title: Voorstel voor een Verordening van de Raad tot wederinstelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van lederen handtassen uit de Volksrepubliek China die door Gainth Industrial Ltd, Macia Company Ltd, Yen Sheng Factory Ltd, Dongguan All Be Right Leathern Products Co. Ltd alsmede Panyu Simone Handbag Ltd voor uitvoer naar de Gemeenschap verkocht worden en tot wijziging van Verordening (EG) Nr. 2380/98 van de Raad met het oog op de uitbreiding van de individuele antidumpingrechten die voor twee exporteurs/producenten waren vastgesteld tot met bedoelde producenten verbonden ondernemingen die zelf een productie van lederen handtassen hebben opgestart

eurovoc_concepts:
China
anti-dumping duty
export
international trade
leather

formats: html pdf

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 10. 01. 2000 COM(1999) 753 definitief Voorstel vor een VERORDENING VAN DE RAAD tot wederinstelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van lederen handtassen uit de Volksrepubliek China die door Gainth Industrial Ltd, Macia Company Ltd, Yen Sheng Factory Ltd, Dongguan All Be Right Leathern Products Co. Ltd alsmede Panyu Simone Handbag Ltd voor uitvoer naar de Gemeenschap verkocht worden en tot wijziging van Verordening (EG) Nr. 2380/98 van de Raad met het oog op de uitbreiding van de individuele antidumpingrechten die voor twee exporteurs/producenten waren vastgesteld tot met bedoelde producenten verbonden ondernemingen die zelf een productie van lederen handtassen hebben opgestart (door de Commissie ingediend) TOELICHTING In de bijlage bevindt zich een voorstel voor een verordening van de Raad tot wederinstelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van lederen handtassen uit de Volksrepubliek China die door Gainth Industrial Ltd, Macia Company Ltd, Yen Sheng Factory Ltd, Dongguan All Be Right Leathern Products Co. Ltd alsmede Panyu Simone Handbag Ltd voor uitvoer naar de Gemeenschap verkocht worden en tot wijziging van Verordening (EG) Nr. 2380/98 van de Raad met het oog op de uitbreiding van de individuele antidumpingrechten die voor twee exporteurs/producenten waren vastgesteld tot met bedoelde producenten verbonden ondernemingen die zelf een productie van lederen handtassen hebben opgestart. Het voorstel bevat gedetailleerde gegevens waaruit blijkt dat het verzoek om een nieuw onderzoek "nieuwe exporteur" van vijf bedrijven onontvankelijk moet worden verklaard omdat geen enkele van de indieners van het verzoek kon bewijzen te lid 4, van de basisverordening; deze voldoen aan de criteria van artikel 11, voorwaarden moeten vervuld zijn met het oog op verlening van de status van "nieuwe exporteur". Bijgevolg werd geconcludeerd dat het ad valorem antidumpingrecht van 38% dat op het gehele land toepasselijk is en dat werd ingesteld bij Verordening (EG) Nr. 1567/97 opnieuw moet worden ingesteld ten aanzien van de vijf indieners van bovenvermeld verzoek en dat het voor het gehele land geldende recht met terugwerkende kracht moet worden geheven op de invoer die geregistreerd werd ingevolge artikel 3 van de verordening tot inleiding van het nieuwe onderzoek naar de "nieuwe exporteurs". 2 Voorstel vor een VERORDENING VAN DE RAAD tot wederinstelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van lederen handtassen uit de Volksrepubliek China die door Gainth Industrial Ltd, Macia Company Ltd, Yen Sheng Factory Ltd, Dongguan All Be Right Leathern Products Co. Ltd alsmede Panyu Simone Handbag Ltd voor uitvoer naar de Gemeenschap verkocht worden en tot wijziging van Verordening (EG) Nr. 2380/98 van de Raad met het oog op de uitbreiding van de individuele antidumpingrechten die voor twee exporteurs/producenten waren vastgesteld tot met bedoelde producenten verbonden ondernemingen die zelf een productie van lederen handtassen hebben opgestart DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening (EG) Nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap1, inzonderheid op artikel 11, lid 4, Gelet op het voorstel dat door de Commissie na overleg met het Raadgevend Comité werd ingediend, Overwegende hetgeen volgt: (1) (2) 1 2 3 A. VOORAFGAANDE PROCEDURE Bij Verordening (EG) Nr. 1567/972 (hierna "de verordening definitief recht" genoemd), gewijzigd bij Verordening (EG) Nr. 2380/983, stelde de Raad een definitief antidumpingrecht van 38 % in op de invoer van handtassen van leder uit de Volksrepubliek China (hierna de "VRC" genoemd) met uitzondering van de invoer van enkele exporteurs/producenten waarvoor de Raad individuele antidumpingrechten liet gelden. B. PROCEDURE Vervolgens ontving de Commissie van vijf bedrijven een verzoek om inleiding van een nieuw onderzoek naar de verordening definitief recht i. v. m. "nieuwe exporteurs" ingevolge artikel 11, lid 4, van Verordening (EG) Nr. 384/96 van de Raad (hierna "de basisverordening" genoemd). Dit verzoek werd ingediend PB L 56 van 6. 3. 1996, blz. 1, Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) Nr 905/98 (PB L 128 van 30. 4. 1998, blz. 18). PB L 208 van 2. 8. 1997, blz. 31. PB L 296 van 5. 11. 1998, blz. 1. 3 door Gainth Industrial Ltd, Macia Company Ltd, Yen Sheng Factory Ltd, Dongguan All Be Right Leathern Products Co. Ltd en Panyu Simone Handbag Ltd (hierna "de indieners van het verzoek" genoemd). De indieners van het verzoek voerden aan dat zij voldeden aan de criteria voor een individuele behandeling, dat zij met geen enkele exporteur/producent waarop de geldende maatregelen in verband met het betrokken product van toepassing waren, verbonden waren, dat zij het betrokken product niet naar de Gemeenschap de hadden antidumpingmaatregelen als basis was genomen, i. e. de periode van 1 april 1995 tot 31 maart 1996 (hierna "het oorspronkelijke onderzoektijdvak" genoemd) maar dat zij het betrokken product wel na het verstrijken van deze periode naar de Gemeenschap hadden uitgevoerd. onderzoektijdvak uitgevoerd tijdens voor dat het (3) (4) (5) (6) 4 5 De Commissie onderzocht de door de indieners van het verzoek overgelegde bewijzen en achtte deze toereikend om de inleiding van een nieuw onderzoek ingevolge artikel 11, lid 4, van de basisverordening te rechtvaardigen. Na overleg met het Raadgevend Comité en nadat de betrokken bedrijfstak van de Gemeenschap in de gelegenheid was gesteld om een standpunt uit te brengen opende de Commissie voor de vijf indieners van het verzoek, bij Verordening (EG) Nr. 152/19994, een nieuw onderzoek naar de verordening definitief recht en startte zij de procedure. Met de verordening waarbij het nieuwe onderzoek werd ingeleid werden ook de antidumpingmaatregelen ingetrokken die bij de verordening definitief recht waren ingesteld op de invoer van het door de indieners van het verzoek vervaardigde en naar de Gemeenschap uitgevoerde product en werd de douaneautoriteiten ingevolge artikel 14, lid 5, van de basisverordening de opdracht gegeven het nodige te doen met het oog op de registratie van de invoer van deze ondernemingen. Het product waarop het nieuwe onderzoek betrekking had was hetzelfde als het product5 dat was omschreven in artikel 1, lid 2, van de verordening definitief recht. De Commissie bracht de autoriteiten van het exporterende land officieel op de hoogte. Bovendien stelde zij de rechtstreeks betrokken partijen in de gelegenheid om hun standpunten schriftelijk bekend te maken en om te verzoeken te worden gehoord. De Commissie stuurde alle indieners van het verzoek vragenlijsten. De vijf indieners van het verzoek beantwoordden deze vragenlijsten en twee van hen verzochten om te worden erkend als bedrijven die in het kader van een markteconomie werkzaam waren. PB L 18 van 23. 1. 1999, blz. 10. Met name: "handtassen, ook indien met schouderband, die zonder handvatten daaronder begrepen, met een buitenkant van leder, van kunstleder of van lakleder, die in de eerste plaats ontworpen zijn om kleine objecten voor persoonlijk gebruik zoals sleutels, een portemonnee, make-up en sigaretten in op te bergen ongeacht de afmetingen en vorm daarvan. " 4 (7) (8) In de loop van het onderzoek trok Dongguan All Be Right Leathern Products Co. Ltd zijn verzoek om een nieuw onderzoek m. b. t. een "nieuwe exporteur" in. Bijgevolg werd na de verificatie ter plekke in verband met de "markteconomiestatus" geen verificatie status van "nieuwe exporteur" noch i. v. m. de uitvoerprijzen verricht. i. v. m. de De Commissie verzamelde en verifieerde alle gegevens die zij voor haar onderzoek noodzakelijk achtte en verrichtte verificaties ten kantore van de volgende ondernemingen: – – – – – – – Dongguan All Be Right Leathern Products Co. Ltd, Dongguan en Beijing, VRC, York Star Co. Ltd. , Hong Kong (in verband met Dongguan All Be Right Leathern Products Co. Ltd), Dongguan Hsin Wan Foreign Trade Development Co. , Dongguan, VRC (in verband met Dongguan All Be Right Leathern Products Co. Ltd), Panyu Simone Handbag Ltd, Guangzhou, VRC, Simone Accessories Collection Ltd. , Kyungki-do, Republiek Korea (in verband met Panyu Simone Handbag Limited), Gainth Industrial Ltd, Hong Kong, Macia Company Ltd, Hong Kong, en Yen Sheng Factory Ltd, Hong Kong (omdat deze twee indieners van het verzoek verbonden zijn werd hun verzoek samen behandeld). (9) Het onderzoektijdvak met betrekking tot onderhavig onderzoek liep van 1 april 1996 tot 31 december 1998 (hierna "het onderzoektijdvak" genoemd). C. STATUS VAN "NIEUWE EXPORTEUR" (10) Men onderzocht of de indieners van het verzoek voldeden aan de criteria om in aanmerking te komen voor een individuele behandeling, of ze met geen enkele van de exporteurs/producenten waarop de geldende maatregelen met betrekking tot het betrokken product van toepassing waren, verbonden waren en of ze het betrokken product niet tijdens maar wel na het oorspronkelijke onderzoektijdvak naar de Gemeenschap hadden uitgevoerd. De bevindingen voor de respectieve indieners van het verzoek zijn de volgende: 1. Gainth Industrial Ltd naar product (11) Aanvankelijk voerde deze onderneming aan dat zij 6. 400 stuks van het betrokken het de Gemeenschap oorspronkelijke onderzoektijdvak. Na verificatie bleek evenwel dat dit cijfer niet correct was. De indiener van het verzoek gaf de onjuistheid van zijn eerste verklaring toe en vermeldde uiteindelijk dat 86 stuks van het betrokken product naar de Gemeenschap waren uitgevoerd. Het ging bij deze 86 stuks om één en hetzelfde model. uitgevoerd had na 5 (12) Uit de gegevens die door de indiener van het verzoek werden overgelegd en die ter plekke werden geverifieerd bleek dat het bij het betrokken model om een diplomatentas of aktetas ging en niet om een handtas. Het model maakt immers deel uit van een collectie die uitsluitend uit lederen aktentassen bestaat. De desbetreffende factuur vermelde "lederen diplomatentas" en de importeur gaf het model in het enig document aan onder GN-code 4202 11 906. (13) De indiener van het verzoek betwistte de indeling van het betrokken model als diplomatentas en bracht twee argumenten naar voren: – Feitelijk waren de uitgevoerde producten het resultaat van een nieuw design van de oorspronkelijke collectie lederen aktetassen en had het betrokken model dus niets meer te maken met een aktetas. In dit verband zij er op gewezen dat de indiener van het verzoek voor het betrokken model verschillende specificaties i. v. m. het design heeft ingediend maar geen onbetwistbare bewijzen van het werkelijke fysieke voorkomen van het model dat uiteindelijk werd uitgevoerd heeft overgelegd. Deze specificaties i. v. m. het design verschillen in ieder geval niet aanmerkelijk van die van andere diplomatentassen of aktetassen van de collectie. Bovendien werd door de uitleg van de importeur bevestigd dat het betrokken model geen lederen handtas is aangezien zijn designer de nieuwe collectie beschouwde als een collectie van multifunctionele tassen waarmee tegemoet werd gekomen aan de vraag van vrouwelijke kaderleden naar een tas waarin zowel documenten als kleine voorwerpen kunnen worden opgeborgen. Bijgevolg beantwoordt het model niet aan de omschrijving van het betrokken product die in de verordening definitief recht is opgenomen. – De indiener van het verzoek wees er voorts op dat het betrokken model valt onder de definitie van "handtassen" van de verordening definitief recht omdat deze verwijst naar handtassen "ongeacht de afmetingen en vorm daarvan". De onderneming wees er op dat bij Verordening (EG) Nr. 2380/98 van de Raad, waarbij de verordening definitief recht werd gewijzigd, uitdrukkelijk rugtassen en boodschappentassen in de omschrijving van het betrokken product werden opgenomen. In dit opzicht zij er op gewezen dat bij Verordening (EG) Nr. 2380/98 van de Raad geen rugtassen en boodschappentassen in de omschrijving van het betrokken product werden opgenomen maar dat in deze verordening uitsluitend het toepassingsgebied van de definitieve maatregelen werd verduidelijkt7. Er werd in deze verordening op gewezen dat zogenaamde rugtassen en boodschappentassen ook onder de omschrijving van "handtassen" (zie voetnoot vijf hierboven) van de verordening definitief recht vallen zodat de definitieve maatregelen 6 7 Reiskoffers en valiezen, koffers voor toiletbenodigdheden, documentenkoffertjes, aktentassen, school- en boekentassen, alsmede dergelijke bergingsmiddelen. Zie overweging 9: "(. ) er zij op gewezen dat zogenaamde rugtassen en boodschappentassen ook als "handtassen" worden beschouwd en dus bij het onderzoek (en de genomen maatregelen) zijn betrokken indien zij aan de hierboven gegeven beschrijving voldoen, ongeacht de vorm en de grootte van deze tassen. " 6 ook op deze tassen van toepassing zijn. Deze verduidelijking werd toegevoegd om te vermijden dat het recht zou worden ontweken door aangifte van de ingevoerde goederen onder andere GN-codes dan die welke betrekking hebben op lederen handtassen. (14) Op grond hiervan werd geconcludeerd dat de indiener van het verzoek er niet was in geslaagd te bewijzen dat hij werkelijk lederen handtassen naar de Gemeenschap had uitgevoerd na het oorspronkelijke onderzoektijdvak. (15) Er zij ook op gewezen dat de indiener van het verzoek wenste dat rekening werd gehouden met de verkoop aan een Duitse onderneming die na het onderzoektijdvak en na de inleiding van onderhavig nieuw onderzoek had plaatsgevonden. Deze gegevens werden evenwel ingediend enerzijds lang na lid 2, van de het verstrijken van de termijn die ingevolge artikel 6, basisverordening het van verordening antidumpingonderzoek is vastgesteld en anderzijds nadat de verificatie ter plekke had plaatsgevonden waardoor het onmogelijk werd de juistheid van deze bewering te controleren zoals in artikel 6, lid 8, van de basisverordening is vereist. Gezien het niet geringe aantal ernstige vergissingen in de gegevens van de indiener van het verzoek lijkt deze controle wel op haar plaats. inleiding tot de in ten doel had Bovendien moet worden onderstreept dat de consequente toepassing van lid 1, van de basisverordening door de instellingen van de artikel 6, Gemeenschap het bevindingen onderzoektijdvak tenzij er sprake zou zijn van nieuwe omstandigheden die duidelijk vast staan, onbetwist zijn en van blijvende aard en niet het gevolg zijn van manipulatie of van opzettelijke actie van belanghebbende partijen. Aan deze voorwaarden is in dit geval niet voldaan. Deze verkoop betreft sporadische uitvoer naar de Gemeenschap. beperken tot de te (16) Op basis van bovenstaande overwegingen moest het verzoek onontvankelijk worden verklaard. 2. Macia Company Ltd en Yen Sheng Factory Ltd (17) (18) Zoals hierboven werd vermeld zijn de twee indieners van het verzoek verbonden ondernemingen en worden hun verzoeken dus samen onderzocht. In zijn antwoord op een ingebrekestelling voerde Macia Company Ltd aan dat één van zijn productie-installaties in de VRC geen juridische identiteit had. Tijdens de verificatie ter plekke werd evenwel ontdekt dat deze productie- installatie een niet Chinese, coöperatieve joint venture was en bijgevolg wel een separate juridische entiteit was. Bijgevolg zijn misleidende gegevens ingediend i. v. m. de ondernemingsstructuur van de indieners van het verzoek en met deze gegevens zal derhalve overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening geen rekening worden gehouden. Eén en ander leidde ertoe dat de indieners van het verzoek niet konden aantonen dat zij voldeden aan de voorwaarden van artikel 11, lid 4, van de basisverordening. 7 De indieners van het verzoek dienden na deze vaststelling weliswaar een antwoord in op dat gedeelte van de vragenlijst dat verband hield met de individuele behandeling van deze verbonden onderneming maar ook dit antwoord, dat een aanzienlijke hoeveelheid nieuwe gegevens opleverde, werd door de Commissie ontvangen lang na het verstrijken van de termijn die was vastgesteld in de verordening tot inleiding van de procedure ingevolge artikel 6, lid 2, van de basisverordening zodat een grondige verificatie van deze gegevens onmogelijk was. (19) Bovendien zou de Commissie, zelfs indien de ingediende nieuwe gegevens binnen een redelijke termijn waren overgelegd, niet in staat geweest zijn om na te gaan of aan de voorwaarden met betrekking tot de status van "nieuwe exporteur" was voldaan want er ontbraken belangrijke gegevens. Zo konden de indieners van het verzoek niet bewijzen dat de bovenvermelde verbonden joint venture het betrokken product niet naar de Gemeenschap had uitgevoerd tijdens het oorspronkelijke onderzoektijdvak. In feite werden noch behoorlijk gecontroleerde jaarrekeningen noch documenten waaruit de bestemmingen van de verkochte producten bleken overgelegd. In dit opzicht zij erop gewezen dat het verbonden bedrijf het betrokken product in 1995 verkocht aan in de VRC gevestigde afnemers. Voor de verkoop op de binnenlandse markt van dit bedrijf gold evenwel een beperking. Deze beperking impliceert dat een deel van de productie moet zijn uitgevoerd in 1995, een jaar dat grotendeels met het oorspronkelijke onderzoektijdvak samenvalt, en dat de Gemeenschap één van de mogelijke bestemmingen was. De uiteindelijke bestemming van deze transacties is bijgevolg onbekend. (20) Op basis van bovenstaande overwegingen werden de verzoeken onontvankelijk verklaard. 3. Panyu Simone Handbag Ltd (21) Deze indiener van het verzoek kon niet aantonen dat hij de lederen handtassen die hij voor uitvoer naar de Gemeenschap tijdens het onderzoektijdvak had verkocht ook echt had vervaardigd. Bijgevolg kon niet worden aangetoond dat Panyu Simone Handbag Ltd de exporteur/producent van de goederen in kwestie was. (22) Bovendien kon de indiener van het verzoek niet op een voor de Commissie bevredigende wijze aantonen dat de onderneming geen lederen handtassen voor uitvoer naar de EG had verkocht tijdens het oorspronkelijk onderzoektijdvak. (23) Aangezien tenslotte verschillende producten intern als "lederen handtassen" geclassificeerd werden, stemde de omschrijving van het product in de rekeningen niet overeen met het verkochte product. Een verificatie van de lijsten, per transactie, van de voor uitvoer verkochte betrokken producten, bracht aan het licht dat handtassen van kunststof en koffers voor toiletbenodigdheden ten onrechte tot "lederen handtassen" gerekend waren. 8 (24) Ook het verzoek van deze indiener werd onontvankelijk verklaard omdat hij niet kon aantonen te hebben voldaan aan de voorwaarden van artikel 11, lid 4, van de basisverordening. 4. Dongguan All Be Right Leathern Products Co. Ltd (25) Aangezien deze indiener zijn verzoek om een nieuw onderzoek met betrekking tot een "nieuwe exporteur" in de loop van het onderzoek introk en dus onvoldoende medewerking verleende kon de Commissie niet vaststellen of deze onderneming inderdaad een "nieuwe exporteur" was. D. WIJZIGING IN DE STRUCTUUR VAN DE WERKZAAMHEDEN VAN TWEE EXPORTEURS/PRODUCENTEN WAARVOOR BIJ VERORDENING (EG Nr. 2380/98 EEN AFZONDERLIJK RECHT WAS VASTGESTELD (26) Twee exporteurs/producenten waarvoor een afzonderlijk recht was vastgesteld bij Verordening (EG) Nr. 2380/98 deelden de Commissie mede dat zij na het oorspronkelijk onderzoektijdvak nieuwe fabrieken hadden opgericht die zich bezig hielden met de vervaardiging en uitvoer naar de Gemeenschap van het betrokken product. Deze ondernemingen leverden ook de door de Commissie in dit verband verlangde steekhoudende bewijzen. De situatie werd onderzocht en er werd geconcludeerd dat één en ander geen belangrijke wijzigingen tot gevolg had. E. RESULTATEN VAN HET ONDERZOEK (27) Omdat het verzoek met betrekking tot "nieuwe exporteurs" van deze vijf bedrijven onontvankelijk werd verklaard was het niet nodig uitvoerprijzen, normale waarden en dumpingmarges voor de indieners van dit verzoek vast te stellen. Omdat de normale waarde niet moest worden berekend werden geen constateringen gedaan ingevolge artikel 2, lid 7, van de basisverordening met betrekking tot de status van markteconomie voor de indieners van het verzoek die om deze status vroegen. (28) Bijgevolg werd geconcludeerd dat het voor het gehele land geldende ad valorem antidumpingrecht van 38% dat was ingesteld bij de verordening definitief recht opnieuw moest worden ingesteld ten aanzien van de vijf indieners van het verzoek. (29) In verband met de twee exporteurs/producenten die de structuur van hun werkzaamheden wijzigden, zoals werd uiteengezet in overweging 28, werd geconcludeerd dat de individuele antidumpingrechten die voor deze bedrijven waren vastgesteld ook moesten worden toegepast i. v. m. de nieuwe fabrieken. 9 F. HEFFING VAN HET ANTIDUMPINGRECHT MET TERUGWERKENDE KRACHT (30) Het voor het gehele land geldende antidumpingrecht van 38% dat werd ingesteld op de invoer van de vijf indieners van het verzoek moet met terugwerkende kracht worden geheven op de geregistreerde invoer. G. KENNISGEVING EN DUUR VAN DE MAATREGELEN (31) De indieners van het verzoek werden op de hoogte gebracht van de gegevens en overwegingen op grond waarvan de Commissie voornemens was de wederinstelling aan te bevelen van het bij de verordening definitief recht voor het gehele land ingestelde antidumpingrecht op de uitvoer van hun bedrijven naar de Gemeenschap. (32) Dit nieuwe onderzoek heeft geen gevolgen voor de datum waarop de geldigheid van de verordening definitief recht ingevolge artikel 11, lid 2, van de basisverordening zal verstrijken, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: 1. 2. 3. 4. 5. Artikel 1 Het definitieve antidumpingrecht dat was ingesteld bij Verordening (EG) Nr. 1567/97 van de Raad wordt hierbij opnieuw ingesteld op de invoer van handtassen met een buitenkant van leder, kunstleder of lakleder, ingedeeld onder GN-code 4202 21 00, uit de Volksrepubliek China die vervaardigd worden door Gainth Industrial Ltd, Macia Company Ltd, Yen Sheng Factory Ltd (inclusief de verbonden producent Dongguan Dalang Huqiu Leathers Co. Ltd), Dongguan All Be Right Leathern Products Co. Ltd en Panyu Simone Handbag Ltd. In het kader van deze verordening wordt onder "lederen handtassen" verstaan "handtassen al dan niet met schouderband of handvat, met een buitenkant van leder, kunstleder of lakleder, ongeacht afmetingen en vorm, die voornamelijk bestemd zijn voor het opbergen van kleine voorwerpen voor persoonlijk gebruik zoals sleutels, een portemonnee, make-up en sigaretten". Het recht dat wordt toegepast op de nettoprijs, franco grens Gemeenschap, vóór inklaring, bedraagt 38%. Het hierbij ingestelde recht zal worden geheven op de betrokken ingevoerde producten die overeenkomstig artikel 3 van Verordening (EG) Nr. 152/1999 van de Commissie geregistreerd werden. Tenzij anders gespecificeerd zijn de voor douanerechten van kracht zijnde bepalingen op dit recht van toepassing. 10 Artikel 2 Artikel 1, lid 2, van Verordening (EG) Nr. 2380/98 wordt als volgt gewijzigd: de woorden "Lucci Creations Ltd" worden vervangen door "Lucci Creations Ltd, inclusief de verbonden onderneming Wiemer Leathergoods Manufacturing Co. Ltd. " en de woorden "Ever Trust Leather Products Shenzhen Co. Ltd. " worden vervangen door "Ever Trust Leather Products Shenzhen Co. Ltd. , inclusief de verbonden onderneming Superior Leather Ltd. ". Deze verordening treedt in werking op de dag volgend op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 3 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, Voor de Raad De Voorzitter 11


title: PERGUNTA ESCRITA P-2818/99 apresentada por Pietro-Paolo Mennea (ELDR) ao Conselho. Promulgação de uma legislação comunitária penal contra a dopagem.

eurovoc_concepts:
European social policy
performance drugs

formats: html pdf print

text: C 303 E/116 Jornal Oficial das Comunidades Europeias PT 24. 10. 2000 (2000/C 303 E/113) PERGUNTA ESCRITA P-2818/99 apresentada por Pietro-Paolo Mennea (ELDR) ao Conselho (10 de Janeiro de 2000) Objecto: Promulga(cid:231)ªo de uma legisla(cid:231)ªo comunitÆria penal contra a dopagem Considerando a cada vez mais ampla difusªo do flagelo da dopagem que afecta o mundo do desporto a n(cid:237)vel profissional, diletante, amador e, infelizmente, tambØm os atletas mais jovens; tendo em conta o abuso de medicamentos que provocam graves preju(cid:237)zos (cid:224) saœde e (cid:224) integridade f(cid:237)sica daqueles que praticam actividades desportivas; tendo em conta os graves riscos que correm os atletas e todos aqueles que os utilizam; tendo em conta que durante todos estes anos o controlo da dopagem no desporto, confiado (cid:224)s vÆrias federa(cid:231)ıes desportivas e (cid:224)s organiza(cid:231)ıes desportivas nacionais e internacionais atravØs dos respectivos organismos de justi(cid:231)a desportiva, nªo tiveram quaisquer efeitos na luta contra este fen(cid:243)meno; tendo em conta a interven(cid:231)ªo regular da magistratura ordinÆria dos vÆrios Estados-membros em muitos casos de dopagem desportiva; tendo em conta as dimensıes preocupantes que tem vindo a assumir o problema da dopagem no mundo desportivo e a necessidade de encontrar uma solu(cid:231)ªo comum em termos legislativos a todos os Estados-membros, Pergunta-se ao Conselho se, no (cid:226)mbito dos seus poderes, tenciona promover a promulga(cid:231)ªo de uma legisla(cid:231)ªo comunitÆria penal, cujos princ(cid:237)pios gerais devam ser adoptados e sejam vinculativos para todos os Estados-membros? Resposta (10/11 de Abril de 2000) O Conselho estÆ consciente do problema que a dopagem representa no mundo desportivo, dando-lhe a maior import(cid:226)ncia. Nªo foi apresentada ao Conselho qualquer iniciativa neste dom(cid:237)nio. (2000/C 303 E/114) PERGUNTA ESCRITA E-2819/99 apresentada por Helle Thorning-Schmidt (PSE) (cid:224) Comissªo (18 de Janeiro de 2000) Objecto: Diferendo entre a Fran(cid:231)a e o CanadÆ, no (cid:226)mbito da OMC, decorrente da proibi(cid:231)ªo do amianto Que informa(cid:231)ıes pode a Comissªo prestar sobre o desfecho do diferendo entre a Fran(cid:231)a e o CanadÆ no (cid:226)mbito da OMC decorrente da proibi(cid:231)ªo, por parte da Fran(cid:231)a, da utiliza(cid:231)ªo de amianto e que medidas tomou em rela(cid:231)ªo a este caso? Resposta dada pelo ComissÆrio Lamy em nome da Comissªo (4 de Fevereiro de 2000) O grupo especial da Organiza(cid:231)ªo Mundial do ComØrcio (OMC) criado em 25 de Novembro de 1998 contra a Comunidade a pedido do CanadÆ sobre a proibi(cid:231)ªo de importar amianto e produtos que contŒm esta subst(cid:226)ncia aplicada por Fran(cid:231)a nªo concluiu os seus trabalhos. Com efeito, a complexidade dos dados cient(cid:237)ficos em causa provocou um atraso considerÆvel. Concretamente, o encontro entre o grupo especial e os peritos, bem como a segunda audiŒncia, s(cid:243) tiveram lugar em Janeiro de 2000, de forma que a apresenta(cid:231)ªo do relat(cid:243)rio do grupo especial nªo estÆ prevista para antes de Maio. Contudo, este atraso comprova a qualidade das provas cient(cid:237)ficas apresentadas pela Comunidade no (cid:226)mbito do lit(cid:237)gio em causa. Com efeito, afigurou-se necessÆrio um esfor(cid:231)o particular neste sentido, devido (cid:224) dimensªo dos riscos em causa para a saœde


title: 2000/124/CE: Decisão da Comissão, de 10 de Janeiro de 2000, relativa à aplicação do artigo 9° da Directiva 96/67/CE do Conselho ao aeroporto do Porto (Aeroporto Francisco Sá Carneiro) [(notificada com o número C(1999) 5196] (Texto relevante para efeitos do EEE.)

eurovoc_concepts:
Northern Portugal
airport
market access
provision of services
transport infrastructure
works contract

text: L 39/74 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 14. 2. 2000 DECISˆO DA COMISSˆO de 10 de Janeiro de 2000 relativa (cid:224) aplica(cid:231)ªo do artigo 9. o da Directiva 96/67/CE do Conselho ao aeroporto do Porto (Aeroporto Francisco SÆ Carneiro) [notificada com o nœmero C(1999) 5196] (Apenas fØ o texto em l(cid:237)ngua portuguesa) (Texto relevante para efeitos do EEE) (2000/124/CE) A COMISSˆO DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Euro- peia, Tendo em contra a Directiva 96/67/CE do Conselho, de 15 de Outubro de 1996, relativa ao acesso ao mercado da assistŒncia em escala nos aeroportos da Comunidade (1), e, nomeada- mente, o n. o 5 do seu artigo 9. o, Tendo em conta a decisªo das autoridades portuguesas notifi- cada (cid:224) Comissªo em 11 de Outubro de 1999, e ap(cid:243)s consulta das referidas autoridades, Ap(cid:243)s consulta do ComitØ Consultivo, Considerando que: 1. ´mbito de aplica(cid:231)ªo da derroga(cid:231)ªo notificada pelo Governo da Repœblica Portuguesa 1. 1. Notifica(cid:231)ªo apresentada pelas autoridades protuguesas (1) as Por carta recebida pela Comissªo em 11 de Outubro de 1999, autoridades portuguesas notificaram um pedido de aprova(cid:231)ªo da decisªo do Governo da Repœ- blica Portuguesa que concede ao aeroporto do Porto (Aeroporto Francisco SÆ Carneiro) uma derroga(cid:231)ªo desti- nada a limitar a quatro o nœmero de utilizadores a exer- cer a auto-assistŒncia para a categoria de servi(cid:231)os refe- rida no n. o 2 do anexo da directiva. Esta derroga(cid:231)ªo, baseada no n. o 1, al(cid:237)nea c), do artigo 9. o da directiva, Ø concedida atØ 31 de Agosto de 2001. (2) Nos termos do n. o 3 do artigo 9. o da directiva, a Comissªo publicou um extracto da referida notifica(cid:231)ªo no Jornal Oficial das Comunidades Europeias (2) de 25 de Novembro de 1999 e convidou as partes interessadas a comunicarem-lhe as suas observa(cid:231)ıes. (3) Em conformidade com o disposto no n. o 5 do artigo 9. o da directiva, o Governo da Repœblica Portuguesa foi consultado acerca do projecto de avalia(cid:231)ªo da Comissªo em 3 de Dezembro de 1999. Fundamento da derroga(cid:231)ªo (4) As regras gerais de acesso ao mercado da assistŒncia em escala sªo definidas nos artigos 6. o e 7. o da directiva. Tais regras enunciam claramente o princ(cid:237)pio da maior abertura poss(cid:237)vel para a maioria das categorias de servi- (cid:231)os de assistŒncia. Para um aeroporto com um volume de trÆfego como o do Porto, a directiva prevŒ o reco- nhecimento do direito (cid:224) auto-assistŒncia desde 1 de Janeiro de 1998. (5) O artigo 9. o da Directiva 96/67/CE tem igualmente em considera(cid:231)ªo o facto de, em determinados casos muito espec(cid:237)ficos, graves problemas de espa(cid:231)o e de capacidade impedirem a abertura do mercado com a amplitude pre- vista. Em tais circunst(cid:226)ncias, podem ser concedidas der- roga(cid:231)ıes temporÆrias, a fim de permitir ao aeroporto dispor do tempo necessÆrio para obviar a tais condicio- nalismos. Tais derroga(cid:231)ıes s(cid:243) podem, por conseguinte, ter um carÆcter excepcional, nªo tendo o objectivo de conceder, em geral, aos aeroportos um per(cid:237)odo de adap- ta(cid:231)ªo adicional ao jÆ previsto no artigo 1. o da directiva. (6) S(cid:243) podem ser concedidas derroga(cid:231)ıes com base em condicionalismos espec(cid:237)ficos de espa(cid:231)o e de capacidade. (cid:201) com base nesses condicionalismos que as autoridades portuguesas concederam a derroga(cid:231)ªo que Ø objecto da presente decisªo, em conformidade com o artigo 23. o do Decreto-Lei n. o 275/99, de 23 de Julho de 1999 (3), que transpıe para o direito interno a Directiva 96/67/CE. 1. 2. Apresenta(cid:231)ªo do aeroporto (7) Ocupando uma Ærea total de 319 hectares, o aeroporto do Porto Ø dotado de um terminal de passageiros locali- zado no extremo sul de uma pista de 3 480 metros com uma orienta(cid:231)ªo norte/sul. Este terminal tem uma capacidade anual mÆxima de 3 milhıes de passageiros, (1) JO L 272 de 25. 10. 1996, p. 36. (2) JO C 337 de 25. 10. 1999, p. 5. (3) DiÆrio da Repœblica I sØrie A, n. o 170, de 23. 7. 1999, p. 4588. (8) (9) 14. 2. 2000 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 39/75 nªo permitindo posi(cid:231)ªo de contacto. O terminal de carga tem uma capacidade de 40 000 toneladas, com uma Ærea operacional de 8 700 m2 e 2 200 m2 de escri- t(cid:243)rios. Em 1997, o nœmero de passageiros foi de 2,3 milhıes (em 1998, 2,7 milhıes), principalmente em voos regula- res (87 %) e internacionais (78 %). As previsıes de trÆ- fego indicam um crescimento mØdio anual de cerca de 6 % nos pr(cid:243)ximos cinco anos. (14) Os estudos realizados pelo aeroporto demonstraram que, devido ao n(cid:237)vel de trÆfego, teriam sido necessÆrios 24 balcıes de check in desde 1998 e 26 em 1999. Estes nœmeros baseiam-se num tempo mØdio de abertura dos balcıes de 90 minutos, numa taxa de crescimento actual de 6 % por ano e no pressuposto de que devem existir dois balcıes de check in por cada aviªo da categoria A (160 passageiros), trŒs por aviªo da categoria B (entre 161 e 300 passageiros) e 4 por aviªo da categoria C (mais de 300 passageiros). 1. 3. Situa(cid:231)ªo da assistŒncia no aeroporto do Porto Com um nœmero de passageiros entre 2 e 3 milhıes ou um volume de carga de 75 000 toneladas por ano, a abertura do mercado nªo diz respeito (cid:224)s opera(cid:231)ıes pres- tadas a terceiros antes de 1 de Janeiro de 2001. Estas sªo realizadas pela TAP, no que se refere (cid:224) maior parte das opera(cid:231)ıes, (cid:224) excep(cid:231)ªo das opera(cid:231)ıes de assistŒncia (cid:224) carga para as quais estÆ presente um segundo prestador. Contudo, estas opera(cid:231)ıes de carga apenas correspondem a 1 % dos movimentos no aeroporto. (10) No entanto, a directiva prevŒ o direito de exercer a auto- -assistŒncia desde 1 de Janeiro de 1998. (11) No que diz respeito (cid:224) auto-assistŒncia, esta Ø autorizada para dois utlizadores na pista (TAP e PortugÆlia). A assis- tŒncia em gare e, mais especialmente, a assistŒncia «pas- sageiros» que Ø objecto da presente decisªo, Ø actual- mente prestada, de facto, por quatro companhias aØreas, TAP, PortugÆlia, KLM e GB Air. Todavia, no que se refere a estes servi(cid:231)os, a directiva prevŒ, em geral, um reconhecimento sem restri(cid:231)ıes do direito (cid:224) auto-assis- tŒncia. (15) De acordo com as autoridades portuguesas, a busca de uma abordagem equilibrada entre o crescimento do trÆ- fego no aeroporto e a manuten(cid:231)ªo de um bom n(cid:237)vel de qualidade dos servi(cid:231)os de assistŒncia prestados impede actualmente a entrada de operadores suplementares para esta categoria de servi(cid:231)os. 3. Reac(cid:231)ıes das partes interessadas (16) Na sequŒncia da publica(cid:231)ªo pela Comissªo de um extracto da notifica(cid:231)ªo das autoridades portuguesas e nos termos das disposi(cid:231)ıes do n. o 3 do artigo 9. o da directiva, as partes interessadas foram convidadas a apre- sentar as suas observa(cid:231)ıes. Uma transportadora chamou a aten(cid:231)ªo para a impossi- bilidade de liberalizar completamente, a curto prazo, os servi(cid:231)os objecto da derroga(cid:231)ªo. 4. Avalia(cid:231)ªo da derroga(cid:231)ªo (cid:224) luz do disposto na Directiva 96/67/CE 2. Condicionalismos invocados pelas autoridades portuguesas 4. 1. Regras em vigor em matØria de assistŒncia (12) O processo apresentado pelas autoridades portuguesas revela a existŒncia de uma grave falta de espa(cid:231)o para os passageiros que devem realizar as suas opera(cid:231)ıes de embarque. Com efeito, o trÆfego no aeroporto nªo Ø regular e a sala onde se realizam tais opera(cid:231)ıes apenas ocupa 500 m2, com apenas 18 balcıes de check in. Con- sequentemente, em per(cid:237)odos de grande trÆfego, nomea- damente nos per(cid:237)odos das fØrias de Verªo, de Natal e da PÆscoa, esta sala fica completamente cheia com os passa- geiros que aguardam o registo de embarque. AlØm disso, a maior parte desses passageiros transporta bastante bagagem e faz-se acompanhar por pessoas das suas rela- (cid:231)ıes, o que agrava a situa(cid:231)ªo de congestionamento. (13) De acordo com o processo apresentado pelas autorida- des portuguesas, para ser alcan(cid:231)ada uma boa qualidade das opera(cid:231)ıes de registo de embarque, seria necessÆrio afectar, em mØdia, trŒs balcıes a cada voo, um dos quais especificamente reservado aos passageiros da classe exe- cutiva. Consequentemente, segundo as mesmas autorida- des, Ø muito dif(cid:237)cil manter um bom n(cid:237)vel de qualidade durante os per(cid:237)odos de ponta. 4. 1. 1. Possibilidades de limita(cid:231)ªo do acesso ao mer- cado (17) A Directiva 96/67/CE do Conselho prevŒ uma abertura diferenciada do mercado em fun(cid:231)ªo, por um lado, da forma como a opera(cid:231)ªo de assistŒncia Ø assegurada (auto-assistŒncia ou presta(cid:231)ªo de servi(cid:231)os a terceiros) e, por outro, do volume do trÆfego no aeroporto. (18) As regras gerais de exerc(cid:237)cio da assistŒncia para as cate- gorias de servi(cid:231)os designadas na notifica(cid:231)ªo das autori- dades portuguesas sªo estabelecidas no n. o 1 do artigo 7. o da directiva. Estas regras foram inseridas nas disposi- (cid:231)ıes do decreto-lei (4) que procede (cid:224) transposi(cid:231)ªo da directiva para o direito portuguŒs. Em conformidade com as disposi(cid:231)ıes previstas na directiva, as opera(cid:231)ıes (4) Decreto-Lei n. o 275/99, DiÆro da Repœblica I SØrie A, n. o 170, de 23. 7. 1999, p. 4588. L 39/76 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 14. 2. 2000 de assistŒncia aos passageiros sªo abertas sem restri(cid:231)ıes ao exerc(cid:237)cio da auto-assistŒncia pelas transportadoras que operam no aeroporto. (19) No entanto, quando condicionalismos espec(cid:237)ficos de espa(cid:231)o ou de capacidade dispon(cid:237)veis, nomeadamente em fun(cid:231)ªo da taxa de utiliza(cid:231)ªo ou da obstru(cid:231)ªo das Æreas, implicam a impossibilidade de autorizar o exerc(cid:237)cio da auto-assistŒncia com a amplitude prevista na directiva, o Estado-Membro em causa pode, com base no n. o 1, al(cid:237)- nea c), do artigo 9. o, reservar o exerc(cid:237)cio do direito (cid:224) auto-assistŒncia a um nœmero limitado de utilizadores; estes devem ser escolhidos com base em critØrios per- tinentes, objectivos, transpartentes e nªo discriminat(cid:243)- rios. (cid:201) com base nesta disposi(cid:231)ªo, e em conformidade com o artigo 23. o do decreto-lei que procede (cid:224) trans- posi(cid:231)ªo da directiva (5), que as autoridades portuguesas decidiram limitar a quatro utilizadores o exerc(cid:237)cio da auto-assistŒncia no aeroporto do Porto. (20) Todavia, nos termos do n. o 2 do artigo 9. o, tal derro- ga(cid:231)ªo deve: (cid:151) especificar a ou as categorias de servi(cid:231)os para as quais a derroga(cid:231)ªo Ø concedida e os condicionalis- mos espec(cid:237)ficos de espa(cid:231)o ou de capacidade que a justificam, (cid:151) ser acompanhada de um plano de medidas adequa- das destinadas a ultrapassar esses condicionalismos. Por outro lado, ainda segundo a mesma disposi(cid:231)ªo, a derroga(cid:231)ªo nªo deve: (cid:151) prejudicar indevidamente os objectivos da directiva, (cid:151) dar origem a distor(cid:231)ıes de concorrŒncia, (cid:151) ser mais ampla do que o necessÆrio. (21) Tal como lembra a Comissªo nas suas decisıes de 14 de Janeiro de 1998 relativas aos aeroportos de Francoforte e de Dusseld(cid:243)rfia (6), o principal objectivo da directiva Ø liberalizar os servi(cid:231)os de assistŒncia em escala. As limita- (cid:231)ıes impostas a terceiros traduzem-se por restri(cid:231)ıes (cid:224) liberdade de estes fornecerem tais servi(cid:231)os ou exercerem o seu direito (cid:224) auto-assistŒncia. Por analogia com as medidas estatais que limitam a liberdade de presta(cid:231)ªo de servi(cid:231)os (7), as medidas capazes de limitar, excluir ou proibir as actividades dos prestadores de servi(cid:231)os (ou, no caso vertente, as dos utilizadores que pretendem efectuar a sua pr(cid:243)pria auto-assistŒncia), ainda que se (5) Decreto-Lei n. o 275/99, DiÆro da Repœblica I SØrie A, n. o 170, de 23. 7. 1999, p. 4588. (6) Decisıes da Comissªo de 14 de Janeiro de 1998, JO L 173 de 18. 6. 1998, p. 32. apliquem indistintamente aos prestadores ou utilizadores nacionais e aos dos demais Estados-Membros, devem justificar-se por interesse pœblico que nªo sejam de carÆcter econ(cid:243)mico e, alØm disso, ser proporcionais aos objectivos prosseguidos. imperiosas de exigŒncias 4. 1. 2. Procedimento (22) Tal como salientou nas suas duas decisıes relativas aos a aeroportos de Francoforte Comissªo deve analisar os seguintes aspectos: e de Dusseld(cid:243)rfia (8), (cid:151) a existŒncia e a dimensªo dos condicionalismos que justificam a derroga(cid:231)ªo e a impossibilidade de aber- tura ao n(cid:237)vel previsto pela directiva; apenas podem ser tidos em conta os condicionalismos de espa(cid:231)o e/ou capacidade, (cid:151) o plano de medidas adequadas destinadas a ultrapas- sar esses condicionalismos, (cid:151) a conformidade com os princ(cid:237)pios mencionados no n. o 2 do artigo 9. o, respeitantes ao cumprimento dos objectivos da directiva, (cid:224) ausŒncia de distor(cid:231)ªo da concorrŒncia e ao (cid:226)mbito da medida. (23) A concessªo de uma derroga(cid:231)ªo nªo tem por objectivo oferecer, em geral, ao aeroporto um prazo de adapta(cid:231)ªo adicional ao jÆ proporcionado pelo artigo 1. o da direc- tiva. Destina-se a permitir ao aeroporto superar os con- dicionalismos espec(cid:237)ficos que possa enfrentar no con- texto da abertura do mercado. Qualquer derroga(cid:231)ªo deve, por conseguinte, ser analisada em fun(cid:231)ªo dos con- invocados para justificar a dicionalismos espec(cid:237)ficos impossibilidade de abertura nos prazos fixados. AlØm disso, em conformidade com a jurisprudŒncia do Tribu- nal de Justi(cid:231)a das Comunidades Europeias, qualquer excep(cid:231)ªo deve ser interpretada de forma estrita, e o (cid:226)mbito de uma derroga(cid:231)ªo deve ser determinado tendo em conta as finalidades da medida em causa (9). (24) A presente derroga(cid:231)ªo deve ser analisada em fun(cid:231)ªo de todas estas considera(cid:231)ıes. (25) Em conformidade com o disposto no n. o 4 do artigo 9. o da directiva, a Comissªo procedeu a uma anÆlise cir- cunstanciada dos condicionalismos invocados em matØ- ria de espa(cid:231)o e de capacidade, da adequa(cid:231)ªo da decisªo adoptada pelas autoridades portuguesas a esses condicio- nalismos e das medidas avan(cid:231)adas para os superar. A Comissªo baseou a sua anÆlise no processo apresentado pelas autoridades protuguesas e na visita que efectuou ao aeroporto do Porto em 5 de Novembro de 1999 e beneficiou da auditoria tØcnica realizada a seu pedido pela empresa Aerotec. Por fim, a Comissªo teve igual- mente em considera(cid:231)ªo as observa(cid:231)ıes apresentadas pelo aeroporto e pelo Governo da Repœblica Portuguesa relativamente (cid:224) sua anÆlise. (7) Ac(cid:243)rdªos de 25 de Julho de 1991, C-288/89 MØdiawet, Col. 1991, p. 1(cid:150)4007 e C-76/90 S(cid:228)ger/Dennemeyer Col. 1991, p. I-4221. (8) Ver nota 6. (9) Ver nota 7. 14. 2. 2000 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 39/77 4. 2. AnÆlise dos condicionalismos invocados pelas autorida- des portuguesas (26) O aeroporto do Porto dispıe actualmente de um termi- nal de forma rectangular com uma capacidade declarada de 3 milhıes de passageiros. Com uma afluŒncia de 2,7 milhıes de passageiros em 1997, o limite de capacidade acima mencionado deverÆ ser atingido brevemente. Este aeroporto Ø, com efeito, objecto de um desenvolvimento importante que vai impor a aplica(cid:231)ªo de um plano de amplia(cid:231)ªo ambicioso. Servindo destinos de fØrias, este aeroporto deve fazer face a um trÆfego especial, muito concentrado nos per(cid:237)odos de ponta. O terminal Ø dotado de 18 balcıes de check in, dos quais seis estªo afectados de forma permanente (cid:224) companhia TAP e dois (cid:224) Portu- gÆlia; estas duas companhias utilizam igualmente balcıes suplementares em fun(cid:231)ªo das suas necessidades. AlØm disso, as companhias KLM e GB Air alugam temporaria- mente balcıes de check in no (cid:226)mbito do seu exerc(cid:237)cio de auto-assistŒncia, de acordo com as necessidades dos seus voos. As opera(cid:231)ıes de auto-assistŒncia realizadas por estes quatro utilizadores correspondem a cerca de 70 % do trÆfego. Por fim, o aeroporto nªo dispıe de posi(cid:231)ıes de contacto e todas as opera(cid:231)ıes de embarque sªo efec- tuadas pela placa de estacionamento. (27) Por sua vez, as opera(cid:231)ıes de assistŒncia a passageiros actualmente realizadas por terceiros sªo exclusivamente asseguradas pela TAP. Esta companhia, tal como a Por- tugÆlia, come(cid:231)a por utilizar os balcıes que lhe sªo afec- tados de forma permanente e, se necessÆrio, balcıes suplementares. Por conseguinte, a chegada de um novo prestador afectaria apenas esse tipo de opera(cid:231)ıes realiza- das pela TAP, œnico prestador dos servi(cid:231)os a terceiros. De acordo com as autoridades portuguesas, estas opera- (cid:231)ıes realizam-se em condi(cid:231)ıes pouco satisfat(cid:243)rias em per(cid:237)odos de ponta, nªo restando dœvidas de que, em cer- tos per(cid:237)odos, Ø atingido o n(cid:237)vel de satura(cid:231)ªo. Todavia, o problema coloca-se ao n(cid:237)vel da sala de check in (que, com 500 m2, Ø demasiado pequena para receber, em horas de ponta, os passageiros (cid:224) espera do check in) e do nœmero de balcıes destinados a estas opera(cid:231)ıes, mas nªo Ø imputÆvel (cid:224) companhia que as realiza, seja esta um dos actuais utilizadores que exerce o seu direito (cid:224) auto-assistŒncia ou um novo utilizador. No caso do aeroporto do Porto, os voos tratados pela companhia TAP, no (cid:226)mbito da auto-assistŒncia ou da presta(cid:231)ªo do servi(cid:231)o a terceiros, nªo sªo objecto de ope- ra(cid:231)ıes de registo de embarque realizadas da forma habi- tual, ou seja, junto de qualquer balcªo da companhia, tal como acontece em certos aeroportos. Os balcıes sªo abertos individualmente para cada voo em causa, com duas ou trŒs horas de antecedŒncia para os voos charter, e os passageiros apenas podem proceder ao respectivo check in nos balcıes designados para o efeito, cons- tituindo o balcªo da classe executiva da TAP a œnica excep(cid:231)ªo a esta regra. A companhia s(cid:243) passa ao voo seguinte depois de terminadas as opera(cid:231)ıes de registo de embarque, podendo as de œltima hora efectuar-se no balcªo da classe executiva. Se os balcıes sªo abertos em fun(cid:231)ªo dos voos, como Ø prÆtica corrente, a qualidade dos operadores de assistŒncia que asseguram o atendi- mento nesses balcıes, em princ(cid:237)pio, nªo tem consequŒn- cias ao n(cid:237)vel do congestionamento da sala de registo. tal congestionamento estÆ associado ao Com efeito, nœmero de voos e nªo ao nœmero de operadores. Con- sequentemente, nªo Ø necessÆrio proceder (cid:224) atribui(cid:231)ªo, com carÆcter de permanŒncia, de balcıes a companhias espec(cid:237)ficas. (28) ConvØm verificar se, na prÆtica, a sobreposi(cid:231)ªo de certos voos poderÆ levantar dificuldades especiais devido (cid:224) pre- sen(cid:231)a de novos operadores. Essa possibilidade nªo Ø exclu(cid:237)da na medida em que, actualmente, todos os voos que sªo objecto de presta(cid:231)ªo a terceiros sªo tratados pela TAP. Todavia, ainda que se verifique uma sobrepo- si(cid:231)ªo de voos, a TAP presta servi(cid:231)os a terceiros e opera os seus pr(cid:243)prios voos simultaneamente, em diferentes balcıes. Por conseguinte, a utiliza(cid:231)ªo desses balcıes para os mesmos voos mas por companhias que asseguram a sua pr(cid:243)pria auto-assistŒncia nªo levantarÆ, na prÆtica, problemas particulares. (29) No que se refere (cid:224) qualidade dos servi(cid:231)os, esta apenas deve ser tida em conta se afectar os outros clientes ou operadores. Ora, o problema da exiguidade das instala- (cid:231)ıes Ø neste caso independente do nœmero de operado- res que realizam opera(cid:231)ıes de registo de embarque. No que se refere aos servi(cid:231)os da companhia que pretenda exercer o seu direito (cid:224) auto-assistŒncia, este problema s(cid:243) a ela lhe dirÆ respeito porque, nesse caso, tal companhia apenas tratarÆ os seus pr(cid:243)prios aviıes. (30) Na sua anÆlise, a Comissªo pretende ter em conta a situa(cid:231)ªo mais dif(cid:237)cil para o aeroporto, ou seja, o dia de maior movimento do mŒs de maior afluŒncia de passa- geiros no ano. No presente caso, em 1998, trata-se de 19 de Dezembro, dia em que foram registados 16369 passageiros. ConvØm recordar que, em 1998, s(cid:243) em cinco dias Ø que se registou um nœmero de passageiros superior a 10 000. A anÆlise dos calendÆrios dos voos mostra que Ø cerca das 9 horas e do meio-dia que se faz sentir a falta de balcıes no dia de maior movimento do ano. Mas, por um lado, este problema jÆ se coloca actualmente e a chegada de um novo operador nªo terÆ incidŒncia directa a essas horas espec(cid:237)ficas uma vez que o check in nªo Ø comum e, por outro lado, esta situa(cid:231)ªo resulta directamente do tratamento de voos charter nes- ses momentos espec(cid:237)ficos. Ora, tal como as regras de distribui(cid:231)ªo prevŒem, se o aeroporto deve tratar os voos regulares dentro de per(cid:237)odos precisos, compete-lhe, em contrapartida, adaptar os horÆrios dos voos charter por forma a assegurar uma melhor gestªo dos balcıes. Todos os voos charter sªo voos ad hoc e aceites pelo aeroporto numa base individual, podendo ser submeti- dos a condi(cid:231)ıes, nomeadamente referentes aos horÆrios de registo de embarque. Ora, o exame dos calendÆrios de voo revela que Ø poss(cid:237)vel acolher voos em determina- dos per(cid:237)dos do dia e que uma desloca(cid:231)ªo dos voos char- ter para esses per(cid:237)odos poderia evitar tal problema. O aeroporto nªo pode, por conseguinte, invocar um pro- blema que ele pr(cid:243)prio pode resolver. (31) O exame dos balcıes de check in mostra igualmente que os 18 balcıes sªo atribu(cid:237)dos a t(cid:237)tulo permanente, (cid:224) razªo de seis (cid:224) TAP e dois (cid:224) PortugÆlia; estas duas com- panhias utilizam igualmente outros balcıes em fun(cid:231)ªo L 39/78 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 14. 2. 2000 das suas necessidades, tal como a GB Air e a KLM. A mobilidade na utiliza(cid:231)ªo mostra que nªo existe nenhum problema especial de contabilidade a n(cid:237)vel do sistema informÆtico utilizado e que a entrada de um novo ope- rador nªo levantaria problemas a esse n(cid:237)vel. (32) O processo apresentado pelas autoridades portuguesas nªo menciona problemas espec(cid:237)ficos relativos aos escri- t(cid:243)rios e salas de repouso do pessoal. O exame in loco confirmou que poderia ser libertado espa(cid:231)o na Ærea de junto ao espa(cid:231)o ocupado pelos triagem da bagagem, outros operadores. (33) (34) Por fim, as autoridades portuguesas declararam que as obras previstas para a amplia(cid:231)ªo do terminal nªo deverªo afectar o actual desenrolar das opera(cid:231)ıes de registo de embarque. conseguinte, Por autoridades portuguesas nªo demonstraram ser imposs(cid:237)vel a abertura do mercado com a amplitude exigida pela directiva. as 4. 3. Plano de medidas (35) Nos termos do n. o 2 do artigo 9. o da directiva, o pro- cesso apresentado pelas autoridades portuguesas com- porta um plano de medidas destinadas a ultrapassar os condicionalismos invocados. (36) Tais medidas inscrevem-se num plano importante e mais geral de renova(cid:231)ªo e amplia(cid:231)ªo do aeroporto que lhe permitirÆ fazer face ao aumento do trÆfego, nomeada- mente atravØs da cria(cid:231)ªo de uma nova via de circula(cid:231)ªo (taxiway) e de novas posi(cid:231)ıes aviıes, assim como da duplica(cid:231)ªo dos n(cid:237)veis do terminal, que deveria assim permitir separar a zona das chegadas da zona das parti- das. (37) No que se refere (cid:224)s opera(cid:231)ıes de assistŒncia em escala abrangidas pela presente derroga(cid:231)ªo, prevŒ-se a dupli- ca(cid:231)ªo do nœmero de balcıes de check in e a consequente amplia(cid:231)ªo da Ærea consagrada a essas opera(cid:231)ıes, a cria(cid:231)ªo de um novo terminal de bagagem de partidas permitindo um screening de 100 % das bagagens, bem como a abertura de cinco portas com pontes de embar- que adaptÆveis a todos os tipos de aeronaves. De acordo com as autoridades portuguesas, estas medidas deveriam permitir fazer face ao aumento de trÆfego e ultrapassar os condicionalismos invocados. AlØm disso, estas medi- das deveriam permitir uma abertura do mercado da assistŒncia em escala em 2001 de acordo com as moda- lidades previstas no n. o 2 do artigo 1. o da directiva. (38) Todavia, na medida em que nªo parecem estar demons- trados os condicionalismos invocados pelas autoridades portuguesas para justificar uma derroga(cid:231)ªo, nos termos do artigo 9. o da directiva, nªo Ø necessÆrio examinar em mais pormenor as medidas apresentadas pelo aeroporto para os ultrapassar. (39) De igual modo, a ausŒncia de provas reais da existŒncia de condicionalismos torna injustificada a anÆlise da pro- porcionalidade da medida tal como especificado no n. o 2 do artigo 9. o da directiva. 5. Conclusªo (40) A Comissªo reconhece que o aeroporto do Porto se con- fronta com situa(cid:231)ıes de especial satura(cid:231)ªo em determi- nados per(cid:237)odos e que foi aprovado um plano de desen- volvimento para obviar a tal situa(cid:231)ªo. Reconhece-se, nomeadamente, que a Ærea de registo das bagagens Ø demasiado ex(cid:237)gua em determinados per(cid:237)odos de ponta e s(cid:243) muito dificilmente permite receber o nœmero elevado de passageiros que efectuam no mesmo momento o check in para voos regulares e para voos charter. Nªo obs- tante, dado que o problema se situa a n(cid:237)vel da sala e nªo dos balcıes de check in propriamente ditos, e que uma parte dos problemas pode ser resolvida atravØs de uma melhor planifica(cid:231)ªo dos voos, nªo foi demonstrado que o aumento do nœmero de utilizadores que exer(cid:231)am a auto-assistŒncia conduza a uma deteriora(cid:231)ªo das ope- ra(cid:231)ıes de registo e que seja imposs(cid:237)vel uma abertura a outros utilizadores nos termos do artigo 9. o da directiva, ADOPTOU A PRESENTE DECISˆO: Artigo 1. o A derroga(cid:231)ªo concedida ao aeroporto do Porto, Francisco SÆ Carneiro, com base no n. o 1, al(cid:237)nea c), do artigo 9. o da direc- tiva, notificada (cid:224) Comissªo em 11 de Outubro de 1999, nªo preenche as condi(cid:231)ıes previstas no artigo 9. o da mesma direc- tiva. Consequentemente, Portugal nªo pode aplicar a referida decisªo. Artigo 2. o A Repœblica Portuguesa Ø a destinatÆria da presente decisªo. Feito em Bruxelas, em 10 de Janeiro de 2000. Pela Comissªo Loyola DE PALACIO Vice-Presidente


title: Kommissionens förordning (EG) nr 52/2000 av den 10 januari 2000 om fastställande av de räntesatser som skall tillämpas vid beräkning av finansieringskostnader i samband med interventionsåtgärder i form av uppköp, lagring och avsättning

eurovoc_concepts:
EAGGF Guarantee Section
costing
interest
intervention buying
intervention stock
sales aid

text: 11. 1. 2000 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 6/19 KOMMISSIONENS FÖRORDNING (EG) nr 52/2000 av den 10 januari 2000 om fastställande av de räntesatser som skall tillämpas vid beräkning av finansieringskostnader i samband med interventionsåtgärder i form av uppköp, lagring och avsättning EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNING med beaktande av Fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen, med beaktande av rådets förordning (EEG) nr 1883/78 av den 2 augusti 1978 om allmänna bestämmelser för finansiering av interventioner genom garantisektionen vid Europeiska utveck- lings- och garantifonden för jordbruket (EUGFJ), garantisek- tionen (1), senast ändrad genom förordning (EG) nr 1259/96 (2), särskilt artikel 5 i denna, och av följande skäl: den enhetliga räntesats som fastställts för gemenskapen. Medlemsstaterna skall meddela dessa kostnader till kommissionen före slutet av regleringsåret. I de fall en medlemsstat inte har meddelat detta skall den räntesats som skall tillämpas fastställas på grundval av de repre- sentativa räntesatserna i bilagan till den förordningen. 4. 5. Det är lämpligt att fastställa räntesatserna för räken- skapsåret 2000 i enlighet med dessa bestämmelser. De åtgärder som föreskrivs i denna förordning är fören- liga med yttrandet från Kommittén för Europeiska utvecklings- och garantifonden för jordbruket, EUGFJ. 1. 2. 3. I artikel 3 i kommissionens förordning (EEG) nr 411/88 av den 12 februari 1988 om den metod och den ränte- sats som skall användas vid beräkning av finansierings- kostnader i samband med interventionsåtgärder i form lagring och avyttring (3), senast ändrad av uppköp, genom förordning (EG) nr 2623/1999 (4), föreskrivs att den enhetliga räntesats som används för beräkning av finansieringskostnader för interventionsåtgärderna skall tremånaders- och tolvmånaderslån motsvara Euribor med en viktning av dessa med en tredjedel respektive två tredjedelar. Kommissionen fastställer denna räntesats före början av för EUGFJ, garantisektionen, på varje räkenskapsår grundval av de räntesatser som konstaterats under de sex månader som föregår fastställandet. I artikel 4. 1 i förordning (EEG) nr 411/88 föreskrivs fastställande av en särskild räntesats för en medlemsstat som under minst sex månader haft en lägre räntesats än HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE. Artikel 1 För de utgifter som kan hänföras till regleringsåret 2000 för EUGFJ, garantisektionen fastställs 1. den räntesats som föreskrivs i artikel 3 i förordning (EEG) nr 411/88 till 2,9 %, 2. den särskilda räntesats som föreskrivs i artikel 4 i förord- ning (EEG) nr 411/88 till 2,6 % för Irland och 2,7 % för Österrike. Artikel 2 Denna förordning träder i kraft samma dag som den offentlig- görs i Europeiska gemenskapernas officiella tidning. Den skall tillämpas från och med den 1 oktober 1999. Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater. Utfärdad i Bryssel den 10 januari 2000. På kommissionens vägnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen (1) EGT L 216, 5. 8. 1978, s. 1. (2) EGT L 163, 2. 7. 1996, s. 10. (3) EGT L 40, 13. 2. 1988, s. 25. (4) EGT L 318, 11. 12. 1999, s. 14


title: Komisjoni määrus (EÜ) nr 49/2000, 10. jaanuar 2000, millega muudetakse nõukogu määrust (EÜ) nr 1139/98, mis käsitleb direktiivis 79/112/EMÜ sätestamata andmete kohustuslikku lisamist teatavate geneetiliselt muundatud organismidest toodetud toiduainete märgistusele

eurovoc_concepts:
foodstuff
genetically modified organism
labelling

text: 226 ET Euroopa Liidu Teataja 13/24. kd 32000R0049 11. 1. 2000 EUROOPA ÜHENDUSTE TEATAJA L 6/13 KOMISJONI MÄÄRUS (EÜ) nr 49/2000, 10. jaanuar 2000, millega muudetakse nõukogu määrust (EÜ) nr 1139/98, mis käsitleb direktiivis 79/112/EMÜ sätestamata andmete kohustuslikku lisamist teatavate geneetiliselt muundatud organismidest toodetud toiduainete märgistusele EUROOPA ÜHENDUSTE KOMISJON, võttes arvesse Euroopa Ühenduse asutamislepingut, võttes arvesse nõukogu 18. detsembri 1978. aasta direktiivi 79/112/EMÜ toiduainete märgistust, esitlemist ja reklaami käsit- levate liikmesriikide õigusaktide ühtlustamise kohta, (1) viimati muudetud Euroopa ja nõukogu direktiiviga 97/4/EÜ, (2) eriti selle artikli 4 lõiget 2, Parlamendi ning arvestades, et: (1) (2) (3) (4) (5) nõukogu määrus (EÜ) nr 1139/98 (3) nägi ette komisjoni otsusega 96/281/EÜ (4) hõlmatud geneetiliselt muundatud sojaoast (Glycine max L. ) ja komisjoni otsusega 97/98/EÜ (5) hõlmatud geneetiliselt muundatud maisist (Zea mays L. ) valmistatud toidu ja toidu koostisainete märgistusele muude kohustuslike andmete lisamise peale direktiivis 79/112/EMÜ sätestatute; nõukogu määrus (EÜ) nr 1139/98 tunnistas, et ei saa välis- tada toiduainete juhuslikku saastumist geneetilisest muun- damisest tuleneva DNA või valguga; seetõttu kutsus nõukogu määruse (EÜ) nr 1139/98 vastu- võtmise ajal komisjoni üles uurima, kas on otstarbekas kehtestada geneetilisest muundamisest tuleneva DNA või valgu minimaalsed esinemisläved, et võtta arvesse juhus- liku saastumise probleemi; vaatamata tõsiasjale, et mõned ettevõtjad väldivad genee- tiliselt muundatud sojaoa (Glycine max L. ) ja maisi (Zea mays L. ) ning neist valmistatud toodete kasutamist toidu koostis- ainete allikana, võib neis esineda kõnealustest geneetiliselt muundatud organismidest pärit materjali, näiteks külvi, koristuse, veo, ladustamise või töötlemise ajal toimunud juhusliku saastumise tulemusena; juhtudel, mil sellise materjali esinemine on juhuslik ja moodustab vaadeldud toidu koostisainest üksnes väikese osa, ei tohiks määruse (EÜ) nr 1139/98 märgistusnõuded kõnealuse toidu koostisaine suhtes kehtida; (1) EÜT L 33, 8. 2. 1979, lk 1. (2) EÜT L 43, 14. 2. 1997, lk 21. (3) EÜT L 159, 3. 6. 1998, lk 4. (4) EÜT L 107, 30. 4. 1996, lk 10. (5) EÜT L 31, 1. 2. 1997, lk 69. (6) (7) (8) (9) selle eesmärgi saavutamiseks on vaja kehtestada miini- mumlävi eespool nimetatud geneetiliselt muundatud soja- oast ja maisist saadud materjali juhusliku esinemise suhtes toidu koostisainetes; selguse mõttes on kohane kinnitada lävi ühtse protsendi- määrana; 1 % sobib kõige paremini lubatud tasemeks, mis on üht- aegu madal ja võtab arvesse vajalikku teostatavust tootmis- ahelas. Tuvastusmeetodid juba pakuvad või hakkavad peagi pakkuma vajalikke vahendeid selle määra rakenda- miseks. Siiski tuleb 1 % määra lugeda maksimaalseks ning seetõttu peaksid ettevõtjad seadma eesmärgiks saavutada praktikas kõnealuste ainete madalaim võimalik tase; on kohane märkida, et 1 % määr peaks kujutama endast lubatud taset mitte üksnes eespool nimetatud geneetiliselt muundatud organismidest saadud materjali juhuslikule esi- nemisele, vaid sellise materjali ja kõigi muude teistest geneetiliselt muundatud organismidest saadud ja määruse (EÜ) nr 258/97 (6) alusel turule viidud materjalide juhusli- kule esinemisele kokku; (10) geneetiliselt muundatud organismidest saadud materjali mõistet tuleb mõista viitena iga koostisaine sellisele osale, mis on saadud geneetiliselt muundatud organismidest; (11) selleks et teha kindlaks, kas nimetatud materjali esinemine on juhuslik, peavad ettevõtjad suutma esitada pädevaid asutusi rahuldavad tõendid selle kohta, et nad on võtnud vajalikke meetmeid, et vältida geneetiliselt muundatud sojaoa (Glycine max L. ), maisi (Zea mays L. ) või muudest täiendavatest geneetiliselt muundatud organismidest saa- dud ja määruse (EÜ) nr 258/97 alusel turule viidud mater- jali või nendest saadud toodete kasutamist lähteainena; (12) selleks et tagada järjepidevus direktiivi 79/112/EMÜ suh- tes, on vaja kohaldada läve iga üksiku toidu koostisaine suhtes eraldi; (13) tuleb märkida, et sama lähenemisviisi tuleb kasutada sel- liste toidu koostisainete nimekirja koostamisel, mille suh- tes määruse (EÜ) nr 1139/98 märgistusnõuded selle artik- li 1 lõikes 1 osutatud geneetilisest muundamisest tulenevate valkude ja DNA puudumise tõttu ei kehti; (6) EÜT L 43, 14. 2. 1997, lk 1. 13/24. kd ET Euroopa Liidu Teataja 227 (14) igal juhul ei kehti toidu koostisainete suhtes määruse (EÜ) nr 1139/98 märgistusnõuded siis, kui neis ei esine nime- tatud määruse artikli 1 lõikes 1 osutatud geneetilisest muundamisest tulenevat valku ega DNAd. Seda silmas pidades on kohane märkida, et niisugune nimekiri ei ole ammendav; (15) mõnedel juhtudel koosnevad toidud ühestainsast koostisai- nest. Seetõttu on vaja teha selgeks, kuidas neid toite ees- pool nimetatud nimekirja koostamise ja läve kohaldamise seisukohalt käsitada; (16) direktiivi 79/112/EMÜ kohaldatakse toodete suhtes, mida tarnitakse sellistena mitte üksnes lõpptarbijale, vaid ka toit- lustusettevõtetele; (17) käesolevas määruses ette nähtud meetmed on kooskõlas alalise toiduainekomitee arvamusega, ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA MÄÄRUSE: Artikkel 1 Määrust (EÜ) nr 1139/98 muudetakse järgmiselt. 1. Artikli 1 lõikes 1 asendatakse sõna “lõpptarbijale” sõnadega “lõpptarbijale või toitlustusettevõtetele”. 2. Artiklit 2 muudetakse järgmiselt: a) lõige 2 asendatakse järgmisega: “2. Nimetatud toiduainete suhtes ei kehti täiendavad mär- gistuse erinõuded, kui: a) nende toidu koostisainetes üksikult võetuna ega ühest koostisainest koosnevas toidus ei esine artikli 1 lõikes 1 osutatud geneetilisest muundamisest tulenevat valku ega DNAd; või on määruse (EÜ) nr 258/97 alusel turule viidud, esineb toidu koostisainetes või ühest koostisainest koosnevas toidus kõige rohkem 1 % ulatuses toidu koostisainetest ükshaaval võetuna või ühest koostisainest koosnevast toidust, tingimusel et see materjal esineb seal juhusli- kult. Tuvastamaks et nimetatud materjali esinemine on juhuslik, peavad ettevõtjad suutma esitada pädevaid asutusi rahuldavad tõendid selle kohta, et nad on võt- nud vajalikke meetmeid, et vältida eelmises lõikes osu- tatud geneetiliselt muundatud organismide (või nendest saadud toodete) kasutamist lähteainena. ”; b) lisatakse lõige 2a: “2a. Selleks et hõlbustada lõike 2 punkti a kohaldamist, koostatakse direktiivi 79/112/EMÜ artiklis 17 sätestatud korras mittetäielik nimekiri toidu koostisainetest ja ühest koostisainest koosnevatest toitudest, kus ei esine artikli 1 lõikes 1 nimetatud geneetilisest muundamisest tulenevat valku ega DNAd, võttes arvesse tehnika arengut, toitluse teaduskomitee arvamust ja kõiki muid asjakohaseid tea- duslikke nõuandeid. ” Artikkel 2 Määruse (EÜ) nr 1139/98 märgistusnõudeid ei kohaldata kindlaksmääratud toiduainete suhtes, mida tarnitakse sellistena toitlustusettevõtetele ning mis on enne käesoleva määruse jõustumist ühenduses seaduslikult valmistatud ja märgistatud või seaduslikult ühendusse imporditud ja vabasse ringlusse lastud. Artikkel 3 b) artikli 1 lõikes 1 osutatud geneetiliselt muundatud organismidest saadud materjal koos muudest geneetili- selt muundatud organismidest saadud materjaliga, mis Käesolev määrus jõustub üheksakümnendal päeval pärast selle avaldamist Euroopa Ühenduste Teatajas. Käesolev määrus on tervikuna siduv ja vahetult kohaldatav kõikides liikmesriikides. Brüssel, 10. jaanuar 2000 Komisjoni nimel komisjoni liige Erkki LIIKANEN