title: Regulamento (CE) n.° 2507/1999 da Comissão, de 26 de Novembro de 1999, que fixa os preços mínimos de venda de manteiga e os montantes máximos de ajuda à nata, à manteiga e à manteiga concentrada no que respeita ao quadragésimo terceiro concurso especial efectuado no âmbito do concurso permanente previsto no Regulamento (CE) n.° 2571/97

eurovoc_concepts:
award of contract
butter
cream
discount sale
farm price support
food processing

text: 27. 11. 1999 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 304/19 REGULAMENTO (CE) N. o 2507/1999 DA COMISSÃO de 26 de Novembro de 1999 que fixa os preços mínimos de venda de manteiga e os montantes máximos de ajuda à nata, à manteiga e à manteiga concentrada no que respeita ao quadragésimo terceiro concurso especial efectuado no âmbito do concurso permanente previsto no Regulamento (CE) n. o 2571/97 A COMISSÃO DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, Tendo em conta o Regulamento (CEE) n. o 804/68 do Conselho, de 27 de Junho de 1968, relativo à organização comum de mercado no sector do leite e dos produtos lácteos (1), com a última redacção que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) n. o 1587/96 (2), e, nomeadamente, os n. os 3 e 6 do seu artigo 6. o e o n. o 3 do seu artigo 12. o, Considerando o seguinte: a manteiga e a manteiga concentrada, que podem ser diferenciados segundo o destino, o teor de matéria gorda de manteiga e a via de utilização, ou é decidido não dar seguimento ao concurso; o ou os montantes das garan- tias de transformação devem ser fixados em conformi- dade; (2) As medidas previstas no presente regulamento estão em conformidade com o parecer do Comité de Gestão do Leite e dos Produtos Lácteos, (1) Em conformidade com o Regulamento (CE) n. o 2571/97 da Comissão, de 15 de Dezembro de 1997, relativo à venda a preço reduzido de manteiga e à concessão de uma ajuda à nata, à manteiga e à manteiga concentrada destinadas ao fabrico de produtos de pastelaria, de gelados alimentares e de outros produtos alimentares (3), com a última redacção que lhe foi dada pelo Regula- mento (CE) n. o 494/1999 (4), os organismos de inter- venção procedem, por concurso, à venda de certas quan- tidades de manteiga que detêm e à concessão de uma ajuda à nata, à manteiga e à manteiga concentrada; o artigo 18. o do citado regulamento dispõe que, tendo em conta as propostas recebidas para cada concurso espe- cial, é fixado um preço mínimo de venda da manteiga, bem como um montante máximo da ajuda para a nata, ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Artigo 1. o Em relação ao quadragésimo terceiro concurso especial no âmbito do concurso permanente previsto pelo Regulamento (CE) n. o 2571/97, o montante máximo das ajudas, bem como os montantes das garantias de transformação, são fixados como indicado no quadro constante do anexo. Artigo 2. o O presente regulamento entra em vigor em 27 de Novembro de 1999. O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e directamente aplicável em todos os Estados-Membros. Feito em Bruxelas, em 26 de Novembro de 1999. Pela Comissão Franz FISCHLER Membro da Comissão (1) JO L 148 de 28. 6. 1968, p. 13. (2) JO L 206 de 16. 8. 1996, p. 21. (3) JO L 350 de 20. 12. 1997, p. 3. (4) JO L 59 de 6. 3. 1999, p. 17. L 304/20 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 27. 11. 1999 ANEXO do regulamento da Comissão, de 26 de Novembro de 1999, que fixa os preços mínimos de venda da manteiga e os montantes máximos de ajuda à nata, à manteiga e à manteiga concentrada no que respeita ao quadragésimo terceiro concurso especial efectuado no âmbito do concurso permanente previsto no Regulamento (CE) n. o 2571/97 Fórmula Via de utilização A B Com marcadores Sem marcadores Com marcadores Sem marcadores (EUR/100 kg) Preço mínimo de venda Manteiga ≥ 82 % Garantia de transformação Em natureza Concentrada Em natureza Concentrada Manteiga ≥ 82 % Manteiga < 82 % Manteiga concentrada Montante máximo da ajuda Nata Manteiga Garantia de transformação Manteiga concentrada Nata — — — — 95 92 117 — 105 129 — — — — — 91 88 113 — — — — — — — — 95 92 117 40 105 129 44 — — — — 91 88 113 38 — — —


title: Règlement (CE) n° 2495/1999 de la Commission, du 26 novembre 1999, établissant les valeurs forfaitaires à l'importation pour la détermination du prix d'entrée de certains fruits et légumes

eurovoc_concepts:
agri-monetary policy
citrus fruit
fruit vegetable
import price
pip fruit

formats: pdf print

text: 27. 11. 1999 FR Journal officiel des Communautés européennes L 304/1 I (Actes dont la publication est une condition de leur applicabilité) RÈGLEMENT (CE) No 2495/1999 DE LA COMMISSION du 26 novembre 1999 établissant les valeurs forfaitaires à l'importation pour la détermination du prix d'entrée de certains fruits et légumes LA COMMISSION DES COMMUNAUTÉS EUROPÉENNES, (2) En application des critères susvisés, les valeurs forfai- taires à l'importation doivent être fixées aux niveaux repris à l'annexe du présent règlement, vu le traité instituant la Communauté européenne, vu le règlement (CE) no 3223/94 de la Commission du 21 décembre 1994 portant modalités d'application du régime à l'importation des fruits et légumes (1), modifié en dernier lieu par le règlement (CE) no 1498/98 (2), et notamment son article 4 paragraphe 1, considérant ce qui suit: (1) Le règlement (CE) no 3223/94 prévoit, en application des résultats des négociations commerciales multilaté- rales du cycle d'Uruguay, les critères pour la fixation par la Commission des valeurs forfaitaires à l'importation des pays tiers, pour les produits et les périodes qu'il précise dans son annexe. A ARRÊTÉ LE PRÉSENT RÈGLEMENT: Article premier Les valeurs forfaitaires à l'importation visées à l'article 4 du règlement (CE) no 3223/94 sont fixées comme indiqué dans le tableau figurant en annexe. Article 2 Le présent règlement entre en vigueur le 27 novembre 1999. Le présent règlement est obligatoire dans tous ses éléments et directement applicable dans tout État membre. Fait à Bruxelles, le 26 novembre 1999. Par la Commission Franz FISCHLER Membre de la Commission (1) JO L 337 du 24. 12. 1994, p. 66. (2) JO L 198 du 15. 7. 1998, p. 4. L 304/2 FR Journal officiel des Communautés européennes 27. 11. 1999 du règlement de la Commission, du 26 novembre 1999, établissant les valeurs forfaitaires à l'importation pour la détermination du prix d'entrée de certains fruits et légumes ANNEXE Code NC Code des pays tiers (1) (EUR/100 kg) Valeur forfaitaire à l'importation 0702 00 00 0707 00 05 0709 90 70 0805 20 10 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 0805 30 10 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 0808 20 50 052 204 999 052 628 999 052 999 204 999 052 999 052 528 600 999 039 052 060 400 404 804 999 052 064 400 999 97,2 58,0 77,6 158,7 134,8 146,8 83,7 83,7 58,5 58,5 59,3 59,3 57,1 77,3 64,2 66,2 90,7 65,1 34,4 84,2 71,1 26,8 62,0 148,2 63,7 94,6 102,2 (1) Nomenclature des pays fixée par le règlement (CE) no 2645/98 de la Commission (JO L 335 du 10. 12. 1998, p. 22). Le code «999» représente «autres origines»


title: Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2502/1999 της Επιτροπής, της 26ης Νοεμβρίου 1999, περί τροποποιήσεως του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2166/83 για τη θέσπιση συστήματος αδειών για ορισμένες αλιευτικές δραστηριότητες που ασκούνται σε περιοχή της βόρειας Σκωτίας (περιοχή Shetland)

eurovoc_concepts:
Scotland
fishing area
fishing licence

formats: html pdf print

text: L 304/14 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 27. 11. 1999 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 2502/1999 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 26ης Νοεµβρίου 1999 περί τροποποιήσεως του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 2166/83 για τη θέσπιση συστήµατος αδειών για ορισµένες αλιευτικές δραστηριότητες που ασκούνται σε περιοχή της βόρειας Σκωτίας (περιοχή Shetland) Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, τον κανονισµό (ΕΟΚ) αριθ. 3760/92 του Συµβουλίου, της 20ής ∆εκεµβρίου 1992, για τη θέσπιση κοινοτικού καθεστώτος αλιείας και υδατοκαλλιέργειας (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 1181/98 (2), και ιδίως το άρθρο 7 παράγρα- φος 2, Εκτιµώντας τα ακόλουθα: (1) (2) (3) ο κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 2166/83 της Επιτροπής, της 29ης Ιουλίου 1983, για τη θέσπιση συστήµατος αδειών για ορισµένες αλιευτικές δραστηριότητες που ασκούνται σε περιοχή της βόρειας Σκωτίας (περιοχή Shetland) (3) καθορί- ζει τη διαδικασία γνωστοποίησης των κινήσεων κοινοτικών αλιευτικών σκαφών που ασκούν δραστηριότητα στην υπόψη ζώνη· ο κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 1489/97 της Επιτροπής, της 29ης Ιουλίου 1997, για τη θέσπιση λεπτοµερών κανόνων εφαρ- µογής του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93 του Συµβου- λίου όσον αφορά τα συστήµατα δορυφορικής παρακο- λούθησης σκαφών (SSN) (4), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 2445/1999 (5), ορίζει τα συγκεκριµένα στοιχεία που οφείλουν να διαβιβάζουν τα κοινοτικά αλιευτικά σκάφη που υπόκεινται στο SSN· προκειµένου να µειωθούν οι επιβαρύνσεις των υπόψη αλιέων, πρέπει να εξαιρεθούν από τη διαδικασία γνωστο- ποίησης των κινήσεων τα σκάφη που ασκούν δραστηριότητα στην περιοχή της βόρειας Σκωτίας (περιοχή Shetland), στα οποία εφαρµόζονται το SSN και τα οποία διαβιβάζουν τα απαιτούµενα δεδοµένα µέσω του SSN· (4) (5) είναι εποµένως ανάγκη να τροποποιηθεί ο κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 2166/83· ότι τα µέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισµό είναι σύµφωνα µε τη γνώµη της επιτροπής διαχείρισης αλιείας και υδατοκαλλιέργειας, ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Στο άρθρο 4 του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 2166/83, προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος: «3. Πάντως, από την προβλεπόµενη στην παράγραφο 1 δια- δικασία γνωστοποίησης των κινήσεων εξαιρούνται τα κοινοτικά αλιευτικά σκάφη που ασκούν δραστηριότητα στη ζώνη, στα οποία εφαρµόζεται το σύστηµα δορυφορικής παρακολούθησης σκαφών (SSN) και τα οποία διαβιβάζουν δεδοµένα µέσω του SSN, σύµφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 3 του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 1489/97 της Επιτροπής (*). (*) ΕΕ L 202 της 30. 7. 1997, σ. 18. » Άρθρο 2 Ο παρών κανονισµός αρχίζει να ισχύει την έβδοµη ηµέρα από τη δηµοσίευσή του στην Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοι- νοτήτων. Ο παρών κανονισµός είναι δεσµευτικός ως προς όλα τα µέρη του και κράτος µέλος. ισχύει άµεσα σε κάθε Βρυξέλλες, 26 Νοεµβρίου 1999. Για την Επιτροπή Franz FISCHLER Μέλος της Επιτροπής (1) ΕΕ L 389 της 31. 12. 1992, σ. 1. (2) ΕΕ L 164 της 9. 6. 1998, σ. 1. (3) ΕΕ L 206 της 30. 7. 1983, σ. 71. (4) ΕΕ L 202 της 30. 7. 1997, σ. 18. (5) ΕΕ L 298 της 19. 11. 1999, σ. 5


title: Decisión del Comité Mixto del EEE n° 166/1999, de 26 de noviembre de 1999, por la que se modifica el anexo II (Reglamentaciones técnicas, normas, ensayos y certificación) del Acuerdo EEE

eurovoc_concepts:
approximation of laws
artificial reproduction
medical device
medical diagnosis
public health
single market

text: 1. 3. 2001 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 61/17 DECISI(cid:211)N DEL COMIT(cid:201) MIXTO DEL EEE No 166/1999 de 26 de noviembre de 1999 por la que se modifica el anexo II (Reglamentaciones tØcnicas, normas, ensayos y certificaci(cid:243)n) del Acuerdo EEE EL COMIT(cid:201) MIXTO DEL EEE, Visto el Acuerdo sobre el Espacio Econ(cid:243)mico Europeo, adaptado por el Protocolo por el que se adapta el Acuerdo sobre el Espacio Econ(cid:243)mico Europeo, en adelante denomiando «el Acuerdo», y, en particular, su art(cid:237)culo 98, Considerando lo siguiente: (1) (2) El anexo II del Acuerdo fue modificado por la Decisi(cid:243)n del ComitØ Mixto del EEE no 7/94, de 21 de marzo de 1994 (1). DeberÆ incorporarse al Acuerdo la Directiva 98/79/CE del Parlamento Europeo y del Consejo, de 27 de octubre de 1998, sobre productos sanitarios para diagn(cid:243)stico in vitro (2). DECIDE: Art(cid:237)culo 1 DespuØs del punto 1 (Directiva 93/42/CEE del Consejo) en el cap(cid:237)tulo XXX del anexo II del Acuerdo se aæadirÆ el punto siguiente: «2. 398 L 0079: Directiva 98/79/CE del Parlamento Europeo y del Consejo, de 27 de octubre de 1998, sobre productos sanitarios para diagn(cid:243)stico in vitro (DO L 331 de 7. 12. 1998, p. 1), corregida en el DO L 22 de 29. 1. 1999, p. 75. ». Art(cid:237)culo 2 En el punto 1 (Directiva 98/37/CE del Parlamento Europeo y del Consejo) del cap(cid:237)tulo XXIV del 1. anexo II del Acuerdo se aæadirÆ el gui(cid:243)n siguiente: «(cid:151) 398 L 0079: Directiva 98/79/CE del Parlamento Europeo y del Consejo, de 27 de octubre de 1998 (DO L 331 de 7. 12. 1998, p. 1), corregida en el DO L 22 de 29. 1. 1999, p. 75. ». En el punto 1 (Directiva 93/42/CEE del Consejo) del cap(cid:237)tulo XXX del anexo II del Acuerdo se aæa- 2. dirÆ el texto siguiente: «, modificada por: (cid:151) 398 L 0079: Directiva 98/79/CE del Parlamento Europeo y del Consejo, de 27 de octubre de 1998 (DO L 331 de 7. 12. 1998, p. 1), corregida por el DO L 22 de 29. 1. 1999, p. 75. ». Los textos de la Directiva 98/79/CE en lenguas islandesa y noruega, anejos a las respectivas versiones lin- g(cid:252)(cid:237)sticas de la presente Decisi(cid:243)n, son autØnticos. Art(cid:237)culo 3 (1) DO L 160 de 28. 6. 1994, p. 1. (2) DO L 331 de 7. 12. 1998, p. 1. L 61/18 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 3. 2001 La presente Decisi(cid:243)n entrarÆ en vigor el 27 de noviembre de 1999, siempre que se hayan efectuado al ComitØ Mixto del EEE todas las notificaciones establecidas en el apartado 1 del art(cid:237)culo 103 del Acuerdo. Art(cid:237)culo 4 La presente Decisi(cid:243)n se publicarÆ en la secci(cid:243)n EEE y en el Suplemento EEE del Diario Oficial de las Comu- nidades Europeas. Art(cid:237)culo 5 Hecho en Bruselas, el 26 de noviembre de 1999. Por el ComitØ Mixto del EEE El Presidente N. v. LIECHTENSTEIN


title: Regulamento (CE) n.° 2512/1999 da Comissão, de 26 de Novembro de 1999, que fixa a restituição máxima à exportação de arroz branqueado de grãos médios e longos A no âmbito do concurso referido no Regulamento (CE) n.° 2179/1999

eurovoc_concepts:
award of contract
export refund
rice
third country

text: 27. 11. 1999 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 304/25 REGULAMENTO (CE) N. o 2512/1999 DA COMISSÃO de 26 de Novembro de 1999 que fixa a restituição máxima à exportação de arroz branqueado de grãos médios e longos A no âmbito do concurso referido no Regulamento (CE) n. o 2179/1999 A COMISSÃO DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, Tendo em conta o Regulamento (CE) n. o 3072/95 do Conselho, de 22 de Dezembro de 1995, que estabelece a organização comum do mercado do arroz (1), com a última redacção que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) n. o 2072/98 (2), e, nomea- damente, o n. o 3 do seu artigo 13. o, (3) (4) Considerando que a aplicação dos critérios referidos anteriormente à situação actual do mercado do arroz em questão leva a fixar a restituição máxima à exportação no montante referido no artigo 1. o; Considerando que as medidas previstas no presente regulamento estão em conformidade com o parecer do Comité de Gestão dos Cereais, (1) (2) Considerando que, pelo Regulamento (CE) n. o 2179/ /1999 da Comissão (3) foi aberto um concurso para a determinação da restituição à exportação de arroz; Considerando que, nos termos do artigo 5. o do Regula- mento (CEE) n. o 584/75 da Comissão (4), com a última redacção que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) n. o 299/95 (5), a Comissão pode, com base nas propostas apresentadas segundo o processo previsto no artigo 22. o do Regulamento (CE) n. o 3072/95, decidir sobre a fixação duma restituição máxima à exportação; que para esta fixação devem ser tidos em conta, nomeadamente, os critérios previstos no artigo 13. o do Regulamento (CE) n. o 3072/95; que o concurso será atribuído a todo o concorrente cuja proposta se situe ao nível da restituição máxima à exportação ou a um nível inferior; ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Artigo 1. o A restituição máxima à exportação de arroz branqueado de grãos médios e longos A com destino a certos países terceiros é fixada com base das propostas apresentadas, de 19 a 25 de Novembro de 1999, em 131,00 euros/t no âmbito do concurso referido no Regulamento (CE) n. o 2179/1999. Artigo 2. o O presente regulamento entra em vigor em 27 de Novembro de 1999. O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e directamente aplicável em todos os Estados-Membros. Feito em Bruxelas, em 26 de Novembro de 1999. Pela Comissão Franz FISCHLER Membro da Comissão (1) JO L 329 de 30. 12. 1995, p. 18. (2) JO L 265 de 30. 9. 1998, p. 4. (3) JO L 267 de 15. 10. 1999, p. 13. (4) JO L 61 de 7. 3. 1975, p. 25. (5) JO L 35 de 15. 2. 1995, p. 8


title: ETA:n sekakomitean päätös N:o 173/1999, tehty 26 päivänä marraskuuta 1999, yhteistyöstä muilla kuin neljän vapauden alaan kuuluvilla erityisalueilla tehdyn ETA-sopimuksen pöytäkirjan 31 muuttamisesta

eurovoc_concepts:
consumer information
consumer movement
consumer protection
mental health
product safety

text: 1. 3. 2001 FI Euroopan yhteis(cid:246)jen virallinen lehti L 61/33 ETA:N SEKAKOMITEAN P˜˜T(cid:214)S N:o 173/1999, tehty 26 p(cid:228)iv(cid:228)n(cid:228) marraskuuta 1999, yhteisty(cid:246)st(cid:228) muilla kuin nelj(cid:228)n vapauden alaan kuuluvilla erityisalueilla tehdyn ETA-sopimuksen p(cid:246)yt(cid:228)kirjan 31 muuttamisesta ETA:N SEKAKOMITEA, joka ottaa huomioon Euroopan talousalueesta tehdyn sopimuksen, sellaisena kuin se on mukautettuna Euroo- pan talousalueesta tehdyn sopimuksen mukauttamisesta tehdyll(cid:228) p(cid:246)yt(cid:228)kirjalla, j(cid:228)ljemp(cid:228)n(cid:228) (cid:146)sopimus(cid:146), ja eri- tyisesti sen 86 ja 98 artiklan, sek(cid:228) katsoo seuraavaa: (1) (2) (3) Sopimuksen p(cid:246)yt(cid:228)kirja 31 muutettiin 7 p(cid:228)iv(cid:228)n(cid:228) kes(cid:228)kuuta 1994 tehdyll(cid:228) ETA:n sekakomitean p(cid:228)(cid:228)- t(cid:246)ksell(cid:228) N:o 8/94 (1). Sopimuspuolten yhteisty(cid:246) on aiheellista laajentaa koskemaan kuluttajia koskevien yhteis(cid:246)n toimien yleisi(cid:228) puitteita (Euroopan parlamentin ja neuvoston p(cid:228)(cid:228)t(cid:246)s N:o 283/1999/EY (2)). T(cid:228)m(cid:228)n vuoksi sopimuksen p(cid:246)yt(cid:228)kirja 31 olisi muutettava, mahdollista 1 p(cid:228)iv(cid:228)st(cid:228) tammikuuta 2000 lukien, jotta t(cid:228)m(cid:228) laajennettu yhteisty(cid:246) olisi ON P˜˜TT˜NYT SEURAAVAA: 1 artikla Lis(cid:228)t(cid:228)(cid:228)n sopimuksen p(cid:246)yt(cid:228)kirjassa 31 olevan 6 artiklan 2 kohdan j(cid:228)lkeen seuraavat kohdat: EFTA-valtiot osallistuvat 1 p(cid:228)iv(cid:228)st(cid:228) tammikuuta 2000 yhteis(cid:246)n toimintoihin, jotka voivat johtua (cid:148)3. seuraavasta s(cid:228)(cid:228)d(cid:246)ksest(cid:228) sek(cid:228) sen seurannaiss(cid:228)(cid:228)d(cid:246)ksist(cid:228): (cid:151) 399 D 0283: Euroopan parlamentin ja neuvoston p(cid:228)(cid:228)t(cid:246)s N:o 283/1999/EY, tehty 25 p(cid:228)iv(cid:228)n(cid:228) tam- mikuuta 1999, kuluttajia koskevien yhteis(cid:246)n toimien yleisist(cid:228) puitteista (EYVL L 34, 9. 2. 1999, s. 1). EFTA-valtiot osallistuvat kohdassa 3 tarkoitettujen toimien rahoittamiseen sopimuksen 82 artiklan 4. 1 kohdan a alakohdan mukaisesti. 5. Edell(cid:228) 3 kohdassa tarkoitettuja toimintoja koskevan yhteisty(cid:246)n aloittamisesta EFTA-valtiot osallis- tuvat t(cid:228)ysim(cid:228)(cid:228)r(cid:228)isesti sellaisten Euroopan yhteis(cid:246)n komiteoiden ja muiden elinten ty(cid:246)h(cid:246)n, jotka avusta- vat Euroopan yhteis(cid:246)n komissiota n(cid:228)iden toimintojen hallinnoimisessa tai kehitt(cid:228)misess(cid:228). (cid:148) 2 artikla T(cid:228)m(cid:228) p(cid:228)(cid:228)t(cid:246)s tulee voimaan 1 p(cid:228)iv(cid:228)n(cid:228) tammikuuta 2000, jos sopimuksen 103 artiklan 1 kohdan mukaiset ilmoitukset on tehty ETA:n sekakomitealle. (1) EYVL L 198, 30. 7. 1994, s. 142. (2) EYVL L 34, 9. 2. 1999, s. 1. L 61/34 FI Euroopan yhteis(cid:246)jen virallinen lehti 1. 3. 2001 T(cid:228)m(cid:228) p(cid:228)(cid:228)t(cid:246)s julkaistaan Euroopan yhteis(cid:246)jen virallisen lehden ETA-osastossa ja ETA-t(cid:228)ydennysosassa. 3 artikla Tehty Brysseliss(cid:228) 26 p(cid:228)iv(cid:228)n(cid:228) marraskuuta 1999. ETA:n sekakomitean puolesta N. v. LIECHTENSTEIN Puheenjohtaja


title: Γνωμοδότηση της Επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 251, παράγραφος 2, στοιχείο γ), της Συνθήκης ΕΚ, επί των τροπολογιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην κοινή θέση του Συμβουλίου σχετικά με την πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με το κοινοτικό πλαίσιο για ηλεκτρονικές υπογραφές, περί τροποποίησεως της πρότασης της Επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 250, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚ

eurovoc_concepts:
approximation of laws
commercial transaction
data protection
electronic mail
information network

formats: html pdf

text: ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ Βρυξέλλες, 26. 11. 1999 COM(1999)626 τελικό 1998/0191 (COD) ΓΝΩΜΟ∆ΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ σύµφωνα µε το άρθρο 251, παράγραφος 2, στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚ, επί των τροπολογιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην κοινή θέση του Συµβουλίου σχετικά µε την Πρόταση Ο∆ΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά µε το κοινοτικό πλαίσιο για ηλεκτρονικές υπογραφές ΠΕΡΙ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ σύµφωνα µε το άρθρο 250, παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ Σύµφωνα µε το άρθρο 251 παράγραφος 2 στοιχείο γ) η Επιτροπή γνωµοδοτεί για τις τροπολογίες που προτείνονται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε δεύτερη ανάγνωση. Το παρόν έγγραφο είναι η γνώµη της Επιτροπής επί των εν λόγω τροπολογιών στην κοινή θέση του Συµβουλίου για πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συµβουλίου σχετικά µε το κοινοτικό πλαίσιο για ηλεκτρονικές υπογραφές. Η τροποποιηµένη πρόταση ενσωµατώνει τις τροπολογίες οι οποίες προτάθηκαν από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε δεύτερη ανάγνωση και έγιναν αποδεκτές από την Επιτροπή. Οι τροπολογίες στην πρόταση της Επιτροπής τονίστηκαν χρησιµοποιώντας διακριτή διαγραφή για το κείµενο που έχει διαγραφεί και έντονους χαρακτήρες και υπογράµµιση για το νέο ή τροποποιηµένο κείµενο. 1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ 1. 1. α) Ιστορικό Στις 13 Μαΐου 1998, η Επιτροπή ενέκρινε πρόταση για οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συµβουλίου σχετικά µε «Κοινό πλαίσιο για ηλεκτρονικές υπογραφές» (COM (1998) 297 τελικό)1 και στις 16 Ιουνίου 1998 διαβίβασε επίσηµα την πρόταση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συµβούλιο. Η Οικονοµική και Κοινωνική Επιτροπή εξέδωσε τη γνώµη της στις 2/3 ∆εκεµβρίου 19982 και η Επιτροπή των Περιφερειών στις 13/14 Ιανουαρίου 19993. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε ευνοϊκό ψήφισµα σε πρώτη ανάγνωση στις 13 Ιανουαρίου 1999, προτείνοντας 32 τροπολογίες στην πρόταση της Επιτροπής 4. Στις 29 Απριλίου 1999, η Επιτροπή ενέκρινε τροποποιηµένη πρόταση5 σύµφωνα µε το άρθρο 250 παράγραφος 2 της συνθήκης, ενσωµατώνοντας 22 από τις τροπολογίες πλήρως, εν µέρει ή κατ’ αρχήν. Το Συµβούλιο, ενεργώντας σύµφωνα µε το άρθρο 251 της συνθήκης, καθόρισε κοινή θέση στις 28 Ιουνίου 19996, επί της οποίας η Επιτροπή γνωµοδότησε στις 16 Ιουλίου 1999. 7 Σε δεύτερη ανάγνωση στις 27 Οκτωβρίου 1999, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρότεινε 5 τροπολογίες στην κοινή θέση8. 1 2 3 4 5 6 7 8 ΕΕ C 325, 23. 10. 1998, σ. 5. ΕΕ C 40, 15. 2. 1999, σ. 29. ΕΕ C 93, 06. 4. 1999, σ. 33. ΕΕ C 104, 14. 4. 1999, σ. 49. COM (1999)195 τελικό της. 29. 4. 1999. ΕΕ C 243 , 27. 8. 1999 σ. 33. SEC(1999) 1154 τελικό της 16. 7. 1999 (δεν έχει ακόµη δηµοσιευτεί). Doc. A5-0034/1999. 2 1. 2. β) Σκοπός της πρότασης της Επιτροπής Σκοπός της οδηγίας είναι να διευκολύνει τη χρήση ηλεκτρονικών υπογραφών και να συµβάλει στη νοµική αναγνώρισή τους. Στοχεύει στην καθιέρωση νοµικού πλαισίου για ηλεκτρονικές υπογραφές καθώς και για ορισµένες υπηρεσίες πιστοποίησης ώστε να διασφαλιστεί η οµαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Η νοµική βάση της πρότασης είναι το άρθρο 47 παράγραφος 2, και τα άρθρα 55 και 95 της συνθήκης. Βασιζόµενη σε µια προσέγγιση που θα είναι ανοικτή σε διάφορες τεχνολογίες, η προτεινόµενη οδηγία επικεντρώνεται σε πιστοποιητικά που εκδίδονται στο κοινό και αποσκοπούν στην αναγνώριση του αποστολέα των ηλεκτρονικών δεδοµένων. Προκειµένου να ενθαρρύνει την ανάπτυξη των υπηρεσιών πιστοποίησης, η οδηγία δεν επιτρέπει στα κράτη µέλη να υποβάλλουν τους πάροχους υπηρεσιών πιστοποίησης σε προηγούµενους µηχανισµούς χορήγησης αδείας. Ωστόσο, στα κράτη µέλη παρέχεται η ελευθερία να θεσπίζουν µηχανισµούς εθελοντικής διαπίστευσης. Η οδηγία προβλέπει επίσης τη νοµική αναγνώριση των ηλεκτρονικών υπογραφών ως νοµικά ισοδύναµες προς ιδιόχειρες υπογραφές και θεσπίζει κανόνες για την ευθύνη των παρόχων υπηρεσιών πιστοποίησης. Τέλος, η προτεινόµενη οδηγία προβλέπει µηχανισµούς συνεργασίας µε τρίτες χώρες προκειµένου να καλυφθούν οι απαιτήσεις των παγκόσµιων ηλεκτρονικών επικοινωνιών. 2. ΓΝΩΜΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ ΤΟΥ ΕΚ Η Επιτροπή αποδέχθηκε πλήρως τις 5 τροπολογίες που εγκρίθηκαν από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε δεύτερη ανάγνωση. Η Επιτροπή αποδέχθηκε τις εν λόγω τροπολογίες επειδή βελτιώνουν τη σαφήνεια και τη λογική συνάφεια του κειµένου. 3. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Η Επιτροπή αποδέχθηκε πλήρως όλες τις τροπολογίες που προτάθηκαν από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε δεύτερη ανάγνωση. Σύµφωνα µε το άρθρο 250 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, η Επιτροπή τροποποιεί την αρχική της πρόταση, ενσωµατώνοντας τις εν λόγω τροπολογίες. 4. ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΠΡΟΤΑΣΗ α) Αρχές Μετά την δεύτερη ανάγνωση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έγιναν αποδεκτές ορισµένες νέες διατάξεις. Οι περισσότερες από αυτές συµβάλλουν στην εξάλειψη ασαφειών ή τη βελτίωση της σαφήνειας και της λογικής συνάφειας του κειµένου. Επιπλέον, υπάρχουν ορισµένες νέες ιδέες που εµπλουτίζουν το πρωτότυπο κείµενο χωρίς ωστόσο να τροποποιούν τις θεµελιώδεις αρχές. 3 β) Επεξήγηση των κύριων τροπολογιών 1. Τροποποίηση της αιτιολογικής σκέψης 16: Σύµφωνα µε την πρόταση που περιέχεται στην τροπολογία 1 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, έχει προστεθεί η αποσαφήνιση ότι η οδηγία δεν αποσκοπεί στη ρύθµιση συστηµάτων τα οποία διέπονται από συµφωνίες ιδιωτικού δικαίου. Η προτεινόµενη τροποποίηση αποσκοπεί να καταστήσει σαφέστερη την εφαρµογή της «αρχής της ελευθερίας των µερών», αναφέροντας κατά πρώτον, ότι συστήµατα «που διέπονται από προαιρετικής φύσεως συµφωνίες ιδιωτικού δικαίου µεταξύ ενός περιορισµένου αριθµού συµµετεχόντων» δεν απαιτούν ένα καταστατικό κανονιστικό πλαίσιο και κατά δεύτερον, ότι δεν πρέπει να απορρίπτεται η νοµική ισχύς και το παραδεκτό ως αποδεικτικού στοιχείου σε νοµικές διαδικασίες των ηλεκτρονικών υπογραφών που χρησιµοποιούνται εντός των εν λόγω συστηµάτων. Η νέα διατύπωση δεν αναφέρει ρητά τις λεγόµενες «κλειστές οµάδες χρηστών». Αυτό αποτελεί πλεονέκτηµα καθώς το ίδιο το κείµενο της οδηγίας δεν αναφέρει τον όρο «κλειστά συστήµατα» αλλά αναφέρεται σε νοµικές συµφωνίες µεταξύ ιδιωτών. Αυτό συµβάλλει στην ασφάλεια δικαίου όσον αφορά τον ακριβή ορισµό των κλειστών οµάδων χρηστών που είναι άγνωστος στο αστικό δίκαιο. 2. Τροποποίηση της αιτιολογικής σκέψης 23: Συµπεριλήφθηκε η τροπολογία 3 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που προσθέτει µια νέα πρόταση στην αιτιολογική σκέψη 23. Η εν λόγω τροπολογία τονίζει ότι για τη διασφάλιση της διαλειτουργικότητας σε παγκόσµιο επίπεδο θα µπορούσαν να αποβούν επωφελείς οι πολυµερείς συµφωνίες µε τρίτες χώρες σχετικά µε την αµοιβαία αναγνώριση υπηρεσιών πιστοποίησης. Αυτό εναρµονίζεται µε τις διατάξεις του άρθρου 7 της προτεινόµενη οδηγίας, το οποίο αναφέρεται ειδικά στην παγκόσµια διάσταση. Το άρθρο 7 παράγραφος 2 προβλέπει την υποβολή προτάσεων εκ µέρους της Επιτροπής που αποσκοπούν στη διευκόλυνση της διασυνοριακής πιστοποίησης, ιδίως όσον αφορά την εφαρµογή προτύπων και σχετικών διεθνών συµφωνιών. ∆εδοµένης της παγκόσµιας φύσης του ηλεκτρονικού εµπορίου, είναι σηµαντικό να καταβληθούν προσπάθειες για την αµοιβαία αναγνώριση των πιστοποιητικών στην παγκόσµια αγορά. Η προτεινόµενη νέα πρόταση αποσκοπεί να τονίσει τη σηµασία αυτού του ζητήµατος. 3. Τροποποίηση του άρθρου 6: Σύµφωνα µε τις τροπολογίες 4 και 5 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προστέθηκαν δύο τροποποιήσεις που αφορούν το άρθρο 6. Κατ’ αρχήν συµπεριλήφθηκε στο άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο α µια νέα φράση προκειµένου να διασφαλιστεί ότι ένας πάροχος υπηρεσιών πιστοποίησης δεν φέρει µόνο ευθύνη για την ακρίβεια όλων των πληροφοριών που περιλαµβάνονται σε ένα αναγνωρισµένο πιστοποιητικό αλλά επίσης και για την πληρότητα όλων των πληροφοριών που απαιτούνται προκειµένου το εν λόγω πιστοποιητικό να θεωρηθεί ως αναγνωρισµένο. Αυτό είναι ιδιαίτερα σηµαντικό διότι για τον καταναλωτή δεν είναι µόνο σηµαντικό να είναι ορθές οι πληροφορίες που περιλαµβάνονται σε ένα πιστοποιητικό αλλά και το πιστοποιητικό να περιλαµβάνει όλες τις πληροφορίες που απαιτούνται προκειµένου το εν λόγω 4 πιστοποιητικό να χαρακτηριστεί ως αναγνωρισµένο. Συνεπώς, η παρούσα τροποποίηση συµβάλλει στη σαφέστερη διατύπωση του άρθρου 6 παράγραφος 1. Κατά δεύτερον, εισήχθη τροπολογία 5 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου µε την προσθήκη µιας νέας πρότασης στο άρθρο 6 παράγραφος 4. Η πρόσθετη πρόταση αναφέρει ότι ο πάροχος υπηρεσιών πιστοποίησης δεν υπέχει ευθύνη για βλάβες που προκύπτουν από χρήση ενός αναγνωρισµένου πιστοποιητικού που υπερβαίνει το όριο του ύψους των συναλλαγών για τις οποίες µπορεί να χρησιµοποιηθεί το πιστοποιητικό. Κατά συνέπεια, η διάταξη καθιστά σαφές ότι ένας πάροχος υπηρεσιών πιστοποίησης δεν φέρει ευθύνη για την καθ’ υπέρβαση χρήση του πιστοποιητικού. Η παρούσα τροπολογία συµβάλλει στη διασφάλιση µεγαλύτερης λογικής συνάφειας µεταξύ του άρθρου 6 παράγραφος 3, στο οποίο έχει ήδη περιληφθεί µια παρόµοια διάταξη και του άρθρου 6 παράγραφος 4. 4. Αποσαφήνιση του κειµένου: Η διατύπωση της αιτιολογικής σκέψης 21 τροποποιήθηκε σύµφωνα µε την τροπολογία 2 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Η εν λόγω αιτιολογική σκέψη αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 και αποσκοπεί να τονίσει ότι η εθνική νοµοθεσία είναι εκείνη που καθορίζει τους τοµείς στους οποίους τα κράτη µέλη επιτρέπουν τη χρήση ηλεκτρονικών εγγράφων και ηλεκτρονικών υπογραφών. Η αιτιολογική σκέψη συνιστούσε µέρος ενός συµβιβασµού µεταξύ της Επιτροπής και των κρατών µελών για το µετριασµό της «αυστηρής» διατύπωσης του άρθρου 5 παράγραφος 1 που ανέφερε ότι τα κράτη µέλη διασφαλίζουν ότι οι προηγµένες ηλεκτρονικές υπογραφές ικανοποιούν τις νοµικές απαιτήσεις υπογραφής κατά τον ίδιο τρόπο όπως και µια ιδιόχειρη υπογραφή. Η τροποποιηµένη πρόταση εκφράζει µε µεγαλύτερη σαφήνεια το γεγονός ότι η εθνική νοµοθεσία διέπει τους τοµείς στους οποίους είναι δυνατή η χρήση ηλεκτρονικών εγγραφών και ηλεκτρονικών υπογραφών. 5 Τροποποιηµένη πρόταση* Ο∆ΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά µε κοινοτικό πλαίσιο για ηλεκτρονικές υπογραφές ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα 47 παράγραφος 2, 55 και 95, την πρόταση της Επιτροπής 9, τη γνώµη της Οικονοµικής και Κοινωνικής Επιτροπής 10, τη γνώµη της Επιτροπής των Περιφερειών 11, Αποφασίζοντας σύµφωνα µε τη διαδικασία του άρθρου 251 της Συνθήκης 12, Εκτιµώντας τα εξής: (1) (2) (3) * 9 10 11 12 Στις 16 Απριλίου 1997, η Επιτροπή υπέβαλε προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συµβούλιο, την Οικονοµική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών ανακοίνωση σχετικά µε ευρωπαϊκή πρωτοβουλία στο ηλεκτρονικό εµπόριο. Η Επιτροπή υπέβαλε στις 8 Οκτωβρίου 1997 προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συµβούλιο, την Οικονοµική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών ανακοίνωση για την κατοχύρωση της ασφάλειας και εµπιστοσύνης στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες - προς ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο για ψηφιακές υπογραφές και κρυπτοθέτηση. Την 1η ∆εκεµβρίου 1997, το Συµβούλιο κάλεσε την Επιτροπή να υποβάλει το ταχύτερο δυνατό πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συµβουλίου σχετικά µε τις ψηφιακές υπογραφές. Το παρόν έγγραφο βασίζεται στο γερµανικό πρωτότυπο των τροπολογιών του ΕΚ. ΕΕ C 325 της 23. 10. 1998, σ. 5. ΕΕ C 40 της 15. 2. 1999, σ. 29. Γνώµη που διατυπώθηκε στις 13/14 Iαvoυαρίoυ 1999 (EE C 93 της 6. 4. 1999, σ. 33). Γνώµη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 13ης Ιανουαρίου 1999, ΕΕ C 104 της 14. 4. 1999, σ. 49, κοινή θέση του Συµβουλίου της 28. 6. 99 (ΕΕ C 243 της 27. 08. 1999, σ. 33) (δεν δηµοσιεύθηκε ακόµα στην Επίσηµη Εφηµερίδα), και απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της. (EE C. ) (δεν δηµοσιεύθηκε ακόµα στην Επίσηµη Εφηµερίδα). 6 (4) (5) (6) (7) (8) (9) Για τις ηλεκτρονικές επικοινωνίες και το εµπόριο απαιτούνται «ηλεκτρονικές υπογραφές» και συναφείς υπηρεσίες που παρέχουν τη δυνατότητα απόδειξης της γνησιότητας των δεδοµένων. Η ύπαρξη αποκλινόντων κανόνων όσον αφορά τη νοµική αναγνώριση των ψηφιακών υπογραφών και τη διαπίστευση «παρόχων υπηρεσιών πιστοποίησης» στα κράτη µέλη ενδέχεται να αποτελέσει σηµαντικό φραγµό για τη χρήση των ηλεκτρονικών επικοινωνιών και του ηλεκτρονικού εµπορίου. Από την άλλη πλευρά, ένα σαφές κοινοτικό πλαίσιο σχετικά µε τις προϋποθέσεις που θα εφαρµόζονται στις ηλεκτρονικές υπογραφές θα ενισχύσει την εµπιστοσύνη στις νέες τεχνολογίες και θα συµβάλει στη γενική αποδοχή τους. Οι νοµοθεσίες στα κράτη µέλη δεν θα πρέπει να εµποδίζουν την ελεύθερη κυκλοφορία αγαθών και υπηρεσιών στην εσωτερική αγορά. Θα πρέπει να προαχθεί η διαλειτουργικότητα των προϊόντων ηλεκτρονικής υπογραφής. Σύµφωνα µε το άρθρο 14 της Συνθήκης, η εσωτερική αγορά περιλαµβάνει ένα χώρο χωρίς εσωτερικά σύνορα µέσα στον οποίο εξασφαλίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία των εµπορευµάτων. Πρέπει να ικανοποιηθούν βασικές απαιτήσεις που αναφέρονται σε προϊόντα ηλεκτρονικής υπογραφής για τη διασφάλιση της ελεύθερης κυκλοφορίας εντός της εσωτερικής αγοράς και για την οικοδόµηση εµπιστοσύνης στις ηλεκτρονικές υπογραφές, µε την επιφύλαξη του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 3381/94 του Συµβουλίου της 19ης ∆εκεµβρίου 1994 περί κοινοτικού καθεστώτος ελέγχου της εξαγωγής αγαθών διπλής χρήσης 13 και της απόφασης 94/942/ΚΕΠΠΑ του Συµβουλίου της 19ης ∆εκεµβρίου 1994 σχετικά µε την κοινή δράση που ενεκρίθη από το Συµβούλιο βάσει του άρθρου Ι. 3 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή ΄Ένωση σχετικά µε τον έλεγχο της εξαγωγής αγαθών διπλής χρήσης 14. Η παρούσα οδηγία δεν εναρµονίζει την παροχή υπηρεσιών όσον αφορά το απόρρητο των πληροφοριών όταν καλύπτονται από εθνικές διατάξεις περί δηµόσιας τάξης ή δηµόσιας ασφάλειας. Η εσωτερική αγορά εξασφαλίζει την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων, η οποία έχει ως συνέπεια ότι οι πολίτες και οι κάτοικοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης έρχονται όλο και συχνότερα αντιµέτωποι µε αρχές κρατών µελών διαφορετικών εκείνου στο οποίο διαµένουν. Η ηλεκτρονική επικοινωνία θα µπορούσε να αποδειχθεί εξαιρετικά χρήσιµη από αυτή την άποψη. Η ταχεία τεχνολογική ανάπτυξη και ο παγκόσµιος χαρακτήρας του Internet επιβάλλουν προσέγγιση που θα είναι ανοικτή σε διάφορες τεχνολογίες και υπηρεσίες ηλεκτρονικής αναγνώρισης της γνησιότητας δεδοµένων. Οι ηλεκτρovικές υπoγραφές θα χρησιµoπoιoύvται σε πoλλές διαφoρετικές συvθήκες και εφαρµoγές, έχovτας ως απoτέλεσµα ευρύ φάσµα vέωv υπηρεσιώv και πρoϊόvτωv πoυ θα συvδέovται µε ή θα χρησιµoπoιoύv ηλεκτρovικές υπoγραφές. Ο oρισµός αυτώv τωv πρoϊόvτωv και υπηρεσιώv δεv θα πρέπει vα περιoριστεί στηv έκδoση και διαχείριση πιστoπoιητικώv αλλά θα πρέπει vα συµπεριλάβει όλες τις υπηρεσίες και τα πρoϊόvτα πoυ χρησιµoπoιoύv ή σχετίζovται µε ηλεκτρovικές υπoγραφές, όπως oι υπηρεσίες καταχώρησης, oι υπηρεσίες χρovoσήµαvσης, oι υπηρεσίες καταλόγoυ, oι 13 14 ΕΕ L 367 της 31. 12. 1994, σ. 1. Κανονισµός που τροποποιήθηκε από τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 837/95 (ΕΕ L 90 της 21. 4. 1995, σ. 1). ΕΕ L 367 της 31. 12. 1994, σ. 8. Απόφαση που τροποποιήθηκε τελευταία από την απόφαση 99/193/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ L 73 της 19. 3. 1999, σ. 1). 7 (10) (11) (12) (13) (14) (15) υπηρεσίες πληρoφoρικής ή οι υπηρεσίες µελετώv σχετικά µε τις ηλεκτρovικές υπoγραφές. Η εσωτερική αγορά επιτρέπει στους παρόχους υπηρεσιών πιστοποίησης την ανάπτυξη των διασυνοριακών δραστηριοτήτων τους αποβλέποντας στην αύξηση της ανταγωνιστικότητάς τους, προσφέροντας έτσι στους καταναλωτές και τις επιχειρήσεις νέες ευκαιρίες ασφαλούς ανταλλαγής πληροφοριών και ηλεκτρονικών συναλλαγών, ανεξαρτήτως συνόρων. Για την τόνωση της παροχής υπηρεσιών πιστοποίησης µέσω ανοικτών δικτύων σε κοινοτική κλίµακα, θα πρέπει οι πάροχοι υπηρεσιών πιστοποίησης να είναι ελεύθεροι να παρέχουν τις υπηρεσίες τους χωρίς προηγούµενη έγκριση. Ως προηγούµενη έγκριση νοείται, όχι µόνο κάθε άδεια για την οποία απαιτείται απόφαση των εθνικών αρχών προτού επιτραπεί στον ενδιαφερόµενο να παρέχει υπηρεσίες πιστοποίησης αλλά και κάθε άλλο µέτρο ισοδυνάµου αποτελέσµατος. Οι µηχανισµοί εθελοντικής διαπίστευσης που αποσκοπούν σε βελτιωµένο επίπεδο παροχής υπηρεσιών ενδέχεται να προσφέρουν στους παρόχους υπηρεσιών πιστοποίησης το κατάλληλο πλαίσιο για την περαιτέρω ανάπτυξη των υπηρεσιών τους στα επίπεδα εµπιστοσύνης, ασφάλειας και ποιότητας που απαιτούνται από την εξελισσόµενη αγορά. Αυτοί οι µηχανισµοί θα πρέπει να ενθαρρύνουν την ανάπτυξη βέλτιστης πρακτικής µεταξύ των παρόχων υπηρεσιών πιστοποίησης. Οι πάροχοι υπηρεσιών πιστοποίησης θα πρέπει να είναι ελεύθεροι να επιλέγουν και να επωφελούνται από τους εν λόγω µηχανισµούς διαπίστευσης. Οι υπηρεσίες πιστοποίησης µπορούν να παρέχονται είτε από δηµόσιο φορέα είτε από νοµικό ή φυσικό πρόσωπο, εφόσον είναι εγκατεστηµένο σύµφωνα µε το εθνικό δίκαιο. Τα κράτη µέλη δεν θα πρέπει να απαγορεύουν στους παρόχους υπηρεσιών πιστοποίησης να λειτουργούν εκτός των εν λόγω µηχανισµών εθελοντικής διαπίστευσης. Θα πρέπει να διασφαλίζεται ότι οι µηχανισµοί εθελοντικής διαπίστευσης δεν περιορίζουν τον ανταγωνισµό στις υπηρεσίες πιστοποίησης. Τα κράτη µέλη µπορούν να αποφασίζουν µε ποιο τρόπο θα εξασφαλίσουν τον έλεγχο της τήρησης των διατάξεων της παρούσας οδηγίας. Η παρούσα οδηγία δεν αποκλείει τη θέσπιση συστηµάτων ελέγχου βασισµένων στον ιδιωτικό τοµέα. Η παρούσα οδηγία δεν υποχρεώνει τους παρόχους υπηρεσιών πιστοποίησης να υπόκεινται σε έλεγχο δυνάµει τυχόν µηχανισµών περί διαπίστευσης. Είναι σηµαντικό να ευρεθεί µία ισορροπία µεταξύ των αναγκών των καταναλωτών και των επιχειρήσεων. Το Παράρτηµα ΙΙΙ καλύπτει απαιτήσεις για ασφαλείς διατάξεις δηµιουργίας υπογραφής ούτως ώστε να εξασφαλιστεί η λειτουργικότητα των προηγµένων ηλεκτρονικών υπογραφών. Το παράρτηµα ΙΙΙ δεν καλύπτει ολόκληρο το περιβάλλον του συστήµατος στο οποίο λειτουργούν οι διατάξεις αυτές. Η λειτουργία της εσωτερικής αγοράς υποχρεώνει την Επιτροπή και τα κράτη µέλη να αναλάβουν ταχέως µέτρα για το διορισµό των φορέων που θα αναλάβουν την αξιολόγηση της πιστότητας των ασφαλών διατάξεων υπογραφής µε το παράρτηµα ΙΙΙ. Για να ικανοποιούνται οι ανάγκες της αγοράς η αξιολόγηση της πιστότητας πρέπει να διενεργείται έγκαιρα και αποτελεσµατικά. (16) Η παρούσα οδηγία συµβάλλει στη χρήση και νοµική αναγνώριση των ηλεκτρονικών υπογραφών εντός της Κοινότητας. ∆εν απαιτείται κανονιστικό ρυθµιστικό πλαίσιο για 8 (17) (18) (19) (20) (21) ηλεκτρονικές υπογραφές που χρησιµοποιούνται αποκλειστικά µέσα σε κλειστά συστήµατα που βασίζονται σε προαιρετικής φύσεως συµφωνίες που διέπονται από το ιδιωτικό δίκαιο µεταξύ ενός ορισµένου αριθµού συµµετεχόντων·ωστόσο οι ηλεκτρονικές υπογραφές που πληρούν τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας και οι οποίες χρησιµοποιούνται εντός κλειστών οµάδων χρηστών θα πρέπει να αναγνωρίζονται νοµικά. Θα πρέπει να γίνεται σεβαστή η ελευθερία των µερών να συµφωνούν µεταξύ τους τους όρους και τις προϋποθέσεις βάσει των οποίων αποδέχονται ηλεκτρονικά υπογεγραµµένα δεδοµένα, στο βαθµό που τούτο επιτρέπεται από την εθνική νοµοθεσία. Θα πρέπει να αναγνωρίζεται η νοµική ισχύς των ηλεκτρονικών υπογραφών που χρησιµοποιούνται στα εν λόγω συστήµατα και το παραδεκτό αυτών ως αποδεικτικού στοιχείου σε νοµικές διαδικασίες. Η παρούσα οδηγία δεν αποσκοπεί σε εναρµόνιση εθνικών κανόνων που αφορούν το ενοχικό δίκαιο, ιδίως την κατάρτιση και εκτέλεση των συµβάσεων ή άλλες διατυπώσεις µη συµβατικού χαρακτήρα σχετικά µε τις υπογραφές. Εποµένως, οι διατάξεις που αφορούν τις έννοµες συνέπειες των ηλεκτρονικών υπογραφών θα πρέπει να ισχύουν µε την επιφύλαξη των απαιτήσεων ως προς τον τύπο δυνάµει της εθνικής νοµοθεσίας σχετικά µε τη σύναψη συµβάσεων ή τους κανόνες που καθορίζουν τον τόπο σύναψης µιας σύµβασης. Η αποθήκευση και η αντιγραφή δεδοµένων δηµιουργίας υπογραφής θα µπορούσε να αποτελέσει απειλή για την νοµική ισχύ των ηλεκτρονικών υπογραφών. Οι ηλεκτρονικές υπογραφές θα χρησιµoπoιoύvται στo δηµόσιo τoµέα στo πλαίσιo εθvικώv και κoιvoτικώv διoικητικώv υπηρεσιών και για τηv επικoιvωvία µεταξύ αυτώv τωv υπηρεσιών και τωv πoλιτώv και oικovoµικώv φoρέωv, π. χ. για τις δηµόσιες συµβάσεις, τη φoρoλoγία, τηv κoιvωvική ασφάλιση, τηv υγεία και τηv απovoµή δικαιoσύvης. Η ύπαρξη εναρµονισµένων κριτηρίων όσον αφορά τις έννοµες συνέπειες των ηλεκτρονικών υπογραφών θα διαφυλάξει ένα συνεκτικό νοµικό πλαίσιο σε ολόκληρη την έκταση της Κοινότητας. Στις εθνικές νοµοθεσίες προβλέπονται διαφορετικές απαιτήσεις για τη νοµική ισχύ των ιδιόχειρων υπογραφών. Τα πιστοποιητικά µπορούν να χρησιµοποιούνται για την επιβεβαίωση της ταυτότητας προσώπου που υπογράφει ηλεκτρονικά. Οι προηγµένες ηλεκτρονικές υπογραφές που βασίζονται σε αναγνωρισµένο πιστοποιητικό στοχεύουν υψηλότερο επίπεδο ασφάλειας. Οι προηγµένες ηλεκτρονικές υπογραφές που βασίζονται σε αναγνωρισµένο πιστοποιητικό και έχουν δηµιουργηθεί από ασφαλή διάταξη δηµιουργίας υπογραφής µπορούν να θεωρηθούν ως νοµικά ισοδύναµες προς ιδιόχειρες υπογραφές µόνον εφόσον πληρούνται οι εν λόγω προϋποθέσεις για ιδιόχειρες υπογραφές. Ως συµβολή στη γενική αποδοχή των ηλεκτρονικών µεθόδων απόδειξης γνησιότητας πρέπει να διασφαλιστεί η δυνατότητα χρησιµοποίησης των ηλεκτρονικών υπογραφών ως αποδεικτικού στοιχείου σε νοµικές διαδικασίες σε όλα τα κράτη µέλη. Η νοµική αναγνώριση των ηλεκτρονικών υπογραφών θα πρέπει να βασίζεται σε αντικειµενικά κριτήρια και να µη συνδέεται µε την εξουσιοδότηση του εµπλεκόµενου παρόχου υπηρεσιών πιστοποίησης. Οι τοµείς στους οποίους είναι δυνατή η χρήση ηλεκτρονικών εγγράφων και ηλεκτρονικών υπογραφών διέπεται από το εθνικό δίκαιο. Η παρούσα οδηγία δεν θίγει την αρµοδιότητα εθνικού δικαστηρίου να αποφασίζει ως προς τη συµµόρφωση µε τις απαιτήσεις της οδηγίας και δεν επηρεάζει εθνικούς κανόνες που διέπουν την ελεύθερη εκτίµηση αποδείξεων υπό του δικαστηρίου. 9 (22) (23) (24) (25) (26) (27) (28) Οι πάροχοι υπηρεσιών πιστοποίησης που παρέχουν υπηρεσίες πιστοποίησης στο κοινό υπάγονται στους εθνικούς κανόνες περί ευθύνης. µε Για την ανάπτυξη του διεθνούς ηλεκτρονικού εµπορίου απαιτούνται διασυνοριακές ρυθµίσεις της διαλειτουργικότητας σε παγκόσµιο επίπεδο θα µπορούσαν να αποβούν επωφελείς συµφωνίες περί πολυµερών κανόνων µε τρίτες χώρες όσον αφορά την αµοιβαία αναγνώριση υπηρεσιών πιστοποίησης. χωρών. Για διασφάλιση συµµετοχή τρίτων τη Για την τόνωση της εµπιστοσύνης των χρηστών στην ηλεκτρονική επικοινωνία και στο ηλεκτρονικό εµπόριο, οι πάροχοι υπηρεσιών πιστοποίησης πρέπει να τηρούν τη νοµοθεσία περί προστασίας των δεδοµένων και της ιδιωτικής ζωής. ∆ιατάξεις περί της χρήσης ψευδωνύµων στα πιστοποιητικά δεν θα πρέπει να εµποδίζουν τα κράτη µέλη να ζητούν εξακρίβωση της ταυτότητας των προσώπων σύµφωνα µε το κοινοτικό ή το εθνικό δίκαιο. Για την εφαρµογή της παρούσας οδηγίας, η Επιτροπή θα πρέπει να επικουρείται από επιτροπή διαχείρισης. ∆εδοµένου ότι τα µέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρµογή της παρούσας οδηγίας είναι µέτρα διαχείρισης κατά την έννοια του άρθρου 2 της απόφασης 1999/468/ΕΚ της Επιτροπής της 28 Ιουνίου 1999 για τον καθορισµό της άσκησης των εκτελεστικών αρµοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή 15, πρέπει να εγκρίνονται µε τη διαδικασία της διαχειριστικής επιτροπής που ορίζεται στο άρθρο 4 της εν λόγω απόφασης. Η Επιτροπή θα επανεξετάσει την παρούσα οδηγία δύο έτη µετά την εφαρµογή της, µεταξύ άλλων για να εξασφαλίσει ότι η πρόοδος της τεχνολογίας ή οι αλλαγές των νοµικών συνθηκών δεν έχουν δηµιουργήσει εµπόδια για την επίτευξη των στόχων που θέτει η παρούσα οδηγία. Θα πρέπει να εξετάσει τις συνέπειες των συνδεδεµένων τεχνικών τοµέων και να υποβάλει σχετική έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συµβούλιο. Σύµφωνα µε τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας που αναφέρονται στο άρθρο 5 της Συνθήκης, ο στόχος της δηµιουργίας εναρµονισµένου νοµοθετικού πλαισίου για την παροχή ηλεκτρονικών υπογραφών και συναφών υπηρεσιών δεν µπορεί να επιτευχθεί αποτελεσµατικά από τα κράτη µέλη και, ως εκ τούτου, είναι δυνατόν, να επιτευχθεί καλύτερα από την Κοινότητα. Η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του εν λόγω στόχου. 15 ΕΕ L 184, 17. 7. 1999, σ. 23. 10 ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ Ο∆ΗΓΙΑ: Άρθρο 1 Πεδίο εφαρµογής Στόχος της παρούσας οδηγίας είναι να διευκολύνει τη χρήση ηλεκτρονικών υπογραφών και να συµβάλει στη νοµική αναγνώρισή τους. Θεσπίζει νοµικό πλαίσιο για τις ηλεκτρονικές υπογραφές και ορισµένες υπηρεσίες πιστοποίησης, ώστε να εξασφαλίσει την οµαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. ∆εν καλύπτει πτυχές που αφορούν τη σύναψη και την ισχύ συµβάσεων ή άλλων νοµικών υποχρεώσεων που διέπονται από απαιτήσεις ως προς τον τύπο δυνάµει του εθνικού ή του κοινοτικού δικαίου και δεν θίγει κανόνες και περιορισµούς σχετικά µε τη χρήση εγγράφων οι οποίοι περιέχονται στο εθνικό ή κοινοτικό δίκαιο. Άρθρο 2 Ορισµοί Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας νοούνται ως: (1) (2) (3) (4) (5) «ηλεκτρονική υπογραφή» : δεδοµένα σε ηλεκτρονική µορφή τα οποία είναι συνηµµένα σε, ή λογικά συσχετιζόµενα µε, άλλα ηλεκτρονικά δεδοµένα και τα οποία χρησιµεύουν ως µέθοδος απόδειξης της γνησιότητας, «προηγµένη ηλεκτρονική υπογραφή» : ηλεκτρονική υπογραφή που ανταποκρίνεται στις εξής απαιτήσεις: (α) συνδέεται µονοσήµαντα µε τον υπογράφοντα, (β) είναι ικανή να ταυτοποιήσει τον υπογράφοντα, δηµιουργείται µε µέσα τα οποία ο υπογράφων µπορεί να διατηρήσει υπό τον (γ) αποκλειστικό του έλεγχο, και (δ) συνδέεται µε τα δεδοµένα στα οποία αναφέρεται κατά τρόπο ώστε να µπορεί να εντοπιστεί οποιαδήποτε επακόλουθη αλλοίωση των εν λόγω δεδοµένων. «υπογράφων» : πρόσωπο που κατέχει διάταξη δηµιουργίας υπογραφής και ενεργεί είτε για λογαριασµό του είτε εξ ονόµατος φυσικού ή νοµικού προσώπου ή φορέα που αντιπροσωπεύει, «δεδοµένα δηµιουργίας υπογραφής» : µονοσήµαντα δεδοµένα όπως κώδικες ή ιδιωτικά κλειδιά κρυπτογραφίας, που χρησιµοποιούνται από τον υπογράφοντα για τη δηµιουργία ηλεκτρονικής υπογραφής, «διάταξη δηµιουργίας υπογραφής» χρησιµοποιείται για την εφαρµογή των δεδοµένων δηµιουργίας της υπογραφής, : διατεταγµένο λογισµικό ή υλικό που 11 (6) (7) (8) (9) (10) (11) (12) (13) «ασφαλής διάταξη δηµιουργίας υπογραφής» : διάταξη δηµιουργίας υπογραφής που πληροί τις απαιτήσεις του Παραρτήµατος ΙΙΙ, «δεδοµένα επαλήθευσης υπογραφής» : δεδοµένα, όπως κώδικες ή δηµόσια κλειδιά κρυπτογραφίας, τα οποία χρησιµοποιούνται για την επαλήθευση της ηλεκτρονικής υπογραφής, «διάταξη επαλήθευσης υπογραφής» χρησιµοποιείται για την εφαρµογή των δεδοµένων επαλήθευσης υπογραφής, : διατεταγµένο λογισµικό ή υλικό που «πιστοποιητικό» : ηλεκτρονική βεβαίωση, η οποία συνδέει δεδοµένα επαλήθευσης υπογραφής µε ένα άτοµο και επιβεβαιώνει την ταυτότητά του, «αναγνωρισµένο πιστοποιητικό» : πιστοποιητικό που ανταποκρίνεται στις οριζόµενες στο Παράρτηµα Ι απαιτήσεις και εκδίδεται από πάροχο υπηρεσιών πιστοποίησης ο οποίος πληροί τις οριζόµενες στο Παράρτηµα ΙΙ απαιτήσεις, «πάροχος υπηρεσιών πιστοποίησης» : φορέας ή φυσικό ή νοµικό πρόσωπο που εκδίδει πιστοποιητικά ή παρέχει άλλες υπηρεσίες, συναφείς µε τις ηλεκτρονικές υπογραφές, «προϊόν ηλεκτρονικής υπογραφής» : υλικό ή λογισµικό ή συναφή συστατικά στοιχεία τους, που προορίζονται για χρήση από τον πάροχο υπηρεσιών πιστοποίησης για την παροχή υπηρεσιών ηλεκτρονικής υπογραφής ή προορίζονται να χρησιµοποιηθούν για τη δηµιουργία ή επαλήθευση ηλεκτρονικών υπογραφών, "εθελοντική διαπίστευση" : κάθε άδεια, στην οποία ορίζονται τα δικαιώµατα και οι υποχρεώσεις που διέπουν την παροχή υπηρεσιών πιστοποίησης και η οποία χορηγείται κατόπιν αιτήσεως του ενδιαφερόµενου παρόχου υπηρεσιών πιστοποίησης από το δηµόσιο ή ιδιωτικό φορέα ο οποίος είναι υπεύθυνος για τον καθορισµό αυτών των δικαιωµάτων και υποχρεώσεων και για τον έλεγχο της τήρησής τους, όταν ο πάροχος των υπηρεσιών πιστοποίησης δεν δικαιούται να ασκεί τα δικαιώµατα που απορρέουν από την άδεια προτού λάβει την απόφαση του εν λόγω φορέα. Άρθρο 3 Πρόσβαση στην αγορά 1. Τα κράτη µέλη δεν εξαρτούν την παροχή υπηρεσιών πιστοποίησης από εκ των προτέρων έγκριση. 2. Με την επιφύλαξη των διατάξεων της παραγράφου 1, τα κράτη µέλη δύνανται να ή να διατηρούν µηχανισµούς εθελοντικής διαπίστευσης που αποσκοπούν στην επίτευξη βελτιωµένου επιπέδου παροχής υπηρεσιών πιστοποίησης. Όλες οι προϋποθέσεις που συνδέονται µε τους εν λόγω µηχανισµούς πρέπει να είναι αντικειµενικές, διαφανείς, ανάλογες και να µην οδηγούν σε διακρίσεις. Τα κράτη µέλη δεν µπορούν να περιορίζουν τον αριθµό των διαπιστευµένων παρόχων υπηρεσιών πιστοποίησης για λόγους που εµπίπτουν στο πεδίο εφαρµογής της παρούσας οδηγίας. 3. Κάθε κράτος µέλος εξασφαλίζει την καθιέρωση κατάλληλου συστήµατος που καθιστά δυνατή την επιτήρηση των εγκατεστηµένων στο έδαφός τους παρόχων υπηρεσιών πιστοποίησης οι οποίοι εκδίδουν για το κοινό αναγνωρισµένα πιστοποιητικά. 12 4. Η συµµόρφωση των ασφαλών διατάξεων δηµιουργίας υπογραφής προς τις απαιτήσεις του Παραρτήµατος ΙΙΙ διαπιστώνεται από τους αρµόδιους δηµόσιους ή ιδιωτικούς φορείς που ορίζουν τα κράτη µέλη. Η Επιτροπή καθορίζει, σύµφωνα µε τη διαδικασία του άρθρου 9, κριτήρια βάσει των οποίων τα κράτη µέλη ορίζουν τους φορείς. Η διαπίστωση της συµµόρφωσης προς τις απαιτήσεις του Παραρτήµατος ΙΙΙ από τους φορείς που αναφέρονται στην πρώτη υποπαράγραφο αναγνωρίζεται από όλα τα κράτη µέλη. 5. Η Επιτροπή δύναται, σύµφωνα µε τη διαδικασία του άρθρου 9, να καθορίζει και να δηµοσιεύει αριθµούς αναφοράς γενικώς αναγνωρισµένων προτύπων για προϊόντα ηλεκτρονικής υπογραφής στην Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Τα κράτη µέλη τεκµαίρουν συµµόρφωση µε τις απαιτήσεις που καθορίζονται στο σηµείο (στ) του παραρτήµατος ΙΙ και στο παράρτηµα ΙΙΙ όταν ένα προϊόν ηλεκτρονικής υπογραφής ανταποκρίνεται στα εν λόγω πρότυπα. 6. Τα κράτη µέλη και η Επιτροπή συνεργάζονται για να προωθήσουν την ανάπτυξη και χρησιµοποίηση των διατάξεων επαλήθευσης υπογραφής, µε βάση τις συστάσεις για την ασφαλή επαλήθευση της υπογραφής που προβλέπονται στο Παράρτηµα ΙV και προς όφελος του καταναλωτή. 7. Τα κράτη µέλη δύνανται να εξαρτούν τη χρήση ηλεκτρονικών υπογραφών στο δηµόσιο τοµέα από ενδεχόµενες πρόσθετες απαιτήσεις. Οι εν λόγω απαιτήσεις είναι αντικειµενικές, διαφανείς, ανάλογες και δεν οδηγούν σε διακρίσεις, αναφέρονται δε µόνο στα ειδικά χαρακτηριστικά της συγκεκριµένης εφαρµογής. Οι απαιτήσεις αυτές δεν πρέπει να αποτελούν εµπόδιο στις διασυνοριακές υπηρεσίες για τους πολίτες. Άρθρο 4 Αρχές της εσωτερικής αγοράς 1. Κάθε κράτος µέλος εφαρµόζει τις εθνικές διατάξεις που θεσπίζει κατ' εφαρµογήν της παρούσας οδηγίας για παρόχους υπηρεσιών πιστοποίησης εγκατεστηµένους στην επικράτειά του, καθώς και για τις υπηρεσίες που αυτοί παρέχουν. Τα κράτη µέλη δεν µπορούν να περιορίσουν την παροχή υπηρεσιών πιστοποίησης που προέρχονται από άλλο κράτος µέλος στους τοµείς που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία. 2. Τα κράτη µέλη διασφαλίζουν ότι τα προϊόντα ηλεκτρονικής υπογραφής που συµµορφούνται µε την παρούσα οδηγία επιτρέπεται να κυκλοφορούν ελεύθερα στην εσωτερική αγορά. Άρθρο 5 Έννοµες συνέπειες των ηλεκτρονικών υπογραφών 1. Τα κράτη µέλη διασφαλίζουν ότι οι προηγµένες ηλεκτρονικές υπογραφές που βασίζονται σε αναγνωρισµένο πιστοποιητικό και οι οποίες δηµιουργούνται από ασφαλή διάταξη δηµιουργίας υπογραφής: (α) ικανοποιούν τις νοµικές απαιτήσεις υπογραφής σε σχέση µε τα δεδοµένα σε ηλεκτρονική µορφή κατά τον ίδιο τρόπο που µια ιδιόχειρη υπογραφή ικανοποιεί τις απαιτήσεις αυτές σε σχέση µε τα δεδοµένα που καταχωρούνται επί χάρτου, και 13 (β) γίνονται δεκτές ως αποδεικτικό στοιχείο σε νοµικές διαδικασίες. 2. Τα κράτη µέλη διασφαλίζουν ότι δεν απορρίπτεται η νοµική ισχύς και το παραδεκτό µιας ηλεκτρονικής υπογραφής ως αποδεικτικού στοιχείου σε νοµικές διαδικασίες µόνο λόγω του γεγονότος ότι : – – – – είναι υπό µορφή ηλεκτρονικών δεδοµένων, ή δεν βασίζεται σε αναγνωρισµένο πιστοποιητικό, ή δεν βασίζεται σε αναγνωρισµένο πιστοποιητικό που εξεδόθη από διαπιστευµένο παροχέα υπηρεσιών πιστοποίησης, ή δεν δηµιουργείται από ασφαλή διάταξη δηµιουργίας υπογραφής. Άρθρο 6 Ευθύνη 1. Τα κράτη µέλη διασφαλίζουν τουλάχιστον ότι µε την έκδοση πιστοποιητικού ως αναγνωρισµένου πιστοποιητικού στο κοινό ή µε την εγγύηση τέτοιου πιστοποιητικού στο κοινό, ο πάροχος υπηρεσιών πιστοποίησης υπέχει ευθύνη για την προκληθείσα ζηµία έναντι οποιουδήποτε φορέα ή νοµικού ή φυσικού προσώπου που ευλόγως βασίζεται στο πιστοποιητικό : (α) (β) (γ) όσον αφορά την ακρίβεια, κατά τη στιγµή έκδοσής του, όλων των πληροφοριών που περιέχονται στο αναγνωρισµένο πιστοποιητικό και όσον αφορά το γεγονός ότι το πιστοποιητικό περιέχει όλες τις πληροφορίες που απαιτούνται προκειµένου αυτό να θεωρείται ως αναγνωρισµένο πιστοποιητικό, για τη διαβεβαίωση ότι κατά το χρόνο έκδοσης του πιστοποιητικού, ο υπογράφων που ταυτοποιείται στο αναγνωρισµένο πιστοποιητικό ήταν κάτοχος των δεδοµένων δηµιουργίας υπογραφής που αντιστοιχούν στα δεδοµένα επαλήθευσης υπογραφής που αναφέρονται ή ταυτοποιούνται στο πιστοποιητικό, για τη διαβεβαίωση ότι τα δεδοµένα δηµιουργίας υπογραφής και τα δεδοµένα επαλήθευσης υπογραφής µπορούν να χρησιµοποιηθούν συµπληρωµατικά, στις περιπτώσεις που αµφότερα προέρχονται από τον πάροχο υπηρεσιών πιστοποίησης, εκτός εάν ο πάροχος υπηρεσιών πιστοποίησης αποδείξει ότι δεν ενήργησε αµελώς. 2. Τα κράτη µέλη διασφαλίζουν τουλάχιστον ότι ο πάροχος υπηρεσιών πιστοποίησης που εξέδωσε πιστοποιητικό ως ανεγνωρισµένο πιστοποιητικό στο κοινό υπέχει ευθύνη για τη ζηµία που προξενείται σε οιοδήποτε φορέα ή νοµικό ή φυσικό πρόσωπο, που ευλόγως βασίζεται στο πιστοποιητικό, λόγω παράλειψής του να καταγράψει την ανάκληση του πιστοποιητικού, εκτός εάν ο πάροχος υπηρεσιών πιστοποίησης αποδείξει ότι δεν ενήργησε αµελώς. 3. Τα κράτη µέλη διασφαλίζουν ότι ένας πάροχος υπηρεσιών πιστοποίησης δύναται να αναγράφει σε αναγνωρισµένο πιστοποιητικό περιορισµούς του πιστοποιητικού, µε την προϋπόθεση οι περιορισµοί αυτοί είναι αναγνωρίσιµοι για τους τρίτους. Ο πάροχος υπηρεσιών πιστοποίησης δεν υπέχει ευθύνη για βλάβες που προκύπτουν χρήσεως αυτού 14 από χρήση ενός αναγνωρισµένου πιστοποιητικού που υπερβαίνει τους περιορισµούς που αναγράφηκαν σε αυτό. 4. Τα κράτη µέλη διασφαλίζουν ότι πάροχος υπηρεσιών πιστοποίησης δύναται να αναγράφει στο αναγνωρισµένο πιστοποιητικό όρια στο ύψος των συναλλαγών για τις οποίες το πιστοποιητικό µπορεί να χρησιµοποιηθεί, µε την προϋπόθεση ότι τα όρια αυτά είναι αναγνωρίσιµα για τους τρίτους. Ο πάροχος υπηρεσιών πιστοποίησης δεν υπέχει ευθύνη για βλάβες που προκύπτουν από χρήση ενός αναγνωρισµένου πιστοποιητικού που υπερβαίνει το όριο του ύψους των συναλλαγών που αναγράφηκε σε αυτό. 5. Οι διατάξεις των παραγράφων 1 έως 4 ισχύουν µε την επιφύλαξη της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συµβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά µε τις καταχρηστικές ρήτρες των συµβάσεων που συνάπτονται µε καταναλωτές 16. Άρθρο 7 ∆ιεθνείς πτυχές 1. Τα κράτη µέλη διασφαλίζουν ότι τα πιστοποιητικά που εκδίδονται στο κοινό ως αναγνωρισµένα πιστοποιητικά από πάροχο υπηρεσιών πιστοποίησης, εγκατεστηµένο σε τρίτη χώρα, θεωρούνται νοµικώς ισοδύναµα µε πιστοποιητικά που εκδίδονται από πάροχο υπηρεσιών πιστοποίησης εγκατεστηµένο στην Κοινότητα εάν : (α) (β) (γ) ο πάροχος υπηρεσιών πιστοποίησης πληροί τις απαιτήσεις που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία και έχει διαπιστευτεί δυνάµει εθελοντικού µηχανισµού πιστοποίησης, καθιερωµένου σε κράτος µέλος, ή or πάροχος υπηρεσιών πιστοποίησης, εγκατεστηµένος στην Κοινότητα, ο οποίος πληροί τις απαιτήσεις που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία, εγγυάται για το πιστοποιητικό, ή το πιστοποιητικό ή ο πάροχος υπηρεσιών πιστοποίησης αναγνωρίζεται δυνάµει διµερούς ή πολυµερούς συµφωνίας µεταξύ της Κοινότητας και τρίτων χωρών ή διεθνών οργανισµών. 2. Η Επιτροπή, για να διευκολύνει τις διασυνοριακές υπηρεσίες πιστοποίησης µε τρίτες χώρες και τη νοµική αναγνώριση προηγµένων ηλεκτρονικών υπογραφών προερχόµενων από τρίτες χώρες, διατυπώνει προτάσεις για την επίτευξη αποτελεσµατικής εφαρµογής προτύπων και διεθνών συµφωνιών που ισχύουν για υπηρεσίες πιστοποίησης. Ειδικότερα, όπου κρίνει απαραίτητο, υποβάλλει προτάσεις προς το Συµβούλιο για την έκδοση κατάλληλων εντολών διαπραγµάτευσης διµερών και πολυµερών συµφωνιών µε τρίτες χώρες και διεθνείς οργανισµούς. Το Συµβούλιο αποφασίζει µε ειδική πλειοψηφία. 3. Οσάκις η Επιτροπή πληροφορείται τυχόν δυσκολίες που συναντούν οι κοινοτικές επιχειρήσεις όσον αφορά την πρόσβαση σε αγορές τρίτων χωρών, δύναται να υποβάλει στο Συµβούλιο, εφόσον παρίσταται ανάγκη, προτάσεις για τη δέουσα εντολή διαπραγµάτευσης αναλόγων δικαιωµάτων των κοινοτικών επιχειρήσεων σε αυτές τις τρίτες χώρες. Το Συµβούλιο αποφασίζει µε ειδική πλειοψηφία. 16 ΕΕ L 95 της 21. 4. 1993, σ. 29. 15 Τα µέτρα που λαµβάνονται δυνάµει της παρούσας παραγράφου δεν θίγουν τις υποχρεώσεις της Κοινότητας και των κρατών µελών δυνάµει σχετικών διεθνών συµφωνιών. Άρθρο 8 Προστασία δεδοµένων 1. Τα κράτη µέλη διασφαλίζουν ότι οι πάροχοι υπηρεσιών πιστοποίησης και οι εθνικοί φορείς, αρµόδιοι για πιστοποίηση ή εποπτεία, συµµορφούνται προς τις απαιτήσεις που καθορίζονται στην οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συµβουλίου της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδοµένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδοµένων αυτών 17. 2. Τα κράτη µέλη διασφαλίζουν ότι ένας πάροχος υπηρεσιών πιστοποίησης που εκδίδει πιστοποιητικά στο κοινό δύναται να συλλέγει δεδοµένα προσωπικού χαρακτήρα µόνο απευθείας από το πρόσωπο το οποίο αφορούν, ή µε τη ρητή συγκατάθεσή του, και µόνον στο βαθµό που είναι απαραίτητο για τους σκοπούς έκδοσης και διατήρησης του πιστοποιητικού. ∆εν επιτρέπεται συλλογή ή επεξεργασία των δεδοµένων για οποιουσδήποτε άλλους σκοπούς χωρίς τη ρητή συναίνεση του εν λόγω προσώπου. 3. Με την επιφύλαξη των εννόµων συνεπειών των ψευδωνύµων δυνάµει της εθνικής νοµοθεσίας, τα κράτη µέλη δεν εµποδίζουν τους παρόχους υπηρεσιών πιστοποίησης να αναφέρουν στο πιστοποιητικό ψευδώνυµο αντί του ονόµατος του υπογράφοντος. Άρθρο 9 Επιτροπή 1. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή ["επιτροπή ηλεκτρονικής υπογραφής"] καλούµενη εφεξής "επιτροπή", την οποία αποτελούν αντιπρόσωποι των κρατών µελών και της οποίας προεδρεύει ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής. 2. Όταν γίνεται παραποµπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρµόζεται η διαδικασία της επιτροπής διαχείρισης που ορίζεται στο άρθρο 4 της οδηγίας της οδηγίας 1999/468/ΕΚ, σύµφωνα µε το άρθρο 8 της εν λόγω απόφασης. 3. Το χρονικό διάστηµα που προβλέπεται στο άρθρο 4 παράγραφος 3 της απόφασης 1999/468/ΕΚ είναι 3 µήνες. Άρθρο 10 Καθήκοντα της επιτροπής Η επιτροπή διευκρινίζει τις απαιτήσεις που ορίζονται στα παραρτήµατα της παρούσας οδηγίας, τα κριτήρια που αναφέρονται στο άρθρο 3(4) και τα γενικά αναγνωρισµένα πρότυπα για προϊόντα ηλεκτρονικής υπογραφής, που καθορίστηκαν και δηµοσιεύθηκαν σύµφωνα µε το άρθρο 3 παράγραφος 5, σύµφωνα µε τη διαδικασία του άρθρου 9. 17 ΕΕ L 281 της 23. 11. 1995, σ. 31. 16 Άρθρο 11 Κοινοποίηση 1. Τα κράτη µέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή και στα λοιπά κράτη µέλη τα ακόλουθα: (α) (β) (γ) πληροφορίες σχετικά µε διαπίστευσης, εθνικά συστήµατα συµπεριλαµβανοµένων όλων των πρόσθετων απαιτήσεων σύµφωνα µε το άρθρο 3 παράγραφος 7, εθελοντικής ονοµασίες και διευθύνσεις των εθνικών φορέων που είναι αρµόδιοι για διαπίστευση και επίβλεψη, καθώς και των φορέων που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 4, ονοµασίες και διευθύνσεις όλων των διαπιστευµένων εθνικών παρόχων υπηρεσιών πιστοποίησης. 2. Τα κράτη µέλη κοινοποιούν το ταχύτερο δυνατόν το σύνολο των πληροφοριών που υποβάλλονται βάσει της παραγράφου 1 καθώς και τις σχετικές αλλαγές τους Άρθρο 12 Επανεξέταση 1. Η Επιτροπή επανεξετάζει τη λειτουργία της παρούσας οδηγίας και υποβάλει σχετική έκθεση προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συµβούλιο, το αργότερο έως την……. **ο αργότερο. 2. Στην επανεξέταση εκτιµάται, µεταξύ άλλων, εάν θα πρέπει να τροποποιηθεί το πεδίο εφαρµογής της παρούσας οδηγίας λαµβανοµένων υπόψη των τεχνολογικών, εµπορικών και νοµοθετικών εξελίξεων. Στην έκθεση περιλαµβάνεται ιδίως αξιολόγηση, βάση της κτηθείσας εµπειρίας, πτυχών της εναρµόνισης. Η έκθεση συνοδεύεται, κατά περίπτωση, από νοµοθετικές προτάσεις Άρθρο 13 Εφαρµογή 1. Τα κράτη µέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νοµοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συµµορφωθούν µε την παρούσα οδηγία πριν από την. *** Ενηµερώνουν αµέσως την Επιτροπή σχετικά. Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη µέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσηµη δηµοσίευσή τους. Οι λεπτοµερείς διατάξεις της αναφοράς αυτής καθορίζονται από τα κράτη µέλη. 2. Τα κράτη µέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείµενο των ουσιωδών διατάξεων του εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στο πεδίο που διέπεται από την παρούσα οδηγία ** *** Τρία έτη και έξι µήνες µετά την ηµεροµηνία έναρξης ισχύος της παρούσας οδηγίας. Ένα έτος και έξι µήνες µετά την ηµεροµηνία έναρξης ισχύος της παρούσας οδηγίας. 17 Άρθρο 14 Έναρξη ισχύος Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την ηµέρα της δηµοσίευσής της στην Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Άρθρο 15 Αποδέκτες Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη µέλη. Έγινε στις Βρυξέλλες, […] Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Ο Πρόεδρος […] Για το Συµβούλιο Ο Πρόεδρος […] 18 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I ΟΡΟΙ ΙΣΧΥΟΝΤΕΣ ΓΙΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΑ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΑ Τα αναγνωρισµένα πιστοποιητικά πρέπει να περιλαµβάνουν: (α) (β) (γ) (δ) (ε) ένδειξη ότι το πιστοποιητικό εκδίδεται ως αναγνωρισµένο πιστοποιητικό τα στοιχεία αναγνώρισης του παρόχου υπηρεσιών πιστοποίησης και το κράτος στο οποίο είναι εγκατεστηµένος το όνοµα του υπογράφοντος ή ψευδώνυµο που αναγνωρίζεται ως ψευδώνυµο πρόβλεψη ειδικού χαρακτηριστικού του υπογράφοντος, που θα περιληφθεί εφόσον είναι σηµαντικό σε σχέση µε τον σκοπό για τον οποίο προορίζεται το πιστοποιητικό δεδοµένα επαλήθευσης υπογραφής που αντιστοιχούν σε δεδοµένα δηµιουργίας υπογραφής υπό τον έλεγχο του υπογράφοντος (στ) ένδειξη της έναρξης και τέλος της περιόδου ισχύος του πιστοποιητικού (ζ) (η) (θ) (ι) τον κωδικό ταυτοποίησης του πιστοποιητικού την προηγµένη ηλεκτρονική υπογραφή του παρόχου υπηρεσιών πιστοποίησης που το εκδίδει ενδεχοµένως, περιορισµούς του πεδίου χρήσης του πιστοποιητικού και ενδεχοµένως, όρια στο ύψος των συναλλαγών για τις οποίες το πιστοποιητικό µπορεί να χρησιµοποιηθεί. 19 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II ΟΡΟΙ ΙΣΧΥΟΝΤΕΣ ΓΙΑ ΠΑΡΟΧΟΥΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ΠΟΥ ΕΚ∆Ι∆ΟΥΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΑ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΑ Οι πάροχοι υπηρεσιών πιστοποίησης πρέπει: (α) (β) (γ) (δ) (ε) (στ) (ζ) (η) (θ) (ι) (ια) να αποδεικνύουν την απαραίτητη αξιοπιστία για την παροχή υπηρεσιών πιστοποίησης· να διασφαλίζουν την παροχή ασφαλών και αµέσων υπηρεσιών καταλόγου και ανάκλησης· να διασφαλίζουν ότι η ηµεροµηνία και ο χρόνος έκδοσης ή ανάκλησης πιστοποιητικού µπορεί να προσδιοριστεί επακριβώς· να προβαίνουν, µε κατάλληλα µέσα και σύµφωνα µε το εθνικό δίκαιο, σε επαλήθευση, της ταυτότητας και ενδεχοµένως, τυχόν ειδικών χαρακτηριστικών του ατόµου στο όνοµα του οποίου έχει εκδοθεί αναγνωρισµένο πιστοποιητικό· να απασχολούν προσωπικό που διαθέτει την εµπειρογνωµοσύνη, την εµπειρία και τα προσόντα που είναι απαραίτητα για τις παρεχόµενες υπηρεσίες, ιδίως ικανότητα σε διαχειριστικό επίπεδο, εµπειρογνωµοσύνη στην τεχνολογία ηλεκτρονικών υπογραφών και εξοικείωση µε τις κατάλληλες διαδικασίες ασφαλείας· πρέπει επίσης να χρησιµοποιούν κατάλληλες διοικητικές και διαχειριστικές διαδικασίες οι οποίες να αντιστοιχούν προς αναγνωρισµένα πρότυπα· να χρησιµοποιούν αξιόπιστα συστήµατα και προϊόντα τα οποία προστατεύονται έναντι τροποποίησης και διασφαλίζουν την τεχνική και κρυπτογραφική ασφάλεια των διεργασιών πιστοποίησης οι οποίες υποστηρίζονται από αυτά· να λαµβάνουν µέτρα έναντι της πλαστογράφησης πιστοποιητικών και, σε περίπτωση που ο πάροχος υπηρεσιών πιστοποίησης παράγει δεδοµένα δηµιουργίας υπογραφής, να εγγυώνται την τήρηση του απορρήτου κατά τη διάρκεια της διεργασίας παραγωγής των εν λόγω δεδοµένων· να διαθέτουν επαρκείς χρηµατικούς πόρους ώστε να λειτουργούν σύµφωνα µε τις απαιτήσεις που καθορίζονται στην οδηγία, ιδίως για την ανάληψη της ευθύνης ζηµιών, π. χ. µε τη σύναψη κατάλληλης ασφάλισης· να καταγράφουν το σύνολο των συναφών πληροφοριών που αφορούν ένα αναγνωρισµένο πιστοποιητικό για κατάλληλη χρονική περίοδο, ιδίως για την παροχή αποδεικτικών στοιχείων πιστοποίησης σε νοµικές διαδικασίες. Η καταγραφή αυτή δύναται να πραγµατοποιείται µε ηλεκτρονικά µέσα· να µην αποθηκεύουν ή αντιγράφουν δεδοµένα δηµιουργίας υπογραφής του ατόµου προς το οποίο ο πάροχος υπηρεσιών πιστοποίησης παρέσχε υπηρεσίες διαχείρισης κλειδιών· προτού συνάψουν συµβατική σχέση µε πρόσωπο που ζητά πιστοποιητικό από αυτούς για να κατοχυρώσει την ηλεκτρονική του υπογραφή, να το ενηµερώνουν µε ανθεκτικά µέσα επικοινωνίας σχετικά µε τους ακριβείς όρους και προϋποθέσεις χρησιµοποίησης του πιστοποιητικού, συµπεριλαµβανοµένων ενδεχόµενων περιορισµών της χρήσης του πιστοποιητικού, της ύπαρξης µηχανισµού εθελοντικής διαπίστευσης και των διαδικασιών υποβολής παραπόνων και επίλυσης διαφορών. Οι πληροφορίες αυτές, οι οποίες δύνανται 20 να διαβιβάζονται ηλεκτρονικώς, πρέπει να παρέχονται εγγράφως, σε εύκολα καταληπτή γλώσσα. Σχετικά αποσπάσµατα των πληροφοριών αυτών καθίστανται επίσης προσιτά κατόπιν αιτήµατος τρίτων οι οποίοι βασίζονται στο πιστοποιητικό αυτό· (l) να χρησιµοποιούν αξιόπιστα συστήµατα για την αποθήκευση πιστοποιητικών σε επαληθεύσιµη µορφή, ούτως ώστε: – µόνον αρµόδιοι να µπορούν να διενεργούν εισαγωγές και τροποποιήσεις, – να µπορεί να ελέγχεται η γνησιότητα των πληροφοριών, – να είναι δυνατή η κοινόχρηστη ανάκτηση πιστοποιητικών µόνον στις περιπτώσεις εκείνες για τις οποίες έχει δοθεί η συγκατάθεση του κατόχου, και – οι τυχόν τεχνικές αλλαγές που θέτουν σε κίνδυνο τις εν λόγω απαιτήσεις ασφαλείας να γίνονται εµφανώς αντιληπτές από τον χειριστή. 21 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΕΙΣ ∆ΙΑΤΑΞΕΙΣ ∆ΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΥΠΟΓΡΑΦΗΣ 1. Οι ασφαλείς διατάξεις δηµιουργίας υπογραφής πρέπει, µέσω ενδεδειγµένων τεχνικών και διαδικαστικών µέσων, να διασφαλίζουν τουλάχιστον, ότι : (α) τα δεδοµένα δηµιουργίας υπογραφής που χρησιµοποιούνται προς παραγωγή υπογραφών απαντούν κατ’ ουσίαν µόνο µια φορά και ότι το απόρρητο είναι διασφαλισµένο· (β) τα δεδοµένα δηµιουργίας υπογραφής που χρησιµοποιούνται προς παραγωγή υπογραφών δεν µπορούν, µε εύλογη βεβαιότητα, να αντληθούν από αλλού και ότι η υπογραφή προστατεύεται από πλαστογραφία µε τα µέσα της σύγχρονης τεχνολογίας· (γ) τα δεδοµένα δηµιουργίας υπογραφής που χρησιµοποιούνται προς παραγωγή υπογραφών µπορούν να προστατεύονται αποτελεσµατικά από τον νόµιµο υπογράφοντα κατά της χρησιµοποίησης από τρίτους. 2. Οι ασφαλείς διατάξεις δηµιουργίας υπογραφής δεν µεταβάλλουν τα προς υπογραφή δεδοµένα ούτε εµποδίζουν την υποβολή των δεδοµένων αυτών στον υπογράφοντα πριν από τη διαδικασία υπογραφής. 22 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV Συστάσεις για την ασφαλή επαλήθευση της υπογραφής Κατά τη διαδικασία επαλήθευσης της υπογραφής θα πρέπει να διασφαλίζεται, µε εύλογη βεβαιότητα, ότι: (α) (β) (γ) (δ) (ε) τα δεδοµένα που χρησιµοποιούνται προς επαλήθευση της υπογραφής αντιστοιχούν στα δεδοµένα που εµφανίζονται στον επαληθεύοντα· η υπογραφή επαληθεύεται µε αξιοπιστία και ότι το αποτέλεσµα της επαλήθευσης εµφανίζεται µε τον ορθό τρόπο· ο επαληθεύων µπορεί, ενδεχοµένως, να ορίσει µε βεβαιότητα τα περιεχόµενα των δεδοµένων που υπογράφονται· η γνησιότητα και η εγκυρότητα του πιστοποιητικού που απαιτείται κατά τη στιγµή της επαλήθευσης της υπογραφής έχουν ελεγχθεί µε αξιοπιστία· το αποτέλεσµα της επαλήθευσης όπως και η ταυτότητα του υπογράφοντος εµφανίζονται µε τον ορθό τρόπο· (στ) η χρησιµοποίηση ψευδωνύµου δηλώνεται εµφανώς· και (ζ) µπορούν να εντοπιστούν τυχόν τροποποιήσεις απτόµενες της ασφάλειας. 23


title: Kommissionens förordning (EG) nr 2509/1999 av den 26 november 1999 om fastställande av det högsta exportbidraget för helt slipat långkornigt ris inom ramen för det anbudsförfarande som avses i förordning (EG) nr 2176/1999

text: L 304/22 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 27. 11. 1999 KOMMISSIONENS FÖRORDNING (EG) nr 2509/1999 av den 26 november 1999 om fastställande av det högsta exportbidraget för helt slipat långkornigt ris inom ramen för det anbudsförfarande som avses i förordning (EG) nr 2176/1999 EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNING med beaktande av Fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen, med beaktande av rådets förordning (EG) nr 3072/95 av den 22 december 1995 om den gemensamma organisationen av marknaden för ris (1), senast ändrad genom förordning (EG) nr 2072/98 (2), särskilt artikel 13. 3 i denna, och med beaktande av följande: 1. 2. Genom kommissionens 1999 (3) ges möjlighet exportbidrag för ris. förordning (EG) nr 2176/ för ett anbudsförfarande för På grundval av lämnade anbud kan kommissionen i enlighet med artikel 5 i kommissionens förordning (EEG) nr 584/75 (4), senast ändrad genom förordning (EG) nr 299/95 (5), och i enlighet med det förfarande som föreskrivs i artikel 22 i förordning (EG) nr 3072/95 besluta om fastställande av ett högsta exportbidrag. Vid fastställandet bör de kriterier som föreskrivs i artikel 13 i förordning (EG) nr 3072/95 särskilt beaktas. Anbudsför- farandet beviljas varje anbudsgivare vars anbud är lika med eller lägre än det högsta exportbidraget. 3. 4. Tillämpningen av de ovannämnda kriterierna på den nuvarande marknadssituationen för ifrågavarande ris medför att det högsta exportbidraget fastställs till det belopp som anges i artikel 1. De åtgärder som föreskrivs i denna förordning är fören- från Förvaltningskommittén för liga med yttrandet spannmål. HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE. Artikel 1 Det högsta exportbidraget för helt slipat långkornigt ris enligt KN-nummer 1006 30 67 avsett för vissa tredje länder, skall på grundval av anbud som lämnats in från och med den 19 till och med den 25 november 1999 fastställas till 242,00 EUR/t inom ramen för det anbudsförfarande som avses i förordning (EG) nr 2176/1999. Artikel 2 Denna förordning träder i kraft den 27 november 1999. Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater. Utfärdad i Bryssel den 26 november 1999. På kommissionens vägnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen (1) EGT L 329, 30. 12. 1995, s. 18. (2) EGT L 265, 30. 9. 1998, s. 4. (3) EGT L 267, 15. 10. 1999, s. 4. (4) EGT L 61, 7. 3. 1975, s. 25. (5) EGT L 35, 15. 2. 1995, s. 8


title: Decision of the EEA Joint Committee No 160/1999 of 26 November 1999 amending Annex II (Technical regulations, standards, testing and certification) to the EEA Agreement

eurovoc_concepts:
approximation of laws
coffee
foodstuff
instant product
labelling
restriction on competition

text: L 61/10 EN Official Journal of the European Communities 1. 3. 2001 DECISION OF THE EEA JOINT COMMITTEE No 160/1999 of 26 November 1999 amending Annex II (Technical regulations, standards, testing and certification) to the EEA Agreement THE EEA JOINT COMMITTEE, Having regard to the Agreement on the European Economic Area, as adjusted by the Protocol adjusting the Agreement on the European Economic Area, hereinafter referred to as (cid:145)the Agreement(cid:146), and in particular Article 98 thereof, Whereas: (1) (2) (3) Annex II to the Agreement was amended by Decision No 104/1999 of the EEA Joint Committee of 24 September 1999 (1). Directive 1999/4/EC of the European Parliament and of the Council of 22 February 1999 relating to coffee extracts and chicory extracts (2) is to be incorporated into the Agreement. Directive 1999/4/EC of the European Parliament and of the Council repeals, with effect from 13 September 2000, Council Directive 77/436/EEC of 27 June 1977 on the approximation of laws of the Member States relating to coffee extracts and chicory extracts, which is incorporated into the Agreement, and which is consequently to be repealed from the Agreement, HAS DECIDED AS FOLLOWS: Article 1 The following point shall be inserted after point 54s (Commission Directive 98/53/EC) in Chapter XII of Annex II to the Agreement: (cid:145)54t. 399 L 0004: Directive 1999/4/EC of the European Parliament and of the Council of 22 February 1999 relating to coffee extracts and chicory extracts (OJ L 66, 13. 3. 1999, p. 26). (cid:146) Article 2 The text of point 14 (Directive 77/436/EEC) in Chapter XII of Annex II to the Agreement shall be deleted with effect from 13 September 2000. Article 3 The texts of Directive 1999/4/EC in the Icelandic and Norwegian languages which are annexed to the respective language versions of this Decision, are authentic. Article 4 This Decision shall enter into force on 27 November 1999, provided that all the notifications under Article 103(1) of the Agreement have been made to the EEA Joint Committee. (1) OJ L 325, 21. 12. 2000, p. 8. (2) OJ L 66, 13. 3. 1999, p. 26. 1. 3. 2001 EN Official Journal of the European Communities L 61/11 This Decision shall be published in the EEA section of, and in the EEA Supplement to, the Official Journal of the European Communities. Article 5 Done at Brussels, 26 November 1999. For the EEA Joint Committee The President N. v. LIECHTENSTEIN


title: Verordnung (EG) Nr. 2498/1999 der Kommission vom 26. November 1999 zur Änderung der Verordnung (EWG) Nr. 1832/92 zur Festsetzung der Beihilfen für die Lieferung von Getreide mit Ursprung in der Gemeinschaft an die Kanarischen Inseln

eurovoc_concepts:
Canary Islands
EU production
aid system
cereals
supply

text: 27. 11. 1999 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 304/7 VERORDNUNG (EG) Nr. 2498/1999 DER KOMMISSION vom 26. November 1999 zur Änderung der Verordnung (EWG) Nr. 1832/92 zur Festsetzung der Beihilfen für die Lieferung von Getreide mit Ursprung in der Gemeinschaft an die Kanarischen Inseln DIE KOMMISSION DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN — gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft, gestützt auf die Verordnung (EWG) Nr. 1601/92 des Rates vom 15. Juni 1992 zur Einführung von Sondermaßnahmen für bestimmte landwirtschaftliche Erzeugnisse zugunsten der Kana- rischen Inseln (1), zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 2348/96 (2), in Erwägung nachstehender Gründe: insbesondere auf Artikel 3 Absatz 4, (1) Die Verordnung (EWG) Nr. 1832/92 der Kommis- sion (3), zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 2302/1999 (4), enthält die Beihilfebestimmungen zur Versorgung der Kanarischen Inseln. Nach den Kurs- und Preisänderungen der Getreideerzeugnisse im europä- ischen Teil der Gemeinschaft und auf dem Weltmarkt sollte die Beihilfe zur Versorgung der Kanarischen Inseln erneut festgesetzt werden und zwar zu den Beträgen, die im Anhang angegeben sind. (2) Die in dieser Verordnung vorgesehenen Maßnahmen entsprechen der Stellungnahme des Verwaltungsaus- schusses für Getreide — HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: Artikel 1 Der Anhang der geänderten Verordnung (EWG) Nr. 1832/92 wird durch den Anhang dieser Verordnung ersetzt. Diese Verordnung tritt am 1. Dezember 1999 in Kraft. Artikel 2 Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitglied- staat. Brüssel, den 26. November 1999 Für die Kommission Franz FISCHLER Mitglied der Kommission (1) ABl. L 173 vom 27. 6. 1992, S. 13. (2) ABl. L 320 vom 11. 12. 1996, S. 1. (3) ABl. L 185 vom 4. 7. 1992, S. 26. (4) ABl. L 280 vom 30. 10. 1999, S. 19. L 304/8 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 27. 11. 1999 ANHANG zur Verordnung der Kommission vom 26. November 1999 zur Änderung der Verordnung (EWG) Nr. 1832/92 zur Festsetzung der Beihilfen für die Lieferung von Getreide mit Ursprung in der Gemeinschaft an die Kanarischen Inseln Erzeugnis (KN-Code) (in EUR/t) Beihilfe für die Lieferung Weichweizen Gerste Mais Hartweizen Hafer (1001 90 99) (1003 00 90) (1005 90 00) (1001 10 00) (1004 00 00) 41,50 33,00 51,00 8,00 63,00


title: EMP Ühiskomitee otsus nr 159/1999, 26. november 1999, millega muudetakse EMP lepingu II lisa (tehnilised normid, standardid, katsetamine ja sertifitseerimine)

eurovoc_concepts:
derogation from EU law
foodstuff
labelling

text: 11/5. kd ET Euroopa Liidu Teataja 21999D0159 1. 3. 2001 EUROOPA ÜHENDUSTE TEATAJA EMP ÜHISKOMITEE OTSUS nr 159/1999, 26. november 1999, 325 L 61/9 millega muudetakse EMP lepingu II lisa (tehnilised normid, standardid, katsetamine ja sertifitseerimine) EMP ÜHISKOMITEE, võttes arvesse Euroopa Majanduspiirkonna lepingut, mida on kohandatud Euroopa Majanduspiirkonna lepingut kohandava protokolliga, edaspidi “leping”, eriti selle artiklit 98 ning arvestades, et: (1) (2) lepingu II lisa muudeti EMP Ühiskomitee 24. septembri 1999. aasta otsusega nr 104/1999; (1) lepingusse tuleb lisada komisjoni 8. märtsi 1999. aasta direktiiv 1999/10/EÜ, millega toiduainete märgistamise osas nähakse ette erandid nõukogu direktiivi 79/112/EMÜ artiklist 7, (2) ON VASTU VÕTNUD JÄRGMISE OTSUSE: Artikkel 1 Lepingu II lisa XII peatüki punktile 18 (nõukogu direktiiv 79/112/EMÜ) lisatakse järgmine taane: “— 399 L 0010: komisjoni direktiiv 1999/10/EÜ, 8. märts 1999 (EÜT L 69, 16. 3. 1999, lk 22). ” Artikkel 2 Komisjoni direktiivi 1999/10/EÜ islandi- ja norrakeelne tekst, mis on lisatud käesoleva otsuse vastavates keeltes versioonidele, on autentne. Käesolev otsus jõustub 27. novembril 1999, tingimusel et EMP Ühiskomiteed on teavitatud vastavalt lepingu artikli 103 lõikele 1. Artikkel 3 Käesolev otsus avaldatakse Euroopa Ühenduste Teataja EMP osa EMP kaasandes. Artikkel 4 Brüssel, 26. november 1999 EMP Ühiskomitee eesistuja N. v. LIECHTENSTEIN (1) EÜT L 325, 21. 12. 2000, lk 8. (2) EÜT L 69, 16. 3. 1999, lk 22


title: Afgørelse truffet af Det Blandede EØS-udvalg nr. 162/1999 af 26. november 1999 om ændring af bilag II (tekniske forskrifter, standarder, prøvning og certificering) til EØS-aftalen

eurovoc_concepts:
approximation of laws
dangerous substance
electricity storage device
technological change
waste disposal
waste management

text: 1. 3. 2001 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende L 61/13 AFG(cid:216)RELSE TRUFFET AF DET BLANDEDE E(cid:216)S-UDVALG Nr. 162/1999 af 26. november 1999 om (cid:230)ndring af bilag II (tekniske forskrifter, standarder, prłvning og certificering) til E(cid:216)S-aftalen DET BLANDEDE E(cid:216)S-UDVALG HAR (cid:151) under henvisning til aftalen om Det Europ(cid:230)iske (cid:216)konomiske Samarbejdsomr(cid:229)de som tilpasset ved pro- tokollen om tilpasning af aftalen om Det Europ(cid:230)iske (cid:216)konomiske Samarbejdsomr(cid:229)de, i det fłlgende ben(cid:230)vnt »aftalen«, s(cid:230)rlig artikel 98, og ud fra fłlgende betragtninger: (1) (2) Bilag II til aftalen blev (cid:230)ndret ved afgłrelse nr. 63/1999 truffet af Det Blandede E(cid:216)S-udvalg den 28. maj 1999 (1). Kommissionens direktiv 98/101/EF af 22. december 1998 om tilpasning til den tekniske udvikling af R(cid:229)dets direktiv 91/157/E(cid:216)F om batterier og akkumulatorer, der indeholder farlige stoffer (2), błr indarbejdes i aftalen (cid:151) TRUFFET F(cid:216)LGENDE AFG(cid:216)RELSE: Artikel 1 Fłlgende led inds(cid:230)ttes i punkt 11 (R(cid:229)dets direktiv 91/157/E(cid:216)F) i kapitel XV i bilag II til aftalen: »(cid:151) 398 L 0101: Kommissionens direktiv 98/101/EF af 22. december 1998 (EFT L 1 af 5. 1. 1999, s. 1). « Artikel 2 Teksterne til direktiv 98/101/EF p(cid:229) islandsk og norsk, som er knyttet til de respektive sproglige udgaver af denne afgłrelse, er autentiske. Artikel 3 Denne afgłrelse tr(cid:230)der i kraft den 27. november 1999, forudsat at Det Blandede E(cid:216)S-udvalg har mod- taget alle fornłdne meddelelser i henhold til aftalens artikel 103, stk. 1. Denne afgłrelse offentliggłres i E(cid:216)S-afsnittet i og E(cid:216)S-till(cid:230)gget til De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende. Artikel 4 Udf(cid:230)rdiget i Bruxelles, den 26. november 1999. P(cid:229) Det Blandede E(cid:216)S-udvalgs vegne N. v. LIECHTENSTEIN Formand (1) EFT L 284 af 9. 11. 2000, s. 45. (2) EFT L 1 af 5. 1. 1999, s. 1


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 2508/1999 af 26. november 1999 om ændring af forordning (EØF) nr. 3536/91 om fastsættelse af fristen for indlagring af skummetmælkspulver, der sælges i henhold til forordning (EØF) nr. 3398/91

eurovoc_concepts:
award of contract
manufactured feedingstuffs
sale
skimmed milk powder

text: 27. 11. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 304/21 KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 2508/1999 af 26. november 1999 om ændring af forordning (EØF) nr. 3536/91 om fastsættelse af fristen for indlagring af skummet- mælkspulver, der sælges i henhold til forordning (EØF) nr. 3398/91 KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR — (2) under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, under henvisning til Rådets forordning (EØF) nr. 804/68 af 27. juni 1968 om den fælles markedsordning for mælk og mejeri- produkter (1), senest ændret ved forordning (EF) nr. 1587/ 96 (2), særlig artikel 7, stk. 5, og ud fra følgende betragtninger: under hensyntagen til den mængde, der fortsat er til rådighed, og til markedssituationen bør nævnte dato ændres til den 31. december 1997; (3) de i denne forordning fastsatte foranstaltninger er i over- ensstemmelse med udtalelse fra Forvaltningskomitéen for Mælk og Mejeriprodukter — UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 (1) Ved Kommissionens forordning (EØF) nr. 3536/91 (3), senest ændret ved forordning (EF) nr. 2305/1999 (4), er den mængde skummetmælkspulver, der udbydes til salg, begrænset til den mængde, der blev indlagret før den 1. juni 1997; I artikel 1 i forordning (EØF) nr. 3536/91 ændres »den 1. juni 1997« til »den 31 december 1997«. Denne forordning træder i kraft den 27. november 1999. Artikel 2 Denne medlemsstat. forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver Udfærdiget i Bruxelles, den 26. november 1999. På Kommissionens vegne Franz FISCHLER Medlem af Kommissionen (1) EFT L 148 af 28. 6. 1968, s. 13. (2) EFT L 206 af 16. 8. 1996, s. 21. (3) EFT L 335 af 6. 12. 1991, s. 8. (4) EFT L 280 af 30. 10. 1999, s. 25


title: Europrix MultiMediaArt 99 : Winners' edition: Europe's best in multimedia.

eurovoc_concepts:
cultural prize
information industry
information technology
optical medium


title: Rozhodnutie Spoločného výboru EHP č. 172/1999 z 26. novembra 1999, ktorým sa mení a dopĺňa protokol 31 k Dohode o EHP o spolupráci v rámci špecifických oblastí mimo štyroch slobôd

eurovoc_concepts:
EU programme
action programme
vocational training

text: 11/zv. 5 SK Úradný vestník Európskej únie 347 21999D0172 1. 3. 2001 ÚRADNÝ VESTNÍK EURÓPSKYCH SPOLOČENSTIEV L 61/31 ROZHODNUTIE SPOLOČNÉHO VÝBORU EHP č. 172/1999 z 26. novembra 1999, ktorým sa mení a dopĺňa protokol 31 k Dohode o EHP o spolupráci v rámci špecifických oblastí mimo štyroch slobôd SPOLOČNÝ VÝBOR EHP, so zreteľom na Dohodu o Európskom hospodárskom priestore, v znení protokolu, ktorým sa upravuje Dohoda o Európskom hospodárskom priestore, ďalej len „dohoda“, a najmä na jej články 86 a 98, keďže: (1) (2) (3) protokol 31 k dohode bol zmenený a doplnený rozhodnutím Spoločného výboru ehp č. 22/1999 z 26. februára 1999 (1); je primerané rozšíriť spoluprácu zmluvných strán dohody s cieľom zahrnúť druhú etapu akčného programu spoločenstva pre odborné vzdelávanie (rozhodnutie Rady 1999/382/ES) (2); „Leonardo da Vinci“ protokol 31 k dohode by sa preto mal zmeniť a doplniť, aby sa táto rozšírená spolupráca mohla uskutočňovať od 1. januára 2000, ROZHODOL TAKTO: Článok 1 Článok 4 protokolu 31 k dohode sa týmto mení a dopĺňa takto: 1. Za odsek 2b sa vkladá tento odsek: „2c. Štáty EZVO sa od 1. januára 2000 zúčastňujú na tomto programe spoločenstva: — 399 D 0382: rozhodnutie Rady 1999/382/ES z 26. apríla 1999, ktorým sa ustanovuje druhá etapa akčného programu spoločenstva pre odborné vzdelávanie ‚Leonardo da Vinci‘ (Ú. v. ES L 146, 11. 6. 1999, s. 33). “ 2. Text odseku 3 sa nahrádza takto: „Štáty EZVO finančne prispievajú na programy a opatrenia uvedené v odsekoch 1, 2, 2a, 2b a 2c v súlade s článkom 82 ods. 1 písm. a). “ Toto rozhodnutie nadobúda účinnosť 29. februára 2000 za predpokladu, že Spoločnému výboru EHP boli predložené všetky notifikácie podľa článku 103 ods. 1 dohody. Článok 2 Bude sa uplatňovať od 1. januára 2000. (1) Ú. v. ES L 148, 22. 6. 2000, s. 47. (2) Ú. v. ES L 146, 11. 6. 1999, s. 33. 348 SK Úradný vestník Európskej únie 11/zv. 5 Toto rozhodnutie sa uverejní v časti EHP Úradného vestníka Európskych spoločenstiev a v dodatku EHP k uvedenému vestníku. Článok 3 V Bruseli 26. novembra 1999 Za Spoločný výbor EHP predseda N. v. LIECHTENSTEIN


title: Decision of the EEA Joint Committee No 161/1999 of 26 November 1999 amending Annex II (Technical regulations, standards, testing and certification) to the EEA Agreement

eurovoc_concepts:
animal product
food inspection
veterinary drug
veterinary legislation
waste

text: L 61/12 EN Official Journal of the European Communities 1. 3. 2001 DECISION OF THE EEA JOINT COMMITTEE No 161/1999 of 26 November 1999 amending Annex II (Technical regulations, standards, testing and certification) to the EEA Agreement THE EEA JOINT COMMITTEE, Having regard to the Agreement on the European Economic Area, as adjusted by the Protocol adjusting the Agreement on the European Economic Area, hereinafter referred to as (cid:145)the Agreement(cid:146), and in particular Article 98 thereof, Whereas: (1) (2) Annex II to the Agreement was amended by Decision No 105/1999 of the EEA Joint Committee of 24 September 1999 (1). Commission Regulation (EC) No 508/1999 of 4 March 1999 amending Annexes I to IV to Council Regulation (EEC) No 2377/90 laying down a Community procedure for the establishment of maximum residue limits of veterinary medicinal products in foodstuffs of animal origin (2) is to be incorporated into the Agreement, HAS DECIDED AS FOLLOWS: Article 1 The following indent shall be added in point 14 (Council Regulation (EEC) No 2377/90) in Chapter XIII of Annex II to the Agreement: (cid:145)(cid:151) 399 R 0508: Commission Regulation (EC) No 508/1999 of 4 March 1999 (OJ L 60, 9. 3. 1999, p. 16). (cid:146) Article 2 The texts of Regulation (EC) No 508/1999 in the Icelandic and Norwegian languages which are annexed to the respective language versions of this Decision, are authentic. This Decision shall enter into force on 27 November 1999, provided that all the notifications under Article 103(1) of the Agreement have been made to the EEA Joint Committee. Article 3 This Decision shall be published in the EEA section of, and in the EEA Supplement to, the Official Journal of the European Communities. Article 4 Done at Brussels, 26 November 1999. For the EEA Joint Committee The President N. v. LIECHTENSTEIN (1) OJ L 325, 21. 12. 2000, p. 9. (2) OJ L 60, 9. 3. 1999, p. 16


title: Biotechnologie : Leitfaden für kleine und mittlere Unternehmen.

eurovoc_concepts:
EU Member State
aid to undertakings
biotechnology
competitiveness
financing
innovation
research programme
user guide
venture capital


title: Verordnung (EG) Nr. 2512/1999 der Kommission vom 26. November 1999 zur Festsetzung der Höchsterstattung bei der Ausfuhr von geschliffenem mittelkörnigem Reis und geschliffenem Langkornreis A im Zusammenhang mit der Ausschreibung gemäß der Verordnung (EG) Nr. 2179/1999

text: 27. 11. 1999 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 304/25 VERORDNUNG (EG) Nr. 2512/1999 DER KOMMISSION vom 26. November 1999 zur Festsetzung der Höchsterstattung bei der Ausfuhr von geschliffenem mittelkörnigem Reis und geschliffenem Langkornreis A im Zusammenhang mit der Ausschreibung gemäß der Verordnung (EG) Nr. 2179/1999 DIE KOMMISSION DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN — gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft, gestützt auf die Verordnung (EG) Nr. 3072/95 des Rates vom 22. Dezember 1995 über die gemeinsame Marktorganisation für Reis (1), zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 2072/98 (2), insbesondere auf Artikel 13 Absatz 3, in Erwägung nachstehender Gründe: (1) (2) Durch die Verordnung (EG) Nr. 2179/1999 der Kommission (3) wurde eine Ausschreibung zur Bestim- mung der Erstattung bei der Ausfuhr von Reis eröffnet. Nach Artikel 5 der Verordnung (EWG) Nr. 584/75 der Kommission (4), zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 299/95 (5), kann die Kommission auf der Grundlage der eingereichten Angebote nach dem Verfahren des Artikels 22 der Verordnung (EG) Nr. 3072/95 die Festsetzung einer Höchstausfuhrerstattung beschließen. Bei Festsetzung dieses Höchstbetrags finden die in Artikel 13 der Verordnung (EG) Nr. 3072/95 genannten Kriterien Anwendung. Der Zuschlag wird jedem Bieter erteilt, dessen Angebot der Höchstausfuh- rerstattung entspricht oder darunter liegt. (3) (4) Bei der gegenwärtigen Marktlage für den betreffenden Reis ergibt die Anwendung der genannten Kriterien den in Artikel 1 festgelegten Betrag. Die in dieser Verordnung vorgesehenen Maßnahmen entsprechen der Stellungnahme des Verwaltungsaus- schusses für Getreide — HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: Artikel 1 Die Höchsterstattung bei der Ausfuhr von geschliffenem mittel- körnigem Reis und geschliffenem Langkornreis A nach gewissen Drittländern wird im Rahmen der in der Verordnung (EG) Nr. 2179/1999 genannten Ausschreibung anhand der vom 19. bis zum 25. November 1999 eingereichten Angebote auf 131,00 EUR/t festgesetzt. Diese Verordnung tritt am 27. November 1999 in Kraft. Artikel 2 Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitglied- staat. Brüssel, den 26. November 1999 Für die Kommission Franz FISCHLER Mitglied der Kommission (1) ABl. L 329 vom 30. 12. 1995, S. 18. (2) ABl. L 265 vom 30. 9. 1998, S. 4. (3) ABl. L 267 vom 15. 10. 1999, S. 13. (4) ABl. L 61 vom 7. 3. 1975, S. 25. (5) ABl. L 35 vom 15. 2. 1995, S. 8


title: Decision of the EEA Joint Committee No 167/1999 of 26 November 1999 amending Annex IV (Energy) to the EEA Agreement

eurovoc_concepts:
EFTA countries
committee (EU)
electrical energy
energy transport
self-employed person
transit

text: 1. 3. 2001 EN Official Journal of the European Communities L 61/19 DECISION OF THE EEA JOINT COMMITTEE No 167/1999 of 26 November 1999 amending Annex IV (Energy) to the EEA Agreement THE EEA JOINT COMMITTEE, Having regard to the Agreement on the European Economic Area, as adjusted by the Protocol adjusting the Agreement on the European Economic Area, hereinafter referred to as (cid:145)the Agreement(cid:146), and in particular Article 98 thereof, Whereas: (1) (2) (3) (4) (5) (6) (7) Annex IV to the Agreement was amended by Decision No 29/1999 of the EEA Joint Committee of 26 March 1999 (1). Council Directive 90/547/EC of 29 October 1990 on the transit of electricity through transmission grids (2) is incorporated into Annex IV to the Agreement; Entities and grids that are covered by Council Directive 90/547/EEC are listed in the Annex thereto and the entities and grids relevant for the application of the Directive in respect of the EFTA States are listed in Appendix 1 to Annex IV to the Agreement. Annex IV to the Agreement, point 8(a)(iii) states that each of the entitites concerned may request that, with regard to trade between the Community and an EFTA State, the conditions of transit be subject to a conciliation procedure to be decided by the EEA Joint Committee. The European Commission, by Decision 92/167/EEC of 4 March 1992 setting up a Committee of experts on the transit of electricity between grids (3), has decided that this Committee shall also act as the conciliation body within the Community, as provided for in Article 3(4) of Directive 90/547/EEC. A conciliation committee needs to be set up, with regard to trade between the Community and an EFTA State, to deal with requests for conciliation from entities concerned. The conciliation procedure to be applied under Annex IV, point 8(a)(iii) is to be incorporated into the Agreement, HAS DECIDED AS FOLLOWS: Article 1 The following new text shall replace the words (cid:145)to a conciliation procedure to be decided by the EEA Joint Committee(cid:146) in point 8(a)(iii) (Council Directive 90/547/EEC) of Annex IV to the Agreement: (cid:145)to the conciliation procedure set out in Appendix 4(cid:146). (1) OJ L 266, 19. 10. 2000, p. 5. (2) OJ L 313, 13. 11. 1990, p. 30. (3) OJ L 74, 20. 3. 1992, p. 43. L 61/20 EN Official Journal of the European Communities 1. 3. 2001 Annex IV to the Agreement shall be amended as specified in the Annex to this Decision. Article 2 This Decision shall enter into force on 27 November 1999, provided that all the notifications under Article 103(1) of the Agreement have been made to the EEA Joint Committee. Article 3 This Decision shall be published in the EEA section of, and in the EEA Supplement to, the Official Journal of the European Communities. Article 4 Done at Brussels, 26 November 1999. For the EEA Joint Committee The President N. v. LIECHTENSTEIN 1. 3. 2001 EN Official Journal of the European Communities L 61/21 ANNEX to Decision No 167/1999 of the EEA Joint Committee The following shall be added as a new Appendix 4 to Annex IV to the Agreement: (cid:145)APPENDIX 4 With regard to trade in electricity between an EFTA State and the Community, the conditions of transit shall be subject to the following conciliation procedure when an entity concerned requests it. A conciliation committee, hereinafter referred to as (cid:147)the Committee(cid:148), shall be set up on an ad hoc basis on the initiative of the European Commission or the EFTA Surveillance Authority. Article 1 Article 2 Responsibilities The task of the Committee shall be to propose conciliation compromises, at the request of the negotiating parties, in the event of specific requests for transit. Article 3 Composition The Committee shall comprise eight members, namely: (cid:151) three representatives of high-voltage grids not involved in the negotiations relating to the specific request for transit on which conciliation has been requested. The representatives shall have a widely recognised competence and practical experience in the field of electricity transit. They shall be chosen by the Chairman and the Rapporteur, from among the 18 representatives of the high-voltage grids of the Member States of the European Union and the EFTA States. These 18 representatives are the 15 representatives of the grids which are members of the Committee of Experts on the Transit of Electricity between Grids (1) and three representatives, proposed by the EFTA Surveillance Authority, of the high-voltage grids in the EFTA States, (cid:151) one representative of the European Commission and one representative of the EFTA Surveillance Authority, (cid:151) two independent experts, one from the Community and one from an EFTA State. The Chairman and the Rapporteur shall appoint these two independent experts from a list which shall be established jointly by the European Commission and the EFTA Surveillance Authority and be published in the EEA section of, and in the EEA Supplement to, the Official Journal of the European Communities, (cid:151) one representative of Eurelectric/Nordel, appointed jointly by the Chairman and the Rapporteur. The members of the Committee shall not be citizens of or permanently reside in a State involved in the transit negotiation. Actual or apparent conflicts of interest are to be avoided. Article 4 Operation 1. The Committee shall be chaired by: (cid:151) the representative from the Commission if the entity requesting conciliation is located in the Community, (cid:151) the representative of the EFTA Surveillance Authority if the entity requesting conciliation is located in an EFTA State. These two representatives shall together set up the Committee. (1) Commission Decision 92/167/EEC of 4 March 1992 (OJ L 74, 20. 3. 1992, p. 43). L 61/22 EN Official Journal of the European Communities 1. 3. 2001 The Authority not in chair shall act as Rapporteur while the Authority in chair shall provide secretariat services 2. for the Committee. The meetings of the Committee shall be held in Brussels, or in another place if the Chairman and Rapporteur 3. agree. 4. The Committee shall adopt its own Rules of Procedure. Article 5 Conciliation 1. 2. 3. Only the parties to a dispute relating to a specific request for transit may refer a matter to the Committee. Neither the Chairman nor the Rapporteur shall vote. Any conciliation request must be acted upon. The representatives of the grids involved in the negotiations on a specific request for transit on which conciliation 4. by the Committee has been requested shall be invited to present their views. 5. After discussion by the Committee, the Rapporteur shall formulate a conciliation compromise on which there is likely to be a consensus among the six members of the Committee who have the right to vote. In the event of disagreement, the Rapporteur shall formulate a conciliation compromise on which there is likely to be agreement among a majority of the same six members. In that event, the opinion of the minority members shall be put on record. 6. The Chairman shall submit the conciliation compromise to the parties, accompanied by any minority opinion, as soon as possible and at the latest before the end of a period of three months from the date on which the request for conciliation by the Committee was submitted. 7. The outcome of the conciliation procedure shall not have binding force. Representatives of the States concerned by a request for transit may take part in the conciliation procedure as 8. observers. Article 6 Confidentiality Members of the Committee and any observers shall be required not to disclose information brought to their knowledge through the work of the Committee, where the Chairman informs them that the opinion requested or the question raised relates to a confidential matter. (cid:146)