035/1999 de la Comisión, de 23 de septiembre de 1999, por el que se fija la restitución máxima a la exportación de avena en el marco de la licitación contemplada en el Reglamento (CE) n° 1897/1999

eurovoc_concepts:
award of contract
export refund
oats

text: L 251/12 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 24. 9. 1999 REGLAMENTO (CE) No 2035/1999 DE LA COMISIÓN de 23 de septiembre de 1999 por el que se fija la restitución máxima a la exportación de avena en el marco de la licitación contemplada en el Reglamento (CE) no 1897/1999 LA COMISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CEE) no 1766/92 del Consejo, de 30 de junio de 1992, por el que se establece la organización común de mercados en el sector de los cereales (1), cuya última modifi- cación la constituye el Reglamento (CE) no 1253/1999 (2), Visto el Reglamento (CE) no 1501/95 de la Comisión, de 29 de junio de 1995, por el que se establecen determinadas disposi- ciones de aplicación del Reglamento (CEE) no 1766/92 del Consejo en lo que respecta a la concesión de las restituciones a la exportación y a las medidas que deben adoptarse en caso de perturbación en el sector de los cereales (3), cuya última modifi- cación la constituye el Reglamento (CE) no 2513/98 (4), Visto el Reglamento (CE) no 1897/1999 de la Comisión, de 2 de septiembre de 1999, relativo a una medida especial de intervención para los cereales en Finlandia y en Suecia (5), y, en particular, su artículo 8, (1) (2) Considerando que el Reglamento (CE) no 1897/1999 ha abierto una licitación de la restitución de avena produ- cida en Finlandia y en Suecia y destinada a ser exportada de Finlandia y de Suecia a todos los países terceros; Considerando que, en virtud del artículo 8 del Regla- mento (CE) no 1897/1999, la Comisión, basándose en las ofertas comunicadas y con arreglo al procedimiento establecido en el artículo 23 del Reglamento (CEE) no 1766/92, puede decidir fijar una restitución máxima a la exportación siguiendo los criterios a que se refiere el artículo 1 del Reglamento (CE) no 1501/95; que, en este caso, el contrato se adjudicará al licitador o licitadores cuya oferta sea igual o inferior a a la restitución máxima; (3) (4) Considerando que la aplicación de los criterios preci- tados a la situación actual de los mercados de cereal considerado lleva a fijar la restitución máxima a la importe indicado en el artículo 1; exportación en el Considerando que las medidas previstas en el presente Reglamento se ajustan al dictamen del Comité de gestión de los cereales, HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Artículo 1 Para las ofertas comunicadas del 17 al 23 de septiembre de 1999 en el marco de la licitación contemplada en el Regla- mento (CE) no 1897/1999, la restitución máxima a la exporta- ción de avena se fijará en 59,60 EUR/t. Artículo 2 El presente Reglamento entrará en vigor el 24 de septiembre de 1999. El presente Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Bruselas, el 23 de septiembre de 1999. Por la Comisión Franz FISCHLER Miembro de la Comisión (1) DO L 181 de 1. 7. 1992, p. 21. (2) DO L 160 de 26. 6. 1999, p. 18. (3) DO L 147 de 30. 6. 1995, p. 7. (4) DO L 313 de 21. 11. 1998, p. 16. (5) DO L 233 de 3. 9. 1999, p. 10