title: Πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου που αφορά την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1628/1996 του Συμβουλίου σχετικά με τη βοήθεια για τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, την Κροατία, την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας και την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, ιδίως όσον αφορά τη δημιουργία της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας για την Ανασυγκρότηση (COM(1999)312 - C5-0062/1999 - 1999/0132(CNS))

eurovoc_concepts:
Bosnia and Herzegovina
Croatia
European Agency for Reconstruction
Kosovo
North Macedonia
Serbia and Montenegro
cooperation policy

text: 25. 2. 2000 EL Επι΄σηµη Εφηµερι΄δα των Ευρωπαι¨κω΄ν Κοινοτη΄των C 54/99 Πε΄µπτη, 16 Σεπτεµβρίου 1999 12. Ευρωπαι¨κο΄ς Οργανισµο΄ς Ανασυγκρο΄τησης * A5-0013/1999 Προ΄ταση κανονισµου΄ του Συµβουλι΄ου που αφορα΄ την τροποποι΄ηση του κανονισµου΄ (ΕΚ) αριθ. 1628/1996 του Συµβουλι΄ου σχετικα΄ µε τη βοη΄θεια για τη Βοσνι΄α και Ερζεγοβι΄νη, την Κροατι΄α, την Οµοσπονδιακη΄ ∆ηµοκρατι΄α της Γιουγκοσλαβι΄ας και την πρω΄ην Γιουγκοσλαβικη΄ ∆ηµοκρατι΄α της Μακε- ιδι΄ως ο΄σον αφορα΄ τη δηµιουργι΄α της Ευρωπαι¨κη΄ς Υπηρεσι΄ας για την Ανασυγκρο΄τηση δονι΄ας, (COM(1999)312 (cid:16) C5-0062/1999 (cid:16) 1999/0132(CNS)) Η εν λο΄γω προ΄ταση εγκρι΄νεται µε τις ακο΄λουθες τροποποιη΄σεις (1): ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ (Τροπολογι΄α 1) ∆ε΄κατη αιτιολογικη΄ σκε΄ψη Για την ανασυγκρο΄τηση, που θα αποτελε΄σει συµπλη΄ρωµα της ανθρωπιστικη΄ς βοη΄θειας, του Κοσσυφοπεδι΄ου θα απαιτηθει΄ η ταχει΄α εφαρµογη΄ ενο΄ς µεγα΄λου αριθµου΄ προγραµµα΄των µικρη΄ς κλι΄µακας, συνοδευτικω΄ν µε΄τρων για την επιστροφη΄ των προσφυ΄γων και η παρε΄µβαση ενο΄ς µεγα΄λου αριθµου΄ εµπειρογνωµο΄νων σε πολυ΄ δια- φοροποιηµε΄νους τοµει΄ς· Για την ανασυγκρο΄τηση, που θα αποτελε΄σει συµπλη΄ρωµα της ανθρωπιστικη΄ς βοη΄θειας, του Κοσσυφοπεδι΄ου θα απαιτηθει΄ η ταχει΄α εφαρµογη΄ ενο΄ς µεγα΄λου αριθµου΄ προγραµµα΄των µικρη΄ς κλι΄µακας, συνοδευτικω΄ν µε΄τρων για την επιστροφη΄ των προσφυ΄γων και η παρε΄µβαση ενο΄ς µεγα΄λου αριθµου΄ εµπειρογνωµο΄νων σε πολυ΄ δια- φοροποιηµε΄νους τοµει΄ς· σε αυτα΄ περιλαµβα΄νονται µε΄τρα στη΄ρι- ξης για τους τοµει΄ς των δηµοκρατικω΄ν θεσµω΄ν και της κοινω- νι΄ας των πολιτω΄ν, του νοµικου΄ συστη΄µατος, των µε΄σων ενηµε΄ρωσης, της εκπαι΄δευσης, του κοινωνικου΄ συστη΄µατος και του συστη΄µατος δηµο΄σιας υγει΄ας· (Τροπολογι΄α 2) Αιτιολογικη΄ σκε΄ψη 10α (νε΄α) Οι προσπα΄θειες ανασυγκρο΄τησης στο Κοσσυφοπε΄διο µπορει΄ να αποβου΄ν αποτελεσµατικε΄ς µο΄νο αν πραγµατοποιου΄νται σε συνεργασι΄α µε το λαο΄ του Κοσσυφοπεδι΄ου. Οι Κοσσυφοπεδι΄- τες εφα΄ρµοζαν ε΄να παρα΄λληλο οικονοµικο΄, πολιτικο΄ και κοι- νωνικο΄ συ΄στηµα τα τελευται΄α δε΄κα χρο΄νια, και θα η΄ταν προ- τιµο΄τερο να αξιοποιηθει΄ τω΄ρα αυτη΄ τους η εµπειρι΄α παρα΄ να χαθει΄. Ει΄ναι προ΄θυµοι να συµβα΄λλουν στην ανοικοδο΄µηση της χω΄ρας τους και πρε΄πει ως εκ του΄του να βοηθηθου΄ν στο να συµµετα΄σχουν και να συνεισφε΄ρουν στα σχε΄δια της ΕΕ. (Τροπολογι΄α 3) ∆ε΄κατη ε΄κτη αιτιολογικη΄ σκε΄ψη Τα προγρα΄µµατα ανασυγκρο΄τησης πρε΄πει να τυγχα΄νουν διαχει΄ρισης επιτο΄που και κατα΄ συνε΄πεια η ε΄δρα της Υπηρεσι΄ας, πρε΄πει να εγκα- τασταθει΄ στην Πριστι΄να και να προβλεφθει΄ να µπορει΄ να ει΄ναι παρου΄σα, για επιχειρησιακου΄ς λο΄γους, στα Σκο΄πια και σε α΄λλες τοποθεσι΄ες της περιοχη΄ς· Τα προγρα΄µµατα ανασυγκρο΄τησης πρε΄πει να τυγχα΄νουν διευ΄θυν- σης και διαχει΄ρισης επιτο΄που και κατα΄ συνε΄πεια η ε΄δρα της Υπη- ρεσι΄ας, πρε΄πει να εγκατασταθει΄ στην Πριστι΄να και να επιτραπει΄ στο επιχειρησιακο΄ της κε΄ντρο να εργασθει΄ αυτο΄νοµα, προκει- µε΄νου να αρχι΄σει το ε΄ργο ανασυγκρο΄τησης στο Κοσσυφοπε΄- διο. (Τροπολογι΄α 4) ∆ε΄κατη ο΄γδοη αιτιολογικη΄ σκε΄ψη Η Επιτροπη΄ θα πρε΄πει να φροντι΄ζει να εξασφαλι΄ζει τον συντονισµο΄ της συνδροµη΄ς στην ανασυγκρο΄τηση µε την Ευρωπαι¨κη΄ Τρα΄πεζα Επενδυ΄σεων και µε τους διεθνει΄ς χρηµατοδοτικου΄ς οργανισµου΄ς καθω΄ς και µε την Ύπατη Αρµοστει΄α των Ηνωµε΄νων Εθνω΄ν για τους προ΄σφυγες· η Υπηρεσι΄α κατα΄ την υλοποι΄ηση των προγραµµα΄- των πρε΄πει να φροντι΄ζει για την τη΄ρηση των αποφα΄σεων που ε΄χουν ληφθει΄ στο πλαι΄σιο αυτου΄ του συντονισµου΄· Η Επιτροπη΄ θα πρε΄πει να φροντι΄ζει να εξασφαλι΄ζει τον συντονισµο΄ της συνδροµη΄ς στην ανασυγκρο΄τηση µε την Ευρωπαι¨κη΄ Τρα΄πεζα Επενδυ΄σεων και µε τους διεθνει΄ς χρηµατοδοτικου΄ς οργανισµου΄ς, µε την Ύπατη Αρµοστει΄α των Ηνωµε΄νων Εθνω΄ν για τους προ΄σφυ- γες, καθω΄ς και µε τους συναφει΄ς µη κυβερνητικε΄ς οργανω΄σεις (ΜΚΟ)· η Υπηρεσι΄α κατα΄ την υλοποι΄ηση των προγραµµα΄των πρε΄πει να φροντι΄ζει για την τη΄ρηση των αποφα΄σεων που ε΄χουν ληφθει΄ στο πλαι΄σιο αυτου΄ του συντονισµου΄· (1) Συ΄µφωνα µε το α΄ρθρο 69 του Κανονισµου΄, η ψηφοφορι΄α για το νοµοθετικο΄ ψη΄φισµα αναβλη΄θηκε. C 54/100 Πε΄µπτη, 16 Σεπτεµβρίου 1999 Επι΄σηµη Εφηµερι΄δα των Ευρωπαι¨κω΄ν Κοινοτη΄των EL 25. 2. 2000 ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ (Τροπολογι΄α 5) Αιτιολογικη΄ σκε΄ψη 18α (νε΄α) Οι δραστηριο΄τητες του Ευρωπαι¨κου΄ γραφει΄ου ανθρωπιστικη΄ς βοη΄θειας εκτα΄κτου ανα΄γκης (ECHO) και το ε΄ργο της Υπηρε- σι΄ας δεν πρε΄πει να διεκπεραιω΄νονται απο΄ δυ΄ο διαφορετικε΄ς δοµε΄ς οι οποι΄ες συντηρου΄νται απλω΄ς και µο΄νο για τη δια΄θεση της κοινοτικη΄ς ενι΄σχυσης. Η ανα΄πτυξη της Υπηρεσι΄ας πρε΄πει ως εκ του΄του να συµβαδι΄ζει µε τη σταδιακη΄ µει΄ωση των δρα- στηριοτη΄των του ECHO· (Τροπολογι΄α 6) Εικοστη΄ δευ΄τερη αιτιολογικη΄ σκε΄ψη Ει΄ναι σκο΄πιµο να συνδεθου΄ν τα κρα΄τη µε΄λη µε τις δραστηριο΄τητες της Υπηρεσι΄ας και να καθιερω΄σουν την συµµετοχη΄ τους στο διοι- κητικο΄ συµβου΄λιο καθω΄ς και να καθορι΄σουν τους τρο΄πους συ΄µ- φωνα µε τους οποι΄ους θα πρε΄πει να γνωµοδοτου΄ν για τις αποφα΄- σεις σχετικα΄ µε τα προγρα΄µµατα και τα ε΄ργα· Ει΄ναι σκο΄πιµο να συνδεθου΄ν τα κρα΄τη µε΄λη µε τις δραστηριο΄τητες της Υπηρεσι΄ας και να γνωµοδοτου΄ν για τις αποφα΄σεις σχετικα΄ µε τα προγρα΄µµατα και τα ε΄ργα µε΄σω των αντιπροσω΄πων τους στην συµβουλευτικη΄ επιτροπη΄ υπο΄ την προεδρι΄α της Επιτροπη΄ς· (Τροπολογι΄α 7) Αιτιολογικη΄ σκε΄ψη 23α (νε΄α) Πρε΄πει να προβλεφθει΄ εξ αρχη΄ς µι΄α πλη΄ρης και αποτελεσµα- τικη΄ σειρα΄ µε΄τρων για την προστασι΄α απο΄ την απα΄τη και τη διαφθορα΄. Το Γραφει΄ο για την Καταπολε΄µηση της Απα΄της (OLAF) πρε΄πει να ασκει΄ τις ελεγκτικε΄ς αρµοδιο΄τητε΄ς του χωρι΄ς κανενο΄ς ει΄δους περιορισµο΄. Γι’ αυτο΄ το σκοπο΄ ιδι΄ως ει΄ναι αναγκαι΄α η υ΄παρξη διατα΄ξεων σχετικα΄ µε τους επιτο΄- πιους ελε΄γχους κατα΄ την παραλαβη΄ της βοη΄θειας. (Τροπολογι΄α 8) Αιτιολογικη΄ σκε΄ψη 26 Ει΄ναι σκο΄πιµο να προβλεφθει΄ η συµµετοχη΄ των χωρω΄ν που επωφε- λου΄νται των προγραµµα΄των PHARE και MEDA στην εφαρµογη΄ του προγρα΄µµατος που προβλε΄πεται απο΄ τον κανονισµο΄ (ΕΚ) αριθ. 1628/96· Ει΄ναι σκο΄πιµο να προβλεφθει΄ η συµµετοχη΄ των χωρω΄ν που επωφε- λου΄νται των προγραµµα΄των PHARE και MEDA καθω΄ς και των χωρω΄ν της Νοτιοανατολικη΄ς Ευρω΄πης στην εφαρµογη΄ του προ- γρα΄µµατος που προβλε΄πεται απο΄ τον κανονισµο΄ (ΕΚ) αριθ. 1628/96· (Τροπολογι΄α 9) ΑΡΘΡΟ 1, ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 1 Άρθρο 4, παρα΄γραφος 3, εδα΄φιο 1α (νε΄ο) (Κανονισµο΄ς (ΕΚ) αριθ. 1628/96 ) Τα προγρα΄µµατα πρε΄πει να εκτελεσθου΄ν ο΄σο το δυνατο΄ν πιο α΄µεσα σε συνεργασι΄α µε τον τοπικο΄ πληθυσµο΄ και µετα΄ απο΄ συνεννο΄ηση µε τον ειδικο΄ απεσταλµε΄νο του ΟΗΕ για τον διοι- κητικο΄ µηχανισµο΄ του Κοσσυφοπεδι΄ου. (Τροπολογι΄α 10) ΑΡΘΡΟ 1, ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 4, ΣΗΜΕΙΟ α) Άρθρο 9 παρα΄γραφοι 1 και 2 (Κανονισµο΄ς (ΕΚ) αριθ. 1628/96 ) Η συµµετοχη΄ στις προσκλη΄σεις υποβολη΄ς προσφορω΄ν και στις συµ- βα΄σεις ει΄ναι ανοικτη΄, επι΄ ι΄σοις ο΄ροις σε ο΄λα τα φυσικα΄ και νοµικα΄ προ΄σωπα των κρατω΄ν µελω΄ν και των δικαιου΄χων κρατω΄ν, καθω΄ς και σ’ αυτα΄ των κρατω΄ν που επωφελου΄νται των προγραµµα΄των PHARE και MEDA. Η συµµετοχη΄ στις προσκλη΄σεις υποβολη΄ς προσφορω΄ν και στις συµ- βα΄σεις ει΄ναι ανοικτη΄, επι΄ ι΄σοις ο΄ροις σε ο΄λα τα φυσικα΄ και νοµικα΄ προ΄σωπα των κρατω΄ν µελω΄ν και των δικαιου΄χων κρατω΄ν, καθω΄ς και σ’ αυτα΄ των κρατω΄ν που επωφελου΄νται των προγραµµα΄των PHARE και MEDA και των χωρω΄ν της Νοτιοανατολικη΄ς Ευρω΄πης. 25. 2. 2000 EL Επι΄σηµη Εφηµερι΄δα των Ευρωπαι¨κω΄ν Κοινοτη΄των C 54/101 ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ Πε΄µπτη, 16 Σεπτεµβρίου 1999 ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ (Τροπολογι΄α 11) ΑΡΘΡΟ 1, ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 4, ΣΗΜΕΙΟ β) Άρθρο 9, παρα΄γραφος 3 (Κανονισµο΄ς (ΕΚ) αριθ. 1628/96 ) Θεωρου΄νται νοµικα΄ προ΄σωπα ενο΄ς κρα΄τους µε΄λους, ενο΄ς δικαιου΄- χου κρα΄τους, ενο΄ς κρα΄τους επωφελουµε΄νου των προγραµµα΄των PHARE και MEDA τα νοµικα΄ προ΄σωπα τα οποι΄α ε΄χουν συσταθει΄ συ΄µφωνα µε τη νοµοθεσι΄α κρα΄τους µε΄λους, δικαιου΄χου κρα΄τους, κρα΄τους επωφελουµε΄νου των προγραµµα΄των PHARE και MEDA των οποι΄ων η κεντρικη΄ διοι΄κηση η΄ το κε΄ντρο λη΄ψης αποφα΄σεων ευρι΄σκεται στα εδα΄φη ο΄που εφαρµο΄ζεται η Συνθη΄κη για την ι΄δρυση της Ευρωπαι¨κη΄ς Κοινο΄τητας η΄ στα επωφελου΄µενα κρα΄τη η΄ στα δικαιου΄χα των προγραµµα΄των PHARE και MEDA κρα΄τη, τα οποι΄α ε΄χουν εκει΄ στην καταστατικη΄ ε΄δρα τους ο΄ταν οι δραστηριο΄τητε΄ς τους παρουσια΄ζουν πραγµατικη΄ και συνεχη΄ σχε΄ση µε την οικονοµι΄α των εν λο΄γω εδαφω΄ν η΄ κρατω΄ν. Θεωρου΄νται νοµικα΄ προ΄σωπα ενο΄ς κρα΄τους µε΄λους, ενο΄ς δικαιου΄- χου κρα΄τους, ενο΄ς κρα΄τους επωφελουµε΄νου των προγραµµα΄των PHARE και MEDA τα νοµικα΄ προ΄σωπα τα οποι΄α ε΄χουν συσταθει΄ συ΄µφωνα µε τη νοµοθεσι΄α κρα΄τους µε΄λους η΄ χω΄ρας της Νοτιοα- νατολικη΄ς Ευρω΄πης, δικαιου΄χου κρα΄τους, κρα΄τους επωφελουµε΄- νου των προγραµµα΄των PHARE και MEDA η΄ χω΄ρας της Νοτιοα- νατολικη΄ς Ευρω΄πης, των οποι΄ων η κεντρικη΄ διοι΄κηση η΄ το κε΄ντρο λη΄ψης αποφα΄σεων ευρι΄σκεται στα εδα΄φη ο΄που εφαρµο΄ζεται η Συν- θη΄κη για την ι΄δρυση της Ευρωπαι¨κη΄ς Κοινο΄τητας η΄ στα επωφελου΄- µενα κρα΄τη η΄ στα δικαιου΄χα των προγραµµα΄των PHARE και MEDA κρα΄τη η΄ στις χω΄ρες της Νοτιανατολικη΄ς Ευρω΄πης τα οποι΄α ε΄χουν εκει΄ στην καταστατικη΄ ε΄δρα τους ο΄ταν οι δραστηριο΄- τητε΄ς τους παρουσια΄ζουν πραγµατικη΄ και συνεχη΄ σχε΄ση µε την οικονοµι΄α των εν λο΄γω εδαφω΄ν η΄ κρατω΄ν. (Τροπολογι΄α 12) ΑΡΘΡΟ 1, ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 7 Άρθρο 12, παρα΄γραφοι 1 ε΄ως 3 (Κανονισµο΄ς (ΕΚ) αριθ. 1628/96 ) Η Επιτροπη΄ επικουρει΄ται απο΄ επιτροπη΄ διαχει΄ρισης, εφεξη΄ς «η 1. επιτροπη΄», που αποτελει΄ται απο΄ αντιπροσω΄πους των κρατω΄ν µελω΄ν και της οποι΄ας ει΄ναι προ΄εδρος ο αντιπρο΄σωπος της Επιτροπη΄ς. Η επιτροπη΄ ενεργει΄ συ΄µφωνα µε την διαδικασι΄α που προβλε΄- 2. πεται στο α΄ρθρο 4 της απο΄φασης 1999/…/ΕΚ [επιτροπολογι΄α]. Το χρονικο΄ δια΄στηµα που προβλε΄πεται στην παρα΄γραφο 3 του εν λο΄γω α΄ρθρου ει΄ναι ενο΄ς µηνο΄ς το πολυ΄. Η επιτροπη΄ µπορει΄ να εξετα΄σει οιοδη΄ποτε α΄λλο ζη΄τηµα σχε- 3. τικα΄ µε την εφαρµογη΄ του παρο΄ντος κανονισµου΄ το οποι΄ο µπορει΄ να της υποβα΄λει ο προ΄εδρο΄ς της, ενδεχοµε΄νως υ΄στερα απο΄ αι΄τηση του αντιπροσω΄που κρα΄τους µε΄λους, και ιδι΄ως οιοδη΄ποτε θε΄µα σχε- τι΄ζεται µε τον προγραµµατισµο΄ των δρα΄σεων, την εφαρµογη΄ τους εν γε΄νει και τις συγχρηµατοδοτη΄σεις. Η Επιτροπη΄ επικουρει΄ται απο΄ συµβουλευτικη΄ επιτροπη΄, εφε- 1. ξη΄ς «η επιτροπη΄», που αποτελει΄ται απο΄ αντιπροσω΄πους των κρατω΄ν µελω΄ν και της οποι΄ας ει΄ναι προ΄εδρος ο αντιπρο΄σωπος της Επιτρο- πη΄ς. Η επιτροπη΄ ενεργει΄ συ΄µφωνα µε την διαδικασι΄α που προβλε΄- 2. πεται στο α΄ρθρο 3 της απο΄φασης 1999/0468/ΕΚ (1) της 28ης Ιουνι΄ου 1999. (1) EE L 184 της 17. 7. 1999, σελ. 23 Η επιτροπη΄ µπορει΄ να εξετα΄σει οιοδη΄ποτε α΄λλο γενικο΄ 3. ζη΄τηµα σχετικα΄ µε την εφαρµογη΄ του παρο΄ντος κανονισµου΄ το οποι΄ο µπορει΄ να της υποβα΄λει ο προ΄εδρο΄ς της. (Τροπολογι΄α 14) ΑΡΘΡΟ 1, ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 9 Άρθρο 14 (Κανονισµο΄ς (ΕΚ) αριθ. 1628/96) Όσον αφορα΄ τα προγρα΄µµατα ανασυγκρο΄τησης και επιστροφη΄ς των προσφυ΄γων σε πρω΄τη φα΄ση στο Κοσσυφοπε΄διο, και, ο΄ταν θα το επιτρε΄πουν οι συνθη΄κες, σε α΄λλες περιοχε΄ς της Οµοσπονδιακη΄ς ∆ηµοκρατι΄ας της Γιουγκοσλαβι΄ας, η Επιτροπη΄ µπορει΄ να εξουσιο- δοτη΄σει για την εκτε΄λεση΄ τους µια Υπηρεσι΄α. Τα προγρα΄µµατα αυτα΄ αποτελου΄ν το αντικει΄µενο απο΄φασης της Επιτροπη΄ς. Όσον αφορα΄ τα προγρα΄µµατα ανασυγκρο΄τησης και επιστροφη΄ς των προσφυ΄γων σε πρω΄τη φα΄ση στο Κοσσυφοπε΄διο, και, ο΄ταν θα το επιτρε΄πουν οι συνθη΄κες, σε α΄λλες περιοχε΄ς της Οµοσπονδιακη΄ς ∆ηµοκρατι΄ας της Γιουγκοσλαβι΄ας, η Επιτροπη΄ διαχειρι΄ζεται την εκτε΄λεση΄ τους µε΄σω επιτο΄πιας Υπηρεσι΄ας. Η Υπηρεσι΄α εκτελει΄ τα εν λο΄γω προγρα΄µµατα υπο΄ την καθοδη΄γηση των εκτελεστι- κω΄ν εξουσιω΄ν και τη ευθυ΄νη της Επιτροπη΄ς. Για το σκοπο΄ αυτο΄ δηµιουργει΄ται η Ευρωπαι¨κη΄ Υπηρεσι΄α για την Ανασυγκρο΄τηση, που στο εξη΄ς καλει΄ται «η Υπηρεσι΄α», µε στο΄χο την εφαρµογη΄ των ανωτε΄ρω προγραµµα΄των ανασυγκρο΄τησης και επιστροφη΄ς των προσφυ΄γων, που αναφε΄ρονται στο πρω΄το εδα΄φιο. C 54/102 Πε΄µπτη, 16 Σεπτεµβρίου 1999 Επι΄σηµη Εφηµερι΄δα των Ευρωπαι¨κω΄ν Κοινοτη΄των EL 25. 2. 2000 ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ (Τροπολογι΄α 15) ΑΡΘΡΟ 1, ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 9 Άρθρο 14, εδα΄φιο 2α, (νε΄ο) (Κανονισµο΄ς (ΕΚ) αριθ. 1628/96 ) Κα΄θε απο΄φαση για την επε΄κταση των δραστηριοτη΄των της Υπηρεσι΄ας σε α΄λλες περιοχε΄ς της Οµοσπονδιακη΄ς ∆ηµοκρα- τι΄ας της Γιουγκοσλαβι΄ας εκτο΄ς απο΄ το Κοσσυφοπε΄διο, συµπε- ριλαµβανοµε΄νων των λεπτοµερειω΄ν προσδιορισµου΄ των οντο- τη΄των που αναφε΄ρονται στο α΄ρθρο 3, λαµβα΄νεται απο΄ το Συµβου΄λιο µε ειδικη΄ πλειοψηφι΄α κατο΄πιν προτα΄σεως της Επι- τροπη΄ς και κατο΄πιν διαβουλευ΄σεως µε το Ευρωπαι¨κο΄ Κοινο- βου΄λιο. Βα΄σει της απο΄φασης αυτη΄ς, η Υπηρεσι΄α µπορει΄ να καθορι΄ζει α΄λλα επιχειρησιακα΄ κε΄ντρα. (Τροπολογι΄α 16) ΑΡΘΡΟ 1, ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 9 Άρθρο 15, παρα΄γραφοι 2 ε΄ως 5 (Κανονισµο΄ς (ΕΚ) αριθ. 1628/96 ) Να συγκεντρω΄νει, να αναλυ΄ει και να διαβιβα΄ζει στην Επι- 2. τροπη΄ τις πληροφορι΄ες σχετικα΄ µε: Υπο΄ την ευθυ΄νη της Επιτροπη΄ς, να συγκεντρω΄νει, να ανα- 2. λυ΄ει και να διαβιβα΄ζει τις πληροφορι΄ες σχετικα΄ µε α) β) γ) τις πολεµικε΄ς αποζηµιω΄σεις, τις ανα΄γκες που συνδε΄ονται µε την ανασυγκρο΄τηση και την επιστροφη΄ των προσφυ΄γων καθω΄ς και τις ενε΄ργειες που ε΄χουν αναλα΄βει σ’ αυτο΄ν τον τοµε΄α οι κυβερνη΄σεις, οι τοπικε΄ς και περιφερειακε΄ς αρχε΄ς και η διεθνη΄ς κοινο΄τητα· τις ε΄κτακτες ανα΄γκες των σχετικω΄ν πληθυσµω΄ν λαµβα΄νοντας υπο΄ψη τις µετακινη΄σεις που ε΄χουν γι΄νει και τις δυνατο΄τητες επιστροφη΄ς αυτω΄ν των πληθυσµω΄ν· τους τοµει΄ς καθω΄ς και τις γεωγραφικε΄ς περιοχε΄ς προτεραι- ο΄τητας που χρεια΄ζονται επει΄γουσα συνδροµη΄ εκ µε΄ρους της διεθνου΄ς κοινο΄τητας. α) β) γ) τις πολεµικε΄ς αποζηµιω΄σεις, τις ανα΄γκες που συνδε΄ονται µε την ανασυγκρο΄τηση και την επιστροφη΄ των προσφυ΄γων καθω΄ς και τις ενε΄ργειες που ε΄χουν αναλα΄βει σ’ αυτο΄ν τον τοµε΄α οι κυβερνη΄σεις, οι τοπικε΄ς και περιφερειακε΄ς αρχε΄ς και η διεθνη΄ς κοινο΄τητα· τις ε΄κτακτες ανα΄γκες των σχετικω΄ν πληθυσµω΄ν λαµβα΄νοντας υπο΄ψη τις µετακινη΄σεις που ε΄χουν γι΄νει και τις δυνατο΄τητες επιστροφη΄ς αυτω΄ν των πληθυσµω΄ν· τους τοµει΄ς καθω΄ς και τις γεωγραφικε΄ς περιοχε΄ς προτεραι- ο΄τητας που χρεια΄ζονται επει΄γουσα συνδροµη΄ εκ µε΄ρους της διεθνου΄ς κοινο΄τητας. Παρα΄γραφος 3 αµετα΄βλητη Παρα΄γραφος 3 αµετα΄βλητη Η Υπηρεσι΄α εξασφαλι΄ζει την εφαρµογη΄ των προγραµµα΄των 4. ανασυγκρο΄τησης και επιστροφη΄ς των προσφυ΄γων που ε΄χουν απο- φασισθει΄ απο΄ την Επιτροπη΄. Για το σκοπο΄ αυτο΄, η Υπηρεσι΄α µπο- ρει΄ να επιφορτισθει΄ απο΄ την Επιτροπη΄ µε ο΄λες τις αναγκαι΄ες ενε΄ρ- γειες για την εφαρµογη΄ των προγραµµα΄των και ιδι΄ως για: Η Υπηρεσι΄α, υπο΄ την ευθυ΄νη της Επιτροπη΄ς, εξασφαλι΄ζει 4. την εφαρµογη΄ των προγραµµα΄των ανασυγκρο΄τησης και επιστροφη΄ς των προσφυ΄γων. Για το σκοπο΄ αυτο΄, η Υπηρεσι΄α επιφορτι΄ζεται για ο΄λες τις αναγκαι΄ες ενε΄ργειες για την εφαρµογη΄ των προγραµ- µα΄των και ιδι΄ως για: α) β) γ) δ) ε) την επεξεργασι΄α των ο΄ρων αναφορα΄ς, την προετοιµασι΄α και την αξιολο΄γηση των προσκλη΄σεων υπο- βολη΄ς προσφορω΄ν, την υπογραφη΄ των συµβα΄σεων, τη συ΄ναψη συµβα΄σεων χρηµατοδο΄τησης, την κατακυ΄ρωση των συµβα΄σεων συ΄µφωνα µε τις διατα΄ξεις του παρο΄ντος κανονισµου΄, στ) την αξιολο΄γηση των σχεδι΄ων, ζ) η) τον ε΄λεγχο της εκτε΄λεσης των προγραµµα΄των, τις πληρωµε΄ς. α) β) γ) δ) ε) την επεξεργασι΄α των ο΄ρων αναφορα΄ς, την προετοιµασι΄α και την αξιολο΄γηση των προσκλη΄σεων υπο- βολη΄ς προσφορω΄ν, την υπογραφη΄ των συµβα΄σεων, τη συ΄ναψη συµβα΄σεων χρηµατοδο΄τησης, την κατακυ΄ρωση των συµβα΄σεων συ΄µφωνα µε τις διατα΄ξεις του παρο΄ντος κανονισµου΄, στ) την αξιολο΄γηση των σχεδι΄ων, ζ) η) τον ε΄λεγχο της εκτε΄λεσης των προγραµµα΄των, τις πληρωµε΄ς. Εξα΄λλου εκτο΄ς των καθηκο΄ντων που αναφε΄ρονται στις παρα- 5. γρα΄φους 2, 3 και 4 εξασφαλι΄ζει την εφαρµογη΄ των προγραµµα΄των ανασυγκρο΄τησης και επιστροφη΄ς των προσφυ΄γων η οποι΄α της ανα- τι΄θεται απο΄ τα κρα΄τη µε΄λη και α΄λλους χορηγου΄ς στο πλαι΄σιο του συντονισµου΄ που καθιερω΄νει η Επιτροπη΄ µε τη ∆ιεθνη΄ Τρα΄πεζα, τους διεθνει΄ς χρηµατοδοτικου΄ς οργανισµου΄ς και την Ευρωπαι¨κη΄ Τρα΄πεζα Επενδυ΄σεων. Εξα΄λλου εκτο΄ς των καθηκο΄ντων που αναφε΄ρονται στις παρα- 5. γρα΄φους 2, 3 και 4 εξασφαλι΄ζει την εφαρµογη΄ των προγραµµα΄των ανασυγκρο΄τησης και επιστροφη΄ς των προσφυ΄γων και εξασφαλι΄ζει τον συντονισµο΄ τους µε τα κρα΄τη µε΄λη και µε α΄λλα προγρα΄µ- µατα χορηγω΄ν στο πλαι΄σιο του συντονισµου΄ που καθιερω΄νει η Επιτροπη΄ µε τη ∆ιεθνη΄ Τρα΄πεζα, την Ευρωπαι¨κη΄ Τρα΄πεζα για την Ανασυγκρο΄τηση και την Ανα΄πτυξη (BERD), α΄λλους οργα- 25. 2. 2000 EL Επι΄σηµη Εφηµερι΄δα των Ευρωπαι¨κω΄ν Κοινοτη΄των C 54/103 ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ Πε΄µπτη, 16 Σεπτεµβρίου 1999 ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ νισµου΄ς που πρε΄πει να κατονοµασθου΄ν επακριβω΄ς και την Ευρωπαι¨κη΄ Τρα΄πεζα Επενδυ΄σεων, υπο΄ την καθοδη΄γηση των εκτε- λεστικω΄ν εξουσιω΄ν και την ευθυ΄νη της Επιτροπη΄ς. (Τροπολογι΄α 17) ΑΡΘΡΟ 1, ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 9 Άρθρο 16, πρω΄το εδα΄φιο (Κανονισµο΄ς (ΕΚ) αριθ. 1628/96) Η Υπηρεσι΄α ε΄χει νοµικη΄ προσωπικο΄τητα. Έχει σε ο΄λα τα κρα΄τη µε΄λη την ευρυ΄τερη ικανο΄τητα δικαι΄ου που αναγνωρι΄ζεται σε νοµικα΄ προ΄- σωπα απο΄ τις εθνικε΄ς νοµοθεσι΄ες· µπορει΄, ιδι΄ως, να αποκτα΄ η΄ να διαθε΄τει κινητη΄ και ακι΄νητη περιουσι΄α και να παρι΄σταται ενω΄πιον δικαστηρι΄ου. Η Υπηρεσι΄α ει΄ναι οργανισµο΄ς µη κερδοσκοπικου΄ χαρακτη΄ρα. Η Υπηρεσι΄α ε΄χει νοµικη΄ προσωπικο΄τητα. Έχει σε ο΄λα τα κρα΄τη µε΄λη την ευρυ΄τερη ικανο΄τητα δικαι΄ου που αναγνωρι΄ζεται σε νοµικα΄ προ΄- σωπα απο΄ τις εθνικε΄ς νοµοθεσι΄ες· µπορει΄, ιδι΄ως, να αποκτα΄ η΄ να διαθε΄τει κινητη΄ και ακι΄νητη περιουσι΄α και να παρι΄σταται ενω΄πιον δικαστηρι΄ου. Η Υπηρεσι΄α ει΄ναι οργανισµο΄ς µη κερδοσκοπικου΄ χαρακτη΄ρα· εξασφαλι΄ζεται, εντου΄τοις, ο΄τι το κο΄στος ο΄λων των υπηρεσιω΄ν τις οποι΄ες θα εκτελει΄ για τα κρα΄τη µε΄λη η΄ για α΄λλους χορηγου΄ς θα καταβα΄λλεται εξ ολοκλη΄ρου απο΄ τον ενδιαφερο΄µενο αποδε΄κτη της υπηρεσι΄ας. (Τροπολογι΄α 18) ΑΡΘΡΟ 1, ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 9 Άρθρο 16, δευ΄τερο εδα΄φιο (Κανονισµο΄ς (ΕΚ) αριθ. 1628/96) Η Υπηρεσι΄α θα εγκατασταθει΄ στην Πρι΄στινα, µε την επιφυ΄λαξη ενδεχο΄µενης παρουσι΄ας στα Σκο΄πια η΄ σε α΄λλα χωρια΄ της περιο- χη΄ς. Το επιχειρησιακο΄ κε΄ντρο της Υπηρεσι΄ας, το οποι΄ο διαθε΄τει σηµαντικο΄ βαθµο΄ διαχειριστικη΄ς αυτονοµι΄ας, θα εγκατασταθει΄ στην Πρι΄στινα, προκειµε΄νου να αρχι΄σει το ε΄ργο ανασυγκρο΄τη- σης στο Κοσσυφοπε΄διο. Το κε΄ντρο αυτο΄ θα ει΄ναι η επιχειρησιακη΄ µονα΄δα της Υπηρε- σι΄ας για την Ανασυγκρο΄τηση των χωρω΄ν των ∆υτικω΄ν Βαλκα- νι΄ων, η οποι΄α θα ε΄χει ε΄δρα τη Θεσσαλονι΄κη, στο πλαι΄σιο του συµφω΄νου σταθερο΄τητας, του οποι΄ου η γενικη΄ διευ΄θυνση της Υπηρεσι΄ας θα ει΄ναι επι΄σης η Θεσσαλονι΄κη. (Τροπολογι΄α 19) ΑΡΘΡΟ 1, ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 9 Άρθρο 17, παρα΄γραφοι 1 ε΄ως 7 (Κανονισµο΄ς (ΕΚ) αριθ. 1628/96 ) Η Υπηρεσι΄α ε΄χει διοικητικο΄ συµβου΄λιο αποτελου΄µενο απο΄ 1. ε΄ναν αντιπρο΄σωπο του κα΄θε κρα΄τους µε΄λους και τρεις αντιπροσω΄- πους της Επιτροπη΄ς. Οι αντιπρο΄σωποι των κρατω΄ν µελω΄ν διορι΄ζονται απο΄ τα 2. οικει΄α κρα΄τη µε΄λη τα οποι΄α τους αποδεικνυ΄ουν µε βα΄ση τα προ- σο΄ντα και την κατα΄λληλη πει΄ρα ο΄σον αφορα΄ τις δραστηριο΄τητες της Υπηρεσι΄ας. Ο ε΄νας απο΄ τους τρεις αντιπροσω΄πους της Επιτροπη΄ς ει΄ναι µε΄λος αυτη΄ς. Η Υπηρεσι΄α ε΄χει διοικητικο΄ συµβου΄λιο αποτελου΄µενο απο΄ 1. πε΄ντε ανεξαρτη΄τους αντιπροσω΄πους που διορι΄ζονται απο΄ την Επιτροπη΄ (κατο΄πιν διαβουλευ΄σεως µε την αναφερο΄µενη στο α΄ρθρο 12 επιτροπη΄) και απο΄ δυ΄ο αντιπροσω΄πους της Επιτροπη΄ς. Η Επιτροπη΄ ε΄χει την εξουσι΄α να καθαιρει΄ το διοικητικο΄ συµ- βου΄λιο αφου΄ αιτιολογη΄σει επαρκω΄ς την απο΄φαση΄ της και αφου΄ ενηµερω΄σει το Ευρωπαι¨κο΄ Κοινοβου΄λιο και το Συµβου΄- λιο. Οι ανεξα΄ρτητοι αντιπρο΄σωποι διορι΄ζονται µε βα΄ση τα προ- 2. σο΄ντα και την κατα΄λληλη πει΄ρα ο΄σον αφορα΄ τις δραστηριο΄τητες της Υπηρεσι΄ας. Η δια΄ρκεια της θητει΄ας των εκπροσω΄πων θα ει΄ναι τρια΄ντα 3. µη΄νες. Η δια΄ρκεια της θητει΄ας των εκπροσω΄πων θα ει΄ναι τρια΄ντα 3. µη΄νες. Το διοικητικο΄ συµβου΄λιο θα προεδρευ΄εται απο΄ την Επιτροπη΄ 4. συνη΄θως απο΄ ε΄να µε΄λος της. Ο Προ΄εδρος δεν θα ε΄χει ψη΄φο. Το διοικητικο΄ συµβου΄λιο θα προεδρευ΄εται απο΄ την Επιτροπη΄ 4. συνη΄θως απο΄ ε΄να µε΄λος της. Ο Προ΄εδρος δεν θα ε΄χει ψη΄φο. Η Ευρωπαι¨κη΄ Τρα΄πεζα Επενδυ΄σεων και το ECHO ορι΄- 4α. ζουν ανα΄ ε΄να εκπρο΄σωπο οι οποι΄οι δεν συµµετε΄χουν στην ψηφοφορι΄α. C 54/104 Πε΄µπτη, 16 Σεπτεµβρίου 1999 Επι΄σηµη Εφηµερι΄δα των Ευρωπαι¨κω΄ν Κοινοτη΄των EL 25. 2. 2000 ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ 5. Το ∆ιοικητικο΄ Συµβου΄λιο θα εγκρι΄νει τον κανονισµο΄ του. 5. Το ∆ιοικητικο΄ Συµβου΄λιο θα εγκρι΄νει τον κανονισµο΄ του. Οι αντιπρο΄σωποι των κρατω΄ν µελω΄ν και η Επιτροπη΄, στους 6. κο΄λπους του διοικητικου΄ συµβουλι΄ου, διαθε΄τουν ο καθε΄νας µια ψη΄φο. Το διοικητικο΄ συµβου΄λιο καθορι΄ζει το γλωσσικο΄ καθεστω΄ς 7. της υπηρεσι΄ας. Οι ανεξα΄ρτητοι αντιπρο΄σωποι, στους κο΄λπους του διοικητι- 6. κου΄ συµβουλι΄ου, διαθε΄τουν ο καθε΄νας µι΄α ψη΄φο. (Τροπολογι΄α 21) ΑΡΘΡΟ 1, ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 9 Άρθρο 17, παρα΄γραφος10, εισαγωγη΄ (Κανονισµο΄ς (ΕΚ) αριθ. 1628/96) Το διοικητικο΄ συµβου΄λιο συνδε΄εται στενα΄ µε την εφαρµογη΄ 10. των προγραµµα΄των ανασυγκρο΄τησης. Ύστερα απο΄ προ΄ταση του διευθυντη΄, το διοικητικο΄ συµβου΄λιο αποφασι΄ζει για τα κυ΄ρια θε΄µατα που σχετι΄ζονται µε τις δραστηριο΄τητες της Υπηρεσι΄ας ιδι΄ως: Το διοικητικο΄ συµβου΄λιο, υ΄στερα απο΄ προ΄ταση του διευ- 10. θυντη΄, αποφασι΄ζει για τα κυ΄ρια θε΄µατα που σχετι΄ζονται µε τις δρα- στηριο΄τητες της Υπηρεσι΄ας ιδι΄ως: (Τροπολογι΄α 22) ΑΡΘΡΟ 1, ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 9 Άρθρο 18, παρα΄γραφος 1, πρω΄το εδα΄φιο (Κανονισµο΄ς (ΕΚ) αριθ. 1628/96 ) Ο διευθυντη΄ς της υπηρεσι΄ας διορι΄ζεται απο΄ το διοικητικο΄ 1. συµβου΄λιο, υ΄στερα απο΄ προ΄ταση της Επιτροπη΄ς, για περι΄οδο τρια΄ντα µηνω΄ν. Η θητει΄α του µπορει΄ να λη΄ξει συ΄µφωνα µε την ι΄δια διαδικασι΄α. Ο διευθυντη΄ς της υπηρεσι΄ας διορι΄ζεται απο΄ την Επιτροπη΄, 1. για περι΄οδο τρια΄ντα µηνω΄ν. Η θητει΄α του µπορει΄ να λη΄ξει συ΄µφωνα µε την ι΄δια διαδικασι΄α. (Τροπολογι΄α 23) ΑΡΘΡΟ 1, ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 9 Άρθρο 19, παρα΄γραφος 3 (Κανονισµο΄ς (ΕΚ) αριθ. 1628/96 ) Τα ε΄σοδα της Υπηρεσι΄ας περιλαµβα΄νουν, µε την επιφυ΄λαξη 3. α΄λλων εσο΄δων, επιχορη΄γηση που εγγρα΄φεται στο γενικο΄ πρου¨ πο- λογισµο΄ των Ευρωπαι¨κω΄ν Κοινοτη΄των, τις πληρωµε΄ς που πραγµατο- ποιου΄νται ως αµοιβη΄ των παρεχο΄µενων υπηρεσιω΄ν, καθω΄ς και κεφα΄- λαια που προε΄ρχονται απο΄ α΄λλες πηγε΄ς. Τα ε΄σοδα της Υπηρεσι΄ας προε΄ρχονται απο΄ επιχορη΄γηση που 3. εγγρα΄φεται στο γενικο΄ πρου¨ πολογισµο΄ των Ευρωπαι¨κω΄ν Κοινοτη΄- των κατο΄πιν εγκρι΄σεως της αρµο΄διας επι΄ του πρου¨ πολογισµου΄ αρχη΄ς, στο πλαι΄σιο της ετη΄σιας διαδικασι΄ας πρου¨ πολογισµου΄, ανεξαρτη΄τως απο΄ τις πιστω΄σεις που διατι΄θενται για το προ΄- γραµµα. Η Υπηρεσι΄α µπορει΄ επι΄σης να λα΄βει τις πληρωµε΄ς που πραγµατοποιου΄νται ως αµοιβη΄ των παρεχο΄µενων υπηρεσιω΄ν, καθω΄ς και κεφα΄λαια που προε΄ρχονται απο΄ α΄λλες πηγε΄ς. (Τροπολογι΄α 24) ΑΡΘΡΟ 1, ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 9 Άρθρο 20, παρα΄γραφος 4, και 4α (νε΄α) (Κανονισµο΄ς (ΕΚ) αριθ. 1628/96) Το διοικητικο΄ συµβου΄λιο, αφου΄ λα΄βει τη γνω΄µη της Επιτρο- 4. πη΄ς, εγκρι΄νει τον πρου¨ πολογισµο΄ της Υπηρεσι΄ας συγχρο΄νως µε το προ΄γραµµα εργασι΄ας στην αρχη΄ κα΄θε οικονοµικου΄ ε΄τους, προσαρ- µο΄ζοντα΄ς τον στις δια΄φορες συνεισφορε΄ς που χορηγου΄νται στην Υπηρεσι΄α και στα κεφα΄λαια που προε΄ρχονται απο΄ α΄λλες πηγε΄ς. Ο πρου¨ πολογισµο΄ς προσδιορι΄ζει επι΄σης τον αριθµο΄, τον βαθµο΄ και τις κατηγορι΄ες του προσωπικου΄ που απασχολει΄ η Υπηρεσι΄α κατα΄ το σχετικο΄ οικονοµικο΄ ε΄τος. Το διοικητικο΄ συµβου΄λιο, αφου΄ λα΄βει τη γνω΄µη της Επιτρο- 4. πη΄ς, εγκρι΄νει τον πρου¨ πολογισµο΄ της Υπηρεσι΄ας συγχρο΄νως µε το προ΄γραµµα εργασι΄ας στην αρχη΄ κα΄θε οικονοµικου΄ ε΄τους, προσαρ- µο΄ζοντα΄ς τον στις δια΄φορες συνεισφορε΄ς που χορηγου΄νται στην Υπηρεσι΄α απο΄ την αρµο΄δια επι΄ του πρου¨ πολογισµου΄ αρχη΄. Για λο΄γους δηµοσιονοµικη΄ς διαφα΄νειας, τακεφα΄λαια 4α. που προε΄ρχονται απο΄ α΄λλες πηγε΄ς εκτο΄ς του κοινοτικου΄ πρου¨ πο- λογισµου΄ αναγρα΄φονται χωριστα΄ στην κατα΄σταση εσο΄δων της Υπηρεσι΄ας. Όσον αφορα΄ τις δαπα΄νες, γι΄νεται σαφη΄ς διαχωρι- σµο΄ς µεταξυ΄ των διοικητικω΄ν δαπανω΄ν, των δαπανω΄ν για το προσωπικο΄ της Υπηρεσι΄ας και των δαπανω΄ν για την λειτουρ- γι΄α του προγρα΄µµατος. Ο πρου¨ πολογισµο΄ς προσδιορι΄ζει επι΄- σης τον αριθµο΄, τον βαθµο΄ και τις κατηγορι΄ες του προσωπι- κου΄ που απασχολει΄ η Υπηρεσι΄α κατα΄ το σχετικο΄ οικονοµικο΄ ε΄τος. 25. 2. 2000 EL Επι΄σηµη Εφηµερι΄δα των Ευρωπαι¨κω΄ν Κοινοτη΄των C 54/105 ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ Πε΄µπτη, 16 Σεπτεµβρίου 1999 ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ (Τροπολογι΄α 25) ΑΡΘΡΟ 1, ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 9 Άρθρο 21, παρα΄γραφος 2α (νε΄α) (Κανονισµο΄ς (ΕΚ) αριθ. 1628/96 ) Οι αποφα΄σεις χρηµατοδο΄τησης και ο΄λες οι συµβα΄σεις 2α. καθω΄ς και οι εκτελεστικοι΄ οργανισµοι΄ που προκυ΄πτουν απο΄ αυτε΄ς πρε΄πει να προβλε΄πουν ελε΄γχους απο΄ το OLAF και το Ελεγκτικο΄ Συνε΄δριο επι΄ το΄που, αν χρειασθει΄, µεταξυ΄ των δικαιου΄χων, οι οποι΄οι λαµβα΄νουν την οικονοµικη΄ βοη΄θεια, καθω΄ς και στις ενδια΄µεσες υπηρεσι΄ες που διανε΄µουν τα ποσα΄ αυτα΄. (Τροπολογι΄α 26) ΑΡΘΡΟ 1, ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 9 Άρθρο 22, παρα΄γραφος 1α (νε΄ο) (Κανονισµο΄ς (ΕΚ) αριθ. 1628/96) Η Υπηρεσι΄α θα υπο΄κειται σε ελε΄γχους που θα διεξα΄γονται απο΄ το OLAF µε σκοπο΄ την προστασι΄α των συµφερο΄ντων της Κοινο΄τητας. Χωρι΄ς να θι΄γεται η ισχυ΄ς του κανονισµου΄ αριθ. 1074/99 του ΕΚ και του Συµβουλι΄ου, της 25ης Μαι΅ου 1999, για τους ελε΄γχους που πραγµατοποιει΄ το Γραφει΄ο Καταπολε΄- µησης της Απα΄της (OLAF) (1), το ∆ιοικητικο΄ Συµβου΄λιο θα καθορι΄σει τους ο΄ρους και τη µορφη΄ διεξαγωγη΄ς αυτω΄ν των ελε΄γχων εντο΄ς της Υπηρεσι΄ας. (1) EE L 210 της 10. 8. 1999, σελ. 24. (Τροπολογι΄α 27) ΑΡΘΡΟ 1, ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 9 Άρθρο 23, τρι΄το εδα΄φιο (Κανονισµο΄ς (ΕΚ) αριθ. 1628/1996) Το προσωπικο΄ της Υπηρεσι΄ας θα αποτελει΄ται απο΄ ε΄ναν αυστηρα΄ περιορισµε΄νο αριθµο΄µο΄νιµων υπαλλη΄λων τοποθετηµε΄νων η΄ αποσπα- σµε΄νων απο΄ την Επιτροπη΄ η΄ τα κρα΄τη µε΄λη για να ασκου΄ν τα καθη΄- κοντα στελε΄χωσης. Το λοιπο΄ προσωπικο΄ θα αποτελει΄ται απο΄ α΄λλους υπαλλη΄λους που θα προσληφθου΄ν απο΄ την Υπηρεσι΄α για δια΄ρκεια απο΄λυτα περιορισµε΄νη στις ανα΄γκες της Υπηρεσι΄ας. Το προσωπικο΄ της Υπηρεσι΄ας θα αποτελει΄ται απο΄ µο΄νιµους υπαλ- λη΄λους τοποθετηµε΄νους η΄ αποσπασµε΄νους απο΄ την Επιτροπη΄ η΄ τα κρα΄τη µε΄λη για να ασκου΄ν τα καθη΄κοντα στελε΄χωσης. Το λοιπο΄ προσωπικο΄ θα αποτελει΄ται απο΄ α΄λλους υπαλλη΄λους που θα προ- σληφθου΄ν απο΄ την Υπηρεσι΄α για δια΄ρκεια απο΄λυτα περιορισµε΄νη στις ανα΄γκες της Υπηρεσι΄ας. Το οργανο΄γραµµα της Υπηρεσι΄ας εγκρι΄νεται απο΄ την αρµο΄δια επι΄ του πρου¨ πολογισµου΄ αρχη΄, στο πλαι΄σιο του ετη΄σιου πρου¨ πολογισµου΄. (Τροπολογι΄α 28) ΑΡΘΡΟ 1, ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 9 Άρθρο 25, παρα΄γραφος 2 (Κανονισµο΄ς (ΕΚ) αριθ. 1628/96 ) Η Επιτροπη΄ υποβα΄λλει στο Συµβου΄λιο προ΄ταση για τη δια΄- 2. λυση της Υπηρεσι΄ας εφο΄σον κρι΄νει ο΄τι η Υπηρεσι΄α εκπλη΄ρωσε την αποστολη΄ της ο΄πως αυτη΄ διατυπω΄νεται στο α΄ρθρο 14. 2. Με την επιφυ΄λαξη της αποφα΄σεως της αρµο΄διας επι΄ του πρου¨ πολογισµου΄ αρχη΄ς στο πλαι΄σιο της ετη΄σιας διαδικασι΄ας πρου¨ πολογισµου΄, η Επιτροπη΄ υποβα΄λλει στο Ευρωπαι¨κο΄ Κοινο- βου΄λιο και στο Συµβου΄λιο µετα΄ παρε΄λευση 24 µηνω΄ν ε΄κθεση αξιολο΄γησης, η΄ προ΄ταση για τη δια΄λυση της Υπηρεσι΄ας η΄ την παρα΄ταση της εντολη΄ς της


title: Opinion of the Committee of the Regions on 'The European Model of Sport'

eurovoc_concepts:
EU Member State
professional sport
sport
sporting event
sports body

formats: html pdf print

text: C 374/56 EN Official Journal of the European Communities 23. 12. 1999 Opinion of the Committee of the Regions on ‘The European Model of Sport’ (1999/C 374/14) THE COMMITTEE OF THE REGIONS, having regard to the consultation document of the European Commission’s Directorate-General X on ‘The European Model of Sport’ and the working document of Directorate-General X on ‘the evolution and prospects of the Community’s action in the field of Sport’; having regard to its Bureau’s decision of 15 July 1998, under the fourth paragraph of Article 198c of the Treaty establishing the European Community, to draw up an opinion on this subject and to direct Commission 7 (Education, Vocational Training, Culture, Youth, Sport and Citizens’ Rights) to undertake the necessary preparatory work; having regard to the draft opinion (CdR 37/99 rev. 2) adopted by Commission 7 on 1 July 1999 [rapporteurs: Mr Mientus (D) (PSE) and Mr Grafé (B) (PPE)]; having regard to the COR’s Opinion of 20 November 1997 on Equal opportunities for girls and boys in leisure activities and especially in EU youth and sport programmes (CdR 182/97 fin) (rapporteur: Mrs Barbro Sundback) (1), Unanimously adopted the following opinion at its 30th plenary session of 15 and 16 September 1999 (meeting of 16 September). 1. Introduction 1. 1. In the face of the challenges currently facing sport, the Committee of the Regions believes that the EU should make a contribution to the debate on improving the sporting environment, without losing sight of the principle of subsidiar- ity, the responsibilities of national, regional and local auth- orities in this sector and, above all, the independence of sports bodies. It therefore welcomes the Commission’s full analysis of the distinctive features of European sport in the consultation document produced by DG X — ‘The European Model of Sport’. It particularly welcomes the process of open consul- tation used to produce this analysis, as it enabled all the parties concerned to express their standpoints. 1. 2. The COR calls on the Commission to take note of its views in this matter in the report that the Vienna European Council invited it to submit to the Helsinki European Council on safeguarding current sports structures and maintaining the social function of sport in the Community framework. 2. General comments 2. 1. By raising the issue of sport in the EU, the Commission highlights its undoubted importance for the Member States, especially at regional and local level. It has evolved into an important and indispensable factor in society. (1) OJ C 64, 27. 2. 1998, p. 81. 2. 2. European sport and the structures which have been developed to support it — described by the Commission as the ‘European model of sport’ — are enormously varied and complex. They have led on the one hand to the idea of ‘sport for all’, which places the emphasis on the social value of sport in education, environment and health, and on the other to a multifaceted model of competition which, as the Commission clearly brings out, is characterised by a promotion/relegation system. As sport has acquired an increasingly high media 2. 3. profile, it has had to take on board two new aspects, which may both be relevant, depending on the popularity of the sport: (a) the economic aspect and (b) the idea of sport as entertainment. 2. 4. Sport has come to play a significant economic role, both for the individual and from the point of view of trade, industry, tourism, entertainment etc. The funding of sport at all levels, particularly the top amateur and professional levels, and the pressures and influence exerted by television and commercial sponsors on the organisation of competitions call for budgetary and business strategies which no longer relate solely to sporting considerations. The original status of sportsmen and women has thus changed radically and the sporting movement is faced with constraints which are beyond the scope of the traditional structures of federations and clubs as originally conceived. 2. 5. Sports federations are increasingly faced with commer- cial issues; they have evolved into enterprises providing services in the sports sector or have even become, in certain areas of top-level competitive sport, businesses subject to the laws of 23. 12. 1999 EN Official Journal of the European Communities C 374/57 the market. More and more they are taking on the role of employers in their own right. This implies in particular the obligation to become more involved in the training of sportsmen and women. attention to the role of schools in sport in general, and to their role in the academic education of top amateur and professional sportsmen and women 2. 6. Consequently the COR stresses that the European sporting movement must show pragmatism and consistency in tackling the economic constraints which have arisen because of the way it has developed. In this connection, the promotion/relegation system, which the Commission quite rightly points to as the main feature of the European model of sport, would seem to be an important factor. Although this system may well satisfy sporting requirements, is no longer adequate for a professional sector seeking the financial investment required for its development. it 2. 7. It is a considerable challenge to preserve the cultural, educational and social values of the European model while integrating it into a coherent business framework which reconciles sporting interests with the economic stakes of the sporting world. To this end, proposals should be drawn up for harmonising the general conditions governing professional sportsmen and women. This would include initiatives to combat unfair competition between financially strong and financially weak associations. 3. Specific comments 3. 1. Chapter 1: The European Model of Sport 3. 1. 1. In its analysis in Chapter 1, the Commission tries to demonstrate the problems it has encountered in applying economic criteria to sport, and identifies the various interest groups (associations, clubs, organisers, the media, etc. ) and main problems. 3. 1. 5. The COR realises that the high profile and media impact of sport may also lead to manipulation action in political, economic, social and individual terms. However, the sport itself should not be held responsible for what society or individuals choose to do with it. The COR calls on the Commission to always make a sharp distinction between the sport itself and any misbehaviour. 3. 1. 6. the COR On the subject of changes (point 2) considers that the description of developments is inaccurate, incomplete and also partly untrue. A large number of sporting events other than competitions were already taking place before 1950. The parallel drawn between European integration and European sports competitions seems contrived, given that European championships have existed since as early as 1886. 3. 1. 7. The COR would emphasise that, although the contri- bution of sports lotteries in most EU Member States is not negligible, sport is funded chiefly by national, regional and local authorities. Although business sponsorship has now become an inevitable financial top-up, in most cases this only applies to sports where the professional sector has a high media profile. The COR would therefore like to see some thought given to appropriate measures to reduce the differ- ences between the financial resources of federations adminis- tering high-profile sports and those promoting activities which do not meet media and in particular ratings criteria. The COR feels that the Commission should not play down the contribution which sportsmen and women, their families and thousands of volunteers make to sports funding. 3. 2. Role of the national federations (point 4. 1) The COR would emphasise that sports clubs play a 3. 1. 2. fairly considerable part in the cultural and social development of our society. It feels that the Commission has ignored the essential role of local authorities in providing support for local sporting activities, in terms both of funding and infrastructure. The COR feels that the Commission should highlight this aspect and state its readiness to preserve and support it. European sport is managed on the basis of one 3. 2. 1. federation at EU level and of national and regional federations, in accordance with the legal structure of each Member State. The COR considers it important to preserve this rule for European sport by means of political and administrative measures. This should be backed up by the EU’s business legislation. 3. 1. 3. The Commission contrasts the European system with the one in North America. In the COR’s view, the latter is centred too much on a business and market-oriented approach to sport, making a clear distinction between professional and amateur sport and giving them totally separate structures. The COR therefore retains its faith in and asserts its preference for the European socio-cultural model. 3. 1. 4. The COR, like the Commission, would emphasise the special characteristics of the European model and does not want the inclusion of an economic factor to jeopardise traditional values. It asks the Commission to pay particular In the developed European world of sport (the 3. 2. 2. European model of sport), each level of the federation system (pyramid model) has its own specific role. At the top of the pyramid, the European federations are primarily responsible for technical rules, competition provisions, organisation of competitions at European level and cooperation between national federations to promote and develop sports. Further- more, one of the federations’ key roles is to train and permanently monitor the officials needed for the development of athletes at all levels. The question of whether a European league can be properly and effectively managed must be decided by the relevant federations themselves. C 374/58 EN Official Journal of the European Communities 23. 12. 1999 3. 2. 3. The COR would point out that real market oppor- tunities exist for only a very few federations (football, tennis, motor sports). The national federations are usually able to fulfil their commercial role. 3. 2. 4. The idea of ‘sport for all’, which is widespread in Europe, involves individual sporting activity independently of sports associations. It is therefore an important factor in promoting the health and well-being of the general public. Investment by the public sector or by public associations in this area is consequently appropriate to this type of activity. The COR would stress that this in no way clashes with the activities of sports federations, which are more closely geared to their own specialities. The COR feels it is unlikely that federations will lose 3. 2. 5. grassroots members or top members if conditions ensure that the sports federations at national and European level are sufficiently robust. 3. 4. 3. Whether the principle of solidarity can be upheld depends on the formation of supranational leagues. If such leagues are set up under the competence of the European federation, the solidarity principle ‘holds good’. However, if a ‘closed league’ is set up outside the federation, then sound economic principles should always be applied. 3. 4. 4. The COR believes that the few federations which can raise substantial revenue through marketing activities and broadcasting rights should be eligible for exemptions, e. g. from the competition restriction. 3. 4. 5. To date, sports federations at national and European level have not been applying the solidarity principle adequately. Almost all income from the sale of television rights remains in the professional sector. A large part (as much as possible) of this revenue should in future be passed on to the youth and amateur sectors, so as to take pressure off the sports promotion budgets of local and regional public bodies. 3. 2. 6. The COR would emphasise that the federations must be free to decide autonomously which events, measures and competitions they want to organise at European level. The role of the EU here is simply to create the economic and social environment in which sport can develop satisfactorily. 3. 4. 6. Though the equality principle is not yet being put into practice, it could be achieved if certain exceptions from sound financial practice were made absolutely conditional on compliance with appropriate requirements. 3. 3. Closed competitions (point 4. 2) 3. 5. Promotion of sport (point 4. 4) 3. 3. 1. The COR would point out that this is primarily a technical issue. The necessary decisions will have to be taken by the federations concerned as a matter of their own responsibility. It is not appropriate for the state to intervene here. However, if federations are not strong enough to resolve the issue themselves in a spirit of solidarity, then sound economic principles should always be applied. 3. 4. Solidarity (point 4. 3) 3. 4. 1. The COR would emphasise that solidarity is a principle intrinsic to sport. The educational and social role of sport is to a large extent determined by the concept of solidarity. This social function is a fundamental part of the European system, and the Vienna European Council in December 1998 specifically asked that it be maintained within the Community framework. Sport can only be entitled to ‘special treatment’ if solidarity is practised at every level of sporting activity. This applies both to clubs, which must make their contributions to sports associations at regional and supraregional level, and to associations, which must fulfil their duties towards clubs and their members. 3. 4. 2. One of the objectives of EU sports policy should be to fight against the distinction between top-level sport and youth and amateur sport. It is unwise to base the approach to sport on this distinction, for these two facets intermingle permanently and influence one another. 3. 5. 1. promoting sport is dealt with in point 3. 4. 6. The problem of how to attain the objective of 3. 5. 2. Public funding for sports is based on the principle of subsidiarity and can only become relevant where clubs and associations are unable adequately to fulfil their social role using their own resources. The contribution to be made by clubs and associations themselves should therefore be topped up by revenue from commercial activities. 3. 5. 3. The COR considers that use of public funding is only justified for areas of sport that are in the public interest (welfare-oriented) or non-profit making. Hence public funds may not be drawn on to provide financial support for the promotion of professional sport and commercial activities of sports organisations. 3. 5. 4. The COR would stress that, with a few exceptions (football, tennis, motor sports), the national federations are unable to provide funding for youth and amateur sports from their own resources, which means they are dependent on regional authorities (municipalities and Länder) for promotion of these sectors. The question of whether sport can be adequately 3. 5. 5. promoted with a system of closed competitions is dealt with in point 3. 3. 23. 12. 1999 EN Official Journal of the European Communities C 374/59 3. 6. European model of sport (point 4. 5) that the sports The COR considers 3. 6. 1. structure developed in Europe should in principle be supported and maintained. It would emphasise that it is not the government’s task to oversee sports structures and organisations. That must remain the responsibility of independent sports organisations. However, the state must regulate so as to create an environ- ment in which sport and sports organisations can fulfil their role. 3. 7. Chapter 2: Sport and Television 3. 7. 1. The chapter on sport and television essentially gives an accurate picture of the problems faced, although the analysis is occasionally cursory, inaccurate and on certain points imprecise. For instance, the COR would say that sport and television have been developing in tandem only in respect of the small number of sports that attract media attention, which are more in the public eye than the world of mass sport. 3. 7. 2. The media strongly influence the development of sport, but this factor is not adequately illustrated by the examples given. It is wrong to say that income from television broadcasts has become the main source of funding for most types of sport. Only a very small number of sports attract the level of media interest required to achieve this. 3. 7. 3. The focus on the narrow sector of media sports is understandable given the role of the broadcasting market, but this should not be allowed to obscure the world of sport as a whole, which represents a much broader sphere in economic terms. Since media sports have an indirect impact on the whole spectrum of sports in Europe, decisions about the legal framework for this sector have both medium-and long-term implications for the future structure and organisation of sports in Europe, with which the majority of Europeans identify through belonging to clubs and associations — and even in other contexts. 3. 8. 2. Solidarity means that the commercial gains made in a certain small number of sports should not be amassed by privileged sectors of the sporting world, but be available to help fund the costly youth and amateur sectors. The trend towards privatising ‘commercially viable sports’ and promot- ing youth sports through public money must be resisted. This can only be achieved by making sport associations better able to provide support. This should be one objective of an EU sports policy. 3. 8. 3. An important and appropriate way of ensuring that joint (or association) interests prevail over private interests is through collective selling (i. e. by several associations grouping together) of copyright, retransmission rights or television rights. Only very few associations (football, tennis, motor 3. 8. 4. sport) are able to derive substantial income from collective selling. They should be invited to make proposals to the Commission for a differentiated and transparent system of allocating revenue. In the COR’s opinion, as much income as possible from television rights should be earmarked for youth and amateur sport activities in order to relieve the pressure on public regional sports promotion budgets. 3. 8. 5. Institutional coordination is also essential if there is to be effective cooperation between professional sport and sport for young people and the general public. Such coordi- nation could operate either within a sports association span- ning both sectors or on the basis of contractual agreements. 3. 8. 6. As to whether collective selling should be permitted as a means of guaranteeing fair competition or whether it should be linked to a solidarity fund, the COR considers that, as mentioned in point 3. 8. 2 as high as possible a proportion of television revenue — which is tax-exempt for the beneficiaries and/or sports associations — should go to the youth and amateur sectors. Here the solidarity fund issue is less important. 3. 8. Collective selling and duration of exclusivity (point 9. 1) 3. 8. 1. Sport in Europe is essentially shaped by the work of sports associations and clubs, which deliver an important and comprehensive public service by providing sports facilities and competition opportunities for everybody, on a voluntary basis and throughout the European Union. This effort deserves to be supported and encouraged through public funding, especially at regional level, where development has been guided by the principles of subsidiarity and solidarity. The principle of subsidiarity requires that public funding can only be in the form of top-ups, i. e. to supplement existing resources and means. 3. 8. 7. Sporting events and competitions of commercial interest to the media are organised by associations at certain times of the year (competitions, tournaments, cups). It would be sufficient if exclusive rights were granted for only one of those occasions. Holders of exclusive rights should also be able to authorise their sale to third parties or to effect such sales themselves. 3. 8. 8. when exercising their collective sale rights. Associations should be obliged to call for tenders C 374/60 EN Official Journal of the European Communities 23. 12. 1999 3. 9. Interpenetration between sport and the audiovisual industry (point 9. 2) 3. 11. The role of public TV (point 9. 4) 3. 9. 1. The COR considers that the purchase or control by the media or business of national league sports club facilitates the corruption of sport. Sports associations should be given the legal means to prevent such takeovers through their articles of association. 3. 9. 2. The conversion of sports clubs into business organis- ations would allow interpenetration and make it possible to control several clubs involved in sports competitions. It would then become easier to manipulate competition results and compromise the future of sport. In view of their basic public service role, public 3. 11. 1. broadcasting companies must provide comprehensive and well-publicised coverage of the full range of sporting activities Besides shaping opinions and fostering political awareness, the traditional broadcasting role has a cultural dimension, embracing culture in the broader sense, which naturally includes sport. At the moment public broadcasting companies are 3. 11. 2. barely meeting this requirement, if at all. More pressure must be put on them to respect this obligation. 3. 9. 3. To safeguard the sporting ethic, businesses should not be allowed to purchase sports clubs. That would run counter to the principles underpinning sport as well as the objectives of cooperation between sports organisations. 3. 11. 3. Public television should show minority sports as part of its public service role. In Germany, public TV channels are required to give adequate programming time to all sports, including ‘minority sports’. 3. 10. The right to information (point 9. 3) 3. 10. 1. The COR sees pay-TV as posing a risk to sport if pay-TV channels acquire exclusive rights with excessively lengthy, and therefore generally unacceptable, lifespan. They could be tempted to pay large sums of money for such exclusive rights in order to secure a foothold and develop markets. Public access to televised major sporting events would then be seriously impeded and market distortion would result. So as to safeguard the aforementioned social role of sport, it is necessary to ensure that public channels retain broadcasting rights to sports events and consequently to regulate in an appropriate manner the world of pay-TV which, because of its exclusive rights to broadcast certain sports events, is undermining the right of everyone to enjoy sport as a spectator. 3. 10. 2. In view of their socio-political responsibility and the principle of solidarity sports associations should be encouraged to reject agreements that might well bring them short-term financial gains but would prevent the general public from seeing sporting events on television. Such practices would compromise the development of sport in Europe and ultimately rebound on the sports associations themselves. 3. 10. 3. If TV channels become shareholders in major European clubs, they will affect the decisions taken by leading European sports bodies. In other words, they will influence the rules of the game more, making sports more of a spectacle and above all dictating the organisation and timing of matches. Sports ethics are therefore under threat. 3. 11. 4. With regard to question 1, the COR challenges the Commission’s view that the public service role does not encompass sports programmes. However, a list of criteria should be drawn up that can be used to assess whether a given event falls into the category of pure entertainment, and should therefore not be shown by public TV, or whether it is one where the nature and objectives of sport are central and hence covered by the public service role. 3. 12. Chapter 3: Sport and Social Policy 3. 12. 1. In Chapter 3 the Commission tackles the social aspect of sport. It highlights the social functions of sporting (a) education, activity and the areas where they operate: (b) environment, (c) health and (d) employment. 3. 12. 2. In the face of today’s social challenges, clubs and associations have tended to monopolise the concept of sport, an idea often conveyed by political decision-makers. A similar phenomenon can be observed in the heath and welfare sector, which has been taken over by the private sector for purely commercial purposes (fitness centres). 3. 12. 3. In the education sector, the COR believes the EU has a key role to play in recognition of the qualifications, vital to organisation of the sporting movement. In addition, the EU should make it easier for sportsmen and women and coaches to practise in the various Member States by encouraging the removal of obstacles to free movement. 3. 10. 4. In order to ensure that the broadcasting of major sports events is not monopolised by coded or pay-TV channels, the TV without frontiers directive must be applied by all Member States so as to guarantee free access for television to major sports events. 3. 12. 4. The COR would emphasise that sport is a cultural component of our societies, a vector of individual and social values; it contributes to the well-being of all and to their integration into society. These are important values, flowing naturally from the practice of sport and the structure of the sporting movement. 23. 12. 1999 EN Official Journal of the European Communities C 374/61 3. 12. 5. We may therefore ask: ‘Can using sport for purposes other than leisure and transcending one’s limits provide constructive answers to the problems of society? If so, does there need to be a special policy for implementing this aspect which is alien to the sporting movement and its spirit?’ The sporting movement is an integral part of our 3. 12. 6. society. The COR would stress that there is nothing better than the club for promoting this ideal and helping young people to develop their personalities and physical fitness and become socially integrated, possibly via the sport itself. One of the basic aspects of the social role of sport is also its capacity to further the social integration of the physically or mentally handicapped. The task of the sporting movement should therefore be recognised and confirmed. This calls for genuine recognition of the sporting movement as a social partner. The COR would emphasise that sports clubs are not businesses and sports associations are not industrial organisations in the company law sense but associations which fulfil a public function, essentially on the basis of a voluntary commitment by members of the public. The sports sector is nevertheless an important economic sector, representing more than 1,5 % of the EU’s GNP, and as a service sector it offers a wide range of outlets. 3. 12. 7. The COR therefore believes it essential that the sporting movement’s relationship with the EU should be founded on principles which, while respecting the individual rights of sportsmen and women, safeguard the independence of the sporting movement and hence its ability to move with the times and adapt to changes in the rules laid down by the world sporting movement. The Commission must also intervene, where it has the authority to do so, to further the individual protection of sportsmen and women and their personal fulfilment. 3. 12. 8. A warning note nevertheless needs to be sounded. Managing sport by means of regulations and circulars is no easy matter. Sport is an extremely varied activity, both in sporting and in political terms. 3. 12. 9. Apart from the fact that each sport has very specific characteristics, the institutional approach to sport varies from one EU country to another (see annex), thus complicating the task of coordination at European level. 3. 12. 10. Further, the various aspects of sport which could prompt the EU to intervene, encompass a number of very different fields — education, health, safety, environment, employment, training, infrastructure etc. — which in many Member States do not come within the remit of the minister for sport. The COR would emphasise that the Commission’s 3. 12. 11. introduction of an overall policy for sport must give appropri- ate pointers so that the sporting movement has rules which enable it to set up structures which guarantee that everyone can practice a sport, whatever their level of competence. 3. 13. Sport and equal opportunity 3. 13. 1. The COR would stress that a ‘sport for all’ policy based on the principle of equal opportunity is an integral part of the European model of sport and must be supported and promoted. This means guaranteeing that all citizens, including those with disabilities and regardless of age, sex, race or social/economic background, are able to practice sport. This approach includes measures to create conditions encouraging girls and women to take part in sporting activities and in the management of decisionmaking and administrative bodies, in the light of their own particular needs as highlighted in the COR opinion on equal opportunities for girls and boys in leisure activities and especially in EU youth and sport programmes. Promoting such accessibility to sport means that sports facilities must be expanded. Some countries of the European Union are currently discussing changes to the school year, and this will mean rationalizing the use of infrastructure and hence new investment by local authorities, who are responsible for the sports facilities attached to schools. 3. 14. Sport and doping 3. 14. 1. The COR notes with satisfaction that, at its meeting the European in Vienna on 11 and 12 December 1998, Council emphasised the need to intensify the fight against doping and invited the Member States, the Commission and international sports bodies to look in particular at better coordination of existing national measures. 3. 14. 2. The COR would stress that national measures need to be coordinated and harmonised if prevention, investigations and sanctions are to be effective, since this is a problem which goes beyond national frontiers. The COR therefore supports the European Parliament’s call for the Commission to submit proposals for a harmonised public health policy to combat doping (Resolution of 17 December 1998). 3. 14. 3. The COR would draw particular attention to the need to compile a common list of substances which are banned in the EU, to avoid an abnormal situation in which substances are permitted in some Member States and banned in others. 3. 14. 4. The COR notes the proposal to set up an inter- national anti-doping agency recently tabled by the IOC at its World Conference in Lausanne in February 1999. The Committee believes such an agency should be independent and should be responsible for verifying compliance with minimum standards for checks and sanctions. C 374/62 EN Official Journal of the European Communities 23. 12. 1999 The COR notes with satisfaction the conclusions of 3. 14. 5. the informal meeting of Sports Ministers of the EU in Paderborn, on 31 May-2 June 1999, which stressed that the course of the IOC World Conference on Doping in Lausanne demonstrated the importance and interest for Europe to speak with one voice on the establishment of an Anti-Doping Agency and endorsed coordination with the Council of Europe on this It welcomed the creation of an independent and matter. transparent international Anti-Doping Agency which would involve the European Union. The COR notes that very young athletes can be 3. 14. 6. involved in doping (sometimes as young as 12) and advocates paying particular attention to protecting young people against this practice. It also backs the European Parliament’s call for EU support for education and awareness campaigns, particularly in schools, youth clubs and youth organisations. 3. 14. 7. In this context the Committee notes the need to oppose the trend towards the unbridled commercialisation of sport and distortion of the public image of sport in the media, which can lead to the destruction of purely sporting values as a result of drug-enhanced performance. 4. Conclusions 4. 1. Sport is an everyday fact of life for Europeans. More than 100 million Europeans practice a sport and there are thousands of sports clubs as well as many associations and federations. From the point of view of a citizens’ Europe, sport has more to contribute than any other measure to the formation of personal identity; because of what it can achieve in terms of education, health and social integration it represents a cultural and social phenomenon which is increasingly coming to be recognised as an important factor both in the lives of people in Europe’s regional and local authority areas and for the whole process of European integration. 4. 2. The aim of a European Union sports policy should therefore be to introduce and develop, by suitable changes to European legislation, a framework of conditions which will enable sport in European regional and local authority areas to fulfil its socially valuable tasks and which will promote its development, with due regard to the principle of subsidiarity and the responsibilities of national, regional and local auth- orities, as well as the independence of sports organisations. The COR welcomes the invitation put forward at the informal Brussels, 16 September 1999. meeting of sports ministers of the European Union in Pader- born on 31 May-2 June 1999, which called on the European Commission to set up a working group to work out how the concerns of sport can be taken into account in the EU Treaty. The subsidiarity principle is in fact vital here since local and regional authorities play a key role in social integration. Against this background, these authorities are in a position to use sport as a means of promoting integration. They should therefore be allowed sufficient freedom of action to achieve this, in addition to the establishment of a global European Union sports policy. The COR notes with satisfaction the conclusions of the 4. 3. 1st EU Conference on Sport, on 20-23 May 1999 in Olympia, which highlighted the conviction that European Sport as diverse as it may be, has common characteristics that need to be preserved from possible commercial distortions. It was stressed that democracy and solidarity, the two principles defining European sport, need to be preserved and that sport should be able to fit into the new commercial framework in which it has to evolve without losing its identity or autonomy, upon which its social dimension rests. 4. 4. The COR notes that because the powers conferred on the EU by the Treaty have so far been limited to the economic aspects of sport, the basic premises of sport and its importance for a citizens’ Europe have been unduly obscured. The COR considers that a European policy for sport should be developed with greater emphasis on the vital cultural and socio-economic role of sport in Europe. This policy, quite apart from purely economic questions such as sporting competitions and legis- lation governing restrictive agreements law, the free movement of professional sportsmen and women or television without frontiers, should cover topics such as the contribution of sport to Agenda 2000, the public utility of clubs and foundations, and the special importance of voluntary activity, the contri- bution of sport in the context of a European voluntary service, its input in revision of the European programmes for youth, integration of persons with disabilities, measures to assist women, action against hooliganism, and the impact of the tobacco and alcohol advertising ban on the financing of sporting events. 4. 5. The phenomenon of sport in European regional and local authority areas also depends on the general conditions framed at European level. Any future European policy for sport should therefore aim to preserve and develop European sporting structures along the lines of a ‘European model of sport’. The President of the Committee of the Regions Manfred DAMMEYER 23. 12. 1999 EN Official Journal of the European Communities C 374/63 APPENDIX to the Opinion of the Committee of the Regions HOW SPORT IS ORGANIZED IN EUROPE GERMANY GENERAL FRAMEWORK FOR SPORT Germany has a federal structure comprising 16 ‘Länder’ (states). This federal structure means that responsibilities pertaining to matters of sport are shared between the different ‘Länder’. Organized sport falls mainly within the remit of non-government sporting organizations. The federal government, ‘Länder’ and local authorities provide the legal and material basis and support for sports bodies which have insufficient staff and financial resources. The subsidiarity principle is applied to any promotional measures. The constitutional division of responsibilities, sponsorship and the public promotion of sport come under the responsibilities of the ‘Länder’. The federal government is principally concerned with national and supranational sporting issues. AUSTRIA GENERAL FRAMEWORK FOR SPORT The way sport is organized in Austria is based on the activities of autonomous federations and clubs. The state does, however, have a number of responsibilities for providing support, particularly at the level of the nine ‘Länder’, but also at national level. GOVERNMENT STRUCTURES N a t i o n a l The Federal Ministry for Education and Cultural Affairs is responsible solely for school sport (physical education). Other tasks such as the allocation of subsidies to sports bodies, clubs and local authorities and the promotion and organization of national sporting events come under the responsibility of the federal chancellery. R e g i o n a l Legally, sporting issues fall within the (autonomous) competence of the nine federal ‘Länder’ which are thus responsible for promoting sport in general. The sports councils (Landessporträte) are responsible for the administrative side of sport. Cooperation has been set up between the federal and ‘Land’ bodies to coordinate promotional measures of national interest. BELGIUM GENERAL FRAMEWORK FOR SPORT Sport in Belgium is organized on a voluntary, independent basis by sports associations. Public authorities have a mainly complementary role to play which consists of measures to encourage people to practise sport and to support private initiative, subject to certain conditions. This complementary role does not prevent public authorities taking their own initiatives (such as Sport for All, training for sports administrators, etc. ). Sport comes under cultural issues and therefore falls within the responsibility of the three communities which make up Belgium. C 374/64 EN Official Journal of the European Communities 23. 12. 1999 DENMARK Sport in Denmark is covered mainly by the non-government sector and is amateur-based. Despite growing support from the public authorities, the freedom and independence of voluntary bodies are not only respected, but considered a key tool in teaching practical democracy. Public authorities must create the framework necessary for people to be able to practise sport, while it is the job of voluntary bodies to encourage and organize sport within this framework. The public and voluntary sectors favour recreational sport rather than competitive sport, and attach key importance to sport at local level. Local authorities grant financial aid to local sports clubs in the form of investment for building and operating sporting facilities. In addition, there are grants for local club activities and for the hire of halls and sports fields. SPAIN At present sport in Spain is organized on the basis of cooperation between the public and private sectors. Both sectors are responsible for the promotion and development of physical and sports activities. The main public bodies are: — the Higher Sports Council; — generally, in each autonomous community, a Directorate General for Sports; — at local level, a Sports Council. Sport in the private sector is organized in parallel with the allocation of administrative responsibilities: 1) at national level: — the Spanish Olympic Committee (COE); — sports federations for the various disciplines; — professional leagues with professional teams; — a number of multi-sports associations; 2) at autonomous community level: — regional federations for the various sporting disciplines; — regional sporting associations; 3) at local level: — sporting associations and clubs. FINLAND GENERAL FRAMEWORK FOR SPORT The general aims of Finnish sporting policy were set out in the law on sport which came into force in 1980. Responsibilities are shared out as follows: public administration of sport is responsible for creating conditions favourable to sporting activity, while sporting organizations are responsible for holding sporting events. FRANCE GENERAL FRAMEWORK FOR SPORT Sport is organized and developed on the basis of a specific system which brings together public bodies and private groups within a specific legislative and regulatory framework. 23. 12. 1999 EN Official Journal of the European Communities C 374/65 This particular approach to the public administration of physical and sporting activities is based on the recognition that these activities are in the public interest and is a special feature of the French sports system. GREECE GENERAL FRAMEWORK FOR SPORT The Secretariat-General for sport and the Ministry for Education are developing Greece’s sports system with two main objectives: — high level economic and scientific support for sport in cooperation with sporting federations and scientific sports centres; — economic and organizational support for sport amongst the general public, both at central and local level, in collaboration with local authorities, clubs and other social and sporting institutions. ‘Sport comes under the supreme protection and supervision of the State’ (Article 16 of the Constitution). IRELAND GENERAL FRAMEWORK FOR SPORT Irish sports policy is firmly based on the principles of the European sports charter, but factors such as research into participation levels and strategy also influence decision-making. The government’s sports policy recognizes the independence of sporting associations and has undertaken to make a contribution to the development of sport. ITALY GENERAL FRAMEWORK FOR SPORT Sporting activities are organized by the sports movement, from the clubs at grassroots level to the Italian National Olympic Committee (CONI) at its head. The State plays a complementary role and undertakes to promote the conditions for the general public to be able to freely practise their preferred sports. The ‘institutional’ law on the CONI (1942) did not delegate any of the State’s powers to this Committee but formally recognized the role and responsibilities it had already been exercising since it was set up. The State allocated the proceeds of sports betting to fund the CONI (1948) and confirmed its status as public body. The CONI therefore has three key functions: — it is a non-governmental public body; — it is the Federation of Sports Federations; — it is the National Olympic Committee recognized by the IOC (International Olympic Committee). LUXEMBOURG GENERAL FRAMEWORK FOR SPORT Sport in Luxembourg is hallmarked by a complementary approach and division of tasks between the autonomous sports movement and public authorities at national and local level. C 374/66 EN Official Journal of the European Communities 23. 12. 1999 PORTUGAL GENERAL FRAMEWORK FOR SPORT The government is involved in organizing sport through the State Sports Secretariat, which is answerable to the Prime Minister and has government administrative back-up from three public bodies: the IND, CAFD and CAAD. The Secretary of State for Sport is responsible for sport at government level and is responsible for policy and decision-making. He is supported on the operational side by the three public bodies responsible for the coordination and development of State action and administrative and financial support for sporting activity, under the supervision of the member of government responsible for sport. UNITED KINGDOM GENERAL FRAMEWORK FOR SPORT The bodies responsible for sport and leisure are the Department of National Heritage, the Scottish Office, the Welsh Office and the Northern Ireland Education Department; the Welsh Sports Council, the Scottish Sports Council and the Northern Ireland Sports Council; local authorities; national associations; federations; and the voluntary and commercial sectors. Local authorities’ commitment to sporting needs is covered by a variety of official measures which are not, however, mandatory. Local authorities are under no legal obligation to provide conditions favourable to practising sport. The UK Sports Councils of England, Scotland, Wales and Northern Ireland are the agencies for developing and financing sport and are responsible in a variety of ways for promoting sport, improving participation in sport, raising performance standards and improving infrastructure. SWEDEN GENERAL FRAMEWORK FOR SPORT Sport in Sweden is a vast, independent movement managed by a central body: the Swedish Sports Confederation. Local sports clubs do, however, constitute the basis of the sports movement. The Swedish system allocates a central role to the Swedish Sports Confederation. Although the confederation is a strictly non-government body, the government has delegated a number of tasks to the confederation. The government finances the confederation and provides a minimum of finance for the administrative work of the federations. NETHERLANDS GENERAL FRAMEWORK FOR SPORT The development and implementation of sports policy come under the shared responsibility of the public authorities and autonomous sports organizations. The private sector is free to determine its own policy for which public authorities provide financial, organizational and infrastructure support. The basic principle is therefore that public authorities are not involved in determining policy, insofar as national sports organizations are capable of taking responsibility for this themselves. Nevertheless, this principle does not prevent the public authorities — as part of the trade-off between public support and private initiative — from retaining some policymaking independence on the basis of their own responsibilities for sports


title: Resolutie over de ontwerpen van gewijzigde en aanvullende begroting 1, 3 en 4 op de begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 1999 (C5-0021/1999 - C5-0074/1999 - C5-0136/1999)

eurovoc_concepts:
adoption of the budget
amending budget
general budget (EU)
supplementary budget

formats: pdf print

text: 25. 2. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 54/73 AANGENOMEN TEKSTEN Donderdag, 16 september 1999 1. Ontwerpen van gewijzigde en aanvullende begroting 1/99, 3/99 en 4/99 A5-0009/1999 Resolutie over de ontwerpen van gewijzigde en aanvullende begroting 1, 3 en 4 op de begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 1999 (C5-0021/1999 , C5-0074/1999 , C5-0136/ 1999) Het Europees Parlement, (cid:1) gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, in het bijzonder artikel 272, (cid:1) gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, in het bijzon- der artikel 234, (cid:1) gelet op het Financieel Reglement van 21 december 1977 van toepassing op de algemene begroting der Europese Gemeenschappen, laatstelijk gewijzigd bij Verordening (Euratom, EGKS, EG) nr. 2779/ 98 (1), in het bijzonder artikel 15, (cid:1) gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 1999, definitief vastge- steld op 17 december 1998 (2), (cid:1) gezien het voorontwerp van gewijzigde en aanvullende begroting nr. 1/99 voor het begrotingsjaar 1999, ingediend door de Commissie op 28 juni 1999, (cid:1) gezien het ontwerp van gewijzigde en aanvullende begroting nr. 1/99 voor het begrotingsjaar 1999, opgesteld door de Raad in juni 1999 (C5-0021/1999), (cid:1) gezien het ontwerp van gewijzigde en aanvullende begroting nr. 3/99 voor het begrotingsjaar 1999, opgesteld door de Raad op 16 juli 1999 (C5-0074/1999), (cid:1) gezien het voorontwerp van gewijzigde en aanvullende begroting nr. 4/99 voor het begrotingsjaar 1999, ingediend door de Commissie op 8 september 1999 (C5-0130/1999), (cid:1) gezien het ontwerp van gewijzigde en aanvullende begroting nr. 4/99 voor het begrotingsjaar 1999, ingediend door de Raad op 13 september 1999 (C5-0136/1999), (cid:1) gelet op artikel 2, punt 59 van het Verdrag van Amsterdam houdende wijziging van het Verdrag betreffende de Europese Unie, de Verdragen tot oprichting van de Europese Gemeenschappen en som- mige bijbehorende akten (3), tot intrekking van Protocol nr. 16 bij het Verdrag betreffende de Europese Unie van 1993 betreffende de gemeenschappelijke organisatiestructuur van het Economische en So- ciaal Comité en het Comité van de regio’s, (cid:1) gelet op de samenwerkingsovereenkomst tussen de twee comité’s van 3 juni 1999, (cid:1) gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 (4) tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure, (cid:1) gezien het verslag van de Begrotingscommissie (A5-0009/1999), A. overwegende dat het ontwerp van gewijzigde en aanvullende begroting nr. 1/99 betrekking heeft op het saldo van de begroting 1998, B. overwegende dat het ontwerp van gewijzigde en aanvullende begroting nr. 3/99 een verzoek betreft van het Hof van Justitie voor de invoering van een nieuw tekstverwerkingssysteem, alsmede een ver- zoek van het Comité van de regio’s om posten te creëren voor een financieel controleur en een reken- plichtige, C. overwegende dat het ontwerp van gewijzigde een aanvullende begroting nr. 4/99 tot doel heeft de financiële middelen te verschaffen die nodig zijn voor de opzet van een Europees Agentschap voor de wederopbouw van Kosovo, het bieden van macro-economische hulp aan de Voormalige Joegoslavi- sche Republiek Macedonië, het bieden van humanitaire hulp aan Turkije, evenals het verschaffen van de nodige betalingskredieten voor de programma’s PHARE en TACIS en de bovengenoemde acties, (1) (2) (3) (4) PB L 347 van 23. 12. 1998, blz. 3. PB L 39 van 12. 02. 1999. PB C 340 van 10. 11. 1997, blz. 1. PB C 172 van 18. 06. 1999, blz. 1. C 54/74 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 25. 2. 2000 Donderdag, 16 september 1999 hecht zonder amendementen zijn goedkeuring aan het ontwerp van gewijzigde en aanvullende 1. begroting 1999 nr. 1/99 van de Raad van 28 juni 1999; hecht zonder amendementen zijn goedkeuring aan het ontwerp van gewijzigde en aanvullende 2. begroting nr. 3/99 van de Raad van 16 juli 1999; wijst erop dat de Raad het voorontwerp van gewijzigde en aanvullende begroting nr. 4/99 zonder 3. wijziging heeft goedgekeurd; wijst erop dat het ontwerp van gewijzigde en aanvullende begroting nr. 4/99 de volgende elementen 4. bevat; a) b) c) d) e) f) g) h) een vermindering van de vastleggings- en betalingskredieten voor landbouwuitgaven met 200 miljoen €; een bedrag van 92 miljoen € aan vastleggingskredieten voor de opzet van een Europees Agentschap voor de wederopbouw van Kosovo; een bedrag van 15 miljoen € aan vastleggingskredieten voor macro-economische hulp aan de Voor- malige Joegoslavische Republiek Macedonië; een bedrag van 30 miljoen € aan vastleggingskredieten voor humanitaire hulp aan Turkije; een bedrag van 75 miljoen € aan betalingskredieten voor het PHARE-programma; een bedrag van 75 miljoen € aan betalingskredieten voor de programma’s voor voormalig Joegoslavië, met uitzondering van Kosovo; een bedrag van 30 miljoen € aan betalingskredieten voor de hulp aan Kosovo; de invoering van 15 posten, waaronder 1 A1, voor het Europese Bureau voor fraudebestrijding (OLAF), 5. neemt nota van het advies van het Comité van toezicht van OLAF inzake de benodigde hoeveelheid personeel vanaf 1999; dringt erop aan dat de Commissie deze voorstellen opneemt in het voorontwerp van gewijzigde en aanvullende begroting nr. 5/99 dat reeds is aangekondigd voor oktober; verzoekt zijn Voorzitster deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de betrok- 6. ken instellingen en adviesorganen. 2. Vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken ***I (pro- cedure zonder debat) A5-0012/1999 Wetgevingsresolutie van het Europees Parlement over lopende wetgevingsprocedures op het gebied van vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken, (mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad , Gevolgen van de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam (SEC(1999) 0581 , C40219/1999) (Medebeslissingsprocedure: bevestiging van de eerste lezing) Het Europees Parlement, (cid:1) gezien het overzicht van de op 1 mei 1999 hangende Commissievoorstellen, waarvoor de inwerking- treding van het Verdrag van Amsterdam een wijziging van de rechtsgrondslag en/of procedure tot gevolg heeft (SEC(1999) 0581 (cid:1) C4-0219/1999), (cid:1) onder verwijzing naar zijn resolutie van 4 mei 1999 (1) over de gevolgen van de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam (overzicht van de op 1 mei 1999 bij de Raad aanhangige wetgevings- voorstellen met opgave van de nieuwe rechtsgrondslag en een eventuele wijziging van de wetgevings- procedure naar aanleiding van de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam) (C4-0134/ 1999 (cid:1) SEC(1999) 0581 (cid:1) C4-0219/1999), (1) Deel II, punt 7 van de notulen van die datum


title: Stellungnahme des Ausschusses der Regionen zu dem «Vorschlag für eine Richtlinie des Rates über ein transparentes System harmonisierter Bestimmungen über Fahrverbote für schwere Lastkraftwagen im grenzüberschreitenden Güterverkehr auf ausdrücklich bezeichneten Straßen»

eurovoc_concepts:
administrative transparency
approximation of laws
commercial vehicle
international transport
road traffic
traffic regulations

text: 23. 12. 1999 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften C 374/85 Stellungnahme des Ausschusses der Regionen zu dem „Vorschlag für eine Richtlinie des Rates über ein transparentes System harmonisierter Bestimmungen über Fahrverbote für schwere Lastkraftwagen im grenzüberschreitenden Güterverkehr auf ausdrücklich bezeichneten Straßen“ (1999/C 374/19) DER AUSSCHUSS DER REGIONEN, gestützt auf die Auflistung der zum 1. Mai 1999 anhängigen Kommissionsvorschläge, für die das Inkrafttreten des Amsterdamer Vertrags eine A¨ nderung der Rechtsgrundlage und/oder des Verfahrens mit sich bringt (SEK(1999) 581 endg. ), gestützt auf den „Vorschlag für eine Richtlinie des Rates über ein transparentes System harmonisierter Bestimmungen über Fahrverbote für schwere Lastkraftwagen im grenzüberschreitenden Güterverkehr auf ausdrücklich bezeichneten Straßen“ [KOM(1998) 115 endg. — 98/0096 (COD) (exSYN)] (1), aufgrund des mit Schreiben vom 14. Juni 1999 mitgeteilten Beschlusses des Rates, den Ausschuß der Regionen gemäß Artikel 265 Absatz 1 und Artikel 71 des Vertrags zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft um Stellungnahme zu dieser Vorlage zu ersuchen, aufgrund des Beschlusses seines Präsidiums vom 15. September 1999, gemäß Artikel 39 der Geschäftsord- nung Herrn Weingartner (A, EVP) zum Hauptberichterstatter zu bestellen und mit der Erarbeitung dieser Stellungnahme zu beauftragen, gestützt auf seine Entschließung „Europäische Charta der Regionen und Gemeinden für eine fortschrittliche und dauerhafte Verkehrspolitik“ (CdR 347/97 fin) (2), in Kenntnis der Stellungnahme des Wirtschafts- und Sozialausschusses zu dem „Vorschlag für eine Richtlinie des Rates über ein transparentes System harmonisierter Bestimmungen über Fahrverbote für schwere Lastkraftwagen im grenzüberschreitenden Güterverkehr auf ausdrücklich bezeichneten Straßen“ vom 9. und 10. September 1998 (CES 1135/98); verabschiedete auf seiner 30. Plenartagung am 15. und 16. September 1999 (Sitzung vom 16. September) einstimmig folgende Stellungnahme. 1. Einleitung 1. 1. Die Europäische Kommission weist in ihrem Richtli- nienvorschlag darauf hin, daß derzeit keine europäischen Rechtsvorschriften über die Beschränkung des Güterverkehrs mit schweren Lastkraftwagen bestehen. Bisher werden diese Rechtsvorschriften durch die nationale Gesetzgebung geregelt, sie sind daher untereinander nicht abgestimmt und weichen voneinander ab. 1. 2. Ziel dieses Richtlinienvorschlages der Europäischen Kommission ist es, den grenzüberschreitenden innergemein- schaftlichen Straßengüterverkehr zu erleichtern, indem ver- sucht wird, für das Netz der Hauptverkehrsstraßen (Straßen der TEN) die bestehenden Fahrverbote zu harmonisieren. Im Wesentlichen betrifft dies Fahrverbote an Wochenenden und Feiertagen, wobei derzeit 7 von 15 Mitgliedstaaten der EU über derartige Verkehrsbeschränkungen verfügen. 1. 3. Der Regelungsansatz, den einige Mitgliedstaaten von der Europäischen Kommission erbeten haben, liegt im Span- nungsfeld zwischen den ökonomischen Interessen der Wirt- schaft und dem Bedürfnis einzelner Mitgliedstaaten, für die Verbesserung der Straßenverkehrssicherheit, die Verringerung der Verkehrsbelastungen, die Gewährleistung des Umwelt- schutzes und die Berücksichtigung sozialer Gesichtspunkte in der Transportwirtschaft eine angemessene Lösung zu finden. 2. Bemerkungen Das Fehlen gemeinschaftlicher Rechtsvorschriften hat 2. 1. seinen Grund darin, daß die Zuständigkeit für das Straßenver- kehrsmanagement bei den nationalen, bisweilen auch bei den regionalen Regierungen der Mitgliedstaaten liegt. Die Europäische Kommission begründet die Möglichkeit der Erlas- sung einer gemeinschaftlichen Richtlinie damit, daß für diese Maßnahme die Gemeinschaft gemeinsam mit den Mitgliedstaa- (Artikel 75 (3) Abs. 1 lit. a, c und d EG- ten zuständig sei Vertrag). Unabhängig von dieser Argumentation muß aus der Sicht des Ausschusses der Regionen darauf hingewiesen werden, daß mit Erlassung dieser Richtlinie die nationale, in manchen Mitgliedstaaten auch die regionale Zuständigkeit eingeschränkt wird und damit gegen das Subsidiaritätsprinzip verstoßen wird. (1) ABl. C 198 vom 24. 6. 1998. S. 17. (2) ABl. C 251 vom 10. 8. 1998, S. 7. (3) Art. 71 (Vertrag von Amsterdam). C 374/86 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 23. 12. 1999 2. 2. Auffallend ist, daß jene Mitgliedstaaten, die derzeit über Fahrbeschränkungen verfügen — es sind dies Deutschland, Frankreich, Italien, Luxemburg, O¨ sterreich und Portugal — traditionelle Urlaubsländer bzw. Staaten mit hohen Spitzenver- kehrsbelastungen aus dem Freizeit- und Urlaubsverkehr sind. Auch das Nichtmitgliedsland Schweiz und ein Großteil der mittel- und osteuropäischen Staaten, die durchwegs zu den Urlaubsländern gehören, weisen derartige Beschränkungen des Straßengüterverkehrs auf. zutreffend. Bezogen auf die Gesamtheit des Straßengüterver- kehrs stellt der grenzüberschreitende Güterverkehr nur einen kleinen Teil dar. Dieser grenzüberschreitende Straßengüterver- kehr benützt aber vorrangig das Netz der Hauptverkehrsstra- ßen (Straßen der TEN) und macht dort sehr wohl ganz wesentliche Anteile (50 % und mehr) aus. Dieses Hauptver- kehrsstraßennetz (die Straßen der TEN) ist jedoch gleichzeitig das für die Einschränkung der Fahrverbote vorgesehene Netz. Abgesehen davon, daß sich der Freizeit- und Urlaubs- 2. 3. verkehr durch die immer stärker zunehmenden Kurzurlaube auch in die Frühjahrs- und Herbstmonate verlagert, sind wesentliche Teile der südeuropäischen Staaten nur vom Som- merurlaubsverkehr betroffen, während die zentraleuropäi- schen Staaten bzw. die Alpenstaaten auch durch den Freizeit- und Urlaubsverkehr in den Zwischensaisonen und im Winter massiv von derartigen Verkehrsspitzen betroffen sind. Auch die Sicherheit des Straßenverkehrs ist ein Faktor, 2. 8. der genauer untersucht und belegt werden muß. Unzureichend ist die Begründung der Europäischen Kommission, wonach auf den ersten Blick nicht erkennbar sei, daß Lkw-Fahrverbote an Wochenenden das Unfallgeschehen zu diesen Zeiten reduziert hätten. 2. 4. Eine Einschränkung der Wochenendfahrverbote auf den Sonntag, wie dies der Richtlinienvorschlag vorsieht, würde in allen Urlaubsländern massive Verkehrsbehinderungen an den Samstagen nach sich ziehen, weil die Samstage immer noch die Hauptan- und Hauptabreisetage der Urlauber sind. Analoges gilt auch für die Einschränkung der Feiertagsfahrver- bote. Aus diesem Grund haben sich die Automobilklubs ADAC, ACI, FFAC und O¨ AMTC in einem gemeinsamen Statement für die Beibehaltung der bestehenden Fahrverbote für Lkw ausgesprochen. Da davon ausgegangen wird, daß eine Lockerung der 2. 9. Lkw-Fahrverbote einen zusätzlichen grenzüberschreitenden Straßengüterverkehr nach sich ziehen würde und daß damit auch kaum eine Verkehrsentlastung an den übrigen Wochenta- gen erwartet werden könnte, ist nur schwer argumentierbar, daß die Verkehrssicherheit durch diese Maßnahme verbessert wird. Eher muß wohl davon ausgegangen werden, daß die U¨ berlagerung von zusätzlichem Lkw-Verkehr mit bereits vor- handenem Freizeit- und Urlauberverkehr an den Wochenenden und Feiertagen zur Verschlechterung der Verkehrssicherheit führt. 2. 5. Eine wesentliche Frage ist, ob durch die vorgesehene Harmonisierung der Bestimmungen über die Fahrverbote für den grenzüberschreitenden Güterverkehr der „modal split“, d. h. die Aufteilung auf die verschiedenen Verkehrsträger, verändert wird. Die Europäische Kommission weist darauf hin, daß kein Nachweis dafür erbracht werden könne, daß durch die bisher bestehenden Wochenendfahrbeschränkungen eine Güterverkehrsverlagerung von der Straße auf die Schiene stattgefunden habe. 2. 6. Dennoch muß damit gerechnet werden, daß der Güter- verkehr auf der Straße durch die beabsichtigte Gemeinschafts- regelung, die eine Ausweitung der Zeiten für den grenzüber- schreitenden Straßengüterverkehr an den Wochenenden und Feiertagen vorsieht, stärker zunehmen wird. Dies bedeutet, daß damit die von der Gemeinschaft geforderte nachhaltige Verkehrspolitik mit den Zielen einer umfassenden Einbezie- hung der Umweltaspekte, einer besseren Aufteilung des Ver- kehrs auf die verschiedenen Verkehrsträger, der verstärkten Nutzung umweltfreundlicher Verkehrsträger und der Verlage- rung vom Straßengüterverkehr auf die Schiene bzw. die Schiffahrt, unterlaufen wird. Gerade der grenzüberschreitende Verkehr ist ein Verkehr über längere Distanzen, der sich am besten für eine Verlagerung auf andere Verkehrsträger eignet. 2. 7. Das Argument, daß eine zeitliche Ausweitung des grenzüberschreitenden Straßengüterverkehrs nur von geringer Bedeutung ist, weil dieser Verkehr nur wenige Prozente des ist nur zum Teil gesamten Straßengüterverkehrs ausmacht, 2. 10. Wesentlich sind auch die Fragen des Umweltschutzes, die mit einer Ausdehnung des grenzüberschreitenden Lkw- Verkehrs verbunden sind. Dabei ist vorrangig das Problem der Luftverunreinigung, d. h. des erhöhten Schadstoffanfalls, kritisch zu beurteilen. Unabhängig davon, ob durch die Freigabe des Samstags der Lkw-Verkehr der übrigen Wochenta- ge reduziert werden könnte, muß doch damit gerechnet werden, daß an den Samstagen ein wesentlich höheres Staurisi- ko auf den Hauptverkehrsstraßen (den Straßen der TEN) auftritt. Die Europäische Kommission weist selbst in ihrer Begründung darauf hin, daß sich bei Verkehrsstaus der Kraft- stoffverbrauch um den Faktor 2-3 erhöhen kann, womit sich aber gleichzeitig auch der Schadstoffanfall um diesen Faktor erhöht. Eine Abnahme der verkehrsbedingten Luftverunreini- gungen ist daher nicht zu erwarten. 2. 11. Zumindest für sensible Bereiche wie den Alpenraum läßt sich heute bereits nachweisen, daß die Schadstoffmengen an den Lkw-freien Wochenenden drastisch zurückgehen und damit die Umweltbelastungen wenigstens kurzzeitig auf ein erträglicheres Maß zurückgenommen werden können. Dies hängt letztlich auch damit zusammen, daß die schweren Lastkraftwagen heute immer noch überproportional stark zur Gesamtmenge der Luftschadstoffe aus dem Verkehr beitragen, da der etwa 15-20 %ige Anteil des Lkw-Verkehrs am Gesamt- verkehr rund 50 % der die Umwelt besonders stark belastenden NOx-Schadstoffe erzeugt. 23. 12. 1999 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften C 374/87 2. 12. Was die Auswirkungen der Lärmemissionen anbe- langt, weist die Kommission selbst auf vertretbare Ein- schränkungen während der Nachtstunden durch Fahrverbote für nichtlärmarme Lkw hin, ebenso auf die Auswirkungen unter besonders kritischen topographischen Bedingungen, wie es z. B. Gebirgsregionen sind. Dem Vorschlag, Fahrbeschrän- kungen auf jenen Straßen vorzusehen, auf denen die Lärmbelästigungen ein wirkliches Problem darstellen, kann zugestimmt werden, ebenso dem Vorschlag, daß dabei die Lärmauswirkungen aller Fahrzeuge zu berücksichtigen sind. Gerade die zuletzt genannte Maßnahme erfordert jedoch noch genauere Untersuchungen. 2. 13. Die Europäische Kommission führt in ihrer Begrün- dung für den Richtlinienvorschlag an, daß alle derzeit über Fahrbeschränkungen für schwere Lastkraftwagen verfügenden Staaten Ausnahmeregelungen vorsehen, die überall unter- schiedlich sind. Der Forderung nach einer restriktiv zu erstel- lenden, harmonisierten Liste jener Güter, deren Transport auch an Wochenenden und Feiertagen zugelassen werden soll, ist zweckmäßig. Auch einer einheitlichen Regelung darüber, welche Arten von Fahrzeugen in die Ausnahmebestimmungen (z. B. Fahrzeuge mit dem jeweils höchsten Standard nach der EURO-Klassifizierung) aufgenommen werden sollen, kann zugestimmt werden. nach allen Prognosen weiter zu — der Straßengüterverkehr sogar noch stärker als der Gesamtverkehr — und der von dieser Regelung betroffene grenzüberschreitende Straßengüter- verkehr weist sogar die höchsten Zuwachsraten auf. Anderseits ist eine laufende Veränderung in Richtung Freizeit-gesellschaft im Gang, d. h. die Arbeitszeiten werden tendenziell kürzer und damit die Freizeiten länger. Neben dem Jahresurlaub machen daher immer mehr Bürgerinnen und Bürger der Gemeinschaft zusätzliche Kurzurlaube und Ausflugsfahrten an Wochenen- den und Feiertagen. So findet etwa im zentralen Alpenraum heute bereits nur mehr während rund zweier Monate im Spätherbst eines jeden Jahres kein nennenswerter Freizeitver- kehr statt. Die U¨ berlagerung von laufend steigendem Freizeit- verkehr und zusätzlichem Straßengüterverkehr gerade an Samstagen erzeugt daher von Jahr zu Jahr größere Probleme, die Gegenmaßnahmen immer dringender erforderlich machen. 3. 3. Notwendig ist eine wesentlich bessere Erforschung der Zusammenhänge zwischen den geschilderten Verkehrszustän- den an Wochenenden und Feiertagen und deren Auswirkungen auf die Verkehrssicherheit sowie den Umweltschutz. Analoges gilt auch für die volkswirtschaftlichen Auswirkungen, die derzeit nur unzureichend belegt sind. Fahrverbote haben natürlich auch soziale Auswirkun- 2. 14. gen, da damit die Fahrzeiten eingeschränkt und die Ruhezeiten vorgegeben werden. Eine Einschränkung der bestehenden Fahrverbote würde weitere unzumutbare Belastungen für die in der Straßentransportwirtschaft tätigen Menschen mit sich bringen. Die in der Begründung des vorliegenden Richtlinien- 3. 4. vorschlags enthaltenen Hinweise, die auf eine künftige Ein- schränkung der Fahrverbote abzielen, scheinen stark an den Bedürfnissen der Straßentransportwirtschaft orientiert zu sein. Eine wissenschaftlich fundierte Methodik verlangt demgegen- über nach einer gesamtheitlichen Betrachtung. 3. Schlußfolgerungen und Empfehlungen 3. 1. Der vorliegende Vorschlag für eine Richtlinie über harmonisierte Lkw-Fahrverbote im grenzüberschreitenden Güterverkehr auf ausdrücklich bezeichneten Straßen wird abgelehnt, da die Argumente zu Gunsten der Beibehaltung der bestehenden Regelung schwerer wiegen. Auch der Umstand, daß mit einer Lockerung der bestehenden Fahrverbote zusätzli- cher Lkw-Verkehr erzeugt wird, schafft dem Straßengüterver- kehr einseitig zusätzliche Vorteile und bewirkt daher das Gegenteil der in der Europäischen Union heute geforderten verkehrspolitischen Umstellung hin zu einer besseren Ver- kehrsaufteilung, d. h. hin zu einer stärkeren Einbeziehung der Verkehrsträger Schiene und Schiffahrt. 3. 5. Zweckmäßig erscheint die Schaffung einer restriktiv abgefaßten, harmonisierten Liste jener Güter, deren Transport auch an Wochenenden und Feiertagen zugelassen werden soll. Darüber hinaus ist eine die Umweltaspekte besonders berücksichtigende Harmonisierung der von den Ausnahmere- gelungen erfaßten Fahrzeugarten sinnvoll. 3. 6. Im Sinne der Einhaltung des Subsidiaritätsprinzips wird aus der Sicht des Ausschusses der Regionen unverändert die Belassung der Zuständigkeit für das Straßenverkehrsmana- gement bei den nationalen bzw. den regionalen Regierungen gefordert, da diese die Notwendigkeit von Lkw-Fahrverboten am besten beurteilen können. Vorhandene bzw. vorgesehene Beschränkungen wären jedoch der Europäischen Kommission rechtzeitig anzuzeigen. Die vorgeschlagene Richtlinie ist auch im Hinblick auf 3. 2. das weiterhin ungebremste Verkehrswachstum auf der Straße abzulehnen. Einerseits nimmt der gesamte Straßenverkehr Selbst wenn eine Lockerung der Fahrverbote betriebs- 3. 7. wirtschaftlich argumentierbar scheint, sprechen doch die Ge- sichtspunkte der Verkehrssicherheit, des Umweltschutzes und C 374/88 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 23. 12. 1999 der sozialen Verträglichkeit für eine Beibehaltung der bestehen- den Regelung. Die Diskussionen um den vorliegenden Richtli- nienvorschlag laufen daher letztlich auf eine grundsätzliche Wertentscheidung hinaus, bei der sich der Ausschuß der Regionen als Vertreter der Bürgerinnen und Bürger eindeutig für die Interessen der betroffenen Menschen entscheidet. Brüssel, den 16. September 1999. Der Präsident des Ausschusses der Regionen Manfred DAMMEYER