title: WRITTEN QUESTION E-2034/99 by Glyn Ford (PSE) to the Council. Genetically modified crops.

eurovoc_concepts:
common agricultural policy
plant propagation
transgenic plant

text: C 280 E/6 Official Journal of the European Communities EN 3. 10. 2000 Supplementary answer given by Mr Barnier on behalf of the Commission (21 February 2000) The Greek authorities have informed the Commission that between July 1998 and July 1999 the independent quality control body ESPEL carried out 339 systematic checks on road projects part-financed in Greece under the second Community support framework (1994-99 programming period). The results were: 34 % of the projects were in order or suffered from minor shortcomings that would be corrected by the contractors (first category); 61 % suffered from major shortcomings without safety implications but entailing additional maintenance costs that would be deducted from the payments to the contractors concerned (second category); 18 projects suffered from serious shortcomings that could not be corrected and rebuilding would have to be effected at the contractors(cid:146) expense (third category). A list of these projects, the files for which have been sent to the public prosecutor by the Ministry for Economic Affairs, is being sent direct to the Honourable Member and Parliament(cid:146)s Secretariat. For motorways the situation was: for the Egnatia, of 21 contracts checked 16 fell into the first and 5 into the second category; for PATHE, of 12 contracts checked 8 fell into the first, 3 into the second and 1 into the third category. The Commission has no detailed information at the moment on the outcome of all these cases. The Greek authorities have told it that in a number of instances the defects have already been corrected or payment for the work in question reduced, and that the checking carried out by the abovementioned inspectors would serve to update the list of public works contractors not conforming with the correct procedures. The Commission intends asking the Greek authorities for a full review of the situation and detailed information on the penalties to be imposed and their budgetary impact. (2000/C 280 E/006) WRITTEN QUESTION E-2034/99 by Glyn Ford (PSE) to the Council (11 November 1999) Subject: Genetically modified crops 1. What measures does the Council plan to ensure that protection is given to farmers, both organic and conventional, who want to grow crops that are free from contamination from GE pollen from neighbour- ing crops? 2. Will the Council ensure European consumers have the option of consuming food that is free of all genetically modified ingredients, including genetically modified derivatives? Reply (13 March 2000) As regards organic production, the Council would refer the Honourable Member to Council Regulation (EC) No 1804/1999 of 19 July 1999 (1). In adopting this Regulation the Council recognised the principle that genetically modified organisms (GMOs) and products derived therefrom are not compatible with the organic production method and that, in order to maintain consumer confidence in organic production, GMOs, parts thereof and products derived therefrom should not be used in products labelled as stemming from organic production. Furthermore, this Regulation creates the framework for the subsequent adoption of implementation measures, in accordance with scientific evidence or technical progress, for applying the ban on the use of GMOs and GMO derivatives, in particular with regard to a de minimis threshold for unavoidable contamination which must not be exceeded. 3. 10. 2000 EN Official Journal of the European Communities C 280 E/7 As regards conventional agriculture, it is recalled that, at its meetings in November and December 1998, the Agriculture Council addressed the general issue of the assessment of genetically modified crops in the context of the adoption of a Council Directive on seeds (2). At the time of the adoption of that Directive, the Commission undertook to examine the concept of an assessment of the advantages and disadvantages resulting from the use of seed of genetically modified plant varieties in respect of established agricultural practices, and the possible impact thereof on Community law on agricultural matters. The Council would draw attention to the existence of Directive 90/220/EEC on the deliberate release into the environment of genetically modified organisms. A proposal for an amendment to that Directive has been forwarded by the Commission to the Council and the European Parliament. The proposal, which has been modified in response to the amendments put forward by the European Parliament in plenary session, provides for a strengthening of the administrative controls laid down by the Directive. The Council would point out that the approval application calls for an evaluation of environmental risks. Such evaluation is based on field tests and on parallel research into the possible release of genetically modified plants or parts thereof into surrounding crop areas. A condition of the approval decision may also make it compulsory to monitor the cultivation and possible release into the environment of GMOs over a number of years and, if need be, to reconsider the situation. The Council agrees with the Honourable Member that it is of the utmost importance that consumers should have the option of consuming food that is free of all genetically modified ingredients, including genetically modified derivatives. It might be useful in this respect to make reference to the Environment Council meeting on 24/25 June 1999, at which a common position was reached on the amended proposal for a Directive of the European Parliament and of the Council amending Directive 90/220/EEC on the deliberate release into the environment of genetically modified organisms, and at which the following issues were highlighted: (cid:129) the requirement for the clear and unambiguous labelling of such products at all stages of the marketing process; (cid:129) the need for provisions other than on labelling in order to ensure that GMOs which are placed on the market can be easily traced by the competent authorities. Finally, the measures to be taken with regard to labelling are regarded as supplementing those laid down by Regulation (EC) No 258/97 ((cid:145)Novel foods(cid:146)) and Council Regulation (EC) No 1139/98 on the labelling of certain types of maize and soya. (1) OJ L 222, 24. 8. 1999, p. 1. (2) Council Directive 98/95/EC of 14 December 1998 amending, in respect of the consolidation of the internal market, genetically modified plant varieties and plant genetic resources, Directives 66/400/EEC, 66/401/EEC, 66/402/EEC, 66/403/EEC, 69/208/EEC, 70/457/EEC and 70/458/EEC on the marketing of beet seed, fodder plant seed, cereal seed, seed potatoes, seed of oil and fibre plants and vegetable seed and on the common catalogue of varieties of agricultural plant species. (2000/C 280 E/007) WRITTEN QUESTION E-2074/99 by Agnes Schierhuber (PPE-DE) to the Commission (12 November 1999) Subject: Market transparency in agriculture In some respects the internal market does not function at all or functions poorly where the operating resources and inputs needed in agriculture are concerned. This is due partly to the lack of market transparency and partly to the absence or total inadequacy of European Community rules. Commission research (Eudramat) shows that, as national certification procedures continue to exist, identical drugs are sold at very different prices in the various Member States. A study based on this research indicates a potential saving for health insurance funds, consumers and farmers in Austria of about


title: Regulamento (CE) n.° 2391/1999 da Comissão, de 11 de Novembro de 1999, que estabelece os valores forfetários de importação para a determinação do preço de entrada de certos frutos e produtos hortícolas

eurovoc_concepts:
agri-monetary policy
citrus fruit
fruit vegetable
grape
import price
pip fruit

formats: pdf print

text: 12. 11. 1999 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 290/1 I (Actos cuja publicação é uma condição da sua aplicabilidade) REGULAMENTO (CE) N. o 2391/1999 DA COMISSÃO de 11 de Novembro de 1999 que estabelece os valores forfetários de importação para a determinação do preço de entrada de certos frutos e produtos hortícolas A COMISSÃO DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Euro- peia, Tendo em conta o Regulamento (CE) n. o 3223/94 da Comissão, de 21 de Dezembro de 1994, que estabelece regras de execução do regime de importação dos frutos e dos produtos hortícolas (1), com a última redacção que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) n. o 1498/98 (2), e, nomeadamente, o n. o 1 do seu artigo 4. o, Considerando o seguinte: (1) O Regulamento (CE) n. o 3223/94 prevê, em aplicação dos resultados das negociações comerciais multilaterais do «Uruguay Round», os critérios para a fixação pela Comissão dos valores forfetários de importação dos países terceiros, relativamente aos produtos e períodos que especifica no seu anexo; (2) Em aplicação dos supracitados critérios, os valores forfe- tários de importação devem ser fixados nos níveis cons- tantes em anexo, ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Artigo 1. o Os valores forfetários de importação referidos no artigo 4. o do Regulamento (CE) n. o 3223/94 são fixados como indicado no quadro constante do anexo. Artigo 2. o O presente regulamento entra em vigor em 12 de Novembro de 1999. O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e directamente aplicável em todos os Estados-Membros. Feito em Bruxelas, em 11 de Novembro de 1999. Pela Comissão Franz FISCHLER Membro da Comissão (1) JO L 337 de 24. 12. 1994, p. 66. (2) JO L 198 de 15. 7. 1998, p. 4. L 290/2 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 12. 11. 1999 do regulamento da Comissão, de 11 de Novembro de 1999, que estabelece os valores forfetários de importação para a determinação do preço de entrada de certos frutos e produtos hortícolas ANEXO Código NC 0702 00 00 0707 00 05 0709 90 70 0805 20 10 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 0805 30 10 0806 10 10 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 0808 20 50 Código países terceiros (1) Valor forfetário de importação (EUR/100 kg) 052 204 999 052 628 999 052 999 204 999 052 999 052 388 528 600 999 052 400 999 060 400 404 999 052 064 400 999 80,5 111,1 95,8 116,8 134,8 125,8 85,8 85,8 71,4 71,4 57,1 57,1 52,2 55,9 65,4 78,6 63,0 176,9 304,6 240,8 35,1 76,2 71,0 60,8 94,1 64,9 89,3 82,8 (1) Nomenclatura dos países fixada pelo Regulamento (CE) n. o 2645/98 da Comissão (JO L 335 de 10. 12. 1998, p. 22). O código «999» representa «outras origens»


title: Commission Regulation (EC) No 2400/1999 of 11 November 1999 fixing the export refunds on pigmeat

eurovoc_concepts:
export refund
pigmeat
third country

text: L 290/22 EN Official Journal of the European Communities 12. 11. 1999 COMMISSION REGULATION (EC) No 2400/1999 of 11 November 1999 fixing the export refunds on pigmeat THE COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES, Having regard to the Treaty establishing the European Community, Having regard to Council Regulation (EEC) No 2759/75 of 29 October 1975 on the common organisation of the market in pigmeat (1), as last amended by the Act of Accession of Austria, Finland and Sweden and by Regulation (EC) No 3290/94 (2), and in particular the second paragraph of Article 13 (3) thereof, (1) Whereas Article 13 of Regulation (EEC) No 2759/75 provides that the difference between prices on the world market for the products listed in Article 1(1) of that Regulation and prices for these products within the Community may be covered by an export refund; (2) Whereas it follows from applying these rules and criteria to the present situation on the market in pigmeat that the refund should be fixed as set out below; (3) Whereas, in the case of products falling within CN code 0210 19 81, the refund should be limited to an amount which takes account of the qualitative characteristics of each of the products falling within these codes and of the foreseeable trend of production costs on the world market; whereas it is important that the Community should continue to take part in international trade in the case of certain typical Italian products falling within CN code 0210 19 81; (4) Whereas, because of the conditions of competition in certain third countries, which are traditionally importers of products falling within CN codes 1601 00 and 1602, the refund for these products should be fixed so as to take this situation into account; whereas steps should be taken to ensure that the refund is granted only for the net weight of the edible substances, to the exclusion of the net weight of the bones possibly contained in the said preparations; (5) Whereas Article 13 of Regulation (EEC) No 2759/75 provides that the world market situation or the specific requirements of certain markets may make it necessary to vary the refund on the products listed in Article 1(1) of Regulation (EEC) No 2759/75 according to destina- tion; (6) Whereas the refunds should be fixed taking account of the amendments to the refund nomenclature established by Commission Regulation (EEC) No 3846/87 (3), as last amended by Regulation (EC) No 1230/1999 (4); (7) Whereas the Management Committee for Pigmeat has not delivered an opinion within the time limit set by its chairman, HAS ADOPTED THIS REGULATION: Article 1 The list of products on which the export refund specified in Article 13 of Regulation (EEC) No 2759/75 is granted and the amount of the refund shall be as set out in the Annex hereto. This Regulation shall enter into force on 12 November 1999. Article 2 This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States. Done at Brussels, 11 November 1999. For the Commission Franz FISCHLER Member of the Commission (1) OJ L 282, 1. 11. 1975, p. 1. (2) OJ L 349, 31. 12. 1994, p. 105. (3) OJ L 366, 24. 12. 1987, p. 1. (4) OJ L 149, 16. 6. 1999, p. 3. 12. 11. 1999 EN Official Journal of the European Communities L 290/23 to the Commission Regulation of 11 November 1999 fixing the export refunds on pigmeat ANNEX Product code Destination of refund (1) Amount of refund Product code Destination of refund (1) Amount of refund (EUR/100 kg net weight) (EUR/100 kg net weight) 0203 11 10 9000 0203 12 11 9100 0203 12 19 9100 0203 19 11 9100 0203 19 13 9100 0203 19 15 9100 0203 19 55 9110 0203 19 55 9310 0203 21 10 9000 0203 22 11 9100 0203 22 19 9100 01 02 01 02 01 02 01 02 01 02 01 02 01 02 01 02 01 02 01 02 01 02 15,00 40,00 15,00 40,00 15,00 40,00 15,00 40,00 15,00 40,00 10,00 25,00 15,00 40,00 10,00 25,00 15,00 40,00 15,00 40,00 15,00 40,00 0203 29 11 9100 0203 29 13 9100 0203 29 15 9100 0203 29 55 9110 0210 11 31 9110 0210 11 31 9910 0210 12 19 9100 0210 19 81 9100 0210 19 81 9300 1601 00 91 9000 1601 00 99 9110 1602 41 10 9210 1602 42 10 9210 1602 49 19 9120 01 02 01 02 01 02 01 02 04 04 04 04 04 04 03 04 03 04 04 03 04 03 (1) The destinations are as follows: 01 Poland, Czech Republic, Slovak Republic, Hungary, Romania, Bulgaria, Slovenia, Latvia, Lithuania, Estonia 02 All destinations except those of 01 03 Russia 04 All destinations NB: The product codes and the footnotes are defined in Commission Regulation (EEC) No 3846/87. 15,00 40,00 15,00 40,00 10,00 25,00 15,00 40,00 90,00 90,00 20,00 95,00 76,00 28,00 50,00 25,00 40,00 62,00 34,00 50,00 25,00 45,00


title: Commission Regulation (EC) No 2405/1999 of 11 November 1999 fixing the maximum export refund on oats in connection with the invitation to tender issued in Regulation (EC) No 1897/1999

eurovoc_concepts:
award of contract
export refund
oats

text: L 290/30 EN Official Journal of the European Communities 12. 11. 1999 COMMISSION REGULATION (EC) No 2405/1999 of 11 November 1999 fixing the maximum export refund on oats in connection with the invitation to tender issued in Regulation (EC) No 1897/1999 THE COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES, Having regard to the Treaty establishing the European Community, Having regard to Council Regulation (EEC) No 1766/92 of 30 June 1992 on the common organisation of the market in cereals (1), as last amended by Regulation (EC) No 1253/ 1999 (2), Having regard to Commission Regulation (EC) No 1501/95 of 29 June 1995 laying down certain detailed rules for the application of Council Regulation (EEC) No 1766/92 on the granting of export refunds on cereals and the measures to be taken in the event of disturbance on the market for cereals (3), as last amended by Regulation (EC) No 2513/98 (4), Having regard to Commission Regulation (EC) No 1897/1999 of 2 September 1999 on a special intervention measure for cereals in Finland and Sweden (5), as amended by Regulation (EC) No 2096/1999 (6), and in particular Article 8 thereof, (1) Whereas an invitation to tender for the refund for the export of oats produced in Finland and Sweden for export from Finland or Sweden to all third countries was opened pursuant to Regulation (EC) No 1897/1999; (2) Whereas Article 8 of Regulation (EC) No 1897/1999 provides that the Commission may, on the basis of the tenders notified, in accordance with the procedure laid down in Article 23 of Regulation (EEC) No 1766/92, decide to fix a maximum export refund taking account of the criteria referred to in Article 1 of Regulation (EC) No 1501/95; whereas in that case a contract is awarded to any tenderer whose bid is equal to or lower than the maximum refund; (3) Whereas the application of the abovementioned criteria to the current market situation for the cereal in question results in the maximum export refund being fixed at the amount specified in Article 1; (4) Whereas the measures provided for in this Regulation are in accordance with the opinion of the Management Committee for Cereals, HAS ADOPTED THIS REGULATION: Article 1 For tenders notified from 5 to 11 November 1999, pursuant to the invitation to tender issued in Regulation (EC) No 1897/ 1999, the maximum refund on exportation of oats shall be EUR 59,96/t. This Regulation shall enter into force on 12 November 1999. Article 2 This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States. Done at Brussels, 11 November 1999. For the Commission Franz FISCHLER Member of the Commission (1) OJ L 181, 1. 7. 1992, p. 21. (2) OJ L 160, 26. 6. 1999, p. 18. (3) OJ L 147, 30. 6. 1995, p. 7. (4) OJ L 313, 21. 11. 1998, p. 16. (5) OJ L 233, 3. 9. 1999, p. 10. (6) OJ L 257, 2. 10. 1999, p. 4


title: Verordening (EG) nr. 2396/1999 van de Commissie van 11 november 1999 waarbij machtiging wordt verleend tot de overdracht van bepaalde hoeveelheden tussen de kwantitatieve maxima voor textiel- en kledingproducten van oorsprong uit Macau

eurovoc_concepts:
Macao
clothing
import
originating product
quantitative restriction
textile product

formats: html pdf print

text: 12. 11. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 290/13 VERORDENING (EG) Nr. 2396/1999 VAN DE COMMISSIE van 11 november 1999 waarbĳ machtiging wordt verleend tot de overdracht van bepaalde hoeveelheden tussen de kwanti- tatieve maxima voor textiel- en kledingproducten van oorsprong uit Macau DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, Gelet op Verordening (EEG) nr. 3030/93 van de Raad van 12 oktober 1993 betreffende een gemeenschappelĳke regeling voor de invoer van bepaalde textielproducten uit derde landen (1), laatstelĳk gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 1072/ 1999 van de Commissie (2), inzonderheid op artikel 7, Overwegende hetgeen volgt: (1) (2) (3) In artikel 7 van de Overeenkomst tussen de Gemeen- schap en Macau betreffende de handel in textielpro- ducten (3), geparafeerd op 19 juli 1986 en laatstelĳk gewĳzigd bĳ een overeenkomst in de vorm van een briefwisseling (4), geparafeerd op 22 december 1994, wordt bepaald dat tussen categorieën en tussen contin- gentjaren hoeveelheden kunnen worden overgedragen. Macau heeft op 15 september 1999 een verzoek inge- diend. De overdracht waarom Macau heeft verzocht valt binnen de grenzen van de flexibiliteitsbepalingen bedoeld in artikel 7 van de overeenkomst en vastgesteld in bĳlage VIII bĳ Verordening (EEG) nr. 3030/93. (4) (5) (6) Het is dienstig aan dit verzoek te voldoen. Het is wenselĳk dat deze verordening in werking treedt op de dag volgende op die van haar bekendmaking, teneinde ondernemingen in staat te stellen ervan zo spoedig mogelĳk gebruik te maken. De in deze verordening vervatte maatregelen zĳn in overeenstemming met het advies van het in artikel 17 bĳ Verordening (EEG) nr. 3030/93 ingestelde Comité textielproducten, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 De overdracht tussen de kwantitatieve maxima voor textielpro- ducten van oorsprong uit Macau wordt voor het contingentjaar 1999 toegestaan overeenkomstig het bepaalde in de bĳlage bĳ deze verordening. Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselĳk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 11 november 1999. Voor de Commissie Pascal LAMY Lid van de Commissie (1) PB L 275 van 8. 11. 1993, blz. 1. (2) PB L 134 van 28. 5. 1999, blz. 1. (3) Goedgekeurd bĳ Besluit 87/497/EEG van de Raad (PB L 287 van 9. 10. 1987, blz. 47). (4) Goedgekeurd bĳ Besluit 95/131/EG van de Raad (PB L 94 van 26. 4. 1995, blz. 1). L 290/14 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 12. 11. 1999 BĲLAGE — Categorie 4: vervroegde benutting van 552 120 stuks van het kwantitatieve maximum voor het jaar 2000; — Categorie 5: vervroegde benutting van 515 720 stuks van het kwantitatieve maximum voor het jaar 2000; — Categorie 6: vervroegde benutting van 556 160 stuks van het kwantitatieve maximum voor het jaar 2000; — Categorie 26: vervroegde benutting van 46 480 stuks van het kwantitatieve maximum voor het jaar 2000


title: Nařízení Komise (ES) č. 2399/1999 ze dne 11. listopadu 1999, kterým se mění nařízení (ES) č. 1370/95, kterým se stanoví prováděcí pravidla k režimu vývozních licencí v odvětví vepřového masa

eurovoc_concepts:
export licence
pigmeat

text: 03/sv. 27 CS Úřední věstník Evropské unie 7 31999R2399 L 290/18 ÚŘEDNÍ VĚSTNÍK EVROPSKÝCH SPOLEČENSTVÍ 12. 11. 1999 NAŘÍZENÍ KOMISE (ES) č. 2399/1999 ze dne 11. listopadu 1999, kterým se mění nařízení (ES) č. 1370/95, kterým se stanoví prováděcí pravidla k režimu vývozních licencí v odvětví vepřového masa KOMISE EVROPSKÝCH SPOLEČENSTVÍ, 2. V čl. 3 odst. 4 se poslední pododstavec nahrazuje tímto: s ohledem na Smlouvu o založení Evropského společenství, října 1975 o společné organizaci s ohledem na nařízení Rady (EHS) č. 2759/75 ze dne trhu s vepřovým 29. masem (1), (ES) nařízením č. 3290/94 (2), a zejména na čl. 8 odst. 2, čl. 13 odst. 12 a článek 22 uvedeného nařízení, pozměněné naposledy vzhledem k těmto důvodům: (1) (2) (3) (4) (5) (6) Nařízení Komise (ES) č. 1370/95 (3) naposledy pozmě- něné nařízením (ES) č. 1719/98 (4) stanovilo prováděcí pravidla k režimu vývozních licencí v odvětví vepřo- vého masa. Současná ustanovení týkající se doby platnosti vývozních licencí vedou k umělému zvyšování žádostí o licence na počátku každého měsíce, což ztěžuje týdenní řízení tohoto režimu. Dobu trvání platnosti je třeba stanovit ve dnech, a ne již v měsících. Je třeba stanovit, že zvláštní opatření, která Komise případně přijme v případě žádostí týkajících se neobvyk- lých množství, se přizpůsobují podle kategorií produktů a míst určení. Vzhledem k získaným zkušenostem je nutno zjedno- dušit postup týkající se okamžitě vydávaných licencí (ES) č. 1370/95 a zaručit podle článku 4 nařízení těchto a platnost hospodářským subjektům vydání licencí. Je však nutno tyto licence omezit na krátkodobé obchodní operace, aby bylo zabráněno obcházení mechanismu stanoveného v článku 3 uvedeného naří- zení. Je třeba, aby pravidla pro komunikaci mezi členskými státy a Komisí byla přizpůsobena změně režimu oka- mžitě vydávaných vývozních licencí. Opatření tohoto nařízení jsou v souladu se stanoviskem Řídícího výboru pro vepřové maso, PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ: Článek 1 Nařízení (ES) č. 1370/95 se mění takto: 1. V článku 2 se odstavec 1 nahrazuje tímto: Vývozní licence platí 90 dnů od data jejich skuteč- (EHS) „1. ného vydání ve smyslu čl. 21 odst. 2 nařízení č. 3719/88. “ (1) Úř. věst. L 282, 1. 11. 1975, s. 1. (2) Úř. věst. L 349, 31. 12. 1994, s. 105. (3) Úř. věst. L 133, 17. 6. 1995, s. 9. (4) Úř. věst. L 215, 1. 8. 1998, s. 58. „Tato opatření mohou být přizpůsobena kategorii produktů a jejich určení. “ 3. Ustanovení článku 4 se nahrazují tímto: „Článek 4 Na žádost hospodářského subjektu se případná zvláštní opatření podle čl. 3 odst. 4 nevztahují na žádosti o licenci týkající se množství ne většího než 25 tun produktů a požadované licence se vydávají okamžitě. V těchto případech je odchylně od čl. 2 odst. 1 doba plat- nosti licencí omezena na pět pracovních dní od data jejich skutečného vydání ve smyslu čl. 21 odst. 2 nařízení (EHS) č. 3719/88, přičemž žádosti licence mají v políčku 20 i uveden následující údaj: — Certificado válido durante cinco días hábiles y no utili- zable para la aplicación del artículo 5 del Reglamento (CEE) no 565/80, — Licens, der er gyldig i fem arbejdsdage, og som ikke kan benyttes til at anvende artikel 5 i forordning (EØ F) nr. 565/80, — Fünf Werktage gültige und für die Anwendung von Artikel 5 der Verordnung (EWG) Nr. 565/80 nicht verwendbare Lizenz, — Πιστοποιητικό που ιоχύει για πέντε εργάσιµες ηµέρες και δεν χρησιµοποιείται για την εφαρµογή του άρδρου 5 του κανονισµού (EOK) αριδ. 565/80, — Licence valid for five working days and not useable for application of Article 5 of Regulation (EEC) No 565/80, — Cerificat valable cinq jours ouvrables et non utilisable (CEE) lapplication de larticle 5 du règlement pour n°565/80, — Titolo valido cinque giorni lavorativi e non utilizzabile ai fini dellapplicazione dellarticolo 5 del regolamento (CEE) n. 565/80, — Certificaat met een geldigheidsduur van vijf werkdagen en niet te gebruiken voor de toepassing van artikel 5 van Verordening (EEG) nr. 565/80, — Certificado de exportação válido durante cinco dias úteis, não utilizável para a aplicação do artigo 5. o do Regula- mento (CEE) n. o 565/80, 8 CS Úřední věstník Evropské unie 03/sv. 27 — Todistus on voooimassa viisi arkipäivää eikä sitä voi käyttää sovellettasessa asetuksen (ETY) N:o 565/80 5 artiklaa, b) množství, pro která byly vývozní licence uděleny před- chozí středu, s výjimkou licencí vydávaných okamžitě v rámci článku 4; — Licensen är giltig fem arbetsdagar men gäller inte vid tillämpning av artikel 5 i förordning (EEC) nr. 565/80. V případě potřeby může Komise používání tohoto článku pozastavit. “ 4. V článku 7 se odstavec 1 nahrazuje tímto: „1. Členské státy sdělují Komisi každý pátek v době od 13. 00 hodin faxem následující údaje za předchozí období: a) žádosti o vývozní článku 1 podané licence podle od pondělí do pátku běžného týdne s uvedením, zda se na ně vztahuje článek 4; c) množství, pro něž byly žádosti o vývozní licenci v prů- běhu předchozího týdne vzaty zpět ve smyslu čl. 3 odst. 6. “ 5. Příloha II se nahrazuje přílohou tohoto nařízení. Článek 2 Toto nařízení vstupuje v platnost třetím dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropských společenství. Použije se na vývozní licence, o něž bude zažádáno ode dne 22. listopadu 1999. Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech. V Bruselu dne 11. listopadu 1999. Za Komisi Franz FISCHLER člen Komise 03/sv. 27 CS Úřední věstník Evropské unie 9 PŘÍLOHA „PŘÍLOHA II 10 CS Úřední věstník Evropské unie 03/sv. 27


title: Komission asetus (EY) N:o 2404/1999, annettu 11 päivänä marraskuuta 1999, tavallisen vehnän enimmäisvientituen vahvistamisesta asetuksessa (EY) N:o 1707/1999 tarkoitetun tarjouskilpailun osana

eurovoc_concepts:
award of contract
common wheat
export refund

text: 12. 11. 1999 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti L 290/29 KOMISSION ASETUS (EY) N:o 2404/1999, annettu 11 päivänä marraskuuta 1999, tavallisen vehnän enimmäisvientituen vahvistamisesta asetuksessa (EY) N:o 1707/1999 tarkoitetun tarjouskilpailun osana EUROOPAN YHTEISÖJEN KOMISSIO, joka ottaa huomioon Euroopan yhteisön perustamissopimuksen, ottaa huomioon vilja-alan yhteisestä markkinajärjestelystä 30 päivänä kesäkuuta 1992 annetun neuvoston asetuksen (ETY) N:o 1766/92 (1), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna asetuksella (EY) N:o 1253/1999 (2), ottaa huomioon neuvoston asetuksen (ETY) N:o 1766/92 soveltamista koskevista tietyistä yksityiskohtaisista säännöistä vientitukien myöntämisen ja häiriötilanteessa toteutettavien toimenpiteiden osalta vilja-alalla 29 päivänä kesäkuuta 1995 annetun komission asetuksen (EY) N:o 1501/95 (3), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna asetuksella (EY) N:o 2513/ 98 (4), ja erityisesti sen 4 artiklan, sekä katsoo, että 1) 2) kaikkiin kolmansiin maihin vietävän tavallisen vehnän vientitukea ja/tai vientimaksua koskeva tarjouskilpailu on avattu komission asetuksella (EY) N:o 1707/1999 (5), sellaisena kuin se on muutettuna asetuksella (EY) N:o 2011/1999 (6), asetuksen (EY) N:o 1501/95 7 artiklassa säädetään, että komissio voi ja asetuksen (ETY) N:o 1766/92 23 artiklassa säädettyä enimmäisvientituen menettelyä toimitettujen tietojen perusteella noudattaen päättää vahvistamisesta ottaen huomioon asetuksen (EY) N:o 1501/95 1 artiklassa tarkoitetut perusteet; tässä tapauk- sessa tarjouskilpailun voittaa se tarjouksen tekijä tai ne tarjousten tekijät, joiden tarjous on enimmäisvientituen suuruinen tai sitä alhaisempi, sekä se tarjouksen tekijä tai ne tarjousten tekijät, joiden tarjous koskee vientiveroa, 3) 4) edellä tarkoitettujen perusteiden soveltamisesta kyseisen viljan tämänhetkisiin markkinoihin seuraa, että enim- mäisvientitueksi olisi vahvistettava 1 artiklassa mainittu määrä, ja tässä asetuksessa säädetyt toimenpiteet ovat viljan hallin- tokomitean lausunnon mukaiset, ON ANTANUT TÄMÄN ASETUKSEN: 1 artikla Asetuksen (EY) N:o 1707/1999 tarkoittaman tarjouskilpailun puitteissa 5 ja 11 päivän marraskuuta 1999 välisenä aikana toimitettujen tarjousten osalta tavallisen vehnän enimmäisvien- titueksi vahvistetaan 35,98 EUR/t. Tämä asetus tulee voimaan 12 päivänä marraskuuta 1999. 2 artikla Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenval- tioissa. Tehty Brysselissä 11 päivänä marraskuuta 1999. Komission puolesta Franz FISCHLER Komission jäsen (1) EYVL L 181, 1. 7. 1992, s. 21. (2) EYVL L 160, 26. 6. 1999, s. 18. (3) EYVL L 147, 30. 6. 1995, s. 7. (4) EYVL L 313, 21. 11. 1998, s. 16. (5) EYVL L 201, 31. 7. 1999, s. 55. (6) EYVL L 248, 21. 9. 1999, s. 23


title: Gemeenschappelijk Standpunt (EG) nr. 6/2000 van 11 november 1999, vastgesteld door de Raad, volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met het oog op de aanneming van een verordening van het Europees Parlement en de Raad inzake een herzien communautair systeem voor de toekenning van milieukeuren

eurovoc_concepts:
European symbol
eco-label
ecology
environmental protection
quality label
quality of the environment

text: 28. 1. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 25/1 I (Mededelingen) RAAD GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT (EG) Nr. 6/2000 door de Raad vastgesteld op 11 november 1999 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. /2000 van het Europees Parlement en de Raad van. inzake een herzien communautair systeem voor de toekenning van milieukeuren (2000/C 25/01) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, (2) Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, en met name op artikel 175, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie (1), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2), Na raadpleging van het Comité van de Regio’s, Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3), Overwegende hetgeen volgt: (1) Met Verordening (EEG) nr. 880/92 van de Raad van 23 maart 1992 inzake een communautair systeem voor de toekenning van milieukeuren (4) werd beoogd een vrijwillig communautair systeem van milieukeuren in te stellen met het doel producten te bevorderen die geduren- de de volledige levenscyclus ervan een verminderd mi- lieueffect hebben, en de consumenten juiste, niet- misleidende en wetenschappelijk onderbouwde informa- tie over het milieueffect van producten te verschaffen. In artikel 18 van Verordening (EEG) nr. 880/92 is bepaald dat de Commissie binnen vijf jaar na de inwerkingtreding van die verordening het systeem in het licht van de daarmee opgedane ervaring beoordeelt en indien nodig voorstellen doet tot wijziging van die verordening. (3) De bij de toepassing van de verordening opgedane ervaring heeft aangetoond dat het systeem aanpassing behoeft om de doeltreffendheid ervan te vergroten, de planning ervan te verbeteren en de toepassing ervan te stroomlijnen. (4) De basisdoelstellingen van een vrijwillig en selectief communautair systeem voor de toekenning van milieu- keuren hebben hun geldigheid behouden. Een dergelijk systeem dient met name de consument wegwijs te maken in de producten die gedurende de gehele levenscyclus bepaalde milieueffecten kunnen reduceren, en dient hem te informeren omtrent de milieueigenschappen van pro- ducten met een milieukeur. (5) Wil het communautair systeem voor de toekenning van milieukeuren door het grote publiek worden aanvaard, dan is het van wezenlijke betekenis dat de milieu-NGO’s en consumentenorganisaties een belangrijke rol spelen bij het ontwikkelen en vaststellen van communautaire milieukeuren. (1) PB C 114 van 12. 4. 1997, blz. 9, en PB C 64 van 6. 3. 1999, blz. 14. (2) PB C 296 van 29. 9. 1997, blz. 77. (3) Advies van het Europees Parlement uitgebracht op 13 mei 1998 (PB C 167 van 1. 6. 1998, blz. 118), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 11 november 1999 en besluit van het Europees Parlement van. (nog niet verschenen in het Publicatieblad). (4) PB L 99 van 11. 4. 1992, blz. 1. (6) Aan consumenten moet worden uitgelegd dat de milieu- keur betekent dat die producten vergeleken met andere producten uit dezelfde productengroep bepaalde negatie- ve milieueffecten kunnen reduceren zonder aan de toepas- selijke communautaire of nationale regelgeving afbreuk te doen. C 25/2 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 28. 1. 2000 (7) De werkingssfeer van het systeem dient producten en milieuaspecten te bestrijken die uit het oogpunt van zowel de interne markt als het milieu van belang zijn. Voor de toepassing van deze verordening moet onder producten ook diensten worden verstaan. (8) De procedures en methodes die voor de vaststelling van criteria voor de toekenning van milieukeuren worden toegepast, dienen in het licht van de wetenschappelijke en technische vooruitgang en van de op dit gebied opgedane ervaring te worden bijgesteld, mede om over- eenstemming met de relevante internationaal erkende normen die op dit gebied worden ontwikkeld, te waar- borgen. (9) De beginselen die voor het bepalen van de mate van selectiviteit van de milieukeur worden gehanteerd dienen te worden verduidelijkt om een consequente en doeltref- fende toepassing van het systeem te verkrijgen. (10) De milieukeur dient eenvoudige, nauwkeurige, niet- misleidende en wetenschappelijk onderbouwde informa- tie te verschaffen over de essentiële milieuaspecten die voor de toekenning van de milieukeur in aanmerking zijn genomen, zodat de consument met kennis van zaken zijn keuze kan maken. (11) In de diverse stadia van de totstandkoming van een milieukeur moet worden gestreefd naar een efficiënt gebruik van hulpmiddelen en een hoog niveau van milieubescherming. (12) De milieukeur moet meer informatie verstrekken over de redenen van toekenning ervan zodat de consument gemakkelijker kan begrijpen wat die toekenning inhoudt. (13) Het milieukeursysteem moet op lange termijn goeddeels zelffinancierend zijn; financiële bijdragen van de lidstaten mogen niet hoger worden. (14) Ter verzekering van de doeltreffende en onpartijdige toepassing van het systeem dient een instantie ermee te worden belast bij te dragen aan de vaststelling en herziening van de criteria voor toekenning van milieukeu- ren alsook van de vereisten inzake beoordeling en toezicht, namelijk het Bureau voor de milieukeur van de Europese Unie (BMEU). Het BMEU dient te zijn samengesteld uit de reeds door de lidstaten overeenkom- stig artikel 9 van Verordening (EEG) nr. 880/92 aangewe- zen instanties en uit een overlegorgaan dat moet zorgen voor een evenwichtige inbreng van alle betrokken par- tijen. (15) Er dient te worden verzekerd dat het communautaire systeem voor de toekenning van milieukeuren verenig- baar is en gecoördineerd wordt met de prioriteiten van het communautaire milieubeleid en met andere communautaire etiketterings- of kwaliteitsborgings- systemen zoals die waarin is voorzien bij Richtlijn 92/75/EEG van de Raad van 22 september 1992 betref- fende de vermelding van het energieverbruik en het verbruik van andere hulpbronnen op de etikettering en in de standaardproductinformatie van huishoudelijke apparaten (1) en Verordening (EEG) nr. 2092/91 van de Raad van 24 juni 1991 inzake de biologische productie- methode en aanduidingen dienaangaande op landbouw- producten en levensmiddelen (2). (16) Aangezien niets eraan in de weg staat dat de lidstaten hun bestaande milieukeursystemen handhaven of nieuwe milieukeursystemen invoeren, dienen bepalingen te wor- den vastgesteld om de coördinatie tussen die nationale en communautaire milieukeursystemen te verzekeren, teneinde het gemeenschappelijke doel van duurzame consumptie te bevorderen. (17) Transparantie bij de toepassing van het systeem dient te worden gewaarborgd en voor overeenstemming met de desbetreffende internationale normen dient te worden zorg gedragen, teneinde voor fabrikanten en exporteurs uit derde landen de toegang tot en deelneming aan het systeem te vergemakkelijken. als bedoeld (18) Aangezien de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoe- ring van deze verordening maatregelen zijn van algemene Besluit in strekking 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststel- ling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (3), dienen deze maatregelen te worden vastgesteld volgens de regelgevingsprocedure van artikel 5 van dat besluit. artikel 2 van (19) Verordening (EEG) nr. 880/92 dient door de onderhavige verordening te worden vervangen om zo doeltreffend mogelijk de om bovengenoemde redenen noodzakelijke herziene bepalingen in te voeren, en er dient ook in overgangsbepalingen te worden voorzien om een naad- loze en soepele overgang tussen beide verordeningen te verkrijgen, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Doel en beginselen Het communautair systeem voor de toekenning van 1. milieukeuren (hierna „het systeem”) heeft tot doel die produc- ten te bevorderen die vergeleken met andere producten uit dezelfde productengroep negatieve milieueffecten kunnen verminderen en die zo kunnen bijdragen tot een efficiënt gebruik van hulpbronnen en een hoog niveau van milieu- bescherming. Dit doel wordt bereikt door consumenten in die producten wegwijs te maken en hun nauwkeurige, niet- misleidende en wetenschappelijk onderbouwde informatie erover te verstrekken. (1) PB L 297 van 13. 10. 1992, blz. 16. (2) PB L 198 van 22. 7. 1991, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1804/1999 (PB L 222 van 24. 8. 1999, blz. 1). (3) PB L 184 van 17. 7. 1999, blz. 23. 28. 1. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 25/3 Voor deze verordening worden — onder „producten” zowel goederen als diensten verstaan en worden — onder „consument” tevens verstaan professionele inkopers. 2. De milieueffecten worden bepaald door te bestuderen welke interactie zich gedurende de gehele levenscyclus van een product, tussen dat product en het milieu voordoet, met inbegrip van het verbruik van energie, en natuurlijke hulp- bronnen. 3. Deelname aan het systeem laat de voor de verschillende levensfasen van de producten en, waar nodig, diensten gelden- de communautaire en nationale milieuregelgeving onverlet. 4. Bij de uitvoering van het systeem moet worden voldaan inbegrip van aan de bepalingen van de Verdragen, met het voorzorgsbeginsel, aan de op grond van de Verdragen aangenomen besluiten en aan het communautaire milieubeleid zoals omschreven in het Communautair beleidsplan en actie- programma inzake het milieu en duurzame ontwikkeling (vijfde actieprogramma), opgesteld bij resolutie van 1 februari 1993 (1); tevens moet worden gezorgd voor coördinatie met etiketterings- of kwaliteitsborgingsregelingen en met andere systemen, zoals het communautaire energie-etiketterings- systeem van Richtlijn 92/75/EEG en de biologische landbouw- regeling van Verordening (EEG) nr. 2092/91. Artikel 2 Werkingssfeer 1. De communautaire milieukeur kan worden toegekend aan in de Gemeenschap verkrijgbare producten die voldoen aan de in artikel 3 bedoelde essentiële milieueisen en de in artikel 4 genoemde criteria voor de milieukeur. De criteria voor deze milieukeur moeten worden vastgesteld per produc- tengroep. Onder „productengroep” wordt verstaan, goederen of diensten die een vergelijkbare bestemming hebben en die wat gebruik en perceptie door de consument betreft, gelijkwaardig zijn. Om in het systeem te kunnen worden opgenomen, moet 2. een productengroep aan de volgende voorwaarden voldoen: a) een belangrijk omzet- en handelsvolume vertegenwoordi- gen in de interne markt; b) de producten uit de groep hebben tijdens een of meer levensfasen significante milieueffecten van mondiale of regionale en/of van algemene aard; (1) PB C 138 van 17. 5. 1993, blz. 1. c) de producten uit de groep stellen significante milieuver- beteringen in het vooruitzicht doordat zij de consument in zijn keuze beïnvloeden en fabrikanten of dienstverleners stimuleren om met producten die voor de milieukeur in aanmerking komen, hun concurrentiepositie te versterken; d) een belangrijk deel van de omzet wordt gerealiseerd met de verkoop van die producten voor eindverbruik of eindgebruik. Een productengroep kan met aanpassing van de milieu- 3. criteria worden onderverdeeld, wanneer de eigenschappen van de producten dat vereisen en om het potentieel van de milieukeur optimaal te benutten. De met de verschillende subgroepen van éénzelfde producten- groep samenhangende milieukeurcriteria die opgenomen wor- den in hetzelfde document met criteria, in overeenstemming met artikel 6, lid 5, worden gelijktijdig van toepassing. of mutageen, 4. De milieukeur mag niet worden verleend voor stoffen of preparaten die ingedeeld zijn als zeer vergiftig, vergiftig, gevaarlijk voor het milieu, kankerverwekkend, toxisch voor de voortplanting overeenkomstig Richtlijn 67/548/EEG van de Raad (2) en Richtlijn 99/45/EEG van het Europees Parlement en de Raad (3), noch voor goederen die zijn vervaardigd volgens een procédé dat significante schade voor mens en/of milieu tot gevolg kan hebben of die bij normaal gebruik schadelijk kunnen zijn voor de consument. 5. Deze verordening is niet van toepassing op levensmidde- len, dranken, farmaceutische producten of medische hulpmid- delen als bedoeld in Richtlijn 93/42/EEG van de Raad (4), die uitsluitend bestemd zijn voor professioneel gebruik of voor gebruik op recept van of onder toezicht van medisch personeel. Artikel 3 Milieueisen 1. De milieukeur kan worden toegekend aan een product waarvan de eigenschappen werkelijk kunnen bijdragen tot verbeteringen van essentiële milieuaspecten dewelke worden bepaald aan de hand van de indicatieve beoordelingstabel in bijlage I en de methodologische vereisten van bijlage II, en gerelateerd zijn aan het doel en de beginselen van artikel 1. (2) PB L 196 van 16. 8. 1967, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 1999/33/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 199 van 30. 7. 1999, blz. 57). (3) PB L 200 van 30. 7. 1999, blz. 1. (4) PB L 169 van 12. 7. 1993, blz. 1. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 98/79/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 331 van 7. 12. 1998, blz. 1). C 25/4 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 28. 1. 2000 2. De volgende bepalingen zijn van toepassing: a) bij de beoordeling van de relatieve verbeteringen wordt de nettomilieubalans in aanmerking genomen; deze balans is het resultaat van de voor- en nadelen voor het milieu, met inbegrip van de gezondheids- en veiligheidsaspecten, die aan de aanpassingen in alle levensfasen van de betrokken producten verbonden zijn. Bij de beoordeling wordt ook rekening gehouden met de voordelen die het gebruik van het betrokken product voor het milieu heeft; 3. De eisen voor de beoordeling van de overeenstemming van specifieke producten met de milieukeurcriteria en voor het toezicht op de naleving van de in artikel 9, lid 1, bedoelde voorwaarden voor het gebruik van de milieukeur, worden voor iedere productengroep samen met de milieukeurcriteria vastgesteld. 4. De geldigheidsduur van de criteria en van de eisen voor beoordeling en toezicht wordt voor elk pakket milieukeurcri- teria per productengroep vastgesteld. b) de belangrijkste milieuaspecten worden bepaald door de categorieën milieueffecten te identificeren waaraan het onderzochte product gedurende zijn levenscyclus de meest significante bijdrage levert, en door daaruit die aspecten te kiezen die voor een grote verbetering kunnen zorgen; De herziening van de milieukeurcriteria en van de eisen inzake beoordeling en toezicht op de naleving van de criteria moet tijdig voor het eind van de geldigheidsperiode van de voor iedere productengroep gespecificeerde criteria plaatsvinden en moet uitmonden in een voorstel tot verlenging, intrekking of herziening. c) het voorproductiestadium van de levenscyclus van produc- ten omvat de extractie of de productie en de bewerking van grondstoffen en de energieproductie. Deze aspecten moeten, waar dit technisch mogelijk is, in aanmerking genomen worden. Artikel 5 Werkprogramma Artikel 4 Criteria voor de milieukeur en eisen inzake beoordeling en verificatie 1. Per productengroep worden specifieke criteria voor de milieukeur vastgesteld. In deze criteria worden voor elk van de in artikel 3 genoemde essentiële milieuaspecten de eisen vermeld waaraan een product moet voldoen om voor de toekenning van een milieukeur in aanmerking te komen, met inbegrip van de eisen voor de geschiktheid van het product om aan de behoeften van de consument te voldoen. Op grond van deze criteria moet de volgende keuze 2. mogelijk zijn: a) de vooruitzichten voor de marktpenetratie van het product in de Gemeenschap moeten voor de geldigheidsduur van de criteria voldoende gunstig zijn om door de keuze van de consument verbeteringen op milieugebied te bereiken; b) bij de keuze van criteria moet rekening worden gehouden met de technische en economische mogelijkheid van de aanpassingen die nodig zijn om daaraan tijdig te voldoen; Overeenkomstig artikel 1 stelt de Commissie binnen één jaar na de inwerkingtreding van deze verordening, na raadpleging van het bij artikel 13 ingestelde Bureau voor de milieukeur van de Europese Unie (BMEU) volgens de procedures van artikel 17 een werkprogramma op voor de Europese milieukeur. Het werkprogramma bevat een strategie voor de ontwikkeling van het systeem waarin voor de drie volgende jaren het volgende wordt vastgesteld: — doel van milieuverbetering en de marktpenetratie waarop het systeem gericht is, — een open lijst van productengroepen die beschouwd worden als prioritair voor optreden van de Gemeenschap, — plannen voor coördinatie en samenwerking tussen het communautair systeem en de milieukeursystemen van de lidstaten. Het werkprogramma voorziet tevens in maatregelen voor de uitvoering van de strategie en bevat de planning voor de financiering van het systeem. Het werkprogramma bevat bovendien een overzicht van de diensten waarop het systeem niet van toepassing is, met inachtneming van Verordening (EG) nr. /1999 van het Europees Parlement en de Raad inzake de vrijwillige deel- neming van organisaties aan een communautair milieubeheer- en milieuauditsysteem (EMAS) (1). Het werkprogramma wordt periodiek herzien. c) er moeten criteria komen om het milieu optimaal te kunnen verbeteren. (1) PB L. 28. 1. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 25/5 Artikel 6 Artikel 7 Procedures voor de vaststelling van de criteria voor de milieukeur Toekenning van de milieukeur De voorwaarden voor de toekenning van de milieukeur 1. worden op grond van de productengroep bepaald. De specifieke milieucriteria voor elke productengroep en hun respectieve geldigheidsduur worden na raadpleging van het BMEU overeenkomstig artikel 17 vastgesteld. 2. De Commissie leidt de procedure op eigen initiatief of op verzoek van het BMEU in. Zij geeft het BMEU opdracht om de criteria voor de milieukeur alsmede de met deze criteria verband houdende eisen inzake beoordeling van en toezicht op de naleving, die van toepassing zijn op de productengroe- pen die onder deze verordening vallen, op te stellen en periodiek te herzien. In de opdrachten wordt een termijn voor de voltooiing van de werkzaamheden vermeld. 1. Aanvragen voor de milieukeur kunnen worden ingediend door fabrikanten, importeurs, dienstverleners, handelaars en kleinhandelaars. Handelaars en kleinhandelaars kunnen enkel voor producten die onder hun eigen merknaam in de handel worden gebracht aanvragen indienen. 2. De aanvraag kan betrekking hebben op een product dat onder één of meer merknamen op de markt wordt gebracht. In geval van wijzigingen van de eigenschappen van de producten die geen gevolgen hebben voor de naleving van de criteria is geen nieuwe aanvraag nodig. In geval van ingrijpende wijzigingen moeten de bevoegde instanties evenwel worden geïnformeerd. De aanvraag wordt onder de volgende voorwaarden bij 3. een bevoegde instantie ingediend: Bij het opstellen van de opdracht houdt de Commissie terdege rekening met: a) wanneer een product afkomstig is uit één enkele lidstaat, wordt de aanvraag ingediend bij de bevoegde instantie van die lidstaat; — het in artikel 5 bedoelde werkprogramma, — de methodologische vereisten van bijlage II. 3. Het BMEU stelt op basis van de opdracht per producten- groep de criteria voor de milieukeur vast alsmede de met deze criteria verband houdende eisen inzake beoordeling en toezicht op de naleving, als bedoeld in artikel 4, en bijlage IV; het houdt daarbij rekening met de resultaten van haalbaarheids- en marktstudies, met de levenscyclusanalyse en met de in bijlage II bedoelde analyse van de verbeteringen. De Commissie wordt geïnformeerd over de in lid 3 4. bedoelde ontwerpcriteria en besluit: — dat de opdracht voltooid is, in welk geval de ontwerpcri- teria overeenkomstig artikel 17 aan het regelgevend comité kunnen worden voorgelegd, dan wel b) wanneer een product in dezelfde vorm afkomstig is uit verscheidene lidstaten, wordt de aanvraag ingediend bij een bevoegde instantie in één van deze lidstaten. In dat geval zal de aangezochte instantie voor de beoordeling van de aanvraag de bevoegde instanties in die andere lidstaten raadplegen; c) wanneer een product afkomstig is uit een derde land, wordt de aanvraag ingediend bij de bevoegde instantie van één van de lidstaten waar het product in de handel is of wordt gebracht. De aangezochte bevoegde instantie besluit de milieukeur 4. toe te kennen, nadat zij: a) heeft nagegaan of het product voldoet aan de volgens artikel 6, lid 5, bekendgemaakte criteria; b) heeft nagegaan of de aanvraag voldoet aan de vereisten inzake beoordeling en toezicht op de naleving; en — dat de opdracht niet voltooid is, in welk geval het BMEU zijn werkzaamheden in verband met de ontwerpcriteria moet voortzetten. c) waar nodig, overeenkomstig lid 3, andere bevoegde instan- ties heeft geraadpleegd. De Commissie maakt de criteria voor de milieukeuren 5. en de bijwerking daarvan bekend in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen (L-serie). 5. Wanneer de criteria voor de milieukeur eisen dat de productie-inrichtingen aan bepaalde voorschriften voldoen, gelden deze voor alle inrichtingen waar het product wordt vervaardigd. C 25/6 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 28. 1. 2000 6. De bevoegde instanties erkennen tests en verificaties door instanties die krachtens de normen van de EN 45000-reeks of gelijkwaardige internationale normen zijn erkend. De bevoegde instanties werken samen om een effectieve en consequente invoering van de beoordelings- en toezichtprocedures te waarborgen. Artikel 8 De milieukeur De vorm van de milieukeur voldoet aan bijlage III. De specifica- ties voor de voor elke productengroep relevante milieu- informatie en voor de presentatie van die informatie op de milieukeur worden opgenomen onder de volgens artikel 6 vast te stellen criteria. In ieder geval moet de informatie duidelijk en begrijpelijk zijn. Voor. (*) raadpleegt de Commissie de nationale consumen- tenorganisaties die vertegenwoordigd zijn in het bij Besluit 95/260/EG van de Commissie (1) opgerichte Consumenten- comité, bij haar beoordeling van de mate waarin de milieukeur en de aanvullende informatie aan de informatiebehoefte van de consument tegemoet komen. Op grond van deze beoordeling brengt de Commissie overeenkomstig artikel 17 de nodige wijzigingen aan met betrekking tot de informatie die in de milieukeur moet worden opgenomen. Artikel 9 Gebruiksvoorwaarden 1. De bevoegde instantie en de aanvrager sluiten een milieukeurovereenkomst over de voorwaarden voor het ge- bruik en voor de intrekking van de milieukeur. Na elke wijziging van de milieukeurcriteria voor een bepaald product wordt de toekenning opnieuw bezien en wordt de overeen- komst aangepast of eventueel beëindigd. In de overeenkomst wordt vermeld dat bij deelname aan het systeem de voor de verschillende levensfasen van de producten en, in voorkomend geval, diensten geldende communautaire of nationale milieu- regelgeving onverkort gelden. Ter vergemakkelijking wordt volgens de procedure van ar- tikel 17 een standaardovereenkomst opgesteld. 2. Het gebruik van de milieukeur of de vermelding ervan in reclame zijn enkel toegestaan nadat de milieukeur effectief is toegekend en enkel voor producten waarvoor zij is toegekend. (*) Vijf jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn. (1) PB L 162 van 13. 7. 1995, blz. 37. Bedrieglijke of misleidende reclame en het gebruik van tekens of logo’s die kunnen leiden tot verwarring met de communau- taire milieukeur volgens deze verordening, zijn verboden. Artikel 10 Bevordering van de milieukeur In samenwerking met de leden van het BMEU bevorderen de lidstaten en de Commissie het gebruik van de communautaire milieukeur via bewustmakings- en informatiecampagnes naar consumenten, fabrikanten, handelaren, detailhandelaren en het grote publiek toe, om aldus de ontwikkeling van het systeem te steunen. Ter bevordering van het gebruik van producten met een milieukeur geven de Commissie, de andere instellingen van de Gemeenschap en de nationale autoriteiten een voorbeeld wanneer zij hun producteisen specifiëren, doch zonder daarbij het Gemeenschapsrecht te schenden. Artikel 11 Andere milieukeursystemen in de lidstaten De Commissie en de lidstaten zorgen voor de noodzakelijke coördinatie tussen dit communautair systeem en de nationale systemen in de lidstaten, met name inzake de selectie van de productengroepen en de ontwikkeling en herziening van criteria op communautair en nationaal niveau. Hiertoe moeten overeenkomstig artikel 17 samenwerkings- en coördinatie- maatregelen worden vastgesteld, waaronder de maatregelen vermeld in het overeenkomstig artikel 5 opgestelde werkpro- gramma. Er staat niets in de weg dat de lidstaten naast het communautai- re systeem voor de toekenning van milieukeuren hun bestaande milieukeursystemen handhaven of nieuwe milieukeursystemen invoeren. Artikel 12 Aanvraagkosten en gebruiksvergoeding Bij de indiening van een aanvraag voor een milieukeur zijn verwerkingskosten verschuldigd. Het gebruik van de milieukeur is onderworpen aan een jaarlijkse gebruiksvergoeding. Het bedrag van de aanvraagkosten en de jaarlijkse gebruiksver- goeding wordt bepaald volgens bijlage V en overeenkomstig artikel 17. 28. 1. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 25/7 Artikel 13 Artikel 16 Bureau voor de milieukeur van de Europese Unie Aanpassing aan de vooruitgang van de techniek De Commissie stelt een Bureau voor de milieukeur van de Europese Unie (BMEU) in dat bestaat uit de in artikel 14 genoemde bevoegde instanties en het in artikel 15 genoemd raadplegingsforum. Het BMEU draagt in het bijzonder bij tot het opstellen en controleren van de criteria voor de milieukeur en met de daarmee verband houdende eisen inzake beoordeling en toezicht overeenkomstig artikel 6. Het reglement van orde van het BMEU wordt overeenkomstig artikel 17 rekening houdend met de procedurele beginselen van bijlage IV door de Commissie opgesteld. De bijlagen van deze verordening kunnen volgens de procedure van artikel 17 worden aangepast aan de vooruitgang van de techniek, met inbegrip van de bij de desbetreffende internatio- nale normalisatieactiviteiten gemaakte vorderingen. Artikel 17 Regelgevend comité De Commissie wordt bijgestaan door een regelgevend 1. comité. Artikel 14 Bevoegde instanties 2. In de gevallen waarin naar dit artikel wordt verwezen, is Besluit de regelgevingsprocedure 1999/468/EG van toepassing, overeenkomstig artikel 8 van dat besluit. artikel 5 van van Elke lidstaat draagt er zorg voor dat de instantie(s) die 1. voor de uitvoering van de in deze verordening vermelde taken verantwoordelijk is (zijn) (hierna: „de bevoegde instantie(s)”) wordt (worden) aangewezen en operationeel is (zijn). Worden meerdere bevoegde instanties aangewezen, dan bepaalt de lidstaat hun respectieve bevoegdheden en de coördinatie-eisen waaraan zij moeten voldoen. 2. De lidstaten zien erop toe dat: a) de bevoegde instanties zodanig samengesteld worden dat hun onafhankelijkheid en neutraliteit gewaarborgd wordt, b) de reglementen van orde van de bevoegde instanties op nationaal niveau ervoor zorgen dat alle betrokken partijen deelnemen en dat ze voldoende transparant zijn, c) de instanties de bepalingen van deze verordening correct toepassen. Artikel 15 Raadplegingsforum De Commissie zorgt ervoor dat het BMEU in zijn activiteiten met betrekking tot iedere productengroep een evenwichtige deelname in acht neemt van alle bij die productengroep betrokken partijen, zoals industrie en dienstverleners, met inbegrip van het MKB, handwerkers en hun beroepsorganisa- ties, vakverenigingen, handelaars en kleinhandelaars, impor- teurs, milieugroepen en consumentenorganisaties. Deze par- tijen komen bijeen in het kader van een raadplegingsforum. Het reglement van orde van het forum wordt door de Commissie vastgesteld volgens de procedure van artikel 17. De termijn genoemd in artikel 5, 3. 1999/468/EG wordt vastgesteld op drie maanden. lid 6, van Besluit Artikel 18 Inbreuken De lidstaten nemen passende juridische of administratieve maatregelen in geval van niet-naleving van de bepalingen van deze verordening en stellen de Commissie daarvan in kennis. Artikel 19 Overgangsbepalingen Verordening (EEG) nr. 880/92 wordt ingetrokken. Zij blijft echter van toepassing op de volgens artikel 12, lid 1, van die verordening gesloten contracten. De op Verordening (EEG) nr. 880/92 gebaseerde besluiten blijven van kracht tot zij worden herzien of verstrijken. Artikel 20 Herziening Vo´ o´ r. (*) beziet de Commissie het systeem opnieuw in het licht van de opgedane ervaring. De Commissie doet indien nodig voorstellen tot wijziging van deze verordening. (*) Vijf jaar na de datum van inwerkingtreding van deze verordening. C 25/8 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 28. 1. 2000 Artikel 21 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Slotbepalingen Gedaan te. Deze verordening treedt in werking op de derde dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter 28. 1. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 25/9 BIJLAGE I INDICATIEVE BEOORDELINGSTABEL Levenscyclus van het product Milieuaspecten Voor- productie Productie Goederen Distributie (met inbegrip van verpak- king) Diensten Gebruik Hergebruik/ Recycling/ Afvalverwij- dering Aankoop van goederen voor dienst- verlening Dienstver- lening Afvalbeheer Luchtkwaliteit Waterkwaliteit Bodembescherming Afvalvermindering Energiebesparing Beheer bronnen van natuurlijke hulp- Preventie van opwarming van de aarde Bescherming van de ozonlaag Milieuveiligheid Geluidhinder Biodiversiteit C 25/10 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 28. 1. 2000 BIJLAGE II METHODOLOGISCHE VEREISTEN VOOR DE VASTSTELLING VAN DE CRITERIA VOOR DE MILIEU- KEUR Inleiding De specificatie en de keuze van de essentiële milieuaspecten en de vaststelling van de criteria voor de milieukeur omvatten de volgende stappen: — een haalbaarheids- en marktonderzoek, — een levenscyclusanalyse, — analyse van de verbeteringen, — voorstel van criteria. Haalbaarheid en marktstudie Bij de haalbaarheids- en marktstudie wordt nagegaan welke soorten productengroepen in de Gemeenschap in de handel zijn, welke hoeveelheden worden geproduceerd of geleverd, ingevoerd en verkocht en wat de marktstructuur in de lidstaten is. Ook wordt aandacht besteed aan de handel binnen de Gemeenschap en de externe handel. Er zal een evaluatie worden gemaakt van het beeld bij de consument, de functionele verschillen tussen de typen producten en de vraag of een indeling in subgroepen noodzakelijk is. Levenscyclusanalyse (LCA) Essentiële milieuaspecten waarvoor criteria ontwikkeld moeten worden zullen bepaald worden met behulp van levenscyclusanalyses die worden uitgevoerd overeenkomstig internationaal erkende methoden en normen. De beginselen van EN ISO 14040 en ISO 14024 zullen waar nodig in aanmerking worden genomen. Analyse van de verbeteringen Bij de analyse van de verbeteringen wordt vooral met de volgende aspecten rekening gehouden: — de theoretische mogelijkheden voor verbetering van de milieuzorg in samenhang met de mogelijke veranderingen die worden bewerkstelligd in de marktstructuur. Dit wordt gebaseerd op de evaluatie van de verbeteringen op grond van levenscyclusanalyses; — de technische, industriële en economische haalbaarheid en de wijzigingen in de markt; — de houding, de perceptie en de voorkeuren van de consument die de effectiviteit van de milieukeur kunnen beïnvloeden. Voorstel van de criteria In het uiteindelijke voorstel voor de milieucriteria wordt rekening gehouden met de betrokken milieuaspecten die verband houden met de productgroep. 28. 1. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 25/11 BIJLAGE III BESCHRIJVING VAN DE MILIEUKEUR Vorm van de milieukeur De milieukeur wordt toegekend aan producten die voldoen aan de criteria voor alle geselecteerde essentiële milieuaspecten. De milieukeur bevat informatie voor de consument overeenkomstig artikel 8 en volgens onderstaand schema. De keur bestaat uit twee delen, kader 1 en kader 2, zie hieronder. MILIEUKEUR VAN DE EUROPESE UNIE * * * Toegekend voor goederen of diensten die voldoen aan de milieueisen van het milieukeursysteem van de EU Registratienummer: Kader 1 Kader 2 Kader 2 bevat informatie over de redenen voor het toekennen van de milieukeur. Deze informatie heeft betrekking op ten minste een en ten hoogste drie milieuaspecten. De informatie bestaat uit een korte omschrijving. Dit is een voorbeeld: * * * geringe luchtverontreiniging efficiënt energiegebruik verminderde toxiciteit C 25/12 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 28. 1. 2000 Kader 1 en kader 2 worden tezamen gebruikt wanneer dat mogelijk is, maar wanneer voor kleine goederen de ruimte een grote rol speelt mag kader 2 voor sommige toepassingen worden weggelaten, mits de volledige keur gebruikt wordt in andere toepassingen met betrekking tot hetzelfde product. Zo kan bijvoorbeeld op het product zelf kader 1 alleen gebruikt worden, terwijl de volledige keur elders op de verpakking, op informatiebladen of op ander materiaal op het verkooppunt wordt weergegeven. 28. 1. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 25/13 BIJLAGE IV PROCEDURELE BEGINSELEN VOOR DE VASTSTELLING VAN CRITERIA VOOR DE MILIEUKEUR Bij de ontwikkeling van criteria voor de milieukeur en van de eisen inzake beoordeling en toezicht op de naleving van deze criteria zijn de volgende beginselen van toepassing: 1. Participatie van de betrokken partijen a) Voor elke productengroep wordt in het BMEU een specifieke ad-hocwerkgroep voor de ontwikkeling van criteria voor de milieukeur ingesteld waarin de in artikel 15 bedoelde betrokken partijen en de in artikel 14 bedoelde bevoegde instanties vertegenwoordigd zijn. b) Deze partijen worden betrokken bij het onderkennen en selecteren van essentiële milieuaspecten, met name in de volgende fasen: i) haalbaarheids- en marktstudie; ii) levenscyclusanalyse; iii) analyse van verbeteringen; iv) voorstel van de criteria. Gedurende het gehele proces wordt alles gedaan wat redelijk mogelijk is om een consensus te bereiken; het doel blijft een hoog niveau van milieubescherming. Voor elke fase wordt een werkdocument met een overzicht van de belangrijkste resultaten samengesteld en tijdig voor de vergaderingen van de ad-hocgroep aan de deelnemers toegezonden. 2. Inspraakprocedure en doorzichtigheid a) Er wordt een eindverslag met de belangrijkste resultaten opgesteld en gepubliceerd. Belangstellenden kunnen de beschikking krijgen over tussentijdse documenten met de resultaten van de verschillende fasen van de gang van zaken; met opmerkingen daarover wordt rekening gehouden. b) Voor de inhoud van het verslag wordt een inspraakprocedure gevolgd. Gedurende een periode van ten minste 60 dagen is er gelegenheid voor commentaar alvorens de criteria volgens de procedure van artikel 17 aan het comité worden voorgelegd. Met opmerkingen wordt rekening gehouden. Op verzoek wordt informatie verstrekt over de behandeling van de opmerkingen. c) In het verslag worden een samenvatting en bijlagen met een gedetailleerde berekening van de goederen- stromen opgenomen. 3. Vertrouwelijkheid Vertrouwelijke informatie die door personen, overheidsorganisaties, particuliere ondernemingen, belangengroe- peringen, betrokkenen of andere bronnen worden verstrekt, wordt beschermd. C 25/14 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 28. 1. 2000 BIJLAGE V TARIEVEN 1. Aanvraagkosten Bij de indiening van een aanvraag voor een milieukeur worden kosten voor de verwerking ervan aangerekend. Hiervoor wordt een minimumtarief vastgesteld. Voor fabrikanten en dienstverleners in ontwikkelingslanden en voor KMO’s ( 1) dienen de aanvraagkosten te worden verminderd. 2. Gebruiksvergoeding De aanvrager aan wie een milieukeur is toegekend betaalt aan de bevoegde instantie die de keur heeft toegekend een jaarlijkse gebruiksvergoeding voor het gebruik van de keur. De periode waarvoor de vergoeding wordt betaald, begint op de datum van toekenning van de milieukeur. De gebruiksvergoeding wordt berekend op basis van de jaaromzet binnen de Gemeenschap van het product waarvoor de milieukeur is toegekend. Hiervoor wordt een minimumtarief vastgesteld. Voor fabrikanten en dienstverleners in ontwikkelingslanden en voor KMO’s dient de gebruiksvergoeding te worden verminderd. Voor de berekening van de jaaromzet wordt uitgegaan van de prijzen af fabriek. 3. Kosten voor testen en toezicht Eventuele kosten voor testen en toezicht die noodzakelijk zijn voor de producten waarop de aanvragen betrekking hebben, zijn in de aanvraagkosten of de gebruiksvergoeding niet begrepen. Aanvragers dragen de kosten voor testen en toezicht zelf. (1) KMO’s zoals gedefinieerd in Aanbeveling 96/280/EG van de Commissie (PB L 107 van 30. 4. 1996, blz. 4). 28. 1. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 25/15 MOTIVERING VAN DE RAAD I. INLEIDING 1. Op 19 maart 1997 heeft de Commissie de Raad een voorstel doen toekomen voor een verordening van de Raad inzake een herzien communautair systeem voor de toekenning van milieukeuren, gebaseerd op artikel 130 S, lid 1, van het Verdrag (Verdrag van Amsterdam: artikel 175). 2. Het Europees Parlement en het Economisch en Sociaal Comité hebben respectievelijk op 13 mei 1998 en 10 juli 1997 advies uitgebracht. 3. Op 28 juni 1999 heeft het Comité van de Regio’s besloten geen advies uit te brengen. 4. Op 18 januari 1999 heeft de Commissie de Raad een gewijzigd voorstel doen toekomen. 5. Op 24 juni 1999 heeft de Raad een politiek akkoord bereikt over een gemeenschappelijk standpunt. 6. Op 11 november 1999 heeft de Raad zijn gemeenschappelijk standpunt vastgesteld overeenkom- stig artikel 251 van het Verdrag (voormalig 189 C). II. DOELSTELLING De verordening dient in de plaats te komen van Verordening (EEG) nr. 880/92 van de Raad die een regelgevingskader biedt voor de toekenning van milieukeuren, dat is gebaseerd op vrijwilligheid en afhankelijk is van de markt. Vijf jaar na de inwerkingtreding van de verordening moest het bestaande systeem worden herzien en met het huidige voorstel wordt beoogd de benadering, methodologie en werkprocedures van het systeem te verbeteren op grond van de opgedane ervaring. III. ANALYSE VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT A. Gewijzigd Commissievoorstel De Raad heeft de 23 door het Europees Parlement voorgestelde amendementen geheel of gedeeltelijk aangenomen. In een aantal van deze amendementen werd voorgesteld „diensten” op te nemen in het systeem voor de toekenning van milieukeuren. De Raad heeft daar in principe mee ingestemd maar heeft ervoor gekozen „producten” te definiëren als „goederen en diensten”. De Raad steunde het amendement van het Europees Parlement om één enkele, bijgewerkte milieukeur te hanteren aangezien de Raad van mening is dat een milieukeur met gradaties eerder verwarring schept dan de belangen van de consumenten dient. B. Belangrijkste door de Raad ingevoerde wijzigingen 1. Preambule De bepaling dat het milieukeursysteem op lange termijn voornamelijk zichzelf moet financieren, is opgenomen in de vorm van een overweging. C 25/16 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 28. 1. 2000 2. Criteria voor de milieukeur en eisen inzake beoordeling en verificatie (artikel 4) De Raad was van oordeel dat het oorspronkelijke Commissievoorstel nadere precisering behoefde wat betreft de vaststelling van criteria en wat betreft de vraag hoe de herziening van de milieukeurcriteria moet worden uitgevoerd. Er is gesteld dat in de criteria voor elk essentieel milieuaspect de eisen worden vermeld, met inbegrip van de eisen voor de geschiktheid van het product om aan de behoeften van de consument te voldoen. De formulering van deze passage is zorgvuldig gekozen zodat andere aspecten van de communautaire wetgeving worden nageleefd. Wat betreft de herziening en de beoordeling heeft de Raad gespecificeerd dat dit tijdig moet gebeuren voor het eind van de geldigheidsperiode van de gespecificeerde criteria en moet uitmonden in een voorstel tot verlenging, intrekking of herziening. 3. Het Bureau voor de milieukeur van de Europese Unie en het Raadplegingsforum (artikelen 13 en 15) De Raad heeft besloten de rol te verduidelijken van het Bureau voor de milieukeur van de Europese Unie (BMEU), dat in het bijzonder verantwoordelijk is voor het bijdragen tot het opstellen en controleren van de criteria voor de milieukeur en met de daarmee verband houdende eisen inzake beoordeling en toezicht op de naleving. Voorts heeft de Raad het begrip raadplegingsforum ingevoerd om de evenwichtige deelname te waarborgen van alle betrokken belanghebbenden. Dit forum bestaat uit vertegenwoordigers van consumentenor- ganisaties, de industrie, dienstverleners, vakverenigingen, milieubeschermingsgroepen, zelf- standigen en hun organisaties, detailverkopers en importeurs. Het reglement van orde wordt opgesteld door de Commissie. 4. Werkprogramma (artikel 5) De Raad heeft het noodzakelijk geacht dat de Commissie een werkprogramma opstelt. Dit programma bevat een driejarige strategie voor de ontwikkeling van het milieukeursysteem, waarbij de doelstellingen worden benadrukt van verbetering van het milieu en marktpenetratie waarop het systeem gericht is, evenals de prioriteiten voor optreden van de Gemeenschap middels de opstelling van een enuntiatieve lijst van productgroepen, en de noodzaak tot coördinatie tussen het systeem en nationale milieukeursystemen in de lidstaten ter waarborging van de best mogelijke wisselwerking tussen de communautaire milieukeur en nationale systemen. 5. Inbreuken (artikel 18) Het feit dat in het oorspronkelijke Commissievoorstel geen duidelijk omschreven wettelijke of bestuursrechtelijke maatregelen stonden die moesten worden genomen indien een lidstaat niet voldeed aan zijn verplichtingen overeenkomstig de verordening, zou schadelijk kunnen zijn voor de ontwikkeling van de EU-milieukeur. Derhalve heeft de Raad besloten een artikel in te voeren met bepalingen voor passende wettelijke of bestuursrechtelijke maatregelen voor het geval dat de verordening niet wordt nageleefd


title: Proposition de décision du Conseil portant adoption d'un programme de recherche complémentaire qui sera exécuté par le Centre commun de recherche pour la Communauté européenne de l'énergie atomique

eurovoc_concepts:
EU financing
Joint Research Centre
nuclear medicine
nuclear reactor
research programme

text: C 56 E/4 FR Journal officiel des CommunautØs europØennes 29. 2. 2000 Proposition de dØcision du Conseil portant adoption d’un programme de recherche complØmen- taire qui sera exØcutØ par le Centre commun de recherche pour la CommunautØ europØenne de l’Ønergie atomique (2000/C 56 E/02) COM(1999) 578 final (cid:151) 1999/0232(CNS) (PrØsentØe par la Commission le 11 novembre 1999) LE CONSEIL DE L’UNION EUROP(cid:201)ENNE, A ARR˚T(cid:201) LA PR(cid:201)SENTE D(cid:201)CISION: vu le traitØ instituant la CommunautØ europØenne de l’Ønergie atomique, et notamment son article 7, Article premier vu la proposition prØsentØe par la Commission aprŁs consulta- tion du comitØ scientifique et technique, vu l’avis du Parlement europØen, considØrant ce qui suit: l’exploitation du Le programme complØmentaire concernant HFR, ci-aprŁs dØnommØ «le programme», dont les objectifs sont exposØs (cid:224) l’annexe I, est adoptØ par la prØsente dØcision pour une pØriode de quatre ans commen(cid:231)ant le 1er janvier 2000. (1) Le dØveloppement de la mØdecine nuclØaire dans l’Union europØenne contribue (cid:224) la rØalisation de l’objectif visant (cid:224) assurer la protection de la santØ humaine que l’Union se fixe et qui exige une utilisation accrue de rØacteurs d’essai (cid:224) des fins mØdicales. La contribution financiŁre estimØe nØcessaire pour l’exØcution du programme s’ØlŁve (cid:224) environ 38,97 millions d’euros. L’an- nexe II donne la ventilation de cette somme. Cette somme comprend la contribution au financement du dØmantŁlement futur du rØacteur. Article 2 (2) Dans le cadre de la politique commune en matiŁre de science et de technologie, le programme de recherche complØmentaire concernant le rØacteur (cid:224) haut flux (HFR) est l’un des principaux moyens dont dispose le cinquiŁme programme-cadre de recherche, dØveloppement technolo- gique et formation (RTDT) d’Euratom pour contribuer au soutien et (cid:224) la mise (cid:224) l’Øpreuve de mØthodologies de dia- gnostic mØdical et de mØthodologies thØrapeutiques, au dØveloppement des sciences des matØriaux et (cid:224) la solution de problŁmes dans le domaine de l’Ønergie nuclØaire. Article 3 La Commission est chargØe d’exØcuter le programme par le truchement de son Centre commun de recherche. Le Conseil d’administration du Centre commun de recherche sera tenu informØ de la mise en (cid:156)uvre du programme. Article 4 (3) Les contributions financiŁres en faveur de ce programme complØmentaire proviendront directement des Pays-Bas, de l’Allemagne et de la France. la Commission prØsente au Chaque annØe, avant le 15 avril, Parlement europØen, au Conseil et au ComitØ Øconomique et social un rapport sur l’application de la prØsente dØcision. (4) Outre ces contributions, le HFR recevra des crØdits dans le cadre de contrats conclus avec des tiers et de sa participa- tion aux programmes communautaires sur une base compØtitive, Article 5 Les (cid:201)tats membres sont destinataires de la prØsente dØcision. 29. 2. 2000 FR Journal officiel des CommunautØs europØennes C 56 E/5 ANNEXE I OBJECTIFS SCIENTIFIQUES ET TECHNIQUES Les objectifs essentiels du programme sont les suivants: 1. Assurer un fonctionnement sßr et fiable du rØacteur (cid:224) haut flux (HFR) de Petten. Cette activitØ englobe l’utilisation normale des installations pendant plus de 250 jours par an et la gestion du cycle du combustible sous les contr(cid:244)les de sßretØ et de qualitØ. 2. L’utilisation rationnelle de ce rØacteur sera dØveloppØe dans une large gamme de disciplines: les principaux thŁmes de l’Øtude des recherche et dØveloppement nØcessitant l’utilisation du HFR sont illustrØs par les exemples suivants: matØriaux, la possibilitØ le soutien aux travaux de R&D en vue de la sßretØ du cycle du combustible nuclØaire, d’Ølaborer du combustible nuclØaire dans le cadre de l’utilisation du plutonium de qualitØ militaire, Ølaboration d’isotopes mØdicaux pour rØpondre aux questions de la recherche mØdicale, la mise (cid:224) l’Øpreuve de techniques thØrapeutiques mØdicales. ANNEXE II VENTILATION DES CONTRIBUTIONS Les contributions au prØsent programme complØmentaire proviendront des Pays-Bas, de l’Allemagne et de la France. Ces contributions se ventilent comme suit: (cid:151) Pays-Bas: 34 millions d’euros (cid:151) Allemagne: 3,77 millions d’euros (cid:151) France: 1,20 millions d’euros (cid:151) Total: 38,97 millions d’euros


eurovoc_concepts:
Congo
EU aid
Zambia
cease-fire
peacekeeping
settlement of disputes

text: 11. 11. 1999 FR Journal officiel des Communautés européennes L 288/27 RECTIFICATIFS Rectificatif au Journal officiel des Communautés européennes L 286 du 9 novembre 1999 La publication de la position commune 1999/722/PESC du Conseil et de la décision 1999/723/PESC du Conseil est nulle et non avenue


title: Komisjoni määrus (EÜ) nr 2393/1999, 11. november 1999, millega muudetakse I, II ja III lisa nõukogu määruses (EMÜ) nr 2377/90, milles sätestatakse ühenduse menetlus veterinaarravimijääkide piirnormide kehtestamiseks loomses toidusEMPs kohaldatav tekst

eurovoc_concepts:
animal product
food inspection
foodstuffs legislation
veterinary drug
waste

text: 03/27. kd ET Euroopa Liidu Teataja 3 31999R2393 12. 11. 1999 EUROOPA ÜHENDUSTE TEATAJA L 290/5 KOMISJONI MÄÄRUS (EÜ) nr 2393/1999, 11. november 1999, millega muudetakse I, II ja III lisa nõukogu määruses (EMÜ) nr 2377/90, milles sätestatakse ühenduse menetlus veterinaarravimijääkide piirnormide kehtestamiseks loomses toidus (EMPs kohaldatav tekst) EUROOPA ÜHENDUSTE KOMISJON, võttes arvesse Euroopa Ühenduse asutamislepingut, võttes arvesse nõukogu 26. juuni 1990. aasta määrust (EMÜ) nr 2377/90, milles sätestatakse ühenduse menetlus veterinaar- ravimijääkide piirnormide kehtestamiseks loomses toidus, (1) viimati muudetud komisjoni määrusega (EÜ) nr 2385/1999, (2) eriti selle artikleid 6 ja 8, ning arvestades, et: vastavalt määrusele (EMÜ) nr 2377/90 tuleb jääkide piir- normid kehtestada järk-järgult kõikide farmakoloogiliste toimeainete suhtes, mida kasutatakse ühenduses toidu- loomadele manustamiseks ettenähtud veterinaarravi- mites; jääkide piirnormid tuleks kehtestada alles pärast seda, kui veterinaarravimite komitee on kontrollinud kogu asjakohast teavet kõnealuste toimeainete jääkide ohutuse kohta loomse toidu tarbijale ja nende jääkide mõju toidu tööstuslikule töötlemisele; jäägid võivad esineda, samuti loomses toidus leiduvate veterinaarravimijääkide piirnor- mide kehtestamisel on vaja täpsustada loomaliigid, mille lubatud määrad puhul nendelt (sihtkude), kellele on manustatud ravimeid, ja jääkide laad, mis on oluline jääkide kontrollimiseks (markerjääk); saadud söödavas koes loomadelt (1) (2) (3) (4) (5) (6) (7) (8) (9) munalindudele, ettenähtud veterinaarravimite puhul jääkide piirnormid ka munades, piimas või mees; lakteerivatele loomadele või mesilastele tuleb kehtestada meloksikaam, amitraas ja albendasooloksiid tuleks lisada määruse (EMÜ) nr 2377/90 I lisasse; paratsetamool, humiin- tosüülklooramiidnaatrium, happed, nende naatriumsoolad, kloorfenamiin, bituu- mensulfonaadid, ammoonium- ja naatriumsoolad ning betaiinglükuronaat ja 2-aminoetanoolglükuronaat tuleks lisada määruse (EMÜ) nr 2377/90 II lisasse; teadusuuringute lõpuleviimiseks tuleks ditsüklaniil lisada määruse (EMÜ) nr 2377/90 III lisasse; enne käesoleva määruse jõustumist tuleks kehtestada 60päevane ajavahemik, et liikmesriigid saaksid käesoleva määruse sätete arvestamiseks teha kõik vajalikud kohan- dused kõnealuste veterinaarravimite müügilubadesse, mis on antud vastavalt nõukogu direktiivile 81/851/EMÜ, (3) viimati muudetud direktiiviga 93/40/EMÜ (4); (10) käesolevas määruses sätestatud meetmed on kooskõlas veterinaarravimite alalise komitee arvamusega, ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA MÄÄRUSE: Artikkel 1 Määruse (EMÜ) nr 2377/90 I, II ja III lisa muudetakse vastavalt käesoleva määruse lisale. jääkide kontrollimiseks vastavalt ühenduse õigusaktidele tuleks üldiselt kehtestada jääkide piirnormid maksa või neeru sihtkoes; maks ja neerud eemaldatakse sageli rümbast rahvusvahelise kaubanduse puhul ja seepärast tuleks kehtestada jääkide piirnormid ka rasv- või lihas- koes; Artikkel 2 Käesolev määrus jõustub kuuekümnendal päeval pärast selle avaldamist Euroopa Ühenduste Teatajas. (1) EÜT L 224, 18. 8. 1990, lk 1. (2) EÜT L 288, 11. 11. 1999, lk 14. (3) EÜT L 317, 6. 11. 1981, lk 1. (4) EÜT L 214, 24. 8. 1993, lk 31. 4 ET Euroopa Liidu Teataja 03/27. kd Käesolev määrus on tervikuna siduv ja vahetult kohaldatav kõikides liikmesriikides. Brüssel, 11. november 1999 Komisjoni nimel komisjoni liige Erkki LIIKANEN A. Määruse (EMÜ) nr 2377/90 I lisa muudetakse järgmiselt. 2. Antiparasiitikumid 2. 1. Endoparasiitide vastased ained 2. 1. 3. Bensimidasoolid ja pro-bensimidasoolid LISA Farmakoloogilised toimeained Markerjääk Loomaliigid Jääkide piirnormid Sihtkoed Muud sätted Albendasooloksiidi, sulfooni sulfooni albendasoolina albendasool- ja albendasool-2-amino- väljendatuna summa Veised, lambad 100 µg/kg Lihaskude 100 µg/kg Rasvkude 1 000 µg/kg Maks 500 µg/kg Neer 100 µg/kg Piim” “Albendasooloksiid 2. 2. Ektoparasiitide vastased ained 2. 2. 2. Formamidiinid Farmakoloogilised toimeained Markerjääk Loomaliigid Jääkide piirnormid Sihtkoed Muud sätted “Amitraas Amitraasi ja kõikide 2,4-DMA sisaldavate metaboliitide summa, väljendatuna amitraasina Mesilased (mesi) 200 µg/kg Mesi” 4. Põletikuvastased ained 4. 1. Mittesteroidsed põletikuvastased ained 4. 1. 4. Oksikaami derivaadid Farmakoloogilised toimeained Markerjääk Loomaliigid Jääkide piirnormid Sihtkoed Muud sätted “Meloksikaam Meloksikaam Veised Lihaskude 25 µg/kg 60 µg/kg Maks 35 µg/kg Neer” 0 3 / 2 7. k d E T E u r o o p a L i i d u T e a t a j a 5 B. Määruse (EMÜ) nr 2377/90 II lisa muudetakse järgmiselt. 2. Orgaanilised ühendid Farmakoloogilised toimeained Loomaliigid Muud sätted “2-aminoetanoolglükuronaat Betaiinglükuronaat Kõik toiduloomade liigid Kõik toiduloomade liigid Bituumensulfonaadid, ammoonium- ja naatriumsoolad Kõik imetajatest toiduloomade liigid Üksnes paikseks kasutuseks Ei kasutata loomade puhul, kellelt saadakse inimtoiduks ette- nähtud piima Kloorfenamiin Kõik imetajatest toiduloomade liigid Humiinhapped ja nende naatriumsoolad Kõik toiduloomade liigid Paratsetamool Tosüülklooramiidnaatrium Sead Kalad Üksnes suukaudseks kasutuseks Üksnes suukaudseks kasutuseks Üksnes vesikeskkonnakaudseks kasutuseks” C. Määruse (EMÜ) nr 2377/90 III lisa muudetakse järgmiselt. 2. Antiparasiitikumid 2. 2. Ektoparasiitide vastased ained 2. 2. 6. Pürimidiini derivaadid Farmakoloogilised toimeained Markerjääk Loomaliigid Jääkide piirnormid Sihtkoed Muud sätted “Ditsüklaniil Ditsüklaniili ja 2,4,6-triamino-püri- midiin-5-karbonitriili summa Lambad 200 µg/kg Lihaskude 50 µg/kg Rasvkude 400 µg/kg Maks 400 µg/kg Neer Ajutised jääkide piirnormid kaotavad kehti- vuse 1. juulil 2000 Ei kasutata loomade puhul, kellelt saadakse inimtoiduks ettenähtud piima” 6 E T E u r o o p a L i i d u T e a t a j a 0 3 / 2 7. k d


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 2398/1999 af 11. november 1999 om ændring af forordning (EF) nr. 890/1999 om tilrettelæggelse af oplysningskampagner om mærkningen af oksekød

eurovoc_concepts:
beef
consumer information
labelling

text: 12. 11. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 290/17 KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 2398/1999 af 11. november 1999 om ændring af forordning (EF) nr. 890/1999 om tilrettelæggelse af oplysningskampagner om mærkningen af oksekød KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR — under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, (3) under henvisning til Rådets forordning (EF) nr. 2071/98 (1) af 28. september 1998 om oplysningskampagner om mærk- ningen af oksekød, særlig artikel 4, og ud fra følgende betragtninger: (1) (2) Efter artikel 2, stk. 1, i Kommissionens forordning (EF) nr. 890/1999 (2) af 29. april 1999 om tilrettelæggelse af oplysningskampagner om mærkningen af oksekød har de ansvarlige organer forelagt Kommissionen de fore- slåede og udvalgte programmer sammen med en begrundet udtalelse; visse medlemsstater har ikke kunnet indsende deres forslag inden for den fastsatte frist. Disse medlemsstater har fremlagt gyldige begrundelser for at udskyde fristen. Kommissionen bør derfor kunne give tilladelse til at forlænge den frist, der er fastsat i artikel 2, stk. 1, forordning (EF) nr. 890/1999; i de i denne forordning fastsatte foranstaltninger er i over- ensstemmelse med udtalelse fra Forvaltningskomitéen for Oksekød — UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 I artikel 2, stk. 1, følgende: i forordning (EF) nr. 890/1999 indsættes »I behørigt begrundede tilfælde kan Kommissionen give tilladelse til at forlænge fristen med en måned. « Artikel 2 Denne forordning træder i kraft dagen efter offentliggørelsen i De Europæiske Fællesskabers Tidende. Denne medlemsstat. forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver Udfærdiget i Bruxelles, den 11. november 1999. På Kommissionens vegne Franz FISCHLER Medlem af Kommissionen (1) EFT L 265 af 30. 9. 1998, s. 2. (2) EFT L 113 af 30. 4. 1999, s. 5


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 2402/1999 af 11. november 1999 om fastsættelse af det korrektionsbeløb, der anvendes på eksportrestitutionerne for korn

eurovoc_concepts:
cereals
export refund
third country

text: L 290/26 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 12. 11. 1999 KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 2402/1999 af 11. november 1999 om fastsættelse af det korrektionsbeløb, der anvendes på eksportrestitutionerne for korn KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR — (3) under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, under henvisning til Rådets forordning (EØF) nr. 1766/92 af juni 1992 om den fælles markedsordning for korn (1), 30. senest ændret ved forordning (EF) nr. 1253/1999 (2), særlig artikel 13, stk. 8, og ud fra følgende betragtninger: (1) (2) I henhold til artikel 13, stk. 8, i forordning (EØF) nr. 1766/92 skal den eksportrestitution for korn, der gælder på dagen for indgivelse af ansøgning om eksportlicens, efter anmodning herom anvendes på en eksportforret- ning, der skal gennemføres inden for licensens gyldig- hedsperiode; i så fald kan restitutionsbeløbet korrigeres; Kommissionens forordning (EF) nr. 1501/95 af 29. juni 1995 om visse gennemførelsesbestemmelser til Rådets forordning (EØF) nr. 1766/92 for så vidt angår ydelse af eksportrestitutioner for korn samt om de foranstalt- ninger, der skal træffes inden for kornsektoren i tilfælde af markedsforstyrrelser (3), senest ændret ved forordning (EF) nr. 2513/98 (4), giver mulighed for at fastsætte et korrektionsbeløb for de produkter, der er nævnt i artikel 1, stk. 1, litra c), i forordning (EØF) nr. 1766/92; dette korrektionsbeløb skal beregnes under hensyntagen til de elementer, der er anført i artikel 1 i forordning (EF) nr. 1501/95; situationen på verdensmarkedet eller de særlige krav på visse markeder kan gøre det nødvendigt at differentiere korrektionsbeløbet efter bestemmelsesstedet; korrektionsbeløbet skal fastsættes samtidig med restituti- onen og efter samme procedure; det kan ændres inden for tidsrummet mellem to fastsættelser; det følger af ovennævnte bestemmelser, at korrektions- beløbet skal fastsættes som angivet i bilaget til denne forordning; de i denne forordning fastsatte foranstaltninger er i over- ensstemmelse med udtalelse fra Forvaltningskomitéen for Korn — (4) (5) (6) UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 Det korrektionsbeløb, der anvendes på de forudfastsatte eksportrestitutioner for de i artikel 1, stk. 1, litra a), b) og c), i forordning (EØF) nr. 1766/92 nævnte produkter, undtagen malt, fastsættes som angivet i bilaget. Artikel 2 Denne forordning træder i kraft den 12. november 1999. Denne medlemsstat. forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver Udfærdiget i Bruxelles, den 11. november 1999. På Kommissionens vegne Franz FISCHLER Medlem af Kommissionen (1) EFT L 181 af 1. 7. 1992, s. 21. (2) EFT L 160 af 26. 6. 1999, s. 18. (3) EFT L 147 af 30. 6. 1995, s. 7. (4) EFT L 313 af 21. 11. 1998, s. 16. 12. 11. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 290/27 til Kommissionens forordning af 11. november 1999 om fastsættelse af de korrektionsbeløb, der skal anvendes på eksportrestitutionerne for korn BILAG Produktkode Bestemmelse (1) Løbende måned 11 1. termin 2. termin 3. termin 4. termin 5. termin 6. termin 12 1 2 3 4 5 (EUR/t) 1001 10 00 9200 1001 10 00 9400 1001 90 91 9000 1001 90 99 9000 1002 00 00 9000 1003 00 10 9000 1003 00 90 9000 1004 00 00 9200 1004 00 00 9400 1005 10 90 9000 1005 90 00 9000 1007 00 90 9000 1008 20 00 9000 1101 00 11 9000 1101 00 15 9100 1101 00 15 9130 1101 00 15 9150 1101 00 15 9170 1101 00 15 9180 1101 00 15 9190 1101 00 90 9000 1102 10 00 9500 1102 10 00 9700 1102 10 00 9900 1103 11 10 9200 1103 11 10 9400 1103 11 10 9900 1103 11 90 9200 1103 11 90 9800 — 01 — 03 02 01 — 01 — 01 — 01 — — — 01 01 01 01 01 — — 01 — — 01 01 — 01 — — 0 — 0 0 0 — 0 — 0 — 0 — — — 0 0 0 0 0 — — 0 — — 0 0 — 0 — — –1,00 — 0 0 0 — 0 — 0 — 0 — — — 0 0 0 0 0 — — 0 — — 0 0 — 0 — — –2,00 — 0 0 0 — 0 — 0 — 0 — — — 0 0 0 0 0 — — 0 — — 0 0 — 0 — — –3,00 — –2,50 –2,50 0 — 0 — 0 — 0 — — — –3,43 –3,20 –2,95 –2,73 –2,55 — — 0 — — 0 0 — 0 — — –4,00 — –3,50 –3,50 0 — 0 — 0 — 0 — — — –4,80 –4,48 –4,13 –3,82 –3,57 — — 0 — — 0 0 — 0 — — — — –3,50 — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — –3,50 — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — (1) Bestemmelserne er følgende: 01 alle tredjelande 02 andre tredjelande 03 Mauretanien, Mali, Niger, Senegal, Burkina Faso, Gambia, Guinea-Bissau, Guinea, Kap Verde, Sierra Leone, Liberia, Côte d'Ivoire, Ghana, Togo, Tchad, Den Centralafrikanske Republik, Benin, Cameroun, Ækvatorialguinea, São Tomé og Príncipe, Gabon, Congo-Brazzaville, Den Demokratiske Republik Congo, Rwanda, Burundi, Angola, Zambia, Malawi, Mozambique, Namibia, Botswana, Zimbabwe, Lesotho, Swaziland, Seychellerne, Comorerne, Madagaskar, Djibouti, Etiopien, Eritrea og Mauritius. NB: Zonerne er angivet i Kommissionens ændrede forordning (EØF) nr. 2145/92 (EFT L 214 af 30. 7. 1992, s. 20)


title: Kommissionens förordning (EG) nr 2402/1999 av den 11 november 1999 om fastställande av det korrektionsbelopp som tillämpas på exportbidraget för spannmål

text: L 290/26 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 12. 11. 1999 KOMMISSIONENS FÖRORDNING (EG) nr 2402/1999 av den 11 november 1999 om fastställande av det korrektionsbelopp som tillämpas på exportbidraget för spannmål EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNING med beaktande av Fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen, med beaktande av rådets förordning (EEG) nr 1766/92 av den 30 juni 1992 om den gemensamma organisationen av mark- naden för spannmål (1), senast ändrad genom förordning (EG) nr 1253/1999 (2), särskilt artikel 13. 8 i denna, och med beaktande av följande: 1. 2. Artikel 13. 8 i förordning (EEG) nr 1766/92 fastställer att det exportbidrag som gäller för spannmål den dag då ansökan om exportlicens lämnas in, på begäran måste tillämpas för export som sker under exportlicensens giltighetstid. I det fallet måste ett korrektionsbelopp till- lämpas på exportbidraget. Enligt kommissionens förordning (EG) nr 1501/95 av den 29 juni 1995 om vissa närmare bestämmelser till rådets förordning (EEG) nr 1766/92 om beviljande av exportbidrag för spannmål och om de åtgärder som skall vidtas vid störningar på marknaden för spannmål (3), senast ändrad genom förordning (EG) nr 2513/98 (4), är det möjligt att fastställa ett korrektionsbelopp för de produkter som anges i artikel 1. 1 c i förordning (EEG) nr 1766/92. Detta korrektionsbelopp skall beräknas med hänsyn tagen till de faktorer som anges i artikel 1 i förordning (EG) nr 1501/95. 3. 4. 5. 6. Förhållandena på världsmarknaden, eller de särskilda krav som vissa marknader ställer, kan göra det nödvän- digt att variera korrektionsbeloppet i enlighet med desti- nation. Korrektionsbeloppet skall fastställas enligt samma förfa- rande som exportbidraget. Det får ändras under tiden mellan två fastställelser. Till följd av att bestämmelserna ovan tillämpas måste korrektionsbeloppet vara det som fastställs i bilagan till denna förordning. De åtgärder som föreskrivs i denna förordning är fören- liga med yttrandet från Förvaltningskommittén för spannmål. HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE. Artikel 1 Det korrektionsbelopp som avses i artikel 1. 1 a−c i förordning (EEG) nr 1766/92 och som tillämpas på förutfastställda export- bidrag för spannmål med undantag av malt skall vara det som anges i bilagan till den här förordningen. Artikel 2 Denna förordning träder i kraft den 12 november 1999. Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater. Utfärdad i Bryssel den 11 november 1999. På kommissionens vägnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen (1) EGT L 181, 1. 7. 1992, s. 21. (2) EGT L 160, 26. 6. 1999, s. 18. (3) EGT L 147, 30. 6. 1995, s. 7. (4) EGT L 313, 21. 11. 1998, s. 16. 12. 11. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 290/27 till kommissionens förordning av den 11 november 1999 om fastställande av det korrektionsbelopp som tillämpas på exportbidraget för spannmål BILAGA Produktnummer Bestämmelseland (1) Nuvarande 11 Period 1 12 Period 2 1 Period 3 2 Period 4 3 Period 5 4 Period 6 5 (EUR/t) 1001 10 00 9200 1001 10 00 9400 1001 90 91 9000 1001 90 99 9000 1002 00 00 9000 1003 00 10 9000 1003 00 90 9000 1004 00 00 9200 1004 00 00 9400 1005 10 90 9000 1005 90 00 9000 1007 00 90 9000 1008 20 00 9000 1101 00 11 9000 1101 00 15 9100 1101 00 15 9130 1101 00 15 9150 1101 00 15 9170 1101 00 15 9180 1101 00 15 9190 1101 00 90 9000 1102 10 00 9500 1102 10 00 9700 1102 10 00 9900 1103 11 10 9200 1103 11 10 9400 1103 11 10 9900 1103 11 90 9200 1103 11 90 9800 — 01 — 03 02 01 — 01 — 01 — 01 — — — 01 01 01 01 01 — — 01 — — 01 01 — 01 — — 0 — 0 0 0 — 0 — 0 — 0 — — — 0 0 0 0 0 — — 0 — — 0 0 — 0 — — –1,00 — 0 0 0 — 0 — 0 — 0 — — — 0 0 0 0 0 — — 0 — — 0 0 — 0 — — –2,00 — 0 0 0 — 0 — 0 — 0 — — — 0 0 0 0 0 — — 0 — — 0 0 — 0 — — –3,00 — –2,50 –2,50 0 — 0 — 0 — 0 — — — –3,43 –3,20 –2,95 –2,73 –2,55 — — 0 — — 0 0 — 0 — — –4,00 — –3,50 –3,50 0 — 0 — 0 — 0 — — — –4,80 –4,48 –4,13 –3,82 –3,57 — — 0 — — 0 0 — 0 — — — — –3,50 — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — –3,50 — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — (1) Bestämmelseländerna identifieras på följande sätt: 01 alla tredje länder, 02 andra tredje länder, 03 Mauretanien, Mali, Niger, Senegal, Burkina Faso, Gambia, Guinea-Bissau, Guinea, Kap Verde, Sierra Leone, Liberia, Elfenbenskusten, Ghana, Togo, Tchad, Centralafri- kanska reubliken, Benin, Kamerun, Ekvatorialguinea, São Tomé och Príncipe, Gabon, Kongo, Demokratiska republiken Kongo, Rwanda, Burundi, Angola, Zambia, Malawi, Moçambique, Namibia, Botswana, Zimbabwe, Lesotho, Swaziland, Seychellerna, Komorerna, Madagaskar, Djibouti, Etiopien, Eritrea och Mauritius. Obs: Zonerna är de som definieras i kommissionens ändrade förordning (EEG) nr 2145/92 (EGT L 214, 30. 7. 1992, s. 20)