title: 2005/152/WE: Decyzja Komisji z dnia 14 grudnia 1999 r. na mocy art. 14 rozporządzenia Rady (EWG) nr 4064/89 nakładająca grzywny na przedsiębiorstwo za dostarczenie nieścisłych i wprowadzających w błąd informacji w zgłoszeniu do postępowania w sprawie kontroli połączeń (Sprawa nr COMP/M.1608 – KLM/Martinair III) (notyfikowana jako dokument nr K(1999) 4496) (Tekst mający znaczenie dla EOG).

text: L 50/10 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 23. 2. 2005 KOMISJA DECYZJA KOMISJI z dnia 14 grudnia 1999 r. na mocy art. 14 rozporządzenia Rady (EWG) nr 4064/89 nakładająca grzywny na przedsiębiorstwo za dostarczenie nieścisłych i wprowadzających w błąd informacji w zgłoszeniu do postępowania w sprawie kontroli połączeń (Sprawa nr COMP/M. 1608 – KLM/Martinair III) (notyfikowana jako dokument nr K(1999) 4496) (Jedynie tekst angielski jest autentyczny) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (2005/152/WE) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, (2) uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospo- darczym, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 4064/89 z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsię- biorstw (1), w szczególności jego art. 14 ust. 1 lit. b), udzieliwszy zainteresowanemu przedsiębiorstwu możliwości zaprezentowania jego poglądów w kwestii zastrzeżeń podnie- sionych przez Komisję, uwzględniając opinię Komitetu Doradczego ds. Koncentracji, (3) a także mając na uwadze, co następuje: I. WSTĘP (1) (KLM) Koninklijke Luchtvaart Maatschappij N. V. jest wiodącą niderlandzką międzynarodową linią lotniczą z bazą na amsterdamskim lotnisku Schiphol. KLM samo- dzielnie obsługuje planowe loty przewożące pasażerów i europejskich interkontynentalnych miejsc docelowych. Udziały linii i lotniczej KLM obejmują Transavia Airlines BV, przedsię- biorstwo zależne z udziałem większościowym (80 %) specjalizujące się w lotach pasażerskich (planowych obsługując ładunki, wiele (1) Dz. U. L 395 z 30. 12. 1989, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmie- nione rozporządzeniem Rady (WE) nr 1310/97 (Dz. U. L 180 z 9. 7. 1997, str. 1). i czarterowych) głównie z Niderlandów do śródziemno- morskich wakacyjnych miejsc docelowych. KLM posiada również 50 % akcji w Martinair Holland NV (Martinair), a pozostałe 50 % należy do Koninklijke Nedl- loyd NV (Ndelloyd). Komisja uważa, że w tej sytuacji KLM i Nedlloyd mogą wywierać „decydujący wpływ” w znaczeniu art. 3 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 4064/89 (rozporządzenie w sprawie kontroli połączeń) na Martinair. Dlatego wspólnie kontrolują Martinair do celów rozporządzenia w sprawie kontroli połączeń. Martinair jest drugą co do wielkości niderlandzką linią lotniczą, również mająca bazę na Schiphol, obsługującą głównie loty czarterowe z Amsterdamu do śródziemno- morskich wakacyjnych miejsc docelowych. Prowadzi również regularne usługi pasażerskie do ograniczonej liczby miejsc docelowych rejsami dalekiego zasięgu, w szczególności do Ameryki Północnej. że kontroli rozporządzenia w sprawie Dnia 1 września 1998 r. KLM zawiadomił, zgodnie z art. połączeń, 4 o propozycji koncentracji, dzięki której uzyskałby kontrolę nad całością Martinair (2). Zgłoszenie zostało wycofane dnia 22 września 1998 (3) r. , po tym, jak Komisja poinformowała ustnie KLM o swoim zamiarze ogłoszenia, jest niekompletne. Dnia raz zawiadomił 21 grudnia 1998 r. KLM jeszcze o operacji (4). Dnia 1 lutego 1999 r. Komisja zdecydo- wała o rozpoczęciu postępowania, stosując art. 6 ust. 1 lit. c) rozporządzenia w sprawie kontroli połączeń (5), a dnia 19 marca 1999 r. Komisja postawiła pisemne zarzuty przeciwko planowanej operacji. Dnia 31 maja 1999 r. KLM poinformował Komisję, że zaniechał operacji. zgłoszenie (2) Sprawa IV/M. 1128 – KLM/Martinair (Dz. U. C 281 z 10. 9. 1998, str. 7). (3) Dz. U. C 298 z 26. 9. 1998, str. 8. (4) Sprawa IV/M. 1328 – KLM/Martinair (Dz. U. C 408 z 29. 12. 1998, str. 8). (5) Dz. U. C 42 z 17. 2. 1999, str. 9. 23. 2. 2005 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 50/11 (4) (5) II. JĘZYK POSTĘPOWANIA W TEJ SPRAWIE Dnia 25 czerwca 1999 r. Komisja wysłała pisemne zarzuty do KLM, formułujące wstępny pogląd, że zgło- szenie z dnia 1 września 1998 r. zawierało nieścisłe i wprowadzające w błąd informacje (o ile nie określono inaczej, odniesienia w niniejszej decyzji do „zgłoszenia” dotyczą zgłoszenia z dnia 1 września 1998 r. ). Projekt pisemnych zarzutów sporządzono w języku angielskim. W swojej odpowiedzi KLM sprzeciwia się wykorzystaniu języka angielskiego i domaga się, żeby postępowanie było prowadzone w języku niderlandzkim. KLM odwo- łuje się do art. 3 rozporządzenia Rady nr 1 określającego języki, które mogą być używane przez Europejską Wspólnotę Gospodarczą (6), i ustalającego, że dokumenty, które instytucja UE wysyła do osoby podlegającej jurys- dykcji Państwa Członkowskiego, muszą być opracowane w języku tego państwa. KLM argumentuje, że jego wybór języka angielskiego odnosił się jedynie do zgłoszenia i że to nie (które sporządzono w języku angielskim) spowodowało utraty jego prawa do otrzymania pisem- nych zarzutów z dnia 25 lipca 1999 r. w swoim własnym języku. KLM wyjaśnia, że optował za zgłosze- niem w języku angielskim, aby dostosować się do Komisji, zważywszy na ścisłe i bezwarunkowe terminy mające zastosowanie w procedurze kontroli połączeń. Oświadcza, że takie terminy nie mają zastosowania do obecnego postępowania. Artykuł 2 rozporządzenia nr 1 stanowi, że dokumenty wysyłane do instytucji wspólnotowych mogą być sporzą- dzane w jednym z oficjalnych języków wybranym przez nadawcę. Z kolei odpowiedź instytucji musi być sporzą- dzona w tymże języku wybranym przez nadawcę. Artykuł 2 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 447/98 z dnia 1 marca 1998 r. w sprawie zgłoszeń, terminów i przesłuchań przewidzianych rozporządze- niem Rady (EWG) nr 4064/89 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (7) jest wyrazem tej ogólnej zasady. Stanowi on, że język wybrany przez strony do zgłoszenia staje się „językiem postępowania”. KLM argu- mentuje, że wybrał język angielski jedynie do procedury po zgłoszeniu, a nie do obecnego postępowania. Komisja interpretuje ten zapis jako odnoszący się do wszystkich postępowań w ramach rozporządzenia w sprawie kontroli połączeń, które odnoszą się do zgłoszonych operacji, a nie tylko do tych postępowań, które prowadzą do merytorycznych decyzji w sprawie samej koncentracji, takich jak decyzje na mocy art. 6 lub art. 8. Odnośnie do zgłoszeń na mocy art. 4 rozporządzenia w sprawie kontroli połączeń możliwa jest pewna liczba postę- powań, takich jak postępowania prowadzące do decyzji na mocy art. 11 ust. 5 i art. 13 ust. 2, postępowania na mocy art. 14 ust. 1 lit. b), c) lub d) i art. 14 ust. 2, lit. a), b) decyzji o odwołaniu decyzji na mocy art. 6 ust. 3 lub art. 8 ust. 5 lub postępowania w sprawach dotyczących dostępu do akt. Wszystkie te postępowania dotyczą zgło- szenia, co do którego strony miały możliwość wyboru języka. postępowania prowadzące lub do c), (6) Dz. U. 17 z 6. 10. 1958, str. 385/58. Rozporządzenie ostatnio zmie- nione Aktem Przystąpienia z 2003 r. (7) Dz. U. L 61 z 2. 3. 1998, str. 1. (6) W tym przypadku zgłoszenie sporządzono w języku angielskim i cała komunikacja stron była prowadzona w języku angielskim. Rezultatem prośby KLM byłoby, że wszelkie szczegóły podawane przez KLM Komisji w języku angielskim musiałyby być omawiane w języku niderlandzkim. Procedura na mocy art. 14 ust. 1 lit. b) jest niepodzielnie związana ze zgłoszeniem. Z tych powodów Komisja uważa, że język angielski jest właś- ciwym językiem do bieżącego postępowania. III. NARUSZENIE ROZPORZĄDZENIA W SPRAWIE KONTROLI POŁĄCZEŃ: ISTOTNE FAKTY i transport (7) Według zgłoszenia działania grupy KLM i Martinair nakładają się w trzech obszarach: loty czarterowe do krajów śródziemnomorskich, regularne loty do Ameryki Nieścisłe Północnej i wprowadzające w błąd informacje dotyczą działań przedsiębiorstwa Transavia, KLM, pasażerów do miejsc w przewozie docelowych w krajach śródziemnomorskich: KLM przedłożył nieścisłe informacje o miejscach docelowych czarteru Transavii i nie udzielił istotnych informacji o regularnych lotach Transavii. ładunków. zależnego (8) 1) Informacja o miejscach docelowych czarteru Transavii a) Informacja podana w zgłoszeniu Zgłoszenie zawiera na stronie 40 formularza CO tabelę z wykazami miejsc docelowych czarteru Transavii i Martinair w krajach śródziemnomorskich w sezonie letnim 1998. Tabela ma formę abstraktu porównującego miejsca docelowe dla każdego kraju. Termin „kraje śródziemnomorskie” wcześniej zdefiniowany jako kraje obejmujące Cypr, Egipt, w zgłoszeniu (8) Francję, Izrael, Maltę, Hiszpanię, Włochy, Portugalię, Grecję, Turcję, Tunezję i Maroko. 12 miejsc docelowych przypada Martinair i 46 miejsc docelowych przypada Transavii. Według tabeli tylko 6 miejsc docelowych zachodzi na siebie (Ibiza, Korfu, Kos, Antalya, Dalaman i Monastir). jest (9) Tabela jest poprzedzona na stronie 39 stwierdzeniem, że i Martinair są w dużym stopniu działania Transavii komplementarne: „Usługi czarterowe Transavii i Martinair są w znacznym stopniu komplementarne. Martinair wykorzystuje duże (B747, MD-11, B767) do jedynie kilku samoloty śródziemnomorskich miejsc Transavia wykorzystuje mniejsze samoloty (B757) do różnych (innych) miejsc docelowych, z których większość, ze względu na rozmiar, nie może być obsługiwana przez samoloty Martinair. ”. docelowych. (8) Strona 26 zgłoszenia. L 50/12 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 23. 2. 2005 Tabela na stronie 40 stwierdzeniem zgłoszenia wygląda następująco: „Czarterowe miejsca docelowe w regionie śródziemnomor- skim: Transavia i Martinair lato 1998 Kraj Martinair Transavia Hiszpania Ibiza Las Palmas Teneryfa Malaga Palma de Mallorca Ibiza Jerez de la Front. Almeria Menorca Gerona Reus Arrecife Fuerteventura Portugalia Faro Grecja Corfu Kos Heraklion Antalya Dalaman Monastir Turcja Tunezja Maroko Egipt Izrael Cypr Włochy Francja Oporto Korfu Kos Prevenza Kefalina Zakynthos Kalamata Chania Santorini Mykonos Ateny Volos Skiathos Saloniki Kavala Limnos Mytilini Skyros Chios Samos Karpathos Antalya Dalaman Bodrum Istambuł Monastir Agadir Luxor Hurghada Tel Awiw Paphos Larnaca Rzym Katania Rimini Milan Werona Ajaccio” b) Nieścisłość Transavii informacji o miejscach docelowych czarteru (10) W dochodzeniu wyszło na jaw, że co najmniej 10 dalszych tzw. śródziemnomorskich miejsc docelowych, a mianowicie Alicante, Las Palmas, Teneryfa, Malaga, Palma de Mallorca, Faro, Funchal, Rodos, Heraklion i Dżerba były obsługiwane przez loty czarterowe Tran- i nie zostały wymienione w tabeli. Ta savii w 1998 r. informacja znajdowała się w rozkładzie lotów Transavii dostarczonej w odpowiedzi na prośbę o informacje (9). Z wyjątkiem Alicante, i Dżerby, wszystkie te miejsca docelowe są również obsługiwane przez loty czarterowe Martinair. Tak więc wszystkie czar- terowe miejsca docelowe Martinair są również obsługi- wane przez Transavię, co oznacza, że w rzeczywistości i Martinair całkowicie się miejsca docelowe Transavii pokrywają. Funchal, Rodos (11) Ponadto brakujące miejsca docelowe zawierają kilka z najważniejszych miejsc dla wakacyjnych klientów i dla Martinair. Na przykład Hiszpania i dla Transavii, jest dla wielu najpopularniejszym krajem docelowym, a brakujące miejsca docelowe w Hiszpanii i na jej wyspach obejmują niektóre z najważniejszych turystycz- nych portów lotniczych. 2) Informacja o miejscach docelowych regularnych lotów Transavii do krajów śródziemnomorskich a) Informacja podana w zgłoszeniu (12) Nigdzie w zgłoszeniu KLM nie stwierdził, że Transavia prowadzi znaczne regularne loty do śródziemnomorskich wakacyjnych miejsc docelowych i że sprzedaje miejsca na te loty organizatorom wakacji zorganizowanych. (13) Sekcja 6 zgłoszenia jest zatytułowana „Definicje rynku”. Pod tytułem „I. Dotknięte rynki” pytanie 6. 1 z formularza CO jest powtórzone. Następnie KLM stwierdza pod tytułem „A. Europejski (globalny) rynek czarterowy” (10), że nie ma rynków dotkniętych z powodu niskiego udziału ([…%] (*) stron w rynku (11). Mimo że KLM konsekwentnie twierdzi, że rynek lotów czarterowych (9) Rozkład lotów „Loty czarterowe lato 1998” został dostarczony jako załącznik III w odpowiedzi (dnia 9 września 1998 r. ) na prośbę o informacje (z dnia 4 września 1998 r. ). Rozkład lotów wspomina również miejsca docelowe na Malcie i w Chorwacji. Załącznik I do tej samej odpowiedzi zawiera listę z liczbą połą- czeń nieregularnych lotów Transavii do śródziemnomorskich miejsc docelowych z Niderlandów (55 miejsc docelowych) i z liczbą połączeń z reszty Europy do śródziemnomorskich miejsc docelowych (22 miejsca docelowe). Lista zawiera również te i dodatkowe miejsca docelowe, ale bez miejsc docelowych w Izraelu, Maroku i Tunezji. (10) Strona 26 zgłoszenia. (*) Część tego tekstu została odpowiednio zredagowana, aby zapewnić, że poufne informacje nie zostaną ujawnione; te części są zamknięte w nawiasach kwadratowych i oznaczone gwiazdką. (11) W celu określenia swojego udziału rynkowego w rynku lotów czarterowych do krajów śródziemnomorskich KLM stosuje bardzo szeroką definicję rynku geograficznego. KLM stwierdza, że samoloty stron i innych firm czarterowych mogą działać z każdego lotniska w krajach Beneluksu, Zjednoczonego Króle- stwa i Niemiec. Na tej podstawie oblicza się rynkowy udział w wysokości […]*% (str. 61). Gdyby brać pod uwagę tylko loty z Niderlandów, udział rynkowy stron wynosiłby ponad […]*% 9 (str. 62 zgłoszenia). 23. 2. 2005 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 50/13 to niemniej jest dotkniętym rynkiem, jednak nie jak gdyby był dotknięty: stwierdza, że opisuje rynek, „Jednakże, aby dostarczyć Komisji istotnych informacji, jak gdyby był dotknięty (12)”. opisują oni ten rynek, Następnie na stronach od 26 do 41 zgłoszenia podany jest opis bez żadnych dalszych tytułów. (17) jest treści, że Transavia w ogóle Jedyne stwierdzenie tej obsługuje umieszczone regularne loty, w następnym rozdziale przy opisie rynku lotów do Ameryki Północnej: „B. Rynki Europa Zachodnia (via Amsterdam) – Stany Zjednoczone/Kanada”. W przypisie dotyczącym stwierdzenia, że Martinair nie uczestniczy w planie częstych lotów KLM, stwierdza się: „Pasażerowie Transavii uczestniczą w programie częstych lotów KLM, podróżując jedynie lotami regularnymi Transavii i kiedy samo KLM nie obsługuje takich miejsc docelowych” (16). jako informacja Ta o informacja lotach, o uczestnictwie w planie częstych lotów KLM (17). informacja nie była załączona regularnych jako lecz (18) W rozdziale „II. Rynki powiązane z rynkami dotkniętymi w znaczeniu sekcji III” wydrukowany jest tekst pytania 6. 2 z formularza CO: Opisz merytoryczny produkt i geograficzne rynki, których dotyczy zgłoszenie, które są blisko związane z dotkniętym rynkiem (rynkami) (poprzednie, następne i horyzontalne ogniwo łańcucha rynków sąsiadujących), gdzie działają strony koncentracji, i które same nie są rynkami dotkniętymi w znaczeniu sekcji III. (19) W odpowiedzi KLM krótko wyjaśnia, że zarówno KLM, jak i Martinair mają niekontrolny udział u organizatora wycieczek i że KLM ma udział w komputerowym systemie rezerwacji. Dalszy ciąg zgłoszenia: „Ponadto Martinair prowadzi loty czarterowe do innych miejsc docelowych (np. Karaiby). KLM jest aktywny tylko na europejskim rynku czarterowym poprzez swoją firmę zależną Transavia. KLM i Martinair prowadzą regularne loty do wielu innych miejsc docelowych. ” (18). (20) W tym rozdziale nie ma stwierdzenia, że Transavia obsługuje regularne loty do śródziemnomorskich miejsc docelowych. Jedynym stwierdzeniem dotyczącym Trans- avii w tym rozdziale jest: „KLM jest aktywny na euro- pejskim rynku czarterowym tylko poprzez swoją firmę zależną Transavia. ” (19). b) Wprowadzający w błąd i nieścisły charakter dostarczonych informacji o regularnych usługach Transavii (21) W dalszym toku dochodzenia stało się jasne, że Tran- savia prowadziła regularne operacje do śródziemnomor- skich miejsc docelowych i sprzedawała miejsca na te loty organizatorom wycieczek, które włączały te miejsca do wycieczek zorganizowanych. (16) Przypis 11 na str. 46 zgłoszenia. (17) List prezentacyjny KLM ze zgłoszeniem z dnia 1 września 1998 r. (18) Strona 47 zgłoszenia. (19) Strona 47 zgłoszenia. (14) Rynek produktu jest zdefiniowany w następujący sposób: „KLM (głównie poprzez Transavię) (13) i Martinair są obydwoje aktywni na rynku produktu, który może być zdefiniowany jako transport samolotem na prośbę orga- nizatorów wycieczek, w celu włączenia do pakietu zorga- nizowanych wakacji zagranicznych z miejscem zakwate- rowania w krajach wokół Morza Śródziemnego. ” (14). (15) Zgłoszenie odnosi się do tego rynku jako do „rynku czarterowego”, który można odróżnić od rynków doty- czących regularnego transportu lotniczego. Różnice pomiędzy lotami czarterowymi a regularnymi są sformu- łowane następująco: linii „Taki rynek czarterowy jest rynkiem, który można odró- żnić od rynków dotyczących regularnego transportu lotniczego do tych miejsc docelowych. Przede wszystkim klienci linii lotniczych na rynku czarterowym nie są pasa- żerami takimi jak w lotach regularnych. Na tym rynku lotniczych są organizatorzy wycieczek. klientami Organizatorzy wycieczek proszą linie lotnicze o loty do pewnych wakacyjnych miejsc docelowych z pewną częs- totliwością i ładownością. Kupują oni (minimalną) liczbę miejsc w samolotach czarterowych, co nazywa się przy- działem. Te miejsca są sprzedawane jako część zorgani- zowanych wycieczek pasażerom przez organizatorów wycieczek i ich agentów na ich własny rachunek. Czyni to ową usługę zasadniczo różną od lotów regular- nych” (15). (16) W rozdziale nie ma stwierdzenia, że Transavia obsługuje regularne loty do śródziemnomorskich miejsc docelo- wych i sprzedaje miejsca na te loty organizatorom wycie- czek, które są zagwarantowane przez organizatora wycie- czek i włączone do oferty wczasów zorganizowanych. rozkład Ani mapa miejsc docelowych Transavii, ani lotów, o którym mowa w ust. 10, nie były zawarte w dokumentach zgłoszeniowych. (12) Strona 26 zgłoszenia. (13) Mimo że to stwierdzenie implikuje, że KLM jest w niewielkim stopniu aktywny na tym rynku, nie ma dalszych informacji na temat KLM, z wyjątkiem informacji statystycznych w dodatku analizy SH&E. W części 3. 2. 1 formularza CO KLM stwierdza: „Linia lotnicza Transavia B. V. (80 %) jest aktywna na europejskim (zorganizowane wycieczki) rynku czarterowym, który, w opinii stron koncentracji, nie jest rynkiem dotkniętym. Transavia jest wspomniana jedynie dla informacji Komisji. ” (14) Strona 26 zgłoszenia. (15) Strona 26 zgłoszenia. L 50/14 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 23. 2. 2005 (22) W odpowiedzi na prośbę o informacje (20), KLM oświad- czył w liście z dnia 9 września 1998 r. , że Transavia prowadziła regularne loty do Malagi, Alicante, Barcelony, Kasablanki, Dżerby, Faro, Funchal, Heraklionu, Lizbony, Las Palmas, Malty, Nicei, Palma de Mallorca, Teneryfy (razem […]* pasażerów w 1997 r. ). Ta sytuacja nie zmie- niła się znacząco od tego czasu; Transavia kontynuowała znaczące regularne loty do śródziemnomorskich miejsc docelowych. Większość z tych miejsc docelowych jest również obsługiwana przez loty czarterowe Transavii. W liście KLM nie ma stwierdzenia, że miejsca na regu- larne loty są sprzedawane organizatorom wycieczek. oświadczając: „Rzeczywiście, (23) Dopiero w dokumentach przedłożonych w grudniu 1998 (21) r. KLM przedstawił dalsze informacje o swojej sprzedaży miejsc na regularne loty organizatorom wycie- czek, zagwarantowane miejsca są sprzedawane organizatorom wycieczek” (22) i „Opłaty dla organizatorów wycieczek na loty regularne za gwarantowane miejsca są równe opłatom za zagwa- rantowane miejsca na loty nieregularne” (23). To ostatnie stwierdzenie zostało potwierdzone w liście od KLM z dnia 4 marca 1999 r. , gdzie wykazano, że średnie ceny brutto za gwarantowane miejsca sprzedawane orga- nizatorom wycieczek są prawie identyczne w przypadku lotów regularnych i nieregularnych. W zgłoszeniu z grudnia 1998 r. KLM stwierdził: „Jednakże rzeczywis- tość jest rzadko czarno-biała, granica pomiędzy regular- nymi i czarterowymi lotami leży w szarej strefie. Zagwa- rantowane miejsca sprzedawane na loty regularne orga- nizatorom wycieczek na trasy do popularnych wczaso- wych miejsc docelowych w krajach śródziemnomorskich są zbliżone do podobnych usług w lotach czartero- wych” (24). Z przedłożonych informacji można obliczyć, że z […]* (25) pasażerów przewiezionych przez Trans- avię (26) w regularnych lotach do śródziemnomorskich letnim 1997 miejsc i zimowym 1997/1998 łącznie […]* (28) miejsc zostało sprzedanych organizatorom wycieczek na zasadzie […]* miejsc zostało sprzedanych zagwarantowania i organizatorom wycieczek zagwaranto- zasady wania (29). W przypadku pewnych miejsc docelowych większość miejsc dla przewożonych pasażerów (30) jest sprzedawana organizatorom wycieczek. docelowych (27) w sezonie bez (20) Prośba Komisji z dnia 4 września 1998 r. (21) Zgłoszenie z dnia 21 grudnia 1998 r. (22) Zgłoszenie z dnia 21 grudnia 1998 r. , str. 64, przypis 18. (23) Zgłoszenie z dnia 21 grudnia 1998 r. , str. 65, przypis 19. (24) Zgłoszenie z dnia 21 grudnia 1998 r. , str. 66. (25) […]* latem 1997 i […]* zimą 1997/98. (26) Ponadto KLM sprzedaje również niegwarantowane miejsca na swoje loty organizatorom wycieczek. (27) Malaga, Alicante, Barcelona, Dżerba, Faro, Funchal, Heraklion, Lizbona, Las Palmas, Malta, Nicea, Majorka, Teneryfa. (28) Strona 69 zgłoszenia z dnia 21 grudnia 1998 r. i załączniki XXIX (lato 1997) i XXX (zima 1997/1998); […]* latem 1997 i […]* zimą 1997/1998. (29) Strona 69 zgłoszenia z dnia 21 grudnia 1998 r. i załączniki XXIX (lato 1997) i XXX (zima 1997/1998); […]* latem 1997 i […]* zimą 1997/1998. (30) Np. w sezonie letnim 1997, Dżerba, Faro, Funchal, Heraklion, Lizbona, Las Palmas, Malta, Majorka, Teneryfa. IV. ODPOWIEDŹ NA OŚWIADCZENIE I JEGO OCENA PRZEZ KOMISJĘ 1) Informacja o miejscach docelowych czarteru Transavii (24) W odpowiedzi na pisemne zarzuty Komisji, KLM opisuje pominięcie miejsc docelowych, o których mowa w ust. 10, jako „błąd administracyjny”. KLM wyjaśnia, że dostar- czając tych informacji, opierał się na biuletynie pokła- dowym publikowanym przez Transavię. Biuletyn pokła- dowy zawiera mapę z miejscami docelowymi Transavii. Regularne miejsca docelowe są zaznaczone żółtą kropką, a czarterowe miejsca docelowe są zaznaczone czerwoną kropką. Jednakże miejsca docelowe, do których dolatują jak i regularne, są również zarówno loty czarterowe, oznaczone żółtą kropką. Są to Alicante, Las Palmas, Teneryfa, Malaga, Palma de Mallorca, Faro, Funchal, Rodos, Heraklion i Dżerba. KLM stwierdza, że niewłaś- ciwe oznaczenie tych miejsc docelowych w biuletynie pokładowym jest powodem, dla którego nie zostały one wspomniane jako czarterowe miejsca docelowe. (25) (26) KLM odwołuje się również do badań SH&E załączonych jasno pokazuje, że do zgłoszenia, które, jak twierdzi, Transavia obsługuje dalsze czarterowe miejsca docelowe. KLM stwierdza, że powinno być oczywiste dla każdego, kto bada zgłoszenie i załączniki, że różnica pomiędzy tabelami w załącznikach za tabelą w zgłoszeniu i poprzedni rok była wynikiem pomyłki i że bliższe zapo- znanie się ze zgłoszeniem słusznie spowodowało pytania ze strony Komisji. i Zgłoszenie zawiera w załączniku X listę miejsc docelo- wych KLM i Martinair, lecz nie zawiera listy miejsc doce- lowych Transavii. Mapa miejsc docelowych Transavii i rozkład lotów, o którym mowa w ust. 10, nie były zawarte w dokumentach zgłoszeniowych. Załącznik VIII zgłoszenia zawiera badania SH&E z czerwca 1998 r. : „Europejski rynek czarterowy – analiza w związku z nabyciem przez KLM 50 % udziałów Nedlloyda w Martinair”. Analiza zawiera 60 stron tekstu. Dodatek 2 do analizy („Nieregularni pasażerowie z Belgii, Niemiec, Niderlandów Królestwa a śródziemnomorskie miejsca docelowe i przewoźnik”) przedstawia tabele za lata 1993, 1995 i 1997, która wymienia wszystkie śródziemnomorskie miejsca doce- lowe obsługiwane przez nieregularne loty z Schiphol i podaje przy każdym miejscu docelowym całkowitą liczbę pasażerów przewiezionych liczbę pasażerów, liczbę pasażerów przewiezionych przez konkurencję i i Transavię. Z tabeli można przez KLM, Martinair wywnioskować, że Transavia obsługiwała w okresie 1993–1997 porty lotnicze inne niż porty lotnicze wspomniane za rok 1998 w tabeli na str. 40 formularza CO zgłoszenia, włączając 10 miejsc docelowych, o których mowa w ust. 10. Zjednoczonego (27) Wstęp do formularza CO zawiera część zatytułowaną „Potrzeba ścisłej i pełnej informacji”, która stwierdza: „Wszystkie informacje w niniejszym formularzu muszą być ścisłe i pełne. Wymagane informacje muszą być dostarczone w odpowiedniej części formularza. Załącz- niki do niniejszego formularza będą używane jedynie w dostarczonych w samym formularzu. ”. uzupełnienia informacji celu 23. 2. 2005 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 50/15 (28) o czarterowych miejscach docelowych Informacja w tabeli na str. 40 formularza CO jest jasna i nie zawiera żadnych dwuznaczności. Nie ma oczywistej pomyłki, która mogłaby zostać łatwo wykryta. Tabela nie zawiera odniesienia do analizy przytaczanej przez strony lub innych źródeł informacji. Jedyny przypadek odniesienia w tym rozdziale do analizy znajduje się na str. 34 w kontekście definicji geograficznego zasięgu rynku właś- ciwego i w celu poparcia argumentu, że geograficzny rynek obejmuje całą Europę (31). W tym kontekście „KLM i Martinair przyjmuje wniosek KLM stwierdza: SH&E jako swój własny do celów niniejszego zgło- szenia” (32). (29) Analiza SH&E odnosi się do lat 1993–1997 i nie zawiera żadnej informacji o sezonie letnim 1998. Ponadto statys- tyczne informacje w dodatku do analizy nie są przedsta- wione w taki sposób, aby można łatwo przeprowadzić porównanie z tabelą w zgłoszeniu. W każdym razie linie lotnicze od czasu do czasu zmieniają miejsca docelowe, które obsługują. W rezultacie nie można jasno wywnio- skować na podstawie obecności 10 miejsc docelowych, o których mowa w ust. 10 w analizie SH&E za lata do 1997 r. , że ich brak w informacji dostarczonej odnośnie 1998 r. był wynikiem pomyłki KLM, a nie zmiany obsłu- giwanych miejsc docelowych. A zatem informacja dostar- czona w dodatku do analizy SH&E nie może służyć do skorygowania podanej w odpowiedniej części formularza CO zgłoszenia. nieścisłej informacji 2) Informacja o regularnych lotach Transavii (30) KLM argumentuje, że sprzedaż miejsc przez Transavię na regularne loty nie jest częścią rynku właściwego produktu i dlatego nie musi być przytaczana. W odpowiedzi na ustne zapytanie, czy regularne loty Transavii są zawarte w danych dostarczonych udziale w rynku w zgłoszeniu, KLM przedstawił następującą pisemną odpowiedź: o „Takie udziały w rynku nie są zawarte w analizie SH&E i, w rezultacie, w zgłoszeniu KLM. Martinair działa jedynie jako nieregularny przewoźnik do śródziemnomorskich miejsc docelowych, w rezultacie czego nie zachodzi zachodzenie na siebie działań Martinair i Transavii w ramach nieregularnego śródziemnomorskiego rynku. Europejski nieregularny śródziemnomorski rynek jest zasadniczo różny od rynku regularnego z powodów opisanych poniżej: nieregularny (czarterowy) ruch jest faktycznie sprzeda- wany tylko na jednym końcu trasy; pasażerowie nieregu- larnych (czarterowych) lotów kupują miejsca głównie od organizatora wycieczek, podczas gdy pasażerowie regu- larnych lotów kupują głównie w biurach podróży lub bezpośrednio w danych liniach lotniczych; miejsca na nieregularne (czarterowe) loty są sprzedawane organiza- (31) Dalsze odniesienia do analizy SH&E znajdują się w rozdziale 7 (Informacja o dotkniętych rynkach) zgłoszenia. (32) Strona 34 zgłoszenia. torom wycieczek, w przeciwieństwie do miejsc na loty regularne, które są jedynie sprzedawane organizatorom wycieczek w małych przydziałach; nieregularne (czarte- rowe) loty są prowadzone na własne ryzyko handlowe jednego lub więcej organizatorów wycieczek, ryzyko handlowe regularnych lotów ponosi przewoźnik; kary za odwołanie regularnych lotów nie istniej lub są przy- najmniej znacznie bardziej liberalne; na rynku nieregular- nych (czarterowych) lotów jest więcej różnych graczy. Informacje dostarczone w odpowiedzi na prośbę Komisji o informacje nie mogą być dodane do udziału rynko- wego grupy KLM podanego na str. 62 zgłoszenia. Włączenie regularnych lotów Transavii do rynku podsta- wowego prowadziłoby koniecznie do znacznego wzrostu całkowitego rynku podstawowego, jako że w tym momencie należałoby również włączyć regularne loty innych przewoźników…” (33). (31) konsumenta Informacje wymagane przez formularz OC w odniesieniu do definicji rynku są opisane w części 6. W części 6. I używa się następującej definicji właściwego rynku asorty- mentowego: „Właściwy rynek asortymentowy obejmuje te wszystkie produkty i/lub usługi, które są uważane lub wymienne przez z powodu cech produktu, ich cen i zamierzonego wyko- asortymentowy może rzystania. Właściwy rynek w niektórych przypadkach składać się z pewnej liczby indywidualnych produktów i/lub usług, które w dużym stopniu prezentują identyczne fizyczne i techniczne cechy i są zamienne. ”. zamienne za są (32) W świetle faktu, że pewne miejsca w regularnych lotach Transavii sprzedawane organizatorom wycieczek zorganizowanych w tej samej cenie i pod takim samym ekonomicznym warunkiem (zagwarantowane), jak miejsca na loty czarterowe, Komisja uważa, że ich sprzedaż stanowi część tego samego rynku produktów. Fakt, że taka definicja rynku oznaczałaby, że miejsca sprzedawane na loty regularne wykonywane przez inne linie lotnicze musiałyby zostać włączone we właściwy rynek asortymentowy, nie może służyć jako przyzwo- lenie na pominięcie tej informacji przez KLM. (33) sprzedawane na loty czarterowe. Komisja zwraca uwagę, że KLM wierzył, że miejsca sprze- dawane organizatorom wycieczek na regularne loty Transavii nie tworzyły części tego samego rynku, co Jednakże, miejsca nawet przy tym założeniu, działania te powinny były zostać wspomniane w odpowiedzi na pytanie 6. 2 formu- larza CO jako działania na „rynku blisko związanym z rynkiem dotkniętym” (tzw. rynki sąsiadujące). Celem pytania o rynki sąsiadujące jest dokładne otrzymanie koniecznych informacji w przypadkach, w których strony używają definicji rynku, która może być węższa od tej, którą przyjmuje Komisja. (33) List od KLM z dnia 18 września 1998 r. L 50/16 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 23. 2. 2005 (34) (35) i dlatego był świadomy, że jest KLM złożył dokładne wyjaśnienie, dlaczego w jego opinii regularne loty nie stanowią części właściwego rynku asortymentowego, to rynek, który jest blisko powiązany. W swojej odpowiedzi na pytanie 6. 2 o rynki sąsiadujące KLM nie pozostawił odpowiedniego rozdziału niewypełnionego. KLM odniósł się do udziału swojego i Martinair w organizacji wycie- czek i do swojego udziału w komputerowym systemie rezerwacji. Dalej stwierdził, że Martinair prowadził loty czarterowe do innych miejsc docelowych (Karaiby) i że KLM i Martinair prowadził regularne loty do różnych innych miejsc docelowych (34). To stwierdzenie o lotach czarterowych i regularnych pokazuje, że KLM rozumiał pytanie o rynki sąsiadujące. Jednakże KLM nie wspomniał tam o regularnych lotach Transavii. W tym kontekście szczegółowy opis podany przez KLM innych sąsiadują- cych działalności wzmacnia wrażenie, że informacja jest pełna, i sprawia, że opuszczenie wprowadza w błąd. V. OCENA PRAWNA 1) Informacja o miejscach docelowych czarteru Transavii Informacja podana w tabeli na str. 40 formularza CO o czarterowych miejscach docelowych Transavii jest nieścisła w tym, że co najmniej 10 miejsc docelowych, większość z nich bardzo ważnych, nie jest wspomnia- nych. Nieścisłość informacji jest wzmocniona stwierdze- niem poprzedzającym tabelę, że „Usługi czarterowe i Martinair są w dużym stopniu komplemen- Transavii tarne” (35). W szczególności, pomijając ważne miejsca docelowe w Hiszpanii, Portugalii i Grecji, tabela wywo- łuje niewłaściwe wrażenie, że zachodzenie na siebie działań pomiędzy Transavią i Martinair jest dość ograni- czone. Odniesienie na str. 39 do usług, że są komple- mentarne, nie może być rozumiane jako odnoszące się jedynie do rozmiaru samolotów, zważywszy na kontekst, w którym stwierdzenie się pojawia – bezpośrednio przed tabelą. Ponadto stwierdzenie, że Transavia obsługuje miejsca docelowe „inne” niż Martinair, wspiera fałszywe wrażenie, które czytelnik odbiera z tabeli. (36) Dostarczenie było nieścisłych informacji takich jeżeli wyjaśnienia poważnym zaniedbaniem. Nawet stron dotyczące wykorzystania biuletynu pokładowego Transavii zostaną przyjęte, to i tak ma miejsce wysoki stopień zaniedbania. Biuletyn pokładowy jest marketin- gową lub promocyjną broszurą, gdzie dokładność nie jest koniecznie zagwarantowana. Strony powinny korzystać z bardziej wiarygodnego źródła informacji, takiego jak wewnętrzne statystyki Transavii lub rozkład lotów Trans- avii, który został później przysłany do Komisji. Jako że Transavia jest w pełni kontrolowaną firmą zależną, taka informacja była łatwo dostępna dla KLM. (37) Konsekwentnie, zaniedbanie przez KLM dostarczenia ścisłej informacji w tym punkcie stanowi naruszenie, za które może zostać nałożona grzywna na mocy art. 14 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli połączeń. (34) Str. 47 zgłoszenia. (35) Strona 39 zgłoszenia. (38) (39) (40) (41) 2) Informacja o regularnych lotach Transavii że informacji wskazujących, Pominięcie Transavia prowadzi regularne loty do śródziemnomorskich miejsc docelowych i że Transavia sprzedaje miejsca na te loty organizatorom wycieczek, sprawia, że informacja dostar- jest wprowadzająca w błąd czona na temat Transavii i nieścisła w znaczeniu art. 14 ust. 1 lit. b) rozporzą- dzenia w sprawie kontroli połączeń. Brak odniesienia do regularnych lotów śródziemnomor- skich Transavii nie jest, w kontekście pozostałych infor- macji dostarczonych w formularzu CO, kwestią prostego pominięcia ale, jak to wyjaśniono powyżej (część III i IV), poważnie wprowadza czytelnika w błąd, jako że daje wypaczony obraz prawdziwych faktów. Tak więc infor- macja jest jednocześnie nieścisła i wprowadzająca w błąd rozporządzenia w znaczeniu art. 14 ust. 1 lit. b) w sprawie kontroli połączeń. Komisja nie może wykluczyć możliwości, że KLM umyślnie zataił informacje o regularnych lotach Trans- avii. W najlepszym razie można mówić o wysokim jako że stopniu zaniedbania, ich waga i wymóg ich dostarczenia w formularzu OC są lub powinny być znane KLM. informacje, Konsekwentnie, zaniedbanie przez KLM dostarczenia tych naruszeniem, w odniesieniu do którego może zostać nałożona grzywna. informacji również jest VI. NAŁOŻENIE GRZYWIEN (42) Na mocy art. 14 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli połączeń Komisja może nałożyć na przedsię- biorstwa grzywnę od 1 000 EUR do 50 000 EUR, kiedy, umyślnie lub przez zaniedbanie, dostarczają one nieścisłych lub wprowadzających w błąd informacji w zgłoszeniu, art. 4 rozporządzenia z w sprawie kontroli połączeń. Na mocy art. 14 ust. 3 przy ustalaniu wysokości grzywny Komisja ma wziąć pod uwagę naturę i wagę naruszenia. Komisja w ten sposób bierze pod uwagę okoliczności obciążające i łagodzące. zgodnie 1) Natura naruszenia (43) Naruszenie popełnione przez KLM przyjęło formę dostar- czenia nieścisłych i wprowadzających w błąd informacji rozporządzenia w znaczeniu art. 14 ust. 1 lit. b) w sprawie kontroli połączeń. Dostarczenie nieścisłych lub wprowadzających w błąd informacji było co najmniej poważnym zaniedbaniem. 2) Waga naruszenia (44) Naruszenie rozporządzenia w sprawie kontroli połączeń przez KLM powinno być traktowane jako poważne naru- szenie z powodów przedstawionych poniżej. 23. 2. 2005 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 50/17 (45) (46) (47) a) Znaczenie nieścisłych lub wprowadzających w błąd infor- macji stronami docelowych pomiędzy lub wszystkich, Informacje dotyczące zachodzenia na siebie poszczegól- nych miejsc jest ewidentnie ważne do oceny konkurencyjności operacji. Nie zależy to od pytania, czy rynek właściwy składa się z indywidualnych tras lub pewnych śródziemnomorskich miejsc docelowych. Miejsca doce- lowe Transavii, które nie zostały wspomniane, to ważne miejsca Portugalii i Grecji, które przyciągają dużą liczbę pasażerów. Infor- macja, że Transavia obsługuje wszystkie istotne miejsca również istotna do oceny docelowe Martinair, poziomu rzeczywistej konkurencji pomiędzy Martinair i Transavią, zwłaszcza widzianej w kontekście powtarza- jących się stwierdzeń stron, że działania Martinair i Transavii są komplementarne (36). docelowe w Hiszpanii, jest jest Informacja, że Transavia prowadzi równolegle regularne i czarterowe usługi do wielu głównych wakacyjnych również ewidentnie ważna miejsc docelowych, w celu ocenienia pozycji rynkowej Transavii. Niezależnie od tego, czy miejsca sprzedawane na regularne loty tworzą część właściwego rynku asortymentowego, infor- macja, że Transavia prowadzi istotne regularne działania jest ważna do swoich czarterowych miejsc docelowych, przy ocenie siły rynkowej Transavii na tych trasach. b) Okoliczności łagodzące przywołane przez KLM że na zgłoszenia, KLM podkreśla, że miał kilka spotkań z Komisją w celu przygotowania tych spotkaniach omawiał kilka projektów zgłoszenia i że dostosował się w dobrej wierze do sugestii i uwag poczynionych przez Komisję. Wskazuje również, że zgłoszenie w tej sprawie było bardzo złożone z powodu braku łatwo dostępnych twierdzi, że nie dowiedziono, że danych. KLM dalej „nieścisłych lub wprowadzających w błąd” dostarczył lub że, w każdym razie, w świetle konkret- informacji nych okoliczności tej sprawy, żadne takie postanowienie nie może stanowić podstawy do nałożenia grzywny. Komisja nie może podzielić tego poglądu z powodów przedstawionych poniżej. i) M i e j s c a d o c e l o w e c z a r t e r u T r a n s a v i i (48) W swoich uwagach odnośnie do pisemnych zarzutów KLM wyjaśnia pominięcie czarterowych miejsc docelo- wych Transavii jako administracyjny błąd (37). KLM dalej argumentuje, że pomyłka powinna była być oczywista dla każdego czytającego zgłoszenie. (49) że tabela będąca przedmiotem KLM argumentuje, dyskusji została dołączona do formularza CO dopiero i że dla bieżącego sezonu letniego na prośbę Komisji 1998 szczegółowe dane na temat udziału w rynku nie były jeszcze dostępne. Jednakże tabela na str. 40 zgło- (50) (51) (52) szenia nie jest przedstawiona jako dodatek do lub aktu- alizacja informacji zawartych w analizie SH&E, o której mowa w ust. 26 niniejszej decyzji. Jest to ilustracja idąca w ślad za stwierdzeniem KLM, że działania Transavii są „w dużym stopniu komplementarne”. i Martinair Roszczenie KLM, że ta tabela mogła być czytana jedynie w połączeniu z analizą, jest nieuzasadnione, jako że nie ma nawet odniesienia do analizy. Roszczenie KLM, że nieścisłość tabeli była oczywista, jest również nieuzasadnione. Jeżeli pominięcie czarterowych miejsc docelowych będących przedmiotem dyskusji nie zostało wykryte przez KLM, który ma znacznie lepszą wiedzę o swoich działaniach niż ktokolwiek inny, to na pewno nie była to oczywista pomyłka, która mogła być wykryta przez jakiegokolwiek uważnego czytelnika. KLM podkreśla, że nie było jego intencją nieujawnianie tej informacji przed Komisją i że powaga administracyj- nego błędu jest wyolbrzymiana przez Komisję. Jednakże wyjaśnienie, jak KLM zebrał informacje o czarterowych miejscach docelowych Transavii, pokazuje duży stopień niedbalstwa. Bazowanie informacji na podstawie biule- tynu pokładowego, a nie na bardziej wiarygodnym źródle pokazuje poważne zaniedbanie obowiązku starannego wyboru koniecznych informacji, zwłaszcza w świetle faktu, że Transavia jest w pełni kontrolowaną firmą zależną. ii) R e g u l a r n e d z i a ł a n i a T r a n s a v i i a w Europie, KLM argumentuje, że nigdy nie czynił sekretu w swoich kontaktach z Komisją z faktu, że Grupa KLM, włączając firmę zależną Transavia, obsługuje zwykle regularne połączenia śródziemnomorskie w szczególności. Stwierdza również, że dostarczyłby więcej informacji o regularnych lotach Transavii, gdyby Komisja tego zażądała podczas rozmów przed zgłosze- niem. KLM odnosi się do analizy SH&E, które, jak twierdzi, jasno wykazuje, że 47 % wszystkich niderlandz- kich wczasowiczów jeździ na wakacje lotami regular- nymi. KLM stwierdza, że byłoby niemożliwe do pomy- ślenia, że duży odsetek tych pasażerów nie był przypi- sany do grupy KLM. (53) Dyskusje podczas spotkań przed dokonaniem zgłoszenia dotyczyły głównie wyjaśnienia definicji rynku. Komisja przyznaje, że skoro KLM nie wyjaśnił, że Transavia posiada znaczącą sprzedaż miejsc w lotach regularnych organizatorom zorganizowanych wycieczek, Komisja nie rozważała początkowo wzięcia tych działań pod uwagę w celu zdefiniowania rynku. To jednak nie zwalnia KLM z obowiązku zawarcia pełnej informacji o tych działa- niach, przynajmniej w odpowiedzi na pytanie 6. 2 formu- larza CO (38). Ponadto informacje podane w analizie niderlandzkich SH&E do wszystkich odnoszą się (36) Strony 32 i 39 zgłoszenia, str. 5 listu z dnia 9 września 1998 r. (37) Patrz: ust. 24 niniejszej decyzji. (38) Taka informacja została podana w zgłoszeniu z dnia 21 grudnia 1998 r. L 50/18 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 23. 2. 2005 że sposób, w jaki wczasowiczów, a nie tylko do klientów, którzy wykupują wczasy zorganizowane od organizatora wycieczek. Dlatego też niemożliwe było wywnioskowanie z tej informacji, że Transavia sprzedawała miejsca w swoich regularnych lotach organizatorom wycieczek. Nie było prawdopodobne, informacja o Transavii została przedstawiona we wszystkich przed- łożonych projektach, skłoni Komisję do zadania takich pytań. Transavia jako „operator czarterowy”. Informacja, że Transavia prowadzi również podana w ostatecznej wersji zgłoszenia w przypisie 11 na str. 45 dotyczącym uczestnictwa Transavii w planie częstych lotów KLM. Informacja ta nie była zawarta we wcześniej- szych projektach. Argument, że Komisja mogła lub powinna była poprosić o tą informację, jest zatem nieuzasadniony. zawsze przedstawiana regularne została dopiero była loty, (54) KLM dalej twierdzi, że informacja o regularnych lotach nie zmieniła udziału rynkowego KLM i że dlatego pomi- nięcie tej informacji było nieistotne. Jednakże faktyczny udział rynkowy firmy jest tylko jednym elementem do zmierzenia jej siły rynkowej. Obsługa przez Transavię regularnych usług do miejsc docelowych, które również obsługuje na zasadzie czarteru, jest ewidentnie czynni- kiem, który może przyczynić się do jej siły na tych trasach i dlatego ma znaczenie dla oceny przez Komisję konkurencji w związku z połączeniem. Skutkiem tego prawdopodobnie wiedza (lub jej brak) o istnieniu tych działań oraz ich naturze i zakresie może mieć wpływ na merytoryczną ocenę sprawy przez Komisję oraz naturę i zasięg środków naprawczych, które mogą być wymagane. (55) Na przykład, gdyby rzeczywiście było prawdą, że Tran- savia nie ma regularnych działań do tych miejsc docelo- wych, można by się spierać, że stosunkowo łatwo byłoby innym liniom lotniczym rozpocząć takie działania, sprze- dając miejsca osobom indywidualnym i organizatorom wycieczek i że w konsekwencji połączenie powinno być dozwolone. Podobnie, gdyby odkryto istnienie możliwej dominującej pozycji na niektórych omawianych trasach, środek naprawczy, ograniczający się wyłącznie do działań Martinair lub działań czarterowych Transavii, mógłby być niewystarczający, gdyż nie dotyczyłby lub nie brałby pod uwagę znaczącej sprzedaży organiza- torom wycieczek, którą prowadzi Transavia na swoich regularnych lotach na tych trasach. 3) Wysokość grzywny (56) W postępowaniu zainicjowanym na mocy rozporzą- dzenia w sprawie kontroli połączeń bardzo ważne jest, aby strony połączenia dostarczyły pełnej informacji, przedkładając zgłoszenie. Te ograniczenia oznaczają, że firmy muszą zachować szczególna uwagę przy składaniu szczegółów dotyczących swojego połączenia. (57) W tym przypadku KLM dostarczył informacji, które były nieścisłe i wprowadzające w błąd, i KLM dopuścił się co najmniej poważnego zaniedbania. Ponadto informacje były ewidentnie istotne do oceny konkurencyjności operacji. (58) że Transavia prowadzi KLM dostarczył ścisłych informacji nie z własnej inicja- tywy, lecz dopiero w rezultacie dochodzenia Komisji. Pełna informacja o dodatkowych czarterowych miejscach docelowych Transavii mogła być jedynie zaczerpnięta z informacji dostarczonej w odpowiedzi na żądanie informacji i została na koniec potwierdzona ustnie. Infor- macja, do śródziemnomorskich miejsc docelowych, została podana jako rezultat żądania informacji. Fakt, że KLM sprzedaje miejsca w swoich regularnych lotach organizatorom wycieczek na tych samych warunkach ekonomicznych, co dla swoich lotów czarterowych, oraz istotność tej działalności zostały dopiero w pełni potwierdzone w zgłoszeniu z dnia 21 grudnia 1998 r. i w dalszym dochodzeniu Komisji w sprawie informacji zawartych w tym zgłoszeniu. regularne loty (59) Oceniając postępowanie KLM, trzeba pamiętać, że KLM firmą prowadząca w Europie jest dużą znaczną działalność gospodarczą. KLM miał również wcześniejsze doświadczenie zgłaszania w ramach rozpo- rządzenia w sprawie kontroli połączeń. europejską (60) Jako usprawiedliwienie, KLM podaje, w skrócie i w pełniejszym opisie w ust. 47–55, że rzekome naruszenia nie były celowe, że Komisja powinna była być w stanie zidentyfikować brakujące ich w okresie poprzedzającym zgłoszenie (który w tym przy- padku był dość długi) i że brakujące informacje nie były decydujące dla wyniku sprawy. informacje zażądać i (61) W opinii Komisji do tych roszczeń można przywiązywać tylko ograniczoną wagę co do ich wpływu na powagę naruszenia i stąd na wysokość grzywny, która powinna być nałożona. Nie ma dowodu, że naruszenia były umyślne, a udział KLM w kontaktach z Komisją przed dokonaniem zgłoszenia wskazuje przynajmniej na prag- nienie zapewnienia, że jego zgłoszenie jest możliwe do przyjęcia. Niemniej jednak odpowiedzialność za zapew- nienie, że wszystkie istotne informacje zostały podane, spadała na KLM, a on nie wykazał należytej troski przy wykonywaniu tego zadania. Stopień zaniedbania zwią- zany z naruszeniami jest w obu przypadkach bardzo znaczny. KLM nie powinno było polegać na biuletynie pokładowym w przypadku tak ważkich informacji, jak te dotyczące czarterowych miejsc docelowych Transavii. Mógł dostarczyć informacji o regularnych lotach Trans- avii i powinien był docenić wagę takiego postępowania, nawet przy braku specjalnego żądania lub przypomnienia ze strony Komisji. Ponadto na pewno jest możliwe, że gdyby Komisji nie udało się zidentyfikować jakiegoś jej trwały brak miałby elementu brakującej informacji, wpływ na merytoryczną decyzję o połączeniu, to w sposób, który mógłby być korzystny dla KLM. i 23. 2. 2005 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 50/19 (62) Na podstawie tego co powiedziano wyżej i biorąc pod uwagę okoliczności sprawy, Komisja uważa za stosowne nałożyć na KLM grzywnę w wysokości 40 000 EUR, rozporządzenia zgodnie w sprawie kontroli połączeń, art. 14 ust. 1 lit. b) z PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Grzywna w wysokości 40 000 EUR zostaje niniejszym nało- żona na Koninklijke Luchtvaart Maatschappij N. V. (KLM) na mocy art. 14 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (EWG) nr 4064/89 za dostarczenie nieścisłych i wprowadzających w błąd infor- macji w zgłoszeniu przedłożonym Komisji na mocy owego rozporządzenia w dniu 1 września 1998 r. Po upłynięciu tego okresu przypadają automatycznie do zapłaty odsetki o stopie procentowej stosowanej w Europejskim Banku Centralnym w swoich operacjach typu repo w pierwszym robo- czym dniu miesiąca, w którym niniejsza decyzja zostaje przy- jęta, czyli 3 % plus 3,5 % punktów procentowych, co czyni razem 6,5 %. Artykuł 3 Niniejsza decyzja jest skierowana do: Koninklijke Luchtvaart Maatschappij N. V. Amsterdamseweg 55 NL-1182 GP Amstelveen. Artykuł 2 Sporządzono w Brukseli, dnia 14 grudnia 1999 r. Grzywna, o której mowa w art. 1, zostanie zapłacona w ciągu trzech miesięcy od daty ogłoszenia niniejszej decyzji na rachunek bankowy Komisji Europejskiej nr 310-0933000-43, Banque Bruxelles Lambert, Agence Européenne, Rond Point Schuman 5, B-1040 Bruksela. W imieniu Komisji Mario MONTI Członek Komisji


title: KOMISIJAS REGULA (EK) Nr. 2636/1999 (1999. gada 14. decembris) par informācijas par tabaku paziņošanu, sākot no 2000. gada ražas, un ar ko atceļ Regulu (EEK) Nr. 1771/93

eurovoc_concepts:
administrative formalities
common organisation of markets
disclosure of information
form
production aid
tobacco

formats: html print


title: Reglamento (CE) n° 2638/1999 de la Comisión, de 14 de diciembre de 1999, relativo a las solicitudes de certificados de importación de trigo blando de calidad y de trigo duro de calidad al amparo de los contingentes arancelarios previstos por el Reglamento (CE) n° 778/1999

eurovoc_concepts:
common wheat
durum wheat
import licence
product quality
tariff quota

formats: pdf print

text: L 323/10 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 15. 12. 1999 REGLAMENTO (CE) No 2638/1999 DE LA COMISIÓN de 14 de diciembre de 1999 relativo a las solicitudes de certificados de importación de trigo blando de calidad y de trigo duro de calidad al amparo de los contingentes arancelarios previstos por el Reglamento (CE) no 778/1999 LA COMISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CE) no 1095/96 del Consejo, de 18 de junio de 1996, relativo a la aplicación de las concesiones que figuran en la lista CXL elaborada a raíz de la conclusión de las negociaciones enmarcadas en el apartado 6 del artículo XXIV del GATT (1), y, en particular, su artículo 1, Considerando que el Reglamento (CE) no 778/1999 de la Comisión, de 15 de abril de 1999, relativo a la apertura y el modo de gestión de contingentes arancelarios de 300 000 toneladas de trigo de calidad y de 50 000 toneladas de trigo duro, y se derogan los Reglamentos (CE) no 529/97 y (CE) no 2228/96 (2), establece las disposiciones particulares que regulan la organización de las importaciones efectuadas al amparo del contingente abierto por el Reglamento (CE) no 1095/96; que, según establece el apartado 2 del artículo 3 del Reglamento (CE) no 778/1999, la Comisión debe fijar un porcentaje de reducción de las cantidades cuando las solicitudes de certifi- cados de importación tengan por objeto cantidades superiores a las que pueden concederse; que las solicitudes de certificados presentadas entre el 24 de octubre y el 8 de diciembre de 1999 tienen por objeto 304 270 toneladas de trigo blando de calidad, mientras que la cantidad máxima que puede conce- derse es de 100 000 toneladas; que procede por lo tanto fijar el porcentaje correspondiente de reducción para las solicitudes de certificados de importación presentadas entre el 24 de octubre y el 8 de diciembre de 1999 con derecho a las condiciones establecidas en el Reglamento (CE) no 1095/96; que las solici- tudes de certificados de trigo duro de calidad presentadas entre el 24 de octubre y el 8 de diciembre de 1999 tienen por objeto 145 845 toneladas de trigo duro de calidad, mientras que la cantidad máxima que puede concederse es de 50 000 tone- ladas; que procede por lo tanto fijar el porcentaje correspon- diente de reducción para las solicitudes de certificados de importación presentadas entre el 24 de octubre y el 8 de diciembre de 1999 con derecho a las condiciones establecidas en el Reglamento (CE) no 1095/96, HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Artículo 1 Las solicitudes de certificados de importación de trigo blando de calidad con derecho a las condiciones establecidas en el Reglamento (CE) no 1095/96, presentadas entre el 24 de octubre y el 8 de diciembre de 1999 y notificadas a la Comi- sión, se aceptarán para las toneladas que figuran en las mismas corregidas mediante un coeficiente de 0,329. Toda solicitud no comunicada a la Comisión será denegada. Artículo 2 Las solicitudes de certificados de importación de trigo duro de calidad con derecho a las condiciones establecidas en el Regla- mento (CE) no 1095/96, presentadas entre el 24 de octubre y el 8 de diciembre de 1999 y notificadas a la Comisión, se acep- tarán para las toneladas que figuran en las mismas corregidas mediante un coeficiente de 0,343. Toda solicitud no comuni- cada a la Comisión será denegada. Artículo 3 El presente Reglamento entrará en vigor el 15 de diciembre de 1999. El presente Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Bruselas, el 14 de diciembre de 1999. Por la Comisión Franz FISCHLER Miembro de la Comisión (1) DO L 146 de 20. 6. 1996, p. 1. (2) DO L 101 de 16. 4. 1999, p. 36


title: Proposta de Regulamento do Conselho que institui um direito anti-dumping definitivo sobre as importações de furfural originário da República Popular da China

eurovoc_concepts:
China
anti-dumping duty
chemical alcohol
chemical compound
import

formats: html pdf

text: PT COMISSÃO DAS COMUNIDADES EUROPEIAS Bruxelas, 14. 12. 1999 COM(1999) 685 final Proposta de REGULAMENTO DO CONSELHO que institui um direito anti-dumping definitivo sobre as importações de furfural originário da República Popular da China EN (apresentada pela Comissão) 1. 2. 3. 4. 5. 6. EXPOSIÇÃO DE MOTIVOS Pelo Regulamento (CE) Nº 95/95, o Conselho criou um direito anti-dumping definitivo sobre as importações de furfural originário da República Popular da China. O montante do direito aplicável era de 352 ecus por tonelada. Um exportador chinês, a Sinochem, apresentou posteriormente um pedido de reexame intercalar das medidas ao abrigo do disposto no nº 3 do artigo 11º do regulamento de base. O pedido de reexame alegava que se havia registado uma mudança significativa das circunstâncias em que as medidas actualmente em vigor se baseavam e que o dumping prejudicial anteriormente estabelecido havia sido eliminado. A Comissão considerou que existiam elementos de prova suficientes para dar início a um reexame intercalar. Durante o inquérito de reexame, a Comissão analisou se o dumping prejudicial estabelecido no âmbito do anterior inquérito havia efectivamente sido eliminado. Convém salientar que, durante o inquérito de reexame, o exportador que cooperou no inquérito representava unicamente uma pequena proporção das importações totais comunitárias declaradas originárias da República Popular da China, o que é bastante inferior à cooperação de 100% obtida no inquérito inicial. O inquérito demonstrou que as circunstâncias respeitantes ao dumping e ao prejuízo não se haviam alterado desde o inquérito anterior: as importações objecto de dumping continuavam a causar um prejuízo à indústria comunitária e não havia razões imperiosas para as medidas não serem mantidas. Por conseguinte, concluiu-se que as medidas deviam ser mantidas na sua forma e nível actuais. No entanto, considera-se que, devido à duração do inquérito de reexame, a vigência das medidas revistas se deve limitar a quatro anos. Devido às dificuldades encontradas pela Comissão no que respeita ao estabelecimento das suas conclusões no âmbito do presente processo (em consequência do baixo nível de cooperação e da inexistência de dados fiáveis), o período normal de doze meses para a conclusão do inquérito foi excedido. O direito anti-dumping proposto, ligado ao preço franco-fronteira comunitária e expresso sob a forma de um direito específico, ascende a 352 euros/tonelada. Por conseguinte, a Comissão propõe que o Conselho adopte a proposta de regulamento em anexo, que institui medidas anti—dumping definitivas. 2 Proposta de REGULAMENTO DO CONSELHO que institui um direito anti-dumping definitivo sobre as importações de furfural originário da República Popular da China O CONSELHO DA UNIÃO EUROPEIA, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, Tendo em conta o Regulamento (CE) Nº 384/96 do Conselho, de 22 de Dezembro de 1995, relativo à defesa contra as importações objecto de dumping de países não membros da Comunidade Europeia1, e, nomeadamente o seu artigo 9º, Tendo em conta a proposta apresentada pela Comissão após consulta do Comité Consultivo, Considerando o seguinte: 1. (1) 2. (2) A. PROCESSO Inquérito anterior Pelo Regulamento (CE) N°95/952, o Conselho criou, em Janeiro de 1995, um direito anti-dumping definitivo sobre as importações de furfural originário da República Popular da China (a seguir denominada “RPC”). O montante do direito aplicável era de 352 ecus por tonelada. Pedido de reexame Um exportador chinês, a China National Chemical Import and Export Corp. (a seguir denominada a “Sinochem”), apresentou, em 5 de Julho de 1996, um pedido de reexame intercalar das medidas, ao abrigo do disposto no nº 3 do artigo 11º do Regulamento (CE) Nº 384/96 (a seguir denominado o regulamento de base). Os motivos do pedido de reexame basearam-se nas seguintes alegações: devido ao aumento dos preços das importações originárias da RPC havia deixado de ser necessário um direito anti-dumping para compensar o dumping; o volume das exportações da requerente para a Comunidade era pouco importante e se havia verificado uma mudança substancial na estrutura da indústria comunitária com a adesão da Áustria e o consequente aparecimento de um novo produtor comunitário que melhorou a situação geral da indústria comunitária. 1 2 JO L 56 de 6. 3. 1996, p. 1. Regulamento com a última redacção que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) Nº 905/98 (JO L 128 de 30. 4. 1998, p. 18). JO L 15 de 21. 1. 95, p. 11. 3 (3) 3. (4) (5) (6) (7) Com base nos elementos que precedem, a Comissão considerou que havia elementos de prova suficientes que justificavam o início de um reexame intercalar no que respeita ao dumping e ao prejuízo, bem como ao interesse comunitário. Em Maio de 1997, a Comissão anunciou, por conseguinte, em aviso (a seguir denominado “aviso de início”) publicado no Jornal Oficial das Comunidades Europeias3, o início de um reexame intercalar no que respeita às medidas aplicáveis às importações de furfural originário da RPC, tendo iniciado um inquérito. Inquérito actual avisou oficialmente os comunitários, os A Comissão produtores/exportadores, os indústrias utilizadoras importadores conhecidas como interessadas e as suas associações representativas, bem como os representantes do país de exportação. Todas as partes directamente interessadas tiveram a oportunidade de comunicar os seus pontos de vista por escrito e de solicitar uma audição dentro do prazo fixado no aviso de início. produtores as e A Comissão procurou obter e verificou todas as informações consideradas necessárias para efeitos de uma determinação do dumping, bem como para a análise da situação da indústria comunitária, e procedeu a visitas de verificação nas instalações das seguintes empresas: (a) Produtores comunitários – – Furfural Español, Espanha Lenzing AG, Áustria (b) Indústria utilizadora – Repsol Petroleo, Espanha O inquérito de dumping abrangeu o período compreendido entre 1 de Maio de 1996 e 30 de Abril de 1997 (a seguir denominado o período de inquérito). A análise da situação da indústria comunitária abrangeu o período compreendido entre 1 de Janeiro de 1994 e 30 de Abril de 1997. conclusões encontradas no que ao Devido às numerosas dificuldades inquérito, no das estabelecimento designadamente o facto de estar paralelamente a decorrer um processo perante o Tribunal Europeu clarificar, nomeadamente, a definição do produto considerado, o inquérito excedeu de forma significativa o período de doze meses recomendado para a realização dos inquéritos, por força do disposto no nº 5 do artigo 11º do regulamento de base. de Primeira destinado Instância presente respeita âmbito do a 3 JO C 156 de 24. 5. 97, p. 3. 4 1. (8) 2. (9) B. PRODUTO CONSIDERADO E PRODUTO SIMILAR Produto considerado O produto considerado é o furfural (também conhecido por 2-furaldeído), um líquido amarelo claro, com um odor característico intenso, obtido através da transformação de vários tipos de resíduos agrícolas. As suas duas principais aplicações são como solvente selectivo na refinação de petróleo para a produção de óleos lubrificantes e como matéria-prima a transformar em álcool furfurílico que é utilizado no fabrico de resina sintética para moldes para fundição. O inquérito revelou que o produto exportado da RPC é principalmente produzido a partir de casca de arroz ou de carolo de milho. Produto similar A Sinochem repetiu a mesma alegação, já feita perante o Tribunal de Primeira Instância4, de que o furfural importado da RPC não é um produto similar ao furfural fabricado pela indústria comunitária, uma vez que as suas aplicações são diferentes, constituindo, por conseguinte, dois mercados distintos. Foi alegado que um produtor comunitário é o principal fornecedor de furfural utilizado na refinação de petróleo, enquanto o produto chinês é vendido como matéria-prima para ser furfurílico. Foi, por conseguinte, alegado que a indústria comunitária não poderia ter sofrido qualquer prejuízo, uma vez que os exportadores chineses não estão a concorrer no mesmo mercado. transformado em álcool (10) O furfural produzido na Comunidade tem as mesmas características físicas e especificações que o produzido na RPC e não se destina exclusivamente a uma determinada aplicação. Tal significa que, em conformidade com o acórdão do Tribunal da Primeira Instância, de 29 de Janeiro de 1998, são permutáveis e podem ser utilizados em qualquer das aplicações. Esta alegação foi, por conseguinte, rejeitada, tendo-se concluído que o furfural produzido na RPC é similar ao produzido e vendido pelos produtores comunitários, na acepção do nº 4 do artigo 1º do regulamento de base. C. DUMPING (11) A Sinochem, o único produtor-exportador chinês que cooperou no inquérito, solicitou o início de um inquérito de reexame alegando que as circunstâncias em que se basearam as actuais medidas anti-dumping haviam mudado significativamente desde a realização do inquérito inicial. (12) Importa referir que, uma vez que a RPC não foi considerada um país de economia de mercado no âmbito do inquérito inicial, uma demonstração de alteração das circunstâncias exigiria a apresentação de provas de que a 4 Processo T-97/95, Sinochem contra Conselho, relativo a um pedido de anulação do Regulamento (CE) Nº 95/95 do Conselho [1995] Colectânea de Justiça do Tribunal II 85. 5 totalidade, ou pelo menos um volume representativo, do produto em questão exportado da RPC, estava actualmente a ser vendido a um preço que reflectia o nível diferente de dumping. Por conseguinte, a fim de poder avaliar a alegada alteração das circunstâncias, deveria ser possível efectuar uma análise do volume total ou pelo menos de um volume representativo, das exportações da RPC. (13) No entanto, neste caso, verificou-se que, com base nas estatísticas disponíveis do Eurostat, o nível das exportações do produto em questão declaradas pela Sinochem haviam simplesmente representado uma pequenas proporção das exportações chinesas totais durante o período de inquérito. Além disso, a este respeito, convém referir que não foi possível estabelecer o volume total efectivo das exportações chinesas porque há elementos que levam a crer que as acima referidas estatísticas do Eurostat respeitantes às importações originárias da RPC, durante o período de inquérito, estariam incompletas. (14) (15) Em primeiro lugar, as importações originárias da Tailândia, um país terceiro não abrangido pelo actual inquérito, aumentaram enormemente após a instituição dos direitos anti-dumping sobre as importações originárias da RPC. Paralelamente, as estatísticas de exportação chinesas revelam uma tendência análoga no que respeita às exportações da RPC para a Tailândia. Estes elementos são especialmente pertinentes no caso em apreço, uma vez que, com base nas informações disponíveis, se afigura que não foi criada qualquer nova capacidade de produção na Tailândia susceptível de explicar um tal aumento das exportações e, em qualquer caso, a actual capacidade instalada tailandesa não é suficiente para produzir o volume do produto em questão que foi declarado como exportado para a Comunidade durante o período de inquérito. Em segundo lugar, a Comissão teve acesso a elementos segundo os quais a declarada origem tailandesa das importações do produto em questão na Comunidade, durante o período de inquérito, era incorrecta. Há motivos para crer que uma parte considerável dos produtos declarados como tailandeses é na realidade de origem chinesa. Nestas circunstâncias, os serviços da Comissão consideram que o nível das importações comunitárias do produto em questão é significativamente inferior à realidade, daí resultando dado que a parte da Sinochem nas importações originárias da RPC é menor, o nível da não-cooperação foi subestimado. origem chinesa pela Eurostat declarado como de informações disponíveis. Nestas (16) Na falta de outros dados fiáveis, e em conformidade com o disposto no artigo 18º do regulamento de base, as conclusões sobre o dumping tiveram de se basear nas melhores circunstâncias, considerou-se que os dados do Eurostat sobre as importações de origem chinesa não podiam ser utilizados, uma vez que havia fortes indícios de que estas estatísticas estavam incompletas. Os dados do Eurostat não foram, por conseguinte, tidos em conta para efeitos do estabelecimento de uma margem de dumping relativamente à RPC. As informações fornecidas pela Sinochem também não puderam ser utilizadas para efeitos do estabelecimento de uma margem de dumping relativamente à RPC pelo facto de não ter sido possível estabelecer a respectiva representatividade. Por conseguinte, considerou-se 6 que as melhores informações disponíveis para efeitos deste inquérito era a margem de dumping estabelecida no âmbito do inquérito anterior. (17) No que respeita à margem de dumping, concluiu-se, por conseguinte, que a alegada alteração significativa das circunstâncias desde o estabelecimento das conclusões no âmbito do inquérito inicial não foi demonstrada pelas conclusões do inquérito. (18) Todas as partes interessadas foram integralmente informadas das conclusões definitivas e tiveram a oportunidade de apresentar os seus comentários por escrito e de solicitar uma audição. Nenhuma parte interessada apresentou novas informações nem avançou quaisquer novos argumentos fundamentados susceptíveis de alterar as conclusões acima apresentadas. (19) A margem de dumping estabelecida relativamente à RPC no contexto do presente inquérito de reexame é, por conseguinte, de 62,6%. 1. Indústria comunitária D. PREJUÍZO (20) Durante o inquérito anterior, a indústria comunitária era constituída por um único produtor. Após a adesão dos três novos Estados-membros, em 1995, um outro produtor passou a integrar a indústria comunitária. A fim de estabelecer uma comparação coerente e deduzir tendências significativas, os dados abaixo apresentados incluem informações relativas ao segundo produtor comunitário a partir de 1994. No decurso do presente inquérito de reexame, a Comissão solicitou aos dois produtores comunitários informações que lhe foram comunicadas. Estes dois produtores representam a totalidade da produção comunitária e constituem a indústria comunitária na acepção do nº 1 do artigo 4º e do nº 4 do artigo 5º do regulamento de base. 2. Observação preliminar (21) Tal como no caso do dumping, o inquérito procurou determinar se as circunstâncias no que respeita à situação da indústria comunitária haviam registado uma alteração tal que justificasse uma conclusão diferente da estabelecida durante o inquérito anterior. 3. Análise da situação do mercado comunitário 3. 1. Consumo comunitário (22) A evolução do consumo comunitário aparente, isto é as vendas da indústria comunitária no mercado comunitário majoradas das importações provenientes de todos os países terceiros declaradas ao Eurostat, revela que o consumo comunitário de furfural aumentou de 35 442 toneladas em 1994 para 46 474 toneladas em 1995, culminando em 49 694 toneladas em 1996. Durante o período de inquérito, o consumo diminuiu para 40 127 toneladas, o que representa um aumento geral de 13,2% entre 1994 e o período de inquérito. 7 3. 2. Volume e preços das importações na Comunidade (23) No que respeita ao volume e aos preços das importações, o inquérito utilizou, numa primeira fase, os dados fornecidos pelo Eurostat. No entanto, dado que existem fortes indícios de que as estatísticas estejam incompletas pelas razões acima explicadas, concluiu-se que o Eurostat só poderia dar uma indicação geral da tendência das importações consideradas. (24) O volume das importações do produto em questão originário da RPC diminuiu de 1 933 toneladas em 1994 para 413 toneladas em 1995, aumentou significativamente para 5 650 toneladas em 1996 e permaneceu a um nível similar, isto é de 5 285 toneladas, durante o período de inquérito. O inquérito revelou que o volume excepcionalmente baixo das importações registado em 1995 se explica por uma falta de resíduos agrícolas adequados verificada na RPC devido a uma colheita excepcionalmente má nesse ano. Com base nos dados do Eurostat, as importações originárias da RPC representaram, pelo menos, 15% das importações totais durante o período de inquérito e revelam um aumento de 173% durante o período considerado. (25) O pedido de reexame alegava que as importações originárias da RPC haviam diminuído constantemente entre 1994 e 1995 e que, por conseguinte, não causavam qualquer prejuízo à indústria comunitária. No entanto, o inquérito demonstrou que, emboras as importações tivessem diminuído de 1 933 toneladas em 1994 para 413 toneladas em 1995, entre 1993 e o período de inquérito, haviam aumentado significativamente para 5 285 toneladas. Este aumento prosseguiu após o período de inquérito. Tendo em conta as alegações apresentadas no pedido de reexame no que respeita ao nível das importações, a Comissão analisou os dados relativos ao volume das importações após o período de inquérito. A este respeito, é de referir que, em 1998, o volume das importações consideradas ascendeu a 10 502 toneladas, ou seja, quase o dobro do volume registado durante o período de inquérito. (26) A parte de mercado das importações originárias da RPC revela uma tendência de crescimento semelhante durante o período considerado: de 5,5% em 1994, passou para 0,9% em 1995, 11,4% em 1996 e 13,2% durante o período de inquérito, ou seja um nível similar ao atingido em 1992 de acordo com o inquérito anterior. Com base no que precede, chega-se à conclusão de que, contrariamente ao afirmado no pedido de reexame apresentado pela Sinochem, o nível das importações do produto considerado originário da RPC não é baixo. (27) No que respeita aos preços, a sua evolução no estádio CIF fronteira comunitária, expressa em ecus/tonelada, revela, segundo o Eurostat, um aumento de 500 em 1994 para 1 300 em 1995, uma diminuição para 946 em 1996 e uma nova diminuição para 919 durante o período de inquérito. Embora os preços das exportações chinesas tivessem aumentado 83% durante o período considerado, este aumento foi inferior ao dos produtores comunitários, que, no seu conjunto, foi de 90%. 8 Os preços das exportações chinesas começaram a diminuir em 1996, tendo esta tendência prosseguido durante a após o período de inquérito. Esta evolução dos preços, a partir de finais de 1995, contrasta fortemente com as alegações apresentadas no pedido de reexame, segundo as quais, devido ao elevado nível dos preços das importações originárias da RPC, as mesmas não podiam causar qualquer prejuízo à indústria comunitária. 3. 3. Subcotação dos preços (28) O inquérito demonstrou uma persistência de margens significativas de subcotação dos preços, quer os preços da indústria comunitária sejam comparados com os do único produtor chinês que cooperou no inquérito, quer sejam comparados com os preços de importação obtidos a partir dos dados do Eurostat (que apenas têm um valor indicativo geral). 4. Situação económica da indústria comunitária 4. 1. Generalidades (29) Ao analisarem a situação económica da indústria comunitária, os serviços da Comissão tiveram em conta o facto de, dado que existem unicamente dois produtores comunitários do produto em questão, ser necessário proteger a integridade dos dados fornecidos a título confidencial. As informações confidencias fornecidas são, por conseguinte, apresentadas, sempre que necessário, sob a forma de índice, sendo 1994 utilizado como base para o estabelecimento das tendências. 4. 2. Produção (30) A produção do produto em questão pela indústria comunitária diminuiu constantemente de um índice de 100 em 1994 para 91 em 1995, voltando a diminuir para 86 em 1996 e para 81 durante o período de inquérito. Esta tendência representa uma diminuição de 19% ao longo do período considerado. 4. 3. Capacidade e utilização da capacidade instalada (31) A capacidade de produção da indústria comunitária permaneceu estável durante o período considerado. O período considerado caracteriza-se por uma diminuição significativa da taxa de utilização da capacidade instalada da indústria comunitária. A utilização dessa capacidade diminuiu de 81% em 1994 para 74% em 1995 e para 70% em 1996, voltando a diminuir para 66% durante o período de inquérito. Esta tendência representa uma diminuição geral de quinze pontos percentuais durante o período considerado. 4. 4. Volume de vendas da indústria comunitária (32) O volume das vendas dos produtores comunitários no mercado comunitário revela um ligeiro aumento entre 1994 e 1995 que foi seguido de um declínio. As vendas aumentaram de um índice de 100 em 1994 para 106 em 1995, 9 diminuíram para 86 em 1996 e para 80 durante o período de inquérito. Esta tendência representa uma diminuição de 20% no volume de vendas durante o período considerado. 4. 5. Existências (33) O nível das existências de furfural dos produtores comunitários diminuiu de um índice de 100 em 1994 para 16 em 1995, o que constitui um nível excepcionalmente baixo das existências. existências Este baixo nível das “desaparecimento temporário” das importações chinesas do mercado comunitário ocorrido em 1995 e que permitiu aos produtores comunitários tirarem partido da situação. O nível das existências aumentou em seguida, passando para 72 em 1996 e para 90 durante o período de inquérito. justifica-se pelo 4. 6. Evolução dos preços (34) Os preços de venda da indústria comunitária aumentaram fortemente. De um índice de 100 em 1994, passaram para 129 em 1995 e para 216 em 1996, tendo em seguida diminuído para 194 durante o período de inquérito. Estes aumentos dos preços coincidiram com os fortes aumentos dos preços das matérias-primas, que, em 1994, representavam 46% dos custos variáveis e que, durante o período de inquérito, passaram a representar 56% desses custos. 4. 7. Rendibilidade (35) A rendibilidade da indústria comunitária, durante o período considerado, revela (sob a forma de índice) a seguinte tendência: 100 em 1994, 105 em 1995, 109 em 1996 e 103 durante o período de inquérito. 4. 8. Emprego (36) Os níveis de emprego da indústria comunitária permaneceram estáveis durante todo o período considerado, diminuindo ligeiramente de um índice de 100 em 1995 para 97 durante o período de inquérito. 4. 9 Conclusão sobre a situação da indústria comunitária (37) Com base numa avaliação geral dos principais indicadores económicos da indústria comunitária, concluiu-se que os resultados do inquérito não confirmam as alegações apresentadas no pedido de reexame no que respeita à situação da indústria comunitária. Pelo contrário, o inquérito demonstrou que a situação da indústria comunitária continua a não ser boa. 5. Factores que influenciam a situação da indústria comunitária 5. 1. Impacto das importações em questão (38) Existe uma coincidência evidente entre o aumento das importações originárias da RPC e os seus baixos preços durante o período considerado, por um lado, e 10 a situação precária da indústria comunitária, por outro. Tal coincidência é evidenciada pela diminuição do volume de vendas da indústria comunitária e por uma deterioração significativa da sua rendibilidade durante o período de inquérito. instituição das medidas (39) A situação financeira da indústria comunitária, que era precária no início do período considerado, melhorou em seguida consideravelmente. Esta melhoria com o coincidiu com a desaparecimento do mercado comunitário, em 1995. No entanto, o ressurgimento das importações chinesas em quantidades consideráveis e a baixos preços, em especial desde 1996, obrigou a indústria comunitária a reduzir os seus preços, tendo o volume de vendas diminuído igualmente sob a pressão das importações em dumping, o que teve um efeito negativo sobre a situação financeira da indústria comunitária. anti-dumping chinesas importações temporário das e (40) Resulta da análise que precede que é claramente evidente que as alegações avançadas no pedido de reexame não tinham fundamento e que o prejuízo estabelecido durante o anterior inquérito não havia sido eliminado e não havia uma alteração significativa das circunstâncias. 5. 2. Impacto de outros factores (41) Os serviços da Comissão analisaram igualmente outros factores pertinentes para a situação do mercado comunitário. Em especial, analisaram a evolução e o impacto das importações originárias de outros países terceiros e o efeito dos aumentos dos preços das matérias-primas. (42) No que respeita às importações originárias de outros países terceiros não abrangidos pelo presente inquérito de reexame, convém salientar que, embora importações representassem uma parte significativa do mercado essas comunitário, tal como durante o anterior inquérito, o volume das importações originárias de outros países terceiros tendeu a diminuir durante o período considerado. (43) No que respeita às importações originárias da República Dominicana, é referida a alegação de um exportador chinês de que as importações originárias da República Dominicana haviam sempre ocupado uma posição dominante no mercado (mais de 60% da parte de mercado) e de os preços dessas importações terem sempre permanecido a um nível muito baixo. A este respeito, os serviços da Comissão analisaram se se havia verificado qualquer alteração das circunstâncias no que respeita às importações do produto em questão originário da República Dominicana. Em primeiro lugar, importa salientar que o exportador chinês que cooperou no inquérito reconheceu, no âmbito do presente inquérito, que a posição das importações originárias da República Dominicana havia sempre sido significativa. É igualmente importante salientar que, por conseguinte, qualquer alteração no que respeita a estas importações teria de ser especialmente significativa para se poder concluir que tais alterações no que respeita a estas importações justificavam o encerramento do presente inquérito de reexame 11 sem a manutenção das medidas em vigor. Um exame da tendência em termos de volume das importações originárias da República Dominicana revela que as mesmas aumentaram de 24 429 toneladas em 1994 par 33 209 toneladas em 1995, tendo em seguida diminuído para 29 765 toneladas em 1996 e para 24 331 toneladas durante o período de inquérito. As importações originárias da República Dominicana (com base nos dados do Eurostat) representaram 82,6% das importações totais em 1994, 82,4% em 1995, 66,6% em 1996 e 68,6% durante o período de inquérito. (44) No que respeita à evolução dos preços das importações de furfural originário da República Dominicana segundo os dados do Eurostat, a média ponderada dos preços CIF fronteira comunitária, expressa em ecus por tonelada evoluiu do seguinte modo: 973 em 1993, 1 040 em 1994, 905 em 1995, 708 em 1996 e 599 durante o período de inquérito. (45) Durante o inquérito anterior foi estabelecido que as importações do produto em questão originário da República Dominicana não eram a causa da situação prejudicial da indústria comunitária. (46) Convém salientar que as conclusões a que o Conselho chegou no âmbito do anterior inquérito, no que respeita à importância dessas importações como factor pertinente para o nexo de causalidade, constituíram um dos fundamentos contestados no recurso contra o Regulamento (CE) 95/95, que foi rejeitado pelo Tribunal de Primeira Instância, tal como acima referido5. Nas suas conclusões, o Tribunal declarou que as Instituições Comunitárias não haviam cometido um erro manifesto de avaliação ao considerarem que as importações de furfural originário da República Dominicana, às quais não foi imputada qualquer prática de dumping, não eram de molde a quebrar o nexo de causalidade existente entre as importações de furfural objecto de dumping originárias da China e o prejuízo sofrido pela indústria comunitária. (47) Relativamente ao actual inquérito de reexame, considerou-se que, no que respeita às importações do produto em questão originário da República Dominicana, a situação não se havia alterado desde o inquérito interior de um modo que pudesse afectar as conclusões importações originárias da RPC. Efectivamente, o volume das importações originárias da República Dominicana registou uma tendência para diminuir na parte final do período considerado. respeitantes às (48) No que respeita às importações originárias de países terceiros que não a RPC e importações originárias da Tailândia a República Dominicana, representam um volume significativo. Importa, no entanto, salientar que subsistem sérias dúvidas quanto à verdadeira origem do produto importado da Tailândia, tal como acima precisado. só as (49) Verificou-se que o volume das importações provenientes de outros países terceiros aumentou de 2 705 toneladas em 1994 par 2 941 em 1995, tendo em 5 Processo T-97/95, Sinochem contra Conselho, ver nota de pé-de-página 4 supra. 12 seguida diminuído para 1 759 toneladas durante o período de inquérito. Além disso, verificou-se que os preços destas importações eram nitidamente superiores chinesas. Considerou-se, por importações conseguinte, que o resultado da análise dos preços e do volume destas importações não permite justificar o encerramento do presente inquérito de reexame sem a manutenção das medidas em vigor. aos preços das 5. 3. Conclusão (50) O inquérito demonstrou que a indústria comunitária sofreu uma diminuição dos seus volumes de produção e de vendas durante o período de inquérito, numa altura em que as importações originárias da RPC atingiram elevados volumes e foram efectuadas a preços bastante inferiores aos dos produtores comunitários. 13 E. EFEITO PROVÁVEL DA ELIMINAÇÃO DOS DIREITOS ANTI-DUMPING (51) Em conformidade com o disposto no nº 7 do artigo 11º do regulamento de base, uma vez que o actual reexame estava em curso no final do período de aplicação das medidas instituídas pelo Regulamento (CE) N°95/95 do Conselho, o reexame também abrangeu as circunstâncias referidas no nº 2 do artigo 11º do regulamento de base. (52) No contexto do inquérito sobre as circunstâncias a que se refere o nº 2 do artigo 11º do regulamento de base, é especialmente pertinente salientar que nenhum fabricante do produto considerado cooperou no decurso do presente inquérito. Efectivamente, a única parte que cooperou no inquérito, fê-lo unicamente enquanto exportador. Consequentemente, não foi possível obter quaisquer dados relacionados com a produção, como seja a capacidade e a utilização da são considerados indicadores inquéritos que abrangem as circunstâncias a que se refere o nº 2 do artigo 11º do regulamento de base. fundamentais no âmbito dos elementos que capacidade instalada, (53) Tendo em conta este facto e tal como acima estabelecido, o inquérito revelou que o dumping persiste apesar das medidas em vigor. Além disso, verificou-se que a indústria comunitária ainda se encontra numa situação precária. Efectivamente, a indústria comunitária sofreu uma redução da produção, da utilização da capacidade instalada, do volume de vendas e da parte de mercado durante o período considerado. Conclui-se, por conseguinte, que o actual inquérito demonstrou que, no que respeita ao dumping e ao prejuízo, as circunstâncias não mudaram significativamente. de (54) Quanto à probabilidade de se continuar a verificar um dumping prejudicial no caso de se permitir a caducidade das medidas, em primeiro lugar, o inquérito demonstrou que se verificou aparentemente um aumento significativo da capacidade considerado. na RPC durante Efectivamente, embora o pedido de reexame intercalar estimasse a capacidade de produção na RPC em aproximadamente 20 000 toneladas por ano, as informações reunidas no decurso do actual inquérito demonstram que só a produção de um produtor chinês ascendeu a 50 000 toneladas/ano em 1998. Com base nas informações recolhidas no decurso do presente inquérito, a capacidade total da RPC é de aproximadamente 90 000 toneladas por ano. produção período o (55) (56) Em segundo lugar, no que respeita aos preços do furfural chinês, as informações reunidas no decurso do inquérito revelam que os preços do furfural chinês, em vários mercados de países terceiros em que não está sujeito a medidas anti-dumping, durante o período de inquérito, foi significativamente inferior ao das importações chinesas na Comunidade. Em terceiro lugar, há motivos que levam a crer que uma parte considerável do furfural que foi declarado como sendo de origem tailandesa durante o período de inquérito é na realidade de origem chinesa, o que sublinha o potencial de exportação da RPC. 14 Tendo em conta todos os elementos que precedem, considera-se que, caso as medidas anti-dumping não se mantivessem em vigor, as exportações chinesas de furfural para a Comunidade continuariam a ser efectuadas em quantidades consideráveis e a preços objecto de dumping, significativamente inferiores aos preços da indústria comunitária. O efeito prejudicial das importações em questão sobre a situação da indústria comunitária não só continuaria a fazer-se sentir, mas muito provavelmente aumentaria, agravando desse modo o prejuízo importante sofrido pela indústria comunitária. F. INTERESSE DA COMUNIDADE 1. Considerações gerais (57) Com base nas informações fornecidas, a Comissão analisou se, apesar das conclusões do presente inquérito, existiam razões imperiosas que levassem a concluir que, neste caso específico, a manutenção de medidas não é do interesse da Comunidade. A fim de avaliar o impacto das medidas em vigor, no início do inquérito, foram enviados questionários a todas as partes conhecidas da Comissão a fim de obter informações sobre o interesse da Comunidade. (58) Convém recordar que, no âmbito do anterior inquérito, se havia considerado que a adopção de medidas não era contrária aos interesses da Comunidade. Além disso, importa referir que o presente inquérito tem lugar no âmbito de um reexame e em que, por conseguinte, é analisada uma situação em que estão em vigor medidas anti-dumping. Consequentemente, o momento e a natureza do impacto indevidamente negativo das medidas anti-dumping em vigor sobre as partes em questão. deveriam permitir inquérito qualquer presente avaliar 2. A indústria comunitária de furfural (59) Verificou-se que, coincidindo com a instituição dos direitos anti-dumping provisórios, em Julho de 1994, e com o desaparecimento temporário do produto chinês do mercado comunitário, ocorrido em 1995, a indústria comunitária conseguiu aumentar os seus preços, melhorando desse modo a sua rendibilidade, que passou de uma situação precária em 1994 para uma situação considerada mais sã em 1996. No entanto, os elevados preços praticados pelos produtores comunitários em 1996 devem ser considerados excepcionais, na medida em que resultaram de uma procura inabitualmente elevada que coincidiu com o que se verificou ser uma diminuição somente temporária das importações do produto considerado originário da RPC. Estes elementos foram confirmados no período posterior durante o qual não foi possível manter os preços devido à presença, no mercado comunitário, de quantidades consideráveis de importações chinesas a baixos preços. A pressão provocada por estas importações obrigou a indústria comunitária a diminuir os seus preços, daí resultando um efeito negativo sobre a sua situação financeira. (60) À luz do que precede, é provável que a indústria comunitária consiga melhorar a sua situação financeira caso as medidas sejam mantidas. No entanto, se tal 15 não for o caso, é de esperar que se verifique uma deterioração da situação da indústria comunitária que, a longo prazo, conduzirá ao encerramento das instalações de produção e à consequente perda de postos de trabalho. 16 3. A indústria utilizadora (61) A indústria utilizadora da Comunidade é constituída por dois sectores principais que correspondem às duas principais aplicações do furfural, isto é, como solvente selectivo na indústria petrolífera e como resina sintética para moldes para fundição (indústria química). (62) Somente um utilizador da indústria petrolífera cooperou no inquérito. As informações comunicadas por este utilizador sobre o impacto do preço do furfural no custo de produção de óleos lubrificantes confirmam as conclusões do anterior inquérito, isto é, que o furfural utilizado como catalisador tem uma incidência negligenciável nos custos de produção. Por conseguinte, a manutenção das medidas terá uma incidência mínima ou nula neste sector da indústria utilizadora. (63) No que respeita à segunda principal aplicação, a Comissão não recebeu informações que indicassem uma mudança a nível das conclusões do anterior inquérito no que respeita a esta aplicação. Tendo em conta o que precede, conclui-se que o impacto de eventuais medidas na situação da indústria química não deverá ser significativo. 4. Conclusão relativa ao interesse da Comunidade (64) À luz do que precede, conclui-se que, do ponto de vista do interesse da Comunidade, não há qualquer razão imperiosa para não manter as medidas anti-dumping actualmente em vigor. H. MEDIDAS ANTI-DUMPING (65) Com base no que precede, e tendo em conta que não foi possível estabelecer que se tivesse verificado uma alteração significativa das circunstâncias no que respeita ao dumping e ao prejuízo em relação ao inquérito inicial, conclui-se que as medidas deverão ser mantidas na sua forma e ao nível actuais. O direito anti-dumping proposto, ligado ao preço franco fronteira comunitária e expresso sob a forma de um direito específico, ascende a 352 euros/tonelada. (66) Considera-se igualmente que as medidas deverão estar em vigor durante quatro anos. As numerosas dificuldades encontradas para estabelecer as conclusões no âmbito do presente inquérito, designadamente o facto de estar simultaneamente a decorrer um processo perante o Tribunal de Primeira Instância a fim de clarificar designadamente a definição do produto considerado, fez com que o período normal de 12 meses, previsto no nº 5 do artigo 11º do regulamento de base para a conclusão do inquérito, fosse consideravelmente excedido. Tendo em conta esta situação excepcional, que não está relacionada com a considerável ausência de cooperação por parte dos exportadores chineses, é adequado reduzir o período de vigência das medidas. 17 ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Artigo 1º 1. 2. 3. É instituído um direito anti-dumping definitivo sobre as importações de furfural (igualmente denominado 2-furfuraldaíde) presentemente classificado no código NC 2932 12 00, originário da República Popular da China. O montante do direito aplicável é de 352 euros/tonelada. Nos casos em que o valor aduaneiro seja reduzido em conformidade com o segundo parágrafo do artigo 145º do Regulamento (CEE) Nº 2454/93 da Comissão6, o montante do direito específico aplicável, referido no nº 2, será igualmente reduzido proporcionalmente. O direito anti-dumping é instituído por um período de quatro anos a contar da data da entrada em vigor do presente regulamento. Artigo2º Salvo especificação em contrário, são aplicáveis as disposições em vigor em matéria de direitos aduaneiros. Artigo 3º Artigo 4º O presente regulamento entra em vigor no dia seguinte ao da sua publicação no Jornal Oficial das Comunidades Europeias. O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e directamente aplicável em todos os Estados-membros. Feito em Bruxelas, Pelo Conselho O Presidente 6 JO L 253 de 11. 10. 1993, p. 1. Regulamento com a última redacção que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) Nº 502/99 (JO L 65 de 12. 3. 1999, p. 1 ) 18


title: Regulamento (CE) n.o 2704/1999 do Conselho, de 14 de Dezembro de 1999, que altera o Regulamento (CE) n.o 1251/1999 que institui um sistema de apoio aos produtores de determinadas culturas arvenses

eurovoc_concepts:
aid per hectare
oleaginous plant
producer organisation
regional aid
set-aside

formats: html pdf print

text: L 327/12 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 21. 12. 1999 REGULAMENTO (CE) N. o 2704/1999 DO CONSELHO de 14 de Dezembro de 1999 que altera o Regulamento (CE) n. o 1251/1999 que institui um sistema de apoio aos produtores de determinadas culturas arvenses O CONSELHO DA UNIÃO EUROPEIA, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia e, nomeadamente, o seu artigo 37. o, Tendo em conta a proposta da Comissão (1), milhão de toneladas métricas, expresso em equivalente farinha de soja; (3) É, por conseguinte, necessário alterar o Regulamento (CE) n. o 1251/1999, Tendo em conta o parecer do Parlamento Europeu (2), ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Tendo em conta o parecer do Comité Económico e Social (3), Artigo 1. o Considerando o seguinte: (1) (2) O n. o 3 do artigo 6. o do Regulamento (CE) n. o 1251/ /1999 (4) prevê que a terra retirada da produção possa ser utilizada na produção de matérias para o fabrico na Comunidade de produtos não destinados directamente ao consumo humano ou animal, desde que sejam apli- cados sistemas de controlo eficazes; A fim de assegurar o cumprimento do disposto no n. o 7 do memorando de Acordo relativo às sementes oleagi- nosas concluído entre a Comunidade Económica Euro- peia e os Estados Unidos da América no âmbito do Acordo Geral sobre Pautas Aduaneiras e Comércio (GATT), é necessário prever a possibilidade de reduzir a quantidade de subprodutos que podem ser produzidos e utilizados para consumo humano ou animal, se a quan- tidade total desses subprodutos exceder, anualmente, um No artigo 6. o do Regulamento (CE) n. o 1251/1999 é aditado o seguinte parágrafo ao n. o 3: «Se a quantidade de subprodutos destinados ao consumo humano ou animal resultante do cultivo de sementes olea- ginosas em terras retiradas da produção ao abrigo do primeiro parágrafo exceder anualmente, com base na previsão das quantidades abrangidas por contratos cele- brados com produtores, um milhão de toneladas métricas, expresso em equivalente-farinha de soja, será reduzida a quantidade prevista ao abrigo de cada contrato que pode ser utilizada para consumo humano ou animal, a fim de limitar toneladas métricas. ». a um milhão de essa quantidade Artigo 2. o O presente regulamento entra em vigor sete dias após a sua publicação no Jornal Oficial das Comunidades Europeias. O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e directamente aplicável em todos os Estados-Membros. Feito em Bruxelas, em 14 de Dezembro de 1999. Pelo Conselho O Presidente K. HEMILÄ (1) JO C 12 de 17. 1. 1996, p. 11. (2) JO C 141 de 13. 5. 1996, p. 277. (3) JO C 97 de 1. 4. 1996, p. 30. (4) JO L 160 de 26. 6. 1999, p. 1