title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL E-1679/99 af Marialiese Flemming (PPE-DE) til Kommissionen. Antibiotika i foderstoffer.

eurovoc_concepts:
antibiotic
food additive
foodstuffs legislation
human nutrition

text: C 170 E/72 De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende DA 20. 6. 2000 jagten p(cid:229) bestemte fuglearter sikre sig, at principperne for en Medlemsstaterne skal med hensyn til fornuftig udnyttelse og en łkologisk afbalanceret regulering af de p(cid:229)g(cid:230)ldende fuglearters, navnlig tr(cid:230)kfuglearternes, bestand overholdes. De skal słrge for, at navnlig tr(cid:230)kfugle ikke jages i rugetiden eller under de enkelte yngel- og opdr(cid:230)tfaser. I marts 1994 foreslog Kommissionen en (cid:230)ndring af dette direktiv, hvorefter det overlades til hver enkelt medlemsstat at fastl(cid:230)gge tidsrummet for jagts(cid:230)sonen for tr(cid:230)kfugle. Kommissionens forslag, som ikke fasts(cid:230)tter nogen samlet afslutning p(cid:229) jagts(cid:230)sonen, blev drłftet i Europa Parlamentet. Parlamentets medlemmer gik under afstemningen i februar 1996 ind for, at jagts(cid:230)sonen i hele Europa skulle slutte den 31. januar hvert (cid:229)r. Hvad har R(cid:229)det siden gjort for at efterkomme Parlamentets krav? Nogle medlemsstater har individuelt fastlagt jagts(cid:230)sonen for tr(cid:230)kfugle p(cid:229) en s(cid:229)dan m(cid:229)de, at bevarelsen af visse fuglearter er i fare. Indledningen af jagts(cid:230)sonen i Frankrig for eksempel falder p(cid:229) tidspunkter, hvor fugleungerne endnu er afh(cid:230)ngige af deres for(cid:230)ldre. Frankrig overtr(cid:230)der dermed artikel 7, stk. 4, i direktiv 79/0409/E(cid:216)F. Af denne grund blev der allerede indledt en traktatovertr(cid:230)delsesprocedure. Hvor langt er man n(cid:229)et i proceduren? Hvilken foranstaltning agter R(cid:229)det at iv(cid:230)rks(cid:230)tte, for at bestemmelserne i direktiv79/0409/E(cid:216)F gennem- fłres i alle medlemsstater? (1) EFT L 103 af 25. 4. 1979, s. 1. Svar (2. december 1999) Under behandlingen af Kommissionens forslag, som tager sigte p(cid:229) at pr(cid:230)cisere medlemsstaternes skłns- befłjelser is(cid:230)r med hensyn til datoen for afslutningen af jagts(cid:230)sonen, har R(cid:229)det navnlig overvejet muligheden for en f(cid:230)lles ophłrsdato, som kunne ligge mellem den 31. januar og den 10. marts. I den forbindelse har R(cid:229)det noteret sig Europa-Parlamentets udtalelse af 1996 om, at jagts(cid:230)sonen i hele Europa skulle slutte den 31. januar hvert (cid:229)r. R(cid:229)det har imidlertid endnu ikke fundet en enstemmig lłsning p(cid:229) samtlige de problemer, der er rejst i Kommissionens forslag. For at n(cid:229) frem til en aftale med s(cid:229) bred tilslutning som muligt er der indledt kontakter mellem de berłrte medlemsstater. (2000/C 170 E/081) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-1679/99 af Marialiese Flemming (PPE-DE) til Kommissionen (22. september 1999) Om: Antibiotika i foderstoffer I (cid:229)rtier er antibiotika blevet anvendt som v(cid:230)kstfremmende stoffer ved opfedning af dyr. Anvendelsen af disse stoffer medfłrer imidlertid risiko for, at sygdomme, der opst(cid:229)r, m(cid:229)ske ikke kan behandles med antibiotika, da bakterierne allerede er resistente. Desuden kan rester af disse antibiotika ved fort(cid:230)ring af (cid:230)g, m(cid:230)lk, kłd osv. blive optaget af det menneskelige legeme, hvilket udgłr en betydelig sundhedsm(cid:230)ssig risiko. Sverige forbłd allerede den 1. januar 1986 (cid:129) endnu inden tiltr(cid:230)delsen af EU (cid:129) anvendelsen af antibiotika som v(cid:230)kstfremmende stof ved opfedning af dyr. Under łstrigsk formandsskab blev der desuden forbudt 4 former for antibiotikatils(cid:230)tning i hele EU. 20. 6. 2000 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende C 170 E/73 Vil Kommissionen g(cid:229) ind for et forbud mod anvendelse af samtlige antibiotika som v(cid:230)kstfremmende stoffer i foderstoffer? I bekr(cid:230)ftende fald, hvilke foranstaltninger vil Kommissionen tr(cid:230)ffe for at gennemfłre et s(cid:229)dant forbud i alle medlemsstater? Svar afgivet p(cid:229) Kommissionens vegne af David Byrne (9. november 1999) R(cid:229)dets direktiv 70/0524/EEC af 23. november 1970 om tils(cid:230)tningsstoffer til foderstoffer (1) indeholder b(cid:229)de bestemmelser om godkendelse og om inddragelse af godkendelsen af antibiotika som v(cid:230)kstfrem- mende stoffer. R(cid:229)det har vedtaget forordning nr. 2821/98 af 17. december 1998 om (cid:230)ndring af R(cid:229)dets direktiv 70/0524/ E(cid:216)F om tils(cid:230)tningsstoffer til foderstoffer for s(cid:229) vidt ang(cid:229)r inddragelse af godkendelsen af visse anti- biotika (2). I forordningen inddrages godkendelsen af 4 antibiotika (virginiamycin, tylosin fosfat, spiramycin og zinkbacitracin) som tils(cid:230)tningsstoffer til foderstoffer. Eftersom de fire antibiotika enten var blevet godkendt som l(cid:230)gemidler til mennesker eller fremviste krydsresistens over for den form for antibiotika, der anvendes i l(cid:230)gemidler til mennesker, blev det besluttet, at de udelukkende skal forbeholdes l(cid:230)gemidler til mennesker. Fire andre antibiotika (monensin, salinomycin, avilamycin og flavofosfolipol) var ikke omfattet af forbudet, da der p(cid:229) det tidspunkt ikke blev anvendt noget stof tilhłrende denne gruppe i fremstillingen af l(cid:230)gemidler til mennesker eller dyr. I Sveriges forbud (j(cid:230)vnfłr tiltr(cid:230)delsesakten) om antibiotikatils(cid:230)tning udlłb den 31. december 1998. overensstemmelse med artikel 11 i direktiv 70/0524/E(cid:216)F suspenderede Sverige den 1. januar 1999 godkendelsen af de 4 antibiotika, der stadig er p(cid:229) markedet. Kommissionens og medlemsstaternes repr(cid:230)sentanter i Den Videnskabelige KomitØ for Levnedsmidler undersłger i łjeblikket den dokumentation, der er indleveret i den forbindelse. Den 28. maj 1999 afleverede Kommissionens videnskabelige styringskomitØ sin udtalelse om antimikrobiel resistens. KomitØen formulerede fłlgende henstilling om antibiotikatils(cid:230)tning til foderstoffer: »brugen af forskellige former for agenser, som anvendes eller kunne blive anvendt i l(cid:230)gemidler til mennesker, skal gradvist reduceres s(cid:229) hurtigt som muligt og i sidste ende afskaffes. Man burde ogs(cid:229) bestr(cid:230)be sig p(cid:229) at erstatte de antimikrobielle v(cid:230)kstfremmende stimulatorer, hvor man ikke er vidende om, at der skulle v(cid:230)re en risiko for at p(cid:229)virke bakterielle tarminfektioner, med alternativer, der ikke er antimikrobielle«. Kommissionen, der allerede tog s(cid:229)danne forholdsregler i slutningen af 1998 over for 4 antibiotika, undersłger i łjeblikket et femte tilf(cid:230)lde. Den besk(cid:230)ftiger sig ogs(cid:229) med, hvordan man p(cid:229) lang sigt gradvist kan reducere de resterende antibiotika p(cid:229) den mest hensigtsm(cid:230)ssige m(cid:229)de og erstatte disse med ikke- mikrobielle alternativer. (1) (2) EFT L 270 af 14. 12. 1970. EFT L 351 af 29. 12. 1998. (2000/C 170 E/082) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-1680/99 af Karl von Wogau (PPE-DE) til Kommissionen (22. september 1999) Om: Konkurrencefordrejninger p(cid:229) grund af den Europ(cid:230)iske Unions subventioner Er Kommissionen enig i den opfattelse, at der inden for indsamling og sortering af brugt tłj i Tyskland eksisterer en overkapacitet? Har Kommissionen kendskab til, at virksomheden SOEX Textil-Vermarktungsgesellschaft mbH, Bad Oldesloe, har f(cid:229)et stłtte til opbygningen af en virksomhed i Sachsen-Anhalt, selvom denne virksomhed er markedsfłrende i Europa p(cid:229) dette omr(cid:229)de?


title: INTERROGAZIONE SCRITTA E-1678/99 di Marialiese Flemming (PPE-DE) al Consiglio. Antibiotici nei mangimi.

eurovoc_concepts:
Sweden
animal disease
animal feedingstuffs
common agricultural policy
food safety
veterinary drug

formats: html pdf print

text: 18. 7. 2000 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:224) europee C 203 E/21 La Commissione ha pertanto avviato, nel 1997, una procedura per inadempienza nei confronti della Francia in virtø dell(cid:146)articolo 226 (ex articolo 169) del trattato CE e il 15 febbraio 1999 ha adito la Corte di giustizia (causa C-38/99). Spetta ora alla Corte pronunciarsi nel merito. (1) GU C 100 del 9. 4. 1994. (2) GU C 65 del 4. 3. 1996. (2000/C 203 E/027) INTERROGAZIONE SCRITTA E-1678/99 di Marialiese Flemming (PPE-DE) al Consiglio (22 settembre 1999) Oggetto: Antibiotici nei mangimi Da decenni gli antibiotici vengono utilizzati nell(cid:146)ingrasso quali stimolatori della crescita. L(cid:146)utilizzo di questi additivi comporta tuttavia il pericolo che alcune malattie non possano essere curate con antibiotici, in quanto i batteri hanno gi(cid:224) sviluppato una resistenza ad essi. A ci(cid:242) si aggiunge che, attraverso il consumo di uova, latte e carni, i residui di antibiotici possono finire nel corpo umano, con grave rischio per la salute. La Svezia ha vietato l(cid:146)uso di antibiotici quali stimolatori della crescita gi(cid:224) a decorrere dall(cid:146)1. 1. 1986, vale a dire ancora prima della sua adesione all(cid:146)UE. Durante la Presidenza austriaca si Ł deciso di vietare nell(cid:146)Unione quattro additivi a base di antibiotici. Il Consiglio intende impegnarsi per vietare tutti gli antibiotici utilizzati nei mangimi per bestiame come stimolatori della crescita? In caso affermativo, quali misure adotter(cid:224) il Consiglio per imporre tale divieto in tutti gli Stati membri? Risposta (24 gennaio 2000) Nella sessione del 17 dicembre 1998 il Consiglio ha adottato un regolamento (1) che modifica la direttiva in ordine alla revoca 70/524/CEE del Consiglio, relativa agli additivi nell(cid:146)alimentazione degli animali, dell(cid:146)autorizzazione di in causa sono: zinco-bacitracina, spiramicina, virginiamicina, fosfato di tilosina. taluni antibiotici. Gli antibiotici Al momento dell(cid:146)adozione del suddetto regolamento il Consiglio e la Commissione hanno confermato che qualsiasi decisione in materia dovr(cid:224) continuare ad essere adottata sulla base di pareri scientifici comunitari e alla luce del principio precauzionale. Nella sessione del 14-15 giugno 1999 il Consiglio ha preso nota della pubblicazione del parere del Comitato scientifico direttivo sulla resistenza antimicrobica. A tal proposito e per quanto riguarda le altre categorie di prodotti antibiotici menzionati nel suddetto parere, il rappresentante della Commissione ha segnalato che i servizi della sua Istituzione stanno preparando le proposte opportune. Il Consiglio esaminer(cid:224) con il massimo interesse qualsiasi misura che la Commissione riterr(cid:224) necessario presentargli in materia. L(cid:146)impiego degli antibiotici Ł altres(cid:236) oggetto di una risoluzione del Consiglio sulla resistenza agli antibiotici: «Una strategia contro la minaccia microbica» adottata l(cid:146)8 giugno 1999. Questa risoluzione invita la Commissione a considerare segnatamente prioritaria la sorveglianza della resistenza agli antibiotici nella medicina umana e nel settore del controllo delle zoonosi. (1) Regolamento (CE) n. 2821/98 del Consiglio del 17. 12. 1998 pubblicato nella GU L 351 del 29. 12. 1998, pag. 4


title: ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ αρ θ. 1646/99 του Alexandros ALAVANOS Εφαρμογή του νέου καν. 1621/99 για τη σταφίδα

eurovoc_concepts:
EU law
Greece
amendment of a law
application of EU law
dried product
eligibility criteria


title: PERGUNTA ESCRITA E-1665/99 apresentada por Lucio Manisco (GUE/NGL) à Comissão. Malversação dos fundos do FMI destinados à Rússia e Banco Europeu para a Reconstrução e o Desenvolvimento.

eurovoc_concepts:
EBRD
EU aid
International Monetary Fund
Russia
money laundering
use of aid

text: C 170 E/68 Jornal Oficial das Comunidades Europeias PT 20. 6. 2000 (2000/C 170 E/076) PERGUNTA ESCRITA E-1662/99 apresentada por Laura GonzÆlez `lvarez (GUE/NGL) e Alonso Puerta (GUE/NGL) (cid:224) Comissªo Objecto: Amea(cid:231)a de san(cid:231)ıes dos EUA contra o grupo «Sol-Meli(cid:224)» (22 de Setembro de 1999) O Departamento de Estado norte-americano estÆ a estudar a possibilidade de san(cid:231)ıes contra o grupo hoteleiro espanhol «Sol-Meli(cid:224)» devido aos seus investimentos em Cuba. Os Estados Unidos propıem-se aplicar o t(cid:237)tulo IV da Lei Helms-Burton, que a Uniªo Europeia considera ilegal em virtude da sua extraterritorialidade. A levar a cabo a referida san(cid:231)ªo, esta afectarÆ o livre-comØrcio internacional e prejudicarÆ os interesses empresariais de uma das mais importantes empresas tur(cid:237)sticas espanholas. 1. Qual Ø o verdadeiro grau de amea(cid:231)a das san(cid:231)ıes contra a empresa «Sol-Meli(cid:224)»? Caso se chegue ao extremo, que medidas poderia a Comissªo tomar para proteger os interesses desta 2. empresa europeia? Estaria a Comissªo disposta a denunciar a Lei Helms-Burton perante a Organiza(cid:231)ªo Mundial do 3. ComØrcio? Resposta dada por Pascal Lamy em nome da Comissªo (13 de Outubro de 1999) A Comissªo recorda que as decisıes e declara(cid:231)ıes da Cimeira realizada entre a Comunidade e os Estados Unidos em 18 de Maio de 1998 no que se refere (cid:224) lei Helms-Burton e (cid:224)s leis sobre as san(cid:231)ıes aplicÆveis ao Irªo e (cid:224) L(cid:237)bia se destinavam a preparar o terreno para se alcan(cid:231)ar uma solu(cid:231)ªo definitiva para este importante diferendo bilateral. A Comissªo continua muito preocupada com o facto de nªo haver progressos significativos por parte dos Estados Unidos quanto ao compromisso de aprovar no Congresso uma altera(cid:231)ªo do T(cid:237)tulo IV da Lei Helms-Burton, tanto mais que a administra(cid:231)ªo norte-americana tem vindo a recordar sistematicamente a obriga(cid:231)ªo de o Presidente aplicar o referido t(cid:237)tulo, caso nªo seja aprovada tal altera(cid:231)ªo. Por seu lado, a Comissªo sempre deixou claro que se forem tomadas medidas contra empresas ou particulares da Comunidade ao abrigo da Lei Helms-Burton, surgirÆ inevitavelmente a questªo de um novo painel da Organiza(cid:231)ªo Mundial do ComØrcio (OMC). A Comissªo instou a administra(cid:231)ªo americana a acelerar a aplica(cid:231)ªo, na parte que lhe diz respeito, do acordado na Cimeira de Maio de 1998. A Comissªo acompanha de muito perto a situa(cid:231)ªo e continuarÆ a manter o Parlamento informado de todos os progressos verificados na aplica(cid:231)ªo dos acordos de 18 de Maio de 1998. (2000/C 170 E/077) PERGUNTA ESCRITA E-1665/99 apresentada por Lucio Manisco (GUE/NGL) (cid:224) Comissªo (22 de Setembro de 1999) Objecto: Malversa(cid:231)ªo dos fundos do FMI destinados (cid:224) Rœssia e Banco Europeu para a Reconstru(cid:231)ªo e o Desenvolvimento No final do passado mŒs de Julho, o presidente do Fundo MonetÆrio Internacional, Michel Camdessus, concedeu (cid:224) Federa(cid:231)ªo Russa um emprØstimo de 4,5 mil milhıes de d(cid:243)lares, nªo obstante ter conhecimento de um relat(cid:243)rio da Price Waterhouse que confirmava que o Banco Central de Moscovo vinha hÆ jÆ algum tempo a transferir parte desses fundos para sociedades financeiras estrangeiras. Poderia a Comissªo indicar se, alØm dos fundos do FMI, malversa(cid:231)ªo? tambØm os do BERD foram objecto de 20. 6. 2000 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 170 E/69 Resposta dada por Pedro Solbes Mira em nome da Comissªo (3 de Novembro de 1999) No que diz respeito aos problemas gerais de alegada corrup(cid:231)ªo financeira na Rœssia, a opiniªo da Comissªo continua a ser a exposta na sua declara(cid:231)ªo ao Parlamento em 16 de Setembro de 1999. Quanto (cid:224) questªo concreta colocada pelo Senhor Deputado, a Comissªo transmite desta forma a informa(cid:231)ªo de que dispıe na sua qualidade de representante da Comunidade no Conselho de Administra(cid:231)ªo do Banco Europeu de Reconstru(cid:231)ªo e Desenvolvimento (BERD): A fuga de capitais constitui uma actividade criminosa e por conseguinte os seus autores tentarªo ocultar os seus actos das inst(cid:226)ncias oficiais, incluindo o BERD. Assim, o BERD dispıe de uma pol(cid:237)tica de luta contra o branqueamento de capitais e exige (cid:224)s institui(cid:231)ıes financeiras (cid:224)s quais concede crØditos que apresentem observa(cid:231)ıes para reduzir a probabilidade de o Banco se ver involuntariamente envolvido em tais actividades. Para alØm disso, todos os pagamentos do BERD destinados (cid:224) e provenientes da Rœssia estªo cobertos pelas necessÆrias autoriza(cid:231)ıes do Banco Central. Aproximadamente um quarto de todo o financiamento do BERD se realiza com contrapartes russas. As actividades do BERD com estas contrapartes limitam-se ao financiamento de projectos aprovados em que a utiliza(cid:231)ªo dos fundos estÆ claramente definida. O BERD efectua controlos rigorosos dos pagamentos, o que significa que os fundos sªo pagos directamente aos contratantes sempre que tal Ø poss(cid:237)vel. Nos casos em que se utilizam outros mecanismos de pagamento tais como contas especiais, estas sªo liquidadas periodicamente para garantir que os fundos sªo utilizados para o fim previsto. O funcionÆrio encarregado da luta contra o branqueamento de capitais, nomeado em 1996, efectua regularmente reuniıes informativas com o pessoal. Na sequŒncia do recente caso do Bank of New York, o BERD realizou o seu pr(cid:243)prio estudo dos riscos na Rœssia e solicitou aos auditores que analisassem os projectos russos espec(cid:237)ficos que poderiam ser vulnerÆveis a actividades de branqueamento de capitais. Embora a auditoria externa continue, a avalia(cid:231)ªo preliminar do Banco resultante da sua pr(cid:243)pria aprecia(cid:231)ªo Ø que nªo existem projectos que, (cid:224) primeira vista, revelem comportamentos ou transac(cid:231)ıes indiciadores de branqueamento de capitais. A Comissªo nªo possui qualquer prova que ponha em dœvida esta informa(cid:231)ªo. (2000/C 170 E/078) PERGUNTA ESCRITA E-1668/99 apresentada por Roberta Angelilli (NI) (cid:224) Comissªo (22 de Setembro de 1999) Objecto: Apoio aos jovens artistas europeus A maioria dos apoios e financiamentos previstos para as actividades art(cid:237)sticas nos Estados-membros apenas estªo dispon(cid:237)veis para as organiza(cid:231)ıes e actividades que abrangem vÆrios Estados-membros. Grande parte da produ(cid:231)ªo art(cid:237)stica, patrim(cid:243)nio cultural e notÆvel fonte de desenvolvimento para a Europa, Ø, pelo contrÆrio, obra de indiv(cid:237)duos que desempenham um papel irrefutÆvel quer do ponto de vista cultural, quer social. Refira-se igualmente que os diferentes operadores que exercem a sua actividade nos vÆrios dom(cid:237)nios art(cid:237)sticos representam uma oportunidade de emprego que nªo pode ser subestimada. A obra dos diferentes artistas, expressªo do pensamento ocidental e europeu, representa um bem comum dos cidadªos da Uniªo Europeia. (cid:192) luz de quanto precede, poderia a Comissªo indicar: 1. Se existem programas destinados a financiar as actividades dos diferentes artistas considerados particularmente merit(cid:243)rios? 2. Se estªo actualmente previstas medidas para esse efeito?


title: KIRJALLINEN KYSYMYS E-1672/99 esittäjä(t): Arlindo Cunha (PPE-DE) komissiolle. EY:n ja Grönlannin kalastuspöytäkirja.

eurovoc_concepts:
Germany
Greenland
agreement (EU)
fishing agreement
protocol to an agreement

text: 18. 7. 2000 FI Euroopan yhteis(cid:246)jen virallinen lehti C 203 E/19 (2000/C 203 E/024) KIRJALLINEN KYSYMYS E-1671/99 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Arlindo Cunha (PPE-DE) komissiolle (22. syyskuuta 1999) Aihe: EY:n ja Gr(cid:246)nlannin kalastussopimus Euroopan yhteis(cid:246)n, Tanskan ja Gr(cid:246)nlannin paikallishallituksen v(cid:228)lisess(cid:228) kolmannessa kalastusp(cid:246)yt(cid:228)kirjassa, joka tuli voimaan vuonna 1985 ja jota jatkettiin kuudella vuodella alkuper(cid:228)isten kymmenen vuoden j(cid:228)lkeen, m(cid:228)(cid:228)ritell(cid:228)(cid:228)n s(cid:228)(cid:228)nn(cid:246)t ja ehdot yhteis(cid:246)n alusten kalastukselle Gr(cid:246)nlannin vesill(cid:228), erityisesti yhteis(cid:246)n vuosittaiset pyyntikiinti(cid:246)t p(cid:246)yt(cid:228)kirjan voimassaoloajalle 1. 1. 1995(cid:129)31. 12. 2000. Kuinka suuret kalastusmahdollisuudet yhteis(cid:246)n aluksille on annettu kyseisess(cid:228) kalastusp(cid:246)yt(cid:228)kirjassa ja miss(cid:228) m(cid:228)(cid:228)rin Euroopan yhteis(cid:246) on hy(cid:246)dynt(cid:228)nyt niit(cid:228) vuodesta 1985 t(cid:228)h(cid:228)n p(cid:228)iv(cid:228)(cid:228)n asti? (2000/C 203 E/025) KIRJALLINEN KYSYMYS E-1672/99 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Arlindo Cunha (PPE-DE) komissiolle (22. syyskuuta 1999) Aihe: EY:n ja Gr(cid:246)nlannin kalastusp(cid:246)yt(cid:228)kirja Ottaen huomioon, ett(cid:228) suurin edunsaajamaa Saksa j(cid:228)tt(cid:228)(cid:228) j(cid:228)rjestelm(cid:228)llisesti k(cid:228)ytt(cid:228)m(cid:228)tt(cid:228) Gr(cid:246)nlannin kanssa tehdyss(cid:228) kolmannessa p(cid:246)yt(cid:228)kirjassa Euroopan yhteis(cid:246)lle annettuja vuosittaisia kalastusmahdollisuuksia, mit(cid:228) komissio aikoo tehd(cid:228) hy(cid:246)dynt(cid:228)(cid:228)kseen n(cid:228)it(cid:228) yhteis(cid:246)n ulkopuolisilla vesill(cid:228) sijaitsevia arvokkaita kalavaroja parhaalla mahdollisella tavalla? N(cid:228)iden kalavarojen vuoksi sopimus Gr(cid:246)nlannin kanssa on yhteis(cid:246)n kallein kalastussopimus. Franz Fischlerin komission puolesta antama yhteinen vastaus kirjallisiin kysymyksiin E-1669/99, E-1670/99, E-1671/99 ja E-1672/99 (9. marraskuuta 1999) Sek(cid:228) vuonna 1985 tehdyn, Euroopan yhteis(cid:246)n sek(cid:228) Tanskan hallituksen ja Gr(cid:246)nlannin maakuntahallituk- sen v(cid:228)lisen kalastusta koskevan sopimukse ett(cid:228) kauden 1995(cid:129)2000 kattavan kolmannen p(cid:246)yt(cid:228)kirjan voimassaoloaika p(cid:228)(cid:228)ttyy 31. joulukuuta 2000. Vuoden 1985 sopimusta jatketaan kuitenkin ilman eri toimenpiteit(cid:228) uudeksi kuusivuotiskaudeksi (2001(cid:129)2006), jollei jompikumpi sopimuspuoli irtisano sopi- musta v(cid:228)hint(cid:228)(cid:228)n yhdeks(cid:228)n kuukautta ennen kuluvan kauden p(cid:228)(cid:228)ttymist(cid:228) (toisin sanoen ennen 31. maalis- kuuta 2000). T(cid:228)ss(cid:228) tapauksessa neuvotellaan uusi p(cid:246)yt(cid:228)kirja jatkoajan saaliskiinti(cid:246)ist(cid:228) ja taloudellisesta korvauksesta. N(cid:228)m(cid:228) m(cid:228)(cid:228)r(cid:228)ajat huomioon ottaen alustavat keskustelut on jo aloitettu Gr(cid:246)nlannin ja j(cid:228)senvaltioiden kanssa sek(cid:228) komission sis(cid:228)ll(cid:228). Keskusteluissa ei ole kuitenkaan viel(cid:228) p(cid:228)(cid:228)sty niin pitk(cid:228)lle, ett(cid:228) komissio voisi t(cid:228)sment(cid:228)(cid:228) sen v(cid:228)lineen muodon ja sis(cid:228)ll(cid:246)n, jolla hallinnoidaan yhteis(cid:246)n ja Gr(cid:246)nlannin kalastussuhteita 31. joulukuuta 2000 alkavalla kaudella. Arvoisalle parlamentin j(cid:228)senelle sek(cid:228) parlamentin sihteerist(cid:246)lle toimitetaan aineistoa, josta k(cid:228)y ilmi Gr(cid:246)nlannin kanssa kolmessa p(cid:246)yt(cid:228)kirjassa sovitut saaliskiinti(cid:246)t kausiksi 1985(cid:129)1989, 1990(cid:129)1994 ja 1995(cid:129)2000 sek(cid:228) asianomaisten j(cid:228)senvaltioiden saaliit kyseisin(cid:228) kausina. Saaliskiinti(cid:246)iden alik(cid:228)ytt(cid:246) Gr(cid:246)nlannin vesill(cid:228) on monitahoinen ilmi(cid:246). Alik(cid:228)ytt(cid:246) todettiin jo ensimm(cid:228)isen p(cid:246)yt(cid:228)kirjan kaudella ja on jatkunut siit(cid:228) asti. Sen p(cid:228)(cid:228)asiallinen syy on biologinen. Ottaen huomion asian monimutkaisuuden yhteis(cid:246)n tuomioistuin totesi 13. lokakuuta 1992 asiassa C-63/90, Portugali vs. neuvosto, antamassaan tuomiossa, ett(cid:228) suhteellisen vakauden periaatteen mukaisesti alik(cid:228)ytt(cid:246) yksin(cid:228)(cid:228)n ei ole p(cid:228)tev(cid:228) syy saaliskiinti(cid:246)iden uudelleen jakamiseksi muille niist(cid:228) kiinnostuneille j(cid:228)senvaltioille. C 203 E/20 Euroopan yhteis(cid:246)jen virallinen lehti FI 18. 7. 2000 Komissio on yleisesti sit(cid:228) mielt(cid:228), ett(cid:228) kolmansien maiden vesill(cid:228) kalastussopimusten mukaisesti k(cid:228)ytett(cid:228)- viss(cid:228) olevia saaliskiinti(cid:246)it(cid:228) on k(cid:228)ytett(cid:228)v(cid:228) j(cid:228)rkiper(cid:228)isesti ja parhain mahdollisin edellytyksin ja ett(cid:228) k(cid:228)ytt(cid:228)- m(cid:228)tt(cid:246)mien tai alik(cid:228)ytettyjen kiinti(cid:246)iden siirrot muille j(cid:228)senvaltioille olisi teht(cid:228)v(cid:228) tavalla, joka ei vaaranna suhteellisen vakauden periaatetta. Kiistanalainen kysymys on, miss(cid:228) m(cid:228)(cid:228)rin voidaan puuttua j(cid:228)senvaltioiden kiinti(cid:246)iden hallinnointiin suhteellisen vakauden periaatteen nojalla. T(cid:228)t(cid:228) kysymyst(cid:228) on k(cid:228)sitelt(cid:228)v(cid:228) kalastus- sopimusten kustannushy(cid:246)ty-analyysin yhteydess(cid:228), joka on m(cid:228)(cid:228)r(cid:228) sitt(cid:228)(cid:228) kalastusneuvostolle 26. lokakuuta 1999. (2000/C 203 E/026) KIRJALLINEN KYSYMYS E-1677/99 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Marialiese Flemming (PPE-DE) komissiolle (22. syyskuuta 1999) Aihe: Muuttolintujen mets(cid:228)styskausi Euroopan unioni on neuvoston direktiivin 79/409/ETY (1) my(cid:246)t(cid:228) sitoutunut suojelemaan kaikkia j(cid:228)senval- tioiden alueella el(cid:228)vi(cid:228) luonnonvaraisia lintulajeja. J(cid:228)senvaltioiden on varmistettava, ett(cid:228) tiettyjen lintulajien mets(cid:228)styksen yhteydess(cid:228) noudatetaan tarkoituk- senmukaisen k(cid:228)yt(cid:246)n ja kyseess(cid:228) olevien lintulajikantojen, erityisesti muuttolintujen, ekologisesti tasapainoi- sen suojelun periaatetta. Niiden on varmistettava, ett(cid:228) erityisesti muuttolintulajeja ei mets(cid:228)stet(cid:228) pesimis-, lis(cid:228)(cid:228)ntymis- ja poikastenkasvatusvaiheessa. Komissio ehdotti maaliskuussa 1994 t(cid:228)m(cid:228)n direktiivin muuttamista niin, ett(cid:228) jokainen j(cid:228)senvaltio voisi vahvistaa itse muuttolintujen mets(cid:228)styskauden ajankohdan. Euroopan parlamentti k(cid:228)sitteli komission ehdotusta, jossa ei esitetty yhten(cid:228)ist(cid:228) mets(cid:228)styskauden p(cid:228)(cid:228)ttymisajankohtaa. Parlamentin j(cid:228)senet kannattivat kuitenkin helmikuussa 1996 pidetyss(cid:228) (cid:228)(cid:228)nestyksess(cid:228) koko Euroopan osalta yhten(cid:228)ist(cid:228) mets(cid:228)styskauden p(cid:228)(cid:228)ttymisajankohtaa, joka olisi 31. tammikuuta kunakin vuonna. Mihin toimiin on t(cid:228)h(cid:228)n menness(cid:228) ryhdytty parlamentin vaatimuksen toteuttamiseksi? Muutamat j(cid:228)senvaltiot ovat itsen(cid:228)isesti vahvistaneet muuttolintujen mets(cid:228)styskauden ajankohdan niin, ett(cid:228) tiettyjen lintulajien s(cid:228)ilyminen vaarantuu. Esimerkiksi Ranskassa mets(cid:228)styskauden alku osuu ajankohtaan, jolloin poikaset ovat viel(cid:228) riippuvaisia emostaan. Ranska rikkoo n(cid:228)in direktiivin 79/409/ETY 7 artiklan 4 kohtaa, mist(cid:228) syyst(cid:228) sit(cid:228) vastaan on jo aloitettu rikkomusmenettely. Miss(cid:228) vaiheessa rikkomusmenettely on t(cid:228)ll(cid:228) hetkell(cid:228)? Mit(cid:228) toimia komissio aikoo toteuttaa, j(cid:228)senvaltioissa? (1) EYVL L 103, 25. 4. 1979, s. 1. jotta direktiivin 79/409/ETY s(cid:228)(cid:228)nn(cid:246)ksi(cid:228) noudatetaan kaikissa Margot Wallstr(cid:246)min komission puolesta antama vastaus (15. marraskuuta 1999) Komissio antoi 1. maaliskuuta 1994 ehdotuksen (1), joka koskee luonnonvaraisten lintujen suojelusta 2 p(cid:228)iv(cid:228)n(cid:228) huhtikuuta 1979 annetun neuvoston direktiivin 79/409/ETY (2) muuttamista. Koska ehdotus perustui Euroopan yhteis(cid:246)jen perustamissopimuksen 175 artiklaan (entinen 130 s artikla), yhteistoiminta- menettely Euroopan parlamentin kanssa oli pakollinen. Euroopan parlamentti antoi lausuntonsa 15. helmi- kuuta 1996. Neuvosto ei ole viel(cid:228) vahvistanut ehdotusta koskevaa yhteist(cid:228) kantaa. Komissio katsoo, etteiv(cid:228)t Ranskan vuosina 1994 ja 1998 antamien lakien (muuttolintujen mets(cid:228)styskauden p(cid:228)(cid:228)ttymisp(cid:228)iv(cid:228)st(cid:228) 15. hein(cid:228)kuuta 1994 annettu laki nro 94-591, sellaisena kuin se on muutettuna 3. hein(cid:228)kuuta 1998 annetulla lailla nro 98-549) mukaiset mets(cid:228)styskauden alkamis- ja p(cid:228)(cid:228)ttymisajat takaa tietyille luonnonvaraisille lintulajeille t(cid:228)ytt(cid:228) suojaa niiden palatessa pesim(cid:228)alueilleen ja niiden lis(cid:228)(cid:228)ntymisaikana neuvoston direktiivin 79/409/ETY mukaisesti


title: KIRJALLINEN KYSYMYS E-1677/99 esittäjä(t): Marialiese Flemming (PPE-DE) komissiolle. Muuttolintujen metsästyskausi.

eurovoc_concepts:
EU environmental policy
France
hunting regulations
infringement procedure (EU)

text: C 203 E/20 Euroopan yhteis(cid:246)jen virallinen lehti FI 18. 7. 2000 Komissio on yleisesti sit(cid:228) mielt(cid:228), ett(cid:228) kolmansien maiden vesill(cid:228) kalastussopimusten mukaisesti k(cid:228)ytett(cid:228)- viss(cid:228) olevia saaliskiinti(cid:246)it(cid:228) on k(cid:228)ytett(cid:228)v(cid:228) j(cid:228)rkiper(cid:228)isesti ja parhain mahdollisin edellytyksin ja ett(cid:228) k(cid:228)ytt(cid:228)- m(cid:228)tt(cid:246)mien tai alik(cid:228)ytettyjen kiinti(cid:246)iden siirrot muille j(cid:228)senvaltioille olisi teht(cid:228)v(cid:228) tavalla, joka ei vaaranna suhteellisen vakauden periaatetta. Kiistanalainen kysymys on, miss(cid:228) m(cid:228)(cid:228)rin voidaan puuttua j(cid:228)senvaltioiden kiinti(cid:246)iden hallinnointiin suhteellisen vakauden periaatteen nojalla. T(cid:228)t(cid:228) kysymyst(cid:228) on k(cid:228)sitelt(cid:228)v(cid:228) kalastus- sopimusten kustannushy(cid:246)ty-analyysin yhteydess(cid:228), joka on m(cid:228)(cid:228)r(cid:228) sitt(cid:228)(cid:228) kalastusneuvostolle 26. lokakuuta 1999. (2000/C 203 E/026) KIRJALLINEN KYSYMYS E-1677/99 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Marialiese Flemming (PPE-DE) komissiolle (22. syyskuuta 1999) Aihe: Muuttolintujen mets(cid:228)styskausi Euroopan unioni on neuvoston direktiivin 79/409/ETY (1) my(cid:246)t(cid:228) sitoutunut suojelemaan kaikkia j(cid:228)senval- tioiden alueella el(cid:228)vi(cid:228) luonnonvaraisia lintulajeja. J(cid:228)senvaltioiden on varmistettava, ett(cid:228) tiettyjen lintulajien mets(cid:228)styksen yhteydess(cid:228) noudatetaan tarkoituk- senmukaisen k(cid:228)yt(cid:246)n ja kyseess(cid:228) olevien lintulajikantojen, erityisesti muuttolintujen, ekologisesti tasapainoi- sen suojelun periaatetta. Niiden on varmistettava, ett(cid:228) erityisesti muuttolintulajeja ei mets(cid:228)stet(cid:228) pesimis-, lis(cid:228)(cid:228)ntymis- ja poikastenkasvatusvaiheessa. Komissio ehdotti maaliskuussa 1994 t(cid:228)m(cid:228)n direktiivin muuttamista niin, ett(cid:228) jokainen j(cid:228)senvaltio voisi vahvistaa itse muuttolintujen mets(cid:228)styskauden ajankohdan. Euroopan parlamentti k(cid:228)sitteli komission ehdotusta, jossa ei esitetty yhten(cid:228)ist(cid:228) mets(cid:228)styskauden p(cid:228)(cid:228)ttymisajankohtaa. Parlamentin j(cid:228)senet kannattivat kuitenkin helmikuussa 1996 pidetyss(cid:228) (cid:228)(cid:228)nestyksess(cid:228) koko Euroopan osalta yhten(cid:228)ist(cid:228) mets(cid:228)styskauden p(cid:228)(cid:228)ttymisajankohtaa, joka olisi 31. tammikuuta kunakin vuonna. Mihin toimiin on t(cid:228)h(cid:228)n menness(cid:228) ryhdytty parlamentin vaatimuksen toteuttamiseksi? Muutamat j(cid:228)senvaltiot ovat itsen(cid:228)isesti vahvistaneet muuttolintujen mets(cid:228)styskauden ajankohdan niin, ett(cid:228) tiettyjen lintulajien s(cid:228)ilyminen vaarantuu. Esimerkiksi Ranskassa mets(cid:228)styskauden alku osuu ajankohtaan, jolloin poikaset ovat viel(cid:228) riippuvaisia emostaan. Ranska rikkoo n(cid:228)in direktiivin 79/409/ETY 7 artiklan 4 kohtaa, mist(cid:228) syyst(cid:228) sit(cid:228) vastaan on jo aloitettu rikkomusmenettely. Miss(cid:228) vaiheessa rikkomusmenettely on t(cid:228)ll(cid:228) hetkell(cid:228)? Mit(cid:228) toimia komissio aikoo toteuttaa, j(cid:228)senvaltioissa? (1) EYVL L 103, 25. 4. 1979, s. 1. jotta direktiivin 79/409/ETY s(cid:228)(cid:228)nn(cid:246)ksi(cid:228) noudatetaan kaikissa Margot Wallstr(cid:246)min komission puolesta antama vastaus (15. marraskuuta 1999) Komissio antoi 1. maaliskuuta 1994 ehdotuksen (1), joka koskee luonnonvaraisten lintujen suojelusta 2 p(cid:228)iv(cid:228)n(cid:228) huhtikuuta 1979 annetun neuvoston direktiivin 79/409/ETY (2) muuttamista. Koska ehdotus perustui Euroopan yhteis(cid:246)jen perustamissopimuksen 175 artiklaan (entinen 130 s artikla), yhteistoiminta- menettely Euroopan parlamentin kanssa oli pakollinen. Euroopan parlamentti antoi lausuntonsa 15. helmi- kuuta 1996. Neuvosto ei ole viel(cid:228) vahvistanut ehdotusta koskevaa yhteist(cid:228) kantaa. Komissio katsoo, etteiv(cid:228)t Ranskan vuosina 1994 ja 1998 antamien lakien (muuttolintujen mets(cid:228)styskauden p(cid:228)(cid:228)ttymisp(cid:228)iv(cid:228)st(cid:228) 15. hein(cid:228)kuuta 1994 annettu laki nro 94-591, sellaisena kuin se on muutettuna 3. hein(cid:228)kuuta 1998 annetulla lailla nro 98-549) mukaiset mets(cid:228)styskauden alkamis- ja p(cid:228)(cid:228)ttymisajat takaa tietyille luonnonvaraisille lintulajeille t(cid:228)ytt(cid:228) suojaa niiden palatessa pesim(cid:228)alueilleen ja niiden lis(cid:228)(cid:228)ntymisaikana neuvoston direktiivin 79/409/ETY mukaisesti. 18. 7. 2000 FI Euroopan yhteis(cid:246)jen virallinen lehti C 203 E/21 Komissio aloitti t(cid:228)m(cid:228)n vuoksi rikkomisesta johtuvan menettelyn Ranskaa vastaan vuonna 1997 Euroopan yhteis(cid:246)jen perustamissopimuksen 226 artiklan (entinen 169 artikla) perusteella ja antoi asian 15. helmi- kuuta 1999 Euroopan yhteis(cid:246)jen tuomioistuimen (tapaus C-38/99) k(cid:228)sitelt(cid:228)v(cid:228)ksi. Euroopan yhteis(cid:246)jen tuomioistuin ei ole viel(cid:228) antanut tuomiota t(cid:228)ss(cid:228) asiassa. (1) (2) EYVL C 100, 9. 4. 1994. EYVL C 65, 4. 3. 1996. (2000/C 203 E/027) KIRJALLINEN KYSYMYS E-1678/99 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Marialiese Flemming (PPE-DE) neuvostolle Aihe: Antibioottien k(cid:228)ytt(cid:246) el(cid:228)inten ruokinnassa (22. syyskuuta 1999) Antibiootteja on k(cid:228)ytetty rehuissa jo vuosikymmenten ajan kasvua edist(cid:228)vin(cid:228) lis(cid:228)aineina. Niiden k(cid:228)yt(cid:246)ss(cid:228) piilee vaara, ett(cid:228) antibiootteja ei ehk(cid:228) voidakaan aina k(cid:228)ytt(cid:228)(cid:228) el(cid:228)insairauksien hoitamiseen, koska baktee- rikannat ovat tulleet vastustuskykyisiksi. Lis(cid:228)ksi antibioottien j(cid:228)(cid:228)m(cid:228)t saattavat p(cid:228)(cid:228)ty(cid:228) ihmisiin esimerkiksi munien, maidon ja lihan kautta, mik(cid:228) on huomattava uhka terveydelle. Ruotsi kielsi antibioottien k(cid:228)yt(cid:246)n rehuissa kasvua edist(cid:228)vin(cid:228) lis(cid:228)aineina jo 1. 1. 1986 eli ennen liittymist(cid:228)(cid:228)n Euroopan unioniin. It(cid:228)vallan puheenjohtajakauden aikana EU:ssa kiellettiin nelj(cid:228)n eri antibiootin k(cid:228)ytt(cid:246) lis(cid:228)aineena. Kannattaako neuvosto kaikkien antibioottien kasvua edist(cid:228)v(cid:228)n k(cid:228)yt(cid:246)n kielt(cid:228)mist(cid:228) el(cid:228)inten ruokinnassa? Jos neuvosto kannattaa kielt(cid:228)mist(cid:228), mit(cid:228) toimia se aikoo toteuttaa, jotta kielto otetaan k(cid:228)ytt(cid:246)(cid:246)n kaikissa j(cid:228)senvaltioissa? Vastaus (24. tammikuuta 2000) joulukuuta 1998 asetuksen (1) rehujen lis(cid:228)aineista annetun neuvoston Neuvosto antoi direktiivin 70/524/ETY muuttamisesta silt(cid:228) osin kuin se koskee tiettyjen antibioottien hyv(cid:228)ksymisen peruuttamista. Kyseiset antibiootit ovat virginiamysiini, spiramysiini, tylosiinifosfaatti ja sinkkibasitrasiini. istunnossaan 17. Mainittua asetusta annettaessa neuvosto ja komissio vahvistivat, ett(cid:228) kaikki asiaa koskevat p(cid:228)(cid:228)t(cid:246)kset on edelleenkin teht(cid:228)v(cid:228) yhteis(cid:246)n tieteellisten lausuntojen perusteella ja ottaen huomioon varovaisuusperiaate. Neuvosto merkitsi 14. ja 15. kes(cid:228)kuuta 1999 pit(cid:228)m(cid:228)ss(cid:228)(cid:228)n istunnossa tiedoksi tieteen ohjailukomitean julkistetun lausunnon mikrobil(cid:228)(cid:228)keresistanssista. T(cid:228)ss(cid:228) yhteydess(cid:228) komission edustaja ilmoitti muiden lausunnossa mainittujen antibioottituotteiden luokkien osalta, ett(cid:228) komission yksik(cid:246)t valmistelevat parhail- laan tarvittavia ehdotuksia. Neuvosto tarkastelee eritt(cid:228)in huolellisesti kaikkia niit(cid:228) toimenpiteit(cid:228), t(cid:228)ss(cid:228) asiassa ehdottaa. joita komissio katsoo aiheelliseksi Antibioottien k(cid:228)ytt(cid:246)(cid:228) k(cid:228)sitell(cid:228)(cid:228)n my(cid:246)s antibioottiresistenssi(cid:228) koskevassa neuvoston p(cid:228)(cid:228)t(cid:246)slauselmassa (cid:148)Mikrobiologisen uhan vastainen strategia(cid:148), annettu 8. kes(cid:228)kuuta 1999. T(cid:228)ss(cid:228) p(cid:228)(cid:228)t(cid:246)slauselmassa komissiota kehotetaan ottamaan erityisesti antibioottiresistenssin seuranta huomioon ensisijaisena kysymyksen(cid:228) ihmis- l(cid:228)(cid:228)ketieteess(cid:228) ja zoonoosivalvonnan alalla. (1) Neuvoston asetus (EY) N:o 2821/98, annettu 17. 12. 1998, julkaistu EYVL L 351, 29. 12. 1998, s. 4


title: SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-1672/99 von Arlindo Cunha (PPE-DE) an die Kommission. Protokoll zum Fischereiabkommen EG/Grönland.

text: 18. 7. 2000 DE Amtsblatt der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaften C 203 E/19 (2000/C 203 E/024) SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-1671/99 von Arlindo Cunha (PPE-DE) an die Kommission (22. September 1999) Betrifft: Protokoll zum Fischereiabkommen EG/Gr(cid:246)nland Im Dritten Protokoll zum Fischereiabkommen zwischen der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaft und D(cid:228)nemark sowie der (cid:246)rtlichen Regierung Gr(cid:246)nlands, das im Jahr 1985 f(cid:252)r eine urspr(cid:252)ngliche Laufzeit von zehn Jahren in Kraft getreten ist und danach um weitere sechs Jahre verl(cid:228)ngert wurde, sind die Bedingungen der Fischerei in den gr(cid:246)nl(cid:228)ndischen Gew(cid:228)ssern durch Fischereifahrzeuge der Gemeinschaft, insbesondere die Fangquoten der Gemeinschaft in jedem Jahr seiner Geltungsdauer (vom 1. Januar 1985 bis 31. Dezember 2000), geregelt. Kann die Kommission mitteilen, welche Fangm(cid:246)glichkeiten f(cid:252)r Fischereifahrzeuge der Gemeinschaftsflotte im Rahmen des besagten Protokolls zum Fischereiabkommen bestehen und inwieweit sie seitens der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaft von 1985 bis heute genutzt wurden? (2000/C 203 E/025) SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-1672/99 von Arlindo Cunha (PPE-DE) an die Kommission (22. September 1999) Betrifft: Protokoll zum Fischereiabkommen EG/Gr(cid:246)nland Im Rahmen des Dritten Protokolls mit Gr(cid:246)nland werden die der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaft j(cid:228)hrlich einger(cid:228)umten Fangm(cid:246)glichkeiten regelm(cid:228)(cid:223)ig von Deutschland, dem hauptbeg(cid:252)nstigten Mitgliedstaat, nicht ausgesch(cid:246)pft. Was gedenkt die Kommission angesichts dieses Sachverhalts zu unternehmen, um diese wertvollen Fangrechte in Gew(cid:228)ssern au(cid:223)erhalb der Gemeinschaft, die das Abkommen mit Gr(cid:246)nland zum kostspieligsten Fischereiabkommen der Gemeinschaft machen, optimal zu nutzen? Gemeinsame Antwort von Herrn Fischler im Namen der Kommission auf die Schriftlichen Anfragen E-1669/99, E-1670/99, E-1671/99 und E-1672/99 (9. November 1999) Das Fischereiabkommen von 1985 zwischen der Europ(cid:228)ischen Wirtschaftsgemeinschaft einerseits und der Regierung D(cid:228)nemarks und der (cid:246)rtlichen Regierung Gr(cid:246)nlands andererseits und das Dritte Protokoll f(cid:252)r die Zeit von 1995 bis 2000 laufen beide zum 31. Dezember 2000 aus. Das Fischereiabkommen von 1985 wird allerdings automatisch um weitere sechs Jahre (d. h. den Zeitraum 2001 bis 2006) verl(cid:228)ngert, sofern es nicht mindestens neun Monate vor Auslaufen des jetzigen Geltungszeitraums (also vor dem 31. M(cid:228)rz 2000) gek(cid:252)ndigt wird. In diesem Fall w(cid:252)rde es gen(cid:252)gen, f(cid:252)r den betreffenden zus(cid:228)tzlichen Zeitraum ein Nachfolgeprotokoll mit den Fangquoten und dem entsprechenden finanziellen Ausgleich auszuhandeln. Wegen dieser Fristen wurden bereits erste Gespr(cid:228)che mit Gr(cid:246)nland und den Mitgliedstaaten sowie inner- halb der Kommission gef(cid:252)hrt. Diese Gespr(cid:228)che sind allerdings noch nicht so weit gediehen, da(cid:223) sich die Kommission zu Form und Inhalt des Rechtsinstruments (cid:228)u(cid:223)ern kann, das die Fischereibeziehungen zwischen der Gemeinschaft und Gr(cid:246)nland nach dem 31. Dezember 2000 regeln wird. Eine Dokumentation mit genauen Angaben (cid:252)ber die Fangquoten im Rahmen der drei Protokolle mit Gr(cid:246)nland f(cid:252)r die Zeitr(cid:228)ume 1985-1989, 1990-1994 und 1995-2000 sowie (cid:252)ber die jeweiligen Fang- mengen der betreffenden Mitgliedstaaten werden dem Herrn Abgeordneten und dem Generalsekretariat des Parlaments direkt (cid:252)bermittelt. Die Nichtaussch(cid:246)pfung der Fangquoten in den gr(cid:246)nl(cid:228)ndischen Gew(cid:228)ssern ist ein komplexes Ph(cid:228)nomen, das bereits auf die Zeit des ersten Protokolls zur(cid:252)ckgeht. Es hat haupts(cid:228)chlich biologische Ursachen. Angesichts der Kompliziertheit dieses Problems hat der Europ(cid:228)ische Gerichtshof in seinem Urteil vom 13. Oktober 1992 in der Rechtssache C-63/90 Portugiesische Republik gegen Rat festgestellt, da(cid:223) nach dem Grundsatz der relativen Stabilit(cid:228)t die Nichtaussch(cid:246)pfung keinen hinreichenden Grund f(cid:252)r die Neu- verteilung der betreffenden Fangquoten darstellt. C 203 E/20 Amtsblatt der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaften DE 18. 7. 2000 Grunds(cid:228)tzlich ist die Kommission der Auffassung, da(cid:223) die in Drittl(cid:228)ndern verf(cid:252)gbaren Fangquoten rationell und optimal genutzt werden m(cid:252)ssen und da(cid:223) geeignete Verfahren erarbeitet werden sollten, nach denen unbeschadet des Grundsatzes der relativen Stabilit(cid:228)t nicht oder nur unzureichend genutzte Fangquoten auf andere interessierte Mitgliedstaaten (cid:252)bertragen werden k(cid:246)nnen. Die Frage lautet, bis zu welchem Grad ein Eingriff in die Verwaltung der Quoten durch die Mitgliedstaaten nach dem genannten Grundsatz zul(cid:228)ssig ist. Diese Frage mu(cid:223) im Rahmen der anstehenden umfassenden Kosten-/Nutzen-Analyse der Fischerei- abkommen er(cid:246)rtert werden, die dem Fischereirat am 26. Oktober 1999 vorgelegt werden soll. (2000/C 203 E/026) SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-1677/99 von Marialiese Flemming (PPE-DE) an die Kommission (22. September 1999) Betrifft: Jagdsaison f(cid:252)r Zugv(cid:246)gel Mit der Richtlinie 79/409/EWG (1) des Rates (cid:252)ber die Erhaltung der wildlebenden Vogelarten hat sich die Europ(cid:228)ische Union zur Erhaltung s(cid:228)mtlicher wildlebender Vogelarten, die im europ(cid:228)ischen Gebiet der Mitgliedstaaten heimisch sind, bekannt. Die Mitgliedstaaten haben sich hinsichtlich der Jagd auf bestimmte Vogelarten zu vergewissern, da(cid:223) die Grunds(cid:228)tze f(cid:252)r eine vern(cid:252)nftige Nutzung und eine (cid:246)kologisch ausgewogene Regulierung der Best(cid:228)nde der betreffenden Vogelarten, insbesondere der Zugvogelarten, eingehalten werden. Sie haben daf(cid:252)r zu sorgen, da(cid:223) insbesondere Zugvogelarten nicht w(cid:228)hrend der Nistzeit oder w(cid:228)hrend der einzelnen Phasen der Brut- und Aufzuchtzeit bejagt werden. Im M(cid:228)rz 1994 hat die Kommission eine ˜nderung dieser Richtlinie vorgeschlagen, wonach es jedem Mitgliedstaat (cid:252)berlassen wird den Zeitraum f(cid:252)r die Jagdsaison auf Zugv(cid:246)gel festzulegen. Der Kommissions- vorschlag, der kein einheitliches Ende der Jagdsaison vorsieht, wurde im Europ(cid:228)ischen Parlament diskutiert. Die Mitglieder des Parlaments sprachen sich in der Abstimmung im Februar 1996 f(cid:252)r ein europaweit einheitliches Ende der Jagdsaison mit 31. Januar jedes Jahres aus. Was wurde seither unternommen, um der Forderung des Parlaments nachzukommen? Einige Mitgliedstaaten haben individuell die Jagdsaison f(cid:252)r Zugv(cid:246)gel so festgesetzt, da(cid:223) die Erhaltung bestimmter Vogelarten in Gefahr ist. Die Er(cid:246)ffnung der Jagdsaison in Frankreich etwa f(cid:228)llt in Zeiten, in denen Jungv(cid:246)gel noch abh(cid:228)ngig von der Pflege ihrer Eltern sind. Frankreich verletzt damit Artikel 7 Absatz 4 der Richtlinie 79/409/EWG. Es wurde aus diesem Grund bereits ein Vertragsverletzungsverfahren eingeleitet. Wie ist der Stand des Verfahrens? Welche Ma(cid:223)nahme wird die Kommission ergreifen, damit die Bestimmungen der Richtlinie 79/409/EWG in allen Mitgliedstaaten umgesetzt wird? (1) ABl. L 103 vom 25. 4. 1979, S. 1. Antwort von Frau Wallstr(cid:246)m im Namen der Kommission (15. November 1999) Die Kommission hat am 1. M(cid:228)rz 1994 einen Vorschlag (1) zur ˜nderung der Richtlinie 79/409/EWG des Rates vom 2. April 1979 (cid:252)ber die Erhaltung der wildlebenden Vogelarten (2) vorgelegt. Da dieser Vorschlag auf Artikel 175 (ex-Artikel 130 s) EG-Vertrag beruht, findet das Verfahren der Zusammenarbeit mit dem Parlament Anwendung. Das Parlament hat am 15. Februar 1996 Stellung genommen. Der Rat hat bisher in dieser Frage keinen gemeinsamen Standpunkt angenommen. Die Kommission ist der Ansicht, da(cid:223) die Termine f(cid:252)r den Beginn und das Ende der Jagdsaison in Frankreich gem(cid:228)(cid:223) den Gesetzen von 1994 und 1998 (Gesetz Nr. 98-549 vom 3. Juli 1998 zur ˜nderung des Gesetzes Nr. 94-591 vom 15. Juli 1994 zur Festlegung der Termine f(cid:252)r das Ende der Jagdsaison f(cid:252)r Zugv(cid:246)gel) nicht ausreichen, um gem(cid:228)(cid:223) der Richtlinie 79/409/EWG des Rates den vollst(cid:228)ndigen Schutz bestimmter wildlebender Vogelarten w(cid:228)hrend ihrer R(cid:252)ckkehr zu ihren Nistpl(cid:228)tzen und w(cid:228)hrend der Brutzeit zu gew(cid:228)hrleisten


title: Yttrande från Ekonomiska och sociala kommittén om "Förslag till Europaparlamentets och rådets direktiv om ändring av direktiv 94/55/EG om tillnärmning av medlemsstaternas lagstiftning om transport av farligt gods på väg"

eurovoc_concepts:
approximation of laws
intra-EU transport
road transport
transport of dangerous goods
transport safety

text: C 329/10 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 17. 11. 1999 Yttrande från Ekonomiska och sociala kommittén om ”Förslag till Europaparlamentets och rådets direktiv om ändring av direktiv 94/55/EG om tillnärmning av medlemsstaternas lagstiftning om transport av farligt gods på väg” (1) (1999/C 329/03) Den 7 juni 1999 beslutade rådet i enlighet med artikel 71. 1. c i EG-fördraget att rådfråga Ekonomiska och sociala kommittén om ovannämnda förslag. Sektionen för transporter, energi, förberedande arbetet, antog sitt yttrande den 20 juli 1999. Föredragande var Helmut Giesecke. infrastruktur och informationssamhället, som ansvarat för det Vid sin 366:e plenarsession den 22–23 september 1999 (sammanträdet den 22 september 1999) antog Ekonomiska och sociala kommittén följande yttrande med 89 röster för och 2 röster emot. 1. Inledning 1. 1. I samtliga medlemsstater i EU ägnar invånarna stor uppmärksamhet åt transporter av farligt gods och de åtgärder som vidtagits i samband med dessa. Det förslag som nu lagts fram syftar till att säkerställa 1. 2. säkerhets- och kvalitetsnormer för befordran av farligt gods på väg. Förslaget hänför sig till direktiv 94/55/EG, som hittills 1. 3. inte har kunnat genomföras fullständigt. Det centrala problemet är att enhetliga normer inom 1. 4. EU för behållare (cisterner) för farligt gods av klass 2 (gaser) inte har fastställts i tid av Europeiska standardiseringskom- mittén (CEN) i enlighet med direktiv 94/55/EG. De nationella förslagen och organisationernas förslag 1. 9. på EU-nivå måste samordnas, och i det sammanhanget kan man konstatera att det råder stora intressemotsättningar. Trots detta anser ESK att det är orimligt att det ännu inte finns någon CEN-norm trots att säkerhets- och miljöfrågorna kräver det. 2. Kommissionens förslag till direktiv Av de skäl som anges i inledningen vill kommissionen 2. 1. förlänga de tidsfrister som fastställts i direktiv 94/55/EG. 2. 2. Kommissionen föreslår själv tidsfrister och hänvisar beträffande ytterligare förlängningar av tidsfristerna till ”an- passningskommittén” i artikel 9 på grund av frågans kom- plexitet. Enligt ett kompletterande förslag skall särskilda villkor 2. 3. gälla för enstaka transporter av farligt gods inom ett land. 1. 5. De gaser som avses här fraktas med lastbil och är förpackade i t. ex. cigarettändare, sprejburkar, campingkök, som eldningsbränsle för hushåll eller som industrigaser. 3. Allmänna kommentarer 1. 6. Sedan ungefär 80 år har alla medlemsstater olika föreskrifter i sina lagar för näringslivet och trafiken om förpackning och transport av farligt gods av klass 2 (gaser). 1. 7. Dessa nationella bestämmelser kan särskilt på grund av olika klimatförhållanden (t. ex. i Finland och Grekland) vara mycket olika redan vad gäller de tekniska föreskrifterna. Därför krävs det gemensamma europeiska normer. I alla medlemsstater berörs regeringar och branschor- 1. 8. ganisationer av standardiseringsåtgärderna. I varje land finns det därför ett stort behov av samordning. (1) EGT C 171, 18. 6. 1999, s. 17. Av ovannämnda skäl finner ESK kommissionens för- 3. 1. slag ändamålsenligt och välkomnar det. 3. 2. Kommittén rekommenderar att enskilda medlemsstater får tillämpa strängare normer för lokala transporter än de som föreskrivs i ADR (Europeiska överenskommelsen om internationell transport av farligt gods på väg). Detta medför också att villkoren kan likställas med järnvägens. 3. 3. Eftersom det även är möjligt med lägre krav vill kommittén emellertid att kommissionen klargör vad som avses med ”lokala transporter”. På inga villkor får innebörden vara en utvidgning till större delar av ett distributionsområde. 3. 4. Med hänsyn till olika händelser i det förflutna väntar sig ESK att de ansvariga regeringarna ställer mycket höga krav när de godkänner undantag för enstaka transporter. 17. 11. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 329/11 4. Särskilda kommentarer 4. 2. I förslagets beskrivning av den nuvarande situationen konstateras att direktivet hade måst träda i kraft redan den 1 januari 1999. Eftersom detta hittills inte har skett gäller nationell rätt 4. 3. fortfarande. 4. 1. Direktivförslaget innefattar ett diskrimineringsförbud med avseende på undantag för ”lokala transporter” i artikel 6. 9. ESK vill att samma sak skall gälla undantagsreglerna för ”enstaka transporter” i artikel 6. 11. 4. 4. ESK har förståelse för kommissionens tills vidare avvaktande hållning när den lägger fram detta förslag, men anser att det nu föreliggande förslaget borde träda i kraft innan övergångsbestämmelserna löper ut. Bryssel den 22 september 1999. Ekonomiska och sociala kommitténs ordförande Beatrice RANGONI MACHIAVELLI Yttrande från Ekonomiska och sociala kommittén om ”Förslag till Europaparlamentets och rådets direktiv om ändring av direktiv 96/49/EG om tillnärmning av medlemsstaternas lagstiftning om transport av farligt gods på järnväg” (1) (1999/C 329/04) Den 7 juni 1999 beslutade rådet i enlighet med artikel 71. 1. c i EG-fördraget att rådfråga Ekonomiska och sociala kommittén om ovannämnda förslag. Sektionen för transporter, energi, förberedande arbetet, antog sitt yttrande den 20 juli 1999. Föredragande var Helmut Giesecke. infrastruktur och informationssamhället, som ansvarat för det Vid sin 366:e plenarsession den 22–23 september 1999 (sammanträdet den 22 september 1999) antog Ekonomiska och sociala kommittén med 110 röster för och 2 nedlagda röster följande yttrande. 1. Inledning 1. 1. I samtliga medlemsstater i EU ägnar invånarna stor uppmärksamhet åt transporter av farligt gods och de åtgärder som vidtagits i samband med dessa. 1. 2. Det förslag som nu lagts fram syftar till att säkerställa säkerhets- och kvalitetsnormer för befordran av farligt gods på väg. Förslaget hänför sig till direktiv 96/49/EG, som hittills 1. 3. inte har kunnat genomföras fullständigt. Det centrala problemet är att enhetliga normer inom 1. 4. EU för behållare (cisterner) för farligt gods av klass 2 (gaser) inte har fastställts i tid av Europeiska standardiseringskom- mittén (CEN) i enlighet med direktiv 96/49/EG. 1. 5. De gaser som avses här fraktas med lastbil och är förpackade i t. ex. cigarettändare, sprejburkar, campingkök, som eldningsbränsle för hushåll eller som industrigaser. Sedan ungefär 80 år har alla medlemsstater olika 1. 6. föreskrifter i sina lagar för näringslivet och trafiken om förpackning och transport av farligt gods av klass 2 (gaser). 1. 7. Dessa nationella bestämmelser kan särskilt på grund av olika klimatförhållanden (t. ex. i Finland och Grekland) vara mycket olika redan vad gäller de tekniska föreskrifterna. Därför krävs det gemensamma europeiska normer. (1) EGT C 181, 26. 6. 1999, s. 25. I alla medlemsstater berörs regeringar och branschor- 1. 8. ganisationer av standardiseringsåtgärderna. I varje land finns det därför ett stort behov av samordning


title: PERGUNTA ESCRITA E-1681/99 apresentada por Karl von Wogau (PPE-DE) à Comissão. Possibilidade de comercialização espargos não conformes aos requisitos previstos.

eurovoc_concepts:
common agricultural policy
marketing standard
perennial vegetable

text: C 203 E/22 Jornal Oficial das Comunidades Europeias PT 18. 7. 2000 (2000/C 203 E/028) PERGUNTA ESCRITA E-1681/99 apresentada por Karl von Wogau (PPE-DE) (cid:224) Comissªo (22 de Setembro de 1999) Objecto: Possibilidade de comercializa(cid:231)ªo espargos nªo conformes aos requisitos previstos TerÆ a Comissªo conhecimento do facto de a aplica(cid:231)ªo consequente das normas de comercializa(cid:231)ªo de espargos (Regulamento (CE) no 454/92 (1)) implicar que os espargos partidos s(cid:243) possam ser vendidos nas explora(cid:231)ıes agr(cid:237)colas mas nªo no mercado? Considera a Comissªo a possibilidade de introduzir mais uma categoria de espargos, permitindo vender os espargos partidos no mercado? O Regulamento em questªo significa na prÆtica que os espargos que nªo satisfizerem todas as especifici- dades previstas nªo podem ser colocados no mercado. Uma infrac(cid:231)ªo destas normas leva (cid:224) aplica(cid:231)ªo de multas. Os espargos partidos constituem um produto alimentar que nªo corresponde a nenhuma das categorias comerciais existentes exclusivamente por razıes de aparŒncia, de devido aos caules sem cabe(cid:231)a ou por apresentarem um comprimento ou um di(cid:226)metro diferentes. AlØm disso, os espargos partidos nªo apresentam qualquer risco para o consumidor. Em virtude deste regulamento o consumidor Ø privado da possibilidade de escolher os espargos que deseja comprar. AlØm disso, a inexistŒncia de possibilidade de comercializa(cid:231)ªo dos espargos partidos leva (cid:224) destrui(cid:231)ªo de produtos alimentares bastante nutritivos. (1) JO L 52 de 27. 2. 1992, p. 29. Resposta dada pelo ComissÆrio Franz Fischler em nome da Comissªo (26 de Outubro de 1999) O Regulamento (CEE) no 454/92 da Comissªo, de 26 de Fevereiro de 1992, que fixa as normas de qualidade para os espargos, prevŒ que os turiıes de espargos se devem apresentar intactos e nªo partidos (ponto II. A do anexo do regulamento). Os espargos partidos nªo sªo, efectivamente, comercializÆveis na Comunidade no (cid:226)mbito dessa norma. A utiliza(cid:231)ªo de um sistema de classifica(cid:231)ªo para os frutos e produtos hort(cid:237)colas frescos responde a diversos objectivos, entre os quais se conta o estabelecimento de um quadro de referŒncia que contribua para a lealdade do comØrcio e a transparŒncia dos mercados, bem como para a elimina(cid:231)ªo de produtos cuja qualidade nªo satisfat(cid:243)ria possa perturbar profundamente o mercado dos produtos de qualidade satisfat(cid:243)- ria. As normas de comercializa(cid:231)ªo tŒm por objectivo geral contribuir para melhorar a rentabilidade do sector dos frutos e produtos hort(cid:237)colas. Neste (cid:226)mbito, a autoriza(cid:231)ªo de comercializar os espargos partidos confronta-se com dois obstÆculos: por um lado, Ø fÆcil enganar o consumidor procedendo (cid:224) mistura de peda(cid:231)os de espargos tenros com peda(cid:231)os de espargos lenhosos (nªo comest(cid:237)veis), prÆtica cujo controlo Ø muito dif(cid:237)cil, e a ausŒncia das extremidades torna a conserva(cid:231)ªo desse produto extremamente delicada; por outro lado, a coloca(cid:231)ªo no mercado de espargos partidos teria uma influŒncia negativa no mercado assaz din(cid:226)mico dos espargos frescos, nomeadamente na Alemanha, onde a produ(cid:231)ªo aumenta sensivelmente de ano para ano (+ 25 % quanto (cid:224) superf(cid:237)cie e + 50 % quanto (cid:224) produ(cid:231)ªo desde 1993). A comercializa(cid:231)ªo dos espargos partidos nªo Ø, no entanto, proibida. Em conformidade com o no 3, al(cid:237)nea b), do artigo 3o do Regulamento (CE) no 2200/96 do Conselho, de 28 de Outubro de 1996, que estabelece a organiza(cid:231)ªo comum de mercado no sector das frutas e produtos hort(cid:237)colas (1), «os produtos cedidos pelo produtor, no local da sua explora(cid:231)ªo, ao consumidor» nªo estªo sujeitos (cid:224) obriga(cid:231)ªo de conformidade com as normas: os espargos partidos podem, pois, ser comercializados na explora(cid:231)ªo. Por outro lado, a norma de comercializa(cid:231)ªo nªo se aplica aos espargos destinados (cid:224) transforma(cid:231)ªo. A transforma(cid:231)ªo utiliza, aliÆs, quantidades importantes de espargos partidos. O produto nªo Ø, em geral, destru(cid:237)do. (1) JO L 297 de 21. 11. 1996


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL E-1674/99 af Marialiese Flemming (PPE-DE) til Kommissionen. Medicinsk egenbehandling.

eurovoc_concepts:
health policy
medicinal product
pharmaceutical legislation
public health

text: C 170 E/70 De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende DA 20. 6. 2000 3. Kan Kommissionen oplyse, om der findes s(cid:230)rlige undersłgelser om kunsten inden for EU og dennes indvirkninger p(cid:229) besk(cid:230)ftigelsen? 4. Kan Kommissionen oplyse, hvad den generelt mener om emnet? Svar afgivet p(cid:229) Kommissionens vegne af Vivian Reding (5. november 1999) EF-traktaten till(cid:230)gger F(cid:230)llesskabet en vis kompetence p(cid:229) kulturomr(cid:229)det. I henhold til artikel 151 (tidligere artikel 128) skal F(cid:230)llesskabet ved sin indsats fremme samarbejdet mellem medlemsstaterne, bidrage til, at medlemsstaternes kulturer kan udfolde sig, idet det respekterer den nationale og regionale mangfoldighed, samt fremme det kulturelle samarbejde imellem medlemsstaterne og med tredjelande og internationale organisationer, der besk(cid:230)ftiger sig med kulturelle forhold. F(cid:230)llesskabets indsats p(cid:229) kulturomr(cid:229)det har hidtil v(cid:230)ret karakteriseret ved tre programmer (Kalejdoskop, Ariane og Raphael), og med henblik p(cid:229) fremtiden er et nyt rammeprogram (»kultur 2000«) nu til endelig behandling i institutionerne. I overensstemmelse med EF-traktaten og subsidiaritetsprincippet har de kulturprogrammer, der er fremme 1. baseret p(cid:229) artikel 151 (tidligere artikel 128) form(cid:229)l at samarbejdet mellem medlemsstaterne p(cid:229) kulturomr(cid:229)det. Det kommer ogs(cid:229) til at g(cid:230)lde fremover. i EF-traktaten, hovedsagelig haft til Det betyder derfor i praksis, at F(cid:230)llesskabets indsats ikke tager sigte p(cid:229) at stłtte individuelle kunstnere, men derimod projekter, som har en reel EU-merv(cid:230)rdi, og som indeb(cid:230)rer et samarbejde mellem flere parter (institutioner, organisationer, enkeltst(cid:229)ende grupper) fra mindst tre medlemsstater. Det er vigtigt at bem(cid:230)rke, at F(cid:230)llesskabets indsats kun tager sigte p(cid:229) at stłtte individuelle kunstnere i forbindelse med bestemte europ(cid:230)iske priser (f. eks. litteratur- og overs(cid:230)tterprisen Aristeion og den europ(cid:230)iske arkitekturpris »Mies van der Rohe«). 2. Da EF-traktatens artikel 151 ogs(cid:229) udgłr retsgrundlaget for det nye rammeprogram »kultur 2000« (cid:129) som er til endelig behandling i institutionerne (cid:129) er hovedform(cid:229)lene med programmet nłdvendigvis de samme. Den 14. maj 1998 offentliggjorde Kommissionen et arbejdsdokument med titlen »Culture, Industries 3. culturelles et emploi« (cid:129) kultur, kulturindustrier og besk(cid:230)ftigelse (1). 4. Kommissionen har fornylig udtalt sig om F(cid:230)llesskabets fremtidige indsats p(cid:229) kulturomr(cid:229)det i sin meddelelse til Europa-Parlamentet vedrłrende R(cid:229)dets f(cid:230)lles holdning til indfłrelse af et enhedsinstrument for planl(cid:230)gning og finansiering af samarbejdet p(cid:229) kulturomr(cid:229)det. F(cid:230)llesskabets fłrste rammeprogram for kulturen (2000-2004) (2). (1) (2) SEK(98) 837. SEK(1999) 1227 endelig udg. (2000/C 170 E/079) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-1674/99 af Marialiese Flemming (PPE-DE) til Kommissionen (22. september 1999) Om: Medicinsk egenbehandling I Europa Parlamentets beslutning om en industripolitik inden for l(cid:230)gemiddelsektoren, som vedtoges af Europa Parlamentet den 16. april 1996 (A4-0104/96) (1), anses medicinsk egenbehandling for at v(cid:230)re et vigtigt element for en langsigtet sundhedspolitik. Dette er i overensstemmelse med Kommissionens holdning og navnlig med meddelelsen af 1. juni 1994 om F(cid:230)llesskabets handlingsprogram til fremme af sundhed, oplysning, uddannelse og undervisning i forbindelse med handlingsrammen inden for folke- sundhed. 20. 6. 2000 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende C 170 E/71 Heraf fremg(cid:229)r, at Kommissionen med stłtte fra Europa Parlamentet i de forlłbne (cid:229)r er g(cid:229)et ind for udvidelsen af en ansvarsbevidst medicinsk egenbehandling, hvilket er i overensstemmelse med befolk- ningens łnske om selv at głre mere for den enkeltes sundhed. Dette har allerede medfłrt betydelige aflastninger for de sociale sikringsordninger. P(cid:229)t(cid:230)nker Kommissionen at forts(cid:230)tte denne politik og yderligere at forbedre rammebetingelserne for h(cid:229)ndkłbsmedicin? (1) EFT C 141 af 13. 5. 1996, s. 63. Svar afgivet p(cid:229) Kommissionens vegne af David Byrne (26. oktober 1999) Kommissionen deler det af det (cid:230)rede medlem fremsatte synspunkt om, at ansvarsbevidst medicinsk egenbehandling og passende rammebetingelser for l(cid:230)gemidler, der er ikke-receptpligtige (h(cid:229)ndkłbsmedi- cin), er et vigtigt emne, som fortjener s(cid:230)rlig opm(cid:230)rksomhed. Kommissionen bem(cid:230)rker, at F(cid:230)llesskabets l(cid:230)gemiddellovgivning allerede giver en detaljeret retlig ramme for markedsfłring af l(cid:230)gemidler i F(cid:230)lles- skabet, og at de nuv(cid:230)rende retlige forhold kan betragtes som tilfredsstillende. Der er dog altid mulighed for forbedringer. Ifłlge artikel 71 i R(cid:229)dets forordning (E(cid:216)F) 2309/93 af 22. juli 1993 om fastl(cid:230)ggelse af f(cid:230)llesskabsprocedurer for godkendelse og overv(cid:229)gning af human- og veterin(cid:230)r- medicinske l(cid:230)gemidler og om oprettelse af et europ(cid:230)isk agentur for l(cid:230)gemiddelvurdering (1), offentliggłr Kommissionen inden udgangen af (cid:229)r 2000 en generel rapport om erfaringerne med de nye systemer for markedsfłringstilladelser for l(cid:230)gemidler. Denne generelle rapport danner grundlag for en revision af F(cid:230)llesskabets l(cid:230)gemiddellovgivning, herunder de for h(cid:229)ndkłbsmedicin g(cid:230)ldende regler. I denne omfattende revision af F(cid:230)llesskabets l(cid:230)gemiddellovgivning skal man behandle spłrgsm(cid:229)l, som er af s(cid:230)rlig betydning for h(cid:229)ndkłbsmedicin, herunder proceduren med gensidig anerkendelse (s(cid:230)rlig at juridisk status omfattes af proceduren med gensidig anerkendelse), antallet af produkter omfattet af den cen- traliserede procedure, klassificering af l(cid:230)gemidler som h(cid:229)ndkłbsmedicin eller receptpligtig medicin, (som for n(cid:230)rv(cid:230)rende er omfattet af R(cid:229)dets direktiv 92/0026/E(cid:216)F af 31. marts 1992 om klassificering i forbindelse med udlevering af humanmedicinske l(cid:230)gemidler) (2) og kravene og betingelserne for reklame for h(cid:229)ndkłbsmedicin, (som for n(cid:230)rv(cid:230)rende er omfattet af R(cid:229)dets direktiv 92/0028/E(cid:216)F af 31. marts 1992 om reklame for humanmedicinske l(cid:230)gemidler) (3). Derudover stłtter Kommissionen aktioner til fremme af tilvejebringelsen af gode r(cid:229)d og spredning af p(cid:229)lidelige oplysninger om medicinsk egenbehandling inden for rammerne af programmet for sundhed, oplysning, uddannelse og undervisning. I den sammenh(cid:230)ng er man specielt opm(cid:230)rksom p(cid:229) at styrke sundhedspersonalets rolle inden for sundhedsfremme, herunder medicinsk egenbehandling, og at definere angivelser vedrłrende medicinsk egenbehandling bedre. (1) (2) (3) EFT L 214 af 24. 8. 1993. EFT L 113 af 30. 4. 1992. EFT L 113 af 30. 4. 1992. (2000/C 170 E/080) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-1676/99 af Marialiese Flemming (PPE-DE) til R(cid:229)det (22. september 1999) Om: Jagts(cid:230)son for tr(cid:230)kfugle Med R(cid:229)dets direktiv 79/0409/E(cid:216)F (1) om beskyttelse af vilde fugle har den Europ(cid:230)iske Union vedkendt sig, at alle vilde fugle, der er hjemmehłrende i medlemsstaternes europ(cid:230)iske omr(cid:229)de, skal beskyttes


title: Reglamento (CE) n° 2027/1999 de la Comisión, de 22 de septiembre de 1999, por el que se modifica el elemento corrector aplicable a la restitución para los cereales

eurovoc_concepts:
cereals
export refund
third country

formats: pdf print

text: L 250/12 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 23. 9. 1999 REGLAMENTO (CE) No 2027/1999 DE LA COMISIÓN de 22 de septiembre de 1999 por el que se modifica el elemento corrector aplicable a la restitución para los cereales LA COMISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, (3) Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CEE) no 1766/92 del Consejo, de 30 de junio de 1992, por el que se establece una organización común de mercados en el sector de los cereales (1), cuya última modifi- cación la constituye el Reglamento (CE) no 1253/1999 de la Comisión (2), y, en particular, el apartado 8 de su artículo 13, (1) (2) Considerando que el Reglamento (CE) no 1988/1999 de la Comisión (3), ha fijado el elemento corrector aplicable a la restitución para los cereales; Considerando que, en función de los precios cif y de los precios cif de compra a plazo de dicho día y teniendo en cuenta la evolución previsible del mercado, resulta nece- sario modificar el importe corrector aplicable a la resti- tución para los cereales actualmente en vigor; Considerando que el elemento corrector debe fijarse de acuerdo con el mismo procedimiento que la restitución; que puede ser modificado en el intervalo entre dos fija- ciones, HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Artículo 1 El elemento corrector aplicable a las restituciones fijadas por anticipado para las exportaciones de los productos contem- plados en las letras a), b) y c) del apartado 1 del artículo 1 del Reglamento (CEE) no 1766/92, a excepción de la malta, se modifica conforme al anexo. Artículo 2 El presente Reglamento entrará en vigor el 23 de septiembre de 1999. El presente Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Bruselas, el 22 de septiembre de 1999. Por la Comisión Franz FISCHLER Miembro de la Comisión (1) DO L 181 de 1. 7. 1992, p. 21. (2) DO L 160 de 26. 6. 1999, p. 18. (3) DO L 245 de 17. 9. 1999, p. 27. 23. 9. 1999 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 250/13 del Reglamento de la Comisión, de 22 de septiembre de 1999, por el que se modifica el elemento corrector aplicable a la restitución para los cereales ANEXO Código de producto Destino (1) Corriente 9 1o plazo 10 2o plazo 11 3o plazo 12 4o plazo 1 5o plazo 2 6o plazo 3 (en EUR/t) 1001 10 00 9200 1001 10 00 9400 1001 90 91 9000 1001 90 99 9000 1002 00 00 9000 1003 00 10 9000 1003 00 90 9000 1004 00 00 9200 1004 00 00 9400 1005 10 90 9000 1005 90 00 9000 1007 00 90 9000 1008 20 00 9000 1101 00 11 9000 1101 00 15 9100 1101 00 15 9130 1101 00 15 9150 1101 00 15 9170 1101 00 15 9180 1101 00 15 9190 1101 00 90 9000 1102 10 00 9500 1102 10 00 9700 1102 10 00 9900 1103 11 10 9200 1103 11 10 9400 1103 11 10 9900 1103 11 90 9200 1103 11 90 9800 — 01 — 01 01 — 03 02 — 01 — 01 — — — 01 01 01 01 01 — — 01 — — 01 01 — 01 — — 0 — 0 0 — 0 0 — 0 — — — — — 0 0 0 0 0 — — 0 — — 0 0 — 0 — — –1,00 — 0 0 — –25,00 0 — 0 — — — — — 0 0 0 0 0 — — 0 — — 0 0 — 0 — — –2,00 — 0 0 — –25,00 0 — 0 — — — — — 0 0 0 0 0 — — 0 — — 0 0 — 0 — — –3,00 — –2,00 0 — –25,00 0 — 0 — — — — — –2,74 –2,56 –2,36 –2,18 –2,04 — — 0 — — 0 0 — 0 — — –4,00 — –4,00 0 — –25,00 0 — 0 — — — — — –5,48 –5,12 –4,72 –4,36 –4,08 — — 0 — — 0 0 — 0 — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — (1) Los destinos se identificarán como sigue: 01 todos los terceros países, 02 otros terceros países, 03 Estados Unidos, Canadá y México. Nota: Las zonas serán las que se delimitan en el Reglamento (CEE) no 2145/92 de la Comisión (DO L 214 de 30. 7. 1992, p. 20), modificado


title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het "Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector visserijproducten en producten van de aquacultuur"

eurovoc_concepts:
aquaculture
common organisation of markets
fishery product
fishing industry
fishing regulations

text: 17. 11. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 329/13 Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het „Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector visserijproducten en producten van de aquacultuur” (1999/C 329/05) De Raad heeft op 23 maart 1999 besloten het Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig artikel 198 van het EG-Verdrag te raadplegen over het voornoemde voorstel. De Afdeling „Landbouw, plattelandsontwikkeling, milieu”, die met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 13 juli 1999 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Chagas. Het Comité heeft tijdens zijn 366e zitting (vergadering van 22 september 1999) het volgende advies uitgebracht, dat met 107 stemmen vo´ o´ r en 6 tegen, bij 2 onthoudingen, werd goedgekeurd. 1. Inleiding 1. 1. Onderhavig voorstel voor een verordening van de Raad houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector visserijproducten en producten van de aquacultuur, ligt in de lijn van de mededeling aan de Raad en het Europees Parlement van 16 december 1997 over „De toekomst van de markt voor visserijproducten in de Europese Unie: verantwoor- delijkheid, partnerschap, concurrentievermogen”. 1. 2. Bedoeling is een aantal aspecten van de gemeenschap- pelijke marktordening te herzien en aan te passen, en een aantal verspreide elementen uit de wetgeving bijeen te brengen. 1. 3. Vergelijken we het huidige voorstel voor een verorde- ning van de Raad met eerdere aanpassingen en veranderingen, dan stellen we vast dat hier de nadruk komt te liggen op het versterken van het verantwoordelijkheidsbesef van de producentenorganisaties, m. n. wat het beheer van de bestanden en het afstemmen van de vangst op de marktsituatie betreft. Voorts wordt bepaald dat de consument beter dient te worden voorgelicht over de markt en wordt een regeling ingevoerd die de bevoorrading van de verwerkende industrie vlotter moet doen verlopen. 2. Algemene opmerkingen 2. 1. Het onderhavige voorstel voor een verordening wordt goedgekeurd, mits de volgende opmerkingen worden overge- nomen. 2. 2. Maatregelen ter verbetering van de gemeenschappelijke marktorganisatie van de visserijsector konden altijd al op bijval van het Comité rekenen. Met name kan het zich vinden in het streven naar een vereenvoudiging van het beheer van de markten en de pogingen om de rol en de representativiteit van de producentenorganisaties te versterken door hen aan te zetten tot participatie. 2. 3. Het gemeenschappelijk visserijbeleid werd al herhaal- delijk aangepast, ondermeer om in te spelen op de verschillende uitbreidingen van de EU en de uiteenlopende tradities en praktijken op visserijgebied in de lidstaten, alsook op de situatie van de visbestanden. 2. 4. Met het oog op een flexibele werking van de markt en een betere en doeltreffendere integratie van de producentenor- ganisaties, lijkt het ook nuttig de informatie over de nationale producenten en hun organisaties, dat wil zeggen over hun situatie en statuut, uit te breiden en te actualiseren. Op die manier kan worden nagegaan of de bestaande communautaire regelingen terzake nog stroken met de realiteit van de produc- tie. De Commissie wordt verzocht e. e. a. in samenwerking met alle betrokkenen uit de sector te onderzoeken. 2. 5. Het Comité pleit ervoor dat de GMO zou worden omgebogen tot een efficiënt instrument van het gemeenschap- pelijke visserijbeleid. Daarnaast is het zaak dat de ordening, met het oog op de geïntegreerde ontwikkeling van de sector, gelijke tred houdt met de andere onderdelen van dat beleid. Het stemt het Comité tot tevredenheid dat met het 2. 6. huidige voorstel voor een verordening een aantal losse bepalin- gen uit diverse wetgevingsteksten in één document bijeen- gebracht worden. Dit maakt het voor de betrokkenen uit de sector immers gemakkelijker om op te treden. 2. 7. Het beklemtoont dat het om een degelijk onderbouwd en samenhangend voorstel gaat, waarin bovendien rekening wordt gehouden met een aantal van zijn vroegere opmerkingen en met de kritiek uit de sector. 2. 8. De GMO op zich zal niet volstaan om de problemen in de sector uit de weg te ruimen; toch is het van belang dat de doelstellingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid niet uit het oog worden verloren. 2. 9. Het Comité is bijzonder ingenomen met de pogingen de producentenorganisaties ertoe aan te zetten operationele programma’s uit te werken waarmee de vangst kan worden afgestemd op de markt, zodat verdere uitdunning van de toch al schaarse gemeenschappelijke bestanden wordt tegengegaan. Wel dienen daarvoor ook de nodige financiële middelen te worden vrijgemaakt. Het Comité onderstreept dat prijsondersteuning, nu 2. 10. de sector te kampen heeft met een afname van de vangst en de concurrentie van de producenten uit derde landen, nog aan belang wint, en bovendien van doorslaggevende betekenis is voor het economische overleven van een groot gedeelte van de productiesector. 2. 11. De instandhouding van deze sector, die voor de bevolking van bepaalde regio’s economisch gezien van groot belang is, is overigens ook bepalend voor het voortbestaan en de concurrentiepositie van een product dat vanwege zijn hoge voedingswaarde steeds meer wordt beschouwd als onmisbaar onderdeel van een gezonde voeding. C 329/14 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 17. 11. 1999 2. 12. De invoering van minimumnormen inzake de verbe- tering van de etikettering en de informatie aan de consument over de verschillen tussen verse, gekoelde of diepgevroren producten, wordt noodzakelijk gemaakt door de marktmecha- nismen zelf, maar komt daarnaast ook de transparantie van de markt ten goede. Ook de producentenorganisaties dienen zich aan deze vereisten aan te passen, daarbij gebruik makend van financiële steun en van alle mogelijkheden die het communau- taire instrumentarium hen biedt. 2. 13. Bij de vaststelling van de gemeenschappelijke handel- snormen, conform de vastgelegde procedure, mag niet worden voorbijgegaan aan de grote verscheidenheid van consumptie- patronen en -gewoonten in de EU. Een voorbeeld daarvan is het eten van verse vis. Voorts moeten de gemeenschappelijke handelsnormen — zoals ook in andere productiesectoren is gebeurd — worden uitgebreid tot verse of gedroogde gezouten producten. 2. 14. In dit verband onderstreept het Comité ook het belang van de minimumafmetingen, die niet alleen een rol spelen bij de instandhouding van de bestanden, maar ook bij de internationale handel. De concurrentie van de producten uit derde landen, 2. 15. die de regelgeving wel eens met voeten treden, benadeelt de communautaire productie en trekt de verhoudingen in de sector scheef. 2. 16. De tenuitvoerlegging van de desbetreffende controle- maatregelen, grotendeels een taak van de lidstaten, verloopt niet altijd naar behoren. Hoewel er reeds enige vooruitgang geboekt is en de lidstaten efficiënter te werk gaan, wil het Comité toch beklemtonen dat in de hele Unie strikter dient te worden toegezien op de naleving van de invoerbepalingen en afzet door derde landen of schepen die onder de vlag van derde landen varen, m. n. wat de kwaliteit, de minimumafmetingen en de voorschriften inzake hygiëne en gezondheid betreft. 2. 16. 1. Het Comité verzoekt de Commissie nogmaals om de communautaire maatregelen betreffende het beheer en de bescherming van de visbestanden ook ingang te doen vinden in de verschillende internationale instellingen en bilaterale akkoorden met derde landen met als doel de procedures en regels te harmoniseren om, enerzijds, de bestanden te beschermen en, anderzijds, concurrentievervalsing tegen te gaan. 2. 17. Om te vermijden dat de oneerlijke concurrentie uit derde landen de marksituatie verstoort en tot ernstige problemen leidt, zoals dat nu soms het geval is, verzoekt het Comité de Commissie dringend om in het kader van de financiële interventie- en compensatiemechanismen een speci- fieke steunregeling voor de producentenorganisaties in te stellen. 2. 18. Met het oog op de versterking van de positie van de producentenorganisaties, bepaalt de Commissie o. m. dat regels die zijn vastgesteld door een voor een bepaalde regio represen- tatieve producentenorganisatie, onder bepaalde omstandighe- den ook voor alle niet-aangeslotenen verbindend kunnen worden verklaard. Het Comité herhaalt dat dit een vrij delicate bepaling is, die slechts bij wijze van uitzondering mag worden toegepast. Zoals de Commissie overigens zelf al beklemtoont mag een dergelijke regeling in geen geval de vrije handel belemmeren. 2. 19. De kosten van de bijkomende vergoedingen die conform deze regeling zouden worden toegekend, komen ten laste van de lidstaat. 2. 19. 1. gel moet worden gefinancierd uit het EOGFL. Het Comité is evenwel van mening dat deze maatre- 2. 20. Alle partijen zullen het erover eens zijn dat de visserijsector op kwaliteit moet mikken en zijn oor te luisteren moet leggen bij de consument, wil hij zijn producten promoten en de communautaire productie vrijwaren tegen de steeds scherpere concurrentie van producenten uit derde landen. 2. 21. Zoals we overigens al eerder hebben opgemerkt begint een deugdelijk kwaliteitsbeleid aan boord, en moeten de inspanningen worden voortgezet tot het product bij de eindverbruiker is beland. 2. 22. In het voorstel voor een verordening tot vaststelling van de voorwaarden voor de structurele acties worden ver- eisten vastgelegd t. a. v. de vernieuwing van de vloot (er mogen enkel nieuwe vaartuigen in gebruik worden genomen als de capaciteit die aan de visserij wordt onttrokken ten minste 30 % hoger is dan de nieuwe capaciteit). Het Comité betwijfelt of een vernieuwing van de vloot onder deze voorwaarden überhaupt mogelijk is. Het verwijst dan ook nogmaals naar zijn opmerkingen in het desbetreffende advies (1). 2. 23. De veiligheid van voor menselijke consumptie be- stemde levensmiddelen moet absoluut worden gagarandeerd. Het Comité is dan ook van mening dat de Commissie alles wat met de aanwezigheid van bepaalde bestanddelen of producten in het voer van dieren die bestemd zijn voor menselijke consumptie heeft te maken, tot het uiterste moet uitzoeken. Hetzelfde geldt voor producten van de aquacultuur. 2. 24. De verwerkende industrie moet garanties krijgen t. a. v. de hoeveelheid en de kwaliteit van de aanvoer. Er dienen maatregelen te worden genomen om de vlotte bevoorrading van de industrie, bij voorkeur door communautaire producen- ten, die echter slechts voor een deel in de benodigde grondstof- fen kunnen voorzien, veilig te stellen. 2. 25. Tot nog toe werden producten uit derde landen voor de communautaire verwerkende industrie ingevoerd op basis van een contingenteringsregeling, naar gelang van de behoefte. In het nieuwe voorstel voor een verordening wordt bepaald dat de rechten van het gemeenschappelijke douanetarief voor enkele, in bijlage V opgenomen producten kunnen worden geschorst, om zo de bevoorrading van de communautaire industrie te vergemakkelijken. 2. 26. Het Comité beschikt niet over de informatie om te kunnen beoordelen of de Commissie voorstelt de douanerech- ten voor de in deze bijlage vermelde producten te schorsen omdat de bestaande contingenteringsregeling niet voldeed. (1) PB C 209 van 22. 7. 1999, blz. 10. 17. 11. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 329/15 2. 26. 1. Het vreest dat deze maatregelen er op sociaal en economisch gebied toe zouden kunnen leiden dat de communautaire productie wordt blootgesteld aan concurrentie uit derde landen, die toch al het voordeel hebben van lage productiekosten en goedkope grondstoffen en dan ook nog profijt zouden trekken van de schorsing van de invoertarieven. 2. 26. 2. Wat betreft de levering van grondstoffen aan de verwerkende industrie in de EU geeft het Comité er de voorkeur aan de situatie per geval te bestuderen en de huidige quotaregeling te handhaven; het stelt derhalve voor de termijn voor het aanvragen van een vrijstelling van douanerechten voor alle producten te verkorten en de bureaucratische romp- slomp erom heen te beperken teneinde de bevoorrading van de communautaire industrie soepeler te doen verlopen. 2. 27. Wat de financiële kant van de zaak betreft wijst het Comité erop dat een zo ingrijpende hervorming als de Commissie hier voorstelt onwerkbaar is als niet een bedrag wordt vrijgemaakt dat strookt met dergelijke ambitieuze doelstellingen, tenminste indien het de bedoeling is dat de resultaten zich ook werkelijk zullen doen voelen in de sector. Brussel, 22 september 1999. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité B. RANGONI MACHIAVELLI Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het „Voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende het in de handel brengen van bosbouwkundig teeltmateriaal” (1) (1999/C 329/06) De Raad heeft op 8 september 1999 besloten, overeenkomstig artikel 37 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over het voornoemde voorstel. De Afdeling „Landbouw, plattelandsontwikkeling, milieu”, die met de voorbereidende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 13 juli 1999 goedgekeurd; rapporteur was de heer Kallio. Tijdens zijn 366e zitting van 22 en 23 september 1999 (vergadering van 22 september 1999) heeft het Economisch en Sociaal Comité het volgende advies uitgebracht, dat met 108 stemmen vo´ o´ r bij 1 onthouding, is goedgekeurd. 1. Achtergrond Het in de handel brengen van bosbouwkundig teelt- 1. 1. materiaal in de EU wordt nu nog geregeld door twee richtlijnen: Richtlijn 66/404/EEG (de zgn. herkomstrichtlijn), die betrek- king heeft op de herkomst van het in de handel te brengen teeltmateriaal en op teeltmateriaalgegevens, en Richtlijn 71/161/EEG (de zgn. kwaliteitsrichtlijn), die betrekking heeft op de kwaliteit van zaai- en plantgoed. Deze richtlijnen dateren van respectievelijk 1969 en 1971 en zijn afgezien van enkele kleine wijzigingen sindsdien niet meer aangepast. De Commissie heeft al tijdens de toetredingsonderhandelingen erkend dat het tijd is voor een herziening van deze richtlijnen. Voor Finland en Zweden geldt m. b. t. de toepassing van de richtlijnen een overgangsperiode die eind 1999 afloopt. 2. Beoordeling van het Commissievoorstel 2. 1. Onderhavige ontwerp-richtlijn is het resultaat van moeizame werkgroepbesprekingen en voorbereidende werk- (1) PB C 199 van 14. 7. 1999, blz. 1. zaamheden van het permanent Comité voor teeltmateriaal voor land-, tuin- en bosbouw. Bovengenoemde twee richtlijnen zijn samengevoegd tot één nieuwe richtlijn en inhoudelijk op tal van punten aangepast. 2. 2. De ontwerp-richtlijn houdt rekening met de specifieke behoeften van Finland en Zweden door aan de herkomstcate- gorieën een nieuwe categorie teeltmateriaal (zaadbron of opstand) „van bekende origine” toe te voegen. Gebruik van teeltmateriaal dat onder deze categorie valt, zou onder de huidige richtlijnen niet mogelijk zijn. Toch kan de bosbouw in met name de noordelijke delen van Finland en Zweden het niet zonder het gebruik van dit soort teeltmateriaal stellen. Lidstaten die dit soort teeltmateriaal niet willen gebruiken, bijv. Duitsland, kunnen het gebruik ervan verbieden in hun nationale wetgeving. Ook op andere terreinen kunnen de lidstaten op hun eigen grondgebied strengere eisen stellen, zodat a. g. v. de herziening niet hoeft te worden afgedongen op het niveau van regelgeving die een lidstaat op dit vlak heeft ontwikkeld. De ontwerp-richtlijn speelt hier goed in op de uiteenlopende behoeften van de lidstaten


title: Règlement (CE) n° 2024/1999 de la Commission, du 22 septembre 1999, fixant les restitutions à l'exportation du sucre blanc et du sucre brut en l'état

eurovoc_concepts:
export refund
raw sugar
white sugar

text: L 250/6 FR Journal officiel des Communautés européennes 23. 9. 1999 RÈGLEMENT (CE) No 2024/1999 DE LA COMMISSION du 22 septembre 1999 fixant les restitutions à l'exportation du sucre blanc et du sucre brut en l'état LA COMMISSION DES COMMUNAUTÉS EUROPÉENNES, vu le traité instituant la Communauté européenne, vu le règlement (CEE) no 1785/81 du Conseil, du 1er juin 1981, portant organisation commune des marchés dans le secteur du sucre (1), modifié en dernier lieu par le règlement (CE) no 1148/ 98 de la Commission (2), et notamment son article 19, para- graphe 4, premier alinéa, point a), (1) (2) (3) considérant que, en vertu de l'article 19 du règlement (CEE) no 1785/81, la différence entre les cours ou les prix sur le marché mondial des produits visés à l'article 1er paragraphe 1 point a) dudit règlement et les prix de ces produits dans la Communauté peut être couverte par une restitution à l'exportation; aux termes du règlement (CEE) considérant que, no 1785/81, les restitutions pour les sucres blanc et brut non dénaturés et exportés en l'état doivent être fixées compte tenu de la situation sur le marché communau- taire et sur le marché mondial du sucre, et notamment des éléments de prix et de coûts visés à l'article 17 bis dudit règlement; que, conformément au même article, il y a lieu de tenir compte également de l'aspect écono- mique des exportations envisagées; considérant que, pour le sucre brut, la restitution doit être fixée pour la qualité type; que celle-ci est définie à l'article 1er du règlement (CEE) no 431/68 du Conseil, du 9 avril 1968, déterminant la qualité type pour le sucre brut et le lieu de passage en frontière de la Communauté pour le calcul des prix caf dans le secteur du sucre (3), modifié par le règlement (CE) no 3290/94 (4); que cette restitution est, en outre, fixée conformément à l'article 17bis paragraphe 4 du règlement (CEE) no 1785/81; que le sucre candi a été défini au règlement (CE) no 2135/95 de la Commission, du 7 septembre 1995, concernant les modalités d'application de l'octroi des restitutions à l'ex- portation dans le secteur du sucre (5); que le montant de la restitution ainsi calculé en ce qui concerne les sucres aromatisés ou additionnés de colorants doit s'appliquer à leur teneur en saccharose et être dès lors fixé par 1 % de cette teneur; considérant que la situation du marché mondial ou les exigences spécifiques de certains marchés peuvent rendre nécessaire la différenciation de la restitution pour le sucre suivant sa destination; considérant que, dans des cas particuliers, le montant de la restitution peut être fixé par des actes de nature différente; considérant que la restitution doit être fixée toutes les deux semaines; qu'elle peut être modifiée dans l'inter- valle; considérant que l'application de ces modalités à la situa- tion actuelle des marchés dans le secteur du sucre, et notamment aux cours ou prix du sucre dans la Commu- nauté et sur le marché mondial, conduit à fixer la restitu- tion aux montants indiqués à l'annexe du présent règle- ment; considérant que les mesures prévues au présent règle- ment sont conformes à l'avis du comité de gestion du sucre, (4) (5) (6) (7) (8) A ARRÊTÉ LE PRÉSENT RÈGLEMENT: Article premier Les restitutions à l'exportation des produits visés à l'article 1er paragraphe 1 point a) du règlement (CEE) no 1785/81, en l'état et non dénaturés, sont fixées aux montants repris en annexe. Article 2 Le présent règlement entre en vigueur le 23 septembre 1999. Le présent règlement est obligatoire dans tous ses éléments et directement applicable dans tout État membre. Fait à Bruxelles, le 22 septembre 1999. Par la Commission Franz FISCHLER Membre de la Commission (1) JO L 177 du 1. 7. 1981, p. 4. (2) JO L 159 du 3. 6. 1998, p. 38. (3) JO L 89 du 10. 4. 1968, p. 3. (4) JO L 349 du 31. 12. 1994, p. 105. (5) JO L 214 du 8. 9. 1995, p. 16. 23. 9. 1999 FR Journal officiel des Communautés européennes L 250/7 du règlement de la Commission, du 22 septembre 1999, fixant les restitutions à l'exportation du sucre blanc et du sucre brut en l'état ANNEXE Code produit Montant de la restitution 1701 11 90 9100 1701 11 90 9910 1701 11 90 9950 1701 12 90 9100 1701 12 90 9910 1701 12 90 9950 — EUR/100 kg — 43,51 41,58 43,51 41,58 (1) (1) (2) (1) (1) (2) — EUR/1 % de saccharose × 100 kg — 1701 91 00 9000 0,4730 1701 99 10 9100 1701 99 10 9910 1701 99 10 9950 — EUR/100 kg — 47,30 45,20 45,20 — EUR/1 % de saccharose × 100 kg — 1701 99 90 9100 0,4730 (1) Le présent montant est applicable au sucre brut d'un rendement de 92 %. Si le rendement du sucre brut exporté s'écarte de 92 %, le montant de la restitution applicable est calculé conformément aux dispositions de l'article 17 bis paragraphe 4 du règlement (CEE) no 1785/81. (2) Fixation suspendue par le règlement (CEE) no 2689/85 de la Commission (JO L 255 (CEE) no 3251/85 (JO L le règlement du 26. 9. 1985, p. 12), modifié par 309 du 21. 11. 1985, p. 14)


title: PREGUNTA ESCRITA E-1674/99 de Marialiese Flemming (PPE-DE) a la Comisión. Automedicación.

text: C 170 E/70 Diario Oficial de las Comunidades Europeas ES 20. 6. 2000 3. ¿Puede informar si existen estudios espec(cid:237)ficos sobre el arte en la UE y sus consecuencias para el empleo? 4. ¿QuØ opini(cid:243)n le merece este asunto? Respuesta de la Sra. Reding en nombre de la Comisi(cid:243)n (5 de noviembre de 1999) En el Tratado CE se atribuyen a la Comunidad competencias en el sector de la cultura. A tenor de lo dispuesto en el art(cid:237)culo 151 (antiguo art(cid:237)culo 128), los objetivos de la acci(cid:243)n de la Comunidad son los siguientes: favorecer la cooperaci(cid:243)n entre los Estados miembros; contribuir al florecimiento de las culturas de los Estados miembros, dentro del respeto de su diversidad nacional y regional; fomentar la cooperaci(cid:243)n cultural entre Estados miembros, con terceros pa(cid:237)ses y con las organizaciones internacionales competentes. La aplicaci(cid:243)n de la acci(cid:243)n comunitaria en favor de la cultura se ha visto caracterizada hasta la fecha por la aprobaci(cid:243)n de tres programas (Calidoscopio, Ariadna y Rafael) y, en cuanto al futuro, hay un nuevo programa marco («CULTURA 2000») que, en la actualidad, se encuentra en la fase de aprobaci(cid:243)n entre las instituciones. 1. Respetando plenamente el Tratado CE y el principio de subsidiariedad, los programas en favor del sector de la cultura basados en el art(cid:237)culo 151 (antiguo art(cid:237)culo 128) del Tratado CE, han tenido (cid:129)y tendrÆn(cid:129) por objetivo principal fomentar la cooperaci(cid:243)n entre Estados miembros en el sector de la cultura. Por lo tanto, en la prÆctica, la acci(cid:243)n de la Comunidad va encaminada a prestar apoyo no a la obra de los artistas a nivel individual sino a los proyectos que demuestren tener realmente un valor aæadido europeo y en los que estØ prevista la cooperaci(cid:243)n entre varios agentes (instituciones, organizaciones, agrupaciones de individuos) nacionales de, como m(cid:237)nimo, tres Estados miembros. Es importante tener en cuenta que la acci(cid:243)n de la Comunidad œnicamente presta apoyo a los artistas a escala individual en el marco espec(cid:237)fico de determinados premios europeos (p. ej. , los premios literarios y de traducci(cid:243)n Aristeion y el premio europeo de arquitectura «Mies van der Rohe»). 2. El art(cid:237)culo 151 del Tratado CE tambiØn constituye el fundamento jur(cid:237)dico del nuevo programa marco «Cultura 2000» (cid:129)que se encuentra actualmente en fase de aprobaci(cid:243)n entre las instituciones(cid:129) y, por lo tanto, sus objetivos principales son obligatoriamente los mismos. El 14 de mayo de 1998, la Comisi(cid:243)n public(cid:243) un documento de trabajo titulado «Cultura, industrias 3. de la cultura y empleo» (1). 4. La Comisi(cid:243)n ha expresado recientemente su punto de vista sobre el futuro de la acci(cid:243)n de la Comunidad en el sector de la cultura en su Comunicaci(cid:243)n (2) al Parlamento Europeo acerca de la Posici(cid:243)n Comœn del Consejo por la que se establece un œnico instrumento de financiaci(cid:243)n y de programaci(cid:243)n en favor de la cooperaci(cid:243)n cultural, «Cultura 2000», primer programa marco de la Comunidad en favor de la cultura. (1) (2) SEC(98)837. SEC(1999)1227 final. (2000/C 170 E/079) PREGUNTA ESCRITA E-1674/99 de Marialiese Flemming (PPE-DE) a la Comisi(cid:243)n (22 de septiembre de 1999) Asunto: Automedicaci(cid:243)n En la Resoluci(cid:243)n del Parlamento Europeo sobre las l(cid:237)neas generales de pol(cid:237)tica industrial que deben aplicarse al sector farmacØutico de la Comunidad Europea, aprobada por el Parlamento Europeo el 16 de abril de 1996 (A4-0104/96 (1)), la automedicaci(cid:243)n se considera un importante elemento de una pol(cid:237)tica sanitaria a largo plazo. Ello corresponde a la posici(cid:243)n de la Comisi(cid:243)n y, en particular, a la Comunicaci(cid:243)n de 1 de junio de 1994 sobre un programa de acci(cid:243)n comunitario de promoci(cid:243)n de la salud, la informaci(cid:243)n, la educaci(cid:243)n y la formaci(cid:243)n en el contexto del marco de acci(cid:243)n comunitario en el Æmbito de la salud. 20. 6. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 170 E/71 Como se desprende de lo anterior, con el apoyo del Parlamento Europeo, la Comisi(cid:243)n ha abogado en los œltimos aæos por la ampliaci(cid:243)n de la automedicaci(cid:243)n responsable, lo que se corresponde con la disposici(cid:243)n de la poblaci(cid:243)n a ocuparse mÆs de su propia salud. Ello ya ha supuesto una descarga considerable para las entidades de seguridad social. ¿Tiene la Comisi(cid:243)n la intenci(cid:243)n de continuar esta pol(cid:237)tica y de seguir mejorando las condiciones marco para los medicamentos que no precisan receta mØdica? (1) DO C 141 de 13. 5. 1996, p. 63. Respuesta del Sr. Byrne en nombre de la Comisi(cid:243)n (26 de octubre de 1999) La Comisi(cid:243)n comparte los puntos de vista de Su Seæor(cid:237)a de que la automedicaci(cid:243)n responsable y la existencia de un marco normativo adecuado relativo a los medicamentos para los que no se precisa receta mØdica (los denominados «de venta libre») es un asunto importante que merece especial atenci(cid:243)n. La Comisi(cid:243)n observa que la legislaci(cid:243)n farmacØutica de la Comunidad ofrece ya un exhaustivo marco legal en materia de comercializaci(cid:243)n de productos farmacØuticos en la Comunidad y que la actual situaci(cid:243)n legal puede considerarse satisfactoria. No obstante, sigue habiendo margen para introducir mejoras. De acuerdo con el art(cid:237)culo 71 del Reglamento (CEE) 2309/93, de 22 de julio de 1993, por el que se establecen procedimientos comunitarios para la autorizaci(cid:243)n y supervisi(cid:243)n de medicamentos de uso humano y veterinario y por el que se crea la Agencia Europea para la Evaluaci(cid:243)n de Medicamentos (1), la Comisi(cid:243)n debe publicar, antes de que acabe el aæo 2001, un informe general sobre la experiencia obtenida de la aplicaci(cid:243)n de los nuevos sistemas de autorizaci(cid:243)n de la comercializaci(cid:243)n de medicamentos. Este informe general serÆ el punto de partida para revisar la legislaci(cid:243)n farmacØutica comunitaria, incluidas las normas aplicables a los medicamentos de venta libre. importancia relativos a los medicamentos de venta libre, En esta revisi(cid:243)n de conjunto de la legislaci(cid:243)n farmacØutica comunitaria se tendrÆn que abordar problemas incluidos el funcionamiento del de especial procedimiento de reconocimiento mutuo (en particular, la inclusi(cid:243)n del estatuto jur(cid:237)dico en el proceso de reconocimiento mutuo), la clasificaci(cid:243)n en medicamentos de venta libre y en medicamentos vendidos œnicamente con receta (incluidos actualmente en la Directiva 92/26/CEE del Consejo, de 31 de marzo de 1992, relativa a la clasificaci(cid:243)n para su dispensaci(cid:243)n de los medicamentos de uso humano) (2) y los requisitos y condiciones en materia de publicidad de medicamentos de venta libre (actualmente incluidos en la Directiva 92/28/CEE del Consejo, de 31 de marzo de 1992, relativa a la publicidad de los medicamentos para uso humano) (3). la gama de medicamentos elegibles para el procedimiento centralizado, Por otra parte, en el marco de su programa de promoci(cid:243)n, informaci(cid:243)n, educaci(cid:243)n y formaci(cid:243)n en materia de salud, la Comisi(cid:243)n apoya medidas para promover un asesoramiento sensato y la publicaci(cid:243)n de informaci(cid:243)n precisa en lo que se refiere a la automedicaci(cid:243)n. En ese contexto, se presta especial atenci(cid:243)n al refuerzo del papel que desempeæan los profesionales de la sanidad en el Æmbito de la promoci(cid:243)n de la salud, incluida la automedicaci(cid:243)n, y a una mejor definici(cid:243)n de las indicaciones necesarias para la automedicaci(cid:243)n. (1) DO L 214 de 24. 8. 1993. (2) DO L 113 de 30. 4. 1992. (3) DO L 113 de 30. 4. 1992. (2000/C 170 E/080) PREGUNTA ESCRITA E-1676/99 de Marialiese Flemming (PPE-DE) al Consejo (22 de septiembre de 1999) Asunto: Temporada de caza de las aves migratorias Con la Directiva 79/409/CEE (1) del Consejo relativa a la conservaci(cid:243)n de las aves silvestres, la Uni(cid:243)n Europea se comprometi(cid:243) con la conservaci(cid:243)n de todas las especies de aves silvestres que viven en el territorio europeo de los Estados miembros