title: PREGUNTA ESCRITA E-2189/99 de Antonios Trakatellis (PPE-DE) a la Comisión. Incumplimiento de la legislación comunitaria sobre seguros y distorsión de la competencia en Grecia.

eurovoc_concepts:
Greece
application of EU law
financial control
insurance company
restriction on competition
road transport

formats: html pdf print

text: C 280 E/16 Diario Oficial de las Comunidades Europeas ES 3. 10. 2000 ¿No considera la Comisi(cid:243)n que, a la vista de la sentencia del Tribunal de Justicia antes mencionada, un proyecto de infraestructura metropolitana como el propuesto por el Ayuntamiento de Brescia debe ser objeto de una evaluaci(cid:243)n de las repercusiones sobre el medio ambiente y que se justifique por quØ no se ha dado prioridad a las soluciones incluidas en otros proyectos? Sobre la base de la decisi(cid:243)n CIPE (ComitØ interministerial para la programaci(cid:243)n econ(cid:243)mica) de 20. 11. 1995. (1) (2) DO L 175 de 5. 7. 1985, p. 40. (3) DO L 73 de 14. 3. 1997, p. 5. (4) (5) VØase el art(cid:237)culo 5 de la Directiva 97/11/CE. Sentencia C-435/97 de 16. 9. 1999. Respuesta de la Sra. Wallstr(cid:246)m en nombre de la Comisi(cid:243)n (20 de enero de 2000) En opini(cid:243)n de la Comisi(cid:243)n, basada en la informaci(cid:243)n facilitada por Su Seæor(cid:237)a, las obras a que se refiere su pregunta, es decir, el proyecto de construcci(cid:243)n de un metro en Brescia, entran en el Æmbito de aplicaci(cid:243)n de la Directiva 97/11/CE del Consejo, de 3 de marzo de 1997, por la que se modifica la Directiva 85/337/ CEE relativa a la evaluaci(cid:243)n de las repercusiones de determinados proyectos pœblicos y privados sobre el medio ambiente, y, en particular, parecen encuadrables entre los proyectos de las clases enumeradas en el anexo II de las dos Directivas (clase 10g de la Directiva 85/337/CEE y clase 10h de la Directiva 97/11/CE). En virtud de la Directiva 85/337/CEE, tales proyectos deben ser objeto de una evaluaci(cid:243)n del impacto ambiental (EIA) cuando los Estados miembros consideren que sus caracter(cid:237)sticas as(cid:237) lo exigen (apartado 2 del art(cid:237)culo 4). No obstante, se considera que los Estados miembros estÆn obligados cuando menos a llevar a cabo una evaluaci(cid:243)n previa para determinar si es preciso someter estos proyectos a un procedimiento de EIA. En virtud de la Directiva 97/11/CE, en el caso de los proyectos enumerados en el anexo II los Estados miembros estÆn obligados a determinar, mediante un estudio caso por caso o mediante umbrales o criterios establecidos por el Estado miembro, si el proyecto serÆ objeto de una evaluaci(cid:243)n de conformidad con lo establecido en los art(cid:237)culos 5 a 10, y podrÆn decidir aplicar ambos procedimientos (apartado 2 del art(cid:237)culo 4). Por consiguiente, dependiendo de la Directiva aplicable al proyecto de construcci(cid:243)n de un metro en Brescia, Italia debe respetar las obligaciones mencionadas. A la vista de todo ello, se ha enviado una solicitud de informaci(cid:243)n a las autoridades italianas. La Comisi(cid:243)n adoptarÆ las medidas oportunas para garantizar el cumplimiento de la legislaci(cid:243)n comunitaria. (2000/C 280 E/015) PREGUNTA ESCRITA E-2189/99 de Antonios Trakatellis (PPE-DE) a la Comisi(cid:243)n (29 de noviembre de 1999) Asunto: Incumplimiento de la legislaci(cid:243)n comunitaria sobre seguros y distorsi(cid:243)n de la competencia en Grecia No habiendo obtenido una respuesta satisfactoria a mi anterior pregunta (P-1686/99) (1) sobre la existencia en Grecia de infracciones en lo referente a la aplicaci(cid:243)n de la legislaci(cid:243)n comunitaria sobre seguros, con las consiguientes distorsiones de la competencia as(cid:237) como riesgos de hundimiento del mercado de seguros por la aparici(cid:243)n de considerables dØficit, 1. ¿puede indicar la Comisi(cid:243)n si estÆ informada de que las autoridades supervisoras griegas infringen y vulneran las disposiciones comunitarias relativas a la obligaci(cid:243)n de verificar los requisitos en lo que concierne a la cobertura de las reservas exigidas con bienes del activo equivalentes y de igual valor hasta el final de cada ejercicio, y que las propias autoridades supervisoras permiten de modo ilegal cubrir las reservas exigidas del ejercicio anterior con bienes del activo adquiridos a lo largo del ejercicio siguiente, utilizando para tal fin los ingresos procedentes de las primas de seguro del ejercicio siguiente, y creando as(cid:237) nuevos dØficit en las reservas, al final del nuevo ejercicio financiero? 2. ¿QuØ medidas piensa tomar la Comisi(cid:243)n para que se cumplan las disposiciones de las directivas comunitarias en lo referente a la supervisi(cid:243)n financiera y al cumplimiento por parte de las autoridades supervisoras griegas competentes de las obligaciones derivadas de la legislaci(cid:243)n comunitaria? 3. 10. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 280 E/17 3. 4. En el caso concreto de la cotizaci(cid:243)n en la Bolsa griega de compaæ(cid:237)as de seguros que registran dØficit excesivos en sus reservas, ¿c(cid:243)mo piensa imponer la Comisi(cid:243)n el respeto y cumplimiento de las disposiciones comunitarias relativas a la verificaci(cid:243)n por la autoridad supervisora griega competente de la supervisi(cid:243)n cautelar y de la composici(cid:243)n de las provisiones tØcnicas de las compaæ(cid:237)as en cuesti(cid:243)n? ¿En quØ fase de incorporaci(cid:243)n y aplicaci(cid:243)n de las normas comunitarias sobre la asistencia en carretera se encuentra Grecia? ¿EstÆ permitida la firma de contratos de seguros asociados a contratos de asistencia en carretera a precios irrisorios, perjudicando as(cid:237) la competencia? (1) DO C 27 E de 29. 1. 2000, p. 161. Respuesta del Comisario Bolkestein en nombre de la Comisi(cid:243)n (24 de enero de 2000) Tal como ya indicara la Comisi(cid:243)n en su respuesta a la pregunta escrita P-1686/99 (1) de Su Seæor(cid:237)a, el anÆlisis de la legislaci(cid:243)n griega por la que se transponen al Ordenamiento jur(cid:237)dico griego las terceras Directivas sobre seguros (Directiva 92/49/CEE del Consejo, de 18 de junio de 1992, sobre coordinaci(cid:243)n de las disposiciones legales, reglamentarias y administrativas relativas al seguro directo distinto del seguro de vida y por la que se modifican las Directivas 73/239/CEE y 88/357/CEE (tercera Directiva de seguros distintos del seguro de vida) (2); Directiva 92/96/CEE del Consejo, de 10 de noviembre de 1992, sobre coordinaci(cid:243)n de las disposiciones legales, reglamentarias y administrativas relativas al seguro directo de vida, y por la que se modifican las Directivas 79/267/CEE y 90/619/CEE (tercera Directiva de seguros de vida) (3); y Directiva 91/674/CEE del Consejo, de 19 de diciembre de 1991, relativa a las cuentas anuales y a las cuentas consolidadas de las empresas de seguros (4) no ha puesto en evidencia prÆctica incorrecta alguna, especialmente por lo que se refiere a las disposiciones referentes a la validez y a la supervisi(cid:243)n financiera de las aseguradoras (margen de solvencia y normas sobre provisiones tØcnicas). La legislaci(cid:243)n comunitaria sobre seguros exige que las empresas de seguros establezcan provisiones tØcnicas adecuadas al conjunto de sus actividades. La cantidad de estas provisiones tØcnicas debe ser en todo momento suficiente para que la empresa pueda hacer frente a cualquier responsabilidad resultante de sus contratos de seguros. Por otra parte, las provisiones tØcnicas tambiØn deben contar en todo momento con los correspondientes bienes del activo equivalentes y de igual valor. El cotejo entre la cantidad de las provisiones tØcnicas necesarias y los correspondientes activos debe realizarse en la misma fecha, por ejemplo la fecha l(cid:237)mite para el cierre de las cuentas del asegurador, o en cualquier otra fecha en la que se efectœe un control. De modo que no es correcto utilizar fechas distintas para analizar, por un lado, el cÆlculo de las provisiones tØcnicas y, por otro, el de las inversiones del asegurador correspondientes a esas provisiones tØcnicas. Por lo que respecta a los mØtodos prÆcticos de supervisi(cid:243)n de la situaci(cid:243)n financiera de las empresas los supervisores de los Estados aseguradoras empleados por las autoridades nacionales de control, miembros pueden recurrir efectivamente a varios mØtodos para verificar el cumplimiento por las empresas aseguradoras de las disposiciones nacionales en materia de cÆlculo de las provisiones tØcnicas. Sin embargo, el objetivo de su tarea es asegurar que la empresa aseguradora disponga en el momento en que el supervisor efectœe el control de las provisiones tØcnicas suficientes y de activos equivalentes y de igual valor. En algunos casos los supervisores verifican al final del ejercicio financiero (o contable) que todas las empresas aseguradoras estØn en regla. Por regla general, para efectuar los controles, toman como referencia los resultados y documentos contables que exige la legislaci(cid:243)n nacional. Sobre la base del resultado de esos controles los supervisores pueden evaluar la situaci(cid:243)n financiera del asegurador en una fecha posterior, a saber, la fecha en que se efectœa el control pudiendo de este modo determinar la situaci(cid:243)n financiera real del asegurador. Si los supervisores consideran que los activos para las provisiones tØcnicas son insuficientes para hacer frente a las responsabilidades de la empresa, pueden obligar a la empresa a tomar las medidas necesarias para corregir su situaci(cid:243)n financiera prohibiØndole, por ejemplo, la libre disposici(cid:243)n de sus activos o imponiØndole un plan de recuperaci(cid:243)n. La Comisi(cid:243)n ha examinado la compatibilidad de los mØtodos empleados por las Autoridades griegas para verificar la solidez financiera de las aseguradoras griegas, en especial el requisito de cubrir las provisiones tØcnicas del aæo anterior mediante activos adquiridos en el aæo siguiente al del ejercicio presupuestario. Como ya indicara en su respuesta a la pregunta escrita P-1686/99, la Comisi(cid:243)n ha tratado este problema C 280 E/18 Diario Oficial de las Comunidades Europeas ES 3. 10. 2000 con las Autoridades griegas y no ha hallado prueba alguna de prÆcticas administrativas de carÆcter permanente y reiterado de las Autoridades griegas contrarias a la legislaci(cid:243)n nacional o comunitaria en materia de seguros. Por lo que se refiere a la admisi(cid:243)n a cotizaci(cid:243)n oficial de las sociedades citadas por Su Seæor(cid:237)a, la Directiva 79/279/CE del Consejo, de 5 de marzo de 1979, sobre coordinaci(cid:243)n de las condiciones de admisi(cid:243)n de valores mobiliarios y a cotizaci(cid:243)n oficial en una bolsa de valores, no establece expressis verbis ninguna situaci(cid:243)n de este tipo. Ello no obstante, el punto I. 1 del esquema A anejo a la Directiva por la que se establecen las condiciones de admisi(cid:243)n de acciones a cotizaci(cid:243)n oficial en las bolsas (5) establece la obligaci(cid:243)n de carÆcter general de que la situaci(cid:243)n jur(cid:237)dica de la sociedad deberÆ ser regular desde el punto de vista de las leyes y reglamentos a los que estØ sometida, tanto en lo que respecta a su constituci(cid:243)n, como a su funcionamiento estatutario. La Directiva 84/641/CEE del Consejo, de 10 de diciembre de 1984, por la que se modifica, en lo que se refiere a la asistencia tur(cid:237)stica, la primera Directiva (73/239/CEE) por la que se establece una coordinaci(cid:243)n de las disposiciones legales, reglamentarias y administrativas relativas al acceso a la actividad de seguro directo distinto del seguro de vida y a su ejercicio (6), ha sido transpuesta al Ordenamiento jur(cid:237)dico griego mediante el Decreto Presidencial 103/1990 de 22. 3. 1990, modificado por el Decreto Presidencial 225/ 1196. Ello no obstante, la Comisi(cid:243)n estÆ analizando si existen otras disposiciones, distintas de las que establece la legislaci(cid:243)n griega en materia de seguros, que impidan u obstaculicen la prÆctica aseguradora de la asistencia en carretera en Grecia a compaæ(cid:237)as de seguros que en virtud de las directivas sobre seguros hayan sido debidamente autorizadas en otro Estado miembro. La Comisi(cid:243)n ya ha realizado las pertinentes averiguaciones ante las Autoridades griegas y llegado el caso podr(cid:237)a iniciar el procedimiento de infracci(cid:243)n previsto en el art(cid:237)culo 226 del Tratado CE (antiguo art(cid:237)culo 169). (1) DO C 27 E de 29. 1. 2000, p. 161. (2) DO L 228 de 11. 8. 1992. (3) DO L 360 de 9. 12. 1992. (4) DO L 374 de 31. 12. 1991. (5) DO L 66 de 16. 3. 1979. (6) DO L 339 de 27. 12. 1984. (2000/C 280 E/016) PREGUNTA ESCRITA E-2209/99 de Richard Corbett (PSE) a la Comisi(cid:243)n (29 de noviembre de 1999) Asunto: Asignaci(cid:243)n per cÆpita de los Fondos estructurales En su respuesta a la pregunta E-1558/99 (1), la Comisi(cid:243)n indica que Luxemburgo ha recibido un 0,04 %, lo que representa el porcentaje mÆs bajo de los quince Estados miembros. Si la Comisi(cid:243)n hubiera le(cid:237)do la pregunta con mayor atenci(cid:243)n, hubiera podido observar que trataba de la prosperidad relativa per cÆpita. ¿Podr(cid:237)a la Comisi(cid:243)n hacer saber si Luxemburgo, el Estado miembro mÆs rico per cÆpita, recibe el mayor porcentaje per cÆpita con cargo a los Fondos estructurales? En caso afirmativo, ¿c(cid:243)mo justifica la Comisi(cid:243)n esta situaci(cid:243)n? (1) DO C 170 E de 20. 6. 2000, p. 34. Respuesta del Sr. Barnier en nombre de la Comisi(cid:243)n (6 de enero de 2000) Para el pr(cid:243)ximo per(cid:237)odo de programaci(cid:243)n 2000-2006, Luxemburgo recibirÆ, con cargo a los Fondos estructurales, una ayuda por habitante y aæo de 31,23 € (a precios de 1999). La clasificaci(cid:243)n por orden decreciente de los Estados miembros, en funci(cid:243)n del nivel de ayuda por habitante, le sitœa en duodØcima posici(cid:243)n, lo que no representa la dotaci(cid:243)n mÆs elevada


title: 1999/786/EY: Neuvoston päätös, tehty 29 päivänä marraskuuta 1999, yhteisön takuun myöntämisestä Euroopan investointipankille (EIP) maanjäristyksen vaurioittamien Turkin alueiden jälleenrakentamiseen liittyviin hankkeisiin myönnetyistä lainoista aiheutuvien tappioiden varalta

eurovoc_concepts:
EIB loan
Türkiye
credit guarantee
disaster area
economic reconstruction
financial loss

text: 3. 12. 1999 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti L 308/35 NEUVOSTON PÄÄTÖS, tehty 29 päivänä marraskuuta 1999, yhteisön takuun myöntämisestä Euroopan investointipankille (EIP) maanjäristyksen vaurioittamien Turkin alueiden jälleenrakentamiseen liittyviin hankkeisiin myönnetyistä lainoista aiheutuvien tappioiden varalta (1999/786/EY) EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, joka ottaa huomioon Euroopan yhteisön perustamissopimuksen ja erityisesti sen 308 artiklan, ottaa huomioon komission ehdotuksen, ottaa huomioon Euroopan parlamentin lausunnon, sekä katsoo seuraavaa: 1) 2) 3) Elokuussa 1999 tapahtuneen maanjäristyksen ja sitä äskettäin seuranneiden jälkijäristysten tuhot kohdistuivat merkittävästi Kocaelin, Sakaryan, Bolun ja Yalovan aluei- siin Turkissa. Yleisten asioiden neuvosto totesi 13 päivänä syyskuuta 1999 pidetyn kokouksensa päätelmissä odottavansa, että harkitaan pikaisesti uuden ja merkittävän kunnostus- ja jälleenrakennusavun antamista EIP:n lainoina, samoin kuin makrotaloudellisena rahoitusapuna sekä MEDA II:n kautta annettavana apuna ja josta Turkin pitäisi saada merkittävää hyötyä. Neuvosto painotti myös sen tärkeyttä, että apu saadaan käyttöön mahdollisimman nopeasti. jotta neuvosto voisi Jatkona yleisten asioiden neuvoston 13 päivänä syys- kuuta 1999 pidetylle kokoukselle 8 päivänä lokakuuta 1999 kokoontunut Ecofin-neuvosto totesi päätelmis- sään, että neuvosto kehottaa komissiota 13 päivänä syyskuuta antamiensa päätelmien johdosta esittämään pikaisesti ehdotuksen neuvoston päätökseksi yhteisön takuun myöntämisestä Euroopan investointipankille Turkin maanjäristyksestä kärsineiden alueiden jälleenra- kentamiseen myönnetyistä lainoista aiheutuvien tappi- tehdä päätöksen oiden varalta, mahdollisesti marraskuun 1999 loppuun mennessä seuraavasti: Turkin jälleenrakennusta varten kolmen vuoden aikana myönnettävien luottojen kokonaismäärä saa olla enintään 600 miljoonaa euroa ja mainittu koko- naismäärä on käytettävä yksinomaan elokuussa 1999 Turkissa sattuneessa maanjäristyksessä vahingoittuneiden infrastruktuurien tai teollisuuslaitosten korvaamista, jälleenrakennusta varten toteuttavien kunnostusta tai Ecofin-neuvosto investointihankkeiden vahvisti 8 päivänä marraskuuta 1999, että tämä päätös on tehtävä kiireellisesti. Asian kiireellisyyden vuoksi ei ole ollut mahdollista noudattaa tavanomaista kuuden viikon määräaikaa, jotta jäsenvaltiot joka tarvitaan, voisivat täysimääräisesti antaa asiasta tiedon kansallisille kansanedustuslaitoksilleen Euroopan unionista tehdyn sopimuksen muuttamisesta tehtyyn Amsterdamin sopi- mukseen liitetyn, kansallisten kansanedustuslaitosten asemasta Euroopan unionissa tehdyn pöytäkirjan mukai- sesti. rahoitukseen. 4) Sen vuoksi tässä päätöksessä taatun, jälleenrakennustoi- mintaan Turkissa suunnatun EIP:n erityislainanantojär- jestelyn perusteella myönnetyt lainat on tarkoitettu pelkästään maanjäristyksessä vaurioituneiden maanpääl- 5) 6) 7) 8) 9) lisen ja maanalaisen infrastruktuurin, teollisuuslaitosten ja pk-yritysten sekä kaupunki-infrastruktuurin ja asun- tojen korvaamiseen, jälleenrakentamiseen ja kunnostami- seen. Neuvosto antoi 31 päivänä lokakuuta 1994 asetuksen (EY, Euratom) N:o 2728/94 takuurahaston perustami- sesta ulkosuhteisiin liittyville hankkeille (1). suunnattuja EIP on parhaillaan päättämässä päätöksen 97/256/EY (2) mukaiseen tämänhetkiseen ulkoiseen lainanantovaltuu- teensa perustuvia Keski- ja Itä-Euroopalle, Välimeren maille, Aasian ja Latinalaisen Amerikan maille sekä Etelä-Afrikan tasavallalle lainaohjelmia. Komissio esitti 23 päivänä huhtikuuta 1999 ehdotuk- sensa EIP:n yleisen ulkoisen lainanantovaltuuden uudis- tamisesta nykyisen valtuuden päättymisen jälkeiseksi ajaksi. Neuvosto kannatti 12 päivänä heinäkuuta 1999 yleisen valtuuden uudistamista, riippuen Euroopan parla- mentin lausunnosta, takuu kattaa 65 prosenttia lainasta, vuosittain taattu summa 2 630 miljoonaa euroa, ja uuden valtuuden kesto seitsemän vuotta. Valtuutta tarkistetaan ensimmäisen liittymisen yhteydessä mutta viimeistään neljän ja puolen vuoden kuluttua, sen mukaan kumpi ajankohta on aikaisempi. siten, että EIP:llä on ollut Turkissa vakiintunutta lainanantotoi- mintaa vuodesta 1965, ja käynnissä olevan toimintansa myötä EIP:llä on säännöllisiä yhteyksiä kyseisiin Turkin viranomaisiin sekä Turkissa toimiviin kansainvälisiin rahoituslaitoksiin. Kesäkuussa 1996 komissio esitti yhteisymmärryksessä pankin kanssa neuvostolle ehdotuksen uudeksi takuujär- jestelmäksi, joka koskee EIP:n kolmansiin maihin myön- tämiä lainoja. 2 päivänä joulukuuta hyväksyi 1996 Neuvosto päätelmät, jotka koskevat EIP:n kolmansiin maihin myöntämien lainojen uusia takuujärjestelyjä ja joiden mukaan hyväksytään yleistakuu erottelematta alueita ja hankkeita riskinjako-ohjelma. Riskinjako-ohjel- massa EIP:n olisi varmistettava riittävät muiden kolman- sien osapuolten kuin valtioiden takuut kaupallisille riskeille, jolloin talousarviotakuu koskee tässä tapauk- sessa ainoastaan poliittisia riskejä. sekä (1) EYVL L 293, 12. 11. 1994, s. 1, asetus sellaisena kuin se on muutet- tuna asetuksella (EY, Euratom) N:o 1149/1999 (EYVL L 139, 2. 6. 1999, s. 1). (2) Neuvoston päätös 97/256/EY, takuun myöntämisestä tehty 14 päivänä huhtikuuta 1997, investointipankille yhteisön yhteisön ulkopuolisiin hankkeisiin myönnetyistä lainoista aiheutuvien tappioiden varalta (Keski- ja Itä-Euroopan maat, Välimeren maat, Latinalaisen Amerikan ja Aasian maat, Etelä-Afrikka, entinen Jugosla- vian tasavalta Makedonia sekä Bosnia ja Hertsegovina) (EYVL L 102, 19. 4. 1997, s. 33). Päätös sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna päätöksellä 98/729/EY (EYVL L 346, 22. 12. 1998, s. 54). Euroopan L 308/36 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti 3. 12. 1999 10) 11) 12) 13) 14) 15) Yleistakuuta, joka kattaa EIP:n yleisen ulkoisen lainanan- tovaltuuden, josta säädetään päätöksessä 97/256/EY, ja joka on tarkoitus uudistaa uudella kyseisen päätöksen korvaavalla päätöksellä, olisi sovellettava myös tässä päätöksessä vahvistettuun Turkin jälleenrakennukseen tarkoitettuun EIP:n erityislainanantojärjestelyyn. Tämän päätöksen mukaisesti avatuille luotoille olisi asian- omaisen uuden korvaavan päätöksen voimaantulosta alkaen myönnettävä uuden korvaavan päätöksen mukaisesti. yleistakuu kyseisen Ottaen huomioon rahoitettavien hankkeiden erityisluon- teen EIP:tä ei tässä päätöksessä olisi velvoitettava hankki- maan muihin kuin valtion takuisiin perustuvia riskinja- kojärjestelyjä. investointien painopistealueensa EIP:n olisi rahoitettavia investointihankkeita valitessaan kuultava asianomaisia Turkin viranomaisia. EIP:n olisi yhteensovitettava ja yksittäisen toimintansa maanjäristyksessä vaurioituneilla Turkin alueilla toimivien muiden kansainvälisten rahoi- tuslaitosten kanssa ja järjestettävä tarvittaessa yhteisra- hoitusta muiden rahoituslaitosten kansainvälisten kanssa. kanssa (OLAF) Tähän päätökseen perustuvaa EIP:n rahoitusta olisi hallinnoitava EIP:n tavanomaisia arviointiperusteita ja menettelyjä noudattaen, mukaan lukien aiheelliset valvontatoimenpiteet sekä tilintarkastustuomioistuimen suorittamaa tilintarkastusta ja yhteistyötä Euroopan petostentorjuntaviraston koskevat säännöt ja menettelyt, siten, että tuetaan maanjäristyk- sessä vaurioituneiden infrastruktuuri- ja teollisuusraken- teiden nopeaa ja tehokasta korvaamista, kunnostusta tai jälleenrakennusta. EIP ja komissio neuvottelevat säännöl- lisesti varmistaakseen painopistealueiden ja toiminnan yhteensovittamisen kyseessä olevassa osassa Turkkia ja tämän päätöksen tavoitteiden saavuttamisessa tapahtu- neen edistyksen määrittämiseksi. Toiminnallisten tavoit- teiden asettaminen ja säännöllinen tarkistaminen sekä niiden saavuttamisen mittaaminen on EIP:n hallintoneu- voston tehtävänä. EIP ja komissio vahvistavat ehdot, takuu myönnetään. joiden mukaisesti Perustamissopimuksessa ei ole 308 artiklassa määrätyn toimivallan lisäksi muita määräyksiä (tämän päätöksen tekemiseksi tarvittavista valtuuksista, ON PÄÄTTÄNYT SEURAAVAA: 1 artikla Tavoite asuntojen korvaamiseksi, kunnostamiseksi tai jälleenrakentami- seksi toteutettuja investointihankkeita varten tavanomaisin ehdoin avattuja luottoja. 2 artikla Enimmäismäärä ja ehdot Avattujen luottojen enimmäismäärä on 600 miljoonaa 1. euroa tai sitä vastaava määrä. 2. EIP:n tämän päätöksen mukaisesti uuden, päätöksen 97/ 256/EY korvaavan päätöksen voimaantuloon asti avaamiin luottoihin liittyvä yhteisön takuu myönnetään laajennuksena joka on myönnetty EIP:lle yleisen, ulkoista yleistakuuseen, lainanantoa koskevan valtuuden mukaisesti, josta säädetään päätöksessä 97/256/EY. Uuden korvaavan päätöksen voimaantulosta alkaen yhteisön takuu EIP:n tämän päätöksen mukaisesti antamien myöhem- pien ja lisälainojen vakuudeksi annetaan uuden korvaavan päätöksen mukaisen takuun laajennuksena. Sekä päätöksen 97/256/EY että sen korvaavan uuden päätöksen mukaisesti myönnetyn takuun enimmäismäärä on 65 prosenttia tämän päätöksen perusteella avattujen luottojen ja kaikkien niihin liittyvien erien yhteismäärästä. 3. Tämän päätöksen perusteella myönnettyjen lainojen osalta EIP ei poikkeuksellisesti ole velvollinen kaupallisten riskien kattamiseksi hankkimaan myöntämilleen lainoille muihin kuin valtion takuisiin perustuvia takuita. 3 artikla Kertomusten antaminen Komissio tiedottaa Euroopan parlamentille ja neuvostolle vuosittain tämän päätöksen perusteella toteutetuista lainatoi- mista sekä esittää samanaikaisesti arvioinnin tämän päätöksen toteuttamisesta ja toimien yhteensovittamisesta jälleenrakenta- mistoiminnassa Turkissa mukana olevien kansainvälisten rahoi- tuslaitosten kanssa. Komission Euroopan parlamentille ja neuvostolle toimittamiin tietoihin on sisällyttävä arvio tämän päätöksen perusteella myönnettyjen lainojen osuudesta maanjä- ristyksen vaurioittamien infrastruktuuri- ja teollisuuslaitosten korvaamiseen, kunnostamiseen tai jälleenrakentamiseen ja siinä on otettava huomioon EIP:n tämän päätöksen perusteella myöntämiä lainoja varten määrittelemät toiminnalliset tavoit- teet ja niiden saavuttamista koskevat asianmukaiset mittausme- netelmät. Tätä varten EIP toimittaa komissiolle kaikki tarvit- tavat tiedot. 4 artikla Kesto Yhteisö myöntää Euroopan investointipankille, jäljempänä ’EIP’, yleistakuun kaikille sen saamatta jääneille mutta erääntyneille maksuille, jotka koskevat elokuun 1999 maanjäristyksessä Turkissa ja sitä äskettäin seuranneissa jälkijäristyksissä vaurioi- tuneiden maanpäällisen ja maanalaisen infrastruktuurin, teolli- suuslaitosten, pk-yritysten sekä kaupunki-infrastruktuurin ja Nykyinen takuu on voimassa kolme vuotta tämän päätöksen tekopäivästä. Jos EIP:n myöntämien lainojen kokonaismäärä tämän kolmen vuoden määräajan päättyessä on jäänyt 2 artik- lassa tarkoitettuja enimmäismääriä pienemmäksi, tätä määrä- aikaa jatketaan ilman eri toimenpiteitä kuudella kuukaudella. 3. 12. 1999 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti L 308/37 5 artikla Loppusäännökset 1. 2. EIP ja komissio vahvistavat ehdot, joiden mukaisesti takuu annetaan. Tämä päätös julkaistaan Euroopan yhteisöjen virallisessa lehdessä. Se tulee voimaan päivänä, jona se tehdään. Tehty Brysselissä 29 päivänä marraskuuta 1999. Neuvoston puolesta Puheenjohtaja S. NIINISTÖ


title: KIRJALLINEN KYSYMYS P-2298/99 esittäjä(t): Elisa Damião (PSE) komissiolle. Tekstiiliteollisuuden tulevaisuus Euroopan unionissa.

eurovoc_concepts:
European Anti-fraud Office
World Trade Organisation
fair trade
intellectual property
international competition
international trade
restriction on competition
textile industry
trade restriction

text: 1. 8. 2000 FI Euroopan yhteis(cid:246)jen virallinen lehti C 219 E/143 Komissio on kuitenkin huolissaan ylikapasiteetin ja alhaisten hintojen aiheuttamasta vaikeasta tilanteesta maailmanmarkkinoilla samoin kuin muualta tulevasta mahdollisesti ep(cid:228)terveest(cid:228) kilpailusta, esimerkiksi vahingollisesta hinnoittelusta. Marraskuun 9. p(cid:228)iv(cid:228)n(cid:228) 1999 kokoontuneen teollisuusneuvoston kokouk- sessa komissio esitti ensimm(cid:228)isen kertomuksen tilanteesta ja ehdotti useita keinoja ongelmien ratkaisemi- seksi. Neuvosto yhtyi komission huoliin ja vaati seuraavia toimenpiteit(cid:228): komission on jatkettava toimiaan tasapuolisten kilpailuedellytysten luomiseksi alalla aloittamalla v(cid:228)litt(cid:246)m(cid:228)sti Korean kanssa rakentavat j(cid:228)senvaltioita ja komissiota neuvottelut ep(cid:228)terveen kilpailun lopettamiseksi. Alalla toimivia yrityksi(cid:228), kehotettiin etsim(cid:228)(cid:228)n mahdollisimman paljon yksityiskohtaisia todisteita v(cid:228)itetyst(cid:228) kilpailunvastaisesta k(cid:228)ytt(cid:228)ytymisest(cid:228), jotta Maailman kauppaj(cid:228)rjest(cid:246)ss(cid:228) (WTO) voidaan toteuttaa asianmukaiset toimenpiteet. Lis(cid:228)ksi j(cid:228)senvaltioiden on kehotettava kansainv(cid:228)list(cid:228) valuuttarahastoa (IMF) ja Maailmanpankkia jatkamaan sen tutkimista, noudatetaanko IMF:n tukipakettien ehtoja ja olettamuksia t(cid:228)ydellisesti. Lopuksi j(cid:228)senvaltioita ja komissiota kehotettiin jatkamaan pyrkimyst(cid:228) luoda alalle tasapuoliset kilpailuedellytykset asianmukaisella kansainv(cid:228)lisell(cid:228) foorumilla, esimerkiksi Taloudellisen yhteisty(cid:246)n ja kehityksen j(cid:228)rjest(cid:246)n (OECD) kautta, oikeudenmukaisten kilpailus(cid:228)(cid:228)nt(cid:246)jen luomiseksi nopeasti. Neuvosto suhtautui my(cid:246)nteisesti my(cid:246)s komis- sion p(cid:228)(cid:228)t(cid:246)kseen, ett(cid:228) se jatkaa neuvoston asetuksen (EY) N:o 1540/98 12 artiklan mukaisten velvollisuuk- sien t(cid:228)ytt(cid:228)mist(cid:228) ja raportoi kehityksest(cid:228) alalla heti kun se on tarpeen. Mit(cid:228) tulee arvoisan parlamentin j(cid:228)senen erityisiin kysymyksiin Espanjan telakoista, komissio on tietoinen Astanderin telakan myynnist(cid:228). Telakan yksityist(cid:228)minen kuuluu Espanjan hallituksen toimivaltaan. Komis- sion jonkin aikaa sitten verohelpotuksista tekem(cid:228)n p(cid:228)(cid:228)t(cid:246)ksen (3) osalta voidaan todeta, ett(cid:228) komissio oli ennen p(cid:228)(cid:228)t(cid:246)ksen tekemist(cid:228) tutkinut asian eritt(cid:228)in huolellisesti ja k(cid:228)ynyt laajoja keskusteluja Espanjan viranomaisten kanssa. Komissio p(cid:228)(cid:228)tteli, ett(cid:228) tuki oli my(cid:246)nnetty Espanjan julkisille telakoille my(cid:246)nnett(cid:228)v(cid:228)n rakenneuudistustuen hyv(cid:228)ksymisest(cid:228) aikaisemmin tehdyss(cid:228) p(cid:228)(cid:228)t(cid:246)ksess(cid:228) s(cid:228)(cid:228)dettyjen ehtojen vastaisesti. T(cid:228)ss(cid:228) tilanteessa komission velvollisuutena oli ryhty(cid:228) toimenpiteisiin. KOM(97) 470 lopullinen. EYVL L 202, 18. 7. 1998. (1) (2) (3) C3(99) xnu 145/98. (2000/C 219 E/180) KIRJALLINEN KYSYMYS P-2298/99 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Elisa Damiªo (PSE) komissiolle (29. marraskuuta 1999) Aihe: Tekstiiliteollisuuden tulevaisuus Euroopan unionissa Tekstiiliteollisuus, joka ty(cid:246)llist(cid:228)(cid:228) noin 2,5 miljoonaa henkil(cid:246)(cid:228) j(cid:228)senvaltioissa, on Euroopan unionin t(cid:228)rkein vientiala 180 miljardin ecun osuudellaan. Viimeisen kymmenen vuoden aikana tekstiilialan tuotanto on laskenut noin 10 prosenttia, ja Euratexin mukaan alalta on h(cid:228)vinnyt l(cid:228)hes miljoona ty(cid:246)paikkaa samana aikana. T(cid:228)m(cid:228) tilanne johtuu halpatuonnista. Vuodesta 1997 l(cid:228)htien alaa on vaivannut vakava kriisi ja vuotuiset kasvua osoittavat luvut ovat olleet negatiivisia, alhaisimmillaan (cid:141) 3,3 % vuonna 1999. Tilanteen arvioidaan korjaantuvan hitaasti (+ 2,7 % vuonna 2000). Komission j(cid:228)sen Pascal Lamy on tutkinut muiden alojen, kuten maatalousalan tilannetta, selvitt(cid:228)(cid:228)kseen tarvetta toteuttaa Euroopan unionin toimia n(cid:228)ill(cid:228) aloilla. N(cid:228)in ollen tiedustelisin, mit(cid:228) toimia komissio aikoo toteuttaa t(cid:228)m(cid:228)n EU:lle eritt(cid:228)in t(cid:228)rke(cid:228)n alan hyv(cid:228)ksi, erityisesti seuraavissa kysymyksiss(cid:228): (cid:129) Maailman kauppaj(cid:228)rjest(cid:246)ss(cid:228) k(cid:228)ytyihin neuvotteluihin liittyvi(cid:228) Uruguayn kierroksen p(cid:228)(cid:228)t(cid:246)ksi(cid:228) ei ole pantu t(cid:228)yt(cid:228)nt(cid:246)(cid:246)n asianmukaisesti, mist(cid:228) on aiheutunut haittaa t(cid:228)ysin tekstiiliteollisuudesta riippuvai- sille alueille; C 219 E/144 Euroopan yhteis(cid:246)jen virallinen lehti FI 1. 8. 2000 (cid:129) sellaisen merkin k(cid:228)ytt(cid:246)(cid:246)noton edist(cid:228)minen, joka takaa kuluttajille, ett(cid:228) tuote on valmistettu ty(cid:246)nteki- j(cid:246)iden oikeudet huomioonottavissa yrityksiss(cid:228), ja jonka avulla edistet(cid:228)(cid:228)n tasavertaista ja kest(cid:228)v(cid:228)(cid:228) kehityst(cid:228) WTO:n j(cid:228)senmaissa sek(cid:228) teollis- ja tekij(cid:228)noikeuksien suojaamista; t(cid:228)m(cid:228) kaikki edellytt(cid:228)(cid:228) petosten torjumista niin t(cid:228)ll(cid:228) kuin muillakin aloilla. Pascal Lamyn komission puolesta antama vastaus (20. joulukuuta 1999) Komissio on hyvin perill(cid:228) yhteis(cid:246)n tekstiili- ja vaatetusteollisuuden kokemista vaikeuksista. Maailman kauppaj(cid:228)rjest(cid:246)n (WTO) tekstiili- ja vaatetussopimuksen tultua voimaan on alkanut asteittainen kaupan vapauttaminen, joka tulee johtamaan m(cid:228)(cid:228)r(cid:228)llisten tuontirajoitusten t(cid:228)ydelliseen poistamiseen WTO:n j(cid:228)senten kesken 1. tammikuuta 2005 menness(cid:228). Komissio on vakuuttunut, ett(cid:228) t(cid:228)h(cid:228)n valmistautumiseksi on luotava alalle oikeudenmukaiset kilpailuolo- suhteet, jotta yhteis(cid:246)n tuotannonala p(cid:228)(cid:228)sisi samoin ehdoin yhteis(cid:246)n ulkopuolisten maiden markkinoille. jotka vaikeuttavat Sen vuoksi on v(cid:228)ltt(cid:228)m(cid:228)t(cid:246)nt(cid:228) toimia lukuisia tariffi- ja muita kaupan esteit(cid:228) vastaan, yhteis(cid:246)n vienti(cid:228) monien kauppakumppaneiden markkinoille. Neuvostolle osoitetussa tiedonnannossaan (1) uudesta kauppaneuvottelukierroksesta komissio esitti tulleja koskevan kokonaisvaltaisen l(cid:228)hestymistavan pyrkien erityisesti yhten(cid:228)ist(cid:228)m(cid:228)(cid:228)n tullien rakennetta ja alentamaan korkeita tulleja. Se korosti my(cid:246)s, ett(cid:228) on v(cid:228)ltt(cid:228)m(cid:228)t(cid:246)nt(cid:228) toimia kauppaan sovellettavia muita kuin tariffiesteit(cid:228) vastaan. Komissio uskoo, ett(cid:228) vapaaehtoiset j(cid:228)rjestelyt tekstiilituotteiden merkitsemiseksi, joilla osoitetaan tuotteet, jotka on valmistettu kunnioittamalla yhteiskunnallisia ja ty(cid:246)ntekij(cid:246)iden oikeuksia, voivat olla avuksi suuren yleis(cid:246)n tietoisuuden her(cid:228)tt(cid:228)misess(cid:228) ja helpottaa kuluttajia tekem(cid:228)(cid:228)n valintoja. Komissio ottaa kovan linjan tekstiilialaa koskevissa petos- ja kiert(cid:228)mistapauksissa. Tekstiilialaa koskeva petostenvastainen aloite otettiin k(cid:228)ytt(cid:246)(cid:246)n t(cid:228)m(cid:228)n vakavan kysymyksen k(cid:228)sittelemiseksi, ja Euroopan petostentorjuntavirasto (OLAF) tutkii tarkoin tapaukset, joissa ep(cid:228)ill(cid:228)(cid:228)n v(cid:228)(cid:228)rink(cid:228)yt(cid:246)ksi(cid:228). Teollis- ja tekij(cid:228)noikeuksien suojan osalta komissio on antanut teht(cid:228)v(cid:228)ksi k(cid:228)sikirjan auttaakseen yhteis(cid:246)n tuottajia suojautumaan riitt(cid:228)v(cid:228)sti v(cid:228)(cid:228)renn(cid:246)ksi(cid:228) vastaan. lis(cid:228)ksi 22. kes(cid:228)kuuta 1999 muutetun ehdotuksen (2) neuvoston asetukseksi yhteis(cid:246)n Komissio esitti malleista. T(cid:228)m(cid:228)n pit(cid:228)isi rohkaista innovaatioihin ja auttaa ehk(cid:228)isem(cid:228)(cid:228)n tuotteiden v(cid:228)(cid:228)rent(cid:228)mist(cid:228) ja laitonta valmistusta, koska siin(cid:228) s(cid:228)(cid:228)det(cid:228)(cid:228)n teollisuusmallien suojasta, mukaan luettuna tekstiilimallit, koko yhteis(cid:246)n yhten(cid:228)ismarkkinoilla. Komissio katsoo, ett(cid:228) edell(cid:228) esitetyt politiikat ja toimenpiteet ovat v(cid:228)ltt(cid:228)m(cid:228)tt(cid:246)mi(cid:228), jotta Euroopan tekstiili- ja vaatetusteollisuudella olisi oikeudenmukainen ja kohtuullinen kaupank(cid:228)yntiymp(cid:228)rist(cid:246), jossa se voi t(cid:228)ysin kehitt(cid:228)(cid:228) suhteellista kilpailuetuaan ja hy(cid:246)dynt(cid:228)(cid:228) kilpailukyky(cid:228)(cid:228)n. (1) (2) KOM(1999) 331 lopullinen. KOM(1999) 310 lopullinen. (2000/C 219 E/181) KIRJALLINEN KYSYMYS P-2299/99 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Hanja Maij-Weggen (PPE-DE) komissiolle (29. marraskuuta 1999) Aihe: Kilpailua v(cid:228)(cid:228)rist(cid:228)v(cid:228)t verotusj(cid:228)rjestelyt EU:ssa Voiko komissio vahvistaa, ett(cid:228) komission virkamiehist(cid:228) koostuva ty(cid:246)ryhm(cid:228) on l(cid:246)yt(cid:228)nyt eri j(cid:228)senvaltioista 60 verotusk(cid:228)yt(cid:228)nt(cid:246)(cid:228), joita pidet(cid:228)(cid:228)n kilpailua v(cid:228)(cid:228)rist(cid:228)vin(cid:228)? Onko totta, ett(cid:228) kyseisen raportin mukaan Alankomaista on l(cid:246)ydetty yhdeks(cid:228)n kilpailua v(cid:228)(cid:228)rist(cid:228)v(cid:228)(cid:228) verotusj(cid:228)rjestely(cid:228) ja ett(cid:228) se on siten kyseisen tilaston k(cid:228)rkimaa? Mist(cid:228) yhdeks(cid:228)st(cid:228) j(cid:228)rjestelyst(cid:228) on kysymys?


title: INTERROGAZIONE SCRITTA E-2216/99 di Enrico Ferri (PPE-DE) alla Commissione. Applicazione del principio della libera circolazione dei servizi (articolo 49 CE) in materia di regole relative all'uso individuale delle antenne paraboliche.

eurovoc_concepts:
access to information
broadcasting
freedom to provide services
satellite communications
single market
tax system

text: 26. 1. 2001 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:224) europee C 26 E/3 (2001/C 26 E/003) INTERROGAZIONE SCRITTA E-2216/99 di Enrico Ferri (PPE-DE) alla Commissione (29 novembre 1999) Oggetto: Applicazione del principio della libera circolazione dei servizi (articolo 49 CE) in materia di regole relative all(cid:146)uso individuale delle antenne paraboliche Tenuto conto della costante e crescente diffusione delle antenne paraboliche come strumento a disposi- zione dei singoli per la ricezione di programmi televisivi e radiofonici nonchØ dei servizi della societ(cid:224) dell(cid:146)informazione; considerata, quindi, la loro importanza come rilevante fattore d(cid:146)integrazione economica e culturale europea sul piano transfrontaliero; apprezzato, in particolar modo, il significato che tale strumento di ricezione assume per i cittadini residenti all(cid:146)estero, desiderosi di ricevere le informazioni provenienti dai loro paesi d(cid:146)origine per mantenere ancor piø saldo tale legame di appartenenza; visto, altres(cid:236), l(cid:146)articolo 10 della Convenzione europea sui diritti dell(cid:146)uomo e le libert(cid:224) fondamentali che sancisce il diritto di trasmettere e di ricevere informazioni; valutate inoltre le procedure d(cid:146)infrazione recentemente avviate dalla Commissione per eliminare alcuni oneri di natura fiscale e amministrativa imposti da uno Stato membro nei confronti dell(cid:146)utilizzo individuale di antenne paraboliche; considerate le iniziative normative in preparazione in alcuni Stati membri per disciplinare l(cid:146)uso delle antenne paraboliche; data peraltro la necessit(cid:224) di definire dei criteri generali sufficientemente chiari per contemperare il principio della libera circolazione dei servizi all(cid:146)interno del mercato interno con le esigenze di tutela di obiettivi urbanistici, al fine di minimizzare e di regolamentare l(cid:146)impatto estetico-architettonico, specie in prossimit(cid:224) di centri o di siti storico-artistici-monumentali; pu(cid:242) la Commissione far sapere se non ritiene utile ed opportuno elaborare delle linee guida (tramite ad esempio documenti interpretativi, sul modello di numerosi precedenti), volte a chiarire la portata e gli effetti del principio fondamentale della libera circolazione dei servizi in seno al Mercato interno (articolo 49 del trattato CE) in materia di disciplina dell(cid:146)uso delle antenne paraboliche? Una simile iniziativa, infatti, oltre a facilitare le scelte e gli orientamenti dei legislatori nazionali e degli amministratori locali nel rispetto del diritto comunitario, potrebbe anche garantire una maggiore certezza giuridica ai singoli utenti e di riflesso ai vari operatori del settore. Risposte data dal sig. Bolkestein in nome della Commissione (20 gennaio 2000) La Commissione sottolinea l(cid:146)importanza della questione sollevata dall(cid:146)onorevole parlamentare, alla luce dell(cid:146)utilizzo crescente delle antenne paraboliche come strumento di ricezione di servizi, a carattere eminentemente transfrontaliero, quali i servizi radiotelevisivi ed i servizi della societ(cid:224) dell(cid:146)informazione trasmessi via satellite. E(cid:146) proprio in tale ottica che la Commissione ha avviato in questi ultimi anni delle procedure d(cid:146)infrazione nei confronti di alcuni Stati membri per ostacoli di natura fiscale ed amministrativa inerenti l(cid:146)uso individuale di antenne paraboliche. Tali procedure d(cid:146)infrazione, alcune delle quali tuttora in corso, hanno riguardato l(cid:146)obbligo, previsto da alcune normative nazionali (cid:129) generalmente vigenti a livello comunale (cid:129), di subordinare l(cid:146)installazione di ogni singola antenna al rilascio di un(cid:146)autorizzazione amministrativa o al pagamento di una tassa annuale, d(cid:146)importo peraltro particolarmente elevato. Come ha gi(cid:224) avuto occasione di dichiarare pubblicamente (1), la Commissione ritiene tali misure, data la loro natura discriminatoria e comunque sproporzionata, incompatibili con il principio fondamentale della libera circolazione dei servizi in seno al mercato interno, stabilito dall(cid:146)articolo 49 (ex-articolo 59) del trattato CE. C 26 E/4 Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:224) europee IT 26. 1. 2001 Al contempo, la Commissione riconosce la possibilit(cid:224), come rilevato dall(cid:146)onorevole parlamentare, che, in determinate circostanze, particolari ragioni di tutela storico-artistica vengano anche prese in debita considerazione da parte delle autorit(cid:224) nazionali, seppur beninteso nel rispetto dei criteri di non discrimi- nazione, necessit(cid:224) e proporzionalit(cid:224), secondo quanto sancito dalla costante giurisprudenza della Corte di giustizia in tema di libera circolazione dei servizi. Alla luce di tali considerazioni nonchØ della viva attenzione manifestata dal pubblico in occasione delle procedure d(cid:146)infrazione succitate, la Commissione valuter(cid:224) con particolare attenzione l(cid:146)indicazione avanzata dall(cid:146)onorevole parlamentare per la preparazione, prossimamente, di un documento volto a chiarire, a la portata e gli effetti beneficio dei possibili diretti dell(cid:146)applicazione dell(cid:146)articolo 49 in materia di uso delle antenne paraboliche. interessati (utenti, operatori ed autorit(cid:224) nazionali), Occorre altres(cid:236) ricordare che la Commissione ha recentemente adottato una comunicazione (2) relativa alla strategia futuro per il mercato interno europeo, che ha per l(cid:146)appunto posto l(cid:146)accento sulle prospettive dell(cid:146)era numerica e sulla promozione degli interessi economici dei consumatori. IP/99/281 del 3 maggio 1999. (1) (2) COM(1999) 624 final. (2001/C 26 E/004) INTERROGAZIONE SCRITTA E-2226/99 di Christopher Huhne (ELDR) alla Commissione (1o dicembre 1999) Oggetto: Accesso a Internet Qual Ł la percentuale di famiglie in ogni Stato membro che hanno accesso ad Internet in base ai dati piø la recenti e qual Ł la stessa quota per l(cid:146)anno, percentuale di famiglie che hanno accesso da casa e in che percentuale dal luogo di lavoro. i due e i tre anni precedenti. Se possibile, si indichi (2001/C 26 E/005) INTERROGAZIONE SCRITTA E-2229/99 di Christopher Huhne (ELDR) alla Commissione (1o dicembre 1999) Oggetto: Trend pubblicitari su Internet Qual Ł l(cid:146)importo speso in pubblicit(cid:224) su Internet in ogni Stato membro e quanto Ł stato speso un anno, due anni, e tre anni fa? Risposta comune data dal sig. Liikanen in nome della Commissione alle interrogazioni scritte E-2226/99 e E-2229/99 (19 gennaio 2000) Non sono disponibili cifre esaurienti ufficiali diffuse dalla Comunit(cid:224), nØ per quanto riguarda le tipologie di accesso a Internet nØ per quanto riguarda le entrate derivanti dalla pubblicit(cid:224) su Internet. Ci(cid:242) a causa dell(cid:146)enorme aumento del livello di utilizzo di Internet e della rapidit(cid:224) di mutamento dei modelli di utilizzo. Sono disponibili cifre diffuse da svariate altre fonti, che danno un(cid:146)idea dell(cid:146)aumento e della distribuzione geografica dell(cid:146)utilizzo di Internet. Spesso per(cid:242) le varie fonti forniscono stime molto dissimili, anche per quanto riguarda il medesimo paese. Inoltre, spesso le cifre fornite da una medesima fonte in anni successivi non sono comparabili, in quanto sono state impiegate metodologie differenti e l(cid:146)oggetto del monitoraggio Ł in costante mutamento


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL P-2297/99 af Dorette Corbey (PSE) til Kommissionen. Gasudvinding i vadehavet.

eurovoc_concepts:
Netherlands
biotope
directive (EU)
environmental impact
exploitation of the sea-bed
gas industry
marine ecosystem
natural gas
protected area

text: 8. 8. 2000 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende C 225 E/91 idet den fremmer Kommissionen er i hłj grad involveret udviklingen af transportsystemer, som er effektive og miljłvenlige og samtidig sikre og samfundsm(cid:230)ssigt acceptable. »b(cid:230)redygtig mobilitet« i F(cid:230)llesskabet, i I handlingsprogrammet »B(cid:230)redygtig mobilitet: fremtidsperspektiver« er der redegjort for de initiativer, Kommissionen agter at tage i den forbindelse. Ansvaret for udarbejdelsen af de nationale rammeprogrammer for transport og infrastrukturer tilfalder dog medlemsstaterne. Det p(cid:229)hviler Kommissionen at sikre overholdelse af den p(cid:229)g(cid:230)ldende EU-lovgivning. (2000/C 225 E/090) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL P-2297/99 af Dorette Corbey (PSE) til Kommissionen (29. november 1999) Om: Gasudvinding i vadehavet Den nederlandske regering har udpeget naturomr(cid:229)det vadehavet til s(cid:230)rligt beskyttet omr(cid:229)de (bevarings- omr(cid:229)de) inden for rammerne af hatbitatdirektivet 92/43/E(cid:216)F (1). Har Kommissionen kendskab til, at den nederlandske regering agter at tillade en betinget udvinding 1. af gas i vadehavet? 2. Er Kommissionen klar over fagfolks opfattelse (herunder beretningen om projekters indvirkning p(cid:229) miljłet, 1996), at man ikke kan udelukke, at gasudvindingen f(cid:229)r betydelige virkninger for det enest(cid:229)ende naturomr(cid:229)de, som vadehavet er? Deler Kommissionen disse fagfolks opfattelse? Er Kommissionen enig med mig i, at gasudvinding kan v(cid:230)re i modstrid med forpligtelserne til 3. beskyttelse af dette naturomr(cid:229)de, som resulterer af habitatdirektivet? Er Kommissionen af den opfattelse, at der i dette tilf(cid:230)lde er tale om tvingende grunde af stor offentlig interesse, som kan berettige til gasudvinding i vadehavet i henhold til habitatdirektivet? Har Kommissionen kendskab til, om der findes alternativer til udvinding af gas i vadehavet? 4. Er Kommissionen af den opfattelse, at en ny undersłgelse af, s(cid:229)ledes som det faktisk blev foresl(cid:229)et af den nederlandske regering den 15. november, om den p(cid:229)t(cid:230)nkte gasudvinding medfłrer uoprettelig skade, er strengt nłdvendigt i betragtning af de mange undersłgelser, som allerede har fundet sted? Hvordan i bedłmmer Kommissionen en s(cid:229)dan undersłgelse af uoprettelig skade i habitatdirektivet, hvori der er tale om v(cid:230)sentlige p(cid:229)virkninger? lyset af artikel 6, stk. 3, (1) EFT L 206 af 22. 7. 1992, s. 7. Svar afgivet p(cid:229) Kommissionens vegne af Margot Wallstr(cid:246)m (16. december 1999) 1. Kommissionen er via en r(cid:230)kke avisartikler samt gennem andre medier blevet klar over, at den nederlandske regering har besluttet, at udvinding af naturgas i Vadehavet kan tillades p(cid:229) visse betingelser. Dog skal denne beslutning ifłlge de oplysninger, som Kommissionen ligger inde med, fłrst drłftes i det nederlandske parlament, inden den kan fłres ud i livet. Kommissionen har ingen oplysninger om dette emne og kan ikke for łjeblikket udtalelse sig om 2. fłlgevirkningerne af en s(cid:229)dan udvinding for Vadehavsomr(cid:229)dets łkologiske betydning. 3. Vadehavet er et omr(cid:229)de, der skal beskyttes som et s(cid:230)rligt beskyttet omr(cid:229)de i henhold til R(cid:229)dets direktiv 79/409/E(cid:216)F om beskyttelse af vilde fugle (1) og som et s(cid:230)rligt bevaringsomr(cid:229)de i henhold til R(cid:229)det habitat-direktiv 92/43/EF af 21. maj 1992 om bevaring af naturtyper samt vilde dyr og planter. I det omfang, Kommissionen kan bedłmme det p(cid:229) grundlag af de begr(cid:230)nsede oplysninger, den har til r(cid:229)dighed, błr der foretages en vurdering som foreskrevet i artikel 6, stk. 3, i R(cid:229)dets direktiv 92/43/E(cid:216)F, dersom en C 225 E/92 De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende DA 8. 8. 2000 s(cid:229)dan forh(cid:229)ndsvurdering endnu ikke har fundet sted her. De langsigtede fłlgevirkninger p(cid:229) l(cid:230)ngere sigt błr ligeledes medtages i denne vurdering. Navnlig m(cid:229) der tages hensyn til det forebyggende princip. Fremg(cid:229)r det af vurderingen, at udvindingen vil f(cid:229) negative fłlgevirkninger, g(cid:230)lder direktivets artikel 6, stk. 4, automatisk. Dette indeb(cid:230)rer, at de nederlandske myndigheder skal kunne godtgłre, at der ikke findes alternative lłsninger med hensyn til udvindingen, og at der er en grund hertil baseret p(cid:229) den altoverskyg- gende offentlige interesse i at gennemfłre udvindingsaktiviteten. S(cid:229)fremt der ikke kan p(cid:229)vises s(cid:229)danne negative fłlgevirkninger, błr der tr(cid:230)ffes en r(cid:230)kke kompenserende foranstaltninger som anfłrt i artikel 6, stk. 4, form(cid:229)l at sikre, at den overordnede sammenh(cid:230)ng i nettet »Natura 2000« beskyttes. inden udvindingen indledes, med det i R(cid:229)dets direktiv 92/43/E(cid:216)F, Det (cid:230)rede medlem henvises i łvrigt til ovenn(cid:230)vnte punkt nr. 3. Hertil kan fłjes, at ordene »v(cid:230)sentlig 4. p(cid:229)virkning« i artikel 6, stk. 3, har en bredere betydning end blot »uoprettelig virkning«. (1) EFT L 103 af 25. 4. 1979. (2000/C 225 E/091) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL P-2301/99 af Jan Mulder (ELDR) til Kommissionen (29. november 1999) Om: Gennemfłrelse af nitratdirektivet (91/676/E(cid:216)F) I svaret p(cid:229) min skriftlige forespłrgsel nr. P-1725/99 (1) af 15. september 1999 oplyste Kommis- 1. sionen, at det er muligt at sondre mellem nitrat fra industrielle kilder og nitrat fra andre kilder. Har Kommissionen til hensigt at henstille, at disse m(cid:229)linger ogs(cid:229) faktisk gennemfłres? 2. Kommissionen oplyser i sit svar, at der kan sondres ved hj(cid:230)lp af isotopanalyse af dels N fra mennesker og dyr og dels kemisk N fra kunstgłdning eller fabrikker. Mener Kommissionen, at organisk N fra mennesker kan p(cid:229)virke m(cid:229)lingerne, og dermed ogs(cid:229) gennemfłrelsen af nitratdirektivet (91/676/ E(cid:216)F (2))? Er Kommissionen sikker p(cid:229), at ut(cid:230)tte kloaker i Nederlandene kan p(cid:229)virke nitratm(cid:229)lingerne i betydelig grad? (1) (2) Se side 14. EFT L 375 af 31. 12. 1991, s. 1. Svar afgivet p(cid:229) Kommissionens vegne af Margot Wallstr(cid:246)m (16. december 1999) Der spłrges dybest set om der findes andre relevante kilder til nitratforurening af vand end den nitrat der kommer fra landbruget, f. eks. spildevand. B(cid:229)de med hensyn til den politiske beslutning og den praktiske gennemfłrelse er det her af betydning at den europ(cid:230)iske lovgiver i et og samme (cid:229)r (1991) behandlede nitratforurening af vand (grundvand og overfladevand, herunder havvand) fra kilder i landbruget (cid:129) det var i R(cid:229)dets direktiv 91/676/E(cid:216)F om beskyttelse af vand mod forurening for(cid:229)rsaget af nitrater, der stammer fra landbruget (1) (cid:129) og nitrat- og anden forurening af vand fra spildevand (cid:129) det var i R(cid:229)dets direktiv 91/271/E(cid:216)F af 21. maj 1991 om rensning af byspildevand (2). N(cid:229)r der konstateres nitratforurening af denne art (hłje koncentrationer af nitrater i overfladevand eller grundvand; eutrofiering af overfladevand, herunder havvand), skal de nłdvendige skridt tages over for kilder i landbrug og spildevand. De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Domstol bekr(cid:230)fter i en dom (3) fra 1999 i denne forbindelse at der skal tr(cid:230)ffes og gennemfłres foranstaltninger (handlingsprogrammer) i henhold til nitratdirektivet, ogs(cid:229) selvom det i en given situation ikke er landbruget der er hovedkilde til forureningen. Hvilken overv(cid:229)gning der anses for nłdvendig, er et spłrgsm(cid:229)l som medlemsstaterne m(cid:229) tage stilling til. Der foreg(cid:229)r i łjeblikket drłftelser med medlemsstaterne om retningslinjer for overv(cid:229)gning som vil indeholde en liste over overv(cid:229)gningsforanstaltninger, herunder forskellige analyse- og vurderingsmetoder,


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2177/99 van Monica Frassoni (Verts/ALE) aan de Commissie. Grondspeculatie in Is Arenas.

eurovoc_concepts:
Italy
Sardinia
Structural Funds
building speculation
environmental impact
environmental protection
impact study
protected area
tourist infrastructure
transport infrastructure

text: C 225 E/66 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 8. 8. 2000 Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (21 december 1999) In het kader van de activiteiten van het Economisch ComitØ van de Internationale Olijfolieraad (IOR) verstrekken de lidstaten van deze Raad een aantal statistische gegevens, waaronder de naar het volgende boekjaar overgedragen voorraden. De Gemeenschap is lid van de IOR en verstrekt als zodanig de statistische gegevens. Het is het geachte parlementslid ongetwijfeld bekend dat de Gemeenschap sinds het verkoopseizoen 1993/ 1994 voorbehoud heeft gemaakt met betrekking tot de statistische gegevens van de IOR. Dit voorbehoud hield onder meer verband met het feit dat de gegevens over de voorzieningsbalans van de Gemeenschap niet betrouwbaar genoeg waren. Na langdurig onderzoek naar de aannemelijkheid van de gegevens heeft de Gemeenschap in de 81ste zitting van de IOR statistische gegevens verstrekt die naar haar oordeel de werkelijkheid het dichtst benaderen, wat het mogelijk heeft gemaakt het voorbehoud ten aanzien van de gegevens van de IOR op te heffen. De herziening betrof verscheidene verkoopseizoenen en zo nodig zijn de statistische gegevens over de voorzieningsbalans voor de verschillende producerende lidstaten aangepast. Het ging daarbij voor die lidstaten om de gegevens over het verbruik, de voorraden en de als afgezet op de markt in aanmerking te nemen productie. De hoeveelheid waarvoor steun is verleend, kan hiervan verschillen omdat er ook een hoeveelheid in is begrepen die is berekend voor de betaling van de kleine producenten. Na deze noodzakelijke operatie met betrekking tot de gegevens uit het verleden heeft de Commissie maatregelen genomen om al die gegevens in de toekomst betrouwbaarder te maken. Tot de belangrijkste van deze maatregelen behoort de uitwerking van een objectieve methode voor de berekening van de opbrengsten aan olijven van de bomen, welke methode zal bijdragen tot een betere kennis van die primaire productie. Tot deze maatregelen behoort voorts een scherpere controle op de oliefabrieken, en met name de invoering van automatische weging van de olijven. Nog een dergelijke maatregel is controle op de bestemming van de geproduceerde olijfolie. Met medewerking van de producerende lidstaten intensiveert de Commissie ten slotte de controles in alle stadia van de bedrijfskolom voor olijfolie en ziet zij erop toe dat de regeling op het punt van zowel de geproduceerde hoeveelheid olijfolie als de kwaliteit ervan in acht wordt genomen. (2000/C 225 E/066) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2177/99 van Monica Frassoni (Verts/ALE) aan de Commissie (29 november 1999) Betreft: Grondspeculatie in Is Arenas Het beschermde gebied in Is Arenas (Oristano, Sardiniº) is opgenomen op de lijst van gebieden van communautair belang van het Natura 2000-netwerk (Bioitaly) met het codenummer ITB002228 overeen- komstig de Habitat-richtlijn 92/43 (1) en is in 1995 door LIFE-Nature gefinancierd. Dit kustgebied, bedekt met bos en grote zandduinen, is bovendien onderworpen aan de volgende nationale of regionale beperkingen: landschapsbescherming in de zin van artikel 7 van wet 1497/1939 van het ministerieel besluit van 27. 8. 1980 en artikel 1 van wet 431/1985; verbod op transformatie en inachtneming van het plan voor gewassenteelt en behoud in de zin van het regionale wetsbesluit 3267/1923 (herziening en hervorming van de bosbouwwetgeving); hydrogeologische voorschriften in de zin van artikel 17 van wet 215 van 13. 2. 1993; gebied dat ressorteert onder het voorstel voor de afbakening van het regionaal natuurpark Sinis-Montiferu, tabel A, dat gehecht is aan de regionale wet 31/89. Ondanks deze bescher- mingsmaatregelen heeft de regio Sardiniº in 1997 een projectcontract met de maatschappij Is Arenas getekend voor de bouw van een toeristisch hotelcomplex van een half miljoen m3 cement, waarvan momenteel 222. 900 m3 in aanbouw, en zij heeft verscheidene landschapsbeschermingsmaatregelen opgeheven, hetgeen geleid heeft tot een eerste rooiing van ongeveer 10. 000 bomen. Het gehele project, dat een vakantiedorp voor meer dan 6000 personen, de bijbehorende wegeninfrastructuur, golfterreinen en is blijkbaar niet onderworpen aan een milieueffectbeoordeling krachtens de andere installaties omvat, richtlijnen 85/337/EEG (2) en 97/11/EG (3). Het Hof van Justitie heeft onlangs de uitspraak gedaan dat, wanneer het gaat om in Bijlage II van bovengenoemde richtlijnen genoemde werken (de in Is Arenas geplande werken vallen onder deze bijlage), een lidstaat niet het recht heeft een project te onttrekken aan of vrij te stellen van de milieueffectbeoordeling, indien dit project aanzienlijke gevolgen voor het milieu kan hebben, met name gezien de aard, omvang of ligging ervan (4). 8. 8. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 225 E/67 Is de Commissie van mening dat deze besluiten stroken met de bescherming die men dit gebied wilde bieden door het op te nemen in het Natura 2000-netwerk? Wordt de communautaire financiering via LIFE-Natura ter bevordering van een duurzame ontwikkeling van het gebied door dit project niet op losse schroeven gezet? Zijn de verplichtingen uit hoofde van de richtlijnen inzake de milieueffectbeoordeling nageleefd, mede gezien bovengenoemde uitspraak van het Hof van Justitie? Worden bepaalde werken die in het contract gepland zijn, medegefinancierd door de structuurfondsen? Zo ja, in welke mate en voor welke specifieke werkzaamheden? (1) PB L 206 van 22. 7. 1992, blz. 7. (2) PB L 175 van 5. 7. 1985, blz. 40. (3) PB L 73 van 14. 3. 1997, blz. 5. (4) Uitspraak C-435/97 van 16. 9. 1999. Antwoord van mevrouw Wallstr(cid:246)m namens de Commissie (20 januari 2000) De aandacht van de Commissie werd reeds gevestigd op de door het geachte parlementslid genoemde zaak. Het gaat om een project voor de bouw van een vakantiedorp waarvoor wordt betoogd dat het onder het toepassingsgebied van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbe- oordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten valt en dat het een aanzienlijk effect heeft op bepaalde voorgestelde gebieden van communautair belang (vGCB, in het kader van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en in het kader van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van fauna) en speciale beschermingszones (SBZ, 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (1)). De Commissie wacht op de schriftelijke en gedetailleerde informatie die zij aan de Italiaanse autoriteiten heeft gevraagd. Deze informatie is noodzakelijk om de zaak te kunnen evalueren. De Commissie zal de nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat de Gemeenschapswetgeving wordt nageleefd. De structuurfondsen treden niet op als medefinancier van het project. (1) PB L 103 van 25. 4. 1979. (2000/C 225 E/067) SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2182/99 van Jorge Moreira Da Silva (PPE-DE) aan de Commissie (19 november 1999) Betreft: CO2-uitstoot in Portugal Tijdens de Conferentie over klimaatveranderingen, die in 1997 in Kyoto plaatsvond, heeft Portugal gezien zijn economische achterstand toestemming gekregen zijn CO2-uitstoot tot het jaar 2012 ten opzichte van 1990 met 40 % te verhogen. Terwijl de meeste landen van de Europese Unie er toen mee instemden de uitstoot van broeikasgassen te verlagen, mocht Portugal als enige de uitstoot van broeikasgassen laten toenemen. De afgelopen week echter is er een uitgebreid onderzoek gepubliceerd naar de belangrijkste bronnen van broeikasgassen. Dit onderzoek is afkomstig van de Werkgroep Analyse van milieusystemen van de Nieuwe Universiteit van Lissabon. Uit dit onderzoek blijkt dat de CO2-uitstoot van Portugal ten opzichte van 1990 reeds met 34 % is toegenomen en dat Portugal naar verwachting in 2010 62 % meer CO2 zal uitstoten dan in 1990, d. w. z. veel meer dan de toch al zeer royale 40 % die tot 2012 is toegestaan. Kan de Commissie gezien de ernst van deze situatie de volgende vragen zo snel mogelijk beantwoorden: 1. Over welke recente waarden beschikt de Commissie met betrekking tot uitstoot van broeikasgassen in Portugal? 2. Welke concrete maatregelen heeft de Portugese regering ondernomen om de uitstoot van broeikasgas- sen onder controle te houden en te verlagen?


title: Vorschlag für eine Verordnung des Rates zur Änderung der Verordnung (EG) Nr. 1255/1999 über die gemeinsame Marktorganisation für Milch und Milcherzeugnisse

eurovoc_concepts:
common organisation of markets
export refund
milk
milk product

text: 28. 3. 2000 DE Amtsblatt der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaften C 89 E/31 Vorschlag f(cid:252)r eine Verordnung (EG) des Rates zur ˜nderung der Verordnung (EG) Nr. 1255/1999 (cid:252)ber die gemeinsame Marktorganisation f(cid:252)r Milch und Milcherzeugnisse (2000/C 89 E/06) KOM(1999) 631 endg. (cid:151) 1999/0254(CNS) (Von der Kommission vorgelegt am 29. November 1999) DER RAT DER EUROP˜ISCHEN UNION (cid:151) gest(cid:252)tzt auf den Vertrag zur Gr(cid:252)ndung der Europ(cid:228)ischen Ge- meinschaft, insbesondere auf die Artikel 36 und 37, tigen, die Waren zu bestimmen, f(cid:252)r die Erstattungen ge- zahlt werden k(cid:246)nnen (cid:151) auf Vorschlag der Kommission, HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: nach Stellungnahme des Europ(cid:228)ischen Parlaments, Artikel 1 nach Stellungnahme des Wirtschafts- und Sozialausschusses, Artikel 31 Absatz 14 der Verordnung (EG) Nr. 1255/1999 erh(cid:228)lt folgende Fassung: nach Stellungnahme des Ausschusses der Regionen, in Erw(cid:228)gung nachstehender Gr(cid:252)nde: (1) Gem(cid:228)(cid:223) Artikel 31 der Verordnung (EG) Nr. 1255/1999 (1) werden f(cid:252)r bestimmte unter die Verordnung fallende Er- zeugnisse, wenn sie in Form von in Anhang II dieser Ver- ordnung genannten Waren ausgef(cid:252)hrt werden, auf der Grundlage der Preise, die f(cid:252)r diese Erzeugnisse im inter- nationalen Handel gelten, und des Unterschieds zwischen diesen Preisen und den Preisen in der Gemeinschaft inner- halb der Grenzen der in (cid:220)bereinstimmung mit Artikel 300 des Vertrages geschlossenen Abkommen Erstattungen ge- w(cid:228)hrt. (2) In mehreren landwirtschaftlichen Sektoren, insbesondere Getreide, Zucker, Reis und Eier, legt die Kommission fest, f(cid:252)r welche Ausfuhrerstattungen gew(cid:228)hrt werden k(cid:246)nnen, einschlie(cid:223)lich der nicht unter Anhang I des Vertrages fal- lenden Waren, wodurch die notwendige Flexibilit(cid:228)t f(cid:252)r eine m(cid:246)glichst effiziente Nutzung der verf(cid:252)gbaren Finanzmittel gew(cid:228)hrleistet werden soll. Deshalb ist es angezeigt, die Kommission auch im Sektor Milcherzeugnisse zu erm(cid:228)ch- (cid:132)(14) Die Durchf(cid:252)hrungsbestimmungen zu diesem Arti- kel, einschlie(cid:223)lich der Bestimmungen (cid:252)ber die Neuvertei- lung der ausf(cid:252)hrbaren Mengen, die nicht zugeteilt oder nicht ausgesch(cid:246)pft wurden, sowie s(cid:228)mtliche ˜nderungen von Anhang II werden von der Kommission nach dem Verfahren des Artikels 42 erlassen. Die Durchf(cid:252)hrungs- bestimmungen zu den Abs(cid:228)tzen 8, 10, 11 und 12 f(cid:252)r die in Artikel 1 genannten Erzeugnissen, die in Form von in Anhang II dieser Verordnung genannten Waren ausgef(cid:252)hrt werden, werden jedoch nach dem Verfahren des Artikels 16 der Verordnung (EG) Nr. 3448/93 erlassen. (cid:147) Artikel 2 Diese Verordnung tritt am siebten Tag nach ihrer Ver(cid:246)ffent- lichung im Amtsblatt der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaften in Kraft. Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitgliedstaat. (1) ABl. L 160 vom 26. 6. 1999, S. 48


title: WRITTEN QUESTION E-2204/99 by Olivier Dupuis (TDI) to the Commission. Agreements in the air transport sector and compliance with competition rules.

eurovoc_concepts:
EU law
air transport
carriage of passengers
consumer information
consumer protection
control of restrictive practices
low cost airline
restriction on competition
restrictive trade practice
transport company

text: 8. 8. 2000 EN Official Journal of the European Communities C 225 E/71 (2000/C 225 E/070) WRITTEN QUESTION E-2202/99 by Luis Berenguer Fuster (PSE) to the Commission (29 November 1999) Subject: Commission initiatives on the rights of consumers entering into contracts with airlines Liberalisation of the air transport sector has had significant benefits for consumers, most importantly a if not implemented properly, deregulation can greater choice of carrier and cheaper prices. However, frequently have other, negative effects as a result of congestion in the skies and inadequate airport infrastructures. Passengers are affected by delays, which result in missed flights and other inconvenience. When such situations arise, the airlines hide behind the small print in the ticket purchase agreement to evade their responsibility. Does the Commission intend to adopt measures to establish the airlines(cid:146) responsibility and ensure that passengers receive compensation when airlines do not adhere to their timetables or when their luggage is lost? Answer given by Mrs de Palacio on behalf of the Commission (19 January 2000) The Commission is about to begin a major consultation on air passenger rights in the Community with a view to making a full assessment of the current situation and developing a new strategic approach to this issue in the coming year. A consultation paper will be launched in the near future. It will seek the views of both industry and consumers on delays and baggage, as well as a much wider range of other issues. Action will be taken in the light of the reactions received. One specific action on giving information to passengers has already been agreed for launch in the coming months (cid:129) the mandatory publication of punctuality indicators for airlines and airports. There is already some provision in Community law for compensation for delayed passengers who are late arriving at their destination because the airline overbooked the aircraft. Such passengers are entitled to immediate compensation of up to € 300 under Council Regulation EEC No 295/91 of 4 Febraury 1991 establishing common rules for a denied-boarding compensation system in scheduled air transport (1). A proposal (2) to amend the Regulation, improving the level of compensation and extending it to cover passengers who are delayed because an airline cancels their flight, is close to agreement. Extending compensation any further than this would require careful consideration since a large proportion of delays are caused by factors that are genuinely beyond the airlines(cid:146) control, notably air traffic delays. the Warsaw Convention of 1929 sets low maximum limits of As far as baggage is concerned, approximately € 17 per kilo on airlines(cid:146) liability for any loss or damage during international journeys. The new Montreal Convention of May 1999 raises this limit to approximately € 1 300 per passenger. Compensation in excess of these limits is only possible where the passenger has agreed a higher figure in advance with the airline and paid any extra charges needed to cover additional insurance. The Commission will make proposals for Community ratification and implementation of the new Montreal Convention at the beginning of 2000. (1) OJ L 36, 8. 2. 1991. (2) COM(98) 580 final. (2000/C 225 E/071) WRITTEN QUESTION E-2204/99 by Olivier Dupuis (TDI) to the Commission (29 November 1999) Subject: Agreements in the air transport sector and compliance with competition rules In recent years, the Commission has been involved in analysing and regulating certain agreements between airlines in order to safeguard openness and competition on the markets in question. To this end, in the C 225 E/72 Official Journal of the European Communities EN 8. 8. 2000 case of the alliances between British Airways and American Airlines, Lufthansa and United Airlines and KLM and Alitalia, the Commission has imposed very tough conditions on the airlines in order that these agreements may be considered as compatible with Community law. Conversely, other agreements between airlines, although of a different nature, have received less attention or have simply been neglected. This seems to be the case, for example, with the code-share agreement between Sabena and Virgin Express on the Brussels-Rome route despite the fact that the immediate effect of this agreement was to reduce the number of competitors and frequencies on that route. Does the Commission not consider that this agreement reduces competition and, consequently, the benefits to consumers in terms of quantity, quality and cost of the service? More generally, what steps is it planning to take to counteract the anticompetitive effects of code-share practices as well as the lack of transparency and information for travellers which these practices may involve? Answer given by Mr Monti on behalf of the Commission (14 January 2000) Through a code-sharing agreement, an airline can sell its tickets (using its own designator code) on a flight operated by another airline. The flight is then identified by the designator codes of both airlines. Such agreements are increasingly used by airlines, both inside and outside the Community. The Commission estimates that the fifteen largest Community airlines have concluded over 150 code-sharing agreements. Since 1996, when a study on code-sharing was prepared for the Commission, the Commission has taken action to improve the transparency of these arrangements and ensure that passengers are better informed. Council Regulation (EC) No 323/1999 of 8 February 1999 amending Regulation (EC) No 2299/89 on a code of conduct for computer reservation systems (CRSs) (1) now foresees that, in case of code-sharing, the actual operator of a flight must be clearly identified at the time a reservation is being made. This provision ensures that a passenger who buys a ticket with an airline X is informed from the outset that he will actually be flying with airline Y. The compatibility of a code-sharing agreement with competition law depends on the contents of the agreement and on the route or routes affected by it. Certain code-sharing agreements have the potential to be pro-competitive. By lowering costs and increasing efficiency, a code-sharing agreement may for example contribute to maintaining service on a low-density route or establish a new route. Other code- in market sharing or prevent sharing agreements can be anti-competitive because they may result competitors from entering the market. Code-sharing agreements must therefore be examined on a case-by-case basis. The Commission is at present examining different types of code-share, notably agreements between flag carriers relating to the route that links their respective hubs. The Commission has not received any complaint regarding the code-sharing agreement between Sabena and Virgin Express on the Brussels-Rome route (where Alitalia also operates). However, while the enquiries now being carried out on other routes will help clarify which types of code-sharing agreements are acceptable and which are not, the Honourable Member is welcome to provide to the Commission any evidence in his possession which may show that competition on the Brussels-Rome route has been restricted. (1) OJ L 40, 13. 2. 1999


title: PREGUNTA ESCRITA E-2169/99 de Michl Ebner (PPE-DE) a la Comisión. Imposición sobre el queroseno del transporte aéreo.

eurovoc_concepts: International Civil Aviation Organisation

text: 8. 8. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 225 E/63 ¿Existen disposiciones que obliguen a las autoridades de los Estados miembros que gestionan recursos 1. de la UE a indicar pœblicamente el origen de las subvenciones? En caso afirmativo, ¿llamarÆ la atenci(cid:243)n la Comisi(cid:243)n, en este caso concreto, al Gobierno del Estado de Baviera? En caso negativo, ¿por quØ no? ¿Se estÆn planeando tales disposiciones? Segœn los datos de que dispongo, no se ha conseguido, ni remotamente, el objetivo ligado al 2. establecimiento de los telecentros y que consist(cid:237)a en la creaci(cid:243)n de 600 puestos de trabajo suplementarios en el Æmbito rural. ¿Ha evaluado la Comisi(cid:243)n dicho proyecto desde el punto de vista de la eficacia del empleo de los recursos pœblicos, especialmente en lo que se refiere a la creaci(cid:243)n de puestos de trabajo? En caso positivo, ¿cuÆles son los resultados? En caso negativo, ¿por quØ no? ¿Se efectuarÆ aœn tal evaluaci(cid:243)n? Respuesta del Sr. Fischler En nombre de la Comisi(cid:243)n (21 de diciembre de 1999) El diseæo de los programas operativos en el marco del objetivo no 5b) y de Leader II, cofinanciados por los Fondos Estructurales, se lleva a cabo a escala de prioridades y de medidas, no de proyectos, por lo que la Comisi(cid:243)n no suele tener conocimiento de los distintos proyectos. En el caso del plan denominado «top elf», las autoridades de Baviera han informado al comitØ de seguimiento bÆvaro del objetivo no 5b) y de Leader II de que el «plan bÆvaro de utilizaci(cid:243)n integrada de las telecomunicaciones en zonas rurales» («top elf») forma parte de las medidas de los programas operativos. Se trata de un conjunto de distintos proyectos que, en aras de una mayor transparencia, se engloban en el concepto de «top elf». Estos proyectos estÆn relacionados con las medidas del Fondo Europeo de Orientaci(cid:243)n y de Garant(cid:237)a Agr(cid:237)cola (FEOGA) y del Fondo Social Europeo (FSE) del programa operativo del objetivo no 5b), por ejemplo, la medida no 7 relativa al sector forestal y el proyecto de «top elf» titulado «sistema informativo sobre el sector forestal». Ni la Comisi(cid:243)n ni el comitØ de seguimiento han sido informados del detalle de los importes dedicados al plan denominado «top elf». La Comisi(cid:243)n se ha puesto en contacto con las autoridades alemanas para comprobar los datos mencionados en la pregunta de Su Seæor(cid:237)a. La Comisi(cid:243)n ha sido informada acerca del folleto elaborado por las autoridades de Baviera sobre el plan denominado «top elf». 1. Segœn el punto E de las «clÆusulas horizontales» anejas a las Decisiones de la Comisi(cid:243)n relativas a los programas operativos, debe aplicarse lo dispuesto en la Decisi(cid:243)n no 94/342/CE de la Comisi(cid:243)n, de 31 de mayo de 1994 (1) sobre las actividades de informaci(cid:243)n y publicidad que deben llevar a cabo los Estados miembros en relaci(cid:243)n con las intervenciones de los Fondos Estructurales y del instrumento financiero de orientaci(cid:243)n de la pesca (IFOP). La Comisi(cid:243)n no estÆ en condiciones de confirmar si el Gobierno bÆvaro ha cumplido los requisitos indicados en la publicaci(cid:243)n antes citada respecto a los proyectos en cuesti(cid:243)n, y se ha puesto en contacto con el Estado miembro al respecto. Dado que el programa operativo estÆ diseæado a escala de medidas, la Comisi(cid:243)n no puede llevar a 2. cabo estudios de viabilidad de los proyectos en cuesti(cid:243)n. Esta tarea corresponde al Estado miembro. La Comisi(cid:243)n se ha puesto en contacto con el Estado miembro a fin de recabar mÆs informaci(cid:243)n sobre este tema. (1) DO L 152 de 18. 6. 1994. (2000/C 225 E/063) PREGUNTA ESCRITA E-2169/99 de Michl Ebner (PPE-DE) a la Comisi(cid:243)n (29 de noviembre de 1999) Asunto: Imposici(cid:243)n sobre el queroseno del transporte aØreo El Convenio de Chicago de 1944 establece que el consumo de queroseno en el Æmbito del transporte aØreo internacional no puede ser objeto de gravÆmenes. Al mismo tiempo, los vuelos dentro de la UE, o sea, entre los distintos Estados miembros, siguen considerÆndose todav(cid:237)a «vuelos internacionales», y por lo tanto C 225 E/64 Diario Oficial de las Comunidades Europeas ES 8. 8. 2000 estÆn sujetos a dicha normativa. Sin duda ninguna, hay que suponer con raz(cid:243)n que dicho convenio estÆ anticuado y necesita una revisi(cid:243)n. AdemÆs, el Parlamento Europeo aprob(cid:243) recientemente una resoluci(cid:243)n (B5-0118/1999) en la que se pide a la Comisi(cid:243)n que redacte un libro blanco sobre medidas aplicables al transporte aØreo, entre las cuales habrÆ de figurar la imposici(cid:243)n sobre los combustibles a base de queroseno. ¿Puede indicar la Comisi(cid:243)n si, hasta que se redacte dicho libro blanco, piensa declarar vuelos interiores los realizados dentro de la UE y as(cid:237) gravar cuanto antes el consumo de queroseno en el transporte aØreo, habiØndose de destinar tales impuestos a proyectos medioambientales? Respuesta de la Sra. de Palacio en nombre de la Comisi(cid:243)n (21 de enero de 2000) La Comisi(cid:243)n recuerda su posici(cid:243)n con respecto a la imposici(cid:243)n del queroseno utilizado en la aviaci(cid:243)n informe (1) en el que se aconsejaba ampliar los impuestos especiales del internacional recogida en el petr(cid:243)leo al queroseno utilizado en la aviaci(cid:243)n tan pronto como la legislaci(cid:243)n internacional permita a la Comunidad imponer tales impuestos a todas las compaæ(cid:237)as aØreas, incluidas las de terceros pa(cid:237)ses. Esta posici(cid:243)n no ha cambiado. A ra(cid:237)z de la discusi(cid:243)n en el Consejo, la Comisi(cid:243)n encarg(cid:243) un estudio sobre el anÆlisis de la imposici(cid:243)n en el combustible utilizado en la aviaci(cid:243)n. La Comisi(cid:243)n present(cid:243) las conclusiones de dicho estudio recientemente en la comunicaci(cid:243)n sobre transporte aØreo y medio ambiente dirigida al Parlamento y a las demÆs instituciones (2). La Comisi(cid:243)n no tiene la intenci(cid:243)n, en este momento, de declarar todos los vuelos intracomunitarios vuelos nacionales en el sentido del Convenio de Chicago. ContinuarÆ, en coordinaci(cid:243)n con el trabajo preparatorio en curso a nivel de la Organizaci(cid:243)n de la Aviaci(cid:243)n Civil Internacional (OACI), su trabajo en una serie de estrategias, basadas en el mercado, entre las que figura la imposici(cid:243)n dirigida a reducir el impacto medioambiental del transporte aØreo con el fin de lanzar una iniciativa en 2001. (1) COM(96) 549 final. (2) COM(1999) 640 final. (2000/C 225 E/064) PREGUNTA ESCRITA E-2172/99 de Salvador JovØ Peres (GUE/NGL) a la Comisi(cid:243)n (29 de noviembre de 1999) Asunto: Ayudas a las inversiones para la transformaci(cid:243)n del lino La Orden del 5 de abril de 1999 sobre resoluci(cid:243)n de solicitud de proyectos, acogidos a la Ley 50/1985 sobre incentivos regionales, publicada en el Bolet(cid:237)n Oficial del Estado Espaæol de 25 de mayo de 1999, pÆgina 197, concede una subvenci(cid:243)n de 20 160 470 pesetas a la empresa «Colisur 2000, Sociedad Limitada» de Pic(cid:243)n, Ciudad Real. El apartado 2. 12 del Anexo de la Decisi(cid:243)n de la Comisi(cid:243)n 94/173/CE (1) de 22 de marzo de 1994 por la que se establecen los criterios de selecci(cid:243)n aplicables para las inversiones destinadas a la mejora de las condiciones de transformaci(cid:243)n y comercializaci(cid:243)n de los productos agrarios y silv(cid:237)colas, expresa que: «En el sector del lino y el cÆæamo se excluirÆn todas las inversiones, salvo las que tengan por objeto productos destinados a usos no alimentarios nuevos o las destinadas a la modernizaci(cid:243)n sin aumento de la capacidad total en la regi(cid:243)n de que se trate. » ¿Considera la Comisi(cid:243)n que la subvenci(cid:243)n concedida a Colisur 2000 es compatible con lo establecido por la Decisi(cid:243)n de la Comisi(cid:243)n citada anteriormente y el resto de la reglamentaci(cid:243)n vigente? (1) DO L 79 de 23. 3. 1994, p. 29


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2217/99 van Massimo Carraro (PSE) en Paolo Costa (ELDR) aan de Commissie. Steun aan Venetië.

eurovoc_concepts:
State aid
Structural Funds
Veneto
derogation from EU law
eligibility criteria
eligible region
heritage protection
historic site
restriction on competition

text: C 225 E/74 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 8. 8. 2000 Kan de Commissie uitleggen om welke redenen de Europeanen de sector oliehoudende zaden volledig 1. hebben opgeofferd? 2. Kan de Commissie het bericht bevestigen dat de Amerikanen op het punt staan een plan te initiºren voor buitengewone noodhulp aan de Amerikaanse landbouwers (de pers spreekt van 9 tot 10 miljard dollars) ter compensatie van de gedaalde prijzen voor agrarische grondstoffen op de wereldmarkt? Kan de Commissie bevestigen dat in het kader van het Amerikaanse landbouwwet (cid:132)Fair Act(cid:148) het 3. niveau van de steun voor Amerikaanse oliehoudende zaden thans hoger is dan in 1992? 4. Welke eventuele initiatieven denkt zij voor te stellen om te voorkomen dat deze in strategisch opzicht zo belangrijke sector door een even ernstige crisis getroffen wordt als de rijstbouw? Antwoord van de heer Fischler Namens de Commissie (11 januari 2000) Met betrekking tot de regeling voor oliehoudende zaden in het kader van Agenda 2000 heeft de Commissie reeds een aantal elementen aangegeven in het antwoord op schriftelijke vraag E-3652/98 van het geachte parlementslid (1) over de voorstellen van de Commissie op dat gebied. Er is met name gewezen op de harmonisering van de hectaresteunregelingen voor granen, oliehoudende zaden en braaklegging door de vaststelling van ØØn enkel steunbedrag van 63 euro per ton historische regionale graanopbrengst. De Raad heeft met deze aanpak ingestemd waardoor de verplichtingen op grond van het zogenaamde (cid:132)Blair House(cid:148)-memorandum, die de productie van oliehoudende zaden werd aan banden legden, zijn opgeheven. De Raad heeft daarbij echter de voorkeur te kennen gegeven deze aanpak stapsgewijze gestalte geven. Dit besluit doet niets af aan de strekking van het reeds door de Commissie gegeven antwoord. Wat de punten 1 en 4 betreft, wijst de Commissie het geachte parlementslid op de bepalingen inzake de overgangsperiode voor de steun voor oliehoudende zaden, die zijn opgenomen in artikel 10 van Verorde- ning (EG) nr. 1251/1999 van de Raad van 17 mei 1999 tot instelling van een steunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewassen (2). De Commissie zal een verslag indienen over de ontwikkeling van de markt voor oliehoudende zaden en zij behoudt zich het recht voor daaraan voorstellen toe te voegen, mocht het productiepotentieel in ernstige mate afnemen. Wat tenslotte de punten 2 en 3 betreft, is de Commissie van oordeel dat het landbouwbeleid van de Verenigde Staten ten gunste van soja ertoe heeft bijgedragen dat de wereldmarktprijzen onder druk zijn komen te staan en de markt van de landbouwgrondstoffen verstoord wordt. De vraag of dit beleid ertoe heeft geleid dat de door de Verenigde Staten in 1992 toegekende steun wordt overschreden voor deze teelt moet worden gezien tegen de achtergrond van artikel 13 van de Overeenkomst inzake de Landbouw, de zogeheten (cid:132)vredesclausule(cid:148), die de mogelijkheden om tegen landbouwsubsidies op te treden, beperkt. Meer in het algemeen behoort een onderzoek naar de verenigbaarheid van een dergelijk beleid tot de bevoegd- heid van de Wereldhandelsorganisatie (WTO). (1) (2) PB C 325 van 12. 11. 1999. PB L 160 van 26. 6. 1999. (2000/C 225 E/074) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2217/99 van Massimo Carraro (PSE) en Paolo Costa (ELDR) aan de Commissie Betreft: Steun aan Venetiº (29 november 1999) Op 16 april 1999 heeft het Europees Parlement zijn goedkeuring gehecht aan de gemeenschappelijke resolutie (B4-0358, 0359, 0361, 0362 en 0363) over de crisissituatie waarin Venetiº zich bevindt. In deze resolutie werd de wens uitgesproken dat de Commissie, de Italiaanse regering en de regio Veneto het historisch centrum van Venetiº en de lagune zouden opnemen in de lijst van gebieden van de nieuwe doelstelling 2 van de structuurfondsen, zodat er (cid:132)staatssteun(cid:148) zou kunnen worden verleend, met ontheffing van de concurrentieregels zoals bepaald in artikel 92, lid 3, sub c) van het EG-Verdrag. Bovendien werd er bij de Commissie op aangedrongen niets meer in de weg te leggen aan de fiscale ontheffingen die de Italiaanse regering reeds verleend heeft aan ondernemingen die in Venetiº en de lagune werkzaam zijn, aangezien deze ondernemingen toch al ernstige concurrentienadelen ondervinden in vergelijking met hun concurrenten op het vaste land en in andere Europese steden. 8. 8. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 225 E/75 Kan de Commissie mededelen in hoeverre zij zelf en de Italiaanse autoriteiten, ieder binnen het bereik van haar eigen bevoegdheden, reeds gevolg hebben gegeven aan de wensen en verlangens van het Europees Parlement? Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie (6 januari 2000) Op grond van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (1) is de bepaling van de zones die voor de periode 2000-2006 onder doelstelling 2 vallen een gezamenlijke verantwoordelijkheid van de Commissie en de lidstaat. De lijst van de onder doelstelling 2 vallende zones is afhankelijk van de prioriteiten die de nationale autoriteiten vaststellen aan de hand van criteria die zijn vermeld in bovengenoemde verordening. Deze lijst zal in overleg met de lidstaat door de Commissie op z(cid:146)n vroegst eind 1999 of begin 2000 worden vastgesteld. De Commissie ziet erop toe dat de zones die worden gekozen inderdaad de zones zijn die het ergst zijn getroffen door omschakelingspro- blemen. Het op 1 oktober 1999 door de Italiaanse autoriteiten ingediende voorstel inzake de betrokken zones was voor de Commissie niet acceptabel. Het voorstel voldeed namelijk niet aan de verplichting dat in de betrokken zones ten minste 50 % woont van de bevolking die valt onder de communautaire criteria van artikel 4, lid 5 en lid 6, van bovengenoemde verordening. De Commissie heeft de Italiaanse autoriteiten daarom verzocht om zo spoedig mogelijk een nieuw voorstel op te stellen dat in overeenstemming is met de algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen. Gezien die omstandigheden kan de Commissie nog geen uitspraak doen over het feit of Venetiº onder doelstelling 2 valt of niet. Inzake de vrijstelling van sociale lasten voor bedrijven in Venetiº en Chioggia in de periode 1995-1997 heeft de Commissie, in haar vergadering van 24 november 1999, in het kader van een onderzoek op grond van artikel 88 (vroeger artikel 93), lid 2, van het EG-Verdrag, besloten dat de steun in de vorm van ontheffing van sociale lasten verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt voor zover het niet gaat om steun voor nieuwe werkgelegenheid aan grote bedrijven buiten een gebied waarvoor regionale steun mag worden toegekend en het evenmin gaat om steun voor het behoud van werkgelegenheid. (1) PB L 161 van 26. 6. 1999. (2000/C 225 E/075) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2222/99 van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie Betreft: Belangrijkste kenmerken werkloosheidscontrole (1 december 1999) Welke administratieve richtlijnen worden in de afzonderlijke lidstaten gegeven aan ambtenaren die verant- woordelijk zijn voor de werkloosheidscontrole, d. w. z. het onderzoek waarbij wordt nagegaan of een werkloze beschikbaar is voor de arbeidsmarkt en werk zoekt alvorens een werkloosheidsuitkering te ontvangen? Kan de Commissie mededelen wat de belangrijkste kenmerken van deze werkloosheidscon- troles in de afzonderlijke lidstaten zijn, en dan met name met betrekking tot de vraag bij welk inkomens- verschil ten opzichte van het eerder genoten inkomen de werkloze een hem aangeboden arbeidsplaats kan weigeren, de vraag of betrokkene naar werk heeft gezocht en de vraag of hij beschikbaar is voor de arbeidsmarkt? Kan de Commissie verder mededelen na hoeveel tijd deze werkloosheidscontrole opnieuw wordt verricht, nadat een werkloze een werkloosheidsuitkering is toegekend? Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie (11 januari 2000) De invulling en het beheer van de stelsels voor de sociale zekerheid vallen onder de verantwoordelijkheid en wetgevende bevoegdheden van de lidstaten. In het kader van de werkgelegenheidsstrategie heeft de Commissie tezamen met de lidstaten een analyse gemaakt ven de hervormingen in en het functioneren van het arbeidsmarktbeleid van de lidstaten. De vaststelling en tenuitvoerlegging van de bestuursrechtelijke procedures voor controles waarbij wordt


title: KIRJALLINEN KYSYMYS E-2216/99 esittäjä(t): Enrico Ferri (PPE-DE) komissiolle. Palveluiden vapaata liikkuvuutta koskevan periaatteen noudattaminen (EY:n perustamissopimuksen 49 artikla) ja säännöt lautasantennien henkilökohtaisesta käytöstä.

text: 26. 1. 2001 FI Euroopan yhteis(cid:246)jen virallinen lehti C 26 E/3 (2001/C 26 E/003) KIRJALLINEN KYSYMYS E-2216/99 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Enrico Ferri (PPE-DE) komissiolle (29. marraskuuta 1999) Aihe: Palveluiden vapaata liikkuvuutta koskevan periaatteen noudattaminen (EY:n perustamissopimuksen 49 artikla) ja s(cid:228)(cid:228)nn(cid:246)t lautasantennien henkil(cid:246)kohtaisesta k(cid:228)yt(cid:246)st(cid:228) Yksityiset henkil(cid:246)t k(cid:228)ytt(cid:228)v(cid:228)t yh(cid:228) enemm(cid:228)n lautasantenneja televisio- ja radio-ohjelmien sek(cid:228) tietoyh- teiskunnan palvelujen vastaanottamiseksi. Lautasantennit ovat n(cid:228)in ollen valtioiden rajat ylitt(cid:228)v(cid:228)n luonteensa vuoksi merkitt(cid:228)v(cid:228) tekij(cid:228) Euroopan taloudellisessa ja kulttuurisessa yhdentymisess(cid:228). Lis(cid:228)ksi ne ovat erityisen t(cid:228)rkeit(cid:228) ulkomailla asuville henkil(cid:246)ille, jotka haluavat saada tietoja kotimaastaan ja yll(cid:228)pit(cid:228)(cid:228) t(cid:228)ll(cid:228) tavoin siteit(cid:228) kyseiseen maahan. Euroopan neuvoston yleissopimuksessa ihmisoikeuksien ja perusvapauksien suojaamiseksi olevan 10 artik- lan mukaan jokaisella on oikeus vastaanottaa ja levitt(cid:228)(cid:228) tietoja. Komissio on my(cid:246)s (cid:228)skett(cid:228)in nostanut j(cid:228)senyysvelvoitteiden noudattamatta j(cid:228)tt(cid:228)mist(cid:228) koskevan kanteen er(cid:228)st(cid:228) j(cid:228)senvaltiota vastaan, jotta t(cid:228)m(cid:228) poistaisi asettamansa verotukseen liittyv(cid:228)t ja hallinnolliset esteet lautasantennien henkil(cid:246)kohtaiselta k(cid:228)yt(cid:246)lt(cid:228). Er(cid:228)iss(cid:228) j(cid:228)senvaltioissa ollaan kuitenkin valmistelemassa lains(cid:228)(cid:228)d(cid:228)nt(cid:246)aloitteita lautasantennien k(cid:228)yt(cid:246)n s(cid:228)(cid:228)te- lemiseksi. On tarpeen m(cid:228)(cid:228)ritell(cid:228) yleisi(cid:228) ja riitt(cid:228)v(cid:228)n selvi(cid:228) perusteita, jotta sis(cid:228)markkinoita koskevan palvelujen vapaan liikkuvuuden periaate ja kaupunkiymp(cid:228)rist(cid:246)n suojelutavoitteen vaatimukset voidaan yhteensovittaa. T(cid:228)m(cid:228) siksi, ett(cid:228) voidaan minimoida ja s(cid:228)(cid:228)dell(cid:228) erityisesti l(cid:228)helle kaupunkien keskusta-alueita tai historiallisesti ja taiteellisesti merkitt(cid:228)vi(cid:228) monumentteja asennettavien antennien esteettist(cid:228) ja arkkitehtonista vaikutusta kaupunkikuvaan. Komission laatimat suuntaviivat (esimerkiksi aiempien tekstien kaltaisten tulkinta-asiakirjojen avulla) selvent(cid:228)isiv(cid:228)t sis(cid:228)markkinoita koskevan palvelujen vapaan liikkuvuuden perusperiaatteen (EY:n perustamis- sopimuksen 49 artikla) soveltamisalaa ja vaikutuksia lautasantennien k(cid:228)yt(cid:246)n s(cid:228)(cid:228)telemisess(cid:228). T(cid:228)llainen aloite helpottaisi my(cid:246)s kansallisten lains(cid:228)(cid:228)t(cid:228)jien ja paikallisten hallintoelinten valintoja ja linjauksia yhteis(cid:246)n oikeuden soveltamisessa ja voisi taata lautasantennien k(cid:228)ytt(cid:228)jille ja alalla toimiville erilaisille yrityksille paremman oikeusvarmuuden. Voiko komissio kertoa, pit(cid:228)(cid:228)k(cid:246) se t(cid:228)llaisten suuntaviivojen laatimista hy(cid:246)dyllisen(cid:228) ja tarpeellisena? Frederik Bolkesteinin komission puolesta antama vastaus (20. tammikuuta 2000) Komissio korostaa arvoisan parlamentin j(cid:228)senen esille tuoman kysymyksen t(cid:228)rkeytt(cid:228). Lautasantenneja k(cid:228)ytet(cid:228)(cid:228)n yh(cid:228) enemm(cid:228)n esim. satelliitin kautta v(cid:228)litettyjen yleisradiopalveluiden ja tietoyhteiskunnan palveluiden vastaanottoon, mik(cid:228) on selv(cid:228)sti kansalliset rajat ylitt(cid:228)v(cid:228)(cid:228) toimintaa. Juuri t(cid:228)st(cid:228) syyst(cid:228) komissio on viime vuosina k(cid:228)ynnist(cid:228)nyt tiettyj(cid:228) j(cid:228)senvaltioita koskevia rikkomisesta johtuvia menettelyj(cid:228). Perusteena ovat olleet n(cid:228)iden j(cid:228)senvaltioiden verotus- ja hallintoesteet, jotka ovat kohdistuneet lautasantennien yksityisk(cid:228)ytt(cid:246)(cid:246)n. N(cid:228)m(cid:228) rikkomisesta johtuvat menettelyt, joista osa on yh(cid:228) k(cid:228)ynniss(cid:228), ovat kohdistuneet tietyiss(cid:228) kansalli- sissa s(cid:228)(cid:228)d(cid:246)ksiss(cid:228) (cid:129) usein kunnallistasolla (cid:129) esiintyv(cid:228)(cid:228)n vaatimukseen, jonka mukaan lautasantennin asentaminen edellytt(cid:228)(cid:228) hallinollista lupaa tai tietyn, varsin suuren, summan maksamista. Kuten komissio on jo julkisesti ilmoittanut (1), t(cid:228)llaiset toimenpiteet ovat sen mielest(cid:228) luonteeltaan syrjivi(cid:228) ja kohtuuttomia ja t(cid:228)m(cid:228)n vuoksi yhteensopimattomia tavaroiden vapaata liikkumista sis(cid:228)markkinoilla koskevan periaatteen kanssa, josta on s(cid:228)(cid:228)detty Euroopan yhteis(cid:246)n perustamissopimuksen 49 artiklassa (aiemmin 59 artikla). C 26 E/4 Euroopan yhteis(cid:246)jen virallinen lehti FI 26. 1. 2001 Parlamentin j(cid:228)sen mainitsi, ett(cid:228) tietyiss(cid:228) olosuhteissa historiallinen ja taiteellinen suoja voi olla erityissyy, jonka kansalliset viranomaiset ottavat huomioon toiminnassaan noudattaessaan luonnollisesti samalla syrjim(cid:228)tt(cid:246)myyden ja kohtuullisuuden periaatteita sek(cid:228) palveluiden vapaata liikkumista koskevaa tuomiois- tuimen oikeusk(cid:228)yt(cid:228)nt(cid:246)(cid:228). My(cid:246)s komissio tunnustaa t(cid:228)m(cid:228)n n(cid:228)kemyksen. Edell(cid:228) esitettyjen seikkojen ja rikkomisesta johtuvan menettelyn her(cid:228)tt(cid:228)m(cid:228)n suuren yleisen mielenkiinnon vuoksi komissio arvioi erityisen tarkoin parlamentin j(cid:228)senen esitt(cid:228)m(cid:228)n ehdotuksen, jonka mukaan olisi laadittava asiakirja, jonka avulla asianomaisille (k(cid:228)ytt(cid:228)jille, operaattoreille, kansallisille viranomaisille) selvitet(cid:228)(cid:228)n 49 artiklan soveltamisalaa ja vaikutuksia lautasantennien k(cid:228)yt(cid:246)n osalta. On my(cid:246)s huomattava, ett(cid:228) komissio on (cid:228)skett(cid:228)in hyv(cid:228)ksynyt Euroopan sis(cid:228)markkinoiden strategiaa koskevan tiedonannon (2), jossa korostetaan nimenomaan digitaaliajan kysymyksi(cid:228) ja kuluttajien talou- dellista etua. IP/99/281, 3. toukokuuta 1999. (1) (2) KOM(1999) 624 lopullinen. (2001/C 26 E/004) KIRJALLINEN KYSYMYS E-2226/99 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Christopher Huhne (ELDR) komissiolle (1. joulukuuta 1999) Aihe: Internetin k(cid:228)ytt(cid:246) Kuinka suuri prosenttiosuus kunkin j(cid:228)senvaltion kotitalouksista k(cid:228)ytt(cid:228)(cid:228) Interneti(cid:228) viimeisimpien tietojen mukaan, ja mik(cid:228) oli vastaava prosenttiluku viime vuonna, kaksi vuotta sitten ja kolme vuotta sitten? Jos komissio pystyy erottelemaan toisistaan Internetin k(cid:228)yt(cid:246)n kotona ja ty(cid:246)paikalla, pyyd(cid:228)n komissiota esitt(cid:228)m(cid:228)(cid:228)n eriteltyin(cid:228) my(cid:246)s n(cid:228)m(cid:228) tiedot. (2001/C 26 E/005) KIRJALLINEN KYSYMYS E-2229/99 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Christopher Huhne (ELDR) komissiolle (1. joulukuuta 1999) Aihe: Mainonnan kehittyminen Internetiss(cid:228) Kuinka paljon kussakin j(cid:228)senvaltiossa k(cid:228)ytet(cid:228)(cid:228)n mainontaan Internetiss(cid:228), k(cid:228)ytettiin vuosi, kaksi vuotta ja kolme vuotta sitten? ja kuinka paljon n(cid:228)it(cid:228) varoja Erkki Liikasen komission puolesta antama yhteinen vastaus kirjallisiin kysymyksiin E-2226/99 ja E-2229/99 (19. tammikuuta 2000) Internet-liittym(cid:228)tyypeist(cid:228) tai Internetiin liittyvist(cid:228) mainostuloista ei ole saatavilla mink(cid:228)(cid:228)nlaisia virallisia vahvistettuja yhteis(cid:246)(cid:228) koskevia lukuja. T(cid:228)m(cid:228) johtuu eritt(cid:228)in nopeasta Internetin k(cid:228)yt(cid:246)n lis(cid:228)(cid:228)ntymisest(cid:228) sek(cid:228) k(cid:228)ytt(cid:246)tapojen nopeasta muuttumisesta. Monista muista l(cid:228)hteist(cid:228) on kuitenkin saatavilla tietoa, jonka avulla on mahdollista luoda kuva Internetin k(cid:228)yt(cid:246)n kasvusta ja sen maantieteellisest(cid:228) levinneisyydest(cid:228). Eri l(cid:228)hteet tarjoavat kuitenkin hyvin erilaisia arvioita jopa saman maan osalta. Samasta l(cid:228)hteest(cid:228) saadut luvut eiv(cid:228)t v(cid:228)ltt(cid:228)m(cid:228)tt(cid:228) ole my(cid:246)sk(cid:228)(cid:228)n vertai- lukelpoisia eri vuosina, koska menetelm(cid:228)t ovat muuttuneet ja seurannan kohteet muuttuvat koko ajan