title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over "De intergouvernementele conferentie 2000 - De rol van het Europees Economisch en Sociaal Comité"

eurovoc_concepts:
European Economic and Social Committee
European integration
European treaties
enlargement of the Union

text: C 117/28 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 4. 2000 Advies van het Economisch en Sociaal Comité over „De intergouvernementele conferentie 2000 — De rol van het Europees Economisch en Sociaal Comité” (2000/C 117/06) Op 24 november 1999 heeft het bureau van het Comité een ad hoc-groep bestaande uit de leden Sigmund, Little en Piette, corapporteurs, belast met de voorbereiding van een advies over „De intergouvernementele conferentie 2000 — De rol van het Europees Economisch en Sociaal Comité”. Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 370e zitting van 1 en 2 maart 2000 (vergadering van 1 maart) het volgende advies uitgebracht, dat met 137 stemmen vo´ o´ r en 10 tegen, bij 25 onthoudingen, is goedgekeurd. 1. Inleiding Met de komende grootschalige uitbreiding voor de deur staat de Europese Unie voor een ongekende uitdaging, waarop een gepaste reactie van de Europese instellingen geboden is. Zo zal de Unie nog voor de uitbreiding moeten overgaan tot een institutionele hervorming, tenminste indien zij op efficiënte, coherente en doorzichtige wijze wil blijven functio- neren en garant wil blijven staan voor de naleving van een aantal beginselen die alle lidstaten hoog in het vaandel dragen, te weten vrijheid en democratie, eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, en het beginsel van de rechtsstaat. De besluitvorming binnen het ESC stoelt op consensus, en vormt aldus de volmaakte afspiegeling van de communicatie binnen de maatschappelijke organisaties. Het ESC is de plaats waar de vertegenwoordigers van het maatschappelijk midden- veld informatie uit de eerste hand krijgen en in de gelegenheid worden gesteld hun standpunt uiteen te zetten en hun belangen te behartigen. Aangezien het ESC dicht bij de burger staat draagt het verder ook rechtstreeks en doeltreffend bij aan het transparante en democratische verloop van de Europese integratie. Het ESC is meer dan de institutionele invulling van de raadpleging van de economische en sociale kringen, het fungeert namelijk ook en vooral als bruggenhoofd tussen Europa en het maatschappelijk middenveld in al zijn verschei- denheid en complexiteit. Alle instellingen en organen van de EU worden dus verzocht zich te beraden over een interne hervorming en een aantal voorstellen in die zin in te dienen. 3. De behoefte aan verandering Het ESC is zich bewust van zijn verantwoordelijkheid als platform voor de maatschappelijke organisaties. Dit uitgangspunt loopt dan ook als een rode draad door de bijdrage van het ESC aan de IGC 2000, waarmee het de voorbereiding van de uitbreiding en de Europese integratie een duwtje in de rug hoopt te geven. 2. De huidige rol van het comité Het ESC, dat werd ingesteld bij het Verdrag van Rome, is het enige Europese adviesorgaan dat „alle sectoren van het economische en sociale leven” bijeenbrengt, en fungeert als discussieforum voor de vertegenwoordigers van de vele ver- schillende maatschappelijke organisaties. Het ESC telt op dit moment 222 leden, waaronder vertegen- woordigers van werkgevers- en werknemersorganisaties, land- bouwers, vervoerders, het MKB, het ambacht, de vrije beroe- pen, coöperaties, consumenten, de milieusector, vrijwilliger- sorganisaties, en gezins- en jeugdverenigingen. Het aantal vertegenwoordigers verschilt van lidstaat tot lidstaat. Het ESC is kortom een niet-politieke vergadering die kan bogen op een schat aan ervaring en medewerking van alom erkende deskundigen. Het ESC heeft altijd beklemtoond dat de Europese integratie niet mag worden beschouwd als een afgerond geheel, maar een proces is dat niet kan worden stilgezet. Vandaar dat het ESC tijdens de laatste intergouvernementele conferenties steeds heeft gepleit voor hervormingen die meer vaart kunnen zetten achter deze ontwikkeling. De komende uitbreiding is voor de EU dan ook niet alleen een uitdaging, maar de ideale gelegenheid om institutionele hervormingen door te voeren. Het ESC zou graag zien dat het de nodige armslag krijgt om een nog efficiëntere bijdrage te kunnen leveren aan de Europese integratie, en aan een succesrijke uitbreiding en om in te kunnen spelen op de behoeften van een veranderende participatiemaatschappij. 4. Richtsnoeren 4. 1. Samenstelling Het ESC bestaat uit vertegenwoordigers van de diverse maat- schappelijke organisaties. Zaak is er bij de samenstelling op toe te zien dat de verschillende sectoren van het economische en sociale leven en het algemeen belang evenwichtig vertegenwoordigd zijn. 26. 4. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 117/29 Wat zijn interne organisatie aangaat, spreekt het ESC zich zonder meer uit voor het behoud van de huidige indeling in drie groepen. De groepen I en II vertegenwoordigen de sociale partners, groep III fungeert als spreekbuis voor de andere maatschappelijke organisaties in de EU, en vult zo de rijke schakering van vertegenwoordigers in het ESC goed aan. 4. 2. Benoeming De huidige regeling voor de benoeming van de leden moet van toepassing blijven om redenen van subsidiariteit en doorzichtigheid, alsook om de noodzakelijke rechtstreekse communicatie tussen de maatschappelijke organisaties van de lidstaten en het ESC in stand te houden. Het ESC sluit echter niet uit dat daarnaast op termijn een beperkt aantal leden rechtstreeks benoemd wordt door repre- sentatieve Europese organisaties die door de EU-instellingen zijn erkend; daarbij dient rekening te worden gehouden met eventuele veranderingen van soortgelijke strekking die bij andere instellingen zouden worden doorgevoerd. Over de regels voor dergelijke benoemingen zou moeten worden nagedacht. 4. 3. Ledenaantal Het ESC is zich er ten volle van bewust dat verdere uitbreiding van de EU een beperktere stijging van het aantal leden noodzakelijk maakt. In het licht daarvan wil het er wel op wijzen dat het algemene beginsel van gelijke behandeling van het ESC en het Comité van de Regio’s moet worden nageleefd. Voorts dient erop te worden toegezien dat het geografische evenwicht niet in het gedrang komt, en dat de kleine lidstaten adequaat vertegenwoordigd zijn. 4. 4. Duur van het mandaat De duur van het mandaat van de leden zou moeten worden opgetrokken tot vijf jaar, zodat de vernieuwing van het ESC gelijk opgaat met de vernieuwingen van de Commissie en het Parlement. 4. 5. Taak van het Comité Er zijn diverse verbeteringen denkbaar. De verplichte raadpleging moet blijven bestaan, en zou eventueel zelfs kunnen worden uitgebreid tot nieuwe gebieden zoals cultuur, het migratiebeleid en het beginsel van non-disc- riminatie. Wel zou de beslissing of het al dan niet zin heeft advies uit te brengen over een bepaald Commissievoorstel, aan het ESC zelf kunnen worden overgelaten. In dat geval zou het de Commissie op de hoogte brengen van zijn motieven. Voor het ESC is het van bijzonder belang dat het zijn adviserende rol al in een vroeg, verkennend stadium van de uitwerking van nieuwe wetgeving kan spelen. Om daarvoor meer tijd te kunnen uittrekken en zich te kunnen concentreren op de belangrijkste dossiers, is het ESC voornemens selectiever te werk te gaan. Om de besluitvormingsprocedure transparanter te maken is follow-up van de op verzoek van een Europese instelling uitgebrachte adviezen noodzakelijk. Zo zouden de Europese instellingen die zich door het ESC laten adviseren bekend moeten maken welk gevolg zij aan op hun verzoek uitgebrach- te adviezen hebben gegeven. Om de meerwaarde die het ESC de werkzaamheden van de andere instellingen meegeeft beter uit de verf te doen komen en het ESC om te vormen tot bruggenhoofd tussen Europa en de maatschappelijke organisaties, moet verder ook zijn raadgevende functie worden verbeterd, m. n. door: — de mogelijkheid van prelegislatieve, „aftastende” raadple- ging van het ESC door de Commissie in te voeren; — het ESC bij raadplegingen over bepaalde complexe onder- werpen een organisatorische of coördinerende functie te geven; — het ESC uit te roepen tot platform voor de „burgerdialoog” tussen de diverse organisaties van de civiele samenleving; — de rol van het ESC als overlegorgaan voor de economische en sociale partners te versterken. Het ESC zal ook eigener beweging meer aandacht gaan schenken aan de follow-up en de invloed van zijn adviezen. 4. 6. De erkenning van het comité als volwaardige instelling Leden moeten herbenoembaar blijven. (p. m. ) C 117/30 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 4. 2000 5. Wijzigingsvoorstellen m. b. t. de verdragsartikelen betreffende het ESC Huidige tekst van het EG-Verdrag Voorstellen van het ESC Artikel 257 (ex artikel 193) Artikel 257 Er wordt een Economisch en Sociaal Comité van raadgevende aard ingesteld. Er wordt een Europees Economisch en Sociaal Comité van raadgeven- de aard ingesteld. Het Comité bestaat uit vertegenwoordigers van alle sectoren van het economische en sociale leven, met name van de producenten, landbouwers, vervoerders, werknemers, handelaren en ambachtslie- den, van de vrije beroepen en van het algemeen belang. Het Comité bestaat uit vertegenwoordigers van de verschillende economische en sociale organisaties uit het maatschappelijk middenveld. Bij de samenstelling wordt gezorgd voor een adequate vertegen- woordiging van de verschillende sectoren en van het algemeen belang. Artikel 258 (ex artikel 194) Artikel 258 Het aantal leden van het Comité bedraagt: (. ) nog te bepalen Het aantal leden per lidstaat wordt als volgt vastgesteld: (. ) nog te bepalen Het aantal leden van het Comité is als volgt vastgesteld: België Denemarken Duitsland Griekenland Spanje Frankrijk Ierland Italië Luxemburg Nederland Oostenrijk Portugal Finland Zweden Verenigd Koninkrijk 12 9 24 12 21 24 9 24 6 12 12 12 9 12 24 De leden van het Comité worden door de Raad met eenparigheid van stemmen voor vier jaar benoemd. Zij zijn herbenoembaar. De leden van het Comité worden door de Raad met gekwalificeerde meerderheid van stemmen voor vijf jaar benoemd. Zij zijn herbe- noembaar. De leden van het Comité mogen niet gebonden zijn door enig imperatief mandaat. Zij oefenen hun ambt volkomen onafhankelijk uit in het algemeen belang van de Gemeenschap. De leden van het Comité mogen niet gebonden zijn door enig imperatief mandaat. Zij oefenen hun ambt volkomen onafhankelijk uit in het algemeen belang van de Gemeenschap. De Raad stelt met gekwalificeerde meerderheid van stemmen de vergoedingen van de leden van het Comité vast. Artikel 259 (ex artikel 195) Artikel 259 1. Met het oog op de benoeming van de leden van het Comité, zendt elke lidstaat aan de Raad een lijst waarop tweemaal zoveel kandidaten voorkomen als er zetels toegekend zijn voor zijn onder- danen. 1. Met het oog op de benoeming van de leden van het Comité, zendt elke lidstaat aan de Raad een lijst waarop tweemaal zoveel kandidaten voorkomen als er zetels toegekend zijn voor zijn onder- danen. Bij de samenstelling van het Comité moet rekening worden gehouden met de noodzaak, aan de verschillende sectoren van het economische en sociale leven een passende vertegenwoordiging te verzekeren. Bij de samenstelling van het Comité moet rekening worden gehouden met de noodzaak, aan de verschillende economische en sociale organisaties uit het maatschappelijk middenveld een passende vertegenwoordiging te verzekeren en te zorgen voor geografisch evenwicht. 2. De Raad raadpleegt de Commissie. Hij kan de mening vragen van de Europese organisaties die representatief zijn voor de verschillende economische en sociale sectoren welke belang hebben bij de activiteit van de Gemeenschap. 2. De Raad raadpleegt de Commissie. Hij kan de mening vragen van de Europese organisaties die representatief zijn voor de verschillende economische en sociale sectoren welke belang hebben bij de activiteit van de Gemeenschap. 26. 4. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 117/31 Huidige tekst van het EG-Verdrag Voorstellen van het ESC Artikel 260 (ex artikel 196) Artikel 260 Het Comité kiest, voor een periode van twee jaar, uit zijn midden zijn voorzitter en zijn bureau. Het Comité kiest, voor een periode van tweeënhalf jaar, uit zijn midden zijn voorzitter en zijn bureau. Het Comité stelt zijn reglement van orde vast. Het Comité stelt zijn reglement van orde vast. Het Comité wordt door zijn voorzitter bijeengeroepen op verzoek van de Raad of van de Commissie. Het kan eveneens op eigen initiatief bijeenkomen. Het Comité wordt door zijn voorzitter bijeengeroepen. Artikel 261 (ex artikel 197) Artikel 261 Het Comité omvat gespecialiseerde afdelingen voor de voornaamste terreinen waarop dit Verdrag van toepassing is. Het Comité omvat gespecialiseerde afdelingen voor de voornaamste terreinen waarop dit Verdrag van toepassing is. De gespecialiseerde afdelingen verrichten hun werkzaamheden binnen het raam van de algemene bevoegdheden van het Comité. De gespecialiseerde afdelingen kunnen niet buiten het Comité om worden geraadpleegd Het Comité bepaalt de wijze waarop het zijn werkzaamheden organiseert. Binnen het Comité kunnen voorts subcomités worden ingesteld om over bepaalde onderwerpen of op bepaalde gebieden ontwerpadviezen op te stellen, welke ter bespreking aan het Comité moeten worden voorgelegd. Het treft de nodige maatregelen om bij het opstellen van zijn adviezen de mening te kunnen vragen van de verschillende economische en sociale organisaties uit het middenveld die representatief zijn op Europees niveau. Het reglement van orde stelt de wijze van samenstelling en de bevoegdheden van de gespecialiseerde afdelingen en van de subcomités vast. Artikel 262 (ex artikel 198) Artikel 262 Het Comité moet door de Raad of door de Commissie worden geraadpleegd in de gevallen voorzien in dit Verdrag. Het kan door deze instellingen worden geraadpleegd in alle gevallen waarin zij het wenselijk oordelen. Het Comité kan, in de gevallen waarin het dit wenselijk acht, het initiatief nemen om een advies uit te brengen. Het Comité moet door de Raad of door de Commissie worden geraadpleegd in de gevallen voorzien in dit Verdrag. Het Comité brengt advies uit over een wetgevingsvoorstel van de Commissie of over enig ander onderwerp wanneer het dit wenselijk acht. Daarenboven kan het Comité worden geraad- pleegd door het Europees Parlement, de Raad of de Commissie. Indien de Raad of de Commissie zulks noodzakelijk achten, stellen zij aan het Comité een termijn voor het uitbrengen van advies; deze termijn mag niet korter zijn dan een maand, te rekenen vanaf het tijdstip waarop de desbetreffende mededeling aan de voorzitter wordt gericht. Na afloop van de gestelde termijn kan worden gehandeld zonder het advies af te wachten. Indien het Europees Parlement, de Raad of de Commissie zulks noodzakelijk achten, stellen zij aan het Comité een termijn voor het uitbrengen van advies; deze termijn mag niet korter zijn dan een maand, tijdstip waarop de desbetreffende mededeling aan de voorzitter wordt gericht. Na afloop van de gestelde termijn kan worden gehandeld zonder het advies af te wachten. te rekenen vanaf het Het advies van het Comité en het advies van de gespecialiseerde afdeling, alsmede een verslag van de besprekingen, worden aan de Raad en aan de Commissie gezonden. Het advies van het Comité alsmede een verslag van de beraadslagingen, worden aan het Europees Parlement, de Raad en aan de Commissie gezonden. Het Comité kan door het Europees Parlement worden geraadpleegd. De instellingen laten het Comité weten of gevolg is gegeven aan het gevraagde advies. Brussel, 1 maart 2000. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité B. RANGONI MACHIAVELLI C 117/32 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 4. 2000 BIJLAGE bij het advies van het Economisch en Sociaal Comité Het volgende wijzigingsvoorstel, waarvo´ o´ r ten minste een kwart van de stemmen is uitgebracht, is tijdens de beraadslagingen verworpen: Wijzigingsvoorstel van de leden Malosse, Pari, Rodrı´guez Garcı´a Caro en Vever. Par. 2 — tweede alinea Deze alinea als volgt te doen luiden: „Het ESC telt op dit moment 222 leden, waaronder vertegenwoordigers van werkgevers- en werknemersorganisaties, landbouwers, vervoerders, het MKB, het ambacht, de vrije beroepen, coöperaties, consumenten, de milieusector, vrijwilligersorganisaties, en gezins- en jeugdverenigingen. Het aantal vertegenwoordigers verschilt van lidstaat tot lidstaat. Tevens ontwikkelen veel leden activiteiten en bekleden zij functies in representatieve Europese organisaties die door de EU-instellingen zijn erkend. Het ESC is kortom een niet-politieke vergadering die kan bogen op een schat aan ervaring en medewerking van alom erkende deskundigen. ” Uitslag van de stemming Vo´ o´ r: 47, tegen: 100, onthoudingen: 12


title: Règlement (CE) n° 469/2000 de la Commission, du 1er mars 2000, fixant les prix représentatifs et les montants des droits additionnels à l'importation des mélasses dans le secteur du sucre

eurovoc_concepts:
CCT duties
import
molasses
representative price

formats: pdf print

text: L 57/10 FR Journal officiel des Communautés européennes 2. 3. 2000 RÈGLEMENT (CE) No 469/2000 DE LA COMMISSION du 1er mars 2000 fixant les prix représentatifs et les montants des droits additionnels à l'importation des mélasses dans le secteur du sucre LA COMMISSION DES COMMUNAUTÉS EUROPÉENNES, vu le traité instituant la Communauté européenne, vu le règlement (CE) no 2038/1999 du Conseil du 13 septembre 1999 portant organisation commune des marchés dans le secteur du sucre (1), vu le règlement (CE) no 1422/95 de la Commission du 23 juin 1995 établissant les modalités d'application pour l'importation de mélasses dans le secteur du sucre et modifiant le règlement (CEE) no 785/68 (2), et notamment son article 1er, paragraphe 2, et son article 3, paragraphe 1, considérant ce qui suit: (1) (2) (3) Le règlement (CE) no 1422/95 prévoit que le prix caf à l'importation de mélasses, ci-après dénommé «prix repré- sentatif», est établi conformément au règlement (CEE) no 785/68 de la Commission (3). Ce prix s'entend fixé pour la qualité type définie à l'article 1er du règlement précité. Le prix représentatif de la mélasse est calculé pour un lieu de passage en frontière de la Communauté, qui est Amsterdam. Ce prix doit être calculé à partir des possibi- lités d'achat les plus favorables sur le marché mondial établies sur la base des cours ou des prix de ce marché ajustés en fonction des différences de qualité éventuelles par rapport à la qualité type. La qualité type de la mélasse a été définie par le règlement (CEE) no 785/68. les plus Pour la constatation des possibilités d'achat favorables sur le marché mondial, il doit être tenu compte de toutes les informations relatives aux offres faites sur le marché mondial, aux prix relevés sur des marchés importants dans les pays tiers et aux opérations de vente conclues dans le cadre des échanges internatio- naux, dont la Commission a connaissance, soit par l'in- termédiaire des États membres, soit par ses propres moyens. Lors de cette constatation, aux termes de l'ar- ticle 7 du règlement (CEE) no 785/68, on peut se fonder sur une moyenne de plusieurs prix, à condition que cette moyenne puisse être considérée comme représentative de la tendance effective du marché. (4) Il n'est pas tenu compte des informations lorsque la marchandise n'est pas saine, loyale et marchande ou lorsque le prix indiqué dans l'offre ne porte que sur une faible quantité non représentative du marché. Doivent (1) JO L 252 du 25. 9. 1999, p. 1. (2) JO L 141 du 24. 6. 1995, p. 12. (3) JO L 145 du 27. 6. 1968, p. 12. également être exclus les prix d'offre qui peuvent être considérés comme non représentatifs de la tendance effective du marché. Afin d'obtenir des données comparables relatives à la mélasse de la qualité type, il importe, selon la qualité de la mélasse offerte, d'augmenter ou de diminuer les prix en fonction des résultats obtenus par l'application de l'article 6 du règlement (CEE) no 785/68. Un prix représentatif peut être exceptionnellement main- tenu à un niveau inchangé pendant une période limitée lorsque le prix d'offre qui a servi de base pour l'établisse- ment précédent du prix représentatif n'est pas parvenu à la connaissance de la Commission et les prix d'offre disponibles, qui ne semblent pas être suffisamment représentatifs de la tendance effective du marché, entraî- neraient des modifications brusques et considérables du prix représentatif. Lorsqu'il existe une différence entre le prix de déclenche- ment pour le produit en cause et le prix représentatif, il y a lieu de fixer des droits à l'importation additionnels dans les conditions visées à l'article 3 du règlement (CE) no 1422/95. En cas de suspension des droits à l'importa- tion en application de l'article 5 du règlement (CE) no 1422/95, il y a lieu de fixer des montants particuliers pour ces droits. L'application de ces dispositions conduit à fixer les prix représentatifs et les droits additionnels à l'importation des produits en cause comme indiqué à l'annexe du présent règlement. Les mesures prévues conformes à l'avis du comité de gestion du sucre, au présent règlement sont (5) (6) (7) (8) (9) A ARRÊTÉ LE PRÉSENT RÈGLEMENT: Article premier Les prix représentatifs et les droits additionnels applicables à l'importation des produits visés à l'article 1er du règlement (CE) no 1422/95 sont fixés comme indiqué en annexe. Article 2 Le présent règlement entre en vigueur le 2 mars 2000. 2. 3. 2000 FR Journal officiel des Communautés européennes L 57/11 Le présent règlement est obligatoire dans tous ses éléments et directement applicable dans tout État membre. Fait à Bruxelles, le 1er mars 2000. Par la Commission Franz FISCHLER Membre de la Commission du règlement fixant les prix représentatifs et les montants des droits additionnels applicables à l'importation des mélasses dans le secteur du sucre ANNEXE Code NC Montant du prix représentatif par 100 kg nets du produit en cause Montant du droit additionnel par 100 kg nets du produit en cause (en EUR) Montant du droit à appliquer à l'importation du fait de la suspension visée à l'article 5 du règlement (CE) no 1422/95 par 100 kg nets du produit en cause (2) 1703 10 00 (1) 1703 90 00 (1) 7,62 7,82 0,00 0,00 — — (1) Fixation pour la qualité type telle que définie à l'article 1er du règlement (CEE) no 785/68, modifié. (2) Ce montant remplace, conformément à l'article 5 du règlement (CE) no 1422/95, le taux du droit du tarif douanier commun fixé pour ces produits


eurovoc_concepts:
chemical product
child
labelling
product safety
public health
toy industry

formats: html pdf print

text: 26. 4. 2000 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee C 117/59 Parere del Comitato economico e sociale in merito alla «Proposta di direttiva del Parlamento europeo e del Consiglio recante ventiduesima modifica della Direttiva 76/769/CEE concernente il ravvicinamento delle disposizioni legislative, regolamentari ed amministrative degli Stati membri relative alle restrizioni in materia di immissione sul mercato e di uso di talune sostanze e preparati pericolosi (ftalati) e che modifica la Direttiva 88/378/CEE del Consiglio relativa al ravvicinamento delle legislazioni degli Stati membri concernenti la sicurezza dei giocattoli» (2000/C 117/12) Il Consiglio, in data 23 febbraio 2000, ha deciso, conformemente al disposto dell’articolo 95 del Trattato che istituisce la Comunità europea, di consultare il Comitato economico e sociale in merito alla proposta di cui sopra. La Sezione «Mercato unico, produzione e consumo», incaricata di preparare i lavori in materia, ha formulato il parere sulla base del rapporto introduttivo della relatrice Williams, in data 15 febbraio 2000. Il Comitato economico e sociale ha adottato il 1o marzo 2000, nel corso della 370a sessione plenaria, con 27 voti favorevoli, 21 contrari e 8 astensioni, il seguente parere. 1. Introduzione 1. 1. La proposta in esame si riferisce in primo luogo all’elevato livello di protezione della salute e della sicurezza dei consumatori già previsto dal Trattato UE e attualmente contemplato all’articolo 153 del Trattato di Amsterdam. La Commissione propone di vietare l’uso di sei ftalati tossici presenti i consumatori più deboli e vulnerabili, propone una 22a modifica alla direttiva vigente sulle sostanze pericolose (1), e aggiunge una modifica a parte alla direttiva sulla sicurezza di giocattoli (2). in determinati prodotti per neonati e bambini, La proposta, che ha tuttavia implicazioni generali incentra principalmente sui seguenti 1. 2. di ampia portata, si argomenti: l’armonizzazione delle prassi e la definizione di 1. 2. 1. regole uniformi sia sul mercato interno che negli Stati candi- dati; l’interazione con altre direttive, quali quella sull’uso 1. 2. 2. delle procedure d’urgenza descritte all’articolo 9 della direttiva sulla sicurezza generale dei prodotti (3); 1. 2. 3. livello di liberazione degli ftalati; la validità dei metodi di prova usati per accertare il 1. 2. 4. pressioni da parte di gruppi ambientalisti su un argomento che, per sua natura, susciterà, oltre alle considera- zioni pratiche, anche un certo coinvolgimento emotivo; il sempre maggiore rilievo dato alle procedure di 1. 2. 5. valutazione del rischio e all’applicazione del principio di precauzione. (1) Direttiva 76/769/CEE, GU L 262 del 27. 9. 1976, pag. 201. (2) Direttiva 88/378/CEE, GU L 187 del 16. 7. 1988, pag. 1. (3) Direttiva 92/59/CEE, GU L 228 dell’11. 8. 1992, pag. 24. L’importanza del principio di precauzione va sotto- 1. 2. 5. 1. lineata in modo particolare. Si tratta di una procedura relativa- mente nuova, descritta in una recente comunicazione della Commissione (4), e questa è solo la terza volta che essa viene invocata. La procedura consente alla Commissione di mettere in atto un’azione preventiva qualora le prove siano insufficien- ti, inconcludenti o incerte, ma il mancato intervento comporti un rischio eccessivo per la salute pubblica o per l’ambiente, come nel caso della diossina in Belgio. Il principio fondamenta- le è che in presenza di una potenziale minaccia, occorre procedere a studi di valutazione del rischio; ciononostante, per intraprendere un’azione non occorre che i risultati siano determinanti. L’assenza di prove scientifiche non deve essere usata per giustificare una mancata azione. 2. Informazioni generali 2. 1. Che cosa sono gli ftalati? Oggetto della proposta in esame sono sei ftalati, specificati nell’allegato. Si tratta di prodotti chimici, in uso da molto tempo, che vengono aggiunti alla plastica dura (come il cloruro di polivinile — PVC) per ammorbidirla. La plastica, cosı` ammorbidita, puo` quindi essere usata per articoli per neonati e bambini di età inferiore ai 36 mesi, quali anelli per la dentizione, tettarelle, sonagli e altri giocattoli, ad esempio le anatre galleggianti per la vasca da bagno. Lo ftalato più comunemente usato per i prodotti che favoriscono la dentizio- ne è stato lo ftalato diisononile (DINP). Alcuni ftalati si trovano anche in natura, in alcuni alimenti, ad esempio nelle banane. 2. 2. I problemi provocati dagli ftalati Sotto il profilo chimico gli ftalati non sono legati al PVC, e, con il trascorrere del tempo, possono migrare o dissociarsi. Test condotti sui ratti dimostrano che gli ftalati possono provocare disturbi ormonali e addirittura il cancro, con conseguenti danni al fegato, ai reni e ai testicoli. Il rischio è più (4) COM(2000) 1 def. del 2 febbraio 2000. C 117/60 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 26. 4. 2000 elevato per i neonati, che masticano e succhiano per molto tempo. La masticazione puo` provocare la rottura della plastica, accelerando la liberazione degli ftalati e, di conseguenza, la loro migrazione nella saliva. Inoltre, data la differenza di peso, l’apporto quotidiano ritenuto tollerabile per un adulto non è tollerabile per un bambino. Gli ftalati possono accumularsi, e possono essere assorbiti dal neonato anche da altre fonti, ad esempio attraverso il latte materno. 2. 2. 1. Alcuni Stati membri hanno quindi chiesto ferma- mente di vietare gli ftalati nei prodotti per bambini, cosa che, nel luglio 1998 (1), ha portato all’elaborazione di una raccomandazione (e non al divieto «d’urgenza» a suo tempo auspicato dal Commissario Bonino). Alcuni gruppi ambientali- sti hanno esercitato una certa pressione a favore di un divieto, nel quadro di una campagna più ampia per l’eliminazione di tutti in PVC. Nell’autunno 1999 il Comitato scientifico per tossicità, ecotossicità e ambiente ha elaborato un parere in merito. i prodotti 2. 2. 2. La Commissione, attraverso le procedure d’urgenza descritte nella direttiva sulla sicurezza generale dei prodotti, ha ottenuto l’accordo degli Stati membri per un divieto tempora- neo dei sei ftalati, sulla base del serio rischio che essi rappresentano per la salute dei bambini. Il provvedimento è entrato in vigore il 19 dicembre 1999. 2. 2. 3. nel più lungo periodo. La proposta concerne la modifica della legislazione 3. Osservazioni generali: il punto di vista del Comitato 3. 1. In primo luogo, il Comitato appoggia il divieto imme- diato imposto della Commissione sugli ftalati in alcuni prodotti per bambini, e, quindi, condivide l’Articolo 1 della proposta in esame. Dato che il divieto è un provvedimento a carattere 3. 1. 1. temporaneo, che sarà riesaminato l’8 marzo prossimo, il Comitato gradirebbe conoscere le future procedure transitorie da seguire. 3. 1. 2. Il Comitato è consapevole del fatto che la Commis- sione si è trovata di fronte a due alternative: imporre un divieto, oppure affidarsi a prove severe per i limiti massimi di emissione, a fronte dei quali potrebbero essere stabiliti control- li. Vista la difficoltà di simulare l’azione di un bambino che mastica e succhia, i metodi di prova per gli ftalati sono ancora incerti, inaffidabili e non ripetibili; il Comitato accetta quindi la decisione della Commissione, che si appella al principio di precauzione. Rileva inoltre che le eventuali alternative potrebbero comportare nuovi dubbi e incertezze, ed invita quindi a proseguire le ricerche in materia. (1) Raccomandazione 98/485/CE, GU L 217 del 5. 8. 1998, pag. 35. In secondo luogo, per quanto riguarda le azioni da 3. 2. intraprendere in futuro, il Comitato mette in dubbio la validità della procedura applicata dalla Commissione (definita nell’articolo 2) in relazione ai prodotti che, pur non essendo appositamente studiati per questo scopo, possono essere introdotti in bocca. La Commissione intende affrontare il problema dei rischi legati a tali articoli (si tratta prevalentemen- te di giocattoli nei quali la durata della masticazione/suzione non è particolarmente lunga) introducendo un’etichettatura che metta in guardia i genitori e chiunque si occupi di bambini. Il Comitato sottolinea le difficoltà pratiche legate alla 3. 2. 1. formulazione di un’avvertenza che possa ragionevolmente coprire l’enorme ventaglio dei prodotti per bambini, soprattut- to se essa deve figurare in diverse lingue sia sul prodotto che sull’imballaggio. 4. Osservazioni specifiche 4. 1. Articolo 1 Nelle circostanze attuali, e alla luce delle riserve generali già manifestate, il Comitato accetta questo articolo come unica possibilità. Ritiene necessario discutere anche i punti indicati in appresso. Il Comitato deplora il fatto che la modifica finale alla 4. 1. 1. legislazione relativa all’immissione sul mercato di prodotti pericolosi possa essere applicata solo tra qualche anno «per ragioni di procedura», ma fa notare che i meccanismi «ponte» da applicare in via temporanea devono continuare a garantire la sicurezza dei neonati e dei bambini. 4. 1. 2. Il Comitato rileva il particolare problema legato al controllo degli articoli che in una famiglia passano da un bambino all’altro, e che vengono usati da bambini di diverse età. Ricorda inoltre il problema degli articoli per bambini venduti di seconda mano (es. : nei negozi di beneficenza). Tenendo conto dei problemi dei paesi nei quali 4. 1. 3. non sempre esiste un’unica autorità in materia, il Comitato sottolinea l’importanza che l’applicazione sia effettuata dalle autorità competenti (nel quadro di un coordinamento a livello europeo). 4. 1. 4. Il Comitato sottolinea la necessità di un monitoraggio costante ed efficace del divieto, con una particolare vigilanza sul mercato per i prodotti importati da paesi terzi e del terzo mondo. in merito alla sicurezza dei prodotti 4. 1. 5. Il Comitato sottolinea l’importanza di un’efficace comunicazione con i genitori e con tutti i responsabili della in cura dei bambini generale e degli ftalati in particolare, tenendo in speciale considerazione la diffusione dei numeri telefonici a cui rivol- gersi per ottenere informazioni («Helpline»), che alcuni produt- tori indicano sull’imballaggio. Incita inoltre ad una precoce educazione, non autoritaria, per sensibilizzare la gente sulla cura ed il comportamento di neonati e bambini. 26. 4. 2000 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee C 117/61 4. 2. Articolo 2 Il Comitato rileva che la severità delle avvertenze è tale che esse rappresentano, in realtà, un divieto. La formulazione proposta per tali etichette, inoltre, è di difficile comprensione, e non trasmette il messaggio come dovrebbe. Tuttavia, nel caso in cui tale etichettatura dovesse infine venire accettata come misura adeguata, il Comitato formula le seguenti osservazioni: 4. 2. 1. indelebili. Devono anche essere comprensibili. Non è sufficiente che le avvertenze siano leggibili ed 4. 2. 2. Il Comitato si interroga sulla praticità, sotto il profilo sia della progettazione che della produzione, dell’apposizione di etichette inamovibili sugli articoli di piccole dimensioni destinati ai bambini, soprattutto se le avvertenze devono essere redatte in più lingue. Dato che il rischio legato all’azione discontinua di 4. 3. suzione o masticazione è piuttosto ridotto, il Comitato racco- manda, per il momento , di rinunciare all’etichettatura per i Bruxelles, 1o marzo 2000. prodotti proposta, in considerazione delle difficoltà che ne deriverebbero. Un’avvertenza dovrebbe figurare sull’imballag- gio, se la dimensione lo consente. Il principio di precauzione invocato stabilisce che le misure fondate su di esso devono essere commisurate al rischio da ridurre o eliminare. 5. Conclusioni 5. 1. Il Comitato ribadisce l’estrema importanza della sicu- rezza, soprattutto quando si tratta di bambini, e appoggia gli sforzi profusi dalla Commissione nell’introdurre l’attuale divieto. Permane tuttavia la preoccupazione sulla validità, ancora incerta, degli attuali metodi di prova intesi a garantire il ftalati, nonché sui materiali alternativi, fonte di nuove perplessità. Chiede quindi di appro- fondire la ricerca. liberazione degli livello di Il Comitato accetta il 5. 2. fatto che nell’Articolo 2 la Commissione, fornendo avvertenze severe sia sull’imballaggio che sugli articoli stessi, dichiari di credere nel diritto dei genitori all’informazione. Se la Commissione persiste nell’applicare tali avvertenze, occorre tener conto sia della lingua che della praticità della comunicazione. La Presidente del Comitato economico e sociale Beatrice RANGONI MACHIAVELLI


title: Parecer do Comité Económico e Social sobre a «Proposta de regulamento (CE) do Conselho relativo à competência judiciária, ao reconhecimento e à execução de decisões em matéria civil e comercial»

eurovoc_concepts:
civil law
commercial law
judicial cooperation
jurisdiction
single market

text: C 117/6 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 26. 4. 2000 Parecer do Comité Econo´ mico e Social sobre a «Proposta de regulamento (CE) do Conselho relativo à competência judicia´ria, ao reconhecimento e à execuça˜ o de deciso˜ es em matéria civil e comercial» (2000/C 117/02) Em 28 de Setembro de 1999, o Conselho decidiu, nos termos do artigo 262. o do Tratado que institui a Comunidade Europeia, consultar o Comité Econo´ mico e Social sobre a proposta supramencionada. incumbida da preparaça˜o dos correspondentes trabalhos a Secça˜o Mercado U´ nico, Produça˜o e Foi Consumo, que emitiu parecer em 15 de Fevereiro de 2000 (relator: H. Malosse). Na 370. a reunia˜o plena´ria de 1 e 2 de Março de 2000 (sessa˜o de 1 de Março), o Comité Econo´ mico e Social adoptou por unanimidade o seguinte parecer. 1. Introduça˜o 1. 1. Uma das inovaço˜ es essenciais do Tratado de Amester- da˜o é a de atribuir à Comunidade competência numa parte significativa do chamado Terceiro Pilar da Unia˜o (Justiça e Assuntos Internos). Por força do artigo 2. o do Tratado da Unia˜o Europeia, 1. 1. 1. a Unia˜o fixa-se como objectivo a manutença˜o e o desenvolvi- mento de um espaço de liberdade, de segurança e de justiça, em que seja assegurada a livre circulaça˜o de pessoas, e em que os cidada˜os possam invocar os seus direitos, beneficiando de garantias iguais àquelas de que dispo˜ em nos tribunais dos respectivos paı´ses. 1. 2. No quadro do Plano de Acça˜o do Conselho e da Comissa˜o sobre a aplicaça˜o das novas disposiço˜ es do Tratado de Amesterda˜o relativas ao estabelecimento de um espaço de liberdade, segurança e justiça, exorta-se a Comunidade a adoptar medidas no domı´nio da cooperaça˜o judicia´ria em matéria civil e comercial necessa´rias ao bom funcionamento do mercado interno. E´ nesta perspectiva que se situa a proposta de regula- 1. 3. mento apresentada ao Comité para parecer. Com efeito, o bom funcionamento do Mercado Interno exige a definiça˜o de regras de competência judicia´ria claras para os litı´gios entre sociedades e cidada˜os de diferentes Estados-Membros, nomea- damente para determinar a jurisdiça˜o competente. Na mesma ordem de ideias, é indispensa´vel criar dispositivos para assegu- rar o reconhecimento e a execuça˜o das sentenças. 1. 4. No domı´nio da competência judicia´ria, do reconheci- mento e da execuça˜o de deciso˜ es em matéria civil e comercial, a proposta da Comissa˜o Europeia na˜o parte do nada. Com efeito, conscientes da necessidade de segurança jurı´dica em caso de litı´gios no mercado interno, os Estados-Membros, no quadro da cooperaça˜o intergovernamental e bilateral, haviam celebrado convenço˜ es com esse objectivo. A mais importante é a chamada «Convença˜o de Bruxelas», celebrada em 27 de Setembro de 1968 pelos seis Estados-Membros da Comuni- dade Europeia da época, sobre a competência, o reconheci- mento e a execuça˜o das sentenças em matéria civil e comercial (NT: v. versa˜o consolidada in JO C 27 de 26. 1. 1998). Em 1971, foi assinado um protocolo sobre a inter- 1. 4. 1. pretaça˜o desta convença˜o pelo Tribunal de Justiça das Comuni- dades Europeias (NT: in JO L 319 de 25. 11. 1988). A convença˜o e o protocolo, que fazem parte do acervo comunita´rio dado terem como base jurı´dica o artigo 293. o do Tratado CEE, foram sucessivamente alargados a todos os novos Estados-Membros. Porém, é necessa´rio referir que a actual Convença˜o de Bruxelas, tal como resultou das negociaço˜ es de adesa˜o da A´ ustria, Finlândia e Suécia, na˜o vigora ainda em todos os Estados-Mem- bros, pois apenas uma minoria a ratificou. 1. 5. Paralelamente à Convença˜o de Bruxelas, a Convença˜o de Lugano, celebrada em 16 de Setembro de 1988 (NT: in JO L 319 de 25. 11. 1988) entre os Estados da Unia˜o e os Estados da Associaça˜o Europeia de Comércio Livre (AECL), retoma os princı´pios da Convença˜o de Bruxelas. 2. A proposta de regulamento apresentada pela Comissa˜o 2. 1. As principais disposiço˜es da proposta 2. 1. 1. Tal como a Convença˜o de Bruxelas e as muitas convenço˜ es bilaterais que visa substituir, o regulamento tem por objectivo: — Introduzir regras modernas e uniformes de competência judicia´ria e directa em matéria civil e comercial; e — Simplificar as formalidades necessa´rias ao reconhecimento e ao exequatur ra´pido das deciso˜ es por meio de um procedimento simples e uniforme. 2. 1. 2. Em matéria de competência judicia´ria, a proposta consagra o princı´pio do «domicı´lio do demandado como nexo de competência geral», ou seja, o paı´s no qual a pessoa singular ou colectiva demandada tiver o seu domicı´lio legal. Contudo, o regulamento prevê normas especiais para certas categorias de litı´gios: 26. 4. 2000 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 117/7 2. 1. 2. 1. Em matéria contratual: Em princı´pio, o litı´gio é submetido ao tribunal do lugar onde a obrigaça˜o fundamento da demanda foi ou deva ser executada. — no respeitante à venda de mercadorias, o lugar de um Estado-Membro em que, por força do contrato, as merca- dorias foram ou devam ser entregues; — no respeitante à prestaça˜o de serviços, o lugar de um Estado-Membro em que, por força do contrato, os serviços foram ou devam ser prestados; — em matéria de obrigaça˜o alimentar, o tribunal do lugar em que o credor de alimentos tiver o seu domicı´lio; — para os litı´gios entre segurador e segurado, o segurador pode ser demandado num tribunal do local onde o demandante (tomador do seguro, segurado ou beneficia´rio) esteja domiciliado; — para os contratos celebrados pelos consumidores — com a mesma preocupaça˜o de proteger a parte mais fraca no contrato — é reconhecida a competência do paı´s onde o consumidor estiver domiciliado, inclusive no comércio electro´ nico de mercadorias e serviços; — para os contratos de trabalho, o regulamento consagra o local onde o trabalhador estiver domiciliado. 2. 1. 2. 2. Em matéria extracontratual: — A demanda far-se-a´ perante o tribunal do lugar onde ocorreu ou possa ocorrer o facto danoso. O regulamento estabelece regras de competência 2. 1. 2. 3. exclusiva para certos litı´gios, designando, nomeadamente, em matéria de propriedade intelectual, o tribunal do Estado-Mem- bro de depo´ sito ou registo. 2. 1. 4. Em matéria de execuça˜o, o regulamento baseia-se na confiança mu´ tua entre as autoridades judicia´rias que deve permitir que deciso˜ es (sentenças, despachos judiciais, manda- tos de execuça˜o…) proferidas num Estado-Membro sejam aplicadas em qualquer outro Estado-Membro. 2. 1. 4. 1. O procedimento de exequatur previsto na Con- vença˜o de Bruxelas constituı´a, pela sua duraça˜o e custo, um trava˜o efectivo à aplicaça˜o das deciso˜ es na Unia˜o. No projecto de regulamento comunita´rio, este procedimento foi simplifi- cado. Assim, o o´ rga˜o jurisdicional competente para verificar a força executo´ ria de uma decisa˜o no Estado requerido deve exercer apenas um controlo formal dos documentos que lhe forem submetidos em apoio do pedido. Nesta fase do processo, os fundamentos de na˜o execuça˜o na˜o podem ser oficiosamente invocados pelo juiz. Estes fundamentos podera˜o ser examina- dos mais tarde, em recurso do executado. 2. 1. 4. 2. Quanto a medidas proviso´ rias e conservato´ rias, o regulamento prevê que a decisa˜o estrangeira, ainda sem força executo´ ria declarada no Estado requerido, estabelece, pelo menos, a existência de um crédito que permite adoptar medidas proviso´ rias e conservato´ rias (nos termos da legislaça˜o do Estado requerido). Tal disposiça˜o permitira´ salvaguardar os interesses do credor que aguarda a decisa˜o de exequatur. 2. 1. 5. O projecto de regulamento apenas se aplica aos Estados-Membros que subscreveram as disposiço˜ es do Tratado sobre cooperaça˜o judicial em matéria civil, o que exclui do seu âmbito o Reino Unido, a Irlanda e a Dinamarca. Neste sentido, este projecto de regulamento constitui, aparentemente, um caso u´ nico na ordem jurı´dica comunita´ria, ainda que estes paı´ses tenham a possibilidade de se juntar aos outros 12 Estados-Membros para a aplicaça˜o do texto. Parece que o Reino Unido e a Irlanda va˜o, desde ja´, exercer a faculdade de aplicar o regulamento, ficando em suspenso a situaça˜o da Dinamarca. Para os litı´gios com cidada˜os de paı´ses terceiros ou sociedades aı´ estabelecidas, sa˜o as regras nacionais que se aplicam, salvo no caso de cla´usula que atribua competência exclusiva a uma autoridade judicial de um Estado-Membro. 2. 2. As inovaço˜es em relaça˜o à Convença˜o de Bruxelas 2. 1. 3. Em matéria de reconhecimento, o projecto de regula- mento consagra o princı´pio do reconhecimento de pleno direito das deciso˜ es na Comunidade Europeia. Este reconheci- mento significa que o mesmo processo na˜o pode ser recome- çado noutro Estado-Membro. Em caso de impugnaça˜o, o processo a utilizar sera´ o previsto na secça˜o sobre a execuça˜ o. Nesta secça˜o, sa˜o enunciados os motivos de na˜o reconheci- mento e de na˜o execuça˜o (artigos 41. o e 42. o), fortemente reduzidos em relaça˜o aos previstos na Convença˜o de Bruxelas. As Convenço˜ es de Bruxelas e de Lugano serviram de 2. 2. 1. modelo para a preparaça˜o do projecto de regulamento. Desde Dezembro de 1997 que estas estavam a ser revistas e a Comissa˜o Europeia propusera, antes da ratificaça˜o do Tratado de Amesterda˜o, uma nova convença˜o destinada a melhorar a convença˜o em vigor. As melhorias previstas encontram-se naturalmente na nova proposta. C 117/8 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 26. 4. 2000 2. 2. 2. A principal inovaça˜o reside no facto de que se trata de um projecto de regulamento uniforme (e na˜o de uma directiva que poderia dar lugar a disposiço˜ es nacionais diver- gentes). mente, a criaça˜o de instrumentos de informaça˜o dos cidada˜os. O Comité congratula-se com o facto de a Comissa˜o ter decidido transformar este projecto de directiva em projecto de regulamento. 2. 2. 3. O projecto de regulamento autonomiza as normas aplica´veis às actividades comerciais no mercado interno euro- peu: venda de bens e prestaça˜o de serviços. Estas disposiço˜ es evitam o recurso às normas de direito internacional e desti- nam-se a melhorar a segurança jurı´dica do comércio. 2. 2. 4. O projecto de regulamento alarga a todos os contra- tos directamente celebrados com os consumidores a possibili- dade de escolha da jurisdiça˜o do lugar onde o consumidor estiver domiciliado, incluindo nas vendas por via electro´ nica. 2. 2. 5. A proposta simplifica consideravelmente o procedi- mento de exequatur limitando o poder do juiz, o que favorece a livre circulaça˜o das deciso˜ es na Comunidade. 2. 2. 6. A proposta restringe um pouco o âmbito das disposi- ço˜ es derrogato´ rias que permitem recorrer do reconhecimento e da execuça˜o de deciso˜ es proferidas noutro Estado-Membro. Assim, por exemplo, na disposiça˜o «Se a declaraça˜o for manifestamente contra´ria à ordem pu´ blica do Estado-Membro requerido» (NT: Artigo 41. o, 1), acrescenta-se o termo «manifes- tamente» à redacça˜o da Convença˜o de Bruxelas para a res- tringir. 3. Observaço˜ es na generalidade 3. 1. Importância do parecer do Comité Econo´mico e Social 3. 1. 1. A entrada em vigor do Tratado de Amesterda˜o permite ao Comité desempenhar o seu papel consultivo na realizaça˜o do espaço de liberdade, segurança e justiça previsto no Tratado. Trata-se de um domı´nio fundamental para a sociedade civil europeia. Pelo facto de ser o u´ nico o´ rga˜o institucional em que esta˜o representadas as organizaço˜ es da sociedade civil, o CES dispo˜ e da importante oportunidade de servir os cidada˜os da Unia˜o. Na reunia˜o plena´ria de 20 e 21 de Outubro de 1999, 3. 1. 2. o Comité aprovou o parecer sobre a «Proposta de Directiva do Conselho relativa à citaça˜o e à notificaça˜o dos actos judiciais e extrajudiciais em matérias civil e comercial nos Estados-Mem- bros» (relator: B. Hernadez Bataller) (1). Nesse parecer, o Comité apoia a proposta da Comissa˜o, lamentando contudo que a forma proposta para o acto na˜o tivesse sido o regulamento (como acontece na presente proposta) e solicita, nomeada- (1) JO C 368 de 20. 12. 1999, p. 47. 3. 1. 3. O Comité sublinha a necessidade de assegurar a coerência dos dois projectos de regulamento porque as «citaça˜o e notificaça˜o» precedem o «reconhecimento e execuça˜o» de deciso˜ es. O Comité considera que as acço˜ es de informaça˜o e de formaça˜o dos profissionais e dos cidada˜os devem ser preparadas de maneira abrangente e coerente com ambos os textos. 3. 2. A oportunidade do acto comunita´rio A substituiça˜o da Convença˜o de Bruxelas, a nı´vel dos 3. 2. 1. 12 Estados-Membros que subscreveram sem restriço˜ es a vertente justiça/segurança do Tratado, por um regulamento de aplicaça˜o directa constitui um progresso nota´vel, nomeada- mente na medida em que confere mais segurança jurı´dica (um so´ texto em vez de mu´ ltiplas e multiformes convenço˜ es). Além disso, o Tribunal de Justiça podera´ assegurar uma aplicaça˜o uniforme das disposiço˜ es do regulamento em todos os Estados-Membros. 3. 2. 2. O Comité congratula-se com a intença˜o ja´ manifes- tada pelo Reino Unido e pela Irlanda de aplicar o regulamento e espera que a Dinamarca faça outro tanto, nos termos apropriados, de modo a que o regulamento seja efectiva e uniformemente aplicado em toda a Comunidade. 4. Observaço˜ es na especialidade 4. 1. Aperfeiçoamento do processo de execuça˜o das deciso˜es judiciais 4. 1. 1. As concluso˜ es do Conselho Europeu de Tampere, de 15 e 16 de Outubro de 1999, ilustram bem que esta proposta de regulamento deve ser tida apenas como uma etapa para criaça˜o de um verdadeiro espaço judicia´rio comum, que permita aos cidada˜os e às empresas poder fazer valer e executar os deveres e direitos com toda a segurança jurı´dica. Assim, o Conselho Europeu de Tampere convidou a Comissa˜o a estabelecer «normas mı´nimas que assegurem em toda a Unia˜o um nı´vel adequado de assistência jurı´dica nos processos transfronteiras, assim como regras processuais comuns especı´- ficas para processos judiciais transfronteiras simplificados e acelerados respeitantes a pequenas acço˜ es do foro comercial e de consumidores, bem como a acço˜ es de penso˜ es de alimentos e a acço˜ es na˜o contestadas». 26. 4. 2000 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 117/9 4. 1. 2. T ı´ t u l o c a u t e l a r e u r o p e u A proposta de regulamento deve ser aprovada na 4. 1. 2. 1. medida em permite simplificar o processo de exequator, na˜o sendo porém suficiente para criar um espaço judicia´rio eficaz. Uma vez obtido o exequator, é necessa´rio recorrer aos meios executivos. Ora, estes diferem muito de Estado-Membro para Estado-Membro. Porque parece ser muito difı´cil, por agora, unificar os processos executivos, o Comité propo˜ e certas adaptaço˜ es, nomeadamente para as medidas cautelares. Assim, o artigo 44. o da proposta de regulamento 4. 1. 2. 2. prevê que o requerente possa pedir a adopça˜o de providências cautelares, previstas pela lei do Estado-Membro requerido, sem que tal decisa˜o tenha de ser declarada executo´ ria, nos termos do artigo 37. o Tal disposiça˜o faculta, de qualquer modo, ao credor um «tı´tulo cautelar europeu». Porém esta disposiça˜o é ainda insuficiente, pois em certos paı´ses é necessa´ria uma decisa˜o judicial, mesmo neste caso. Convira´ também prever que «uma decisa˜o judicial de um Estado-Membro, destituı´da de exequator, é tı´tulo bastante para a aplicaça˜o de determinados processos executivos, tal como o congelamento cautelar de contas banca´rias que existe na maior parte dos Estados da Unia˜o». 4. 1. 3. A n e c e s s i d a d e d e r e c u r s o s s i m p l e s e r a´ p i d o s 4. 1. 3. 1. No parecer sobre a «Proposta de directiva do Parlamento Europeu e do Conselho que estabelece medidas de luta contra os atrasos de pagamento nas transacço˜ es comerciais» (1), o Comité sublinhara ja´ a importância de recursos acessı´veis e ra´pidos. As propostas nessa matéria foram, infelizmente, retiradas da proposta de directiva do Conselho. 4. 1. 3. 2. O Comité propo˜ e, assim, a ponderaça˜o de propos- tas completas, num conjunto de regulamentos apresentados aos cidada˜os europeus, que compreendam a simplificaça˜o e a aceleraça˜o dos processos e normas mı´nimas de assistência jurı´dica aos cidada˜os. 4. 1. 3. 3. Em matéria de execuça˜o, o objectivo deve ser estabelecer um tı´tulo executivo europeu, que possa produzir efeitos, imediatamente apo´ s a decisa˜o, em todo o territo´ rio europeu. O Comité apoia totalmente este ideia lançada para estudo pelo Conselho Europeu de Tampere de Outubro de 1999. 4. 1. 4. P a r a u m t ı´ t u l o e x e c u t i v o e u r o p e u 4. 1. 4. 1. O Comité solicita, portanto, a preparaça˜o sem delongas do projecto de um tı´tulo executivo europeu, em particular nos domı´nios que devem exigir urgência: penso˜ es (1) JO C 407 de 28. 12. 1998. alimentares, atrasos de pagamento, atrasos de sala´rios, na˜o pagamento de sala´rios subsequente à falências de empresas. Numa primeira fase, o Comité propo˜ e que a Comissa˜o reconheça a validade deste tı´tulo executivo europeu (executivo de pleno direito, sem dependência de um processo de exequa- tor) para os créditos na˜o litigiosos. Para fazer aceitar a ideia de um tı´tulo executivo europeu, a Comissa˜o podera´ propor a instituiça˜o de um processo «europeu» de cobrança de dı´vidas «europeias» idêntico em todos os Estados-Membros. Os termos e a marcha de tal processo podera˜o ser semelhantes à injunça˜o para pagamento tal como existe na Alemanha e em França. A generalizaça˜o de tal processo tornaria inu´ til, a prazo, o processo de «exequator», dado que a decisa˜o tomada obedeceria em todos os Estados-Membros às mesmas condiço˜ es de aplicaça˜o. 4. 1. 5. P a r a u m a c o n v e r g ê n c i a d e d i r e i t o s 4. 1. 5. 1. Paralelamente, seria importante também assegurar uma convergência dos direitos civis e comerciais na Unia˜o Europeia, condiça˜o, a prazo, para a criaça˜o de um verdadeiro espaço de liberdade, justiça e segurança. 4. 2. A adaptaça˜o do projecto ao comércio electro´nico O artigo 15. o da proposta de regulamento suscitou 4. 2. 1. vivas preocupaço˜ es dos representantes das empresas e um princı´pio de polémica. Este artigo 15. o retoma o princı´pio, consagrado no artigo 13. o da Convença˜o de Bruxelas, em vigor, que privilegia a competência do tribunal do lugar onde o consumidor tenha domicı´lio. Segundo o artigo 13. o da Convença˜o de Bruxelas, aquela competência depende da condiça˜o de o consumidor ter sido destinata´rio de uma proposta que lhe tenha sido especialmente dirigida ou de anu´ ncio publicita´rio no Estado do seu domicı´lio. No artigo 15. o do projecto de regulamento, a Comissa˜o Europeia introduz inovaço˜ es para contemplar o desenvolvimento do comércio electro´ nico. O projecto assimila uma oferta de bens ou serviços na Internet a uma proposta especialmente dirigida ao consumidor ou anu´ ncio publicita´rio, na expressa˜o «uma pessoa que (…) dirija as suas actividades para este Estado ou para va´rios Estados entre os quais este Estado». 4. 2. 2. A questa˜o é saber se, ao propor os seus serviços no comércio electro´ nico, uma empresa tera´ ou na˜o procurado alargar intencionalmente o seu mercado para la´ da sua habitual a´rea de comércio. A abertura sem limites a todo o planeta caracteriza a Internet. Pode compreender-se que a perspectiva de ser demandado perante uma jurisdiça˜o estrangeira possa entravar o uso da Internet pelas pequenas empresas. A Unia˜o Europeia tem ante si um duplo desafio: assegurar a melhor protecça˜o jurı´dica possı´vel dos cidada˜os face ao desenvolvi- mento do comércio electro´ nico e dos seus riscos (tanto mais que, em geral, o consumidor paga antecipadamente) e a par C 117/10 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 26. 4. 2000 disso na˜o entravar a utilizaça˜o deste meio de promoça˜o das empresas europeias, nomeadamente as PME. Este desafio cabe, em primeiro lugar, ao espaço judicia´rio europeu, mas tem também uma dimensa˜o internacional, nomeadamente em matéria de protecça˜o do consumidor, pois que hoje a maioria das ofertas na Internet provém de sociedades estabelecidas em paı´ses terceiros. consumidores, restringir a sua a´rea comercial a determinados paı´ses. Se necessa´rio, poderia preparar-se um regulamento especı´fico para o sector no qual se incentivasse a mediaça˜o e a via judicial fosse o u´ ltimo recurso. 4. 3. Outras melhorias da presente proposta 4. 2. 3. O Comité deseja melhorar as relaço˜ es comércio/con- sumidor nesta nova forma de distribuiça˜o. Assim, considera priorita´rio que as partes interessadas desenvolvam, com o apoio das autoridades europeias, mecanismos que permitam aumentar a confiança: co´ digos de boa conduta, «cibertribunal», recurso à mediaça˜o… Tais medidas sera˜o os melhores garantes do desenvolvimento efectivo do comércio electro´ nico e do seu uso pelas empresas e pelos consumidores. Além disso, esta medida deve ser adoptada no plano internacional. O Comité solicita à Comissa˜o que faça o ponto da situaça˜o das boas pra´ticas nesta matéria a nı´vel mundial e que apoie a sua aplicaça˜o na Europa. 4. 3. 1. Para facilitar a interpretaça˜o do novo regulamento, o Comité propo˜ e que sejam definidos certos conceitos, em conformidade com a jurisprudência do Tribunal de Justiça das Comunidades Europeias (TJCE). Por exemplo, no que respeita ao artigo 5. o, n. o 3, o TJCE definiu o conceito de matéria extracontratual. Na mesma ordem de ideias, e sempre com a preocupaça˜o de clareza, podera˜o ser completados determina- dos artigos da proposta em conformidade com a jurisprudência do TJCE, por exemplo sobre o conceito de matéria contratual ou, no caso de paı´s terceiro, sobre o lugar onde a obrigaça˜o que fundamenta o pedido foi ou deva ser executada. 4. 2. 4. Enquanto tais medidas de confiança na˜o produzem efeito, o Comité recomenda que se mantenha em vigor o arti- go 13. o da Convença˜o de Bruxelas, o qual privilegia a competência do tribunal do lugar onde o consumidor esta´ domiciliado. Por outro lado, para reforçar a protecça˜o do consumidor, o Comité considera que este princı´pio deve ser alargado aos casos em que ele tenha sido incitado, por iniciativa da outra parte, a deixar o Estado do seu domicı´lio a fim de celebrar o contrato. Em matéria de comércio electro´ - nico, pelo contra´rio, a fo´ rmula proposta neste novo regula- mento («por qualquer meio, dirija as suas actividades para este Estado») na˜o parece suficientemente clara para gerar um clima de confiança entre as partes. Atendo-nos à definiça˜o do actual artigo 13. o da Convença˜o («proposta que lhe tenha sido especialmente dirigida ou de anu´ ncio publicita´rio»), deixar-se-ia ao juiz o cuidado de apreciar se o consumidor teve conheci- mento da oferta, de maneira activa ou passiva. E´ preciso voltarmo-nos, cada vez mais, para métodos de regulaça˜o de conflitos eficazes, adaptados ao comércio electro´ nico e que protejam o consumidor. 4. 4. Estimular as soluço˜es extrajudiciais 4. 4. 1. O Comité dedica especial atença˜o à resoluça˜o extraju- dicial dos litı´gios em matéria civil e comercial, quer por arbitragem, caso em que as partes apelam, de comum acordo, a um juiz privado que proferira´ sentença que as vincula, quer por mediaça˜o ou conciliaça˜o, casos em que as duas partes apelam a uma terceira pessoa para as ajudar a dirimir o litı´gio, cabendo porém so´ a elas decidir da sequência a dar ao processo, na˜o estando vinculadas a qualquer decisa˜o. A lentida˜o e o custo dos processos judiciais sa˜o tais que desmotivam os cidada˜os e os actores econo´ micos, nomeada- mente as pequenas e médias empresas, para interpor uma acça˜o. E´ também deseja´vel desenvolver processos para obter o acordo das partes, designadamente a mediaça˜o dos conflitos que envolvem particulares, com a condiça˜o de que sejam simples, ra´pidos e pouco onerosos. Para o sector do comércio electro´ nico, O Comité 4. 2. 5. sugere a autoregulaça˜o nos termos da qual, sem pôr em causa o acesso à justiça, se estimularia a utilizaça˜o de dispositivos automa´ticos de recurso à mediaça˜o, em particular para as pequenas transacço˜ es de valor inferior a determinado mon- tante, por exemplo 2 500 euros. As empresas deveriam também ter a possibilidade de, por meio de informaça˜o aos 4. 4. 2. Em matéria de mediaça˜o, é essencial assegurar a qualidade do serviço prestado, a competência e a independên- cia dos mediadores, tal como explicitado na recomendaça˜o 98/257/CE da Comissa˜o Europeia sobre os princı´pios aplica´- veis aos o´ rga˜os responsa´veis pela resoluça˜o extrajudicial de conflitos de consumo. Nesta perspectiva, sera´ u´ til, nomeada- mente, reforçar a cooperaça˜o europeia com vista a uma maior homogeneidade de dispositivos e formar mediadores para a resoluça˜o dos litı´gios internacionais. 26. 4. 2000 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 117/11 4. 4. 3. O Comité congratula-se com a intença˜o do Conselho de Tampere de estudar acço˜ es de promoça˜o destes processos no quadro comunita´rio. Através de parecer de iniciativa, o Comité dara´ a sua contribuiça˜o tanto mais marcante quanto sera´ fruto de consulta aprofundada das organizaço˜ es da sociedade civil europeia a quem incumbira´ a aplicaça˜o destes processos de autoregulaça˜o. 4. 5. Informaça˜o dos utilizadores (ponto 29 das concluso˜es de Tampere) 4. 5. 1. Como foi requerido no parecer sobre a «citaça˜o e a notificaça˜o dos actos judiciais e extrajudiciais em matérias civil e comercial nos Estados-Membros» (relator: J. Hernandez Bataller), o Comité sublinha a importância de mecanismos de informaça˜o dos utilizadores, prioritariamente os cidada˜os, as suas associaço˜ es de defesa, os sindicatos de trabalhadores, as pequenas empresas, artesa˜os e profisso˜ es liberais e suas associaço˜ es. Este esforço de informaça˜o deve compreender a redacça˜o do «guia de utilizador transfronteira», a criaça˜o de pontos de informaça˜o locais (rede Eures para os trabalhadores fronteiriços, eurogabinetes para as PME) a fim de que os novos direitos e deveres, no novo espaço comum de liberdade, segurança e justiça, sejam amplamente difundidos. 4. 5. 2. Sobre a proposta de regulamento, em si, o Comité propo˜ e a ediça˜o de uma brochura informativa, destinada nomeadamente aos utilizadores (juristas, associaço˜ es, consu- midores, etc. ) que inclua também, num quadro como o que figura na exposiça˜o de motivos do projecto, uma comparaça˜o, artigo a artigo, com a Convença˜o de Bruxelas. Esta brochura informativa deveria abarcar, também, o regulamento relativo à «citaça˜o e notificaça˜o dos actos judicia´rios e extrajudicia´rios em matéria civil e comercial. » Bruxelas, 1 de Março de 2000. A Presidente do Comité Econo´mico e Social Beatrice RANGONI MACHIAVELLI


title: 2000/197/CE: Decisión de la Comisión, de 1 de marzo de 2000, que modifica la Decisión 1999/187/CE sobre la liquidación de las cuentas presentadas por los Estados miembros con relación a los gastos de 1995 de la sección de Garantía del Fondo Europeo de Orientación y de Garantía Agrícola [notificada con el número C(2000) 486] (Los textos en lenguas alemana e italiana son los únicos auténticos)

eurovoc_concepts: conciliation procedure (part of ordinary legislative procedure)

text: 8. 3. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 61/15 DECISIÓN DE LA COMISIÓN de 1 de marzo de 2000 que modifica la Decisión 1999/187/CE sobre la liquidación de las cuentas presentadas por los Estados miembros con relación a los gastos de 1995 de la sección de Garantía del Fondo Europeo de Orientación y de Garantía Agrícola [notificada con el número C(2000) 486] (Los textos en lenguas alemana e italiana son los únicos auténticos) (2000/197/CE) LA COMISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CEE) no 729/70 del Consejo, de 21 de abril de 1970, sobre la financiación de la política agrícola común (1), cuya última modificación la constituye el Regla- mento (CE) no 1287/95 (2), y, en particular, el apartado 2 de su artículo 5, Una vez consultado el Comité del Fondo Europeo de Orienta- ción y Garantía Agrícola, Considerando lo siguiente: (1) Antes de que la Comisión determine una correción financiera en la decisión de liquidación de cuentas, es necesario que el Estado miembro, si así lo desea, pueda hacer uso del procedimiento de conciliación establecido en la Decisión 94/442/CE de la Comisión, de 1 de julio de 1994, relativa a la creación de un procedimiento de conciliación en el marco de la liquidación de cuentas de la sección de Garantía del FEOGA (3), y, en este caso, es necesario que la Comisión, previamente a su decisión, examine el informe elaborado por el órgano de concilia- ción. En la fecha en que se adoptó la Decisión 1999/ 596/CE de la Comisión, de 28 de julio de 1999, por la que se modifica la Decisión 1999/187/CE sobre la liqui- dación de las cuentas presentadas por los Estados miem- bros con relación a los gastos de 1995 de la sección de Garantía del Fondo Europeo de Orientación y de Garantía Agrícola (4), no habían finalizado todos los plazos establecidos para dicho procedimiento en lo que respecta a las correciones subvencionables. Dicha Deci- sión constituye la última modificación de la Decisión 1999/187/CE de la Comisión, de 3 de febrero de 1999, sobre la liquidación de las cuentas presentadas por los Estados miembros con relación a los gastos de 1995 de la sección de Garantía del Fondo Europeo de Orienta- ción y de Garantía Agrícola (5). Las Decisiones 1999/ 187/CE y 1999/596/CE no afectan a los interesados en el ejercicio de 1995. El procedimiento de conciliación ha concluido en lo que respecta a todas las correcciones financieras. Por tanto, es conveniente liquidar los gastos correspondientes mediante la presente Decisión. bros respecto de los gastos financieros por la sección de Garantía del Fondo Europeo de Orientación y de Garantía Agrícola (FEOGA) y correspondientes al ejer- cicio financiero de 1993 (6), recurso pendiente ante el Tribunal de Justicia y referente al incumplimiento de los plazos de pago en Alemania en el ejercicio presupues- tario de 1993, la Comisión se ha declarado dispuesta a aceptar las pruebas del cumplimiento de dichos plazos por las autoridades alemanas en lo que respecta a las ayudas a la retirada temporal de las tierras de labor y a retirar la correspondiente corrección financiera. El artículo 8 del Reglamento (CEE) no 729/70 establece que las consecuencias financieras de las irregularidades o negligencias imputables a las administraciones u orga- nismos de los Estados miembros no deben ser costeadas por la Comunidad. Es conveniente incluir en el ámbito de aplicación de la presente Decisión algunas de estas consecuencias financieras que no puede sufragar el presupuesto comunitario. La presente Decisión no prejuzga las consecuencias financieras que puedan derivarse de una liquidación de cuentas posterior en lo que respecta a las ayudas nacio- nales o las infracciones por las cuales los procedimientos iniciados en virtud de los artículos 88 y 226 estén pendientes o hayan concluido después del 31 de octubre de 1999. La presente Decisión no prejuzga las consecuencias financieras que la Comisión, en una liquidación de cuentas posterior, pueda extraer de investigaciones que se hallen en curso en la fecha de la presente Decisión, de irregularidades en el ámbito del artículo 8 del Regla- mento (CEE) no 729/70 o de sentencias del Tribunal de Justicia en asuntos pendientes a 31 de octubre de 1999 y relacionados con el objeto de la presente Decisión. (3) (4) (5) HA ADOPTADO LA PRESENTE DECISIÓN: (2) En el contexto del recurso C-245/97 contra la Decisión 97/333/CE de la Comisión, de 23 de abril de 1997, relativa a la liquidación de cuentas de los Estados miem- Artículo 1 (1) DO L 94 de 28. 4. 1970, p. 13. (2) DO L 125 de 8. 6. 1995, p. 1. (3) DO L 182 de 16. 7. 1994, p. 45. (4) DO L 226 de 27. 8. 1999, p. 26. (5) DO L 61 de 10. 3. 1999, p. 37. Las partes del anexo de la Decisión 1999/187/CE referentes a Alemania e Italia se sustituirán por el anexo de la presente Decisión. (6) DO L 139 de 30. 5. 1997, p. 30. L 61/16 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 8. 3. 2000 Artículo 2 Los importes adicionales de – 74 991 756 585 liras italianas y + 485 466,68 marcos alemanes resultantes del punto 3 del anexo e imputados en virtud de la presente Decisión se contabilizarán entre los gastos a que se refiere el apartado 1 del artículo 4 del Reglamento (CE) no 296/96 de la Comisión (1), con cargo al mes de abril de 2000. Los destinatarios de la presente Decisión serán la República Federal de Alemania y la República Italiana. Artículo 3 Hecho en Bruselas, el 1 de marzo de 2000. Por la Comisión Franz FISCHLER Miembro de la Comisión (1) DO L 39 de 17. 2. 1996, p. 5. 8. 3. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 61/17 ANEXO ALEMANIA Gastos correspondientes a la sección de Garantia del FEOGA Ejercicio financiero: 1995 Marcos alemanes 1. Gastos reconocidos a) Gastos declarados por el Estado miembro correspondientes a la presente liquidación 10 424 357 455,08 b) Gastos declarados en el ejercicio precedente pero excluidos de su liquidación 625 852 168,80 c) Gastos declarados excluidos de la presente liquidación d) Gastos declarados que ya fueron objeto de una decisión de liquidación 0,00 0,00 e) Gastos declarados que son objeto de la presente declaración (a + b + c + d) 11 050 209 623,88 f) Gastos no reconocidos g) Total de los gastos reconocidos (e + f) 2. Gastos imputados – 42 621 660,21 11 007 587 963,67 a) Gastos imputados con cargo al ejercicio 10 420 913 174,43 b) Gastos imputados con cargo al ejercicio precedente, pero excluidos de su liquidación 625 852 168,80 c) Gastos imputados con cargo al presente ejercicio que ya fueron objeto de una decisión de liquidación d) Gastos imputados con cargo al presente ejercicio que ya fueron objeto de una decisión de liquidación e) Gastos imputados con cargo a un ejercicio posterior 0,00 0,00 0,00 f) Total de los gastos (a + b + c + d + e) imputados, que son objeto de la presente declaración 11 046 765 343,23 3. Gastos con cargo o cantidades a girar al Estado miembro tras la liquidación de las 39 177 379,56 cuentas (2f – 1g) L 61/18 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 8. 3. 2000 ITALIA Gastos correspondientes a la sección de Garantia del FEOGA Ejercicio financiero: 1995 Liras italianas 1. Gastos reconocidos a) Gastos declarados por el Estado miembro correspondientes a la presente liquidación 8 244 825 976 202 b) Gastos declarados en el ejercicio precedente pero excluidos de su liquidación 449 078 987 827 c) Gastos declarados excluidos de la presente liquidación d) Gastos declarados qu ya fueron objeto de una decisión de liquidación 0 0 e) Gastos declarados que son objeto de la presente declaración (a + b + c + d) 8 693 904 964 029 f) Gastos no reconocidos g) Total de los gastos reconocidos (e + f) 2. Gastos imputados – 235 094 232 639 8 458 810 731 390 a) Gastos imputados con cargo al ejercicio 8 204 701 239 447 b) Gastos imputados con cargo al ejercicio precedente, pero excluidos de su liquidación 449 078 987 827 c) Gastos imputados con cargo al presente ejercicio, pero excluidos de la presente liquidación d) Gastos imputados con cargo al presente ejercicio que ya fueron objeto de una decisión de liquidación e) Gastos imputados con cargo a un ejercicio posterior 0 0 0 f) Total de los gastos ción (a+ b + c + d + e) imputados, que son objeto de la presente declara- 8 653 780 227 274 3. Gastos con cargo o cantidades a girar al Estado miembro tras la liquidación de las 194 969 495 884 cuentas (2f – 1g)