title: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2461/1999 z dnia 19 listopada 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1251/1999 w odniesieniu do użytkowania gruntów odłogowanych do produkcji surowców

eurovoc_concepts:
agricultural product
crop production
fallow
land use
raw material

text: 03/t. 27 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 107 31999R2461 L 299/16 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 20. 11. 1999 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 2461/1999 z dnia 19 listopada 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1251/1999 w odniesieniu do użytkowania gruntów odłogowanych do produkcji surowców KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, że surowce są przetwarzane na zamierzone produkty końcowe, musi zostać wniesione zabezpieczenie, nawet gdy nie jest dokonywana płatność. uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1251/1999 z dnia 17 maja 1999 r. ustanawiające system wsparcia dla produ- centów niektórych roślin uprawnych (1), w szczególności jego art. 9, (4) a także mając na uwadze, co następuje: (1) (2) (3) Od czasu, gdy rozporządzenie (WE) nr 1251/1999 zastąpiło system wsparcia dla producentów niektórych roślin uprawnych ustanowiony rozporządzeniem Rady (EWG) nr 1765/92 (2), niezbędna jest zmiana zgodnie z nowym systemem i w świetle zdobytego doświad- czenia, rozporządzenia Komisji (WE) nr 1586/97 z dnia 29 lipca 1997 r. ustanawiającego szczegółowe przepisy wykonawcze gruntów odłogowanych w celu dostarczania materiałów do wytwarzania we Wspólnocie produktów nieprzeznaczonych pierwotnie lub zwierzęta (3). Przy okazji do spożycia przez ludzi tych zmian oraz dla celów jasności rozporządzenie to powinno zostać zmienione. użytkowania Bez uszczerbku dla otrzymania płatności określonej w art. 6 ust. 3 rozporządzenia 1251/1999, artykuł ten umożliwia, wykorzystanie gruntów odłogowanych do produkcji surowców przeznaczonych do wytworzenia we Wspólnocie produktów nieprzeznaczonych do bezpośredniego spożycia przez ludzi lub zwierzęta pod warunkiem, że przeprowadzane są skuteczne kontrole. z ich końcowe wykorzystanie powinny Surowce te i zostać zdefiniowane; rodzaje surowców oraz produktów końcowych, takich które mogą być uzyskane surowców, powinny być ograniczone w celu ochrony tradycyjnych rynków bez ograniczania zakresu identyfi- kowania nowych rynków zbytu tych surowców; należy dokonać podziału surowców na te, które potencjalnie mogą być wykorzystywane do spożycia przez ludzi lub zwierzęta i na te, które nie mogą być w ten sposób wykorzystane; uprawa buraka cukrowego, karczochów jerozolimskich lub korzeni cykorii na gruntach odłogo- wanych nie powinna być wykluczona; jednakże takie uprawy nie mogą kwalifikować się do płatności obszaro- wych w związku z ryzykiem wpływającym na rynek jednak, należy zwrócić uwagę cukru i zbóż; niemniej aby zapewnić, że takie uprawy są zgodne z zasadami regulującymi wykorzystywanie gruntów odłogowanych do produkcji produktów nieżywnościowych; w celu zapobiegania spekulacjom oraz w celu zapewnienia, (1) Dz. U. L 160 z 26. 6. 1999, str. 1. (2) Dz. U. L 181 z 1. 7. 1992, str. 12. (3) Dz. U. L 215 z 7. 8. 1997, str. 3. spoczywającymi na podmiocie składającego wniosek, kończącymi Rola wszystkich głównych stron zaangażowanych w obrót powinna zostać wyraźnie określona; konieczne jest wprowadzenie wyraźnego rozróżnienia między się obowiązkami z chwilą dostarczenia całości zebranych surowców, a obowiązkami, włączając wymogi dotyczące zabezpie- czenia, skupującym, pierwszych przetwórcach oraz kolejnych przetwórcach, rozpoczy- których zaczynają obciążać zobowiązania, nające się z chwilą dostawy i wygasające, gdy surowiec zostanie przetworzony na nieżywnościowe produkty końcowe; wysokość złożonego zabezpieczenia powinna być wystarczająco wysoka, by zapobiec ryzyku wyko- rzystania surowców do spożycia przez ludzi lub zwie- rzęta; należy wprowadzić odniesienie do rozporządzenia Rady nr 3508/92 z dnia 27 listopada 1992 r. ustana- wiającego zintegrowany system zarządzania i kontroli systemów pomocy (4), niektórych wspólnotowych ostatnio zmienionego rozporządzeniem 1036/1999 (5) oraz do rozporządzenia Komisji nr 2220/85 z dnia 22 lipca 1985 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu zabezpieczeń w odniesieniu do zmienionego rozporządzeniem 1932/1999 (7), oraz rozporządzenia (EWG) nr 3887/92 z dnia 23 grudnia 1992 r. ustana- wiającego szczegółowe zasady stosowania zintegrowa- nego systemu zarządzania i kontroli dla niektórych wspólnotowych systemów pomocy (8), ostatnio zmienio- nego rozporządzeniem (WE) nr 1678/98 (9), które określają horyzontalne stosowane w tym zakresie; należy ustanowić szczególne przepisy w celu objęcia dwuletnich upraw z uwzględnieniem długości cyklu produkcyjnego. produktów rolnych (6), ostatnio zasady (5) Powinna zostać również ustanowiona metoda określania produktów uznanych za nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi lub zwierzęta i na te, które są przeznaczone do takiego wykorzystania, w celu ustalenia proporcji między dwoma rodzajami produktów, proporcje będące kryterium służącym do określenia pierwotnego wyko- rzystania produktu końcowego. (4) Dz. U. L 355 z 5. 12. 1992, str. 1. (5) Dz. U. L 127 z 21. 5. 1999, str. 4. (6) Dz. U. L 205 z 3. 8. 1985, str. 5. (7) Dz. U. L 240 z 10. 9. 1999, str. 11. (8) Dz. U. L 391 z 31. 12. 1992, str. 36. (9) Dz. U. L 212 z 30. 7. 1998, str. 23. 108 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 27 z art. 6 ust. 9 rozporządzenia (6) W celu weryfikacji surowce uprawiane powinny być obowiązkowo objęte na mocy umów między producen- tami rolnym (zwanymi dalej „wnioskodawcami”) oraz pierwszym przetwórcą lub podmiotem skupującym, zgodnie (EWG) nr 3508/92, takie umowy będą uważane za stanowiące integralną część wniosku o pomoc obszarową; doświad- czenie wykazało, że do celów inspekcji przed dokona- niem jakiejkolwiek płatności, wnioskodawca jak również podmioty skupujące lub pierwsi przetwórcy powinni przedstawić odpowiednim władzom; zależne od okresów siewu mogą zostać ustanowione różne daty składania wniosków; w szczególnych okolicz- nościach, zezwolić, Państwa Członkowskie mogą by niektóre surowce były przetwarzane bezpośrednio przez samych producentów w ich gospodarstwach rolnych. umowę taką (7) Powinno zostać jasno określone, że produkty pośrednie lub produkty uboczne uzyskane z zebranych surowców można wykorzystać tylko zgodnie z systemem, w iloś- ciach równoważnym zebranym surowcom. W przy- padku, gdy takie równoważne ilości pochodzą z Państwa Członkowskiego innego niż to, w którym został zebrany surowiec, Państwa Członkowskie powinny informować się wzajemnie o transakcji tak, by można było przepro- wadzić odpowiednie kontrole. (8) W celach weryfikacji, od wnioskodawców powinno się wymagać zadeklarowania obszarów, których to dotyczy, przewidywanych plonów i zebranych ilości. Plony wyka- zane w umowach zawartych między wnioskodawcami lub pierwszymi przetwór- a podmiotami skupującymi cami, w odpowiednim przypadku, muszą być przynaj- mniej równe przewidywanym plonom. W przypadku surowców, które mogą zostać nabyte w drodze inter- wencji w inny sposób niż zgodnie z tym systemem oraz w przypadku surowców uzyskiwanych z niektórych nasion rzepaku lub ziaren słonecznika, powinien zostać ustalony indywidualny plon reprezentatywny lub, gdzie stosowne, reprezentatywny lokalny plon. Lokalizacje, na podstawie, których oblicza się reprezentatywne lokalne plony, mogą, lecz nie muszą, pokrywać się z obszarami wymienionymi w planach regionalizacji przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 1251/1999. Kontrole surowców będą bardziej skuteczne, ilości dostar- jeśli plonom reprezentatywnym. czone W należycie przypadkach, można dopuścić niedobór. uzasadnionych odpowiadają (9) Cała ilość zebranych surowców na obszarach objętych umowami powinna zostać dostarczona do pierwszych przetwórców lub podmiotów skupujących. W celu zapewnienia wymóg ten jest spełniony, od wniosko- dawców i powinno się wymagać składania deklaracji odpowiednim właściwym władzom. Wnioskodawca powinni informować właściwe władze w wypadku, gdy nie są w stanie dostarczyć pełnej ilości lub części ilości surowców przewidzianych w umowie. Umowy powinny zostać zmienione lub rozwiązane w przypadku zaist- nienia szczególnych okoliczności wykraczających poza rolne. Warunki, w których zmiany zwykłe warunki mogą prowadzić do zmniejszenia gruntu objętego umową bez wpływu na prawa wnioskodawcy do płatności, powinny zostać jednoznacznie określone. (10) System byłby bardziej zgodny z praktyką handlową, jeśli podmioty skupujące lub pierwsi przetwórcy, w odpo- wiednim przypadku, będą mieli możliwość zmiany końcowego wykorzystania przewidzianego i wykaza- nego w umowach, po dokonaniu dostawy przez wnio- skodawców surowców objętych niniejszym rozporzą- dzeniu przez składającego wniosek, pod warunkiem że system jest skutecznie weryfikowany. a (11) W celu zapewnienia zgodności z Protokołem Ustaleń w sprawie Nasion Oleistych między Europejską Wspólnotą Gospodarczą Stanami Zjednoczonymi Ameryki Północnej w ramach GATT, zatwierdzonym decyzją Rady 93/355/EWG (1), powinien zostać wprowadzony system monitorowania w celu oceny ilości, w przeli- czeniu na mąkę sojową, produktów ubocznych przezna- czonych do spożycia przez ludzi i zwierzęta i uzyskiwa- nych z nasion rzepiku, rzepaku, ziaren słonecznika lub nasion soi uprawianych na gruntach odłogowanych do celów innych niż produkcja, przeznaczonych do spożycia przez ludzi lub zwierzęta. (12) Powinien zostać wprowadzony jednoznaczny termin na przetworzenie surowców na kwalifikujące się produkty końcowe. (13) Niektóre działania transportowe na terytorium Wspól- noty związane z surowcami i produktami pochodnymi być objęte kontrolą w celu zapewnienia, że przepisy niniejszego rozporządzenia są do nich stosowane. W kontrolach takich powinny być używane deklaracje zgodnie oraz z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającym przepisy w celu wyko- nania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustana- wiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (2), ostatnio zmie- nionego rozporządzeniem (WE) nr 1662/1999 (3). T5 wystawione kontrolne kopie (14) Dla każdej z głównych zaangażowanych stron muszą zostać ustanowione widoczne środki kontroli; kontrole są nasilane w każdym przypadku nie zastosowania zasad ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. (15) Uproszczone reguły mogą zostać przyjęte w odniesieniu do surowców, które w żadnym przypadku nie mogą być wykorzystane do spożycia przez ludzi lub zwierzęta. (16) Przy stosowaniu niniejszego systemu powinno się uwzględniać szczególne warunki uzyskiwania w niektó- Państwach Członkowskich, w szczególności rych w odniesieniu do przepisów dotyczących kontroli, zdrowia publicznego, ochrony środowiska lub prawa karnego, jednakże bez podkreślania różnic w odniesieniu do sposobu, w jaki takie czynniki traktowane są we Wspólnocie. W tym celu, każdy wniosek o wyłączenie któregokolwiek wymienionych w załączniku I lub II powinien, przed przyjęciem, być należycie uzasadniony a zainteresowane Państwo Człon- kowskie powinno powiadomić o tym Komisję. surowców z (1) Dz. U. L 147 z 18. 6. 1993, str. 25. (2) Dz. U. L 253 z 11. 10. 1993, str. 1. (3) Dz. U. L 197 z 29. 7. 1999, str. 25. 03/t. 27 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 109 innej pomocy wspólnotowej, (17) Należy ustanowić przepis, według którego surowce uprawiane na gruntach odłogowanych oraz produkty pochodne, które co do zasady nie kwalifikują się do finansowanej żadnej zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji (EFGOR), zmieniającym i uchy- i Gwarancji Rolnej rozporządzenia (1) lającym niektóre zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1258/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie finansowania wspólnej poli- tyki rolnej (2). lub (18) W celu ustalenia czy cele reformy wspólnej polityki rolnej zostały osiągnięte, system ten powinien być oceniany na podstawie informacji o jego rzeczywistym stosowaniu w Państwach Członkowskich. (19) rozporządzeniu System przewidziany (WE) w nr 1251/1999 będzie stosowany od roku gospodarczego 2000/2001; tak, aby zainteresowani producenci mogli dokonać siewu i złożenia swoich umów i wniosków o płatności obszarowe w odniesieniu do tego roku gospo- darczego przy pełnej znajomości i zgodnie z zasadami w sprawie nowych uregulowań, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie niezwłocznie po opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. (20) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodnie z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: ROZDZIAŁ I Cel i definicje Artykuł 1 1. Grunty odłogowane zgodnie z systemem wsparcia dla producentów niektórych roślin uprawnych, określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 1251/1999, mogą być wykorzysty- wane zgodnie z jego art. 6 ust. 3 do produkcji surowców wymienionych w załącznikach I i II do niniejszego rozporzą- dzenia i przeznaczonych do celów określonych w załączniku III. Grunty takie mogą kwalifikować się do płatności obszarowej (zwanej dalej „płatnością”), zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporzą- dzenia 1251/1999, z zastrzeżeniem warunków zawartych w niniejszym rozporządzeniu. rozporządzenia Komisji (WE) nr 2316/1999 (3) Przepisy dotyczą gruntów odłogowanych oraz wykorzystywanych do uprawy surowców wymienionych w załączniku I lub II. Jednakże, uprawę surowców uważa się za zgodną z tymi prze- pisami. Ponadto, w drodze odstępstwa od przepisów art. 19 ust. 2 tego rozporządzenia, grunty te nie powinny być odłogo- wane od dnia 15 stycznia, pod warunkiem, że wymogi niniej- szego rozporządzenia są spełnione. (1) Dz. U. L 160 z 26. 6. 1999, str. 80. (2) Dz. U. L 160 z 26. 6. 1999, str. 103. (3) Dz. U. L 280 z 30. 10. 1999. str. 43. karczochy 2. Nie dokonuje się żadnych płatności w odniesieniu do gruntów odłogowanych, na których uprawiane są buraki cukrowe, cykorii. jerozolimskie Jednakże, wszystkie przepisy rozdziału II stosuje się w odnie- sieniu do upraw buraków cukrowych, karczochów jerozolim- skich lub korzeni cykorii na gruntach odłogowanych, w taki sam sposób jak w przypadku, gdy taka płatność została doko- nana. lub korzenie Artykuł 2 Do celów niniejszego rozporządzenia: a) „wnioskodawca” oznacza każdą osobę składającą wniosek o płatność obszarową; b) „podmiot skupujący” oznacza osobę podpisującą umowę jak przewidziano w art. 4 i nabywający na własny rachunek surowce wymienione w załączniku I i przeznaczone do wykorzystania w formie produktów wymienionych w załączniku III; c) „pierwszy przetwórca” oznacza użytkownika surowców, który podejmuje się ich wstępnego przetworzenia w celu uzyskania jednego lub więcej produktów wymienionych w załączniku III. ROZDZIAŁ II Surowce, które muszą być objęte umową Se kc j a 1 Wykorzystanie surowca – umowa i wniosek o płatność Artykuł 3 Surowce wymienione w załączniku I (zwane dalej „surow- 1. cami”) mogą być uprawiane na gruntach odłogowanych wyłącznie pod warunkiem, że ich pierwotnym przeznaczeniem jest wytworzenie produktów końcowych wymienionych w załączniku III. Wartość ekonomiczna produktów nieżywnościo- wych uzyskanych z przetwarzania surowców, wyznaczona metodą wyceny określoną w art. 13 ust. 3, jest wyższa niż wszystkich innych produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi lub zwierzęta oraz uzyskiwanych w wyniku takiego przetwarzania. Surowce uprawiane na gruntach odłogowanych objęte są 2. umowami przewidzianymi w art. 4. wszystkich dostarczają zebranych 3. Wnioskodawcy surowców podmiotowi skupującemu lub pierwszemu prze- twórcy, który odbiera dostawę i zapewnia, że równoważna ilość surowców jest wykorzystywana we Wspólnocie do wytworzenia jednego lub więcej produktów wymienionych w załączniku III. W przypadku, gdy podmiot skupujący lub pierwszy przetwórca wykorzystuje faktycznie zebrane surowce do wytworzenia produktów pośrednich lub produktów ubocznych, może wyko- rzystać równoważną ilość tych produktów pośrednich lub produktów ubocznych do wytworzenia jednego lub więcej produktów końcowych określonych w załączniku III. 110 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 27 W przypadku, gdy podmiot skupujący lub pierwszy przetwórca korzysta z możliwości przewidzianej w akapicie pierwszym i drugim, powinien o tym powiadomić właściwy organ, w którym składane jest zabezpieczenie. W przypadku, gdy ekwiwalentna ilość jest wykorzystywana w Państwie Członkow- skim innym niż to, w którym zostały zebrane surowce, właściwe organy zainteresowanych Państw Członkowskich powinny informować się wzajemnie o szczegółach tego typu transakcji. 4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 i 3, Państwa Członkow- skie mogą zezwolić wnioskodawcom na przetworzenie w ich gospodarstwach wszystkich surowców zebranych na niektórych gruntach odłogowanych na biogaz o kodzie CN 2711 29 00 pod warunkiem, że: a) wnioskodawca zobowiązuje się, w drodze oświadczenia, w miejsce umowy przewidzianej w art. 4, do bezpośredniego przetworzenia surowców objętych w oświadczeniu; b) zainteresowane Państwo Członkowskie wprowadza odpo- wiednie kontrole, zapewniające, że surowiec jest przetwa- rzany na biogaz objęty kodem CN 2711 29 00. O środkach przewidzianych w akapicie pierwszym oraz wszel- kich, późniejszych ich zmianach powiadamiana się Komisję do dnia 30 listopada roku poprzedzającego rok zbiorów plonów, do którego mają zastosowanie te środki. Art. 4–21 stosuje się uwzględniając istniejące różnice. 4. W przypadku, gdy umowy dotyczące nasion rzepaku, rzepiku, ziaren słonecznika lub nasion soi objętych kodami CN ex 1205 00 90, 1206 00 91, 1206 00 99 lub 1201 00 90, wnioskodawcy zapewniają, w uzupełnieniu informacji wymaga- nych na podstawie ust. 2, że sprecyzują przewidywaną ilość produktów ubocznych przeznaczonych do wykorzystania innego niż spożycie przez ludzi lub zwierzęta. Do celów kontroli, Państwa Członkowskie mogą 5. wymagać od każdego wnioskodawcy zawarcia odrębnej dodat- kowej umowy dla każdego surowca. Artykuł 5 Każdego roku, we wnioskach o płatność złożonych właściwym władzom, wnioskodawcy wskazują działkę lub działki, na których surowce będą uprawiane. Następujące dane szcze- gółowe muszą być przewidziane w odniesieniu do każdej odłogowanej działki i każdego uprawianego na niej surowca: a) gatunki i odmiany surowców; b) przewidywany plon według gatunków i odmian. W przypadku, gdy te same gatunki lub odmiana są również uprawiane na gruntach nieodłogowanych w tym samym gospo- darstwie, wskazuje się gatunki lub odmiany oraz przewidywaną wydajność, wraz z szczegółowymi danymi dotyczącymi danych działek, ich lokalizacji i identyfikacji. Se kc j a 2 Artykuł 4 Zmiana i rozwiązanie umowy – zobowiązania wnioskodawcy Na poparcie swoich wniosków o płatność, wnioskodawcy 1. przedkładają właściwym władzom umowę zawartą między nimi a podmiotem skupującym lub pierwszym przetwórcą. 2. Wnioskodawcy zapewniają, by takie umowy określały co następuje: a) nazwiska i adresy stron umowy; b) okres obowiązywania umowy; c) gatunki wszystkich danych surowców oraz obszar obsiany każdym gatunkiem; d) przewidywane ilości surowców, sklasyfikowane według jakichkolwiek zasad regulujących ich gatunków oraz dostawę. Takie ilości nie są mniejsze niż obliczone na podstawie przewidywanego plonu uznanego przez właściwy organ za reprezentatywny dla danego surowca. W przewi- dywanym plonie uwzględnia się między innymi średni plon, o ile jest ustalony dla danego regionu; e) zobowiązanie do wypełnienia swoich obowiązków zgodnie z art. 3 ust. 3; f) zamierzone podstawowe wykorzystanie końcowe odnoszące się do surowca, każde końcowe wykorzystanie zgodne z warunkami ustanowionymi w art. 3 ust. 1 i art. 13 ust. 3. 3. Wnioskodawcy zapewniają, że umowy są zawierane na okres, który umożliwi podmiotowi skupującemu lub pierw- szemu przetwórcy złożenie we właściwym organie kopii umowy, w terminach ustanowionych w art. 13 ust. 1. Artykuł 6 W przypadku, gdy strony umowy zmieniają ją lub rozwiązują po złożeniu przez wnioskodawcę wniosku o odpłatność, wnio- skodawca może podtrzymać wniosek o płatność tylko pod warunkiem, że w celu umożliwienia przeprowadzenia niezbęd- nych inspekcji, powiadamia odpowiednią właściwą władzę o takiej zmianie lub rozwiązaniu nie później niż przed terminem końcowym ustalonym w zainteresowanym Państwie Członkowskim dla zmian wniosku. Artykuł 7 Bez uszczerbku dla art. 6, w przypadku, gdy wnioskodawcy powiadomią właściwe władze, że w związku z szczególnymi okolicznościami nie będą w stanie dostarczyć całości lub części surowca określonego w umowie, właściwe władze mogą, po uzyskaniu wystarczających dowodów takich szczególnych okoliczności, zatwierdzić takie zmiany umów, jakie wydają się uzasadnione lub zatwierdzić rozwiązanie tych umów. W przypadku, gdy dane grunty objęte umowami zostają zmniejszone w wyniku ich zmiany, lub, gdy umowy zostają rozwiązane, to w celu zachowania prawa do płatności, wnio- skodawcy: a) ponownie odłogują dany grunt poprzez wszelkie środki dopuszczone przez właściwe władze; b) powstrzymają się od sprzedaży, przekazania lub wykorzys- tania surowca wyhodowanego na gruntach wykreślonych z umów. 03/t. 27 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 111 Artykuł 8 Bez uszczerbku dla art. 6, podmioty skupujące lub pierwsi przetwórcy mogą zmienić zamierzone podstawowe wykorzys- tanie końcowe surowców, określonych w art. 4 ust. 2 lit. f), gdy surowiec zgodnie z umową został dostarczony podmiotowi skupującemu lub pierwszemu przetwórcy oraz gdy zostały spełnione warunki ustanowione w art. 10 ust. 1 oraz w art. 13 ust. 4 akapit pierwszy. Zmian końcowego wykorzystania dokonuje zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 3 ust. 1 oraz art. 13 ust. 3. się Podmioty skupujące lub pierwsi przetwórcy powiadamiają wcześniej właściwe władze w związku z niezbędnymi kontro- lami. 2. W przypadku surowców określonych w art. 9, faktyczne wielkości, jakie wnioskodawcy muszą dostarczyć podmiotom skupującym lub pierwszym przetwórcom muszą, co najmniej, odpowiadać indywidualnemu reprezentatywnemu plonowi lub, w odpowiednim przypadku, lokalnemu reprezentatywnemu plonowi dla danych działek ustanowionemu przez Państwa Członkowskie na podstawie tego artykułu. Jednakże, w należycie uzasadnionych przypadkach, Państwo Członkowskie może, w drodze wyjątku, dopuścić możliwość niedoboru w wysokości do 10 % plonu. Ponadto, w przypadku zatwierdzenia zmiany lub rozwiązania umowy zgodnie z art. 7, właściwe władze mogą, w przypadku, gdy wydaje się to uzasadnione, zmniejszyć ilości, które wnio- skodawcy są zobowiązani dostarczyć zgodnie z akapitem pierwszym niniejszego ustępu. Se kc j a 3 Plon reprezentatywny oraz dostarczone ilości Artykuł 9 1. Każdego roku przed zbiorami, Państwa Członkowskie ustanawiają reprezentatywny plon, który jest osiągany w prak- tyce dla surowców, które mogą zostać zakupione w ramach interwencji w sposób inny niż na podstawie tego systemu oraz dla kodami CN ex 1205 00 90, z wyjątkiem odmian charakteryzujących się wysoką zawartością kwasu eurykowego oraz dla ziaren słonecznika objętych kodami CN 1206 00 91 lub 1206 00 99. Reprezentatywny plon ustanawia się: objętych rzepaku rzepiku nasion i a) dla każdego danego indywidualnego gospodarstwa; lub b) na podstawie lokalnej. 2. W przypadku określonym w ust. 1, Państwa Członkow- skie wybierają lokalizacje, które będą wykorzystywane do obli- czenia reprezentatywnego plonu, które mogą, ale nie muszą, odpowiadać regionom określonym w planach regionalizacji sporządzonych (WE) z nr 1251/1999. Każdego roku przed zbiorami, Państwa Człon- kowskie informują zainteresowanych wnioskodawców o repre- zentatywnym plonie: rozporządzeniem zgodnie a) najpóźniej do dnia 31 lipca w przypadku surowców, które mogą zostać zakupione w ramach interwencji innej niż ten system oraz w przypadku rzepaku wskazany w akapicie pierwszym; oraz b) najpóźniej do dnia 31 sierpnia w przypadku ziaren słonecz- nika określonych w ust. 1. Artykuł 11 W przypadku, gdy wnioskodawca nie dostarczy wymaganych ilości jakiegokolwiek z danych surowców, na mocy niniejszego rozporządzenia, uznawani oni są, dla celów art. 9 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 3887/92, za niewypełniających zobowiązania w zakresie systemu odłogowania do celów nieżywnościowych w odniesieniu do obszaru obliczonego poprzez pomnożenie obszaru gruntów odłogowanych i wyko- rzystywanych przez nich do produkcji surowców zgodnie z kryteriami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu przez procentowy niedobór w dostawach tego surowca. Se kc j a 4 Warunki płatności Artykuł 12 1. Płatności mogą być dokonane na rzecz wnioskodawców, w odniesieniu do gruntów odłogowanych zgodnie z rozporzą- dzeniem (WE) nr 1251/1999 przed przetworzeniem surowców. Jednakże, takich płatności dokonuje się wyłącznie w przy- padku, gdy niezbędne ilości surowca zostały dostarczone, na mocy niniejszego rozporządzenia, podmiotowi skupującemu lub pierwszemu przetwórcy oraz gdy: a) przygotowana została deklaracja określona w art. 10; skupującego b) kopia umowy złożona została we władzy właściwej dla przetwórcy, lub podmiotu spełnione zostały warunki określone w art. 13 ust. 2 oraz przekazana została informacja określona w art. 13 ust. 4 akapit pierwszy przez podmiot skupujący albo przez pierw- szego przetwórcę; pierwszego Artykuł 10 1. Wnioskodawcy deklarują właściwym władzom całkowitą ilość zebranych surowców, według gatunków oraz potwier- dzają ilości surowców dostarczonych oraz strony, które otrzymały dostawy. c) właściwa władza otrzymała dowód, że zostało wniesione zabezpieczenie w pełnej wysokości, przewidziane w art. 15 ust. 2; d) właściwa władza odpowiedzialna za płatności sprawdziła, że wszystkie warunki ustanowione w art. 4 zostały spełnione w odniesieniu do każdego wniosku. 112 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 27 2. W przypadku upraw dwuletnich, gdy surowiec jest zbie- rany i potem dostarczany w drugim roku uprawy, płatność dokonywana jest w każdym z dwóch lat następujących po zawarciu umowy przewidzianej w art. 4, pod warunkiem, że właściwe władze ustalą, że: a) zobowiązania ustanowione w ust. 1 lit. b), z wyjątkiem przekazywania informacji określonych w art. 13 ust. 4 akapit pierwszy i lit. d) są wypełnione począwszy od pierw- szego roku uprawy; oraz b) zobowiązania ustanowione w ust. 1 lit. a) i c) są wypełnione oraz informacje, określone w art. 13 ust. 4 akapit pierwszy przekazane, w drugim roku uprawy. Jednakże płatności dokonywane są w odniesieniu do pierw- szego roku uprawy, jeśli właściwe władze otrzymają dowód, że zostało wniesione 50 % wysokości zabezpieczenia, przewidzia- nego w art. 15 ust. 2. Se kc j a 5 Umowa oraz zobowiązania podmiotu skupującego lub pierw- szego przetwórcy Artykuł 13 Podmioty skupujące lub pierwsi przetwórcy składają 1. kopię umowy właściwym władzom: a) w odniesieniu do surowców, które muszą być zasiane od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia, przed dniem 31 stycznia następnego roku; lub b) w odniesieniu do surowców, które muszą być zasiane od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca, przed terminem końcowym składania wniosków o płatność na dany rok w zainteresowanym Państwie Członkowskim. W przypadku, gdy wnioskodawca i podmioty skupujące lub pierwsi przetwórcy zmienią lub rozwiążą umowę przed datą określoną w art. 6 w danym roku, podmioty skupujące lub pierwsi przetwórcy złożą właściwym władzom kopię zmie- nionej lub rozwiązanej umowy, nie później niż do tej daty. 2. Właściwe władze, określone w ust. 1, sprawdzają czy złożone umowy są zgodne z warunkami ustanowionymi w art. 3 ust. 1. W przypadku, gdy warunki te nie są spełnione, powia- damiane są władze właściwe dla wnioskodawcy. W celu ułatwienia takich kontroli, podmioty skupujące lub pierwsi przetwórcy dostarczają właściwym władzom niezbęd- nych informacji dotyczących łańcucha przetwórczego, w szcze- gólności dotyczących cen i współczynników technicznego przetwarzania, wykorzystywanych ilości produktów końcowych, które mogą zostać uzyskane. Są to współczynniki określone w art. 21 ust. 1. określenia do 3. W celu monitorowania zgodności z art. 3 ust. 1, dane właściwe władze, na podstawie informacji określonych w ust. 2, porównują sumę wartości wszystkich produktów nieżywnoś- ciowych z sumą wartości wszystkich pozostałych produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi lub zwierzęta i uzys- kanych w tym samym procesie przetwórczym. Każda liczba równa jest odpowiedniej ilości pomnożonej przez średnią cenę fabryczną zarejestrowaną w poprzednim roku gospodarczym. W przypadku, gdy ceny takie są niedostępne, właściwe władze określają odpowiednie ceny, w szczególności na podstawie informacji określonych w ust. 2. 4. Podmioty skupujące lub pierwsi przetwórcy, którzy prze- jęli surowce od wnioskodawców, informują właściwe władze o ilościach surowców otrzymanych, określając gatunki, nazwę i adres strony umowy, która dostarczyła surowce, miejsce reali- zacji dostawy oraz numer umowy, w terminach ustalonych przez Państwo Członkowskie umożliwiających dokonanie płatności w okresie określonym w art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999. W ciągu 40 dni roboczych od dnia, w którym dostarczone zostaną surowce pierwszym przetwórcom, podmioty skupujące powiadamiają właściwe władze o nazwach i adresie pierwszych przetwórców. W terminie 40 dni roboczych od przyjęcia przez pierwszych przetwórców, powiadamiają oni właściwe władze o nazwie i adresie tych podmiotów skupujących, które dostar- czyły mu surowce, ilości oraz ich rodzaju i datach dostawy. surowca pierwszym przetwórcom, W przypadku, gdy podmiot skupujący nie dostarczy bezpo- średnio powiadamia właściwe władze o nazwach i adresach stron zaangażowanych w dostawę wraz nazwami i adresami pierwszych przetwórców. Informacje te dostarcza się w terminie 40 dni roboczych od otrzymania surowców przez pierwszych przetwórców. W terminie 40 dni roboczych od transakcji, wszystkie pozostałe strony zaangażowane w dostawę, powiadamiają właściwe władze o nazwach i adresach nabywców surowców i sprzedanych im ilościach. W przypadku różnych właściwych władz, władze właściwe dla pierwszych przetwórców i władze właściwe dla wszystkich pozostałych stron zaangażowane w dostawę surowca określo- nego w akapicie trzecim, powiadamiają władze właściwe dla podmiotów skupujących o ilościach dostarczonych pierwszym przetwórcom. W przypadku, gdy Państwa Członkowskie podmiotów skupują- cych lub pierwszych przetwórców nie samymi Państwami Członkowskimi, w których surowce zostały wyho- dowane, wtedy w terminie 40 dni roboczych od otrzymania informacji określonej w akapicie pierwszym i trzecim powiada- miają zainteresowane władze właściwe dla wnioskodawców o łącznej ilości dostarczonych surowców. są tymi 03/t. 27 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 113 Se kc j a 6 Równoważniki mąki sojowej dla oleistych produktów ubocznych Artykuł 14 1. Bez uszczerbku dla art. 13, właściwe władze określone w ust. 1 tego artykułu, możliwie jak najszybciej, ale nie później niż do dnia 31 maja roku, w którym surowce mają być zebrane, powiadamiają Komisję o łącznej ilości produktów ubocznych przeznaczonych do spożycia przez ludzi i zwierzęta i wynikających z umów, przewidzianych w art. 4 dotyczących rzepaku, rzepiku, ziaren słonecznika oraz nasion soi objętych kodami CN ex 1205 00 90, 1206 00 91, 1206 00 99 oraz 1201 00 90. Właściwe władze obliczają ilość na podstawie następujących wskaźników: a) 100 kg rzepaku objętego kodem CN 1205 00 90 uważa się za równoważnik 56 kg produktów ubocznych; b) 100 kg ziaren słonecznika objętych kodem CN 1206 00 91 równoważnik 56 kg się za lub 1206 00 99 uważa produktów ubocznych; c) 100 kg ziaren soi objętych kodem CN 1201 00 90 uważa się za równoważnik 78 kg produktów ubocznych. tworzona zgodnie z wymaganiami określonymi w art. 4 ust. 2, lit. f) z uwzględnieniem, odpowiednio do okoliczności, zmian wprowadzonych zgodnie z art. 8. 5. Bez uszczerbku dla ust. 4: a) w przypadku, gdy zabezpieczenie zostało wniesione przez jego zwolnienie następuje, gdy dany podmiot skupujący, surowiec zostanie dostarczony do pierwszego przetwórcy, b) w przypadku, gdy zabezpieczenie zostało wniesione przez przetwórcę, jego zwolnienie następuje, gdy surowiec lub produkty pośrednie objęte umową zostają dostarczone do następnego przetwórcy, pod warunkiem, że władza właściwa dla strony sprzedającej lub przekazującej dane towary posiada dowód, że strona kupująca lub przejmująca towary wniosła równoważne zabez- pieczenie swojej właściwej władzy. Artykuł 16 1. Właściwe władze Państwa Członkowskiego, w którym ma miejsce przetwarzanie podejmuje niezbędne kroki dla zapew- nienia, że przetwórcy prowadzący działalność na ich teryto- rium zapewniają wszelkie gwarancje w odniesieniu do przyję- tych zobowiązań. Przewidywaną ilość produktów ubocznych, określoną w art. 4 ust. 4, odejmuje się od przewidywanej ilości wszystkich produktów ubocznych obliczonej zgodnie z akapitem drugim. 2. Podstawowe przetwórstwo ilości surowców na produkty końcowe określone w umowie stanowi podstawowy wymóg w rozumieniu art. 20 rozporządzenia (EWG) nr 2220/85. 2. Na podstawie informacji dostarczonych zgodnie z ust. 1, Komisja oblicza przewidywaną łączną ilość produktów ubocz- nych przeznaczonych do spożycia przez ludzi lub zwierzęta, wyrażoną w mące sojowej. Se kc j a 7 Zabezpieczenia Artykuł 15 Surowce przetwarzane są przez wnioskodawcę na jeden lub więcej produktów końcowych wymienionych w załączniku III do dnia 31 lipca roku następującego po roku zbiorów. 3. Poniższe zobowiązania, nałożone na podmiot skupujący lub przetwórców, stanowią zobowiązania podporządkowane w rozumieniu art. 20 rozporządzenia (EWG) nr 2220/85: a) zobowiązanie do przyjęcia dostawy wszystkich surowców dostarczonych przez wnioskodawcę, zgodnie z art. 3 ust. 3; b) zobowiązanie do złożenia kopii umów, zgodnie z art. 13 ust. 1; 1. Podmioty skupujące lub pierwsi przetwórcy wnoszą zabezpieczenie w pełnej wysokości przewidziane w ust. 2 właściwym władzom w danym Państwie Członkowskim, przed końcowym terminem składania wniosków o płatność dla danego roku. c) zobowiązanie do dostarczenia informacji wymaganych zgodnie z art. 13 ust. 4 akapity pierwszy, drugi i trzeci; d) zobowiązanie do wniesienia zabezpieczenia zgodnie z art. 15 ust. 1. 2. Zabezpieczenia, które należy wnieść w odniesieniu do każdego surowca oblicza się poprzez pomnożenie sumy wszystkich gruntów odłogowanych zgodnie z tym systemem, objętych umową podpisaną przez dany podmiot skupujący lub pierwszego przetwórcę i wykorzystywanych do produkcji tego surowca, przez wskaźnik 250 EUR na hektar. 3. W przypadku, gdy umowy są zmienione lub rozwiązane zgodnie z art. 6 lub art. 7, wniesione zabezpieczenia są odpo- wiednio dostosowywane. 4. Część zabezpieczenia odpowiadająca ilości surowca prze- tworzonego na odpowiedni podstawowy nieżywnościowy produkt końcowy zostaje zwolniona, z zastrzeżeniem, że organ właściwy dla podmiotu skupującego lub pierwszego przetwórcy jest w posiadaniu dowodu, że dana ilość surowca została prze- Se kc j a 8 Dokumentacja dotycząca sprzedaży, przekazania lub dostawy do innego Państwa Członkowskiego lub wywozu Artykuł 17 W przypadku, gdy podmioty skupujące lub pierwsi przetwórcy sprzedają lub przekazują surowce lub produkty pośrednie i/lub podobne lub produkty uboczne objęte umowami przewidzia- nymi w art. 4, przetwórcom prowadzącym działalność w innym Państwie Członkowskim, produktom towarzyszą kopie kontrolne T5 wydane zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2454/93. 114 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 27 W polu 104 w pozycji „Pozostałe” w kopiach kontrolnych T5 należy wprowadzić jeden z poniższych wpisów: — Producto destinado a su transformación o entrega de acuerdo con lo establecido en el artículo 4 del Reglamento (CE) no 2461/1999 de la Comisión — Skal anvendes til forarbejdning eller levering i overensstem- melse med artikel 4 i Kommissionens forordning (EF) nr. 2461/1999 — Zur Verarbeitung oder Lieferung gemäß Artikel 4 der Verordnung (EG) Nr. 2461/1999 der Kommission zu verwenden — Πρέπει να χρησιµοποιηθεί για µεταποίηση ή παράδοση σύµφωνα µε το άρθρο 4 του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 2461/1999 της Επιτροπής — To be used for processing or delivery in accordance with Article 4 of Commision Regulation (EC) No 2461/1999 — À utiliser pour transformation ou livraison conformément (CE) no aux dispositions de l’article 4 du règlement 2461/1999 de la Commissione — Da consegnare o trasformare conformemente all’articolo 4 del regolamento (CE) n. 2461/1999 della Commissione — Te gebruiken voor verwerking of aflevering overeenkomstig artikel 4 van Verordening (EG) nr. 2461/1999 van de Commissie — A utilizar para transformaçăo ou entrega em conformidade com o artigo 4. o do Regulamento (CE) n. o 2461/1999 da Comissăo — Käytetään jalostamiseen tai toimittamiseen komission asetuksen (EY) N:o 2461/1999 mukaisesti — Används till bearbetning eller leverans i enlighet med kommissionens förordning (EG) nr 2461/1999. Przepisy ustępu pierwszego i drugiego stosuje się do wszystkich dalszych sprzedaży przetwórcom w pozostałych Państwach Członkowskich, aż do momentu wytworzenia produktu końco- wego wykazanego w umowie. W przypadku produktów podobnych lub produktów ubocznych mają zastosowanie tylko wtedy, gdy na te produkty można by było przyznać refundacje wywozowe, jeśli były wytworzone z surowców wyhodowanych inaczej niż w ramach tego systemu. Artykuł 18 1. W przypadku, gdy podmioty skupujące dostarczają całość lub część surowców, otrzymanych od pierwszych przetwórców nieprowadzących działalności w tym samym Państwie Człon- kowskim, wypełniają kopię kontrolną T5, wpisując w polu 104 pod pozycją „Pozostałe”: 2. Wszystkie strony zaangażowane w dostawy, określone w ust. 1 lit. c), które nie prowadzą działalności w tym samym Państwie Członkowskim, co pierwszy przetwórca, wypełniają kopię kontrolną T5, wpisując pod pozycją „Pozostałe” w rubryce 104, nazwy i adresy podmiotów skupujących oraz informacje określone w lit. a) i b) tego ustępu. Artykuł 19 W przypadku, gdy jeden lub więcej produktów końcowych, produktów pośrednich, produktów podobnych lub produktów ubocznych objętych umowami przewidzianymi w art. 4 prze- znaczone są na wywóz do państw trzecich, właściwa władza Państwa Członkowskiego, w którym produkty zostały uzys- kane, sporządza kopię kontrolną T5 w celu objęcia ich trans- portu we Wspólnocie. W polu 104 pod pozycją „Pozostałe” kopii kontrolnych T5 wprowadza się jeden z poniższych wpisów: — Este producto no podrá acogerse a ninguna de las medidas previstas en el apartado 2 del artículo 1 del Reglamento (CE) no 1258/1999 del Consejo — De finansieringsforanstaltninger, der er omhandlet i artikel 1, stk. 2, i Rådets forordning (EF) nr. 1258/1999 kan ikke anvendes på dette produkt — Dieses Erzeugnis kommt für keine Finanzierungen gemäß Artikel 1 Absatz 2 der Verordnung (EG) Nr. 1258/1999 des Rates in Betracht — Το προϊόν αυτό δεν µπορεί να επωφεληθεί από τα µέτρα που προβλέπονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 1258/1999 του Συµβουλίου — This product shall not qualify for any benefit pursuant to Article 1(2) of Council Regulation (EC) No 1258/1999 — Ce produit ne peut pas bénéficier des financements prévus (CE) no l’article 1er paragraphe 2 du règlement à 1258/1999 du Conseil — Questo prodotto non può beneficiare delle misure di cui regolamento (CE) n. all’articolo 1, paragrafo 2 del 1258/1999 del Consiglio — Dit product komt niet in aanmerking voor financieringen lid 2, van Verordening (EG) als bedoeld in artikel 1, nr. 1258/1999 van de Raad — O presente produto não pode beneficiar de medidas ao abrigo do n. o 2 do artigo 1. o do Regulamento (CE) n. o 1258/1999 do Conselho — Tähän tuotteeseen ei sovelleta neuvoston asetuksen (EY) N:o 1258/1999 1 artiklan 2 kohdan mukaisia toimenpi- teitä a) ilości, których dostarczyli bezpośrednio pierwszym prze- — De åtgärder som avses i artikel 1. 2. i rådets förordning (EG) twórcom; nr 1258/1999 kan inte användas för denna produkt. b) nazwy i adresy pierwszych przetwórców; c) nazwy i adresy innych stron zaangażowanych w cykl dostaw, nawet wtedy, gdy strony te są zlokalizowane w Państwie Członkowskim, w którym ma miejsce wstępne przetworzenie; d) ilości dostarczone przez każdą zaangażowaną stronę. Przepisy akapitów pierwszego i drugiego stosuje się tylko wtedy, gdyby do produktów końcowych wymienionych w załączniku III, produktów pośrednich, produktów podobnych lub produktów ubocznych objętych umowami przewidzianymi w art. 4 była wypłacana refundacja wywozowa, jeśli były wytworzone z surowców wyhodowanych inaczej niż w ramach tego systemu. 03/t. 27 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 115 Se kc j a 9 Kontrole Artykuł 20 Państwa Członkowskie ustanawiają rejestry, które mają prowa- dzić podmioty skupujące i przetwórcy. W przypadku podmiotów skupujących, rejestry takie zawierają następujące wpisy: a) ilości wszystkich surowców zakupionych oraz sprzedanych do przetwarzania w ramach tego systemu; b) nazwy i adresy kolejnych kupców/przetwórców. W przypadku przetwórców, takie rejestry zawierają następujące wpisy wprowadzane w regularnych odstępach czasu, ustalo- nych przez właściwą władzę: 2. Właściwe władze nasilają kontrole, określone w ust. 1 oraz powiadamiają niezwłocznie Komisję w przypadku, gdy: a) nieprawidłowości ujawniono dla co najmniej 3 % kontroli określonych w ust. 1; b) wystąpi odchylenie od poprzednich wyników uzyskanych przez przetwórców; c) występują procesy przetwórcze, w których: i) ilości lub wartości produktów końcowych, produktów ubocznych lub produktów podobnych jest nieproporcjo- nalne w odniesieniu do współczynników określonych w ust. 1 akapity drugi i trzeci; lub w których ii) występuje dysproporcja względem kryterium określania wartości ekonomicznej produktów określonych w art. 3 ust. 1 i art. 13 ust. 3. ROZDZIAŁ III a) ilości wszystkich surowców zakupionych do przetworzenia; Surowce, które nie muszą być objęte umowami b) ilości przetworzonych surowców oraz ilości i produktów końcowych, produktów ubocznych z nich uzyskanych; produktów podobnych rodzaje oraz c) odpady powstałe w trakcie przetwarzania; d) ilości zniszczonych oraz przyczyny takiego zniszczenia; e) ilości i rodzaje produktów sprzedanych lub przekazanych przez przetwórcę oraz uzyskane ceny; f) nazwy i adresy kolejnych nabywców/przetwórców. Artykuł 21 1. Właściwe władze podmiotów skupujących oraz te w Państwach Członkowskich, w których ma miejsce przetwo- rzenie, przeprowadzają kontrole obejmujące kontrole bezpo- średnie oraz inspekcje dokumentów handlowych w celu spraw- dzenia, w przypadku podmiotu skupującego, spójności między zakupami surowców i odpowiadającymi im dostawami, oraz w przypadku przetwórców spójności między dostawami odpo- wiednio surowców, wyrobów gotowych, produktów podob- nych oraz produktów ubocznych. Do celu takich kontroli, właściwe władze opierają się w szcze- gólności na współczynnikach technicznego przetwarzania dla danego surowca. W przypadku, gdy takie współczynniki dla wywozu zawarte są w ustawodawstwie Wspólnotowym, to są one stosowane. W gdy w ustawodawstwie Wspólnotowym nie przypadku, występują takie współczynniki, ale są inne, to należy je stosować. W pozostałych przypadkach, inspekcja opiera się głównie na współczynnikach ogólnie przyjętych w przemyśle przetwórczym. Kontrole mają również na celu ustalenie, czy końcowe wyko- surowców, produktów podobnych i produktów rzystanie ubocznych jest właściwie oraz czy jest zgodne z art. 3 ust. 1 i art. 13 ust. 3. Kontrole obejmują, co najmniej 10 % transakcji oraz procesów które mają miejsce w zainteresowanym przetwórczych, Państwie Członkowskim, a określa je właściwa władza na podstawie analizy ryzyka oraz z uwzględnieniem stopnia repre- zentatywności złożonych umów. Artykuł 22 Surowce wymienione w załączniku II (zwane dalej „surow- cami”) mogą być uprawiane na gruntach odłogowanych, pod warunkiem, że przeznaczone są do wytworzenia produktów końcowych wymienionych w załączniku III. Surowce te nie muszą być objęte umową. Artykuł 23 1. W celu zakwalifikowania się do płatności, wnioskodawcy, którzy chcą wykorzystać grunty odłogowane pod uprawę surowców, składają we właściwej władzy w swoim Państwie Członkowskim wraz z wnioskiem o płatność pisemne zobowią- zanie, stwierdzające, że dane surowce będą jedynie wykorzys- tane lub sprzedane do celów zgodnych z załącznikiem III. 2. Każdego roku wnioskodawcy informują właściwe władze w swoich wnioskach o płatność o gruntach odłogowanych zgodnie z tym rozdziałem, uprawach hodowanych na takich działkach, długości cyklu uprawowego oraz przewidywanej częstotliwości zbiorów. ROZDZIAŁ IV Przepisy ogólne Se kc j a 1 Wyłączenia z systemu oraz zakaz kumulacji pomocy Artykuł 24 Państwa Członkowskie mogą wyłączyć każdy z surowców wymienionych w załączniku I i II z systemu ustanowionego niniejszym rozporządzeniem, w przypadku, gdy takie surowce powodują zdrowiem publicznym, ochroną środowiska i prawem karnym. W takich wypadkach zainteresowane Państwo Członkowskie powiadamia Komisję o surowcu(ach), które zamierza wyłączyć wraz z uzasadnieniem. trudności związane kontrolą, z 116 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 27 Artykuł 25 Surowce wymienione w załączniku I i uprawiane na gruntach odłogowanych oraz produkty pośrednie, produkty końcowe, produkty podobne oraz produkty uboczne z nich uzyskiwane, surowce wymienione w załączniku II i uprawiane na gruntach odłogowanych oraz produkty uzyskiwane z nich, jak również grunty wykorzystywane do produkcji tych surowców nie kwali- fikują się do: a) każdego finansowania przez Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1258/1999; b) pomocy wspólnotowej przewidzianej w rozporządzeniu (WE) nr 1257/1999, z wyjątkiem do wsparcia przyznawa- nego w odniesieniu do kosztów siewu gatunków szybko rosnących przewidzianych w jego art. 31 ust. 3 akapit drugi. Se kc j a 2 Ocena i dodatkowe środki krajowe Artykuł 26 W ciągu trzech miesięcy od końca każdego roku gospodar- czego, Państwa Członkowskie przesyłają Komisji wszystkie informacje niezbędne do oceny systemu wprowadzonego niniejszym rozporządzeniem. W przypadku odniesień do rozdziału II, zawierają następujące informacje: informacje takie a) obszar odpowiadający każdemu gatunkowi surowca, prze- widywane plony określone w art. 4 ust. 2 lit. d) oraz plony reprezentatywne określone w art. 9; b) ilości każdego gatunku surowca, niesprzedane przez podmioty skupujące; c) ilości każdego rodzaju uzyskanego produktu końcowego, produktu ubocznego oraz produktu podobnego, ze szcze- gółowymi danymi o rodzaju wykorzystanego surowca. W przypadku odniesień do rozdziału III, informacje zawierają powierzchnię obszaru odłogowanego, dla każdego uprawia- nego gatunku. Artykuł 27 Państwa Członkowskie wyznaczają właściwe władze 1. określone w niniejszym rozporządzeniu. Państwa Członkowskie mogą przyjąć wszystkie dodat- 2. kowe środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporzą- dzenia i powiadamiają o tym Komisję. Se kc j a 3 Przepisy końcowe Artykuł 28 Rozporządzenie (WE) nr 1586/97 traci moc z dniem 1 lipca 2000 r. Rozporządzenie to stosuje się nadal do umów w odniesieniu do roku gospodarczego 1999/2000 oraz do wcześniejszych lat gospodarczych. Odniesienia do uchylonego rozporządzenia należy traktować jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia. Artykuł 29 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Niniejsze rozporządzenie stosuje się do umów i wniosków o płatność złożonych w odniesieniu do roku gospodarczego 2000/2001 oraz do następnych lat gospodarczych. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości Państwach Członkowskich. i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Sporządzono w Brukseli, dnia 19 listopada 1999 r. W imieniu Komisji Franz FISCHLER Członek Komisji 03/t. 27 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 117 ZAŁĄCZNIK I SUROWCE OKREŚLONE W DZIALE II Skrócone wyszczególnienie Pozostałe rośliny rosnące na terenach odkrytych (np. Kenaf Hibiscus Cannabinus L. oraz Cheopo- dium) z wyjątkiemEuforbia lathyris, Sylibum marianum orazIsatis tinctoria) Kod CN 0602 90 59 0701 90 10 Ziemniaki ex 0713 10 90 Groch (Pisum arvense L — groch polny), inny niż przeznaczony do siewu 0713 50 00 Bób i bobik, inny niż przeznaczony do siewu ex 0714 90 Karczochy jerozolimskie (pod warunkiem, że nie zostały poddane procesowi znanemu jako (EWG) nr 1443/82 (1), zarówno w stanie hydroliza zdefiniowanej w rozporządzeniu Komisji jak i w postaci produktów pośrednich takich jak inulina, produktów ubocznych naturalnym, takich jak oligofruktoza oraz jako produkty podobne) 0810 30 10 Czarne porzeczki ex 0810 90 85 Owoce z gatunku Aronia Arbutifolia, dziki bez oraz szakłak pospolity 0904 20 Owoce z rodzaju Capsicum lub rodzaju Pimenta, suszone lub rozgniatane lub mielone 0909 Nasiona anyżku, badianu, kopru, kolendry, kminu i kminku; jagody jałowca 0910 50 00 Curry 0910 99 10 Nasiona kozieradki pospolitej ex 0910 99 91 Przyprawy korzenne, inne niż mieszanki ex 0910 99 99 Przyprawy korzenne, inne niż mieszanki 1001 90 99 Ziarno orkiszu, pszenicy zwyczajnej oraz meslin inne niż przeznaczone do siewu ex 1002 00 00 Żyto, inne niż przeznaczone do siewu 1003 00 90 Jęczmień, inny niż przeznaczony do siewu 1004 00 00 Owies, inny niż przeznaczony do siewu 1005 90 00 Kukurydza (ziarno), inna niż przeznaczona do siewu 1007 00 90 Ziarno sorgo, inne niż mieszańce przeznaczone do siewu ex 1008 10 00 Gryka, inna niż przeznaczona do siewu ex 1008 20 00 Proso, inne niż przeznaczone do siewu ex 1008 90 10 Pszenżyto, inne niż przeznaczone do siewu ex 1008 90 90 Pozostałe zboża, inne niż przeznaczone do siewu 1201 00 90 Ziarno soi, inne niż przeznaczone do siewu 1202 20 00 Łuskane orzeszki ziemne ex 1204 00 90 Siemię lniane, inne niż przeznaczone do siewu, ale przeznaczone do wykorzystania innego niż na wyroby włókiennicze ex 1205 00 90 Nasiona rzepaku i rzepiku, inne niż przeznaczone do siewu [tylko rodzaje określone w art. 4 ust. 1 i art. 4 ust. 2 lit. a), b) i e) rozporządzenia Komisji (WE) nr 2316/1999 (2)] 1206 00 91 1206 00 99 Ziarno słonecznika inne niż przeznaczone do siewu 1207 30 90 Ziarno rącznika, inne niż przeznaczone do siewu 1207 40 90 Nasiona sezamu, inne niż przeznaczone do siewu 1207 50 90 Ziarno gorczycy, inne niż przeznaczone do siewu 1207 60 90 Ziarno krokoszu, inne niż przeznaczone do siewu 118 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 27 Kod CN ex 1207 99 91 Skrócone wyszczególnienie Nasiona konopi, inne niż przeznaczone do siewu i wymienione w załączniku B rozporządzenia Komisji (EWG) 1164/89 (3) 1207 99 99 Pozostałe nasiona oleiste oraz owoce oleiste, inne niż przeznaczone do siewu ex 1209 29 Łubin ex 1211 1212 91 1212 99 10 1214 Dział 14 Rośliny i ich części (łącznie z nasionami i owocami) używane głównie w perfumerii, farmacji lub używane do celów owadobójczych lub podobnych, świeże lub suszone, krojone, kruszone, inne niż lawenda, lavendula hybrida, szałwia Burak cukrowy (po warunkiem, że cukier jak określono w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 1443/82, nie jest z niego produkowany, jako produkt pośredni, produkt podobny lub produkt uboczny Korzenie cykorii (po warunkiem, że nie zostały poddane procesowi znanemu jako hydrolizy określonej w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 1443/82, zarówno w stanie naturalnym, jako produkt pośredni, taki jak inulina, produkt uboczny, taki jak oligofruktoza oraz jako produkty podobne) Brukiew, buraki pastewne, korzenie pastewne, siano, lucerna alfalfa, koniczyna, esparceta, kapusta pastewna, łubin, wyka i podobne produkty pastewne Materiały roślinne używane do wyplatania, wypychania lub wyściełania lub te używane do produkcji szczotek lub mioteł; produkty roślinne niewyszczególnione ani nieuwzględnione w innych pozycjach [np. sorgo (sorgo vulgare var. technicum)] (1) Dz. U. L 158 z 9. 6. 1982, str. 17. (2) Dz. U. L 280 z 30. 10. 1999, str. 43. (3) Dz. U. L 121 z 25. 4. 1989, str. 4. ZAŁĄCZNIK II SUROWCE OKREŚLONE W DZIALE III Kod CN Skrócone wyszczególnienie ex 0602 90 41 Drzewa leśne o szybkiej rotacji i cyklu zbiorów wynoszącym 10 lat lub krótszym ex 0602 90 49 ex 0602 90 51 Drzewa, krzewy i krzaki, produkujące materiał roślinny objęty kodem CN 1211 oraz objętego działem 14 Nomenklatury Scalonej, z wyłączeniem wszystkich tych, które mogą być wykorzys- tane do spożycia przez ludzi lub zwierzęta Wieloletnie rośliny rosnące na wolnym powietrzu (np. Miscanthus sinensis) inne niż te, które mogą lub zwierzęta, w szczególności te produkujące zostać wykorzystane do spożycia przez ludzi materiał roślinny objęty kodem CN 1211 inny niż lawenda, lavandula hybrida i szałwia oraz działem 14 Nomenklatury Scalonej ex 0602 90 59 Euforbia lathyris, Sylibum marianum oraz Isatis tinctoria 1211 90 95 Digitalis lanata,Secale cornutum oraz Hypericum perforatum – dziurawiec zwyczajny, z wyłączeniem materiału roślinnego, który może być wykorzystywany do spożycia przez ludzi lub zwierzęta 03/t. 27 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 119 ZAŁĄCZNIK III Produkty końcowe, które mogą być wytwarzane z surowców wymienionych w załącznikach I i II: — wszystkie produkty objęte działami 25–99 Nomenklatury Scalonej; — wszystkie produkty objęte działem 15 Nomenklatury Scalonej i przeznaczone do wykorzystania na cele inne niż spożycie przez ludzi i zwierzęta; — produkty objęte kodem CN 2207 20 00 oraz przeznaczone do bezpośredniego wykorzystania w paliwie silnikowym lub do przetworzenia na wykorzystanie w paliwie silnikowym; — opakowania materiałów objęte kodami CN ex 1904 10 i ex 1905 90 90, pod warunkiem udokumentowania, że produkt został wykorzystany na cele nieżywnościowe zgodnie z art. 15 ust. 4, niniejszego rozporządzenia; — grzybnia objęta kodem CN 0602 91 10, — szelak, gumy naturalne, żywice, gumożywice i balsamy objęte kodem CN 1301, — soki i wyciągi z opium objęte kodem CN 1302 11 00, — soki i wyciągi z pyretrum lub korzeni roślin zawierających rotenon objęte kodem CN 1302 14 00, — pozostałe substancje kleiste i zagęszczacze objęte kodem CN 1302 39 00, — wszystkie produkty rolne wymienione w załączniku I oraz produkty z nich otrzymane w procesach pośrednich i wykorzystywane jako paliwo do produkcji energii; — wszystkie produkty wymienione w załączniku II oraz produkty z nich otrzymane i przeznaczone do celów energe- tycznych; — wszystkie produkty określone w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 1722/93 (1), ostatnio zmienionym rozporządze- niem (WE) nr 87/1999 (2), pod warunkiem, że nie są uzyskiwane ze zbóż lub ziemniaków uprawianych na gruntach odłogowanych i nie zawierają produktów otrzymanych ze zbóż lub ziemniaków uprawianych na gruntach odłogo- wanych; — wszystkie produkty określone w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 1010/86 (3), zmienionym ostatnio rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1148/98 (4), pod warunkiem, że nie są uzyskiwane z buraków cukrowych uprawianych na gruntach odłogowanych i nie zawierają produktów otrzymywanych z buraków cukrowych uprawianych na gruntach odłogo- wanych. (1) Dz. U. L 159 z 1. 7. 1993, str. 112. (2) Dz. U. L 9 z 5. 1. 1999, str. 8. (3) Dz. U. L 94 z 9. 4. 1986, str. 9. (4) Dz. U. L 159 z 3. 6. 1998, str. 38


title: QUESTION ÉCRITE P-2247/99 posée par Neil MacCormick (Verts/ALE) à la Commission. Fonds structurels et aide régionale.

eurovoc_concepts:
Community support framework
Structural Funds
less-favoured region
principle of additionality
regional aid
regulation (EU)

formats: html pdf print

text: 8. 8. 2000 FR Journal officiel des CommunautØs europØennes C 225 E/77 Hormis ce qui prØcŁde, l(cid:146)Øvolution d(cid:146)annØe en annØe des flux de capitaux en direction et en provenance de la Suisse ne permet pas de conclure (cid:224) un impact significatif du rØfØrendum, pas plus que de la proposition actuelle de la Commission de directive du Conseil visant (cid:224) garantir un minimum d(cid:146)imposition effective des revenus de l(cid:146)Øpargne sous forme d(cid:146)intØrŒts (cid:224) l(cid:146)intØrieur de la CommunautØ (1). Les ØvŁnements mentionnØs prØcØdemment, ainsi que les tendances «lourdes» telles que la mondialisation des marchØs financiers, ont tous contribuØ (cid:224) influencer les mouvements de capitaux et jouent semble-t-il un r(cid:244)le prØpondØrant dans leurs variations. Pour autant, les efforts d(cid:146)harmonisation de l(cid:146)imposition des revenus du capital qui sont dØployØs au niveau communautaire pourraient eux aussi finir par se traduire dans la rØalitØ, dŁs qu(cid:146)une nouvelle directive en la matiŁre aura ØtØ adoptØe et que le public et le marchØ pourront prendre connaissance du contenu prØcis de cette nouvelle lØgislation, de son entrØe en vigueur et de ses implications. (1) JO C 212 du 8. 7. 1998. (2000/C 225 E/077) QUESTION (cid:201)CRITE E-2236/99 posØe par Christopher Huhne (ELDR) (cid:224) la Commission (1er dØcembre 1999) Objet: Taux de remplacement Quel taux de remplacement (rapport des indemnitØs de ch(cid:244)mage au revenu d(cid:146)activitØ) est gØnØralement pratiquØ dans chaque (cid:201)tat membre et, par comparaison, aux (cid:201)tats-Unis et au Japon? RØponse donnØe par Mme Diamantopoulou au nom de la Commission (11 janvier 2000) La dØfinition et la gestion des rØgimes de prestations sociales (cid:129) y compris des taux de remplacement, c(cid:146)est- (cid:224)-dire de leur niveau relatif d(cid:146)assistance (cid:129) relŁvent de la responsabilitØ et de la compØtence juridique des (cid:201)tats membres. Au cours de ces derniŁres annØes, les lignes directrices pour l(cid:146)emploi (1) et les grandes orientations des politiques Øconomiques ont rØservØ une place de plus en plus importante aux questions politiques liØes aux rØgimes d(cid:146)imposition et de prestations, ainsi qu(cid:146)(cid:224) leur impact sur le marchØ du travail. Une sØrie d(cid:146)analyses et de donnØes sur les taux de remplacement dans la CommunautØ, aux (cid:201)tats-Unis et au Japon ont ØtØ publiØes dans la Partie II, chapitre 2 du «Bilan de l(cid:146)Øconomie de l(cid:146)Union» pour 1999 (2), et d(cid:146)autres analyses basØes sur des donnØes provenant du Panel communautaire des mØnages (PCM) seront publiØes dans le prochain rapport «La protection sociale en Europe» de 1999. Ces documents abordent la question conceptuelle de la dØfinition et de l(cid:146)Øvaluation des taux de remplacement et fournissent quelques exemples de rØsultats obtenus. (1) (2) JO C 69 du 12. 3. 1999. Bilan de l(cid:146)(cid:201)conomie de l(cid:146)Union, sØrie no 69. (2000/C 225 E/078) QUESTION (cid:201)CRITE P-2247/99 posØe par Neil MacCormick (Verts/ALE) (cid:224) la Commission Objet: Fonds structurels et aide rØgionale (19 novembre 1999) La Commission confirme-t-elle que l(cid:146)octroi (cid:224) un (cid:201)tat membre de financements structurels au titre (par 1. exemple) de l(cid:146)objectif 1 ou de l(cid:146)objectif 2 est soumis (cid:224) la rŁgle de l(cid:146)additionnalitØ, en vertu de laquelle l(cid:146)(cid:201)tat membre est tenu de s(cid:146)assurer que ces financements ne sont pas utilisØs par des collectivitØs locales ou rØgionales en remplacement de crØdits budgØtaires existants mais qu(cid:146)ils viennent en complØment de ceux- ci? Cette rŁgle implique-t-elle l(cid:146)affectation de fonds de contrepartie dans les budgets des collectivitØs locales, pour complØter des dØpenses couvertes par des financements structurels? C 225 E/78 Journal officiel des CommunautØs europØennes FR 8. 8. 2000 La Commission prend-elle des mesures pour que la rŁgle de l(cid:146)additionnalitØ (de quelque maniŁre 2. qu(cid:146)on l(cid:146)entende) soit respectØe par les (cid:201)tats membres? Dans l(cid:146)affirmative, (cid:224) quel mØcanisme a-t-elle recours? Dans la nØgative, pourquoi? Si une collectivitØ locale ou rØgionale, un reprØsentant Ølu siØgeant au sein d(cid:146)une telle collectivitØ ou 3. un dØputØ europØen ont de bonnes raisons de penser que des financements sont mal employØs, c(cid:146)est-(cid:224)-dire affectØs au mØpris de la rŁgle de l(cid:146)additionnalitØ, quels voies et moyens leur sont, selon elle, ouverts pour dØnoncer cette situation? RØponse donnØe par M. Barnier au nom de la Commission (20 dØcembre 1999) Il est axact que le rŁglement (CEE) no 2082/93 du Conseil du 20 juillet 1993 modifiant le rŁglement 1. (CEE) no 4253/88 portant dispositions d(cid:146)application du rŁglement (CEE) no 2052/88 en ce qui concerne la coordination entre les interventions des diffØrents Fonds structurels, d(cid:146)une part, et entre celles-ci et celles de la Banque europØenne d(cid:146)investissement et des autres instruments financiers existants, d(cid:146) autre part (1) dispose que les crØdits des Fonds structurels ne peuvent se substituer aux dØpenses structurelles publiques ou assimilables de l(cid:146)(cid:201)tat membre. Cependant, il dispose Øgalement que l(cid:146)additionnalitØ est Øtablie dans l(cid:146)ensemble des territoires Øligibles (cid:224) un objectif plut(cid:244)t qu(cid:146)au niveau local ou rØgional. (cid:192) condition que l(cid:146)(cid:201)tat membre maintienne, dans l(cid:146)ensemble des territoires concernØs, ses dØpenses structurelles publiques ou assimilables au moins au mŒme niveau que durant la pØriode de programmation prØcØdente, le principe d(cid:146)additionnalitØ est respectØ. Des dispositions similaires s(cid:146)appliquent au cours de la prochaine pØriode de programmation pour les rØgions d(cid:146)objectif 1 alors que le principe d(cid:146)additionnalitØ pour les objectifs no 2 et no 3 pris ensemble sera ØvaluØ sur la base des dØpenses (cid:224) consacrer (cid:224) la politique active du marchØ du travail (rŁglement (CE) no 1260/1999 du Conseil du 21 juin 1999 portant dispositions gØnØrales sur les Fonds structurels (2)). Le niveau des fonds de contrepartie au niveau local est une question sØparØe de l(cid:146)additionnalitØ et dØpend de la structure du programme ou de la mesure en question. Le cadre communautaire d(cid:146)appui ou le document unique de programmation rØgissant les dØpenses au 2. titre des fonds structurels n(cid:146)est pas adoptØ (cid:224) moins qu(cid:146)il ne contienne des dispositions visant (cid:224) assurer la conformitØ ex ante au principe d(cid:146)additionnalitØ. En consØquence, au cours de la pØriode de programmation, l(cid:146)(cid:201)tat membre fournit (cid:224) la Commission les informations financiŁres appropriØes afin de permettre la vØrification du principe d(cid:146)additionnalitØ sur une base permanente. Les rŁglements ne prØvoient pas de sanction spØcifique en cas de non-respect de la vØrification en cours du principe d(cid:146)additionnalitØ. Comme il n(cid:146)est pas possible de tirer de conclusion au niveau local ou rØgional en ce qui concerne le 3. respect du principe d(cid:146)additionnalitØ, la question de signaler le non-respect (cid:224) ce niveau ne se pose pas. (1) (2) JO L 193 du 31. 7. 1993. JO L 161 du 26. 6. 1999. (2000/C 225 E/079) QUESTION (cid:201)CRITE E-2250/99 posØe par Jorge HernÆndez Mollar (PPE-DE) (cid:224) la Commission (1er dØcembre 1999) Objet: Retards des vols d(cid:146)avion Les vols partant de certains aØroports du territoire de l(cid:146)Union europØenne accusent, avec une frØquence inhabituelle et, parfois, de maniŁre scandaleuse, des retards considØrables au moment du dØpart et, par consØquent, (cid:224) l(cid:146)arrivØe. (cid:201)tant donnØ que ces retards entra(cid:238)nent de nombreux prØjudices de nature Øconomique, sociale, familiale, etc. , la Commission peut-elle dire quelles en sont les causes rØelles et, le cas ØchØant, quelles mesures elle envisage d(cid:146)adopter en vue de normaliser, une fois pour toutes, le trafic aØrien?


title: Verordening (EG) nr. 2459/1999 van de Commissie van 19 november 1999 tot vaststelling van de maximumrestitutie bij uitvoer van halflangkorrelige en langkorrelige A volwitte rijst in het kader van de inschrijving bedoeld in Verordening (EG) nr. 2179/1999

eurovoc_concepts:
award of contract
export refund
rice

formats: pdf print

text: L 299/14 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 20. 11. 1999 VERORDENING (EG) Nr. 2459/1999 VAN DE COMMISSIE van 19 november 1999 tot vaststelling van de maximumrestitutie bĳ uitvoer van halflangkorrelige en langkorrelige A volwitte rĳst in het kader van de inschrĳving bedoeld in Verordening (EG) nr. 2179/1999 DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, Gelet op Verordening (EG) nr. 3072/95 van de Raad van 22 december 1995 houdende een gemeenschappelĳke ordening van de rĳstmarkt (1), laatstelĳk gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 2072/98 (2), en met name op artikel 13, lid 3, (3) (4) Overwegende dat de toepassing van bovenbedoelde criteria op de huidige marktsituatie voor de betrokken rĳst leidt tot vaststelling van de maximumrestitutie bĳ uitvoer op het in artikel 1 vermelde bedrag; Overwegende dat de in deze verordening vervatte maat- regelen in overeenstemming zĳn met het advies van het Comité van beheer voor granen, (1) (2) Overwegende dat bĳ Verordening (EG) nr. 2179/1999 van de Commissie (3) een inschrĳving voor de vaststel- ling van de restitutie bĳ uitvoer van rĳst is opengesteld; Overwegende dat, overeenkomstig artikel 5 van Verorde- ning (EEG) nr. 584/75 van de Commissie (4), laatstelĳk gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 299/95 (5), de Commissie volgens de procedure van artikel 22 van Verordening (EG) nr. 3072/95 op grond van de inge- diende offertes kan besluiten een maximumrestitutie bĳ uitvoer vast te stellen; dat bĳ deze vaststelling met name rekening moet worden gehouden met de in artikel 13 van Verordening (EG) nr. 3072/95 genoemde criteria; dat wordt toegewezen aan de inschrĳver(s) wiens (wier) offerte ten hoogste gelĳk is aan de maximumrestitutie bĳ uitvoer; HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 De maximumrestitutie bĳ uitvoer van halflangkorrelige en lang- korrelige A volwitte rĳst naar bepaalde derde landen in het kader van de in Verordening (EG) nr. 2179/1999 bedoelde inschrĳving wordt op grond van de van 12 tot en met 18 november op 128,00 EUR/t. ingediende vastgesteld offertes 1999 Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op 20 november 1999. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselĳk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 19 november 1999. Voor de Commissie Franz FISCHLER Lid van de Commissie (1) PB L 329 van 30. 12. 1995, blz. 18. (2) PB L 265 van 30. 9. 1998, blz. 4. (3) PB L 267 van 15. 10. 1999, blz. 13. (4) PB L 61 van 7. 3. 1975, blz. 25. (5) PB L 35 van 15. 2. 1995, blz. 8


title: Verordnung (EG) Nr. 2456/1999 der Kommission vom 19. November 1999 zur Festsetzung der Höchsterstattung bei der Ausfuhr von geschliffenem langkörnigem Reis im Zusammenhang mit der Ausschreibung gemäß Verordnung (EG) Nr. 2176/1999

text: 20. 11. 1999 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 299/11 VERORDNUNG (EG) Nr. 2456/1999 DER KOMMISSION vom 19. November 1999 zur Festsetzung der Höchsterstattung bei der Ausfuhr von geschliffenem langkörnigem Reis im Zusammenhang mit der Ausschreibung gemäß Verordnung (EG) Nr. 2176/1999 DIE KOMMISSION DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN — gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft, gestützt auf die Verordnung (EG) Nr. 3072/95 des Rates vom 22. Dezember 1995 über die gemeinsame Marktorganisation für Reis (1), zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 2072/98 (2), insbesondere auf Artikel 13 Absatz 3, in Erwägung nachstehender Gründe: (1) (2) Durch die Verordnung (EG) Nr. 2176/1999 der Kommission (3) wurde eine Ausschreibung zur Bestim- mung der Erstattung bei der Ausfuhr von Reis eröffnet. Nach Artikel 5 der Verordnung (EWG) Nr. 584/75 der Kommission (4), zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 299/95 (5), kann die Kommission auf der Grundlage der eingereichten Angebote nach dem Verfahren des Artikels 22 der Verordnung (EG) Nr. 3072/95 die Festsetzung einer Höchstausfuhrerstattung beschließen. Bei Festsetzung dieses Höchstbetrags finden die im Artikel 13 der Verordnung (EG) Nr. 3072/95 genannten Kriterien Anwendung. Der Zuschlag wird jedem Bieter erteilt, dessen Angebot der Höchstausfuh- rerstattung entspricht oder darunter liegt. (3) (4) Bei der gegenwärtigen Marktlage für den betreffenden Reis ergibt die Anwendung der genannten Kriterien den in Artikel 1 festgelegten Betrag. Die in dieser Verordnung vorgesehenen Maßnahmen entsprechen der Stellungnahme des Verwaltungsaus- schusses für Getreide — HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: Artikel 1 Die Höchsterstattung bei der Ausfuhr von geschliffenem lang- körnigem Reis des KN-Codes 1006 30 67 nach gewissen Dritt- ländern wird im Rahmen der in der Verordnung (EG) Nr. 2176/1999 genannten Ausschreibung anhand der vom 12. bis zum 18. November 1999 eingereichten Angebote auf 244,00 EUR/t festgesetzt. Diese Verordnung tritt am 20. November 1999 in Kraft. Artikel 2 Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitglied- staat. Brüssel, den 19. November 1999 Für die Kommission Franz FISCHLER Mitglied der Kommission (1) ABl. L 329 vom 30. 12. 1995, S. 18. (2) ABl. L 265 vom 30. 9. 1998, S. 4. (3) ABl. L 267 vom 15. 10. 1999, S. 4. (4) ABl. L 61 vom 7. 3. 1975, S. 25. (5) ABl. L 35 vom 15. 2. 1995, S. 8


title: Reglamento (CE) n° 2459/1999 de la Comisión, de 19 de noviembre de 1999, por el que se fija la restitución máxima a la exportación de arroz blanqueado de grano medio y largo A en el marco de la licitación contemplada en el Reglamento (CE) n° 2179/1999

text: L 299/14 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 20. 11. 1999 REGLAMENTO (CE) No 2459/1999 DE LA COMISIÓN de 19 de noviembre de 1999 por el que se fija la restitución máxima a la exportación de arroz blanqueado de grano medio y largo A en el marco de la licitación contemplada en el Reglamento (CE) no 2179/1999 LA COMISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CE) no 3072/95 del Consejo, de 22 de diciembre de 1995, en el que se establece la organización común del mercado del arroz (1), cuya última modificación la constituye el Reglamento (CE) no 2072/98 (2), y, en particular, el apartado 3 de su artículo 13, (1) (2) Considerando que el Reglamento (CE) no 2179/1999 de la Comisión (3) ha abierto una licitación para la restitu- ción a la exportación de arroz; Considerando que, de conformidad con lo dispuesto en el artículo 5 del Reglamento (CEE) no 584/75 de la Comisión (4), cuya última modificación la constituye el Reglamento (CE) no 299/95 (5), la Comisión, basándose en las ofertas presentadas y de acuerdo con el procedi- miento previsto en el artículo 22 del Reglamento (CE) no 3072/95, podrá decidir la fijación de una restitución máxima a la exportación; que para proceder a dicha fijación deben tenerse en cuenta los criterios establecidos por el artículo 13 del Reglamento (CE) no 3072/95; que la licitación se adjudicará a todo licitador cuya oferta se sitúe al nivel de la restitución máxima a la exportación o a un nivel inferior; (3) (4) Considerando que la aplicación de los mencionados criterios a la situación actual del mercado del arroz en cuestión conduce a fijar la restitución máxima a la exportación en el importe que figura en el artículo 1; Considerando que las medidas previstas en el presente Reglamento se ajustan al dictamen del Comité de gestión de los cereales, HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Artículo 1 La restitución máxima a la exportación de arroz blanqueado de grano medio y largo A con destino a determinados terceros países se fijará sobre la base de las ofertas presentadas del 12 al 18 de noviembre de 1999 a 128,00 EUR/t en el marco de la licitación contemplada en el Reglamento (CE) no 2179/1999. Artículo 2 El presente Reglamento entrará en vigor el 20 de noviembre de 1999. El presente Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Bruselas, el 19 de noviembre de 1999. Por la Comisión Franz FISCHLER Miembro de la Comisión (1) DO L 329 de 30. 12. 1995, p. 18. (2) DO L 265 de 30. 9. 1998, p. 4. (3) DO L 267 de 15. 10. 1999, p. 13. (4) DO L 61 de 7. 3. 1975, p. 25. (5) DO L 35 de 15. 2. 1995, p. 8


title: SCHRIFTLICHE ANFRAGE P-2190/99 von Georg Jarzembowski (PPE-DE) an die Kommission. Zulassung von Kraftomnibussen in Frankreich.

eurovoc_concepts:
France
approval
motor vehicle
non-tariff barrier
safety device
used goods

text: 1. 8. 2000 DE Amtsblatt der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaften C 219 E/113 Dazu ergeben sich die folgenden Fragen: (cid:129) Wie beurteilt die Kommission diese gesetzliche Ma(cid:223)nahme der Bundesrepublik Deutschland vor dem Hintergrund des Artikels 17, Ab. 6 der 6. Europ(cid:228)ischen Mehrwertsteuerrichtlinie? (cid:129) Ist dieser Wegfall des Vorsteuerabzugs mit den derzeitigen Bestimmungen der Richtlinie zu verein- baren? (cid:129) Was gedenkt die Europ(cid:228)ische Kommission zu unternehmen, damit die deutsche Steuergesetzgebung wieder im Einklang mit den Bestimmungen der 6. Mehrwertsteuerrichtlinie steht? Antwort von Herrn Bolkestein im Namen der Kommission (10. Januar 2000) Der Kommission sind die in j(cid:252)ngster Zeit von Deutschland erlassenen Ma(cid:223)nahmen zur Begrenzung bzw. insbesondere im Zusammenhang mit den Streichung des Rechts auf Abzug von der MwSt. bekannt, (cid:220)bernachtungskosten und dem Verpflegungsaufwand bei Gesch(cid:228)fts- und Dienstreisen sowie bestimmten Umzugskosten. Diese Ma(cid:223)nahmen, die zur Zeit gepr(cid:252)ft werden, lassen Zweifel aufkommen, ob sie mit Artikel 17 Absatz 6 der sechsten Richtlinie 77/388/EWG des Rates vom 17. Mai 1977 zur Harmonisierung der Rechtsvor- schriften der Mitgliedstaaten (cid:252)ber die Umsatzsteuern (1) vereinbar sind. Sollten die Ergebnisse der laufenden Untersuchung best(cid:228)tigen, da(cid:223) die betreffenden Ma(cid:223)nahmen dem Gemeinschaftsrecht widersprechen, wird die Kommission die ihr vom EG-Vertrag einger(cid:228)umten Befugnisse nutzen, um dem Versto(cid:223) ein Ende zu setzen. (1) ABl. L 145 vom 13. 6. 1977. (2000/C 219 E/144) SCHRIFTLICHE ANFRAGE P-2190/99 von Georg Jarzembowski (PPE-DE) an die Kommission (19. November 1999) Betrifft: Zulassung von Kraftomnibussen in Frankreich Mit den Richtlinien 96/36/EG (1) und 96/37/EG (2) schreibt die Europ(cid:228)ische Gemeinschaft den Mitglied- staaten Zulassungsvoraussetzungen f(cid:252)r Kraftomnibusse vor. Seit 1. Oktober 1999 d(cid:252)rfen die Mitglied- staaten nur noch Kraftomnibusse neu zulassen, die an jedem Sitz (cid:252)ber einen Sicherheitsgurt verf(cid:252)gen (RL96/36/EG) und bei denen die Befestigung der Sitze den Vorgaben der Richtlinie 96/37/EG entspricht. Die Richtlinien 96/36/EG und 96/37/EG wurden von der Republik Frankreich umgesetzt mit dem (cid:132)ArrŒtØ ministØriel du 5. 12. 1996 relatif aux ceintures et systŁmes de retenue, aux ancrages des ceintures de sØcuritØ, (cid:224) la rØsistance des siŁges et de leur ancrages et aux appuis-tŒte dans les vØhicules (cid:224) moteur, Journal Officiel du 18. 12. 1996, p. 18622(cid:147). Darin schreibt Frankreich vor, da(cid:223) ab 1. Oktober 1999 s(cid:228)mtliche Kraftomnibusse, die erstmals in Frankreich zugelassen werden sollen, den Richtlinienvorgaben entsprechen m(cid:252)ssen. Damit erstreckt sich der Geltungsbereich der Richtlinien sowohl auf Neuwagen, die erstmals (cid:252)berhaupt zugelassen werden sollen, als auch auf Alt- bzw. Gebrauchtfahrzeuge, die bereits in einem anderen Mitgliedstaat zugelassen worden waren und nun erstmals in Frankreich zugelassen werden sollen. Diese Regelung f(cid:252)r die Alt- bzw. Gebrauchtfahrzeuge d(cid:252)rfte gegen den Grundsatz des freien Warenver- kehrs versto(cid:223)en und ein nichttarif(cid:228)res Handelshemmnis zwischen den Mitgliedstaaten darstellen. C 219 E/114 Amtsblatt der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaften DE 1. 8. 2000 Vor diesem Hintergrund m(cid:246)chte der Fragesteller von der Kommission folgendes wissen: 1. Wie beurteilt sie die Gesetzgebung der Republik Frankreich bzgl. der Zulassung von Kraftomnibussen, die bereits in anderen Mitgliedstaaten zugelassen waren? 2. Was wird sie unternehmen, um den freien Warenverkehr von alten und gebrauchten Kraftomnibussen nach Frankreich zu gew(cid:228)hrleisten? (1) ABl. L 178 vom 17. 7. 1996, S. 15. (2) ABl. L 186 vom 25. 7. 1996, S. 28. Antwort von Herrn Bolkestein im Namen der Kommission (6. Dezember 1999) Der Herr Abgeordnete hat die Kommission auf die in Frankreich herrschenden Voraussetzungen f(cid:252)r die Betriebserlaubnis und damit auch f(cid:252)r die Zulassung von Kraftomnibussen aufmerksam gemacht, die zuvor bereits in einem anderen Mitgliedstaat zugelassen waren. Die Kommission hat sich mit den franz(cid:246)sischen Beh(cid:246)rden in Verbindung gesetzt und wurde von ihnen dar(cid:252)ber aufgekl(cid:228)rt, da(cid:223) alle Kraftfahrzeuge (einschlie(cid:223)lich der Kraftomnibusse) den Bestimmungen eines abge(cid:228)nderten Erlasses vom 5. Dezember 1996 unterliegen, in dem insbesondere bestimmte Regelungen (cid:252)ber die Befestigung der Sicherheitsgurte, die Stabilit(cid:228)t und die Befestigung der Sitze sowie (cid:252)ber die Sicherheitsgurte und Haltesysteme, die in diesen Fahrzeugen eingebaut sind, getroffen werden. Laut der urspr(cid:252)nglichen Fassung des Erlasses (Artikel 8) m(cid:252)ssen Fahrzeuge, die zuvor bereits in einem anderen Mitgliedstaat angemeldet waren, den geltenden Anforderungen f(cid:252)r Fahrzeuge entsprechen, die zum Zeitpunkt ihrer Betriebserlaubnis f(cid:252)r Einzelfahrzeuge (d. h. zum Zeitpunkt des Zulassungsantrags) zum ersten Mal in Betrieb genommen werden. Die franz(cid:246)sischen Beh(cid:246)rden waren sich der Schwierigkeiten bewu(cid:223)t, die durch diese Bestimmung entstanden, und haben daher den betreffenden Erla(cid:223) abge(cid:228)ndert. Am 7. September 1999 wurde ein weiterer Erla(cid:223) verabschiedet. F(cid:252)r Fahrzeuge, die zuvor bereits in einem anderen Mitgliedstaat zugelassen waren, gelten nunmehr die gleichen Anforderungen wie zum Zeitpunkt ihrer ersten Inbetriebnahme und nicht wie zum Zeitpunkt ihrer Betriebserlaubnis. Durch diese ˜nderung d(cid:252)rfte der Hinweis des Herrn Abgeordneten auf eine Behinderung des freien Warenverkehrs gegenstandslos geworden sein. (2000/C 219 E/145) SCHRIFTLICHE ANFRAGE P-2192/99 von Eija-Riitta Korhola (PPE-DE) an den Rat (23. November 1999) Betrifft: Vorschlag zur Bildung einer speziellen Arbeitsgruppe im Rahmen der WTO- Verhandlungen zur Er(cid:246)rterung des Verh(cid:228)ltnisses zwischen der Liberalisierung des Handels und nicht handelspolitischen Zielen Viele nichtstaatliche Organisationen sind der Auffassung, da(cid:223) sie keine konkreten M(cid:246)glichkeiten haben, auf die Tagesordnung oder die Ergebnisse des gesellschaftlichen Entscheidungsprozesses Einflu(cid:223) zu nehmen. Die Entscheidungstr(cid:228)ger in der Politik m(cid:252)ssen angesichts der wachsenden Bedeutung der B(cid:252)rgergesellschaft mehr als bisher auf die Legitimit(cid:228)t des Entscheidungsprozesses achten. Speziell die beginnende Verhand- lungsrunde der Welthandelsorganisation WTO sehen die nichtstaatlichen Organisationen mit Sorge, weil sie bef(cid:252)rchten, da(cid:223) die Verhandlungsf(cid:252)hrer in der Handelsorganisation bereit sind, Grunds(cid:228)tze, die wichtiger sind als der Freihandel, zu vernachl(cid:228)ssigen. Die Vereinbarkeit handelspolitischer Ziele mit z. B. den Prinzipien des Umweltschutzes, des Gesundheitsschutzes und der Menschenrechte ist in der Politik noch nicht ausreichend er(cid:246)rtert worden. Ist der Rat der Auffassung, da(cid:223) es m(cid:246)glich ist und den Interessen der Union entsprechen w(cid:252)rde, die Verhandlungsf(cid:252)hrer der EU in der Welthandelsorganisation zu beauftragen, darauf hinzuwirken, da(cid:223) in der Anfangsphase der Verhandlungen eine WTO-Arbeitsgruppe gebildet wird, die die Aufgabe hat: 1. 2. das Verh(cid:228)ltnis zwischen der Liberalisierung des Handels einerseits und nicht handelspolitischen Zielen und den dazugeh(cid:246)rigen m(cid:246)glichen Instrumenten zu er(cid:246)rtern sowie die positiven Auswirkungen des Handels auf die Umwelt und die notwendigen Ma(cid:223)nahmen zu ihrer Verst(cid:228)rkung zu kl(cid:228)ren?