title: Europaparlamentets resolution om förberedelserna inför reformen av fördragen och nästa regeringskonferens (C5-0143/1999 - 1999/2135(COS))

eurovoc_concepts:
EU employment policy
European Constitution
European social policy
Treaty on European Union
citizens' Europe
economic policy
institutional reform
intergovernmental conference (EU)
revision of an agreement
the EU's international role

formats: pdf print

text: C 189/222 Europeiska gemenskapernas officiella tidning SV 7. 7. 2000 Torsdag 18 november 1999 4. Reformering av fördragen (cid:16) nästa regeringskonferens A5-0058/1999 Europaparlamentets resolution om förberedelserna inför reformen av fördragen och nästa rege- ringskonferens (C5-0143/1999 (cid:16) 1999/2135(COS)) Europaparlamentet utfärdar denna resolution (cid:1) med beaktande av slutsatserna från Europeiska rådet i Köln där det bekräftar sin avsikt ”att i början av 2000 inkalla en konferens mellan företrädare för medlemsstaternas regeringar för att lösa de institu- tionella frågor som inte kunde lösas i Amsterdam och som måste avgöras före utvidgningen” (C5- 0143/1999), (cid:1) med beaktande av Europeiska rådets beslut i Köln om att utarbeta en stadga om grundläggande rättig- heter i Europeiska unionen, (cid:1) med beaktande av det uttalande som kommissionens ordförande Prodi gjorde inför Europaparlamentet den 21 juli 1999, om att det skulle vara ett historiskt misstag att i Helsingfors inleda en begränsad regeringskonferens endast för att man är rädd för att anta de verkliga utmaningarna som den framtida utvidgningen innebär, (cid:1) med beaktande av kommissionsledamot Barniers uttalande inför utskottet för konstitutionella frågor den 6 september 1999 om reformen av fördragen och i synnerhet om arbetet med att konstitutiona- lisera EU och metoden för reformen av fördragen, (cid:1) med beaktande av rapporten från kommissionens expertgrupp med Dehaene som ordförande, (cid:1) med beaktande av sina resolutioner av den 19 november 1997 om Amsterdamfördraget (1), av den 6 maj 1999 om metoden och tidsplanen för den kommande institutionella reformen (2), och av den 16 september 1999 om utarbetandet av stadgan om de grundläggande rättigheterna (3), (cid:1) understryker att det i punkt 15 i sin ovannämnda resolution av den 19 november 1997 reservations- löst godkände Belgiens, Frankrikes och Italiens gemensamma deklaration om att institutionella refor- mer skall vara en förutsättning för all utvidgning, (cid:1) med beaktande av betänkandet från utskottet för konstitutionella frågor och yttrandena från budge- tutskottet, budgetkontrollutskottet, utskottet för ekonomi och valutafrågor, utskottet för rättsliga frå- gor och den inre marknaden samt utskottet för industrifrågor, utrikeshandel, forskning och energi (A5-0058/1999), och av följande skäl: A. I maj 2000 fyller Europeiska gemenskapen 50 år. Sedan den första kol- och stålgemenskapen bildades har gemenskapen steg för steg omvandlats till en politisk union med den dubbla legitimitet den åtnju- ter i och med att den samlar såväl stater som folk i en enhet. B. Genomförandet av en representativ demokrati på EU-nivå tar sig uttryck i utövandet av den lagstif- tande makten, budgetbefogenheterna och den kontrollerande makten, samt i omnämnandet av unionsmedborgarskapet i fördragen. Detta har inneburit att EU kunnat utvecklas på ett sätt som man måste ta hänsyn till i samband med den kommande reformen. C. EU står inför nya politiska, ekonomiska och sociala utmaningar av aldrig tidigare skådad omfattning, både inom själva unionen och när det gäller förbindelserna med resten av världen, och det framgår allt tydligare att fördraget i sin nuvarande form inte kan lösa dessa problem effektivt och inte heller gör det möjligt för medborgarna att delta fullt ut. D. Krisen med kommissionen visade på vissa institutionella svagheter inom EU, och krisen i före detta Jugoslavien och kriget i Kosovo visade på EU:s svagheter beträffande utrikes-, säkerhets- och försvars- politiken. E. Reformen av unionen måste erbjuda tillfällen till kontakttagande eller förnyade kontakter med med- borgarna ute i Europa. (1) (2) (3) EGT C 371, 8. 12. 1997, s. 99. EGT C 279, 1. 10. 1999, s. 416. Protokollet av detta datum, del II. 10 a). 7. 7. 2000 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 189/223 Torsdag 18 november 1999 F. Mot bakgrund av dessa problem medgav Europeiska rådet i Köln att man bör revidera fördragen, men beslutade att sammankalla en regeringskonferens som för närvarande är begränsad till att ta upp de institutionella frågor som man inte lyckades lösa i Amsterdam men som även kan komma att ta upp andra frågor och rent konkret de frågor som tas upp i protokollet om institutionerna, med avseende på en utvidgning av Europeiska unionen, och de frågor som uppstått i och med genomförandet av Amsterdamfördraget. G. Parlamentet gav dagen efter Europeiska rådets möte i Amsterdam, och vid flera tillfällen därefter, uttryck för sina synpunkter om en mer ambitiös reform av EU, som sträcker sig bra mycket längre än detta protokoll, och som i större utsträckning motsvarar de problem rörande gemenskapen som måste lösas. H. Utvidgningsprocessen får inte försenas, men den kommande utvidgningen är mycket mer omfattande än de tidigare, särskilt med tanke på att de central- och östeuropeiska länderna varit utsatta för stora påfrestningar under mer än 40 år, och den kommer att sätta den europeiska integrationens hållbarhet på prov. I. Utvidgningen utgör ett lämpligt tillfälle och motiv för att genomföra en grundlig reform av EU. Om man skjuter upp reformen tills efter att EU utvidgats kommer den att bli svårare och mer riskabel att genomföra. Mål med den kommande reformen av EU 1. Parlamentet hävdar bestämt att om Europeiska unionen skall omfatta så många stater måste den förfoga över gemensamma mål på det politiska, ekonomiska och sociala området, samt de instrument som krävs för att uppnå dessa mål, 2. anser därför att den kommande reformen av EU måste leda till att institutionerna stärks, att de blir effektivare och öppnare samt till att de görs mer demokratiska för att på så sätt stärka Europeiska unionens legitimitet i medborgarnas ögon, genom att man gör det möjligt för Europeiska unionen att klara av utvidgningen, att spela en aktiv roll i världen, att tjäna medborgarna på ett bättre sätt samt genom att man förbättrar de grundläggande rättigheterna och säkerheten inom EU, Metod för den kommande reformen av EU 3. anser att man i samband med den kommande reformen av EU måste uppnå följande mål: (cid:1) bred offentlig debatt och fullständig insyn, (cid:1) en fortsatt dialog med kandidatländerna, (cid:1) införande av ett mer omfattande förfarande för demokratisk kontroll när det gäller utarbetandet av fördragsändringarna och deras godkännande, (cid:1) samstämmiga resultat, anser att gemenskapsmetoden, som beskrivs nedan, bör kunna tillämpas för förberedelserna och 4. genomförandet av den kommande reformen av fördragen, 5. önskar att kommissionen lägger fram ett övergripande förslag om reformen av EU och att den innan regeringskonferensen officiellt inleds lägger fram ett konkret förslag till reformering av fördraget, väntar sig att regeringskonferensen godtar detta förslag som grund till förhandlingar, anser det vara nödvändigt att uppnå en politisk samstämmighet med rådet och kommissionen om dagordningen och metoderna för reformeringen av fördragen, 6. anser att det är absolut nödvändigt att man inför regeringskonferensen håller en överläggning med medlemsstaternas respektive nationella parlament, och att man håller en öppen dialog med kandidat- ländernas parlament och med organisationer inom det civila samhället, kommer, i enlighet med artikel 48 i EU-fördraget, och mot bakgrund av Europeiska rådets beslut i 7. Helsingfors och det ovannämnda resultatet av den gemensamma behandlingen, att avge ett yttrande om de frågor som skall tas upp och den metod som fastställts inför regeringskonferensen, begär att regeringskonferensen sammankallas så snart som möjligt efter Europeiska rådets möte i 8. Helsingfors i december 1999, C 189/224 Europeiska gemenskapernas officiella tidning SV 7. 7. 2000 Torsdag 18 november 1999 9. anser det vara självklart och rättmätigt att Europaparlamentet fullt ut skall delta i regeringskonferen- sens samtliga faser och på samtliga av dess nivåer, genom två företrädare som valts av parlamentet, begär att få delta fullt ut i regeringskonferensens samtliga faser, anser att medlemsstaternas slutliga beslut bör läggas fram för Europaparlamentet inom ramen för 10. samtyckesförfarandet, Reformernas innehåll hävdar att dagordningen för den kommande reformen av EU, och således det mandat som Euro- 11. peiska rådet kommer att fastställa, med tanke på utvidgningen måste omfatta följande punkter: Konstitutionaliseringen av EU: medborgarna skall föras närmare Europa 12. välkomnar beslutet om att utarbeta en ny stadga om grundläggande rättigheter, 13. anser att förutsättningen för en utvidgad union är att en konstitutionell process inleds som går ut på att man förenklar och rationaliserar fördragen för att på så sätt öka insynen och göra fördragen mer lätt- begripliga för medborgarna; anser att utarbetandet av stadgan om de grundläggande rättigheterna utgör en viktig del av denna konstitutionella process, anser att en sådan konstitutionell process skulle befästa medlemsstaternas och unionsmedborgarnas 14. rättigheter och klargöra de gemenskapliga institutionernas behörighetsområden, anser att konstitutionaliseringen av EU framför allt innebär att fördragen måste samlas till en enda 15. text som består av två olika delar: a) en konstitutionell del som omfattar inledningen, EU:s mål, de grundläggande rättigheterna samt bestämmelserna om institutionerna och beslutsförfarandena och de olika befogenheterna, b) en andra del som beskriver det nuvarande fördragets övriga områden, 16. anser att regeringskonferensen måste ändra det förfarande som skall tillämpas när man i framtiden reviderar fördragen, och att detta förfarande skall grundas på EU:s dubbla legitimitet så att revideringspro- cessen kan demokratiseras genom att man ger den institution som företräder medlemsstaterna och den institution som företräder unionsmedborgarna medbeslutanderätt, anser att man bör utarbeta en förordning om politiska partier på gemenskapsnivå, vilket skulle 17. underlätta unionsmedborgarnas politisk engagemang, Institutionella reformer som är tillräckligt ambitiösa 18. begär att regeringskonferensen inleder en institutionell reform genom att anpassa institutionernas sammansättning, verksamhet, samarbete och organisation för att på så sätt göra dem mer demokratiska, och därmed mer effektiva, och för att kunna klara det ökade antalet medlemsstater, 19. upprepar sin starka övertygelse om att omröstning med kvalificerad majoritet (KMO) och medbe- slutandeförfarandet normalt bör tillämpas då allmänna lagstiftningsbeslut skall fattas inom gemenskapen, anser att enhällighet även i fortsättningen skall krävas endast i de frågor som är av författningsmässig natur och av avgörande betydelse, anser att bestämda beslut nu måste fattas när det gäller viktningen av rösterna inom rådet och 20. kommissionens sammansättning, anser att man inför det utvidgade EU bör och kan göra omfattande förbättringar när det gäller 21. rådets verksamhet, utan att man för den skulle behöver revidera fördraget, och anser att dessa förbättringar bör genomföras inom samma tidsram som den kommande regeringskonferensen; meddelar att parlamentet kommer att yttra sig om regeringskonferensens resultat, bland annat på grundval av de resultat som upp- nåtts på detta sätt inom rådet, 22. anser att det inte bara är kommissionen som kommer att påverkas av utvidgningen, utan även övriga institutioner och organ, framför allt rådet och Europeiska rådet; uppmanar den kommande rege- ringskonferensen att undersöka var gränsen går för hur domstolen, förstainstansrätten, revisionsrätten, Regionkommittén och Ekonomiska och sociala kommittén skall vara sammansatta och fungera samt vilka befogenheter de skall ha, och hur dessa beslut skulle påverka institutionernas arbetsmetoder, 7. 7. 2000 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 189/225 Torsdag 18 november 1999 23. påminner om att det faktum att man fastställt ett maximiantal av 700 ledamöter av Europaparla- mentet innebär att man även kommer att behöva se över antalet platser per medlemsstat, och kommer att lägga fram ett förslag om detta, 24. begär att allmänheten skall få tillgång till de lagstiftningsbeslut som fattas under rådsmötena, 25. begär att man tydliggör de befintliga fördragsbestämmelserna beträffande kommissionens möjlighet att avgå kollektivt och begär att inte bara rådet utan även Europaparlamentet skall kunna begära att dom- stolen avsätter en enskild ledamot av kommissionen i enlighet med artiklarna 213 och 216 i EG-fördraget, uppmanar till att ”Prodi-förfarandet”, som innebär att kommissionens ordförande kan avsätta en enskild kommissionsledamot, skall införlivas i fördraget och kräver att man i fördraget inför en bestämmelse som gör det möjligt för kommissionens ordförande att be parlamentet uttala sig om dess förtroende, uttrycker sitt motstånd mot alla försök att under regeringskonferensen trotsa kommissionens exklu- 26. siva initiativrätt under den första pelaren, anser att EU:s demokratiska egenskaper behöver förbättras, och begär därför att EU:s roll stärks, i 27. synnerhet i när det gäller budgetfrågor och nomineringar till gemenskapsinstitutionerna och gemenskap- sorganen, 28. kräver att parlamentet ställs till ansvar för hur det organiserar sin verksamhet, uppmanar till en förstärkning av skyddet av gemenskapens finansiella intressen och då särskilt med- 29. lemsstaternas skyldighet vad gäller att bekämpa bedrägeri, En ny klausul om bättre samordning 30. anser att det inför utvidningen är lämpligt att diskussionerna om flexibilitet fortsätter, och att de bestämmelser som antas bör innebära dels minskade möjligheter för medlemsstaterna att blockera ett beslut, dels att EU:s gemensamma institutionella ram skyddas, 31. yrkar på att man omprövar bestämmelserna om närmare samarbete i Amsterdamfördraget så att dessa kan tillämpas effektivt på områden där vissa medlemsstater har vilja och förmåga att fördjupa sin integration utan att detta innebär något hot mot de övriga medlemsstaternas intressen eller mot gemens- kapsrättens okränkbarhet, Stärkande av EU:s utrikespolitiska roll Juridisk person anser att EU:s internationella ställning, synlighet och förhandlingskraft kommer att fortsätta att vara 32. begränsad tills dess att EU blivit en juridisk person; anser därför att unionen i internationella sammanhang bör ha den rättskapacitet som krävs för att den skall kunna genomföra sina uppgifter och uppfylla sina syften, Säkerhet och försvar 33. anser också att man i enlighet med medlemsstaternas förklaring vid Europeiska rådets möte i Köln måste stärka instrumenten för den gemensamma utrikes- och säkerhetspolitiken, och begär att man på grundval av en exakt och bindande tidtabell och med förfaranden som garanterar de olika medlemsstater- nas nationella intressen, fastställer en gemenskapspolitik beträffande säkerhet och försvar, och att denna politik skall garantera medlemsstaternas yttre gränser vilka utgör Europeiska unionens gränser, 34. begär att Västeuropeiska unionen integreras enligt en exakt tidtabell, så att EU i fortsättningen kan vidta åtgärder med hjälp av trovärdiga militära medel, anser att man måste ta tillbörlig hänsyn till de institutionella problem som denna integrering kan leda till, och de övriga konsekvenser den kan få, och att inom ramen för denna politik skall både sådana EU-medlemsstater som är medlemmar av Nato och sådana som är neutrala och alliansfria fullt ut kunna medverka vid EU-operationer såsom likaberättigade, C 189/226 Europeiska gemenskapernas officiella tidning SV 7. 7. 2000 Torsdag 18 november 1999 Yttre ekonomiska förbindelser 35. begär att man stärker de bestämmelser som rör de externa ekonomiska förbindelserna, inbegripet gemenskapens deltagande i internationella multilaterala organisationer, och att man samlar dessa bestäm- melser på samma ställe i fördragen, betonar behovet av att gemenskapens befogenheter (och kommis- sionens behörighet att förhandla om externa överenskommelser) utökas till att gälla samtliga tjänster och immateriella rättigheter, särskilt i Världshandelsorganisationen och andra multilaterala förhandlingar, kräver att Europaparlamentets roll stärks när det gäller internationella avtal och den gemensamma 36. handelspolit8iken i synnerhet beträffande att godkänna och övervaka förhandlingar om externa avtal, 37. begär att samtyckesförfarandet generellt skall tillämpas i samband med tecknandet av internationella avtal, vilket ursprungligen föreslogs i Stuttgartförklaringen från 1983, inbegripet de beslut som fattas om tillfällig tillämpning eller hävande av avtal på grund av kränkningar av de mänskliga rättigheterna eller brott mot de demokratiska bestämmelserna, Ett område med frihet, säkerhet och demokrati 38. konstaterar att Amsterdamfördraget utgör ett viktigt steg framåt som ännu inte genomförts, men anser att denna fråga är så viktig för medborgarna att man under regeringskonferensen bör förstärka för- farandena på följande områden, och då i synnerhet vad gäller medborgarnas möjligheter att kunna vända sig till EG-domstolen: Stärkande av den ekonomiska och sociala politiken och av sysselsättningen 39. kräver att man på regeringskonferensens dagordning skall införa behandlingen av lämpliga förslag för att förstärka de politiska EU-institutionernas roll när det gäller att fastställa riktlinjerna för den ekono- miska och sociala politiken och sysselsättningen i unionen för att få till stånd en bättre synergi och en bättre jämvikt mellan de olika politiska riktlinjerna inom EU och för att skapa en referensram för de monetära politiska besluten som Europeiska centralbanken tilldelats; förbehåller sig rätten att lägga fram konkreta förslag då det skall ge sin åsikt om sammankallningen av regeringskonferensen, begär att få höras om de årliga ekonomiska riktlinjerna, de beslut som rör budgetunderskotten och 40. alla andra viktiga beslut som fattas inom ramen för EMU, förutom i de fall då ECB fattar beslut i egenskap av självständigt organ, betonar vikten av de särdrag och den betydelse som begreppet ”social marknadsekonomi” innebär, 41. och uppmanar den kommande regeringskonferensen att ersätta begreppet ”öppen marknadsekonomi” med begreppet ”social marknadsekonomi” i de berörda artiklarna i fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen (exempelvis artiklarna 4, 98 och 105 etc. ), anser att fullbordandet av den inre marknaden, valutaunionen och utvidningen kommer får konse- 42. kvenser för systemen för social trygghet inom EU, * * * 43. konstaterar att Amsterdamfördraget förstärker den rättsliga ramen för skyddet av unionens ekono- miska intressen genom att det inrättar en specifik rättslig grund; begär emellertid att denna ansträngning kompletteras med ett normativt instrument som ger utredningsbefogenheter åt en europeisk åklagarmyn- dighet enligt den modell som föreslås i ”Corpus Juris”, uppmanar regeringskonferensen att utreda behovet av bestämmelser i fördraget om områden såsom: 44. turism, energipolitik, skapandet av en för gemenskapen gemensam flygtrafikkontroll, fiske och idrott, uppdrar åt talmannen att översända denna resolution till kommissionen, rådet, medlemsstaternas 45. regeringar och parlament, Regionkommittén och Ekonomiska och sociala kommittén


title: 1999/820/EG: Kommissionens beslut av den 18 november 1999 om upphävande av godkännandet för anläggningar i Slovenien som producerar färskt kött, köttprodukter och viltkött [delgivet med nr K(1999) 3816] (Text av betydelse för EES)

eurovoc_concepts:
Slovenia
fresh meat
game meat
meat product
trade restriction
veterinary inspection

formats: html pdf print

text: 11. 12. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 318/31 KOMMISSIONENS BESLUT av den 18 november 1999 om upphävande av godkännandet för anläggningar i Slovenien som producerar färskt kött, köttpro- dukter och viltkött [delgivet med nr K(1999) 3816] (Text av betydelse för EES) (1999/820/EG) EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR FATTAT DETTA BESLUT med beaktande av Fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen, med beaktande av rådets direktiv 72/462/EEG av den 12 december 1972 om hälsoproblem och problem som rör veteri- närbesiktning vid import från tredje land av nötkreatur, får och getter, svin och färskt kött eller köttprodukter (1), senast ändrat genom direktiv 97/79/EG (2), särskilt artikel 5 i detta, med beaktande av rådets direktiv 97/78/EG av den 18 december 1997 om principerna för organisering av veterinär- kontroller av produkter från tredje land som förs in i gemen- skapen (3), särskilt artikel 22 i detta, och av följande skäl: 1. 2. 3. 4. 5. Enligt artikel 5 i direktiv 72/462/EEG och artikel 22 i direktiv 97/78/EG skall kommissionen fatta beslut om upphävande av godkännandet för vissa anläggningar och förbjuda import av de aktuella produkterna om det vid kontrollbesök på plats som genomförts av veterinärme- dicinska experter från medlemsstaterna och kommis- sionen framkommit bevis för allvarliga missförhållanden vid de godkända anläggningarna. Europeiska kommissionens kontor för livsmedels- och veterinärfrågor (FVO) har genomfört kontrollbesök på plats vid anläggningar för färskt kött, köttprodukter och viltkött i Slovenien. Vid kontrollerna framkom bevis på allvarliga missförhål- landen vid godkända anläggningar för färskt kött, kött- produkter och viltkött. För att inte riskera konsumenternas hälsa bör åtgärder vidtas för att stoppa import av färskt kött, köttprodukter och viltkött från Slovenien. Det bör fastställas en tidsfrist inom vilken de slovenska myndigheterna ges möjlighet att åtgärda missförhållandena. Europaavtalet med Slovenien trädde i kraft den 1 februari 1999 (4). Artikel 36 i detta rör godkända begränsningar av import, export och transitering. 6. 7. Åtgärden bör ses över mot bakgrund av ett förnyat kontrollbesök i Slovenien av Europeiska kommissionens kontor för livsmedels- och veterinärfrågor. De åtgärder som föreskrivs i detta beslut är förenliga med yttrandet från Ständiga veterinärkommittén. HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE. Artikel 1 Detta beslut skall tillämpas på färskt kött, viltkött och köttpro- dukter beredda av nötkött, griskött, hästkött eller får- och getkött. Artikel 2 Medlemsstaterna skall, med giltighet från och med den 1 februari 2000, förbjuda import till de egna territorierna av kött, viltkött och köttprodukter från Slovenien enligt artikel 1. Artikel 3 Före den 1 februari 2000 skall detta beslut ses över mot bakgrund av resultatet av ett förnyat kontrollbesök av Euro- peiska kommissionens kontor för livsmedels- och veterinär- frågor i Slovenien. Artikel 4 Medlemsstaterna skall ändra sina handelsbestämmelser så att de följer detta beslut. Medlemsstaterna skall omedelbart underrätta kommissionen om sådana ändringar. Artikel 5 Detta beslut riktar sig till medlemsstaterna. Utfärdat i Bryssel den 18 november 1999. På kommissionens vägnar David BYRNE Ledamot av kommissionen (1) EGT L 302, 31. 12. 1972, s. 28. (2) EGT L 24, 30. 1. 1998, s. 31. (3) EGT L 24, 30. 1. 1998, s. 9. (4) EGT L 51, 26. 2. 1999, s. 1


title: Komission asetus (EY) N:o 2448/1999, annettu 18 päivänä marraskuuta 1999, asetuksessa (EY) N:o 1701/1999 tarkoitetun ohran vientiä koskevan tarjouskilpailun osana toimitettujen tarjousten osalta

eurovoc_concepts:
award of contract
barley
export refund
export tax

text: 19. 11. 1999 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti L 298/9 KOMISSION ASETUS (EY) N:o 2448/1999, annettu 18 päivänä marraskuuta 1999, asetuksessa (EY) N:o 1701/1999 tarkoitetun ohran vientiä koskevan tarjouskilpailun osana toimitet- tujen tarjousten osalta EUROOPAN YHTEISÖJEN KOMISSIO, joka ottaa huomioon Euroopan yhteisön perustamissopimuksen, ottaa huomioon vilja-alan yhteisestä markkinajärjestelystä 30 päivänä kesäkuuta 1992 annetun neuvoston asetuksen (ETY) N:o 1766/92 (1), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna komission asetuksella (EY) N:o 1253/1999 (2), ottaa huomioon neuvoston asetuksen (ETY) N:o 1766/92 soveltamista koskevista tietyistä yksityiskohtaisista säännöistä vientitukien myöntämisen ja häiriötilanteessa toteutettavien toimenpiteiden osalta vilja-alalla 29 päivänä kesäkuuta 1995 annetun komission asetuksen (EY) N:o 1501/95 (3), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna asetuksella (EY) N:o 2513/ 98 (4), ja erityisesti sen 4 artiklan, sekä katsoo, että 1) kaikkiin kolmansiin maihin vietävän ohran vientitukea ja/tai vientimaksua koskeva tarjouskilpailu on avattu komission asetuksella (EY) N:o 1701/1999 (5), sellaisena kuin se on muutettuna asetuksella (EY) N:o 2322/ 1999 (6), 2) 3) 4) asetuksen (EY) N:o 1501/95 7 artiklan mukaan komissio voi toimitettujen tarjousten perusteella asetuksen (ETY) N:o 1766/92 23 artiklassa säädettyä menettelyä noudat- taen päättää tarjouskilpailun ratkaisematta jättämisestä, erityisesti asetuksen (EY) N:o 1501/95 1 artiklassa säädetyt perusteet huomioon ottaen ei ole aiheellista vahvistaa enimmäistukea tai vähimmäismaksua, ja tässä asetuksessa säädetyt toimenpiteet ovat viljan hallin- tokomitean lausunnon mukaiset, ON ANTANUT TÄMÄN ASETUKSEN: 1 artikla Tarjouskilpailu jätetään ratkaisematta niiden tarjousten osalta, jotka on toimitettu 12 ja 18 päivän marraskuuta 1999 välisenä aikana osana asetuksessa (EY) N:o 1701/1999 tarkoitettua ohran vientitukea tai vientimaksua koskevaa tarjouskilpailua. Tämä asetus tulee voimaan 19 päivänä marraskuuta 1999. 2 artikla Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenval- tioissa. Tehty Brysselissä 18 päivänä marraskuuta 1999. Komission puolesta Franz FISCHLER Komission jäsen (1) EYVL L 181, 1. 7. 1992, s. 21. (2) EYVL L 160, 26. 9. 1999, s. 18. (3) EYVL L 147, 30. 6. 1995, s. 7. (4) EYVL L 313, 21. 11. 1998, s. 16. (5) EYVL L 201, 31. 7. 1999, s. 27. (6) EYVL L 280, 30. 10. 1999, s. 77


title: Advies van het Comité van de Regio's over "De invloed van het regionale beleid op investeringsbevorderende maatregelen: een andere benadering van het gebruik van de structuurfondsen"

eurovoc_concepts:
Structural Funds
business start-up
investment promotion
regional policy

text: 29. 2. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 57/61 Advies van het Comité van de Regio’s over „De invloed van het regionale beleid op investeringsbevorderende maatregelen: een andere benadering van het gebruik van de structuur- fondsen” HET COMITE´ VAN DE REGIO’S, (2000/C 57/09) gezien het besluit van zijn Bureau d. d. 10 maart 1999 om overeenkomstig artikel 198C, vierde alinea, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap een advies ter zake op te stellen en commissie 1 (Regionaal beleid, structuurfondsen, economische en sociale samenhang, grensoverschrijden- de en interregionale samenwerking) op te dragen om de desbetreffende werkzaamheden van het Comité in samenwerking met commissie 6 (Werkgelegenheid, economisch beleid, interne markt, industrie, MKB) voor te bereiden; gezien de bijdrage van commissie 6 [rapporteurs: mevrouw Oldfather (VK, PSE) en de heer Schranz A, EVP)]; gezien het door commissie 1 op 6 oktober 1999 goedgekeurde ontwerpadvies [CDR 127/99 rev. 2 — rapporteurs: mevrouw Klasnic (A, EVP) ende heer Färm (S, PSE)], heeft tijdens zijn op 17 en 18 november 1999 gehouden 31e zitting (vergadering van 18 november) het volgende advies goedgekeurd. 1. Achtergrond 1. 1. Veel activiteiten van bedrijven krijgen steeds meer een mondiale dimensie. Dit komt onder andere door de technologische vooruitgang en door de snelle internationalise- ring van de markten. De mate waarin de EU ook in de toekomst groei en welvaart zal kennen, hangt voor een groot deel af van het vermogen van Europese bedrijven om op deze internationale markten te concurreren. 1. 2. Met de totstandkoming van de EMU zijn een aantal traditionele manieren om investeringen aan te trekken verdwe- nen. Een vaste wisselkoers maakt een einde aan koersschom- melingen. Lidstaten kunnen niet langer gebruik maken van het devaluatie-instrument om hun concurrentievermogen te stimuleren. 1. 3. De EMU heeft ook tot gevolg dat de voorwaarden op de kredietmarkt veranderen en dat bepaalde economische factoren anders moeten worden ingeschat. De concurrentie is scherper geworden en voor ondernemingen is het gemakkelij- ker geworden om leningsvoorwaarden met elkaar te vergelij- ken. Door de invoering van één munt zijn ook verschillen op het gebied van lonen, belastingen en premies duidelijker aan het licht gekomen. 1. 4. Een uniforme interne markt met één munt maakt het voor ondernemingen eenvoudiger hun activiteiten te splitsen. Arbeidsintensieve activiteiten waarvoor het personeel niet over bijzondere kwalificaties hoeft te beschikken, worden naar regio’s met lagere arbeidskosten overgeplaatst. Werkzaamhe- den op het gebied van onderzoek en ontwikkeling, alsmede activiteiten die hoog opgeleide werknemers vereisen, komen in groeiregio’s met topuniversiteiten. Het gaat hier om een natuurlijke ontwikkeling waarin comparatieve voordelen tegen elkaar worden afgewegen. Wordt dit echter te ver doorgevoerd, dan kunnen er grote problemen ontstaan. 1. 5. In de meer ontwikkelde regio’s verdwijnen steeds meer arbeidsplaatsen die weinig scholing vereisen. Hierdoor kan een tweedeling op de arbeidsmarkt ontstaan: de vraag naar hooggeschoold personeel is groot, terwijl er onder kansarme In minder welvarende groepen hoge werkloosheid heerst. regio’s dreigt er een economische structuur te blijven bestaan waarin productiewerk de overhand heeft. Daarom is het noodzakelijk dat stimulerende maatregelen ten behoeve van kansarme regio’s gericht worden op het verbeteren van infrastructuur, onderwijs en opleiding, en andere vormen van maatschappelijke dienstverlening. De investeringsbesluiten van ondernemingen worden 1. 6. nu reeds beïnvloed door de aanstaande uitbreiding van de EU. De kandidaat-lidstaten vormen een grote en belangrijke toekomstige markt met kansen op groei en een toename van de vraag. De toetreding van deze landen zal een enorm effect hebben op de arbeidsmarkt, met name in de EU-landen die aan de kandidaat-lidstaten grenzen. De lagere arbeidskosten en het feit dat de sociale en milieunormen van de EU niet meteen gehaald zullen worden, zullen in een overgangsperiode een belangrijke rol spelen bij investeringen. 2. De rol van het Europese regionale beleid bij de pogingen bedrijven ertoe over te halen zich op een bepaalde plaats te vestigen Een van de belangrijkste doelstellingen van de EU is 2. 1. verwoord in artikel 158, lid 2, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap: „De Gemeenschap stelt zich in het bijzonder ten doel, de verschillen tussen de ontwikkelings- niveaus van de onderscheiden regio’s en de achterstand van de minst begunstigde regio’s of eilanden, met inbegrip van de plattelandsgebieden, te verkleinen. ” C 57/62 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 29. 2. 2000 2. 2. Voorts is in artikel 160 van het Verdrag de taak van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) omschreven. Het EFRO „is bedoeld om een bijdrage te leveren aan het ongedaan maken van de belangrijkste regionale onevenwichtigheden in de Gemeenschap door deel te nemen aan de ontwikkeling en de structurele aanpassing van regio’s met een ontwikkelingsachterstand en aan de omschakeling van industriegebieden met afnemende economische activiteit. ” 2. 3. Een hoofddoelstelling van het regionale beleid van de EU is stimulansen te geven aan kansarme gebieden om daar nieuwe, duurzame werkgelegenheid te scheppen. Jarenlang hebben de EU-structuurfondsen hun waarde voor de ontwikke- ling van in verval zijnde regio’s bewezen. EU-steun heeft in vele gevallen een positieve bijdrage geleverd in minder begunstigde regio’s en in door de recessie getroffen industriege- bieden. De structuurfondsen vormen een belangrijk EU- instrument om nieuwe werkgelegenheid te scheppen en het concurrentievermogen van Europese bedrijven te versterken. 2. 4. Het Comité van de Regio’s is evenwel bezorgd dat er wordt afgeweken van de hoofddoelstellingen van de structuur- fondsen. Bij het regionale beleid van de EU moet erop worden gelet dat rechtstreekse steun niet gebruikt wordt om bestaande werkgelegenheid simpelweg over te hevelen van de ene EU-regio naar de andere. Er moet een beleid worden gevoerd waarmee er in het geval van een eventuele verlaging van het niveau van de subsidies voor het Europese bedrijfsleven consequent naar wordt gestreefd, de in artikel 158 van het EG-Verdrag genoemde regionale verschillen in ontwikkelings- niveau te verkleinen. Daarbij moet een sleutelrol weggelegd zijn voor het structuurfondsenprogramma voor de jaren 2000-2006 dat met Agenda 2000 door de Europese Raad van Berlijn is vastgesteld. De demografische ontwikkeling in Europa heeft tot 2. 5. gevolg dat de arbeidskrachten alsmaar ouder worden. Tegelij- kertijd is er een razendsnelle technologische ontwikkeling. Grote inspanningen zijn daarom noodzakelijk om de vaardig- heden van de arbeidskrachten af te stemmen op de ontwikke- lingen in het algemeen en om de felle internationale concurren- tie het hoofd te kunnen bieden. Pas wanneer het aanbod van jonge en pas afgestudeerde arbeidskrachten slinkt, dienen bedrijven op zoek te gaan naar nieuwe wegen om werknemers in dienst te nemen (). 2. 6. De nationale programma’s die nu in de lidstaten worden uitgewerkt om het nieuwe EU-structuurfondsen- programma in praktijk te brengen, moeten daarom ten doel hebben opleidingsmaatregelen te ondersteunen teneinde de vaardigheden van arbeidskrachten overal in de Unie te verbete- ren. Daarnaast moeten de structuurfondsen ook in de toekomst in hoofdzaak worden ingezet om infrastructuur, onderwijs en O&O te verbeteren en productie-investeringen te bevorderen, en in het algemeen om bij te dragen tot het creëren van stabiele en gunstige randvoorwaarden en ontwikkelingsperspectieven in gebieden met ontwikkelingsachterstand. Hiermee zou be- oogd moeten worden langetermijnoplossingen aan te dragen door een lokaal klimaat te scheppen dat kansen biedt op groei en daarmee op duurzame werkgelegenheid. De lidstaten zullen dan in staat zijn om het hoge werkgelegenheidsniveau dat in het werkgelegenheidshoofdstuk van het Verdrag van Amster- dam als doelstelling wordt genoemd, tot stand te brengen. 3. Stimulerende maatregelen om investeringen binnen Europese regio’s aan te trekken 3. 1. Sinds de totstandbrenging van de interne markt kunnen ondernemingen gebruik maken van hun in de Europese Verdragen verankerde recht om hun activiteiten naar elders in de Europese Unie te verplaatsen. Het wekt grote bezorgdheid als overheidssteun wordt aangeboden om ondernemingen ertoe aan te moedigen van locatie te veranderen, en nog verontrustender is het als relocatiebesluiten lijken te zijn ingegeven door stimuleringsmaatregelen waarmee geen duur- zame arbeidsplaatsen worden geschapen. 3. 2. Het regionale beleid van de EU heeft een bijzonder gunstige uitwerking gehad op de ontwikkeling van de Europese regio’s en de verbetering van het evenwicht en de samenhang van de Unie. Toch wordt er steeds meer openlijk gediscussieerd over de middelen waarmee bedrijven worden gelokt, omdat een en ander er uitzonderlijk wel eens toe leidt dat de communautaire voorschriften met voeten worden getreden. Met name de volgende middelen doen vragen rijzen: — grond, gebouwen of voorzieningen gratis of met subsidies ter beschikking stellen van bedrijven die hun productie overhevelen naar een andere regio; — combinatie van dergelijke steun met een hele mix van lokale, regionale en nationale steunmaatregelen die volledig buiten de EU-regelingen over structuursteun vallen en rechtstreeks lijken in te druisen tegen de EU-regels inzake mededinging en staatssteun; — naast deze twee „steunvormen” kunnen werkgevers in sommige lidstaten de arbeidsvoorwaarden verslechteren (sociale dumping): dit vormt een groot gevaar voor de sociale cohesie in de Europese Unie, die juist gekenmerkt wordt door de hoge mate van bescherming van de werknemers. Daarom moet absoluut worden voorkomen dat sociale- beschermingsniveau te verlagen. Hiertoe dienen de sociale- beschermingsniveaus geharmoniseerd te worden in het kader van het protocol betreffende de toepassing van het Gemeenschapshandvest van de sociale grondrechten van de werkenden, dat in het Verdrag betreffende de Europese Unie is opgenomen. geconcurreerd wordt door het er (1) Zie ook het „Demographic Report 1998” van Directoraat-Generaal V en het discussiestuk „A Society for All Ages” dat D. -G. V heeft opgesteld voor het gelijknamige symposium dat op 12 en 13 oktober 1998 in Wenen is gehouden. — in bepaalde gevallen zijn er speciale belastingvoordelen (fiscale dumping). Zo is het algemeen bekend dat er wat inkomsten- en vennootschapsbelasting betreft grote verschillen tussen de lidstaten bestaan, en dat er in sommige lidstaten tussen regio’s aanzienlijke verschillen 29. 2. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 57/63 bestaan. Hierdoor worden grootscheepse regionale bedrijfsverplaatsingen die uitsluitend door fiscale redenen zijn ingegeven in de hand werkt. Het gevaar bestaat dat belastingtarieven tot een zo laag peil worden teruggebracht dat er grote moeilijkheden ontstaan bij de financiering van onderwijs en sociale zekerheid. besluiten zich ergens te vestigen. Dit proces vereist ook een bepaald optreden van de kant van de samenleving; zo moet zij ervoor zorgen dat de grondbeginselen van de EU inzake eerlijke mededinging in acht worden genomen en dat een eind wordt gemaakt aan steunmaatregelen die distorsies kunnen veroorzaken. en onbillijke 3. 3. Er zijn maatregelen nodig om ervoor te zorgen dat investeringsbevorderende maatregelen niet resulteren in con- currentievervalsing subsidieverlening. Overheidssteun moet gebruikt worden ter bevordering van concurrentie die tot economische efficiency, duurzame groei en het scheppen van duurzame arbeidsplaatsen leidt. Steun- maatregelen zijn in sommige regio’s belangrijk om structurele handicaps die economische ontwikkeling in de weg staan te compenseren en om de economische en sociale cohesie in de EU te helpen bevorderen. 4. 3. De Commissie heeft in het begin van de jaren ’90 onderzoek gedaan naar het concurrentievermogen van regio’s waar het gaat om het aantrekken van investeerders. Dit onderzoek werd verricht in samenhang met werkzaamheden over de voltooiing van de interne markt. De regio’s werden opgesplitst in drie categorieën (ontwikkelde regio’s, industrie- regio’s met afnemende activiteit en kansarme regio’s) en er werden 37 verschillende factoren voor het regionale concur- rentievermogen in kaart gebracht. De aan het onderzoek deelnemende bedrijven werd verzocht aan te geven aan welke factoren zij de hoogste prioriteit verleenden. Gezien de aanhoudend hoge werkloosheid wordt de 3. 4. strijd om bedrijven aan te trekken steeds harder. Het gevaar rijst dat met kortetermijnmaatregelen om bedrijven te lokken duurzame werkgelegenheid op het spel wordt gezet. 4. 4. De volgende factoren kwamen in de drie categorieën regio’s — ondanks de verschillen die er tussen hen bestaan — bovenaan de lijst: 3. 5. Een bedrijf dat voor een bepaalde locatie kiest omwille van de subsidies die er worden verleend, veeleer dan omwille van de comparatieve voordelen ervan op lange termijn, riskeert een kortstondig bestaan. Het aanbod van nieuwe, gunstigere subsidieregelingen kan verder aanleiding geven tot besluiten om bedrijven op een bepaalde plaats te vestigen. Er bestaan verscheidene voorbeelden van gevallen waarin dit gebeurt. Regio’s die meedoen aan dit spel — waarbij bedrijven regio’s tegen elkaar kunnen uitspelen — moeten beseffen dat zij het gevaar lopen uiteindelijk zélf het pleit te verliezen. De verplichting om te voldoen aan de Maastricht-criteria enerzijds en de wedloop om zoveel mogelijk staatssteun (met inbegrip van belastingverlagingen) te bieden anderzijds, kunnen voor lidstaten en voor regionale en lokale overheden tot ernstige problemen leiden, waarvan een negatief effect kan uitgaan. — kosten van leningen — inkomens- en vennootschapsbelasting — mogelijkheid om gekwalificeerd personeel aan te werven — indirecte arbeidskosten — arbeidsmarktwetgeving — mate van economische groei — loonkosten. 4. Bedrijfsverplaatsingen als gevolg van het gebruik van stimuleringsmaatregelen 4. 1. Herstructurering is een natuurlijk en noodzakelijk onderdeel van de evolutie van de bedrijven op de interne markt. Dit gaat onvermijdelijk gepaard met (volledige of gedeeltelijke) bedrijfssluitingen, het opzetten van nieuwe bedrijven en de verplaatsing van vestigingen of activiteiten. Ieder jaar verdwijnt ongeveer 10 % van de arbeidsplaatsen en worden deze door een ongeveer gelijk aantal nieuwe arbeidsplaatsen vervangen. Dit vergt van individuen, onderne- mingen en regio’s een groot aanpassingsvermogen. 4. 2. In een gezonde markteconomie vergelijken bedrijven de respectieve voordelen van verschillende regio’s alvorens zij 4. 5. De Commissie heeft in dit verband ook gewezen op een groot aantal maatregelen ter stimulering van het regionale concurrentievermogen waarvoor de verantwoordelijkheid bij lokale en regionale overheden ligt. Het gaat hierbij om factoren als het onderwijssysteem, infrastructuur, regionaal beleid, regionale economie en sociale dienstverlening. 4. 6. De uitkomsten van het onderzoek zijn beïnvloed door de aard van de bedrijfsactiviteit in kwestie. Een bedrijf dat hoog opgeleid personeel zoekt, zal tot een heel andere conclusie komen dan een bedrijf dat op zoek is naar een lokatie voor arbeidsintensieve industriële activiteiten. Uit diverse andere onderzoeken blijkt dat bedrijven in nieuwe, veelbelovende sectoren met hoog opgeleide werknemers steeds meer nadruk leggen op „zachte” factoren, zoals de aanwezigheid van goede scholen, milieu, recreatiemogelijkheden, gezondheidszorg en andere vormen van sociale dienstverlening. Ook lage criminali- teitscijfers zijn van belang. C 57/64 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 29. 2. 2000 5. Huidige rol van de Europese Commissie De Commissie heeft in 1997 nieuwe richtsnoeren 5. 1. vastgesteld voor het verlenen van staatssteun aan regio’s. Op grond van de paragrafen 4. 10 en 4. 14 van deze richtsnoeren mogen lidstaten uitsluitend steun verlenen aan een bedrijf als de investering en de arbeidsplaatsen gedurende een periode van niet minder dan vijf jaar in de regio blijven. Op 1 januari 2000 moeten de lidstaten hun steunregelingen aan de nieuwe voorschriften hebben aangepast. Voorts wordt in deze richts- noeren het begrip „initiële investering” gedefinieerd; dergelijke investeringen komen voor financiering met behulp van regio- nale steun in aanmerking. 5. 2. Wat het komende regionale-steunprogramma van de EU voor de periode 2000-2006 betreft, is in artikel 30, lid 4, van de verordening inzake algemene bepalingen voor de structuurfondsen een soortgelijke regel opgenomen betreffen- de bedrijfsverplaatsingen. Deze houdt in dat een bedrijf uitsluitend steun uit de fondsen mag blijven ontvangen als het geen substantiële herstructurering ondergaat waarvan de hoofdoorzaak het sluiten van een vestiging of een lokatiewisse- ling is. Deze regel geldt voor een periode van vijf jaar vanaf de datum waarop de bevoegde nationale overheid een besluit over steun uit de structuurfondsen van de EU heeft genomen. 5. 3. In de richtsnoeren die de Commissie voor de komende programmaperiode opstelt, staat dat de structuurfondsen niet uitsluitend gebruikt mogen worden om bestaande activiteiten naar elders te verplaatsen. Een van de belangrijkste taken van de Commissie is na 5. 4. te gaan of de mededingingswetgeving en de regels inzake staatssteun in acht worden genomen. Staatssteunmaatregelen die tot concurrentiedistorsies leiden, zijn in beginsel verboden. Het is niet altijd eenvoudig een evenwicht te vinden tussen enerzijds de noodzakelijke steun voor de ontwikkeling van minder begunstigde regio’s en anderzijds de noodzaak van eerlijke mededingsvoorwaarden op de interne markt. Sinds april 1998 is een „Multisectorale kaderregeling betreffende van regionale kracht (). Deze regeling moet de basis leggen voor strengere controles op staatssteunmaatregelen in het kader van grote investeringen. Tegelijkertijd zou er een zo goed mogelijk evenwicht moeten worden gevonden tussen drie van de voornaamste beleidsdoelstellingen van de EU, namelijk. het voorkomen van concurrentieverstoringen op de interne markt, het versterken van de economische en sociale samenhang, en het opvoeren van het concurrentievermogen van het bedrijfsleven. investeringsprojecten” steun voor grote 5. 5. Gezien het mondiale belang en de grote mobiliteit van de automobielindustrie heeft de Commissie ervoor gekozen speciaal deze bedrijfstak onder de loep te nemen, waarbij het erom ging te voorkomen dat de concurrentieverhoudingen tussen bedrijven verstoord worden doordat sommige van hen buitensporige staatssteun krijgen aangeboden. Met de „Communautaire kaderregeling inzake staatssteun aan de automobielindustrie” () is een bijzondere regeling vastgesteld op grond waarvan een investeringsbesluit pas kan worden goedgekeurd nadat de Commissie hiervan een uitvoerige analyse heeft gekregen. Naar gelang de ervaringen met deze kaderregeling zal er wellicht ook een soortgelijke regeling komen voor andere sectoren, zoals de telecommunicatiesector. Bovendien zou de kaderregeling ook moeten gelden voor industriële sectoren waarin de concurrentie groot is de activiteit afneemt. 5. 6. Eind maart 1997 heeft de Commissie haar zevende verslag over staatssteun gepubliceerd. Daarin is te lezen dat de nationale staatssteun dat jaar een bedrag beliep van 95 mld euro, waarvan 38 mld voor de be- en verwerkende industrie. Hoewel de Commissie een aanhoudende neerwaartse tendens signaleerde, was de staatssteun nog steeds buitensporig hoog en dikwijls niet te rijmen met het beginsel van eerlijke mededinging op de interne markt. 5. 7. Bovendien bestonden er grote verschillen tussen de lidstaten. De neerwaartse tendens was al enige tijd zichtbaar, maar niet in alle lidstaten. In de helft daarvan was de staatssteun in de periode 1995-1997 namelijk toegenomen of gelijk gebleven in vergelijking tot de periode 1993-1995. Het Commissietoezicht op steunverlening zal derhalve een topprioriteit blijven. De Commissie merkt op dat er al wel regels bestaan, maar dat veel lidstaten zich er niet aan houden. Ook is het van belang dat de Commissie de middelen krijgt om een goed toezicht te kunnen blijven uitoefenen. 5. 8. De betrokken Directoraten-Generaal van de Commissie hebben de afgelopen jaren bij tal van gelegenheden gediscussie- erd over de verplaatsing van bestaande arbeidsplaatsen, met name wanneer een dergelijke verplaatsing gepaard ging met EU-steun of nationale steunmaatregelen. In een aantal gevallen ging de aandacht vooral uit naar de rol die de arbeidsvoorwaar- den in dit verband spelen. Grote delen van de Europese arbeidswetgeving en van de Europese wetgeving inzake be- scherming van werknemers vloeien voort uit het streven om sociale dumping tegen te gaan. De regel van vijf jaar voor steunverlening uit de structuurfondsen dient mede in dit licht te worden gezien. 5. 9. Met het Verdrag van Amsterdam is de samenwerking op het gebied van sociale aangelegenheden en milieubescher- ming geïntensiveerd. Het behoort tot de gezamenlijke verant- woordelijkheid van de sociale partners om ervoor te zorgen dat gemeenschappelijke voorschriften in acht worden genomen en dat de arbeidsvoorwaarden voor de werknemers worden verbeterd. Door deze uitgebreidere samenwerking neemt het gezag van de Commissie bij de controle op de naleving van de regels toe. De Commissie dient hiervoor wel de vereiste middelen te krijgen. De toetreding van Midden- en Oost- Europese landen zal dit nog noodzakelijker maken. (1) PB C 107 van 7. 4. 1998, blz. 7. (2) PB C 279 van 15. 9. 1997, blz. 1. 29. 2. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 57/65 5. 10. De lopende besprekingen tussen de betrokken D. -G. ’s van de Commissie hebben er onder meer toe geleid dat opdracht is gegeven voor een studie naar besluiten over bedrijfsverplaatsingen. Een extern consultancybureau is belast met het opstellen van deze studie, die in het najaar van 1999 klaar zou moeten zijn. Doel ervan is op een rijtje te zetten welke factoren ten grondslag liggen aan besluiten om bedrijf- sactiviteiten naar elders over te hevelen. 5. 11. Voorts heeft de Commissie een groep deskundigen geformeerd die zich onder leiding van Dawn Primolo, de minister van financiën van het Verenigd Koninkrijk, met belastingen en fiscale dumping gaat bezighouden. Pogingen om investeerders te lokken met gunstige regelingen inzake belastingen en premies, stuiten op steeds meer kritiek. 6. Een andere benadering van lokale en regionale overhe- den ten aanzien van regionaal beleid 6. 1. In de jaren ’90 hebben zich verscheidene gevallen voorgedaan waarbij arbeidsplaatsen naar andere streken in de EU werden overgeheveld. Dikwijls was daarbij sprake van verschillende vormen van staatssteun (al dan niet via middelen uit de structuurfondsen). Slechtere arbeidsvoorwaarden (niet alleen qua lonen, maar ook wat de werkgelegenheid in het algemeen betreft) hebben eveneens een rol gespeeld. In streken die getroffen werden door sluitingen van vestigingen is het voor werknemers vaak moeilijk gebleken om ander werk te vinden; de werkloosheid is toegenomen, met alle economische en sociale problemen van dien. Een en ander toont aan dat het noodzakelijk is de thans binnen de EU geldende regelingen aan te scherpen. Deze dienen daartoe grondig onder de loep te worden genomen, met name om een gemeenschappelijke gedragscode op te stellen waarmee zou moeten worden voorkomen dat EU-steun tot ongezonde concurrentie tussen lokale en regionale overheden leidt. 6. 2. Op de speciale Werkgelegenheidstop van november 1997 in Luxemburg is besloten een door voormalig Volvo- voorzitter P. G. Gyllenhammar geleide high level-groep van deskundigen te vormen en deze te belasten met het analyseren van de sociale en economische gevolgen van toekomstige structurele veranderingen in het bedrijfsleven. Deze groep heeft zich vooral gericht op richtsnoeren voor maatregelen waarmee beoogd wordt de werkgelegenheid te bevorderen, het concurrentievermogen op te voeren, een vlot functionerende arbeidsmarkt te stimuleren en het pad te effenen voor verande- ringen op deze gebieden. Het eindrapport van deze groep was in november 1998 klaar (in april 1998 was al een tussentijds rapport gepresenteerd); het is bestemd voor politieke besluit- vormers, topmensen uit het bedrijfsleven en de sociale part- ners (). (1) „Omgaan met veranderingen” — „Eindrapport van de Groep op hoog niveau inzake de economische en sociale gevolgen van industriële verandering”, gepubliceerd door Directoraat-Generaal V van de Europese Commissie. 6. 3. De groep deskundigen wijst erop dat er aanzienlijke structurele veranderingen voor de deur staan waarmee vele In het bedrijfstakken en regio’s te maken zullen krijgen. rapport worden tal van aanbevelingen gedaan om de lidstaten beter in staat te stellen om te gaan met de onvermijdelijke sociaal-economische neveneffecten van veranderingen. Bij deze aanbevelingen gaat het onder meer om maatregelen om moderne onderwijs- en opleidingsmethoden te ontwikkelen en de infrastructuur te verbeteren, regelingen ter ondersteuning van het midden- en kleinbedrijf, en specifieke maatregelen om nieuwe, veelbelovende sectoren te promoten. Een van de voornaamste conclusies is dat bedrijven uiteindelijk zelf verant- woordelijkheid dragen voor herstructureringen. De interne markt moet worden voltooid en alle verholen belemmeringen voor een vrije en eerlijke mededinging dienen uit de weg te worden geruimd. Er moet dus ook een eind worden gemaakt aan alle vormen van steunverlening die concurrentiedistorsies veroorzaken; alle vormen van steunverlening, waaronder be- lastingvoordelen, dienen volledig zichtbaar en transparant te zijn, teneinde voor gelijke concurrentievoorwaarden te zorgen. Een van de hoofdthema’s in het rapport van de 6. 4. deskundigen is partnerschap tussen alle betrokken partijen. De sociale dialoog moet worden geïntensiveerd en moet op alle niveaus een belangrijke rol spelen. Uitgebreide samenwerking tussen de betrokkenen is absoluut noodzakelijk om ervoor te zorgen dat structurele veranderingen doeltreffend en met succes kunnen worden doorgevoerd. Er dienen op brede consensus berustende maatregelen te worden genomen ten behoeve van bedrijven en regio’s die met herstructureringen geconfronteerd worden; hierbij kan bijvoorbeeld gedacht wor- den aan scholingsprogramma’s om werknemers beter in staat te stellen met veranderingen om te gaan, en aan maatregelen om het midden- en kleinbedrijf in de betrokken regio’s te stimuleren. Er moet een strategie voor economische ontwikke- ling worden uitgewerkt waarmee regio’s die met structurele veranderingen te maken hebben sociale problemen te lijf kunnen gaan. Naar het oordeel van het Comité van de Regio’s heeft 6. 5. de deskundigengroep een waardevolle bijdrage geleverd tot de communautaire doelstelling van bevordering van de sociale en economische samenhang in de EU. Uitgaande van de werkzaamheden van deze groep pleit het Comité voor een gedragscode bij het doorvoeren van structurele veranderingen. 6. 6. De rol en verantwoordelijkheden van de sociale part- ners in dergelijke zaken dienen te worden vergroot. Op verscheidene plaatsen is zichtbaar dat er reeds stappen in deze richting worden gezet. De sociale dialoog dient hoe dan ook op alle niveaus te worden geïntensiveerd. Er zou een gedragscode moeten worden opgesteld in 6. 7. de vorm van een lijst aanbevelingen waarover onder alle betrokken partijen (regeringen, regio’s, sociale partners) brede consensus bestaat. Doel hiervan zou moeten zijn een solide basis te verschaffen voor economische en sociale samenhang via een regionaal beleid dat erop gericht is het concurrentiever- mogen en de economische groei te stimuleren. De code zou moeten dienen als een middel om oneerlijke mededinging als gevolg van fiscale, sociale en milieudumping tegen te gaan. In wezen is de code bedoeld om ervoor te zorgen dat er voor het Europese regionale beleid een gestroomlijnd geheel van regels en beleidsprogramma’s komt, dat er actief wordt geïnvesteerd C 57/66 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 29. 2. 2000 in onderwijs, scholing en infrastructuur, dat productie- investeringen worden bevorderd en dat de steun uit de structuurfondsen niet gebruikt wordt om bestaande ar- beidsplaatsen naar elders te verplaatsen. 7. Conclusies Het Comité van de Regio’s: 1) merkt op dat ondernemingen op grond van de Europese Verdragen weliswaar het recht hebben om activiteiten naar elders in de EU te verplaatsen, maar vindt dat dergelijke relocaties niet mogen worden aangemoedigd door een oneigenlijk gebruik van stimuleringsmaatregelen en dat er nauw moet worden toegezien op het overheidssteunbeleid, dat bedoeld is om steun te verlenen daar waar het nodig is en om eerlijke concurrentie te bevorderen; 2) 3) is van mening dat het regionale beleid van de EU van cruciaal belang is om de economische en sociale samen- hang te bevorderen. Stimulerende maatregelen zijn in sommige regio’s belangrijk om regionale en structurele handicaps die economische ontwikkeling in de weg staan te compenseren. Deze maatregelen moeten duurzame economische ontwikkeling en het creëren van levensvatba- re arbeidsplaatsen in de hand werken; is van mening dat de Europese Unie de rechtstreekse vestigingssteun voor bedrijven geleidelijk zou moeten afbouwen, teneinde de in artikel 158 van het EG-Verdrag genoemde doelstellingen — verkleining van de verschillen tussen de ontwikkelingsniveaus en van de achterstand van de minst begunstigde regio’s — te verwezenlijken; 4) houdt het door de Commissie gelaste onderzoek naar besluiten over bedrijfsverplaatsingen nauwlettend in de gaten, met name wanneer wordt nagegaan hoe en in welke mate structuurfondsmiddelen worden opgenomen in maatregelenpakketten om bedrijven ertoe over te halen in bepaalde regio’s activiteiten te gaan ontplooien; 5) erkent dat in het Zevende overzicht van de Europese Commissie inzake steunmaatregelen van de lidstaten wordt opgemerkt dat de staatssteun voor de industrie wordt Brussel, 18 november 1999. verminderd. Het CvdR vindt dit een goede zaak, maar acht het wel belangrijk dat het toezicht op de staatssteun wordt voortgezet, omdat iedere bedrijfsverplaatsing die voortvloeit uit onterechte steunverlening ernstige gevolgen kan hebben voor de regio’s en plaatsen waar banen verloren zijn gegaan. Er zou een programma moeten worden uitgewerkt om de bestaande voorschriften en controleregelingen aan te scherpen, maar ook om voorstel- len betreffende een gedragscode voor de betrokken partijen te formuleren. Deze gedragscode zou onder meer gebase- erd moeten zijn op de richtsnoeren uit het rapport van de deskundigengroep die de Europese Raad heeft opgericht om de economische en sociale gevolgen van structurele veranderingen te onderzoeken; 6) dringt er bij Europees Parlement en Raad op aan, de Commissie te helpen bij haar inspanningen de controle op de staatssteun voort te zetten en sociale en milieudumping doeltreffender te bestrijden; 7) stelt voor dat er actief naar wordt gestreefd het EU- structuurprogramma voor de periode 2000-2006 nauwer af te stemmen op de uitdagingen waarvoor de EU zich gesteld ziet. Maatregelen ter bevordering van het scheppen van nieuwe banen in steunregio’s zouden gericht moeten zijn op programma’s voor investeringen, infrastructuur, onderwijs, onderzoek, openbare diensten en andere zaken waarmee beoogd wordt de groei te stimuleren, het concur- rentievermogen alsook het vermogen om om te gaan met nieuwe uitdagingen op te voeren, en een groter aantal duurzame arbeidsplaatsen te creëren. Te dien einde zou aan steunmaatregelen ten behoeve van werkgelegenheids- bevorderende productie-investeringen als voorwaarde moeten worden verbonden dat directe steun niet louter voor overplaatsingen — dit wil zeggen voor initiatieven die geen initiële investeringen zijn als bedoeld in de communautaire richtsnoeren inzake regionale steun- maatregelen — mag worden gebruikt. 8) beveelt aan dat er — naar het voorbeeld van de Commu- nautaire kaderregeling inzake staatssteun aan de automo- bielindustrie — een specifieke communautaire kaderrege- ling wordt vastgesteld voor staatssteun in industriële sectoren waarin de concurrentie groot is en de activiteit afneemt. De voorzitter van het Comité van de Regio’s Manfred DAMMEYER


title: Commission Decision of 18 November 1999 on import licences in respect of beef and veal products originating in Botswana, Kenya, Madagascar, Swaziland, Zimbabwe and Namibia (notified under document number C(1999) 3905)

eurovoc_concepts:
ACP countries
beef
boned meat
import licence
quantitative restriction

text: L 303/26 EN Official Journal of the European Communities 26. 11. 1999 II (Acts whose publication is not obligatory) COMMISSION COMMISSION DECISION of 18 November 1999 on import licences in respect of beef and veal products originating in Botswana, Kenya, Madagascar, Swaziland, Zimbabwe and Namibia (notified under document number C(1999) 3905) (1999/768/EC) THE COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES, Having regard to the Treaty establishing the European Community, those States; whereas it is therefore possible to issue import licences in respect of the quantities applied for; (3) Whereas the quantities in respect of which licences may be applied for from 1 December 1999 should be fixed within the scope of the total quantity of 52 100 tonnes; Having regard to Council Regulation (EC) No 1706/98 of 20 July 1998 on the arrangements applicable to agricultural prod- ucts and goods resulting from the processing of agricultural products originating in the African, Caribbean and Pacific States (ACP States) and repealing Regulation (EEC) No 715/ 90 (1), and in particular Article 30 thereof, (4) Whereas this Decision is without prejudice to Council Directive 72/462/EEC of 12 December 1972 on health and veterinary inspection problems upon importation of bovine, ovine and caprine animals and swine, fresh meat last or meat products amended by Directive 97/79/EC (4), from third countries (3), as Having regard to Commission Regulation (EC) No 1918/98 of 9 September 1998 laying down detailed rules for the applica- tion in the beef and veal sector of Council Regulation (EC) No 1706/98 on the arrangements applicable to agricultural prod- ucts and certain goods resulting from the processing of agricul- tural products originating in the African, Caribbean and Pacific States and repealing Regulation (EC) No 589/96 (2), and in particular Article 4 thereof, (1) Whereas Article 1 of Regulation (EC) No 1918/98 provides for the possibility of issuing import licences for beef and veal products; whereas, however, imports must take place within the limits of the quantities specified for each of these exporting non-member countries; (2) Whereas the applications for import licences submitted between 1 and 10 November 1999, expressed in terms of boned meat, in accordance with Regulation (EC) No 1918/98, do not exceed, in respect of products origin- ating in Botswana, Kenya, Madagascar, Swaziland, Zimbabwe and Namibia, the quantities available from HAS ADOPTED THIS DECISION: Article 1 issue on 21 November The following Member States shall 1999 import licences for beef and veal products, expressed as boned meat, originating in certain African, Caribbean and Pacific States, in respect of the following quantities and coun- tries of origin: Germany: — 155 tonnes originating in Botswana, — 30 tonnes originating in Namibia. United Kingdom: — 500 tonnes originating in Botswana, — 1 050 tonnes originating in Zimbabwe, — 295 tonnes originating in Namibia. (1) OJ L 215, 1. 8. 1998, p. 12. (2) OJ L 250, 10. 9. 1998, p. 16. (3) OJ L 302, 31. 12. 1972, p. 28. (4) OJ L 24, 30. 1. 1998, p. 31. 26. 11. 1999 EN Official Journal of the European Communities L 303/27 Article 2 Article 3 Licence applications may be submitted, pursuant to Article 3(2) of Regulation (EC) No 1918/98, during the first 10 days of December 1999 for the following quantities of boned beef and veal: — Botswana: — Kenya: — Madagascar: — Swaziland: — Zimbabwe: — Namibia: 7 836 tonnes, 142 tonnes, 7 579 tonnes, 3 039 tonnes, 1 275 tonnes, 3 830 tonnes. This Decision is addressed to the Member States. Done at Brussels, 18 November 1999. For the Commission Franz FISCHLER Member of the Commission


eurovoc_concepts:
United States
death penalty
human rights
miscarriage of justice

text: C 189/234 Europeiska gemenskapernas officiella tidning SV 7. 7. 2000 Torsdag 18 november 1999 8. Mänskliga rättigheter: Moratorium för dödsstraffet B5-0272, 0274, 0282, 0283, 0284, 0287, 0297 och 0306/1999 Europaparlamentets resolution om införandet av ett universellt moratorium för dödsstraff och med särskild hänsyn till Joaquín José Martinez, Mumia Abu Jamal och Larry Robinson Europaparlamentet utfärdar denna resolution (cid:1) med beaktande av sina tidigare resolutioner om dödsstraff, (cid:1) med beaktande av Europeiska unionens memorandum vid FN:s 54:e generalförsamling och av följande skäl: A. Den fortsatta tillämpningen av dödsstraffet i många länder. B. Avskaffandet av dödsstraffet är ett avgörande steg mot ökad mänsklig värdighet och en progressiv utveckling av och respekt för mänskliga rättigheter. C. Det hot om avrättning som hänger över tusentals människor i världen är mycket oroväckande. Det är dock uppmuntrande att antalet länder som stöder avskaffandet av dödsstraffet ständigt ökar. D. Upprepar sin positiva inställning till det initiativ, som rådet å EU:s vägnar tog vid FN:s 54:e general- församling beträffande ett moratorium för dödsstraffet. E. Dödsdomen mot den europeiske medborgaren Joaquín José Martinez (spansk medborgare) som fälldes av en domstol i Florida (USA) 1997 är skrämmande. Högsta domstolen i Florida, USA, skall nu behandla den överklagan som lämnats in av Joaquín José Martinez försvarsadvokater till följd av de många procedurmässiga fel som enligt dessa begicks under rättegången. F. Journalisten Mumia Abu Jamal dömdes till döden i december 1982. Hittills har man vägrat att ompröva fallet, men avrättningen som var fastställd till den 2 december 1999 har skjutits upp. G. Larry Robinsons avrättning har skjutits upp i USA till följd av att tvivel uppstått beträffande hans mentala tillstånd. H. De många avrättningarna i USA av medborgare vars oskuld bevisas i efterhand är oroande. Parlamentet beklagar djupt att man under förhandlingarna i FN:s generalförsamling inte lyckades anta 1. en resolution om ett moratorium för dödsstraffet, 2. uttrycker sin besvikelse över att rådets finländska ordförandeskap blev tvunget att begära att förhand- lingarna om den resolution i vilken man kräver ett moratorium för dödsstraffet i väntan på ett totalt avskaffande skulle skjutas upp, 3. uppmanar enträget samtliga medlemsstater och rådets ordförandeskap att göra allt för att få till stånd en omröstning om dödsstraffet under den pågående sammanträdesperioden, och betonar att det skulle vara ett avsevärt framsteg mot avskaffandet av dödsstraffet om man uppnådde detta mål i FN, uppmanar de europeiska institutionerna att utöva påtryckningar på USA att inte utföra avrättning- 4. arna, kräver en ny rättegång mot Joaquín José Martínez med fullständiga rättegångsgarantier samt ett defi- 5. nitivt upphävande av hans dödsstraff, 7. 7. 2000 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 189/235 Torsdag 18 november 1999 6. uppmanar den federala domstolen i Pennsylvania att omvandla dödsdomen mot Mumia Abu Jamal, och uppmanar delegationen för förbindelserna med Förenta staterna att ta upp frågan vid sitt nästa möte med de amerikanska kongressledamöterna, uppmanar medlemmarna i Texas organ för benådning och villkorligt frigivning samt guvernör Geor- 7. ges Bush Jr att bevilja Larry Robinson nåd och omvandla domen mot honom, 8. uppmanar Förenta staternas högsta domstol att uppfylla de förpliktelser den åläggs genom den inter- nationella konventionen om medborgerliga och politiska rättigheter och avskaffa dödsstraffet för brott som begåtts av minderåriga, uppmanar rådet att inom ramen för förhandlingarna om avtal med tredje länder undersöka möjlighe- 9. terna att införliva avskaffandet av dödsstraffet i människorättsklausulen, 10. uppdrar åt talmannen att översända denna resolution till rådet, kommissionen, ordföranden för FN:s kommission för mänskliga rättigheter, USA:s kongress och regering, Pennsylvanias guvernör, Pennsylvanias federala domstol och Texas organ för benådning och villkorlig frigivning, Texas guvernör, samt till högsta domstolen i Florida. 9. Mänskliga rättigheter: Respekt för serbiska och andra minoriteter i Kosovo B5-0270, 0275, 0281, 0298 och 0305/1999 Europaparlamentets resolution om den serbiska minoriteten och andra nationella minoriteter i Kosovo Europaparlamentet utfärdar denna resolution (cid:1) med beaktande av sina tidigare resolutioner om situationen i Kosovo och före detta Jugoslavien, (cid:1) med beaktande av ordförandeskapets slutsatser från Europeiska rådet i Köln den 3 och 4 juni 1999, (cid:1) med beaktande av FN:s säkerhetsråds resolution 1244 (1999), det fullständiga tillbakadragandet av alla serbiska säkerhetsstyrkor, avslutningen av Natos flygbombningar samt inrättandet av den internatio- nella säkerhetsstyrkan för Kosovo (Kfor) och Unmik (FN:s tillfälliga förvaltning i Kosovo), (cid:1) med beaktande av det militärtekniska avtalet mellan Kfor och regeringarna i Förbundsrepubliken Jugo- slavien och delrepubliken Serbien av den 9 juni 1999, (cid:1) med beaktande av stabilitetspakten för sydöstra Europa, som rådet undertecknade den 10 juni 1999, (cid:1) med beaktande av det uttalande om avväpning av UCK-gerillan av den 23 september 1999 som ord- förandeskapet gjorde på Europeiska unionens vägnar, (cid:1) med beaktande av det uttalande som ordförandeskapet gjorde på Europeiska unionens vägnar den 4 november 1999 om de fortsatta oroligheterna i Kosovo, och av följande skäl: A. Den senaste tidens attacker mot serber och romer i Kosovo ger upphov till stor oro, särskilt attacken mot den konvoj bestående av 155 serber som hade organiserats av UNHCP i Pec den 27 oktober 1999. B. Momcilo Trajkovic, ordförande för Kosovos serbiska motståndsrörelse och vice ordförande i serbiska nationella rådet besköts i sitt hem i Pristina den 31 oktober 1999, vilket är mycket oroande. C. Den 12 oktober 1999 mördades den bulgariske FN-tjänstemannen Valentin Krumov i Pristina, vilket är mycket oroande


eurovoc_concepts:
EU relations
East Timor
forced migration
human rights
humanitarian aid
multinational force
referendum
self-determination

text: 7. 7. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 189/231 Jueves, 18 de noviembre de 1999 3. Pide a todos los Gobiernos que den instrucciones a los operadores de todas las centrales nucleares o instalaciones más sensibles para el medio ambiente y que no puedan demostrar de forma verificable su plena conformidad para evitar el efecto 2000, para que se apaguen al menos temporalmente dichas plantas en el paso al nuevo milenio, y que en cualquier caso se ponga a disposición de forma temporal energía eléctrica por un período de hasta 60 días para todas las centrales nucleares con el fin de asegurar el funcionamiento de las bombas de refrigeración y de los sistemas de seguridad y que se garantice un sumi- nistro a más largo para las piscinas de refrigeración de combustible; sugiere que el Consejo y la Comisión presionen a todos los Gobiernos a tal efecto, especialmente en la Europa central y oriental, en Rusia y en los NEI así como en Turquía; Recuerda y confirma su Resolución precitada de 25 de febrero de 1999 sobre el problema informá- 4. tico del efecto 2000, y observa que, entre tanto, parecen persistir dos problemas concretos: 0 el grado de progreso en algunos Estados miembros es insuficiente, lo que puede acarrear consecuen- cias a la vista de los niveles de integración transfronterizos existentes a escala global y sectorial; 0 las PYME están más expuestas a posibles perturbaciones que las grandes empresas internacionales, y determinado número de ellas podría sufrir graves repercusiones financieras si no se adaptan a tiempo, lo que requeriría acción urgente por parte de la Comisión así como de las administraciones nacionales y autonómicas; 5. Recomienda enérgicamente que el Consejo Europeo de Helsinki, que se celebrará un par semanas antes del final del siglo, adopte las medidas adecuadas y realice una declaración para que los ciudadanos europeos sean conscientes de la situación precisa del problema y de los riesgos potenciales; 6. Pide a los miembros de la OCDE que proporcionen urgentemente los recursos específicos a los países de la Europa central y oriental y a los NEI para financiar alternativas a sus centrales nucleares en el paso al nuevo milenio y a medio plazo, con el fin de cerrar esas centrales nucleares que no cumplen las normas de seguridad reconocidas internacionalmente, y que financien fuentes alternativas de energía; 7. Encarga a su Presidenta que transmita la presente resolución a la Comisión, al Consejo, al Consejo de Seguridad de las Naciones Unidas, la OIEA, a los Gobiernos de los Estados miembros, de los países candi- datos y de los Estados miembros de la OCDE. 7. Timor Oriental B5-0271, 0273, 0280, 0289, 0299 y 0307/1999 Resolución del Parlamento Europeo sobre Timor Oriental El Parlamento Europeo, 0 Vistas sus anteriores resoluciones sobre la situación en Timor Oriental, 0 Vista la Resolución 1264/1999 del Consejo de Seguridad de Naciones Unidas, 0 Vista la Declaración de la Presidencia en nombre de la UE de 21 de septiembre de 1999, 0 Vistos el Acuerdo de 5 de mayo de 1999 entre Indonesia y Portugal sobre Timor Oriental y los Acuerdos entre Naciones Unidas y los Gobiernos de Indonesia y Portugal de la misma fecha sobre las disposiciones relativas a la consulta popular de los habitantes de Timor Oriental mediante votación directa y sobre medidas en materia de seguridad, A. Considerando que el resultado del referéndum expresa claramente el deseo de la población timorense de conseguir la independencia, con el 78,5 % de los votos a favor, B. Considerando que la UNAMET y los observadores internacionales, incluidas las delegaciones del Parla- mento Europeo y del Consejo, han reconocido la legalidad y la validez del referéndum, C 189/232 Diario Oficial de las Comunidades Europeas ES 7. 7. 2000 Jueves, 18 de noviembre de 1999 C. Considerando que, tras el anuncio del resultado del referéndum, la policía y el ejército indonesios lanzaron una campaña de terror y barbarie, poniendo en peligro la supervivencia de todo un pueblo, D. Considerando que el 12 de septiembre de 1999 Indonesia reconoció la necesidad de la presencia de una fuerza de mantenimiento de la paz en Timor Oriental, E. Considerando que el despliegue en Timor Oriental de la fuerza internacional comenzó el 20 de septiembre de 1999, F. Considerando que este despliegue muestra la voluntad de la comunidad internacional de poner tér- mino a la masacre de la población civil y de encontrar una solución pacífica y duradera para Timor Oriental basada en la autodeterminación de su población, G. Considerando que la situación humanitaria en Timor Oriental sigue siendo muy grave, así como en Timor Occidental, y que el ACNUR teme que la situación se deteriore aún más a menos que las auto- ridades indonesias controlen la actividad de la milicia, H. Considerando que, según informes del ACNUR, todavía permanecen en Timor Occidental alrededor de 250. 000 refugiados, de los cuales al menos 150 000 desean regresar, I. Considerando una serie de incidentes destinados aparentemente a perturbar el programa de repatria- ción a Timor Oriental del ACNUR, J. Alarmado por informes en los que se afirma que un gran número de refugiados ha sido trasladado por la fuerza a islas más pequeñas, lejos de la atención de los medios de comunicación internacionales y fuera del alcance de los organismos humanitarios, K. Considerando que la próxima estación de lluvias no sólo puede dificultar la protección de las pruebas de atrocidades sino que además puede provocar el aplazamiento de la repatriación de refugiados desde Timor Occidental y, por consiguiente, causar nuevas catástrofes humanas, L. Manifestando su preocupación a la vista de informes en los que se afirma que en Timor Oriental se ha violado el derecho internacional humanitario y los derechos humanos de manera sistemática, genera- lizada y flagrante, y subrayando que sobre los autores de las violaciones recae una responsabilidad individual, M. Considerando que, una vez que se culmine la transición hacia la independencia, Timor Oriental podría convertirse en signatario del Convenio de Lomé como miembro del grupo del Pacífico, Reconoce y apoya el deseo claramente democrático expresado por el pueblo de Timor Oriental de 1. convertirse en independiente y crear un nuevo estado; 2. Acoge con satisfacción el despliegue de la fuerza internacional de paz en Timor Oriental; Elogia la contribución de aquellos Estados miembros de Naciones Unidas, en particular Australia y 3. los países miembros de la ASEAN, que han apoyado a la fuerza internacional con tropas y material; 4. Pide a la fuerza internacional que siga cumpliendo su mandato de restaurar la paz y la seguridad, facilitar las operaciones de asistencia humanitaria y proteger y apoyar a la UNAMET en la ejecución de sus cometidos; 5. Pide al Gobierno indonesio que coopere plenamente con la fuerza internacional así como con los organismos humanitarios en el cumplimiento de sus mandatos respectivos, y que facilite la rápida conten- ción y el desarme de los elementos paramilitares que operan en la frontera y que están perturbando el desarrollo del programa de repatriación y la ayuda humanitaria en los campos de refugiados; 6. Condena el traslado forzoso de refugiados y pide al Gobierno indonesio que permita el acceso pleno e incondicional a los organismos de ayuda, que garantice que no se socava mediante propaganda engañosa la libre voluntad de los refugiados, y que colabore en mayor medida en la repatriación, en condiciones de seguridad, de aquellos que deseen volver; 7. 7. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 189/233 Jueves, 18 de noviembre de 1999 7. Respalda plenamente los esfuerzos del ACNUR para ejecutar su programa de repatriación a Timor Oriental de aquellos que deseen volver antes de que comience la estación de las lluvias, periodo durante el cual el acceso al interior es más difícil, y pide a las autoridades indonesias que apoyen plenamente todas las acciones encaminadas a identificar el lugar en que se encuentran los numerosos refugiados cuyo paradero se desconoce; 8. Condena completamente las masacres y los actos criminales cometidos contra el pueblo de Timor Oriental, insiste en que no se puede tolerar que las atrocidades queden impunes y pide encarecida mente que se cree una comisión de investigación internacional de Naciones Unidas para investigar la responsabi- lidad de las masacres y de las demás violaciones de los derechos humanos y de la legislación humanitaria y establecer, lo antes posible, un tribunal internacional para los actos criminales cometidos en Timor Orien- tal; 9. Pide al Consejo que considere la posibilidad de prestar apoyo técnico a las autoridades de Naciones Unidas en Timor Oriental con el fin de conservar y examinar las pruebas de atrocidades cometidas bajo la anterior ocupación del país; 10. Acoge con satisfacción la creación de la UNTAET (Autoridad Transitoria de Naciones Unidas para Timor Oriental), pide a la Misión de Naciones Unidas que cumpla rápidamente su mandato en lo que se refiere a la definición y puesta en marcha de la administración de Timor Oriental, y pide que participen plenamente en este proceso los representantes del pueblo de Timor Oriental, respetándose así completa- mente la soberanía del pueblo de Timor Oriental; Insta a los Estados miembros de la UE, al Consejo ACP-UE y a los países ACP a que reconozcan el 11. Estado de Timor Oriental y establezcan relaciones diplomáticas lo antes posible con este país; Pide a los Estados miembros de la UE que ofrezcan su apoyo a los refugiados de Timor Oriental en 12. la UE que deseen volver a su país con el fin de contribuir a los esfuerzos de reconstrucción; 13. Pide a la UE que fomente, entre otras cosas, la reconstrucción de la sociedad civil en Timor Oriental y hace un llamamiento a los Gobiernos de los Estados miembros de la UE, así como a la comunidad internacional en general, para que intensifiquen urgente y eficazmente el apoyo humanitario al pueblo de Timor Oriental y contribuyan financiera y económicamente a la reconstrucción y a la transición a la inde- pendencia de Timor Oriental; 14. Pide a la UE que asigne, con carácter de urgencia, recursos presupuestarios adecuados para Timor Oriental y reafirma su decisión de inscribir en el presupuesto de la Unión Europea para el año 2000 una partida de apoyo a la reconstrucción, la actividad económica y el proceso de constitución del Estado de Timor Loro Sae, en particular mediante la creación de una línea específica, en una perspectiva plurianual; Pide a la Comisión que inicie los preparativos para la rápida adhesión de Timor Oriental al Conve- 15. nio de Lomé; Encarga a su Presidenta que tome la iniciativa y cree una delegación del Parlamento Europeo, 16. teniendo en cuenta las comisiones y delegaciones competentes, que pueda viajar a Timor y ser testigo de la evolución de la situación en el país; 17. Encarga a su Presidenta que transmita la presente resolución al Consejo, a la Comisión, a los Parla- mentos de los Estados miembros, al Secretario General de Naciones Unidas, al Gobierno de Indonesia, a la ASEAN, al líder del Consejo Nacional del Movimiento de Resistencia de Timor, Xanana Gusmão, y al ACNUR


title: Avis du comité consultatif en matière de concentrations entre entreprises rendu lors de sa 71e réunion, le 18 novembre 1999, concernant un avant-projet de décision dans l'affaire IV/M.1610 — Deutsche Post

eurovoc_concepts:
Germany
advisory committee (EU)
economic concentration
exchange of information
fine
postal service

text: C 106/2 FR Journal officiel des CommunautØs europØennes 6. 4. 2001 AVIS du comitØ consultatif en matiŁre de concentrations entre entreprises rendu lors de sa 71e rØunion, le 18 novembre 1999, concernant un avant-projet de dØcision dans l’affaire IV/M. 1610 (cid:151) Deutsche Post (2001/C 106/02) 1. Le comitØ consultatif partage l’avis de la Commission selon lequel Deutsche Post a donnØ, dans sa notification, des indications inexactes et dØnaturØes au sens de l’article 14, paragraphe 1, point b), du rŁglement (CEE) no 4064/89 du Conseil. 2. Le comitØ consultatif convient avec la Commission que Deutsche Post a fourni, dans ses rØponses (cid:224) des demandes de renseignements, des indications inexactes au sens de l’article 14, paragraphe 1, point c), du rŁglement (CEE) no 4064/89. 3. Le comitØ consultatif se rallie (cid:224) l’avis de la Commission selon lequel Deutsche Post a fourni de propos dØlibØrØ ces indications inexactes et dØnaturØes dans sa notification et dans ses rØponses. 4. Le comitØ consultatif est d’accord avec la Commission sur le fait qu’une amende doit Œtre infligØe (cid:224) (CEE) Deutsche Post conformØment (cid:224) l’article 14, paragraphe 1, points b) et c), du rŁglement no 4064/89. 5. Le comitØ consultatif apporuve l’apprØciation que porte la Commission sur la nature et la gravitØ de ces infractions dans le calcul du montant des amendes. 6. Le comitØ consultatif est d’accord avec le montant des amendes proposØ par la Commission. 7. Le comitØ consultatif invite la Commission (cid:224) tenir compte de tous les autres points soulevØs par les (cid:201)tats membres lors de la discussion. 8. Le comitØ consultatif recommande la publication du prØsent avis au Journal officiel des CommunautØs europØennes


title: Regolamento (CE) n. 2452/1999 della Commissione, del 18 novembre 1999, che fissa la restituzione massima all'esportazione di frumento tenero nell'ambito della gara di cui al regolamento (CE) n. 2010/1999

eurovoc_concepts:
award of contract
common wheat
export refund

text: 19. 11. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 298/13 REGOLAMENTO (CE) N. 2452/1999 DELLA COMMISSIONE del 18 novembre 1999 che fissa la restituzione massima all'esportazione di frumento tenero nell'ambito della gara di cui al regolamento (CE) n. 2010/1999 LA COMMISSIONE DELLE COMUNITÀ EUROPEE, visto il trattato che istituisce la Comunità europea, visto il regolamento (CEE) n. 1766/92 del Consiglio, del 30 giugno 1992, relativo all'organizzazione comune dei mercati nel settore dei cereali (1), modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 1253/1999 (2), visto il regolamento (CE) n. 1501/95 della Commissione, del 29 giugno 1995, che stabilisce modalità di applicazione del regolamento (CEE) n. 1766/92 del Consiglio, riguardo alla concessione delle restituzioni all'esportazione e alle misure da adottare in caso di turbative nel settore dei cereali (3), modifi- cato da ultimo dal regolamento (CE) n. 2513/98 (4), e in parti- colare l'articolo 7, (1) (2) considerando che una gara per la restituzione e/o la tassa all'esportazione di frumento tenero verso alcuni Stati ACP è stata indetta con il regolamento (CE) n. 2010/1999 della Commissione (5); considerando che, a norma dell'articolo 7 del regola- mento (CE) n. 1501/95, la Commissione può, secondo la procedura di cui all'articolo 23 del regolamento (CEE) n. 1766/92, decidere di fissare una restituzione massima all'esportazione, tenendo conto dei criteri precisati all'ar- ticolo 1 del regolamento (CE) n. 1501/95; che in tal caso sono dichiarati aggiudicatari il concorrente o i concor- renti la cui offerta sia pari o inferiore a detta restituzione massima, nonché il concorrente o i concorrenti la cui offerta verta su una tassa all'esportazione; (3) (4) considerando che l'applicazione degli anzidetti criteri all'attuale situazione dei mercati del cereale in oggetto induce a fissare la restituzione massima all'esportazione al livello di cui all'articolo 1; considerando che le misure previste dal presente regola- mento sono conformi al parere del comitato di gestione per i cereali, HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO: Articolo 1 Per le offerte comunicate del 12 al 18 novembre 1999, nell'ambito della gara di cui al regolamento (CE) n. 2010/1999, la restituzione massima all'esportazione di frumento tenero è fissata a 42,97 EUR/t. Il presente regolamento entra in vigore il 19 novembre 1999. Articolo 2 Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri. Fatto a Bruxelles, il 18 novembre 1999. Per la Commissione Franz FISCHLER Membro della Commissione (1) GU L 181 dell'1. 7. 1992, pag. 21. (2) GU L 160 del 26. 6. 1999, pag. 18. (3) GU L 147 del 30. 6. 1995, pag. 7. (4) GU L 313 del 21. 11. 1998, pag. 16. (5) GU L 248 del 21. 9. 1999, pag. 19