title: Регламент (ЕО) № 176/2000 на Съвета от 24 януари 2000 година за изменение на Регламент (ЕО) № 1015/94 на Съвета относно налагането на окончателно антидъмпингово мито върху вноса на системи телевизионни камери с произход от Япония

formats: html pdf print xhtml

text: 11/т. 20 BG Официален вестник на Европейския съюз 151 32000R0176 L 22/29 ОФИЦИАЛЕН ВЕСТНИК НА ЕВРОПЕЙСКИТЕ ОБЩНОСТИ 27. 1. 2000 РЕГЛАМЕНТ (ЕО) № 176/2000 НА СЪВЕТА от 24 януари 2000 година за изменение на Регламент (ЕО) № 1015/94 на Съвета относно налагането на окончателно антидъмпингово мито върху вноса на системи телевизионни камери с произход от Япония СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ, като взе предвид Договора за създаване на Европейската общност, като взе предвид Регламент (ЕО) № 384/96 на Съвета от 22 декем- ври 1995 г. относно защитата срещу дъмпингов внос на стоки от страни, които не са членки на Европейската общност (1) системи професионални камери към приложението и по такъв начин ги изключи от прилагането на окончателното антидъмпингово мито. Б. ПРОУЧВАНЕ ВЪВ ВРЪЗКА С НОВИТЕ МОДЕЛИ СИСТЕМИ ПРОФЕСИОНАЛНИ КАМЕРИ като взе предвид предложението на Комисията след консултации с Консултативния комитет, 1. Процедура като има предвид, че: (1) (2) (3) (4) А. ДОСЕГАШНИ ПРОЦЕДУРИ Чрез Регламент (ЕО) № 1015/94 (2) Съветът наложи окон- чателно антидъмпингово мито върху вноса на системи теле- визионни камери (наричани по-нататък в текста за краткост „СТК“) с произход от Япония. Съветът изрично изключи от приложното поле на антидъмпинговото мито системите професионални камери, посочени в приложението към настоящия регламент (нари- чано по-нататък „приложението“), които представляват сис- теми професионални камери от висок клас, технически попадащи в определението на продукта съгласно член 1, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 1015/94, без да могат да се смятат за камери за разпръскване на телевизионен сигнал. През месец октомври 1995 г. чрез Регламент (ЕО) № 2474/95 (3) Съветът измени горепосочения Регламент (ЕО) № 1015/94, по-специално по отношение на опреде- лението на сходни продукти и по отношение на някои модели изрично професионални изключени от приложното поле на окончателното антидъмпингово мито. системи камери, През месец октомври 1997 г. чрез Регламент (ЕО) № 1952/97 (4) Съветът измени ставките на окончателното антидъмпингово мито за съответните две дружества, а именно Sony Corporation и Ikegami Tsushinki в съответ- ствие с член 12 от Регламент (ЕО) № 384/96. Освен това Съветът изрично изключи от приложното поле на антидъмпинговото мито някои нови модели системи про- фесионални камери, като ги добави към приложението. (5) (ЕО) През месец януари 1999 г. чрез Регламент № 193/1999 (5) (ЕО) Регламент Съветът № 1015/94, като добави някои усъвършенствани модели измени (1) ОВ L 56, 6. 3. 1996 г. , стр. 1. Регламент, последно изменен с Регламент (EO) № 905/98 (ОВ L 128, 30. 4. 1998 г. , стр. 18). (2) ОВ L 111, 30. 4. 1994 г. , стр. 106. Регламент, последно изменен с Рег- ламент (EO) № 193/1999 (ОВ L 22, 29. 1. 1999 г. , стр. 10). (3) ОВ L 255, 25. 10. 1995 г. , стр. 11. (4) ОВ L 276, 9. 10. 1997 г. , стр. 20. (5) ОВ L 22, 29. 1. 1999 г. , стр. 10. (6) (7) Впоследствие редица японски производители износители информираха Комисията, че възнамеряват да пуснат нови модели системи професионални камери на пазара на Общ- ността и отправиха молба тези нови модели системи про- фесионални камери и техните принадлежности да бъдат включени в приложението и по такъв начин да бъдат изключени от приложното поле на антидъмпинговите мита. Комисията съответно информира производството на Общ- ността и започна проучване, което се ограничи до устано- вяване дали съответните продукти попадат в приложното поле на антидъмпинговите мита и дали се налага съответно изменение на оперативната част на Регламент (ЕО) № 1015/94. 2. Проучени модели (8) Бяха получени молби за следните модели системи профе- сионални камери, придружени с необходимите технически данни: i) Hitachi Denshi, Ltd. (наричано по-нататък в текста за краткост Hitachi): — глава за като усъвършенстван модел камера Z-ONE. DA, която се продава без триосен адаптер; камера V-21, на представена глава за — нови принадлежности за V-21: — 1,5-инчов визьор GM-9, представен като стан- дартен визьор на глава за камера модел V-21; — адаптери за камера CA-Z31 и CA-Z32, предста- вени като усъвършенствани модели на вече включените в приложението адаптери за камера CA-Z1A и CA-Z2, които се свързват към глава за камера модел V-21; — елементи за контрол на камера RC-Z2A и RC-Z21A, представени като усъвършенствани модели на вече включените в приложението елементи за контрол на камера RC-Z2 и RC-Z21; 152 BG Официален вестник на Европейския съюз 11/т. 20 — глава за камера V-21 W, представена като широкоекранен вариант на глава за камера V-21; — 5-инчов визьор GM-51, представен като стандартен визьор на глава за камера модел V-21W. Всички гореизброени модели се продават без съответна триосна система или триосен адаптер; ii) Olympus Winter & IBE GmbH (наричано по-нататък в текста за краткост Olympus): — елемент за контрол на камера OTV-S6, представен като модел с приложение в медицината и като усъвършенстван модел на вече включения в прило- жението OTV-S5; (9) iii) Matsushita: — глава за камера AW-F575HE, представена като усъвършенстван модел на вече включената в прило- жението глава за камера WV-F565HE; — адаптери за камера AW-AD500AE и AW-AD700BSE, като усъвършенствани модели на вече включените в при- ложението адаптери за камери WV-AD500E и WV-AD700ASE; представени iv) Ikegami Tsushinki Co, Ltd (наричано по-нататък в текста за краткост Ikegami): — глави за камера HC-400 и HC-400W, представени като усъвършенствани модели на вече включената в приложението глава за камера HC 390; — нови принадлежности за глави за камера HC-400 и HC-400W; — визьори VF 15-46; — визьори VF-P116WE и VF-PSSOWE, които могат да се свържат към горепосочената нова глава за камера KY-D29WECH и които са усъвършенствани модели на вече включените в приложението визьори VF-P116 и съответно VF-P550BE. Всички гореизброени модели се продават без съответна триосна система или триосен адаптер. 3. Констатации Комисията извърши техническа проверка, включително подробно сравнение на съответните модели с техните предшественици, изброени в приложението, и установи, че те са почти изцяло идентични. Установените малки разлики са резултат от техническото развитие в сектора на СТК, но не влияят върху класифицирането на тези СТК като системи стигна до професионални камери. Следователно се заключението, че всички посочени модели следва да бъдат изключени от приложното поле на съществуващите антидъмпингови мерки. (10) Комисията информира производителите в Общността и износителите на СТК за своите заключения и им предостави възможност да представят становища. На тази основа и в светлината на обстоятелството, че заинтересованите страни не възразиха на изводите на Общността, всички модели и свързаното с тях оборудване, посочени в съображение 8, представляват системи професионални камери. Оттук следва, че те трябва да бъдат изключени от прилагането на антидъмпинговото мито, приложимо към някои системи телевизионни камери с произход от Япония, и че приложе- нието следва съответно да бъде изменено, — оперативен контролен панел RCU-390; ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ: — адаптер за камера CA-400; — елемент за контрол на камера MA-200A. Член 1 Всички гореизброени модели се продават без съответна триосна система или триосен адаптер; Приложението към Регламент (ЕО) № 1015/94 се заменя с приложението към настоящия регламент. v) Victor Company of Japan, Ltd (наричано по-нататък в тек- ста за краткост JVC): — глава за камера KY-D29WECH, представена като широкоекранен вариант на вече включения в при- ложението модел предшественик KY-D29ECH; Член 2 Настоящият регламент влиза в сила в деня след публикуването му в Официален вестник на Европейските общности. Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки. Съставено в Брюксел на 24 януари 2000 година. За Съвета Председател J. GAMA 11/т. 20 BG Официален вестник на Европейския съюз 153 ПРИЛОЖЕНИЕ „ПРИЛОЖЕНИЕ Списък на системи професионални камери, които не се считат за системите камери за разпръскване на телевизионен сигнал и са изключени от приложното поле на мерките Наименование на дру- жеството Глави за камери Визьор Елемент за контрол на камера Оперативен контролен панел Главен контролен модул (*) Адаптери за камери Sony DXC-M7PK DXF-3000CE DXC-M7P DXC-M7PH DXF-325CE DXF-501CE DXC-M7PK/1 DXF-M3CE DXC-M7P/1 DXF-M7CE DXC-M7PH/1 DXF-40CE DXC-327PK DXF-40ACE DXC-327PL DXF-50CE DXC-327PH DXF-601CE DXC-327APK DXF-40BCE DXC-327APL DXF-50BCE DXC-327AH DXF-701CE DXC-537PK DXF-WSCE (1) RM-M7G — CCU-M3P CCU-M5P CCU-M7P CA-325P CA-325AP CA-325B CA-327P CA-537P CA-511 CA-512P CA-513 VCT-U14 (1) DXC-537PL DXC-537PH DXC-537APK DXC-537APL DXC-537APH EVW-537PK EVW-327PK DXC-637P DXC-637PK DXC-637PL DXC-637PH PVW-637PK PVW-637PL DXC-D30PF DXC-D30PK DXC-D30PL DXC-D30PH DSR-130PF DSR-130PK DSR-130PL PVW-D30PF PVW-D30PK PVW-D30PL DXC-327BPF DXC-327BPK DXC-327BPL DXC-327BPH DXC-D30WSP (1) (*) Наричан също „главен елемент за настройка“ (MSU) или „главен контролен панел“ (MCP). (1) Моделите са изключени, при условие че съответната триосна система или триосен адаптер не се продават на пазара на ЕО. 154 BG Официален вестник на Европейския съюз 11/т. 20 Наименование на дружеството Ikegami Hitachi Глави за камери Визьор Елемент за контрол на камера Оперативен контролен панел Главен контролен модул (*) Адаптери за камери CA-340 CA-300 CA-230 CA-390 CA-400 (1) CA-Z1 CA-Z2 CA-Z1SJ CA-Z1SP CA-Z1M CA-Z1M2 CA-Z1HB CA-C10 CA-C10SP CA-C10SJA CA-C10M CA-C10B CA-Z1A (1) CA-Z31 (1) CA-Z32 (1) HC-340 HC-300 HC-230 HC-240 HC-210 HC-390 LK-33 HDL-30MA HDL-37 HC-400 (1) HC-400W (1) SK-H5 SK-H501 DK-7700 RCU-240 RCU-390 (1) — VF15-21/22 MA-200/230 MA-200A (1) VF-4523 VF15-39 VF1 5-46 (1) VF5040 (1) VF5040W (1) GM-5 (A) RU-C1 (B) GM-5-R2 (A) RU-C1 (D) GM-5-R2 RU-C1 — — DK-7700SX GM-50 (1) RU-C1-S5 GM-8A (1) GM-9 (1) GM-51 (1) RU-C10 (B) RU-C10 (Q) RC-C1 RC-C10 RU-C10 RU-Z1 (B) RU-Z1 (C) RU-Z1 RC-C11 RU-Z2 RC-Z1 RC-Z11 RC-Z2 RC-Z21 RC-Z2A (1) RC-Z21A (1) HV-C10 HV-C11 HV-C10F Z-ONE (L) Z-ONE (H) Z-ONE Z-ONE A (L) Z-ONE A (H) Z-ONE A (F) Z-ONE A Z-ONE B (L) Z-ONE B (H) Z-ONE B (F) Z-ONE B Z-ONE B (M) Z-ONE B (R) FP-C10 (B) FP-C10 (C) FP-C10 (D) FP-C10 (G) FP-C10 (L) FP-C10 (R) FP-C10 (S) FP-C10 (V) FP-C10 (F) FP-C10 FP-C10 A FP-C10 A (A) FP-C10 A (B) (*) Наричан също „главен елемент за настройка“ (MSU) или „главен контролен панел“ (MCP). (1) Моделите са изключени, при условие че съответната триосна система или триосен адаптер не се продават на пазара на ЕО. 11/т. 20 BG Официален вестник на Европейския съюз 155 Наименование на дружеството Глави за камери Визьор Елемент за контрол на камера Оперативен контролен панел Главен контролен модул (*) Адаптери за камери FP-C10 A (C) FP-C10 A (D) FP-C10 A (F) FP-C10 A (G) FP-C10 A (H) FP-C10 A (L) FP-C10 A (R) FP-C10 A (S) FP-C10 A (T) FP-C10 A (V) FP-C10 A (W) Z-ONE C (M) Z-ONE C (R) Z-ONE C (F) Z-ONE C HV-C20 HV-C20M Z-ONE-D Z-ONE-D (A) Z-ONE-D (B) Z-ONE-D (C) Z-ONE. DA (1) V-21 (1) V-21W (1) Matsushita WV-F700 WV-VF65BE WV-RC700/B — — WV-AD700SE WV-AD700ASE WV-AD700ME WV-AD250E WV-AD500E (*) AW-AD500AE AW-AD700BSE WV-F700A WV-VF40E WV-RC700/G WV-F700SHE WV-VF39E WV-RC700A/B WV-F700ASHE WV-VF65BE (*) WV-RC700A/G WV-F700BHE WV-VF40E (*) WV-RC36/B WV-F700ABHE WV-VF42E WV-RC36/G WV-F700MHE WV-F350 WV-F350HE WV-F350E WV-F350AE WV-F350DE WV-F350ADE WV-F500HE (*) WV-F565HE AW-F575HE WV-RC37/B WV-RC37/G WV-CB700E WV-CB700AE WV-CB700E (*) WV-CB700AE (*) WV-RC700/B (*) WV-RC700/G (*) WV-RC700A/B (*) WV-RC700A/G (*) WV-RC550/G WV-RC550/B (*) Наричан също „главен елемент за настройка“ (MSU) или „главен контролен панел“ (MCP). (1) Моделите са изключени, при условие че съответната триосна система или триосен адаптер не се продават на пазара на ЕО. 156 BG Официален вестник на Европейския съюз 11/т. 20 Наименование на дружеството JVC Глави за камери Визьор Елемент за контрол на камера Оперативен контролен панел Главен контролен модул (*) Адаптери за камери KY-35E KY-27ECH KY-19ECH VF-P315E VF-P550E VF-P10E RM-P350EG RM-P200EG RM-P300EG KY-17FITECH VP-P115E RM-LP80E KY-17BECH VF-P400E RM-LP821E KY-F30FITE VP-P550BE RM-LP35U KY-F30BE VF-P116 RM-LP37U KY-27CECH VF-P116WE (1) RM-P270EG KH-100U VF-P550WE (1) KY-D29ECH KYD29WECH (1) — — KA-35E KA-B35U KA-M35U KA-P35U KA-27E KA-20E KA-P27U KA-P20U KA-B27E KA-B20E KA-M20E KA-M27E Olympus MAJ-387N MAJ-387I Камера OTV-SX OTV-SX2 OTV-S5 OTV-S6 (*) Наричан също „главен елемент за настройка“ (MSU) или „главен контролен панел“ (MCP). (1) Моделите са изключени, при условие че съответната триосна система или триосен адаптер не се продават на пазара на ЕО. “


title: Règlement (CE) n° 157/2000 de la Commission, du 24 janvier 2000, déterminant la mesure dans laquelle les demandes de certificats d'importation introduites en janvier 2000 pour certains produits à base de viande de porc dans le cadre du régime prévu par les accords conclus par la Communauté avec la république de Pologne, la république de Hongrie, la République tchèque, la Slovaquie, la Bulgarie et la Roumanie peuvent être acceptées

eurovoc_concepts:
Central and Eastern Europe
agreement (EU)
import licence
pigmeat

formats: pdf print

text: 25. 1. 2000 FR Journal officiel des Communautés européennes L 19/11 RÈGLEMENT (CE) No 157/2000 DE LA COMMISSION du 24 janvier 2000 déterminant la mesure dans laquelle les demandes de certificats d'importation introduites en janvier 2000 pour certains produits à base de viande de porc dans le cadre du régime prévu par les accords conclus par la Communauté avec la république de Pologne, la république de Hongrie, la République tchèque, la Slovaquie, la Bulgarie et la Roumanie peuvent être acceptées LA COMMISSION DES COMMUNAUTÉS EUROPÉENNES, A ARRÊTÉ LE PRÉSENT RÈGLEMENT: vu le traité instituant la Communauté européenne, vu le règlement (CE) no 1898/97 de la Commission, du 29 les modalités d'application au septembre 1997, établissant secteur de la viande de porc du régime prévu par le règlement (CE) no 3066/95 du Conseil et abrogeant les règlements (CEE) no 2698/93 et (CE) no 1590/94 (1), modifié par le règlement (CE) no 618/98 (2), et notamment son article 4 paragraphe 5, (1) (2) (3) considérant que les demandes de certificats d'importa- tion introduites pour le premier trimestre de 2000 sont inférieures aux quantités disponibles et peuvent, par conséquent, être satisfaites entièrement; considérant qu'il convient de déterminer l'excédent qui s'ajoute à la quantité disponible pour la période suivante; considérant qu'il est opportun d'attirer l'attention des opérateurs sur le fait que les certificats ne peuvent être utilisés que pour les produits qui sont en règle avec toutes les dispositions vétérinaires actuellement en vigueur dans la Communauté, Article premier Il est donné suite, dans la mesure visée à l'annexe I, aux la janvier au 31 mars 2000 en vertu du 1. demandes de certificats d'importation introduites pour période allant du 1er règlement (CE) no 1898/97. Au cours des dix premiers jours de la période allant 2. du 1er avril au 30 juin 2000 des demandes de certificats d'importation peuvent être introduites pour la quantité totale visée à l'annexe II, conformément aux dispositions du règle- ment (CE) no 1898/97. 3. Les certificats ne peuvent être utilisés que pour les produits qui sont en règle avec toutes les dispositions vétéri- naires actuellement en vigueur dans la Communauté. Article 2 Le présent règlement entre en vigueur le 25 janvier 2000. Le présent règlement est obligatoire dans tous ses éléments et directement applicable dans tout État membre. Fait à Bruxelles, le 24 janvier 2000. Par la Commission Franz FISCHLER Membre de la Commission (1) JO L 267 du 30. 9. 1997, p. 58. (2) JO L 82 du 19. 3. 1998, p. 35. L 19/12 FR Journal officiel des Communautés européennes 25. 1. 2000 ANNEXE I Pourcentage d'acceptation des demandes de certificats d'importation introduites pour la période du 1er janvier au 31 mars 2000 100,0 100,0 100,0 100,0 100,0 100,0 100,0 100,0 100,0 100,0 100,0 100,0 100,0 100,0 100,0 100,0 100,0 Groupe 1 2 3 4 H1 H2 5 6 7 8 9 10/11 12/13 14 15 16 17 ANNEXE II Groupe Quantité totale disponible pour la période du 1er avril au 30 juin 2000 (en t) 1 2 3 4 H1 H2 5 6 7 8 9 10/11 12/13 14 15 16 17 4 607,5 571 1 886 12 100,4 2 400 500 3 600 2 238,5 9 881,3 1 680 12 240 6 295 2 760 360 1 080 1 993,9 15 000


title: PREGUNTA ESCRITA E-0067/00 de Manuel Medina Ortega (PSE) a la Comisión. América Latina y partidas presupuestarias.

eurovoc_concepts:
EU expenditure
Latin America
development aid

formats: html pdf print

text: 1. 8. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 219 E/187 procedentes de diputados federales canadienses, que se oponen a la intenci(cid:243)n de CanadÆ de suministrar a Turqu(cid:237)a reactores nucleares, por las siguientes razones: (cid:129) la carga econ(cid:243)mica para CanadÆ, con un prØstamo a Turqu(cid:237)a de 1. 500 millones de d(cid:243)lares, (cid:129) la posibilidad de que Akkuyu se convierta en un segundo Chern(cid:243)bil, lo que constituye una grave amenaza para la vida de 144 millones de personas en el MediterrÆneo oriental, (cid:129) el fundamentado temor de ofrecer a Turqu(cid:237)a la posibilidad de construir armas nucleares gracias al conocimiento de la tecnolog(cid:237)a relacionada, como ha sucedido en los casos de India y PaquistÆn. Aœn mÆs, nuevos estudios realizados por famosos sism(cid:243)logos, como Karl Buckthought, de Earthquake Forecasts Incorporation, indican que existe una probabilidad del 50 % de que se produzca un terremoto de intensidad de hasta 7 grados en la escala de Richter en los pr(cid:243)ximos 40 aæos, lo que producir(cid:237)a la total destrucci(cid:243)n del reactor y la pØrdida de millones de vidas humanas. Teniendo en cuenta los œltimos datos, as(cid:237) como la informaci(cid:243)n derivada de los catastr(cid:243)ficos se(cid:237)smos del aæo pasado, ¿quØ medios piensa utilizar la Comisi(cid:243)n para que Turqu(cid:237)a adquiera la capacidad econ(cid:243)mica para desarrollar fuentes de energ(cid:237)a renovables, y renuncie a la construcci(cid:243)n de la central nuclear? Respuesta del Sr. Verheugen en nombre de la Comisi(cid:243)n (15 de febrero de 2000) Se ruega a Su Seæor(cid:237)a se refiera a la respuesta de la Comisi(cid:243)n a la pregunta oral H-0781/99 del Sr. Souladakis formulada en el turno de preguntas de la sesi(cid:243)n de enero de 2000 (1) del Parlamento. (1) Debates del Parlamento Europeo (enero de 2000). (2000/C 219 E/242) PREGUNTA ESCRITA E-0067/00 de Manuel Medina Ortega (PSE) a la Comisi(cid:243)n (24 de enero de 2000) Asunto: AmØrica Latina y partidas presupuestarias ¿Podr(cid:237)a informar la Comisi(cid:243)n sobre el porcentaje de ejecuci(cid:243)n de las partidas presupuestarias destinadas al desarrollo de los diferentes pa(cid:237)ses de la AmØrica Latina durante los aæos 1998 y 1999? Respuesta del Sr. Patten en nombre de la Comisi(cid:243)n (21 de febrero de 2000) La Comisi(cid:243)n env(cid:237)a directamente a Su Seæor(cid:237)a y a la Secretar(cid:237)a General del Parlamento un cuadro con la informaci(cid:243)n solicitada. (2000/C 219 E/243) PREGUNTA ESCRITA P-0130/00 de Jens-Peter Bonde (EDD) a la Comisi(cid:243)n (18 de enero de 2000) Asunto: Gesti(cid:243)n administrativa en la OLAF ¿Piensa la Comisi(cid:243)n garantizar que los funcionarios no se pronunciarÆn pœblicamente sobre cuestiones de culpa, cuando un ministerio fiscal nacional ha decidido renunciar a la investigaci(cid:243)n de un caso planteado por la UCLAF/OLAF?


title: WRITTEN QUESTION E-0066/00 by Manuel Medina Ortega (PSE) to the Commission. Commission delegation in Ecuador.

eurovoc_concepts:
Commission Delegation
Ecuador
administrative expenditure (EU)
budget policy

text: C 303 E/138 Official Journal of the European Communities EN 24. 10. 2000 (2000/C 303 E/148) WRITTEN QUESTION E-0066/00 by Manuel Medina Ortega (PSE) to the Commission Subject: Commission delegation in Ecuador (24 January 2000) What budget obstacles are there to the opening of a Commission delegation in Ecuador? Answer given by Mr Patten on behalf of the Commission (24 February 2000) There are no extra human resources foreseen for opening delegations in the 2000 budget. The available resources are committed to the existing external representation of the Commission. An early opening of additional delegations would have to be the result of the redeployment of staff. Priorities will have to be set. This is to be decided in the framework of the exercise which is underway to assess the needs of the external service over the lifetime of this Commission. A communication to the Council and the Parliament on the development of the external service, the best use of its existing means and, if it is found to be necessary, proposals for extra resources should be presented later in the year. (2000/C 303 E/149) WRITTEN QUESTION E-0077/00 by Gianfranco Dell(cid:146)Alba (TDI) to the Commission (24 January 2000) Subject: Failure to appoint an Advocate-General at the Court of Justice Article 222 of the EC Treaty stipulates that the Court of Justice shall be assisted by nine Advocate-General until 6 October 2000. The appointment several months ago of Advocate-General La Pergola to the post of Judge following the death of Judge Mancini left a vacancy that the Member State concerned has yet to take the necessary action to fill. Given that the failure to have the requisite number of Advocates-General is a clear breach of the Treaty, would the Commission not agree that, in its capacity as guardian of the Treaties, it has a duty to bring this situation to the attention of the Member States, and to Italy in particular, which must nominate a candidate before a new Advocate-General can be appointed by common accord? Answer given by Mr Prodi on behalf of the Commission (25 February 2000) Under Article 223 (formerly Article 167) of the EC Treaty, the appointment of Court of Justice Judges and Advocates-General is the responsibility of the Member States(cid:146) governments acting by common accord. It is true that the absence of members of the Court, or a delay in their appointment, is detrimental to the workings of the institution. However, the Honourable Member is reminded that in this particular case the ninth Advocate-General would be appointed, for the remainder of the term of office, to a post created on the occasion of the last enlargement and due to be abolished on 6 October 2000


title: Eisen und Stahl : supplément 4/1999.,Iron and steel : supplément 4/1999.,Sidérurgie : supplément 4/1999.

eurovoc_concepts:
EU Member State
industrial statistics
iron and steel industry
third country


title: Rozporządzenie Rady (WE) nr 174/2000 z dnia 24 stycznia 2000 r. uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3433/91 w zakresie, w jakim nakłada ono ostateczne cło antydumpingowe na przywóz gazowych jednorazowych kieszonkowych zapalniczek krzesiwowych pochodzących z Japonii

eurovoc_concepts:
Japan
anti-dumping duty
import
non-durable goods
originating product
tobacco industry

text: 11/t. 33 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 129 32000R0174 L 22/16 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 27. 1. 2000 ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 174/2000 z dnia 24 stycznia 2000 r. uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3433/91 w zakresie, w jakim nakłada ono ostateczne cło antydumpingowe na przywóz gazowych jednorazowych kieszonkowych zapalniczek krzesiwowych pochodzących z Japonii RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. sprawie ochrony przed dumpingowym przy- wozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europej- skiej (1), w szczególności jego art. 11 ust. 6, uwzględniając wniosek Komisji, a także mając na uwadze, co następuje: A. PROCEDURA 1. Środki obowiązujące (1) Przez rozporządzenie (EWG) nr 3433/91 (2), zwane dalej „rozporządzeniem w sprawie ostatecznego cła antydum- pingowego”, Rada nałożyła ostateczne cło antydumpin- gowe na przywóz gazowych jednorazowych kieszonko- wych zapalniczek krzesiwowych pochodzących z Japonii, Chińskiej Republiki Ludowej, Republiki Korei i Tajlandii. W odniesieniu do Japonii stawka celna została ustalona na poziomie 35,7 %. (2) W odniesieniu do Chin rozporządzenie w sprawie osta- tecznego cła antydumpingowego zostało zmienione w 1995 r. rozporządzeniem (WE) nr 1006/95 (3). W odnie- sieniu do Tajlandii w marcu 1997 r. zostało ono zastą- pione rozporządzeniem (WE) nr 423/97 (4). 2. Przystąpienie do kontroli (3) W maju 1996 r. Komisja opublikowała zawiadomienie o wygaśnięciu obowiązujących środków dotyczących Japo- nii i Republiki Korei (5). Po tej publikacji Komisja otrzy- mała wniosek o dokonanie kontroli na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 384/96, zwanego dalej „rozporządzeniem podstawowym” w odniesieniu do przy- wozu gazowych jednorazowych kieszonkowych zapalni- czek krzesiwowych pochodzących z Japonii, złożony przez Europejską Federację Wytwórców Zapalniczek w imieniu OPI (Ośrodek Przedsiębiorczości i Innowacji) S. A. i Flamagas S. A. Następnie wniosek ten uzyskał popar- cie ze strony Swedish Match S. A. , OPI (Ośrodek Przedsię- biorczości i Innowacji) S. A. , Flamagas S. A. i Swedish Match S. A. , reprezentujących niemal całość wspólnotowej pro- dukcji przedmiotowego produktu. (1) Dz. U. L 56 z 6. 3. 1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 905/98 (Dz. U. L 128 z 30. 4. 1998, str. 18). (2) Dz. U. L 326 z 28. 11. 1991, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmie- nione rozporządzeniem (WE) nr 423/97 (Dz. U. L 65 z 6. 3. 1997, str. 1). (3) Dz. U. L 101 z 4. 5. 1995, str. 38. (4) Dz. U. L 65 z 6. 3. 1997, str. 1. (5) Dz. U. C 155 z 30. 5. 1996, str. 6. (4) Wniosek zawierał wystarczające prima facie dowody, że wygaśnięcie środków prawdopodobnie będzie skutkowało powtórnym powodującym szkody przywozem towarów po cenach dumpingowych. Za takim prawdopodobień- stwem rzekomo przemawiały dowody na istnienie niewy- korzystanych mocy przerobowych w Japonii, jak również dowody na to, że przywóz z Japonii miałby niemal natych- miastowy, spadkowy wpływ na ceny producentów wspól- notowych. Ponadto zarzucano, że sytuacja taka zwiększy- łaby się wrażliwość wspólnotowego przemysłu. utrzymującą (5) (6) (7) Dlatego Komisja ogłosiła kontrolę rozporządzenia w spra- wie ostatecznego cła antydumpingowego w odniesieniu do Japonii (6). Kontrolę tę rozpoczęto zgodnie z art. 11 ust. 2 i art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, gdyż rów- nież śródokresowa kontrola wydawała się właściwa. W odniesieniu do Korei środek uległ wygaśnięciu (7). 3. Dochodzenie kontrolne Komisja w drodze urzędowej zawiadomiła o tym jedynego producenta w kraju wywozu, o którym wiadomo było, że jest zainteresowany, Tokai Corporation, związanego z nim importera we Wspólnocie, Tokai Seiki GmbH, przedstawi- cieli kraju wywozu oraz skarżących. Stronom bezpośrednio zainteresowanym dano możliwość przedstawienia swoich stanowisk na piśmie oraz złożenia wniosku o wysłuchanie. Jeden z wnoszących zażalenie zło- żył taki wniosek i przyznano mu taką możliwość. (8) Wszystkim stronom, o których wiadomo było, że są zain- teresowane, Komisja przesłała kwestionariusze i otrzymała szczegółowe informacje od skarżących producentów wspólnotowych i ich spółek zależnych, od japońskiego eksportera i związanego z nim importera z siedzibą we Wspólnocie. (9) Komisja zebrała i zweryfikowała wszelkie informacje, które uważała za niezbędne do celów dochodzenia oraz przeprowadziła weryfikacje na terenie następujących spółek: Producenci wspólnotowi i ich spółki zależne — BIC S. A. (Grupa BIC) Clichy, Francja, — BIC BJ 75, Redon, Francja, — BIC Deutschland GmbH & Co. , Ettlingen, Niemcy, — BIRO BIC Ltd, Londyn, Zjednoczone Królestwo, — Laforest S. A. , Tarragona Hiszpania, — Swedish Match Lighters B. V. , Assen, Niderlandy, — Swedish Match Lighters (oraz Cricket S. A. ), Rillieux-la- Pape, Francja, — Arnold André GmbH & Co. , KG, Bünde, Niemcy, — Flamagas S. A. , Barcelona i Llinas del Valle, Hiszpania. (6) Dz. U. C 361 z 30. 11. 1996, str. 3. (7) Dz. U. C 360 z 29. 11. 1996, str. 2. 130 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 33 Producent w kraju pochodzenia — Tokai Corporation Japan, Tokio, Japonia. (10) Do celów dumpingu, szkody i ustaleń dotyczących inte- resu Wspólnoty dochodzenie objęło swoim zakresem geo- graficznym Wspólnotę Piętnastki. (11) Dochodzenie w sprawie dumpingu objęło okres od dnia 1 stycznia 1996 r. do dnia 30 września 1996 r. (zwanym dalej „okresem dochodzenia”). Zbadanie szkody objęło okres od 1992 r. do końca okresu dochodzenia. (12) Dochodzenie przekroczyło zwykły okres przewidziany w art. 11 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. Wynikało to z faktu, że Komisja uznała zebrane i wstępnie zbadane dane za niewystarczające do wykorzystania ich jako pod- stawy dla nowego cła antydumpingowego oraz z faktu, że na zaawansowanym etapie dochodzenia dla dokonania dokładnej oceny prawdopodobieństwa ponownego wystą- pienia szkodliwego dumpingu musiała zostać przeprowa- dzona wizyta weryfikacyjna u eksportera. Ponadto docho- dzenia zostało znacznie rozszerzone wskutek dwóch wniosków wstępnych Komisji, aby utrzymać cła antydum- pingowe, co spowodowało przeciągające się obrady w Radzie. B. PRZEDMIOTOWY PRODUKT I PRODUKT PODOBNY 1. Przedmiotowy produkt (13) Przedmiotowym produktem są gazowe jednorazowe kie- szonkowe zapalniczki krzesiwowe (zwane dalej „jednora- zowymi zapalniczkami krzesiwowymi”) objęte kodem CN ex 9613 10 00. Wniosek o włączenie pozostałych zapalniczek (14) W tym względzie należy przypomnieć, że istnieją na rynku inne jednorazowe zapalniczki (tak zwane zapalniczki elek- troniczne lub piezoelektryczne), które nie podlegają środ- kom antydumpingowym. Dwa miesiące po rozpoczęciu dochodzenia kontrolnego firma Swedish Match S. A. wystą- piła z wnioskiem o rozszerzenie zakresu tego dochodze- nia kontrolnego na zapalniczki elektroniczne (lub piezo- elektryczne) argumentując, że gazowe jednorazowe kieszonkowe zapalniczki krzesiwowe i gazowe jednora- zowe zapalniczki elektroniczne (zwane dalej „zapalnicz- kami elektronicznymi”) tworzą jedną kategorię produktu. rozporządzenie (15) W odniesieniu do tego wniosku należy przypomnieć, że otwarte w kwietniu 1990 r. postępowanie dotyczy gazo- wych jednorazowych kieszonkowych zapalniczek krzesi- wowych i że zostało ono już ocenione (patrz w szczegól- które ności potwierdza tymczasowe ustalenia określone w akapicie 11 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1386/91 (Dz. U. L 133 z 28. 5. 1991, str. 20), że (podstawowe) właściwości tech- niczne różnią znacznie od właściwości technicznych jednorazowych zapalniczek krzesiwowych obecnie podle- gających cłom antydumpingowym. Wniosek nie zawierał (EWG) nr 3433/91, żadnych dowodów wykazujących, że ten wniosek był nie- właściwy. W szczególności nie wykazał żadnych zmian w (podstawowych) właściwościach technicznych, takich jak układ zapłonowy każdego z typów zapalniczek, co mogłoby podważyć ustalenia rozporządzenia w sprawie ostatecznego cła dumpingowego. (16) Ponieważ dowody, które zostały przedstawione, nie były wystarczające, aby uzasadnić włączenie zapalniczek elek- tronicznych do dochodzenia, a także strona bez zastrze- żeń popierająca wniosek o kontrolę wystąpiła z nim z opóźnieniem, nie było możliwe pozytywne rozpatrzenie wniosku o rozszerzenie zakresu dochodzenia kontrolnego. Różne rozmiary i wzory (17) Należy w końcu zauważyć, że przedmiotowy produkt jest produkowany w różnych rozmiarach i wzorach. Wszyst- kie jednorazowe zapalniczki krzesiwowe mają te same podstawowe właściwości techniczne i to samo zastosowa- nie oraz spełniają tę samą funkcję. Dlatego podobnie jak w poprzednich dochodzeniach, cały asortyment wzorów jednorazowych zapalniczek krzesiwowych był uważany za tworzący jedną kategorię produktu. 2. Produkt podobny (18) W odniesieniu do jednorazowych zapalniczek krzesiwo- wych produkowanych i rynku wewnętrznym w Japonii dochodzenie wykazało, że pro- dukty te pod wszelkimi względami były identyczne lub bardzo przypominały te, które wywożono do Wspólnoty z przedmiotowego kraju. sprzedawanych na (19) Dochodzenie również ustaliło, że jednorazowe zapalniczki krzesiwowe przywożone z przedmiotowego kraju z jednej strony oraz wyprodukowane przez przemysł wspólno- towy i sprzedane na rynku Wspólnot z drugiej strony, mają podobne podstawowe właściwości techniczne i są prze- znaczone do takiego samego zastosowania. Dlatego jedno- razowe zapalniczki krzesiwowe produkowane i sprzeda- wane przez przemysł wspólnotowy powinny być uważane za produkty podobne do przywożonych z przedmioto- wego kraju. (20) Zgodnie z tym stwierdzono, że jednorazowe zapalniczki krzesiwowe produkowane i sprzedawane we Wspólnocie, jak również produkowane i sprzedawane w Japonii w rozu- mieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego powinny być uważane za produkty podobne do tych wywożonych z Japonii do Wspólnoty. C. DUMPING 1. Wartość normalna (21) Podobnie jak w pierwotnym dochodzeniu Tokai Corpora- tion była jedynym współpracującym wywożącym produ- centem japońskim. W okresie dochodzenia sprzedała ona na rynek krajowy 20 różnych modeli przedmiotowego produktu. Tylko dwa z tych modeli były wywożone do Wspólnoty. 11/t. 33 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 131 (22) Stwierdzono, że całkowita sprzedaż krajowa przedmioto- wego produktu przez tego eksportera w okresie dochodze- nia była reprezentatywna, ponieważ całkowita wielkość tej sprzedaży przekroczyła próg 5 % sprzedaży na wywóz przewidziany w art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowe- go. Sprzedaż krajowa każdego z dwóch modeli produktu wywożonych do Wspólnoty również była reprezenta- tywna jako spełniająca to samo kryterium 5 %. (23) Zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego Komisja musiała ustalić, czy sprzedaż krajowa każdego z modeli była dokonywana w zwykłym trybie handlowym, poprzez przyjrzenie się stosunkowi dochodowej sprzedaży do sprzedaży całkowitej. Dochodzenie wykazało, że cała sprzedaż krajowa mająca miejsce w okresie dochodzenia była dochodowa. W konsekwencji wartość normalna opie- rała się na średniej ważonej cenie sprzedaży we wszystkich krajowych transakcjach dotyczących obu przedmiotowych modeli. 2. Cena eksportowa (24) Całość sprzedaży na wywóz dokonanej przez przedmio- towego eksportera w okresie dochodzenia została skiero- wana do powiązanej spółki we Wspólnocie. Dlatego ceny eksportowe zostały skonstruowane, zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, na podstawie cen odsprzedaży pierwszemu niezależnemu kupującemu, dostosowanych aby wziąć pod uwagę wszystkie koszty poniesione w czasie między przywozem i odsprzedażą łącznie z należnościami celnymi i cłami antydumpingo- wymi oraz marżą zysku w wysokości 5 %. Ta ostatnia została ustalona na podstawie marż zysku uznanych za rozsądnie dla importerów niepowiązanych z tego sektora działalności gospodarczej. (25) W przypadku gdy dla konstruowania cen eksportowych niezbędny był podział kosztów na ogólne koszty admini- stracyjne importerów oraz wydatki importerów związane ze sprzedażą, ceny te konstruowano na podstawie obrotu. 3. Porównanie i margines dumpingu (26) Zgodnie z art. 2 ust. 10 oraz art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego średnia ważona wartość normalna za model została porównana ze średnią ważoną ceną ekspor- tową za model na poziomie ceny fabrycznej i na tym samym poziomie handlu. Do celów uczciwego porówna- nia przyznano dostosowania na te różnice wpływające na porównywalność cen, dla których dostarczono zadowala- jących dowodów. W ten sposób dostosowań dokonano w odniesieniu do transportu, ubezpieczenia, kredytu i opa- kowania. (27) Porównanie wartości normalnej i cen eksportowych wyka- zało istnienie dumpingu. Margines dumpingu wyrażony jako udział procentowy wartość przywozu CIF granica Wspólnoty został ustalony na 208,1 %. D. PRZEMYSŁ WSPÓLNOTOWY (28) W obecnym dochodzeniu Tokai Seiki GmbH, spółka zależna Tokai Corporation, producent przedmiotowego produktu we Wspólnocie i jedyny we Wspólnocie współpracujący importer pochodzących z Japonii jednora- zowych zapalniczek krzesiwowych, nie został włączony do definicji przemysłu wspólnotowego zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego, ponieważ był on jedynym importerem przedmiotowego produktu i w 100 % spółką zależną Tokai Corporation Japan. (29) Pominąwszy produkcję Tokai Seiki GmbH trzej produ- cenci wspólnotowi, którzy współpracowali przy obecnym dochodzeniu (łącznie z ich spółkami zależnymi), reprezen- towali niemal całość wspólnotowej produkcji jednorazo- wych zapalniczek krzesiwowych. W konsekwencji ci trzej współpracujący producenci wspólnotowi stanowią prze- mysł wspólnotowy w rozumieniu art. 4 rozporządzenia podstawowego. E. SZKODA 1. Uwaga wstępna (30) W akapicie 15 rozporządzenia w sprawie ostatecznego cła antydumpingowego stwierdzono, że „skumulowany przy- wóz towarów po cenach dumpingowych z Japonii, Chiń- skiej Republiki Ludowej, Republiki Korei i Tajlandii spo- szkody w przemyśle istotnej wodował powstanie wspólnotowym”. Ponieważ tymczasem środek dotyczący Republiki Korei wygasł, a środki dotyczące Chińskiej Repu- bliki Ludowej i Tajlandii zostały zmienione na skutek śró- dokresowych kontroli, jak stwierdzono w akapicie 2 niniej- szego rozporządzenia, faktyczne oddziaływanie przywozu pochodzącego z Japonii, jak i możliwe oddziaływanie z punktu widzenia powtórnego przywozu, należało zbadać odrębnie. 2. Konsumpcja we Wspólnocie (31) W celu obliczenia całkowitej konsumpcji jednorazowych zapalniczek krzesiwowych we Wspólnocie sprzedaż pro- ducentów wspólnotowych dodano do pochodzącego z państw trzecich całkowitego przywozu, zadeklarowanego pod kodem CN ex 9613 10 00. Dokonano dostosowań w odniesieniu do przywozu pochodzącego z Chin za lata 1994 i 1995 (patrz akapit 46 do rozporządzenia (WE) nr 423/97). Na tej podstawie roczna całkowita konsump- cja we Wspólnocie wzrosła o 27 %, z 617,7 milionów sztuk w 1992 r. do 785,4 milionów sztuk w 1996 r. 132 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 33 3. Czynniki odnoszące pochodzącego z Japonii się do przywozu Wielkość przywozu i udział w rynku (32) Od 1992 r. do okresu dochodzenia przywóz z Japonii spadł do bardzo niskich poziomów w wartościach bez- względnych. Wskaźniki przywozu indeksowanego kształ- towały się na wysokości 100 w 1992 r. , 150 w 1993 r. , 33 w 1994 r. i 83 w 1995 r. , podczas gdy sprzedaż tego przy- wozu w okresie dochodzenia reprezentuje jedynie 6,1. Udział w rynku towarów przywożonych z Japonii spadł z w przybliżeniu o 0,5 % w 1992 i 1993 r. do 0,06 % w okresie dochodzenia. Dlatego kontrolowany środek antydumpingowy skutecznie ograniczył wpływ dumpingu związanego z przywozem jednorazowych zapalniczek krzesiwowych w Japonii. (33) Jednakże w tym kontekście należy zauważyć, że znaczna część całkowitego przywozu towarów odbywała się po cenach dumpingowych. W szczególności należy w tym względzie wymienić przywóz z Meksyku, Filipin i Tajlan- dii, jak określono w rozporządzeniu (WE) nr 423/97. Należy to porównać ze średnią zaniżania o 11,5 % wykrytą podczas dochodzenia pierwotnego. Dlatego należy stwier- dzić, że poziom zaniżania przez eksportera wzrósł, pomimo podwyższającego skutku, jaki cło antydumpin- gowe w wysokości 35,7 % musiało mieć na cenę nałożoną przez importera powiązanego. 4. Sytuacja przemysłu wspólnotowego Produkcja (38) Od 1992 do 1996 r. produkcja przemysłu wspólnotowego wzrosła o 28 %. Zdolność i wykorzystanie zdolności (39) Wskaźnik wykorzystania zdolności wzrósł z 66 % w 1992 r. do 73 % w 1994 r. , aby spaść do 71 % w okresie docho- dzenia. Spadek ten jednakże zbiegł się z podniesieniem zdolności. Chociaż doniesiono o podniesieniu zdolności o blisko 25 %, o podniesieniu zdolności można mówić dopiero ostatnio, natomiast w 1992–1994 r. zdolność nie podniosła się w istotnym stopniu. Zaniżanie cen Wielkość sprzedaży (34) Komisja obliczyła, w jakim zakresie ceny nałożone przez eksportera na rynku Wspólnoty wpłynęły na zaniżenie cen nałożonych przez producentów wspólnotowych. Ponie- waż całkowita sprzedaż dokonana przez eksportera została skierowana do związanego z nim importera, niniej- sze porównanie zostało przeprowadzone na poziomie sprzedaży pierwszemu niezależnemu odbiorcy oraz na podstawie średnich ważonych cen sprzedaży wolnej od rabatów i podatków, ustalonych przez importera powią- zanego i producentów wspólnotowych. Cena nałożona przez powiązanego importera nie została dostosowana do zapłaconych ceł antydumpingowych. (35) Porównanie przeprowadzono na poziomie cen dla hur- towników (wyłączając tym samym sprzedaż dla detalistów i sektora reklamowego). Ponadto porównanie przeprowa- dzono dla zapalniczek bez nadruku (włączając jednak zapalniczki, które eksporter przedstawił jako „opakowa- ne”), ponieważ w okresie dochodzenia eksporter nie wywoził żadnych zapalniczek z nadrukiem lub nalepką. (36) W czasie pierwotnego dochodzenia i zgodnie z art. 11 ust. 9 rozporządzenia podstawowego obliczenie zaniżenia ceny dokonano dla zapalniczek o podobnej zawartości gazu (patrz akapit 13 rozporządzenia (EWG) nr 3433/91). (37) Na tej podstawie ustalono, że w okresie dochodzenia śred- nia cena przywożonych produktów zaniżyła średnią ważoną cenę producentów wspólnotowych o 22,9 %. (40) Sprzedaż przemysłu wspólnotowego w sztukach na rynku Wspólnoty wzrosła o 33 % od 1992 r. do okresu docho- dzenia. Udział w rynku (41) W rosnącym rynku udział przemysłu wspólnotowego spa- dał w sposób raczej stały z 66,1 % w 1992 r. do 46,8 % w 1995 r. , po czym wzrósł nieznacznie do 53,6 % w okre- sie dochodzenia. Udział ten nadal jest nieznacznie niższy od udział w rynku w 1990 r. , kiedy to wynosił on 57,3 % (patrz akapit 48 rozporządzenia (WE) nr 423/97), ale wskazuje to, że przemysł wspólnotowy zaczyna podnosić się ze skutków przywozu towarów po cenach dumpingo- wych. Ewolucja cen i całkowita wartość sprzedaży (42) Ustalono, że średnie ważone ceny sprzedaży przemysłu wspólnotowego spadły o prawie 8 % od 1992 r. do okresu dochodzenia. Korzystny rozwój wielkości sprzedaży nie znalazł zatem pełnego odbicia w obrocie: wartość sprze- daży na rynku Wspólnoty wzrosła zaledwie o 23 %. (43) Rynek zapalniczek jest znany jako bardzo wrażliwy cenowo. Oznacza to, że wobec przywozu towarów po niskich cenach dumpingowych przemysł wspólnotowy jest zmuszony albo obniżać ceny w próbie utrzymania swojego udziału w rynku, poziomu produkcji i wykorzy- stania zdolności, albo liczyć się ze stratami w udziale w rynku, jeśli usiłuje utrzymać swoje ceny. 11/t. 33 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 133 Rentowność (44) Po kilku latach charakteryzujących się stratami sprzedaż przemysłu wspólnotowego zaczęła być w pewnym stop- niu rentowna w 1991 r. i nieznacznie pogorszyła się w 1992 r. (patrz akapit 555 rozporządzenia (WE) nr 423/97). (45) Do celów obecnego dochodzenia za podstawę porówna- nia przyjęto 1992 r. Po dalszym pogorszeniu w 1993 r. wyniki finansowe Wspólnoty w porównaniu do 1992 r. ulegały stałej poprawie, stopy zysku wzrosły ponad dwu- krotnie w 1994 r. i ponadtrzykrotnie w okresie dochodze- nia. (46) Tym niemniej dane dostarczone przez przemysł wspólno- towy, które w tym celu nie obejmowały jednego ze skar- żących, co nie dawało możliwej do przyjęcia odpowiedzi w sprawie rentowności, wykazują, że od 1992 r. łączne wyniki finansowe nadal znajdowały się poniżej celu usta- lonego jako rozsądny zysk dla tego przemysłu w rozpo- rządzeniu w sprawie ostatecznego cła antydumpingowego (patrz akapit 17 tego rozporządzenia). W rzeczywistości zyski w latach 1992 i 1993 były bardzo niskie i chociaż w następnych latach dała się zauważyć pewna poprawa, zyski były mniejsze od połowy ich poziomu ustalonego jako nieszkodliwy. Zapasy (47) Przemysł wspólnotowy nie zgromadził żadnych znaczą- cych zapasów. W sektorze tym do normalnej praktyki należy wstrzymanie produkcji, gdy zapasy są zbyt duże z powodu ryzyka dla bezpieczeństwa składowania przez dłuższy okres czasu zapalniczek zawierających gaz. Ponadto dzięki wysiłkom powziętym dla usprawnienia pod koniec okresu dochodzenia, całkowite zapasy były około trzydzieści procent mniejsze niż pod koniec 1992 r. Zatrudnienie (48) Od 1992 r. do okresu dochodzenia zatrudnienie w prze- myśle wspólnotowym było stabilne w 1992–1994 r. i wzrosło o blisko 17 % od 1995 r. Można by to uznać za przejaw poprawy, jednak należy zauważyć, że wskaźniki zatrudnienia dla 1992 r. znajdowały się na najniższym poziomie i spadły o 13 % od 1989 r. (patrz akapit 49 do rozporządzenia (WE) nr 1006/95). Odnotowano też znaczny udział wzrostu zatrudnienia raczej w działach sprzedaży i w administracji niż w produkcji. tego okresu sprzedaż wywozowa, która reprezentuje bli- sko 60 % całkowitej produkcji przemysłu wspólnotowego, osiągnęła 69 %. 5. Wniosek (50) W ostatnich latach sytuacja przemysłu wspólnotowego poprawiła się dzięki wzrostowi sprzedaży zarówno na rynku Wspólnoty, jak i na rynkach państw trzecich. Rozwój ten zbiegł się z nałożeniem kilku ceł antydumpin- gowych. (51) Wzrost sprzedaży na rynku Wspólnoty jest prawdopodob- nie związany zarówno ze wzrostem konsumpcji, jak i w mniejszym zakresie z korzystnymi skutkami powziętych przez Wspólnotę środków antydumpingowych. (52) Tendencja spadkowa udziału przemysłu wspólnotowego w rynku zmieniła się od 1995 r. , ale jego wynoszący 53,6 % udział w rynku w okresie dochodzenia jest nadal niższy odnotowany w 1992 r. (53) Widoczny wzrost konsumpcji oraz fakt, że nałożono środki antydumpingowe, powinny zwykle odnieść skutek wzrostowy na ceny na rynku Wspólnoty. Niemniej usta- lono, że ceny przemysłu wspólnotowego spadły o 8 %. (54) Sprzedaż przemysłu wspólnotowego na rynku Wspólnoty okazała się bardziej rentowna w okresie dochodzenia niż np. w 1992 r. Jednakże po zastosowaniu cła antydumpin- gowego ceny nałożone przez eksportera na rynku Wspól- noty nadal zaniżają ceny przemysłu wspólnotowego, a poziomy rentowności były nadal dużo niższe od nieszko- dliwego poziomu określonego w rozporządzeniu w spra- wie ostatecznego cła antydumpingowego. (55) W świetle powyższego uważa się, że przemysł wspólno- towy nadal ponosi szkody, w szczególności w odniesieniu do rentowności i wzrostu udziału w rynku. Ponieważ udział w rynku przywozu jednorazowych zapalniczek krzesiwowych pochodzących z Japonii był bardzo mały, nie było możliwe ustalenie związku przyczynowego mię- dzy przywozem towarów po cenach dumpingowych z Japonii a szkodą. Dlatego szkoda spowodowana przez ten przywóz jest uważana za nieznaczną lub w każdym razie za nieistotną. F. PRAWDOPODOBIEŃSTWO PONOWNEGO WYSTĄPIENIA SZKODLIWEGO DUMPINGU 1. Wprowadzenie Wywóz (49) Przemysł wspólnotowy osiągnął dobre wyniki na rynkach wywozowych. Od 1992 r. do okresu dochodzenia sprze- daż w sztukach systematycznie wzrastała. Na przestrzeni (56) Przemysł wspólnotowy złożył wniosek o kontrolę rozpo- rządzenia w sprawie ostatecznego cła antydumpingowego argumentując, że istniało prawdopodobieństwo ponow- nego wystąpienia szkodliwego dumpingu. W celu dokona- nia ustaleń w tym względzie, rozważono kilka czynników, 134 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 33 w szczególności zachowanie grupy eksportera, dostępność niewykorzystanej zdolności w zakładzie eksportera w Japonii, istnienia zobowiązania cenowego w odniesieniu do wywozu dokonywanego przez spółkę należącą do grupy eksportera oraz cenę, jaką eksporter mógł nałożyć w sytuacji dopuszczenia do wygaśnięcia tego obowiązku. W uzupełnieniu badania stanowiska przemysłu wspólno- towego zbadano oddziaływanie, jakie wznowiony wywóz z Japonii mógłby mieć na przemysł wspólnotowy, istnie- nie praktyk dumpingowych i rozwój całkowitego udziału przywozu w rynku Wspólnoty. uważa się za właściwe wzięcie pod uwagę, że podobnie jak w dniu 7 marca 1997 r. , rozporządzeniem (WE) nr 423/97 na przywóz jednorazowych zapalniczek krzesiwowych pochodzących z Meksyku, Filipin i Tajlandii nałożono ostateczne cła antydumpingowe i że meksykański ekspor- ter, obecnie podlegający środkom antydumpingowym, jest spółką zależną japońskiego eksportera. 3. Japońska zdolność produkcyjna 2. Zachowanie grupy eksportera (57) W ostatnich latach przywożono z Japonii i sprzedawano na rynku Wspólnoty jedynie niewielkie ilości jednorazo- wych zapalniczek krzesiwowych, w szczególności w porównaniu z przywozem z kilku innych państw trze- cich (przede wszystkim z Chin, Meksyku, Filipin i Tajlan- dii), których ceny uznano za mające charakter dumpingo- wy. Jednakże niski poziom przywozu pochodzącego z Japonii należy rozważać w świetle zachowania grupy Tokai. (58) Jedyny eksporter poddany dochodzeniu między innymi przywozu pochodzącego z Meksyku, w skutek którego w marcu 1997 r. nałożono ostateczne środki antydumpin- gowe był w całości własnością i kontrolowaną spółką zależną grupy Tokai założoną po nałożeniu środków anty- dumpingowych na jednorazowe zapalniczki krzesiwowe pochodzące z Japonii (patrz akapity 9 i 36 do rozporzą- dzenia (WE) nr 423/97). Dane liczbowe dotyczące przy- wozu wskazują, że przywóz z Meksyku po prostu zastąpił produkowany (i wywożony) przez Tokai Corporation i jej japoński zakład po nałożeniu środków na tę ostatnią w 1991 r. Istotnie, wielkość przywozu zapalniczek pocho- dzących z Meksyku odpowiada wielkościom dostarcza- nym przez Tokai Corporation na rynek Wspólnoty z Japo- nii przed nałożeniem środka z 1991 r. Ponadto należy przypomnieć, że w końcu lat osiemdziesiątych Tokai Cor- poration zapoczątkowała tendencję spadkowa ceny poprzez sprzedaż japońskich zapalniczek po cenach dum- pingowych. Tendencja ta została następnie wzmocniona stosowaniem praktyk dumpingowych przez innych produ- centów azjatyckich oraz ponownym wystąpieniem dum- pingu spowodowanym przez założoną w Meksyku spółkę zależną. (59) W świetle powyższego niski poziom przywozu z Japonii w okresie dochodzenia nie może prowadzić do wniosku, że zmiany, jakie wystąpiły po nałożeniu środków w 1991 r. są rezultatem zwykłego zachowania gospodarczego pro- ducenta eksportowego, to znaczy zachowania niezależ- nego od środków podlegających kontroli. W rzeczywisto- ści są one rezultatem wyraźnej strategii grupy Tokai. (60) Dlatego w przypadku gdy bada się, co może się zdarzyć, gdyby dopuszczono do wygaśnięcia istniejącego środka, (61) Od 1992 r. do okresu dochodzenia zdolność produkcyjna eksportera spadła o 54 %. Jednakże niezależnie od spadku zdolności produkcyjnej od 1992 r. do okresu dochodze- nia stopa wykorzystania (wyrażona w procentach) jego pozostałej zdolności również spadła o 38 %. (62) Podczas okresu dochodzenia niewykorzystana zdolność w zakładzie japońskiego eksportera sięgała powyżej 56,6 milionów jednorazowych zapalniczek krzesiwowych, które Tokai Corporation wywiozła z Japonii w 1989 r. (tzn. w okresie pierwotnego dochodzenia). Ustalono rów- nież, że od roku 1992 do okresu dochodzenia niewyko- rzystana zdolność była raczej stabilna w wartościach bez- względnych, przy towarzyszących jej spadkach zdolności produkcyjnej i stopy jej wykorzystania. 4. Zobowiązanie cenowe zastosowane w stosunku do drugiej spółki grupy (63) Po nałożeniu środka podlegającego kontroli eksporter przeniósł do Meksyku produkcję jednorazowych zapalni- czek krzesiwowych przeznaczonych do wywozu na rynek Wspólnoty, a następnie zaoferował zobowiązanie cenowe w odniesieniu do przywozu pochodzącego z tego kraju, podczas gdy środki antydumpingowe na te towary przy- wożone zostały zapewnione w marcu 1997 r. (64) Bez przenoszenia linii produkcyjnych z Meksyku do Japo- nii eksporter ma wystarczającą i łatwo dostępną zdolność w swoim japońskim zakładzie, aby dostarczyć na rynek Wspólnoty ilość wyższą niż jego wywóz w 1989 r. , a to pozwoliłoby eksporterowi nałożyć niższe ceny na rynku Wspólnoty niż dopuszczone na produkty przywożone pochodzące z Meksyku. 5. Kontynuacja dumpingu i nałożenia przez eksportera cena możliwa do (65) Jak stwierdzono powyżej, w okresie dochodzenia przywóz jednorazowych zapalniczek krzesiwowych pochodzących z Japonii nadal odbywał się po cenach dumpingowych. Ponieważ przywożone produkty sprzedawano po cenach znacząco bardziej dumpingowych niż w trakcie pierwot- nego dochodzenia, wydaje się prawdopodobne, że dum- ping będzie występował nadal. 11/t. 33 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 135 (66) Pomimo zastosowania cła antydumpingowego w okresie dochodzenia zaniżanie ceny jednostkowej nałożonej przez producentów wspólnotowych wciąż było znaczne (22,9 %). Jeżeli cło antydumpingowe zostałoby odjęte z ceny nałożonej na pierwszego niezależnego klienta, śred- nia cena przemysłu wspólnotowego zostałaby zaniżona aż o 43,1 %. 6. Oddziaływanie na przemysł wspólnotowy (67) W okresie dochodzenia cena tłumiąca skutek ciągłego dumpingu była minimalna wskutek zastosowania cła antydumpingowego i niewielkiego przywozu. Jednakże eksporter posiadał wystarczającą niewykorzystaną zdol- ność, aby przywrócić wywóz jednorazowych zapalniczek krzesiwowych pochodzących z Japonii do znacznych poziomów, np. podobnych do wielkości przywożonej w 1989 r. (56,6 milionów). Jeżeli w okresie dochodzenia ilość taką sprzedano by na rynku Wspólnoty po tych samych cenach nałożonych przez niemiecką spółkę zależną eksportera, skutkowałoby to znacznym naciskiem na obniżenie cen na rynku Wspólnoty i odpowiednimi szkodami w obrocie i w udziale w rynku. (68) Wielkość przywożona z Japonii w 1989 r. obecnie repre- zentowałaby udział w rynku rzędu około 7,2 %. Taki udział w rynku jest zbyt znaczący, aby nie wywrzeć wpływu na sytuację przemysłu wspólnotowego. Jednakże nie było możliwe precyzyjne określenie skutku zniesienia środków na takie czynniki przemysłu wspólnotowego, jak udziały w rynku, rentowność i zatrudnienie, a jak bardzo będą one zależały od niepewnych czynników, takich jak wzrost konsumpcji we Wspólnocie i ogólny spadek cen, który mógłby być spowodowany ponownym przywozem znaczących wielkości. (69) Dokonano globalnej analizy pewnych szczególnych aspek- tów głównych rynków regionalnych we Wspólnocie, aby oszacować prawdopodobnego wpływu na przemysł wspólnotowy przywozu znacznych ilości jednorazowych zapalniczek krzesiwowych pochodzących z Japonii po cenach w znacznym stopniu zaniżających cenę wspólno- tową. (70) Ustalono, że konkurencja na rynku niemieckim była ostra, ponieważ więksi dystrybutorzy, w szczególnie sieci skle- pów wielkopowierzchniowych, dobierają sobie jednego lub dwóch dostawców na produkt oferowany w ich punk- tach sprzedaży i w ten sposób wywierają presję na obni- żanie ceny tych dostawców. W tej sytuacji nawet mini- malne ceny wyłącza dostęp przemysłu wspólnotowego do sieci zbytu odznaczających się dużą liczbą odbiorców. Dlatego skutki przyszłego zaniżenia cen zaniżenie byłyby znaczące (w odniesieniu do strat w udziale w rynku i utraty rentowności), ponieważ trwałyby prawdopodob- nie przez dłuższy czas, skoro dostęp do sieci zbytu jest zwykle udzielany na długie okresy umowne. (71) Ustalono także, że na szczeblu producenta ceny w Zjed- noczonym Królestwie były względnie niskie i producenci wspólnotowi nie byli dobrze ugruntowani na tym rynku. W tych okolicznościach przyszłe zaniżenie ceny przeszko- dziłoby wejściu producentów wspólnotowych z jednora- zowymi zapalniczkami krzesiwowymi na ten, już i tak trudny, rynek i wpłynęłoby na zmniejszenie rentowności ich sprzedaży. (72) Konkurencja na rynku francuskim uznana została za ważną z powodu obecności zakładów produkcyjnych dwóch głównych producentów wspólnotowych, ale spa- dek ceny okazał się tam mniej istotny niż np. w Niemczech i w Zjednoczonym Królestwie. Jednakże przyszłe i zwięk- szone zaniżenie ceny przyniosłoby prawdopodobnie znaczniejszy spadek ceny i stratę w udziale w rynku. (73) Ustalono także, że dwaj producenci wspólnotowi mają zakłady produkcyjne w Hiszpanii i są dobrze ugruntowani na tamtejszym rynku. Ustalono, że bardzo istotna część rynku hiszpańskiego jest zaopatrywana przez producen- tów spoza Wspólnoty, ponieważ w 1995 r. Hiszpania była drugim spośród największych Państw Członkowskich wywozu i ceny były tam niższe w porównaniu z Francją i Niemcami. Ponieważ jeden z producentów osadzonych w Hiszpanii wskazał, że dalsze usprawnienia i obniżanie kosztów w jego zakładzie nie są możliwe, a utrata w znacz- nej części udziału w rynku lub wojna cenowa na rynku hiszpańskim prawdopodobnie zaowocuje zamknięciem jego zakładu, w szczególności jeśli ta strata zbiegłaby się z podobnym rozwojem na pobliskim, ważnym rynku fran- cuskim. 7. Wielkość i ceny całkowitego przywozu (74) (75) Jak stwierdzono powyżej, japoński eksporter postanowił dostarczać na rynek Wspólnoty produkty produkowane w Meksyku, na które w marcu 1997 r. nałożono środki antydumpingowe. Dlatego też ochronny skutek środka nałożonego w 1991 r. był o wiele mniejszy niż miałoby to miejsce w zwykłych okolicznościach. Ponadto od 1992 r. do okresu dochodzenia całkowity przywóz jednorazowych zapalniczek krzesiwowych wzrósł o 74 %, co oznaczało wzrost znacznie wyższy niż wzrost konsumpcji w tym okresie. W rezultacie rynkowy udział tego przywozu wzrósł z 33,5 % w 1992 r. do 53 % w 1995 r. i spadł do 46,3 % w 1996 r. PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 33 136 (76) (77) Jak na to wskazuje kolejne nakładanie środków antydum- pingowych w latach 1992–1998, trwał wtedy ciągły przy- wóz towarów po niskich cenach i po cenach dumpingo- wych z państw trzecich na rynek Wspólnoty. W rezultacie ceny na rynku Wspólnoty ciągle spadały, aż do osiągnię- cia niskich poziomów: od 1992 r. do okresu dochodzenia na rosnącym rynku ceny przemysłu wspólnotowego spa- dły jednak o 8 %. G. INTERES WSPÓLNOTY 1. Przemysł wspólnotowy Przez niemal dekadę przemysł wspólnotowy odczuwał skutki przywozu jednorazowych zapalniczek krzesiwo- wych po niskich cenach i po cenach dumpingowych. Celem kontrolowanego ostatecznego cła antydumpingo- wego, jakim jest ponowne wprowadzenie zasad uczciwej konkurencji na rynku Wspólnoty między producentami wspólnotowymi i ich eksportującymi z państw trzecich odpowiednikami, nie został w pełni osiągnięty, jak na to wskazują kolejne posunięcia: sama Tokai założyła zakład w Meksyku i rozpoczęła stamtąd wywóz do Wspólnoty Europejskiej po cenach dumpingowych, podczas gdy inne państwa trzecie – mianowicie Chiny, Filipiny i Tajlandia – także uciekły się do dumpingu. Skutkiem tego przemysł wspólnotowy nie jest w stanie całkowicie odzyskać daw- nej pozycji, pomimo wysiłków w kierunku obniżenia kosz- tów i korzystania z ekonomii skali. (78) Przemysł wspólnotowy składa się z dwóch wielonarodo- wych grup sprzedających kilka produktów innych niż jed- norazowe zapalniczki krzesiwowe oraz względnie niewiel- kiego producenta, łączącego produkcję jednorazowych zapalniczek krzesiwowych z działalnością spółki handlo- wej. (79) W ostatnich latach przemysł wspólnotowy czyni znaczne wysiłki dla poprawy swojej produktywności poprzez próbę osiągnięcia możliwie najniższego kosztu produkcji i podniesienia swej konkurencyjności na tym wrażliwym cenowo rynku. Dołożono starań na polu usprawnień: dwie grupy producenckie usprawniły proces produkcyjny i dostosowały swoje struktury, wysiłki trzeciego produ- centa opierały się przede wszystkim na realizacji ekonomii skali. Dokonano też nowych inwestycji w dziedzinie poprawy produktywności. Jednakże wobec faktu, że ceny eksportowe rosły znacznie szybciej niż sprzedaż we Wspólnocie, a sprzedaż na wywóz stanowi ponad połowę sprzedaży dokonywanej przez producentów wspólnoto- wych, inwestowanie w zdolność produkcyjną ukierunko- wane jest w pierwszym rzędzie na zaopatrywanie rynków innych niż rynek Wspólnoty. (80) Chociaż nie doszło do zamknięcia zakładów produkcyj- nych, okazuje się, że nie doszło do tego dzięki strategicznemu podejściu zainteresowanych producentów, wspomaganych nałożeniem środków antydumpingowych dotyczących jednorazowych zapalniczek krzesiwowych i rozwojem sprzedaży na wywóz. Należy także zauważyć w tym względzie, że wszyscy trzej producenci prowadzili zyskowną działalność w innych sektorach, które dostar- czają wystarczających środków finansowych na utrzyma- nie przez jakiś czas swoich zakładów wytwarzających jed- norazowe zapalniczki krzesiwowe. Jednak nie zmienia to faktu, że zaprzestanie stosowania środka antydumpingo- wego spowoduje zamknięcie jednego lub większej liczby zakładów produkcyjnych. (81) W świetle powyższego skuteczność stosowanych przez Wspólnotę środków zmierzających do ponownego wpro- wadzenia uczciwych i otwartych warunków rynkowych oraz ochrony przemysłu wspólnotowego przed niesłusz- nymi praktykami transakcji jest sprawą wielkiej wagi. Nie- zależnie od tego ważnego stwierdzenia, istnieje poważne ryzyko, że producenci wspólnotowi zakończą produkcję w jednym lub większej liczbie zakładów, jeśli dopuści się do wygaśnięcia środka antydumpingowego i następnie dojdzie do szkodliwego dumpingu dużych ilości jednora- zowych pochodzących z Japonii. krzesiwowych zapalniczek 2. Importerzy (82) Eksporter nie przedstawił sprawozdania o żadnej bezpo- średniej sprzedaży do niepowiązanych stron we Wspólno- cie Europejskiej i nie odnotowano żadnej reakcji ze strony importera po opublikowaniu zawiadomienia o wszczęciu dochodzenia, nie było też możliwe zidentyfikowanie żad- nych niepowiązanych importerów zapalniczek Tokai pochodzących z Japonii. (83) W odniesieniu do spółki zależnej Tokai w Niemczech, będącej jedynym importerem jednorazowych zapalniczek krzesiwowych pochodzących z Japonii, należy zauważyć, że zatrudniała ona bardzo ograniczoną liczbę osób w porównaniu z liczbą zatrudnionych w przemyśle wspól- notowym. Dlatego wpływ utrzymania kontrolowanego środka na tego importera jest prawdopodobnie minimal- ny. 3. Konsumenci (84) W czasie pierwotnego dochodzenia importerzy zarzucali, że środki antydumpingowe na jednorazowe zapalniczki krzesiwowe odbije się niekorzystnie na interesie konsu- mentów. Jednakże w czasie obecnego dochodzenia nie otrzymano żadnych oświadczeń przedstawicielstw stowa- rzyszeń konsumentów i nie ma powodu zakładać, że nastą- piła zmiana okoliczności, która mogłaby unieważnić użyte w poprzednich dochodzeniach argumenty za odrzuceniem tego zarzutu. 11/t. 33 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 137 H. UCHYLENIE ŚRODKA ANTYDUMPINGOWEGO (85) Na podstawie tego stanu faktycznego Komisja stanęła na stanowisku, że istniało prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkodliwego dumpingu i w kwietniu 1999 r. sporządziła drugi z wniosków o nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego na przywóz gazowych jednorazo- wych kieszonkowych zapalniczek krzesiwowych pocho- dzących z Japonii. Jednakże nie osiągnięto w Radzie wła- rozporządzenie na aby przyjąć ściwej większości, podstawie każdego z wniosków Komisji. (86) Artykuł 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego przewi- duje, że ostateczny środek antydumpingowy wygasa po pięciu latach od jego nałożenia, chyba że w ramach kon- troli ustalono, że wygaśnięcie prawdopodobnie doprowa- dzi do ponownego wystąpienia dumpingu i szkody. Jeśli przeprowadza się kontrole wygaśnięcia, środek antydum- pingowy pozostaje w mocy do czasu uzyskania wyników kontroli. (87) Dlatego w obecnym przypadku decyzja Rady o tym, aby nie przyjąć rozporządzenia na podstawie wniosku Komi- sji, miałaby taki skutek, że postępowanie kontrolne pozos- tałoby otwarte, a istniejący środek pozostałby w mocy na czas nieograniczony. (88) Ponadto art. 11 ust. 5 rozporządzenia podstawowego przewiduje, że kontrola zostaje przeprowadzona w trybie przyspieszonym, a w zwykłym trybie zostaje zakończona w ciągu 12 miesięcy od daty jej rozpoczęcia. (89) W tych okolicznościach Komisja uważa, że cło antydum- pingowe na pochodzące z Japonii gazowe jednorazowe kieszonkowe zapalniczki krzesiwowe powinno zostać uchylone w celu uniknięcia zarówno nieuzasadnionego trwania kontroli i utrzymania w mocy środka antydum- pingowego na czas nieokreślony. nego przebiegu sprawy argumentując, że okoliczności nie uległy zmianie i że w ich opinii cło antydumpingowe należy utrzymać. (92) Biorąc pod uwagę fakt, że tymczasem wygasło cło anty- dumpingowe na przywóz pochodzący z Republiki Korei nałożone tym samym rozporządzeniem, którym nałożone zostało ostateczne cło antydumpingowe na pochodzące z Japonii jednorazowe zapalniczki krzesiwowe, należy przy- gotować przepis usuwający z tego rozporządzenia odnie- sienia do cła antydumpingowego na przywóz z Republiki Korei, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 1. Rozporządzenie (EWG) nr 3433/91 traci moc w zakresie, w jakim nakłada ono ostateczne cło antydumpingowe na przy- wóz pochodzących z Japonii gazowych jednorazowych kieszon- kowych zapalniczek krzesiwowych objętych kodem CN ex 9613 10 00. 2. W rozporządzeniu (EWG) nr 3433/91 wprowadza się nastę- pujące zmiany: i) w art. 1 ust. 1 wyrazy „pochodzących z Japonii, Chińskiej Republiki Ludowej i Republiki Korei” zastępuje się wyrazami „pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej”; ii) art. 1 ust. 2 otrzymuje brzmienie: I. PRZEPISY KOŃCOWE „2. »Kwota cła zostaje ustalona na 0,065 EUR za zapalniczkę«. ” (90) Wszystkie zainteresowane strony współpracujące w ramach dochodzenia, skarżący, eksporter i rząd japoń- ski otrzymali informacje ujawniające na piśmie istotne fakty i względy, na podstawie których Komisja zamierzała zalecić uchylenie tego środka ostatecznego. Artykuł 2 (91) Skarżący producenci zgłosili zastrzeżenia do zamierzo- Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości Państwach Członkowskich. i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Sporządzono w Brukseli, dnia 24 stycznia 2000 r. W imieniu Rady J. GAMA Przewodniczący


title: 2000/98/CE: Decisão do Conselho, de 24 de Janeiro de 2000, que institui o Comité do Emprego

eurovoc_concepts:
EU employment policy
EU institution
committee (EU)

text: 4. 2. 2000 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 29/21. II (Actos cuja publicação não é uma condição da sua aplicabilidade) CONSELHO DECISÃO DO CONSELHO de 24 de Janeiro de 2000 que institui o Comité do Emprego (2000/98/CE) O CONSELHO DA UNIÃO EUROPEIA, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia e, nomeadamente o seu artigo 130. o, Tendo em conta o parecer do Parlamento Europeu (1), Considerando o seguinte: (1) (2) (3) (4) O artigo 3. o do Tratado dispõe que a acção da Comuni- dade inclui a promoção de uma coordenação entre as políticas de emprego dos Estados-Membros, com o objectivo de reforçar a sua eficácia, mediante a elabo- ração de uma estratégia coordenada em matéria de emprego; A parte III do título VIII do Tratado estabelece os proce- dimentos pelos quais os Estados-Membros e a Comuni- dade se empenharão em desenvolver uma estratégia coordenada em matéria de emprego e, em especial, em promover uma mão-de-obra qualificada, formada e adaptável, bem como mercados de trabalho que reajam rapidamente às mudanças económicas; prevê-se igual- mente no mesmo título a instituição de um Comité do Emprego, com carácter consultivo (a seguir denominado «comité»); No desempenho das suas funções, que consistem, desig- nadamente, em aconselhar e contribuir para os trabalhos do Conselho e da Comissão, o comité deve contribuir para assegurar que a estratégia europeia de emprego, a coordenação da política macroeconómica e o processo de reforma económica sejam formulados e desenvol- vidos de maneira coerente e com apoio mútuo; É desejável que o comité e os organismos comunitários responsáveis pela coordenação das políticas económicas, designadamente o Comité Económico e Financeiro e o Comité de Política Económica, trabalhem em estreita colaboração; (5) (6) O comité deve trabalhar em estreita cooperação com os parceiros sociais, sobretudo com os representados no Comité Permanente do Emprego previsto na decisão 1999/207/CE do Conselho, de 9 de Março de 1999, que reforma o Comité Permanente do Emprego e revoga a Decisão 70/532/CEE (2); O Comité do Emprego deve substituir o Comité do Emprego e do Mercado de Trabalho, instituído pela Decisão 97/16/CE do Conselho (3), que deve, por conse- guinte, ser revogada, DECIDE: Artigo 1. o Instituição e funções É instituído pelo Conselho um Comité do Emprego (a 1. seguir designado por «Comité»), com carácter consultivo, para promover a coordenação entre os Estados-Membros em matéria de políticas de emprego e de mercado de trabalho, no pleno respeito do Tratado e tendo devidamente em conta os poderes das instituições e órgãos comunitários. 2. As funções do comité são as seguintes: — acompanhar a evolução da situação do emprego e das políticas de emprego nos Estados-Membros e na Comuni- dade, — sem prejuízo do disposto no artigo 207. o do Tratado CE, formular pareceres, quer a pedido do Conselho ou da Comissão, quer por iniciativa própria, e contribuir para a preparação das deliberações do Conselho a que se refere o artigo 128. o do Tratado. Para esse efeito, o comité deve também, nomeadamente: — promover a consideração do objectivo de um elevado nível de emprego na formulação e na execução das políticas e actividades comunitárias, (1) Parecer emitido em 4 de Novembro de 1999 (ainda não publicado no Jornal Oficial). (2) JO L 72 de 18. 3. 1999, p. 33. (3) JO L 6 de 10. 1. 1997, p. 32. L 29/22 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 4. 2. 2000 — contribuir para o processo conducente à adopção das orien- tações gerais das políticas económicas, de forma a garantir a coerência entre as orientações para o emprego e as refe- ridas orientações gerais e a contribuir para a sinergia entre a estratégia europeia de emprego, a coordenação da política macroeconómica e o processo de reforma económica, de um modo mutuamente vantajoso, — participar no diálogo sobre as políticas macroeconómicas a nível da Comunidade, — promover intercâmbios de informação e experiências entre Estados-Membros e com a Comissão. Artigo 2. o Composição 1. Cada Estado-Membro e a Comissão nomearão, respectiva- mente, dois membros do comité. Podem também nomear dois membros suplentes. Os membros do comité e os suplentes serão escolhidos 2. entre funcionários superiores ou peritos reconhecidos com uma competência de primeiro plano no domínio da política de emprego e de mercado de trabalho nos Estados-Membros. O comité pode recorrer a peritos externos em função das 3. necessidades da sua agenda. Artigo 3. o Funcionamento 1. O comité elegerá o seu presidente entre os membros nomeados pelos Estados-Membros, por um mandato não reno- vável de dois anos. 2. O presidente é assistido por quatro vice-presidentes, dois dos quais eleitos pelo comité entre os seus membros por um período de dois anos, sendo o terceiro representante do Estado- -Membro que exerce a Presidência do Conselho e o quarto o representante do Estado-Membro que assumir a Presidência seguinte. 3. A Comissão presta apoio analítico e organizativo ao comité. A Comissão designa um dos seus funcionários como secretário que actuará por instrução do comité sempre que assista este no desempenho das suas funções. A Comissão assegura a ligação com o Secretariado-Geral do Conselho no que se refere à organização de reuniões. 4. O comité elaborará o seu regulamento interno. 5. As reuniões do comité são convocadas pelo presidente, por sua própria iniciativa ou a pedido de uma maioria dos seus membros. Artigo 4. o Grupos de trabalho O comité pode confiar o estudo de questões específicas aos seus membros suplentes ou a grupos de trabalho criados para esse efeito. Nesse caso, a Presidência será assegurada por um membro ou por um membro suplente do comité ou por um funcionário da Comissão, designado pelo comité. Os grupos de trabalho podem recorrer a peritos para os assistirem. Artigo 5. o Relações com outros órgãos 1. O comité deve consultar no cumprimento do seu mandato, os parceiros sociais, devendo neste contexto, estabe- lecer contactos com os parceiros sociais representados no Comité Permanente do Emprego. 2. O comité deve trabalhar, se for caso disso, em coope- ração com outros organismos e comités relevantes que se ocupam de questões de política económica. Artigo 6. o Revogação O Comité do Emprego e do Mercado de Trabalho, instituído pela Decisão 97/16/CE cessará as suas funções na data da primeira reunião do comité criado pela presente decisão. A primeira reunião do comité terá lugar o mais tardar, quatro meses, a contar da data de aprovação da presente decisão. A Decisão 97/16/CE é revogada na data de cessação de funções do Comité do Emprego e do Mercado de Trabalho Artigo 7. o Publicação A presente decisão será publicada no Jornal Oficial das Comuni- dades Europeias. Feito em Bruxelas, em 24 de Janeiro de 2000. Pelo Conselho O Presidente L. CAPOULAS SANTOS


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL E-0078/00 af Bart Staes (Verts/ALE) til Kommissionen. Europæiske initiativer til minde om forfatteren Giovannino Guareschi.

eurovoc_concepts:
EU policy
Italy
commemoration
cultural policy
cultural prize
literary profession

text: C 280 E/172 De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende DA 3. 10. 2000 (2000/C 280 E/195) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-0078/00 af Bart Staes (Verts/ALE) til Kommissionen (24. januar 2000) Om: Europ(cid:230)iske initiativer til minde om forfatteren Giovannino Guareschi Forfatteren, journalisten, tegneren og humoristen Giovannino Guareschis v(cid:230)rker, herunder s(cid:230)rlig »Favola di Natale« (juleeventyr), som blev skrevet under f(cid:230)ngslingen i en nazistisk koncentrationslejr i december 1944, og fort(cid:230)llingerne om »Don Camillo«, som blev skrevet i efterkrigstiden, er blevet oversat til praktisk talt alle Den Europ(cid:230)iske Unions sprog samt til islandsk, serbo-kroatisk, vietnamesisk, arabisk og litauisk. Guareschis błger, skrifter og vittighedstegninger samt generelt alle hans kulturelle efterladenskaber, som er koncentreret om beskyttelsen af frihedsrettighederne og den menneskelige v(cid:230)rdighed og bek(cid:230)mpelsen af alle former for diktatur (lige fra det nazi-fascistiske til det kommunistisk-stalinistiske), udgłr en vigtig kulturarv for alle Den Europ(cid:230)iske Unions borgere. I de seneste (cid:229)r er der p(cid:229) privatpersoners og offentlige organisationers initiativ i byer som Roncole Verdi (Parma), Brescello (Reggio Emilia) og Fontanelle (Parma) blevet oprettet museer, permanente udstillinger og vandreture for at lede turisterne rundt i den »Mondo Piccolo« (lille verden), hvor forfatterens fort(cid:230)llinger foreg(cid:229)r (Bassa Emiliana i Po-sletten). Hvordan stiller Kommissionen sig til forslaget om at finansiere kulturprojekter, der omfatter venskabsbyer og initiativer blandt forskellige europ(cid:230)iske lande med henblik p(cid:229) at genopdage Giovannino Guareschi og alle hans v(cid:230)rker? Hvordan stiller Kommissionen sig til forslaget om at oprette en »europ(cid:230)isk Giovannino Guareschi-pris«, som fremmes af Den Europ(cid:230)iske Union, og som skal uddeles til kunstnere og humorister, der gennem deres v(cid:230)rker fremmer tankefrihedens og den menneskelige v(cid:230)rdigheds v(cid:230)rdier ved hj(cid:230)lp af de satiriske og humoristiske virkemidler, der kendetegnede Giovannino Guareschi? Svar afgivet p(cid:229) Kommissionens vegne af Viviane Reding (28. februar 2000) Kommissionen kan alene yde stłtte til kulturinitiativer inden for rammerne af og i henhold til kriterierne i de eksisterende programmer. Kommissionen łnsker at głre det (cid:230)rede medlem opm(cid:230)rksom p(cid:229), at der i lłbet af marts m(cid:229)ned 2000 vil blive indkaldt forslag til det fłrste rammeprogram »Kultur 2000«, og indkaldelsen offentliggłres i De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende og p(cid:229) Internettet. I forbindelse med programmet »Kultur 2000« udgłr de midler, der er afsat til omr(cid:229)det błger, l(cid:230)sning og overs(cid:230)ttelse omkring 11 % af det (cid:229)rlige budget. Det tilr(cid:229)des derfor kulturmedarbejdere, som łnsker at modtage stłtte, at freml(cid:230)gge forslag i henhold til programmets betingelser og kriterier. For s(cid:229) vidt ang(cid:229)r prisen, meddeler Kommissionen det (cid:230)rede medlem, at denne idØ, s(cid:229)ledes som det er beskrevet i programmet, vil blive undersłgt (cid:129) blandt andre (cid:129) i forbindelse med de overvejelser, som Kommissionen iv(cid:230)rks(cid:230)tter i (cid:229)rets lłb for at sikre en sammenh(cid:230)ngende politik p(cid:229) omr(cid:229)det »europ(cid:230)iske kulturpriser«. (2000/C 280 E/196) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL P-0080/00 af Mary Banotti (PPE-DE) til Kommissionen (18. januar 2000) Om: Det Europ(cid:230)iske Agentur for L(cid:230)gemiddelvurdering »Programmer for prioritetsadgang« for nye l(cid:230)gemidler er i łjeblikket genstand for national lovgivning, hvorved der opst(cid:229)r alvorlige forsinkelser, eftersom femten forskellige myndigheder forhandler med medicinalvarefirmaer i mods(cid:230)tning til USA, hvor en central myndighed, FDA, giver denne adgang. Denne


title: 2000/98/EY: Neuvoston päätös, tehty 24 päivänä tammikuuta 2000, työllisyyskomitean perustamisesta

text: 4. 2. 2000 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti L 29/21 II (Säädökset, joita ei tarvitse julkaista) NEUVOSTO NEUVOSTON PÄÄTÖS, tehty 24 päivänä tammikuuta 2000, työllisyyskomitean perustamisesta (2000/98/EY) EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, joka ottaa huomioon Euroopan yhteisön perustamissopimuksen ja erityisesti sen 130 artiklan, ottaa huomioon Euroopan parlamentin lausunnon (1), sekä katsoo seuraavaa: 5) 6) Komitean olisi oltava läheisessä yhteistyössä työmarkki- naosapuolten kanssa, erityisesti niiden, jotka ovat edus- tettuina pysyvän työllisyyskomitean uudistamisesta ja päätöksen 70/532/ETY kumoamisesta 9 päivänä maalis- kuuta 1999 tehdyssä neuvoston päätöksessä 1999/ 207/EY (2) tarkoitetussa pysyvässä työllisyyskomiteassa. Työllisyyskomitea korvaa työllisyys- ja työmarkkinako- mitean, joka perustettiin neuvoston päätöksellä 97/16/ EY (3). Tämän vuoksi päätös 97/16/EY olisi kumottava, 1) 2) 3) 4) Perustamissopimuksen 3 artiklassa määrätään, että yhteisön toimintaan sisältyy jäsenvaltioiden työllisyyspo- litiikan yhteensovittamisen edistäminen tämän politiikan tehostamiseksi kehittämällä yhteensovitettu työllisyys- strategia. työllisyysstrategiaa joiden mukaisesti Perustamissopimuksen kolmannen osan VIII osastossa jäsenval- vahvistetaan menettelyt, tioiden ja yhteisön olisi pyrittävä kehittämään yhteenso- vitettua edistämään ammattitaitoisen, koulutetun ja mukautumiskykyisen työvoiman reagoivien työmarkkinoiden kehittymistä. Siinä määrätään myös neuvoa-antavan (jäljempänä ’komitea’) perustamisesta. talouden muutoksiin työllisyyskomitean erityisesti sekä ja joita ovat neuvojen antaminen Hoitaessaan tehtäviään, sekä neuvoston ja komission työskentelyn avustaminen, komitean olisi myötävaikutettava sen varmistamiseen, että Euroopan työllisyysstrategiaa, makrotalouspolitiikan yhteensovittamista ja talousuudistusprosessia suunnitel- laan ja toteutetaan johdonmukaisesti ja kaikkia osapuolia tukien. Komitean olisi työskenneltävä kiinteästi niiden yhteisön ja rahoituskomitean sekä elinten, erityisesti talouspoliittisen komitean, kanssa, jotka osallistuvat talouspolitiikkojen yhteensovittamiseen. talous- ON PÄÄTTÄNYT SEURAAVAA: 1 artikla Perustaminen ja tehtävät 1. Neuvosto perustaa neuvoa-antavan työllisyyskomitean, jäljempänä ’komitea’, edistämään jäsenvaltioiden työllisyys- ja työvoimapolitiikan perustamissopimusta yhteensovittamista noudattaen sekä yhteisön toimielinten ja elinten toimivallan huomioon ottaen. 2. Komitean tehtävänä on: — seurata jäsenvaltioiden ja yhteisön työllisyystilannetta ja -politiikkaa, — laatia joko neuvoston tai komission pyynnöstä tai omasta aloitteestaan lausuntoja sekä myötävaikuttaa perustamisso- pimuksen 128 artiklassa tarkoitetun, neuvostossa tapah- tuvan käsittelyn valmisteluun, sanotun kuitenkaan rajoitta- matta kyseisen perustamissopimuksen 207 artiklan sovelta- mista. Tätä varten komitean olisi myös erityisesti: — edistettävä tavoitteena olevan korkean työllisyystason huomioon ottamista yhteisön politiikkojen ja toiminnan suunnittelussa ja toteuttamisessa, (1) Lausunto annettu 4. marraskuuta 1999 (ei vielä julkaistu virallisessa lehdessä). (2) EYVL L 72, 18. 3. 1999, s. 33. (3) EYVL L 6, 10. 1. 1997, s. 32. L 29/22 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti 4. 2. 2000 — osallistuttava menettelyyn, jonka tuloksena hyväksytään talouspolitiikan laajat suuntaviivat, niiden ja työllisyyden suuntaviivojen johdonmukaisuuden varmistamiseksi, sekä edistettävä omalta osaltaan Euroopan työllisyysstrategian, makrotalouspolitiikan yhteensovittamisen sekä talousuudis- kaikkia sopusointuista tusprosessin osapuolia tukevalla tavalla, kehitystä välistä — osallistuttava makrotaloudelliseen vuoropuheluun yhteisön tasolla, — edistettävä jäsenvaltioiden ja komission välistä tietojen ja kokemusten vaihtoa. 2 artikla Jäsenet Kukin jäsenvaltio ja komissio nimeää komiteaan kaksi 1. jäsentä. Ne voivat myös nimetä kaksi varajäsentä. 2. Komitean jäsenet ja varajäsenet valitaan sellaisista johta- jotka ovat erityisen vista virkamiehistä tai asiantuntijoista, päteviä jäsenvaltioiden työllisyys- ja työvoimapolitiikan alalla. 3. Komitea voi käyttää ulkopuolisia asiantuntijoita, jos se on komiteassa käsiteltävien asioiden kannalta tarkoituksenmu- kaista. 3 artikla Toiminta 1. Komitea valitsee puheenjohtajansa jäsenvaltioiden nimeä- mien jäsenien keskuudesta kaksivuotiseksi toimikaudeksi, jota ei voida uusia. valitsee komitea Puheenjohtajaa avustaa neljä varapuheenjohtajaa, joista 2. kaksi kahdeksi jäsentensä vuodeksi. Kolmas varapuheenjohtaja edustaa jäsenvaltiota, joka kulloinkin huolehtii neuvoston puheenjohtajan tehtävästä ja neljäs seuraavalla kaudella puheenjohtajana toimivaa jäsenval- tiota. keskuudesta 3. Komissio avustaa komiteaa selvitysten teossa ja antaa sille organisatorista tukea. Se nimeää henkilöstönsä jäsenen sihtee- riksi, joka toimii komitean ohjeiden mukaan avustaessaan sitä tämän tehtävien hoidossa. Kokousten järjestämistä varten komissio toimii yhteydessä neuvoston pääsihteeristöön. 4. Komitea vahvistaa työjärjestyksensä. 5. Puheenjohtaja kutsuu koolle komitean kokoukset joko omasta aloitteestaan tai komitean jäsenten enemmistön sitä pyytäessä. 4 artikla Työryhmät Komitea voi uskoa erityiskysymysten tutkimisen varajäsenil- leen, tai se voi perustaa työryhmiä tätä varten. Tällöin puheen- johtajana on komitean nimeämä komitean jäsen, varajäsen tai komission virkamies. Työryhmät voivat pyytää avukseen asian- tuntijoita. 5 artikla Suhteet muihin elimiin Tehtäväänsä toteuttaessaan komitea kuulee työmarkki- 1. naosapuolia. Tässä yhteydessä se luo yhteydet niihin työmark- kinaosapuoliin, jotka ovat edustettuina pysyvässä työllisyysko- miteassa. Komitea toimii tarvittaessa yhteistyössä muiden talouspo- 2. liittisia asioita käsittelevien elinten ja komiteoiden kanssa. 6 artikla Kumoaminen Päätöksellä 97/16/EY perustettu työllisyys- ja työmarkkinako- mitea lakkautetaan sinä päivänä, jona tällä päätöksellä perus- tettu komitea kokoontuu ensimmäisen kerran. Komitean ensimmäinen kokous on pidettävä viimeistään neljä kuukautta tämän päätöksen tekemisen jälkeen. Kumotaan päätös 97/16/EY siitä päivästä lukien, syys- ja työmarkkinakomitea lakkautetaan. jona työlli- 7 artikla Julkaiseminen Tämä päätös julkaistaan Euroopan yhteisöjen virallisessa lehdessä. Tehty Brysselissä 24 päivänä tammikuuta 2000. Neuvoston puolesta L. CAPOULAS SANTOS Puheenjohtaja


title: 2000/55/GASP: Gemeinsamer Standpunkt des Rates vom 24. Januar 2000 - vom Rat aufgrund von Artikel 15 des Vertrags über die Europäische Union angenommen - zu Afghanistan

eurovoc_concepts:
Afghanistan
economic development
fight against crime
human rights
humanitarian aid
peacekeeping

text: 26. 1. 2000 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 21/1 (In Anwendung von Titel V des Vertrages über die Europäische Union erlassene Rechtsakte) GEMEINSAMER STANDPUNKT DES RATES vom 24. Januar 2000 — vom Rat aufgrund von Artikel 15 des Vertrags über die Europäische Union angenommen — zu Afghanistan (2000/55/GASP) DER RAT DER EUROPÄISCHEN UNION — gestützt auf den Vertrag über die Europäische Union, insbeson- dere auf Artikel 15, in Erwägung nachstehender Gründe: (1) (2) (3) (4) (5) (6) Der Konflikt in Afghanistan hat unsägliches Leid über das afghanische Volk gebracht und bedroht die Stabilität der Region und ihre wirtschaftliche Entwicklung. Aufgrund des Krieges haben sich Terrorismus und uner- laubte Drogen über die Grenzen Afghanistans hinaus ausgebreitet; sie fügen den Mitgliedstaaten der Union und anderen Ländern erheblichen Schaden zu. Es ist nach wie vor ein beträchtlicher Zustrom von Flüchtlingen aus dem kriegsbetroffenen Afghanistan in die Union zu verzeichnen. Die Union ist entschlossen, bei den Bemühungen zur Beendigung der Kämpfe und zur Wiederherstellung von Frieden, Stabilität und Achtung des Völkerrechts einschließlich der Menschenrechte in Afghanistan eine effektive Rolle zu spielen. Die Union erinnert die kriegführenden Parteien daran, daß sie letztendlich die Verantwortung für eine politi- sche Lösung des Konflikts tragen, die zu einem dauer- haften Frieden in Afghanistan führen kann und die Einsetzung einer über eine breite Basis verfügenden repräsentativen Regierung ermöglicht. Die Union hält es für dringend geboten, daß alle Länder, die Einfluß auf die Beteiligten haben, diesen Einfluß zur Unterstützung der Friedensbemühungen der Vereinten Nationen und in enger Abstimmung mit diesen Bemü- hungen der Vereinten Nationen ausüben und daß die sich bekriegenden Gruppierungen keine Lieferungen von Waffen, Munition und sonstigem Material für militäri- sche Zwecke von außerhalb des Landes mehr erhalten und der Mitwirkung von ausländischen militärischen, paramilitärischen und Geheimdienstkräften ein Ende bereitet wird. (7) Die Union mißt der Einhaltung des Völkerrechts und der Menschenrechte, einschließlich des Übereinkommens zur Beseitigung jeder Form von Diskriminierung der (8) (9) Frau, größte Bedeutung bei und verurteilt die anhaltende Geschlechterdiskriminierung in Afghanistan. Die Union ist tief besorgt angesichts der Berichte über Massaker an unschuldigen Zivilisten und deren Zwangs- vertreibung, über die Hinrichtungen von Kriegsgefan- genen, ethnisch motivierte Verfolgungen und Hinrich- tungen und über Einschüchterung und Ermordung afghanischer Emigranten. Die Union ist ebenso besorgt über Berichte aus der Schomali-Ebene über das Abbrennen von Häusern und Ernten sowie die absichtliche Zerstörung der landwirt- schaftlichen Infrastruktur. (10) Die Union hat am 15. November 1999 den Gemein- samen Standpunkt 1999/727/GASP über restriktive Maßnahmen gegen die Taliban (1) zur Umsetzung der Resolution 1267/99 des VN-Sicherheitsrates vom 15. Oktober 1999 festgelegt. (11) Dieser Gemeinsame Standpunkt soll den Gemeinsamen Standpunkt 99/73/GASP vom 25. Januar 1999 zu Afgha- nistan (2) ersetzen; letzterer ist somit aufzuheben — HAT FOLGENDEN GEMEINSAMEN STANDPUNKT FESTGELEGT: Artikel 1 Die Union verfolgt in Afghanistan folgende Ziele: a) Herbeiführung eines dauerhaften Friedens in Afghanistan, Beendigung der ausländischen Intervention und Förderung des innerafghanischen Dialogs, insbesondere durch Unter- stützung der zentralen Rolle der Vereinten Nationen; b) Förderung von Stabilität und Entwicklung in der gesamten Region durch Herstellung des Friedens in Afghanistan; c) Förderung der Achtung des humanitären Völkerrechts und der Menschenrechte, einschließlich der Rechte der Frauen und Kinder; d) Bereitstellung wirksamer humanitärer Hilfe sowie von Maßnahmen, mit denen im Rahmen der internationalen Koordinierung der Hilfe sichergestellt wird, daß diese im Einklang mit den internationalen humanitären Grundsätzen und einer unparteiischen Bedarfsevaluierung geleistet wird; (1) ABl. L 294 vom 16. 11. 1999, S. 1. (2) ABl. L 23 vom 30. 1. 1999, S. 1. L 21/2 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 26. 1. 2000 e) verstärkter Kampf gegen unerlaubte Drogen und Terro- rismus; f) Unterstützung für friedensschaffende Maßnahmen und — sobald eine dauerhafte Friedensregelung erreicht ist — den Wiederaufbau des Landes nach Jahren des Bürgerkrieges. Artikel 2 Im Hinblick auf die Unterstützung der Friedensbemühungen der Vereinten Nationen, wie sie mit der Resolution 203 A und B der VN-Generalversammlung vom 18. Dezember 1998 bestä- tigt wurden, verfährt die Union weiterhin wie folgt: a) Sie unterstützt die Arbeit der VN-Sondermission in Afghani- stan (UNSMA), einschließlich ihrer für Zivilangelegenheiten zuständigen Gruppe, und wird zum Ausbau dieser Tätig- keiten beitragen. b) Sie unterstützt die umfassenden Bemühungen des VN-Gene- ralsekretärs und seines Sonderbeauftragten für Afghanistan und insbesondere die Wiederaufnahme der Mission des Sonderbeauftragten, sobald die Umstände dies zulassen. c) Sie appelliert an alle Länder, die Einfluß auf die Parteien in Afghanistan haben, diesen Einfluß zur Unterstützung der Friedensbemühungen der Vereinten Nationen und in enger Abstimmung mit diesen Bemühungen konstruktiv auszu- üben. d) Sie ruft die kriegführenden Parteien dazu auf, ihren Verpflichtungen nachzukommen, die in der von beiden Parteien am 20. Juli 1999 unterzeichneten Erklärung von Taschkent über die Grundprinzipien für eine friedliche Beilegung des Konflikts in Afghanistan niedergelegt sind. e) Sie fordert die Taliban auf, sich an die von ihnen unterzeich- neten Vereinbarungen mit den Vereinten Nationen über die Sicherheit des VN-Personals zu halten. f) Sie trägt dem Bericht des VN-Vollmachtenprüfungsaus- schusses über die Vertretung Afghanistans bei den Vereinten Nationen Rechnung. g) Sie wird an dem mit dem Gemeinsamen Standpunkt 96/ 746/GASP (1) verhängten Embargo gegen die Ausfuhr von Waffen, Munition und militärischer Ausrüstung nach Afgha- nistan festhalten und andere Länder ersuchen, eine ähnlich restriktive Politik zu verfolgen. h) Sie fordert die betroffenen Länder auf, den Tätigkeiten von in ihren Diensten stehenden militärischen, paramilitärischen und Geheimdienstkräften in Afghanistan ein Ende zu bereiten und jede sonstige Unterstützung für die an dem Konflikt in Afghanistan beteiligten Parteien, einschließlich der Nutzung ihrer eigenen Gebiete für diese Zwecke, einzu- stellen. Ferner wird die Union wie folgt verfahren: i) Sie wird weiterhin Kontakte zu den afghanischen Parteien und führenden afghanischen Persönlichkeiten unterhalten, um die Sinnlosigkeit und die schwerwiegenden, nicht hinnehmbaren Auswirkungen der anhaltenden Kämpfe auf die Bevölkerung deutlich zu machen, und eine sofortige Einstellung der Kämpfe sowie die Aufnahme von Verhand- lungen unter der Schirmherrschaft der VN über eine politi- sche Lösung einschließlich der Einsetzung einer Regierung verlangen, die über eine breite Basis verfügt und alle Bevöl- kerungsgruppen repräsentiert. j) Sie wird die Bemühungen einflußreicher afghanischer Persönlichkeiten und Organisationen — etwa im Rahmen des sogenannten „Frankfurt-Prozesses“ und des in Rom (1) ABl. L 342 vom 31. 12. 1996, S. 1. geführten „Loya Jirga“-Prozesses des ehemaligen Königs Sahir Schah — zur Herstellung eines innerafghanischen Dialogs genau verfolgen und fördern. k) Sie wird weiterhin gegenüber allen Ländern, die Einfluß- möglichkeiten in Afghanistan besitzen, deutlich machen, welche Bedeutung die Union einer raschen Beilegung des Konflikts unter der Schirmherrschaft der VN beimißt, und diese Länder dringend ersuchen, den Vereinten Nationen jedwede Unterstützung zu gewähren. Artikel 3 Um die Achtung der Menschenrechte, der Grundfreiheiten und des humanitären Völkerrechts zu fördern, wird die Union wie folgt verfahren: a) Sie wird an alle Parteien appellieren, die Menschenrechte und die Grundfreiheiten insgesamt, einschließlich des Rechts auf Leben, Freiheit und persönliche Sicherheit, anzuer- kennen, zu schützen und zu fördern und die Allgemeine Erklärung der Menschenrechte zu achten, die auch Afghani- stan unterzeichnet hat. b) Sie wird die politischen Gruppierungen Afghanistans nach- drücklich ersuchen, ihre diskriminierende Politik aufzugeben und die Gleichberechtigung und die Würde von Männern und Frauen, einschließlich ihres Rechts auf Zugang zu den Bildungs- und Gesundheitseinrichtungen, auf Beschäftigung, persönliche Sicherheit und Schutz vor Einschüchterung und Belästigung, anzuerkennen, zu schützen und zu fördern; ferner wird sie darauf hinweisen, welche negativen Auswir- kungen diskriminierende Politiken auf eine effiziente Hilfe- leistung haben. c) Sie wird die Vorschläge des VN-Generalsekretärs für einen alsbaldigen Einsatz von zivilen Menschenrechtsbeobachtern in der für Zivilangelegenheiten zuständigen UNSMA-Gruppe unterstützen. d) Sie wird bei der internationalen Koordinierung der humani- tären Hilfe für Afghanistan den Menschenrechtsfragen besondere Bedeutung beimessen. e) Sie wird Hilfsprogramme in Afghanistan unterstützen, die die Aspekte der Gleichstellung von Männern und Frauen berücksichtigen, aktiv eine ausgewogene Teilnahme von Männern und Frauen verfolgen und den Frieden und die Menschenrechte fördern. f) Sie wird alle Gruppierungen dringend auffordern, das Kulturerbe Afghanistans zu achten und zu schützen. Artikel 4 Zur Unterstützung der leidenden Zivilbevölkerung in Afghani- stan wird die Union a) Afghanistan weiterhin humanitäre Hilfe zur Verfügung stellen, soweit die Umstände dies erlauben; b) die einander bekriegenden Gruppierungen auffordern, die Bewegungsfreiheit des nationalen und internationalen humanitären Hilfspersonals und den freien und sicheren Zugang dieser Kräfte zu allen Hilfsbedürftigen ohne Beschränkungen aufgrund der Geschlechtszugehörigkeit, der Rasse, der Religion oder der Staatsangehörigkeit sicherzu- stellen und mit den humanitären Hilfsorganisationen unein- geschränkt und ehrlich zusammenzuarbeiten, damit die humanitären Bedürfnisse des afghanischen Volkes befriedigt werden können; 26. 1. 2000 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 21/3 c) die nationalen und internationalen Bemühungen hinsicht- lich des Minenproblems, die eine wichtige Voraussetzung für eine nachhaltige Entwicklung sind, weiterhin unter- stützen; d) die einander bekriegenden Gruppierungen auffordern, keine weiteren Landminen zu verlegen, und gleichzeitig hervor- heben, daß die Union die politische Linie vertritt, in Gebieten, in denen weiterhin Minen verlegt werden, keine Minenräumungsarbeiten zu finanzieren; e) die Wirksamkeit der Hilfe durch eine engere internationale Koordinierung der Geber, insbesondere über die Unterstüt- zungsgruppe für Afghanistan und das Programmplanungs- gremium für Afghanistan, verbessern; f) darauf hinwirken, daß die Friedensbemühungen der Vereinten Nationen und die Hilfsanstrengungen eng aufein- ander abgestimmt werden und sich gegenseitig ergänzen, wie dies in dem gemeinsamen strategischen Rahmen der internationalen Gebergemeinschaft und der VN-Organisa- tionen vorgesehen ist; g) sicherstellen, daß die Hilfe seitens der Union entsprechend dem von der Gebergemeinschaft und den VN-Organisa- tionen beschlossenen gemeinsamen strategischen Rahmen geleistet wird, und so auf eine effizientere gemeinsame Programmplanung für Afghanistan hinzuwirken. Artikel 5 Im Hinblick auf die Drogenbekämpfung wird die Union a) ihre Kontakte zu den politischen Gruppierungen und den Ländern, die Einfluß auf diese Gruppierungen haben, dazu nutzen, um auf die Besorgnisse der Union angesichts der starken Zunahme der unerlaubten Drogenproduktion und des Drogenhandels in Afghanistan hinzuweisen, durch die die Stabilität der Region bedroht wird und die Gesundheit und das Wohlergehen der Bevölkerung in Afghanistan, den Nachbarstaaten und anderen Ländern Schaden nimmt, und deutlich zu machen, daß die Union bei der Entscheidung über eine Beteiligung an der Entwicklungshilfe zum Wieder- aufbau Afghanistans nach einer Einigung über eine dauer- hafte Friedensregelung den Aspekt der Drogenbekämpfung berücksichtigen wird; b) die Hilfsorganisationen ersuchen, bei der Planung und Durchführung von Vorhaben den Zielen der Drogenbe- kämpfung dadurch Rechnung zu tragen, daß sie berücksich- tigen, wie sich die Projekte auf den Anbau, die Produktion, den Handel und den Mißbrauch von Drogen auswirken; c) eine dauerhafte alternative Entwicklung als wichtige Kompo- nente einer ausgewogenen und umfassenden Drogenbe- kämpfungsstrategie unterstützen. Alternative Entwicklungs- programme sollten an die spezifischen Gegebenheiten in Afghanistan angepaßt werden, die Menschenrechte beachten und geschlechterspezifische Aspekte miteinbeziehen, indem Frauen und Männer in die Lage versetzt werden, in gleicher Weise am Entwicklungsprozeß teilzunehmen. Strafverfol- gungsmaßnahmen sind eine notwendige Ergänzung zu diesen Programmen; d) alle kohärenten Bemühungen, einschließlich der Bemü- hungen im Rahmen des Drogenkontrollprogramms der Vereinten Nationen (UNDCP), fördern, die auf eine wesent- liche Verringerung der Produktion, des Handels und des Mißbrauchs von Drogen in Afghanistan abzielen; ferner stellt sie fest, daß der Durchführung der Gemeinschaftsvor- haben zur Unterstützung der Drogeninitiative der Union in Zentralasien große Bedeutung zukommt. Artikel 6 Die Union verurteilt den Terrorismus in allen seinen Erschei- nungsformen, wo und wann immer auch Terrorakte verübt werden. Damit bei der Bekämpfung des Terrorismus Fort- schritte erzielt werden, wird die Union a) alle afghanischen Parteien auffordern, terroristische Organi- sationen weder zu finanzieren noch auszubilden noch solchen Organisationen Unterschlupf zu gewähren und auch in keiner anderen Weise terroristische Tätigkeiten zu unterstützen; b) die afghanischen Behörden auffordern, die Ausbildungslager für ausländische Terroristen in Afghanistan zu schließen und die erforderlichen Schritte zu unternehmen, damit die für terroristische Anschläge Verantwortlichen vor Gericht gestellt werden; c) an die Taliban appellieren, der Entschließung 1267/99 des VN-Sicherheitsrates vom 15. Oktober 1999 uneinge- schränkt und unverzüglich nachzukommen. Artikel 7 Der Rat nimmt davon Kenntnis, daß die Kommission die Absicht hat, auf die Verwirklichung der Ziele und Prioritäten dieses Gemeinsamen Standpunkts, gegebenenfalls mit geeig- neten Gemeinschaftsmaßnahmen, hinzuwirken. Der Gemeinsame Standpunkt 99/73/GASP wird aufgehoben. Artikel 8 Artikel 9 Dieser Gemeinsame Standpunkt gilt ab dem Zeitpunkt seiner Annahme. Er wird spätestens zwölf Monate nach seiner Annahme über- prüft. Artikel 10 Dieser Gemeinsame Standpunkt wird im Amtsblatt veröffent- licht. Geschehen zu Brüssel am 24. Januar 2000. Im Namen des Rates Der Präsident J. GAMA