title: Komisijas Lēmums (1999. gada 13. oktobris), ar ko nosaka ekoloģiskos kritērijus Kopienas ekomarķējuma piešķiršanai portatīvajiem datoriem (paziņots ar dokumenta numuru C(1999) 3278) (Dokuments attiecas uz EEZ)

eurovoc_concepts:
eco-label
environmental protection
innovation
micro-computer

text: 15/4. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 333 31999D0698 L 276/7 EIROPAS KOPIENU OFICIĀLAIS VĒSTNESIS 27. 10. 1999. KOMISIJAS LĒMUMS (1999. gada 13. oktobris), ar ko nosaka ekoloģiskos kritērijus Kopienas ekomarķējuma piešķiršanai portatīvajiem datoriem (paziņots ar dokumenta numuru C(1999) 3278) (Dokuments attiecas uz EEZ) (1999/698/EK) EIROPAS KOPIENU KOMISIJA, IR PIEŅĒMUSI ŠO LĒMUMU. ņemot vērā Eiropas Kopienas dibināšanas līgumu, 1. pants ņemot vērā Padomes 1992. gada 23. marta Regulu (EEK) Nr. 880/92 par Kopienas ekomarķējuma piešķiršanas sistēmu (1), un jo īpaši tās 5. panta 1. punkta otro daļu, tā kā Regulas (EEK) Nr. 880/92 5. panta 1. punta otrajā daļā paredzēts, ka nosacījumus Kopienas ekomarķējuma piešķiršanai paredz pa ražojumu grupām; Ražojumu grupa “portatīvie datori” (turpmāk “ražojumu grupa”) ir: — gatavi tirdzniecībā pieejami portatīvie datori, kas ir autonomi tādā ziņā, ka to darbībai, kas galvenokārt paredzēta datu apstrādei, nav vajadzīgs pastāvīgs pieslēgums ārējam pro- grammatūras avotam, skaitļošanas jaudai vai elektroenerģijai, un ir aprīkoti ar ievadierīcēm un izvadierīcēm. tā kā Regulas (EEK) Nr. 880/92 10. panta 2. punktā noteikts, ka attiecīgā ražojuma ekoloģiskās īpašības novērtē pēc īpašiem ražojumu grupai noteiktiem kritēri- jiem; 2. pants tā kā ieteicams reizi divos gados kritērijus pārskatīt, lai pie- lāgotu prasības attiecībā uz enerģiju tehnoloģiju attīstībai un pārmaiņām tirgū; Ražojumu grupas ekoloģiskās īpašības un piemērotību lietošanai novērtē pēc īpašiem ekoloģiskajiem kritērijiem, kas noteikti šā lēmuma pielikumā. tā kā saskaņā ar Regulas (EEK) Nr. 880/92 6. pantu Komi- sija ir apspriedusies ar galvenajām interešu grupām apspriežu forumā; 3. pants tā kā šajā lēmumā paredzētie pasākumi ir saskaņā ar atzi- numu, ko sniegusi komiteja, kura izveidota saskaņā ar Regulas (EEK) Nr. 880/92 7. pantu, (1) OV 99, 11. 4. 1992. , 1. lpp. Ražojumu grupas definīcija un ražojumu grupai noteiktie īpašie ekoloģiskie kritēriji ir spēkā trīs gadus no pirmās dienas mēnesī pēc mēneša, kurā pieņem kritērijus. Ja līdz minētā termiņa beigām nav pieņemti pārskatīti ekoloģiskie kritēriji, to spēkā esamības termiņu pagarina vēl uz gadu vai līdz dienai, kad pieņem jaunus kritērijus, atkarībā no tā, kura no minētajām dienām ir agrāk. (1) (2) (3) (4) (5) 334 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 15/4. sēj. Administratīviem mērķiem ražojumu grupai piešķir kodu “018”. 4. pants 5. pants Šis lēmums ir adresēts dalībvalstīm. Briselē, 1999. gada 13. oktobrī Komisijas vārdā — Komisijas locekle Margot WALLSTRÖM 15/4. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 335 PIELIKUMS PAMATPRINCIPI Lai portatīvajam datoram piešķirtu ekomarķējumu, tam jāatbilst šajā pielikumā noteiktajiem kritērijiem, kā mērķis ir veicināt: — ar enerģijas izmantošanu saistītā kaitējuma videi vai risku (globālā sasilšana, acidifikācija, neatjaunojamo resursu sarukšana) samazināšanu, samazinot enerģijas patēriņu, — ar dabas resursu izmantošanu saistītā kaitējuma videi samazināšanu, veicinot sastāvdaļu savstarpējo aizstāšanu un ražojuma otrreizējo izmantojamību un vieglu apkopi, — ar bīstamu vielu izmantošanu saistītā kaitējuma videi vai risku samazināšanu, samazinot šādu vielu izmantošanu. Turklāt kritēriji veicina labākās prakses īstenošanu un palielina patērētāju izpratni par vidi. Turklāt plastmasas sastāvdaļu marķēšana veicina ražojuma otrreizējo pārstrādi. Kompetentajām iestādēm, izskatot pieteikumus un uzraugot atbilstību šajā pielikumā noteiktajiem kritērijiem, ir ieteicams ņemt vērā atzītu vides vadības sistēmu īstenošanu, piemēram, EMAS vai ISO 14001 (Piezīme: šādas vadības sistēmas nav jāīsteno obligāti. ). GALVENIE KRITĒRIJI 1. Enerģijas taupīšana Portatīvā datora maksimālais elektroenerģijas patēriņš miega režīmā ir 5 W. Portatīvā datora maksimālais elektroenerģijas patēriņš dežūrrežīmā ir 3 W. Sākotnējais režīma maiņas laiks no darbības uz miega režīmu ir 15 neaktivitātes minūtes. Ražotājam šī funkcija jāiespējo, bet lietotājs to var atspējot. 2. Ekspluatācijas laika pagarināšana Ražotājs dod komercgarantiju, kas nodrošina, ka portatīvais dators darbosies vismaz trīs gadus. Garantija ir spēkā no dienas, kad attiecīgais ražojums piegādāts klientam. Saderīgu rezerves daļu un apkalpošanas pieejamību garantē piecus gadus pēc nosūtīšanas. Turklāt portatīvais dators atbilst šādiem kritērijiem: 1. Tam ir modulāra konstrukcija, un tā komponenti ir viegli pieejami. 2. Ir nodrošinātas brīvpiekļuves atmiņas modernizācijas iespējas. Ir nodrošināts tas, ka var apmainīt vismaz procesoru, cieto disku un attiecīgā gadījumā arī lasāmatmiņas kompaktdiska diskdzini. Procesoru var nomainīt, nomainot visu mātesplati. 3. Ir vismaz viens brīvs slots. LABAS PRAKSES KRITĒRIJI 3. Atpakaļpieņemšana un pārstrāde Ražotājs bez maksas piedāvā pieņemt atpakaļ portatīvo datoru pārstrādei, kā arī sastāvdaļas aizstāšanai, izņemot attiecīgus lietotāja piesārņotus priekšmetus (piemēram, ja ražojums lietots medicīnā vai kodolnozarēs). Turklāt portatīvais dators atbilst šādiem kritērijiem: 1. Vena kvalificēta persona vienatnē spēj to demontēt. 2. Ražotājs pārbauda sistēmbloka demontāžu un sniedz ziņojumu par demontāžu. Ziņojumā cita starpā apliecina, ka savienojumi: — ir viegli atrodami un viegli pieejami, — cik iespējams, ir standartizēti, — ir pieejami ar parastiem instrumentiem. 336 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 15/4. sēj. 3. Nesaderīgi un bīstami materiāli ir atdalāmi. 4. No korpusa un pamatnes 90 % plastmasas un metālu materiālu ir otrreizēji pārstrādājami. Otrreizēja pārstrāde šajā sakarā nozīmē atkārtotu izmantošanu, materiālu pārstrādi vai ķīmisku pārstrādi (piemēram, pirolīzi vai gazificēšanu). Pieļaujama plastmasas detaļu metalizācija. 5. Ja ir vajadzīgs marķējums, tas ir viegli atdalāms vai integrēts. 6. Plastmasas daļas: — nesatur tīši pievienotu svinu vai kadmiju, — ir no viena polimēra vai saderīgiem polimēriem, izņemot apvalku, kas sastāv ne vairāk kā no divu veidu polimēriem, kuri ir atdalāmi, — nesatur metāliskus ieliktņus, ko nevar atdalīt. 7. Plastmasas daļas, kas ir smagākas par 25 g, kabeļi un plastmasas elektrības vadu savienojumiem, baterijām un citām perifērijas iekārtām: a) nesatur šādus liesmas slāpētājus: Nosaukums CAS nr. dekabrombifenils monobromdifenilēteris dibromdifenilēteris tribromdifenilēteris tetrabromdifenilēteris pentabromdifenilēteris heksabromdifenilēteris heptabromdifenilēteris oktabromdifenilēteris nonabromdifenilēteris dekabromdifenilēteris hlorparafīni ar virknes garumu 10-13 C atomi un ar hlora saturu > 50 svara % 13654–09–6 101–55–3 2050–47–7 49690–94–0 40088–47–9 32534–81–9 36483–60–0 68928–80–3 32536–52–0 63936–56–1 1163–19–5 85535–84–8 b) nesatur liesmas slāpētājas vielas vai preparātus, kas satur vielas, kurām piešķirts vai varētu tikt piešķirts kāds no riska apzīmējumiem — R45 (var izraisīt vēzi), R46 (var izraisīt pārmantojamu ģenētisku bojājumu), R50 (ļoti toksisks ūdens organismiem), R51 (toksisks ūdens organismiem), R52 (kaitīgs ūdens organismiem), R53 (var izraisīt hronisku negatīvu ietekmi uz ūdens vidi) R60 (var negatīvi ietekmēt auglību) vai R61 (var kaitēt nedzimušam bērnam) –, kā definēts Padomes Direktīvā 67/548/EEK (1), kurā jaunākie grozījumi izdarīti ar Komisijas Direktīvu 98/98/EK (2); c) tām ir pastāvīgs marķējums, pēc kā identificē materiālu saskaņā ar ISO 11469. Šis kritērijs neattiecas uz ekstrudētas plastmas materiāliem un plakano displeju gaismas vadiem. 8. Baterijas nesatur vairāk par 0,0001 % dzīvsudraba, 0,001 % kadmija vai 0,01 % svina no baterijas svara. 9. Plakanā displeja fona apgaismojuma iekārta: a) nesatur vairāk par 5 mg dzīvsudraba, ja displejs ir mazāks par 12 collām (30,48 cm pa displeja aktīvās virsmas diagonāli); b) nesatur vairāk par 10 mg dzīvsudraba, ja displejs ir lielāks. 4. Instrukcijas lietotājam Portatīvos datorus pārdod ar attiecīgu informāciju lietotājiem, kurā sniegti padomi par ekoloģiski pareizu ražojuma lietošanu, jo īpaši šādu informāciju: 1. Ieteikumi par enerģijas patēriņa regulēšanas funkcijām, tostarp informācija par to, ka, atspējojot šo funkciju, var palielināt elektroenerģijas patēriņu, tādējādi paaugstinot ekspluatācijas izmaksas. (1) OV 196, 16. 8. 1967. , 1. lpp. (2) OV L 355, 30. 12. 1998. , 1. lpp. 15/4. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 337 2. 3. 4. Informācija par portatīvā datora maksimālo un minimālo elektroenerģijas patēriņu darbības režīmā, miega režīmā un dežūrrežīmā, kā arī norāde, ka enerģijas patēriņu var samazināt līdz nullei, ja datoru atvieno no tīkla vai ja izslēdz sienas kontaktu. Informācija par garantiju un rezerves daļu pieejamību. Ja patērētājam ir lietderīgi modernizēt vai nomainīt daļas, sniedz informāciju par pareizajām procedūrām. Informācija par faktu, ka ražojums projektēts tā, lai nodrošinātu daļu pareizu atkārtotu izmantošanu un pārstrādi, un ka to nevajadzētu izmest. 5. Padoms, kā patērētājs var izmantot ražotāja atpakaļnodošanas piedāvājumu. 5. Vides deklarācija Lietotājam Kopā ar ražojumu ir vides deklarācija, un tā ir pieejama lietotājam. Minētais dokuments atbilst ieteikumiem, kas izklāstīti ECMA (Eiropas Datorražotāju asociācija) tehniskajam ziņojumam Nr. 70 “Ar ražojumu saistītie vides atribūtu”. Kompetentajai iestādei Kompetentajai iestādei iesniedz deklarāciju par visām šķidrajām un gāzveida vielām, kuras baterijā vai šķidro kristālu displejā ir vairāk par 0,1 mg un kurām piešķirts vai varētu tikt piešķirts riska apzīmējums — R45 (var izraisīt vēzi), R46 (var izraisīt pārmantojamu ģenētisku bojājumu), R50 (ļoti toksisks ūdens organismiem), R51 (toksisks ūdens organismiem), R52 (kaitīgs ūdens organismiem), R53 (var izraisīt hronisku negatīvu ietekmi uz ūdens vidi) R60 (var negatīvi ietekmēt auglību) vai R61 (var kaitēt nedzimušam bērnam) –, kā definēts Padomes Direktīvā 67/548/EEK, kurā jaunākie grozījumi izdarīti ar Komisijas Direktīvu 98/98/EK. 6. Testēšanas laboratorijas TESTĒŠANA Ja vajadzīga testēšana, to uz pretendenta rēķina veic laboratorijas, kas atbilst standartā EN 45001 noteiktajām vispārīgajām prasībām. Patērētājiem labi redzamā vietā (aiz marķējuma, kur iespējams) ir šāds teksts: PATĒRĒTĀJU INFORMĒŠANA Šis ražojums atbilst Eiropas Savienības ekomarķējuma prasībām, jo tam ir liela elektroenerģijas izmantošanas efektivitāte, tas projektēts, lai atvieglotu komponentu nomaiņu, remontēšanu, otrreizējo pārstrādi un ir ekoloģiski nekaitīgi noglabājams. Papildu informācija par to, kā samazināt nelabvēlīgo ietekmi uz vidi, sniegta rokasgrāmatā lietotājiem


title: PERGUNTA ESCRITA n. 1835/99 do Deputado Alexandros ALAVANOS Gemenskapsinitiativet "Pesca" för Grekland

eurovoc_concepts:
EU initiative
Greece
common fisheries policy

formats: pdf print

text: C 27 E/174 Jornal Oficial das Comunidades Europeias PT 29. 1. 2000 (2000/C 27 E/215) PERGUNTA ESCRITA E-1827/99 apresentada por Mogens Camre (UEN) (cid:224) Comissªo (13 de Outubro de 1999) Objecto: Ajuda estrutural (cid:224) comercializa(cid:231)ªo e (cid:224) forma(cid:231)ªo do pessoal de empresas privadas Que medidas tenciona tomar a Comissªo com vista a impedir a distor(cid:231)ªo da concorrŒncia e o desperd(cid:237)cio de recursos comunitÆrios que resultam da concessªo pela Uniªo de subven(cid:231)ıes (cid:224) comercializa(cid:231)ªo, (cid:224) forma(cid:231)ªo interna e a medidas de racionaliza(cid:231)ªo de empresas privadas? Esta semana, a imprensa dinamarquesa publicou artigos sobre as subven(cid:231)ıes a t(cid:237)tulo dos Fundos Estruturais atribu(cid:237)das a empresas privadas dinamarquesas. Trata-se de apoio (cid:224) forma(cid:231)ªo de pessoal, bem como (cid:224) racionaliza(cid:231)ªo e (cid:224) publicidade das empresas. Causou assombro o facto de algumas empresas, ajudadas por consultores familiarizados com as formula- (cid:231)ıes e as palavras-chaves, terem obtido da administra(cid:231)ªo da UE a atribui(cid:231)ªo dessas subven(cid:231)ıes. Os recursos sªo repartidos pelas empresas completamente ao acaso, o que dÆ origem a distor(cid:231)ıes da concorrŒncia. Recebi uma brochura publicitÆria de 16 pÆginas distribu(cid:237)da pela Landsforeningen af Danske Plantehandlere (Associa(cid:231)ªo de Comerciantes de Plantas da Dinamarca) em 1 230 000 exemplares, isto Ø, a quase todos os lares na Dinamarca. As brochuras distribu(cid:237)das ao domic(cid:237)lio sªo uma das formas de desperd(cid:237)cio de recursos que muitos cidadªos desejam limitar. A referida brochura comportava o logotipo da UE e o texto «Campanha financiada com o apoio da Uniªo Europeia». A ajuda estrutural de que beneficia a Dinamarca Ø muito limitada e hÆ exemplos muito mais gritantes de uma utiliza(cid:231)ªo insensata das ajudas a t(cid:237)tulo dos Fundos estruturais nos pa(cid:237)ses que recebem uma ajuda maci(cid:231)a. Se a UE concedesse verbas para melhorar o ensino primÆrio na Dinamarca ou para desenvolver a forma(cid:231)ªo de mØdicos nas nossas universidades, tal teria sem dœvida um efeito positivo nos cidadªos do pa(cid:237)s; contudo, dar presentes a empresas privadas ao acaso, pagos com o dinheiro dos contribuintes europeus, Ø uma provoca(cid:231)ªo que salienta que a Comissªo nªo respeita as regras da UE no sentido de evitar as distor(cid:231)ıes da concorrŒncia e nªo se interessa pelos resultados obtidos com as subven(cid:231)ıes concedidas, tendo apenas como objectivo a utiliza(cid:231)ªo das dota(cid:231)ıes. Resposta dada pelo Sr. Barnier em nome da Comissªo (11 de Novembro de 1999) A Comissªo estÆ a proceder (cid:224) recolha das informa(cid:231)ıes necessÆrias para responder (cid:224) pergunta colocada. A Comissªo nªo deixarÆ de comunicar o resultados das suas pesquisas no mais curto prazo. (2000/C 27 E/216) PERGUNTA ESCRITA E-1835/99 apresentada por Alexandros Alavanos (GUE/NGL) (cid:224) Comissªo (13 de Outubro de 1999) Objecto: Iniciativa comunitÆria «pesca» para a GrØcia A iniciativa comunitÆria «pesca» para a GrØcia inclui quatro subprogramas e um quinto relativo (cid:224) ajuda tØcnica. Uma vez que existe um calendÆrio para cada um destes subprogramas. Pergunta-se (cid:224) Comissªo: 1. Qual Ø atØ hoje o andamento dos subprogramas e que ac(cid:231)ıes foram desenvolvidas em cada subprograma? 2. Se existe atraso na execu(cid:231)ªo e, em caso afirmativo, quais as principais razıes desse atraso?


title: Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2173/1999 της Επιτροπής, της 13ης Οκτωβρίου 1999, για τον καθορισμό των δασμών κατά την εισαγωγή στον τομέα του ρυζιού

eurovoc_concepts:
CCT duties
import
rice

text: 14. 10. 1999 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 266/19 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 2173/1999 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 13ης Οκτωβρίου 1999 για τον καθορισµό των δασµών κατά την εισαγωγή στον τοµέα του ρυζιού Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 3072/95 του Συµβουλίου, της 22ας ∆εκεµβρίου 1995, περί κοινής οργανώσεως της αγοράς ορύζης (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 2072/98 (2), τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 1503/96 της Επιτροπής, της 29ης Ιου- λίου 1996, περί λεπτοµερειών εφαρµογής του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 3072/95 του Συµβουλίου όσον αφορά τους δασµούς κατά την εισαγωγή στον τοµέα του ρυζιού (3), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 2831/98 (4), και ιδίως το άρθρο 4 παράγραφος 1, Εκτιµώντας: (1) (2) ότι το άρθρο 11 του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 3072/95 προβλέπει ότι, κατά την εισαγωγή των προϊόντων που ανα- φέρονται στο άρθρο 1 του εν λόγω κανονισµού, εισπράττο- νται οι δασµοί του κοινού δασµολογίου· ότι, εντούτοις, για τα προϊόντα που αναφέρονται στην παράγραφο 2 του εν λόγω άρθρου, ο δασµός κατά την εισαγωγή ισούται µε την τιµή παρέµβασης που ισχύει για τα προϊόντα αυτά κατά την εισαγωγή προσαυξηµένος κατά ένα ορισµένο ποσοστό ανά- λογα εάν αφορά αποφλοιωµένο ή λευκασµένο ρύζι, από τον οποίο αφαιρείται η τιµή κατά την εισαγωγή, εφόσον ο δασµός δεν υπερβαίνει το συντελεστή του κοινού δασµολο- γίου· ότι, δυνάµει του άρθρου 12 παράγραφος 3 του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 3072/95, οι τιµές cif κατά την εισαγωγή υπολο- γίζονται µε βάση τις αντιπροσωπευτικές τιµές για το εν λόγω προϊόν στη διεθνή αγορά ή στην κοινοτική αγορά εισαγωγής του προϊόντος· (3) (4) (5) (6) ότι ο κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 1503/96 έχει καθορίσει τις λεπτοµέρειες εφαρµογής του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 3072/ 95 όσον αφορά τους δασµούς κατά την εισαγωγή στον τοµέα του ρυζιού· ότι οι δασµοί κατά την εισαγωγή εφαρµόζονται έως ότου ισχύει νέος καθορισµός· ότι εξακολουθούν επίσης να ισχύουν, εάν δεν διατίθεται καµία τιµή στην πηγή αναφοράς που προβλέπεται στο άρθρο 5 του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 1503/96 κατά τη διάρκεια των δύο εβδοµάδων που προη- γούνται του προσεχούς καθορισµού· ότι, για να καταστεί δυνατή η κανονική λειτουργία του καθεστώτος των δασµών κατά την εισαγωγή, πρέπει, για τον υπολογισµό αυτό, να ληφθούν υπόψη οι τιµές της αγοράς που διαπιστώθηκαν κατά τη διάρκεια µιας περιόδου αναφο- ράς· ότι η εφαρµογή του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 1503/96 οδηγεί στον καθορισµό των δασµών κατά την εισαγωγή, σύµφωνα µε τα παραρτήµατα του παρόντος κανονισµού, ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Οι δασµοί κατά την εισαγωγή στον τοµέα του ρυζιού που αναφέ- ρονται στο άρθρο 11 παράγραφοι 1 και 2 του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 3072/95 καθορίζονται στο παράρτηµα Ι του παρόντος κανο- νισµού, µε βάση τα στοιχεία που περιλαµβάνονται στο παράρτηµα ΙΙ. Άρθρο 2 Ο παρών κανονισµός αρχίζει να ισχύει στις 14 Οκτωβρίου 1999. Ο παρών κανονισµός είναι δεσµευτικός ως προς όλα τα µέρη του και ισχύει άµεσα σε κάθε κράτος µέλος. Βρυξέλλες, 13 Οκτωβρίου 1999. Για την Επιτροπή Franz FISCHLER Μέλος της Επιτροπής (1) ΕΕ L 329 της 30. 12. 1995, σ. 18. (2) ΕΕ L 265 της 30. 9. 1998, σ. 4. (3) ΕΕ L 189 της 30. 7. 1996, σ. 71. (4) ΕΕ L 351 της 29. 12. 1998, σ. 25. L 266/20 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 14. 10. 1999 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I Εισαγωγικοί δασµοί που εφαρµόζονται στο ρύζι και στα θραύσµατα ρυζιού Κωδικός ΣΟ 1006 10 21 1006 10 23 1006 10 25 1006 10 27 1006 10 92 1006 10 94 1006 10 96 1006 10 98 1006 20 11 1006 20 13 1006 20 15 1006 20 17 1006 20 92 1006 20 94 1006 20 96 1006 20 98 1006 30 21 1006 30 23 1006 30 25 1006 30 27 1006 30 42 1006 30 44 1006 30 46 1006 30 48 1006 30 61 1006 30 63 1006 30 65 1006 30 67 1006 30 92 1006 30 94 1006 30 96 1006 30 98 1006 40 00 Τρίτες χώρες (εκτός ΑΚΕ και Μπαγκλαντές) (3) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) 251,56 251,56 251,56 219,43 251,56 251,56 251,56 219,43 (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) ΑΚΕ (1) (2) (3) 76,44 76,44 76,44 76,44 76,44 76,44 76,44 76,44 83,71 83,71 83,71 72,46 83,71 83,71 83,71 72,46 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 45,38 Εισαγωγικός δασµός (5) Μπαγκλαντές (4) Ρύζι Basmati Ινδίας και Πακιστάν (6) Αίγυπτος (8) (σε EUR/t) 0,00 0,00 111,06 111,06 111,06 111,06 111,06 111,06 111,06 111,06 121,44 121,44 121,44 105,37 121,44 121,44 121,44 105,37 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 (7) 173,10 173,10 173,10 173,10 173,10 173,10 173,10 173,10 188,67 188,67 188,67 164,57 188,67 188,67 188,67 164,57 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 105,00 (1) Για τις εισαγωγές ρυζιού καταγωγής και προελεύσεως κρατών ΑΚΕ, ο εισαγωγικός δασµός εφαρµόζεται στο πλαίσιο του καθεστώτος που καθορίζεται από τους κανονισµούς (ΕΚ) αριθ. 1706/98 του Συµβουλίου (ΕΕ L 215 της 1. 8. 1998, σ. 12) και (ΕΚ) αριθ. 2603/97 της Επιτροπής (ΕΕ L 351 της 23. 12. 1997, σ. 22), όπως τροποποιήθηκε. (2) Σύµφωνα µε τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 1706/98 οι εισαγωγικοί δασµοί δεν εφαρµόζονται στα προϊόντα καταγωγής των κρατών της Αφρικής, Καραϊβικής και Ειρηνικού, τα οποία εισάγονται απευθείας στο υπερπόντιο διαµέρισµα της Reunión. (3) Ο εισαγωγικός δασµός ρυζιού στο υπερπόντιο διαµέρισµα της Reunión καθορίζεται στο άρθρο 11 παράγραφος 3 του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 3072/95. (4) Για τις εισαγωγές ρυζιού, εκτός των θραυσµάτων ρυζιού (κωδικός ΣΟ 1006 40 00), καταγωγής Μπαγκλαντές, ο εισαγωγικός δασµός εφαρµόζεται στο πλαίσιο του καθεστώτος που καθορίζεται από τους κανονισµούς (ΕΟΚ) αριθ. 3491/90 του Συµβουλίου (ΕΕ L 337 της 4. 12. 1990, σ. 1) και (ΕΟΚ) αριθ. 862/91 της Επιτροπής (ΕΕ L 88 της 9. 4. 1991, σ. 7), όπως τροποποιήθηκε. (5) Η εισαγωγή προϊόντων καταγωγής των υπερποντίων χωρών και εδαφών απαλλάσσεται του εισαγωγικού δασµού σύµφωνα µε το άρθρο 101 παράγραφος 1 της απόφασης 91/482/ΕΟΚ του Συµβουλίου (ΕΕ L 263 της 19. 9. 1991, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε. (6) Για το αποφλοιωµένο ρύζι της ποικιλίας Basmati, καταγωγής Ινδίας και Πακιστάν, µείωση 250 EUR/t [άρθρο 4α του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 1503/96, όπως τροποποιήθηκε]. (7) ∆ασµός που καθορίζεται στο κοινό δασµολόγιο. (8) Για τις εισαγωγές ρυζιού καταγωγής και προελεύσεως Αιγύπτου, ο εισαγωγικός δασµός εφαρµόζεται στο πλαίσιο του καθεστώτος που καθορίζεται από τους κανονισµούς (ΕΚ) αριθ. 2184/96 του Συµβουλίου (ΕΕ L 292 της 15. 11. 1996, σ. 1) και (ΕΚ) αριθ. 196/97 της Επιτροπής (ΕΕ L 31 της 1. 2. 1997, σ. 53). 14. 10. 1999 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 266/21 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II Υπολογισµός των εισαγωγικών δασµών στον τοµέα του ρυζιού 1. Εισαγωγικός δασµός (EUR/τόνο) (1) 219,43 455,00 251,56 455,00 (1) Τύπος Paddy Θραύσµατα Αποφλοιωµένο Λευκασµένο Αποφλοιωµένο Λευκασµένο Τύπος Indica Τύπος Japonica 2. Στοιχεία υπολογισµού: α) Τιµή cif Arag (EUR/τόνο) β) Τιµή fob (EUR/τόνο) γ) Θαλάσσιοι ναύλοι (EUR/τόνο) δ) Πηγή (1) ∆ασµός που καθορίζεται στο κοινό δασµολόγιο. — — — — 317,60 250,27 309,34 286,45 — — — — 281,22 258,33 28,12 28,12 USDA USDA Opérateurs Opérateurs — — — —


title: Documenten : Juli 1998 - Juni 1999.

eurovoc_concepts:
EU act
European Commission
European Economic and Social Committee
European Parliament
bibliography
catalogue


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL E-1828/99 af Anna Karamanou (PSE) til Kommissionen. Rygning som sygdomsårsag på verdensplan og Den Europæiske Unions politik desangående.

eurovoc_concepts:
European social policy
smoking

formats: html pdf print

text: 18. 7. 2000 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende C 203 E/59 Svar afgivet p(cid:229) Kommissionens vegne af Romano Prodi (25. november 1999) Strukturerne i de enkelte medlemsstater er meget forskellige. I henhold til EU-traktatens artikel 203 (tidligere artikel 146) kan medlemsstaterne sammens(cid:230)tte deres repr(cid:230)sentation i R(cid:229)det under hensyntagen til deres specifikke situation. (2000/C 203 E/071) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-1825/99 af Camilo Nogueira RomÆn (Verts/ALE) til R(cid:229)det (13. oktober 1999) Om: Reform af Amsterdam-traktaten med henblik p(cid:229) at głre besk(cid:230)ftigelsespolitikken til en europ(cid:230)isk politik Der kan i Den Europ(cid:230)iske Union konstateres sammenh(cid:230)ng mellem lav indkomst pr. indbygger og arbejdslłshed, s(cid:229)ledes at det generelt netop er de mindst udviklede omr(cid:229)der, som lider st(cid:230)rkest under hłje arbejdslłshedstal. Agter R(cid:229)det p(cid:229) den baggrund i forbindelse med den mellemstatslige konference at overveje en reform af Amsterdam-traktatens artikel 125-130 med henblik p(cid:229) at głre besk(cid:230)ftigelsespolitik- ken til en europ(cid:230)isk politik p(cid:229) linje med regionalpolitikken? Svar (24. januar 2000) Det er ikke R(cid:229)det, men derimod konferencen mellem repr(cid:230)sentanterne for medlemsstaternes regeringer, som efter f(cid:230)lles aftale vedtager (cid:230)ndringer af traktaterne. R(cid:229)det minder om, at der indkaldes til en konference mellem repr(cid:230)sentanterne for medlemsstaternes regeringer i begyndelsen af 2000. I overensstemmelse med konklusionerne fra Det Europ(cid:230)iske R(cid:229)d i K(cid:246)ln har denne konference til opgave at lłse de institutionelle spłrgsm(cid:229)l, der ikke blev lłst i Amsterdam, og som skal lłses inden udvidelsen (dvs. Europa-Kommissionens stłrrelse og sammens(cid:230)tning, stemme- v(cid:230)gten i R(cid:229)det og en eventuel udvidet anvendelse af afstemninger med kvalificeret i R(cid:229)det). Konferencen vil ogs(cid:229) kunne behandle »yderligere nłdvendige traktat(cid:230)ndringer, i det omfang de vedrłrer de europ(cid:230)iske institutioner p(cid:229) ovenn(cid:230)vte omr(cid:229)der og opst(cid:229)r som led i gennemfłrelsen af Amsterdam- traktaten« (punkt 53 i formandskabets konklusioner fra Det Europ(cid:230)iske R(cid:229)d den 3. -4. juni 1999 i K(cid:246)ln). flertal (2000/C 203 E/072) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-1828/99 af Anna Karamanou (PSE) til Kommissionen (13. oktober 1999) Om: Rygning som sygdoms(cid:229)rsag p(cid:229) verdensplan og Den Europ(cid:230)iske Unions politik desang(cid:229)ende Bortset fra kr(cid:230)ft, dłdelige kredslłbssygdomme og mange andre lidelser p(cid:229)st(cid:229)s det nu, at rygning ogs(cid:229) fłrer til impotens. BMA (den britiske l(cid:230)georganisation) er kommet til disse konklusioner efter at have anstillet en undersłgelse af rygere i alderen fra 21 til 75 (cid:229)r. Endvidere viser en undersłgelse, der er foretaget af det medicinske fakultet ved Athens universitet, at de l(cid:230)gestuderende ikke er klar over rygningens skadelige fłlger, og at en ud af to er rygere. Det błr ogs(cid:229) understreges, at i Gr(cid:230)kenland forłges antallet af unge rygere med ca. 50. 000 om (cid:229)ret. P(cid:229) EU-plan er de (cid:229)rlige udgifter til anti-rygningskampagner ikke stłrre end det belłb, som tobaksfabrikanterne bruger dagligt til reklamefremstłd for deres produkter. Kan Kommissionen derfor oplyse, p(cid:229) hvilken m(cid:229)de den vil gribe ind, hvilke belłb den stiller til r(cid:229)dighed, og hvilke politiske skridt den vil tage til at indlede den uops(cid:230)ttelige bek(cid:230)mpelse af denne sygdoms(cid:229)rsag og beskytte de europ(cid:230)iske borgeres (cid:129) og navnlig de unges (cid:129) helbred? C 203 E/60 De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende DA 18. 7. 2000 Svar afgivet p(cid:229) Kommissionens vegne af David Byrne (24. november 1999) Kommissionen offentliggjorde i december 1996 en meddelelse (1), der var t(cid:230)nkt som et bidrag til undersłgelsen af g(cid:230)ldende og fremtidige strategier i forbindelse med bek(cid:230)mpelsen af tobaksrygning p(cid:229) EU-plan og i de enkelte medlemsstater med henblik p(cid:229) at formindske tobaksrygningens indvirkning p(cid:229) EU- borgernes sundhed. Kommissionen offentliggjorde i september 1999 en beretning (2) om de foranstalt- ninger, som Kommissionen har truffet p(cid:229) EU-plan siden offentliggłrelsen af meddelelsen fra 1996. Med hensyn til Kommissionens konkrete foranstaltning i forbindelse med finansiering af projekter til bek(cid:230)mpelse af tobaksrygning, best(cid:229)r den af to dele: 1. 2. indsatsen inden for folkesundhed (1996-2000) (3) I henhold til Europa-Parlamentets og R(cid:229)dets afgłrelse nr. 646/96/EF af 29. marts 1996 om en i handlingsplan for kr(cid:230)ftbek(cid:230)mpelse som led i forbindelse med den tredje handlingsplan for kr(cid:230)ftbek(cid:230)mpelse, giver Kommissionen łkonomisk stłtte is(cid:230)r til to store netv(cid:230)rk i forbindelse med forebyggelse: det fłrste, som er af generel art, er Det Europ(cid:230)iske Netv(cid:230)rk til Forebyggelse af Rygning (4), det andet er centreret omkring de unge, nemlig Det Europ(cid:230)iske Netv(cid:230)rk om Unge og Tobak (5). Gennem disse to netv(cid:230)rk koordineres de europ(cid:230)iske projekter, der sigter p(cid:229) forebyggelse. Stłttebelłbet var i 1998 p(cid:229) 2 mio. EUR, i 1999 bliver det p(cid:229) mere end 3 mio. EUR. Man skal i den forbindelse huske p(cid:229), at det samlede program for 1999 havde et budget p(cid:229) 14 mio. EUR. I henhold til R(cid:229)dets forordning (E(cid:216)F) nr. 2075/92 af 30. juni 1992 om den f(cid:230)lles markedsordning for r(cid:229)tobak (6) blev der oprettet en f(cid:230)llesskabsfond for forskning i tobaksrygning. Forordningen blev sidst (cid:230)ndret ved forordning (EF) nr. 1636/98 (7). forbindelse med denne fond giver Kommissionen łkonomisk stłtte bl. a. til projekter vedrłrende sundhedsfaren ved tobaksrygning. De projekter, der f(cid:229)r stłtte, drejer sig for de flestes vedkommende om initiativer, der henvender sig til unge. Fonden, der blev finanseret med 1 % af pr(cid:230)mieordningerne til tobaksproducenter, er vokset til det dobbelte siden tobakshłsten 1999. I Med hensyn til reklamer for tobaksprodukter skal det oplyses, at fjernsynsreklamer blev forbudt ved R(cid:229)dets direktiv 89/552/E(cid:216)F af 3. oktober 1989 om samordning af visse love og administrative bestemmelser i fastlagt medlemsstaterne vedrłrende udłvelse af bestemmelser om de łvrige former for reklamer og sponsorering i Europa-Parlamentets og R(cid:229)dets direktiv 98/43/CE af 6. juli 1998 om indbyrdes tiln(cid:230)rmelse af medlemsstaternes love og administrative bestem- melser om reklame for tobaksvarer og sponsorering til fordel for disse (9). tv-radiospredningsvirksomhed (8). Derudover er der KOM(96) 609 endelig udg. KOM(1999) 407 endelig udg. EFT L 95 af 16. 4. 1996. (1) (2) (3) (4) RØseau EuropØen pour la PrØvention du Tabagisme (cid:129) European Network for Smoking Prevention (REPT-ENSP) (cid:129) rue de Pascale, 48 (cid:129) 1040 Bruxelles, Belgien. (5) RØseau EuropØen Jeunes et Tabac (cid:129) European Network on Young People and Tobacco (ENYPAT) (cid:129) National Public Health Institute (KTL), Department of Epidemiology and Health Promotion, Mannerheimintie 166, 00300 Hel- singfors, Finland. EFT L 215 af 30. 7. 1992. EFT L 210 af 28. 7. 1998. EFT L 298 af 17. 10. 1989. EFT L 213 af 30. 7. 1998. (6) (7) (8) (9) (2000/C 203 E/073) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-1832/99 af Alexandros Alavanos (GUE/NGL) til Kommissionen (13. oktober 1999) Om: Seks m(cid:229)neders uds(cid:230)ttelse af indg(cid:229)else af retslige forpligtelser i forbindelse med de operationelle programmer for Attika Ligesom for de łvrige programmer inden for den anden EU-stłtteramme til fordel for Gr(cid:230)kenland har man i forbindelse med det operationelle program for Attika fastsat den 31. december 1999 som sidste frist for indg(cid:229)else af retslige forpligtelser. lyset af de s(cid:230)rlige omst(cid:230)ndigheder, der er opst(cid:229)et efter det łdel(cid:230)ggende jordsk(cid:230)lv i Athen, er der fare for, at auktioner, udbud, licitationer osv. ikke kan finde sted inden for ovenn(cid:230)vnte tidsfrist. Dette vil eventuelt medfłre, at finansieringen g(cid:229)r tabt. I


title: Verordnung (EG) Nr. 2174/1999 der Kommission vom 13. Oktober 1999 zur Festsetzung der Ausfuhrerstattungen auf dem Eiersektor

eurovoc_concepts:
egg
export refund
third country

text: L 266/22 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 14. 10. 1999 VERORDNUNG (EG) Nr. 2174/1999 DER KOMMISSION vom 13. Oktober 1999 zur Festsetzung der Ausfuhrerstattungen auf dem Eiersektor DIE KOMMISSION DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN — gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft, gestützt auf die Verordnung (EWG) Nr. 2771/75 des Rates vom 29. Oktober 1975 über die gemeinsame Marktorganisation für Eier (1), zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 1516/ 96 der Kommission (2), insbesondere auf Artikel 8 Absatz 3, in Erwägung nachstehender Gründe: (1) (2) (3) Gemäß Artikel 8 der Verordnung (EWG) Nr. 2771/75 kann der Unterschied zwischen den Weltmarktpreisen und den Preisen in der Gemeinschaft für die in Artikel 1 Absatz 1 der genannten Verordnung aufgeführten Erzeugnisse durch eine Erstattung bei der Ausfuhr ausge- glichen werden. Die in Drittländern bestehende Marktlage und der bezüg- lich einiger Bestimmungen bestehende Wettbewerb erfordern, daß für bestimmte Erzeugnisse des Eiersektors differenzierte Erstattungen festgesetzt werden. Die Anwendung dieser Modalitäten auf die gegenwärtige Marktsituation bei Eiern führt dazu, die Erstattung auf einen Betrag festzusetzen, der der Gemeinschaft die Teil- nahme am internationalen Handel ermöglicht und dem Charakter der Ausfuhren dieser Erzeugnisse sowie ihrer Bedeutung zum gegenwärtigen Zeitpunkt Rechnung trägt. (4) Die in dieser Verordnung vorgesehenen Maßnahmen entsprechen der Stellungnahme des Verwaltungsaus- schusses für Eier und Geflügel — HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: Artikel 1 Das Verzeichnis der Codes der Erzeugnisse, bei deren Ausfuhr die in Artikel 8 der Verordnung (EWG) Nr. 2771/75 genannte Erstattung gewährt wird, und die Höhe dieser Erstattung werden im Anhang festgesetzt. Artikel 2 Diese Verordnung tritt am 14. Oktober 1999 in Kraft. Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitglied- staat. Brüssel, den 13. Oktober 1999 Für die Kommission Franz FISCHLER Mitglied der Kommission (1) ABl. L 282 vom 1. 11. 1975, S. 49. (2) ABl. L 189 vom 30. 7. 1996, S. 99. 14. 10. 1999 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 266/23 zur Verordnung der Kommission vom 13. Oktober 1999 zur Festsetzung der Ausfuhrerstattungen auf dem Eiersektor ANHANG Erzeugniscode Bestimmung (1) Erstattungsbetrag 0407 00 11 9000 0407 00 19 9000 0407 00 30 9000 0408 11 80 9100 0408 19 81 9100 0408 19 89 9100 0408 91 80 9100 0408 99 80 9100 02 02 03 04 05 01 01 01 01 01 EUR/100 Einheiten 3,30 1,50 EUR/100 kg 16,00 8,00 17,00 58,00 27,00 27,00 43,00 11,00 (1) Folgende Bestimmungen sind vorgesehen: 01 Alle Bestimmungen, mit Ausnahme der Schweiz; 02 alle Bestimmungen, mit Ausnahme der Vereinigten Staaten von Amerika; 03 Kuwait, Bahrein, Oman, Katar, die Vereinigten Arabischen Emirate, Jemen, Hongkong SAR und Rußland; 04 alle Bestimmungen, mit Ausnahme der Schweiz und der unter 03 und 05 genannten Bestimmungen; 05 Südkorea, Japan, Malaysia, Thailand, Taiwan, die Philippinen und Ägypten. N. B. Die die Erzeugnisse betreffenden Codes sowie die Verweisungen und Fußnoten sind durch die geänderte Verordnung (EWG) Nr. 3846/87 der Kommission bestimmt


title: Verslag van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad over de stand van de tenuitvoerlegging van de rundvleesetiketteringsregelingen in de verschillende lidstaten op grond van artikel 19, lid 3, van Verordening (EG) nr. 820/97 van de Raad

eurovoc_concepts:
beef
cattle
health control
labelling
report

formats: html pdf

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 13. 10. 1999 COM(1999) 486 definitief VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD over de stand van de tenuitvoerlegging van de rundvleesetiketteringsregelingen in de verschillende lidstaten op grond van artikel 19, lid 3, van Verordening (EG) nr. 820/97 van de Raad (door de Commissie ingediend) VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD over de stand van de tenuitvoerlegging van de rundvleesetiketteringsregelingen in de verschillende lidstaten op grond van artikel 19, lid 3, van Verordening (EG) nr. 820/97 van de Raad 1. Inleiding. 3 2. Het functioneren van de etiketteringsregelingen. 3 3. Beheer van de nationale etiketteringsregelingen. 4 3. 1. Beheersstructuur. 4 3. 2. Indienings- en goedkeuringsprocedure voor productspecificaties. 4 3. 3. Controleprocedures en de gevolgen daarvan. 5 4. Beheer van de etikettering van rundvlees uit andere lidstaten en derde landen. 6 4. 1. Wederzijdse erkenning door de lidstaten. 6 4. 2. Etikettering van rundvlees uit derde landen. 6 5. Impact van de wetgeving inzake etikettering van rundvlees. 7 6. Evaluatie van de toekomstige koers van het rundvleesetiketteringsbeleid. 8 6. 1. Juridische aspecten. 8 6. 2. Stand van zaken met betrekking tot het dossier inzake rundvleesetikettering. 8 6. 3. Voorstellen van de Commissie. 9 6. 3. 1. Voorstel 1: Algemene voorschriften voor een verplichte regeling vaststellen met invoering van verplichte vermeldingen in twee etappes. 10 6. 3. 2. Voorstel 2: De inwerkingtreding van de verplichte regeling met één jaar uitstellen11 2 1. INLEIDING Overeenkomstig artikel 19, lid 3, van Verordening (EG) nr. 820/97 van de Raad moesten de lidstaten de Commissie uiterlijk op 1 mei 1999 individuele verslagen doen toekomen over de tenuitvoerlegging van de rundvleesetiketteringsregeling op hun grondgebied. Aangezien de Commissie op haar beurt vóór 1 januari 2000 (termijn die de Raad zichzelf heeft opgelegd voor verplichte rundvleesetiketteringsregeling) een verslag ter zake, vergezeld van voorstellen, moet indienen bij de Raad, heeft dit verslag een drieledig doel: voorschriften vaststellen algemene voor van een het – – – nagaan in hoeverre de rundvleesetikettering in de EU wordt toegepast, de impact van de wetgeving op de Europese rundvleessector en de handelaren evalueren, aangeven hoe de Commissie de ontwikkeling van het beleid ziet, aan de hand van nieuwe voorstellen die gebaseerd zijn op de tot dusver opgedane ervaring en een inschatting van de technische en economische mogelijkheden in de rundvleessector op korte en middellange termijn. Het verslag zou technisch en politiek gezien echter niet volledig zijn indien geen melding werd gemaakt van de in de periode sinds de goedkeuring van de verordening, op 21 april 1997, aanhangig gemaakte rechtsvorderingen inzake de rechtsgrond. Samengevat heeft de Commissie, na de goedkeuring door de Raad van Verordening (EG) nr. 820/97, waarvoor artikel 43 van het Verdrag van Maastricht als rechtsgrond heeft gediend, de Raad voor het Hof van Justitie gedaagd omdat de verordening volledig op artikel 100A had moeten zijn gebaseerd (i. e. medebeslissingsprocedure). Volgens de Commissie is namelijk na de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam artikel 152 daarvan de geëigende ter bescherming van de in de eerste plaats om een maatregel rechtsgrond, omdat het volksgezondheid gaat. Opgemerkt zij evenwel dat het Hof op het moment dat dit verslag is opgesteld, nog geen uitspraak heeft gedaan in zaak C-269/97. 2. HET FUNCTIONEREN VAN DE ETIKETTERINGSREGELINGEN De huidige etiketteringsregeling is gebaseerd op het principe dat, wanneer een handelaar of een vereniging op een etiket informatie wenst te verstrekken over "de oorsprong of bepaalde kenmerken of productieomstandigheden van het geëtiketteerde vlees of van het dier waarvan het vlees afkomstig is", dit overeenkomstig Verordening (EG) nr. 820/97 dient te gebeuren. Deze vrijwillige etiketteringsregeling is sinds 1 juli 1997, de datum waarop de verordening in werking is getreden, in alle lidstaten van toepassing. Krachtens artikel 19, lid 4, van die zelfde verordening mogen "lidstaten waar een voldoende ontwikkeld identificatie- en registratiesysteem voor runderen bestaat, [. ] evenwel [. ] een verplichte etiketteringsregeling invoeren voor rundvlees van dieren die op hun grondgebied geboren, gehouden en geslacht zijn". Voorts mogen zij ook bepalen welke elementen verplicht moeten worden vermeld. 3 Tot dusver hebben drie lidstaten gebruik gemaakt van deze bepaling en hun productspecificatie ter goedkeuring bij de Commissie ingediend. Op 13 oktober 1998 zijn de door Frankrijk en België ingediende verplichte regelingen goedgekeurd bij Beschikking C (1998) 3050. De Finse regeling is op 14 december 1998 [Beschikking van de Commissie C (1998) 4040] goedgekeurd. De drie regelingen hebben vooral betrekking op de oorsprong van de producten. De Franse regeling voorziet ook in verplichte vermelding van de diercategorie (bij voorbeeld jonge stier, os, koe, vaars, stier) en de rasspecialisatie (bij voorbeeld vleesras of melkras). In de Belgische regeling wordt per afzetfase (bij voorbeeld slachthuis, groothandelaar en kleinhandelaar) aangegeven welke informatie verplicht is. De regeling voorziet ook in verplichte vermelding van de identificatie van individuele dieren of van partijen, de identiteit van de bevoegde dienst en de datum van de slacht. De Finse regeling voorziet alleen in de vermelding "Fins rundvlees", hoewel andere vermeldingen als bedoeld in Verordening (EG) nr. 820/97 zijn toegestaan. 3. BEHEER VAN DE NATIONALE ETIKETTERINGSREGELINGEN 3. 1. Beheersstructuur De bevoegde autoriteiten en de controleautoriteiten die door de verschillende lidstaten zijn aangewezen voor de tenuitvoerlegging van Verordening (EG) nr. 820/97 staan vermeld in tabel 1. 3. 2. Indienings- en goedkeuringsprocedure voor productspecificaties Uit de van de lidstaten ontvangen verslagen blijkt dat de aangewezen bevoegde autoriteiten de afgelopen twee jaar waardevolle ervaring hebben opgedaan op het gebied van het beheer en de beoordeling van de specificaties die handelaren bij hen indienen met het oog op voorafgaande goedkeuring van hun rundvleesetiket. De bevoegde autoriteiten hebben sommige van hun administratieve diensten belast met rundvleesetiketteringsaangelegenheden of in het kader van hun nationale wetgeving specifieke interdienstencomités aangewezen. Alle lidstaten hebben degelijke administratieve procedures uitgewerkt voor de behandeling van dergelijke goedkeuringsaanvragen en het grote aantal ontvangen dossiers weerspiegelt de uiteenlopende manieren waarop de administratie van de lidstaat de etiketteringsregeling aan de rundvleessector heeft voorgesteld en waarop de sector heeft gereageerd. Onaanvaardbare lacunes of fouten worden doorgaans aan de handelaar gemeld, met de aan te brengen correcties. De handelaar wordt hierbij de keuze gelaten de aanvraag in te trekken of de nodige correcties aan te brengen. Er zijn dan ook relatief weinig aanvragen volledig afgewezen. In België, Frankrijk, Luxemburg en Oostenrijk zijn alleen enkele collectieve aanvragen voor een groot aantal individuele handelaren tegelijk behandeld. Duitsland, Finland en het Verenigd Koninkrijk daarentegen hebben veel aanvragen ontvangen (meer dan 200), wat duidt op een grotere diversiteit van de belangen in de rundvleessector en een meer geïndividualiseerde behandeling van de verschillende dossiers. De meeste lidstaten hebben minder dan 100 aanvragen ontvangen. Het aantal ontvangen aanvragen in de verschillende lidstaten staat vermeld in tabel 1. De vermeldingen die handelaren vrijwillig ter goedkeuring hebben ingediend, betreffen vooral diverse aspecten van de kwaliteit, het ras en de voedermethode, o. m. biologische productie. In tabel 2 zijn de meest frequente vermeldingen opgenomen. 4 Het is aan de lidstaten om te bepalen welke vermeldingen aanvaardbaar zijn. De bevoegde autoriteiten hebben moeten uitmaken of een vermelding aanvaardbaar is uit hoofde van Verordening (EG) nr. 820/97, of het gaat om een vermelding als bedoeld in de in artikel 12 genoemde verordeningen en richtlijnen en of ze misleidend of onvoldoende duidelijk is. Dit was geen gemakkelijke opgave, en een aantal lidstaten gaf te kennen dat definities op Europees niveau zeer nuttig zouden zijn. Met betrekking tot de reikwijdte van de etikettering melden de meeste lidstaten dat hun etiketteringssystemen een groot deel van de keten producent-eindconsument bestrijken en zijn ze tevreden over de hoeveelheid informatie die het verkooppunt bereikt. Tot slot wijzen de lidstaten op de problemen met kleine verkooppunten. Ze zijn zich bewust van de extra administratie en de hoge kosten die voor deze handelaren aan de regeling verbonden zijn, met name wat de controles betreft. De meeste lidstaten verzoeken om een vereenvoudiging van de procedures op dit gebied. 3. 3. Controleprocedures en de gevolgen daarvan Het merendeel van de lidstaten die een vrijwillige etiketteringsregeling toepassen, accepteert specificaties met zelfregulering alleen als controles van buitenaf worden verricht door onafhankelijke diensten. De procedures voor de erkenning van de onafhankelijke controlediensten hebben geen problemen opgeleverd. Tot dusver is slechts een gering aantal diensten erkend, maar de meeste diensten die nu reeds betrokken zijn bij de controle op de rundvleesetikettering zullen eind dit jaar wellicht voldoen aan norm EN/45011. In de lidstaten die een vrijwillige etiketteringsregeling toepassen, hebben alleen de bevoegde autoriteit in Denemarken en een autonome gemeenschap in Spanje de verantwoordelijkheid voor controles op zich genomen. In de drie lidstaten die verplichte regelingen toepassen worden de controles uitgevoerd of gecoördineerd door de bevoegde autoriteit omdat controles in die landen deel uitmaken van de wettelijke verplichtingen voor de afzet van rundvlees. Wat betreft de toepassing in het algemeen van de normen op het gebied van de rundvleesetikettering kunnen drie controleniveaus worden onderscheiden waarop in de verschillende lidstaten uiteenlopende sancties worden toegepast, variërend van boetes, over het intrekken van etiketten tot het uit de markt nemen van producten. Op het eerste niveau controleren de bevoegde autoriteiten de werkzaamheden van de onafhankelijke diensten en kunnen zware boetes worden opgelegd wanneer bij voorbeeld wordt geconstateerd dat een specificatie niet correct wordt toegepast. Voorts kunnen via de verslagen van de onafhankelijke diensten etiketteringsfouten worden vastgesteld, maar in het kader van het beginsel van "zelfregulering" gelden hier minder zware sancties. Ten slotte hebben alle bevoegde autoriteiten, zowel in het geval van vrijwillige als van verplichte etikettering, de autoriteiten op het gebied van voedsel- en gezondheidsnormen op hun grondgebied gemachtigd om door middel van controles ter plaatse na te gaan of de etikettering in het verkooppunt correct en overeenkomstig Verordening (EG) nr. 820/97 gebeurt. Wat het economische aspect betreft, vinden de lidstaten, terwijl Verordening (EG) nr. 820/97 toch ten uitvoer is gelegd in een periode waarin de normen met het oog op de traceerbaarheid in de rundvleessector constant werden verbeterd, met name dank zij het toenemende gebruik van de informatica, de controle-eisen (en dus de kosten) te hoog. Er wordt inderdaad van uitgegaan dat de controle-eisen kleine handelaren en slagers ontmoedigen deel te nemen aan 5 de rundvleesetikettering en een ernstige belemmering voor de toekomst van het beleid vormen. Doordat het merendeel van de reeds goedgekeurde etiketteringsspecificaties pas sinds korte tijd wordt toegepast, hebben de meeste lidstaten slechts een handvol overtredingen gemeld, met uitzondering van Frankrijk, waar de verplichte regeling op grote schaal gecontroleerd is. 4. BEHEER VAN DE ETIKETTERING VAN RUNDVLEES UIT ANDERE LIDSTATEN EN DERDE LANDEN 4. 1. Wederzijdse erkenning door de lidstaten De lidstaten melden dat relatief weinig specificaties zijn uitgewisseld met het oog op wederzijdse erkenning als bedoeld in artikel 14 van de verordening. Hiervoor zijn er twee belangrijke redenen. In de eerste plaats hebben slechts weinig vrijwillige specificaties betrekking op de productie en/of verkoop van rundvlees in twee of meer lidstaten. In de tweede plaats worden de specificaties in geval van grensoverschrijdende etikettering rechtstreeks door de bevoegde autoriteiten beheerd en bewijst de handelaar aan de hand van een officieel certificaat dat hij de toestemming heeft om in zijn land op een bepaalde manier te etiketteren. Het enige probleem dat aan het licht is gekomen, was dat de door de lidstaten goedgekeurde vermeldingen soms niet voldoende nauwkeurig zijn. Wanneer de formulering van de etiketten ook maar in de geringste mate afwijkt van de goedgekeurde specificatie, is het voor de bevoegde autoriteit van het importerende land moeilijk om het etiket te aanvaarden. Uit het geringe aantal dossiers waarvoor goedkeuring door wederzijdse erkenning vereist was, blijkt dat de in artikel 14, lid 3, vastgestelde vereenvoudigde procedure geen problemen heeft opgeleverd. De lidstaten zijn zich er wel van bewust dat de overgang naar een verplichte regeling de werkbelasting in verband met wederzijdse erkenning aanzienlijk zou doen toenemen en invoering van vereenvoudigde procedures zou vereisen. 4. 2. Etikettering van rundvlees uit derde landen Overeenkomstig artikel 15 van Verordening (EG) nr. 820/97 heeft de Commissie van de volgende 12 derde landen een aanmelding van etikettering ontvangen en goedgekeurd: Argentinië, Australië, Botswana, Brazilië, Canada, Namibië, Nieuw Zeeland, Paraguay, Swaziland, Uruguay, VS en Zimbabwe. Tabel 3 bevat een overzicht van de aanmeldingen van deze derde landen. De lidstaten melden in hun verslagen weinig problemen met betrekking tot de etiketten van lidstaten wijst er evenwel op dat de vermeldingen in de derde landen. Een aantal aanmeldingen nauwkeuriger zouden kunnen zijn: soms ontstaan praktische problemen wanneer ingevoerd rundvlees niet op exact dezelfde wijze is geëtiketteerd als door de Commissie is goedgekeurd. In geval van twijfel moeten de bevoegde autoriteiten een etikettering die tot verstoringen van de handel kan leiden, weigeren totdat de handelaar in het exporterende land zijn etiketten aanpast of zijn nationale autoriteiten verzoekt om een wijziging van de aanmelding van dat derde land. 6 5. IMPACT VAN DE WETGEVING INZAKE ETIKETTERING VAN RUNDVLEES De lidstaten is verzocht hun standpunt mede te delen over de impact die Verordening (EG) nr. 820/97 sinds de invoering ervan midden 1997 heeft gehad op hun rundvleessector. De belangrijkste opmerkingen die uit de verslagen naar voren komen, zijn hieronder samengevat. Heeft het beleid zijn doel bereikt? • Alleen Denemarken, Frankrijk en Italië stellen onvoorwaardelijk dat de wetgeving heeft bijgedragen tot het herstel van het vertrouwen van de consument en/of een toename van het rundvleesverbruik, terwijl Spanje en Oostenrijk het beleid positief evalueren, maar Spanje vindt dat het nog een tijd zal duren voordat het positieve effect van het beleid duidelijk zal blijken en Oostenrijk wijst erop dat sommige Oostenrijkse handelaren die vroeger in het kader van nationale voorschriften etiketteerden door Verordening (EG) nr. 820/97 onverwachts en in strijd met wat de bedoeling was, zijn ontmoedigd vanwege de extra kosten en de extra administratie die de Europese regeling met zich brengt. • De overige lidstaten vinden de impact van de wetgeving onbeduidend of zeggen expliciet dat er geen aanwijzing is voor enig positief resultaat (cf. standpunten van Ierland, Nederland en het Verenigd Koninkrijk). Bijgevolg zijn ook de opmerkingen van de lidstaten over de reactie van de consument gemengd: • Duitsland, Frankrijk, Luxemburg, Oostenrijk en Finland vinden dat hun consumenten goed rundvleesetikettering, hoewel het worden voorgelicht en staan positief enthousiasme van Duitsland sinds eind 1998 enigszins bekoeld is. tegenover • Andere lidstaten melden dat hun consumenten, ook als ze goed voorgelicht worden, hun rundvleesconsumptiepatroon niet opmerkelijk veranderd hebben. Italië vindt bij voorbeeld dat aan het Europese initiatief voor rundvleesetikettering meer bekendheid moet worden gegeven, wil het een echte impact hebben. Op de vraag van de Commissie of het neveneffecten heeft gehad, is een aantal opmerkelijke antwoorden gegeven: rundvleesetiketteringsbeleid onverwachte • Ierland, Nederland en het Verenigd Koninkrijk vinden dat etikettering met het oog op de vermelding van de herkomst het ongewenste effect heeft dat "hernationalisering" van de rundvleesmarkt in de EU in de hand wordt gewerkt. • Denemarken, Frankrijk, Oostenrijk en het Verenigd Koninkrijk zeggen dat de toename van het aantal administratieve en controleprocedures als gevolg van de rundvleesetikettering ertoe heeft geleid dat handelaren minder vrij met elkaar handel drijven en het beheer van de vleesvoorziening moeilijker en bureaucratischer heeft gemaakt. • Finland meldt dat enige verwarring is ontstaan bij de consument omdat rundvlees uit Finland verplicht wordt geëtiketteerd, in Finland wordt binnengebracht niet noodzakelijk overeenkomstig de voorschriften van Verordening (EG) nr. 820/97 wordt geëtiketteerd. rundvlees dat terwijl • Het Verenigd Koninkrijk geeft toe dat Verordening (EG) nr. 820/97 het algemene etiketteringsniveau voor rundvlees heeft verbeterd, maar vreest dat de investering van de 7 handelaren en de controlediensten die bij deze commerciële activiteit betrokken zijn een aantal legitieme verwachtingen heeft gewekt die bepalend zouden kunnen zijn voor de toekomstige ontwikkeling van het beleid. De scherpste kritiek van de lidstaten betreft de hoge kosten die verbonden zijn aan de huidige etiketteringswetgeving en de zware administratieve belasting voor zowel de overheids- als de particuliere sector. Ze geven evenwel toe dat ze over weinig criteria of onafhankelijke marktonderzoeken beschikken om te beoordelen of het beleid kosteneffectief is geweest. 6. EVALUATIE RUNDVLEESETIKETTERINGSBELEID VAN DE TOEKOMSTIGE KOERS VAN HET De Commissie houdt weliswaar rekening met de door de lidstaten gemaakte opmerkingen, doch moet haar standpunt over de toekomstige rundvleesetikettering ook baseren op een evaluatie van de juridische achtergrond van Verordening (EG) nr. 820/97 en de technische stand van zaken wat de identificatie van runderen in de EU betreft. Deze twee elementen blijken inderdaad voor het toekomstige beleid zo belangrijk te zijn dat ze bepalend zijn geweest voor de mogelijkheden waarover de Commissie beschikt wanneer ze voorstellen formuleert. 6. 1. Juridische aspecten In de huidige versie van artikel 19 van Verordening (EG) nr. 820/97 staat dat: – – de vrijwillige etiketteringsregeling, die momenteel in de meeste lidstaten wordt toegepast, eind 1999 automatisch zal vervallen, de Raad met gekwalificeerde meerderheid van stemmen algemene voorschriften voor een verplichte regeling vaststelt. De Commissie heeft de Raad echter voor het Europese Hof van Justitie gedaagd nadat Verordening (EG) nr. 820/97 met het voormalige artikel 43 als rechtsgrond was aangenomen. In deze zaak (C-269/97) in de Commissievoorstellen, overeenkomstig het ter zake door de Commissie voor het Hof verdedigde standpunt, artikel 152 van het nieuwe Verdrag als rechtsgrond genomen, omdat dit artikel alle maatregelen bestrijkt die de bescherming van de volksgezondheid als hoofddoel hebben, en het Europees Parlement via de medebeslissingsprocedure van artikel 251 van het Verdrag nauw bij de besluitvorming betrekt. is nog geen uitspraak gedaan. Bijgevolg wordt Daarom stelt de Commissie voor Verordening (EG) nr. 820/97 in te trekken en te vervangen door een op artikel 152 van het Verdrag gebaseerde verordening die algemene voorschriften voor de verplichte etiketteringsregeling voor rundvlees omvat. 6. 2. Stand van zaken met betrekking tot het dossier inzake rundvleesetikettering Om de huidige en toekomstige situatie met betrekking tot de etikettering van rundvlees, met name wat betreft de traceerbaarheid, te evalueren, moet worden nagegaan in hoeverre titel I van Verordening (EG) nr. 820/97 (Identificatie en registratie van runderen) in de EU ten uitvoer is gelegd. 8 Uit de door de lidstaten verstrekte gegevens en uit onderzoeken van de Commissie blijkt dat de lidstaten duidelijk vooruitgang hebben geboekt1 sinds de delen van Richtlijn EG/92/102 met betrekking tot runderen zijn vervangen door Verordening (EG) nr. 820/97 (in 1997). Wel is een aantal tekortkomingen bij de toepassing ervan met het oog op rundvleesetikettering vastgesteld, die als volgt kunnen worden samengevat: – – – – – paspoorten met alle relevante gegevens over de oorsprong, die worden gebruikt voor dieren binnen een lidstaat of voor dieren waarvoor een intracommunautaire handelstransactie plaatsvindt, gelden in de meeste lidstaten slechts voor dieren die zijn geboren na 1 januari 1998, de lidstaten nemen niet noodzakelijk alle over deze dieren ontvangen gegevens over wanneer zij een nieuw paspoort afgeven. In het beste geval, maar zeker niet altijd, wordt op het nieuwe paspoort het nummer overgenomen van het bedrijf waar het dier het laatst is gehouden, voorts kan het feit dat er geen standaardformaat voor paspoorten bestaat, en evenmin een voor de hele EU geldende code voor de identificatie van bedrijven, aanleiding geven tot praktische problemen wat betreft de overdracht van alle gegevens betreffende een dier naar de ontvangende lidstaat, in zowat 8 lidstaten zijn gegevensbestanden volledig of bijna volledig operationeel, maar alleen in België, Luxemburg en Nederland kunnen gegevens elektronisch worden uitgewisseld, in de overige lidstaten zullen de gegevensbestanden eind 1999 min of meer operationeel zijn, vóór die datum zullen ze geen volledige oorsprongsgegevens bevatten. De Commissie concludeert derhalve dat de meeste lidstaten: – – – door een gebrek aan informatie of een gebrek aan toegang tot de informatie op 1. 1. 2000 nog niet voor alle geslachte dieren zullen kunnen bepalen waar ze geboren zijn en waar ze zijn gehouden, niet kunnen voldoen aan artikel 19 van Verordening (EG) nr. 820/97, op grond waarvan op 31. 12. 1999 automatisch een verplichte rundvleesetiketteringsregeling op basis van de oorsprong wordt ingesteld, doordat ze niet in staat zijn de verplichte etikettering doeltreffend uit te voeren, een onbevredigende situatie zouden doen ontstaan met verwarring, onrechtvaardige toestanden en onzekerheid voor de gehele Europese rundvleessector, van producent tot consument. 6. 3. Voorstellen van de Commissie In het licht van deze belangrijke juridische en technische aspecten is de Commissie van oordeel dat de beste oplossing in dit stadium erin bestaat twee voorstellen te doen waarover 1 Aangezien in de lidstaten nog volop wordt gewerkt aan de tenuitvoerlegging van deze wetgeving kan het zijn dat de in dit verslag beschreven situatie (juni 1999) niet meer beantwoordt aan de realiteit. 9 de Raad en het Parlement zich in het kader van de medebeslissingsprocedure moeten uitspreken: 6. 3. 1. Voorstel 1: Algemene voorschriften voor een verplichte regeling vaststellen, met invoering van de verplichte vermeldingen in twee etappes Er wordt voorgesteld als volgt te werk te gaan: – – – De bruikbare delen van Verordening (EG) nr. 820/97 (i. e. de titel "identificatie en registratie van runderen" en delen van de titel "etikettering van rundvlees") overnemen in een nieuwe tekst. Er wordt slechts een kleine wijziging van de huidige tekst van titel I (identificatie en registratie van runderen) van Verordening (EG) nr. 820/97 voorgesteld: een verlenging van de in artikel 4, lid 7, bedoelde termijn voor de indiening van een verslag over elektronische identificatie bij de Raad met 1 jaar (i. e. tot 31. 12. 2001), omdat vertraging is opgelopen bij het op gang brengen van het project IDEA van de Commissie, een proefproject inzake elektronische identificatie van 1 miljoen dieren in 6 lidstaten, waarvan de laatste resultaten eind 2001 worden verwacht. deze tekst opnemen in een voorstel voor een nieuwe verordening (met artikel 152 als rechtsgrond). realistische algemene voorschriften voor de verplichte etiketteringsregeling toevoegen op zodanige wijze dat de identificatie van runderen en de etikettering van rundvlees nog steeds onder dezelfde verordening vallen. De reden hiervoor is dat etikettering zo afhankelijk is van traceerbaarheid aan de hand van een betrouwbare identificatieregeling dat beide elementen praktisch onscheidbaar zijn. Deze aanpak heeft het voordeel dat hij niets zou afdoen aan de dank zij het huidige rundvleesetiketteringsbeleid ontstane dynamiek, noch aan de legitieme verwachtingen van verbruikers en handelaren die hebben geïnvesteerd in etikettering in de rundvleessector, aangezien wordt overgestapt op een verplichte regeling. De Commissie is van oordeel dat de verplichte vermeldingen in een eerste fase toegespitst zouden moeten worden op de op de plaats van slachting voor alle dieren beschikbare betrouwbare gegevens (bij voorbeeld datum en plaats van slachting, diersoort). De andere verplichte vermeldingen met betrekking tot de oorsprong, die om technische redenen niet van bij het begin kunnen worden ingevoerd, zullen volgens het voorstel vanaf 1. 1. 2003. De vrijwillige regelingen voor alle andere vermeldingen dan de oorsprong (bij voorbeeld ras, voedermethode, enz. ) zouden moeten worden gehandhaafd, maar met een vereenvoudigde administratieve regeling voor de goedkeuring. Aangezien overeenkomstig Verordening (EG) nr. 820/97 over de verplichte regeling uiterlijk op 31. 12. 1999 een besluit moet worden genomen en de Raad en het Parlement te weinig tijd hebben om het voorstel te bespreken, stelt de Commissie voor om vóór eind dit jaar een tweede voorstel aan te nemen. 10 6. 3. 2. Voorstel 2: Tijdelijke verlenging van de huidige etiketteringsvoorschriften Dit voorstel omvat een wijziging van Verordening (EG) nr. 820/97 waarbij de huidige etiketteringsvoorschriften worden verlengd totdat voorstel 1 inzake voorschriften voor een verplichte regeling wordt goedgekeurd. Het voorstel moet snel worden aangenomen, om te voorkomen dat de huidige etiketteringsregeling automatisch wordt vervangen door een verplichte regeling zonder dat algemene richtsnoeren voorhanden zijn. Indien de Raad en het Parlement echter niet tot een besluit komen vóór 31. 12. 1999, behoudt de Commissie zich de mogelijkheid voor om een urgent voorstel bij de Raad in te dienen dat vóór eind 1999 moet worden aangenomen op basis van het bestaande artikel 19 van Verordening (EG) nr. 820/97 (d. w. z. een besluit dat met gekwalificeerde meerderheid door de Raad wordt goedgekeurd op voorstel van de Commissie, en dat bedoeld is om het juridisch vacuüm te voorkomen dat door het automatisch verstrijken van de vrijwillige regeling zou ontstaan). 11 Tabel 1 VERSLAG OVER DE RUNDVLEESETIKETTERING Bevoegde autoriteiten, controlediensten en aantal aanvragen Lidstaat Bevoegde autoriteit Controledienst Belgique/ België InterprofessioneleVereniging voorhetBelgischvlees(IVB) Officiële controledienstenvan diverseministeries Aantal aanvragen 61 Danmark DanishVeterinaryandFood Plaatselijkeautoriteiten 83 Administration(VFD) Bundesansaltfür Landwirtschaftund Ernährung(BLE) DirectorateGeneralof AnimalProduction(DGAP)of theMinistryofAgriculture MinisteriodeAgricultura, PescayAlimentación (MAPA) Ministèredel'Agricultureet delaPêche,Direction Généraledel'Alimentation Ministèredel'Economie,des Financesetdel'Industrie, DirectionGénéraledela Concurrence,dela Consommationetdela RépressiondesFraudes Bevoegdeautoriteiten vandedeelstaten 239 PrefectureDirectorates ofAgriculture geen Bevoegdeautoriteiten vandeComunidades Autónomas(autonome gemeenschappen) Overheid(DGAL, DCCCRF) 43 4(plus25 vrijwillige specifi- caties) MeatTradeDivision,Ministry ofAgricultureandFood OfficeoftheDirectorof ConsumerAffairs Deutsch- land Ellas España France Ireland Italia MinisteroperlePolitiche agricole,Direzionegenerale dellePoliticheAgricoleed Agroindustriali Luxem- bourg Ministèredel'Agriculture,de laViticultureetdu Développementrural 72 10 2 ServizioSanitario Nazionale(Nationale gezondheidsdienst,in samenwerkingmetde regionaleenautonome provinciebesturen) l'Administrationdes ServicesVétérinaires etl'Administrationdes ServicesTechniques 12 Nederland ProductschapVeeenVlees (PVV) Österreich AgrarmarktAustria(AMA) Portugal MinistériodoAgricultura,do DesenvolvimentoRurale dasPescas,Gabinetede PlaneamentoePolíticaAgro- Alimentar Suomi/ Finland MinistryofAgricultureand Forestry Sverige NationalOfficeforFood United Kingdom MinistryofAgriculture, FisheriesandFood(MAFF), ScottishOfficeAgriculture, EnvironmentandFisheries Department(SOAFED), WelshOfficeAgriculture Department(WOAD), DepartmentofAgriculturefor NorthernIreland(DANI) Ministerievan Volksgezondheid, WelzijnenSport (VWS),Inspectie Gezondheidsbescherm ing(IGB) Direcção-Geral Veterinária(DGV), Direcção-Geralde Fiscalizaçãoe ControlodaQualidade Alimentar(DGFCQA) NationalVeterinary andFoodResearch Institute(EELA) VeterinaryInspection Service Municipaltrading standardsand EnvironmentalHealth Authorities 80 3 0 2740 11 1841 13 Tabel 2 VERSLAG OVER DE RUNDVLEESETIKETTERING Aard van de vermeldingen LIDSTAAT AARD VAN DE VERMELDINGEN (ANDERE DAN DE OORSPRONG) ANDERE ASPECTEN Identificatienummer en geslacht van het dier Houderijmethode of gegevens over de voedering Gegevens over de slacht (datum, rijping) Product- kwaliteit Welzijn Ras Andere Belgique/ België Danmark Deutsch- land Ellas España France Ireland Heeftgeen gegevensverstrekt Heeftgeen gegevensverstrekt Pastgeen etiketteringsrege- lingtoe 4 2 Geen 25 Alleenop promotiemateriaal Ja 5 Italia Heeftgeen gegevensverstrekt 1 - 3 Ja 18 14 11 4 17 Geen - - - - Geen Geen 1 Geen Geen Ja Ja Geen 21 Niet specifiek 12 Garantie vanhet bedrijf(9) Luxem- bourg Volledigetraceerbaarheiddankzijverplichte regeling Nederland Enkele Biologisch(1);in groepsverband gehouden(2);Europees kwaliteitsrundvleesof kwaliteitskalfsvlees(9) Datumoveral vermeld Enkele, meestal kwaliteits- rundvlees en kwaliteits- kalfsvlees Enkele Enkele Categorie, leeftijd Österreich Heeftgeen gegevensverstrekt Portugal Suomi/ Finland Sverige United Kingdom Pastgeen etiketterings- regelingtoe Heeftgeen gegevensverstrekt Plaats/bedrijf(73) - - - - - Ja–biologischeproductie Geen Geen Geen Ja Geen Voeder(71); productiesysteem(55) 292 3 5 68 Garantie vanhet bedrijf (45) 15 Tabel 3 VERSLAG OVER DE RUNDVLEESETIKETTTERING Derde landen, bevoegde autoriteiten en vermeldingen Derde land Bevoegde autoriteit Vermeldingen in de aanmelding Datum van goedkeuring Argentina ServiceNationalde SantéetdeQualité Agro-alimentaire (SENASA) Logo,naamvanhet product,categorie, oorsprong:"Argentina", datumenplaatsvan slachting Australia AustralianQuarantine andInspectionService (AQIS)andState authorities Oorsprong:"Productof Australia"(enandere formuleringen), cijfers/leeftijdengeslacht Botswana Botswanadepartmentof AnimalHealthand Production Brazil Canada Namibia New Zealand AnimalHealthandPlant InspectionSecretariat (SDA),Ministryof AgricultureandSupply CanadianFood InspectionAgency (CFIA) DirectorateofVeterinary Services,Ministryof Agriculture,Waterand RuralDevelopment NewZealandMinistryof AgricultureandForestry, RegulatoryAuthority (MAFRA) 20 mei 1998 27 mei 1998 29 april 1998 29 juni 1998 Oorsprong:"Productof Botswana",halal,datumvan slachting,categorie, productiedatum Oorsprongenlogo "Brazilianbeef",soort product,productiedatum Oorsprong:"Productof Canada",soortproduct, naamslachthuis, productiedatum 27 november 1998 Oorsprong:"Namibia",halal, naamenproductiedatum 27 mei 1998 31 maart 1998 Oorsprong:"ProductofNew Zealand",diverse beschrijvingenvande kwaliteit,de voedermethode,hetras,het referentienummervanhet product(systeemvoor kwaliteitsgarantie) 16 Paraguay MinistryofLivestock, AgricultureandFisheries (MGAP),General DivisionofLivestock Services Swaziland Uruguay USA Zimbabwe Departmentof VeterinaryServices, MinistryofAgriculture andCo-operatives MinsitryofLivestock, AgricultureandFisheries (MGAP),General DivisionofLivestock Services UnitedStates Departmentof Agriculture(USDA), FoodSafetyand InspectionService (FSIS) Departmentof VeterinaryServices, MinistryofLandsand Agriculture 29 juni 1998 29 juni 1998 25 mei 1998 25 juni 1998 29 juni 1998 Oorsprong:"Themeat proceedsfromcattleborn, raisedandslaughteredin Paraguay"(Hetvleesis afkomstigvaninParaguay geboren,opgefokten geslachtvee),naamvan slachthuisendatumvan slachting Oorsprong:"Swaziland", soortproduct,plaatsen datumvanproductie,halal Oorsprong:"Uruguay", naamvanhetproduct, plaatsendatumvan slachting Negenvermeldingen betreffendeUSDA-enUS- kwaliteitenenerkenningen, identificatienummervoorde uitvoer,productiedatum Oorsprong:"Productof Zimbabwe",soortproduct, nummervandepartijdieren vaneenbepaaldbedrijf, nummervandeinrichting, verpakkingsdatum 17


title: PERGUNTA ESCRITA E-1849/99 apresentada por Karl von Wogau (PPE-DE) à Comissão. Publicidade enganosa na União Europeia.

eurovoc_concepts:
advertising malpractice
elderly person
judicial cooperation
legal basis

text: C 203 E/66 Jornal Oficial das Comunidades Europeias PT 18. 7. 2000 (2000/C 203 E/080) PERGUNTA ESCRITA P-1848/99 apresentada por Carlos Carnero GonzÆlez (PSE) (cid:224) Comissªo Objecto: Deten(cid:231)ªo de opositores ao Governo da GuinØ Equatorial (11 de Outubro de 1999) Em 9 de Setembro de 1999, PlÆcido Mic(cid:243), Presidente do Partido ConvergŒncia para a Democracia Social (CPS, membro da Internacional Socialista) e deputado «eleito» nas elei(cid:231)ıes gerais de 7 de Mar(cid:231)o deste ano (cid:129) cargo a que renunciou em sinal de protesto pela total ausŒncia de condi(cid:231)ıes democrÆticas em que se desenrolaram as elei(cid:231)ıes (cid:129), foi detido de uma forma arbitrÆria pelas autoridades da GuinØ Equatorial, permanecendo na prisªo durante quase uma semana. Este Ø mais um exemplo, embora particularmente grave, do incumprimento das promessas de democratiza(cid:231)ªo formuladas pelo Governo de Malabo perante a Comunidade Internacional e, nomeadamente, perante o Presidente da Comissªo Europeia. Que medidas tenciona a Comissªo adoptar para condenar este facto e que medidas tenciona p(cid:244)r em prÆtica no sentido de solicitar ao Presidente Teodoro Obiang o pleno respeito dos direitos humanos e o urgente estabelecimento da democracia no seu pa(cid:237)s signatÆrio da Conven(cid:231)ªo de LomØ? Resposta dada por Poul Nielson em nome da Comissªo (12 de Novembro de 1999) A Comissªo estÆ consciente das dificuldades associadas ao processo de democratiza(cid:231)ªo, nomeadamente no que diz respeito ao exerc(cid:237)cio das liberdades fundamentais pela oposi(cid:231)ªo na GuinØ Equatorial. No que diz respeito (cid:224) prisªo de Placido Mico, Presidente do Partido ConvergŒncia para a Democracia Social (CPDS) e l(cid:237)der da oposi(cid:231)ªo equato-guineense, a Comissªo juntamente com os Estados-membros no local (Espanha e Fran(cid:231)a), interveio junto das autoridades nacionais a fim de obter explica(cid:231)ıes quanto aos motivos da coloca(cid:231)ªo e da manuten(cid:231)ªo do Sr. Mico em deten(cid:231)ªo domiciliÆria. O Sr. Mico foi colocado em liberdade condicional a 16 de Setembro 1999. A Comissªo continua a acompanhar de perto a evolu(cid:231)ªo no pa(cid:237)s e prossegue o diÆlogo com as autoridades nacionais a fim de fazer avan(cid:231)ar e consolidar o frÆgil processo democrÆtico. A este respeito, a Comissªo estuda a possibilidade de apoiar o processo em curso por meio de ac(cid:231)ıes positivas incluindo um aux(cid:237)lio (cid:224) organiza(cid:231)ªo de elei(cid:231)ıes municipais no in(cid:237)cio de 2000, desde que o processo eleitoral seja lan(cid:231)ado em condi(cid:231)ıes aceitÆveis de transparŒncia e equidade e por meio da elabora(cid:231)ªo de um programa global de apoio (cid:224) consolida(cid:231)ªo do processo de democratiza(cid:231)ªo, ao melhoramento da situa(cid:231)ªo dos direitos do homem e (cid:224) constru(cid:231)ªo de um Estado de direito na GuinØ Equatorial. (2000/C 203 E/081) PERGUNTA ESCRITA E-1849/99 apresentada por Karl von Wogau (PPE-DE) (cid:224) Comissªo (13 de Outubro de 1999) Objecto: Publicidade enganosa na Uniªo Europeia A Comissªo tem conhecimento de que determinadas empresas contactam cada vez mais pessoas idosas para lhes comunicar que ganharam prØmios que, na realidade, nunca lhes sªo atribu(cid:237)dos? Juntamente com a resposta Ø necessÆrio fazer uma «encomenda (cid:224) experiŒncia». Essas «encomendas (cid:224) experiŒncia» sªo entregues e o seu pagamento exigido. Muitas dessas cartas sªo provenientes da BØlgica, dos Pa(cid:237)ses Baixos e da `ustria, o que dificulta o recurso (cid:224)s vias judiciais. Que possibilidade vŒ a Comissªo de combater estas prÆticas? Tenho em meu poder uma dessas cartas que demonstram que as referidas empresas estªo organizadas (cid:224) escala europeia. No presente caso, a carta Ø franquiada nos Pa(cid:237)ses Baixos e estªo envolvidos um concessionÆrio de autom(cid:243)veis belga e uma firma belga de venda por correspondŒncia. O destinatÆrio reside na Alemanha. Em geral, os envios partem de um dep(cid:243)sito alemªo. O fornecedor alemªo pode, por conseguinte, recorrer sem problema (cid:224)s vias judiciais, na Alemanha, para obter o pagamento do pre(cid:231)o da encomenda. 18. 7. 2000 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 203 E/67 Resposta de David Byrne em nome da Comissªo (30 de Novembro de 1999) No seu aspecto civil, as prÆticas denunciadas pelo Sr. Deputado podem ser abrangidas pelas disposi(cid:231)ıes da Directiva 84/450/CEE do Conselho, de 10 de Setembro de 1984, relativa (cid:224) aproxima(cid:231)ªo das disposi(cid:231)ıes legislativas, regulamentares e administrativas dos Estados-membros em matØria de publicidade enganosa (1). Parece ser este o caso uma vez que o lucro Ø anunciado aquando de uma promo(cid:231)ªo de vendas. Esta levada a efeito por todos os Estados-membros, e consequentemente sªo aplicÆveis as directiva jÆ foi disposi(cid:231)ıes nacionais em vigor. (cid:201) interessante notar que, em determinados Estados-membros, a san(cid:231)ªo prevista Ø a obten(cid:231)ªo pura e simples pelo consumidor do lucro prometido sem nenhuma outra condi(cid:231)ªo. No seu aspecto penal, Ø aplicÆvel unicamente o direito nacional. AlØm disso, Ø conveniente assinalar que de futuro, na sequŒncia da adop(cid:231)ªo da Directiva 98/27/CE de 19 de Maio de 1998 do Parlamento e do Conselho relativa (cid:224)s ac(cid:231)ıes inibit(cid:243)rias em matØria de protec(cid:231)ªo dos interesses dos consumidores (2), os Estados-membros terªo a faculdade de designar os tribunais ou autoridades administrativas competentes para deliberar sobre os processos introduzidos pelos organismos pœblicos independentes especificamente responsÆveis pela protec(cid:231)ªo dos interesses colectivos dos consu- midores ou pelas organiza(cid:231)ıes cujo objectivo Ø proteger os interesses colectivos dos consumidores, e cuja ac(cid:231)ªo vise fazer cessar ou proibir qualquer infrac(cid:231)ªo (cid:224)s directivas enumeradas num anexo da Directiva, sem preju(cid:237)zo das regras de direito internacional privado no que diz respeito ao direito aplicÆvel. A data limite para a aplica(cid:231)ªo desta directiva pelos Estados-membros Ø 31 de Dezembro de 2000. Contudo os consumidores que desejam apresentar queixa de prÆticas comerciais desonestas, podem dirigir- -se (cid:224) Rede internacional de controlo da comercializa(cid:231)ªo (RICC) (em inglŒs «Internacional marketing supervision network» (IMSN)). O RICC Ø uma rede informal composta pelas autoridades responsÆveis pela aplica(cid:231)ªo das leis sobre as prÆticas comerciais de mais de duas dœzias de pa(cid:237)ses, dos quais a maior parte sªo membros da Organiza(cid:231)ªo de Coopera(cid:231)ªo e de Desenvolvimento Econ(cid:243)mico (OCDE). A rede tem por mandato difundir informa(cid:231)ªo sobre as actividades comerciais transfronteiri(cid:231)as que possam ter uma incidŒncia sobre os interesses dos consumidores e incentivar a colabora(cid:231)ªo internacional entre as autoridades responsÆveis pela aplica(cid:231)ªo das leis. Em 1999 os membros europeus do RICC (entre os quais todos os Estados-membros) criaram o subgrupo «RICC-Europa» no qual a Comissªo, representada pela Direc(cid:231)ªo-Geral «Saœde e protec(cid:231)ªo dos consumido- res» participa. O contacto com o RICC pode fazer-se atravØs do web-site http://www. ari. net/imsn onde se podem encontrar os endere(cid:231)os para consultas em cada Estado-membro. (1) (2) JO L 250 de 19. 9. 1984. JO L 166 de 11. 6. 1998. (2000/C 203 E/082) PERGUNTA ESCRITA E-1850/99 apresentada por Isidoro SÆnchez Garc(cid:237)a (ELDR) (cid:224) Comissªo (13 de Outubro de 1999) Objecto: Central nuclear de Tan Tan (Marrocos) A anunciada instala(cid:231)ªo de uma central nuclear em Tan Tan, na costa atl(cid:226)ntica de Marrocos, suscitou entre os cidadªos e as institui(cid:231)ıes das Ilhas CanÆrias, regiªo comunitÆria ultraperifØrica pr(cid:243)xima da referida zona, um grande alarme social e uma profunda preocupa(cid:231)ªo quanto ao ambiente face aos eventuais riscos que daquela instala(cid:231)ªo poderªo advir. Tenciona a Comissªo estabelecer condi(cid:231)ıes nos programas de ajuda a Marrocos tendo em vista a adop(cid:231)ªo de rigorosas normas de seguran(cid:231)a em matØria nuclear naquela zona?


title: Verordening (EG) nr. 2173/1999 van de Commissie van 13 oktober 1999 tot vaststelling van de invoerrechten in de sector rijst

text: 14. 10. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 266/19 VERORDENING (EG) Nr. 2173/1999 VAN DE COMMISSIE van 13 oktober 1999 tot vaststelling van de invoerrechten in de sector rĳst DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, Gelet op Verordening (EG) nr. 3072/95 van de Raad van 22 december 1995 houdende een gemeenschappelĳke ordening van de rĳstmarkt (1), laatstelĳk gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 2072/98 (2), Gelet op Verordening (EG) nr. 1503/96 van de Commissie van 29 juli 1996 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 3072/95 van de Raad met betrekking tot de invoer- rechten in de rĳstsector (3) (3), laatstelĳk gewĳzigd bĳ Verorde- ning (EG) nr. 2831/98 (4), en met name op artikel 4, lid 1, (1) (2) Overwegende dat in artikel 11 van Verordening (EG) nr. 3072/95 is bepaald dat bĳ de invoer van de in artikel 1 van die verordening bedoelde producten de rechten van het gemeenschappelĳk douanetarief worden geheven; dat voor de producten als bedoeld in lid 2 van dat artikel het invoerrecht echter gelĳk is aan de interventieprĳs voor deze producten bĳ de invoer, verhoogd met een bepaald percentage naargelang het om gedopte of volwitte rĳst gaat, en verminderd met de invoerprĳs, voorzover dit recht niet hoger is dan dat van het gemeenschappelĳk douanetarief; Overwegende dat in artikel 12, lid 3, van Verordening (EG) nr. 3072/95 is bepaald dat de cif-invoerprĳzen worden berekend op basis van de representatieve prĳzen voor het betrokken product op de wereldmarkt of op de invoermarkt voor het product in de Gemeenschap; (3) (4) (5) (6) Overwegende dat bĳ Verordening (EG) nr. 1503/96 bepalingen zĳn vastgesteld voor de uitvoering van Verordening (EG) nr. 3072/95 ten aanzien van de invoerrechten in de sector rĳst; Overwegende dat de vastgestelde invoerrechten van toepassing zĳn totdat een nieuwe vaststelling in werking treedt; dat de invoerrechten ook van kracht blĳven als in de twee weken die aan de volgende periodieke vaststel- ling voorafgaan geen enkele notering beschikbaar is voor de in artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1503/96 bedoelde referentiebron; Overwegende dat, voor het normaal functioneren van het stelsel van invoerrechten, deze rechten moeten worden berekend aan de hand van de in een referentie- periode geconstateerde marktkoersen; Overwegende dat de toepassing van Verordening (EG) nr. 1503/96 ertoe leidt de invoerrechten vast te stellen zoals vermeld in de bĳlagen bĳ deze verordening, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 De in artikel 11, leden 1 en 2, van Verordening (EG) nr. 3072/95 bedoelde invoerrechten in de sector rĳst worden vast- gesteld in bĳlage I bĳ deze verordening en zĳn bepaald aan de hand van de in bĳlage II vermelde elementen. Deze verordening treedt in werking op 14 oktober 1999. Artikel 2 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselĳk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 13 oktober 1999. Voor de Commissie Franz FISCHLER Lid van de Commissie (1) PB L 329 van 30. 12. 1995, blz. 18. (2) PB L 265 van 30. 9. 1998, blz. 4. (3) PB L 189 van 30. 7. 1996, blz. 71. (4) PB L 351 van 29. 12. 1998, blz. 25. L 266/20 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 10. 1999 BĲLAGE I Invoerrechten voor rĳst en breukrĳst GN-code 1006 10 21 1006 10 23 1006 10 25 1006 10 27 1006 10 92 1006 10 94 1006 10 96 1006 10 98 1006 20 11 1006 20 13 1006 20 15 1006 20 17 1006 20 92 1006 20 94 1006 20 96 1006 20 98 1006 30 21 1006 30 23 1006 30 25 1006 30 27 1006 30 42 1006 30 44 1006 30 46 1006 30 48 1006 30 61 1006 30 63 1006 30 65 1006 30 67 1006 30 92 1006 30 94 1006 30 96 1006 30 98 1006 40 00 Derde landen (behalve ACS en Bangladesh) (3) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) 251,56 251,56 251,56 219,43 251,56 251,56 251,56 219,43 (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) ACS (1) (2) (3) 76,44 76,44 76,44 76,44 76,44 76,44 76,44 76,44 83,71 83,71 83,71 72,46 83,71 83,71 83,71 72,46 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 45,38 Invoerrechten (5) Bangladesh (4) Basmati India en Pakistan (6) Egypte (8) (in EUR/t) 0,00 0,00 111,06 111,06 111,06 111,06 111,06 111,06 111,06 111,06 121,44 121,44 121,44 105,37 121,44 121,44 121,44 105,37 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 (7) 173,10 173,10 173,10 173,10 173,10 173,10 173,10 173,10 188,67 188,67 188,67 164,57 188,67 188,67 188,67 164,57 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 105,00 (1) Het invoerrecht op rĳst van oorsprong uit de ACS-staten wordt toegepast overeenkomstig de in Verordening (EG) nr. 1706/98 van de Raad (PB L 215 van 1. 8. 1998, blz. 12) en Verordening (EG) nr. 2603/97 van de Commissie (PB L 351 van 23. 12. 1997, blz. 22) vastgestelde regelingen. (2) Overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 1706/98 worden de invoerrechten niet toegepast op producten van oorsprong uit de staten in Afrika, het Caribische gebied en de Stille Oceaan die rechtstreeks in het overzeese departement Réunion worden ingevoerd. (3) Het recht bĳ invoer van rĳst in het overzeese departement Réunion is vastgesteld in artikel 11, (4) Het invoerrecht op rĳst, met uitzondering van breukrĳst (GN-code 1006 40 00), van oorsprong uit Bangladesh, wordt toegepast overeenkomstig de in Verordening (EEG) nr. 3491/90 van de Raad (PB L 337 van 4. 12. 1990, blz. 1) en de gewĳzigde Verordening (EEG) nr. 862/91 van de Commissie (PB L 88 van 9. 4. 1991, blz. 7) vastgestelde regelingen. lid 3, van Verordening (EG) nr. 3072/95. (5) De invoer van producten van oorsprong uit de LGO is vrĳgesteld van invoerrechten overeenkomstig artikel 101, lid 1, van het gewĳzigde Besluit 91/482/EEG van de Raad (PB L 263 van 19. 9. 1991, blz. 1). (6) Voor gedopte Basmati-rĳst, van oorsprong uit India en Pakistan, wordt een vermindering van 250 EUR/t toegepast (artikel 4 bis van de gewĳzigde Verordening (EG) nr. 1503/96). (7) Recht van het gemeenschappelĳk douanetarief. (8) Het invoerrecht op rĳst van oorsprong en herkomst uit Egypte wordt toegepast overeenkomstig de in Verordening (EG) nr. 2184/96 van de Raad (PB L 292 van 15. 11. 1996, blz. 1) en Verordening (EG) nr. 196/97 van de Commissie (PB L 31 van 1. 2. 1997, blz. 53) vastgestelde regelingen. 14. 10. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 266/21 BĲLAGE II Berekening van de invoerrechten in de sector rĳst 1. Invoerrecht (EUR/ton) (1) 219,43 455,00 251,56 455,00 (1) Padie Indica-rĳst Japonica-rĳst Gedopt Volwit Gedopt Volwit Breukrĳst 2. Berekeningselementen: a) Cif-prĳs Arag (EUR/ton) b) Fob-prĳs (EUR/ton) c) Kosten van zeevervoer (EUR/ton) d) Bron (1) Recht van het gemeenschappelĳk douanetarief. — — — — 317,60 250,27 309,34 286,45 — — — — 281,22 258,33 28,12 28,12 USDA USDA Operateurs Operateurs — — — —