title: Advies van de Commissie overeenkomstig artikel 251, lid 2, onder c), van het EG-Verdrag, inzake de amendementen van het Europees Parlement op het gemeenschappelijk standpunt van de Raad inzake het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende een gemeenschappelijk kader voor elektronische handtekeningen, houdende wijziging van het voorstel van de Commissie overeenkomstig artikel 250, lid 2, van het EG-Verdrag

eurovoc_concepts:
approximation of laws
commercial transaction
data protection
electronic mail
information network

formats: html pdf

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 26. 11. 1999 COM(1999)626 definitief 1998/0191 (COD) ADVIES VAN DE COMMISSIE overeenkomstig artikel 251, lid 2, onder c) van het EG-verdrag, inzake de amendementen van het Europees Parlement op het gemeenschappelijk standpunt van de Raad inzake het Voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende een gemeenschappelijk kader voor elektronische handtekeningen HOUDENDE WIJZIGING VAN HET VOORSTEL VAN DE COMMISSIE overeenkomstig artikel 250, lid 2 van het EG-verdrag TOELICHTING Krachtens artikel 251 (2) c) moet de Commissie advies uitbrengen over de amendementen die in tweede lezing door het Europees Parlement zijn voorgesteld. De Commissie brengt hierbij advies uit over deze amendementen op het gemeenschappelijk standpunt van de Raad inzake het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende een gemeenschappelijk kader voor elektronische handtekeningen. In het gewijzigde voorstel zijn de in tweede lezing door het Europees Parlement voorgestelde amendementen verwerkt die de Commissie heeft aanvaard. De amendementen op het voorstel van de Commissie zijn aangegeven door middel van doorhalingen voor geschrapte tekst en vetgedrukt en onderstreept voor nieuwe of gewijzigde tekst. 1. INLEIDING 1. 1. a) Achtergrond Op 13 mei 1998 heeft de Commissie een voorstel aangenomen voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende elektronische handtekeningen “een gemeenschappelijk kader voor elektronische handtekeningen”(COM (1998) 297 def. )1. Op 16 juni 1998 is dit formeel ingediend bij het Europees Parlement en de Raad. Het Economisch en Sociaal Comité heeft op 2/3 december 1998 advies uitgebracht2 en het Comité van de Regio’s op 13/14 januari 19993. Het Europees Parlement heeft op 13 januari 1999 in eerste lezing een gunstige resolutie aangenomen en 32 amendementen op het voorstel van de Commissie voorgesteld4. Op 29 april 1999 heeft de Commissie ingevolge artikel 250 (2) van het Verdrag een gewijzigd voorstel 5 aangenomen waarin 22 van de amendementen geheel, gedeeltelijk of in beginsel waren overgenomen. Op 28 juni 1996 heeft de Raad ingevolge artikel 251 van het Verdrag formeel een gemeenschappelijk standpunt6 aangenomen waarover de Commissie op 16 juli 1999 advies uitbracht7. In tweede lezing heeft het Europees Parlement op 27 oktober 1999 5 amendementen op het gemeenschappelijk standpunt voorgesteld8. 1 2 3 4 5 6 7 8 PB C 325 van 23. 10. 1998, blz. 5. PB C 40 van 15. 2. 1999, blz. 29. PB C 93 van 6. 4. 1999, blz. 33. PB C 104 van 14. 4. 1999, blz. 49. COM (1999)195def. van 29. 4. 1999. PB C 243 van 27. 8. 1999 blz. 33. SEC(1999)1154 def. van 16. 7. 1999 (nog niet gepubliceerd). Doc. A5 - 0034/1999. 2 1. 2. b) Doel van het voorstel van de Commissie Het doel van de richtlijn is het gebruik van elektronische handtekeningen te vergemakkelijken en bij te dragen tot de wettelijke erkenning ervan. Het is de bedoeling een juridisch kader te creëren voor elektronische handtekeningen en voor bepaalde certificatiediensten teneinde ervoor te zorgen dat de interne markt goed functioneert. De juridische grondslag voor het voorstel wordt gevormd door de artikelen 47 (2), 55 en 95 van het Verdrag. De voorgestelde richtlijn, waarin een technologisch neutrale aanpak wordt gevolgd, spitst zich toe op certificaten die aan het publiek worden verschaft om de afzender van elektronische gegevens te identificeren. Om de ontwikkeling van certificatiediensten te stimuleren, wordt bepaald dat de lidstaten certificatiedienstverleners niet kunnen onderwerpen aan vergunningsregelingen. Wel kunnen de lidstaten vrijwillige accrediteringsregelingen opzetten. Tevens voorziet de richtlijn in een wettelijke erkenning van elektronische handtekeningen als gelijkwaardig aan met de hand geschreven handtekeningen en worden aansprakelijkheids- voorschriften voor certificatiedienstverleners ingevoerd. Tenslotte voorziet de richtlijn in samenwerkingsmechanismen met derde landen om tegemoet te komen aan de vereisten van wereldwijde elektronische communicatie. 2. ADVIES VAN DE COMMISSIE INZAKE DE AMENDEMENTEN VAN HET EUROPEES PARLEMENT De Commissie heeft alle 5 door het Europees Parlement in tweede lezing aangenomen amendementen volledig aanvaard. De Commissie heeft deze amendementen aanvaard omdat zij bijdragen tot de duidelijkheid en consistentie van de tekst. 3. CONCLUSIE De Commissie heeft alle door het Europees Parlement in tweede lezing voorgestelde amendementen geheel aanvaard. Overeenkomstig artikel 250 (2) van het EG-Verdrag wijzigt de Commissie haar oorspronkelijke voorstel door er deze amendementen in op te nemen. 4. GEWIJZIGD VOORSTEL a) Principes Naar aanleiding van de tweede lezing door het Europees Parlement is een aantal nieuwe bepalingen aanvaard. De meeste hiervan elimineren dubbelzinnigheden of verhogen de duidelijkheid en consistentie van de tekst. Daarnaast zijn er enkele nieuwe ideeën die voortbouwen op de oorspronkelijke tekst maar de fundamentele beginselen onveranderd laten. 3 b) Toelichting op de belangrijkste wijzigingen 1. Wijziging van overweging 16: Zoals voorgesteld in amendement 1 van het Europees Parlement is ter verduidelijking toegevoegd dat de richtlijn niet beoogt systemen die berusten op privaatrechtelijke overeenkomsten, te reguleren. De voorgestelde wijziging is bedoeld om het beginsel van autonome partijen explicieter in te voeren door in de eerste plaats te verklaren dat er geen behoefte bestaat aan een wettelijk regelgevend kader voor systemen “die berusten op vrijwillige privaatrechtelijke overeenkomsten tussen een beperkt aantal deelnemers” en in de tweede plaats dat in dergelijke systemen gebruikte elektronische handtekeningen rechtsgeldig dienen te zijn en toelaatbaar als bewijs in gerechtelijke procedures. In de nieuwe tekst zijn de zogeheten “gesloten gebruikersgroepen” niet langer expliciet vermeld. Dit is een goede zaak omdat de tekst van de richtlijn zelf geen “gesloten systemengroepen” vermeldt, maar verwijst naar wettelijke overeenkomsten tussen particulieren. Zodoende wordt de rechtsonzekerheid in verband met de juiste definitie van gesloten gebruikersgroepen, die in het burgerlijk recht niet voorkomt, vermeden. 2. Wijziging van overweging 23: Amendement 3 van het Europees Parlement, dat een nieuwe zin toevoegt aan overweging 23, is opgenomen. Hierin wordt benadrukt dat multilaterale overeenkomsten met derde landen over de multilaterale erkenning van certificatiediensten dienstig zouden kunnen zijn met het oog op de waarborging van de interoperabiliteit op mondiaal niveau. Dit sluit aan bij de bepalingen van artikel 7 van de voorgestelde richtlijn dat specifiek betrekking heeft op de mondiale aspecten. In artikel 7 (2) is bepaald dat de Commissie passende voorstellen doet om de grensoverschrijdende certificatie te vergemakkelijken, met name wat betreft de uitvoering van normen en internationale overeenkomsten terzake. Gezien het wereldomvattende karakter van de elektronische handel is het van belang dat er wordt gestreefd naar onderlinge erkenning van certificaten op de wereldmarkt. De voorgestelde nieuwe zin is bedoeld om het belang van deze kwestie te benadrukken 3. Wijziging van artikel 6: Zoals voorgesteld in de amendementen 4 en 5 van het Europees Parlement zijn er twee wijzigingen toegevoegd aan artikel 6. In de eerste plaats is er een nieuwe zin opgenomen in artikel 6 (1) (a) om ervoor te zorgen dat een certificatiedienstverlener niet alleen aansprakelijk is wat betreft de nauwkeurigheid van alle informatie in een gekwalificeerd certificaat, maar ook wat betreft de volledigheid van alle informatie die voor een gekwalificeerd certificaat is voorgeschreven. Dit is van groot belang, omdat het voor een klant niet alleen van belang is dat de informatie in een certificaat correct is, maar ook dat een certificaat alle nodige informatie bevat om als gekwalificeerd certificaat te worden aangemerkt. Deze wijziging draagt dan ook bij tot de duidelijkheid van de tekst van artikel 6 (1). In de tweede plaats is amendement 5 van het Europees Parlement opgenomen doordat een is bepaald dat een nieuwe zin certificatiedienstverlener niet aansprakelijk is voor schade die voortvloeit uit het gebruik van is toegevoegd aan artikel 6 (4). In de extra zin 4 een gekwalificeerd certificaat als daarbij de grens voor de waarde van de transacties waarvoor het certificaat kan worden gebruikt, wordt overschreden. Met deze bepaling wordt dus duidelijk gesteld dat een certificatiedienstverlener niet aansprakelijk is als het certificaat boven de aangegeven grens wordt gebruikt. Dit amendement draagt bij tot de overeenstemming tussen artikel 6 (3), dat al een soortgelijke bepaling bevat, en artikel 6 (4). 4. Verduidelijking van de tekst: Zoals voorgesteld is de tekst van in amendement 2 van het Europees Parlement overweging 21 gewijzigd. Deze overweging verwijst naar artikel 5 (1). Hierin wordt benadrukt dat het de nationale wetgeving is waarin wordt bepaald op welke gebieden de lidstaten toestaan dat gebruik wordt gemaakt van elektronische documenten en elektronische handtekeningen. De overweging was een onderdeel van een compromis tussen de Commissie en de lidstaten om de “harde” bewoordingen van artikel 5 (1) af te zwakken, waarin is bepaald dat de lidstaten ervoor zorgen dat geavanceerde elektronische handtekeningen voldoen aan alle wettelijke eisen voor een handtekening op dezelfde wijze als een handgeschreven handtekening. Met de gewijzigde zin wordt duidelijker aangegeven dat de nationale wetgeving bepaalt op welke gebieden elektronische documenten en elektronische handtekeningen kunnen worden gebruikt. 5 Gewijzigd voorstelΓ voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende een gemeenschappelijk kader voor elektronische handtekeningen HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 47, lid 2, artikel 55 en artikel 95, gezien het voorstel van de Commissie 9, gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité 10, gezien het advies van het Comité van de Regio’s 11, volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag 12; (1) (2) (3) (4) overwegende dat de Commissie op 16 april 1997 bij het Europees Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s een mededeling heeft ingediend over een Europees initiatief inzake elektronische handel; overwegende dat de Commissie op 8 oktober 1997 bij het Europees Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s een mededeling heeft ingediend "Zorgen voor veiligheid en vertrouwen in elektronische communicatie - Naar een Europees kader voor digitale handtekeningen en encryptie"; overwegende dat de Raad op 1 december 1997 de Commissie heeft opgeroepen zo spoedig mogelijk een voorstel in te dienen voor een richtlijn van het Europees Parlement en van de Raad betreffende digitale handtekeningen; overwegende dat voor elektronische communicatie en handel "elektronische handtekeningen" en daarmee verwante diensten die authentificatie mogelijk maken, vereist zijn; dat uiteenlopende regels voor de wettelijke erkenning van elektronische handtekeningen en voor de accreditatie van certificatiedienstverleners in de lidstaten grote belemmeringen kunnen opwerpen voor het gebruik van elektronische communicatie en voor de elektronische handel; dat duidelijke gemeenschappelijke randvoorwaarden voor elektronische handtekeningen anderzijds het vertrouwen in en Γ 9 10 11 12 Dit document is gebaseerd op de Engelse vertaling van de Duitse originele versie van de amendenten van het EP. PB C 325 van 23. 10. 1998, blz. 5. PB C 40 van 15. 02. 1999, blz. 29. Advies van 13 en 14 januari 1999 (PB L 93 van 6. 4. 1999, blz. 33). Advies van het Europees Parlement van 13. 1. 1999 (PB C 104 van 14. 4. 1999, blz. 49), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 28. 6. 1999 (PB C 243 van 27. 8. 1999, blz. 33) en besluit van het Europees Parlement van. (PB C. ) (nog niet in het Publicatieblad bekendgemaakt). 6 (5) (6) (7) (8) (9) de algemene aanvaarding van de nieuwe technologieën zullen bevorderen; dat wetgeving in de lidstaten het vrije verkeer van goederen en diensten binnen de interne markt niet mag belemmeren; interoperabiliteit van producten voor overwegende dat de elektronische handtekeningen moet worden bevorderd; dat, in overeenstemming met artikel 14 van het Verdrag, de interne markt een gebied is zonder binnengrenzen waarin het vrije verkeer van goederen moet worden gewaarborgd; dat moeten worden voldaan aan essentiële eisen die specifiek zijn voor producten voor elektronische handtekeningen, zodat het vrije verkeer in de interne markt wordt gewaarborgd en het vertrouwen in elektronische handtekeningen kan worden opgebouwd, onverminderd Verordening (EEG) nr. 3381/94 van de Raad van 19 december 1994 tot instelling van een commu- nautaire regeling voor exportcontrole op goederen voor tweeërlei gebruik 13 en Besluit het 94/942/GBVB gemeenschappelijke optreden door de Raad vastgesteld op grond van artikel J. 3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie ten aanzien van de controle op de uitvoer uit de Gemeenschap van goederen voor tweeërlei gebruik 14; 19 december 1994 betreffende de Raad van van overwegende dat deze richtlijn niet ziet op de harmonisatie van het leveren van diensten met betrekking tot de vertrouwelijkheid van gegevens, wanneer die diensten onder nationale regelgeving inzake de openbare orde of openbare veiligheid vallen; overwegende dat de interne markt ook het vrije verkeer van personen verzekert, waardoor burgers en ingezetenen van de Europese Unie steeds meer moeten omgaan met de autoriteiten van andere lidstaten dan die waar zij verblijven; dat de beschikbaarheid van elektronische communicatie in dit verband grote diensten kan bewijzen; overwegende dat de snelle technologische ontwikkelingen en de wereldwijde omvang van het Internet een aanpak vereisen die openstaat voor de verschillende technologieën en diensten die elektronische authentificatie mogelijk maken; overwegende dat elektronische handtekeningen in zeer uiteenlopende omstandigheden en toepassingen zullen worden gebruikt, hetgeen zal resulteren in een breed scala van nieuwe producten en diensten die verband houden met elektronische handtekeningen; dat de definitie van dergelijke producten en diensten niet beperkt mag blijven tot afgifte en beheer van certificaten, maar ook alle andere producten en diensten moet omvatten die gebruik maken van of een hulpmiddel zijn voor elektronische handtekeningen, zoals registratiediensten, tijdstempeldiensten, directorydiensten, computerdiensten of adviesverlening inzake elektronische handtekeningen; (10) overwegende dat de interne markt het certificatiedienstverleners mogelijk maakt grensoverschrijdende activiteiten te ontwikkelen om hun concurrentiepositie te verbeteren, en aldus consumenten en bedrijven nieuwe mogelijkheden te bieden inzake veilige elektronische informatie-uitwisseling en handel, over de grenzen heen; dat, teneinde in de hele Gemeenschap het leveren, via open netwerken, van certificatiediensten te bevorderen, de certificatiedienstverleners hun diensten vrij 13 14 PB L 367 van 31. 12. 1994, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 837/95 (PB L 90 van 21. 4. 1995, blz. 1). PB L 367 van 31. 12. 1994, blz. 8. (Besluit laatstelijk gewijzigd bij Besluit 99/193/GBVB (PB L 73 van 19. 3. 1999, blz. 1)). 7 niet zonder voorafgaande machtiging moeten kunnen aanbieden; dat onder voorafgaande machtiging verstaan waarvoor de certificatiedienstverlener een besluit van de nationale dienstverlener een besluit van de nationale autoriteiten moet verkrijgen voordat hij zijn certificatiediensten mag verlenen, maar ook alle andere maatregelen met hetzelfde effect; vergunning wordt alleen elke (11) (12) (13) (14) (15) (16) overwegende dat vrijwillige-accreditatieregelingen, die beogen de dienstverlening te verbeteren, certificatiedienstverleners een passend kader kunnen bieden om hun diensten verder te ontwikkelen en het door de markt verlangde niveau van vertrouwen, veiligheid en kwaliteit te bereiken; dat dergelijke regelingen de ontwikkeling dienen te bevorderen van beste praktijken van certificatiedienstverleners; dat het certificatiedienstverleners vrij moet staan zich te laten accrediteren en van dergelijke accreditatieregelingen gebruik te maken; overwegende dat certificatiediensten kunnen worden aangeboden door hetzij een dienst, hetzij een natuurlijke of rechtspersoon zodra die overeenkomstig de nationale wetgeving gevestigd is; dat de lidstaten de certificatiedienstverleners niet mogen verbieden buiten dergelijke accreditatieregelingen te werken; dat ervoor moet worden gezorgd dat accreditatieregelingen de concurrentie voor certificatiediensten niet beperken; overwegende dat de lidstaten kunnen bepalen hoe zij het toezicht op de naleving van deze richtlijn zullen waarborgen; dat deze richtlijn niet uitsluit dat vanuit de particuliere sector richtlijn de certificatiedienstverleners er niet toe verplicht om toezicht in het kader van een geldende accreditatieregeling te verzoeken; toezichtsystemen worden opgezet; dat deze overwegende dat het van belang is een evenwicht te vinden tussen de behoeften van de consumenten en die van het bedrijfsleven; overwegende dat bijlage III betrekking heeft op eisen voor veilige middelen voor het aanmaken van handtekeningen die moeten instaan voor de functionaliteit van geavanceerde elektronische handtekeningen; dat bijlage III niet de hele systeem- omgeving bestrijkt waarbinnen dergelijke middelen functioneren; dat de werking van de interne markt vereist dat de Commissie en de lidstaten snel de aanwijzing mogelijk maken van de instanties die belast worden met de overeenstemmingsbeoordeling van veilige middelen voor het aanmaken van handtekeningen met bijlage III; dat de over- eenstemming met gepaste spoed en doeltreffend moet worden beoordeeld teneinde te voldoen aan de behoeften van de markt; overwegende dat deze richtlijn bijdraagt tot het gebruik en de wettelijke erkenning van elektronische handtekeningen in de Gemeenschap; dat er geen behoefte bestaat aan een wettelijk regelgevend kader voor elektronische handtekeningen die uitsluitend worden gebruikt in gesloten systemen die berusten op vrijwillige privaatrechtelijke overeenkomsten tussen een beperkt aantal deelnemers; dat elektronische handtekeningen die voldoen aan de eisen van deze richtlijn en die gebruikt worden binnen gesloten gebruikersgroepen wettelijk moeten worden erkend; dat de vrijheid van partijen om onderling voorwaarden overeen te komen voor het aanvaarden van elektronisch ondertekende gegevens moet worden geëerbiedigd in de mate die door het nationale recht wordt toegestaan; dat in dergelijke systemen gebruikte elektronische handtekeningen rechtsgeldig dienen te zijn en toelaatbaar als bewijs in gerechtelijke procedures; 8 (17) (18) (19) (20) (21) (22) (23) overwegende dat deze richtlijn niet is gericht op de harmonisatie van nationale regels met betrekking tot het contractenrecht, en in het bijzonder betreffende het aangaan en formaliteiten waarvoor uitvoeren van contracten, of andere niet-contractuele handtekeningen vereist zijn; dat derhalve de bepalingen betreffende de rechtsgevolgen van elektronische handtekeningen geen afbreuk mogen doen aan de nationale wettelijke vormvereisten met betrekking tot het sluiten van contracten of de regels die bepalen waar een contract gesloten wordt; overwegende dat het opslaan of kopiëren van gegevens voor het aanmaken van handtekeningen een ernstige bedreiging voor de rechtsgeldigheid van elektronische handtekeningen zou kunnen vormen; overwegende dat elektronische handtekeningen door de openbare sector zullen worden gebruikt in de ambtelijke diensten van de lidstaten en van de Gemeenschap, alsmede bij de communicatie tussen deze diensten en met de burgers en met de economische actoren, bijvoorbeeld in het kader van overheidsopdrachten, belastingen, sociale zekerheid, gezondheid en justitie; overwegende dat geharmoniseerde criteria in verband met de rechtsgevolgen van elektronische handtekeningen een samenhangend wettelijk kader in de gehele Gemeenschap zullen garanderen; dat de nationale wetgeving verschillende voorschriften inzake de rechtsgeldigheid van handgeschreven handtekeningen bevat; dat certificaten kunnen worden gebruikt om de dienst te bevestigen van een persoon die elektronisch ondertekent; dat geavanceerde elektronische handtekeningen die zijn gebaseerd op gekwalificeerde certificaten bedoeld zijn om de veiligheid te vergroten; dat geavanceerde elektronische handtekeningen die zijn gebaseerd op een gekwalificeerd certificaat en die zijn aangemaakt met een veilig middel voor het aanmaken van handtekeningen alleen als juridisch gelijkwaardig met handgeschreven handtekeningen kunnen worden beschouwd indien aan deze voorschriften voor handgeschreven handtekeningen is voldaan; overwegende dat, teneinde bij te dragen tot de algemene aanvaarding van elektronische authentificatiemethodes, ervoor moet worden gezorgd dat elektronische handtekeningen in alle lidstaten in rechtszaken als bewijsmiddel kunnen worden gebruikt; dat de wettelijke erkenning van elektronische handtekeningen moet worden gebaseerd op objectieve criteria en niet mag worden gekoppeld aan de machtiging van de betrokken dienstverlener; dat de nationale wetgeving van toepassing is op het vaststellen van de rechtsgebieden waarop gebruik van elektronische documenten en elektronische handtekeningen kunnen worden gebruikt; dat deze richtlijn geen afbreuk doet aan de mogelijkheid voor een nationale rechtbank om uitspraak te doen over de overeenstemming met de eisen van de richtlijn en dat zij de nationale regels in verband met de vrije beoordeling van bewijsmiddelen door de rechter onverlet laat; overwegende dat certificatiedienstverleners die aan het publiek certificatiediensten aanbieden, zijn onderworpen aan de nationale aansprakelijkheidsregels; voor de ontwikkeling handel overwegende dat grensoverschrijdende afspraken met derde landen vereist zijn; dat het met het oog op de waarborging van de interoperabiliteit op mondiaal niveau dienstig zou kunnen zijn overeenkomsten met derde landen te sluiten over de multilaterale erkenning van certificatiediensten; internationale van de 9 (24) (25) (26) (27) (28) overwegende dat, teneinde het vertrouwen van de gebruiker in elektronische communicatie en elektronische handel te bevorderen, de certificatiedienstverleners de inzake gegevensbescherming en bescherming van de persoonlijke wetgeving levenssfeer moeten naleven; overwegende dat de bepaling inzake het gebruik van pseudoniemen in certificaten de lidstaten niet belet op grond van de communautaire of de nationale wetgeving de identificatie van personen te eisen; overwegende dat de Commissie voor de toepassing van deze richtlijn moet worden bijgestaan door een beheerscomité; aangezien de maatregelen die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn, beheersmaatregelen zijn in de zin van artikel 2 van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden15, dienen zij te worden vastgesteld volgens de beheersprocedure van artikel 4 van dat besluit; overwegende dat de Commissie twee jaar na de uitvoering van deze richtlijn een evaluatie daarvan zal uitvoeren, onder andere om te waarborgen dat de vooruitgang van de techniek of wijzigingen in het juridische kader geen belemmeringen voor de verwezenlijking van de in deze richtlijn vervatte doelstellingen hebben opgeworpen; overwegende dat zij de implicaties van verwante technische sectoren moet onderzoeken en daarover een verslag aan het Parlement en de Raad moet voorleggen; overwegende dat in overeenstemming met de beginselen van subsidiariteit en even- redigheid zoals bedoeld in artikel 5 van het Verdrag, de doelstelling een geharmoniseerd juridisch kader te creëren voor elektronische handtekeningen en daarmee verband houdende diensten niet in voldoende mate door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt; dat deze richtlijn niet verder gaat dan wat nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Toepassingsgebied richtlijn heeft tot doel het gebruik van elektronische handtekeningen Deze te vergemakkelijken en tot de wettelijke erkenning ervan bij te dragen. Zij brengt een juridisch kader tot stand voor elektronische handtekeningen en voor bepaalde certificatiediensten, teneinde de goede werking van de interne markt te garanderen. Deze richtlijn heeft geen betrekking op aspecten die verband houden met de totstandkoming of geldigheid van contracten of andere wettelijke verbintenissen waarvoor het nationale of het Gemeenschapsrecht vormvereisten voorschrijven en laat de regels en beperkingen onverlet die het nationale of het Gemeenschapsrecht voorschrijven voor het gebruik van documenten. 15 PB L 184 van 17. 7. 1999, blz. 23. 10 Artikel 2 Definities Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder: (1) "elektronische handtekening": elektronische gegevens die zijn vastgehecht aan of logisch geassocieerd zijn met andere elektronische gegevens en die worden gebruikt als middel voor authentificatie; (2) "geavanceerde elektronische handtekening": een elektronische handtekening die voldoet aan de volgende eisen: (a) zij is op unieke wijze aan de ondertekenaar verbonden; (b) zij maakt het mogelijk de ondertekenaar te identificeren; (c) (d) zij komt tot stand met middelen die de ondertekenaar onder zijn uitsluitende controle kan houden; en zij is op zodanige wijze aan de gegevens waarop zij betrekking heeft verbonden, dat elke wijziging achteraf van de gegevens kan worden opgespoord; "ondertekenaar": een persoon die de beschikking heeft over een middel voor het aanmaken van handtekeningen en handelt hetzij uit eigen naam hetzij uit naam van de dienst of de natuurlijke of rechtspersoon die hij vertegenwoordigt; "gegevens voor het aanmaken van handtekeningen": unieke gegevens, zoals codes of cryptografische privé-sleutels, die door de ondertekenaar worden gebruikt om een elek- tronische handtekening aan te maken; "middel voor het aanmaken van handtekeningen": geconfigureerde software of hardware die wordt gebruikt om de gegevens voor het aanmaken van handtekeningen te implementeren; "veilig middel voor het aanmaken van handtekeningen": een middel voor het aanmaken van handtekeningen dat voldoet aan de eisen van bijlage III; "gegevens voor het verifiëren van een handtekening": gegevens, zoals codes of cryptografische openbare sleutels, die worden gebruikt voor het verifiëren van een elektronische handtekening; "middel voor het verifiëren van een handtekening": geconfigureerde software of hardware die wordt gebruikt om de gegevens voor het verifiëren van een handtekening te implementeren; "certificaat": een elektronische bevestiging die gegevens voor het verifiëren van een handtekening aan een bepaalde persoon verbindt en de identiteit van die persoon bevestigt; (3) (4) (5) (6) (7) (8) (9) (10) "gekwalificeerd certificaat": een certificaat dat voldoet aan de eisen van bijlage I en is afgegeven door een certificatiedienstverlener die voldoet aan de eisen van bijlage II; 11 (11) "certificatiedienstverlener": een dienst of een natuurlijke of rechtspersoon die certificaten afgeeft of andere diensten in verband met elektronische handtekeningen verleent ; (12) "product voor elektronische handtekeningen": software of hardware, of relevante componenten daarvan, die door certificatiedienstverleners kunnen worden gebruikt om diensten op het gebied van elektronische handtekeningen te verlenen of die voor het aanmaken of verifiëren van elektronische handtekeningen kunnen worden gebruikt; (13) "vrijwillige accreditatie": een vergunning waarin de rechten en verplichtingen betreffende de verlening van certificatiediensten zijn vermeld en die op verzoek van de betrokken certificatiedienstverlener wordt afgegeven door de openbare of particuliere instantie die belast is met de vastlegging en de handhaving van die rechten en verplichtingen, wanneer de certificatiedienstverlener de uit de vergunning voortvloeiende rechten niet kan uitoefenen zolang hij het besluit van die instantie niet heeft ontvangen. Artikel 3 Markttoegang De 1. voorafgaande machtiging. lidstaten stellen het verlenen van certificatiediensten niet afhankelijk van in het bepaalde Onverminderd 2. vrijwillige- accreditatieregelingen invoeren of handhaven die op verbetering van de certificatiediensten zijn gericht. Alle voorwaarden betreffende dergelijke regelingen moeten objectief, lidstaten mogen het aantal transparant, evenredig en niet-discriminerend zijn. De geaccrediteerde certificatiedienstverleners niet beperken om redenen die onder het toepassingsgebied van deze richtlijn vallen. lid 1, mogen lidstaten de De lidstaten zorgen voor een passend systeem voor toezicht op de op hun grondgebied 3. gevestigde certificatiedienstverleners die gekwalificeerde certificaten aan het publiek afgeven. De overeenstemming van veilige middelen voor het aanmaken van handtekeningen met 4. de eisen van bijlage III wordt vastgesteld door passende openbare of particuliere instanties die door de lidstaten worden aangewezen. De Commissie stelt volgens de procedure van artikel 9 de criteria vast aan de hand waarvan de lidstaten bepalen of een instantie voor aanwijzing geschikt is. De bevindingen van de in de eerste alinea bedoelde instanties met betrekking tot de overeenstemming met de eisen van bijlage III worden door alle lidstaten erkend. 5. De Commissie kan, volgens de procedure van artikel 9, referentienummers van algemeen erkende normen voor producten voor elektronische handtekeningen vaststellen en in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen bekendmaken. Wanneer een product voor elektronische handtekeningen aan dergelijke normen voldoet, gaan de lidstaten ervan uit dat het met de eisen van bijlage II, punt F), en bijlage III, in overeenstemming is. De lidstaten en de Commissie werken samen om de ontwikkeling en het gebruik van 6. middelen voor het verifiëren van handtekeningen te bevorderen en houden daarbij de in 12 bijlage IV opgenomen aanbevelingen voor het veilig verifiëren van handtekeningen alsmede het belang van de consument voor ogen. 7. De lidstaten kunnen voor het gebruik van elektronische handtekeningen in de openbare sector eventuele aanvullende eisen stellen. Deze eisen moeten objectief, transparant, evenredig en niet-discriminerend zijn en mogen slechts op de specifieke kenmerken van de betrokken toepassing betrekking hebben. Zij mogen geen belemmering vormen voor grensoverschrijdende diensten Artikel 4 Beginselen betreffende de interne markt 1. Elke lidstaat past de nationale bepalingen die hij krachtens deze richtlijn vaststelt toe ten aanzien van de op zijn grondgebied gevestigde certificatiedienstverleners en van de diensten die zij verrichten. De lidstaten mogen het verlenen van certificatiediensten vanuit een andere lidstaat op gebieden die onder deze richtlijn vallen niet beperken. De lidstaten waarborgen het vrije verkeer in de interne markt van producten voor 2. elektronische handtekeningen die aan deze richtlijn voldoen. Artikel 5 Rechtsgevolgen van elektronische handtekeningen De lidstaten zorgen ervoor dat geavanceerde elektronische handtekeningen die zijn 1. gebaseerd op een gekwalificeerd certificaat en die door een veilig middel zijn aangemaakt: a) ten aanzien van gegevens in elektronische vorm voldoen aan alle wettelijke eisen voor een handtekening, net zoals een handgeschreven handtekening zulks doet voor gegevens op een papieren drager, alsmede b) als bewijsmiddel in gerechtelijke procedures worden toegelaten. De lidstaten zorgen ervoor dat een elektronische handtekening geen rechtsgevolgen 2. wordt ontzegd en dat zij niet als bewijsmiddel in gerechtelijke procedures kan worden geweigerd louter op grond van het feit dat: - - - - de handtekening in elektronische vorm is gesteld, of niet is gebaseerd op een gekwalificeerd certificaat, of niet is gebaseerd op een door een geaccrediteerd certificatiedienstverlener afgegeven certificaat is gebaseerd, of niet met een veilig middel is aangemaakt. 13 Artikel 6 Aansprakelijkheid De lidstaten zorgen er ten minste voor dat een certificatiedienstverlener die een 1. certificaat als gekwalificeerd certificaat aan het publiek afgeeft, of die zich publiekelijk borg stelt voor een dergelijk certificaat, aansprakelijk is voor schade die diensten of natuurlijke of rechtspersonen die in redelijkheid op dit certificaat vertrouwen ondervinden, in samenhang met: a) b) c) de juistheid, op het tijdstip van afgifte, van alle gegevens in het gekwalificeerde certificaat en de aanwezigheid in het gekwalificeerde certificaat van alle voor een dergelijk certificaat voorgeschreven gegevens; de garantie dat de in het gekwalificeerd certificaat geïdentificeerde ondertekenaar, op het tijdstip van de afgifte van het certificaat, houder was van de gegevens voor het aanmaken van de handtekening, die met de in het certificaat gegeven of geïdentificeerde gegevens voor het verifiëren van een handtekening overeenstemmen; de garantie dat de gegevens voor het aanmaken van de handtekening en die voor het verifiëren van de handtekening, ingeval zij beide door de certificatiedienstverlener worden gegenereerd, complementaire kunnen worden gebruikt; tenzij de certificatiedienstverlener bewijst dat hij niet nalatig heeft gehandeld. 2. De lidstaten zorgen er ten minste voor dat een certificatiedienstverlener die een certificaat als gekwalificeerd certificaat aan het publiek heeft afgegeven, aansprakelijk is voor de schade die bij diensten of natuurlijke of rechtspersonen die in redelijkheid op het certificaat hebben vertrouwd, is ontstaan doordat de intrekking van het certificaat niet werd geregistreerd, de certificatiedienstverlener bewijst dat hij niet nalatig heeft gehandeld. 3. De lidstaten zorgen ervoor dat een certificatiedienstverlener in een gekwalificeerd certificaat beperkingen betreffende het gebruik van dat certificaat kan aangeven, doch met dien verstande dat die beperkingen voor derden herkenbaar moeten zijn. De certificatiedienstverlener is niet aansprakelijk voor schade die voortvloeit uit gebruik van een gekwalificeerd certificaat waarbij de op het certificaat aangegeven beperkingen worden overschreden. De lidstaten zorgen ervoor dat certificatiedienstverleners in het gekwalificeerd 4. certificaat een grens kunnen aangeven voor de waarde van de transacties waarvoor het certificaat kan worden gebruikt, doch met dien verstande dat die grens voor derden herkenbaar moet zijn. De certificatiedienstverlener is niet aansprakelijk voor schade die voortvloeit uit overschrijding van de hierboven bedoelde waardegrens. De leden 1 tot en met 4 doen geen afbreuk aan Richtlijn 93/13/EEG van de Raad 5. van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten 16. 16 PB L 95 van 21. 4. 1993, blz. 29. 14 Artikel 7 Internationale aspecten 1. De lidstaten zorgen ervoor, dat certificaten die door een in een derde land gevestigde certificatiedienstverlener als gekwalificeerd certificaat aan het publiek worden afgegeven, worden gelijkgesteld met certificaten die door een in de Gemeenschap gevestigde certificatiedienstverlener worden afgegeven, indien a) b) c) de certificatiedienstverlener voldoet aan de eisen van deze richtlijn en in het kader van een in een lidstaat van de Europese Gemeenschap ingestelde vrijwillige-accredita- tieregeling is geaccrediteerd; dan wel een in de Gemeenschap gevestigde certificatiedienstverlener die voldoet aan de eisen van deze richtlijn, zich voor het certificaat borg stelt; dan wel het certificaat of de certificatiedienstverlener is erkend in het kader van een bilaterale of multilaterale overeenkomst tussen de Gemeenschap en derde landen of internationale organisaties. Teneinde grensoverschrijdende certificatiediensten waarbij derde landen zijn betrokken 2. en de wettelijke erkenning van geavanceerde elektronische handtekeningen afkomstig uit derde landen te vergemakkelijken, doet de Commissie passende voorstellen om de effectieve uitvoering van normen en internationale overeenkomsten inzake certificatiediensten te bereiken. Met name, en indien nodig, dient zij bij de Raad voorstellen in voor passende onderhandelingsmandaten voor bilaterale en multilaterale overeenkomsten met derde landen en internationale organisaties. De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen. 3. Wordt de Commissie in kennis gesteld van moeilijkheden die ondernemingen uit de Gemeenschap ondervinden om toegang te verkrijgen tot de markt van derde landen, dan kan zij zo nodig aan de Raad voorstellen doen voor een passend mandaat voor onderhandelingen over vergelijkbare rechten voor ondernemingen uit de Gemeenschap in die derde landen. De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen. Overeenkomstig dit lid genomen maatregelen laten de krachtens de toepasselijke inter- nationale overeenkomsten op de Gemeenschap en de lidstaten rustende verplichtingen onverlet. Artikel 8 Gegevensbescherming 1. De lidstaten zorgen ervoor dat de certificatiedienstverleners en de met accreditatie of toezicht belaste nationale instanties voldoen aan de eisen van Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens. 17 17 PB L 281 van 23. 11. 1995, blz. 31. 15 2. De lidstaten zorgen ervoor dat een certificatiedienstverlener die certificaten aan het publiek afgeeft persoonsgegevens niet anders kan verkrijgen dan rechtstreeks van de betrokkene zelf of met diens uitdrukkelijke toestemming, en slechts voor zover de afgifte en het beheer van het certificaat zulks vereisen. Zonder uitdrukkelijke toestemming van de betrokkene mogen gegevens niet voor andere doeleinden worden verzameld of verwerkt. 3. Onverminderd de rechtsgevolgen van pseudoniemen in het nationale recht, mogen de lidstaten niet verhinderen dat certificatiedienstverleners op het certificaat een pseudoniem vermelden in plaats van de werkelijke naam van de ondertekenaar. Artikel 9 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité ["Comité voor elektronische handtekeningen"] samengesteld uit vertegenwoordigers van de lidstaten en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie, hierna "het comité" genoemd. 2. Wanneer wordt verwezen naar dit lid, is de beheersprocedure van artikel 4 van Besluit 1999/468/EEG van toepassing met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. 3. De in artikel 4, lid 3, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn bedraagt drie maanden. Artikel 10 Taken van het Comité Het comité geeft toelichtingen bij de in de bijlagen bij deze richtlijn genoemde eisen, de in artikel 3, lid 4, bedoelde criteria en de in artikel 3, lid 5, bedoelde algemeen erkende normen voor producten voor elektronische handtekeningen. Het volgt daarbij de procedure van artikel 9. Artikel 11 Kennisgeving 1. a) b) De lidstaten verstrekken de Commissie en de andere lidstaten: informatie over nationale vrijwillige- accreditatieregelingen, met inbegrip van eventuele aanvullende eisen overeenkomstig artikel 3, lid 7; de namen en adressen van de nationale instanties die belast zijn met accreditatie en toezicht alsmede van de in artikel 3, lid 4, genoemde instanties, c) de namen en adressen van alle geaccrediteerde nationale certificatiedienstverleners. De lidstaten delen de overeenkomstig lid 1 verstrekte informatie en wijzigingen daarvan 2. zo spoedig mogelijk mede. 16 Artikel 12 Beoordeling De Commissie beoordeelt de werking van deze richtlijn en brengt uiterlijk op. ** 1. daarover verslag uit aan het Europees Parlement en aan de Raad. 2. Bij deze beoordeling wordt onder andere bezien of, rekening houdend met de techno- logische, commerciële en juridische ontwikkelingen, het toepassingsgebied van de richtlijn moet worden gewijzigd. Het verslag dient met name een beoordeling te bevatten, op basis van de opgedane ervaringen, van aspecten van harmonisatie. Het verslag gaat, in voorkomend geval, vergezeld van wetgevingsvoorstellen. Artikel 13 Omzetting 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om voor. *** aan deze richtlijn te voldoen en stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van alle belangrijke bepalingen van intern 2. recht die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 14 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. ** *** Drie jaar en zes maanden na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn. Een jaar en zes maanden na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn. 17 Artikel 15 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Brussel, […] Voor het Europees Parlement De Voorzitter […] Voor de Raad De Voorzitter […] 18 BIJLAGE I EISEN VOOR GEKWALIFICEERDE CERTIFICATEN Gekwalificeerde certificaten moeten het navolgende bevatten a) b) c) d) e) f) g) h) i) j) de vermelding dat het certificaat als gekwalificeerd certificaat wordt afgegeven; de identificatie en het land van vestiging van de afgevende certificatiedienstverlener; de naam van de ondertekenaar of een als zodanig geïdentificeerd pseudoniem; ruimte voor een specifiek attribuut van de ondertekenaar, dat indien nodig, afhankelijk van het doel van het certificaat, kan worden vermeld; gegevens voor het verifiëren van de handtekening die overeenstemmen met de gegevens voor het aanmaken van de handtekening die onder controle van de houder staan; begin en einde van de geldigheidsduur van het certificaat; de identiteitscode van het certificaat; de geavanceerde elektronische handtekening van de afgevende certificatiedienstverlener; voorzover van toepassing, beperkingen betreffende het gebruik van het certificaat; en voorzover van toepassing, grenzen met betrekking tot de waarde van de transacties waarvoor het certificaat kan worden gebruikt. 19 BIJLAGE II EISEN TEN AANZIEN VAN CERTIFICATIEDIENSTVERLENERS DIE GEKWALIFICEERDE CERTIFICATEN AFGEVEN Certificatiedienstverleners moeten: a) b) c) aantonen dat zij voldoen aan de betrouwbaarheidseisen voor het aanbieden van certificatie- diensten; zorgen voor een snelle en veilige directorydienst alsook voor prompte en veilige intrekking; ervoor zorgen dat datum en tijdstip van afgifte of intrekking van een certificaat precies kunnen worden vastgesteld; d) met daartoe geschikte middelen en overeenkomstig de nationale wetgeving, de identiteit en in voorkomend geval de specifieke attributen verifiëren van de persoon aan wie een gekwali- ficeerd certificaat wordt afgegeven; e) f) personeel in dienst hebben dat beschikt over de deskundige kennis, ervaring en kwalificaties die noodzakelijk zijn voor de aangeboden diensten, met name competentie op het gebied van beheer, alsmede over expertise inzake technologie voor elektronische handtekeningen, en dat bekend is met goede beveiligingsprocedures; het personeel moet ook adequate procedures en processen op het gebied van administratie en beheer toepassen die voldoen aan erkende normen; gebruikmaken van betrouwbare systemen en producten die beschermd zijn tegen wijziging en die de technische en cryptografische veiligheid garanderen van de processen die zij ondersteunen; g) maatregelen nemen tegen het vervalsen van certificaten en, wanneer de certificatiedienst- verlener gegevens voor het aanmaken van handtekeningen genereert, de vertrouwelijkheid van dat proces garanderen; h) i) j) k) voldoende financiële middelen tot hun beschikking houden om in overeenstemming met de eisen van deze richtlijn te kunnen functioneren, met name met het oog op de gevolgen van aansprakelijkheid wegens schade, bijvoorbeeld door middel van een geëigende verzekering; gedurende een gepaste periode alle relevante informatie met betrekking tot een gekwalificeerd certificaat vastleggen, met name om ten behoeve van gerechtelijke procedures de certificatie te kunnen bewijzen. Dit vastleggen mag elektronisch plaatsvinden; afzien van het opslaan of kopiëren van gegevens voor het aanmaken van elektronische hand- tekeningen van de personen aan wie de certificatiedienstverlener sleutelbeheerdiensten heeft aangeboden; alvorens een contractuele verbintenis aan te gaan met een persoon die een certificaat ter ondersteuning van zijn elektronische handtekening wenst, deze met behulp van een duurzaam communicatiemiddel op de hoogte brengen van de exacte voorwaarden voor het gebruik van het certificaat, met inbegrip van eventuele beperkingen inzake dit gebruik, het bestaan van een vrijwillige accreditatie en de procedures voor klachtenbehandeling en geschillenbeslechting. Deze informatie moet schriftelijk en in gemakkelijk te begrijpen taal worden opgesteld; eventueel kan zij langs elektronische weg worden toegezonden. Relevante delen van die 20 informatie dienen op verzoek eveneens te worden meegedeeld aan derden die op het certificaat vertrouwen; l) gebruikmaken van betrouwbare systemen voor de opslag van certificaten in verifieerbare vorm, zodat - - - - alleen bevoegde personen gegevens kunnen invoeren en wijzigen; de authenticiteit van de informatie kan worden gecontroleerd; de certificaten uitsluitend publiekelijk beschikbaar zijn in die gevallen waarvoor de certificaathouder toestemming heeft gegeven; en elke technische wijziging die de bovengenoemde beveiligingsvoorschriften in gevaar kan brengen, voor de gebruiker duidelijk is. 21 BIJLAGE III EISEN VOOR VEILIGE MIDDELEN VOOR HET AANMAKEN VAN ELEKTRONISCHE HANDTEKENINGEN 1. Veilige middelen voor het aanmaken van elektronische handtekeningen waarborgen via passende technieken en procedures ten minste, dat a) de gegevens voor het aanmaken van handtekeningen in de praktijk slechts één keer kunnen voorkomen en de vertrouwelijkheid daarvan redelijkerwijs gegarandeerd is; b) de gegevens voor het aanmaken van handtekeningen, met redelijke zekerheid, niet kunnen worden afgeleid en dat de handtekening beschermd is tegen vervalsing met de thans beschikbare technieken. c) de gegevens voor het aanmaken van handtekeningen door de legitieme ondertekenaar op betrouwbare wijze kunnen worden beschermd tegen gebruik door anderen. 2. Veilige middelen voor het aanmaken van handtekeningen laten de te ondertekenen gegevens ongewijzigd en beletten niet dat die gegevens vóór de ondertekening aan de ondertekenaar worden voorgelegd. 22 AANBEVELINGEN VOOR HET VEILIG VERIFIËREN VAN HANDTEKENINGEN BIJLAGE IV Tijdens het proces voor het verifiëren van handtekeningen wordt met redelijke zekerheid gewaarborgd, dat: a) de voor het verifiëren van een handtekening gebruikte gegevens overeenstemmen met de gegevens die de verifieerder te zien krijgt; b) de handtekening op betrouwbare wijze wordt geverifieerd en het resultaat daarvan correct wordt weergegeven; c) de verifieerder, zo nodig, op betrouwbare wijze de inhoud van de ondertekende gegevens kan vaststellen; d) de authenticiteit en de geldigheid van het certificaat dat bij het verifiëren van de handtekening vereist is, op betrouwbare wijze worden gecontroleerd; e) dat het resultaat van de verificatie en de identiteit van de ondertekenaar correct worden weergegeven; f) het gebruik van een pseudoniem duidelijk wordt aangegeven; en g) elke wijziging die invloed heeft op de beveiliging kan worden opgespoord. 23


title: Règlement (CE) n° 2498/1999 de la Commission, du 26 novembre 1999, modifiant le règlement (CEE) n° 1832/92 fixant les montants des aides à la fourniture des îles Canaries en produits céréaliers d'origine communautaire

eurovoc_concepts:
Canary Islands
EU production
aid system
cereals
supply

formats: pdf print

text: 27. 11. 1999 FR Journal officiel des Communautés européennes L 304/7 RÈGLEMENT (CE) No 2498/1999 DE LA COMMISSION du 26 novembre 1999 modifiant le règlement (CEE) no 1832/92 fixant les montants des aides à la fourniture des îles Canaries en produits céréaliers d'origine communautaire LA COMMISSION DES COMMUNAUTÉS EUROPÉENNES, vu le traité instituant la Communauté européenne, vu le règlement (CEE) no 1601/92 du Conseil, du 15 juin 1992, portant mesures spécifiques concernant certains produits agri- coles en faveur des îles Canaries (1), modifié en dernier lieu par le règlement (CE) no 2348/96 (2), et notamment son article 3 paragraphe 4, (1) considérant que les montants des aides à la fourniture des îles Canaries en produits céréaliers ont été fixés par le règlement (CEE) no 1832/92 de la Commission (3), modifié en dernier lieu par le règlement (CE) no 2302/ 1999 (4); que, suite aux changements intervenus dans les cours et les prix des produits céréaliers dans la partie européenne de la Communauté et le marché mondial, il y a lieu de fixer à nouveau l'aide à l'approvi- sur sionnement des îles Canaries aux montants repris en annexe; (2) considérant que les mesures prévues au présent règle- ment sont conformes à l'avis du comité de gestion des céréales, A ARRÊTÉ LE PRÉSENT RÈGLEMENT: Article premier L'annexe du règlement (CEE) no 1832/92 modifié est remplacée par l'annexe du présent règlement. Le présent règlement entre en vigueur le 1er décembre 1999. Article 2 Le présent règlement est obligatoire dans tous ses éléments et directement applicable dans tout État membre. Fait à Bruxelles, le 26 novembre 1999. Par la Commission Franz FISCHLER Membre de la Commission (1) JO L 173 du 27. 6. 1992, p. 13. (2) JO L 320 du 11. 12. 1996, p. 1. (3) JO L 185 du 4. 7. 1992, p. 26. (4) JO L 280 du 30. 10. 1999, p. 19. L 304/8 FR Journal officiel des Communautés européennes 27. 11. 1999 du règlement de la Commission, du 26 novembre 1999, modifiant le règlement (CEE) no 1832/92 fixant les montants des aides à la fourniture des îles Canaries en produits céréaliers d'origine communautaire ANNEXE Produit (code NC) (en EUR/t) Montant de l'aide Blé tendre Orge Maïs Blé dur Avoine (1001 90 99) (1003 00 90) (1005 90 00) (1001 10 00) (1004 00 00) 41,50 33,00 51,00 8,00 63,00


title: Economic evaluation of air quality targets for tropospheric ozone : methodology and databases. Part C.

eurovoc_concepts:
environmental impact
environmental policy
pollution control measures
public health
stratospheric pollution


title: Rozhodnutí Smíšeného výboru EHP č. 168/1999 ze dne 26. listopadu 1999, kterým se mění příloha IV (Energetika) Dohody o EHP

eurovoc_concepts:
approximation of laws
electrical energy
electricity supply
energy production
energy transport
single market

formats: html pdf print

text: 11/sv. 5 CS Úřední věstník Evropské unie 339 21999D0168 1. 3. 2001 ÚŘEDNÍ VĚSTNÍK EVROPSKÝCH SPOLEČENSTVÍ L 61/23 ROZHODNUTÍ SMÍŠENÉHO VÝBORU EHP č. 168/1999 ze dne 26. listopadu 1999, kterým se mění příloha IV (Energetika) Dohody o EHP SMÍŠENÝ VÝBOR EHP, s ohledem na Dohodu o Evropském hospodářském prostoru ve znění Protokolu o úpravě Dohody o Evropském hospodářském prostoru (dále jen „Dohoda“), a zejména s ohledem na článek 98 této dohody, vzhledem k těmto důvodům: (1) (2) (3) Příloha IV Dohody byla změněna rozhodnutím Smíšeného výboru EHP č. 29/1999 ze dne 26. března 1999 (1). Směrnice Evropského parlamentu a Rady 96/92/ES ze dne 19. prosince 1996 o společných pravi- dlech pro vnitřní trh s elektřinou (2), by měla být začleněna do Dohody. Podíl vnitrostátního trhu ve smyslu čl. 19 odst. 1 směrnice 96/92/ES se pro účely Dohody vypočítá na základě průměrného podílu Společenství na otevření trhu s elektřinou, ROZHODL TAKTO: Článek 1 V příloze IV Dohody se za bod 13 (Směrnice Evropského parlamentu a Rady 96/57/ES) vkládá nový bod, který zní: „14. 398 L 0092: Směrnice Evropského parlamentu a Rady 96/92/ES ze dne 19. prosince 1996 o společných pravidlech pro vnitřní trh s elektřinou (Úř. věst. L 27, 30. 1. 1997, s. 20). Pro účely Dohody se směrnice upravuje takto: a) V čl. 3 odst. 2 se slova ‚na odpovídající ustanovení Smlouvy, zejména na článek 90‘ nahra- zují slovy ‚na odpovídající ustanovení Dohody o EHP, zejména na článek 59‘. b) V čl. 3 odst. 3 se slova ‚článkem 90 Smlouvy‘ nahrazují slovy ‚článkem 59 Dohody o EHP‘. c) V čl. 3 odst. 3 se slova ‚Zájmy Společenství‘ nahrazují slovy ‚Zájmy smluvních stran‘. d) V čl. 7 odst. 2 se doplňují slova: ‚ve znění začleněném do Dohody o EHP a upraveném pro její účely‘. e) V čl. 14 odst. 2 větě první se doplňují slova: ‚ve znění začleněném do Dohody o EHP a upraveném pro její účely‘. (1) Úř. věst. L 266, 19. 10. 2000, s. 5. (2) Úř. věst. L 27, 30. 1. 1997, s. 20. 340 CS Úřední věstník Evropské unie 11/sv. 5 f) V čl. 14 odst. 5 se za slova ‚sedmé směrnice Rady 83/349/EHS ze dne 13. června 1983 založené na čl. 54 odst. 3 písm. g) Smlouvy o konsolidovaných účetních závěrkách‘ vkládají slova ‚ve znění začleněném do Dohody o EHP a upraveném pro její účely‘. g) Povinnost členských států poskytovat informace o spotřebě elektřiny konečnými spotřebiteli pro účely výpočtu průměrného podílu Společenství, který určuje stupeň otevřenosti trhu, stanovená v čl. 19 odst. 1 a 2, se na státy ESVO nevztahuje. h) V článku 22 se slova ‚k ustanovením Smlouvy, a zejména jejímu článku 86‘ nahrazují slovy ‚k ustanovením Dohody o EHP, a zejména jejímu článku 54‘. i) Státy ESVO, ve kterých může kvůli rozhodnutí Smíšeného výboru EHP č. 168/1999 ze dne 26. listopadu 1999 dojít k nedodržení závazků nebo záruk na provoz vzniklých před vstu- pem tohoto rozhodnutí v platnost, mohou požádat o přechodný režim ve smyslu čl. 24 odst. 1 a 2. Žádosti o přechodné období musí být oznámeny Kontrolnímu úřadu ESVO nej- později do šesti měsíců od vstupu rozhodnutí Smíšeného výboru EHP č. 168/1999 ze dne 26. listopadu 1999 v platnost. j) V čl. 24 odst. 3 poslední větě se slovo ‚Lucembursko‘ nahrazuje slovy ‚Lucembursko, Island a Lichtenštejnsko‘. k) V čl. 27 odst. 2 se na doplňuje věta: ‚Island a Lichtenštejnsko mohou na základě tech- nických zvláštností svých energetických sítí využít dodatečnou lhůtu ke splnění povinností vyplývajících z této směrnice v délce dvou let od vstupu rozhodnutí Smíšeného výboru EHP č. 168/1999 ze dne 26. listopadu 1999 v platnost. ‘“ Znění směrnice 96/92/ES v islandském a norském jazyce, která tvoří přílohu odpovídajících jazykových verzí tohoto rozhodnutí, jsou platná. Článek 2 Článek 3 Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem 27. listopadu 1999 za předpokladu, že Smíšenému výboru EHP jsou učiněna veškerá oznámení podle čl. 103 odst. 1 Dohody. Toto rozhodnutí bude zveřejněno v oddíle EHP a v dodatku EHP Úředního věstníku Evropských společenství. Článek 4 V Bruselu dne 26. listopadu 1999. Za Smíšený výbor EHP předseda N. v. LIECHTENSTEIN


title: Απόφαση της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧ αριθ. 171/1999, της 26ης Νοεμβρίου 1999, για την τροποποίηση του παραρτήματος XIII (Μεταφορές) της συμφωνίας για τον ΕΟΧ

eurovoc_concepts:
harmonisation of standards
high-speed transport
rail transport
technical regulations
trans-European network
transport safety

text: L 61/30 EL Ep(cid:223)rglg Eugleq(cid:223)da sxm Etqxpaœj(cid:254)m Joimos(cid:222)sxm 1. 3. 2001 APOUARG SGR LEIJSGR EPISQOPGR SOT EOV aqih. 171/1999 sgy 26gy Moelbq(cid:223)ot 1999 cia sgm sqopopo(cid:223)grg sot paqaqs(cid:222)lasoy XIII (Lesauoq(cid:221)y) sgy rtluxm(cid:223)ay cia som EOV G LEIJSG EPISQOPG SOT EOV, ‚vomsay tp(cid:252)wg sg rtluxm(cid:223)a cia som Etqxpaœj(cid:252) Oijomolij(cid:252) V(cid:254)qo, (cid:252)pxy sqopopoi(cid:222)hgje ap(cid:252) so pqxs(cid:252)jokko pqoraqloc(cid:222)y sgy rtluxm(cid:223)ay cia som Etqxpaœj(cid:252) Oijomolij(cid:252) V(cid:254)qo, euen(cid:222)y «g rtluxm(cid:223)a», jai id(cid:223)xy so (cid:220)qhqo 98, Ejsil(cid:254)msay sa aj(cid:252)kotha: (1) (2) So paq(cid:220)qsgla XIII sgy rtluxm(cid:223)ay sqopopoi(cid:222)hgje le sgm ap(cid:252)uarg aqih. 25/97 sgy Leijs(cid:222)y Episqop(cid:222)y sot EOV, sgy 30(cid:222)y Apq(cid:223)kot 1997 (1). Pq(cid:221)pei ma emrxlasxhe(cid:223) rsg rtluxm(cid:223)a g ap(cid:252)uarg 1999/569/EJ sgy Episqop(cid:222)y, sgy 28gy Iotk(cid:223)ot 1999, cia siy barij(cid:221)y paqal(cid:221)sqoty tportrs(cid:222)lasoy ek(cid:221)cvot-veiqirlo(cid:253) jai rglasod(cid:252)sgrgy rso dietqxpaœj(cid:252) ridgqodqolij(cid:252) r(cid:253)rsgla twgk(cid:222)y sav(cid:253)sgsay (2), APOUARIFEI: ¢qhqo 1 Les(cid:220) so rgle(cid:223)o 37a (odgc(cid:223)a 96/48/EJ sot Rtlbotk(cid:223)ot) sot paqaqs(cid:222)lasoy XIII sgy rtluxm(cid:223)ay, paqelb(cid:220)kkesai so aj(cid:252)kotho rgle(cid:223)o: «37b. 399 D 0569: Ap(cid:252)uarg 1999/569/EJ sgy Episqop(cid:222)y, sgy 28gy Iotk(cid:223)ot 1999, cia siy barij(cid:221)y paqal(cid:221)sqoty tportrs(cid:222)lasoy ek(cid:221)cvot-veiqirlo(cid:253) jai rglasod(cid:252)sgrgy rso dietqxpaœj(cid:252) ridgqodqolij(cid:252) r(cid:253)rsgla twgk(cid:222)y sav(cid:253)sgsay (EE L 216 sgy 14. 8. 1999, r. 23), (cid:252)pxy dioqh(cid:254)hgje ap(cid:252) sgm EE L 236 sgy 7. 9. 1999, r. 38. » ¢qhqo 2 Sa je(cid:223)lema sgy odgc(cid:223)ay 1999/569/EJ rsgm irkamdij(cid:222) jai moqbgcij(cid:222) ck(cid:254)rra, sa opo(cid:223)a peqikalb(cid:220)momsai rso paq(cid:220)qsgla sxm ams(cid:223)rsoivxm ckxrrij(cid:254)m ejd(cid:252)rexm sgy paqo(cid:253)ray ap(cid:252)uargy, e(cid:223)mai athemsij(cid:220). G paqo(cid:253)ra ap(cid:252)uarg aqv(cid:223)fei ma irv(cid:253)ei rsiy 27 Moelbq(cid:223)ot 1999, tp(cid:252) sgm pqoßp(cid:252)herg (cid:252)si (cid:221)votm pqaclasopoi- ghe(cid:223) pqoy sg Leijs(cid:222) Episqop(cid:222) sot EOV (cid:252)key oi joimopoi(cid:222)reiy pot pqobk(cid:221)pomsai rso (cid:220)qhqo 103 paq(cid:220)cqauoy 1 sgy rtluxm(cid:223)ay. ¢qhqo 3 G paqo(cid:253)ra ap(cid:252)uarg dglorie(cid:253)esai rso sl(cid:222)la EOV jai rso rtlpk(cid:222)qxla EOV sgy Ep(cid:223)rglgy Eugleq(cid:223)day sxm Etqxpaœj(cid:254)m Joimos(cid:222)sxm. ¢qhqo 4 Bqtn(cid:221)kkey, 26 Moelbq(cid:223)ot 1999. Cia sg Leijs(cid:222) Episqop(cid:222) sot EOV O Pq(cid:252)edqoy N. v. LIECHTENSTEIN (1) EE L 242 sgy 4. 9. 1997, r. 74. (2) EE L 216 sgy 14. 8. 1999, r. 23, (cid:252)pxy dioqh(cid:254)hgje ap(cid:252) sgm EE L 236 sgy 7. 9. 1999, r. 38


title: Decisione del Comitato misto SEE n. 155/1999, del 26 novembre 1999, che modifica l'allegato I (questioni veterinarie e fitosanitarie) dell'accordo SEE

eurovoc_concepts:
Iceland
fishery product
frontier
frozen product
supervisory body
veterinary inspection

text: 1. 3. 2001 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:224) europee L 61/3 DECISIONE DEL COMITATO MISTO SEE N. 155/1999 del 26 novembre 1999 che modifica l’allegato I (questioni veterinarie e fitosanitarie) dell’accordo SEE IL COMITATO MISTO SEE, visto l’accordo sullo Spazio economico europeo, modificato dal protocollo di adattamento di detto accor- do, in appresso denominato «l’accordo», in particolare l’articolo 98, considerando quanto segue: (1) (2) L’allegato I dell’accordo Ł stato modificato dalla decisione n. 142/1999 del Comitato misto SEE del 5 novembre 1999 (1). Occorre prorogare il periodo di transizione durante il quale lo sbarco diretto di pesce congelato Ł autorizzato in Islanda presso i posti di ispezione frontalieri preselezionati, DECIDE: Articolo 1 Nell’allegato I dell’accordo, capitolo I, parte prima, punto 39 (decisione 95/357/CE della Commissione) la data «31 dicembre 1998» nell’adattamento dell’allegato della decisione 95/357/CE della Commissione rela- tiva all’Islanda Ł sostituita dalla data «31 dicembre 1999». La presente decisione entra in vigore il 27 novembre 1999, a condizione che al Comitato misto SEE siano pervenute tutte le notifiche previste all’articolo 103, paragrafo 1, dell’accordo. Articolo 2 La presente decisione Ł pubblicata nella sezione SEE e nel supplemento SEE della Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:224) europee. Articolo 3 Fatto a Bruxelles, il 26 novembre 1999. Per il Comitato misto SEE Il Presidente N. v. LIECHTENSTEIN (1) GU L 15 del 18. 1. 2001, pag. 34


title: Kommissionens förordning (EG) nr 2505/1999 av den 26 november 1999 om tillfälligt upphörande med uppköp av smör i vissa medlemsstater

eurovoc_concepts:
EU Member State
butter
intervention buying

text: 27. 11. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 304/17 KOMMISSIONENS FÖRORDNING (EG) nr 2505/1999 av den 26 november 1999 om tillfälligt upphörande med uppköp av smör i vissa medlemsstater EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNING med beaktande av Fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen, med beaktande av rådets förordning (EEG) nr 804/68 av den 27 juni 1968 om den gemensamma organisationen av mark- naden för mjölk och mjölkprodukter (1), senast ändrad genom förordning (EG) nr 1587/96 (2), särskilt artikel 7a. 1 första stycket och 7a. 3, och av följande skäl: 1. 2. 3. I rådets förordning (EEG) nr 777/87 (3), senast ändrad genom anslutningsakten för Österrike, Finland och Sverige, fastställs de förhållanden under vilka uppköp av smör och skummjölkspulver tillfälligt får upphöra för att sedan återupptas och de alternativa åtgärder som får vidtas vid ett tillfälligt upphörande. I kommissionens förordning (EEG) nr 1547/87 (4), senast ändrad genom förordning (EG) nr 1802/95 (5), fastställs de villkor enligt vilka uppköp av smör genom anbudsinfordran skall öppnas och tillfälligt upphöra i en medlemsstat eller, då det gäller Förenade kungariket och Tyskland, i en region. I kommissionens förordning (EG) nr 2306/1999 (6) fast- ställs ett tillfälligt upphörande med dessa uppköp i vissa medlemsstater. Uppgifter om marknadspriserna visar att villkoret i artikel 1. 3 i förordning (EEG) nr 1547/87 inte längre uppfylls i Finland, Storbritannien, Italien, Irland, Spanien och Portugal. Förteckningen över medlemsstater tillämpas måste i vilka det anpassas i enlighet med detta. tillfälliga upphörandet 4. De åtgärder som föreskrivs i denna förordning är fören- liga med yttrandet från Förvaltningskommittén för mjölk och mjölkprodukter. HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE. Artikel 1 Uppköp av smör genom anbudsinfordran enligt artikel 1. 3 i förordning (EEG) nr 777/87 skall tillfälligt upphöra i Tyskland, Belgien, Danmark, Frankrike, Grekland, Nordirland, Luxem- burg, Österrike, Nederländerna och Sverige. Artikel 2 Förordning (EG) nr 2306/1999 skall upphöra att gälla. Artikel 3 Denna förordning träder i kraft den 27 november 1999. Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater. Utfärdad i Bryssel den 26 november 1999. På kommissionens vägnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen (1) EGT L 148, 28. 6. 1968, s. 13. (2) EGT L 206, 16. 8. 1996, s. 21. (3) EGT L 78, 20. 3. 1987, s. 10. (4) EGT L 144, 4. 6. 1987, s. 12. (5) EGT L 174, 26. 7. 1995, s. 27. (6) EGT L 280, 30. 10. 1999, s. 26


title: Verordnung (EG) Nr. 2495/1999 der Kommission vom 26. November 1999 zur Festlegung pauschaler Einfuhrwerte für die Bestimmung der im Sektor Obst und Gemüse geltenden Einfuhrpreise

eurovoc_concepts:
agri-monetary policy
citrus fruit
fruit vegetable
import price
pip fruit

text: 27. 11. 1999 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 304/1 I (Veröffentlichungsbedürftige Rechtsakte) VERORDNUNG (EG) Nr. 2495/1999 DER KOMMISSION vom 26. November 1999 zur Festlegung pauschaler Einfuhrwerte für die Bestimmung der im Sektor Obst und Gemüse geltenden Einfuhrpreise DIE KOMMISSION DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN — gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft, (2) ihrem Anhang angeführten Erzeugnisse und Zeiträume festgelegt. In Anwendung der genannten Kriterien sind die im Anhang zur vorliegenden Verordnung ausgewiesenen pauschalen Einfuhrwerte zu berücksichtigen — gestützt auf die Verordnung (EG) Nr. 3223/94 der Kommission vom 21. Dezember 1994 mit Durchführungsbestimmungen zur Einfuhrregelung für Obst und Gemüse (1), zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 1498/98 (2), insbesondere auf Artikel 4 Absatz 1, in Erwägung nachstehender Gründe: (1) Die in Anwendung der Ergebnisse der multilateralen Handelsverhandlungen der Uruguay-Runde von der Kommission festzulegenden, zur Bestimmung der pauschalen Einfuhrwerte zu berücksichtigenden Krite- rien sind in der Verordnung (EG) Nr. 3223/94 für die in HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: Artikel 1 Die in Artikel 4 der Verordnung (EG) Nr. 3223/94 genannten pauschalen Einfuhrwerte sind in der Tabelle im Anhang zur vorliegenden Verordnung festgesetzt. Diese Verordnung tritt am 27. November 1999 in Kraft. Artikel 2 Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitglied- staat. Brüssel, den 26. November 1999 Für die Kommission Franz FISCHLER Mitglied der Kommission (1) ABl. L 337 vom 24. 12. 1994, S. 66. (2) ABl. L 198 vom 15. 7. 1998, S. 4. L 304/2 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 27. 11. 1999 zu der Verordnung der Kommission vom 26. November 1999 zur Festlegung pauschaler Einfuhrwerte für die Bestimmung der im Sektor Obst und Gemüse geltenden Einfuhrpreise ANHANG KN-Code Drittland-Code (1) (EUR/100 kg) Pauschaler Einfuhrpreis 0702 00 00 0707 00 05 0709 90 70 0805 20 10 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 0805 30 10 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 0808 20 50 052 204 999 052 628 999 052 999 204 999 052 999 052 528 600 999 039 052 060 400 404 804 999 052 064 400 999 97,2 58,0 77,6 158,7 134,8 146,8 83,7 83,7 58,5 58,5 59,3 59,3 57,1 77,3 64,2 66,2 90,7 65,1 34,4 84,2 71,1 26,8 62,0 148,2 63,7 94,6 102,2 (1) Nomenklatur der Länder gemäß der Verordnung (EG) Nr. 2645/98 der Kommission (ABl. L 335 vom 10. 12. 1998, S. 22). Der Code „999“ steht für „Verschiedenes“