title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over "Een beleid ter consolidering van het Europese landbouwmodel"

eurovoc_concepts:
agricultural production
agricultural structure
common agricultural policy
consumer protection
international competition

text: C 368/76 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 20. 12. 1999 Advies van het Economisch en Sociaal Comité over „Een beleid ter consolidering van het Europese landbouwmodel” (1999/C 368/21) Het Economisch en Sociaal Comité heeft op 23 februari 1999 besloten, overeenkomstig artikel 23, lid 3, van zijn Reglement van Orde een advies op te stellen over „Een beleid ter consolidering van het Europese landbouwmodel”. De Afdeling „Landbouw, plattelandsontwikkeling, milieu”, die met de voorbereiding van de werkzaamhe- den was belast, heeft haar advies op 28 september 1999 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Strasser. Het Comité heeft tijdens zijn op 20 en 21 oktober 1999 gehouden 367e zitting (vergadering van 21 oktober) het volgende advies uitgebracht, dat met 76 stemmen vo´ o´ r en 5 stemmen tegen, bij 15 onthoudingen, is goedgekeurd. 1. Inleiding 1. 1. Door zijn geschiedenis en cultuur heeft Europa eigen systemen ontwikkeld voor de wijze waarop de mensen met elkaar samenleven, belangen met elkaar in evenwicht brengen en geschillen oplossen. Een aantal Europese landen is er na vele jaren in geslaagd om politieke en persoonlijke vrijheid, economische dynamiek en sociale cohesie met elkaar te verenigen. Een belangrijke voorwaarde daarvoor is de sociale markteconomie, waaraan in de afgelopen jaren ook steeds meer milieu-aspecten zijn toegevoegd. Dit alles maakt dat er terecht gesproken wordt van een „Europees model”. 1. 2. De eigen weg die Europa op sociaal en economisch gebied is ingeslagen, heeft niet alleen tot een Europees sociaal model geleid, maar ook tot een Europees landbouwmodel. Dit landbouwmodel kan een politieke voorbeeldfunctie vervullen en raakt belangrijke grondbeginselen van de samenleving in haar geheel. Gezien deze voorbeeldfunctie moet met het oog op de toekomst gegarandeerd worden dat de landbouwers op duurzame wijze multifunctionele diensten kunnen blijven verlenen, ook bij veranderende economische randvoorwaar- den. Dit is voor zowel landbouwers als landbouwbeleidsmakers een grote uitdaging. 1. 3. De productieomstandigheden in de landbouw in de EU lopen, vanwege verschillen in structuren en natuurlijke factoren, zeer sterk uiteen. Dat neemt niet weg dat er als gevolg van de ruimtelijke beperktheid, de verwachtingen van de bevolking en de historische en culturele ontwikkeling ook een aantal gemeenschappelijke kenmerken bestaat. Het Europese landbouwmodel is daarvan afgeleid; het is gebaseerd op de volgende basisfuncties en eigenschappen: — een landbouw die hoofdzakelijk gevormd wordt door bedrijven die in het bezit zijn van of waarover beschikt wordt door boerenfamilies, en die gekenmerkt wordt door samenwerking, bijvoorbeeld in de vorm van coöperaties; — een landbouw die sterk gericht is op de initiatieven en ondernemerscapaciteiten van de producenten en die derhalve ook concurrerend is; — een landbouw waarin bij de productie wordt uitgegaan van het begrip duurzaamheid, dit wil zeggen dat behoedzaam wordt omgesprongen met het milieu, de biodiversiteit in stand wordt gehouden en landbouwmethoden die de toekomst in gevaar brengen worden vermeden; — een landbouw die multifunctioneel is, dit wil zeggen dat hij naast de productiefunctie nog andere taken vervult, bijvoorbeeld op het gebied van landschapsonderhoud, behoud van vestigingsgebieden, werkgelegenheid en mi- lieu. Zo is het Europese landbouwmodel verbonden met een aantal zich evenwichtig tot elkaar verhoudende basisfuncties die door de landbouwers moeten worden vervuld. Samenvattend vervult de Europese landbouw een economische, ruimtelijke, milieu- en sociale functie. 1. 4. De ministers van landbouw van de EU-landen hebben tijdens hun zitting van 18 november 1997 benadrukt dat zij vastbesloten zijn „het bestaande Europese landbouwmodel te blijven ontwikkelen en ervoor te ijveren de identiteit daarvan zowel binnen als buiten de Europese Unie te bevestigen. ” In de conclusies van deze Landbouwraad is ook het volgende te lezen: „Voor de Raad moet de Europese landbouw als economi- sche sector multifunctioneel, duurzaam en concurrerend zijn, en zich over het gehele grondgebied uitstrekken (dus ook over de probleemgebieden en de berggebieden). Hij moet in staat zijn het landschap en de natuur in stand te houden en een wezenlijke bijdrage te leveren tot de levensvatbaarheid van het platteland, en hij moet kunnen voldoen aan de wensen en de eisen van de consument op het gebied van de kwaliteit en de veiligheid van voedselproducten en de bescherming van het milieu en het welzijn van dieren. ” Tijdens de Europese Raad van Luxemburg in december 1. 5. 1997 hebben de staatshoofden en regeringsleiders van de EU-lidstaten zich eveneens voor het Europese landbouwmodel uitgesproken: „De Unie wil het huidige Europese landbouw- model blijven ontwikkelen en tegelijk streven naar versterking van haar interne en externe concurrentiepositie. De Europese landbouw moet een multifunctionele, duurzame en concur- rerende economische sector zijn die overal op het Europese grondgebied aanwezig is, ook in de gebieden met specifieke problemen”. (1) 1. 6. Het Congres over de Europese landbouw dat in oktober 1998 in Ljubljana plaatsvond, stond eveneens in het teken van het Europese landbouwmodel. Zowel de grote Europese (1) Conclusies van het voorzitterschap; SN 400/97, blz. 14, 13. 12. 1997. 20. 12. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 368/77 landbouworganisaties als de vertegenwoordigers van de EU- Landbouwraad en de Europese Commissie hebben op dit congres niet alleen expliciet te kennen gegeven dat zij achter het Europese landbouwmodel staan, maar ook dat zij vastbe- sloten zijn dit te promoten en te verdedigen (1). 2. Grote verschillen in bedrijfsstructuren en produc- tieomstandigheden 2. 1. Bekijkt men de landbouw in de 15 EU-lidstaten van naderbij, dan blijkt dat de productieomstandigheden, de econo- mische randvoorwaarden, de productiemethoden en -structu- ren, en vooral de bedrijfsstructuren sterk uiteenlopen. Een groot deel van het grondgebied van de Unie (56 %) valt onder de zogenaamde regio’s met een ontwikkelingsachterstand, waarvan sommige, zoals de bergstreken, de arctische gebieden en bepaalde kustregio’s, met aanzienlijke natuurlijke handicaps te kampen hebben. 2. 2. Het Comité onderstreept dat de EU-landbouw zich in de afgelopen 50 jaar op unieke wijze aan de gewijzigde omstandigheden heeft aangepast. De technische vooruitgang en stijgende loonkosten hebben geleid tot een nooit eerder geziene vervanging van menselijke arbeid door kapitaal (2). Tegelijkertijd zijn opbrengst en productiviteit in de landbouw in ongekende mate toegenomen. Hierdoor zijn de prijzen voor landbouwproducten in de laatste 40 jaar niet half zo sterk gestegen als de consumentenprijsindex. Vroeger gaf de consu- ment in de EU een derde deel van zijn inkomen uit aan voedsel, nu gemiddeld nauwelijks nog 14 % (3). 2. 3. Daar waar volkshuishoudingen veranderen en groeien, treden noodzakelijkerwijs aanpassingen en structuurwij- zigingen op. Deze wetmatigheid gaat ook op voor de landbouw en aanverwante sectoren. De structuurwijzigingen in de EU zijn evenwel aan grenzen gebonden; hiermee dient rekening te worden genomen wanneer de Europese landbouw wordt vergeleken met die in bijvoorbeeld Noord- en Zuid-Amerika en Australië. Bij deze grenzen gaat het onder meer om de volgende factoren: — de bevolkingsdichtheid in Europa is zonder uitzondering aanzienlijk groter, wat ook te maken heeft met andere eisen die aan landbouw, landschap, natuur en milieu worden gesteld; — de structuur van de landbouw is dikwijls het resultaat van een eeuwenlange ontwikkeling; — landbouw in bergstreken is meestal niet op grote opper- vlakten mogelijk; — er is geen maatschappelijk draagvlak voor landbouw- methoden waarbij onvoldoende rekening wordt gehouden met natuur-, milieu- en landschapsbescherming; — andere ethische waardeoordelen, waardoor de veehouderij- methoden aan nauwere beperkingen zijn gebonden; (1) Verslag van het Congres over de Europese landbouw 1998, gepubliceerd door het CEA (Verbond van de Europese landbouw), Brussel. (2) Begin jaren zestig was in sommige EU-landen ruim 30 % van de beroepsbevolking in de landbouw werkzaam, thans ligt het gemiddelde voor de EU als geheel op ongeveer 5 % (Bron: Eurostat). (3) Bron: Eurostat. — strenge productievoorschriften; — soms strenge regelingen voor de overdracht van grond, en beperkingen door maatregelen op het gebied van ruimtelij- ke ordening. 2. 4. Opkomen voor het Europese landbouwmodel betekent dat ook bij verdere wijzigingen in de landbouwstructuur het multifunctionele karakter van de landbouw moet worden gewaarborgd. Eventuele voordelen op korte termijn die voort- vloeien uit de mogelijkheid steeds goedkoper te produceren, mogen niet worden nagestreefd als zij met nadelen voor de sector, voor de economie als geheel en op langere termijn voor de samenleving gepaard gaan. De EU-landbouw heeft net als andere economische 2. 5. sectoren in de EU met hogere kosten te maken doordat: — de lonen over het algemeen hoger zijn; — er soms meer betaald moet worden voor productiemid- delen; — de energie duurder is; — niet alle mogelijkheden die voortvloeien uit nieuwe pro- ductietechnieken en -methoden (b. v. genetische manipula- tie) of uit het gebruik van bepaalde productiemiddelen (b. v. hormonen in diervoeding) benut kunnen worden; — strengere voorschriften op het gebied van milieu, hygiëne, welzijn van dieren en natuurbescherming bijkomende kosten met zich meebrengen. Het Comité is zich ervan bewust dat dit probleem alle sectoren betreft, maar tekent hierbij wel het volgende aan: voor landbouwproducten geldt in hogere mate — meer dan althans voor hoogwaardige industrieproducten — dat op productie- niveau de gunstigste marktprijzen gelden. Daar de door de samenleving gewenste multifunctionaliteit van de landbouw ook verweven is met het feit dat de landbouwproductie gebonden is aan de grond, is het niet mogelijk om de productie (of een deel daarvan) zonder voor de EU vérstrekkende gevolgen naar lage-loonlanden of landen met minder strenge milieu- en sociale normen over te plaatsen. 3. Het multifunctionele karakter van de Europese land- bouw Het Comité merkt op dat het in dit hoofdstuk van het 3. 1. initiatiefadvies niet dieper dan strikt noodzakelijk op het multifunctionele karakter van de Europese landbouw ingaat, omdat dit het hoofdonderwerp vormt van zijn advies „De belangrijkste landbouw- en milieudoelstellingen in het kader van de in Agenda 2000 voorgeschreven multifunctionele landbouw”. Multifunctionaliteit en het Europese landbouw- model kunnen niet los van elkaar worden gezien. Het Comité verwijst in dit verband naar zijn advies over „Steun voor plattelandsontwikkeling” (4). 3. 2. Het Comité stelt vast dat de rol van de landbouw in de Europese samenleving in de afgelopen decennia sterk is veranderd. Instandhouding van het natuurlijk leefmilieu, ver- zorging van het cultuurlandschap en het waarborgen van de (4) PB C 407 van 28. 12. 1998. C 368/78 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 20. 12. 1999 kwaliteit van de levensmiddelen (gezonde voeding) hebben ten nadele van de productiefunctie en de kwantitatieve voorzie- ningsgarantie aan belang gewonnen. dat er een toenemende vraag is naar bepaalde diensten, die echter pas verleend kunnen worden als daar een zekere vergoeding tegenover staat. 3. 3. In tegenstelling tot de grote landbouwexportlanden buiten Europa vervult de landbouw in de EU-lidstaten op één en hetzelfde areaal tegelijkertijd verschillende functies. Dit wordt ook door de samenleving verwacht. De Commissie merkt in de toelichting bij haar document met voorstellen voor de hervorming van het gemeenschappelijk landbouw- beleid (1) het volgende op: „Het fundamentele verschil tussen het Europese landbouwmodel en dat van onze belangrijke concurrenten ligt in het multifunctionele karakter van de landbouw in Europa en de rol die de sector heeft voor de economie en het milieu, voor de samenleving en voor het behoud van het landschap. Dat is de reden waarom er in heel Europa landbouw dient te blijven en waarom het inkomen van de landbouwers veiliggesteld moet worden. ” 3. 4. Het Comité vindt het een goede zaak dat de ministers in het landbouwcomité van de OESO het op 6 maart 1998 na een lange periode van discussies eens zijn geworden over de doelstelling van de bevordering van een multifunctionele landbouw (2). Er bestond brede consensus over dat de regerin- gen van de OESO-lidstaten passende randvoorwaarden dienen te scheppen om de landbouw- en levensmiddelensector onder meer in staat te stellen om: — de consument toegang te verlenen tot een adequaat aanbod van betrouwbare voedingsmiddelen; — bij te dragen tot een duurzaam gebruik van de natuurlijke hulpbronnen en tot de kwaliteit van het milieu; — de sociaal-economische ontwikkeling op het platteland te bevorderen; — bij te dragen tot de voedselveiligheid op nationaal en mondiaal niveau. 3. 5. De kosten van de diensten die de multifunctionele landbouw tegenwoordig geacht wordt te verlenen, werden vroeger in min of meer toereikende mate in de prijs van de producten doorberekend. Met de liberalisering van de landbouwmarkten en de verlaging van de producentenprijzen voor landbouwproducten is dat steeds moeilijker geworden. Het Comité is er voorstander van dat diensten die door landbouwers ten behoeve van de samenleving worden verleend en waarvoor zij niet door de markt worden beloond, in principe in de vorm van functiegerichte rechtstreekse inko- menssteun worden vergoed, en dat deze steun in de toekomst een integrerend onderdeel van het GLB wordt. Ter aanvulling daarop moet gestreefd worden naar oplossingen waarbij zij die rechtstreeks van de landbouw profiteren, zoals bijvoorbeeld de toeristische sector, een bijdrage leveren. 4. Wat de burger/consument van de landbouwproductie en het GLB verwacht Nu het milieubewustzijn toeneemt, de roep om gezon- 4. 1. de voeding sterker wordt en de burgers op een andere manier met hun vrije tijd omspringen, wordt er ook steeds meer verlangd en verwacht van de landbouwers. Dit betekent ook (1) COM(1998) 158 def. — PB C 170 van 4. 6. 1998, blz. 93. (2) Communiqué van de zitting van het landbouwcomité van de OESO, 6. 3. 1998. 4. 2. Van de Europese landbouw wordt ook verwacht dat hij zowel op de interne markt als op de wereldmarkt concur- rerender wordt. De verwerkende industrie, de levensmiddelen- handel en de consumenten zouden graag zien dat de producen- tenprijzen meer worden afgestemd op de wereldmarktprijzen. Er zij evenwel op gewezen dat dit verlangen steeds vaker botst met de strenger wordende voorschriften inzake landbouw- methoden, veehouderij en levensmiddelenproductie. 4. 3. Het Comité vindt dat men de landbouwbedrijven een eerlijke kans moet geven om aan de toenemende verwachtin- gen van de samenleving te kunnen voldoen en de strenger wordende productievoorschriften in acht te kunnen nemen. Onder „men” vallen de verantwoordelijken voor het landbouw- beleid, de verwerkende industrie en de levensmiddelenhandel, die niet de hoogste kwaliteit voor de laagste prijzen kunnen verlangen, en vooral ook de consumenten, die met hun koopgedrag bepaalde productiemethoden kunnen aanmoe- digen. Alsmaar belangrijker wordt gevonden dat het platte- 4. 4. land voor instandhouding van het landschap, voor een leefbaar milieu en voor het behoud van vestigingsgebieden zorgt. Het vervullen van deze taken gaat echter regelmatig met conflicten gepaard, vooral wanneer een en ander betekent dat de landbouwproductie moet worden ingeperkt. 4. 5. Het Comité beseft dat verscheidene taken die landbouw en/of GLB geacht worden te vervullen, voor een deel met elkaar botsen. Dit probleem is maar moeilijk oplosbaar. Enerzijds worden er ter bescherming van het milieu, het welzijn van dieren, de levensmiddelenkwaliteit en de volks- gezondheid — volledig terecht — steeds hogere eisen gesteld aan de productie. Anderzijds wordt er net zo sterk op aangedrongen dat er meer concurrentie komt op de landbouw- markten en de GLB-uitgaven worden teruggedrongen. Het Comité acht het dringend noodzakelijk de samenleving er via gerichte bewustmakingsactiviteiten van te doordringen dat hogere kosten niet altijd door rationalisering kunnen worden opgevangen, maar in de productieprijzen moeten worden doorberekend of anderszins moeten worden vergoed. Evenzo moet worden ingezien dat diensten die ten behoeve van het algemeen nut worden verleend niet kosteloos kunnen zijn. 5. De Europese landbouw onder toenemende concurren- tiedruk 5. 1. Het Comité is zich ervan bewust dat het internationale goederen- en dienstenverkeer en de vrije-markteconomie in wezenlijke mate bijdragen tot de stijging van de levensstan- daard en dat zij voor industrielanden onmisbaar zijn. Wat in dit geval in algemene zin geldt, geldt ook voor de landbouw. Het komt er echter op aan dat de afzonderlijke landen en ook de diverse werelddelen onderling eerlijk met elkaar kunnen concurreren. Een verdere openstelling van de markten met als doel het goederenverkeer te intensiveren, dient derhalve 20. 12. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 368/79 gepaard te gaan met de vaststelling van bindende regels (b. v. inzake milieu- en dierenbescherming en sociale normen) voor eerlijke mededingingsvoorwaarden in de handel in landbouw- producten. 5. 1. 1. De EU is verreweg de grootste importeur van land- bouwproducten ter wereld. Daarnaast is zij de op één na belangrijkste exporteur van landbouwproducten. In 1996 had de EU een aandeel van 14,6 % in de mondiale uitvoer van landbouwproducten (1) (de intracommunautaire handel buiten beschouwing gelaten) en van 19,8 % in de invoer. In absolute getallen importeerde de EU in 1996 voor 83,9 mld USD aan landbouwproducten, terwijl de waarde van de naar derde landen uitgevoerde landbouwproducten 62,2 mld USD be- droeg. Volgens het Comité betekent dit dat de EU-landbouw veel meer dan vaak waargenomen wordt de concurrerentie met de rest van de wereld aangaat en van afscherming van de EU-markten niet gesproken worden kan. Het Comité heeft er in zijn advies over „De landbouwaspecten van ‘Agenda 2000‘ (mededeling van de Commissie) (2)” op gewezen dat de Euro- pese markt reeds „de minst afgeschermde ter wereld” is. 5. 1. 2. Op de landbouwmarkten is al sinds vele jaren, en met name sinds de voltooiing van de interne markt, sprake van min of meer onbeperkte mededinging. Gevolg hiervan is dat de producentenprijzen veelal permanent onder druk staan, maar ook dat er meer marktgericht wordt gedacht, zodat de internationale concurrentie beter het hoofd kan worden geboden. 5. 2. De Uruguay-ronde vormde een doorbraak op weg naar liberalisering van de internationale handel in landbouwproduc- ten, maar betekende tegelijkertijd dat de speelruimte om het landbouwbeleid naar eigen inzichten gestalte te geven sterk werd ingeperkt. Dat geldt niet alleen voor de bescherming aan de buitengrenzen, maar ook voor de traditionele exportbevor- dering en voor interne maatregelen. Het Comité is zich ervan bewust dat de komende WTO-handelsronde en de uitbreiding naar het oosten tot gevolg zullen hebben dat de EU-landbouw onder nog grotere concurrentiedruk zal komen te staan. 6. Nieuwe uitdagingen voor de landbouw in de EU 6. 1. De WTO-landen hebben zich er met artikel 20 van de landbouwovereenkomst (3) in het kader van de Uruguay-ronde toe verbonden, de stapsgewijze verlaging van subsidies en steun één jaar vo´ o´ r het aflopen van de uitvoeringsperiode (tenuitvoerlegging van de in de Uruguay-ronde aangegane verbintenissen) voort te zetten. Uit dit artikel blijkt echter niet duidelijk hoe en in welke mate er tijdens de komende WTO-ronde tot verdere liberalisering moet worden gekomen. (1) Bron: De toestand van de landbouw in de Europese Unie — Verslag 1997. (2) PB C 73 van 9. 3. 1998, blz. 71. (3) WTO-landbouwovereenkomst 1994; in artikel 20 wordt onder meer gesproken van onderzoek naar de gevolgen van de GATT- Uruguay-ronde, alsook van de beoogde invoering van een recht- vaardig en marktgericht systeem voor de handel in landbouwpro- ducten. 6. 1. 1. De EU behoort tot de actieve pleitbezorgers van een nieuwe, veelomvattende handelsronde. Dit houdt in dat er tijdens de millenniumronde volgens de EU zowel gesproken moet worden over landbouw als over onder anderen het dienstenverkeer, regels voor investeringen, een multilaterale kaderregeling voor de toepassing van mededingingsvoorschrif- ten, handel en milieu, en technische handelsbelemmeringen. De belangen lopen echter zeer sterk uiteen. Ook daarom valt te verwachten dat de landbouwbesprekingen uiterst moeizaam zullen verlopen. Daarbij komt nog dat de verschillen van mening tussen enerzijds de landen van de zogenaamde groep van Cairns en de VS en anderzijds de Europese landen, Japan en Korea inzake fundamentele vraagstukken van het landbouwbeleid nog zijn verscherpt. Aan het conflict ligt een groot verschil in zienswijze ten grondslag. De eerste groep landen bepleit drastische afbouw van de steun en volledige liberalisering van de handel in landbouwproducten. De tweede groep landen dringt aan op een duurzame en multifunctionele landbouw en daarmee ook op handhaving van de nodige bescherming aan de buitengrenzen en van bepaalde landbouw- politieke maatregelen. Gezien deze uitgangssituatie zullen de Commissie en de regeringen van de lidstaten alles in het werk moeten stellen om legitieme belangen van de Europese landbouw te verdedigen en zodanige randvoorwaarden voor de landbouw veilig te stellen dat deze zijn multifunctionele rol kan blijven vervullen. 6. 1. 2. de Europese Raad van Berlijn het volgende verklaard: Na de besluitvorming over de GLB-hervorming heeft inspanningen, meer bepaald om de „De geleverde steunprijzen te verlagen, vormen een essentiële bijdrage van de Europese Gemeenschap tot het stabiliseren van de landbouwmarkten in de wereld. De Europese Raad meent dat de besluiten die in het kader van Agenda 2000 voor de hervorming van het GLB zijn aangenomen, essentiële elementen zullen zijn bij het bepalen van het onderhan- delingsmandaat van de Commissie voor de komende multilaterale handelsbesprekingen in de WTO. ” Het Comité verwijst in dit verband naar zijn adviezen over de GLB-hervorming, waarin ook aspecten inzake de WTO- handelsronde zijn belicht. In zijn advies over „De landbouwas- pecten van ‘Agenda 2000‘” (4) heeft het Comité erop aange- drongen dat bij de komende WTO-handelsronde niet wordt afgestapt van „een noodzakelijk geachte bescherming aan de buitengrenzen” en dat „internationale milieu- en sociale normen” worden ingevoerd. De initiatieven van de Unie betreffende het sluiten 6. 2. van bilaterale of regionale overeenkomsten ten einde tot vrijhandelsakkoorden te komen, worden door het Comité op de voet gevolgd. Er bestaat een enorme druk om ook de landbouw deel te laten uitmaken van dergelijke vrijhandels- regelingen. Hierbij dient men zich echter af te vragen in hoeverre regelingen voor vrijhandelsgebieden waarvan ook de landbouw deel uitmaakt, in overeenstemming te brengen zijn met de beoogde veiligstelling van het Europese landbouw- model. Er moet worden ingezien dat ook de landbouwecono- mie in een aantal ontwikkelingslanden onder enorme druk komt te staan als de internationale handel in landbouwproduc- ten in WTO-verband of via vrijhandelsovereenkomsten verder wordt geliberaliseerd. (4) PB C 73 van 9. 3. 1998, blz. 71. C 368/80 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 20. 12. 1999 6. 3. De uitbreiding met de LMOE brengt voor de EU enorme politieke en institutionele uitdagingen met zich mee. Ook voor de EU-landbouw is deze uitbreiding een uitdaging zonder weerga. In verscheidene adviezen heeft het Comité uitvoerig uiteengezet hoe het hierover denkt, met name in zijn initiatiefadvies „De gevolgen van de toetreding van de Oost- en Middeneuropese landen voor het GLB” (1). 6. 3. 1. Wanneer het om de uitbreiding van de EU met de LMOE gaat, is de landbouw, samen met milieu, vrij verkeer van personen en diensten en nucleaire veiligheid, een van de moeilijkste beleidsterreinen. De gevolgen zullen voor zowel de EU als de LMOE verstrekkend zijn. De daadwerkelijke effecten ervan op de landbouwmarkten in de EU, op de WTO- verplichtingen en op de communautaire begroting zullen vooral afhangen van de vraag — wanneer de eerste landen zullen toetreden; — welke overgangsregelingen er worden getroffen (b. v. voor het uitkeren van marktordeningspremies) en voor hoelang deze zullen gelden; — in welke vorm en in welke mate de kwantitatieve regelingen (quota, referentiehoeveelheden, enz. ) worden toegepast; — of en in welke omvang er productiealternatieven op het gebied van hernieuwbare energiebronnen en duurzame grondstoffen voor industriële doeleinden worden ge- vonden. 6. 4. Volgens VN-ramingen zal de wereldbevolking van thans ongeveer 6 mrd mensen de komende twintig jaar aangroeien tot zo’n 8 mrd. De vraag naar voedsel zal dus automatisch toenemen, waarbij wel het probleem van de ontoereikende koopkracht landen in aanmerking moet worden genomen. in een groot aantal De Europese landbouw dient de mogelijkheden die voortvloei- en uit de stijgende wereldvraag te baat te nemen, maar niet te allen prijze. 7. Een beleid ter consolidering van het Europese land- bouwmodel 7. 1. De veiligstelling van het Europese landbouwmodel en de noodzakelijke aanpassing van de Europese landbouw aan de veranderende economische situatie, zijn naar het oordeel van het Comité niet met elkaar in tegenspraak. Veeleer betekent een en ander dat niet alleen de landbouwers zelf een belangrijke inspanning moeten leveren, maar dat ook aan het gemeen- schappelijk landbouwbeleid bijzondere eisen moeten worden gesteld. Volgens het Comité is „een beleid ter consolidering van het Europese landbouwmodel” nodig om de voorbeeld- functie van het alom wenselijk geachte landbouwmodel door middel van concrete politieke maatregelen te versterken en uit te bouwen. Daarvoor is echter tevens noodzakelijk dat de EU en de lidstaten op het gebied van het landbouwbeleid ook na de komende WTO-handelsronde de nodige speelruimte behouden. (1) PB C 75 van 10. 3. 1997, blz. 4. 7. 2. Om voor de toekomst de juiste conclusies te kunnen trekken, moet eerst de vraag worden beantwoord in hoeverre het tot nu toe gevoerde gemeenschappelijk landbouwbeleid tot de veiligstelling van het Europese landbouwmodel heeft bijgedragen en in hoeverre het onlangs hervormde GLB hiervoor zal kunnen zorgen. Het is vooral ook de vraag hoe er tegen de achtergrond van de toenemende concurrentiedruk voor gezorgd kan worden dat de multifunctionele landbouw zich ook in de toekomst van zijn verschillende dienstverlenen- de taken blijft kwijten. 7. 3. De GLB-hervorming van 1992 7. 3. 1. Het GLB is in de loop der jaren voortdurend aan gewijzigde situaties aangepast. De eerste grote hervorming dateert van 1992. Deze had onder meer ten doel: — ervoor te zorgen dat het aantal landbouwers groot genoeg blijft om het milieu te beschermen en de traditioneel in gezinsbedrijven bedreven landbouw in stand te houden; — de productie zover te beperken als voor het herstel van het marktevenwicht noodzakelijk is; — extensieve productiemethoden in te voeren; — de sector concurrerender en efficiënter te maken, zodat de Europese landbouw een rol kan blijven spelen op de wereldmarkt. Over de gevolgen van de GLB-hervorming van 1992 7. 3. 2. heeft het Comité een initiatiefadvies uitgebracht (2). Daarin stelt het onder anderen vast dat een aantal doelen, zoals vermindering van de overschotten, betere afstemming van de productie op de milieu-eisen en stabilisering van de inkomens, in zekere mate zijn gehaald. In het advies wordt er echter ook op gewezen dat de trend naar verdere concentratie in de landbouwproductie niet kon worden tegengehouden, zodat er nog steeds arbeidsplaatsen in de landbouw verloren gaan. De ontwikkeling die het Comité reeds begin 1997 in zijn initiatiefadvies signaleerde, heeft zich voortgezet. Zowel het aantal landbouwbedrijven als het aantal personen dat in de landbouw werkzaam is, daalt ongeveer net zo hard (gemiddeld 3,7 % per jaar) als vo´ o´ r de hervorming. 7. 3. 3. Al bij al is het een goede zaak dat de inkomensont- wikkeling na de hervorming gunstiger verloopt dan in de jaren daarvoor. Daarbij mag echter niet over het hoofd worden gezien dat de toename van de netto toegevoegde waarde (3) per arbeidskracht, hoewel de rechtstreekse inkomenssteun met de hervorming sterk is verhoogd, toch vooral een gevolg is van de trek van het platteland naar de stad. Voorts moet in aanmerking worden genomen dat er gemiddeld een groot verschil blijft bestaan tussen de landbouw- en de niet- landbouwinkomens. (2) „Balans GLB-hervorming”, PB C 89 van 19. 3. 1997, blz. 39. (3) Netto toegevoegde waarde tegen factorkosten = bruto toegevoegde waarde tegen marktprijzen minus afschrijvingen minus belastin- gen plus subsidies. 20. 12. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 368/81 7. 3. 4. Het Europese landbouwmodel kan niet los worden gezien van het begrip multifunctionaliteit. Gezien de bestaande problemen, zoals de aantasting van het multifunctionele karakter doordat de landbouwbevolking vergrijst en doordat de landbouw in bepaalde regio’s areaal na areaal wordt opgegeven, alsook de aantasting van het milieu als gevolg van de landbouwproductie, kan niet gezegd worden dat het huidige voor de landbouw geschapen beleidskader toereikend is om het Europese landbouwmodel veilig te stellen. Het Comité wijst er echter op dat hierbij niet alleen gekeken moet worden naar het GLB, maar ook naar het beleid dat de lidstaten voeren bij de tenuitvoerlegging van EU-marktordeningsmaatregelen en steunprogramma’s. 7. 4. De GLB-hervorming van 1999 7. 4. 1. Vanaf volgend jaar worden de in Berlijn vastgestelde hervormingsmaatregelen van kracht. Ook als de hervormingen minder verstrekkend zijn dan door de Commissie is voorge- steld, zullen de effecten ervan zich reeds op middellange termijn duidelijk doen gevoelen. 7. 4. 2. De overeengekomen prijsverlagingen zullen ertoe leiden dat de EU op landbouwgebied beter in staat zal zijn te concurreren met derde landen, maar ook dat het inkomen van de arbeidskrachten in de landbouw dat verkregen wordt uit de verkoop van producten nog verder zal dalen. De rechtstreekse steun zal voor de landbouwinkomens nog belangrijker worden, maar zal de prijsverlaging veelal niet ten volle kunnen compen- seren. Willen de landbouwbedrijven ook op termijn econo- misch levensvatbaar blijven, dan is een adequate kostendekking evenwel absoluut noodzakelijk. 7. 4. 3. Uitbetaling van rechtstreekse steun zal mogelijk aan aanvullende voorwaarden worden gebonden. Dit leidt tot meer administratieve rompslomp en kan ook tot gevolg hebben dat slechts een deel van de mogelijke rechtstreekse steun wordt uitbetaald. 7. 4. 4. Het in Berlijn genomen besluit om de GLB-uitgaven tot 2006 reëel te bevriezen op het niveau van 1999 betekent dat de financiële speelruimte voor het vervullen van de taken zeer beperkt is. Het Comité meent dat dit vooral van invloed zal zijn op de tweede pijler van het GLB, te weten het plattelandsontwikkelingsbeleid. Het is bang dat de belangrijke doelstelling van een duurzame plattelandsontwikkeling uitein- delijk niet kan worden verwezenlijkt, zoals het reeds in zijn advies over de financiering van het GLB in het kader van Agenda 2000 (1) heeft opgemerkt. De ministers van landbouw van de EU, alsook de 7. 4. 5. staatshoofden en regeringsleiders hebben geprobeerd om met de hervormingsmaatregelen oplossingen te vinden voor de nieuwe uitdagingen voor de Europese landbouw en tegelijker- tijd de op de Top van Luxemburg vastgelegde grondbeginselen in acht te nemen. Het Comité vreest evenwel dat de landbouw- inkomens onder een aanzienlijk grotere druk komen te staan en dat meer pressie wordt uitgeoefend om tot verdere concentratie over te gaan. (1) PB C 407 van 28. 12. 1998, blz. 1156. 7. 5. Het GLB moet eigen initiatief aanmoedigen en het concurrentie- vermogen bevorderen 7. 5. 1. Met het akkoord dat de staatshoofden en regeringslei- ders over de GLB-hervorming hebben bereikt, liggen de voorwaarden voor de landbouwproductie in ieder geval voor de komende jaren vast. Gezien de komende WTO- handelsronde, de druk die naar verwachting zal worden uitgeoefend om de handel in landbouwproducten verder te liberaliseren, en de uitbreiding van de EU in oostelijke richting, zal de discussie over (belangrijke elementen van) het GLB aanhouden. Het belangrijkste is echter dat er in de kern overeenstemming wordt bereikt over het volgende: wil men het Europese landbouwmodel en het multifunctionele karakter daarvan veiligstellen, dan moet er een reeks landbouwpolitieke maatre- gelen worden genomen. 7. 5. 2. Zoals in de inleiding is opgemerkt, hangt het Euro- pese landbouwmodel samen met bepaalde diensten die ver- leend worden door degenen die in de landbouw werkzaam zijn. Daar de multifunctionele landbouw de samenleving in de EU-lidstaten over het algemeen na aan het hart ligt, moet ook algemeen worden ingezien dat het noodzakelijk is de in de landbouw werkzame personen een redelijke levensstandaard te verzekeren (art. 33 van het Verdrag van Rome). 7. 5. 3. Het Comité gaat ervan uit dat van de landbouwers in de toekomst nog meer dan in de voorbije decennia verwacht zal worden dat zij: — tijdig op veranderingen op de markten reageren en nieuwe afzetmogelijkheden te baat nemen; — de mogelijkheden van de technische vooruitgang benutten, voor zover de optimalisering van de productie hiermee gediend is en voor zover dit in overeenstemming te brengen valt met het duurzaamheidsbeginsel en de milieu- eisen; — door samenwerking met andere bedrijven, bijvoorbeeld in de vorm van coöperaties, de productiekosten terugdringen en de marktpositie verbeteren; — door productdiversifiëring, vervaardiging van kwalitatief hoogwaardige producten en een doelgericht gebruik van marktmogelijkheden voor meer toegevoegde waarde zorgen; — kansen aangrijpen om via andere activiteiten het inkomen aan te vullen, telkens wanneer deze zich voordoen en zinvol benut kunnen worden. Landbouwpolitieke maatregelen van de EU en de lidstaten moeten ook ten doel hebben, eigen initiatief aan te moedigen. 7. 5. 4. Wil de Europese landbouw de multifunctionele dien- sten kunnen verlenen die van hem worden verwacht, dan moeten er nieuwe GLB-instrumenten worden gecreëerd, zoals oogst- en opbrengstverliesverzekeringen, en moet worden doorgegaan met het voeren van een markt- en prijsbeleid dat hoofdzakelijk gebaseerd is op de volgende drie belangrijke uitgangspunten van het GLB: een gemeenschappelijke markt, communautaire preferentie en financiële solidariteit. C 368/82 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 20. 12. 1999 7. 5. 5. Zoals al vaker is opgemerkt, is een goed functioneren- de en concurrerende landbouw een belangrijk onderdeel van het Europese landbouwmodel. Van de landbouwers wordt verwacht dat zij de bestaande mogelijkheden om het concur- rentievermogen op te voeren zelf te baat nemen. Bij concurren- tievermogen gaat het echter niet alleen om de prijs waartegen producten kunnen worden aangeboden, maar ook om pro- ductkwaliteit, imago en herkomst. De consumenten verwachten meer informatie over productie- methoden, herkomst en kwaliteit. Etikettering en traceerbaar- heid van voedingsmiddelen worden steeds belangrijker. Wie aan deze verwachtingen voldoet, is minder afhankelijk van de groeiende prijsconcurrentie (die vooral ook veroorzaakt wordt door de concentratie in de levensmiddelenhandel) en kan een betere prijs voor zijn producten krijgen. Ook is het zaak gebruik te maken van de met de EU-regelingen inzake bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbe- namingen (1) en specificiteitscertificering (2) gecreëerde moge- lijkheden om landbouwproducten en levensmiddelen in een positief daglicht te stellen, waarbij het van cruciaal belang is dat eventuele administratieve rompslomp en kosten voor de aanvragers worden verminderd. 7. 5. 6. Door de grote vooruitgang op wetenschappelijk en landbouwtechnisch gebied is de landbouwproductie toegeno- men in een mate die decennialang niet voor mogelijk was gehouden. Van deze ontwikkeling hebben niet alleen de producenten zelf geprofiteerd, maar vooral ook de consumen- ten en de samenleving in haar geheel, omdat zij een belangrijke voorwaarde was voor de toename van de welvaart. Het Comité acht het noodzakelijk dat de Europese landbouw ook in de toekomst gebruik zal kunnen maken van nieuwe technologi- sche vooruitgang, met name op het gebied van de biotechnolo- gie. Wel moet daarbij in de gaten worden gehouden dat de milieu-eisen in acht worden genomen, dat beantwoordt wordt aan hetgeen de samenleving van de landbouwproductie ver- wacht, dat voorkomen wordt dat er als gevolg van de beperkingen concurrentienadelen ontstaan, en dat, mochten deze toch ontstaan, de landbouwers in de vorm van vergoedin- gen beloond worden. Hoe dan ook is het zaak dat Europa de inspanningen op het gebied van het landbouwkundig onderzoek naar de ontwikkeling van nieuwe, veelbelovende technologie opvoert. Deze inspanningen zijn tevens noodzake- lijk om een grotere onafhankelijkheid te verwerven. Om de verplichtingen op het gebied van natuur- en 7. 5. 7. milieubescherming, bescherming van het welzijn van dieren, productkwaliteit en gezondheid te kunnen nakomen, zijn adequate regelingen vereist die zonodig aan nieuwe inzichten moeten worden aangepast. Zoals in paragraaf 2. 5 is uiteen- gezet, kunnen de doorgaans strengere regels en productievoor- schriften van de EU tot aanzienlijke concurrentienadelen voor EU-landbouwers leiden. Met de toenemende internationalise- ring van de handel in landbouwproducten wordt het nog noodzakelijker om hiermee terdege rekening te houden. Om ook op de interne markt voor eerlijke mededingingsvoorwaar- den te zorgen, moeten er in alle lidstaten vergelijkbare verplichtingen gelden op het gebied van de bescherming van de productkwaliteit, het milieu en het dierenwelzijn. (1) Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli 1992 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oor- sprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen (PB L 208 van 24. 7. 1992, blz. 1). (2) Verordening (EEG) nr. 2082/92 van de Raad van 14 juli 1992 inzake de specificiteitscertificering voor landbouwproducten en levensmiddelen (PB L 208 van 24. 7. 1992, blz. 9). Net als in diverse eerdere adviezen dringt het Comité er daarom op aan dat belangrijke normen voor de landbouwproductie ook daadwerkelijk door internationaal bindende regels moeten worden veiliggesteld, teneinde te voorkomen dat er concurren- tiedistorsies ontstaan waar niets tegen gedaan kan worden. Wanneer nieuwe productieregels vastgesteld worden of aan nieuwe inzichten of omstandigheden worden aangepast, moet worden uitgegaan van het beginsel alleen die regels ten uitvoer te leggen die noodzakelijk zijn, en af te zien van alles wat inhoudelijk niet gemotiveerd kan worden. 7. 6. Behoud van hoofdtaken van de marktordening 7. 6. 1. Het Comité gaat ervan uit dat het voor de markt voortbrengen van landbouwproducten ook in de toekomst de wezenlijke inkomensbron voor landbouwers moet zijn; zijns inziens is dit daarmee tevens een essentieel element van het Europese model. De landbouwmarkten zijn bijzonder gevoelig voor prijsschommelingen. Grote prijsschommelingen brengen dikwijls verkeerde marktsignalen teweeg, leiden fasegewijs tot grote verliezen en zijn ook voor de consument op langere termijn niet gunstig (3). Marktordeningen zorgen in dit verband voor de nodige zekerheid. Zij mogen echter niet tot marktver- storingen leiden. De landbouwproductie moet zich op lange termijn naar de marktomstandigheden voegen. 7. 6. 2. Wel moet het duidelijk zijn dat marktordeningen bij tijd en wijle dienen te worden aangepast aan de zich veranderende markt- en concurrentiesituatie, zoals in het verleden ook is gebeurd. Dit mag er echter niet toe leiden dat volledige onderdelen van een marktordening, bijvoorbeeld invoer- of interventieregelingen of beproefde instrumenten om het aanbod te sturen, worden opgegeven. 7. 6. 3. Uitzonderingen en specifieke, zeer gunstige markt- situaties daargelaten, moet er van worden uitgegaan dat de landbouwbedrijven in de EU ook in de toekomst niet in staat zullen zijn om op duurzame wijze tegen wereldmarktprijzen te produceren (zie de hoofdstukken 2 en 4). Aan de andere kant zal de multifunctionaliteit van de Europese landbouw in de toekomst voor de samenleving in haar geheel nog belangrij- ker worden. Aangezien de reeds genoemde verschillen in (3) Volgens de door toonaangevende landbouweconomen opgestelde studie van de Commissie „Towards a common agricultural and rural policy for Europe” (European Economy nr. 5/97) zijn overheids- maatregelen om landbouwmarkten te stabiliseren in de volgende specifieke gevallen gerechtvaardigd: — hoog risico doordat de productie afhankelijk is van de weersomstandigheden en doordat ongedierte en ziekten schade kunnen veroorzaken (vooral bij kleine arealen); — hoog kapitaal- en wisselkoersrisico (geldt voor de hele sector; als de Economische en Monetaire Unie een feit is, verdwijnt op de interne markt het wisselkoersrisico); — grote ruimtelijke spreiding van vele kleine bedrijfjes die weliswaar omvangrijke niet-mobiele activa en flink wat grond bezitten, maar daarover slechts in zeer beperkte mate kunnen beschikken; — een tamelijk vaste gebondenheid aan seizoengebonden en biologisch bepaalde ontwikkelings- en groeiprocessen; — producenten die ieder voor zich niet over toereikende hulp- bronnen en niet over voldoende informatie inzake risico- beheer beschikken; — de verplichting om de markt regelmatig te voorzien van producten die tot de dagelijkse levensbehoeften behoren. 20. 12. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 368/83 productieomstandigheden voor het grootste deel ook in de toekomst zullen blijven bestaan en er in de EU andere, strengere eisen aan de landbouwproductie gesteld worden, is het Comité van mening dat adequate bescherming aan de buitengrenzen ook in de toekomst noodzakelijk zal zijn. van de marktordeningen. Het doel is echter om internationale overeenkomsten te sluiten waarmee alle soorten exportonder- steunende maatregelen zo veel mogelijk worden beperkt, teneinde op de internationale markten voor eerlijke concurren- tie te zorgen. Wel wijst het Comité erop dat Hoe meer de bescherming aan de buitengrenzen verdwijnt, hoe dringender het noodzakelijk is dat de landbouwers via een verhoging van de rechtstreekse steun voldoende worden gecompenseerd voor de diensten die zij in het licht van het multifunctionele karakter van de Europese landbouw voor de samenleving verlenen en dat de rechtstreekse steun wordt gehandhaafd. Hiermee moet niet alleen rekening worden gehouden bij de komende WTO-handelsronde, maar ook bij onderhandelingen tussen de EU en derde landen of groepen landen over het sluiten van vrijhandelsovereenkomsten. Het Comité dringt er bij de Commissie op aan, alles 7. 6. 4. in het werk te stellen om ervoor te zorgen dat tijdens de WTO-ronde niet alleen onderhandeld wordt over verdere vermindering van de bescherming aan de buitengrenzen, maar dat er — met het oog op het scheppen van eerlijke concurrentievoorwaarden — ook wordt gesproken over mi- nimumnormen op sociaal en milieugebied die voor alle WTO-lidstaten moeten gelden, zoals het Comité reeds in zijn initiatiefadvies over „De Wereldhandelsorganisatie” (1) heeft betoogd. Naarmate er op het vlak van bindende regels voor eerlijke handel in landbouwproducten in het kader van de WTO vooruitgang wordt geboekt, is ook een verdere liberalise- ring van de internationale handel te verdedigen. 7. 6. 5. De bevolking verwacht van de EU-landbouw steeds meer dat deze veilige en kwalitatief goede voedingsmiddelen produceert, de gezondheid van mens, plant en dier niet in gevaar brengt en dieren met respect behandelt; een en ander moet via de nodige Europese wetgeving worden gegarandeerd. Het Comité vindt het een goede zaak dat de Commissie voornemens is om aan deze aspecten tijdens de onderhandelin- gen groot belang toe te kennen. Doel moet zijn regelingen tot stand te brengen waarmee voorkomen wordt dat strenge EU-voorschriften volslagen zinloos worden gemaakt door concurrentievervalsende importen uit derde landen waar geen vergelijkbaar strenge regelingen bestaan, en dat hele productie- gebieden in hun voortbestaan worden bedreigd. Ieder land moet de kans krijgen om aan belangrijke verlangens van zijn consumenten tegemoet te komen. Toepassing van het voorzorgsbeginsel (art. 5, lid 7, van de SPS-overeenkomst) aan de hand van een voor alle WTO-landen uniforme risico- inschatting, overeenkomstig het voorstel van de Commissie, wordt door het Comité als de aangewezen weg beschouwd. Het Comité is er voorstander van dat er bij verdere 7. 6. 6. liberaliseringsstappen gedifferentieerd te werk wordt gegaan, dat wil zeggen dat de uiteenlopende situaties en vereisten met betrekking tot de verschillende productiegebieden in aanmerking worden genomen. Voorts moeten er mechanis- men worden ingevoerd waarmee opgetreden kan worden in geval van valutaschommelingen. Absoluut noodzakelijk acht het Comité dat de vredesclausule ook na 2003 van kracht blijft. Datzelfde geldt voor de in artikel 5 van de WTO- landbouwovereenkomst opgenomen bijzondere bescher- mingsclausule. 7. 6. 7. Een wereld waarin sprake is van een ver doorgevoer- de arbeidsverdeling kan niet zonder export. Om diverse redenen die eerder in dit advies zijn genoemd, spelen „uitvoer- restituties” ook in de toekomst een bepaalde rol als onderdeel (1) PB C 101 van 12. 4. 1999, blz. 43. — de Europese landbouw al het mogelijke moet doen om de bestaande locatievoordelen op de eigen markten zodanig te benutten dat volledig wordt beantwoord aan hetgeen de consument van de levensmiddelen verwacht (vermindering van de afhankelijkheid van de uitvoer); — vooral gebruik wordt gemaakt van de exportmogelijkheden van producten waarvoor geldt dat de Europese landbouw en/of de verwerkende industrie over comparatieve voorde- len beschikt, dat er wereldwijd een koopkrachtige vraag naar bestaat, en dat ze deels ook zonder restituties kunnen worden uitgevoerd; — er door het gebruik van instrumenten om het aanbod te sturen niet alleen voor gezorgd kan worden dat naleving van de geldende WTO-verplichtingen wordt gegarandeerd, maar ook dat wordt tegengegaan dat producten „koste wat het kost” worden uitgevoerd; — er in het EU-beleid inzake de uitvoer van landbouwproduc- ten ook gelet moet worden op de uiteenlopende situaties in de landbouw van de afnemerslanden, in het bijzonder de ontwikkelingslanden. 7. 6. 8. Naar verwachting zal er tijdens de komende WTO- handelsronde een felle strijd worden geleverd over de export- subsidies. In artikel 10, lid 2, van de landbouwovereenkomst van de WTO worden exportkredieten en -garanties weliswaar ondubbelzinnig als exportsubsidies bestempeld, maar er wor- den geen regels vastgelegd. Tijdens de tenuitvoerleggingsfase van de Uruguay-ronde had hierover een akkoord moeten In de komende worden bereikt, maar dat is niet gelukt. handelsronde mogen er geen nieuwe beperkingen voor export- steun worden afgesproken zonder dat er tegelijkertijd regels voor exportkredieten en -garanties worden overeengekomen. Aangezien ook in de toekomst de wereldmarktprijzen in de regel onder de prijzen zullen liggen die er op de interne markt van de EU gelden, mogen er geen overeenkomsten over de beëindiging van exportsubsidies worden gesloten. 7. 7. Doelgerichte rechtstreekse steun 7. 7. 1. De multifunctionele Europese landbouw moet dien- sten verlenen die vroeger min of meer naar tevredenheid werden doorberekend in de producentenprijzen. Dit is echter steeds minder het geval, zodat de landbouwers voor hun inkomen steeds afhankelijker worden van rechtstreekse steun. Deze steun heeft weliswaar een belangrijke functie, maar zou alleen maar aanvullend van aard mogen zijn; de landbouwer is immers een ondernemer die voor de markt produceert en die het leeuwendeel van zijn inkomen derhalve via de afzet van zijn producten op de markt moet verwerven. 7. 7. 2. Met de GLB-hervorming van 1992 werd een belang- rijke stap gezet op weg naar afbouw van de rechtstreekse steun; dit proces wordt nu in versterkte mate voortgezet. Voor de landbouwers en niet in de laatste plaats ook voor hun zelfbeeld is het van fundamenteel belang dat deze steun niet permanent het onderwerp vormt van politieke discussie, dat duidelijk is waarvoor de steun wordt uitgekeerd en dat de steunbetalingen voor de langere termijn zijn veiliggesteld. C 368/84 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 20. 12. 1999 7. 7. 3. Het Comité is uitdrukkelijk voorstander van het beginsel dat rechtstreekse steun doelgericht wordt verleend en vindt dat de toekomst van dit steeds belangrijker wordende GLB-instrument moet worden verzekerd. Daartoe moet een onderscheid worden gemaakt tussen: — rechtstreekse steun als vergoeding voor het leveren van diensten waarvoor geen marktprijzen gelden; — rechtstreekse steun om prijsverlagingen op te vangen, voor zover er hiervoor gegronde redenen bestaan; — rechtstreekse steun ter compensatie van permanente, on- overkomelijke natuurlijke handicaps. Daar bij de hervorming in het kader van Agenda 2000 gedeeltelijk afstand is genomen van dit beginsel, moet volgens het Comité in ieder geval op langere termijn voor negatieve effecten worden gevreesd. 7. 7. 4. Voor het algemene draagvlak acht het Comité het noodzakelijk dat duidelijk wordt aangegeven waarvoor de rechtstreekse steun is bedoeld. Als de voorwaarden om voor rechtstreekse steun in aanmerking te komen echter steeds strenger worden en het aantal landbouwers dat eraan kan voldoen afneemt, moet de vraag worden gesteld of de oor- spronkelijke doelstellingen nog wel kunnen worden verwezen- lijkt. Het kan zeker niet de bedoeling zijn dat het door te strenge voorschriften moeilijker wordt om aanpassingsproblemen te overwinnen en de internationale concurrentiepositie te verbeteren. Voorts moet er bij rechtstreekse steunbetalingen, net als bij andere steunmaatregelen, op gelet worden dat de administratie zo efficiënt mogelijk verloopt en dat rompslomp wordt vermeden. 7. 7. 5. Toetssteen voor de Gemeenschap zal zijn in hoeverre zij er tijdens de komende WTO-handelsronde in slaagt de doorgevoerde GLB-hervorming te verdedigen. De Commissie heeft herhaaldelijk verzekerd dat de nieuwe of gewijzigde marktordeningspremies in overeenstemming zijn met de „Blue box”-verplichtingen en dat er nadrukkelijk op zal worden aangedrongen dat zij ook op langere termijn worden veilig- gesteld. Het Comité acht deze veiligstelling absoluut noodzake- lijk, omdat de met de „blauwe maatregelen” bewandelde weg van het sturen van het aanbod zijn waarde heeft bewezen. Ook de „Green box” moet worden veiliggesteld, omdat de „groene maatregelen” aan belang hebben gewonnen, de handel slechts in geringe mate beïnvloeden en onmisbaar zijn als instrument om bepaalde door de landbouw geleverde diensten te ver- goeden. Doordat het GLB er sinds 1992 meer op gericht is, 7. 7. 6. de uitgaven voor prijsondersteuning terug te dringen en ter compensatie daarvan de rechtstreekse steun op te voeren, worden de inkomens van de landbouwers steeds afhankelijker van de budgettaire speelruimte. Het Comité benadrukt dat de financiële basis voor de rechtstreekse-steunbetalingen op langere termijn gewaarborgd moet zijn om de landbouwers de nodige zekerheid te verschaffen. 7. 8. Het plattelandsontwikkelingsbeleid Een belangrijke rol is weggelegd voor de maatregelen 7. 8. 1. in het kader van een geïntegreerd plattelandsontwikkelingsbe- leid, de tweede pijler van het GLB. Het gaat er hierbij in wezen om dat de thans geldende begeleidende maatregelen (milieuprogramma en bosbouw), de landbouwstructuur- maatregelen (huidige doelstelling 5a) en de tot op heden voor specifieke doeleinden bestemde ontwikkelingsprogramma’s worden samengebracht. 7. 8. 2. Het Comité vindt dit belangrijk, omdat de program- madoelstelling — meer werk maken van een geïntegreerd plattelandsontwikkelingsbeleid, met speciale aandacht voor de landbouw — zo beter kan worden verwezenlijkt. Wel zij erop gewezen dat het plattelandsontwikkelingsbeleid weliswaar onmisbaar is, maar niet in de plaats mag komen van de klassieke instrumenten van het GLB. Het Comité vindt het jammer dat het geplande budget de hoogte van de huidige kosten niet overstijgt. Om de verplichtingen na te komen, met name die welke voortvloeien uit de noodzaak het multifunc- tionele karakter van de landbouw in alle EU-regio’s te bewaren, dient het budget te worden opgetrokken. Door de toenemende concurrentie moet de markt- 7. 8. 3. positie van de landbouwers worden verbeterd en moeten vooral ook de bedrijven die zich met afzet en verwerking bezighouden concurrerend zijn; in dit verband dienen coöperaties een cruciale rol te spelen. De desbetreffende steunmaatregelen die in de verordening over plattelandsont- wikkeling zijn opgenomen, vervullen een belangrijke functie. Het Comité rekent erop dat deze verordening doelgericht en doeltreffend ten uitvoer wordt gelegd en is daarnaast van mening dat doelgerichte afzetmaatregelen een goed uitgangs- punt vormen om de positie op de interne markt en op de markt van niet-EU-landen te verstevigen. Beoogd moet worden de boeren in staat te stellen voor meer toegevoegde waarde te zorgen en hulpbronnen die in de regio zelf aanwezig zijn meer te benutten, teneinde de economische levensvatbaarheid van landelijke gebieden duurzaam te verbeteren. 7. 8. 4. Als onderdeel van de GLB-hervorming zal de belang- rijke regeling inzake de compenserende vergoeding voor landbouwers in regio’s met bepaalde handicaps verder worden ontwikkeld. Dit instrument draagt er wezenlijk toe bij dat landbouwgronden in deze regio’s geëxploiteerd blijven wor- den. Deze vorm van rechtstreekse steun, die zijn waarde heeft bewezen en op zich niet ter discussie staat, is als compensatie voor permanente natuurlijke handicaps bedoeld. Het Comité zou graag zien dat dit beginsel overeind blijft en dat de vergoeding niet aan andere GLB-doelstellingen wordt gekop- peld. 7. 8. 5. Voor de instandhouding van een landbouw die zich over het gehele grondgebied van kansarme regio’s uitstrekt en van het multifunctionele karakter van de landbouwbedrijven in deze regio’s, is naar het oordeel van het Comité ook de productiefunctie noodzakelijk. Het is daarom voorstander van specifieke maatregelen waarmee ervoor gezorgd kan worden, de productie ook onder moeilijke omstandigheden in stand te houden. Dat geldt in het bijzonder voor landbouwsectoren waarvoor nauwelijks alternatieven bestaan, zoals de melkpro- ductie en de rundvee- en schapenhouderij in bepaalde regio’s. 20. 12. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 368/85 7. 9. Aanvullende of alternatieve inkomens- en werkgelegenheids- mogelijkheden voor landbouwers Het is geen nieuw verschijnsel dat landbouwers door 7. 9. 1. diversifiëring van hun activiteiten uit verschillende bronnen inkomsten verwerven. In sommige lidstaten heeft dit vanwege de bestaande structuren en productieomstandigheden een hoge vlucht genomen. De daling van de inkomsten uit landbouwactiviteiten in een groot aantal bedrijven, maar ook persoonlijke inkomensverwachtingen zijn voor landbouwers dikwijls redenen om aanvullende inkomensmogelijkheden te zoeken. 7. 9. 2. Aanvullende inkomensmogelijkheden kunnen bij- dragen tot de economische consolidering van landbouwbedrij- ven. Plattelandsontwikkelingsprogramma’s moeten onder meer gericht zijn op de werkgelegenheid in het algemeen en op het scheppen van aanvullende inkomens- en werkgelegen- heidsmogelijkheden voor landbouwers en hun gezinnen. Het Comité steunt deze aanpak, maar zou terwille van een doeltreffende tenuitvoerlegging graag zien dat een eind wordt gemaakt aan discriminerende wettelijke beperkingen en ob- stakels, omdat met financiële steun alleen de gestelde doelen niet verwezenlijkt kunnen worden. 7. 10. Duurzame grondstoffen: een uitdaging 7. 10. 1. Naast de voorziening met voedingsmiddelen is ook de levering van energie en grondstoffen sinds mensenheugenis een belangrijke taak van land- en bosbouw. Biomassa als duurzame grondstof wordt weer steeds belangrijker. De land- bouwers zijn in staat om biomassa als grondstof in aanzienlijk grotere hoeveelheden te produceren. Opvoering van de pro- ductie van biomassa moet niet alleen gezien worden als een onderdeel van het multifunctionele karakter van de Europese landbouw, maar kan tevens een belangrijke bijdrage leveren tot het milieu, tot de consolidering van het Europese landbouwmodel. tot de werkgelegenheid en vooral Biomassa wordt in bepaalde industrietakken steeds 7. 10. 2. meer als alternatieve grondstof gebruikt. Het gaat hier om verscheidene grondstoffen op plantaardige basis, die in de chemische industrie worden gebruikt, bijvoorbeeld als substitu- ten bij wasmiddelen en drukinkt, of plantenvezels bij de bouw van voertuigen. Gezien de bestaande problemen in de afvalverwerking moet bijzonder belang worden gehecht aan een groter gebruik van zetmeel als grondstof voor de verpak- kingsindustrie. Het Comité vindt dit een zeer positieve ontwik- keling en is derhalve voorstander van doelgerichte steunmaat- regelen waarbij milieu-aspecten in acht worden genomen. 7. 10. 3. Met het protocol van Kyoto (1) heeft de EU zich ertoe verbonden de broeikasgassenuitstoot in de periode 2008-2012 met 8 % terug te dringen ten opzichte van het niveau in 1990. In dit verband wordt in het Witboek van de Commissie „Energie voor de toekomst: hernieuwbare energie- bronnen” (2) voorgesteld dat het aandeel van het gebruik van duurzame energiebronnen wordt verdubbeld, namelijk van 6 % naar 12 % in 2010. Biomassa speelt daarbij een voorname rol. (1) Protocol van Kyoto bij de Kaderovereenkomst van de Verenigde Naties over klimaatveranderingen, 11. 12. 1997. (2) COM(97) 599 def. van 26. 11. 1997, „Energie voor de toekomst: duurzame energiebronnen — Witboek voor een communautaire strategie en een actieplan”. 7. 10. 4. Een groter aandeel van biomassa in de energievoor- ziening is niet alleen voor het milieu van belang, maar ook voor de werkgelegenheid. In het Witboek van de Commissie [en met name in de TERES II-studie (3)] wordt ervan uitgegaan dat hiermee op middellange termijn tot 2010 (netto) 500 000 arbeidsplaatsen kunnen worden geschapen. Het Comité zou graag zien dat er naast voldoende 7. 10. 5. financiële steun voor biomassa als duurzame grondstof ook passende regelgeving komt om het gebruik van biomassa (voor energie- of andere doeleinden) te vergemakkelijken. Hierbij valt te denken aan: — verbetering van de concurrentiepositie van duurzame energiebronnen ten opzicht van fossiele energiebronnen, zoals in sommige lidstaten via belastingmaatregelen ge- beurt; — een EU-regeling inzake het gebruik van biobrandstoffen, met inachtneming van economische en milieu-aspecten; — bevordering van een groter gebruik van stroom en warmte uit de duurzame energiebron biomassa; — opheffing van de in de Blair House-overeenkomst vast- gelegde beperkingen voor oliehoudende zaden; — het uit de weg ruimen van administratieve belemmeringen voor de teelt van akkerbouwgewassen voor non-food- doeleinden. Het Comité vindt dat er meer onderzoek moet worden verricht, teneinde biomassa ten opzichte van fossiele grondstoffen concurrerender te maken en nieuwe mogelijkheden te ontwik- kelen voor het gebruik ervan, bijvoorbeeld in de chemische industrie of bij de bouw van voertuigen. 8. Conclusies Het Europese landbouwmodel 8. 1. is onderdeel van de eigen weg die de Europese landen al tientallen jaren geleden op sociaal en economisch gebied hebben ingeslagen. De Europese landbouw, die door gezinsbedrijven gekenmerkt wordt, die in economisch, sociaal en milieu-opzicht het duurzaamheidsbeginsel hoog in het vaandel heeft staan, die in staat is de diensten te verlenen die door de samenleving verwacht worden, en die kortom multifunctioneel is, kan een politieke voorbeeldfunctie vervullen. Het Comité is zich ervan bewust hoe belangrijk het is 8. 2. dat de Europese Commissie, de regeringen van de lidstaten en Europese landbouworganisaties expliciet te kennen hebben gegeven dat zij achter het Europese landbouwmodel staan. Maar hoe belangrijk dit ook is, er mag niet worden vergeten dat het uiteindelijk gaat om de vraag in hoeverre het concrete beleid met dit model in overeenstemming is. 8. 3. De instandhouding van het Europese landbouwmodel staat niet in tegenspraak met de noodzaak dat de landbouwers zich aan de voortdurende veranderende economische rand- voorwaarden aanpassen, dat de landbouwbedrijven concur- rerend zijn en dat de productie is afgestemd op de verlangens van de markt. (3) TERES II, Europese Commissie, 1997. C 368/86 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 20. 12. 1999 Het volgende moet echter buiten kijf staan: het Euro- 8. 4. pese landbouwmodel is van cruciaal belang om ervoor te zorgen dat de multifunctionaliteit van de landbouw zoals die door de samenleving verwacht wordt, ook in de toekomst behouden wordt. Met een landbouw die eenzijdig op het internationale concurrentievermogen is gericht, kan niet aan de verwachtingen worden voldaan. 8. 7. Met de huidige eisen die er in de EU-lidstaten aan de productie worden gesteld, is een multifunctionele landbouw onder wereldmarktvoorwaarden niet mogelijk. Marktordenin- landbouwstructuur- gen, doelgerichte rechtstreekse steun, maatregelen en steunprogramma’s voor landelijke gebieden zijn onmisbaar. Geleverde diensten moeten op tegenprestaties kunnen rekenen. Volgens het Comité is „een beleid ter consolidering van 8. 5. het Europese landbouwmodel” noodzakelijk om de voorbeeld- functie van het algemeen wenselijk geachte landbouwmodel door middel van concrete politieke maatregelen te versterken. De multifunctionele landbouw moet ook bij een steeds groter wordende concurrentiedruk zijn verschillende diensten aan de samenleving kunnen blijven leveren. 8. 6. Een belangrijk onderdeel van het Europese landbouw- model is een goed functionerende en concurrerende landbouw. Het Comité gaat ervan uit dat in de toekomst nog meer van de landbouwers zal worden verwacht dat zij gebruik maken van de bestaande mogelijkheden om het concurrentievermogen te verbeteren, marktkansen te benutten en het inkomen aan te vullen, waarbij eigen initiatief voldoende moet worden aangemoedigd. Voor de verbetering van de efficiency is echter ook de technische vooruitgang nodig. Het Comité acht een passende vergoeding evenwel gerechtvaardigd en noodzakelijk indien beperkingen die verband houden met milieu-eisen, ethische overwegingen of de verwachtingen van de samen- leving tot gevolg hebben dat er voor de landbouwbedrijven concurrentienadelen ontstaan die niet via hogere prijzen kunnen worden gecompenseerd. Brussel, 21 oktober 1999. 8. 8. De Europese landbouw moet op de productie gericht blijven en goede en kwalitatief onberispelijke voedingsmidde- len kunnen aanbieden. Hij vervult een steeds belangrijkere rol als leverancier van grondstoffen voor non-food-doeleinden, moet milieuvriendelijk en duurzaam produceren en tevens in staat zijn de diensten te leveren die de samenleving van hem verwacht. De Europese landbouw moet voor zichzelf andere eisen stellen dan bijvoorbeeld de Noord-Amerikaanse, en opereert in een relatief dure omgeving. Een en ander betekent dat een adequate bescherming aan de buitengrenzen ook in de toekomst noodzakelijk is en dat ook andere belangrijke elementen van marktordeningen niet gemist kunnen worden. Zegt men „ja” tegen het Europese landbouwmodel, dan mag tijdens de komende WTO-handelsronde niet getornd worden aan de belangrijke onderdelen van het GLB. Het volgende zou een belangrijk uitgangspunt moeten zijn: alleen naarmate er op het vlak van bindende regels inzake eerlijke concurrentie- voorwaarden voor de internationale handel in landbouwpro- ducten vooruitgang wordt geboekt, is ook een verdere libera- lisering van de internationale handel te verdedigen. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité B. RANGONI MACHIAVELLI


title: 1999 m. spalio 21 d. Komisijos reglamentas (EB) Nr. 2278/1999, nustatantis tam tikras išsamias Tarybos reglamento (EEB) Nr. 3528/86 dėl Bendrijos miškų apsaugos nuo atmosferos teršalų taikymo taisykles

eurovoc_concepts:
EU Member State
EU financing
action programme
air quality
forest conservation
pollution control measures

formats: html pdf print

text: 03/26 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 339 31999R2278 1999 10 29 EUROPOS BENDRIJŲ OFICIALUSIS LEIDINYS L 279/3 KOMISIJOS REGLAMENTAS (EB) Nr. 2278/1999 1999 m. spalio 21 d. nustatantis tam tikras išsamias Tarybos reglamento (EEB) Nr. 3528/86 dėl Bendrijos miškų apsaugos nuo atmosferos teršalų taikymo taisykles EUROPOS BENDRIJŲ KOMISIJA, (9) atsižvelgdama į Europos bendrijos steigimo sutartį, atsižvelgdama į 1986 m. lapkričio 17 d. Tarybos reglamentą (EEB) Nr. 3528/86 dėl Bendrijos miškų apsaugos nuo atmos- feros teršalų (1) su paskutiniais pakeitimais, padarytais Regla- mentu (EB) Nr. 307/97 (2), ypač į jo 2 ir 4 straipsnius, kadangi: (EEB) Nr. 3528/86 14 straipsnis ir Reglamento 1995 m. gruodžio 18 d. Tarybos reglamentas (EB, Eura- tomas) Nr. 2988/95 dėl finansinių Bendrijos interesų apsaugos (3) nustato, kad valstybės narės išsiaiškintų, ar operacijos, kurioms lėšas skiria Bendrija, yra veiksmingos ir kad valstybės narės ir ar jos atliekamos reguliariai, atgautų sumas, prarastas dėl pažeidimų arba aplaidumo. Tokios sumos – tai nepragrįstos Bendrijos biudžeto išlaidos, kurios turi būti sugrąžintos Bendrijai. Reglamentas (EEB) Nr. 3528/86 numato finansinį Bend- rijos įnašą priemonėms, kurių imamasi pagal Bendrijos programą apsaugoti jos miškus nuo atmosferos teršalų. To reglamento 12 straipsnis nustato, kad Bendrijos įnaas turi būti skiriamas miškams padarytos žalos, ypač tos, kurią padaro atmosferos teršalai, periodinėms inventori- zacijoms atlikti, miško ekosistemų stebėjimo intensyviojo ir nuolatinio monitoringo punktų tinklui bei eksperi- mentams, bandomiesiems ir parodomiesiems projektams, kuriais siekiama pagerinti miškų apsaugą nuo atmosferos teršalų. Siekiant padidinti veiksmingumą ir supaprastinti bei patobulinti įvairias nacionalines ir Bendrijos priemones, kurioms yra prašoma Bendrijos finansinė parama, tas priemones reikėtų pateikti metinėje nacionalinėje kiek- vienos valstybės narės programoje. Turėtų būti priimtos išsamios paraiškų pagalbai pagal nacionalines programas gauti pateikimo taisyklės ir kokia tose paraiškose turėtų būti nurodyta informacija, kad jas būtų galima išnagrinėti sparčiau. (10) (11) Jeigu Reglamento (EEB) Nr. 3528/86 14 straipsnyje numatytų patikrinimų, kuriuos atlieka Komisija, metu nustatomas pažeidimas, valstybė narė turi sugebėti parei- kšti savo nuomonę dėl padėties, apie kurią buvo pranešta. Jeigu pažeidimas yra patvirtinamas, o atitin- kamas sumas galima laikyti nepagrįstomis Bendrijos biudžeto išlaidomis, tos sumos turėtų būti sugrąžintos Bendrijai. pakeitimais, Komisijos reglamentas (EEB) Nr. 526/87 (4), Komisijos reglamento (EEB) Nr. 1696/87 (5) 2 straipsnis su pasku- tiniais (EB) padarytais Nr. 1398/95 (6), ir Komisijos reglamento (EB) Nr. 1091/ 94 (7) 2 straipsnis su paskutiniais pakeitimais, padarytais Reglamentu (EB) Nr. 1545/1999 (8), turėtų būti pripa- žinti netekusiais galios. Reglamentu Turėtų būti nustatyta išankstinių Bendrijos paramos mokėjimų sistema siekiant padėti valstybėms narėms, kad nacionalinių programų finansinei veiklai. vadovaujama tinkamai būtų jų Kompetentingos institucijos Komisijai įteiktose paraiš- kose dėl nacionalinių programų išankstinių apmokėjimų ir likučių turi būti nurodyta atitinkama informacija, padėsianti nustatyti išlaidų reguliarumą. Komisijai turi būti pranešta apie tai, kad priemonės įgyvendinamos pagal sprendimo, kuriuo buvo suteika pagalba, sąlygas ir laikantis tuo sprendimu nustatyto laiko. Valstybės narės turi priimti nuostatas, būtinas, kad būtų užtikrinta, jog įgyvendinant nacionalinių programų prie- mones būtų atliekami veiksmingi patikrinimai. (1) OL L 326, 1986 11 21, p. 2. (2) OL L 51, 1997 2 21, p. 9. (12) 1987 m. birželio 10 d. Komisijos reglamentas (EEB) Nr. 1697/87 (9) taip pat turėtų būti pripažintas nete- kusiu galios. Tas reglamentas tebetaikomas Bendrijos finansiniams įnašams, dėl kurių išmokėjimo sprendimas priimtas iki 1999 m. lapkričio 1 d. ir kurie išmokami pagal Reglamentą (EEB) Nr. 3528/86. (13) Šiame reglamente numatytos priemonės atitinka Nuola- tinio miškininkystės komiteto nuomonę, (3) OL L 312, 1995 12 23, p. 1. (4) OL L 53, 1987 2 21, p. 14. (5) OL L 161, 1987 6 22, p. 1. (6) OL L 139, 1995 6 22, p. 4. (7) OL L 125, 1994 5 18, p. 1. (8) OL L 180, 1999 7 15, p. 9. (9) OL L 161, 1987 6 22, p. 23. (1) (2) (3) (4) (5) (6) (7) (8) 340 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 03/26 t. PRIĖMĖ ŠĮ REGLAMENTĄ: 1 straipsnis 1. Reglamento (EEB) Nr. 3528/86 2 ir 4 straipsniuose numatytos priemonės įgyvendinamos pagal programas, kurias valstybės narės parengia kiekvienais metais. Nacionalinės programos turi apimti visas paraiškas dėl paramos, kuri teikiama pagal pirmiau minėtus straipsnius. Tose paraiškose turi būti šio reglamento I priede bei to reglamento 2 straips- nyje nurodyta informacija ir patvirtinamieji dokumentai. Kiek- vienais metais iki lapkričio 1 d. valstybės narės perduoda Komisijai du kitų metų savo programų egzempliorius. Šio straipsnio 1 dalyje nurodytos nacionalinės programos 2. turi būti užbaigtos ne vėliau kaip per trejus metus nuo Komi- sijos sprendimo dėl finansavimo dienos ir jų parengimo trukmė negali būti pratęsta. 2 straipsnis 3. Kompetentingos institucijos gali pateikti paraišką, kad antrą kartą iš anksto būtų išmokėta ne daugiau kaip 30 % paramos, jeigu jos pateikia įrodymų, jog buvo panaudota 60 % pirmosios tai pačiai programai iš anksto išmokėtos paramos. 4. Likutis išmokamas po to, kai Komisija gauna ir patvirtina galutinę išvadą, baigiamąją finansinę ataskaitą ir paraišką, kad būtų išmokėta paskutinė nacionalinei programai skirta išmoka. 4 straipsnis Nuo kitų metų, kai buvo paskelbtas Komisijos sprendimas 1. liepos 1 d. kompetentingos institucijos finansuoti programą, apie išmokų gavėjams atliktus mokėjimus pagal II priedą perduoda 6 mėnesių ataskaitas, prie kurių prideda ataskaitą apie atlikto darbo eigą. 2. Kompetentingos institucijos Komisijai turi pateikti po du paraiškos egzempliorius pagal šio reglamento III priedą dėl nacionalinės progrmos išankstinių išmokų ir likučių mokėjimo. Pirmoje šio straipsnio dalyje nurodomose programose taip pat turi būti pateikta: 5 straipsnis — patvirtinamųjų dokumentų, kuriuos turi pateikti išmokų gavėjai, aprašas; „patvirtinamieji dokumentai“ – tai pagal atitinkamos valstybės narės įstatymus arba kitus teisės aktus ar kompetentingos institucijos priimtas priemones parengti dokumentai, kuriuos galima panaudoti kaip įrodymą, kad buvo laikytasi kiekvienai konkrečiai paraiškai nustatytų sąlygų. Tame apraše pateikiamas kiekvieno dokumento aprašymas ir nuostatos arba priemonės, pagal kurias doku- mentas buvo parengtas, tokių dokumentų turinys, trumpas ir — formų, kurias turi užpildyti išmokų gavėjai, pateikdami paraiškas išmokoms gauti, pavyzdžiai. Tokiose formose turi būti pateikta patirtų išlaidų suvestinė ir palyginamoji lentelė, kurioje nurodytas numatytų ir įgyvendintų prie- monių kiekybinis ir kokybinis apibūdinimas, — tikrinimo ir administravimo būdų, kurie taikomi siekiant veiksmingai įgyvendinti programos priemones pagal Regla- mento (EEB) Nr. 3528/86 14 straipsnį, aprašymas. Valstybės narės taip pat praneša Komisijai apie šiame straips- nyje nurodytų dokumentų vėlesnius atnaujinimus. 3 straipsnis 1. Pagal Reglamento (EEB) Nr. 3528/86 13 straipsnį vals- tybės narės paskiria kompetentingą instituciją, kuriai suteikia įgaliojimus įgyvendinti programą. Ne anksčiau kaip iki kitų metų sausio 1 d. po Komisijos 2. finansavimo paskelbimo dienos sprendimo dėl programos kompetentingos institucijos gali pateikti paraišką, kad iš anksto būtų išmokėta ne daugiau kaip 50 % Bendrijos paramos nacio- nalinei programai. Visos dėl pažeidimų arba aplaidumo prarastos sumos, 1. kurias atgavo valsybės narės, yra grąžinamos Bendrijai. 2. Jeigu per 4 metus nuo likučių išmokėjimo Komisija nustato kokį nors pažeidimą vykdant operaciją, kurią finan- suoja Bendrija, ir jeigu atitinkama suma pagal šio straipsnio 1 dalį nebuvo sugrąžinta Bendrijai, ji apie tai praneša valstybei narei ir suteikia jai progą pareikšti savo nuomonę. Jeigu, išnagrinėjusi padėtį 3. ir išklausiusi visus valstybės narės paaiškinimus, Komisija padaro išvadą, kad buvo padarytas pažeidimas, valstybė narė grąžina atitinkamas sumas. 6 straipsnis Reglamentas (EEB) Nr. 526/87, Reglamento (EEB) Nr. 1696/ 87 2 straipsnis ir Reglamento (EB) Nr. 1091/94 2 straipsnis pripažįstami netekusiais galios. 7 straipsnis Reglamentas (EEB) Nr. 1697/87 pripažįstamas netekusiu galios. Tačiau jis taikomas tiems Bendrijos finansinių įnašų mokėji- mams, dėl kurių sprendimas buvo priimtas iki 1999 m. lapkričio 1 d. pagal Reglamentą (EEB) Nr. 3528/86. 8 straipsnis Šis reglamentas įsigalioja trečią dieną po jo paskelbimo Europos Bendrijų oficialiajame leidinyje. 03/26 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 341 Šis reglamentas yra privalomas visas ir tiesiogiai taikomas visose valstybėse narėse. Priimta Briuselyje, 1999 spalio 21 d. Komisijos vardu Franz FISCHLER Komisijos narys 342 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 03/26 t. I PRIEDAS BENDRIJOS MIŠKŲ APSAUGA NUO ATMOSFEROS TERŠALŲ (REGLAMENTAS (EB) Nr. 3528/86) 20 …… m. nacionalinės programos informacija VALSTYBĖ NARĖ: 1. Trumpas programos aprašymas: Būdas, kuriuo kompetentinga institucija palaiko ryšį (pareigūno/institucijos ryšiams palaikyti pavardė/pavadinimas, adresas, telefono ir fakso numeris, elektroninio pašto adresas), programos įgyvendi- nimo pradžios ir pabaigos datos, bendrosios programos išlaidos ir pagalba, dėl kurios pateikta paraiška, (procentinis tos pagalbos ir programos išlaidų santykis), kiek kuriai priemonei yra skirta išlaidų, numatomas įgyvendinimo tvar- karaštis ir agentūra, kuriai turi būti išmokama finansinė Bendrijos parama, kurią ji skiria programai (pavadinimas, banko rekvizitai), patvirtinimas, kad darbas neprasidės tol, kol nebus pateikta programa, patvirtinimas, kad kitiems Bendrijos fondams dėl programos nebus pateikta paraiška, nacionalinės programos finansavimo planas: naudojamos 1 ir 1b formos. 2. Indvidualiosios paraiškos dėl pagalbos pagal Reglamento (EEB) Nr. 3528/86 2 straipsnį (intensyvusis ir nuolatinis miško ekosistemų monitoringas): naudojamos 2 ir 2a, ir (arba) 2b, ir (arba) 2 d formos. 3. Indvidualiosios paraiškos dėl pagalbos pagal Reglamento (EEB) Nr. 3528/86 4 straipsnį (eksperimentai, bandomieji ir parodomieji projektai): naudojamos 3 ir 3 a formos. Aiškinamasis raštas Komisijai pristatomus eksperimentus ir monitoringo darbus, siekiant, kad iš dalies jie būtų finansuojami pagal Reglamentą (EEB) Nr. 3528/86 dėl Bendrijos miškų apsaugos nuo atmosferos teršalų, kiekviena valstybė narė kasmet pateikia vienoje programoje, Bendrijos finansinė parama kiekvienai programai bus išmokama kompetentingoms institucijoms, kurias yra paskyrusios valstybės narės ir kurios tas joms išmokėtas sumas atitinkamai grąžins atsakingoms institucijoms. Dėl visų veiklos rūšių, kurios turi būti vykdomos pagal Reglamento (EEB) Nr. 3525/86 2 ir 4 straipsnius bei jo pakeitimus ir kurių vykdymą iš dalies finansuoti yra prašoma Bendrija, turi būti įtrauktos į programą atskiromis paraiškomis. Veiklos rūšys programos apima du veiklos tipus ir keturis potipius: A tipas: miško ekosistemų monitoringas (Reglamento (EEB) Nr. 3528/86 2 straipsnis). A1 potipis: sistemiškai išdėstytų apskaitos barelių tinklas (16 × 16 km) ir metinis lajos būklės stebėjimas, galimas dirvožemio arba cheminės lapų sudėties tyrimo pakartojimas. A2 potipis: intensyvaus stebėjimo apskaitos bareliuose atliekami stebėjimai. A3 potipis: A4 potipis: visa papildoma veikla, kurią būtina vykdyti, kad būtų užtikrintas intensyvusis arba nuolatinis monitoringas (pvz. , metodų tyrimas, specialūs moksliniai tyrinėjimai ir t. t. ). pasiūlymai dėl visų duomenų, gautų pagal sistemiškai išsėstytų apskaitos barelių tinklą arba intensyvųjį monitoringą, įvertinimo Europos ar regioniniu lygiu (įskaitant nepriklausomą įvertinimą). B tipas: eksperimentų atlikimas (Reglamento (EEB) Nr. 3528/86 4 straipsnis). Prioritetai veiklos rūšys skirstomos pagal tris prioritetus: 1 prioritetas: privalomieji stebėjimai ir tyrimai laikantis nustatyto tikslumo (QC/QA). 2 prioritetas: svarbūs stebėjimai arba tyrimai, kurie nėra privalomi (pvz. , laisvai pasirenkamų parametrų analizė). Šiam prioritetui taip pat priskiriamos laikinos pastangos kokybei užtikrinti. 3 prioritetas: visos kitos priemonės, kurios nenurodytos vadove arba įgyvendinimo taisyklėse. Joms priskiriami stebėjimai ir tyrimai, atliekami pagal metodus, kurie nenurodyti įgyvendinimo taisyklėse arba vadove, ir atliekami eksperimentai. Prašoma finansinė parama atskirai nurodoma programoje, priskirtoje kuriai nors prioritetų kategorijai. 03/26 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 343 Formos Programoms pateikti turi būti naudojamos tokios formos: — trumpas programos aprašymas (1 forma), — programos finansavimo planas (1b forma), — bendroji informacija (2 ir 3 formos), — konkreti informacija (2a, 2b, 2c ir 2d formos). Programos aprašymo formoje yra pateikiama informacija apie kompetentingos nacionalinės institucijos administraciją ir trumpa infor- macija apie įvairias atskiras į programą įtrauktas paraiškas bei tvarkaraštis. Ant formos turi būti kompetentingos nacionalinės institucijos antspaudas, jo pavardė. ją turi būti tinkamai pasirašęs tos institucijos pareigūnas ir parašęs datą, o po pareigūno parašu turi būti Programos finansavimo plane pateikiama informacija apie numatytą Bendrijos finansinės paramos naudojimą. Bendrosios informacijos forma (joje pateikiama bendra informacija apie atskiras paraiškas) ir konkrečios informacijos forma (joje pateikiama techninė informacija apie atskiras paraiškas) turi būti užpildytos kiekvienai atskirai paraiškai, kuria prašoma paramos (2 straipsnyje nurodytoms veiklos rūšims užpildoma 2 forma; 4 straipsnyje nurodytoms veikloms – 3 forma; techninei informacijai užpildomos 2a ir (arba) 2b, ir (arba) 2c ir (arba) 2 d formos). Ant bendrosios informacijos formų turi būti kompetentingos nacionalinės institucijos antspaudas, jas turi būti tinkamai pasirašęs tos institucijos pareigūnas ir parašęs datą, o po to pareigūno parašu turi būti jo pavardė. 1 forma: 1b forma: 2 forma: 2a forma: 2b forma: 2c forma: 2d forma: 3 forma: 3a forma: programos aprašymo forma, kurioje yra pateikiama informacija apie kompetentingos nacionalinės institucijos admi- nistraciją ir trumpa informacija apie įvairias atskiras programos paraiškas bei tvarkaraštis. nacionalinės programos finansavimo planas. visos paraiškos dėl monitoringo (2 straipsnis): bendrosios informacijos forma (A1/A2/A3/A4 veiklos rūšys). paraiškos dėl A1 tipo veiklos rūšių: techninė informacija apie sistemiškai išdėstytų apskaitos barelių tinklą (I lygis). paraiškos dėl A2 tipo veiklos rūšių: techninė informacija apie stebėjimus, atliekamus intensyviojo stebėjimo apskaitos bareliuose (II lygis). paraiškos dėl A3 tipo veiklos rūšių: techninė informacija apie papildomus intensyviojo monitoringo aspektus (II lygis). paraiškos dėl A4 tipo veiklos rūšių: techninė informacija apie vertinimo procedūras, vykdomas intensyviajame moni- toringe (II lygis). visos paraiškos dėl vykdomų eksperimentų (4 straipsnis): bendrosios informacijos forma (B tipo veiklos rūšys). visos paraiškos dėl vykdomų eksperimentų (4 straipsnis): konkrečios informacijos forma (techninė santrauka). 344 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 03/26 t. 03/26 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 345 346 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 03/26 t. 03/26 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 347 348 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 03/26 t. 03/26 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 349 350 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 03/26 t. 03/26 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 351 352 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 03/26 t. 03/26 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 353 354 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 03/26 t. 03/26 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 355 356 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 03/26 t. II PRIEDAS Įžanginės pastabos Paraiškos dėl išankstinių išmokėjimų ir mokėjimo, 6 mėnesių ataskaitos ir ataskaitos apie darbų eigą dviem egzemplio- riais turi būti įteiktos: Europos Komisijai Directorate-General for Agriculture Unit VI FII 2 Rue de la Loi/Wetstraat 200 B-1049 Brussels 6 mėnesių mokėjimų ataskaitos Naudojama 1 žiniaraščio forma Atlikto darbo ataskaita Naudojama 2 žiniaraščio forma 03/26 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 357 358 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 03/26 t. III PRIEDAS 03/26 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 359 360 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 03/26 t. 03/26 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 361


title: Commission Regulation (EC) No 2234/1999 of 21 October 1999 laying down to what extent applications for issue of export licences submitted during October 1999 for beef products which may benefit from special import treatment in a third country may be accepted

eurovoc_concepts:
beef
export licence
quantitative restriction

formats: pdf print

text: 22. 10. 1999 EN Official Journal of the European Communities L 272/3 COMMISSION REGULATION (EC) No 2234/1999 of 21 October 1999 laying down to what extent applications for issue of export licences submitted during October 1999 for beef products which may benefit from special import treatment in a third country may be accepted THE COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES, HAS ADOPTED THIS REGULATION: Having regard to the Treaty establishing the European Community, Having regard to Commission Regulation (EC) No 1445/95 of 26 June 1995 on rules of application for import and export licences in the beef sector and repealing Regulation (EEC) No 2377/80 (1), as last amended by Regulation (EC) No 2648/ 98 (2), and in particular Article 12(8) thereof, (1) Whereas Regulation (EC) No 1445/95 lays down, in Article 12, detailed rules for export licence applications for the products referred to in Article 1 of Commission Regulation (EEC) No 2973/79 (3), as last amended by Regulation (EC) No 2648/98; (2) Whereas Regulation (EEC) No 2973/79 fixed the quant- ities of meat which might be exported on special terms for the fourth quarter of 1999; whereas no applications were submitted for export licences for beef, Article 1 No applications for export licences were lodged for the beef referred to in Regulation (EEC) No 2973/79 for the fourth quarter of 1999. Article 2 Applications for licences in respect of the meat referred to in Article 1 may be lodged in accordance with Article 12 of Regulation (EC) No 1445/95 during the first 10 days of the first quarter of 2000 the total quantity available being 5 000 tonnes. Article 3 This Regulation shall enter into force on 22 October 1999. This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States. Done at Brussels, 21 October 1999. For the Commission Franz FISCHLER Member of the Commission (1) OJ L 143, 27. 6. 1995, p. 35. (2) OJ L 335, 10. 12. 1998, p. 39. (3) OJ L 336, 29. 12. 1979, p. 44


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 2242/1999 af 21. oktober 1999 om fastsættelse af maksimumsrestitutionen ved udførsel af blød hvede inden for rammerne af den i forordning (EF) nr. 2010/1999 omhandlede licitation

eurovoc_concepts:
award of contract
common wheat
export refund
export tax

text: 22. 10. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 272/15 KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 2242/1999 af 21. oktober 1999 om fastsættelse af maksimumsrestitutionen ved udførsel af blød hvede inden for rammerne af den i forordning (EF) nr. 2010/1999 omhandlede licitation KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR — under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, under henvisning til Rådets forordning (EØF) nr. 1766/92 af juni 1992 om den fælles markedsordning for korn (1), 30. senest ændret ved forordning (EF) nr. 1253/1999 (2), under henvisning til Kommissionens forordning (EF) nr. 1501/ 95 af 29. juni 1995 om visse gennemførelsesbestemmelser til Rådets forordning (EØF) nr. 1766/92 for så vidt angår ydelse af eksportrestitutioner for korn samt de foranstaltninger, der skal træffes inden for kornsektoren i tilfælde af markedsforstyr- relser (3), senest ændret ved forordning (EF) nr. 2513/98 (4), særlig artikel 7, og ud fra følgende betragtninger: (1) (2) En licitation over restitutionen og/eller afgiften ved udførsel af blød hvede til visse AVS-stater blev åbnet ved Kommissionens forordning (EF) nr. 2010/1999 (5); i artikel 7 i forordning (EF) nr. 1501/95 er det fastsat, at Kommissionen på grundlag af de meddelte bud efter proceduren i artikel 23 i forordning (EØF) nr. 1766/92 kan beslutte at fastsætte en maksimumseksportrestitu- tion under hensyntagen til kriterierne i artikel 1 i forord- ning (EF) nr. 1501/95; i dette tilfælde gives der tilslag til den eller de bydende, hvis bud er lig med eller lavere end maksimumsrestitutionen, og til de bydende, hvis bud omfatter en eksportafgift; (3) (4) anvendelse af ovennævnte kriterier på den nuværende markedssituation for den pågældende kornart medfører, at maksimumsrestitutionen fastsættes til det i artikel 1 nævnte beløb; de i denne forordning fastsatte foranstaltninger er i over- ensstemmelse med udtalelse fra Forvaltningskomitéen for Korn — UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 For bud, der meddeles fra den 15. indtil den 21. oktober 1999 inden for rammerne af den i forordning (EF) nr. 2010/1999 omhandlede licitation, fastsættes maksimumsrestitutionen for blød hvede til 39,47 EUR/t. Denne forordning træder i kraft den 22. oktober 1999. Artikel 2 Denne medlemsstat. forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver Udfærdiget i Bruxelles, den 21. oktober 1999. På Kommissionens vegne Franz FISCHLER Medlem af Kommissionen (1) EFT L 181 af 1. 7. 1992, s. 21. (2) EFT L 160 af 26. 6. 1999, s. 18. (3) EFT L 147 af 30. 6. 1995, s. 7. (4) EFT L 313 af 21. 11. 1998, s. 16. (5) EFT L 248 af 21. 9. 1999, s. 19


title: 1999/713/CE: Decisione della Commissione, del 21 ottobre 1999, che modifica la decisione 98/653/CE recante misure d'emergenza rese necessarie dall'insorgere di casi d'encefalopatia spongiforme bovina in Portogallo [notificata con il numero C(1999) 3376] (Testo rilevante ai fini del SEE)

eurovoc_concepts:
Portugal
animal disease
cattle
veterinary inspection
veterinary legislation

text: L 281/90 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 4. 11. 1999 DECISIONE DELLA COMMISSIONE del 21 ottobre 1999 che modifica la decisione 98/653/CE recante misure d'emergenza rese necessarie dall'insorgere di casi d'encefalopatia spongiforme bovina in Portogallo [notificata con il numero C(1999) 3376] (Testo rilevante ai fini del SEE) (1999/713/CE) LA COMMISSIONE DELLE COMUNITÀ EUROPEE, visto il trattato che istituisce la Comunità europea, vista la direttiva 90/425/CEE del Consiglio, del 26 giugno 1990, relativa ai controlli veterinari e zootecnici applicabili negli scambi intracomunitari di taluni animali vivi e prodotti di origine animale, nella prospettiva della realizzazione del mercato interno (1), modificata da ultimo dalla direttiva 92/ 118/CEE (2), in particolare l'articolo 10, paragrafo 4, considerando quanto segue: (1) (2) (3) la decisione 98/653/CE, del 18 novembre 1998, recante misure d'emergenza rese necessarie dall'insorgere di casi d'encefalopatia spongiforme bovina in Portogallo (3), modificata dalla decisione 1999/517/CE (4), vieta la spedizione dal Portogallo delle farine di carne, di bovini vivi, compresi i tori da corrida; che il Portogallo ha chiesto una deroga che consenta la spedizione di tori da corrida; che, stando alle conclusioni della missione svolta in Portogallo tra il 22 febbraio e il 3 marzo 1999 dall'Ufficio alimentare e veterinario della Commissione, non può essere escluso che tori da corrida siano stati esposti ad alimenti contaminati dalla ESB; che, non di meno, è stato raccomandato che la spedizione di tori da corrida possa essere ammessa, a condizione che vengano eseguiti adeguati controlli e che gli animali vengano distrutti, dopo il combattimento, nello Stato membro di destinazione, garantendo che le carcasse non raggiun- gano la catena alimentare umana o animale; la direttiva 91/628/CEE del Consiglio, del 19 novembre 1991, relativa alla protezione degli animali durante il trasporto (5), modificata da ultimo dalla direttiva 95/ trasporto degli 29/CE (6), stabilisce le norme per animali, precisando in particolare i tempi massimi di viaggio e i modi di accudire gli animali durante il trasporto; il la direttiva 89/608/CEE del Consiglio, del 21 novembre 1989, relativa alla mutua assistenza tra le autorità ammi- nistrative degli Stati membri e alla collaborazione tra queste e la Commissione per assicurare la corretta appli- (1) GU L 224 del 18. 8. 1990, pag. 29. (2) GU L 62 del 15. 3. 1993, pag. 49. (3) GU L 311 del 20. 11. 1998, pag. 23. (4) GU L 197 del 29. 7. 1999, pag. 45. (5) GU L 340 dell'11. 12. 1991, pag. 17. (6) GU L 148 del 30. 6. 1995, pag. 52. cazione delle legislazioni veterinaria e zootecnica (7), in particolare l'articolo 10, reca norme per la comunica- zione alla Commissione, da parte delle autorità compe- tenti degli Stati membri, di informazioni circa operazioni contrarie o che sembrano contrarie alla decisione 98/ 653/CE e che rivestono particolare interesse a livello comunitario; (4) (5) (6) la direttiva 90/425/CEE impone agli Stati membri di destinazione di adottare opportune misure in caso di irregolarità; che devono essere applicati protocolli per tali misure negli Stati membri di destinazione; è opportuno modificare di conseguenza la decisione 98/653/CE; le misure previste dalla presente decisione sono conformi al parere del comitato veterinario permanente, HA ADOTTATO LA PRESENTE DECISIONE: Articolo 1 La decisione 98/653/CE è così modificata: 1) L'articolo 3 è sostituito dal seguente: «Articolo 3 In deroga all'articolo 2, il Portogallo può autorizzare 1. la spedizione dal suo territorio: a) di alimenti destinati a carnivori domestici contenenti materiali di cui all'articolo 2, lettera b), verso altri Stati membri o paesi terzi, purché detti materiali non siano originari del Portogallo e vengano rispettate le condi- zioni di cui agli articoli 8 e 9; b) di materiali di cui all'articolo 2, lettere b) e c), verso altri Stati membri, affinché vi siano inceneriti, nel rispetto delle condizioni di cui all'allegato I; c) di tori da corrida verso altri Stati membri, nel rispetto delle condizioni di cui all'allegato II. La deroga di cui al paragrafo 1, lettere b) o c), si 2. applica soltanto se lo Stato membro di destinazione ha autorizzato l'invio del materiale o degli animali di cui agli stessi paragrafi. (7) GU L 351 del 2. 2. 1989, pag. 34. 4. 11. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 281/91 Gli Stati membri di destinazione devono comunicare 3. alla Commissione e agli altri Stati membri l'elenco degli impianti di incenerimento autorizzati a ricevere il materiale di cui al paragrafo 1, lettera b) e l'elenco delle arene e delle strutture annesse autorizzate a ricevere tori da corrida. 4. Gli Stati membri di destinazione provvedono affinché il materiale di cui al paragrafo 1, lettera b), sia incenerito conformemente all'allegato I e che i tori da corrida, dopo essere stati utilizzati per gli scopi di cui all'allegato II, siano inceneriti. 5. contabilità che dimostri Gli Stati membri di destinazione tengono un'adeguata il rispetto del presente articolo. 6. La Commissione, dopo aver accertato con una missione comunitaria sul posto l'applicazione, se del caso, delle disposizioni di cui al presente articolo e dopo aver informato gli Stati membri, fissa la data in cui può iniziare la spedizione del materiale di cui al paragrafo 1, lettera b). La Commissione, dopo aver valutato i protocolli di cui 7. all'allegato II, punto 13, ed aver informato gli Stati membri, fissa la data in cui possono iniziare le spedizioni dei tori da corrida. » 2) All'articolo 5, paragrafo 1, lettera a), le parole «all'allegato II» sono sostituite da «all'allegato III». 3) L'attuale allegato II della decisione 98/653/CE diventa «alle- gato III» ed è inserito l'allegato II che figura nell'allegato alla presente decisione. Articolo 2 Gli Stati membri sono destinatari della presente decisione. Fatto a Bruxelles, il 21 ottobre 1999. Per la Commissione David BYRNE Membro della Commissione L 281/92 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 4. 11. 1999 ALLEGATO «ALLEGATO II Condizioni per la spedizione di tori da corrida di cui all'articolo 3, paragrafo 1, lettera c) 1. Bovini maschi possono essere spediti dal Portogallo, conformemente all'articolo 3, paragrafo 1, lettera c), per essere utilizzati in occasione di corride, se tali animali sono certificati conformi alle condizioni di cui al punto 3 e se provengono da mandrie nelle quali non si siano verificati casi di BSE negli ultimi sette anni e che siano certificate conformi alle condizioni di cui al punto 2. Le autorità competenti provvedono affinché siano rispettate le condizioni in materia di controlli precisate nel presente allegato. Condizioni relative alla mandria 2. a) Una mandria è costituita da un gruppo di animali che forma un'entità separata e distinta, vale a dire un gruppo di animali che sono stati governati, stabulati e tenuti separati da qualsiasi altro gruppo di animali e ai quali sono stati attribuiti numeri unici di identificazione della mandria e dei capi. b) Una mandria è idonea se, da almeno sette anni, in nessuno degli animali che fossero ancora presenti nella mandria stessa, vi fossero transitati o ne fossero usciti, sono stati registrati casi confermati di BSE o casi sospetti relativamente ai quali la diagnosi della BSE non è stata esclusa. Condizioni relative all'animale 3. Un bovino è idoneo se: a) è stato chiaramente identificabile per tutta la vita, in modo che sia possibile risalire alla mandria d'origine e alla fattrice; b) la fattrice è sopravvissuta per almeno sei mesi al parto; c) la fattrice non è stata colpita da BSE, né c'è il sospetto che abbia contratto la BSE; d) la mandria in cui è nato e tutte quelle presso le quali si sia in qualsiasi momento trovato sono idonee. Trasporto 4. La sezione C del certificato sanitario di cui all'allegato F, modello 1, della direttiva 64/432/CEE del Consiglio (1) è completato dal seguente testo: “Gli animali sono conformi alle condizioni di cui alla decisione 98/653/CE della Commissione, allegato II, punti 1, 2 e 3. ” 5. Gli animali devono essere trasportati in un veicolo sigillato ed avviati direttamente ad un'arena o a strutture annesse di cui all'articolo 3, paragrafo 3. 6. Il trasporto dev'essere organizzato in modo che gli animali possano essere trasportati in osservanza delle disposizioni della direttiva 91/628/CEE del Consiglio senza che i sigilli vengano rotti. In casi eccezionali, i sigilli possono essere rotti per esigenze di benessere degli animali. In tali circostanze, un veterinario ufficiale dev'essere immediatamente chiamato sul posto per identificare gli animali e sigillare nuovamente il veicolo. 7. Il Portogallo deve informare, mediante il sistema ANIMO, l'autorità competente del luogo di destinazione e tutti gli Stati membri di transito in merito a ciascuna spedizione. Il messaggio ANIMO deve contenere la dicitura “Tori da corrida ai sensi dell'articolo 3 della decisione 98/653/CE della Commissione”. Misure nello Stato membro di destinazione 8. Lo Stato membro di destinazione deve comunicare all'autorità competente del luogo di origine l'arrivo della spedizione, trasmettendole per fax o con altro mezzo copia del certificato ufficiale di cui al punto 4, firmato dall'autorità competente del luogo di destinazione. 9. Prima della corrida, gli animali devono rimanere isolati presso le strutture annesse di cui al punto 5. 10. Se gli animali non vengono uccisi durante la corrida, devono essere abbattuti immediatamente dopo la stessa e comunque entro dieci giorni dall'arrivo. 11. Le carcasse degli animali devono essere distrutte mediante incenerimento. (1) GU 121 del 29. 7. 1964, pag. 1977/64. 4. 11. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 281/93 12. I veicoli utilizzati per il trasporto e tutte le strutture annesse presso le quali i tori da corrida vengono tenuti devono essere puliti e disinfettati immediatamente dopo l'uscita degli animali. 13. Lo Stato membro di destinazione è tenuto ad applicare protocolli particolareggiati per: a) i controlli all'arrivo di ciascun animale, in particolare per quanto riguarda l'apertura dei sigilli dei veicoli utilizzati per il trasporto, i certificati e l'identificazione degli animali; b) i messaggi ANIMO e i misure di cui al punto 8; c) i controlli sul modo di governare ed accudire gli animali prima, durante e dopo la corrida; d) i controlli volti ad accertare che gli animali siano abbattuti e che le carcasse, nonché tutte le altri parti del corpo, compresa la pelle, siano distrutte mediante incenerimento e che non raggiungano la catena alimentare umana o animale, né servano per la produzione di fertilizzanti; e) la pulitura e la disinfezione dei veicoli utilizzati per il trasporto e delle strutture annesse presso le quali vengono tenuti gli animali; f) le registrazioni presso l'arena della corrida e le strutture annesse; g) i provvedimenti in caso di irregolarità. »