title: Tussentijds verslag van de Commissie aan het Europees Parlement, aan de Raad, aan het Economisch en Sociaal Comité en aan het Comité van de regio's over de tenuitvoerlegging van de communautaire actieprogramma's inzake de preventie van kanker, aids en bepaalde andere besmettelijke ziekten, en drugsverslaving in het kader van de actie op het gebied van de volksgezondheid (1996- 2000) (Besluiten nr. 646/96/EG, 647/96/EG en 102/97/EG van het Europees Parlement en de Raad)

eurovoc_concepts:
AIDS
EU programme
cancer
disease prevention
infectious disease

text: NL COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 14. 10. 1999 COM(1999)463 definitief TUSSENTIJDS VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT, AAN DE RAAD, AAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITE EN AAN HET COMITE VAN DE REGIO'S over de tenuitvoerlegging van de communautaire actieprogramma’s inzake de preventie van kanker, aids en bepaalde andere besmettelijke ziekten, en drugsverslaving in het kader van de actie op het gebied van de volksgezondheid (1996-2000) (Besluiten nr. 646/96/EG, 647/96/EG en 102/97/EG van het Europees Parlement en de Raad) INHOUDSOPGAVE Inleiding. 3 Samenhang en complementariteit. 3 Doeltreffendheid en verwezenlijking van de doelstellingen. 4 Toezicht. 4 Aanpassingen. 4 Uittreksel uit het deskundigenrapport over de drie programma’s. 5 Het kankerprogramma. 5 Het programma “Aids en besmettelijke ziekten”. 7 Het drugsprogramma. 9 Het beheer van de programma’s. 10 Relaties met het beleid en de programma’s van de lidstaten. 11 Begroting. 13 2 Inleiding Ingevolge de goedkeuring door het Europees Parlement en de Raad van drie communautaire actieprogramma’s inzake de preventie van kanker, aids en bepaalde andere besmettelijke ziekten, en drugsverslaving, presenteert de Commissie hieronder een tussentijds verslag dat hoofdzakelijk betrekking heeft op de uitvoeringsperiode 1996 en 1997. De eerste helft van het begrotingsjaar 1998 is niet opgenomen omdat de indiening van dit verslag daardoor te veel vertraging zou hebben opgelopen. In dit verslag legt de Commissie de nadruk op de tussen deze programma’s en de andere relevante communautaire beleidsvormen, programma’s en initiatieven bereikte samenhang en complementariteit en heeft zij, om de betekenis en het effect van de drie programma’s te vergroten, een evaluatie van de ondernomen acties uitgevoerd. Wat dit laatste punt betreft, is bijzondere aandacht besteed aan de doeltreffendheid en de verwezenlijking van de doelstellingen van de genomen maatregelen. Hiertoe heeft de Commissie zich gebaseerd op de adviezen van een groep van externe deskundigen en van vertegenwoordigers van de lidstaten die in de drie beheerscomités zitting hebben. De Commissie brengt ook verslag uit over de aanpassingen die op grond van de verzamelde informatie noodzakelijk worden geacht. Samenhang en complementariteit De Commissie heeft op diverse manieren en op verschillende operationele niveaus gestreefd naar samenhang en complementariteit tussen haar volksgezondheids- en ander Gemeenschapsbeleid, met name: De tenuitvoerlegging van het 4e kaderprogramma voor onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (1994-1998) van de Europese Gemeenschappen werd van dichtbij gevolgd via interdepartementaal overleg over de publicatie van oproepen tot het indienen van voorstellen en de goedkeuring van projecten voor financiering. technologische De voorbereiding van het 5e kaderprogramma voor onderzoek, ontwikkeling en demonstratie (1998-2002) van de Europese Unie werd actief gevolgd via interdepartementaal overleg over het ontwerpvoorstel en overleg over de projectvoorstellen, teneinde voor samenhang en complementariteit te zorgen. Voorts werden ambtenaren van het directoraat Volksgezondheid voor alle vergaderingen van de programmacomités voor de specifieke onderzoeksprogramma’s uitgenodigd; evenzo werden ambtenaren van de onderzoeksdirectoraten uitgenodigd voor de vergaderingen van de programmacomités voor volksgezondheid. In de loop van de uitvoering van de programma’s schenen ook de aanvragers beter het verschil begrepen te hebben tussen gezondheidsonderzoek en onderzoek inzake gezondheidsdiensten zoals bedoeld in de kaderprogramma’s voor onderzoek, en de preventiemaatregelen voor kanker, aids en andere besmettelijke ziekten, en drugsverslaving in het kader van de relevante actieprogramma’s. 3 Doeltreffendheid en verwezenlijking van de doelstellingen Gezien de aard van de doelstellingen van de drie actieprogramma’s, waren alle onderdelen daarvan na de eerste oproepen tot het indienen van voorstellen in de periode 1996-1997 over het algemeen op bevredigende wijze in specifieke acties tussen de verschillende onderdelen van elk vertegenwoordigd. Een evenwicht jaarlijkse vaststelling programma werd werkprogramma’s, die de mogelijkheid boden op te roepen tot het indienen van voorstellen voor projecten op gebieden die nog niet voldoende aan bod kwamen. Er was één voorbehoud: aanvankelijk kwam de Europese toegevoegde waarde van de projecten in vele gevallen niet goed uit de verf, maar de nadruk is gelegd op de ontwikkeling van netwerkprojecten om deze tekortkoming te verhelpen. vergemakkelijkt door van de Om de subsidiariteit te garanderen, werd de lidstaten via de programmacomités om advies gevraagd, zoals bepaald in de specifieke actieprogramma’s. Zo werd de nodige ondersteuning van de lidstaten voor de uitvoering van de geselecteerde acties in hun land gestimuleerd. Tegelijkertijd garandeerden de programmacomités de vereiste transparantie van de acties van de Europese Commissie tegenover de lidstaten. Voor de transparantie tegenover het Europees Parlement werd gezorgd door de voorafgaande toezending aan die instelling van de voor elk programmacomité bedoelde verslagen en documenten, en van een jaarlijks overzicht van de gefinancierde projecten. Om de hoogste mogelijke normen voor de kwaliteit van de geselecteerde acties te garanderen, bracht elk comité niet alleen een positief advies uit over de jaarlijkse werkprogramma’s, maar werden zij ook geraadpleegd over de opstelling van de oproepen tot het indienen van voorstellen, de selectie van de projecten en de follow- up van de uitvoering ervan. Wat het kankerprogramma betreft, heeft de Commissie voor bovendien het kankerpreventie, het vroegere Comité van vooraanstaande kankerdeskundigen, dat bestaat uit onafhankelijke wetenschappelijke deskundigen die de Commissie adviseren over de te financieren projecten en over kankerpreventie in het algemeen. bestaan geformaliseerd van het Raadgevend Comité Toezicht Het toezicht op de specifieke acties is voornamelijk uitgevoerd door middel van een continue controle door de diensten van de Commissie op de naleving van de contractuele verplichtingen uit hoofde van de gefinancierde projecten. Aanpassingen Om de Europese toegevoegde waarde als belangrijke algemene doelstelling te verbeteren, hebben de diensten van de Commissie er een gewoonte van gemaakt er bij de aanvragers op aan te dringen meer in netwerken te gaan werken teneinde een betere grensoverschrijdende samenwerking te garanderen, bv. als middel om goede praktijken in Europa te verspreiden. 4 Om gebieden van communautair belang te bestrijken die in de tot op heden geselecteerde specifieke acties niet aan bod kwamen, heeft de Commissie na een grondige jaarlijks werkprogramma dienovereenkomstig aangepast. De jaarlijkse werkprogramma’s kwamen op hun beurt weer van pas bij de vaststelling van de prioriteiten voor de volgende oproepen tot het indienen van voorstellen en bij de selectie van de nieuw voorgestelde acties. lopende projecten elk van de analyse Voor het kankerprogramma werd door het beheerscomité overeenstemming bereikt over een document inzake de vereenvoudiging van de procedures. Dit document is door de Commissie goedgekeurd. te verbeteren en tegelijkertijd de verspreiding te Om de transparantie verder vereenvoudigen zijn voor 19961 en 19972 door de diensten van de Commissie voor de drie actieprogramma’s tezamen jaarverslagen opgesteld, die een uitvoerig beeld geven van het werk van de respectieve eenheden van de diensten van de Commissie. aanleiding van suggesties van buitenaf en een interne analyse van tussen de drie programma’s en de andere Naar tekortkomingen zijn de relaties programma’s op het gebied van de volksgezondheid verstevigd. Uittreksel uit het deskundigenrapport over de drie programma’s Ten slotte volgen hieronder uittreksels uit de bevindingen van een groep onafhankelijke deskundigen die, onder contract bij de Commissie, elk programma afzonderlijk hebben geanalyseerd: HET KANKERPROGRAMMA Enkele uitzonderingen daargelaten werden de projecten als geschikt of zeer geschikt en relevant in relatie tot de doelstellingen van het programma beoordeeld. Meestal kwamen de verschillende acties goed aan bod qua doeleinden, specifieke doelstellingen, opzet en resultaten. In sommige gevallen, zoals de gezondheidsopvoedingsprojecten, waren de doelstellingen en methoden echter nogal vaak slecht omschreven. Niettemin lijken de projecten over het algemeen op competente wijze te zijn uitgevoerd en beheerd. Bovendien waren de resultaten over het algemeen op schema, enkele uitzonderingen daargelaten. 1 2 Directoraat Volksgezondheid en arbeidsveiligheid, eenheid V/F/2, Tenuitvoerlegging van de specifieke actieprogramma’s voor bepaalde ziekten, Jaarverslag 1996, Tenuitvoerlegging van de acties: Europa tegen kanker, aids en andere besmettelijke ziekten, en drugsverslaving, intern document CE-V/3-97-002-EN-C. Directoraat Volksgezondheid en arbeidsveiligheid, eenheid V/F/2, Tenuitvoerlegging van de specifieke actieprogramma’s voor bepaalde ziekten, Jaarverslag 1997, Tenuitvoerlegging van de acties: Europa tegen kanker, aids en andere besmettelijke ziekten, en drugsverslaving, intern document CE-V/3-98-009-EN-C. 5 De verspreiding van de resultaten verliep echter grotendeels via de traditionele kanalen, zoals wetenschappelijke conferenties en publicaties in wetenschappelijke tijdschriften. Ofschoon deze middelen van verspreiding zeker nuttig zijn, zijn zij ongetwijfeld niet toereikend om het grote publiek of zelfs maar de meerderheid van de gezondheidswerkers te bereiken. Enkele van de belangrijkste positieve resultaten zijn: – De uitbreiding en uitbouw van Europese netwerken, met name op de gebieden: voeding en kanker (hoofdzakelijk via het EPIC-project), bevolkingsonderzoek op borst- en baarmoederhalskanker, bestrijding van tabaksgebruik en kankerregistratie; – De opstelling en verspreiding van consensusdocumenten, richtsnoeren, passende software ter vergroting van de vergelijkbaarheid en de uniforme kwaliteit van de gegevensregistratie en de kankerbestrijdingsactiviteiten in Europa; – De uitvoering van kwalitatief goede programma’s voor de preventie en vroegtijdige opsporing in Europese regio’s die voordien niet of nauwelijks bestreken werden; en, – De verspreiding van kwaliteitscontrolemethoden op het gebied van de registratie volgens gemeenschappelijke criteria en met het doel een uniformere kwaliteit van deze activiteiten in Europa te krijgen. kankergezondheidszorg, gegevens van en Meer innovatie zou echter welkom zijn, vooral bij sommige acties. Zo is bijvoorbeeld meer innovatie aanbevolen op het gebied van gezondheids- opvoedingstechnieken, bestrijding van tabaksgebruik, onderwijsmethoden voor gezondheidswerkers, toepassing van nieuwe technieken ter verbetering van de prestaties en de doeltreffendheid van volksgezondheidsprogramma’s zoals bij borst- en baarmoederhalskankeronderzoek, van onderzoek naar andere vormen van kanker dan de twee genoemde, en van methoden voor risicogroepen om met roken te stoppen. In het algemeen blijkt uit de rapporten duidelijk dat alle opgevoerde projecten in sterke mate hebben geprofiteerd van en dikwijls zelfs mogelijk werden gemaakt door de financiële steun van het programma Europa tegen kanker. Voor veel van die projecten maakte de financiële steun van de Gemeenschap intensieve uitwisselingen tussen landen, afspraken over methoden, een uniforme kwaliteit en de opstelling van gemeenschappelijke documenten en verklaringen mogelijk. Opmerkelijk is dat de activiteiten van de projecten, gezien het kader van het programma, nergens lijken te conflicteren met nationale programma’s of die zelfs overlappen. Daarentegen maken sommige projectdocumenten gewag van nationale nuttige gezondheidsactiviteiten. De relatie met andere bureaus die op dit gebied actief zijn, is echter niet altijd duidelijk. Voor sommige clusters en acties was synergieën met effecten op de en 6 het moeilijk te beoordelen of er sprake was van overlapping met andere door de Europese Gemeenschap ondersteunde activiteiten, zoals BIOMED. In termen van Europese toegevoegde waarde waren er enkele positieve bijdragen, maar daarnaast is er enige ruimte voor verbetering. De grote meerderheid van de projecten is multinationaal. De tendens om multinationale projecten te financieren moet worden gehandhaafd en aangemoedigd. Multinationaliteit staat echter niet automatisch borg voor een aanvaardbaar niveau van Europese toegevoegde waarde, waarvoor ook een rigoureuze methodologie, een voldoende mate van innovatie en een goede verspreiding van de resultaten nodig zijn. Deze eigenschappen kenmerken vele, maar niet alle projecten en acties. HET PROGRAMMA “AIDS EN BESMETTELIJKE ZIEKTEN” Enkele uitzonderingen daargelaten werden de projecten als geschikt en relevant beoordeeld in relatie tot de doelstellingen van het programma. Over het algemeen leverden deze projecten een aantal doeltreffende en geschikte studies en bijdragen op. Helaas waren er in 1996 en 1997 geen projecten voor actie 10 (vaccinatiebeleid en –programma’s van de lidstaten). De gefinancierde projecten boden een mengeling van innovatieve methoden en uitbreiding van al bestaande effectieve projecten. Over het algemeen kwamen de verschillende acties goed aan bod qua doeleinden, specifieke doelstellingen, opzet zoals het EchinoEuroReg-project (over echinokokkose), pasten de activiteiten niet echt in de voor het programma vastgestelde jaarlijkse prioriteiten, maar dit had maar betrekking op een heel klein deel van het budget voor het cluster. In enkele gevallen, en resultaten. De doelgroepen van de projecten waren over het algemeen adequaat. Soms echter waren subgroepen met een hoge prioriteit van de projecten uitgesloten, wat in de toekomst moet worden rechtgezet. Binnen het cluster “bestrijding van de overdracht van aids” zou bijvoorbeeld meer aandacht moeten worden besteed aan projecten gericht op mannen die seks met mannen hebben, en ook op intraveneuze drugsgebruikers, al dan niet behorend tot de categorie randgroepjongeren. De projecten werden doorgaans goed beheerd en de middelen kosteneffectief besteed. De resultaten van een aantal projecten zijn erg indrukwekkend. Veel van de door het programma gesteunde multinationale netwerken lijken op het eerste gezicht een kosteneffectieve manier om communautaire toegevoegde waarde te creëren. De projectverslagen van de netwerken slagen er echter vaak niet in een overtuigend beeld te geven van het huidige vermogen om deskundigheid en ervaring uit alle lidstaten en uit alle relevante bureaus in de lidstaten bijeen te brengen, en de door deze netwerken verstrekte informatie te verspreiden. 7 Het discriminatievraagstuk, dat in de projecten zelden adequaat aan bod komt, moet in de toekomst aanzienlijk meer aandacht krijgen en moet worden opgenomen in de maatregelen op alle niveaus ter bestrijding van aids, seksueel overdraagbare aandoeningen en andere besmettelijke ziekten. Enkele van de belangrijkste positieve resultaten zijn: – Verbetering van de coördinatie van de surveillancesystemen voor besmettelijke communautaire maatregelen, waarbij de inspanningen in het begin vooral op HIV/aids, tuberculose en resistentie tegen geneesmiddelen gericht waren; coördinatie van de ziekten en de – De regelmatige publicatie van het maandelijkse bulletin ‘Eurosurveillance’ en een wekelijks elektronisch bulletin; – De opbouw van een netwerk (EARSS), standaardisatie en validatie van resistentie tegen tests en verslaglegging inzake gevoeligheid voor antibiotica; – De oprichting en ontwikkeling van een Europees netwerk voor de preventie van HIV/SOA’s (seksueel overdraagbare aandoeningen) onder prostituees, uit de samenvoeging van twee bestaande netwerken: EUROPAP en TAMPEP; – Analyse van grensoverschrijdende problemen met betrekking tot voor HIV/aids, grensoverschrijdende samenwerking inzake preventie; van methoden ontwikkeling SOA’s en de – Handhaving en versterking van het Europese netwerk inzake de preventie van HIV/aids en hepatitis in gevangenissen; uitbreiding en verdere ontwikkeling van het European public policy network on HIV/aids (EPPNA); oprichting van een European AIDS and enterprise network (EAEN); – Oprichting van twee Europese centra voor aidspreventie, -voorlichting en -opvoeding (het ene voor de jeugd, het andere op het gebied van het vrij verkeer). Enkele punten van kritiek zijn: – De verspreiding van de resultaten verloopt vaak uitsluitend via de traditionele kanalen, zoals wetenschappelijke conferenties en publicaties in wetenschappelijke tijdschriften. Deze methoden moeten worden versterkt om ervoor te zorgen dat de resultaten en conclusies van de gefinancierde projecten bij een veel breder publiek bekend worden; – Vaccinatiebeleid en –programma’s met betrekking tot HIV/aids krijgen grotere betekenis en op dit gebied zouden in de toekomst projecten moeten worden gestimuleerd. Voor veel van die projecten maakte de financiële steun van de Gemeenschap intensieve uitwisselingen tussen landen, afspraken over methoden, een 8 uniforme en betere kwaliteit en de opstelling van gemeenschappelijke documenten en verklaringen mogelijk. In de meeste gevallen was er bij de projecten duidelijk sprake van synergie met nationale acties. De beoordeling in termen van Europese toegevoegde waarde is nogal ingewikkeld. In de meeste gevallen echter hebben de projectresultaten aanzienlijk praktisch nut, en theoretisch verschaffen zij betere informatie aan de hand waarvan het beleidskader voor HIV/SOA’s kan worden vastgesteld en in de lidstaten programma’s kunnen worden ontworpen en opgesteld. Momenteel zijn er slechts beperkte aanwijzingen dat de projectresultaten ook echt op ruime schaal worden verspreid en de belangrijkste beleidsmakers beïnvloeden ten aanzien van de toekomstige koers van het beleid van de lidstaten en de Europese Gemeenschap als geheel inzake HIV/SOA’s. HET DRUGSPROGRAMMA en van recidief preventie Van de meeste acties van het vijfjarenprogramma is in de eerste twee jaar met de uitvoering begonnen. Er blijft echter nog veel te doen op gebieden de als: doeltreffendheid van voorlichtings- en gezondheidseducatiecampagnes; instrumenten voor de aanpak van meervoudig druggebruik; de uitbreiding van het Europese netwerk van “proefsteden” en de bevordering van initiatieven om het drugspreventieaspect in de beroepsopleiding van onderwijsgevenden, professionele hulpverleners in de gezondheidszorg en zorgsector en jongerenwerkers te verbeteren. rehabilitatie; beoordeling van Veel hangt ook af van de follow-up van de projecten en de mogelijkheden van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving (EWDD) en andere Europese instellingen om resultaten te verspreiden, omdat de verspreiding door de uitvoerders van het project dikwijls erg beperkt blijft. In dezelfde geest zou de financiering van Europese netwerken voor actie op het gebied van de volksgezondheid met betrekking tot drugsverslaving prioriteit moeten krijgen, met het doel de projectresultaten te verspreiden. Van een aantal projecten zijn de resultaten zeer indrukwekkend. Veel van de door het programma ondersteunde multinationale netwerken en teams schijnen een erg kosteneffectieve manier te zijn om communautaire toegevoegde waarde te creëren. De projectverslagen van de netwerken slagen er echter vaak niet in een overtuigend beeld te geven van het huidige vermogen om deskundigheid en ervaring uit alle lidstaten en uit alle relevante bureaus in de lidstaten bijeen te brengen, en de door deze netwerken verstrekte informatie te verspreiden. Een positieve ontwikkeling is het aantal netwerken dat is voortgegaan met het aanbieden van elektronische informatiekanalen zoals websites, en andere Internettoepassingen. elektronische databases De gefinancierde projecten lijken het accent te leggen op een individuele aanpak en het ontbreekt aan projecten gericht op een algemene benadering van de volksgezondheidsproblemen in verband met drugs. Dergelijke 9 projecten zijn nodig om de kennis te vergroten over het effect van het overheidsbeleid op het verschijnsel drugsverslaving en op de haalbaarheid van specifieke hulpverleningsmodellen in verschillende contexten. Aangezien er zowel op internationaal en Europees niveau, als op nationaal en gemeentelijk niveau brede politieke discussies gaande zijn over toekomstige beleidsstrategieën ten aanzien van het drugsprobleem, is er grote behoefte aan wetenschappelijk onderbouwde gegevens om de beleidsmakers te helpen tussen de verschillende strategieën te kiezen. De programma’s en andere door Directoraat-generaal V beheerde volksgezondheidsprogramma’s lijken slecht op elkaar aan te sluiten. De gefinancierde projecten maken zelden optimaal gebruik van de ervaring die is opgedaan met het ontwikkelen van beleid op andere gebieden dan dat van de drugsverslaving, zoals met de verslaving aan chemische stoffen (geneesmiddelen, nicotine, alcohol) of met de algemene opleiding van professionals of gelijkwaardige opleidingsprogramma’s. andere Het besluit tot goedkeuring van het programma legde sterk de nadruk op samenwerking met intergouvernementele organisaties en met andere communautaire programma’s en initiatieven, alsook met het EWDD. Uit de documentatie van de projecten blijkt dat er flink wat contacten met het EWDD zijn geweest, maar voor samenwerking met andere internationale instanties zijn maar enkele aanwijzingen te vinden. internationale en HET BEHEER VAN DE PROGRAMMA’S Het programmabeheer sinds de eerste jaren van uitvoering van deze programma’s is verbeterd, maar er zijn nog mogelijkheden voor verdere verbetering. De programma’s “Kanker” en “Aids en besmettelijke ziekten” werden in 1996 goedgekeurd, het drugsprogramma pas in januari 1997. Zo vond de invoering van de formele beheersstructuur, inclusief de instelling van de programmacomités en hun reglementen van orde en de werkmethoden, pas plaats na de officiële aanvang van de programma’s begin 1996. Het beheer van de volksgezondheidsacties door de Commissie, vanaf de periode vóór de vaststelling van de programma’s tot de ontwikkeling van beheersmethoden voor de nieuwe programma’s in de eerste jaren, wordt gekenmerkt door een zekere mate van continuïteit. Tot medio 1998 waren dezelfde personen verantwoordelijk voor het beheer van de programma’s, maar daarna hebben er zich onder het personeel diverse veranderingen voorgedaan, wat van invloed is geweest op de continuïteit van de kennis. Als gevolg van de late instelling van de formele beheersstructuur voor de programma’s, kan een goede evaluatie van het beheer alleen in de tweede fase van de evaluatie geschieden. In dit stadium van de uitvoering kunnen echter enkele voorlopige opmerkingen gemaakt worden. Een uitvoerigere 10 evaluatie van het beheer zal in de tweede fase van de evaluatie worden ondernomen. en de de van voor beslissing behandeling Een aantal suggesties voor de verdere verbetering van de planning en de inzake procedures projectvoorstellen moeten zorgvuldig worden overwogen. De belangrijkste punten in dit verband waren: de instelling van een onafhankelijke beoordeling van alle projectvoorstellen door externe deskundigen3; de behoefte aan enige vorm van stabiele financiering voor de verschillende Europese netwerken die werden opgericht en die de spil zouden moeten vormen bij de vergaring en verspreiding van kennis; betere documentatie in de voorstellen van de door een betere omschrijving van wat zowel aanvragers als in de verslagen van de contractanten verlangd werd; de behoefte aan betere verbindingen binnen en tussen de programma’s, met andere activiteiten van de Commissie en met andere instanties die betrokken zijn bij de volksgezondheid in Europa. Er worden diverse aanbevelingen geformuleerd om hier iets aan te doen. Kort samengevat kan worden gesteld dat er geen sprake blijkt te zijn van enig wanbeheer van de Europese volksgezondheidsprogramma’s, maar de procedures en methoden kunnen op een groot aantal onderdelen worden verbeterd. RELATIES MET HET BELEID EN DE PROGRAMMA’S VAN DE LIDSTATEN Op 30 oktober 1998 werd aan de leden van de programmacomités voor elk toegezonden. van de drie volksgezondheidsprogramma’s een vragenlijst Gevraagd werd nationale naar preventiebeleid, de relaties tussen dit beleid en het communautaire beleid, en hoe deze relaties zich hadden ontwikkeld. Andere vragen hadden betrekking op het beheer van de programma’s. beschrijving vooral van een het en plaatselijke Deze poging om de reacties in de lidstaten te peilen, moeten op zijn minst worden gezien als een belangrijke stap voorwaarts binnen de ruimere opgave om samenhang en synergie tot stand te brengen tussen de communautaire, het nationale van voor initiatieven aanpakken in de hele Europese volksgezondheidsproblemen, waarvan de ernst Gemeenschap wordt erkend. Hoewel met de antwoorden – slechts een derde van de lidstaten heeft gereageerd – geen volledig beeld verkregen kan worden van de specifieke uitwerking van deze drie programma’s in alle lidstaten, geven zij desalniettemin enig inzicht in de complexiteit van wat nodig is (21 clusters in 15 lidstaten, nog afgezien van de regionalisatie van de volksgezondheidsprogramma’s in de meeste lidstaten). 3 NB: diensten van de Commissie: deze rol wordt al vervuld door het Raadgevend Comité voor kankerpreventie in het geval van aan het programma “Europa tegen kanker” voorgelegde projectvoorstellen. 11 Voorgesteld wordt voor afloop van de programma’s een onafhankelijk, uitvoerig en vergelijkend onderzoek te laten voeren naar het relevante beleid en de relevante praktijken in alle lidstaten en naar de bijdrage van het communautaire beleid en de communautaire initiatieven tot het nationale en plaatselijke niveau in de lidstaten. 12 Begroting Hieronder volgt een overzicht van de voor de jaren 1996 en 1997 voor de drie programma’s uitgetrokken begrotingsmiddelen: Begrotingsmiddelen voor het programma “Europa tegen kanker”: 1996 1997 1996 & 1997 Onderdeel Aantal projecten Budget (~MECU) Aantal projecten Budget (~MECU) Aantal projecten Budget (~MECU) 4,191 9 3,901 A- Verzameling van gegevens en onderzoek b-Voorlichting en gezondheidsedu- catie C-Vroegtijdige opsporing en screening D-Opleiding en kwaliteitscontrole 15 29 32 24 2,746 1,721 1,757 24 45 59 38 8,092 5,278 3,312 3,097 2,532 1,591 1,339 TOTAAL 100 ~10,416 ~9,363 166 ~19,779 16 27 14 66 13 Begrotingsmiddelen voor het programma “Aids en andere besmettelijke ziekten”: 1996 1997 1996 & 1997 Onderdeel Aantal projecten Budget (~MECU) Aantal projecten Budget (~MECU) Aantal projecten Budget (~MECU) 6 15 18 10 3,246 2,190 2,757 1,329 9 17 16 10 3,316 2,351 2,148 1,348 15 32 34 20 6,562 4,541 4,905 2,677 A-Monitoring en toezicht B-Bestrijding van overdracht C-Voorlichting, educatie en opleiding D-Begeleiding van HIV- geïnfecteerden of mensen met aids en bestrijding van discriminatie TOTAAL 49 ~9,522 52 ~9,163 101 ~18,685 14 Begrotingsmiddelen voor het programma “Drugsverslaving”: 1996 19974 1996 & 1997 Onderdeel Aantal projecten Budget (~MECU) Aantal projecten Budget (~MECU) Aantal projecten Budget (~MECU) 16 18 3,080 3,420 A-Gegevens, onderzoek en evaluatie B-Voorlichting, gezondheids- educatie en opleiding TOTAAL 34 ~6,500 33 ~4,908 67 ~11,408 4 NB: Voor 1997 werd geen verdeling in de rubrieken A en B gemaakt. In plaats daarvan zijn de totaalcijfers gebruikt. 15


title: WRITTEN QUESTION P-1915/99 by Chris Davies (ELDR) to the Commission. Establishment of Natura 2000.

eurovoc_concepts:
European Environment Agency
environmental protection
operation of the Institutions
terrestrial ecosystem

formats: html pdf print

text: C 170 E/122 Official Journal of the European Communities EN 20. 6. 2000 As regards the amounts involved, the sum of € 4 098 268 was granted for the funding of relevant projects in 1996; in 1997, the sum increased to € 4 927 598, and to € 5 290 358 in 1998. As for 1999, the sum of € 6 468 272 has been earmarked for the funding of projects. The above-mentioned documents will provide the Honourable Member with details of the funding granted for projects year by year. Apart from the projects, the Commission has also funded other activities under the fourth programme. Specifically, it has provided the following sums for the preparation of the annual report on equal opportunities for men and women: € 614 232 in 1996; € 558 197 in 1997; and €598 788 in 1998. As regards the studies carried out, the Commission allocated € 902 014 in 1996, € 515 910 in 1997 and € 196 419 in 1998. The use of funding under the action programme on equal opportunities for men and women is continuously monitored by the Commission. Each project must submit an interim and a final report before any payments are made. (2000/C 170 E/145) WRITTEN QUESTION P-1915/99 by Chris Davies (ELDR) to the Commission (14 October 1999) Subject: Establishment of Natura 2000 1. What is now the target date for the adoption of the list of sites of Community importance? How does the Commission intend to ensure that an accurate assessment is made of proposals for 2. sites submitted by Member States? How many staff are employed at the Europe Topic Centre for Nature Conservation, and in what 3. capacity? 4. What steps are taken to ensure that their information sources used by the Topic Centre to determine the distribution of habitats and species in each Member State are both sufficiently comprehensive and up- to-date to enable proper evaluation of Member States(cid:146) proposals? Is the Commission confident that the resources available to the Topic Centre are sufficient to enable 5. it to complete the tasks required of it to the highest standards? 6. Will the new Environment Commissioner undertake an evaluation of the Topic Centre to determine whether it is able to complete the work required in the time available? Answer given by Mrs Wallstr(cid:246)m on behalf of the Commission (11 November 1999) The Commission intends to adopt the lists of sites of Community importance for each of the six 1. biogeographical regions as soon as possible. However, the Member States have been late (cid:129) sometimes considerably so (cid:129) in communicating their national lists of proposed sites, thus obliging the Commission to initiate legal proceedings against them. The likely timetable for each biogeographical region is therefore as follows: (cid:129) during 2000: Macaronesian region (cid:129) late 2000: Alpine region (cid:129) 2001: Atlantic, Boreal and Mediterranean regions (cid:129) 2002: Continental region. 20. 6. 2000 EN Official Journal of the European Communities C 170 E/123 The Commission intends to hold scientific seminars for each of the biogeographical regions, 2. conjunction with the European Topic Centre for Nature Conservation. in The procedure for these seminars and the lists of participants were adopted in consultation with the Member States. The aim is to assess the national lists of sites on the basis of the best scientific information available. The Commission therefore relies on the scientific expertise available, but it should be noted that Council Directives 79/0409/EEC of 2 April 1979 on the conservation of wild birds (1) and 92/0043/EEC of 21 May 1992 on the conservation of natural habitats and wild fauna and flora (2) do not lay down definitive statistical criteria for taking a decision on each individual site. The European Topic Centre for Nature Conservation is part of the European Environment Agency. 3. The Commission is not involved in recruitment to or the allocation of tasks within the Topic Centre. According to the Commission(cid:146)s information, three people are working on the assessment of scientific data for the Natura 2000 network within the Topic Centre(cid:146)s central team. 4. The European Environment Agency is responsible for collecting scientific data. for its part, the Commission sends the Topic Centre all the data in its possession: co-financed scientific studies, inventories carried out in the context of Life-Nature projects, information provided by non-governmental organisations (NGOs), etc. , and urges the Member States to communicate all the data in their possession. The Commission would point out that some Member States did not wish to communicate their national inventories of sites containing natural habitats or species of Community interest or did not indicate all the habitats or species that are in fact present in the sites proposed for Natura 2000. 5. On several occasions the Commission has impressed upon the Agency and the Topic Centre(cid:146)s Steering Committee the importance of scientific assessment for Natura 2000 and of strengthening the Topic Centre(cid:146)s central team accordingly. 6. The Agency(cid:146)s Management Board is responsible for evaluating the Topic Centre. The Commission, which, like Parliament, has two representatives on the Board, would willingly take part in an evaluation of the resources needed by the (cid:145)Nature(cid:146) Topic Centre. (1) OJ L 103, 25. 4. 1979. (2) OJ L 206, 22. 7. 1992. (2000/C 170 E/146) WRITTEN QUESTION P-1916/99 by Wolfgang Kreissl-D(cid:246)rfler (Verts/ALE) to the Commission Subject: EU Development aid programmes in Mozambique (14 October 1999) Could the Commission explain why EU development aid programmes in Mozambique were suspended for a period of several months at the beginning of this year, which had the effect of endangering whole programmes and diplomatic relations? Answer given by Mr Nielson on behalf of the Commission (9 November 1999) The question must be based on a misunderstanding. The Commission has not taken any decision in 1999, or indeed in recent years, to close, or otherwise suspend, development aid to Mozambique


title: 1999/700/CE: Décision de la Commission, du 14 octobre 1999, modifiant la décision 97/778/CE afin de mettre à jour la liste des postes d'inspection frontaliers de l'Allemagne agréés pour les contrôles vétérinaires [notifiée sous le numéro C(1999) 3280] (Texte présentant de l'intérêt pour l'EEE)

eurovoc_concepts:
animal product
animal production
customs inspection
import
third country
veterinary inspection

text: L 276/14 FR Journal officiel des Communautés européennes 27. 10. 1999 DÉCISION DE LA COMMISSION du 14 octobre 1999 modifiant la décision 97/778/CE afin de mettre à jour la liste des postes d'inspection frontaliers de l'Allemagne agréés pour les contrôles vétérinaires [notifiée sous le numéro C(1999) 3280] (Texte présentant de l'intérêt pour l'EEE) (1999/700/CE) LA COMMISSION DES COMMUNAUTÉS EUROPÉENNES, vu le traité instituant la Communauté européenne, vu la directive 97/78/CEE du Conseil du 18 décembre 1997 fixant les principes relatifs à l'organisation des contrôles vétérinaires pour les produits en provenance des pays tiers introduits dans la Communauté (1), et notamment son article 6, paragraphes 2 et 4, et son article 33, vu la directive 91/496/CEE du Conseil du 15 juillet 1991 fixant les principes relatifs à l'organisation des contrôles vétérinaires pour les animaux en provenance des pays tiers introduits dans la Communauté et modifiant les directives 89/662/CEE, 90/425/CEE et 90/675/CEE (2), modifiée en dernier lieu par la directive 96/43/CE (3), et notamment son article 6, paragraphe 4, (1) (2) (3) considérant que la décision 97/778/CE de la Commission (4), modifiée en dernier lieu par la décision 1999/577/CE (5), établit la liste des postes d'inspection frontaliers agréés pour les contrôles vétéri- naires des animaux vivants et des produits animaux en provenance des pays tiers; considérant que, à la demande des autorités compétentes de l'Allemagne et suite à une inspection communautaire, une modification doit être apportée à la liste en vue d'ajouter un poste d'inspection frontalier; considérant que les mesures prévues à la présente décision sont conformes à l'avis du comité vétérinaire permanent, A ARRÊTÉ LA PRÉSENTE DÉCISION: Article premier La liste des postes d'inspection frontaliers pour l'Allemagne de l'annexe de la décision 97/778/CE est remplacée par l'annexe de la présente décision. Les États membres sont destinataires de la présente décision. Article 2 Fait à Bruxelles, le 14 octobre 1999. Par la Commission David BYRNE Membre de la Commission (1) JO L 24 du 30. 1. 1998, p. 9. (2) JO L 268 du 24. 9. 1991, p. 56. (3) JO L 162 du 1. 7. 1996, p. 1. (4) JO L 315 du 19. 11. 1997, p. 15. (5) JO L 219 du 19. 8. 1999, p. 38. 27. 10. 1999 FR Journal officiel des Communautés européennes L 276/15 ANEXO — BILAG — ANHANG — ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ — ANNEX — ANNEXE — ALLEGATO — BĲLAGE — ANEXO — LIITE — BILAGA País: ALEMANIA — Land: TYSKLAND — Land: DEUTSCHLAND — Χώρα: ΓΕΡΜΑΝΙΑ — Country: GERMANY — Pays: ALLEMAGNE — Paese: GERMANIA — Land: DUITSLAND — País: ALEMANHA — Maa: SAKSA — Land: TYSKLAND 1 Berlin-Tegel Bietingen Brake Nordenham Bremen Bremerhaven Cuxhaven Dresden-Friedrichstadt Düsseldorf Forst Frankfurt/Main Frankfurt/Oder Frankfurt/Oder Furth im Wald-Bahnhof Furth im Wald-Schafberg Hahn-Flughafen Hamburg Flughafen Hamburg Hafen Kiel Köln Konstanz Straße Lübeck Ludwigsdorf Autobahn München Pomellen Rostock Rügen Schirnding-Landstraße Schönefeld Stuttgart Waidhaus Weil/Rhein Weil/Rhein Mannheim Zinnwald 2 0150299 0148999 0151599 0150699 0150799 0151699 0153499 0151999 0150399 0151099 0150499 0150499 0153399 0149399 0155999 0150999 0150899 0152699 0152099 0153199 0152799 0152399 0149699 0151299 0151399 0151199 0149799 0150599 0149099 0150099 0149199 0153299 0152599 3 A R P P P P F A R A F R F R A A P P A R P R A R P P R A A R R F R HC, NHC HC-NT, NHC-NT NHC-NT(4) HC, NHC HC, NHC HC, NHC HC, NHC HC, NHC HC, NHC-NT HC, NHC HC, NHC HC, NHC HC-NT, NHC-NT HC, NHC HC(2), NHC(2) HC, NHC HC, NHC HC, NHC HC, NHC HC, NHC HC, NHC HC, NHC HC, NHC HC, NHC HC, NHC HC, NHC HC, NHC HC, NHC HC, NHC HC, NHC HC, NHC HC, NHC HC, NHC 4 5 U, O E, (10) U, E, O U, E, O U, E, O U, E, O O U, E, O E, (10) E O U, E, O U, E U, E, O O U, E, O U, E, O O U, E, O O U, E, O U, E, O U, E, O


title: Kommissionens förordning (EG) nr 2178/1999 av den 14 oktober 1999 om öppnande av ett anbudsförfarande för bidrag för export av helt slipat mellankornigt och långkornigt A-ris till vissa tredje länder i Europa

eurovoc_concepts:
Europe
award of contract
export refund
rice
third country

formats: pdf print

text: L 267/10 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 15. 10. 1999 KOMMISSIONENS FÖRORDNING (EG) nr 2178/1999 av den 14 oktober 1999 om öppnande av ett anbudsförfarande för bidrag för export av helt slipat mellankornigt och långkornigt A-ris till vissa tredje länder i Europa EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNING HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE. med beaktande av Fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen, Artikel 1 med beaktande av rådets förordning (EG) nr 3072/95 av den 22 december 1995 om den gemensamma organisationen av marknaden för ris (1), senast ändrad genom förordning (EG) nr 2072/98 (2), särskilt artikel 13. 3 i denna, och av följande skäl: 1. 2. 3. 4. 5. Vid en genomgång av innehaven visar det sig att det för närvarande finns riskvantiteter som kan exporteras hos producenterna. Detta förhållande kan påverka den normala utvecklingen av producentpriserna under regle- ringsåret 1999/2000. För att åtgärda denna situation bör exportbidrag beviljas till områden som gemenskapen kan försörja. De speci- ella förhållandena på rismarknaden gör det nödvändigt att begränsa exportbidragen och därför bör artikel 13 i förordning (EG) nr 3072/95 tillämpas, enligt vilken bidragsbeloppet fastställs genom ett anbudsförfarande. Det bör fastställas att bestämmelserna i kommissionens förordning (EEG) nr 584/75 av den 6 mars 1975 om fastställande av tillämpningsföreskrifter för systemet med anbudsgivning för exportbidrag för ris (3), senast ändrad genom förordning (EG) nr 299/95 (4), skall tillämpas på detta anbudsförfarande. För att undvika störningar på marknaden i producent- länderna är det lämpligt att begränsa anbudsförfarandet till vissa länder. I enlighet med artikel 14 i kommissionens förordning (EG) nr 2808/98 av den 22 december 1998 om tillämp- ningsföreskrifter för den agromonetära ordningen för euron inom jordbrukssektorn (5), ändrad genom förord- ning (EG) nr 1410/1999 (6), skall de anbudsbelopp som anges i anbudsförfaranden som inletts genom rättsakter angående den gemensamma jordbrukspolitiken anges i euro. I artikel 5. 1 i den förordningen fastställs att den avgörande händelsen i sådana fall skall för växelkursen vara den sista dagen för inlämnande av anbud. I punk- terna 3 och 4 i den artikeln fastställs vad som skall gälla som avgörande händelse för förskott och säkerheter. 6. De åtgärder som föreskrivs i denna förordning är fören- liga med yttrandet från Förvaltningskommittén för spannmål. (1) EGT L 329, 30. 12. 1995, s. 18. (2) EGT L 265, 30. 9. 1998, s. 4. (3) EGT L 61, 7. 3. 1975, s. 25. (4) EGT L 35, 15. 2. 1995, s. 8. (5) EGT L 349, 24. 12. 1998, s. 36. (6) EGT L 164, 30. 6. 1999, s. 53. 1. Härmed öppnas ett anbudsförfarande för det export- bidrag för helt slipat mellankornigt och långkornigt A-ris för leverans till Cypern, Estland, Polen, Slovenien, Tjeckien och Ungern. 2. Anbudsförfarandet enligt punkt 1 skall vara öppet till och med den 29 juni 2000. Under denna tidsperiod skall anbuds- förfaranden inledas veckovis, varvid tidpunkten för inlämnande av anbud skall tillkännagivandet om anbuds- infordran. fastställas i 3. Anbudsförfarandet skall ske i enlighet med bestämmel- serna i förordning (EEG) nr 584/75 och enligt nedanstående bestämmelser. Artikel 2 Ett anbud skall endast antagas om det omfattar en kvantitet av minst 50 ton och högst 3 000 ton. Artikel 3 Den säkerhet som avses i artikel 3 i 584/75 skall vara 30 euro per ton. förordning (EEG) nr Artikel 4 1. Trots bestämmelserna i artikel 21. 1 i kommissionens förordning (EEG) nr 3719/88 (7), skall exportlicenser som utfärdas inom ramen för detta anbudsförfarande, med avseende på deras giltighetstid, anses som utfärdade den dag då anbudet lämnades in. 2. Licenserna skall vara giltiga från och med utfärdande- dagen enligt innebörden i punkt 1 till och med utgången av den fjärde påföljande månaden. Artikel 5 Inlämnade anbud skall via medlemsstaterna nå kommissionen senast en och en halv timme efter utgången av den tidsfrist för den veckovisa inlämningen av anbud som fastställs i tillkänna- givandet om anbudsinfordran. De skall översändas i enlighet med bilagan till denna förordning. Om inga anbud lämnas in skall medlemsstaterna underrätta kommissionen härom inom samma tidsfrist som ovan. (7) EGT L 331, 2. 12. 1988, s. 1. 15. 10. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 267/11 Artikel 6 Tidsangivelserna för inlämnande av anbud skall vara enligt belgisk tid. Artikel 7 På grundval av inlämnade anbud skall kommissionen i förordning (EG) nr 1. enlighet med förfarandet i artikel 22 i 3072/95 besluta att — antingen fastställa ett högsta exportbidrag, med beaktande av kriterierna i artikel 13 i förordning (EG) nr 3072/95, eller — lämna anbuden utan åtgärd. Om ett högsta exportbidrag fastställs skall kontrakt till- 2. delas den eller de anbudsgivare vars anbud ligger på eller under den högsta nivån för exportbidraget. Artikel 8 Utgången av tidsfristen för inlämnande av anbud för den första delinfordran av anbud skall vara kl. 10. 00 den 28 oktober 1999. Den sista dagen för inlämnande av anbud skall vara den 29 juni 2000. Artikel 9 Denna förordning träder i kraft tredje dagen efter det att den har offentliggjorts i Europeiska gemenskapernas officiella tidning. Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater. Utfärdad i Bryssel den 14 oktober 1999. På kommissionens vägnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen L 267/12 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 15. 10. 1999 Veckovis anbudsinfordran för bidrag för export av helt slipat mellankornigt och långkornigt A-ris till vissa tredje länder i Europa BILAGA Tidsfristen för inlämnande av anbud löper ut (datum/klockslag) 1 Anbudsgivarnas nummerordning 2 Kvantitet (i ton) 3 Exportbidragsbelopp (i euro per ton) 1 2 3 4 5 osv


title: PERGUNTA ESCRITA P-1918/99 apresentada por Francesco Turchi (UEN) à Comissão. Rússia.

eurovoc_concepts:
EU financing arrangements
EU programme
Russia
economic cooperation

text: 24. 10. 2000 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 303 E/19 (2000/C 303 E/016) PERGUNTA ESCRITA P-1918/99 apresentada por Francesco Turchi (UEN) (cid:224) Comissªo (14 de Outubro de 1999) Objecto: Rœssia PoderÆ a Comissªo informar se se confirma que anualmente sªo concedidos (cid:224) Rœssia mais de 1. 000 milhıes de euros atravØs do programa Tacis? PoderÆ ainda informar que medidas de controlo foram tomadas, tendo em conta os actuais esc(cid:226)ndalos que envolvem o Governo russo, no que respeita (cid:224) concessªo dessas ajudas e se foram de facto utilizadas para ajudas humanitÆrias e nªo para outros fins? Resposta dada por Christopher Patten em nome da Comissªo (16 de Novembro de 1999) O programa Tacis forneceu 1 200 milhıes de euros (cid:224) Rœssia no per(cid:237)odo compreendido entre 1991 e 1998. O or(cid:231)amento do programa de ac(cid:231)ªo de 1999 para a Rœssia Ø de 99,5 milhıes de euros. No (cid:226)mbito do programa Tacis nªo Ø fornecida assistŒncia humanitÆria. O programa Tacis financia assessoria em matØria de pol(cid:237)tica, assistŒncia tØcnica, estudos e forma(cid:231)ªo profissional e outras medidas destinadas a apoiar o processo de transforma(cid:231)ªo para economias de mercado e sociedades democrÆticas. Todos os pormenores relativos ao programa Tacis para 1998 constam do relat(cid:243)rio anual de 1998, que foi recentemente publicado. Todos os programas e projectos financiados a t(cid:237)tulo do programa Tacis sªo objecto de um acompa- nhamento, avalia(cid:231)ªo e auditoria, no local se necessÆrio, pelos servi(cid:231)os competentes da Comissªo e pelo Tribunal de Contas. O Servi(cid:231)o Comum das Rela(cid:231)ıes Externas (SCR), criado em Julho de 1998, incluiu pela primeira vez uma unidade de auditoria especificamente encarregada da auditoria de todas as opera(cid:231)ıes de ajuda externa. No contexto da ajuda fornecida (cid:224) Rœssia a t(cid:237)tulo do programa Tacis, a unidade jÆ iniciou uma sØrie de auditorias destinadas a melhorar o controlo da ajuda em questªo e a garantir que os fundos comunitÆrios sejam convenientemente utilizados em conformidade com as condi(cid:231)ıes do acordo de financiamento adequado. AtØ ao presente, estes esfor(cid:231)os centraram-se nas actividades em que a necessidade de auditorias rigorosas Ø considerada mais urgente, designadamente: auditorias dos programas e contratos que justificam a presta(cid:231)ªo de assistŒncia tØcnica (cid:224)s indœstrias de seguran(cid:231)a nuclear em pa(cid:237)ses como a Rœssia; medidas para iniciar uma sØrie de auditorias a fim de controlar a ajuda fornecida no (cid:226)mbito do programa de ajuda alimentar (cid:224) Rœssia e contratos e programas a t(cid:237)tulo do Tacis em que a Comissªo teve conhecimento de eventuais problemas a n(cid:237)vel do controlo financeiro e da gestªo de fundos comunitÆrios. Estªo a ser aplicadas outras medidas destinadas a aumentar o n(cid:237)vel de controlo dos fundos comunitÆrios concedidos (cid:224) Rœssia, designadamente de medidas destinadas a celebrar contratos-quadro que permitam dar uma resposta mais rÆpida e flex(cid:237)vel a futuros pedidos de auditoria. Tais medidas permitirªo refor(cid:231)ar as actividades de auditoria por forma a controlar um montante mais importante da ajuda externa canalizada para a Rœssia. Caso uma anÆlise destas auditorias revele qualquer suspeita de irregularidade ou de eventual fraude, o OLAF (Organismo Europeu de Luta Antifraude) serÆ imediatamente informado. Foram igualmente realizadas avalia(cid:231)ıes dos programas Tacis. O site da Internet do SCR http://euro- pa. eu. int/comm/scr/evaluation/index. htm (sec(cid:231)ªo de avalia(cid:231)ªo) inclui os textos completos de todas essas avalia(cid:231)ıes realizadas nos œltimos trŒs anos. AlØm disso, o actual programa de ajuda alimentar e o programa geral para o pa(cid:237)s estªo presentemente a ser objecto de uma importante avalia(cid:231)ªo. Estas avalia(cid:231)ıes analisam, em rela(cid:231)ªo aos objectivos fixados e (cid:224)s necessidades dos pa(cid:237)ses beneficiÆrios do Tacis, o modo como as ac(cid:231)ıes Tacis satisfazem os critØrios de pertinŒncia, eficiŒncia, eficÆcia, impacto e sustentabilidade. C 303 E/20 Jornal Oficial das Comunidades Europeias PT 24. 10. 2000 Os programas comunitÆrios de ajuda humanitÆria sªo geridos pela Comissªo, sendo executados em coopera(cid:231)ªo com agŒncias humanitÆrias profissionais, tais como agŒncias especializadas das Na(cid:231)ıes Unidas, organiza(cid:231)ıes nªo-governamentais europeias (ONG) e a Cruz Vermelha. A Comissªo abriu recentemente um servi(cid:231)o tØcnico em Moscovo a fim de aconselhar directamente os parceiros no terreno. Em geral, a Comissªo partilha a avalia(cid:231)ªo prudente da fiabilidade dos sistemas de distribui(cid:231)ªo na Federa(cid:231)ªo Russa. Trata-se, na verdade, de uma das principais razıes pelas quais a dimensªo das actividades da Comissªo neste pa(cid:237)s se manteve relativamente modesta (a existŒncia de possibilidades de acompanhamento adequado constitui um dos critØrios essenciais quando a Comissªo toma uma decisªo sobre uma proposta de projecto). (2000/C 303 E/017) PERGUNTA ESCRITA E-1941/99 apresentada por Isidoro SÆnchez Garc(cid:237)a (ELDR) (cid:224) Comissªo (4 de Novembro de 1999) Objecto: Redes transeuropeias de transporte e energia e regiıes ultraperifØricas (cid:201) incontestÆvel que as actuais orienta(cid:231)ıes das redes transeuropeias de transporte e energia excluem praticamente o acesso das regiıes ultraperifØricas, territ(cid:243)rios que se debatem com problemas grav(cid:237)ssimos dado o seu afastamento e fragmenta(cid:231)ªo do territ(cid:243)rio, factores que justificam um tratamento espec(cid:237)fico. Tenciona a Comissªo adoptar uma pol(cid:237)tica de transportes e energia especial, adequada (cid:224)s necessidades destas regiıes e que garanta, nomeadamente, nªo apenas o simples acesso (cid:224)s redes transeuropeias, mas tambØm um acesso concebido de modo a responder aos maiores problemas com que se debatem? Resposta dada pela ComissÆria L. de Palacio em nome da Comissªo (26 de Novembro de 1999) A necessidade de ligar as regiıes insulares, sem litoral e perifØricas (cid:224)s regiıes centrais da Comunidade estÆ inscrita no Tratado CE, no (cid:226)mbito da ac(cid:231)ªo comunitÆria em matØria de redes transeuropeias. Acrescente-se que, quer no sector das infra-estruturas de transportes quer no da energia, as especificidades destas regiıes foram integradas nas orienta(cid:231)ıes. O afastamento geogrÆfico das regiıes ultraperifØricas torna evidentemente quase imposs(cid:237)vel a sua interliga(cid:231)ªo f(cid:237)sica (cid:224)s redes do centro da Europa. Mas, nas orienta(cid:231)ıes comunitÆrias para o desenvolvimento da rede transeuropeia de transportes (Decisªo no 1692/96/CE do Parlamento Europeu e do Conselho, de 23 de Julho de 1996 (1)), a necessidade de assegurar o acesso e a liga(cid:231)ªo das regiıes ultraperifØricas Ø mais particularmente integrada nas redes portuÆria e aeroportuÆria, desenvolvendo critØrios que tŒm em conta o afastamento e a fragmenta(cid:231)ªo dos territ(cid:243)rios. respeitantes (cid:224)s As orienta(cid:231)ıes comunitÆrias transeuropeias no sector da energia (Decisªo redes no 1254/96/CE do Parlamento Europeu e do Conselho, de 5 de Junho de 1996 (2)) prevŒem, entre as suas prioridades, a interliga(cid:231)ªo das redes de electricidade isoladas (atravØs, por exemplo, de liga(cid:231)ıes submarinas entre ilhas ou a outras redes mais pr(cid:243)ximas) e a introdu(cid:231)ªo de gÆs natural em novas regiıes (a partir, por exemplo, de terminais «GNL» onde Ø recebido gÆs natural liquefeito). As ac(cid:231)ıes de desenvolvimento destinadas (cid:224)s regiıes ultraperifØricas a n(cid:237)vel da Comunidade nªo se limitam (cid:224)s redes transeuropeias. Os fundos estruturais (cid:129) Fundo Europeu de Desenvolvimento Regional (FEDER), Fundo Social Europeu (FSE), Fundo Europeu de Orienta(cid:231)ªo e de Garantia Agr(cid:237)cola (FEOGA) e Instrumento Financeiro de Orienta(cid:231)ªo das Pescas (IFOP) (cid:129) dªo um contributo important(cid:237)ssimo, sob a forma de programas plurianuais de desenvolvimento, ao abrigo do objectivo 1 (regiıes menos desenvolvidas) e de determinadas iniciativas comunitÆrias (essencialmente REGIS)


title: Asamblea Paritaria del Convenio celebrado entre los Estados de África, del Caribe y del Pacífico y la Unión Europea (ACP-UE) - Resolución sobre la Ronda del Milenio de la OMC

eurovoc_concepts:
ACP-EU Joint Assembly
World Trade Organisation
agreement (EU)
developing countries
economic development
generalised preferences
industrialised country
liberalisation of the market
resolution
trade agreement

formats: html print


title: Geänderter Vorschlag Richtlinie des Europäischen Parlaments und des Rates über stichprobenartige Kontrollen der Verkehrssicherheit von Nutzfahrzeugen, die in der Gemeinschaft am Strassenverkehr teilnehmen

eurovoc_concepts:
commercial vehicle
intra-EU transport
road safety
road transport
roadworthiness tests

formats: html pdf

text: KOMMISSION DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN Brüssel, den 14. 10. 1999 KOM(1999) 458 endgültig 98/0097 (COD) Geänderter Vorschlag RICHTLINIE DES EUROPÄISCHEN PARLAMENTS UND DES RATES über stichprobenartige Kontrollen der Verkehrssicherheit von Nutzfahrzeugen, die in der Gemeinschaft am Strassenverkehr teilnehmen (gemäβ Artikel 250, Absatz 2 des EG-Vertrages von der Kommission vorgelegt) BEGRÜNDUNG A. Am 11. März 1998 hat die Kommission dem Rat einen Vorschlag für eine Richtlinie über stichprobenartige Kontrollen der Verkehrssicherheit von Nutzfahrzeugen, die in der Gemeinschaft am Straßenverkehr teilnehmen, vorgelegt (KOM(98)0117-C4-0346/98-98/0097(SYN). Am 29. Juli 1998 hat der Wirtschafts- und Sozialausschuß eine befürwortende Stellungnahme abgegeben. Am 17. Februar 1999 hat das Europäische Parlament eine Stellungnahme in erster Lesung abgegeben. Das Parlament hat den Vorschlag zwar generell unterstützt, jedoch siebzehn Änderungsanträge dazu angenommen. Die Änderungsanträge 1, 3, 4, 5, 6, 7, 9, 10, 11, 15 und 17 können von der Kommission akzeptiert werden, da darin die Verfahren zur Anwendung der Richtlinie genauer festgelegt werden, ohne daß den Behörden dadurch übermäßig große Probleme entstehen. Das Parlament hat vor allem Bedenken, daß die Richtlinie von den Mitgliedstaaten nicht einheitlich angewandt wird. Die Änderungsanträge 2, 12 und 13 sehen als Bedingung für die Umsetzung der Richtlinie die Harmonisierung der Ausbildung der Fahrzeugprüfer, der Sanktionen bei einem Verstoß gegen die Vorschriften sowie der technischen und personellen Mittel vor. Diese Änderungsanträge können nicht akzeptiert werden, da eine solche Harmonisierung der Ausbildung der Fahrzeugprüfer (Änderungsanträge 2 und 13), Fahrzeugen (Änderungsanträge 12 und 13) und der Verfügbarkeit der technischen und personellen Mittel (Änderungsantrag 13) zwischen den Mitgliedstaaten kurzfristig nicht durchführbar wäre. der Sanktionen beanstandeten der Höhe bei Die überarbeitete Fassung des Richtlinienvorschlags der Kommission sieht für deren Umsetzung vor, daß der Anteil der von den einzelnen Mitgliedstaaten überprüften Fahrzeuge, die Typen der überprüften Fahrzeuge, der Anteil der Fahrzeuge, die die Prüfung bestanden bzw. nicht bestanden haben, und eine Aufschlüsselung der Fahrzeuge nach Zulassungsland Gegenstand einer Bewertung sein werden. Auf deren Grundlage wird die Kommission prüfen, ob eine weitergehende Harmonisierung erforderlich ist. Die Harmonisierung dieser Maßnahmen als Vorbedingung für die Umsetzung der Richtlinie wäre weder praktikabel noch politisch machbar. Weder der Änderungsantrag 8 noch der Änderungsantrag 16 sind akzeptabel, da sie in keiner Weise die Wirksamkeit der vorgeschlagenen Maßnahmen erhöhen würden. Entweder die Fahrzeuge erfüllen die Anforderungen der stichprobenartigen Kontrolle oder sie erfüllen sie nicht. Im Zweifelsfall kann das Fahrzeug in einer zugelassenen Prüfstelle überprüft werden. Das Abschleppen eines beanstandeten Fahrzeugs zu einer Prüfstelle bietet keinerlei zusätzliche Vorteile und wäre unnötig zeitraubend. 2 Durch den Änderungsantrag 14 sollen 'Tiertransporter' ausdrücklich als Fahrzeugklasse eingeführt werden. Dies ist nicht akzeptabel, da in dem Vorschlag die Fahrzeuge nach Fahrzeugtyp (Lastkraftwagen, Bus usw. ) und nicht nach der Art der beförderten Güter unterteilt werden. B. Der Vorschlag wird von der Kommission daher wie folgt geändert: Änderungsantrag 1 (betrifft nicht die deutsche Fassung) Der Änderungsantrag 3 sieht die Standardisierung der Prüfformulare vor, um Sprachprobleme zu verringern, da bestimmte Angaben immer an der gleichen Stelle zu finden sind, auch wenn sie in einer anderen Sprache abgefaßt sind. Es handelt sich also um eine prozedurale Verbesserung. Der Änderungsantrag 4 räumt ein, daß die Kontrollen der Verkehrssicherheit mit anderen amtlich vorgeschriebenen Kontrollen kombiniert werden können, und kann akzeptiert werden. Bei den Änderungsanträgen 5 und 6 handelt es sich um verfahrenstechnische Änderungen, durch die zum einen die Mitgliedstaaten verpflichtet werden sollen, der Kommission die Art der durchgeführten Kontrollen mitzuteilen, und zum anderen die Kommission verpflichtet wird, dem Parlament die Ergebnisse der zweijährlichen Bewertungen zu übermitteln. Beide können akzeptiert werden. Durch den Änderungsantrag 7 wird genauer festgelegt, was zu tun ist, wenn ein Fahrzeug erst kurz vor der Kontrolle einer technischen Überwachung unterzogen wurde. Er kann akzeptiert werden. Der Änderungsantrag 9 enthält eine neue Klausel, nach der eine statistische Überprüfung der durch Kontrollen verursachten Zeiträume der Inaktivität der Fahrzeuge durchgeführt werden soll, um diese Zeiträume möglichst kurz zu halten. Dies kann akzeptiert werden. Der Änderungsantrag 10 sieht vor, daß die einschlägigen Behörden sich gegenseitig mitteilen, welche Dienstelle(n) für die Ausführung der Kontrollen zuständig ist (sind) und wer als Kontaktperson fungiert. Diese Bestimmung ist bereits auf der 'Kontrolliste' im Anhang 1 vorgesehen und kann daher akzeptiert werden. Der Änderungsantrag 11 sieht vor, daß die strafrechtliche Verfolgung beanstandeter Fahrzeuge nach den Rechtsvorschriften des Mitgliedstaates erfolgt, der die Kontrolle durchgeführt hat. Da dies der allgemeinen Rechtspraxis entspricht, ist der Änderungsantrag akzeptabel. Durch die Änderungsanträge 15 und 17 soll das Austreten von Kraftstoff (Diesel) oder Öl in die Punkte aufgenommen werden, die für ein Bestehen oder Nichtbestehen der Prüfung ausschlaggebend sind. Diese einfache Anpassung wurde von der Lobby der Kraftradfahrer angeregt, um die reellen Gefahren zu vermindern, die von ausgetretenem Kraftstoff für Motorradfahrer ausgehen. Der Änderungsantrag kann akzeptiert werden. 3 98/0097 (COD) Geänderter Vorschlag RICHTLINIE DES EUROPÄISCHEN PARLAMENTS UND DES RATES über stichprobenartige Kontrollen der Verkehrssicherheit von Nutzfahrzeugen, die in der Gemeinschaft am Strassenverkehr teilnehmen Der in dem Dokument KOM(98)0117 endg. – SYN 98/0097 enthaltene Vorschlag der Kommission wird wie folgt geändert: Ursprünglich von der Kommission vorgeschlagener Text Geänderter Text Erwägung DER RAT DER EUROPÄISCHEN UNION – gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft, insbesondere auf Artikel 75 Absatz 1 Buchstaben c) und d), auf Vorschlag der Kommission, nach Stellungnahme des Wirtschafts- und Sozialausschusses, in Zusammenarbeit mit dem Europäischen Parlament gemäß dem Verfahren des Artikels 189c des EG-Vertrags: DAS EUROPÄISCHE PARLAMENT UND DER RAT DER EUROPÄISCHEN UNION – gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft, insbesondere auf Artikel 71 Absatz 1 Buchstaben c) und d), auf Vorschlag der Kommission, nach Stellungnahme des Wirtschafts- und Sozialausschusses, nach Stellungnahme des Ausschusses der Regionen gemäß dem Verfahren des Artikels 251 des Vertrages, 4 Ursprünglich von der Kommission vorgeschlagener Text Geänderter Text Änderungsantrag 1 Erwägung 8 (Betrifft nicht die deutsche Fassung) 8. Die Straßenkontrollen sollten nach einem abgestuften Verfahren auf Stichprobenbasis beruhen. Dies bietet am besten die Gewähr für die Identifizierung von Fahrzeugen, die schlecht gewartet sind; zugleich wird der betriebliche Aufwand für die zuständigen Behörden niedrig gehalten sowie Kosten und Verzögerungen für die Fahrzeug- führer und Transportunternehmen minimiert Änderungsantrag 3 Artikel 3 Absatz 2 2. Ergibt sich nach der ersten Stufe der Verdacht, daß sich das Fahrzeug nicht in einem ordnungsgemäßen Zustand befindet, beginnt die zweite Stufe der Untersuchung des angehaltenen Fahrzeugs, die eine Prüfung der Dokumente der technischen Überwachung beinhaltet, insbesondere des Nachweises, daß an dem Fahrzeug die vorgesehenen Fahrzeugprüfungen gemäß Artikel 2 der Richtlinie 96/96/EG vorgenommen wurden oder daß das Fahrzeug kürzlich einer Straßenkontrolle gemäß Artikel 3 Absatz 1 der Richtlinie 96/96/EG unterzogen wurde. 2. Ergibt sich nach der ersten Stufe der Verdacht, daß sich das Fahrzeug nicht in einem ordnungsgemäßen Zustand befindet, beginnt die zweite Stufe der Untersuchung des angehaltenen Fahrzeugs, die eine Prüfung der Dokumente der technischen Überwachung beinhaltet, insbesondere des Nachweises, daß an dem Fahrzeug die vorgesehenen Fahrzeugprüfungen gemäß Artikel 2 der Richtlinie 96/96/EG vorgenommen wurden oder daß das Fahrzeug kürzlich einer Straßenkontrolle gemäß Artikel 3 Absatz 1 der Richtlinie 96/96/EG unterzogen wurde. Zur Vermeidung von Sprachproblemen bei Kontrollen in den Mitgliedstaaten werden diese Formulare standardisiert. 5 Ursprünglich von der Kommission vorgeschlagener Text Geänderter Text Änderungantrag 4 Artikel 3 Absatz 3a (neu) 3a. Kontrollen gemäß dieser Richtlinie können mit anderen Kontrollen von am Straßenverkehr teilnehmenden Nutzfahrzeugen kombiniert werden. Änderungantrag 5 Artikel 4 Absatz 1 1. Die Mitgliedstaaten führen angemessene und häufige Straßenkontrollen durch, bei denen in jedem Jahr eine große und repräsentative Zahl Fahrzeuge aller Gruppen, die unter diese Richtlinie fallen, geprüft wird. 1. Die Mitgliedstaaten führen in gegenseitiger Abstimmung und nach Rücksprache mit der Kommission angemessene und häufige Straßenkontrollen durch, bei denen in jedem Jahr eine große und repräsentative Zahl Fahrzeuge aller Gruppen, die unter diese Richtlinie fallen, geprüft wird. Änderungantrag 6 Artikel 4 Absatz 4 4. Die Mitgliedstaaten teilen der Kommission alle zwei Jahre die Anzahl der kontrollierten Fahrzeuge in der Gliederung nach Typ und Land der Zulassung, einschließlich der festgestellten Mängel, mit. 4. Die Mitgliedstaaten teilen der Kommission alle zwei Jahre die Anzahl der kontrollierten Fahrzeuge in der Gliederung nach Typ und Land der Zulassung, einschließlich der festgestellten Mängel, mit. Die Kommission übermittelt diese Informationen dem Europäischen Parlament. 6 Ursprünglich von der Kommission vorgeschlagener Text Geänderter Text Änderungantrag 7 Artikel 5 Absatz 1 1. Bei der Durchführung der stichprobenartigen Straßenkontrollen gemäß dieser Richtlinie benutzen die Mitgliedstaaten die in Anhang I enthaltene Kontrolliste. Der Fahrer des betreffenden Fahrzeugs erhält von der Behörde, die die Kontrolle durchgeführt hat, eine Durchschrift dieser Kontrolliste oder eine Bescheinigung über das Ergebnis der durch die Richtlinie 96/96/EG vorgeschriebenen regelmäßigen technischen Überwachung; diese Dokumente sind auf Anfrage vorzulegen, um unverhältnismäßig kurz aufeinanderfolgende Straßen- kontrollen zu vereinfachen bzw. möglichst zu vermeiden. 1. Bei der Durchführung der stichproben- artigen Straßenkontrollen gemäß dieser Richtlinie benutzen die Mitgliedstaaten die in Anhang I enthaltene Kontrolliste. Der Fahrer des betreffenden Fahrzeugs erhält von der Behörde, die die Kontrolle durchgeführt hat, eine Durchschrift dieser Kontrolliste oder eine Bescheinigung über das Ergebnis der durch die Richtlinie 96/96/EG vorgeschriebenen regelmäßigen technischen Überwachung; diese Dokumente sind auf Anfrage vorzulegen, um unverhältnismäßig kurz aufein- anderfolgende Straßenkontrollen zu vereinfachen bzw. möglichst zu vermeiden. Vor einer Überprüfung anhand der in Anhang I aufgelisteten Prüfpunkte berücksichtigt der Prüfer die folgenden gegebenenfalls vom Fahrer vorgelegten Unterlagen: - die letzte Bescheinigung über die technische Überwachung und/oder -die letzte Bescheinigung einer behördlich autorisierten Sicherheitsprüfung und/oder - einen kürzlich erstellten Bericht über eine Unterwegskontrolle. Erbringen die genannten Bescheinigungen und/oder der genannte Bericht den Nach- weis, daß einer der in Anhang I aufge- listeten Punkte während der letzten drei Monate bereits Gegenstand einer Überprü- fung war, so wird dieser Punkt nicht erneut kontrolliert, es sei denn, dies wäre ins- besondere aufgrund eines offensichtlichen Mangels und/oder einer offensichtliche Nichtübereinstimmung gerechtfertigt. 7 Ursprünglich von der Kommission vorgeschlagener Text Geänderter Text Änderungantrag 9 Artikel 5 Absatz 3 (neu) 3. In den Fällen, in denen keine Stillegung des Fahrzeugs beschlossen wird, tragen die zuständigen Behörden dafür Sorge, daß der durch eine Kontrolle verursachte Zeitraum der Inaktivität des Fahrzeugs so kurz wie möglich ist. Zu diesem Zweck erfolgt eine statistische Überprüfung der entsprechenden Zeiträume. Änderungantrag 10 Artikel 6 Absatz 1 1. Die Mitgliedstaaten gewähren einander Amtshilfe bei der Durchführung dieser Richtlinie. 1. Die Mitgliedstaaten gewähren einander Amtshilfe bei der Durchführung dieser Richtlinie. Sie teilen sich gegenseitig insbesondere mit, welche Dienststellen für die Ausführung der Kontrollen zuständig sind und wer als Kontaktperson fungiert. 8 Ursprünglich von der Kommission vorgeschlagener Text Geänderter Text Änderungantrag 11 Artikel 6 Absatz 2 2. Schwerwiegende oder wiederholte Mängel an einem gebietsfremden Fahrzeug müssen den zuständigen Behörden des Mitgliedstaats ge- meldet werden, in dem das betreffende Fahrzeug zugelassen ist oder in dem das betreffende Unternehmen niedergelassen ist. Die zuständigen Behörden des Mitgliedstaats, in dem schwerwiegende oder wiederholte Mängel an gebietsfremden Fahrzeugen festgestellt wurden, können die zuständigen Behörden des Mitgliedstaats, in dem das betreffende Fahrzeug zugelassen ist oder das betreffende Unternehmen niedergelassen ist, ersuchen, gegenüber dem oder den Zuwiderhandelnden angemessene Maßnahmen zu ergreifen. 2. Schwerwiegende oder wiederholte Mängel an einem gebietsfremden Fahrzeug müssen den zuständigen Behörden des Mitgliedstaats gemeldet werden, in dem das betreffende Fahrzeug zugelassen ist oder in dem das betreffende Unternehmen niedergelassen ist, unbeschadet einer Strafverfolgung des Zuwiderhandelnden entsprechend den geltenden Gesetzen in dem Mitgliedstaat, in dem dieser Verstoß festgestellt wurde. Die zuständigen Behörden des Mitgliedstaats, in dem schwerwiegende oder wiederholte Mängel an gebietsfremden Fahrzeugen festgestellt wurden, können die zuständigen Behörden des Mitgliedstaats, in dem das betreffende Fahrzeug zugelassen ist oder das betreffende Unternehmen niedergelassen ist, ersuchen, gegenüber dem oder den Zuwiderhandelnden angemessene Maßnahmen zu ergreifen. Die letztgenannten Behörden teilen den zuständigen Behörden des Mitgliedstaats, in dem die Verstösse festgestellt wurden, die gegebenenfalls gegenüber dem oder den Zuwiderhandelnden ergriffenen Maßnahmen mit. Die letztgenannten Behörden teilen den zuständigen Behörden des Mitgliedstaats, in dem die Verstösse festgestellt wurden, die gegebenenfalls gegenüber dem oder den Zuwiderhandelnden ergriffenen Maßnahmen mit. 9 Ursprünglich von der Kommission vorgeschlagener Text Geänderter Text Änderungantrag 15 Anhang I Punkt 13 nach dem letzten Spiegelstrich (neu) 13. Beanstandete Mängel:Bremssystem und dessen Bauteile – Lenkgestänge - Leuchten, Beleuchtungs- und Signalein- richtungen - Räder/Naben/Reifen – Abgasanlage - Rauchgastrübung (bei Dieselmotoren) - Abgasemissionen (bei Ottomotoren) und 13. Beanstandete Mängel:- Brems- system und dessen Bauteile – Leuchten, Lenkgestänge- Signalein- Beleuchtungs- richtungen - Räder/Naben/Reifen – Abgasanlage - Rauchgastrübung (bei Dieselmotoren) – Abgase- (bei Ottomotoren)- missionen Austreten von Kraftstoff (Diesel) und/oder Öl Änderungantrag 17 Anhang II Einleitung Absatz 2 Zu kontrollieren sind alle Aspekte, die für den sicheren und sauberen Betrieb eines Fahrzeugs als ausschlaggebend betrachtet werden. Neben einfachen Funktions- prüfungen (Beleuchtung, Signal- leuchten, Reifenzustand usw. ) sind die Bremsanlage und die Emissionen des Kraftfahrzeugs wie nachstehend beschrieben besonderen Prüfungen bzw. Kontrollen zu unterziehen: Zu kontrollieren sind alle Aspekte, die für den sicheren und sauberen Betrieb eines Fahrzeugs als ausschlaggebend betrachtet werden. Neben einfachen Funktions- prüfungen (Beleuchtung, Signal- leuchten, Reifenzustand, Austreten von Kraftstoff und/oder Öl usw. ) sind die Bremsanlage und die Emissionen des Kraftfahrzeugs wie nachstehend beschrieben besonderen Prüfungen bzw. Kontrollen zu unterziehen: 10


title: Joint Assembly of the Convention concluded between the African, Caribbean and Pacific States and the European Community (ACP-EU) - Resolution on the situation in the Great Lakes and the Lusaka Agreements

eurovoc_concepts:
ACP-EU Joint Assembly
Democratic Republic of the Congo
cease-fire
crime against humanity
democratisation
ethnic conflict
human rights
international criminal law
observer
resolution
violence


title: Συνέλευση Ίσης Εκπροσώπησης της Σύμβασης που συνάφθηκε μεταξύ των κρατών της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού και της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΑΚΕ-ΕΕ) - Ψήφισμα  σχετικά με την κατάσταση στην Αιθιοπία και την Ερυθραία

eurovoc_concepts:
ACP-EU Joint Assembly
African Union
Eritrea
Ethiopia
border war
cease-fire
establishment of peace
forces abroad
observer


title: QUESTION ÉCRITE E-1868/99 posée par Antonio Tajani (PPE-DE), Stefano Zappalà (PPE-DE) et Giuseppe Nisticò (PPE-DE) à la Commission. Fuite radioactive à la centrale de Tokaimura au Japon.

eurovoc_concepts:
Japan
environmental impact
nuclear accident
nuclear safety

text: 1. 8. 2000 FR Journal officiel des CommunautØs europØennes C 219 E/39 RØponse donnØe par Mme de Palacio au nom de la Commission (17 novembre 1999) La Commission a conscience du nombre croissant de chauffeurs originaires de pays tiers qui sont employØs, souvent illØgalement, par des entreprises de transport Øtablies dans la CommunautØ. Elle est trŁs prØoccupØe par les distorsions de concurrence que provoquent ces pratiques dans le transport routier au sein de la CommunautØ et considŁre cette question comme un problŁme trŁs urgent dans le secteur des transports aux niveaux national et international. C(cid:146)est la raison pour laquelle la Commission a dØj(cid:224) Øcrit aux (cid:201)tats membres afin de les sensibiliser au problŁme et de mesurer la perception qu(cid:146)ils ont de son ampleur. la Allant dans le sens d(cid:146)une premiŁre exploration des solutions possibles (cid:224) apporter (cid:224) ce problŁme, Commission a demandØ aux (cid:201)tats membres de dresser un inventaire des diverses rŁgles (cid:224) caractŁre social, ainsi que des rŁgles en matiŁre de droit du travail et de politique des transports qu(cid:146)ils appliquent dans ce domaine. Une fois que la Commission aura ØlaborØ une vue d(cid:146)ensemble des rŁgles appliquØes et des modalitØs rØgissant les pratiques actuelles, elle examinera la possibilitØ d(cid:146)adopter d(cid:146)autres mesures. Il convient de reconna(cid:238)tre, et c(cid:146)est l(cid:224) un point essentiel, que la responsabilitØ de l(cid:146)application effective des mØcanismes visant (cid:224) faire respecter la loi incombe aux (cid:201)tats membres sur leur territoire. Les infractions aux dispositions relatives aux salaires minimaux, voire aux heures de conduite autorisØes et aux temps de repos, sont tout (cid:224) fait inacceptables. Le caractŁre quasiment systØmatique de telles infractions dans certains (cid:201)tats membres est trŁs prØoccupant. Par ailleurs, la Commission rØdige actuellement, sur la base de conclusions prØsentØes par les (cid:201)tats membres, un rapport sur l(cid:146)application uniforme et effective des rŁgles communautaires concernant les heures de conduite et les temps de repos qui pourrait aboutir (cid:224) des propositions lØgislatives en la matiŁre. (2000/C 219 E/046) QUESTION (cid:201)CRITE E-1868/99 posØe par Antonio Tajani (PPE-DE), Stefano Zappal(cid:224) (PPE-DE) et Giuseppe Nistic(cid:242) (PPE-DE) (cid:224) la Commission (14 octobre 1999) Objet: Fuite radioactive (cid:224) la centrale de Tokaimura au Japon La Commission europØenne pourrait-elle Øvaluer et faire conna(cid:238)tre le plus rapidement possible les risques que la fuite d(cid:146)uranium (cid:224) la centrale nuclØaire de Tokaimura survenue le 30 septembre 1999 fait courir (cid:224) la population et (cid:224) l(cid:146)environnement, sachant que selon les premiŁres estimations le niveau des radiations (cid:224) l(cid:146)intØrieur de la centrale est de quinze mille fois supØrieur (cid:224) la normale. Sous quelle forme la Commission a-t-elle l(cid:146)intention d(cid:146)intervenir pour ma(cid:238)triser la situation en Europe et Øviter que se reproduisent des accidents dØj(cid:224) cØlØbres comme celui de Tchernobyl (1986); quelles mesures de prØvention a-t-elle dØj(cid:224) adoptØes ou va-t-elle adopter (cid:224) l(cid:146)Øgard d(cid:146)autres installations nuclØaires suscepti- bles de menacer la santØ des citoyens europØens? RØponse donnØe par Mme Wallstr(cid:246)m au nom de la Commission (20 dØcembre 1999) L(cid:146)installation dans laquelle s(cid:146)est produit un accident (cid:224) Tokai Mura au Japon, le 30 septembre 1999, est une usine utilisØe pour la prØparation du combustible nuclØaire. Il ne s(cid:146)agit pas d(cid:146)une centrale nuclØaire ni, comme on l(cid:146)a souvent indiquØ (cid:224) tort, d(cid:146)une usine de retraitement. La Commission a ØtØ Øtroitement en contact avec les autoritØs japonaises et avec l(cid:146)Agence internationale de l(cid:146)Ønergie atomique (AIEA) (cid:224) propos de l(cid:146)Øvaluation de l(cid:146)accident et de ses rØpercussions sur la population et l(cid:146)environnement. L(cid:146)AIEA vient de publier un rapport prØliminaire (cid:224) ce sujet. Le rapport indique que l(cid:146)accident de criticitØ est principalement dß (cid:224) une erreur humaine et au non-respect des consignes de sØcuritØ. C 219 E/40 Journal officiel des CommunautØs europØennes FR 1. 8. 2000 Les informations disponibles (cid:224) ce jour indiquent que les niveaux de radiation enregistrØs (cid:224) la limite du site ont grimpØ jusqu(cid:146)(cid:224) plus de mille fois le niveau normal durant la pØriode de criticitØ, mais sont redescendus aux niveaux habituels ou presque le lendemain. On a recensØ prŁs de 100 personnes exposØes (cid:224) une quantitØ accrue de rayonnnement gamma et neutron. (cid:192) quelques exceptions prŁs, il s(cid:146)agit d(cid:146)employØs de l(cid:146)usine ou de membres des Øquipes de secours. Les rapports indiquent que le site a dØgagØ des quantitØs trŁs faibles de radionuclØides et que les produits agricoles locaux n(cid:146)en contenaient aucune trace. La Commission continuera (cid:224) examiner soigneusement les rapports au sujet de l(cid:146)accident, notamment pour en tirer des enseignements en vue d(cid:146)amØliorer encore la sØcuritØ nuclØaire en Europe. Il s(cid:146)avŁre que le manque de formation adØquate et de qualification du personnel ont jouØ un r(cid:244)le important dans cet accident. La Commission prØpare une Øtude destinØe (cid:224) examiner le niveau de formation en sØcuritØ nuclØaire que possŁdent les exploitants et les autres travailleurs dans les installations nuclØaires dans la CommunautØ. Il faut absolument Øviter qu(cid:146)une mØconnaissance des risques liØs (cid:224) la technologie nuclØaire ne menace la santØ des EuropØens, et assurer la conformitØ aux directives communautaires applicables en matiŁre de normes fondamentales de sØcuritØ. Par ailleurs, la recherche en matiŁre d(cid:146)organisation et gestion de la sØcuritØ dans le secteur nuclØaire est inscrite dans la section recherche et formation du cnquiŁme programme-cadre de la CommunautØ (1). La recherche en matiŁre de sØcuritØ des rØacteurs nuclØaires figure Øgalement dans le programme. (1) JO C 173 du 7. 6. 1997. (2000/C 219 E/047) QUESTION (cid:201)CRITE E-1869/99 posØe par Maria Martens (PPE-DE) (cid:224) la Commission (14 octobre 1999) Objet: Suspension des subventions (cid:224) des entreprises nØerlandaises dans le cadre du programme FSE Ces derniers mois, des informations alarmantes me sont parvenues (cid:224) propos des subventions du FSE accordØes (cid:224) des projets nØerlandais. Un contr(cid:244)le effectuØ (cid:224) Rijnmond, en Gueldre, en avril 1999 a rØvØlØ des erreurs de comptabilitØ. La Commission envisage de mettre un terme aux subventions en faveur des projets nØerlandais. La Commission europØenne envisage-t-elle sØrieusement de ne plus subventionner aucun projet nØerlandais relevant du programme FSE? Dans l(cid:146)affirmative, pour quelle raison? La Commission Øtant convenue de la nØcessitØ de ne pas sacrifier les bons projets, ne pourrait-elle Øviter que tous les projets ne subissent les consØquences de deux possibles incorrections dans un seul projet? La Commission ne pourrait-elle faire une exception pour la majoritØ des projets subventionnØs dont la comptabilitØ est parfaitement conforme aux exigences requises? (cid:201)tant entendu que les dØficiences sont souvent imputables (cid:224) la complexitØ des procØdures et (cid:224) la lenteur avec laquelle la Commission effectue ses paiements, que compte faire cette derniŁre pour simplifier et rendre plus transparente la responsabilitØ financiŁre des projets? RØponse donnØe par Mme Diamantopoulou au nom de la Commission (26 novembre 1999) En avril 1999, un audit concernant la mise en (cid:156)uvre du Fonds social europØen (FSE) au cours de la pØriode 1994-1997 a ØtØ effectuØ par la Commission dans les rØgions de Rijnmond et de Gelderland aux Pays-Bas. Cet audit a ØtØ demandØ par l(cid:146)Office europØen de lutte antifraude (OLAF) (cid:224) la suite de certains rØsultats dØcouverts lors d(cid:146)audits rØalisØs auparavant par la Commission. Cet audit a rØvØlØ des inexactitudes au niveau des relevØs comptables et des registres de dØpenses concernant les projets du FSE de six parmi les huit promoteurs contr(cid:244)lØs (soit 95 % des fonds contr(cid:244)lØs). Sur la base de ces rØsultats, les avances correspondant aux objectifs 1, 2, 3 et 5b et l(cid:146)initiative commu- nautaire Emploi ont ØtØ rØduites afin de dØfendre les intØrŒts financiers de la CommunautØ, en vertu de (CEE) no 2082/93 du Conseil du 20 juillet 1993 modifiant le rŁglement l(cid:146)article 21 du rŁglement


title: Joint Assembly of the Convention concluded between the African, Caribbean and Pacific States and the European Community (ACP-EU) - Resolution on the role of information technology and capacity-building for developing countries

eurovoc_concepts:
ACP-EU Joint Assembly
communications policy
developing countries
distance learning
electrical energy
information technology
multimedia
new technology
resolution
telecommunications
vocational training


title: Assembleia Paritária da Convenção celebrada entre os Estados de África, das Caraíbas e do Pacífico e a União Europeia (ACP-UE) - Resolução sobre a situação na região dos Grandes Lagos e os acordos de Lusaca


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1862/99 van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie. Oprichting van een Europees netwerk voor de mensenrechten.

eurovoc_concepts:
European cooperation
human rights
information network
non-governmental organisation

text: 18. 7. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 203 E/73 (2000/C 203 E/089) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1859/99 van Emmanouil Mastorakis (PSE) aan de Commissie (14 oktober 1999) Betreft: Kaart van de Europese Unie Het Bureau voor officiºle publicaties heeft (Luxemburg, 1999) een voorlichtingsbrochure in vele talen uitgegeven met de titel (cid:132)Het douanebeleid van de Europese Unie(cid:148). Ik heb de Engelse, de Franse en de Griekse uitgave onder ogen gehad. Op bladzijde 5 van de brochure is een kleurenkaart van Europa opgenomen, waarop de lidstaten van de Europese Unie in het geel zijn aangegeven, en de kandidaatlanden in het bruin. Onder de kandidaatlanden bevindt zich ook Turkije. Kan de Commissie meedelen of zij van plan is de procedure voor de officiºle verspreiding van dergelijke informatie te controleren en de bedoelde brochure onmiddellijk terug te trekken? Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie (8 december 1999) De genoemde kaart laat alle landen zien die een aanvraag hebben ingediend om lid van de Gemeenschap te mogen worden. De aanvraag van Turkije werd op 14 april 1987 ingediend. De Commissie is derhalve niet van oordeel dat de brochure moet worden teruggetrokken. (2000/C 203 E/090) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1862/99 van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie (14 oktober 1999) Betreft: Oprichting van een Europees netwerk voor de mensenrechten In december 1998 werd tijdens een bijeenkomst van ministers in Wenen besloten dat de Europese Unie een jaarverslag over de mensenrechten zou publiceren. Is de Commissie van mening dat de oprichting van een Europees netwerk voor de mensenrechten, gericht op NGO(cid:146)s, kan zorgen voor een nuttig communicatiekanaal tussen de Europese Commissie en NGO(cid:146)s die zich bezighouden met de mensenrechtenproblematiek? Zal de Commissie steun verlenen aan een haalbaarheidsonderzoek om vast te stellen op welke wijze een dergelijk netwerk moet worden opgezet? Antwoord van de heer Patten namens de Commissie (8 november 1999) De Commissie hecht bijzonder veel belang aan de werkzaamheden van de niet-gouvernementele organisa- ties (NGO(cid:146)s) die de doelstellingen van de mensenrechten nastreven, aan hun belangrijke bijdrage ter bescherming en bevordering van deze rechten. In de verklaring die op 10 december 1998 te Wenen werd goedgekeurd, verbindt de Unie er zich toe de mogelijkheid in overweging te nemen om op regelmatige basis een forum over de mensenrechten te organiseren met deelname van instellingen van de Unie alsook van vertegenwoordigers van universitaire instellingen en NGO(cid:146)s. Het Forum dat door het Voorzitterschap op 30 november 1999 wordt georgani- seerd en vertegenwoordigers van de instellingen, NGO(cid:146)s en academici zal bijeenbrengen, zal een eerste stap vormen voor een diepgaande dialoog. Voorts is de Commissie verheugd over de oprichting in 1997 van een contactgroep op initiatief van Amnesty International, Human rights watch en de Internationale Federatie van de mensenrechten teneinde open debatten inzake mensenrechten tussen de NGO(cid:146)s, leden van het Parlement, de Commissie en de Raad C 203 E/74 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 18. 7. 2000 alsook vertegenwoordigers van de lidstaten mogelijk te maken. Deze contactgroep, die de kiem vomt van een NGO-netwerk ter bescherming en bevordering van de mensenrechten, zou zich verder kunnen ontwikkelen in het licht van het succes dat reeds werd geboekt op dit gebied, zoals de algemene vergadering van de NGO(cid:146)s voor ontwikkeling. De Commissie is voornemens in het jaar 2000 een mededeling over de mensenrechten voor te leggen. Tijdens de voorbereiding ervan zullen de NGO(cid:146)s worden geraadpleegd. Enkele van de thema(cid:146)s die in deze mededeling aan bod zullen komen, behelzen de wijze waarop de bijdrage van de NGO(cid:146)s aan de werkzaamheden van de Commissie inzake mensenrechten het best kan worden verhoogd en de eventuele oprichting van een netwerk. (2000/C 203 E/091) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1865/99 van Robert Evans (PSE) aan de Commissie (14 oktober 1999) Betreft: Steun van de Europese Unie voor cultuur Kan de Commissie met betrekking tot de toewijzing van communautaire middelen aan cultuur aangeven hoeveel geld wordt besteed aan de subsidiºring en ondersteuning van kunst binnen en buiten de EU en welke budgettaire bronnen hiervoor worden gebruikt? Hoeveel geld heeft elke lidstaat van de EU ontvangen voor culturele projecten? Vormt artikel 128 van Titel XII van het Verdrag de enige rechtsgrondslag voor de financiering van culturele projecten en programma(cid:146)s? Hoeveel van de voor cultuur bestemde begroting is bedoeld voor het leggen van de nadruk op het gemeenschappelijk erfgoed, zoals vastgelegd in artikel 128? Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie (23 november 1999) De Commissie wijst de geachte afgevaardigde erop dat steun voor projecten van zuiver culturele aard gegeven wordt uit hoofde van artikel 151 (voorheen artikel 128) van het EG-Verdrag. In het begrotingsjaar 1998 is steun verstrekt ten laste van begrotingspost B3. 2000, B3. 2001 en B3. 2003. Ten laste van deze posten heeft de Commissie steun verleend aan het Raphael-programma (B3. 2000), het Caleidoscoop- programma (B3. 2001), het Ariane-programma (B3. 2002) en aan projecten voor culturele samenwerking (B3. 2003) binnen en buiten de Gemeenschap. In 1998 is in het totaal zo(cid:146)n 10 miljoen euro naar 84 projecten in het kader van het Raphael-programma, nog zo(cid:146)n 10 miljoen euro naar 147 projecten in het kader van het Caleidoscoop-programma en 2,9 miljoen euro naar 292 projecten in het kader van het Ariane-programma gegaan. Daarnaast is ten laste van post B3. 2003 voor een totaalbedrag van zo(cid:146)n 6 miljoen euro steun verstrekt aan ruim 70 projecten op het gebied van culturele samenwerking. Bij elk project was er sprake van een netwerk van minimaal drie partners uit drie lidstaten of drie landen die in aanmerking komen voor deelname aan het programma op cultureel gebied (Europese Economische Ruimte en de landen in Midden (cid:129) en Oost-Europa). De steun van de Gemeenschap wordt (cid:129) zoals uitdrukkelijk vereist is in artikel 151 van het EG-verdrag (cid:129) dus verstrekt om de Europese samenwerking te bevorderen. Het is dan ook niet mogelijk om uit te splitsen hoeveel geld iedere lidstaat voor culturele projecten ontvangen heeft. Artikel 151 van het EG-verdrag is de enige wettelijke grondslag voor de financiering van projecten van zuiver culturele aard. In lid 4 van het artikel is echter bepaald dat ook in het kader van het overige beleid en de overige programma(cid:146)s van de Gemeenschap rekening kan worden gehouden met projecten die culturele aspecten hebben. Een van de in artikel 151 neergelegde prioriteiten die omschreven wordt als (cid:132)de nadruk leggend op het gemeenschappelijk cultureel erfgoed(cid:148) is vertaald in het Raphael-programma


title: Assemblea paritetica della Convenzione fra gli Stati dell'Africa, dei Caraibi e del Pacifico e la Comunità europea (ACP-UE) - Risoluzione sul ciclo di negoziati Millennium Round dell'OMC

eurovoc_concepts:
ACP-EU Joint Assembly
EU market
World Trade Organisation
agricultural production
cooperation policy
developing countries
market access
production improvement
resolution
technical cooperation
trading operation


title: Regolamento (CE) n. 2187/1999 della Commissione, del 14 ottobre 1999, che fissa i tassi delle restituzioni applicabili a taluni prodotti dei settori dei cereali e del riso esportati sotto forma di merci non comprese nell'allegato I del trattato

eurovoc_concepts:
cereals
export refund

text: L 267/36 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 15. 10. 1999 REGOLAMENTO (CE) N. 2187/1999 DELLA COMMISSIONE del 14 ottobre 1999 che fissa i tassi delle restituzioni applicabili a taluni prodotti dei settori dei cereali e del riso esportati sotto forma di merci non comprese nell'allegato I del trattato LA COMMISSIONE DELLE COMUNITÀ EUROPEE, visto il trattato che istituisce la Comunità europea, visto il regolamento (CEE) n. 1766/92 del Consiglio, del 30 giugno 1992, relativo all'organizzazione comune dei mercati nel settore dei cereali (1), modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 1253/1999 (2), in particolare l'articolo 13, paragrafo 3, visto il regolamento (CE) n. 3072/95 del Consiglio, del 22 dicembre 1995, comune del mercato del riso (3), modificato dal regolamento (CE) n. 2072/ 98 (4), in particolare l'articolo 13, paragrafo 3, relativo all'organizzazione (1) (2) (3) (4) considerando che, a norma dell'articolo 13, paragrafo 1, del regolamento (CEE) n. 1766/92 e dell'articolo 13, paragrafo 1, del regolamento (CE) n. 3072/95, la diffe- renza tra i corsi o i prezzi sul mercato mondiale dei prodotti di cui all'articolo 1, di ciascuno di detti regola- menti ed i prezzi nella Comunità può essere coperta da una restituzione all'esportazione; considerando che il regolamento (CE) n. 1222/94 della Commissione, del 30 maggio 1994, che stabilisce, per taluni prodotti esportati sotto forma di merci non comprese nell'allegato I del trattato, le modalità comuni d'applicazione relative alla concessione delle restituzioni all'esportazione loro importo (5), modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 1702/1999 (6), ha specificato per quali di questi prodotti occorre fissare un tasso di restituzione applica- bile all'esportazione sotto forma di merci che figurano, secondo il caso, nell'allegato B del regolamento (CEE) n. 1766/92 o nell'allegato B del regolamento (CE) n. 3072/ 95; criteri per stabilire ed i il considerando che, conformemente all'articolo 4, para- grafo 1, primo comma, del regolamento (CE) n. 1222/ 94, il tasso della restituzione per 100 kg di ciascuno dei prodotti di base considerati deve essere fissato per ciascun mese; considerando che gli impegni presi in materia di restitu- zione applicabili all'esportazione di prodotti agricoli in merci non comprese nell'allegato I del incorporati trattato possono essere messi in pericolo qualora si stabiliscano tassi delle restituzioni elevati; che è oppor- tuno pertanto adottare provvedimenti di salvaguardia in (1) GU L 181 dell'1. 7. 1992, pag. 21. (2) GU L 160 del 26. 6. 1999, pag. 18. (3) GU L 329 del 30. 12. 1995, pag. 18. (4) GU L 265 del 30. 9. 1998, pag. 4. (5) GU L 136 del 31. 5. 1994, pag. 5. (6) GU L 201 del 31. 7. 1999, pag. 30. (5) (6) queste situazioni senza tuttavia impedire la conclusione di contratti a lungo termine; che la fissazione di un tasso di restituzione specifico per la fissazione in anticipo delle restituzioni costituisce un provvedimento che consente di conseguire questi obiettivi; considerando che, a seguito dell'intesa tra la Comunità europea e gli Stati Uniti d'America sulle esportazioni di paste alimentari dalla Comunità verso gli Stati Uniti, approvata dalla decisione 87/482/CEE del Consiglio (7), si rende necessario differenziare la restituzione per le merci dei codici NC 1902 11 00 e 1902 19 secondo la loro destinazione; considerando che, conformemente all'articolo 4, para- lettera b), del regolamento (CE) n. 1222/94, grafo 5, quando la prova prevista all'articolo 4, paragrafo 5, lettera a), del suddetto regolamento non è apportata, bisogna fissare un tasso di restituzione all'esportazione ridotto, tenuto conto dell'importo della restituzione alla produzione applicabile, in virtù del regolamento (CEE) n. 1722/93 della Commissione (8), modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 87/1999 (9), al prodotto di base utilizzato, valido durante il periodo presunto di fabbrica- zione delle merci; (7) considerando che il comitato di gestione per i cereali non ha emesso alcun parere nel termine fissato dal suo presidente, HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO: Articolo 1 I tassi delle restituzioni applicabili ai prodotti di base che figurano nell'allegato A del regolamento (CE) n. 1222/94 e indicati nell'articolo 1 del regolamento (CEE) n. 1766/92 o nell'articolo 1, paragrafo 1, del regolamento (CE) n. 3072/95 modificato, esportati sotto forma di merci che figurano rispetti- vamente nell'allegato B del regolamento (CEE) n. 1766/92 e nell'allegato B del regolamento (CE) n. 3072/95 sono fissati come indicato in allegato. Articolo 2 Il presente regolamento entra in vigore il 15 ottobre 1999. (7) GU L 275 del 29. 9. 1987, pag. 36. (8) GU L 159 dell'1. 7. 1993, pag. 112. (9) GU L 9 del 15. 1. 1999, pag. 8. 15. 10. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 267/37 Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri. Fatto a Bruxelles, il 14 ottobre 1999. Per la Commissione Erkki LIIKANEN Membro della Commissione L 267/38 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 15. 10. 1999 al regolamento della Commissione, del 14 ottobre 1999, che fissa i tassi delle restituzioni applicabili a taluni prodotti del settore dei cereali e del riso esportati sotto forma di merci non comprese nell'allegato I del trattato ALLEGATO (EUR/100 kg) Tasso della restituzione per 100 kg di prodotto di base Codice NC Designazione dei prodotti (1) In caso di fissazione in anticipo delle restituzioni 1001 10 00 Frumento (grano) duro: – all'esportazione delle merci dei codici NC 1902 11 e 1902 19 verso gli Stati Uniti d'America – negli altri casi 1001 90 99 Frumento (grano) tenero e frumento segalato: – all'esportazione delle merci di codici NC 1902 11 e 1902 19 verso gli Stati Uniti d'America – negli altri casi: – – conformemente n. 1222/94 (2) – – negli altri casi 1002 00 00 Segala 1003 00 90 Orzo 1004 00 00 Avena all'articolo 4, paragrafo 5, del regolamento (CE) 1005 90 00 all'articolo Granturco utilizzato sotto forma di: – amido – – conformemente n. 1222/94 (2) – – negli altri casi – glucosio, sciroppo di glucosio, maltodestrina, sciroppo di maltodestrina dei codici NC 1702 30 51, 1702 30 59, 1702 30 91, 1702 30 99, 1702 40 90, 1702 90 50, 1702 90 75, 1702 90 79, 2106 90 55 (3): regolamento paragrafo (CE) del 5, 4, all'articolo – – conformemente n. 1222/94 (2) – – negli altri casi – altre (incluso allo stato naturale) 4, paragrafo 5, del regolamento (CE) Fecola di patate del codice NC 1108 13 00 assimilata ad un prodotto ottenuto dalla trasformazione del granturco: – conformemente all'articolo n. 1222/94 (2) – negli altri casi regolamento paragrafo (CE) del 5, 4, ex 1006 30 Riso lavorato: – a grani tondi – a grani medi – a grani lunghi 1006 40 00 Rotture di riso 1007 00 90 Sorgo — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — Altri 0,650 1,000 2,170 1,191 3,339 5,842 3,056 4,627 2,253 4,937 1,853 4,538 4,937 2,253 4,937 10,400 10,400 10,400 2,500 3,056 (1) Riguardo ai prodotti agricoli risultanti dalla trasformazione del prodotto di base o assimilati, bisogna utilizzare i coefficienti figuranti all'allegato E del regolamento (CE) n. 1222/94 della Commissione (GU L 136 del 31. 5. 1994, pag. 5), modificato. (2) Le merci (3) Per gli sciroppi dei codici NC 1702 30 99, 1702 40 90 e 1702 60 90, ottenuti mescolando gli sciroppi di glucosio e fruttosio, solamente lo sciroppo di glucosio ha diritto in questione sono indicate all'allegato I del regolamento (CEE) n. 1722/93 della Commissione (GU L 159 del 1. 7. 1993, pag. 112), modificato. alla restituzione all'esportazione