title: Advies van het Comité van de Regio's over de "Mededeling van de Commissie "Actieplan voor het consumentenbeleid 1999-2001""

eurovoc_concepts:
consumer information
consumer protection

text: C 57/74 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 29. 2. 2000 Advies van het Comité van de Regio’s over de „Mededeling van de Commissie ‘Actieplan voor het consumentenbeleid 1999-2001‘” HET COMITE´ VAN DE REGIO’S, (2000/C 57/12) gezien de mededeling van de Commissie „Actieplan voor het consumentenbeleid 1999-2001” (COM(1998) 696 def. ); gezien het besluit van het Bureau van 15 juli 1998 om overeenkomstig artikel 198 C, vierde alinea, van het EG-Verdrag een advies over dit onderwerp op te stellen en commissie 5 „Sociaal beleid, volksgezondheid, consumentenbescherming, onderzoek, toerisme” met de desbetreffende voorbereidende werkzaamheden te belasten; gezien het op 6 december 1999 door commissie 5 goedgekeurde ontwerpadvies (CDR 181/99 rev. 2) (rapporteur: de heer Jung D, EPP), heeft tijdens zijn 31e zitting van 17 en 18 november 1999 (vergadering van 18 november) het volgende advies uitgebracht dat met eenparigheid van stemmen is goedgekeurd. 1. Inleiding 1. 1. Uitgangssituatie 1. 1. 1. Mondialisering van markten en technologische voo- ruitgang resulteren in steeds meer en duurzamere gevolgen voor diensten- en productensectoren en afzetmethoden. Ook krijgt de consument een voortdurend breder assortiment voorgeschoteld. Bovendien worden producten in toenemende mate niet meer in de lidstaat van de consument of binnen de EU vervaardigd. Technische innovatie en ontwikkeling van de wetenschap monden uit in steeds ingewikkeldere en modernere productieprocessen waarvan de effecten op lange termijn voor gezondheid en veiligheid van de consument tot op heden nog niet met zekerheid kunnen worden voorspeld. 1. 1. 2. Deze ontwikkelingen zullen de taakstelling voor en de toekomstige vorm van het consumentenbeleid beïnvloeden. De Europese consument verwacht dat ten aanzien van produc- ten en diensten strenge veiligheids- en gezondheidsnormen worden toegepast en deze verwachtingen vormen met name op het gebied van rechtshandhaving, risico-evaluatie en wetge- vingscapaciteit een richtsnoer voor het toekomstige beleid van lidstaten en Unie. Deze snel veranderende ontwikkelingen stellen zeer hoge eisen aan kennis en beoordelingsvermogen van de consument, die hij echter nog niet op alle terreinen heeft kunnen ontwikkelen. De Commissie stelt zich op het standpunt dat de lidstaten hierdoor in toenemende mate maatregelen zullen moeten nemen en dat niet alleen samen- werking en coördinatie, maar ook een flexibele en responsieve aanpak van de regelgeving nodig zullen zijn, alsook een objectievere politieke besluitvorming die op een onafhankelijke wetenschappelijke evaluatie is gebaseerd. Verder dient de informatievoorziening aan de consument te worden verbreed en verbeterd. 1. 1. 3. Ook de dienstenmarkten en daarmee de verwachtin- gen van de consument dienaangaande zijn aan veranderingen onderhevig. Steeds meer gewone consumenten maken bijv. gebruik van complexe financiële diensten met betrekking tot de vaker dan voorheen op particuliere leest geschoeide ouderdomsvoorziening. Diensten zijn in tegenstelling tot goederen echter meer op de persoonlijke behoeften van de consument toegesneden. Dit maakt het moeilijker om een vergelijking met alternatieve diensten te maken, waardoor de concurrentiedruk afneemt. Het is in dit verband zaak dat in de deels reeds bestaande regelgeving op deze toenemende complexiteit wordt ingespeeld. 1. 1. 4. De situatie met betrekking tot bepaalde, vroeger uitsluitend door de nutssector geleverde diensten van algemeen belang is de laatste jaren door liberalisering duurzaam gewij- zigd. De liberalisering stoelde in de eerste plaats op het argument dat meer mededinging de consument voordelen biedt. De Commissie wijst erop dat in bepaalde gevallen aanvullend beleid noodzakelijk is om de consument in staat te stellen, daadwerkelijk van deze voordelen te profiteren. 1. 1. 5. Marketing- en verkooptechnieken veranderen struc- tureel door de snelle verspreiding van nieuwe informatie- en communicatietechnieken (met name Internet). De consument kan via Internet een breed pakket aan informatie en aanbiedin- gen krijgen. Hij wordt echter ook met risico’s geconfronteerd, omdat met name de regelgeving voor de elektronische handel nog onvolledig is. Er zullen in dit verband maatregelen moeten worden genomen en te dien aanzien zal op EU-niveau nog heel wat werk moeten worden verzet. 1. 2. Achtergrond Krachtens artikel 153 van het EU-Verdrag bevordert 1. 2. 1. de Gemeenschap de belangen van de consument, waarborgt zij een hoog niveau van consumentenbescherming, en draagt 29. 2. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 57/75 zij bij tot de bescherming van de gezondheid, de veiligheid en de economische belangen van de consumenten, alsmede tot de bevordering van hun recht op voorlichting en vorming, en hun recht van vereniging om hun belangen te behartigen. 1. 2. 2. Reeds in het Verdrag van Maastricht werd een hoog niveau van consumentenbescherming voor het eerst als zelfstandige doelstelling in het Unieverdrag genoemd. Deze doelstelling wordt door artikel 153 bevestigd, versterkt en uitgebreid. Voorts is het van wezenlijk belang voor de verdere uitbouw van het consumentenbeleid dat in de toekomst bij het ontwerpen en tenuitvoerleggen van andere Gemeenschapsbe- leidsmaatregelen met de behoeften van de consumentenbe- scherming rekening moet worden gehouden. Het Comité pleitte reeds in zijn advies van 13 juni 1. 2. 3. 1996 over de mededeling van de Commissie „Prioriteiten voor het consumentenbeleid 1996-1998” () ervoor, de rechten van de consument te versterken en het consumentenbeleid als zelfstandig beleidsterrein in het EU-Verdrag op te nemen. 1. 3. Doel Het Comité wil met dit advies — een verdere bijdrage leveren tot verbetering van de consu- mentenbescherming en versterking van de rechten van de consument; — de Commissie bij de uitvoering van haar actieplan voor consumentenbeleid 1999-2001 ondersteunen; — voorstellen doen om de consumentenbescherming te ver- beteren; — de nadruk leggen op de verantwoordelijkheid van lidstaten, alsook regionale en lokale collectiviteiten ten aanzien van effectieve consumentenbescherming; en — bijdragen tot actieve samenwerking ter zake van het consumentenbeleid tussen de Commissie, de lidstaten, de regionale en lokale lichamen, alsmede het bedrijfsleven, de consumenten en hun organisaties. 2. Inhoud van het actieplan voor het consumentenbeleid 1999-2001 De Commissie noemt in het actieplan de volgende doelstellin- gen: „een krachtigere stem voor de consumenten in de gehele EU; een hoog niveau van gezondheid en veiligheid voor de EU-consumenten; en volledige behartiging van de economische belangen van de EU-consumenten. ” Dit zijn de drie prioriteiten waarmee de Commissie de consumentenbescherming het nieuwe millennium wil binnenloodsen. (1) CDR 221/96 fin — PB C 337 van 11. 11. 1996, blz. 49. 2. 1. Een krachtigere stem voor de consumenten in de gehele EU De Commissie stelt zich op het standpunt dat de 2. 1. 1. consument in zekere mate zelf verantwoordelijk is voor behartiging en bescherming van zijn belangen. Hij heeft daarbij echter wel behoefte aan efficiënte en objectieve ondersteuning vanwege de toenemende complexiteit en het, niet in de laatste plaats door de ontwikkeling van de informatiemaatschappij, gestaag stijgende informatieaanbod. Dit geldt in het bijzonder voor bepaalde bevolkingsgroepen. 2. 1. 2. Effectief opererende consumentenorganisaties vor- men een conditio sine qua non voor adequate vertegenwoordi- ging van consumentenbelangen. Deze organisaties hebben financiële en vaktechnische ondersteuning nodig om efficiënt, vakkundig en onafhankelijk te kunnen voorzien in de behoef- ten van de consument op het gebied van informatie, advies en belangenbehartiging. Daarom stelt de Commissie in bijlage 1 bij haar mededeling als aanvulling op het bestaande aanbod aan beroepsopleiding (vervolg)opleidingsmaatregelen ten behoeve van de organisaties voor. 2. 1. 3. Voorts benadrukt zij het belang van de dialoog als middel om ervoor te zorgen dat de belangen van de consumen- ten in vergelijking met de belangen van andere maatschappelij- ke groeperingen voldoende tot hun recht komen. Zij doelt daarbij niet uitsluitend op de dialoog tussen consumenten enerzijds en bedrijfsleven, lokale, regionale en nationale collec- tiviteiten alsmede de Commissie anderzijds, maar ook op de dialoog tussen Commissie, derde landen en internationale organisaties. 2. 1. 4. Ook wil de Commissie ten behoeve van een krachti- gere stem voor de consument de consumentenorganisaties intensiever in het kader van de Europese besluitvorming raadplegen en met name de vaktechnische dialoog tussen consumenten en bedrijfsleven bevorderen, zodat bestaande of potentiële conflicten via zelfreguleringovereenkomsten kun- nen worden opgelost. Om beter op de consumentenbehoeften te kunnen inspelen, zal het consumentencomité van de Commissie in de toekomst over handhavingskwesties, oplei- ding en informatiecampagnes van de Unie worden geraadple- egd. Ook wil de Commissie de dialoog tussen bedrijfsleven en consumenten bevorderen door „gedecentraliseerde”, sectorale (jaarlijkse) dialoogronden. 2. 1. 5. De dialoog tussen de Commissie zelf en de consu- menten op de interne markt zal worden verdiept en uitgebreid door oprichting van meer Euro-infocentra. Het is de bedoeling dat de centra in samenwerking met de consumentenorganisa- ties meer pr-werkzaamheden gaan verrichten. Verder wil zij haar eigen diensten aan de Euro-infocentra in een netwerk koppelen om de informatieverstrekking aan alle betrokkenen en gebruikers te verbeteren. C 57/76 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 29. 2. 2000 2. 1. 6. Tevens hecht de Commissie er veel waarde aan, dat de opleiding van de consumenten in de lidstaten wordt verbeterd. Zij wil dat de Unie hiertoe bijdraagt door in samenwerking met de nationale, regionale en lokale autoritei- ten de uitwisseling van goede praktijken over integratie van consumentenvoorlichting in de schoolopleiding te bevorderen. Daarbij wil zij zich concentreren op ontwikkeling van leermid- delen, scholing van leerkrachten en synergie tussen scholen en de lokale omgeving. 2. 2. Een hoog niveau van gezondheid en veiligheid voor de EU-consumenten 2. 2. 1. zwaartepunten voor de komende drie jaar geformuleerd: De Commissie heeft in dit verband de volgende — wetenschappelijk gebaseerde politieke besluitvorming; — veiligere producten; — veiligere diensten; en — betere handhaving, controle en reactie in noodgevallen. 2. 2. 2. Zij wijst in haar actieplan op de toenemende risico’s waaraan gezondheid en veiligheid van de consumenten door complexere producten en diensten worden blootgesteld. Daar- bij legt zij met name de nadruk op een consequente en objectieve beleidsvorming, die tevens gebaseerd dient te zijn op een onafhankelijke, wetenschappelijke risico-evaluatie. Zij acht snelle identificatie en evaluatie van, alsmede reactie op onvoorziene risico’s voor de gezondheid en veiligheid van de consumenten in dit verband essentieel. 2. 2. 3. Daarom streeft zij naar consolidering en verhoging van de efficiëntie van de wetenschappelijke comités. Daartoe zal zij geharmoniseerde richtsnoeren voor de procedures en de methoden van de comités opstellen. Zij wil het gebruik van „intercollegiale toetsing” bij de werkzaamheden van de comités invoeren en onderzoeken hoe de samenwerking met de overeenkomstige nationale organen in een netwerk gestalte kan krijgen. Ook wil zij bekijken in hoeverre de risicobehe- erprocessen in het kader van een samenhangend concept voor risicoanalyse kunnen worden verbeterd. Verder wil zij richtsnoeren opstellen voor een ruime toepassing van het voorzorgsbeginsel in Europa. 2. 2. 4. Aangezien de gevaren voor de Europese consument niet uitsluitend binnen de Unie ontstaan, dient er op internatio- naal niveau consensus te worden bereikt over risicoanalyse op het gebied van de voedsel- en productveiligheid, alsook over de invoering van het voorzorgsbeginsel. 2. 2. 5. Wat het levensmiddelenrecht betreft, kondigt de Commissie een mededeling aan over maatregelen op drie gebieden die van bijzonder belang voor de consument zijn (etikettering, hygiëne en inspectie) en wil zij met een voorstel voor een kaderrichtlijn voor het levensmiddelenrecht komen. Voorts is zij van plan, de richtlijnen inzake hygiëne van dieren en levensmiddelen te vereenvoudigen en te structureren. Verder wil zij de bestaande wetgeving wijzigen ter versterking van zelfcontrole door de betrokkenen in de gehele voedselke- ten, de controle van de actoren door de nationale autoriteiten en de audit door de Commissie van de nationale controles. 2. 2. 6. Daarnaast kondigt zij een verslag betreffende de uitvoering van de richtlijn inzake productveiligheid, met voorstellen tot wijziging van deze regeling, aan. Zij zal onder andere bij het opstellen van nieuwe en wijziging van bestaande productnormen streven naar producten die veiliger voor kinderen en baby’s zijn. 2. 2. 7. Op het gebied van veiligere diensten zal zij met de noodzakelijke voorstellen komen betreffende veiligheid en aansprakelijkheid van de dienstverleners. 2. 2. 8. Tevens dient het snelle-waarschuwingssysteem voor gevaarlijke consumentengoederen te worden verbeterd en uitgebreid. Er zal ook een netwerk van deskundigen worden opgericht waarop in spoedgevallen een beroep kan worden gedaan. De veiligheid van levensmiddelen moet, met medewer- king van het te Dublin gevestigde Voedsel- en Veterinair Bureau, worden verhoogd door toepassing van een risicobehe- ersysteem en invoering van controles tijdens alle fasen van de voedselproductieketen, alsook door controle van de controle- diensten zelf. De Commissie noemt uitdrukkelijk de mogelijk- heid om bij niet-naleving van de wetgeving naar het Hof van Justitie te stappen, ten einde te garanderen dat het Gemeenschapsrecht door de lidstaten wordt omgezet en uitgevoerd. 2. 3. Volledige behartiging van de economische belangen van de EU-consumenten In dit hoofdstuk behandelt de Commissie de reeds 2. 3. 1. bestaande en omvangrijke regelgeving voor de bevordering van de consumentenbelangen. Zij is van mening dat de regels gedurende de komende jaren moeten worden geactualiseerd en dat nog bestaande gaten dienen te worden opgevuld. Voorts moet ervoor worden gezorgd dat de bestaande voorschriften effectief uitgevoerd kunnen worden. Daartoe zal ook verbete- ring van de samenwerking tussen de administraties een prioriteit zijn. Bovendien zal zij met maatregelen komen voor de verbetering van de rechtshandhaving en de omzetting in nationaal recht. Verder pleit zij voor evenwicht tussen een regelgevende en een niet-regelgevende aanpak (soft-law). 29. 2. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 57/77 2. 3. 2. Wat de bestaande richtlijnen betreft, wil de Commis- sie voorstellen indienen om de wetgeving inzake consumen- tenkrediet aan de huidige methoden en praktijken aan te passen. Ook zal zij verschillende mogelijkheden ter voorko- ming van overmatige schuldenlasten onderzoeken en zonodig aanbevelingen doen. Daarnaast zal zij mogelijke verbeteringen van de regels voor tussenpersonen in het verzekeringswezen onderzoeken om de grensoverschrijdende afsluiting van verze- keringsovereenkomsten te vergemakkelijken. Bovendien gaat zij bekijken of de in haar „Mededeling inzake het versterken van het vertrouwen van de cliënt in electronische betaling- sinstrumenten in de interne markt” gedane aanbevelingen zijn uitgevoerd. Is dat niet het geval, dan zal zij met een richtlijn komen. De voornaamste werkzaamheden van de Commissie 2. 3. 3. in het verband met de euro zullen betrekking hebben op de controle betreffende de drie door haar gedane aanbevelingen. Zij denkt in dit verband aan wetgeving inzake dubbele prijsaanduiding en maatregelen ter bescherming van de belan- gen van de consument in het elektronische betalingsverkeer. De bestaande wetgeving bevat reeds de verplichting 2. 3. 4. tot het opstellen van uitvoeringsverslagen. De Commissie wil daarvan profiteren om de regelgeving grondig te herzien, en is van plan om in het kader van het actieprogramma de volgende verslagen uit te brengen: vo´ o´ r eind 1999: — verslag over de toepassing van de richtlijn betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten; — verslag over de haalbaarheid van de vaststelling van doeltreffende middelen om klachten van consumenten te behandelen; en — verslag over de toepassing van de richtlijn inzake vergelij- kende en misleidende reclame; vo´ o´ r eind 2001: — verslag over de tenuitvoerlegging van de richtlijn betreffen- de op afstand gesloten overeenkomsten; zonder tijdsaanduiding: — verslag over de toepassing van de richtlijn betreffende het doen staken van inbreuken. 2. 3. 5. Verder rekent zij in het actieplan rechtshandhaving en controle op de omzetting van de EG-wetgeving tot haar belangrijkste taken. Wat het eerste betreft, wil zij de administra- tieve samenwerking tussen de lidstaten onderling, tussen de lidstaten en de Commissie, alsook tussen de lidstaten en de consumentenorganisaties vergemakkelijken en verbeteren. Tevens dient de handhaving beter door de nationale agent- schappen te worden gecoördineerd. In verband met de rechtstoegang voor de consument 2. 3. 6. beschouwt de Commissie de praktische toepassing van de richtlijn betreffende het doen staken van inbreuken een prioriteit. Bovendien zal zij de tenuitvoerlegging steunen van maatregelen en aanbevelingen die in de mededeling met het oog op buitengerechtelijke beslechting van consumentenge- schillen zijn geformuleerd. Ook zal zij bezien of het nodig is om het instellen van collectieve claims door de consumenten te vergemakkelijken. 2. 3. 7. Ten slotte zal de Commissie werken aan een betere integratie van de economische belangen van de consumenten in andere beleidsmaatregelen van de Unie. Zij noemt in dit verband in de eerste plaats de diensten van algemeen belang en merkt op dat gezorgd dient te worden voor het juiste evenwicht tussen liberalisering van markten en maatregelen ten behoeve van betaalbaarheid, kwaliteit en transparantie van het aanbod die essentieel zijn voor een reële keuze voor de consument. Ook wil zij de consumentenbelangen zwaarder laten meewegen bij kwesties betreffende de informatiemaat- schappij. Deze kan de consumenten grote voordelen bieden, maar brengt ook risico’s mee, met name met betrekking tot veiligheid van betalingssystemen, verdeling van verantwoorde- lijkheid en aansprakelijkheid. 3. Algemene opmerkingen 3. 1. Het Comité constateert met voldoening dat de Com- missie op basis van het Verdrag van Amsterdam een actieplan voor het consumentenbeleid 1999-2001 heeft uitgebracht, daarin de toekomstige maatregelen en activiteiten ter zake tegen de achtergrond van dit verdrag behandelt en aangeeft, op welke sectoren zij haar werkzaamheden de komende drie jaar wil richten. Naast deze evaluatieverslagen zal de Commissie ook voorstel- len doen om lacunes in de regelgeving op te vullen. Haar voorstellen zullen waarschijnlijk betrekking hebben op de verkoop van „wonderproducten”, misleidende gezondheidsbe- weringen en piramideverkoop. 3. 2. Het Comité is van mening dat het in artikel 153 van genoemd Verdrag als zelfstandige doelstelling geformuleerde hoge niveau van consumentenbescherming een noodzakelijke aanvulling op de interne markt vormt. Ook daarom juicht het Comité de publicatie van het actieplan toe. C 57/78 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 29. 2. 2000 3. 3. Het Comité denkt dat het actieplan een fundamenteel instrument voor de uitbreiding van de consumentenbescher- ming in Europa vormt. Het wijst er evenwel op dat het plan in algemene termen is geformuleerd en dat het er daarom bij de uitvoering ervan op aan zal komen om de juiste maatregelen te nemen, waarbij vooral eerst zorgvuldig dient te worden getoetst of EG-wetgeving wel geboden is. 3. 4. Het schaart zich voorts achter de voorgestelde uit- gangspunten ter versterking van het Europese consumentenbe- leid en de daarbij genoemde prioriteiten: „een krachtigere stem voor de consumenten in de gehele Unie; een hoog niveau van gezondheid en veiligheid voor de EU-consumenten; en volledige behartiging van de economische belangen van de EU-consumenten”. Het wijst er echter op dat de bevoegdheden van de Unie ingevolge artikel 153 niet verder strekken dan het leveren van een bijdrage hiertoe. 3. 5. Benadrukt moet worden dat het consumentenbeleid van de Gemeenschap niet door een defensieve houding gekenmerkt mag worden, maar dat het na zorgvuldige afwe- ging bestaande probleemgebieden dient te ondersteunen, waar- bij vooral de actieve betrokkenheid van de Europese consument bij dit proces gestimuleerd dient te worden. 3. 6. Ook moet het Europese consumentenbeleid stroken met het subsidiariteits- en proportionaliteitsbeginsel van artikel 5 van het EU-Verdrag. Met name wat het voornemen van de Commissie betreft, actiever op het gebied van rechts- handhaving te worden, wijst het Comité erop dat het subsidiari- teitsbeginsel dient te worden nageleefd. Beseft dient te worden dat tenuitvoerlegging van EU-regelgeving een nationale, en soms ook regionale, aangelegenheid is. 3. 7. Weliswaar is de consument tot op zekere hoogte zelf verantwoordelijk voor de behartiging van zijn belangen, maar vooral voor de totstandbrenging van een goed functionerende markt, de liberalisering in de nutssector, gezondheidskwesties en voor de beoordeling van de, met name via de nieuwe media, nagenoeg oeverloze informatiestroom moet hij kunnen rekenen op bescherming door de autoriteiten en ondersteuning van de consumentenorganisaties. De rechten van de EU- burgers op informatie, vereniging en onderwijs zijn fundamen- teel voor hun juridische bescherming en dienen dan ook te worden versterkt. Ook worden autoriteiten en consumentenor- ganisaties als gevolg van economische en maatschappelijke ontwikkelingen binnen de EU (bijv. het probleem van de vergrijzing ()) steeds vaker geconfronteerd met de behoeften van groepen mensen die vanwege materiële of lichamelijke gebreken niet volledig voor zichzelf kunnen opkomen en daarom bij uitstek op ondersteuning zijn aangewezen. De Commissie hecht op goede gronden waarde aan 3. 8. vakkundige en efficiënte consumentenorganisaties, die zij dan ook wil steunen. Dit is niet alleen voor de consument, maar ook voor het lokale, regionale, nationale en Europese consumentenbeleid cruciaal: consumentenorganisaties moeten in staat zijn, de alsmaar toenemende informatiemassa te kanaliseren en te beoordelen, de consumenten adequaat te adviseren en de consumentenbelangen bij de beleidsvorming met kennis van zaken te vertegenwoordigen. Ook kan zo een zinvolle en horizontale dialoog tussen 3. 9. consumenten en bedrijfsleven worden gevoerd. Het is dan ook met name toe te juichen dat de Commissie een regelmatige, sectorale en op zelfregulering gerichte dialoog wil bevorderen. Haar streven om zuinig met wetgeving te zijn, biedt niet alleen de mogelijkheid, de wetgevingsinstanties te ontlasten, maar kan ook tot meer verantwoordelijkheidsgevoel op lokaal en regionaal niveau bijdragen. Het Comité wijst er echter met klem op dat dit niet ten laste van de consument mag gaan en dat het toch altijd mogelijk moet blijven regelingen ten behoeve van de consumentenbescherming uit te vaardigen. 3. 10. Voorts is het Comité het met name eens met de volgende door de Commissie genoemde prioriteiten: systemati- sche raadpleging van de consument, versterkte coördinatie van de sectorale dialoog en oprichting van een netwerk waarin know-how betreffende consumentenvraagstukken wordt ge- bundeld. Niet alleen de Euro-infocentra, maar ook de regionale en lokale lichamen en de bestaande consumentenorganisaties dienen te worden aangesloten op dit netwerk, dat dank zij moderne communicatiemiddelen relatief goedkoop moet kunnen func- tioneren. Ook het voorstel, het Europese en nationale consu- mentenrecht te structureren, te bundelen en te publiceren, verdient bijval met het oog op de grootst mogelijke transparan- tie die cruciaal is voor de acceptatie van de Unie door de burger en hun vertrouwen in de interne markt. (1) zie CDR 388/97 fin — PB C 251 van 10. 8. 1998, blz. 36. CvdR-advies over het verslag van de Commissie „De demografi- sche situatie in de Europese Unie 1997”. 3. 11. Tevens is het Comité alleszins te spreken over het streven van de Commissie om bij activiteiten op andere beleidsterreinen meer met de economische belangen van de consument rekening te houden. Op die manier kan het overige beleid van de Unie nog beter dan tot op heden op de consumentenbelangen worden afgestemd. 29. 2. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 57/79 4. Bijzondere opmerkingen 4. 1. Speelt de Unie sterker in op de belangen van de consument, dan kan zij op veel meer acceptatie onder de burgers rekenen. De afwijzende houding van de burgers tot uiting op terreinen — bijv. de komt het duidelijkst volksgezondheid of de levensmiddelensector — waarop ver- wachte maatregelen van de Unie niet of onvoldoende gecon- cretiseerd worden. Het Europese consumentenbeleid is van grote strategische waarde om burgers en Unie dichter bij elkaar te brengen. Omdat steeds meer jongeren (zelfs kinderen) toegang 4. 2. tot moderne communicatiemiddelen krijgen, zijn opleiding van de jeugd, maar ook het kweken van een kritische houding en besef van eigen verantwoordelijkheid onder de consumenten van groot belang; ook de scholen moeten in dit verband actief meewerken. Voorts bewegen jongeren zich momenteel veel gemakkelijker op de interne markt dan enige jaren geleden het geval was. Het lijkt dus een goede zaak, de Europese dimensie van de consumentenbescherming in het onderwijs te integreren. Daarom neemt het Comité met genoegen kennis van het aanbod van de Commissie om op dit gebied een bijdrage te leveren, maar wijst het er wel op dat het subsidiariteitsbeginsel in acht dient te worden genomen. 4. 3. Bijval verdient ook het voornemen van de Commissie om toekomstige maatregelen en besluiten pas te nemen na afsluiting van een met wetenschappelijke waarborgen omgeven procedure voor risico-analyse en -beoordeling. De BSE-kwestie en het daaruit voortvloeiende substantiële vertrouwensverlies bij de Europese consumenten heeft maar al te duidelijk aangetoond, hoe noodzakelijk dergelijke procedures zijn. Vast dient te staan dat voortaan uitsluitend nog veilige, gezonde en voor menselijke consumptie geschikte voedingsmiddelen op de markt worden gebracht. 4. 4. Doeltreffende en integrale controle van de gehele voedselproductieketen, dit wil zeggen van het teeltstadium tot en met de verkoop aan de eindgebruiker, is geboden om de veiligheid van levensmiddelen te garanderen. Het Comité verzoekt de lidstaten, alsook de regionale en lokale autoriteiten om hun controleactiviteiten te optimaliseren en, gesteund door de Commissie, verder aan hun onderlinge coördinatie te werken. De Commissie wordt in dit verband opgeroepen, zo snel mogelijk met een kaderrichtlijn voor het hele levensmidde- lenrecht te komen. Deze regeling dient de basisbeginselen van het EG-levensmiddelenrecht te bevatten en de plichten van betrokkenen dienen daarin helder te worden gedefinieerd. 4. 5. Het Comité schaart zich achter het voornemen van de Commissie om een mededeling uit te brengen over vervolg- maatregelen aangaande etikettering, hygiëne en inspectie van levensmiddelen; deze onderwerpen zijn van groot belang voor de consument. De Commissie wordt in dit verband verzocht, de etiketteringverplichtingen substantieel te verzwaren, zodat de consument uitgebreid over inhoud, bestandelen en her- komst van alle levensmiddelen wordt geïnformeerd. Dit geldt vooral voor artikelen die genetisch gemodificeerde organismen bevatten, daaruit zijn gefabriceerd of met behulp daarvan zijn geproduceerd. Etiketten met uitvoerige informatie zijn zeker ook van belang voor consumenten die aan allergieën lijden. Dezen kunnen immers uitsluitend op basis van volledige informatie een veilige keuze maken. 4. 6. Ook dienen Commissie en lidstaten, alsmede de regio- nale en lokale autoriteiten zich naar het voorzorgsbeginsel te richten. De Commissie wordt verzocht, dit beginsel uitvoe- ringsvriendelijk uit te werken, alsook duidelijke en hanteerbare richtsnoeren voor de toepassing ervan op te stellen. 4. 7. Er dient te worden toegezien op uniforme en correcte toepassing van het Gemeenschapsrecht in de lidstaten. Dit is noodzakelijk voor het functioneren van de interne markt en het vertrouwen van de consument. Controle, mede met gebruikmaking van audits, op de activiteiten van de bevoegde controlediensten en autoriteiten is een adequaat middel om vast te stellen of de nodige maatregelen op het gebied van levensmiddelencontrole op de gehele interne markt efficiënt en uniform worden uitgevoerd. De eenvormige toepassing van het Gemeenschapsrecht is hiermee gediend. Levensmiddelen- controle behoort echter tot de bevoegdheden van de lidstaten en de regionale en lokale autoriteiten, en dat dient zo te blijven. de De Commissie wil 4. 8. Europese normalisatie- instellingen opdragen om, met name voor kinder- en babyarti- kelen, nieuwe productveiligheidsnormen op te stellen c. q. bestaande normen aan te passen. Dit voornemen verdient bijval, maar de Europese consumenten dienen in voldoende mate bij de desbetreffende procedures te worden betrokken. Ook is het een goede zaak dat de Commissie het 4. 9. snelle-waarschuwingssysteem voor gevaarlijke consumenten- goederen wil verbeteren en uitbreiden. Het waarschuwings- systeem dient op acuut gevaar voor de volksgezondheid te worden geconcentreerd, zodat de nationale autoriteiten, met name op levensmiddelengebied, snel en effectief kunnen reageren. Ook kan de autoriteiten op die manier de noodzake- lijke informatie worden verschaft over de verspreiding van gevaarlijke producten, waardoor onverwijld en doelmatig kan worden opgetreden. Mededelingen die slechts algemene informatie bevatten, dienen gemakkelijk van werkelijke gevaar- meldingen te kunnen worden onderscheiden. C 57/80 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 29. 2. 2000 4. 10. Verplichtingen die het bedrijfsleven zelf op zich neemt of vrijwillige akkoorden tussen consumentenorganisa- ties en ondernemers vormen een welkome aanvulling op of alternatief voor overheidsregelingen, maar mogen geen afbreuk doen aan een hoog niveau van consumentenbescherming. Voorts is het fundamenteel voor het functioneren van deze instrumenten dat zij correct worden uitgevoerd en gecontrole- erd. 4. 11. Het voornemen van de Commissie om de bestaande bepalingen betreffende consumentenkrediet te moderniseren en aan de huidige verkoopmethoden en praktijken aan te passen, verdient alle bijval. 4. 12. De Europese consument heeft er alle belang bij om volledig van de mogelijkheden van elektronische communica- tie en de opkomende elektronische handel te kunnen profite- ren. Daartoe is niet uitsluitend significante technische vooruit- gang geboden; ook moeten de juridische randvoorwaarden verder worden aangepast. Het Comité wijst er voorts met klem op dat de randvoorwaarden voor de consumentenbescherming in de informatiemaatschappij uitsluitend effectief op Europees c. q. internationaal niveau kunnen worden vastgelegd. 4. 13. De huidige discussie over de ontwerprichtlijn inzake verkoop op afstand van financiële diensten leert dat de lidstaten het er in hoge mate over eens zijn dat de algemene richtlijn inzake verkoop op afstand het uitgangspunt voor deze regeling dient te vormen. Ook vinden alle lidstaten dat, gegeven de huidige stand van harmonisatie van het burgerlijk recht, volledige harmonisering in het kader van deze richtlijn geen aanbeveling verdient. Ook het Comité vindt dat de voorkeur naar minimumnormen uitgaat. Deze laten de lidstaten namelijk ruimte om een hoger beschermingsniveau voor te schrijven. 4. 14. De Commissie wil terecht onderzoeken of het nodig en nuttig is, het indienen van collectieve consumentenclaims te vergemakkelijken. Het Comité wijst er echter op dat in een aantal lidstaten fundamentele bezwaren tegen een verdere uitbreiding van dergelijke vorderingen bestaan, omdat daar de opvatting leeft dat de individuele consument al gemakkelijk toegang tot de rechter heeft. 5. Conclusies dat, mede vanuit het oogpunt van consumentenbescherming, meer aandacht wordt besteed aan het intensieve gebruik van medische stoffen, met name antibiotica, bij het fokken van dieren en dus bij het produceren van levensmiddelen van dierlijke herkomst. Ook dient in dit verband meer op de volksgezondheidsnormen te worden gelet. 5. 2. Het Comité verzoekt de Commissie om zich bij de relevante internationale instanties en in het kader van de handelsbetrekkingen met derde landen sterk te maken voor de gezondheids-, veiligheids- en economische belangen van de Europese consument. Voorts dienen de nationale voorschriften voor de 5. 3. consumentenbescherming op basis van minimumnormen na- der tot elkaar te worden gebracht. Op die manier behouden de lidstaten de vrijheid om, zonder inbreuk op het Verdrag te maken, desgewenst een hoger beschermingsniveau vast te stellen en kunnen zij uitvoeringsmaatregelen op nationale bijzonderheden afstemmen. 5. 4. Het Comité is zich ervan bewust dat de Europese consument in toenemende mate geïnformeerd wil worden over oorsprong en samenstelling van producten die hem worden aangeboden. Daarom wordt de Commissie verzocht om de etiketteringsverplichting in verband met levensmiddelen aanzienlijk te verzwaren ten behoeve van de consumentenbe- scherming. Ook is het wenselijk dat er een regeling wordt uitgevaardigd regionale- aanbrengen oorsprongsaanduidingen vergemakkelijkt. van het die 5. 5. Gegeven de voortschrijdende mondialisering van de markten dienen consumenten tegen inbreuken van internatio- naal opererende aanbieders te worden beschermd. Daarom moet de Gemeenschap tevens de maatregelen ter bescherming van de consument op de mondiale markten intensiveren. 5. 6. Het is een goede zaak dat de Commissie het uitbouwen van de behartiging van de consumentenbelangen op Europees en internationaal niveau als een zelfstandige doelstelling beschouwt. Zij wordt verzocht om de consumentenbescher- ming ook bij de uitbreiding een passende plaats te geven en de kandidaat-lidstaten vooral bij het ontwikkelen van een eigen beschermingssysteem de helpende hand te bieden. In dit verband is met name de opbouw van duurzame, transnationale samenwerking tussen de regionale consumentenorganisaties van de lidstaten en die van de toetredingslanden onontbeerlijk. De Europese burgers zullen het consumentenbeleid 5. 1. van de Unie in de eerste plaats beoordelen in het licht van hun aanspraak dat in de Unie uitsluitend gezonde levensmiddelen waarop niets valt aan te merken en veilige producten en goederen op de markt gebracht worden. Volgens het Comité dient dit dan ook een van de hoofdrichtsnoeren voor het beleid van de komende drie jaar te zijn. Het zou dan ook graag zien 5. 7. De rechten in de richtlijnen inzake consumentenbe- scherming moeten worden gestandaardiseerd. Zo is het bijv. nuttig om het herroepingsrecht en de verschillende termijnen te harmoniseren, de begrippen „consument” en „onderneming” te uniformiseren en de forumclausule in het internationaal privaatrecht in een en dezelfde formulering te gieten. 29. 2. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 57/81 5. 8. Opleiding en koppeling van de bestaande nationale, regionale en lokale consumentenorganisaties hebben voorrang op de oprichting van nog meer Euro-infocentra. Deze organisa- ties vormen namelijk de belangrijkste contactpunten voor de gewone consument. 5. 9. Het Comité schaart zich achter het streven om het Europese, nationale en regionale consumentenrecht te structu- reren, te bundelen en te publiceren. Het stelt voor, ook vrijwillige verplichtingen van ondernemingen in een dergelijke databank op te nemen. 5. 10. Ten slotte wordt de Commissie verzocht om het Comité met passende regelmaat over de uitvoering van het actieplan en de daarbij bereikte resultaten te berichten. Brussel, 18 november 1999. De voorzitter van het Comité van de Regio’s Manfred DAMMEYER Advies van het Comité van de Regio’s over de „Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement — Voorbereiding van de uitvoering van het Protocol van Kyoto” (2000/C 57/13) HET COMITE´ VAN DE REGIO’S, gezien de Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over de „Voorbereiding van de uitvoering van het Protocol van Kyoto” van 19 mei 1999 (COM(1999) 230 def. ); gezien het besluit van de Commissie van 28 mei 1999 om het Comité op grond van artikel 265, eerste alinea, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap te raadplegen; gezien het besluit van het Bureau van 2 juni 1999 om commissie 4 („Ruimtelijke ordening, stadsbeleid, energie, milieu”) te belasten met de voorbereiding van een advies over dit onderwerp; gezien het Protocol betreffende de reductie van broeikasgasemissies, zoals in het verlengde van het VN-Raamverdrag inzake klimaatverandering goedgekeurd tijdens de Derde Conferentie der Partijen in Kyoto (1-10 december 1997); gezien de Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over „Een krachtiger integratie van het milieu binnen het energiebeleid van de Gemeenschap” (COM(1998) 571 def. ); gezien het eerder op 18 september 1997 door het Comité van de Regio’s uitgebrachte advies „Klimaatveranderingen en energie” (CDR 104/97 fin ()); gezien het eerder op 16 juli 1998 door het Comité van de Regio’s uitgebrachte advies „Energie voor de toekomst: duurzame energiebronnen — Witboek voor een communautaire strategie en actieplan” (COM(97) 599 def. ) (CDR 57/98 fin ()); gezien het eerder op 19 november 1998 door het Comité van de Regio’s uitgebrachte advies „Mededeling van de Commissie over milieu en werkgelegenheid: bouwen aan een duurzaam Europa” (COM(97) 592 def. ) (CDR 75/98 fin ()); (1) PB C 379 van 15. 12. 1997, blz. 11. (2) PB C 315 van 13. 10. 1998, blz. 5. (3) PB C 51 van 22. 2. 1999, blz. 41


title: Decisione della Commissione, del 18 novembre 1999, relativa ai titoli d'importazione per i prodotti del settore delle carni bovine originari del Botswana, del Kenia, del Madagascar, dello Swaziland, dello Zimbabwe e della Namibia [notificata con il numero C(1999) 3905]

eurovoc_concepts:
ACP countries
beef
boned meat
import licence
quantitative restriction

formats: pdf print

text: L 303/26 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 26. 11. 1999 II (Atti per i quali la pubblicazione non è una condizione di applicabilità) COMMISSIONE DECISIONE DELLA COMMISSIONE del 18 novembre 1999 relativa ai titoli d'importazione per i prodotti del settore delle carni bovine originari del Botswana, del Kenia, del Madagascar, dello Swaziland, dello Zimbabwe e della Namibia [notificata con il numero C(1999) 3905] (1999/768/CE) LA COMMISSIONE DELLE COMUNITÀ EUROPEE, visto il trattato che istituisce la Comunità europea, visto il regolamento (CE) n. 1706/98 del Consiglio, del 20 luglio 1998, che stabilisce il regime applicabile ai prodotti agricoli e alle merci ottenute dalla loro trasformazione, origi- nari degli Stati dell'Africa, dei Caraibi e del Pacifico (ACP) e che abroga il regolamento (CEE) n. 715/90 (1), in particolare l'arti- colo 30, visto il regolamento (CE) n. 1918/98 della Commissione, del 9 settembre 1998, che fissa le modalità d'applicazione, nel settore delle carni bovine, del regolamento (CE) n. 1706/98 del Consiglio relativo al regime applicabile a taluni prodotti agri- coli e a talune merci risultanti dalla trasformazione dei prodotti agricoli originari degli Stati dell'Africa, dei Caraibi e del Paci- fico, e che abroga il regolamento (CE) n. 589/96 (2), in partico- lare l'articolo 4, (1) (2) considerando che l'articolo 1 del regolamento (CE) n. 1918/98 prevede la possibilità di rilasciare titoli d'im- portazione per i prodotti del settore delle carni bovine; che le importazioni devono tuttavia essere effettuate nei limiti dei quantitativi stabiliti per ciascuno di detti paesi terzi esportatori; considerando che le domande di titoli presentate fra il 1o e il 10 novembre 1999, espresse in carni disossate, in conformità del regolamento (CE) n. 1918/98, non ecce- dono, per i prodotti originari del Botswana, del Kenia, del Madagascar, dello Swaziland, dello Zimbabwe e della Namibia, i quantitativi disponibili per questi Stati; che è pertanto possibile rilasciare titoli d'importazione per i quantitativi chiesti; (3) (4) considerando che occorre procedere alla fissazione dei quantitativi per i quali possono essere chiesti, a decor- rere dal 1o dicembre 1999, titoli d'importazione nei limiti di un totale di 52 100 t; considerando che appare utile ricordare che la presente decisione lascia impregiudicata la direttiva 72/462/CEE del Consiglio, del 12 dicembre 1972, relativa a problemi sanitari e di polizia sanitaria all'importazione di animali della specie bovina, suina, ovina e caprina, di carni fresche o di prodotti a base di carne, in provenienza da terzi (3), modificata da ultimo dalla direttiva paesi 97/79/CE (4), HA ADOTTATO LA PRESENTE DECISIONE: Articolo 1 Gli Stati membri sotto indicati rilasciano, il 21 novembre 1999, titoli d'importazione concernenti prodotti del settore delle carni bovine, espressi in carni disossate, originari di taluni Stati dell'Africa, dei Caraibi e del Pacifico, per i seguenti quanti- tativi e paesi di origine: Germania — 155 tonnellate originarie del Botswana, — 30 tonnellate originarie della Namibia. Regno Unito — 500 tonnellate originarie del Botswana, — 1 050 tonnellate originarie dello Zimbabwe, — 295 tonnellate originarie della Namibia. (1) GU L 215 dell'1. 8. 1998, pag. 12. (2) GU L 250 del 10. 9. 1998, pag. 16. (3) GU L 302 del 31. 12. 1972, pag. 28. (4) GU L 24 del 30. 1. 1998, pag. 31. 26. 11. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 303/27 Articolo 2 Articolo 3 Conformemente all'articolo 3, paragrafo 2, del regolamento (CE) n. 1918/98, nei primi dieci giorni del mese di dicembre i 1999 possono essere presentate domande di seguenti quantitativi di carni bovine disossate: titoli per — Botswana: — Kenia: — Madagascar: — Swaziland: — Zimbabwe: — Namibia: 7 836 tonnellate, 142 tonnellate, 7 579 tonnellate, 3 039 tonnellate, 1 275 tonnellate, 3 830 tonnellate. Gli Stati membri sono destinatari della presente decisione. Fatto a Bruxelles, il 18 novembre 1999. Per la Commissione Franz FISCHLER Membro della Commissione


title: Resolución del Parlamento Europeo sobre la preparación de la reforma de los Tratados y la próxima Conferencia Intergubernamental (C5-0143/1999 - 1999/2135(COS))

eurovoc_concepts:
EU employment policy
European Constitution
European social policy
Treaty on European Union
citizens' Europe
economic policy
institutional reform
intergovernmental conference (EU)
revision of an agreement
the EU's international role

text: C 189/222 Diario Oficial de las Comunidades Europeas ES 7. 7. 2000 Jueves, 18 de noviembre de 1999 4. Reforma de los Tratados y próxima CIG A5-0058/1999 Resolución del Parlamento Europeo sobre la preparación de la reforma de los Tratados y la pró- xima Conferencia Intergubernamental (C5-0143/1999 ( 1999/2135(COS)) El Parlamento Europeo, (cid:1) Vistas las conclusiones del Consejo Europeo de Colonia, que confirmó su voluntad de convocar, para principios del año 2000, una Conferencia de representantes de los Estados miembros a fin de resolver las cuestiones institucionales pendientes desde Amsterdam y que deben quedar zanjadas antes de la ampliación (C5-0143/1999), (cid:1) Vista la decisión del Consejo Europeo de Colonia de proceder a la elaboración de una Carta de Dere- chos Fundamentales de la Unión Europea, (cid:1) Vistas las declaraciones realizadas el 21 de julio de 1999 por el Presidente de la Comisión, Sr. Prodi, ante el Parlamento Europeo, según las cuales «sería un error histórico para la Unión Europea organizar en Helsinki una CIG reducida por defecto, simplemente por el temor colectivo a hacer frente a los verdaderos retos de la futura ampliación», (cid:1) Vistas las declaraciones realizadas por el Comisario Barnier, miembro de la Comisión, ante la Comi- sión de Asuntos Constitucionales el 6 de septiembre de 1999 sobre la reforma de los Tratados y muy particularmente, sobre el proceso de constitucionalización de la Unión y sobre el método de revisión, (cid:1) Visto el informe del grupo de expertos de la Comisión Europea presidido por el Sr. Dehaene, (cid:1) Vistas sus Resoluciones de 19 de noviembre de 1997 sobre el Tratado de Amsterdam (1), de 6 de mayo de 1999 sobre el método y el calendario de la próxima reforma institucional (2) y de 16 de septiembre de 1999 sobre la elaboración de la Carta de Derechos Fundamentales (3), (cid:1) Visto el apartado 15 de su mencionada Resolución de 19 de noviembre de 1997, en el que aprueba la declaración común de Bélgica, Francia e Italia en la que preconizan reformas institucionales como condición para toda ampliación, (cid:1) Visto el informe de la Comisión de Asuntos Constitucionales y las opiniones de la Comisión de Pre- supuestos, de la Comisión de Control Presupuestario, de la Comisión de Asuntos Económicos y Mone- tarios, de la Comisión de Asuntos Jurídicos y Mercado Interior y de la Comisión de Industria, Comer- cio Exterior, Investigación y Energía (A5-0058/1999), A. Considerando que, en mayo de 2000, la Europa comunitaria cumplirá 50 años y que desde la creación de la primigenia Comunidad del Carbón y del Acero se ha ido transformando progresivamente en una Unión política basada en su doble legitimidad como Unión de Estados y Unión de pueblos, B. Considerando que la instauración de una democracia representativa en la Unión se manifiesta en el ejercicio de los poderes legislativo, presupuestario y de control y en la consagración de la ciudadanía europea en los Tratados, lo que ha permitido a la Unión conocer un desarrollo que deberá tenerse en cuenta a la hora de realizar su próxima reforma, C. Considerando que la Unión se enfrenta a una serie de retos políticos, económicos y sociales de una magnitud sin precedentes, tanto en el plano interno como en sus relaciones con el resto del mundo, y que cada vez se hace más evidente que el Tratado en su forma actual no permite la resolución de estos problemas con eficacia, ni la plena participación de los ciudadanos, D. Constatando la crisis con la Comisión, que ha puesto de manifiesto algunas debilidades institucionales de la Unión, y la crisis de la antigua Yugoslavia y la guerra de Kosovo, que han evidenciado la debi- lidad de la Unión en materia de política exterior, de seguridad y de defensa, E. Considerando que la reforma de la Unión ha de brindar la oportunidad de establecer contactos con los ciudadanos europeos o de reanudar los ya existentes, (1) DO C 371 de 8. 12. 99. (2) DO C 279 del 1. 10. 99, p. 416. (3) Parte II, punto 10, letra a), del Acta de dicha fecha. 7. 7. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 189/223 Jueves, 18 de noviembre de 1999 F. Considerando que, frente a estos problemas, el Consejo Europeo de Colonia reconoció que habría que proceder a una revisión de los Tratados, pero que decidió convocar una CIG que por el momento queda limitada a las cuestiones institucionales no resueltas en Amsterdam, aunque también podría cubrir otros temas, y, en concreto, a los previstos en el Protocolo sobre las instituciones en la pers- pectiva de la ampliación de la Unión Europea y a aquellos que se derivan de la aplicación del Tratado de Amsterdam, G. Recordando que el Parlamento Europeo, al día siguiente del Consejo Europeo de Amsterdam, mani- festó y posteriormente reiteró su idea de una reforma de la Unión más ambiciosa, mucho más allá del protocolo institucional del Tratado de Amsterdam, y más acorde con los problemas europeos por resolver, H. Considerando que no cabe la posibilidad de retrasar el proceso de ampliación, en particular si se recuerdan las dificultades por las que han atravesado los países de la Europa Central y Oriental durante más de cuarenta años de dictadura, sino que, por el contrario, la magnitud del mismo eclipsa por completo los anteriores y pondrá a prueba la solidez de la construcción europea, I. Considerando que la ampliación debe ser momento y punto de partida de una profunda reforma de la Unión, y que aplazar esta reforma hasta después de la ampliación sólo serviría para hacerla más difícil y aleatoria, Los objetivos de la próxima reforma de la Unión 1. Afirma rotundamente que una Unión Europea integrada por un número de Estados tan elevado debe disponer de los instrumentos necesarios para conseguir sus objetivos de naturaleza política, económica y social; 2. Entiende, por consiguiente, que la próxima reforma de la Unión debe reforzar las instituciones, hacerlas más eficaces y transparentes y democratizarlas para permitir a la Unión para fortalecer la legiti- midad de la Unión Europea a los ojos de los ciudadanos afrontar la ampliación, desempeñar un papel activo en el mundo, servir mejor a los ciudadanos y reforzar los derechos fundamentales y la seguridad interior de la misma; Método que deberá aplicarse en la próxima reforma de la Unión 3. Cree necesario que, en la próxima reforma de la Unión, se logren los objetivos siguientes: (cid:1) un amplio debate público y una mayor transparencia total, (cid:1) un diálogo permanente con los países candidatos, (cid:1) el establecimiento de un procedimiento para lograr un mayor control democrático sobre la elabora- ción y aprobación de las modificaciones de los Tratados, (cid:1) la coherencia en los resultados; Entiende que el recurso al método comunitario, según las indicaciones siguientes, debe poder apli- 4. carse a la preparación y el desarrollo de la próxima reforma de los Tratados; 5. Pide que la Comisión presente una propuesta global sobre la reforma de la Unión y que, antes del lanzamiento oficial de la CIG, presente un proyecto concreto de reforma del Tratado; confía en que la Conferencia Intergubernamental aceptará este proyecto como base de las negociaciones; considera necesa- rio lograr un consenso político con el Consejo y la Comisión en relación con el orden del día y el método para la reforma de los Tratados; 6. Considera indispensable, para la preparación de los trabajos de la CIG, organizar una concertación con los Parlamentos nacionales de los Estados miembros e iniciar un diálogo abierto con los Parlamentos de los países candidatos y con los estamentos de la sociedad civil; Emitirá su dictamen, conforme al artículo 48 del Tratado de la UE, sobre la convocatoria de la CIG, a 7. la vista de las decisiones del Consejo Europeo de Helsinki y de los resultados del examen conjunto del orden del día y del método decididos por la CIG; Solicita que se convoque la CIG lo antes posible tras el Consejo Europeo de Helsinki de diciembre de 8. 1999; C 189/224 Diario Oficial de las Comunidades Europeas ES 7. 7. 2000 Jueves, 18 de noviembre de 1999 Considera evidente que, por derecho propio, el Parlamento Europeo participe plenamente en todas 9. las fases y a todos los niveles de la CIG por medio de dos representantes elegidos por él; Opina que la decisión final de los Estados miembros deberá serle sometida a través del procedi- 10. miento de dictamen conforme; El contenido de las reformas Declara que la agenda de la próxima reforma de la Unión y, por consiguiente, el mandato que será 11. adoptado por el Consejo Europeo debe incluir, en previsión de la futura ampliación, los puntos siguientes; La constitucionalización de la Unión: acercar Europa a los ciudadanos 12. Se felicita de la decisión de elaborar una Carta de los Derechos fundamentales; 13. Considera que la perspectiva de una Unión ampliada impone la necesidad de iniciar un proceso constitucional que incluya la simplificación y la reorganización de los Tratados en aras de la transparencia y la inteligibilidad de los mismos para los ciudadanos; considera que la elaboración de la Carta de los Derechos Fundamentales forma parte integrante de ese proceso constitucional; Considera que este proceso constitucional consolidaría los derechos de los Estados miembros y de 14. los ciudadanos de la Unión Europea y clarificaría las competencias de las instituciones comunes; Considera que la constitucionalización de la Unión implica, en especial, la fusión de los Tratados en 15. un texto único en el que se distingan dos partes: a) una parte constitucional que agruparía el preámbulo, los objetivos de la Unión, los derechos funda- mentales y las disposiciones relativas a las instituciones, los procedimientos de toma de decisiones y las distintas competencias, b) una segunda parte donde se definirían los demás ámbitos que cubre el presente Tratado; 16. Considera que la CIG debe modificar el futuro procedimiento de revisión de los Tratados basándose en la doble legitimidad de la Unión, para desembocar en la democratización del proceso de revisión que instituye un poder codecisorio entre la institución que representa a los Estados y la que representa a los ciudadanos de la Unión; Aboga por el desarrollo de un estatuto de los partidos políticos a nivel europeo como un paso 17. positivo para facilitar la participación política de los ciudadanos; Unas reformas institucionales suficientemente ambiciosas 18. Solicita que la CIG aborde una reforma de las instituciones, adaptando la composición, las funcio- nes, la coordinación y la organización de las mismas para reforzar su carácter democrático, y con ello también su eficacia, y para hacer frente al aumento del número de miembros de la Unión; 19. Reitera su firme convicción de que el voto por mayoría cualificada y la codecisión deberían conver- tirse en el método normal para la toma de decisiones legislativas de carácter general en la Comunidad y de que la unanimidad debe quedar reservada a las cuestiones de carácter constitucional y fundamental; Considera que deben adoptarse lo antes posible decisiones en firme sobre la nueva ponderación de 20. votos en el seno del Consejo y sobre la composición de la Comisión; 21. Considera, desde la perspectiva de una Unión ampliada, que existen muchas mejoras que deberían y podrían introducirse en cuanto al funcionamiento del Consejo sin que ello exija una reforma del Tratado, y que éstas deberían incluirse en el mismo calendario que la próxima CIG; precisa que el Parlamento emitirá su dictamen sobre los resultados de la CIG teniendo en cuenta, entre otras cosas, los resultados que se hayan obtenido en el Consejo; Entiende que las repercusiones de la ampliación no quedarán limitadas a la Comisión sino que 22. afectarán también a otras instituciones y órganos, incluido el Consejo y el Consejo Europeo, e insta a la próxima CIG a que estudie la cuestión de la composición, el modo de funcionamiento y las competencias de los Tribunales de Justicia, de Primera Instancia y de Cuentas, del Comité de las Regiones y del Comité Económico y Social, así como las implicaciones de este tipo de decisiones para los futuros métodos de trabajo de dichas instituciones; 7. 7. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 189/225 Jueves, 18 de noviembre de 1999 23. Recuerda que el límite de 700 escaños previsto para el Parlamento Europeo significa que habrá que revisar, asimismo, el número de escaños por Estado miembro, y tiene la intención de presentar una pro- puesta al respecto; 24. Pide que las reuniones del Consejo en las que se tomen decisiones legislativas sean públicas; 25. Insta a la clarificación de las disposiciones actuales del Tratado en cuanto a la posibilidad de una dimisión colectiva de la Comisión, y pide poder sumarse al Consejo en su facultad de solicitar al Tribunal de Justicia el cese obligatorio de un miembro de la Comisión en las condiciones previstas en los artículos 213 y 216 del TCE; pide que el «procedimiento Prodi», por el que el Presidente de la Comisión puede destituir a un comisario quede plasmado en el Tratado; solicita que se incorpore al Tratado la posibilidad de que el Presidente de la Comisión pueda interponer la cuestión de confianza ante el Parlamento; Expresa su oposición a cualquier intento de acabar, en la CIG, con el monopolio de iniciativa de la 26. Comisión en los asuntos del primer pilar; 27. Considera que debe mejorarse la calidad democrática de la Unión, y, en este sentido, pide que se refuerce el papel del Parlamento Europeo en lo relativo al presupuesto y a los nombramientos en las instituciones y órganos de la Unión Europea: 28. Solicita que el Parlamento sea responsable de la forma en que organiza su propio trabajo; Pide que se refuerce la protección de los intereses financieros de la Comunidad y, en particular, la 29. obligación de los Estados miembros de combatir el fraude; Nueva cláusula sobre el reforzamiento de la integración 30. Considera conveniente, con vistas a la ampliación, la continuación del debate sobre la flexibilidad. Las reglas que se adopten deberán observar, por un lado, la reducción de la posibilidad de bloqueo por parte cualquiera de de los Estados miembros; por otro, la salvaguardia del marco institucional único de la Unión Europea; 31. Considera urgente volver a examinar las cláusulas de «cooperación reforzada» del Tratado de Ams- terdam para permitir su aplicación eficaz en ámbitos en los que un cierto número de Estados miembros tengan la voluntad y la capacidad de profundizar su integración sin poner en peligro los intereses de otros Estados miembros o la integridad del acervo comunitario; Refuerzo del papel exterior de la UE Personalidad jurídica Considera que la condición, la visibilidad y la capacidad negociadora de la Unión a escala interna- 32. cional seguirán siendo limitadas mientras no se la dote de personalidad jurídica propia; a tal efecto, en las relaciones internacionales la Unión deberá disponer de la capacidad jurídica necesaria para el ejercicio de sus funciones y el cumplimiento de sus objetivos; Seguridad y defensa 33. Coincide en la necesidad, tras la declaración de los Estados miembros en el Consejo Europeo de Colonia, de reforzar los instrumentos de la PESC, y pide que se establezca, sobre la base de un calendario obligatorio preciso y mediante procedimientos que salvaguarden los intereses nacionales de cada uno de los Estados miembros, una política europea común en materia de seguridad y defensa; que salvaguarde las fronteras exteriores de los Estados miembros como fronteras de la Unión Europea; 34. Pide que se implante una capacidad de acción, basada en unos medios militares creíbles, mediante la integración de la UEO conforme a un calendario preciso; considera que deben tenerse en cuenta los pro- blemas institucionales planteados por dicha integración y las consecuencias de la misma, y que los Estados miembros neutrales y aquellos que no forman parte de ninguna alianza deben participar plenamente y en pie de igualdad, en las operaciones de la UE; C 189/226 Diario Oficial de las Comunidades Europeas ES 7. 7. 2000 Jueves, 18 de noviembre de 1999 Relaciones económicas exteriores 35. Pide que se refuercen las disposiciones relativas a las relaciones económicas exteriores, incluida la participación de la Comunidad en las organizaciones internacionales multilaterales, y que se ponga fin a su dispersión en los Tratados; destaca la necesidad de que las competencias de la Comunidad (y la autoridad de la Comisión para negociar acuerdos exteriores) se amplíen a todos los servicios y derechos de propiedad intelectual, en particular en lo que se refiere a la OMC y a otras negociaciones multilaterales; Solicita que se refuerce el papel del Parlamento Europeo con respecto a los acuerdos internacionales 36. y la política comercial común, en particular en lo que se refiere a la autorización y supervisión de las negociaciones sobre acuerdos internacionales; 37. Propugna que el dictamen conforme del Parlamento se convierta en norma general para la celebra- ción de todos los acuerdos internacionales significativos, tal como se propuso inicialmente en la Declara- ción de Stuttgart de 1983, incluidas las decisiones que se tomen respecto a la aplicación provisional o la suspensión de acuerdos por violaciones de los derechos humanos o incumplimiento de las reglas demo- cráticas; Espacio de libertad, de seguridad y de democracia 38. Constata que el Tratado de Amsterdam supone un avance decisivo cuya aplicación debe todavía completarse, pero entiende que la importancia de esta materia para los ciudadanos justifica que se incluya en el orden del día de la CIG el fortalecimiento de los procedimientos relativos a este ámbito especialmente con el fin de mejorar el acceso de los ciudadanos al Tribunal de Justicia Europeo; Refuerzo de la política económica, social y de empleo 39. Pide que se incluya en el orden del día de la CIG el examen de las propuestas adecuadas para reforzar el papel de las instituciones políticas de la Unión, en la definición de las orientaciones de la política económica, social y de empleo de la Unión con vistas a una mayor sinergia y un mayor equilibrio entre estas políticas en el seno de la UE, con el fin de proporcionar un marco de referencia a las decisiones de política monetaria confiadas al Banco Central Europeo; se reserva el derecho de formular propuestas concretas cuando emita su dictamen sobre la convocatoria de la CIG; Cree firmemente que la legitimidad de la Unión a los ojos de los ciudadanos depende de una mayor 40. flexibilidad en la cooperación; considera que debe salvaguardarse el principio de unanimidad y que deben expresarse claramente el respeto por las diferencias y el derecho de autoexclusión; 41. Destaca la importancia que reviste la naturaleza y el significado de la «economía social de mercado»; pide que en la próxima CIG se sustituya la expresión «economía de mercado abierta» por la expresión «economía social de mercado» en los artículos correspondientes del Tratado constitutivo de la Comunidad Europea (por ejemplo, el artículo 4 (antiguo artículo 3 A), el artículo 98 (antiguo artículo 102 A), el artículo 105 etc. ); Opina que la realización del mercado interior, de la unión monetaria y de la ampliación repercutirá 42. en los sistemas de seguridad social de la Unión Europea; * * * 43. Constata que el Tratado de Amsterdam ha venido a reforzar el marco jurídico relativo a la protec- ción de los intereses financieros de la Unión mediante el establecimiento de un fundamento jurídico espe- cífico; solicita, no obstante, que este esfuerzo se complete con un dispositivo normativo que atribuya a una fiscalía europea funciones de investigación, según el modelo propuesto en el «Corpus Juris»; Pide que la CIG examine la necesidad de introducir disposiciones en el Tratado en campos tales la la creación de un único control europeo del tráfico aéreo, la política energética, 44. como el turismo, pesca y el deporte; 45. Encarga a su Presidenta que transmita la presente resolución a la Comisión, al Consejo, a los Gobiernos de los Estados miembros, a los Parlamentos nacionales, al Comité de las Regiones y al Comité Económico y Social


title: EEA aquaculture production in 1997.

eurovoc_concepts:
EU Member State
European Economic Area
fish
fishery produce
fishing statistics
mollusc
production statistics


title: Alueiden komitean lausunto aiheesta "Komission tiedonanto neuvostolle, Euroopan parlamentille, talous- ja sosiaalikomitealle ja alueiden komitealle huumausaineiden torjuntaa koskevasta Euroopan unionin toimintasuunnitelmasta (2000-2004)"

eurovoc_concepts:
EU aid
drug addiction

formats: html pdf print

text: 29. 2. 2000 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti C 57/87 Alueiden komitean lausunto aiheesta ”Komission tiedonanto neuvostolle, Euroopan parlamentil- le, talous- ja sosiaalikomitealle ja alueiden komitealle huumausaineiden torjuntaa koskevasta Euroopan unionin toimintasuunnitelmasta (2000–2004)” (2000/C 57/14) ALUEIDEN KOMITEA, joka ottaa huomioon komission tiedonannon huumausaineiden torjuntaa koskevasta Euroopan unionin toimintasuunnitelmasta KOM(1999) 239 lopull. , ottaa huomioon AK:n työvaliokunnan 15. syyskuuta 1999 Euroopan yhteisön perustamissopimuksen 265 artiklan viidennen kohdan nojalla tekemän päätöksen laatia aiheesta lausunto ja antaa lausunnon valmistelu valiokunta 5:n ”Sosiaalipolitiikka – Kansanterveys – Kuluttajansuoja – Tutkimus – Matkailu” tehtäväksi, ottaa huomioon valiokunta 5:n syyskuun 6. päivänä 1999 hyväksymän lausuntoluonnoksen CdR 292/99 rev. 1, jonka esittelijä oli John Battye, UK, PSE, hyväksyi 17. ja 18. marraskuuta 1999 pitämässään täysistunnossa (18. päivän kokouksessa) seuraavan lausunnon. 1. Johdanto ja välillä. Paikallisyhteisöjä edustavien alue- ja paikallisviran- omaisten merkitys on huomattava tällaisten strategioiden onnistumisessa. 1. 1. Komitea on tyytyväinen Euroopan komission ehdotuk- seen toiseksi Euroopan unionin toimintasuunnitelmaksi. Se on tietoinen jatkuvasta uhasta, jonka huumeriippuvuus ja -kauppa muodostavat Euroopan asukkaille ja katsoo, että uhka on torjuttava niin paikallisella kuin koko unionin tasolla. 1. 4. Komitea pitää myönteisenä, että Amsterdamin sopi- mukseen sisältyy tavoite korkean turvallisuuden tason varmis- tamisesta kansalaisille ”vapauteen, turvallisuuteen ja oikeuteen perustuvalla alueella” ja näkee sen mahdollisuutena edistää strategioita, joilla taistellaan huumeiden väärinkäyttöä vastaan. Komitea korostaa erityisesti tarvetta ottaa alue- ja 1. 2. joiden paikallisviranomaiset mukaan kaikkiin strategioihin, puitteissa ongelmaa käsitellään paikallisyhteisöissä. Euroopan komission tulisi tunnustaa, että ei ole olemassa tehokkaita menetelmiä kokemusten ja käytänteiden vaihdon varmistami- seksi Euroopan alue- ja paikallisviranomaisten välillä. Komitea katsoo, että huumausaineiden väärinkäytön aiheuttamia ongel- mia voidaan ratkoa nykyistä tehokkaammin yhdistämällä ponnistelut sekä laittomien huumausaineiden kysynnän että tarjonnan rajoittamiseksi ja kannattaa Euroopan komission ehdotuksessa esitettyä lähestymistapaa. Komitea on tyytyväi- nen siihen, että huumeiden kysynnän vähentämiseen panoste- taan aiempaa enemmän. 1. 3. Komitea myöntää yhteistyön tarpeen unionin tasolla, mutta kehottaa, kuten edellisestä toimintasuunnitelmasta anta- massaan lausunnossa, unionia auttamaan jäsenvaltioitaan luo- maan kumppanuussuhteita yksittäisten jäsenvaltioiden sisällä 2. Huumausaineiden käytön suuntaukset 2. 1. Komitea yhtyy esitettyyn analyysiin huumausaineiden käytön suuntauksista, mutta on erityisen huolestunut uudesta heroiinin käyttäjien sukupolvesta. Myös amfetamiinin lisäänty- nyt käyttö ja etenkin eräiden johdosten kotitekoisuus huoles- tuttavat. 2. 2. Euroopan unionin tähänastisissa toimissa laittomien huumeiden kysynnän ja kulutuksen vähentämiseksi on otettu liian vähän huomioon alueiden tarjoamat paikalliset palvelut ja sosiaaliset toimet. Komitea onkin sitä mieltä, että unionin ja jäsenvaltioiden olisi tulevaisuudessa suunnattava nykyistä enemmän varoja selektiivisiin toimiin, kun otetaan huomioon alueelliset vaatimukset ja erityispiirteet. Eri alueiden sosiaaliset olot vaikuttavat nimittäin ratkaisevasti huumeriippuvuuden syntymiseen, ilmenemismuotoihin ja luonteeseen. C 57/88 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti 29. 2. 2000 3. Toiminta laittoman kaupan torjumiseksi kehitettävä joukko selkeitä menetelmiä ohjelman vaikutusten mittaamiseksi ja saatettava ne paikallis- ja aluetason käyttöön. 3. 1. Sinnikkäästä yrittämisestä huolimatta laittoman kau- pan torjumiseen suunnatut voimavarat eivät ole riittäneet estämään huumeiden kulkeutumista kaduille ja yhteisöihin. Huumeita ei ole enää saatavilla pelkästään kaupunkikeskuk- sissa ja -yhteisöissä vaan myös pikkukaupungeissa, kylissä ja maaseudulla. Niin yksin kuin yhdessä toimien jäsenvaltioiden on 3. 2. taisteltava tätä ongelmaa vastaan ja vaikeuksista huolimatta ponnisteltava erityistoimin tarjonnan ja kysynnän supistami- seksi. Komitea tietää onnistumisen olevan vaikeaa, kun otetaan huomioon järjestäytyneiden rikollisverkostojen tehokkuus. Vaikka huumeongelman torjumista tulisi komitean mielestä jatkaa erityistoimin, olisi sen mielestä sekä unionin että jäsenvaltioiden asetettava käyttöön nykyistä enemmän varoja paikallistason palveluja ja sosiaalisia toimenpiteitä varten huu- meiden käytön vähentämiseksi. 3. 3. Komitea katsoo, että enemmänkin on tehtävissä rahan- pesun torjumiseksi ja sellaisten rahoitus- ja lainsäädännöllisten menetelmien luomiseksi, joiden avulla tunnistetaan huumau- sainetoiminnasta saadut tuotot ja voidaan jäädyttää ja ottaa haltuun laittoman huumekaupan voitoista kertyneet varat. 4. Euroopan unionin lähestymistapa: kokonaisvaltainen, monialainen ja yhdennetty strategia huumeiden torju- miseksi 4. 1. Komitea myöntää, että tuloksia, jotka unioni on saavut- tanut osallistumalla laajaan kansainväliseen huumeiden vastai- seen taisteluun, on vahvistettava, sekä tukee tätä tarkoitusta varten luotujen unionin välineiden käyttämistä. 4. 2. Komitea on tyytyväinen kehitys- ja teollisuusmaiden välille syntyneeseen yhteisymmärrykseen ja siihen, että huu- meongelmaa tarkastellaan osana hyvinvointiin liittyviä laajem- pia kysymyksiä, jotka koskevat sekä tuottaja- että kuluttajamai- den kestävän kehityksen yhteiskunnallista ja taloudellista ulot- tuvuutta. 5. Arviointi 5. 1. Komitea ymmärtää, että toimenpiteiden tehokkuutta mittaavien mekanismien luominen on vaikeaa. Paljon voidaan oppia jäsenvaltioilta, jotka ovat kehittäneet omia strategioita ja suoritusindikaattoreita mittaamaan toiminnan tuloksia. On 5. 2. Komitea kannustaa Euroopan huumausaineiden ja nii- den väärinkäytön seurantakeskusta EMCDDA:ta kehittämään rooliaan siten, ettei se pelkästään levitä tietoa parhaista toimin- tatavoista vaan antaa myös neuvoja ja ohjausta toimien arvioinnista sekä tukee arviointimenetelmien vahvistamista. Keskuksen tulisi ottaa täysi hyöty Reitox-tietoverkosta ja varmistaa, että alue- ja paikallistasolla kertynyt kokemus otetaan laajalti huomioon. Euroopan unionin alue- ja paikallis- hallinnon edustajien välisiä yhteyksiä tulisi edelleen vahvistaa, jotta he voivat oppia toisiltaan. Komitea huomauttaa, että Euroopan huumausaineiden ja niiden väärinkäytön seurantakeskus EMCDDA ei vielä toimi alkoholin ja tupakan väärinkäytön torjumiseksi. Komission toivotaan kiinnittävän huomiota tähän epäkohtaan. 6. Uudet haasteet 6. 1. Komitea panee merkille tunnistetut uudet haasteet ja pitää myönteisenä, että jäsenyyttä hakeneilla mailla on mahdollisuus liittyä tiettyjen virastojen jäseniksi. Näille maille olisi avuksi yhtenäisen Euroopan alue- ja paikallishallintojen huumeiden vastaisen verkoston luominen ja paikallishallin- noissa toimivien virkamiesten kokemusten välittäminen Phare- ohjelman alaisuudessa toteutettavan usean edunsaajan huu- mausaineohjelman (Phare Multi-Beneficiary Programme) kautta. Komitean mielestä olisi kiinnitettävä huomiota yhä 6. 2. ilmeisempään näyttöön omaisuusrikosten ja huumeiden väärinkäytön välisestä yhteydestä. 7. Amsterdamin sopimus 7. 1. Komitea pitää myönteisenä Amsterdamin sopimuksen luomaa uutta oikeudellista kehystä. Se kannattaa erityisesti vapauteen, turvallisuuteen ja yhteiskunnalliseen oikeudenmu- kaisuuteen liittyviä ehdotuksia. Alue- ja paikallisviranomaisilla on päävastuu yhteisöjensä turvallisuudesta, ja ne odottavat voivansa olla johtavassa roolissa asetettuihin tavoitteisiin pyrit- täessä. 7. 2. Komitea on tyytyväinen kansanterveyden ja lainval- vonnan alalla tapahtuvaan kehitykseen. Kansanterveyden hyvällä tasolla on keskeinen rooli haittojen vähentämiseen tähtäävässä toiminnassa. Myös poliisin, tulliviranomaisten ja muiden lainvalvontaviranomaisten välinen tiivis yhteistyö on yhteisöille tärkeää. 29. 2. 2000 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti C 57/89 8. Päätavoitteet yhteisön kattavaa lähestymistapaa. Kouluja tulisi myös rohkais- ta kehittämään toimintatapoja huumeisiin liittyvien tapausten varalta. 8. 1. Komitea katsoo myös, että huumausaineiden vastaisen toiminnan tulee säilyä tärkeänä painopistealueena ja kysynnän ja tarjonnan vähentämiseen tähtäävien toimien jatkua toisiaan voimistavina osa-alueina. Komitea huomauttaa erityisesti, että suunnitelman onnistunut toteuttaminen edellyttää uusien voi- mavarojen varaamista alue- ja paikallisviranomaisten käyttöön. Uusia strategioita ja haasteita koskevan selvityksen tulisi sisältää alue- ja paikallishallinnon vastaavat strategiat ja haas- teet. Kansanterveydestä ja yleisestä järjestyksestä vastaavien tahojen on toimittava vahvassa kumppanuussuhteessa. 9. 5. Komitea on tyytyväinen siihen, että komissio aikoo tulevaisuudessa kiinnittää erityistä huomiota urheilun doping- ongelmaan. Se on kuitenkin sitä mieltä, että kyseinen ongelma saattaa koskea huippu-urheilijoiden pientä ryhmää eikä var- mastikaan suuria väestönosia. Toimet tulisi näin ollen toteuttaa ennen kaikkea olemassa olevien lakien puitteissa jäsenvaltioi- den ja kansainvälisten urheiluseurojen suorittaman aukotto- man valvonnan avulla ja tarpeen vaatiessa kurinpidollisin toimenpitein. 9. Erityistavoitteet 10. Päätelmät Informaatio: Komitea katsoo Euroopan huumausainei- 9. 1. den ja niiden väärinkäytön seurantakeskuksen (EMCDDA:n) ja Reitox-tietoverkon jäsenvaltioissa sijaitsevien keskusten olevan avainasemassa huumausaineita koskevan tiedon keräämisessä, analysoinnissa ja vertailussa. On tärkeää, että sekä EMCDDA että Reitox-keskukset käyvät vuoropuhelua alue- ja paikallisvi- ranomaisten kanssa. 9. 2. Kysynnän vähentäminen: Vaikka ehdotuksessa asetetut tavoitteet ovat järkeviä, komitea pitää huolestuttavana, että alue- ja paikallisviranomaisten roolista ei ole mitään mainintaa. Tavoitteiden asettaminen huumeiden väärinkäytön vähentämi- seksi nuorten keskuudessa tuskin on tehokasta, ellei ole selvää, miten tavoitteet saavutetaan. Monissa jäsenvaltioissa kysynnän vähentämiseen tähtäävien toimien kehittäminen kuuluu alue- ja paikallishallinnon tehtäviin. Komitea kiinnittää huomiota sosiaalisen syrjäytymisen keskeiseen merkitykseen, ikäryhmiin ja eri väestöryhmien erilaiseen riskitilanteeseen. Komitea ko- rostaa, että eri huumeiden leviäminen on yhteiskunnallinen ongelma, joka koskee kaikkia alueita ja yhteiskuntakerroksia. Kysynnän vähentämiseen tähtäävän tiedon ensisijaisena jakelu- reittinä ovat koulut, joista vastaavat lähes aina alue- ja paikallis- viranomaiset. Koulut muodostavat eräänlaisen etulinjayh- teisön, jonka piirissä viranomaisten on harjoitettava yhteis- työtä myös vanhempien ja sosiaalialan toimijoiden kanssa. 9. 3. Komitea on tyytyväinen siihen, että huumestrategioita tarkastellaan alkoholia ja tupakkaa koskevien strategioiden rinnalla. 9. 4. Komitea kannattaa opetukselle asetettuja tavoitteita ja erityisesti sitä, että ongelmaan sovelletaan koko koulun ja 10. 1. Alueiden komitea katsoo, että alue- ja paikallisviran- omaisten mahdollisuuksia osallistua edellisen toimintasuunni- telman toteutukseen ei täysin hyödynnetty. Tärkeimmät syyt tähän olivat: (i) Paikallisviranomaisten tarjoamista palveluista laittomien huumeiden käytön torjumiseksi ei ollut riittävää ymmär- rystä. (ii) Paikallisviranomaisten väliltä puuttui kattava verkko, joka olisi helpottanut tiedonvaihtoa kokemuksista ja mahdolli- suuksista. (iii) Komissio ei ottanut huomioon, että huumeongelmaa ei esiinny pelkästään kaupungeissa vaan myös maaseudulla. toimia (iv) Komission olettamus, että kysynnän vähentämiseen/ehkäi- toteutetaan terveydenhuolto- syyn tähtääviä ohjelmien kautta, vaikka huomattava osa niistä on toimia, joita alue- ja paikallisviranomaiset toteuttavat kouluissa sekä rikosten ja levottomuuksien torjuntaan tähtäävien ohjelmien kautta. 10. 2. Kun otetaan huomioon Euroopan komission sitou- mus asettaa ennalta ehkäisevä toiminta etusijalle, komitea pitää toivottavana keskustelujen jatkamista siitä, miten alue- ja paikallisviranomaisten voimavarat voidaan hyödyntää toimin- tasuunnitelman tavoitteiden saavuttamiseksi. Komitea ehdot- taa, että: (i) Euroopan komissio kutsuu koolle kokouksen, jossa keskus- tellaan mahdollisuudesta luoda kaikki alue- ja paikallishal- linnon tasot yhdistävä verkosto ehkäisytoimia varten ja laittomista huumeista syntyvien ongelmien käsittelemisek- si (ks. kohta 6. 1). C 57/90 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti 29. 2. 2000 (ii) komissio ja AK selvittävät, mitkä ovat ne alue- ja paikallisvi- ranomaisten tarjoamat keskeiset palvelut, jotka osaltaan auttavat saavuttamaan vuosien 2000–2004 toimintasuun- nitelmassa asetetut tavoitteet, sekä kehittävät toimintaoh- jelman, jonka avulla varmistetaan, että kyseiset palvelut vastaavat näitä tavoitteita. Bryssel 18. marraskuuta 1999. AK kehottaa komissiota jatkamaan huumausaineiden väärin- käytön ehkäisykomitean toimintaa terveys- ja kuluttaja-asioi- den pääosaston tukena. Alueiden komitean puheenjohtaja Manfred DAMMEYER Alueiden komitean lausunto aiheesta ”Rikollisuus ja turvallisuus kaupungeissa” (2000/C 57/15) ALUEIDEN KOMITEA, joka ottaa huomioon työvaliokuntansa 11. kesäkuuta 1997 Euroopan yhteisön perustamissopimuksen 198 c artiklan neljännen kohdan nojalla tekemän päätöksen antaa valiokunta 4:n ”Maankäyttö – Taajama-asiat – Energia – Ympäristö” tehtäväksi laatia lausunto aiheesta ”Rikollisuus ja turvallisuus kaupungeissa” ottaa huomioon valiokunta 4:n lokakuun 7. päivänä 1999 yksimielisesti hyväksymän lausuntoluonnoksen CdR 294/99 rev. 1, jonka esittelijä oli Catharina Tarras-Wahlberg (S, PSE), hyväksyi 17. ja 18. marraskuuta 1999 pitämässään 31. täysistunnossa (marraskuun 18. päivän kokouk- sessa) yksimielisesti seuraavan lausunnon. 1. Johdanto Euroopassa ollaan hyvin kiinnostuneita rikollisuuteen 1. 1. ja kansalaisten turvallisuuteen liittyvistä kysymyksistä. On olemassa kaksi usean kaupungin yhdessä muodostamaa työ- ryhmää. Euroopan neuvoston alaisuudessa on jo joitakin vuosia työskennellyt joukon raportteja julkaissut ryhmä, joka tutkii aihetta ”Rikokset ja turvattomuus kaupungeissa”. Euroci- ties-ryhmässä on äskettäin perustettu työryhmä käsittelemään aihetta ”Turvallisuus kaupungeissa”, mutta se ei ole vielä julkaissut selontekoja. 29 artiklan Amsterdamin 1. 3. (entisen sopimuksen K. 1 artiklan) mukaan unionin tavoitteena on antaa kansalaisille korkeatasoinen suoja vapauteen, turvallisuuteen ja oikeuteen perustuvalla alueella kehittämällä jäsenvaltioiden yhteistä toi- mintaa poliisiyhteistyössä ja oikeudellisessa yhteistyössä rikos- asioissa sekä ehkäisemällä ja torjumalla rasismia ja muukalais- vihaa. Tavoite saavutetaan ehkäisemällä ja torjumalla järjestäy- tynyttä tai muuta rikollisuutta, erityisesti terrorismia, ihmis- kauppaa ja lapsiin kohdistuvia rikoksia, laitonta huumausaine- ja asekauppaa, lahjontaa ja petoksia. Amsterdamin 1. 2. (aiempi sopimuksen B artikla) todetaan, että unioni asettaa tavoitteekseen lujittaa jäsenvaltioidensa kansalaisten oikeuksien ja etujen suojaa ottamalla käyttöön unionin kansalaisuuden. 2 artiklassa Euroopan unionissa nykyisin toteutettavista toimista 1. 4. suuri osa on suunnattu järjestäytynyttä ja rajanylittävää rikolli- suutta vastaan


title: Stellungnahme des Ausschusses der Regionen zu dem «Vorschlag der Kommission für einen Beschluß des Europäischen Rates über «Ein Aktionsprogramm der Gemeinschaft zur Förderung der Integration von Flüchtlingen»»

eurovoc_concepts:
EU action
action programme
integration of migrants
refugee

text: 29. 2. 2000 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften C 57/71 d) es sollte eine Ad-hoc-Arbeitsgruppe aus Mitgliedern und Sachverständigen der Fachkommissionen 5 und 7 des Ausschusses der Regionen unter entsprechender Koor- dinierung mit der Kommission eingesetzt werden, damit eine Schnittstelle zwischen den Kommunal- und Regio- nalverwaltungen und den Maßnahmen der Kommission und der Mitgliedstaaten vorhanden ist und die unter Punkt a) erwähnte Konferenz optimal vorbereitet werden kann; e) Verstärkung der Abkommen Europa-Mittelmeer, Konsoli- dierung der grenzüberschreitenden Kooperationspolitik und Schaffung eines Fonds für Soforthilfemaßnahmen zum Schutz der Außengrenzen der Union und zur Errichtung von Notaufnahmelagern; f) der Rat und das Parlament sollten bei der laufenden Angleichung der Asyl- und Flüchtlingspolitik der UN- Kinderrechtskonvention Rechnung tragen. Brüssel, den 18. November 1999. Der Präsident des Ausschusses der Regionen Manfred DAMMEYER Stellungnahme des Ausschusses der Regionen zu dem „Vorschlag der Kommission für einen Beschluß des Europäischen Rates über ‘Ein Aktionsprogramm der Gemeinschaft zur Förderung der Integration von Flüchtlingen’“ (2000/C 57/11) DER AUSSCHUSS DER REGIONEN, gestützt auf den Vorschlag der Kommission für einen Beschluß des Europäischen Rates über „Ein Aktionsprogramm der Gemeinschaft zur Förderung der Integration von Flüchtlingen“ KOM(1998) 731 endg. (), gestützt auf den Beschluß des Rates vom 6. Juli 1999, den Ausschuß gemäß Artikel 265 Absatz 1 des Vertrags zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft mit dieser Vorlage zu befassen, gestützt auf den Beschluß seines Präsidiums vom 15. September 1999, die Fachkommission 5 „Sozialpoli- tik, Gesundheitswesen, Verbraucherschutz, Forschung, Fremdenverkehr“ mit der Erarbeitung einer Stellungnahme zu diesem Thema zu beauftragen, gestützt auf den von der Fachkommission 5 am 6. September 1999 angenommenen Stellungnahmeent- wurf (CdR 347/99), Berichterstatter: Herr von Plüskow (D/PES); verabschiedete auf seiner 31. Plenartagung am 17. und 18. November 1999 (Sitzung vom 18. November) einstimmig folgende Stellungnahme. 1. Sachverhalt 1. 1. Der Gesamthaushaltsplan der Europäischen Union enthält seit 1998 drei miteinander verknüpfte Haushaltslinien für Maßnahmen zu Gunsten von Asylbewerbern, Vertriebenen und Flüchtlingen. Die Maßnahmen sind bisher von der Kom- mission als Pilotprojekte durchgeführt worden. Hierfür hat das Europäische Parlament im Haushalt für 1997 und 1998 jeweils 10 Mio. Euro bereitgestellt. Die Pilotmaßnahmen wurden (1) ABl. C 36 vom 10. 2. 1999, S. 20. durch außenstehende Sachverständige umfassend evaluiert; die ersten Ergebnisse liegen vor, sie sind nach Angaben der Kommission positiv. 1. 2. Auf Anregung des Europäischen Parlaments unterbrei- tet die Kommission nunmehr den Vorschlag für ein umfassen- des Konzept, das von den bereits bestehenden Maßnahmen ausgeht. Dieses Konzept beinhaltet auch im Rahmen der EU-Sozialpolitik den vorliegenden Vorschlag für ein Aktions- programm der Gemeinschaft zur Förderung der Integration von Flüchtlingen in der Europäischen Union, der sich auf Artikel 235 EG-Vertrag stützt. C 57/72 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 29. 2. 2000 Das Aktionsprogramm läuft vom 1. Juli 1999 bis zum 31. Dezember 2000. Vorgesehen ist eine Ausstattung von 5 Mio. Euro (Haushaltsjahr 1999) bzw. 9 Mio. Euro (Haus- haltsjahr 2000). Die verringerte Finanzausstattung rührt daher, daß das Programm sich nunmehr auf innovative Aktionen mit deutlichem europäischen Mehrwert konzentriert, also nicht auf Vorschläge mit rein lokaler oder nationaler Wirkung. Dabei soll das Programm jedoch Aktionen auf lokaler, regionaler, nationaler und EU-Ebene ergänzen. Folgende Maßnahmen sind vorgesehen: — Vorbereitung und Durchführung umfangreicher multidi- mensionaler und innovativer Projekte mit deutlichem gemeinschaftlichen Mehrwert; — Vorbereitung und Durchführung von Projekten auf Ge- meinschaftsebene; — Schaffung und Entwicklung transnationaler Netze; — Austausch von Erfahrungen, Bewertung, U¨ berwachung und Evaluierung von Projekten, Verfahren und Identifizie- rung neuartiger Ansätze zur Integration von Flüchtlingen; — Sammlung, Zusammenstellung und Verbreitung von Da- ten und Berichten; — Bereitstellung von Informationen über das Programm und Verbreitung der Ergebnisse. Es soll ein Ausschuß aus Vertretern der Mitgliedstaaten unter dem Vorsitz der Kommission eingesetzt werden, der die Kommission beratend unterstützt. Der EU-Ministerrat soll im Januar 2000 über das Programm beschließen. Die Kommission hat die Absicht, später einen weiteren Vor- schlag für einen Beschluß des Rates für die Zeit ab 2001 auszuarbeiten. Dieser Beschluß soll einen umfassenden Ansatz für die Asylbewerber-, Vertriebenen- und Flüchtlingsproblema- tik festschreiben und allen sich aus dem Vertrag von Amster- dam ergebenden Entwicklungen Rechnung tragen. 2. Allgemeine Bemerkungen Die Integration von Flüchtlingen ist eine wichtige 2. 1. Aufgabe der Mitgliedstaaten, die sich beispielsweise aus ihren Verpflichtungen aus der Genfer Flüchtlingskonvention von 1951 ergibt. Es ist zu begrüßen, daß die Europäische Union die laufenden Anstrengungen der Mitgliedstaaten durch Förderung und Unterstützung neuer Strategien für die Integration von Flüchtlingen unterstützt. 3. Besondere Bemerkungen 3. 1. Die Integration von Flüchtlingen erfordert spezifische Maßnahmen, die ihre individuelle Lage — z. B. im Hinblick auf ihre Ausbildung und ihre Sprachkenntnisse — berücksichti- gen. Für den Ausschuß der Regionen ist es wichtig, daß die Kommission eine volle Kooperation mit den lokalen Verwaltungen sicherstellen wird, weil sie eine zentrale Rolle bei der Integration von Flüchtlingen spielen. Auf dieser Ebene können soziale, kulturelle, ökonomische und politische Instru- mente bürgernah mit der einheimischen Bevölkerung ent- wickelt werden. Auf diese Weise können auch Diskriminierung und die Ursachen von Diskriminierung am Arbeitsplatz, in den Schulen und in den Kommunen wirksam bekämpft werden. 3. 2. Der Ausschuß der Regionen erinnert daran, daß die wichtigste Aufgabe bei der Integration von Flüchtlingen die Eingliederung in den Arbeitsmarkt ist. Die meisten lokalen und regionalen Verwaltungen sind zum einen Arbeitgeber und schaffen zum anderen durch die Förderung von Dienstleistun- gen für die Bürger Arbeitsplätze und können eine wichtige Vorbildfunktion bei der sozialen und beruflichen Integration der Flüchtlinge haben. Sie können ferner die Bereitstellung von Instrumenten zur Eingliederung in den Arbeitsmarkt fördern. Des weiteren müssen Maßnahmen für die Weiterbildung der Flüchtlinge vorgesehen werden, die ihnen den Zugang zu qualifizierten Arbeitsplätzen ermöglichen. 3. 3. Der Ausschuß der Regionen begrüßt, daß das Aktions- programm die Verantwortung der Mitgliedstaaten und kultu- relle Unterschiede innerhalb der Gemeinschaft respektiert, indem die Unterstützung auf Projekte mit einem klaren europäischen Mehrwert beschränkt wird und nicht ausschließ- lich nationale oder lokale Projekte unterstützt werden sollen. 4. Schlußfolgerungen Der Ausschuß der Regionen erwartet von dem Aktions- 4. 1. programm weitere Fortschritte bei der Integration von Flüchtlingen und stimmt daher dem Aktionsprogramm grundsätzlich zu. Da es sich jedoch mit diesem Programm nur um 4. 2. eine sehr kurzfristige U¨ bergangsmaßnahme handelt, ist es unverzichtbar, daß Erfahrungen über gelungene Projekte aus- getauscht und verbreitet werden. In diesem Sinne wird ange- regt, daß die Kommission in Zusammenarbeit mit dem Ausschuß der Regionen im Hinblick auf lokale und regionale Aktionen zur Integration von Flüchtlingen ein „Vademecum of best practice“ erarbeitet. Eine Gemeinschaftsförderung für derartige Integra- 2. 2. tionsmaßnahmen ist angesichts der wachsenden Zahl von Flüchtlingen in den Mitgliedstaaten besonders hilfreich. Das schließt die Untersuchung der Auswirkungen der verschie- denen Systeme der sozialen Sicherheit und des Gesundheits- schutzes auf die Förderung der Integration mit ein. 29. 2. 2000 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften C 57/73 Die auf diese Weise gewonnenen Erfahrungen und Erkenntnis- se sollen in die Regelungen einfließen, welche vom Ministerrat für die Zeit ab 2001 beschlossen werden sollen, um einen umfassenden Ansatz für die Asyl-, Vertriebenen- und Flüchtlingsproblematik festzuschreiben. Dazu gehört auch eine rechtzeitige Evaluierung aller bis dahin realisierten Maßnah- men. 4. 3. Der Ausschuß der Regionen erwartet, daß bei der Implementierung des Aktionsprogramms, das in enger Koope- ration mit den Mitgliedstaaten sowie mit Organisationen und Institutionen auf dem Gebiet der Integration von Flüchtlingen durchgeführt wird, die lokalen und regionalen Verwaltungen direkt einbezogen werden. Diese spielen aufgrund ihrer Tätig- keit im Sozialbereich eine wesentliche Rolle bei der Integration von Flüchtlingen. Ihre auf lokaler Ebene gesammelten Erfah- rungen können ein wichtiges Vorhabenreservoir für andere Teile der Europäischen Union darstellen. Darüber hinaus bittet der AdR um folgende A¨ nderun- 4. 4. gen bzw. Ergänzungen des Aktionsprogramms: a) Artikel 2 der Familiengemeinschaft erleichtert angesichts der besonderen Lage der Flüchtlinge die U¨ berwindung der bestehenden Schwie- rigkeiten nachhaltig. b) Artikel 4 Die vorgesehenen Aktionen scheinen vorrangig auf umfassen- de, übergreifende Maßnahmen abzustellen. Dieser grundsätz- lich zu unterstützende Ansatz darf jedoch auch kleinere, regional begrenzte Maßnahmen nicht ausschließen, die schnel- lere und effektivere Abhilfe schaffen können. Votum zu a) und b): Artikel 2 und 4 sind entsprechend zu ergänzen. c) Artikel 7 Einrichtung eines Beratenden Ausschusses erscheint zum gegenwärtigen Zeitpunkt überflüssig. Als kurzfristige U¨ ber- gangsmaßnahme sollte das Programm so einfach wie möglich ausgestaltet sein. Das schließt die Einrichtung des Ausschusses in dem endgültigen Programm ab 2001 nicht aus. Begünstigte Personen gem. Artikel 2 sollten nicht nur Einzel- personen, sondern auch ganze Familien sein. Die Erhaltung Streichung der Artikel 7 und 8. Votum zu c): Brüssel, den 18. November 1999. Der Präsident des Ausschusses der Regionen Manfred DAMMEYER


title: Komission asetus (EY) N:o 2451/1999, annettu 18 päivänä marraskuuta 1999, kauran enimmäisvientituen vahvistamisesta asetuksessa (EY) N:o 1897/1999 tarkoitetun tarjouskilpailun osana

eurovoc_concepts:
award of contract
export refund
oats

text: L 298/12 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti 19. 11. 1999 KOMISSION ASETUS (EY) N:o 2451/1999, annettu 18 päivänä marraskuuta 1999, kauran enimmäisvientituen vahvistamisesta asetuksessa (EY) N:o 1897/1999 tarkoitetun tarjouskil- pailun osana EUROOPAN YHTEISÖJEN KOMISSIO, joka ottaa huomioon Euroopan yhteisön perustamissopimuksen, ottaa huomioon vilja-alan yhteisestä markkinajärjestelystä 30 päivänä kesäkuuta 1992 annetun neuvoston asetuksen (ETY) N:o 1766/92 (1), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna asetuksella (EY) N:o 1253/1999 (2), ottaa huomioon neuvoston asetuksen (ETY) N:o 1766/92 soveltamista koskevista tietyistä yksityiskohtaisista säännöistä vientitukien myöntämisen ja häiriötilanteessa toteutettavien toimenpiteiden osalta vilja-alalla 29 päivänä kesäkuuta 1995 annetun komission asetuksen (EY) N:o 1501/95 (3), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna asetuksella (EY) N:o 2513/ 98 (4), ottaa huomioon viljoja koskevasta erityisestä interventiotoi- menpiteestä Suomessa ja Ruotsissa 2 päivänä syyskuuta 1999 annetun komission asetuksen (EY) N:o 1897/1999 (5), sellai- sena kuin se on muutettuna asetuksella (EY) N:o 2096/1999 (6), ja erityisesti sen 8 artiklan, sekä katsoo, että 1) 2) Suomessa ja Ruotsissa tuotetun kauran Suomesta ja Ruotsista kaikkiin kolmansiin maihin suuntautuvan viennin tukea koskeva tarjouskilpailu on avattu asetuk- sella (EY) N:o 1897/1999, asetuksen (EY) N:o 1897/1999 8 artiklassa säädetään, että komissio voi toimitettujen tietojen perusteella ja asetuksen (ETY) N:o 1766/92 23 artiklassa säädettyä päättää noudattaen menettelyä enimmäisvientituen vahvistamisesta ottaen huomioon asetuksen (EY) N:o 1501/95 1 artiklassa tarkoitetut perusteet; tässä tapauk- sessa tarjouskilpailun voittaa se tarjouksen tekijä tai ne tarjousten tekijät, joiden tarjous on enimmäisvientituen suuruinen tai sitä alhaisempi, 3) 4) edellä tarkoitettujen perusteiden soveltamisesta kyseisen viljan tämänhetkisiin markkinoihin seuraa, että enim- mäisvientitueksi olisi vahvistettava 1 artiklassa mainittu määrä, ja tässä asetuksessa määrätyt hallintokomitean lausunnon mukaiset, toimenpiteet ovat viljan ON ANTANUT TÄMÄN ASETUKSEN: 1 artikla Asetuksen (EY) N:o 1897/1999 tarkoittaman tarjouskilpailun puitteissa 12. —18. marraskuuta 1999 välisenä aikana toimitet- tujen enimmäisvientitueksi osalta tarjousten vahvistetaan 59,96 EUR/t. kauran 2 artikla Tämä asetus tulee voimaan 19 päivänä marraskuuta 1999. Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenval- tioissa. Tehty Brysselissä 18 päivänä marraskuuta 1999. Komission puolesta Franz FISCHLER Komission jäsen (1) EYVL L 181, 1. 7. 1992, s. 21. (2) EYVL L 160, 26. 6. 1999, s. 18. (3) EYVL L 147, 30. 6. 1995, s. 7. (4) EYVL L 313, 21. 11. 1998, s. 16. (5) EYVL L 233, 3. 9. 1999, s. 10. (6) EYVL L 257, 2. 10. 1999, s. 4