title: 2005/152/EÜ: Komisjoni otsus, 14. detsember 1999, millega vastavalt nõukogu määruse (EMÜ) nr 4064/89 artiklile 14 kehtestatakse ettevõtjale trahv ühinemise kontrolli menetluse käigus ebaõige ja eksitava teabe esitamise eest (juhtum nr COMP/M.1608 – KLM/Martinair III) (teatavaks tehtud numbri K(1999) 4496 all) (EMPs kohaldatav tekst)

eurovoc_concepts:
air transport
disclosure of information
economic concentration
fine
infringement of EU law
merger control
transport company

formats: fmx4 pdf print xhtml

text: L 50/10 ET Euroopa Liidu Teataja 23. 2. 2005 KOMISJON KOMISJONI OTSUS, 14. detsember 1999, millega vastavalt nõukogu määruse (EMÜ) nr 4064/89 artiklile 14 kehtestatakse ettevõtjale trahv ühinemise kontrolli menetluse käigus ebaõige ja eksitava teabe esitamise eest (juhtum nr COMP/M. 1608 – KLM/Martinair III) (teatavaks tehtud numbri K(1999) 4496 all) (Autentne on üksnes ingliskeelne tekst) (EMPs kohaldatav tekst) (2005/152/EÜ) EUROOPA ÜHENDUSTE KOMISJON, võttes arvesse Euroopa Ühenduse asutamislepingut, Airlines BV, mis teostab (regulaar- ja tellimus)reisilende peamiselt Hollandist Vahemeremaade puhkepiirkonda- desse. võttes arvesse Euroopa Majanduspiirkonna lepingut, (2) võttes arvesse nõukogu 21. detsembri 1989. aasta määrust (EMÜ) nr 4064/89 kontrolli kehtestamise kohta ettevõtjate koondumiste üle, (1) eriti selle artikli 14 lõike 1 punkti b, andnud asjaomastele ettevõtjatele võimaluse teha teatavaks oma seisukohad komisjoni vastuväidete kohta, võttes arvesse ettevõtjate koondumistega tegeleva nõuandeko- mitee arvamust, ning arvestades järgmist: I. SISSEJUHATUS (1) juhtiv rahvusvahelisi Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV (KLM) on Hollandi lende teostav lennuette- võtja, mis asub Amsterdami Schipholi lennuväljal. KLM teostab ise reisijate- ja kaubaveo regulaarlende paljudesse sihtkohtadesse Euroopas ja teistes maailmajagudes. KLM tütarettevõttes Transavia omab enamusaktsiaid (80 %) (1) EÜT L 395, 30. 12. 1989, lk 1. Määrust on viimati muudetud määru- sega (EÜ) nr 1310/97 (EÜT L 180, 9. 7. 1997, lk 1). Ühtlasi omab KLM 50 % Martinair Holland NV (“Marti- nair”) aktsiakapitalist. Ülejäänud 50 % kuulub Koninklijke Nedlloyd NV-le (“Nedlloyd”). Komisjon on seisukohal, et sellises olukorras võivad KLM ja Nedlloyd omada “otsus- tavat mõju” Martinair’i üle määruse (EMÜ) nr 4064/89 (“koondumismäärus”) artikli 3 lõike 3 tähenduses. Seega kontrollivad nad ühiselt Martinair’i koondumismääruse tähenduses. Martinair on suuruselt teine Hollandi lennuettevõtja, mille asukoht on samuti Schipholi lennu- väljal ning mis teostab peamiselt tellimuslende Amsterda- mist Vahemeremaade puhkepiirkondadesse. Martinair sooritab ka regulaarreisilende üksikutesse kaugetesse siht- kohtadesse, peamiselt Põhja-Ameerikasse. (3) 1. septembril 1998 teatas KLM vastavalt koondumismää- ruse artiklile 4 kavandatavast koondumisest, mille tule- musena omandab ta kontrolli kogu Martinair üle. (2) Teatis võeti tagasi 22. septembril 1998. (3) pärast seda, kui komisjon oli KLM’i suuliselt teavitanud kavatsusest tunnistada teatis mittetäielikuks. 21. detsembril 1998 esitas KLM koondumise kohta uue teatise. (4) 1. veebruaril 1999 otsustas komisjon algatada menetluse, kohaldades EÜ koondumismääruse (5) artikli 6 lõike 1 punkti c ning 19. märtsil 1999 esitas komisjon vastuväited kavandatava koondumise suhtes. 31. mail 1999 teavitas KLM komis- joni, et ta on koondumisest loobunud. (2) Juhtum IV/M. 1128 – KLM/Martinair (EÜT C 281, 10. 9. 1998, lk 7). (3) EÜT C 298, 26. 9. 1998, lk 8. (4) Juhtum IV/M. 1328 – KLM/Martinair (EÜT C 408, 29. 12. 1998, lk 8). (5) EÜT C 42, 17. 2. 1999, lk 9. 23. 2. 2005 ET Euroopa Liidu Teataja L 50/11 II. JUHTUMI MENETLUSKEEL (6) (4) (5) juunil 1999 saatis komisjon KLM-ile vastuväited, 25. milles oli selle toodud komisjoni esialgne seisukoht kohta, et 1. septembri 1998. aasta teatis sisaldas ebaõiget ja eksitavat teavet (kui ei ole teisiti märgitud, tähendavad käesolevas otsuses viited “teatisele” 1. septembri 1998. aasta teatist). Vastuväited olid koostatud inglise keeles. Oma vastuses ei ole KLM nõus inglise keele kasutamisega ja nõuab, et menetlus viidaks läbi hollandi keeles. KLM viitab nõukogu määruse nr 1, millega määratakse kind- laks Euroopa Majandusühenduses kasutatavad keeled, (6) viimati muudetud Austria, Soome ja Rootsi ühinemisak- tiga, artiklile 3, millega sätestatakse, et EL institutsiooni jurisdiktsiooni alla kuuluvale isikule poolt saadetavad dokumendid koostatakse asjaomase liikmes- riigi keeles. KLM väitis, et inglise keele valis ta ainult ingliskeelne) keeleks ning et teatise esitamise (teatis oli see ei juuni 1999. aasta vastuväited oma keeles. KLM selgitab, et ta otsustas esitada teatise inglise keeles komisjoni töö lihtsustamise huvides, pidades silmas ühinemiste kontrolli menetluses kohaldatavaid lühikesi ja rangeid tähtaegu. jäta teda ilma õigusest saada 25. liikmesriigi Määruse nr 1 artikkel 2 sätestab, et ühenduse institut- sioonidele saadetavad dokumendid võib koostada saatja Institutsiooni valikul ükskõik millises ametlikus keeles. vastus peab olema saatja valitud keeles. Nõukogu määruses (EMÜ) nr 4064/89 (kontrolli kehtestamise kohta ettevõtjate koondumiste üle) (7) ettenähtud teatisi, tähtaegu ja ärakuulamisi käsitleva komisjoni 1. märtsi 1998. aasta määruse (EÜ) nr 447/98 artikli 2 lõige 4 konkretiseerib seda üldist reeglit. Selles sätestatakse, et osaliste valitud keel, milles teatis esitati, saab “menetlus- keeleks”. KLM väidab, et valis inglise keele ainult teata- misele järgneva menetluse keeleks, mitte käesoleva menetluse keeleks. Komisjoni tõlgenduse kohaselt viitab see säte kõikidele koondumismääruse alusel läbiviidava- tele teatatud ühinemisega seotud olevatele menetlustele, mitte ainult menetlustele, mis viivad koondumist ennast puudutavate sisuliste otsusteni, nagu otsus artikli 6 või artikli 8 alusel. Koondumismääruse artikli 4 kohase teata- mise osas võib läbi viia mitmeid menetlusi, sealhulgas menetlusi, mis viivad otsusteni artikli 11 lõike 5 kohaselt ja artikli 13 lõike 2 kohaselt, artikli 14 lõike 1 punkti b, c või d ning artikli 14 lõike 2 punkti a, b või c kohased menetlused, otsuse tühistamise menetlused artikli 6 lõike 3 või artikli 8 lõike 5 kohaselt või menetlused küsi- mustes, mis on seotud dokumentidele juurdepääsuga. Kõik need menetlused on seotud teatisega, mille puhul oli osalistel õigus keelt valida. (6) EÜT 17, 6. 10. 1958, lk 385/58. Määrust on viimati muudetud 2003. aasta ühinemisaktiga. (7) EÜT L 61, 2. 3. 1998, lk 1. Määrust on viimati muudetud 2003. aasta ühinemisaktiga. juhtumi puhul esitati teatis inglise keeles ja Käesoleval kogu osaliste vaheline suhtlemine toimus inglise keeles. KLM-i taotluse tulemuseks oleks olnud, et kõiki KLM-i komisjonile esitatud väiteid oleks pidanud arutama hollandi keeles. Artikli 14 lõike 1 punkti b kohane menetlus on lahutamatult teatisega seotud. Seepärast on komisjon seisukohal, et inglise keel on käesoleva menet- luse õige menetluskeel. (7) (8) III. KOONDUMISMÄÄRUSE ASJAOMASED FAKTID NÕUETE RIKKUMINE: teatisele kattuvad KLM grupi ja Martinair’i Vastavalt tegevus kolmes valdkonnas: tellimuslennud Vahemere piirkonda, regulaarlennud Põhja-Ameerikasse ja kauba- vedu. Ebaõiged ja eksitavad andmed puudutavad KLM tütarfirma Transavia tegevust reisijateveol Vahemere piir- konna sihtpunktidesse: KLM esitas ebaõiget teavet Tran- savia tellimuslendude sihtkohtade kohta ja jättis esitamata asjakohase teabe Transavia tellimuslendude kohta. 1) Teave Transavia tellimuslendude sihtkohtade kohta a) Teatises toodud andmed Teatise vorm CO leheküljel 40 on toodud tabel, milles on loetletud Transavia ja Martinair’i sihtkohad Vahemere- maades 1998. aasta suvehooajal. Tabel on toodud ülevaate kujul, milles võrreldakse kummagi osalise siht- riikide kaupa. Mõiste “Vahemeremaad” sisaldab kohti eelnevalt järgi Küprost, Egiptust, Prantsusmaad, Iisraeli, Maltat, Hispaaniat, Itaa- liat, Portugali, Kreekat, Türgit, Tuneesiat ja Marokot. Loet- letud on 12 Martinair’i sihtkohta ja 46 Transavia siht- kohta. Tabeli kohaselt kattuvad ainult 6 sihtkohta (Ibiza, Korfu, Kós, Antalya, Dalaman ja Monastir). teatises toodud definitsiooni (8) (9) Leheküljel 39 enne tabelit on toodud väide, et Transavia ja Martinair’i lennud on suures osas üksteist täiendavad: “Transavia ja Martinair’i tellimuslennud on suures osas üksteist lennukeid täiendavad. Martinair kasutab suuri (B747, MD-11, B767) lennuks mõnda üksikusse siht- kohta Vahemeremaades. Transavia kasutab väiksemaid lennukeid (B757) lennuks mitmetesse (teistesse) sihtkoh- tadesse, millest enamusse – tulenevalt nende suurusest – ei saa lennata Martinair’i lennukitega. ” (8) Teatise lk 26. L 50/12 ET Euroopa Liidu Teataja 23. 2. 2005 Tabel teatise 40. leheküljel on järgmine: “Transavia ja Martinair’i tellimuslendude sihtkohad Vahe- mere piirkonnas suvel 1998 Riik Martinair Transavia Hispaania Portugal Kreeka Eivissa (Ibiza) Las Palmas Tenerife Málaga Palma Faro Korfu Kós Iraklion Eivissa (Ibiza) Jerez de la Frontera Almería Menorca Gerona Reus Arrecife Fuerteventura Oporto Korfu Kós Prevenza Kefallinía Zákynthos Kalamáta Chaniá Santoríni Mýkonos Ateena Vólos Skíathos Thessaloníki Kavála Límnos Mytilíni Skýros Chíos Sámos Kárpathos Antalya Dalaman Bodrum Istanbul Monastir Agadir Luxor Hurghada Tel Aviv Paphos Larnaca Rooma Catania Rimini Milano Verona Ajaccio” teabenõudele. (9) Nendesse Jarbah’ saar olid 1998. aastal Transavia tellimuslendude sihtpunktideks, kuid neid ei olnud tabelis toodud. Need andmed saadi Transavia sõiduplaanist, mis esitati vastu- seks (välja arvatud Alicante, Funchal, Rhodos ja Jarbah’ saar), teostab tellimuslende ka Martinair. Seega teostab kõikidesse Martinair’i ka Transavia, mis tähendab, et tegelikult kattuvad Transavia ja Martinair’i sihtkohad täielikult. sihtkohtadesse sihtkohtadesse lende (11) Pealegi on puuduvate sihtkohtade hulgas mitmeid puhku- sereisijate ning Transavia ja Martinair’i jaoks väga olulisi kohti. Näiteks on Hispaania ülekaalukalt kõige popu- laarsem sihtriik ning puuduvate sihtkohtade seas Hispaa- nias ja selle saartel on mõned kõige olulisemad turiste teenindavad lennujaamad selles piirkonnas. 2) Teave Transavia regulaarlendude kohta Vahemere- maadesse a) Teatises toodud andmed (12) KLM ei maini teatises, et Transavia teostab mitmeid regu- laarlende Vahemeremaade ta müüb istekohti nendel ekskursioonipakette pakkuvatele reisibüroodele. sihtkohtadesse ning et lendudel (13) Teatise 6. jao pealkiri on “Turgude määratlused”. Pealkirja “I. Mõjutatavad turud” all korratakse vormi CO küsimust 6. 1. Seal märgib KLM pealkirja “A. Euroopa tellimuslen- dude turg (reisipakettide osas)”, (10) et osaliste väikese turuosa tõttu ([…]* %) (*) mõjutatud turge ei ole. (11) aasta (9) Sõiduplaan “Tellimuslennud, suvi 1998” esitati teabenõude vastusele III lisana 4. (Transavia 9. septembri 1998. september 1998). Sõiduplaanis on toodud ka sihtkohad Maltal ja Horvaatias. Sama vastuse I lisas on toodud loetelu mitmetest Transavia mitte-regulaarlendude marsruutidest Hollandist Vahe- meremaadesse (55 sihtkohta) ja mitmetest marsruutidest Euroopa teistest punktidest Vahemeremaadesse (22 sihtkohta). See loetelu sisaldab ka neid ja teisi sihtkohti, kuid mitte sihtkohti Iisraelis, Marokos ja Tuneesias. (10) Teatise lk 26. (*) Osa sellest on välja jäetud, et tagada konfidentsiaalsete andmete kaitse; need osad on märgitud nurksulgude ja tärniga. (11) Et määrata oma turuosa tellimuslendude turul Vahemeremaa- desse, on KLM kasutanud väga laia geograafilise turu mõistet. KLM märgib, et osaliste ja teiste tellimuslende teostavate lennuet- tevõtjate lennukid võivad startida kõikidelt Beneluxi maade, ja Saksamaa lennujaamadest. Sellest lähtuvalt Ühendkuningriigi […]* % turuosa (lk 61). Kui võetaks arvesse ainult arvutati lende Hollandist, oleks osaliste turuosa üle […]* % (teatise lk 62). Antalya Dalaman Monastir Türgi Tuneesia Maroko Egiptus Iisrael Küpros Itaalia Prantsusmaa b) Transavia ebaõigsus tellimuslendude sihtkohti käsitleva teabe (10) Uurimise käigus selgus, et vähemalt 10 nn sihtkohta Vahameremaades, nimelt Alicante, Las Palmas, Tenerife, Malaga, Palma, Faro, Funchal, Rhodos, Héraklion ja 23. 2. 2005 ET Euroopa Liidu Teataja L 50/13 Kuigi KLM edaspidi väidab, et tellimuslendude turg ei ole mõju- tatav turg, märgib ta ikkagi, et kirjeldab turgu, nagu oleks “Et anda komisjonile asjakohast see mõjutatav turg: teavet, kirjeldavad nad seda turgu, nagu oleks see mõju- tatav turg. ” (12) Kirjeldus on toodud teatise lehekülgedel 26–41 ilma täpsustavate pealkirjadeta. (14) Kaubaturg on määratletud järgmiselt: turu kirjelduses: – Ühendriikide/Kanada (17) Ainuke teave selle kohta, et Transavia üldse regulaarlende teostab, on järgmises peatükis Põhja-Ameerikasse teosta- “B. Lääne-Euroopa tavate lendude turud”. (Amsterdami kaudu) Allmärkuses väitele, et Martinair ei osale KLM-i püsiklien- “Transavia reisijad osalevad diprogrammis, on öeldud: KLM-i kui nad siis, püsikliendiprogrammis ja kui KLM ise lendavad Transavia regulaarlendudel nendesse sihtkohtadesse lende ei teosta. ” (16) See teave ei olnud toodud teabena regulaarlendude kohta vaid teabena reisijate osalemise kohta KLM-i püsikliendipro- grammis. (17) ainult “KLM (peamiselt Transavia kaudu) (13) ja Martinair tegut- sevad mõlemad kaubaturul, mida võib määratleda kui lennukiga reisifirmade nõudel transporditeenuse pakku- mise turgu, kusjuures transport on osaks puhkusepake- tist, mis sisaldab majutust Vahemeremaades. ” (14) (18) teatatava Pealkirja “II. Mõjutatavate turgudega (III jao tähenduses) seotud turud” all on trükitud vormi CO küsimus 6. 2: seotud asjaomaseid toiminguga Kirjeldage kauba- ja geograafilisi turge, mis on tihedalt seotud mõju- tatava turuga (mõjutatavate turgudega) (eelnevatel, järgne- vatel ja horisontaalsetel naaberturgudel), kus mõni koon- dumise osaline tegutseb ning mis ise ei ole mõjutatavad turud III jao tähenduses. (15) “tellimuslendude Teatises viidatakse sellele turule kui turule”, mida võib eristada lennutranspordi regulaarlen- dude turust. Välja on toodud järgmised erinevused telli- muslendude ja regulaarlendude vahel: “Tellimuslendude turg on turg, mis eristub nendesse siht- kohtadesse toimuvatest regulaarlendude turgudest. Esiteks ei ole tellimuslendude turul lennuettevõtja klientideks turul on reisijad nagu regulaarlendude puhul. Sellel lennuettevõtja klientideks reisifirmad. Reisifirmad tellivad lennuettevõtjatelt konkreetse sageduse ja mahutavusega lennud konkreetsesse puhkusekohtadesse. Nad ostavad tellitavatel (minimaalse) arvu istekohti, mida nimetatakse kvoodiks. Neid istekohti müüvad reisifirmad ja nende agendid enda nimel reisijatele osana reisipake- tist. See muudab kõnealuse teenuse regulaarlendudest täiesti erinevaks. ” (15) lennukitel (16) Selles peatükis ei märgita, et Transavia teostab regulaar- lende sihtkohtadesse Vahemeremaades ja müüb reisfirma- dele istekohti nendel lendudel, mille garanteerivad reisi- firmad ja mis on osaks reisipakettidest. Teatisega koos ei esitatud ei Transavia sihtkohtade kaarti ega punktis 10 nimetatud sõiduplaani. (12) Teatise lk 26. (13) Kuigi väide tundub viitavat, et KLM tegutseb sellel turul vähesel määral, ei anta KLM-i kohta mingit edasist teavet, välja arvatud statistilised andmed SH&E analüüsi lisas. Vormi CO punktis 3. 2. 1 märgib KLM: “Transavia airlines B. V. (80 %) tegutseb Euroopa (reisi- pakettidega seotud) tellimuslendude turul, mis koondumise osalisi arvestades ei ole mõjutatav turg. Transaviat mainitakse siin ainult komisjoni teavitamise eesmärgil. ” (14) Teatise lk 26. (15) Teatise lk 26. (19) Sellele vastuseks selgitab KLM lühidalt, et nii KLM-il kui Martinairil on vähemusosalus reisifirmas ja et KLM on osanik arvutipõhises piletite ettetellimissüsteemis. Järgne- valt on teatises märgitud: “Peale selle teostab Martinair tellimuslende teistesse siht- kohtadesse (nt Kariibi mere ääres). KLM tegutseb Euroopa tellimuslendude turul ainult oma tütarfirma Transavia kaudu. KLM ja Martinair teostavad regulaarlende mitme- tesse teistesse sihtkohtadesse. ” (18) (20) Selles peatükis ei ole märgitud, et Transavia teostab regu- laarlende sihtkohtadesse Vahemeremaades. Ainuke Tran- saviat puudutav teave selles peatükis on järgmine: “KLM tegutseb Euroopa tellimuslendude turul ainult oma tütar- firma Transavia kaudu. ” (19) b) Transavia regulaarlendude kohta esitatud teabe eksitav või ebaõige iseloom (21) Juhtumi edasisel uurimisel selgus, et Transavia teostas olulisel määral regulaarlende sihtkohtadesse Vahemere- maades ning et ta müüs istekohti nendel lendudel reisi- firmadele, kes integreerisid need reisipakettidesse. (16) 11. allmärkus teatise lk 45. (17) KLM-i 1. septembri 1998 aasta teatise kaaskiri. (18) Teatise lk 47. (19) Teatise lk 47. L 50/14 ET Euroopa Liidu Teataja 23. 2. 2005 (22) teabenõudele (20) teatas KLM 9. septembri Vastuseks 1998. aasta kirjas, et Transavial on regulaarlennud Mála- gasse, Alicantesse, Barcelonasse, Casablancasse, Jarbah' saarele, Farosse, Funchalisse, Héraklionisse, Lissaboni, Las Palmasesse, Maltale, Nice’i, Palmasse, Tenerifele (1997. aastal kokku […]* reisijat ühe suuna lendudel). Olukord ei ole sellest ajast saadik oluliselt muutunud; Transavia teostas ka edaspidi olulisel määral regulaarlende sihtkohtadesse Vahemeremaades. Enamusse nendest siht- kohtadest teostab Transavia ka tellimuslende. KLM-i kirjas ei ole märgitud, et regulaarlendudel müüakse reisifirmadele. istekohti nendel andmeid regulaarlendude (23) Alles 1998. aasta detsembris esitatud dokumentides (21) istekohtade tõi KLM veel “Reisifirmadele müügi kohta reisifirmadele, märkides: müüakse tõepoolest garanteeritud istekohti” (22) ja “Reisi- firmade garanteeritud istekohtade hinnad regulaarlen- dudel on võrdsed garanteeritud istekohtade hindadega mitteregulaarlendudel. ” (23) Viimast teavet kinnitab KLM-i 4. märtsi 1999. aasta kiri, millest on näha, et garantee- ritud/tagatud istekohtade brutohinnad regulaarlendudel ja mitteregulaarlendudel on peaaegu identsed. 1998. aasta detsembri teatises kirjutas KLM: “Reaalsus on siiski harva must-valge ning piir regulaarlendude ja tellimuslendude vahel on ähmane. Garanteeritud istekohtade müük reisi- firmadele populaarsetesse Vahemeremaade sarnased puhkusekohtadesse on peaaegu sama mis teenused tellimuslendudel. ” (24) Esitatud andmete alusel võib arvutada, et […]* (25) reisijast, mis 1997. aasta suve- hooajal ja talvel 1997/1998 veeti Transavia (26) regulaar- sihtkohtadesse Vahemeremaades, (27) kokku lendudel […]* (28) reisifirmadele garanteeritud istekohta müüdi alustel ja […]* istekohta müüdi reisifirmadele mittegaran- teeritud alustel. (29) Lendudel teatud sihtkohtadesse oli enamus kõikide veetud reisijate istekohtade arvust (30) müüdud reisifirmadele. lendudel IV. VASTUS VASTUVÄIDETELE JA KOMISJONI HINNANG SELLE KOHTA 1) Teave Transavia tellimuslendude sihtkohtade kohta (24) Vastuses komisjoni vastuväidetele nimetab KLM punktis 10. nimetatud sihtkohtade kohta teabe esitama jätmist “administratiivseks veaks”. KLM selgitab, et andmete esita- misel lähtuti Transavia välja antud pardaajakirjast. Pardaa- jakirjas on toodud kaart Transavia sihtkohtadega. Regu- laarlendude sihtkohad on märgitud kollaste punktidega ja (20) Komisjoni teabenõue, 4. september 1998. (21) 21. detsembri 1998. aasta teatis. (22) 21. detsembri 1998. aasta teatis, lk 64, allmärkus 18. (23) 21. detsembri 1998. aasta teatis, lk 65, allmärkus 19. (24) 21. detsembri 1998. aasta teatis, lk 66. (25) […]* suvel 1997 ja […]* talvel 1997/98. (26) Lisaks müüb KLM reisifirmadele oma lendudel ka mitte-garantee- ritud istekohti. (27) Malaga, Alicante, Barcelona, Jarbah’ saar, Fääri saared, Funchal, Heraklion, Lissabon, Las Palmas, Malta, Nice, Mallorca, Tenerife. (28) 21. detsembri 1998. aasta teatise lk 69 ja lisad XXIX (suvi 1997) ja XXX (talv 1997/1998); […]* suvel 1997 ja […]* talvel 1997/1998. (29) 21. detsembri 1998. aasta teatise lk 69 ja lisad XXIX (suvi 1997) ja XXX (talv 1997/1998); […]* suvel 1997 ja […]* talvel 1997/1998. (30) Nt 1997. aasta suvehooajal Jarbah’ saar, Faro, Funchal, Heraklion, Lissabon, Las Palmas, Malta, Mallorca, Tenerife. tellimuslendude sihtkohad punaste punktidega. Ka siht- kohad, kuhu toimuvad nii tellimus- kui regulaarlennud on märgitud kollase punktiga. Need on Alicante, Las Palmas, Tenerife, Malaga, Palma, Faro, Funchal, Rhodos, Heraklion ja Jarbah’ saar. KLM väidab, et nende sihtkoh- tade ebaõige kujutamine pardaajakirjas oli põhjuseks, miks neid ei mainitud tellimuslendude sihtkohtadena. (25) (26) KLM viitab ka teatisele lisatud SH&E analüüsile, millest väidetavalt selgub, et Transavia teostab tellimuslende ka teistesse sihtkohtadesse. KLM väidab, et igaühele, kes loeb teatist ja selle lisasid, oleks pidanud olema selge, et erinevus eelnevate aastate kohta teatises toodud tabelite ja lisades toodud tabelite vahel tuleneb veast ja et teatise põhjalikum analüüsimine tekitas komisjonis õigustatult küsimusi. ja Martinair’i Teatise X lisas on toodud loetelu KLM-i sihtkohtadest, kuid mitte loetelu Transavia sihtkohtadest. Kaart Transavia sihtkohtadega ja punktis 10 nimetatud Transavia sõiduplaan ei kuulunud teatisega koos esitatud dokumentide hulka. Teatise VIII lisas on toodud SH&E “Euroopa tellimuslendude turg. analüüs 1998. aastast: seoses Martinair’i 50 % Nedlloyd’i aktsiate Analüüs (“The European Charter omandamisega KLM-i poolt” Market - An analysis in relation to KLM’s acquisition of the 50 % Nedlloyd stake in Martinair”). Analüüs koosneb 60 leheküljest tekstist. Analüüsi 2. lisas (“Mitte-regulaar- ja lendude Ühendkuningriigist ja Vahemeremaade lennuettevõtjate kaupa”) on toodud tabelid aastate 1993, 1995 ja 1997 kohta, milles on loetletud kõik sihtkohad Vahemeremaades, kuhu toimuvad mitte-regu- laarlennud Schipholist. Iga sihtkoha juures on märgitud reisijate koguarv, konkurentide lendudel veetud reisijate arv ning KLM-i, Martinair’i ja Transavia lendudel veetud reisijate arv. Nende tabelite põhjal võib järeldada, et aastatel 1993–1997 teostas Transavia lende ka teistesse lennujaamadesse peale nende, mis olid loetletud teatise vormi CO 40. leheküljel 1998. aasta kohta, ning kus oli toodud punktis 10 nimetatud 10 sihtkohta. reisijad Belgiast, Saksamaalt, Hollandist sihtkohtade (27) Vormi CO sissejuhatuses on osa pealkirjaga “Täpse ja täieliku teabe vajalikkus”, milles väidetakse, et: “Käesolevas vormis nõutav teave peab olema täpne ja täielik. Nõutav teave tuleb esitada käesoleva vormi selleks ettenähtud osas. Käesoleva vormi lisasid kasutatakse ainult vormis esitatavate andmete täiendamiseks. ” 23. 2. 2005 ET Euroopa Liidu Teataja L 50/15 (28) (29) või mõnele muule Vormi CO leheküljel 40 toodud tabelis esitatud andmed tellimuslendude sihtkohtade kohta on selged ja üheselt mõistetavad. Seal ei ole ilmset viga, mis oleks selgelt tuvastatav. Tabelis ei ole viidet osaliste poolt tsiteeritud informatsiooniallikale. analüüsile Ainuke koht selles jaos, kus analüüsile viidatakse, on leheküljel 34 asjaomase turu geograafilise ulatuse määrat- lemise kontekstis ja toetamaks väidet, et geograafiline turg hõlmab kogu Euroopat. (31) Selles kontekstis väidab KLM: “KLM ja Martinair kinnitavad SH&E järeldust kui enda oma käesolevas teatises kasutamiseks. ” (32) SH&E analüüs käsitleb aastaid 1993 ja 1997 ja seal ei ole toodud mingeid andmeid 1998. aasta suvehooaja kohta. Pealegi ei ole statistilised andmed analüüsi lisas esitatud kujul, mis võimaldaks seda hõlpsalt võrrelda teatises Igatahes muudavad lennuettevõtjad toodud tabeliga. aeg-ajalt oma lendude sihtkohti. saanud punktis 10 nimetatud 10 sihtkoha loetlemisest SH&E analüüsis aastani 1997 selgelt tuletada, et nende puudu- mine 1998. aastat puudutavate andmete hulgast on põhjustatud KLM-i veast ning mitte sihtkohtade muutu- misest. Seega ei saa SH&E analüüsi lisas toodud andmeid lugeda teatise vormi CO selleks ette nähtud osas toodud ebaõigete andmete paranduseks. Järelikult ei 2) Teave Transavia regulaarlendude kohta (30) KLM väidab, et Transavia regulaarlendude istekohtade müük ei moodusta osa asjaomasest kaubaturust ning seega ei olnud seda vaja mainida. Vastuseks suulisele regulaarlennud sisalduvad küsimusele, kas Transavia teatises toodud turuosa käsitlevates andmetes, andis KLM järgmise kirjaliku vastuse: “Need turuosad ei sisaldu SH&E analüüsis ning järelikult ka KLM-i teatises. Martinair teostab Vahemeremaade siht- kohtadesse ainult mitte-regulaarlende, mistõttu Martinair’i ja Transavia tegevus Vahemeremaade mitte-regulaarlen- dude turul ei kattu. Mitte-regulaarlendude turg Euroopast Vahemeremaadesse on oluliselt erinev regulaarlendude turust järgmistel põhjustel: Mitteregulaar(tellimus)lendude teenus müüakse tegelikult alles marsruudi lõpp-punktis; mitteregulaar(tellimus)len- dude reisijad ostavad kohad reisifirma käest, regulaarlen- dude reisijad aga ostavad need peamiselt reisibüroodest või otse asjaomaselt lennuettevõtjalt; mitteregulaar(telli- samal mus)lendude istekohad müüakse reisifirmadele, (31) Järgmine viide SH&E analüüsile on toodud teatise 7. jaos (teave mõjutatavate turgude kohta). (32) Teatise lk 34. ajal kui regulaarlendude istekohti müüakse reisifirmadele ainult väikeste kvootide ulatuses. Mitteregulaar(tellimus)- lende teostatakse ühe või mitme reisifirma kommerts- riskil; regulaarlendude kommertsriski kannab lennuette- võtja. Karistusi regulaarlendude ärajätmise eest peaaegu ei ole või on need palju liberaalsemad. Mitteregulaar(tel- limus)lendude turul on palju rohkem ja palju erinevamaid tegutsejaid. Teave, mis esitati vastuseks komisjoni teabenõudele, ei saa lisada KLM Groupi turuosale, mis on toodud teatise leheküljel 62. Transavia regulaarlendude lisamine turu- baasile põhjustaks kindlasti kogu turubaasi olulise suure- nemise, sest siis peaks arvesse võtma ka teiste lennuette- võtjate regulaarlende. ”. (33) jaos. 6. Vormil CO seoses turu määratlemisega nõutavat teavet kirjeldatakse 6. jao I osas kasutatakse järgmist asjaomase kaubaturu määratlust: “Asjaomane kaubaturg hõlmab kõiki neid kaupu ja/või teenuseid, mis tarbijate seisukohast on oma iseloomulike tunnuste, hindade ja otstarbekohase kasutuse põhjal omavahel vahetatavad ja juhul asendatavad. Asjaomane kaubaturg võib mõnel koosneda ja/või toodetest teatud hulgast üksikutest teenustest, millel on üldjoontes samasugused füüsilised või tehnilised tunnused ja mis on omavahel vahetatavad. ” Pidades silmas asjaolu, et teatatud arv istekohti Transavia regulaarlendudel müüakse reisifirmadele sama hinna eest ja samadel majanduslikel tingimustel (garanteeritud) kui istekohad tellimuslendudel, on komisjon seisukohal, et need müügid moodustavad osa samast kaubaturust. Asjaolu, et selline turu määratlus tähendaks, et teiste lennuettevõtjate poolt teostatavatel lendudel müüdavad istekohad peaksid samuti olema asjaomase kaubaturuga hõlmatud, ei saa pidada põhjenduseks, mis lubaks KLM-il seda teavet mitte esitada. Komisjon võtab teadmiseks KLM-i seisukoha, et reisifir- madele müüdud Transavia regulaarlendude istekohad ei moodustanud osa samast turust kui müüdud tellimuslen- dude istekohad. Siiski, isegi selle eelduse korral oleks neid tegevusi pidanud mainima kui tegevusi “turgudel, mis on tihedalt seotud mõjutatava turuga” (nn “naaberturuga”) vastuseks vormi CO küsimusele 6. 2. Naaberturge puudu- tava küsimuse eesmärgiks ongi saada vajalikku teavet juhtudel, kui osalised on kasutanud turu määratlust, mis võib olla kitsam kui komisjoni poolt kasutatav. (31) (32) (33) (33) KLM-i 18. septembri 1998. aasta kiri. L 50/16 ET Euroopa Liidu Teataja 23. 2. 2005 (34) (35) KLM selgitas põhjalikult, miks tema arvates regulaar- lennud ei moodusta osa asjaomasest kaubaturust ning oli seega teadlik, et see on turg, mis on eelnevaga tihedalt seotud. Küsimuse 6. 2 vastuse osas ei jätnud KLM tühja kohta. KLM viitas enda ja Martinair’i osalusele reisifir- made aktsiapakkides ning oma osalusele arvutil põhine- vates piletite ettetellimissüsteemides. Ta märkis ka, et Martinair teostab tellimuslende teistesse sihtkohtadesse (Kariibi mere ääres) ja et KLM ja Martinair teostavad regulaarlende mitmetesse erinevatesse sihtkohtadesse. (34) See märkus tellimus- ja regulaarlendude kohta näitab, et KLM sai aru küsimusest naaberturgude kohta. Vaatamata sellele ei maininud KLM Transavia regulaarlende. Selles kontekstis tugevdab KLM-i üksikasjalik kirjeldus teistest teave on täielik ning et naabertegevustest muljet, puuduvad andmed mõjuvad eksitavalt. V. ÕIGUSLIK HINNANG 1) Teave Transavia tellimuslendude sihtkohtade kohta Vormi CO leheküljel 40 tabelis toodud andmed on ebaõiged selles osas, et välja on jäetud vähemalt 10 siht- kohta, millest enamus on väga olulised. Andmete ebaõig- sust rõhutab enne tabelit toodud märkus, et “Transavia ja Martinair’i tellimuslennud on suures osas üksteist täien- davad. ” (35) Eelkõige jätab tabelist oluliste Hispaania, Portugali ja Kreeka sihtkohtade väljajätmine ebaõige mulje, et Transavia ja Martinair’i lennud kattuvad ainult piiratud osas. Viidet täiendavate lendude kohta ei saa mõista ainult kui lennukite suuru- sesse puutuvat, võttes arvesse viite konteksti – vahetult enne tabelit. Pealegi, märkus, et Transavia teostab lende “teistesse” sihtkohtadesse kui Martinair, tugevdab vale muljet, mis lugejale tabelist jääb. leheküljel 39 üksteist (36) Nende ebaõigete andmete esitamine oli raske hooletuse tulemus. Isegi kui osaliste selgitus Transavia pardaajakirja kasutamise kohta oleks aktsepteeritav, on tegemist tõsise hooletusega. Pardaajakiri on turundus- või reklaamiväl- jaanne, mille sisu täpsus ei ole alati tagatud. Osalised oleksid pidanud kasutama usaldusväärsemat teabeallikat nagu Transavia firmasisesed statistilised andmed või Tran- savia sõiduplaan, mis hiljem komisjonile saadeti. Kuna Transavia on täielikult kontrollitav tütarfirma, oli see teave KLM-ile hästi kättesaadav. 2) Teave Transavia regulaarlendude kohta (38) Mis tahes teabe, mis näitab, et Transavia teostab regulaar- lende sihtkohtadesse Vahemeremaades ja müüb nende lendude jätmine reisifirmadele, muudab Transavia kohta esitatud teabe koondumismää- ruse artikli 14 lõike 1 punkti b kohaselt eksitavaks ja ebaõigeks. esitamata istekohti (39) ainult Transavia Vahemeremaade regulaarlendude mainimata jätmine on ülejäänud vormil CO esitatud andmete väljajätmise kontekstis mitte küsimus, vaid (nagu on eespool osades III ja IV selgitatud) eksitab lugejat olulisel määral, sest jätab olemasolevatest asjaoludest moonutatud pildi. Seega on andmed koondu- mismääruse artikli 14 lõike 1 punkti b tähenduses nii ebaõiged kui ka eksitavad. andmete lihtsa (40) Komisjon ei saa välistada võimalust, et KLM jättis andmed Transavia regulaarlendude kohta tahtlikult esita- mata. Tegu on vähemalt tõsise hooletusega, sest andmed, nende olulisus ja nõue nende esitamiseks vormil CO on või oleksid pidanud olema KLM-ile hästi teada. (41) Seega, nende andmete esitamata jätmine KLM poolt on samuti rikkumine, mille eest saab määrata trahvi. VI. TRAHVIDE MÄÄRAMINE (42) Koondumismääruse artikli 14 lõike 1 punkti b kohaselt võib komisjon ettevõtjatele määrata trahvi 1 000 kuni 50 000 eurot, kui need annavad tahtlikult või hooletuse tõttu koondumismääruse artikli 4 alusel esitatud teatises ebaõiget või eksitavat teavet. Artikli 14 lõike 3 kohaselt võetakse trahvi määramisel arvesse rikkumise laadi ja raskust. Seejuures võtab komisjon arvesse kõiki raskenda- vaid ja kergendavaid asjaolusid. 1) Rikkumise laad (43) KLM pani toime rikkumise, esitades ebaõiget ja eksitavat teavet koondumismääruse artikli 14 lõike 1 punkti b tähenduses. Nende ebaõigete ja eksitavate andmete esita- mine oli põhjustatud vähemalt tõsine hooletusest. (37) Seega kujutab selles osas õige teabe esitamata jätmine KLM poolt endast rikkumist, mille eest võib määrata trahvi koondumismääruse artikli 14 lõike 1 punkti b alusel. (34) Teatise lk 47. (35) Teatise lk 39. 2) Rikkumise raskusaste (44) Koondumismääruse nõuete rikkumist KLM poolt peaks käsitlema tõsise rikkumisena järgmistel põhjustel. 23. 2. 2005 ET Euroopa Liidu Teataja L 50/17 a) Eksitava teabe olulisus (45) Andmed mis tahes kattumiste kohta osaliste üksikute lendude sihtkohtade osas on selgelt tähtis koondumise hindamiseks konkurentsi aspektist. Seda vaatamata küsi- musele, kas asjaomane turg koosneb üksikutest marsruu- teatud sihtkohtadest Vahemere- tidest, kõikidest või maades. Märkimata sihtkohad on jäetud Transavia olulised Hispaania, Portugali ja Kreeka puhkepiirkonnad, kuhu suundub palju reisijaid. Teave, et Transavia teostab lende kõikidesse asjaomastesse Martinair’i sihtkohtadesse, on samuti tähtis Martinair’i ja Transavia vahelise tegeliku konkurentsi hindamiseks, eriti kui käsitleda seda osaliste korduvate väidete kontekstis, et Martinair’i ja Transavia lennud täiendavad üksteist. (36) (46) (47) Teave, et Transavia teostab paljudesse peamistesse puhku- sekohtadesse paralleelselt nii regulaar- ja tellimuslende, on samuti väga oluline selleks, et hinnata Transavia turu- seisundit. Olenemata sellest, kas müüdud regulaarlendude istekohad moodustavad osa asjaomasest kaubaturust või mitte, on teave, et Transavia teostab olulisel määral regu- laarlende oma tähtis hindamaks Transavia turuseisundit nendel marsruutidel. tellimuslendude sihtkohtadesse, b) KLM poolt ära märgitud kergendavad asjaolud tal oli teatise ettevalmistamise ajal KLM rõhutab, et komisjoniga mitmeid kohtumisi, et nendel kohtumistel arutati mitmeid teatise kavandeid ning et ta järgis heausk- selt komisjoni ettepanekuid ja märkusi. Ta märgib ka, et teatise koostamine selles osas oli väga keeruline, kuna puudusid hästi kättesaadavad andmed. KLM väidab veel, et “ebaõige ja eksitava” teabe esitamine ei ole tõestatud juhul, võttes arvesse juhtumi konkreetseid või, et igal asjaolusid, ei saa selliste andmete esitamist käsitleda alusena trahvi määramiseks. Komisjon ei saa seda seisu- kohta jagada järgmistel põhjustel. i) T r a n s a v i a t e l l i m u s l e n d u d e s i h t k o h a d (48) Oma kommentaarides vastuväidetele selgitab KLM Tran- savia tellimuslendude sihtkohtade osas andmete esitamata jätmist administratiivse veaga. (37) KLM väidab ka, et viga oleks pidanud olema ilmne igaühele, kes teadet loeb. (49) KLM väidab, et kõnealune tabel lisati vormile CO alles komisjoni nõudmisel ning et käimasoleva 1998. aasta suvehooaja kohta ei olnud veel üksikasjalikke andmeid turuosa kohta saadaval. Kuid tabel teatise leheküljel 40 ei ole esitatud käesoleva otsuse punktis 26 nimetatud SH&E analüüsis sisalduvate andmete täiendamiseks või ajakohastamiseks. See illustreerib KLM-i väidet, et Tran- savia ja Martinair’i tegevus on “suurel määral üksteist täiendav”. KLM-i väide, et seda tabelit oleks pidanud lugema ainult koos analüüsiga, on põhjendamatu, kuna see ei sisalda isegi mitte viidet analüüsile. tabelis toodud andmete ebaõigsus oli KLM-i väide, et ilmne, on samuti põhjendamatu. Kui tellimuslendude sihtkohtade andmete puudumist ei märganud KLM, kellel on palju paremad teadmised oma tegevusest kui kellelgi ilmne viga, et seda teisel, ei olnud see loomulikult nii oleks märganud iga hoolikas lugeja. KLM rõhutab, et tema eesmärk ei olnud andmete varja- mine komisjoni eest ning et komisjon liialdab adminis- tratiivse vea raskuse määratlemisel. Kuid KLM-i selgitus selle kohta, kuidas ta kogus andmeid Transavia tellimus- lendude sihtkohtade kohta, viitab tõsisele hoolimatusele. Võtta andmete aluseks pardaajakiri ja mitte usaldus- väärsem allikas näitab väga hooletut suhtumist oma ülesandesse vajalike andmete valikul, eriti pidades silmas asjaolu, et Transavia on täieliku kontrolli all olev tütar- firma. ii) T r a n s a v i a r e g u l a a r l e n n u d KLM väidab, et suheldes komisjoniga ei teinud ta kunagi saladust sellest, et KLM Group, kaasa arvatud selle tütar- firma Transavia, teostab regulaarlende Euroopas üldiselt ja eriti Vahemeremaadesse. Ta märgib ka, et oleks Tran- savia regulaarlendude kohta esitanud rohkem teavet, kui komisjon oleks seda teatise esitamisele eelnenud läbirää- kimistel küsinud. KLM viitab SH&E analüüsile, mis tema väitel näitab selgelt, et 47 % Hollandi puhkusereisijatest lendab puhkusereisile regulaarlendudel. KLM väidab, et oleks mõeldamatu suurt osa nendest reisijatest mitte KLM grupi arvele kirjutada. esitamisele turu määratlusega eelnenud läbirääkimistel selgitati Teatise peamiselt seonduvat. Komisjon möönab, et kuna KLM ei selgitanud, et Transavia müüb olulisel hulgal istekohti oma regulaarlendudel reisipakette pakkuvatele turismifirmadele, ei kaalunud komisjon algul nende tegevuste arvesse võtmist turu määratlemisel. Kuid see ei vabasta KLM-i kohustusest esitada nende tegevuste kohta täielik teave, vähemalt vastuses vormi CO küsimu- sele 6. 2. (38) Pealegi, SH&E analüüsis toodud andmed puudutavad kõiki Hollandi puhkusereisijaid ja mitte (50) (51) (52) (53) (36) Teatise lk 32 ja 39; 9. septembri 1998. aasta kirja lk 5. (37) Vt käesoleva otsuse punkti 24. (38) See teave esitati 21. detsembri 1998. aasta teatises. L 50/18 ET Euroopa Liidu Teataja 23. 2. 2005 ainult neid kliente, kes reisifirmadelt reisipakette ostavad. Seepärast ei olnud nendest andmetest võimalik tuletada, et Transavia müüs istekohti regulaarlendudel reisipakette pakkuvatele reisifirmadele. Viis, kuidas teavet Transavia kohta kõikides teatise kavandites esitati, ei saanud sellist küsimust komisjoni poolt tekitada. Transaviat esitleti alati “tellimuslendude teostajana”. Teave, et Transavia teostab ka regulaarlende, esitati alles teatise lõplikus versioonis leheküljel 45 allmärkusena 11, mis puudutab Transavia osalemist KLM-i püsikliendiprogrammis. See teave ei sisaldunud et teatise komisjon võinuks või oleks pidanud seda teavet küsima, on seega põhjendamatu. kavandites. Väide, eelnevates (54) KLM väidab veel, et andmed regulaarlendude kohta ei muutnud KLM-i turuosa ning et sellepärast oli nende andmete esitamata jätmine väheoluline. Ettevõtja tegelik turuosa on aga ainult üks element tema turuseisundi hindamisel. Transavia regulaarlendude teostamine siht- kohtadesse, kuhu ta teostab ka tellimuslende on selgelt asjaolu, mis võib toetada tema seisundit nendel marsruu- tidel ja on seega komisjonile oluline konkurentsi aspek- tide hindamise seisukohalt koondumisega seonduvalt. Seega võivad komisjoni juhtumile ning vajalike meetmete laadile ja ulatusele mõjutada tema teadmised (või teadmatus) nende lendude olemas- olust ning nende iseloomust ja ulatusest. sisulist hinnangut hooletusega. Peale selle olid andmed otseselt vajalikud koondumise hindamiseks konkurentsi seisukohalt. (58) KLM esitas õiged andmed alles komisjoni uurimise tule- musena, mitte omal algatusel. Täielikke andmeid Tran- savia täiendavate tellimuslendude sihtkohtade kohta võis ainult tuletada teabenõude vastuseks esitatud teabe põhjal ja neid kinnitati lõpuks suuliselt. Teave, et Transavia teostab regulaarlende sihtkohtadesse Vahemeremaades, esitati teabenõude vastusena. Asjaolu, et KLM müüb reisifirmadele samadel oma regulaarlendude istekohti majanduslikel tingimustel nagu oma tellimuslendude iste- kohti ning selle tegevuse tähtsust kinnitati täielikult alles 21. detsembri 1998. aasta teatises ja teatises esitatud teabe edasise uurimise käigus komisjoni poolt. (59) KLM-i käitumise hindamisel peab samuti meeles pidama, et KLM on suur Euroopa ettevõtte, kes teostab märkimis- väärse ulatusega äritegevust Euroopas. KLM-il oli ka eelnev kogemus koondumisest teatamise kohta vastavalt koondumismäärusele. (55) Näiteks, kui Transavial ei oleks tõepoolest olnud regulaar- lende nendesse sihtkohtadesse, võiks väita, et teistel regu- laarlende teostavatel suhteliselt lennuettevõtjatel oleks lihtne neid lende alustada, müües istekohti isikutele ja reisifirmadele, ning järelikult peaks koondumine olema lubatud. Sarnaselt, kui mõne asjaomase marsruudi suhtes seisundi olemasolu, tuvastatud oleks võiksid ainult Martinair’i lendudele või Transavia telli- muslendudele keskenduvad meetmed olla ebapiisavad, sest need ei mõjutaks ega võtaks arvesse märkimisväärset hulka istekohti, mida Transavia müüb reisifirmadele nende marsruutide regulaarlendudele. turguvalitseva (60) (61) 3) Trahvi suurus (56) Koondumismääruse alusel algatatud menetlustes on väga tähtis, et koondumise osalised esitavad teatises täieliku teabe. See kohustus tähendab, et firmad peavad olema koondumiste üksikasjade esitamisel eriti hoolsad. (57) Käesoleval juhul esitas KLM andmed, mis olid ebaõiged ja eksitavad ja KLM-i puhul oli tegemist vähemalt tõsise Kergendava asjaoluna on KLM väitnud kokkuvõttes ja nagu kirjeldatud punktides 47 kuni 55, et väidetavad rikkumised ei olnud tahtlikud, et komisjon oleks pidanud olema võimeline puuduvaid andmeid märkama ning paluma neid teatise esitamisele eelnenud ajal (mis antud juhul oli üpris pikk) ja et puuduvad andmed ei olnud juhtumi tulemuste suhtes otsustava tähtsusega. Komisjon on seisukohal, et nendele väidetele saab omis- tada ainult mõningast kaalu, käsitledes neid rikkumise raskusastme ja seega määratava trahvi suuruse kontekstis. Ei ole tõendatud, et rikkumised oleksid tahtlikud, ning KLM-i kontaktid komisjoniga teatise esitamisele eelnenud ajal viitavad vähemalt soovile tagada teatise vastuvõe- tavus. Sellele vaatamata vastutas KLM kogu asjakohase teabe esitamise eest ning ei täitnud seda ülesannet vaja- liku hoolikusega. Rikkumisega seotud hooletuse tase on mõlemal juhul oluline. KLM ei oleks tohtinud toetuda pardaajakirjale sellise olulise tähtsusega andmete osas nagu andmed Transavia sihtkohtade kohta. Ta oleks võinud esitada andmed Transavia regu- laarlendude kohta ja pidanud mõistma selle tähtsusest isegi siis, kui komisjon ei oleks konkreetset palvet või meeldetuletust esitanud. Pealegi on täiesti võimalik, et kui komisjon ei oleks märganud kummaski aspektis puuduvaid andmeid, oleks nende edaspidine puudumine mõjutanud sisulist otsust koondumise kohta ning seda KLM-ile soodsal viisil. tellimuslendude 23. 2. 2005 ET Euroopa Liidu Teataja L 50/19 (62) Ülaltoodu põhjal ja võttes arvesse juhtumi asjaolusid, on komisjon seisukohal, et vastavalt koondumismääruse artikli 14 lõike 1 punktile b on asjakohane määrata KLM-ile 40 000 euro suurune trahv. selle ajavahemiku möödumist võetakse automaatselt Pärast intressi Euroopa Keskpanga poolt repotehingutele käesoleva otsuse vastuvõtmise kuu esimesel tööpäeval kehtestatud määras, mis on 3 % pluss 3,5 %, kokku 6,5 %. ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA OTSUSE: Artikkel 1 Vastavalt määruse (EMÜ) nr 4064/89 artikli 14 lõike 1 punktile b määratakse Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV-le (KLM) 40 000 euro suurune trahv ebaõige ja eksitava teabe esitamise eest teatises, mis esitati komisjonile nimetatud määruse kohaselt 1. septembril 1998. Artikkel 3 Käesolev otsus on adresseeritud: Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV Amsterdamseweg 55 NL-1182 GP Amstelveen Artikkel 2 Brüssel, 14. detsember 1999 Artiklis 1 nimetatud trahv makstakse kolme kuu jooksul alates käesoleva otsuse teatavakstegemist Euroopa Komisjoni pangaar- vele nr 310-0933000-43, Banque Bruxelles Lambert, Agence Européenne, Rond Point Schuman 5, B-1040 Brussels. Komisjoni nimel komisjoni liige Mario MONTI


eurovoc_concepts:
Court of Justice of the European Union
appointment of staff
judge
president of an institution

formats: html pdf print

text: 22. 1. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 20/1 I (Mededelingen) HOF VAN JUSTITIE HOF VAN JUSTITIE Ambtsaanvaarding door een nieuw lid van het Hof Vierde kamer (2000/C 20/01) D. A. O. Edward, kamerpresident De heer Antonio Mario La Pergola, bij besluit van de vertegen- woordigers van de regeringen der lidstaten van 24 november 1999 (1) benoemd tot rechter in het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, heeft op 15 december 1999 zijn ambt aanvaard. P. J. G. Kapteyn, A. M. La Pergola en H. Ragnemalm, rechters Vijfde kamer (1) PB 1999, L 307, blz. 57. D. A. O. Edward, kamerpresident Besluiten door het Hof genomen tijdens zijn vergadering van 14 december 1999 (2000/C 20/02) Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft tijdens zijn vergadering van 14 december 1999 de volgende besluiten genomen: T o e v o e g i n g v a n r e c h t e r A. M. L a P e r g o l a Rechter A. M. La Pergola wordt toegevoegd aan de Vierde en de Vijfde kamer. S a m e n s t e l l i n g v a n d e V i e r d e e n d e V i j f d e k a m e r P. J. G. Kapteyn, A. M. La Pergola, H. Ragnemalm, P. Jann, L. Sevo´ n en M. Wathelet, rechters Bijgevolg heeft het Hof besloten de punten 2 en 3 van 2. het tijdens zijn vergadering van 6 oktober 1999 genomen besluit inzake de samenstelling van de kamers (1) te wijzigen als volgt: „2. Voor elke zaak die eraan wordt toegewezen, bestaan de Derde en de Vierde kamer (waaraan vier rechters zijn toegevoegd) uit de president, de rechter-rapporteur en een derde rechter, aangewezen volgens de volgorde op een lijst waarop de namen naar anciënniteit zijn gerangschikt en waarvan het begin bij iedere algemene vergadering met één naam verspringt. 3. Ter bepaling van de vijf rechters die zitten in elke zaak die toegewezen is aan een grote kamer, dat wil zeggen de Vijfde en de Zesde (aan elk waarvan zeven rechters zijn toegevoegd), wordt voor het gerechtelijk jaar een lijst opgesteld. Deze lijst bevat de namen van alle rechters van die kamer, met uitzondering van de president, in na te noemen volgorde: De samenstelling van de Vierde en de Vijfde kamer is 1. voor de periode van 15 december 1999 tot en met 6 oktober 2000 vastgesteld als volgt: a) eerst de rechters van de kleine kamer van vier rechters, in volgorde van anciënniteit; C 20/2 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 1. 2000 b) vervolgens de rechters van de andere kleine kamer, in ARREST VAN HET HOF dezelfde volgorde. Voor elke zaak bestaat de grote kamer uit: — de president, — de rechter-rapporteur, (Zesde kamer) van 5 oktober 1999 — drie rechters, aangewezen volgens de volgorde op de desbetreffende lijst, waarvan het begin bij iedere algemene vergadering met één naam verspringt. in zaak C-84/96: Koninkrijk der Nederlanden tegen Com- missie van de Europese Gemeenschappen (1) Indien een of meer rechters verhinderd zijn, geschiedt hun vervanging volgens de volgorde op de lijst. Bij verhindering van de president van een grote kamer wordt hij echter bij voorkeur vervangen door de president van de kleine kamer. Wanneer het Hof of de kamer van oordeel is, dat meerdere zaken tezamen moeten worden beslist (ongeacht of zij al dan niet formeel zijn gevoegd), is de samenstelling van het Hof of de kamer die welke bepaald is voor de zaak die als eerste in de algemene vergadering is gebracht. ” 3. Voor de periode van 15 december 1999 tot en met 6 oktober 2000 worden de lijsten ter bepaling van de samen- stelling van de Vierde en de Vijfde kamer, in punt 4 van het besluit van het Hof van 6 oktober 1999, gewijzigd als volgt: Vierde kamer (D. A. O. Edward, kamerpresident) P. J. G. Kapteyn, A. M. La Pergola en H. Ragnemalm, rechters Vijfde kamer („Europees Fonds voor regionale ontwikkeling — Automati- sche ongedaanmaking van betalingsverplichting”) (2000/C 20/03) (Procestaal: Nederlands) In zaak C-84/96, Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigden: J. S. van den Oosterkamp en M. A. Fierstra) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: E. Mennens en P. Oliver), betreffende een beroep tot nietigverklaring van de besluiten van de Commissie van 16 februari 1996 en van de op een van deze besluiten gebaseerde debetnota ter zake van de afsluiting van de door het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling medegefinancierde infrastructuurpro- jecten EFRO nrs. 80. 07. 03. 002 (Veendam-Musselkanaal) en 84. 07. 03. 004 (Weg Veendam), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn, kamerpresident, (rapporteur), H. Ragnemalm en G. Hirsch, R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal: A. La Pergola; grif- fier: L. Hewlett, administrateur, op 5 oktober 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt: J. L. Murray (D. A. O. Edward, kamerpresident) 1) Verwerpt het beroep. P. J. G. Kapteyn, A. M. La pergola, H. Ragnemalm, P. Jann, L. Sevo´ n en M. Wathelet, rechters 2) Verwijst het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten. (1) PB 1999, C 333, blz. 1. (1) PB C 133 van 4. 5. 1996


title: Verordnung (EG) Nr. 2636/1999 der Kommission vom 14. Dezember 1999 über die Mitteilung von Angaben im Tabaksektor ab der Ernte 2000 und zur Aufhebung der Verordnung (EWG) Nr. 1771/93

eurovoc_concepts:
administrative formalities
common organisation of markets
disclosure of information
form
production aid
tobacco

text: L 323/4 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 15. 12. 1999 VERORDNUNG (EG) Nr. 2636/1999 DER KOMMISSION vom 14. Dezember 1999 über die Mitteilung von Angaben im Tabaksektor ab der Ernte 2000 und zur Aufhebung der Verordnung (EWG) Nr. 1771/93 DIE KOMMISSION DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN — HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft, gestützt auf die Verordnung (EWG) Nr. 2075/92 des Rates vom 30. Juni 1992 über die gemeinsame Marktorganisation für Rohtabak (1), zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 660/1999 (2), insbesondere auf Artikel 21, in Erwägung nachstehender Gründe: (1) (2) (3) Die gemäß der Verordnung (EWG) Nr. 2072/92 und mitzuteilenden ihrer Angaben sind festzulegen. Durchführungsverordnungen Aus verwaltungstechnischen Gründen empfiehlt es sich, diese Angaben zu bündeln und einen Zeitplan für ihre Übermittlung aufzustellen. Die wichtigsten Angaben für den Rohtabaksektor sind von den Mitgliedstaaten gemäß der Verordnung (EWG) Nr. 1771/93 der Kommission (3) über die Mitteilung von Angaben im Tabaksektor ab der Ernte 1993 mitgeteilt worden. Die vorgenannte Verordnung bezieht sich auf Verordnungen, die durch die Verordnung (EG) Nr. 2848/ 98 der Kommission von 22. Dezember 1998 mit Durch- führungsbestimmungen zur Verordnung (EWG) Nr. 2075/92 des Rates hinsichtlich der Prämienregelung, der Produktionsquoten und der Sonderbeihilfe für Erzeuger- gemeinschaften im Rohtabaksektor (4), zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 2162/1999 (5), ersetzt worden sind. Daher ist die Verordnung (EWG) Nr. 1771/ 93 aufzuheben. (4) Die in dieser Verordnung vorgesehenen Maßnahmen entsprechen der Stellungnahme des Verwaltungsaus- schusses für Tabak — Artikel 1 Die Mitgliedstaaten teilen die in den Anhängen I bis III aufge- führten Angaben innerhalb der darin vorgesehenen Fristen mit. Diese Angaben sind für jede Ernte und Sortengruppe getrennt mitzuteilen. Artikel 2 Die Mitgliedstaaten treffen die gebotenen Maßnahmen, damit gewährleistet ist, daß die betreffenden Wirtschaftsbeteiligten ihnen die vorgeschriebenen Angaben innerhalb der entspre- chenden Fristen mitteilen. Artikel 3 Die Bestände von Erstverarbeitungsunternehmen sind gemäß Anhang III dieser Verordnung mitzuteilen. Artikel 4 Die Verordnung (EWG) Nr. 1771/93 wird ab der Ernte 2000 aufgehoben. Artikel 5 Diese Verordnung tritt am siebten Tag nach ihrer Veröffentli- chung im Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften in Kraft. Sie gilt ab der Ernte 2000. Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitglied- staat. Brüssel, den 14. Dezember 1999 Für die Kommission Franz FISCHLER Mitglied der Kommission (1) ABl. L 215 vom 30. 7. 1992, S. 70. (2) ABl. L 83 vom 27. 3. 1999, S. 10. (3) ABl. L 162 vom 3. 7. 1993, S. 13. (4) ABl. L 358 vom 31. 12. 1998, S. 17. (5) ABl. L 265 vom 13. 10. 1999, S. 13. 15. 12. 1999 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 323/5 ANHANG I Der Kommission bis spätestens 31. Juli des betreffenden Erntejahres mitzuteilende Angaben Ernte:. Erkärender Mitgliedstaat:. Sortengruppe:. (Erklärender) Erzeugermit- gliedstaat Erzeugermit- gliedstaat Erzeugermit- gliedstaat Erzeugermit- gliedstaatat Name: Name: Name: 1. ANBAUVERTRÄGE 1. 1. Anzahl der registrierten Anbauverträge 1. 2. Tabakmenge (in Tonnen) aus Vertrags- anbau mit dem Feuchtigkeitsgehalt gemäß Anhang IV der Verordnung (EG) Nr. 2848/98 1. 3. Gesamtfläche unter Vertragsanbau (in ha) 2. ERZEUGER 2. 1. Gesamtanzahl der Erzeuger 2. 2. Anzahl der Erzeuger, die einer anerkannten Erzeugergemeinschaft gemäß der Verord- nung (EG) Nr. 2848/98 angehören 3. ERSTVERARBEITUNGSUNTERNEHMEN 3. 1. Anzahl der Erstverarbeitungsunternehmen, die Anbauverträge geschlossen haben 4. PREISE 4. 1. 4. 2. den Anbauverträgen vereinbarter In Höchstpreis jeweiligen Währung, ohne Steuern und Abgaben, mit Angabe der Referenzqualität in der kg je den Anbauverträgen vereinbarter In Mindestpreis jeweiligen Währung, ohne Steuern und Abgaben, mit Angabe der Referenzqualität in der je kg (in Landes- währung) (1) (1) (1) (1) Bei Verträgen zwischen zwei Mitgliedstaaten ist die Währung anzugeben, auf die die Verträge lauten. L 323/6 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 15. 12. 1999 ANHANG II Der Kommission ab 30. September des betreffenden Erntejahres allmonatlich mitzuteilende Angaben Kumulierte Daten der betreffenden Ernte: Die Zusammenfassung ist der Kommission bis spätestens 30. Juni des Folgejahres der Ernte zu übermitteln. Ernte:. Erklärender Mitgliedstaat:. Sortengruppe:. Stand zum letzten Tag des Vormonats der Mitteilung 1. Liefermenge (in Tonnen) 1. 1. Den Erstverarbeitungsunternehmen gelie- ferte Gesamtmenge Rohtabak entspre- chend der Mindestqualität, mit dem Feuch- tigkeitsgehalt IV der gemäß Anhang Verordnung (EG) Nr. 2848/98 Betreffender Monat:. (Erklärender) Erzeugermit- gliedstaat Erzeugermit- gliedstaat Erzeugermit- gliedstaat Erzeugermit- gliedstaat Name: Name: Name: 1. 2. Den Erstverarbeitungsunternehmen von gelieferte Erzeugervereinigungen den Menge der Mindestqualität, mit dem Feuchtigkeitsge- halt gemäß Anhang IV der Verordnung (EG) Nr. 2848/98 entsprechend Rohtabak 2. Tatsächliche Menge Rohtabak (in Tonnen), entsprechend der gelieferten Mindestqualität, ohne Anpassung des Gewichts entsprechend dem Feuchtigkeitsgehalt 3. Schätzung der noch zu liefernden Mengen (in Tonnen) 4. Von den Erstverarbeitungsunternehmen tatsäch- lich gezahlter Durchschnittspreis je kg, ohne Steuern oder andere Abgaben (in Landes- währung) (1) (1) (1) (1) Bei Verträgen zwischen zwei Mitgliedstaaten ist die Währung anzugeben, auf die die Verträge lauten. 15. 12. 1999 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 323/7 ANHANG III Der Kommission spätestens am letzten Tag des auf jedes Quartal folgenden Monats mitzuteilende Angaben (1) Veränderungen der Bestände (in Tonnen) der Erstverarbeiter Erklärender Mitgliedstaat:. Datum der Erklärung:. Sortengruppe Ernte Im Vorquartal auf dem Gemeinschaftsmarkt abgesetzte Mengen Im Vorquartal auf Drittlandsmärkten abge- setzte Mengen Bestand am letzten Tag des Vorquartals (1) Stichtage sind: — der 30. April für das Quartal vom 1. Januar bis 31. März, — der 31. Juli für das Quartal vom 1. April bis 30. Juni, — der 31. Oktober für das Quartal vom 1. Juli bis 30. September, — der 31. Januar für das Quartal vom 1. Oktober bis 31. Dezember


title: Voorstel voor een Verordening van de Raad tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van furfuraldehyde van oorsprong uit de Volksrepubliek China

eurovoc_concepts:
China
anti-dumping duty
chemical alcohol
chemical compound
import

formats: html pdf

text: NL COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 14. 12. 1999 COM(1999) 685 definitief Voorstel voor een VERORDENING VAN DE RAAD tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van furfuraldehyde van oorsprong uit de Volksrepubliek China (door de Commissie ingediend) 1. 2. 3. 4. 5. 6. TOELICHTING Bij Verordening (EG) nr. 95/95, stelde de Raad een definitief antidumpingrecht in op de invoer van furfuraldehyde van oorsprong uit de Volksrepubliek China. Het recht bedraagt 352 ecu per ton. Een Chinese exporteur, Sinochem, diende vervolgens een verzoek in tot een tussentijds nieuw onderzoek naar de maatregelen, overeenkomstig artikel 11, lid 3, In het nieuwe onderzoek werd verklaard dat de van de basisverordening. omstandigheden waarop de bestaande maatregelen waren gebaseerd aanzienlijk waren gewijzigd en dat de schadelijke dumping die eerder was vastgesteld was opgeheven. De Commissie was van oordeel dat er voldoende bewijsmateriaal was om een tussentijds nieuw onderzoek in te leiden. Tijdens het nieuw onderzoek ging de Commissie na of de schadelijke dumping die in vorig onderzoek was vastgesteld daadwerkelijk was opgeheven. De het medewerkende exporteur vertegenwoordigde tijdens het nieuw onderzoek slechts een gering deel van de totale opgegeven invoer in de Gemeenschap van de Volksrepubliek China; dit percentage lag ver onder de 100% van het oorspronkelijk onderzoek. Het onderzoek wees uit dat de omstandigheden ten aanzien van dumping en schade sedert het voorgaande onderzoek niet waren gewijzigd: met dumping ingevoerde producten bleven schade berokkenen aan de communautaire bedrijfstak en er werden geen dwingende redenen gevonden om de maatregelen niet te handhaven. Vastgesteld wordt derhalve dat de maatregelen in hun huidige vorm en op het huidige niveau moeten worden gehandhaafd. Wel is men van oordeel dat de duur van de opnieuw onderzochte maatregelen moet worden beperkt tot vier jaar. Dit is passend gezien de duur van het nieuw onderzoek. Omdat het onderzoek in dit geval uiterst moeizaam verliep alvorens conclusies konden worden vastgesteld werd de gebruikelijke periode van twaalf maanden voor afronding van een onderzoek overschreden. Het voorgestelde uitgedrukt in de vorm van een specifiek recht 352 euro/ton. antidumpingrecht bedraagt franco grens-Gemeenschap en De Commissie stelt dienovereenkomstig voor dat de Raad zijn goedkeuring hecht instelling van definitieve aan bijgaand voorstel voor een verordening tot antidumpingrechten. 2 Voorstel voor een VERORDENING VAN DE RAAD tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van furfuraldehyde van oorsprong uit de Volksrepubliek China DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap1, inzonderheid op artikel 9, Gelet op het voorstel dat door de Commissie werd ingediend na overleg in het Raadgevend Comité, Overwegende hetgeen volgt: 1. (1) 2. (2) A. PROCEDURE Vorig onderzoek In januari 1995, stelde de Raad bij Verordening (EG) nr. 95/952, een definitief antidumpingrecht in op de invoer van furfuraldehyde van oorsprong uit de Volksrepubliek China. Het recht bedroeg 352 ecu per ton. Verzoek om een nieuw onderzoek Een Chinese exporteur, de China National Chemical Import and Export Corp. (hierna ‘Sinochem’ genoemd), diende op 5 juli 1996 overeenkomstig artikel 11, lid 3, van Verordening (EG) nr. 384/96 (hierna de basisverordening genoemd) een verzoek in om een tussentijds nieuw onderzoek van de maatregelen. Aangevoerd werd dat een antidumpingrecht gezien de stijging van de prijzen van de invoer van oorsprong uit de Volksrepubliek China niet langer nodig was om de dumping op te heffen; dat de indiener van het verzoek kleine hoeveelheden invoerde en dat de structuur van de communautaire bedrijfstak een belangrijke wijziging had ondergaan als gevolg van de toetreding van Oostenrijk; hierdoor diende zich namelijk een nieuwe communautaire producent aan waardoor de algemene situatie van de communautaire bedrijfstak verbeterde. 1 2 PB L 56 van 6. 3. 1996, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 905/98 (PB 28 van 30. 4. 1998, blz. 18). PB L nr. 15 van 21. 1. 95, blz. 11. 3 (3) 3. (4) (5) (6) (7) Op basis van bovenstaande elementen was de Commissie van oordeel dat er voldoende bewijsmateriaal was om een tussentijds nieuw onderzoek in te leiden naar dumping en schade alsmede het belang van de Gemeenschap. in het In mei 1997 maakte de Commissie derhalve via een bericht Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen3 (hierna "bericht van inleiding" genoemd) de inleiding bekend van een tussentijds onderzoek naar de antidumpingmaatregelen die van toepassing zijn op de invoer van furfuraldehyde van oorsprong uit de Volksrepubliek China en begon zij haar onderzoek. Tussentijds nieuw onderzoek De Commissie bracht de haar bekende producenten in de Gemeenschap, de producenten/importeurs, de importeurs en de verwerkende bedrijven en hun bedrijfsorganisaties alsmede de vertegenwoordigers van het land van uitvoer hiervan officieel op de hoogte. Alle partijen die rechtstreeks bij het onderzoek betrokken zijn werden in de gelegenheid gesteld hun standpunt schriftelijk bekend te maken en te verzoeken om te worden gehoord binnen de in het bericht van inleiding vermelde termijn. De Commissie verzamelde en verifieerde alle gegevens die zij voor de vaststelling van dumping en de analyse van de situatie van de communautaire bedrijfstak noodzakelijk achtte en verrichtte verificaties ten kantore van de volgende ondernemingen: (a) Producenten in de Gemeenschap – – Furfural Español, Spanje Lenzing AG, Oostenrijk (b) Verwerkende ondernemingen – Repsol Petroleo, Spanje Het onderzoek naar dumping had betrekking op de periode van 1 mei 1996 tot 30 april 1997 (hierna "het onderzoektijdvak" genoemd). De analyse van de situatie van de communautaire bedrijfstak had betrekking op de periode van 1 januari 1994 tot 30 april 1997. Omdat het vaststellen van de conclusies in het thans lopende onderzoek uiterst moeizaam verliep, met name als gevolg van het feit dat er gelijktijdig een procedure liep bij het Europese Gerecht van Eerste Aanleg om ondermeer de definitie van het betrokken product te verduidelijken, werd de in artikel 11, lid 5, van de basisverordening aanbevolen termijn van twaalf maanden aanzienlijk overschreden, B. BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT 3 PB C nr. 156 van 24. 5. 97, blz. 3. 4 1. (8) 2. (9) (10) (11) Betrokken product Het betrokken product is furfuraldehyde (ook wel bekend onder de naam 2- furaldehyde of furfural), een lichtgele vloeistof met een kenmerkende scherpe geur, verkregen door het bewerken van verschillende soorten landbouwafval. Het wordt bij aardolieraffinage voor de productie van smeeroliën, en als tot furfurylalcohol om te zetten grondstof, voor gebruik als kunsthars ten behoeve van gietvormen. voornamelijk oplosmiddel selectief gebruikt als Het onderzoek wees uit dat het uit de Volksrepubliek China uitgevoerde product hoofdzakelijk wordt verkregen uit rijstdoppen en maïskolven. Soortgelijk product Sinochem herhaalde zijn voor het Gerecht van Eerste Aanleg reeds aangevoerde argument4 dat de uit de Volksrepubliek China ingevoerde furfuraldehyde niet gelijk is aan de door de communautaire bedrijfstak geproduceerde furfuraldehyde omdat ze verschillende toepassingen hebben en derhalve twee afzonderlijke markten vormen. Betoogd werd dat één communautaire producent de voornaamste leverancier van furfuraldehyde is voor aardolieraffinage terwijl het Chinese product als grondstof wordt verkocht voor de omzetting tot furfurylalcohol. De communautaire bedrijfstak kon derhalve geen schade hebben geleden omdat de Chinese exporteurs niet met hen op dezelfde markt concurreren. en als kenmerken specificaties furfuraldehyde Furfuraldehyde dat in de Gemeenschap wordt geproduceerd heeft dezelfde fysische de Volksrepubliek China wordt geproduceerd en is niet uitsluitend bestemd voor één bepaalde toepassing. Dit betekent dat zij, overeenkomstig de uitspraak van het Gerecht van Eerste Aanleg van 29 januari 1998 uitwisselbaar zijn en kunnen worden gebruikt voor beide toepassingen. Dit argument werd derhalve afgewezen en vastgesteld werd dat de in de Volksrepubliek China geproduceerde furfuraldehyde, lid 4, van de basisverordening gelijk is aan het product dat door de communautaire bedrijfstak wordt geproduceerd en verkocht. in de zin van artikel, dat in C. DUMPING Sinochem, de enige Chinese exporterende producent die zijn medewerking verleende aan het onderzoek gaf als reden voor zijn verzoek tot inleiding van een nieuw onderzoek op dat de omstandigheden waarop de bestaande antidumpingmaatregelen waren oorspronkelijke onderzoek aanzienlijk waren gewijzigd. gebaseerd, sedert het (12) Omdat de Volksrepubliek China in het oorspronkelijke onderzoek werd beschouwd als een land zonder een markteconomie moest, om aan te tonen dat 4 Zaak T-97/95, Sinochem v. Raad, betreffende een verzoek tot nietigverklaring van Verordening(EG) nr. 95/95 van de Raad [1995] Jurisprudentie II 85. 5 (13) (14) (15) de omstandigheden waren gewijzigd, worden bewezen dat alle, of ten minste een representatieve hoeveelheid van het uit de Volksrepubliek China uitgevoerde betrokken product thans werd verkocht tegen een prijs die een ander dumpingniveau liet zien. Om na te kunnen gaan of werkelijk sprake was van gewijzigde omstandigheden moest dan ook de gehele of een representatief deel van de uitvoer uit de Volksrepubliek China worden onderzocht. In dit geval bleek echter dat de door Sinochem opgegeven uitvoer van het betrokken product op basis van de beschikbare Eurostat-statistieken slechts een gering aandeel vertegenwoordigde van de totale Chinese uitvoer tijdens het onderzoektijdvak. Voorts moet hierbij de kanttekening worden gemaakt dat de totale omvang van de huidige Chinese uitvoer niet kon worden vastgesteld omdat de Eurostat-statistieken met betrekking tot de invoer van de Volksrepubliek China gedurende het onderzoektijdvak onvolledig waren. In de eerste plaatse vertoonde de invoer uit Thailand, een derde land dat niet betrokken is bij het huidige onderzoek, een spectaculaire stijging nadat antidumpingrechten waren ingesteld op de invoer uit de Volksrepubliek China. Tegelijkertijd lieten de Chinese uitvoerstatistieken een soortgelijke trend zien bij de uitvoer van de Volksrepubliek China naar Thailand. Deze ontwikkelingen zijn in dit geval van bijzonder belang omdat op basis van de beschikbare informatie blijkt dat er geen nieuwe productiecapaciteit in Thailand aanwezig is die een dergelijke stijging zou kunnen verklaren en de bestaande Thaise capaciteit hoe dan ook ontoereikend is om de hoeveelheden van het betrokken product die tijdens het onderzoektijdvak in de Gemeenschap volgens opgaven waren ingevoerd te produceren. In de tweede plaats heeft de Commissie bewijsmateriaal onder ogen gekregen waaruit naar voren komt dat de opgegeven Thaise oorsprong van de invoer van het betrokken product in de Gemeenschap tijdens het onderzoektijdvak onjuist was. Er zijn redenen om aan te nemen dat een aanzienlijk deel van de als Thaise producten aangegeven goederen in werkelijkheid van Chinese oorsprong is. Onder deze omstandigheden zijn de diensten van de Commissie dan ook van oordeel dat een veel te lage invoer van het betrokken product in de Gemeenschap van Chinese oorsprong is opgegeven (volgens Eurostat) zodat het kleine aandeel van Sinochem in de invoer uit de Volksrepubliek China een vertekend beeld geeft van de ware omvang van het gebrek aan medewerking. (16) Omdat andere betrouwbare gegevens ontbreken is, overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening, voor de conclusies uitgegaan van de best beschikbare informatie. Onder deze omstandigheden vond men dat geen gebruik kon worden gemaakt van de Eurostat-gegevens met betrekking tot de Chinese invoer omdat er sterke aanwijzingen waren dat deze statistieken onvolledig waren. Bij het vaststellen van de dumpingmarge voor de Volksrepubliek China werd dan ook geen rekening gehouden met de Eurostat-gegevens. De door Sinochem verstrekte informatie kon evenmin worden gebruikt om een nationale dumpingmarge te bepalen voor de Volksrepubliek China omdat men in het duister tastte over de representativiteit van deze invoer. De in het vorig onderzoek vastgestelde dumpingmarge werd dan ook beschouwd als de best beschikbare informatie voor dit onderzoek. 6 (17) Wat de dumpingmarge betreft werd dan ook vastgesteld dat de belangrijke wijzigingen in de omstandigheden die zich sedert de conclusies van het oorspronkelijk onderzoek zouden hebben voorgedaan niet werden gestaafd door de conclusies van het onderzoek. (18) Alle belanghebbenden werden volledig op de hoogte gesteld van de definitieve conclusies en werden in de gelegenheid gesteld schriftelijk opmerkingen in te dienen en te verzoeken om te worden gehoord. Geen van de belanghebbenden trad naar voren met nieuwe informatie en er werden geen nieuwe gestaafde argumenten naar voren gebracht om de hierboven uiteengezette conclusies te wijzigen. (19) De voor de Volksrepubliek China in de context van onderhavig nieuw onderzoek vastgestelde dumpingmarge bedraagt derhalve 62,6 %. 1. Communautaire bedrijfstak D. SCHADE (20) Tijdens het voorgaand onderzoek bestond de communautaire bedrijfstak uit één producent. Na de toetreding van de drie nieuwe lidstaten in 1995 is daar een nieuwe producent bijgekomen. Om een samenhangende vergelijking te geven en relevante trends te kunnen vaststellen, omvatten de hieronder verstrekte gegevens informatie met betrekking tot de tweede communautaire producent vanaf 1994. Tijdens het huidige nieuw onderzoek verzocht de Commissie deze twee producenten in de Gemeenschap om informatie die vervolgens werd verstrekt. Deze totale vertegenwoordigen communautaire productie en vormen de communautaire bedrijfstak in de zin van artikel 4, lid 1, en 5, lid 4, van de basisverordening. producenten 100% van twee de 2. Inleidende opmerking (21) Evenals in het geval van dumping werd bij het onderzoek getracht na te gaan of de situatie van de communautaire bedrijfstak zich zodanig had gewijzigd dat zich een andere conclusie opdrong dat die welke was vastgesteld tijdens het voorgaande onderzoek. 3. Analyse van de situatie van de communautaire markt 3. 1. Verbruik in de Gemeenschap van hoeveelheden (22) Het patroon van het zichtbaar verbruik in de Gemeenschap, dat wil zeggen de verkochte de de communautaire markt plus de invoer uit alle derde landen, op basis van Eurostat, liet zien dat het verbruik van furfuraldehyde in de Gemeenschap was gestegen van 35. 442 ton in 1994 tot 46. 474 ton in 1995, met een piek van 49. 694 ton in 1996. Tijdens het onderzoektijdvak daalde het verbruik tot 40. 127 ton, hetgeen neerkomt op een totale stijging van 13, 2% van 1994 tot het onderzoektijdvak. communautaire bedrijfstak op 7 3. 2. Omvang en prijzen van ingevoerde hoeveelheden in de Gemeenschap (23) In eerste instantie werd voor het onderzoek naar de omvang en de prijzen van de invoer gebruik gemaakt van Eurostat-gegevens. Aangezien er, zoals sterke aanwijzingen waren dat de statistieken hierboven uiteengezet, onvolledig waren, werden de Eurostat-gegevens voor de invoer in kwestie alleen als een algemene leidraad beschouwd. (24) De omvang van het uit de Volksrepubliek China ingevoerde product daalde van 1. 933 ton in 1994 tot 413 ton in 1995, liet een aanzienlijke stijging zien tot 5. 650 ton in 1996 en bleef tijdens het onderzoek stabiel op 5. 285 ton. De buitengewoon lage invoer tijdens 1995 wordt op grond van het onderzoek verklaard door een tekort aan geschikt landbouwafval in de Volksrepubliek China als gevolg van een bijzonder slechte oogst dat jaar. uit invoer de Volksrepubliek China van Eurostat, De vertegenwoordigde ten minste 15% van de totale invoer tijdens het onderzoektijdvak en liet een stijging zien van 173% tijdens de betrokken periode. basis op (25) In het verzoek om een nieuw onderzoek werd aangevoerd dat de invoer uit de Volksrepubliek China tussen 1994 en 1995 gestaag was gedaald en dat derhalve geen schade was berokkend aan de communautaire bedrijfstak. Tijdens het onderzoek bleek echter dat hoewel de invoer was gedaald van 1. 933 ton in 1994 tot 413 ton in 1995, de invoer tussen 1993 en het onderzoektijdvak aanzienlijk was gestegen tot 5. 285 ton. Deze stijging zette zich na het onderzoektijdvak voort. Naar aanleiding van de argumenten die naar voren werden gebracht in het verzoek om een nieuw onderzoek ten aanzien van de ingevoerde hoeveelheden, werden gegevens onderzocht die betrekking hadden op de ingevoerde hoeveelheden na het onderzoektijdvak. In verband hiermede moet worden vermeld dat de ingevoerde hoeveelheden in 1998 10. 502 ton bedroegen, dat wil zeggen bijna het dubbele van de hoeveelheden die tijdens het onderzoektijdvak werden geregistreerd. (26) Het marktaandeel van de Volksrepubliek China toont een soortgelijke stijgende lijn tijdens de betrokken periode, 5,5% in 1994, 0,9% in 1995; 11,4% in 1996 en 13,2% tijdens het onderzoektijdvak, een niveau vergelijkbaar met in 1992 zoals vastgesteld in het voorgaand het niveau dat werd bereikt onderzoek. Op basis van het bovenstaande wordt vastgesteld dat de ingevoerde hoeveelheden van het betrokken product van oorsprong uit de Volksrepubliek China in tegenstelling tot het door Sinochem ingediende verzoek tot een nieuw onderzoek niet gering zijn. (27) De prijzen CIF-grens Gemeenschap in ecu/ton, afkomstig van Eurostat, tonen een stijging van 500 in 1994 tot 1. 300 in 1995, een daling tot 946 in 1996 en een verdere daling tot 919 tijdens het onderzoektijdvak. De prijzen van de Chinese uitvoer stegen tijdens de betrokken periode weliswaar met 83%, maar deze stijging was lager dan die van de communautaire producenten die een stijging laten zien van in totaal 90%. 8 De prijzen van de Chinese export begonnen in 1996 te dalen, een trend die zich voortzette tijdens en na het onderzoektijdvak. De prijsontwikkeling vanaf eind 1995 staat in schril contrast met de beweringen in het verzoek tot een nieuw onderzoek waarin werd betoogd dat de invoer uit de Volksrepubliek China, gezien het hoge prijsniveau, geen schade zou kunnen berokkenen aan de communautaire bedrijfstak. 3. 3. Prijsonderbieding (28) Uit het onderzoek kwam naar voren dat belangrijke prijsonderbiedingsmarges bleven bestaan waarbij het geen verschil maakt of de prijzen van de communautaire bedrijfstak worden vergeleken met die van de enige Chinese exporteur die zijn medewerking verleende of met de invoerprijzen afkomstig van Eurostat, waarbij deze laatste slechts als een algemeen richtsnoer dienen. 4. Economische situatie van de communautaire bedrijfstak 4. 1. Algemeen (29) In de analyse van de economische situatie van de communautaire bedrijfstak werd rekening gehouden met het feit dat er slechts twee communautaire producenten zijn van het betrokken product en dat de gegevens die op basis van vertrouwen waren verstrekt derhalve moesten worden beschermd. Vertrouwelijke formaat gepresenteerd met 1994 als index. informatie wordt geïndexeerd derhalve in 4. 2. Productie (30) De productie van het betrokken product van de communautaire bedrijfstak daalde gestaag van een index van 100 in 1994 tot 91 in 1995, en vervolgens tot 86 in 1996 en tot 81 tijdens het onderzoektijdvak. Dit betekent een daling van 19% over de betrokken periode. 4. 3. Capaciteit en capaciteitsbenutting (31) De productiecapaciteit van de communautaire bedrijfstak bleef tijdens de betrokken periode stabiel. De capaciteitsbenuttingsgraad van de communautaire bedrijfstak laat over de betrokken periode echter een belangrijke daling zien. De capaciteitsbenutting daalde van 81% in 1994 tot 74% in 1995, tot 70% in 1996 en vervolgens tot 66% tijdens het onderzoektijdvak. Dit komt neer op een daling van vijftien percentpunten over de periode. 4. 4. Verkochte hoeveelheden van de communautaire bedrijfstak (32) De verkochte hoeveelheden van de communautaire producenten op de communautaire markt laten tussen 1994 en 1995 een lichte stijging zien en gingen vervolgens sterk achteruit. De verkochte hoeveelheden lieten eerst een opleving zien: van een indexpeil van 100 in 1994 tot 106 in 1995, maar tot 80 tijdens het tot 86 in 1996 en verder daalden vervolgens 9 onderzoektijdvak. Dit komt neer op een daling van 20% van de verkochte hoeveelheden tijdens de betrokken periode. 4. 5. Voorraden (33) Het voorraadpeil van furfuraldehyde van de communautaire producenten daalde van een index van 100 in 1994 tot 16 in 1995, hetgeen neerkomt op uitzonderlijk kleine voorraden. Deze kleine voorraden kunnen worden verklaard door tijdelijk verdwijnen" van Chinese invoer van de communautaire markt in 1995; een situatie waarvan de communautaire producenten konden profiteren. Het voorraadpeil steeg vervolgens tot een geïndexeerd peil van 72 in 1996 en tot 90 tijdens het onderzoektijdvak. "het 4. 6. Prijsontwikkeling (34) De verkoopprijzen van de Communautaire bedrijfstak stegen aanzienlijk van een geïndexeerd niveau van 100 in 1994 tot 129 in 1995, tot 216 in 1996 en daalden vervolgens tot 194 tijdens het onderzoektijdvak. Deze prijsstijgingen vielen samen met aanzienlijke prijsstijgingen van grondstoffen. Grondstoffen vertegenwoordigen 46% van de variabele kosten in 1994, en stegen tot 56% van de variabele kosten tijdens het onderzoektijdvak. 4. 7. Winstgevendheid (35) De winstgevendheid van de communautaire bedrijfstak tijdens de betrokken periode laat (in geïndexeerde vorm) de volgende trend zien: 100 in 1994, 105 in 1995, 109 in 1996 en 103 tijdens het onderzoektijdvak. 4. 8. Werkgelegenheid (36) De werkgelegenheid van de communautaire bedrijfstak bleef tijdens de betrokken periode stabiel met een index van 100 in 1995 die enigszins daalde tot 97 tijdens het onderzoektijdvak. 4. 9 Conclusie inzake de situatie van de communautaire bedrijfstak (37) Op basis van een algemene beoordeling van de voornaamste economische indicatoren van de communautaire bedrijfstak werd vastgesteld dat de argumenten die naar voren werden gebracht in het verzoek tot een nieuw onderzoek niet worden gestaafd door de resultaten van dit onderzoek. Het onderzoek wees daarentegen uit dat de positie van de communautaire bedrijfstak zwak blijft. 5. Factoren die van invloed zijn op de situatie van de communautaire bedrijfstak. 5. 1. Gevolgen van de betrokken invoer 10 (38) Er is een duidelijk verband tussen de lage prijzen en de toenemende invoer uit de Volksrepubliek China tijdens de betrokken periode enerzijds en de zwakke positie van de communautaire bedrijfstak anderzijds. Hiervan getuige de daling van de verkochte hoeveelheden van de communautaire bedrijfstak en een belangrijke daling van de winstgevendheid tijdens het onderzoektijdvak. viel Deze verbetering (39) De financiële situatie van de communautaire bedrijfstak was aan het begin van de betrokken periode bedroevend en liet daarna een aanmerkelijke verbetering zien. van antidumpingmaatregelen en het tijdelijk verdwijnen van de Chinese invoer van de communautaire markt in 1995. Sedert in 1996 opnieuw Chinese invoer in belangrijke hoeveelheden en tegen lage prijzen op de communautaire markt plaatsvond werd de communautaire bedrijfstak gedwongen zijn prijzen te verlagen terwijl tegelijkertijd de verkoop onder druk van de met dumping ingevoerde producten terugliep hetgeen weer negatieve gevolgen had voor de financiële situatie van de communautaire bedrijfstak. samen met instelling de (40) Op grond van het bovenstaande wordt het duidelijk bewezen geacht dat de argumenten die naar voren werden gebracht in het verzoek tot een nieuw onderzoek ongegrond waren en dat de schade die was vastgesteld tijdens het voorgaande onderzoek niet was opgeheven en dat de omstandigheden evenmin ingrijpend waren gewijzigd. 5. 2. Gevolgen van andere factoren (41) Andere factoren die van invloed zijn op de situatie van de communautaire markt werden tevens onder de loep genomen. De diensten van de Commissie onderzochten met name de ontwikkeling en de gevolgen van invoer uit andere derde landen en de gevolgen van de prijsstijgingen van grondstoffen. (42) Opmerkelijk is dat de invoer uit andere derde landen die niet betrokken zijn bij dit nieuw onderzoek, evenals tijdens het voorgaande onderzoek, weliswaar een belangrijk deel vertegenwoordigde van de communautaire markt, maar qua omvang tijdens de betrokken periode afnam. (43) Bij de invoer uit de Dominicaanse Republiek wordt verwezen naar het argument van een Chinese exporteur dat de invoer uit dat land altijd een dominante positie innam op de markt (marktaandeel van meer dan 60%), en dat de prijzen van deze invoer voortdurend op een zeer laag niveau bleven. In dit verband werd dan ook onderzocht of zich veranderingen hebben voorgedaan in de omstandigheden ten aanzien van de invoer van het betrokken product uit de Dominicaanse Republiek. Het is in eerste instantie van belang erop te wijzen dat de Chinese exporteur die zijn medewerking verleende aan het huidige onderzoek heeft erkend dat de invoer uit de Dominicaanse Republiek altijd een dominante positie heeft ingenomen. Eventuele wijzigingen bij deze invoer zouden dan ook bijzonder belangrijk moeten zijn alvorens kan worden vastgesteld dat dergelijke gewijzigde omstandigheden ten aanzien van deze invoer beëindiging van dit nieuw onderzoek rechtvaardigen zonder voortzetting van de maatregelen. Onderzoek van de trend bij de omvang van invoer uit de Dominicaanse 11 Republiek wees uit dat deze betreffende invoer was gestegen van 24. 429 ton in 1994 tot 33. 209 ton in 1995 om vervolgens te dalen tot 29. 765 ton in 1996 en tot 24. 331 ton tijdens het onderzoektijdvak. De invoer uit de Dominicaanse Republiek (uitgaande van Eurostat-gegevens) vertegenwoordigde 82,6% van de totale invoer in 1994, 82,4% in 1995, 66,6% in 1996 en 68,6% tijdens het onderzoektijdvak. (44) Wat de ontwikkeling van de prijzen bij invoer van furfuraldehyde van oorsprong uit de Dominicaanse Republiek betreft (afkomstig van Eurostat), vertoont de ontwikkeling van de gewogen gemiddelde prijs CIF-grens Gemeenschap in ecu/ton het volgende beeld: 973 in 1993, 1. 040 in 1994, 905 in 1995, 708 in 1996 en 599 tijdens het onderzoektijdvak. (45) Tijdens het vorig onderzoek werd vastgesteld dat de invoer van het betrokken product van oorsprong uit de Dominicaanse Republiek niet de oorzaak was van de schade die door de communautaire bedrijfstak was geleden. (46) De conclusies van de Raad in het vorig onderzoek inzake het belang van deze invoer als een factor die relevant is voor de oorzaak van de schade maakten deel uit van het argument tegen Verordening (EG) 95/95, dat, zoals hierboven vermeld, door het Gerecht van Eerste Aanleg werd afgewezen5. In zijn bevindingen verklaarde het Gerecht dat de instellingen kennelijk geen beoordelingsfout hebben begaan door ervan uit te gaan dat de invoer van furfuraldehyde uit de Dominicaanse Republiek, waaraan geen enkele dumpingpraktijk werd toegeschreven niet het oorzakelijk verband verbrak tussen de dumping ten aanzien van de invoer van furfuraldehyde uit China en de door de bedrijfstak van de Gemeenschap geleden schade. (47) In het huidige nieuw onderzoek was men van oordeel dat de situatie ten aanzien van de invoer van het betrokken product van oorsprong uit de Dominicaanse Republiek sedert het vorig onderzoek niet dusdanig was gewijzigd dat dit van invloed was op de conclusies inzake de invoer van oorsprong uit de Volksrepubliek China. De hoeveelheden die werden ingevoerd lieten daarentegen tijdens het laatste deel van de betrokken periode een daling zien. (48) Met betrekking tot de invoer uit andere derde landen dan de Volksrepubliek China en de Dominicaanse Republiek was alleen de invoer uit Thailand van enige belangrijke omvang. Zoals hierboven uiteengezet bestaat er echter grote twijfel over de ware herkomst van het product dat uit Thailand wordt ingevoerd. (49) De hoeveelheden die uit andere derde landen werden ingevoerd stegen van 2. 705 ton in 1994 tot 2. 941 in 1995 en liepen vervolgens terug tot 1. 759 ton tijdens het onderzoektijdvak. De prijzen van deze invoer bleken bovendien aanmerkelijk hoger dan die van de prijzen van de Chinese invoer. Men was derhalve van oordeel dat de resultaten van het onderzoek van de prijzen en de 5 Zaak T-97/95, Sinochem v. Raad, zie voetnoot 4 hierboven 12 hoeveelheden van het ingevoerde product beëindiging van het huidige nieuw onderzoek zonder voortzetting van de maatregelen niet konden rechtvaardigen. 5. 3. Conclusie (50) Het onderzoek wees uit dat de productie en de verkochte hoeveelheden van de communautaire bedrijfstak tijdens het onderzoektijdvak afnamen. Deze ontwikkeling vond plaats in de periode waarin het betrokken product in grote hoeveelheden en tegen prijzen die aanzienlijk lager waren dan die van de communautaire producenten werden ingevoerd. 13 E. WAARSCHIJNLIJKE GEVOLGEN VAN OPHEFFING VAN DE ANTIDUMPINGRECHTEN (51) Overeenkomstig artikel 11, lid 7, van de basisverordening valt dit nieuw onderzoek tevens onder de in artikel 11, lid 2, van de basisverordening uiteengezette omstandigheden omdat dit huidige nieuw onderzoek nog liep aan het eind van de periode waarin de bij Verordening (EG) nr. 95/95 ingestelde maatregelen van kracht waren. (52) In de context van het onderzoek naar de in artikel 11, lid 2, van de basisverordening uiteengezette omstandigheden is het van bijzonder belang erop te wijzen dat geen enkele producent van het betrokken product aan het huidige onderzoek heeft meegewerkt. Slechts één partij, en wel een exporteur, verleende zijn medewerking aan het onderzoek. Het was dan ook onmogelijk om aan gegevens te komen in verband met de productie zoals capaciteit en capaciteitsbenutting die voor de onderzoeken naar de in artikel 11, lid 2, van de basisverordening uiteengezette omstandigheden een sleutelrol spelen. (53) Met in aanmerkingneming van het bovenstaande wees het onderzoek uit dat ondanks het bestaan van maatregelen er nog steeds sprake is van dumping. De communautaire bedrijfstak bleek zich bovendien nog steeds in een precaire situatie te bevinden. Deze bedrijfstak zag zijn productie, capaciteitsbenutting, verkochte hoeveelheden en marktaandeel over de betrokken periode teruglopen. Vastgesteld wordt derhalve dat het huidige onderzoek heeft aangetoond dat de omstandigheden ten aanzien van dumping en schade niet ingrijpend zijn gewijzigd. (54) Wat de waarschijnlijkheid van de voorzetting van schadelijke dumping betreft wanneer de maatregelen zouden komen te vervallen, wees het onderzoek uit dat een belangrijke stijging van de productiecapaciteit van de Volksrepubliek China lijkt te hebben plaatsgevonden tijdens het betrokken tijdvak. Terwijl de productiecapaciteit van de Volksrepubliek China in het verzoek voor een tussentijds nieuw onderzoek werd geraamd op ongeveer 20. 000 ton/jaar bleek uit de informatie die tijdens dit onderzoek bijeen werd gebracht dat de productie van één Chinese producent alleen al 50. 000 ton/jaar bedroeg in 1998. De totale capaciteit van de Volksrepubliek China bedraagt op grond van de in de loop van dit huidige onderzoek verzamelde informatie ongeveer 90. 000 ton/jaar. (55) Op de tweede plaats blijkt uit de in de loop van dit huidige onderzoek bijeengebrachte informatie dat de prijzen van Chinese furfuraldehyde op de markten van verschillende derde landen die niet waren onderworpen aan antidumpingmaatregelen tijdens het onderzoektijdvak aanzienlijk lager waren dan die van de Chinese invoer in de Gemeenschap. (56) Op de derde plaats zijn er redenen om aan te nemen dat een belangrijk deel van de tijdens het onderzoektijdvak door Thailand opgegeven furfuraldehyde in werkelijkheid van Chinese oorsprong is hetgeen duidt op het potentieel dat blijft bestaan voor uitvoer van oorsprong uit de Volksrepubliek China. 14 dat wanneer is men van Rekening houdend met alle hierboven genoemde elementen, oordeel zouden worden antidumpingmaatregelen gehandhaafd, de Chinese uitvoer van furfuraldehyde naar de Gemeenschap in belangrijke hoeveelheden zou worden voortgezet en wel tegen dumpingprijzen die aanzienlijk lager zijn dan die van de communautaire bedrijfstak. De schadelijke gevolgen van de invoer in kwestie voor de situatie van de communautaire bedrijfstak zou dan ook niet alleen voortduren maar naar alle waarschijnlijkheid erger worden en zo verdere aanzienlijke schade berokken aan de communautaire bedrijfstak. niet F. BELANG VAN DE GEMEENSCHAP 1. Algemene overwegingen (57) Op basis van de ingediende informatie werd onderzocht of er ondanks de conclusies van dit huidige onderzoek dwingende redenen zijn die tot de conclusie zouden leiden dat het niet in het belang is van de Gemeenschap om in dit geval maatregelen te handhaven. Om de gevolgen van de vigerende maatregelen te beoordelen werden vragenlijsten verstuurd waarin alle bij de Commissie ten tijde van het onderzoek bekende partijen om informatie werd gevraagd over het belang van de Gemeenschap. (58) In het vorig onderzoek was men overigens van mening dat goedkeuring van maatregelen niet zou indruisen tegen het belang van de Gemeenschap. Het huidig onderzoek is bovendien een nieuw onderzoek waarin een situatie wordt onderzocht waarin antidumpingmaatregelen reeds van kracht zijn. Het huidig onderzoek zou gezien de timing en de aard de mogelijkheid bieden eventuele negatieve gevolgen van de bestaande antidumpingmaatregelen te beoordelen. 2. De communautaire bedrijfstak van furfuraldehyde (59) Vastgesteld werd dat de communautaire bedrijfstak gelijktijdig met de instelling van de voorlopige antidumpingrechten in juli 1994 en het tijdelijk verdwijnen van het Chinese product van de communautaire markt in 1995 zijn prijzen kon verhogen en zo zijn winstgevendheid kon verbeteren van een zwakke positie in 1994 tot een aanmerkelijk positievere in 1996. De hoge prijzen van de communautaire producenten in 1996 waren echter uitzonderlijk omdat zij het resultaat waren van een ongewoon grote vraag gekoppeld aan wat later slechts een tijdelijke daling van de invoer van het betrokken product van oorsprong uit de Volksrepubliek China bleek. Dit werd vervolgens bevestigd toen deze hoge prijzen niet konden worden gehandhaafd als gevolg van de aanwezigheid van Chinese invoer op de communautaire markt in aanzienlijke hoeveelheden en tegen lage prijzen. Onder druk van deze invoer zag de communautaire bedrijfstak zich gedwongen zijn prijzen te verlagen hetgeen negatieve gevolgen had voor de financiële situatie van de bedrijfstak. (60) Indien de maatregelen zouden worden voortgezet zou dit, in het licht van het situatie van de bovenstaande, verbetering brengen in de in de lijn der communautaire bedrijfstak. Gebeurt dit niet dan ligt het financiële 15 verwachtingen dat de situatie van de communautaire bedrijfstak verslechtert en op langere termijn zal leiden tot sluiting van productiefaciliteiten en verlies van arbeidsplaatsen. 3. De verwerkende industrie (61) De verwerkende industrie in de Gemeenschap bestaat uit twee grote sectoren die aansluiten op de twee voornaamste toepassingen van furfuraldehyde d. w. z. als een selectief oplosmiddel in de aardolieraffinage en als kunsthars ten behoeve van gietvormen (chemische industrie). (62) (63) Slechts één afnemer in de aardoliesector verleende zijn medewerking aan het onderzoek. De door deze afnemer opgegeven informatie over de gevolgen van de prijzen van furfuraldehyde van de kosten van smeerolie bevestigen de bevindingen van het vorig onderzoek d. w. z. dat furfuraldehyde bij gebruik als katalysator een te verwaarlozen invloed heeft op de productiekosten. Voortzetting van de maatregelen zal derhalve weinig of geen gevolgen hebben voor deze sector van de verwerkende industrie. Ten aanzien van de tweede belangrijke toepassing van furfuraldehyde werd geen informatie ontvangen die erop wees dat de bevindingen van het vorig onderzoek het toepassingen waren bovenstaande wordt vastgesteld dat de gevolgen van eventuele maatregelen voor de situatie van de chemische industrie waarschijnlijk niet van belang zullen zijn. gewijzigd. Gezien inzake deze 4. Conclusie inzake het belang van de Gemeenschap (64) In het licht van het bovenstaande wordt vastgesteld dat er op grond van het belang van de Gemeenschap geen dwingende redenen bestaan om de huidige antidumpingmaatregelen niet te handhaven. H. ANTIDUMPINGMAATREGELEN (65) Uitgaande van het bovenstaande en in aanmerking nemende dat niet kon worden vastgesteld dat de omstandigheden ten aanzien van dumping en schade aanzienlijk zijn gewijzigd vergeleken met het oorspronkelijk onderzoek, wordt vastgesteld dat de maatregelen in hun huidige vorm en op het huidige niveau moeten worden gehandhaafd. Het voorgestelde antidumpingrecht bedraagt, uitgedrukt als een specifiek recht, 352 euro/ton. franco grens-Gemeenschap (66) tot vier Tevens is men van oordeel dat de duur van de herziene maatregelen moet worden beperkt jaar. De talloze moeilijkheden die men heeft ondervonden bij het vaststellen van de conclusies in dit onderzoek, met name het feit dat gelijktijdig een procedure aan de gang was bij het Europese Gerecht van Eerste Aanleg om ondermeer de definitie van het betrokken product te verduidelijken heeft ertoe geleid dat de gebruikelijke periode van twaalf maanden van artikel 11, lid 5, van de basisverordening voor de beëindiging van het onderzoek aanzienlijk werd overschreden. Gezien deze 16 uitzonderlijke situatie, die geen verband houdt met het belangrijke gebrek aan medewerking van de Chinese exporteurs, is het passend de duur van deze maatregelen te verkorten. 17 HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTED: Artikel 1 1. 2. 3. een Er wordt van 2-furaldehyde (ook bekend als furfuraldehyde of furfural) dat momenteel wordt ingedeeld onder GN code 2932 12 00 van oorsprong uit Volksrepubliek China. antidumpingrecht definitief ingesteld invoer op de Het recht bedraagt 352 euro/ton. Wanneer overeenkomstig artikel 145 van Verordening (EEG) nr. 2454/936 van de Commissie het douanerecht wordt verlaagd, zal het specifieke in lid 2, vermelde recht dat van toepassing is pro-rata worden verlaagd. Het antidumpingrecht wordt ingesteld voor een periode van vier jaar met ingang van de inwerkingtreding van deze verordening. Artikel 2 Tenzij anders bepaald zijn de ter zake van de douanerechten geldende bepalingen van toepassing. Artikel 3 Artikel 4 Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, Voor de Raad De Voorzitter 6 PB L nr. 253 van 11. 10. 1993, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 502/99 (PB L 65 van 12. 3. 1999, blz. 1) 18


title: Regulamento (CE) n.o 2637/1999 da Comissão, de 14 de Dezembro de 1999, que altera o Regulamento (CE) n.o 2848/98 que estabelece normas de execução do Regulamento (CEE) n.o 2075/92 do Conselho no que se refere ao regime de prémios, às quotas de produção e à ajuda específica a conceder aos agrupamentos de produtores no sector do tabaco em rama

eurovoc_concepts:
agricultural guidance
common organisation of markets
producer organisation
production aid
production quota
tobacco

text: L 323/8 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 15. 12. 1999 REGULAMENTO (CE) N. o 2637/1999 DA COMISSÃO de 14 de Dezembro de 1999 que altera o Regulamento (CE) n. o 2848/98 que estabelece normas de execução do Regulamento (CEE) n. o 2075/92 do Conselho no que se refere ao regime de prémios, às quotas de produção e à ajuda específica a conceder aos agrupamentos de produtores no sector do tabaco em rama A COMISSÃO DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, Tendo em conta o Regulamento (CEE) n. o 2075/92 do Conselho, de 30 de Junho de 1992, que estabelece a organi- zação comum de mercado no sector do tabaco em rama (1), com a última redacção que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) n. o 660/1999 (2), e, nomeadamente, os seus artigos 11. o e 14. oA, Considerando o seguinte: (1) (2) O Regulamento (CE) n. o 2848/98 da Comissão, de 22 de Dezembro de 1998, que estabelece normas de execução do Regulamento (CEE) n. o 2075/92 do Conselho no que se refere ao regime de prémios, às quotas de produção e à ajuda específica a conceder aos agrupamentos de produtores no sector do tabaco em rama (3), com a última redacção que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) n. o 2162/1999 (4), prevê 31 de Janeiro do ano da colheita como data-limite para a emissão das declarações de quota aos produtores individuais não membros de um agrupamento e aos agrupamentos de produtores, assim como um prazo de vinte dias para a autoridade competente do Estado-Membro registar o acordo escrito de cessão das quotas entre produtores individuais; Os procedimentos relativos à distribuição das declara- ções de quota e ao registo do acordo escrito no âmbito da cessão das quotas requerem prazos suplementares em determinados Estados-Membros, devido aos procedi- mentos de controlo administrativo a aplicar e, nomeada- mente, aos controlos das parcelas; por conseguinte, é conveniente prorrogar por um mês a data-limite para a emissão das declarações de quota aos produtores indivi- duais não membros de um agrupamento e aos agrupa- mentos de produtores, assim como por dez dias o prazo para registo do acordo escrito no âmbito da cessão de quotas; (3) O Regulamento (CE) n. o 2848/98 fixou no seu artigo 36. o os montantes a que têm direito os produtores cujas quotas relativas à colheita de 1999 foram resgatadas no (1) JO L 215 de 30. 7. 1992, p. 70. (2) JO L 83 de 27. 3. 1999, p. 10. (3) JO L 358 de 31. 12. 1998, p. 17. (4) JO L 265 de 13. 10. 1999, p. 13. âmbito do programa de resgate de quotas; é conveniente fixar neste momento os montantes a que terão direito os produtores cujas quotas serão resgatadas com vista à colheita de 2000, sem prejuízo de alterações futuras; (4) As quantidades objecto de um pedido de resgate de quotas e as quantidades resgatadas por grupo de varie- dades em aplicação do artigo 35. o do Regulamento (CE) n. o 2848/98, que devem ser notificadas à Comissão em aplicação da alínea j), do artigo 54. o do mesmo regula- mento, não estarão disponíveis antes de 31 de Dezembro de 1999; é, pois, conveniente manter, para a colheita de 2000, os mesmos montantes de resgate de quotas que os decididos para a colheita de 1999; (5) As medidas previstas no presente regulamento estão em conformidade com o parecer do Comité de Gestão do Tabaco, ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Artigo 1. o O Regulamento (CE) n. o 2848/98 é alterado do seguinte modo: 1. No n. o 3 do artigo 22. o, o termo «31 de Janeiro» é substi- tuído pelo termo «fim de Fevereiro». 2. No n. o 2 do artigo 33. o, o termo «vinte» é substituído pelo termo «trinta». 3. Ao artigo 36. o, é acrescentado o seguinte parágrafo: «Os produtores cujas quotas foram resgatadas a título da terão direito a receber anualmente, colheita de 2000, aquando do pagamento dos prémios relativos às colheitas de 2001, 2002 e 2003, os mesmos montantes que os indicados no primeiro parágrafo para a colheita de 1999. ». Artigo 2. o O presente regulamento entra em vigor no terceiro dia seguinte ao da sua publicação no Jornal Oficial das Comunidades Europeias. É aplicável a partir da colheita de 2000. 15. 12. 1999 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 323/9 O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e directamente aplicável em todos os Estados-Membros. Feito em Bruxelas, em 14 de Dezembro de 1999. Pela Comissão Franz FISCHLER Membro da Comissão