title: Ανακοίνωση της Επιτροπής - Να οικοδομήσουμε μια Ευρώπη χωρίς αποκλεισμούς

text: ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ Βρυξέλλες , 1. 3. 2000 τελικό COM(2000) 79 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΝΑ ΟΙΚΟ∆ΟΜΗΣΟΥΜΕ ΜΙΑ ΕΥΡΩΠΗ ΧΩΡΙΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΝΑ ΟΙΚΟ∆ΟΜΗΣΟΥΜΕ ΜΙΑ ΕΥΡΩΠΗ ΧΩΡΙΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥΣ Συνοψη 1. 4 Εισαγωγή. 4 Η εντολή Οι στόχοι. 4. 4 1. 1. 1. 2. 1. 3. Η προκληση του κοινωνικου αποκλεισµου. 5 Χαµηλό εισόδηµα και ευπάθεια. 5 Ένα πολυδιάστατο φαινόµενο. 6 Ένα διαρθρωτικό φαινόµενο. 7 2. 1. 2. 2. 2. 3. 2. 3. 1. 2. 3. 2. 2. 3. 3. 2. 3. 4. Ο µεταβαλλόµενος κόσµος της εργασίας. 7 Η κοινωνία της γνώσης. 7 Κοινωνικοδηµογραφικές αλλαγές. 8 Γεωγραφικός περιορισµός. 8 Συµπέρασµα : 2. 4. προς µια ολοκληρωµένη πολιτική προσέγγιση. 8 Εξελιξεισ σε επιπεδο πολιτικησ στα κρατη µελη. 9 2. 3. Η 4. ενταξη συµβολη των κοινοτικων µεσων και πολιτικων στην κοινωνικη. 11 Στηριζοντασ τις προσπαθειεσ των κρατων µελων για προωθηση τησ ενταξησ και τησ 5. συµµετοχησ. 13 Κοινοί στόχοι για την κοινωνική ένταξη 5. 1. 13 Στόχοι 5. 1. 1. 14 2 5. 1. 2. 5. 1. 3. 5. 1. 4. Κοινές αρχές και µέθοδοι. 14 Τοµείς όπου απαιτείται ένταση των προσπαθειών. 15 Σηµεία αναφοράς και αξιολόγηση. 15 Επιχειρησιακά εργαλεία βάσει των νέων διατάξεων της συνθήκης του Άµστερνταµ. 15 5. 2. Ένα πολυετές πρόγραµµα επιχειρησιακής στήριξης της συνεργασίας 5. 2. 1. 5. 2. 2. 15 πλαίσιο για την προώθηση της ένταξης των αποκλεισµένων Ένας µηχανισµός - από την αγορά εργασίας. 16 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ - ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ. 18 1. M ετρηση του κοινωνικου αποκλεισµου και τησ ενδειασ : στατιστικεσ και δεικτεσ. 18 Η εκταση της ενδειας λογω εισοδηµατοσ 2. 18 περιστασιακεσ περιοδοι σε αντιπαραθεση µε την πιο µακροχρονη ενδεια λογω ∆ιαρκεια : 3. εισοδηµατοσ. 19 Η σχεση µεταξυ χαµηλου εισοδηµατοσ , 4. εργασιασ και αµοιβησ. 20 Κοινωνικοσ αποκλεισµοσ και ενδεια αναγκη για πολυδιαστατα διαµηκη στοιχεια και , : 5. δεικτες. 21 3 ΣΥΝΟΨΗ 1. Εισαγωγή , οι ΜΚΟ οι κοινωνικοί εταίροι 1. 1. Αυτή η πρωτοβουλία που προτείνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αντικατοπτρίζει τη φιλοδοξία και τη δέσµευση της Ένωσης να προωθήσει οικονοµίες και κοινωνίες µε λιγότερους αποκρινόµενη µε τον τρόπο αυτό στις υψηλές προσδοκίες που έχουν εκφράσει αποκλεισµούς , το Κοινοβούλιο οι τοπικές αρχές και που επιβεβαίωσαν τα , κράτη µέλη στην πρόσφατη άτυπη σύνοδο των υπουργών κοινωνικών υποθέσεων που πραγµατοποιήθηκε στη Λισσαβόνα στις Η εν λόγω πρωτοβουλία 11-12 θα αξιοποιήσει τις σηµαντικές νέες διατάξεις της συνθήκης που θεσπίστηκαν στο την Άµστερνταµ για την προώθηση της συνεργασίας µε τα κράτη µέλη και ανάµεσα σε αυτά , υιοθέτηση συγκεκριµένων µέτρων µε στόχο τη στήριξη της δράσης τους και τη συµπλήρωση των υφιστάµενων κοινοτικών πολιτικών οι οποίες συµβάλλουν στην κοινωνική συνοχή Θα προαγάγει την εταιρική σχέση µεταξύ όλων των ενδιαφεροµένων ,. ενισχύοντας την ικανότητά τους να οικοδοµήσουν µια Ευρώπη χωρίς αποκλεισµούς. , Φεβρουαρίου άµεσα ή έµµεσα 2000. ) ( Η εντολή 1. 2. Η Ευρωπαϊκή Ένωση εισέρχεται στο νέο αιώνα µε ανανεωµένη και ενισχυµένη τη δέσµευσή Στηριζόµενη στα της να προωθήσει την αλληλεγγύη και να προσεγγίσει τους πολίτες. επιτεύγµατα και τις προοπτικές για την ευρωπαϊκή οικονοµική ολοκλήρωση η σύνοδος , κορυφής του Άµστερνταµ τόνισε την ανάγκη ανάπτυξης της πολιτικής για την απασχόληση και της κοινωνικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης η σύνοδος κορυφής του Λουξεµβούργου εγκαινίασε την ευρωπαϊκή στρατηγική για την απασχόληση και έθεσε τις πολλά υποσχόµενη διαδικασία αµφίδροµης στήριξης της πολιτικής για βάσεις για µια νέα , η επικείµενη σύνοδος κορυφής της την απασχόληση και της οικονοµικής πολιτικής. Λισσαβόνας θα διευρύνει το πεδίο συνεργασίας σε επίπεδο πολιτικής ώστε να εξασφαλισθεί η περαιτέρω συνάρθρωση απασχόλησης οικονοµικής µεταρρύθµισης και κοινωνικής συνοχής µε στόχο την ταχύτερη µετάβαση σε µια Ευρώπη καινοτοµίας και γνώσης. Ακολούθως , Τέλος ,. , , Οι στόχοι , 1. 3. Υπό το πρίσµα των εξελίξεων αυτών και ύστερα από τις ευρείες διαβουλεύσεις που πραγµατοποιήθηκαν µε τα κράτη µέλη και τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών κατά το τελευταίο δωδεκάµηνο η Επιτροπή εισηγείται την ανάληψη µιας νέας πρωτοβουλίας η , οποία έχει ως στόχο να στηρίξει τα κράτη µέλη στην προσπάθειά τους να καταπολεµήσουν Η πρωτοβουλία αυτή προέκυψε από τη διαπίστωση των κρατών τον κοινωνικό αποκλεισµό. µελών ότι ο κοινωνικός αποκλεισµός συνιστά µία από τις µείζονες προκλήσεις που καλούνται Η πρόκληση έγκειται όχι µόνο στη να αντιµετωπίσουν οι οικονοµίες και οι κοινωνίες µας. βελτίωση της συνδροµής που παρέχεται στους αποκλεισµένους ή σε όσους διατρέχουν τον ( αλλά και στην ενεργό εξάλειψη των διαρθρωτικών φραγµών που κίνδυνο του αποκλεισµού εµποδίζουν την κοινωνική ένταξη µε στόχο την µείωση των φαινοµένων κοινωνικού , Η εν λόγω πρωτοβουλία εξετάζει επίσης τις νέες µορφές κοινωνικού αποκλεισµού. αποκλεισµού που ενδέχεται να προκύψουν από τη µετάβαση στην κοινωνία και οικονοµία της γνώσης Οι στρατηγικές ένταξης πρέπει πλέον να σχεδιαστούν µε βάση το νέο αυτό. η Επιτροπή επιδιώκει να συµπληρώσει τη συνολική πλαίσιο. συµβολή της στην προσαρµογή των οικονοµιών και των κοινωνιών µας στις ραγδαίες εξελίξεις στον τοµέα της τεχνολογικής καινοτοµίας και της καινοτοµίας που βασίζεται στη µια κοινωνία της πληροφορίας γνώση. για ανάπτυξη και για όλους " Με την παρούσα ανακοίνωση , : ηλεκτρονικής Ευρώπης " " Ηλεκτρονική Ευρώπη " υπογράµµιζε τις δυνατότητες της Η ανακοίνωσή της Επιτροπής ), 4 εισηγούνταν πρωτοβουλίες ώστε να επιταχυνθεί η µετάβαση της Ευρώπης προς την κοινωνία η ανακοίνωσή της σχετικά µε τις της πληροφορίας και να ενισχυθεί ο αντίκτυπός της 1· εισηγούνταν Στρατηγικές για θέσεις απασχόλησης στην κοινωνία της πληροφορίας " ενώ η παρούσα ανακοίνωση δίνει τρόπους τόνωσης της δηµιουργίας θέσεων απασχόλησης έµφαση στην ανάγκη να εξεταστούν οι συνέπειές της στην κοινωνική συνοχή. "2 , η Επιτροπή συνεχίζει τις Προτείνοντας την παρούσα πρωτοβουλία για την κοινωνική ένταξη , προσπάθειές της να συµβάλλει στην προώθηση µιας Ευρώπης για όλους και ιδίως συµπληρώνει το πακέτο προτάσεων που ενέκρινε πρόσφατα σχετικά µε την καταπολέµηση των διακρίσεων 3 Η ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ Εξάλλου , 2. Η Ευρώπη είναι µια ήπειρος που ευηµερεί και η δύναµη της οικονοµίας της παράγει σηµαντικό πλούτο και δηµιουργεί θέσεις απασχόλησης Πρόκειται για δύο παράγοντες αποφασιστικής σηµασίας για τη διατήρηση του υψηλού βιοτικού επιπέδου και της ποιότητας ζωής τα κράτη µέλη έχουν αναπτύξει ολοκληρωµένους µηχανισµούς που. διασφαλίζουν ως ένα βαθµό την αναδιανοµή του πλούτου που προκύπτει από µια ανταγωνιστική οικονοµία ιδιαίτερα µέσω των συστηµάτων κοινωνικής προστασίας που , µεγάλος αριθµός Ευρωπαίων εξακολουθεί να ζει σε συνθήκες διαθέτουν. ένδειας αντιµετωπίζοντας την απειλή του κοινωνικού αποκλεισµού λόγω διαρθρωτικών εµποδίων. Παρά ταύτα ,. Οι όλο και επιταχυνόµενες αλλαγές που µετασχηµατίζουν τις οικονοµίες και τις κοινωνίες µας είναι πιθανό να οξύνουν την ευπάθεια και να αυξήσουν τους κινδύνους κοινωνικού επηρεάζοντας ειδικότερα δε όσους δεν έχουν αποκτήσει τις δεξιότητες που αποκλεισµού , είναι απαραίτητες για την επιτυχία σε δραστηριότητες που βασίζονται στην καινοτοµία και τη γνώση καθώς και όσους δε συµµετέχουν για ποικίλους λόγους στην αγορά εργασίας. Χαµηλό εισόδηµα και ευπάθεια 2. 1. Σύµφωνα µε τρέχοντα στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων περίπου το του πληθυσµού της ΕΕ έχει εισόδηµα µικρότερο από το 18% 60% λαµβάνοντας ως µέτρο της σχετικής ένδειας το κατώφλι Αυτός ο κοινοτικός µέσος όρος αντανακλάται στα εθνικά µε µικρές διακυµάνσεις την τελευταία (EUROSTAT), του διάµεσου εθνικού εισοδήµατος , του χαµηλού εισοδήµατος 4. ποσοστά ένδειας που κυµαίνονται µεταξύ δεκαετία 18%. Τα παραπάνω καταδεικνύουν Χωρίς αυτές τόσο τις επιτυχίες όσο και τα όρια των πολιτικών αναδιανοµής εισοδήµατος Τα στοιχεία της επιβεβαιώνουν επίσης ότι όσοι ζουν κάτω από αυτό το όριο της ένδειας γνωρίζουν τη στέρηση και συναντούν µεγάλες δυσκολίες στο να συµµετάσχουν πλήρως στην Οι κοινωνικές µεταβιβάσεις κατάφεραν να διατηρήσουν το ποσοστό στο το ποσοστό ένδειας θα είχε ανέλθει στο EUROSTAT 24%, 26%. και 11 5. , 1 COM (1999) 687 2 COM (2000) 48 3 COM (1999) 564-565-566-567, 25. 11. 1999 4 EUROSTAT, Statistics in Focus, 1/2000 Τα στοιχεία αφορούν τη δεύτερη έρευνα της οµάδας εµπειρογνωµόνων για τα νοικοκυριά της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και αναφέρονται στην κατάσταση του εισοδήµατος σε δε ( (ECHP) συµµετείχαν η Σουηδία και η Φινλανδία Αναγόµενο στα 65 εκατοµµύρια άτοµα. οι συντάξεις δε λαµβάνονται υπόψη ως Κοινωνικός αποκλεισµός στα κράτη µέλη της ΕΕ. κράτη µέλη αντιστοιχεί σε κράτη µέλη , 13 18% το ). 15 στα συγκεκριµένα στοιχεία , 5 EUROSTAT, Statistics in Focus, 13/1999 ( κοινωνικές µεταβιβάσεις ). 5 κοινωνία Τα επίπεδα ένδειας και κοινωνικού αποκλεισµού θέτουν υπό αµφισβήτηση την 6. αντίληψη ότι η Ευρώπη είναι πρωτοπόρος στους τοµείς της κοινωνικής δικαιοσύνης και αλληλεγγύης. Η πρώτη έκθεση της Επιτροπής σχετικά µε την οικονοµική και κοινωνική συνοχή καταδεικνύει ότι η συνοχή έχει εξασθενίσει στα περισσότερα κράτη µέλη κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας Ο ΟΟΣΑ και οι εθνικές στατιστικές υπηρεσίες των κρατών µελών. επισηµαίνουν επίσης µια τάση διεύρυνσης των ανισοτήτων και εξασθένισης της συνοχής Τα. στοιχεία από τα κράτη µέλη δείχνουν ότι πάνω από εκατοµµύρια άτοµα εξαρτώνται από χωρίς τα οποία δεν θα µπορούσαν να επιβιώσουν προγράµµατα κοινωνικής αρωγής. , Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι η κατάσταση επιδεινώνεται στην πλειονότητα των κρατών µελών. 10 6% έως βάσει των ελάχιστων στοιχείων που διαθέτουµε µεταξύ άλλων στη Γερµανία ( τη Γαλλία και τις Κάτω Χώρες ) ' Εκτός από όσους ζουν σε συνθήκες µακρόχρονης ένδειας Ο ΟΟΣΑ καθώς και µελέτες σε εθνικό επίπεδο Βασίλειο , µε µεγαλύτερη έκταση απ δεδοµένη χρονική στιγµή. το Ηνωµένο καταδεικνύουν ότι η ευπάθεια είναι ένα πρόβληµα όσο αφήνουν να διαφανεί τα στοιχεία για την ένδεια σε µια πιθανώς ένας µεγάλος αριθµός 3 Ευρωπαίων αντιµετωπίζει την ένδεια και την αβεβαιότητα όσον αφορά στην αγορά εργασίας Το γεγονός ότι κάποιος εργάζεται σε δεδοµένη χρονική στιγµή λόγω χαµηλού εισοδήµατος. Ακόµη και δεν τον προστατεύει κατ ' στα κράτη µέλη όπου η κατανοµή του εισοδήµατος τείνει να είναι σχετικά ισόρροπη το , έως ιδιαίτερα ως αποτέλεσµα περιοδικής ανεργίας χαµηλό εισόδηµα για διάστηµα 7. ανάγκη από τον κίνδυνο του κοινωνικού αποκλεισµού. 20 έχει δε κατά περιόδους του πληθυσµού ζει στα πρόθυρα του ορίου της ένδειας , ετών 40% 3-6 ), ( , , Ένα πολυδιάστατο φαινόµενο 2. 2. Η έκταση του κοινωνικού αποκλεισµού απαιτεί από την κοινωνία να αναλάβει τις ευθύνες Αυτό σηµαίνει ισότητα πρόσβασης της ώστε να διασφαλίσει ισότητα ευκαιριών για όλους. στην αγορά εργασίας στα στο δικαστικό σύστηµα δικαιώµατα καθώς και στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων και στη συµµετοχή στην εκπαίδευση , στην περίθαλψη , , ,. 16 Αντίθετα εκατοµµύρια των ανέργων , υπάρχουν οι λεγόµενοι η Η απασχόληση αποτελεί τη βασική οδό ενσωµάτωσης και κοινωνικής ένταξης. ιδιαίτερα η µακρόχρονη ανεργία και η ανεργία είναι ο κύριος παράγοντας αποκλεισµού , Εκτός από αυξανόµενη συγκέντρωση της ανεργίας σε νοικοκυριά όπου δεν εργάζεται κανείς. εκ των οποίων το ήµισυ ανήκει στην κατηγορία των τα άνθρωποι που µακροχρόνια ανέργων , δεν αναζητούν εργασία επειδή δεν βλέπουν καµία προοπτική εύρεσης εργασίας Υπάρχουν. επίσης εκείνοι που αντιµετωπίζουν προβλήµατα περιοδικής ανεργίας ή αδράνειας παράλληλα µε διαστήµατα χαµηλού µισθού Μια , θέση µε χαµηλό µισθό µπορεί να δώσει στον άνεργο τη δυνατότητα να αποκτήσει εµπειρία και να βελτιώσει τις προοπτικές απασχόλησής του τέτοιες θέσεις δεν αποδεικνύονται πάντοτε επαρκείς για να ξεφύγει κανείς από το φαύλο κύκλο του αποκλεισµού µεταβαίνοντας σε υψηλότερης ποιότητας επίπεδα απασχόλησης πολλές φορές σε συνδυασµό µε ασταθή απασχόληση αποθαρρυµένοι " " εργαζόµενοι Όµως , ,. ,. Ωστόσο ο κοινωνικός αποκλεισµός δεν συνδέεται µόνο µε την ανεργία και την πρόσβαση Ενοχοποιείται για αρκετές µορφές στέρησης και εµποδίων που στην αγορά εργασίας µεµονωµένα ή σε συνδυασµό παρεµποδίζουν την πλήρη συµµετοχή σε τοµείς όπως η ,. 6 EUROSTAT Statistics in Focus 1/2000· προοπτικές και προκλήσεις τάσεις : Βλέπε στατιστικό σηµείωµα. 7 ". πρβλ επίσης την επικείµενη ανακοίνωση της Επιτροπής Κοινωνικές ". 6 , , - ο πολιτισµός το περιβάλλον η υγεία , η στέγαση , καθώς και σε ευκαιρίες κατάρτισης και απασχόλησης εκπαίδευση η πρόσβαση σε δικαιώµατα ή , οικογενειακά επιδόµατα Οι διακρίσεις ,. και η ξενοφοβία µπορούν να οξύνουν τον κοινωνικό αποκλεισµό ιδίως για τους µετανάστες. , Ο κοινωνικός αποκλεισµός εγείρει επίσης συγκεκριµένα ζητήµατα σε σχέση µε τις πολιτικές ιδιαίτερα τους µηχανισµούς ασφάλειας των εισοδηµάτων και τα κοινωνικής προστασίας συναφή µε αυτούς µέτρα Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται η πολιτική εκπαίδευσης και. κατάρτισης αν µάλιστα ληφθεί υπόψη ότι η δια βίου µάθηση είναι πλέον ζωτικής σηµασίας , προκειµένου να µπορεί κανείς να συµµετέχει πλήρως στην κοινωνία της γνώσης και της πληροφορίας Επίσης µείζονα ζητήµατα αποτελούν η πρόσβαση στις δηµόσιες και ιδιωτικές Επίσης υπηρεσίες και η ποιότητα των υπηρεσιών αυτών , , σηµαντικοί παράγοντες προκειµένου να εξασφαλισθεί ότι η εποχή της πληροφορίας δεν δηµιουργεί νέους κοινωνικούς διαχωρισµούς αλλά αντίθετα προάγει την ένταξη και τη συνοχή είναι ο αγώνας κατά της αποτυχίας στο σχολείο και η εξασφάλιση της πρόσβασης στην τεχνολογία της κοινωνίας της γνώσης καθώς και στις δεξιότητες και τις ικανότητες που απαιτούνται για την αξιοποίηση της καθώς και οι υπηρεσίες µέριµνας. 8. Η αναλογία των παραγόντων που οδηγούν στο πρόβληµα του αποκλεισµού ποικίλλει µεταξύ µεταξύ των ανδρών και των γυναικών και µεταξύ των κρατών µελών των ατόµων. , Ένα διαρθρωτικό φαινόµενο 2. 3. Οι διαρθρωτικές τάσεις που µετασχηµατίζουν σήµερα τις κοινωνίες µας θα οδηγήσουν , ορθή διαχείρισή τους , για µια πιο συνεκτική κοινωνία κοινωνικού αποκλεισµού. µε θα δηµιουργήσουν ευκαιρίες Ωστόσο ενδέχεται επίσης να οξύνουν τον κίνδυνο του σε οικονοµική ανάπτυξη και συνεπώς , ,. Ο µεταβαλλόµενος κόσµος της εργασίας Με την παγκοσµιοποίηση της οικονοµίας 2. 3. 1. Οι ανισότητες στην Η οικονοµική πρόοδος δεν συνεπάγεται αυτόµατα οφέλη για όλους. κατανοµή των ωφελειών και του κόστους αποτελούν παραπροϊόν των δυνάµεων της αγοράς και δηµιουργούν νικητές και ηττηµένους τις. τη βιοµηχανική ανασυγκρότηση και τη δυναµική της ταχύτατες τεχνολογικές αλλαγές , απώλειας και δηµιουργίας θέσεων εργασίας η εργασία και η αγορά εργασίας αλλάζουν και µετασχηµατίζουν δραστικά την ισορροπία µεταξύ ευελιξίας και ασφάλειας προσφέροντας νέες ευκαιρίες σε όσους διαθέτουν την ικανότητα προσαρµογής και είναι οι πλέον τείνουν να περιθωριοποιήσουν απασχολήσιµοι « όσους αδυνατούν να προσαρµοστούν στα µεταβαλλόµενα και ευέλικτα πρότυπα ή δεν είναι σε θέση να αποκτήσουν τις δεξιότητες που απαιτούνται για νέες αρµοδιότητες στους κόλπους της οικονοµίας της γνώσης. οι ανωτέρω παράγοντες , Από την άλλη , ». , , Η κοινωνία της γνώσης , 2. 3. 2. Αν και όλες οι κοινωνίες στην ιστορία προόδευσαν µέσα από την ανάπτυξη και εφαρµογή της γνώσης γινόµαστε σήµερα µάρτυρες µιας µεγάλης αλλαγής στο ρόλο που η τελευταία Η γνώση αντιπροσωπεύει σήµερα περισσότερο από ποτέ ένα διαδραµατίζει στην οικονοµία. µεγαλύτερο µερίδιο της αξίας πολλών προϊόντων και υπηρεσιών Η σηµερινή γνώση. κωδικοποιείται και µεταδίδεται όλο και περισσότερο µέσω των τεχνολογιών της οι οποίες αποτελούν τη βασική κινητήρια δύναµη της οικονοµικής ανάπτυξης πληροφορίας , Όπως διαπιστώνεται στο λευκό βιβλίο 8 στο πλαίσιο του τρίτου στόχου της ∆ιδασκαλία και µάθηση : " προς την κοινωνία της γνώσης " Καταπολεµώντας τον αποκλεισµό " ". και ιδιαίτερα 7 9. και της δηµιουργίας θέσεων εργασίας Η αυξανόµενη χρήση των τεχνολογιών αυτών θα περιορίσει τα εµπόδια της απόστασης και θα προσφέρει νέες ευκαιρίες στις λιγότερο ευνοηµένες οµάδες και περιοχές Μπορεί όµως να εισαγάγει νέες µορφές κοινωνικού. αποκλεισµού που θα συνδέονται µε τον ψηφιακό αναλφαβητισµό και την ανισότητα της πρόσβασης σε ευκαιρίες για απόκτηση και αναβάθµιση δεξιοτήτων Η οικονοµία που. βασίζεται στη γνώση αποτελεί όλο και µεγαλύτερη πρόκληση για την προσαρµοστικότητα των εταιρειών και του εργατικού δυναµικού και χαράσσει νέες διαχωριστικές γραµµές µεταξύ εχόντων και µη εχόντων όσον αφορά σε δεξιότητες , προσόντα και ικανότητες. Κοινωνικοδηµογραφικές αλλαγές , εντείνει την οικονοµική πίεση στις κοινωνικές πολιτικές. 2. 3. 3. η οποία οδηγεί σε αύξηση της αναλογίας των προστατευόµενων Η γήρανση του πληθυσµού προσώπων σε , λόγω της τάσης προς γήρανση και κατάρρευσης των παραδοσιακών δηµογραφικό επίπεδο , οικογενειακών δοµών οι περισσότεροι άνθρωποι διάγουν έναν πιο ατοµικιστικό βίο µε , ενδεχόµενες µακρές περιόδους αποµόνωσης που τους καθιστούν πιο ευάλωτους στον Παρατηρούνται αυξανόµενες ανισότητες µεταξύ των νοικοκυριών µε δύο αποκλεισµό εισοδήµατα ή µε ένα εισόδηµα και των µονογονικών οικογενειών ιδιαίτερα δε όταν ο ένας αυτός γονέας είναι γυναίκα Η έλλειψη στέγης αποτελεί µια από τις πιο οδυνηρές εκφάνσεις της ένδειας και του κοινωνικού αποκλεισµού. Επιπρόσθετα ,. , Γεωγραφικός περιορισµός 2. 3. 4. Ο κίνδυνος διεύρυνσης των κοινωνικών διαχωρισµών τροφοδοτείται επίσης από την Αυτό παρατηρείται ιδιαίτερα στις περιοχές αυξανόµενη γεωγραφική πόλωση της ανάπτυξης όπου το χαµηλό επίπεδο πλούτου και η έλλειψη υποδοµών συνιστούν διαρθρωτικά εµπόδια οι αρνητικές τάσεις είναι προφανείς στην οικονοµική και κοινωνική ανάπτυξη. σε παλαιές βιοµηχανικές περιοχές καθώς και σε στις υποβαθµισµένες αγροτικές περιφέρειες , πολλές αστικές περιοχές που µαστίζονται από την ανεργία τις , τη βία και τη µετατροπή σε γκέτο ολόκληρων συνοικιών που διακρίσεις υποβαθµιστεί και αποκοπεί από τον κοινωνικό τους έχουν , περίγυρο µε αυξανόµενους ρυθµούς , την υποαπασχόληση , την αποµόνωση ,. Επιπρόσθετα , ,. Συµπέρασµα προς µια ολοκληρωµένη πολιτική προσέγγιση : 2. 4. Το πλήρες µέγεθος της πρόκλησης µπορεί να γίνει αντιληπτό µόνον εάν προσδιοριστεί και αντιµετωπιστεί ο πολυδιάστατος και διαρθρωτικός χαρακτήρας της µια ολοκληρωµένη και συντονισµένη πολιτική προσέγγιση της κοινωνικής ένταξης πρέπει να προχωρήσει πολύ πιο πέρα από την αναδιανοµή του εισοδήµατος υπό µορφή παθητικών παροχών σε όσους δεν η πρόκληση δεν µπόρεσαν να συµβαδίσουν µε τις οικονοµικές και κοινωνικές αλλαγές έγκειται τόσο στην αύξηση του αναδιανεµόµενου πλούτου όσο στη διαχείριση των οικονοµιών και των κοινωνιών µας µε τρόπο που να µεγιστοποιεί τις δυνατότητες για πλήρη συµµετοχή και ποιότητα ζωής για όλους Κεντρικό σηµείο πρέπει να είναι η ενθάρρυνση της ώστε να ελαττωθούν οι απώλειες ανθρώπινου δυναµικού και να ενεργού συµµετοχής , επιτευχθεί δίκαιη κατανοµή των ευκαιριών Πρέπει επίσης να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή ώστε να διασφαλίζεται η ενσωµάτωση του στόχου της κοινωνικής ένταξης στις οικονοµικές και κοινωνικές πολιτικές. Έτσι , -. Βλέπε τις προαναφερόµενες ανακοινώσεις 9 Ηλεκτρονική Ευρώπη : " κοινωνία της πληροφορίας για όλους " και Στρατηγικές για θέσεις εργασίας στην κοινωνία της πληροφορίας " ". 8 , ∆εδοµένου του δυναµισµού που χαρακτηρίζει σήµερα τις οικονοµικές και τεχνολογικές µια τέτοια ενεργή προοπτική υπέρ της κοινωνικής ένταξης αποκτά ζωτική σηµασία αλλαγές. Απαιτεί ευρεία κινητοποίηση των δηµόσιων καθώς και των ιδιωτικών φορέων σε όλα τα επίπεδα η ενθάρρυνση και υποστήριξη µιας διαδικασίας προσαρµογής µε προσανατολισµό στο µέλλον η οποία προετοιµάζει όλους τους πολίτες για τις αλλαγές προσφέρει τις καλύτερες προοπτικές για την ενίσχυση της αλληλεγγύης και της κοινωνικής συνοχής. Περισσότερο από ποτέ ,. ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΕ ΕΠΙΠΕ∆Ο ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ 3. Ο αγώνας κατά του κοινωνικού αποκλεισµού αποτελεί κατά πρώτο και κύριο λόγο ευθύνη των κρατών µελών και των εθνικών Οι κοινωνικοί , εταίροι και οι µη κυβερνητικές οργανώσεις διαδραµατίζουν επίσης σηµαντικό ρόλο στο τοµέα αυτό. περιφερειακών και τοπικών αρχών τους. Στη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας µεγαλύτερη µέριµνα της πολιτικής στα περισσότερα κράτη µέλη αποκλειστικά σε σχέση µε την απασχόληση και την κοινωνική προστασία , επικεντρώνονται όλο και περισσότερο στην ανάγκη διασφάλισης της κοινωνικής ένταξης. ο κοινωνικός αποκλεισµός αποτελεί όλο και αλλά όχι Οι προσπάθειες ιδίως , , ,. η κατάρτιση η εκπαίδευση , Η σπουδαιότητα του κοινωνικού αποκλεισµού για τη χάραξη της πολιτικής εξαίρεται από το γεγονός ότι το µεγαλύτερο µέρος των δηµόσιων δαπανών στα κράτη µέλη διατίθενται σε τοµείς που συµβάλλουν στην αντιστάθµιση ή στην άµβλυνση των επιπτώσεων του Ειδικές δράσεις υλοποιούνται σε ευρύ φάσµα τοµεακών πολιτικών όπως η αποκλεισµού. στέγη η , , Όµως κινητικότητα καθώς αυξάνει η εµπειρία από την αντιµετώπιση του αποκλεισµού σε µεµονωµένους τοµείς διαπιστώνεται όλο και περισσότερο ότι η διασφάλιση της πλήρους ένταξης των πολιτικής , ατόµων σε µια ολοένα και πιο ανταγωνιστική κοινωνία της γνώσης και της πληροφορίας ολοκληρωµένες προσεγγίσεις καθώς και απαιτεί εξελιγµένες ιδιαίτερα δε των ίδιων νέες µορφές εταιρικής σχέσης και συµµετοχής των ενδιαφεροµένων , των αποκλεισµένων ο ελεύθερος χρόνος και ο πολιτισµός , η πληροφόρηση και η επικοινωνία στοχοθετηµένες , η ασφάλεια και η δικαιοσύνη καινοτόµες η υγεία κλπ , , ,. , , ,. Εποµένως η καταπολέµηση του κοινωνικού αποκλεισµού δεν αποτελεί απλώς µια όλο και , πιο σηµαντική προτεραιότητα για τα κράτη µέλη αλλά και ένα στόχο τον οποίο προσπαθούν να επιτύχουν όλο και πιο περισσότερο µε τη βοήθεια στρατηγικών µέτρων και δράσεων Η Ιρλανδία και η Πορτογαλία έχουν εγκρίνει εθνικά προγράµµατα λόγου χάρη. , ,. - - ", 5-10%. στην Κοπεγχάγη Η Ιρλανδία εισήγαγε το πρόγραµµα κατά της ένδειας εθνική στρατηγική Μετέχοντας στην πρόοδο : " µετά τη διάσκεψη κοινωνικής ανάπτυξης των Ηνωµένων Εθνών το µε γενικό στόχο τη µείωση του ποσοστού του ιρλανδικού , 1995 σε πληθυσµού που ζει σε συνθήκες µόνιµης µακρόχρονης ένδειας από λιγότερο από Βασισµένη σε µια πολυδιάστατη αντίληψη της ένδειας και του η ιρλανδική στρατηγική υποστηρίζεται από µια ισχυρή κοινωνικού αποκλεισµού εταιρική προσέγγιση και ειδικές θεσµικές δοµές τόσο σε πολιτικό όσο και σε διοικητικό επίπεδο όπως το απρόσβλητο από την ένδεια και την ανισότητα " Στην Πορτογαλία το πρόγραµµα καταπολέµησης της ένδειας οποίο συνεχίστηκε µε τη θεσµοθέτηση ενός σχεδίου ελάχιστου εισοδήµατος το χρησιµοποιώντας τους στοχοθετηµένους µηχανισµούς "Programa Nacional de luta contra la pobreza" ( των συναφών πολιτικών συµπληρώθηκε από το Εθνικό το INTEGRAR, 9-15% " ) , , , ,. 1997 9 που προβλέπει την παροχή οικονοµικής ενίσχυσης στους δικαιούχους καθώς και τη λήψη ενεργών µέτρων για ενθάρρυνση της κοινωνικής και επαγγελµατικής τους ένταξης. Τα δύο αυτά προγράµµατα υποστηρίζονται από το "O pacto de Cooperação Σύµφωνο συνεργασίας για την κοινωνική αλληλεγγύη ) ευρείας συνεργασίας µεταξύ όλων των para a solidariedade social" ( που στοχεύει στην προώθηση µιας ενδιαφεροµένων. και τελευταία και στο Ηνωµένο Βασίλειο , Στις Κάτω Χώρες και στο Βέλγιο η ένδεια και ο , κοινωνικός αποκλεισµός έχουν καταστεί διακυβερνητική προτεραιότητα η οποία υλοποιείται µέσω ειδικών µηχανισµών συντονισµού Η πρόοδος παρακολουθείται συστηµατικά ενώ. µε βάση τη δηµοσίευση επιδιώκεται ενεργά η συζήτηση γύρω την κρατική πολιτική ολοκληρωµένων εκθέσεων για την κατάσταση και Αυτό συνοδεύτηκε από την ανάπτυξη ενός όλο και µεγαλύτερου αριθµού δεικτών και τον καθορισµό συγκεκριµένων στόχων σε σχέση µε τον κοινωνικό αποκλεισµό και την ένδεια σε κεντρικούς τοµείς πολιτικής για κλπ , οµάδες υψηλού κινδύνου παιδική ένδεια µονογονικά νοικοκυριά , , άτοµα µε ειδικές άτοµα που εγκατέλειψαν το σχολείο , για υποβαθµισµένες περιοχές και συνοικίες ανάγκες , νοικοκυριά χαµηλού εισοδήµατος , µακροχρόνια άνεργοι ( την εξέλιξη της ένδειας υπηρεσίες , απασχόληση εκπαίδευση στέγη υγεία κλπ. ), ( , ,. , , ,. ),. , - της δικαιοσύνης , Άλλα κράτη µέλη όπως η Γαλλία επιδιώκουν τη βελτίωση της συνολικής επίδρασης των πλαισίου η οποία ορίζει τον αποκλεισµό πολιτικών στην κοινωνική ένταξη µέσω νοµοθεσίας της σε σχέση µε την πρόσβαση στα θεµελιώδη δικαιώµατα που άπτονται της απασχόλησης , κατοικίας της του πολιτισµού της υγείας , , Η νοµοθεσία καθιέρωσε την κοινωνική ένταξη οικογένειας και της προστασίας των παιδιών. ως ειδική προτεραιότητα για τις δηµόσιες πολιτικές οι οποίες υποχρεώνουν όλα τα κρατικά θεσµικά όργανα και τους υπόλοιπους ενδιαφερόµενους να συµµετέχουν στην εφαρµογή των Με στόχο την καλύτερη λειτουργία των πολιτικών προς αρχών που επιτάσσει το δίκαιο. ο νόµος προβλέπει επίσης την εκπροσώπηση όφελος των ατόµων για τα οποία σχεδιάστηκαν , των αποκλεισµένων καθώς και φορέων που υπερασπίζονται τα συµφέροντά τους στα διάφορα της κατάρτισης , της εκπαίδευσης όπου λαµβάνονται αποφάσεις που τους αφορούν. fora , στα κράτη µέλη όπου ο αγώνας κατά του κοινωνικού Παρατηρείται µια γενική τάση , αποκλεισµού και της ένδειας αποτελεί προτεραιότητα να καταβάλλεται προσπάθεια για συµµετοχή των αποκλεισµένων ώστε να καθίστανται οι πολιτικές ανοικτές προς δρόµους για Η ανάγκη για µια ολοκληρωµένη προσέγγιση ενέπνευσε τους περισσότερους " µια επιχειρησιακή έννοια που µετεξελίχθηκε σε θεµελιώδη αρχή για τις δράσεις την ένταξη καταπολέµησης του κοινωνικού αποκλεισµού που υλοποιούνται σε όλα τα κράτη µέλη µε τη στήριξη των διαρθρωτικών ταµείων ", ,. Με στόχο την καταπολέµηση του κοινωνικού αποκλεισµού και την αποτροπή της δηµιουργίας µιας κοινωνίας των δύο επιπέδων ορισµένα κράτη µέλη όπως η ∆ανία και η , Σουηδία έχουν δώσει ιδιαίτερη έµφαση στην ενεργοποίηση των πολιτικών απασχόλησης και κοινωνικής προστασίας προκειµένου να προληφθεί ο αποκλεισµός από την αγορά εργασίας και να µειωθεί η εξάρτηση από τα συστήµατα πρόνοιας καθώς και η ». Οι προσπάθειες έχουν οδηγήσει στην όλο και πιο εδραιωµένη διαπίστωση ότι η απασχόληση µπορεί συµβάλλει στην αντιµετώπιση του προβλήµατος του αποκλεισµού δεν αποτελεί όµως να προαχθεί η βιώσιµη ένταξη ατόµων λόγου χάρη η ίδια τη λύση του Το πώς θα µπορούσε. , µε περιορισµένες δεξιότητες που έχουν την τάση να κινούνται µεταξύ χαµηλόµισθων θέσεων και περιόδων ανεργίας αποτελεί σήµερα σηµαντική µέριµνα για όλα τα κράτη µέλη παγίδα της φτώχειας « ,. Απώτερος στόχος όλων αυτών των προσπαθειών είναι η καλύτερη λειτουργία όλων των µέσα από την προαγωγή µιας συναφών πολιτικών προς όφελος της κοινωνικής ένταξης , 10 ολοκληρωµένης προσέγγισης και συνεργασίας , αποκλεισµού. που θα λαµβάνει υπόψη τη δυναµική του Αυτό το ευρύ φάσµα ενεργειών συνιστά πλούσια πηγή εµπειρίας και καλής πρακτικής και δηµιουργεί τις προϋποθέσεις για ανάπτυξη κοινοτικής δράσης µε στόχο την ενθάρρυνση µιας γόνιµης συνεργασίας και ανταλλαγής µεταξύ των υπεύθυνων χάραξης πολιτικής και των υπόλοιπων φορέων στον τοµέα αυτό. Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΟΤΙΚΩΝ ΜΕΣΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΝΤΑΞΗ 4. Μια σειρά κοινοτικών πολιτικών συνδέονται ήδη άµεσα ή , κοινωνική ένταξη. µεγαλύτερο βαθµό. έµµεσα µε την Η επίδρασή τους πρέπει να ενισχυθεί αλλά και να προβληθεί σε συχνότερα , Η Ένωση δεσµεύεται να διασφαλίσει τη συµπόρευση της οικονοµικής ανάπτυξης µε την κοινωνική πρόοδο γενικών κατευθυντήριων γραµµών για την ". οικονοµική πολιτική της ΕΕ είναι ζωτικής σηµασίας προκειµένου να εξασφαλιστεί µια αµοιβαία ενισχυτική ώθηση της της απασχόλησης και της κοινωνικής συνοχής οικονοµικής ανάπτυξης. κατευθυντήριων γραµµών για την απασχόληση " Η πλήρης εφαρµογή των και των " " , , , , ενώ τέλος Η δηµιουργία θέσεων εργασίας έχει ζωτική σηµασία για την καταπολέµηση του κοινωνικού Η ευρωπαϊκή στρατηγική για την απασχόληση συνεισφέρει τα µέγιστα αποκλεισµού ,. αντιµετωπίζοντας τα θέµατα που αφορούν την αγορά εργασίας εν γένει και πιο συγκεκριµένα στοχεύοντας ιδιαίτερα στη µακρόχρονη ανεργία και στην ανεργία των νέων καθώς και στην έλλειψη ίσων ευκαιριών για τις γυναίκες και τα άτοµα µε ειδικές ανάγκες στην αγορά προάγει την ενδεδειγµένη ισορροπία µεταξύ ευελιξίας και ασφάλειας εργασίας. Στις κατευθυντήριες γραµµές απασχόλησης του δόθηκε µεγαλύτερη βαρύτητα στο να διασφαλιστεί ότι οι εν λόγω κατευθυντήριες γραµµές αντικατοπτρίζουν αποτελεσµατικά τις Ενισχύθηκε επίσης η έµφασή τους σε δραστικά µέτρα για την επανένταξη των ανάγκες όλων. ατόµων στην αγορά εργασίας Εδώ συµπεριλαµβάνονται µεταρρυθµίσεις του φορολογικού συστήµατος και του συστήµατος παροχών και προώθηση της δια βίου µάθησης ώστε να δοθεί ιδιαίτερα στους πιο ηλικιωµένους και σε όσους είναι η δυνατότητα στους εργαζόµενους , άτοµα µε ειδικές ανάγκες αποκλεισµένοι από την αγορά εργασίας εθνοτικές κυρίως σε ταχέως εξελισσόµενους τοµείς µειονότητες και συνεπώς να παραµείνουν και όπως οι τεχνολογίες της πληροφορίας και της επικοινωνίας , να συµµετέχουν ενεργά στον επαγγελµατικό βίο Υπάρχει αυξηµένη δέσµευση για τη διασφάλιση ίσων ευκαιριών για τις γυναίκες και µεγαλύτερη έµφαση στην ποιότητα των όχι απλώς εξασφάλιση θέσεων εργασίας αλλά εξασφάλιση ικανοποιητικών θέσεων εργασίας : θέσεων εργασίας. χ λ. να βελτιώσουν τις δεξιότητές τους , 1999 ), (. , , το διάστηµα α διαρθρωτικά ταµεία αποτελούν τα κύρια χρηµατοδοτικά µέσα άµεσης κοινοτικής T Σε ενίσχυσης για τις πιο υποβαθµισµένες περιοχές και οµάδες πληθυσµού στην ΕΕ. ευθυγράµµιση µε τις τρέχουσες µεταρρυθµίσεις τα ταµεία θα , Η επικέντρωση στην προωθήσουν µε όλο και πιο έντονους ρυθµούς την κοινωνική ένταξη. ένταξη στη θεµατική και γεωγραφική συγκέντρωση και η εταιρική σχέση θα αυξήσουν την για να µειωθούν οι αποτελεσµατικότητα των διαρθρωτικών µέτρων των στόχων περιφερειακές ανισότητες και να υποστηριχθεί η ανάπτυξη των µειονεκτικών περιοχών Ο. επιδιώκει τη στήριξη της προσαρµογής και του εκσυγχρονισµού των συστηµάτων στόχος 3 της κατάρτισης και της απασχόλησης και των πολιτικών στους τοµείς της εκπαίδευσης. , την επανένταξη ατόµων αποκλεισµένων από την αγορά εργασίας Καλύπτει , Οι τρέχουσες κοινοτικές πρωτοβουλίες και τον αγώνα κατά της µακρόχρονης ανεργίας. συγκεκριµένα 2000-2006 και 1 2 , 11 της προωθούν επίσης ενεργά την κοινωνική ένταξη INTEGRA , µε αντικείµενο πρωτοβουλίας και οι πρωτοβουλίες LEADER EMPLOYMENT, την αστική και αγροτική ολοκλήρωση αντίστοιχα Η νέα κοινοτική πρωτοβουλία στο πλαίσιο. του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταµείου θα στηρίξει νέες δυνατότητες αντιµετώπισης του αποκλεισµού των διακρίσεων και των ανισοτήτων στην απασχόληση. URBAN µε την ονοµασία ιδιαίτερα το σκέλος και EQUAL, , , Η προώθηση της κοινωνικής ένταξης συνιστά έναν από τους στόχους που αναφέρονται στη συντονισµένη στρατηγική για την κοινωνική προστασία την οποία πρόσφατα εισηγήθηκε η Επιτροπή στο Συµβούλιο σχετικά µε τα 92/441/E κοινά κριτήρια που αφορούν την επάρκεια πόρων και παροχών στα συστήµατα κοινωνικής προστασίας συνέβαλε στη διευκόλυνση της ανταλλαγής εµπειριών µεταξύ των κρατών µελών και αποτελεί ικανοποιητική βάση επί της οποίας µπορούν να στηριχθούν περαιτέρω πρωτοβουλίες Η σύσταση ης Ιουνίου ΟΚ της 1992 10. 24. Οι προτάσεις της Επιτροπής στο Ηλεκτρονική Ευρώπη " Η κοινωνία της γνώσης µπορεί να αποτελέσει ισχυρή δύναµη ένταξης και συνοχής στην υπό την προϋπόθεση ότι οι στρατηγικές για το σκοπό αυτό είναι σχεδιασµένες ώστε Ευρώπη , να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των λιγότερο ευνοηµένων οµάδων και γεωγραφικών περιοχών µια κοινωνία της : πληροφορίας για όλους Στρατηγική και στο " (e-Europe The Information Society for all) " αναµένεται να δώσουν επίσης ώθηση θέσεων απασχόλησης στην κοινωνία της πληροφορίας " σε πολιτικές πιο ανοικτές στις προκλήσεις της προαγωγής της ένταξης και της συνοχής. τόσο από Πρέπει να διατεθούν πόροι στην ευαισθητοποίηση και στην πρόσβαση του κοινού και πιο τις κυβερνήσεις όσο και από τη βιοµηχανία συγκεκριµένα οι νέοι – χρειάζονται συνδροµή ώστε να αναπτύξουν ικανότητες µάθησης και επίλυσης προβληµάτων. Πρέπει να εκτιµήσουν την αξία των επιστηµονικών και τεχνολογικών δεξιοτήτων να , να να µιλούν ξένες γλώσσες µπορούν να χρησιµοποιούν τις τεχνολογίες της πληροφορίας , ελεύθεροι και αναπτύξουν πρωτοβουλία και επιχειρηµατικό πνεύµα και να είναι ενεργοί , υπεύθυνοι πολίτες Γενικότερα , πρέπει να έχουν εκτεταµένη πρόσβαση στις νέες βασικές δεξιότητες – ο ευρωπαϊκός πληθυσµός ,. , ,. ,. ( ), ", (YOUTH), και τη νεολαία πλαίσια για την έρευνα τα προγράµµατα σχετικά µε την εκπαίδευση ΣΩΚΡΑΤΗΣ το πρόγραµµα µε τίτλο οι προτάσεις της Επιτροπής για την καταπολέµηση των διακρίσεων , Άλλες κοινοτικές πολιτικές συµβάλλουν επίσης στην προώθηση της κοινωνικής ένταξης : προγράµµατα - αστική ανάπτυξη , τα το πλαίσιο δράσης της Επιτροπής για την αειφόρο την κατάρτιση σχολεία (LEONARDO DA VINCI) " οι δεύτερης ευκαιρίας πολιτικές ισότητας των δύο φύλων και η νέα κοινοτική στρατηγική για τα άτοµα µε ειδικές ανάγκες Στο δικαστικό τοµέα η Επιτροπή παρουσίασε πρόσφατα τις πρώτες ιδέες σχετικά µε το πώς να πετύχουµε καλύτερα ένα επαρκές επίπεδο νοµικής βοήθειας σε διασυνοριακές Επίσης υλοποιείται σειρά δραστηριοτήτων που σχετίζονται µε διαφορές σε όλη την Ένωση ιδιαίτερα για την ενίσχυση ζητήµατα ένταξης στο πλαίσιο της πολιτικής για τις επιχειρήσεις , των µικρών και των πολύ µικρών επιχειρήσεων ένα τµήµα αυτών των πρωτοβουλιών · ή στην υποβοήθηση επικεντρώνεται σε ειδικές οµάδες , επιχειρηµατιών που εκπροσωπούν µειονότητες ή µε κάποια αναπηρία το Πιο άµεσα. κοινοτικό πρόγραµµα διανοµής γεωργικών προϊόντων στους περισσότερο στερηµένους ενώ προσφέρει επισιτιστική βοήθεια σε οι ΜΚΟ έχουν κατά κύριο λόγο αναλάβει τη διανοµή. περίπου εκατοµµύρια άτοµα ετησίως στην Ευρώπη όπως οι νέοι και οι γυναίκες 11. 7 , , , 10 COM (1999) 347 11 COM (2000) 51 τελικό της 14. 07. 99 12 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συνεργάζεται στενά µε ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στον αγώνα κατά της ένδειας και του κοινωνικού αποκλεισµού και στηρίζει τις δραστηριότητες των ευρωπαϊκών δικτύων τους Στηρίζει επίσης τη δράση του Ευρωπαϊκού δικτύου επιχειρήσεων. για την προώθηση της κοινωνικής συνοχής. η Κοινότητα συνεισφέρει επίσης στη διεθνή συνεργασία για την Μαζί µε τα κράτη µέλη , καταπολέµηση του κοινωνικού αποκλεισµού και την άµβλυνση της ένδειας Το εγχείρηµα. τα Ηνωµένα Έθνη και τους αυτό έχει αναληφθεί µαζί µε το Συµβούλιο της Ευρώπης εξειδικευµένους οργανισµούς του και τον Οργανισµό Οικονοµικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης. ιδιαίτερα το ∆ιεθνές Γραφείο Εργασίας ) ( , 5. ΣΤΗΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΓΙΑ ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΤΗΣ ΕΝΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ Οι συζητήσεις σε κοινοτικό επίπεδο στη διάρκεια του τελευταίου έτους κατέδειξαν το κοινό ενδιαφέρον των κρατών µελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των οργανώσεων της , κοινωνίας των πολιτών για µια πρωτοβουλία κοινοτικής στήριξης των κρατών µελών στον τοµέα αυτό , η οποία θα επικυρωθεί στα ανώτατα κλιµάκια της Ένωσης. , , , 12, για το σκοπό αυτό επιβεβαιώθηκε στην πρόσφατη άτυπη σύνοδο των Υπουργών Κοινωνικών Όπως η άποψη ότι οι οικονοµικές και κοινωνικές πολιτικές πρέπει να γίνουν πιο Υποθέσεων περιεκτικές και ότι η διάσταση της κοινωνικής ένταξης πρέπει να ενσωµατωθεί σε όλες τις πολιτικές και δράσεις στο πλαίσιο της κοινοτικής συνεργασίας για ∆ιατυπώνεται την απασχόληση και την κοινωνική προστασία επίσης ισχυρή επιθυµία για πολιτική δέσµευση της ΕΕ και για προώθηση της διακρατικής που θα στηρίζονται στη συνεργασίας καθώς και µηχανισµών σύγκρισης µε µεγέθη αναφοράς , Στόχος είναι η ενθάρρυνση γνώση την εµπειρία και τις προσπάθειες των κρατών µελών , χωρίς δύσχρηστες ανοικτών και ευέλικτων µορφών συνεργασίας µεταξύ των κρατών µελών , µε ταυτόχρονη διατύπωση ενός ξεκάθαρου και προβεβληµένου διαδικασίες συντονισµού , µηνύµατος για µια Ευρώπη χωρίς αποκλεισµούς Οι νέες διατάξεις της συνθήκης του Άµστερνταµ ανοίγουν το δρόµο για µια τέτοια δέσµευση και συνεργασία σε επίπεδο ΕΕ µε πλήρη σεβασµό της αρχής της επικουρικότητας έχει θερµούς υποστηρικτές. Η σύνοδος κορυφής της Λισσαβόνας µπορεί να αποτελέσει το έναυσµα που θα δώσει την εγκαινιάζοντας την ανάπτυξη κοινών στόχων και µιας κοινής απαραίτητη ώθηση προσέγγισης σε επίπεδο ΕΕ Με στόχο να συµπληρώσει τις 1 προσπάθειές της για ενσωµάτωση της διάστασης της κοινωνικής ένταξης σε όλες τις η Επιτροπή προτίθεται να υποβάλει προτάσεις για εφαρµογή των νέων κοινοτικές πολιτικές , άρθρων της συνθήκης που αποβλέπουν στη στήριξη της συνεργασίας µεταξύ των κρατών µελών και άλλων παραγόντων σε επιχειρησιακή βάση βλέπε ενότητα βλέπε ενότητα παρακάτω παρακάτω ). (. ,. ( 2 ). Κοινοί στόχοι για την κοινωνική ένταξη 5. 1. Σύµφωνα µε τις διατάξεις της συνθήκης να στηρίζει τις πρωτοβουλίες που αναλαµβάνουν τα κράτη µέλη αυτό σε δράσεις που προσθέτουν πραγµατική αξία. , , ο ρόλος της Κοινότητας είναι να συµπληρώνει και εστιάζοντας µε τον τρόπο Οι συγκλίνουσες τρέχουσες εξελίξεις στα κράτη µέλη και τα διδάγµατα που αντλούνται από την πρακτική εµπειρία και δράση των κρατικών αρχών καθώς και των οργανώσεων της Λισσαβόνα 12 , 10-12 Φεβρουαρίου 2000 13 κοινωνίας των πολιτών καθιστούν δυνατή τη µελέτη του ενδεχοµένου ανάπτυξης κοινών στόχων και κοινής προσέγγισης σε επίπεδο ΕΕ για την προώθηση της κοινωνικής ένταξης. Αφετηρία για το σκοπό αυτό θα µπορούσε να αποτελέσει µια δήλωση πολιτικής δέσµευσης εκ µέρους της Ένωσης και των κρατών µελών και η ανάπτυξη µιας πρακτικής συνεργασίας για την προώθηση ορθών πρακτικών , κοινών δεικτών και µεγεθών αναφοράς. Η πολιτική δέσµευση θα προέβλεπε την αναβάθµιση της κοινωνικής ένταξης σε προτεραιότητα για την Ένωση και τα κράτη µέλη και την αξιολόγηση και , κινητοποίηση όλων των συναφών πολιτικών στο πλαίσιο µιας συνολικής και ολοκληρωµένης στρατηγικής ως εκ τούτου ,. Στόχοι 5. 1. 1. Μια τέτοια δέσµευση συνεπάγεται την ανάπτυξη στόχων και επίπεδο ΕΕ όπως οι εξής : , πιθανώς , στοχεύσεων , , σε – – – – ενίσχυση µιας ενεργής προσέγγισης της κοινωνικής ένταξης η οποία µπορεί να αναπτυχθεί και ιδιαίτερα ενσωµάτωση της δυνάµει των πολιτικών της ΕΕ και των κρατών µελών , διάστασης της κοινωνικής ένταξης στο πλαίσιο των πολιτικών της ΕΕ λόγου χάρη στη , συνεργασία που αναπτύσσεται σε θέµατα απασχόλησης και κοινωνικής προστασίας · συµφωνία για την ανάπτυξη κοινών δεικτών κοινωνικού αποκλεισµού , κοινωνικής ένταξης , σε σχέση µε τους αστέγους λ. , και τα συναφή ζητήµατα διακρίσεων τα δύο φύλα καθώς και µε στόχο την ανάλυση και παρακολούθηση τάσεων και πολιτικών , την πολλαπλή στέρηση συµπεριλαµβανοµένων των θεµάτων που αφορούν πρόσκαιρη ένδεια , τη µακρόχρονη / χ. , · παροχή πρόσβασης στην κοινωνία της γνώσης για όλους µε την αντιµετώπιση ζητηµάτων , όπως οι δεξιότητες στην κοινωνία της πληροφορίας και η δηµοκρατία η ηλεκτρονική τα σηµεία ελεύθερης πρόσβασης για το κοινό διοίκηση , , η η ολοκλήρωση στους κόλπους των τοπικών κοινοτήτων , γλωσσική ποικιλότητα και η πολιτισµική ολοκλήρωση και η ένταξη των περιφερειακών περιοχών , η εκπαίδευση και κατάρτιση , και ιδίως οι δηµόσιες υπηρεσίες , · προώθηση της ανάπτυξης και αξιοποίηση της οικονοµικής ανάπτυξης που προσδοκάται για την επόµενη δεκαετία επενδύοντας στην ενεργό συµµετοχή για όλους µε στόχο τη µακροπρόθεσµη µείωση της αναγκαιότητας και του φορτίου των κοινωνικών µεταβιβάσεων µε άλλα λόγια αναδιάρθρωση των δηµόσιων δαπανών προς ενεργές : επενδύσεις και προσαρµογή µε προσανατολισµό στο µέλλον µε παράλληλη αποµάκρυνση από τις παθητικές µεταβιβάσεις. Κοινές αρχές και µέθοδοι 5. 1. 2. Αυτό προϋποθέτει τη συµφωνία των κρατών µελών για ανάπτυξη ή εδραίωση σε εθνικό όπου επίπεδο ολοκληρωµένων και συνεκτικών στρατηγικών καθώς και για ανάπτυξη , χρειάζεται και µηχανισµών συντονισµού για νοµοθεσίας , Οι στρατηγικές αυτές θα µπορούσαν να βασίζονται στις αρχές εστιασµένη κρατική δράση. που έχουν δοκιµαστεί ως προς την αποτελεσµατικότητά τους όπως η συνολική προσέγγιση της ένταξης η , συµµετοχή όλων των ενδιαφεροµένων , η προσέγγιση µέσω εταιρικών σχέσεων , εθνικών προγραµµάτων , η ενεργοποίηση των πολιτικών βλέπε ενότητα πλαισίου ή παραπάνω κλπ. ( ). 3 - / , 14 Τοµείς όπου απαιτείται ένταση των προσπαθειών 5. 1. 3. Η δέσµευση θα µπορούσε επίσης να συµπεριλάβει συµφωνία των κρατών µελών για ενίσχυση των εθνικών πολιτικών τους σε τοµείς τους οποίους εκτιµούν ως ιδιαίτερα σηµαίνοντες στο εθνικό πλαίσιο λόχου χάρη πολιτικές που αφορούν τα ελάχιστα όρια , τις υποδοµές για ενίσχυση της αξιοπρεπούς διαβίωσης , κοινωνικής συνοχής όπως η , παιδική µέριµνα η ιατροφαρµακευτική περίθαλψη και τα σηµεία πρόσβασης στις τεχνολογίες , της πληροφορίας την πρόσβαση σε υπηρεσίες και βασικά αγαθά κοινής ωφέλειας , την εκπαίδευση και τους νέους ,. Σηµεία αναφοράς και αξιολόγηση 5. 1. 4. Η Επιτροπή θα αναπτύξει µαζί µε τα κράτη µέλη µηχανισµούς σύγκρισης µε µεγέθη αναφοράς και υποβολής εκθέσεων για την παρακολούθηση της προόδου που σηµειώνεται. Θα αξιολογεί τάσεις και πολιτικές σύµφωνα µε τους δείκτες που θα , αναπτυχθούν µε τα κράτη µέλη και θα καθορίζει τις βέλτιστες πρακτικές προκειµένου να υποβάλει έκθεση προς το Συµβούλιο Τα αποτελέσµατα µπορούν να συµπεριληφθούν στις. υπάρχουσες πολιτικές µε στόχο την ενσωµάτωση της διάστασης της ένταξης σε όλες τις κοινοτικές δράσεις. σε ετήσια βάση , 5. 2. Επιχειρησιακά εργαλεία βάσει των νέων διατάξεων της συνθήκης του Άµστερνταµ Ένα πολυετές πρόγραµµα επιχειρησιακής στήριξης της συνεργασίας παράγραφος 5. 2. 1. Σύµφωνα µε το άρθρο 137, ακολουθώντας την διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο ενθάρρυνσης της συνεργασίας µεταξύ κρατών µελών , στη βελτίωση των γνώσεων , δοκιµασµένων πρακτικών , εµπειριών τελευταίο εδάφιο της συνθήκης το Συµβούλιο , δύναται να θεσπίζει µέτρα 251, « µέσω πρωτοβουλιών που αποσκοπούν την ανάπτυξη της ανταλλαγής πληροφοριών και των και την αξιολόγηση την προώθηση καινοτόµων λύσεων , µε σκοπό την καταπολέµηση του κοινωνικού αποκλεισµού 2, , ». Το προβλεπόµενο πολυετές πρόγραµµα που θα προταθεί σύµφωνα µε το συγκεκριµένο θα προωθήσει σε πρακτικό επίπεδο τη συνεργασία των κρατών µελών έτσι ώστε οι άρθρο πολιτικές Θα αποτελέσει προτεραιότητα για αυτόν τον τοµέα πολιτικής. τους να ενισχύουν περισσότερο την κοινωνική ένταξη. , Για να υποστηρίξει την εφαρµογή των ανωτέρω δεσµεύσεων , στην ενθάρρυνση και τόνωση των ορθών πρακτικών και των µέτρων πολιτικής. το πρόγραµµα θα στοχεύει Ο οριζόντιος ολοκληρωµένος χαρακτήρας της κοινωνικής ένταξης σηµαίνει ότι η κοινοτική , δράση και συνεργασία πρέπει να συµβάλλουν στην ανάπτυξη και ενδυνάµωση των δεσµών µεταξύ των συναφών πολιτικών και παραγόντων µε τόσο γενικά όσο και σε σκοπό την ενίσχυση της επίδρασής τους στην κοινωνική ένταξη , κατάσταση των πλέον ευπαθών σχέση µε συγκεκριµένες πτυχές πτυχές του αποκλεισµού , που συνδέονται µε το φύλο κλπ αποκλεισµός από την αγορά εργασίας , εθνικών και κοινοτικών τοπικών. ). – – ( , , Η κοινοτική προστιθέµενη αξία επιτυγχάνεται µε τη στήριξη των προσπαθειών των κρατών Το πρόγραµµα θα µελών και όχι µε απευθείας διάθεση πρόσθετων κονδυλίων , το υπάρχον ανθρώπινο δυναµικό και χρησιµοποιήσει περιορισµένο συγκρίσιµο σε γενικές γραµµές µε τον προϋπολογισµό που διατίθεται αυτή προϋπολογισµό. θα διαθέτει ( 15 τη στιγµή για τις προπαρασκευαστικές δράσεις στο συγκεκριµένο τοµέα ∆ε θα συγχρηµατοδοτεί επιτόπια έργα που έχουν στόχο να αντιµετωπίσουν τον κοινωνικό αποκλεισµό σε τοπικό όλες οι δραστηριότητές του θα είναι , προσανατολισµένες σε πολιτικές θα επικεντρώνονται στις διακρατικές ανταλλαγές και θα , περιλαµβάνουν τρία βασικά σκέλη περιφερειακό ή εθνικό επίπεδο 13. : : καθώς και των µηχανισµών βελτίωση της κατανόησης του κοινωνικού αποκλεισµού , συµπεριλαµβανοµένων των δεικτών και µεθόδων για αποτυχίας και του κόστους του κοινωνικού αποκλεισµού - πολιτικής κοινωνικής ένταξης , την ανίχνευση της επιτυχίας · προσδιορισµός και ανταλλαγή ορθών πρακτικών µε στόχο τη βελτίωση της / - ικανότητας για χάραξη πολιτικής και για καινοτοµία · προώθηση του διαλόγου και της δηµόσιας συζήτησης σχετικά µε τις πολιτικές. - Στο πλαίσιο των παραπάνω σκελών , νέων µορφών αποκλεισµού που συνδέονται µε την αναδυόµενη κοινωνία της γνώσης. θα δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στην αντιµετώπιση των Ένα τέτοιο πρόγραµµα θα πρέπει επίσης να ενισχύει την ενσωµάτωση της διάστασης του αποκλεισµού που συνδέεται µε τα φύλα. 5. 2. 2. Ένας µηχανισµός - αγορά εργασίας πλαίσιο για την προώθηση της ένταξης των αποκλεισµένων από την ι παράγραφοι Η συνεργασία µε σκοπό την ένταξη των αποκλεισµένων από την αγορά εργασίας όπως αυτή τροποποιήθηκε στο Άµστερνταµ προβλέπεται και σε άλλη διάταξη της συνθήκης ,. προβλέπουν την πρώτο εδάφιο O , ενίσχυση της ένταξης των ατόµων που έχουν αποκλειστεί από την αγορά εργασίας µε την καθιέρωση ελάχιστων απαιτήσεων σε κοινοτικό επίπεδο. τέταρτη παύλα , του νέου άρθρου 137 και 2, 1, Η καταπολέµηση του αποκλεισµού από την αγορά εργασίας απαιτεί πρώτα απ ’ µεταξύ της στρατηγικής απασχόλησης τη στήριξη του εκσυγχρονισµού των συστηµάτων κοινωνικής προστασίας. όλα συνέργια των µέσων των Ε∆Τ και της διαδικασίας της ΕΕ για , 92/441/ ης Ιουνίου Οι προσπάθειες προς στην κατεύθυνση αυτή µπορούν να αξιοποιήσουν τα θετικά σχετικά µε την εγγύηση των ΕΟΚ της αποτελέσµατα της σύστασης 24 πόρων για αξιοπρεπή διαβίωση θα µπορούσε να εξεταστεί η ενσωµάτωση Στο πνεύµα αυτό. των καινοφανών αρχών που θέλουν την επανένταξη στην αγορά εργασίας τόσο εφικτή όσο και ελκυστική µε βάση προγράµµατα ελάχιστου εισοδήµατος σε ένα πλαίσιο ελάχιστων , Οι αρχές που θα αποτελούν το θεµέλιο απαιτήσεων για ολοκλήρωση σε κοινοτικό επίπεδο. πλαισίου θα πρέπει να είναι απόρροια της καλής πρακτικής στα ενός τέτοιου µηχανισµού - η ανάγκη για µια συνολική και κράτη µέλη συνεπώς ,. η ανάγκη για συνεργασία καθώς ολοκληρωµένη προσέγγιση του κοινωνικού αποκλεισµού , και µια πορεία προς την και για συντονιστικά µέτρα και δοµές που θα τη διασφαλίζουν , Βασικές αρχές θα µπορούσαν να είναι : 1992 , , Το 13 € βάσει του κονδυλίου του προϋπολογισµού 2000, 11 M καταπολέµηση και αποτροπή του αποκλεισµού προϋπολογισµού Συνεργασία µε φιλανθρωπικές οργανώσεις B3-4105 –" συν 3,8 M "- Προπαρασκευαστικά µέτρα για την € ως τµήµα του κονδυλίου του B3-4101 " ". 16 ενεργές πολιτικές στην αγορά εργασίας ένταξη που θα συνδυάζει ενίσχυση του εισοδήµατος , και άλλα σχετικά µέτρα στήριξης κατάρτιση και παροχή των υπηρεσιών όπως εκπαίδευση , και της συνδροµής που απαιτούνται για τη βελτίωση της πρόσβασης στην κοινωνία της γνώσης ,. 17 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ - ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ 1. ΕΤΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΝ∆ΕΙΑΣ M ∆ΕΙΚΤΕΣ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΕΣ ΚΑΙ : (Task Force) Ακολουθώντας τις συστάσεις µιας οµάδας εργασίας στατιστικές που αφορούν τον κοινωνικό αποκλεισµό και την ένδεια το EUROSTAT σε συνεργασία µε τις εθνικές στατιστικές υπηρεσίες ενέτεινε τις προσπάθειες για βελτίωση των στατιστικών στοιχείων σχετικά µε τον κοινωνικό αποκλεισµό και την ένδεια σε επίπεδο ΕΕ ενώ αναµένονται και "Statistics in Focus"14, που θα εστιάζουν µεταξύ άλλων στις δυναµικές και στον άλλα τεύχη και εκθέσεις , Όπου δεν υπάρχει πολυδιάστατο χαρακτήρα της ένδειας και του κοινωνικού αποκλεισµού. άλλη ένδειξη οι πίνακες και τα στοιχεία που ακολουθούν προέρχονται από τις δηµοσιεύσεις αυτές της ΕΕ µε αντικείµενο τις η Έκτοτε έχουν δηµοσιευθεί αρκετά τεύχη του 1998,. ,. Η ΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΝ∆ΕΙΑΣ ΛΟΓΩ ΕΙΣΟ∆ΗΜΑΤΟΣ 2. Το σχήµα που ακολουθεί δείχνει το ποσοστό του πληθυσµού που ζει κάτω από το κατώφλι µονάδες χαµηλού εισοδήµατος αγοραστικής ισοτιµίας -PPS) Οι δείκτες ανισότητας Gini στην κατανοµή εισοδήµατος σε κάθε κράτος µέλος Gini. παρέχουν µια γενική ένδειξη των ανισοτήτων που παρατηρούνται που αντιστοιχεί στο κατώφλι και τους δείκτες ανισότητας σε κάθε χώρα καθώς και τη χρηµατική αξία σε ΜΑΙ ( 15. Σχήµα 2: Ποσοστό πληθυσµού µε χαµηλό εισόδηµα ανισότητας Gini (1994) σε ΜΑΙ και ( %) και δείκτης 12000 10000 8000 6000 4000 2000 0 ΜΑΙ ) ( Κατώφλι χαµηλού εισοδήµατος B DK D EL E F IRL I L NL A P UK EU13 7560 7759 7422 4268 4544 7025 5447 5228 11219 6583 7404 3790 6715 6340 Πληθυσµός χαµηλού εισοδήµατος ∆είκτης ανισότητας Gini 18 29 11 23 18 29 21 34 19 33 16 29 21 35 19 31 14 31 10 27 17 29 24 37 20 33 18 31 Πηγή : ECHP, δεύτερη έρευνα : δεν περιλαµβάνονται στοιχεία για τη Σουηδία και τη Φινλανδία. Χαµηλό εισόδηµα και χαµηλές αµοιβές στο πλαίσιο ενός νοικοκυριού 14 Statistics in Focus 1998/6 " 1998/11 " 13 παροχές και οι επιπτώσεις τους σε επίπεδο αναδιανοµής µέλη της ΕΕ Ανάλυση της κατανοµής εισοδήµατος σε Το κατώφλι χαµηλού εισοδήµατος ορίζεται στο ". 15 κράτη µέλη της ΕΕ " (EU12)"· Κοινωνικές "· 1999/13 " Κοινωνικός αποκλεισµός στα κράτη "· 2000/1 " 60% του διάµεσου ισοδύναµου κατά κεφαλήν εισοδήµατος σε Το διάµεσο εισόδηµα αποτελεί ένα αξιόπιστο µέτρο καθώς δεν επηρεάζεται από τις Το δεδοµένου ότι ο κοινωνικός µπορεί να θεωρηθεί ως ως κύριο σηµείο αναφοράς κάθε κράτος µέλος. ακραίες τιµές της κατανοµής εισοδήµατος και λιγότερο από τις δειγµατοληπτικές διακυµάνσεις. διάµεσο αντιπροσωπεύει το µεσαίο τµήµα της κατανοµής και , αποκλεισµός συνεπάγεται αποµάκρυνση από το σύνηθες επίπεδο εισοδήµατος , κατάλληλο µέτρο σύγκρισης. µεταξύ των διάφορων σηµείων που χρησιµοποιούνται σε µια τέτοια ανάλυση. επιλέγει το όριο του EUROSTAT 60% Η 18 65 18% 14% εκατοµµύρια ζουν σε νοικοκυριά χαµηλού εισοδήµατος δηλαδή περίπου του πληθυσµού Τα σχήµατα δείχνουν ότι στην ΕΕ το 16 , Το Λουξεµβούργο εµφανίζει το άτοµα. , υψηλότερο κατώφλι χαµηλού εισοδήµατος και του πληθυσµού του ζει κάτω από το Παρά το γεγονός ότι το κατώφλι χαµηλού εισοδήµατος της Πορτογαλίας κατώφλι αυτό. το ένα τέταρτο του ανέρχεται µόλις στο ένα τρίτο του αντίστοιχου ορίου στο Λουξεµβούργο , πληθυσµού της ζει κάτω από το κατώφλι αυτό τα µια πρώτη οµάδα υπόλοιπα κράτη µέλη µπορούν να χωριστούν σε δύο οµάδες : ΜΑΙ και (B,DK,D,F,NL,A,UK) µε πληθυσµούς µε χαµηλό εισόδηµα σε αντιστοιχία µε τον κοινοτικό µέσο όρο εξαίρεση τη ∆ανία και τις Κάτω Χώρες όπου οι ανισότητες στις κατανοµές εισοδήµατος είναι οι µικρότερες και όπου ο πληθυσµός µε χαµηλό εισόδηµα περιορίζεται περίπου στο και 10%· µια δεύτερη οµάδα ΜΑΙ και περίπου. µε κατώφλι χαµηλού εισοδήµατος γύρω στις µε κατώφλι χαµηλού εισοδήµατος γύρω στις Αν εξαιρεθούν από τα δύο αυτά άκρα (EL,E,IRL,I) (16-18%), του πληθυσµού να ζει κάτω από το κατώφλι αυτό. 7000 5000 20% , 3. ∆ΙΑΡΚΕΙΑ : ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΗ ΕΝ∆ΕΙΑ ΛΟΓΩ ΕΙΣΟ∆ΗΜΑΤΟΣ ΠΕΡΙΣΤΑΣΙΑΚΕΣ ΠΕΡΙΟ∆ΟΙ ΣΕ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΙΟ Πίσω από τη σχετική σταθερότητα στους αριθµούς των φτωχών που συναντούµε γενικά στις µελέτες των τάσεων λειτουργούν αξιοσηµείωτοι µηχανισµοί κινητικότητας εκτός και εκτός , των ορίων της ένδειας. , 17 20% , 40% κατέληξε ότι Ωστόσο , η πλειονότητα πλήττεται για σύντοµα χρονικά διαστήµατα Η ανάλυση από τον ΟΟΣΑ συµπεριλαµβανοµένης της Γερµανίας και του Ηνωµένου Βασιλείου και φτάνει λίγο πιο κάτω από το ποσοστό που ξεκινά από το πλήττεται από την ένδεια στη διάρκεια εξαετούς περιόδου , που αφήνουν να διαφανεί οι στατικοί δείκτες της ένδειας. οµάδας αυτής διάρκεια των διαστηµάτων αυτών , του πληθυσµού να παραµένει στη φτώχεια για µεγάλες περιόδους µε µικρές , ευκαιρίες εξόδου του πληθυσµού περισσότερα χρόνια στη φτώχεια αντιστοιχούν συνήθως στο. της δυναµικής της ένδειας σε τέσσερις χώρες µέλη του , ένα " του πληθυσµού τµήµα πολύ µεγαλύτερο από αυτό µεταξύ των µελών της Καθώς αυξάνει η η πιθανότητα εξόδου µειώνεται µε αποτέλεσµα µια οµάδα όπως φαίνεται , Η µελέτη διαπίστωσε επίσης ότι τα άτοµα που έχουν συµπληρώσει έξι ή 6% τα συγκριτικά δεδοµένα για ορισµένα ευρωπαϊκά δείχνουν ότι στο διάστηµα του διάµεσου πρότυπου εισοδήµατος ) του γερµανικού και του ολλανδικού πληθυσµού δεν έως 1990-1995, του γνώρισε καθόλου την ένδεια , Ενώ στη Γερµανία και τις Κάτω Χώρες η πλειονότητα των φτωχών πλήττεται πληθυσµού. η ένδεια φαίνεται πιο επίµονη στο Ηνωµένο Βασίλειο από την ένδεια για µικρό διάστηµα όπου η αναλογία των µονίµως φτωχών είναι Η πιθανότητα να παραµείνει κανείς φτωχός µετά από ένα παρατεταµένο διάστηµα ένδειας εµφανίζεται επίσης αυξηµένη Παρά τη σπανιότητα αξιόπιστων στοιχείων κράτη 83% ενώ στο Ηνωµένο Βασίλειο αυτό ίσχυε µόνο για το φορές µεγαλύτερη. στη Γερµανία και τις Κάτω Χώρες σε σύγκριση µε το µε βάση το 50% 82 ποσοστό 69% έως 2,5 ". 2 ( ,. , (31% 25-26 % )18. 16 17 18 Ο αριθµός των εκατοµµυρίων αποτελεί παρέκταση και πρόχειρο ενδεικτικό υπολογισµό του πληθυσµού µε του πληθυσµού µε χαµηλό εισόδηµα κρατών µελών της ΕΕ µε βάση το 65 χαµηλό εισόδηµα των στα 15 κράτη µέλη της ΕΕ εκατοµµύρια ). ∆υναµικές της ένδειας σε τέσσερις χώρες του ΟΟΣΑ αναφ Συγκριτικά στοιχεία για τη δυναµική της ένδειας στο Βέλγιο αναφέρουν οι εκατοµµύρια (1998), Παρίσι (370 15 18% σύγκριση µε τις Κάτω Χώρες και τη Γερµανία ) Χώρες Για µια πιο διεξοδική επισκόπηση της ολλανδικής περίπτωσης , Muffels & Fouarge. Muffels R. & D. Fouarge (1998). Welfare dynamics in three typical welfare states. Paper ). (1997). for the TSER panel working group, June 1998 Βλ Dirven & Fouarge (1998·. ECO/CPE/WP1(98)13 Fouarge & Dirven (1995· σύγκριση µε τις Κάτω βλέπε x 0. 18 = 66. 6 ΟΣΑ , , O και οι 19 Πρόσφατες έρευνες στη Γαλλία και τη Γερµανία οι οποίες εξέτασαν τη µακρόχρονη εξάρτηση από την κοινωνική πρόνοια ως ένδειξη για τη διάρκεια της ένδειας επιβεβαίωσαν , την ύπαρξη της πιο µακρόχρονης ένδειας Παρά το γεγονός ότι το ένα τέταρτο έως και τρίτο. των δικαιούχων είναι συνήθως σε θέση να εγκαταλείψει το καθεστώς κοινωνικής πρόνοιας ύστερα από περίπου ένας στους πέντε δικαιούχους στη Γαλλία εξακολουθούσε 12 ύστερα από 5 στη Γερµανία. χρόνια να εξαρτάται από την κοινωνική πρόνοια και το ίδιο ίσχυε για ένα µήνες 6% 19, , 20 µε βάση τα δεδοµένα των εθνικών εκθέσεων Η δυσκολία που αντιµετωπίζουν οι µακροχρόνια φτωχοί στην προσπάθειά τους να διαφύγουν από την κατάστασή τους του χαµηλού εισοδήµατος επιβεβαιώνεται και στην πρόσφατη ανάλυση από τις Κάτω χώρες Παρατηρητήριο " ένδειας Στην ανάλυση αυτή διαπιστώνεται ότι στη διάρκεια µιας έως για τα έτη 1993 " περίπου περιόδου εννέα ετών εκ των νοικοκυριών αντιµετωπίζει διαστήµατα ένδειας , των οποίων το τον περισσότερο καιρό ή µονίµως σε περιοδική βάση και το. το µέσο εισόδηµα του Επιπρόσθετα , των νοικοκυριών µε χαµηλό εισόδηµα για οποιοδήποτε από τα έτη αυτά είναι 80% χαµηλότερο από το όριο του εισοδήµατος ένδειας γεγονός που αποδεικνύει ότι οι περίοδοι , έξω από τη φτώχεια λόγω εισοδήµατος δεν είναι ικανές να αντισταθµίσουν τις περιόδους χαµηλού εισοδήµατος δεν αποκοµίζουν σε. γενικές γραµµές µεγάλα κέρδη στη διάρκεια µιας περιόδου τεσσάρων διαδοχικών ετών , όσοι ξεφεύγουν από τη φτώχεια , Με άλλα λόγια , 1997. 22% 10% 30% ,. Η ΣΧΕΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΧΑΜΗΛΟΥ ΕΙΣΟ∆ΗΜΑΤΟΣ , 4. Ο πίνακας που ακολουθεί επιβεβαιώνει ότι ο κίνδυνος της ένδειας είναι µεγαλύτερος µεταξύ ανέργων των " στους άλλων οικονοµικά ανενεργών " πάνω από και των σχεδόν στους " ( " ( ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΜΟΙΒΗΣ 3) 2 1 2). 12% ). των απασχολουµένων ζει κάτω από συνθήκες φτωχοί Ωστόσο το ( Η ύπαρξη κάποιας εργασίας στο νοικοκυριό δεν είναι πάντα αρκετή για να απασχολούµενοι όλο που ο κίνδυνος του χαµηλού εισοδήµατος ξεφύγει αυτό από το χαµηλό εισόδηµα τα νοικοκυριά που είναι µεγαλύτερος για τα άτοµα σε νοικοκυριά χωρίς καθόλου έσοδα , διαθέτουν απασχολουµένους αντιστοιχούν επίσης σε σηµαντικό τµήµα των ατόµων µε χαµηλό εισόδηµα των. ατόµων µε χαµηλό εισόδηµα ζει σε νοικοκυριά µε κάποια απασχόληση. έχει υπολογίσει ότι στην ΕΕ συνολικά , EUROSTAT ένδειας 53% Παρ το Η ’. Ένας από τους βασικούς λόγους για αυτό είναι ότι οι εργαζόµενοι που ζουν σε νοικοκυριά µε Σύµφωνα µε την χαµηλό εισόδηµα απασχολούνται συνήθως σε χαµηλόµισθες θέσεις. περίπου τα δύο τρίτα των εργαζοµένων πλήρους απασχόλησης που ζουν σε EUROSTAT, τη στιγµή που νοικοκυριά µε χαµηλό εισόδηµα στην ΕΕ κατέχουν χαµηλόµισθες θέσεις , λιγότερο από το ένα έκτο των εργαζοµένων πλήρους απασχόλησης σε νοικοκυριά υψηλού εισοδήµατος είναι χαµηλόµισθοι. 19 20 : CNAF (Caisse Nationale des Allocations Familiales), Μακρόχρονη Γαλλία Πηγές : εξάρτηση από την κοινωνική πρόνοια στη Γερµανία παραβολή των στοιχείων που αφορούν τις : δεκαετίες του Εµπειρική έρευνα της ένδειας µε συγκριτική προοπτική ∆ιάρκεια της ένδειας '80 , Ashgate, 1998 H-J Andres, '90", στο Γερµανία και του Παρίσι 1999· Χάγη στο : " , Evert Pommer "Oud en nieuw 1999-2000", Sociaal en Cultureel Planbureau, (2000) 20 Τα αριθµητικά στοιχεία που ακολουθούν αναδεικνύουν επίσης το γεγονός ότι περισσότερα είτε συνταξιούχοι από τα µισά άτοµα µε χαµηλό εισόδηµα είναι είτε απασχολούµενοι (28%) (24%). Εργασιακή κατάσταση του ατόµου Κατανοµή των ατόµων µε χαµηλό εισόδηµα Ποσοστό ή κίνδυνος ένδειας Απασχολούµενος χαµηλό απασχολούµενος εισόδηµα ): αλλά µε φτωχός ( εργοδότης εργαζόµενος οικόσιτος µισθωτός + + αυτοαπασχολούµενος • • Άνεργος Συνταξιούχος Άλλος οικονοµικά ανενεργός εκπαιδευόµενος ( , καταρτιζόµενος µαθητευόµενος , απασχολούµενος , τη φροντίδα παιδιών , ή οίκον κατ ' υπεύθυνος για κλπ. ) Σύνολο % 11 12 16 64 23 55 % 21 7 13 24 34 100 Πηγή ( 5. EUROSTAT, ECHP 1994, EU 13) ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΝ∆ΕΙΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΚΑΙ ∆ΕΙΚΤΕΣ : ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΠΟΛΥ∆ΙΑΣΤΑΤΑ ∆ΙΑΜΗΚΗ ,. ( ( χ λ χ. τη µόρφωση ιδιοκτησία στέγης ή αυτοκινήτου µορφωτικό επίπεδο , και το βαθµό ικανοποίησης του ατόµου δυσκολία κάλυψης βασικών αναγκών Ο κοινωνικός αποκλεισµός είναι ένα πολυδιάστατο φαινόµενο και πρέπει να αναπτυχθούν ανάλογοι δείκτες Ο κοινωνικός αποκλεισµός είναι κάτι περισσότερο από ένα χαµηλό Έχει σχέση µε την εργασιακή κατάσταση καθώς και µε µια σειρά δεικτών που εισόδηµα. συνδέονται µε τους πόρους τις αδυναµία εξοικονόµησης των λ αντιλήψεις ,. χρηµάτων για µια εβδοµάδα διακοπών το χρόνο χ ). ικανοποίηση µε την εργασία την κατοικία και το περιβάλλον την υγεία διαβίωσης τα οποία αποτελούν στο σύνολο τους βασικούς παράγοντες που καθορίζουν το Ο κοινωνικός αποκλεισµός και η ένδεια είναι επίσης βιοτικό επίπεδο και την ποιότητα ζωής. ένα δυναµικό φαινόµενο Οι ανάγκες και η κατάσταση των ατόµων µεταβάλλονται στο. πέρασµα του χρόνου Οι πολιτικές θα καταστούν πιο ενταξιακές αν καταφέρουν να συντηρήσουν την κοινωνική ένταξη των ατόµων διαχρονικά Υπάρχει , που προσφέρουν τόσο µια ανάγκη για βελτίωση των στοιχείων και της ανάλυσης , αντίληψη του φαινοµένου του κοινωνικού πολυδιάστατη όσο και δυναµική ) αποκλεισµού και της ένδειας Πρόκειται για έναν τοµέα στον οποίο η συνεργασία σε. κοινοτικό επίπεδο βρίσκεται σε φάση ανάπτυξης και µπορεί να αποβεί ιδιαίτερα χρήσιµη. πράγµα που προϋποθέτει µια δυναµική κατανόηση της κατάστασης µεταξύ άλλων ως αποτέλεσµα πολιτικών ), λ. διαµήκη ), ). ( ( ( , , ,. 21 Υπογραµµίζεται επίσης η σηµασία των συγκρίσιµων στατιστικών πηγών ευρωπαϊκών οι οποίες να καθιστούν δυνατή την ανάλυση και των δύο αυτών πτυχών. οµάδα εµπειρογνωµόνων για τα νοικοκυριά της Ευρωπαϊκής Κοινότητας εθνικών και χ. ), λ (. , 22


title: Komission asetus (EY) N:o 470/2000, annettu 1 päivänä maaliskuuta 2000, hedelmä- ja vihannesalan vientitukien vahvistamisesta

eurovoc_concepts:
citrus fruit
export refund
fruit vegetable
nut
pip fruit

formats: pdf print

text: L 57/12 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti 2. 3. 2000 KOMISSION ASETUS (EY) N:o 470/2000, annettu 1 päivänä maaliskuuta 2000, hedelmä- ja vihannesalan vientitukien vahvistamisesta EUROOPAN YHTEISÖJEN KOMISSIO, joka ottaa huomioon Euroopan yhteisön perustamissopimuksen, ottaa huomioon hedelmä- ja vihannesalan yhteisestä markkina- järjestelystä 28 päivänä lokakuuta 1996 annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 2200/96 (1), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna asetuksella (EY) N:o 1257/1999 (2), ja erityisesti sen 35 artiklan 3 kohdan, sekä katsoo seuraavaa: (1) (2) (3) (4) (5) (6) Komission asetuksessa (EY) N:o 2190/96 (3), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna asetuksella (EY) N:o 298/2000 (4), annetaan hedelmä- ja vihannesalan vienti- tukien soveltamista koskevat yksityiskohtaiset säännöt. Neuvoston asetuksen (EY) N:o 2200/96 35 artiklan 1 kohdan mukaisesti taloudellisesti merkittävän viennin mahdollistamiseksi mainitussa artiklassa tarkoitettujen tuotteiden kansainvälisen kaupan hintojen ja näiden tuotteiden yhteisön hintojen välinen erotus voidaan kattaa vientituella. Asetuksen (EY) N:o 2200/96 35 artiklan 4 kohdan tuet on vahvistettava ottaen huomioon mukaisesti toisaalta yhteisön markkinoiden hedelmien ja vihan- nesten hintojen ja saatavuuden ja toisaalta kansainvä- lisen kaupan hintojen tilanne tai kehitysnäkymät. Olisi myös otettava huomioon mainitun kohdan b alakoh- dassa tarkoitetut kustannukset sekä suunnitellun viennin taloudellinen näkökulma. Asetuksen (EY) N:o 2200/96 35 artiklan 1 kohdan mukaisesti tuet on vahvistettava ottaen huomioon perus- tamissopimuksen 300 artiklan mukaisesti tehdyistä sopi- muksista johtuvat rajat. Asetuksen (EY) N:o 2200/96 35 artiklan 5 kohdan mukaisesti yhteisön markkinoiden hinnat vahvistetaan ottaen huomioon viennille edullisimmat hinnat. Kansain- välisen kaupan hinnat on vahvistettava ottaen huomioon mainitun kohdan toisessa alakohdassa tarkoitetut hinta- noteeraukset ja hinnat. Kansainvälisen kaupan tilanne tai tiettyjen markkinoiden erityiset vaatimukset voivat edellyttää tiettyjen tuotteiden vientituen eriyttämistä niiden määräpaikan mukaan. (7) (8) (9) (10) (11) Yhteisiä laatuvaatimuksia koskeviin luokkiin ekstra, I ja II kuuluvia tomaatteja, sitruunoita, appelsiineja ja ome- noita sekä kuorittuja manteleita, hasselpähkinöitä ja kuorellisia saksanpähkinöitä voidaan tällä hetkellä viedä taloudellisesti merkittäviä määriä. Edellä mainittujen yksityiskohtaisten sääntöjen sovelta- misesta markkinoiden nykytilanteeseen tai niiden kehi- tysnäkymiin ja erityisesti hedelmien ja vihannesten hintanoteerauksiin ja hintoihin yhteisössä ja kansainväli- sessä kaupassa seuraa, että tuet olisi vahvistettava tämän asetuksen liitteen mukaisesti. Asetuksen (EY) N:o 2200/96 35 artiklan 2 kohdan sään- nösten mukaisesti olisi sallittava käytettävissä olevien varojen mahdollisimman välttäen kyseisten toimijoiden välinen syrjintä. Tämän vuoksi olisi huolehdittava siitä, että tukijärjestelmästä aiemmin seuranneet kauppavirrat eivät häiriintyisi. Näistä syistä sekä hedelmien ja vihannesten viennin kausiluontei- tuotteittain. suuden vuoksi olisi vahvistettava kiintiöt tehokas käyttö Komission asetuksella (ETY) N:o 3846/87 (5), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna asetuksella (EY) N:o 2765/1999 (6), vahvistetaan maataloustuotteiden nimik- keistö vientitukien osalta. Komission asetuksessa (ETY) N:o 3719/88 (7), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna asetuksella (EY) N:o 1127/1999 (8), vahvistetaan maataloustuotteiden tuonti-, vienti- järjestelmän ennakkovahvistustodistusten soveltamista koskevat yhteiset yksityiskohtaiset säännöt. ja (12) Markkinatilanteen vuoksi ja käytettävissä olevien varojen mahdollisimman tehokkaan käytön mahdollistamiseksi olisi yhteisön viennin rakenne huomioon ottaen valit- tava tarkoituksenmukaisin vientitukijärjestelmä tietyille tuotteille ja tiettyihin määräpaikkoihin, ja tämän vuoksi vientitukia ei pitäisi vahvistaa samanaikaisesti hedelmä- ja vihannesalan vientitukien soveltamista koskevista yksi- tyiskohtaisista säännöistä annetun asetuksen (EY) N:o A1- 2190/96 ja A2-menettelyjen mukaisesti vientikauden osalta. A2-menettelyssä olisi lisäksi erotettava lähellä ja kauempana olevat määräpaikat. tarkoitettujen kyseisen artiklassa 1 (1) EYVL L 297, 21. 11. 1996, s. 1. (2) EYVL L 160, 26. 6. 1999, s. 80. (3) EYVL L 292, 15. 11. 1996, s. 12. (4) EYVL L 34, 9. 2. 2000, s. 16. (5) EYVL L 366, 24. 12. 1987, s. 1. (6) EYVL L 338, 30. 12. 1999, s. 1. (7) EYVL L 331, 2. 12. 1988, s. 1. (8) EYVL L 135, 29. 5. 1999, s. 48. 2. 3. 2000 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti L 57/13 (13) (14) Eri tuotteiden osalta säädetyt määrät on syytä jakaa eri vientitukijärjestelmien mukaisesti erityisesti huomioon tuotteiden pilaantuvuus. ottaen Asetuksen (ETY) N:o 3719/88 14 a artiklassa tarkoitettuja lueta liit- 2. elintarvikeavun yhteydessä annettuja todistuksia ei teessä tarkoitettuihin oikeutettuihin määriin. Tässä asetuksessa säädetyt toimenpiteet ovat hedelmien ja vihannesten hallintokomitean lausunnon mukaiset, A1- ja A2-todistusten 3. kaksi kuukautta, sanotun kuitenkaan rajoittamatta asetuksen (EY) N:o 2190/96 4 artiklan 5 kohdan säännösten soveltamista. voimassaoloaika on ON ANTANUT TÄMÄN ASETUKSEN: 1 artikla 2 artikla Hedelmä- ja vihannesalan vientituet vahvistetaan tämän 1. asetuksen liitteessä. Tämä asetus tulee voimaan 10 päivänä maaliskuuta 2000. Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenval- tioissa. Tehty Brysselissä 1 päivänä maaliskuuta 2000. Komission puolesta Franz FISCHLER Komission jäsen L 57/14 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti 2. 3. 2000 Tuote (Tukeen oikeutettujen tuotteiden täydelliset määritelmät esitetään komission asetuksen (ETY) N:o 3846/87, sellaisena kuin se on muutettuna, osassa ”hedelmät ja vihannekset”) LIITE VIENTITUET HEDELMÄ- JA VIHANNESALALLA Menettely Todistusten hakuajanjakso Tuotekoodi Määräpaikka tai määrä- paikkaryhmä (1) A1 10. 3. —9. 5. 2000 A2 13. —15. 3. 2000 B 17. 3. —16. 5. 2000 Tuen määrä (EUR/nettotonni) Arvioidut määrät (t) Tuen ohjeelliset määrät (EUR/nettotonni) Arvioidut määrät (t) Tuen ohjeelliset määrät (EUR/nettotonni) 20 6 559 20 50 Arvioidut määrät (t) 11 134 405 405 12 721 7 Tomaatit 0702 00 00 9100 Kuorettomat mantelit 0802 12 90 9000 Kuorelliset hasselpäh- kinät 0802 21 00 9000 A00 A00 A00 20 50 59 Kuorettomat hasselpäh- kinät Kuorelliset saksanpäh- kinät Appelsiinit Sitruunat Omenat 0802 22 00 9000 A00 114 0802 31 00 9000 A00 0805 10 10 9100 0805 10 30 9100 0805 10 50 9100 0805 30 10 9100 0808 10 20 9100 0808 10 50 9100 0808 10 90 9100 A00 A00 F07 73 50 45 40 (1) Määräpaikkakoodit ovat seuraavat: A00: Kaikki määräpaikat. 114 721 50 45 40 27 870 16 722 6 159 50 45 40 52 427 14 450 3 636 F07: Norja, Islanti, Grönlanti, Färsaaret, Puola, Unkari, Romania, Bulgaria, Albania, Viro, Latvia, Liettua, Bosnia ja Hertsegovina, Kroatia, Slovenia, entinen Jugoslavian tasavalta Makedonia, Jugoslavian liittotasavalta (Serbia, Montenegro), Malta, Armenia, Azerbaidžan, Valko-Venäjä, Georgia, Kazakstan, Kirgisia, Moldova, Venäjä, Tadžikistan, Turkme- nistan, Uzbekistan, Ukraina, komission asetuksen (EY) N:o 800/1999 36 artiklassa tarkoitetut määräpaikat, Afrikan valtiot ja alueet lukuun ottamatta Etelä-Arfikkaa, Arabian niemimaan valtiot (Saudi-Arabia, Bahrain, Qatar, Oman, Arabiemiirikunnat (Abu Dhabi, Dubai, Sharja, Ajman, Umm al Qaiwain, Ras al Khaima ja Fujaira). Kuwait ja Jemen), Syyria, Iran ja Jordania, Bolivia, Brasilia, Venezuela, Peru, Panama, Ecuador ja Kolumbia


title: Additional Commission contribution to the Intergovernmental Conference on institutional reform - Reform of the Community courts

eurovoc_concepts:
Court of Justice of the European Union
General Court (EU)
application of EU law
institutional reform
jurisdiction

formats: html pdf

text: COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES Brussels, 1. 3. 2000 COM(2000) 109 final Additional Commission contribution to the Intergovernmental Conference on institutional reform Reform of the Community courts Additional Commission contribution to the Intergovernmental Conference on institutional reform Reform of the Community courts Introduction The Commission considers that one of the foundations of the European Union is and remains the fact that it is a Community based on the rule of law. Litigants – the citizens of Europe – must be in a position to count on a court system that guarantees the fair, coherent and effective application of Community law. In its Opinion to the Intergovernmental Conference of 26 January 2000 ‘Adapting the institutions to make a success of enlargement’, the Commission announced that it would be preparing a specific contribution on the reform of the judicial system. In order to prepare the ground for this reform, in May 1999 the Commission set up a working party consisting of former Members of the Court and the Court of First Instance and high-level experts with first-hand experience of the Community judiciary, whose job it was to find solutions that could be introduced at once and in the longer term. The Working Party's report was presented to the President of the Commission on 4 February last. The Commission draws on it for many of its proposals in this document. I. The need for ambitious reform The Court of Justice is an essential institution of the Union: its function is to ‘ensure that in the interpretation and application of [the] Treaty the law is observed’ (Article 220 of the EC Treaty). The Single European Act attached a Court of First Instance to the Court of Justice. In an enlarged Union it will be necessary to safeguard the effectiveness of the Community's judicial system and the consistency of its case-law, factors which are essential if Community law is to be applied uniformly in an increasingly diverse Europe. Enlargement will entail an increase in the volume of litigation, not only in quantitative terms but also in qualitative terms as the courts of the new Member States will have to become familiar with Community law. Account will have to be taken of a variety of parameters, including the need to ensure effective judicial protection while at the same time maintaining the consistency of the case-law and compliance with it throughout the Union. The statistics show that the Court and the CFI are having increasing difficulty in fulfilling their role in the fifteen-member Community. This is essentially the result of the constant increase in the number of cases brought before the Community Courts (87% increase in requests for preliminary rulings in nine years1, doubling of the number of cases before the CFI in seven years2) and is reflected in 1 141 requests for preliminary rulings in 1990, 264 in 1998. 2 the undue delays before judgment is given3 and the appreciable increase in the number of cases still to come to judgment. 4 Only ten years after the CFI was set up, it has to be admitted that the present structures are no longer suitable and a thorough overhaul is necessary, otherwise there is a danger that the Community will no longer be truly based on the rule of law. The time taken for cases to come to judgment in the Court of Justice and the Court of First Instance, according to statistics from the Courts themselves, reveals that the institution has reached the limits of its capacity. After enlargement, it will certainly not be in a position to cope with its expanding workload in a reasonable time-frame. The situation is preoccupying in a Community based on the rule of law, only ten years after the CFI was established and in the run-up to enlargement. The Commission proposes that, first of all, the structure of the judiciary should be redefined, given that even now neither the Court nor the CFI can perform their roles satisfactorily. The composition and operation of the Court and the CFI should then be addressed in the light of the workload of the two courts. The Commission believes that the number of Judges should be determined first and foremost by the caseload. II. Clarification and redistribution of the Courts' jurisdiction as part of a flexible design The Commission believes that the present congestion in the Court of Justice and the Court of First Instance could be significantly reduced by adopting three sets of measures: • • • a. (i) clarification of the roles of the Court of Justice and national courts, so as to give the latter more scope in the handling of the preliminary ruling procedure; redistribution of powers between the Court of Justice and the Court of First Instance with regard to direct actions so as to limit the role of the Court of Justice, in its capacity as the Union's supreme judicial body, to questions which are regarded as fundamental to the Community legal order, and to give the Court of First Instance general jurisdiction in this field; reduction of the Court's and the CFI's volume of certain categories of special case. Preliminary rulings Jurisdiction of the Court of Justice The preliminary ruling procedure is undoubtedly the keystone of the Community's legal order. Forty years' experience have shown that it is the most effective means of securing 2 3 4 116 cases in 1992, 238 in 1998. 21 months on average for the Court, 30 months on average for the CFI. Court: 433 cases pending at end-1993, 748 cases pending at end-1998; CFI: 171 cases pending at end-1992, 1007 cases pending at end-1998. 3 is an the uniform application of Community law throughout the Union and that exceptional factor for integration owing to the simple, direct dialogue which it establishes with national courts. The Commission considers that this regulating function, which is essential to the Community legal order, must therefore in principle be the exclusive responsibility of the Court of Justice. it The Working Party shares this opinion. But it proposes that the last sentence of Article 225(1) of the EC Treaty be deleted to give the CFI exceptional jurisdiction to give preliminary rulings in very specialised areas of Community law. 5 The Working Party considers that special categories of case, including preliminary questions in such areas, should be entrusted as a whole to the CFI and that the Court of Justice, as the supreme court of the Union, should become involved where appropriate only in appeals on points of law lodged by the Commission. 6 This proposal will have to be examined in connection with any specific changes to jurisdiction that will have to be provided for in certain categories of special case, such as intellectual property proceedings. (ii) Clarification of the roles of the Court of Justice and the national courts To preserve the effectiveness of the preliminary ruling procedure, it is essential that the Court of Justice should be able to concentrate on genuinely new questions and give its judgments considerably sooner. To this end, the Commission believes it is necessary to amend Article 234 (ex Article 177) of the Treaty in order to clarify the distribution of jurisdiction between the Court of Justice and national courts. 1. The first amendment proposed seeks to give national courts greater responsibility as courts of ordinary law in Community matters. At present, this function is not expressly laid down in the Treaty. It can only be inferred from reading Articles 234 and 240 together. It is therefore essential to correct this omission by spelling out the introductory provision in Article 234, clearly stating that it is for the national courts in the first place to apply Community law to the cases before them and that they may consult the Court of Justice when faced with a specific problem of interpretation. In similar vein, it could be worthwhile amending the second paragraph of 2. Article 234, so as to invite national courts other than those of final instance to specify why they have doubts as to the meaning of the rule of Community law applicable in the case before them and why they feel the need to put a question to the Court of Justice. This provision could be accompanied by the requisite corollary changes to the Rules of Procedure. As part of this clarification exercise, it is necessary, lastly, to insert in Article 234 3. the rule established in case-law whereby, in cases of doubt as to the validity of a 5 6 E. g. intellectual property (trade marks, patents and industrial designs, etc. ). As provided by, for instance, Article 68(3) of the Treaty. 4 Community act, whereby all national courts must consult the Court of Justice since the latter has the monopoly of the review of Community legality. The Commission does not feel it would be right to give flexibility to the obligation on courts of final instance to refer preliminary questions, currently laid down in the third paragraph of Article 234, requiring them to consult the Court of Justice only if the question were sufficiently important for Community law and if, after examination by the lower courts, there were still reasonable doubts as to the reply. The Commission considers that the advantages of such flexibility as far as the Court's workload is concerned are very slight7 and that there are real dangers for the uniform application of Community law, especially with enlargement on the horizon. It therefore thinks it is to stick with the current wording of the third paragraph of Article 234. essential Naturally, the flexibility introduced by case-law8 would continue to apply. The Commission further wonders whether it might be worth harmonising the procedure for preliminary rulings in matters of free movement of persons (Title IV) with the ordinary procedure. See the Annex for the draft new wording of Article 234. b. Direct actions: a new division of jurisdiction between the Court of Justice and the Court of First Instance The Court of Justice currently rules on direct actions brought by the Member States and the institutions, while the Court of First Instance decides on actions brought by natural and legal persons. The Court of Justice has already pointed out the areas of overlap and unwieldy procedures that this division generates and has asked that direct actions in certain fields be dealt with exclusively by the Court of First Instance. The Commission’s opinion is that this approach should be extended to all direct actions in order to give the Court of First Instance general jurisdiction in this area and to retain for the Court of Justice only those questions that are essential for the proper working of the Community and which, as such, require it to intervene in its capacity as the Union’s supreme court. These would be actions against Member States for failure to fulfil their obligations, interinstitutional actions, actions filed against legislative instruments of general scope or applying to certain fields such as fundamental rights and Article 309 of the Treaty, closer cooperation, EMU, the budget, Title IV of the EC Treaty and Title IV of the Treaty on European Union. 9 The transfer of a large proportion of the direct actions to the Court of First Instance will significantly relieve the workload of the Court of Justice only if it is accompanied by a change to the current system of appeals against rulings of the Court of First Instance. The Commission’s view is that appeals should in future be subject to an initial filtering 7 8 9 Since three quarters of preliminary questions are referred by the lower courts. Cilfit [1982] ECR 3415. Requests for opinions under Article 300 (ex 228) of the EC Treaty and requests for settlements of disputes under Article 35 of the TEU would also be kept within the exclusive powers of the Court of Justice. 5 procedure by the Court of Justice, in accordance with modalities to be specified in the Protocol to the Court’s Statute. The change in the division of jurisdiction regarding direct actions between the Court of Justice and the Court of First Instance can be implemented under Article 225(2) of the Treaty, though the wording should be changed. The raison d’être of this provision, which authorises the Council to determine the actions for which the Court of First Instance has jurisdiction at the request of the Court of Justice, after consulting the Commission and Parliament, lay in the fact that it was decided at that time to “attach” a Court of First Instance to the Court of Justice10 and allow the latter, when applicable, to delegate some of its powers to the former. The intention now is to redesign the judicial system in its entirety, by dividing jurisdiction in such a way as to make the Court of Justice the genuine supreme court of the Union and to give the Court of First Instance, which would acquire autonomous status, general powers as an ordinary court. Consequently, the instrument of secondary legislation to govern the new division of jurisdiction should be adopted via an ordinary legislative procedure, after consulting the Court of Justice and the European Parliament. The Commission considers that thought should be given, lastly, as suggested by the Working Party’s report, to reforming the procedure for failure to fulfil obligations, notably in cases of failure to transpose directives. The Working Party’s suggestion proceeds from the observation that the bulk of the actions brought in the Court of Justice under Article 226 of the Treaty relate to such matters, and are rarely seriously contested by the Member States. It might be possible, taking Article 88 of the ECSC Treaty as a model, to have such failures recorded by a Commission Decision, against which an action for annulment could then be brought in the Court of Justice. The question deserves thorough consideration in the light of all the factors at play, and in particular the fact that: • • • such a high level of cases of failure to fulfil obligations which are not really contested, after pre-litigation proceedings, illustrates the difficulties of ensuring that Community law is respected even in simple cases; the administrative burden (dossier management, translations etc. ) which such actions generate for the Court of Justice is disproportionate, in spite of all the in place to allow rapid procedural simplifications which may well be put settlement of this type of case; the Community courts, which will have to face the inevitable growth in litigation after the next enlargement, will have to concentrate on real disputes. A start could be made by relieving it, for example, of failures to transpose directives within the specified time limits. 11 10 11 As stated in Article 225(1). NB: in 1998 actions for failure to fulfil obligations accounted for 80% of the direct actions brought before the Court of Justice (118 actions for failure to fulfil obligations out of a total of 147 direct actions). 6 c. Categories of special cases (i) The extension of the application of Community law to highly specialised areas such as trade marks, designs and models, the protection of plant varieties and, in the near future, patents prompts the Working Party to conclude that in view of the large number of cases that these matters seem to generate,12 they should not be heard by the CFI but by autonomous specialised tribunals. The CFI is already under severe pressure and would not be able to contend with a triple increase in its workload resulting from the extension of its jurisdiction to cover all direct actions as proposed above, enlargement and the influx of a mass of specialised cases. In order to offer the CFI immediate relief, the Working Party proposes that it be relieved of cases relating to trade marks and of the other specific category of cases, namely those relating to staff of the Community institutions. • For trade marks, this would mean merging the Boards of Appeal of the Alicante Office into a single body which would be given court status and would hear in first instance actions brought against decisions of the of the Alicante Office. • On matters relating to Community staff, it is suggested that the proposal made both by Parliament and by the Court of Justice be taken up and an "Interinstitutional Appeals Tribunal" be established whose role would be to seek reconciliation between the parties before giving a decision and which would also have the status of an independent tribunal. 13 Decisions given by these tribunals might be appealable, on points of law only, at the discretion of the parties to the action. (ii) The Commission believes that a solution should be found to the whole range of special litigation, as the volume of it will become a crushing burden on the Community courts. A number of solutions can be envisaged: (1) An increase in the number of judges at the CFI. Article 225(2) of the Treaty empowers the Council to determine the composition of the CFI and hence to increase the number of judges beyond that of the number of Member States. The Commission feels that it should be seen whether such a decision might not suffice to contain the CFI's workload, to begin with at least for trade mark cases. 14 12 13 14 In the area of trade marks the number of cases which could be brought before the CFI is estimated at 400 a year. This would mean deleting Article 236 (formerly 179) of the Treaty and amending the relevant provisions of the Staff Regulations. A request along these lines from the Court is currently before the Council. 7 A second solution might consist, given the special nature of these (2) categories of litigation, of relieving the CFI of its jurisdiction at first instance in favour of autonomous specialised tribunals, as suggested by the Working Party. If it is decided to set up such tribunals, appeals against their decisions should be confined to points of law and would first have to be filtered as mentioned above. The Working Party suggests that the CFI15 should hear such appeals for the following reasons: • • • given its present jurisdiction, the CFI would be in a position to deal with the decisions given by these new tribunals; the new division of jurisdiction between the Court of Justice and the Court of First Instance is intended to relieve the Court of the need to hear a large number of specialised actions. The volume of litigation relating to intellectual property suggests that the number of cases will continue to be high despite the filtering procedure; the Court of Justice would act as governor of Community case-law in a more appropriate manner by hearing appeals in the interest of the law presented, without conditions as to time limits, by the Commission in its capacity as guardian of the common interest. The Commission is more inclined to feel that the Court should in principle retain jurisdiction to hear appeals for the time being. It suggests, however, that a provision be inserted in the Treaty which will make it possible, when this becomes necessary, to transfer all litigation in these categories to autonomous specialised tribunals, which would then give judgment both in first instance and in cassation. (3) It should be noted that if this last solution is adopted the Court of Justice will retain its jurisdiction to give preliminary rulings in litigation concerning alleged patent infringements in the national courts. Regarding intellectual property rights under Community law, particularly with the prospect of the Community patent, consideration should be given to establishing a specialised tribunal with jurisdiction in cases concerning patent validity and infringements, in order to secure legal certainty regarding unitary documents having effect throughout the Community and to relieving the Court of Justice and the CFI of all this highly specialised litigation. (iii) If jurisdiction to hear appeals is conferred on an autonomous specialised tribunal, the Commission believes there should still be the possibility of an appeal in the interests of the law to the Court of Justice. 15 Which would then change its name. 8 III. Membership, operation and procedures of the Community courts a. Membership and operation If the above guidelines were followed, the Court of Justice would henceforth exercise its jurisdiction not only as a court of first and final instance for certain direct actions but would also govern the case-law by its rulings on preliminary questions and on appeals or actions in the interests of the law. 16 The Court of First Instance, which would acquire autonomous status, would have its jurisdiction extended to cover all direct actions. The number of Judges at the Court of First Instance will have to be decided in the light of its new areas of jurisdiction and so as to ensure its effectiveness. The number of Judges should not depend on the number of Member States. In the case of the Court of Justice, the Working Party acknowledged that the various legal orders had to be represented and that the Community courts had to work effectively. It has attempted to balance the equation by proposing that the present rule whereby there is one Judge per Member State should be maintained, subject to a strict limit on the number of Members in the plenary session (a maximum of 13 Judges) and the necessary imposition of a hierarchy led by the President of the Court, assisted by the Presidents of the Chambers. 17 An alternative way of ensuring the effectiveness and consistency of case-law would be to limit the number of Judges at the Court of Justice to 13. An increase in the Members of the Court would entail an increase in its Chambers or other formations. Such a development could jeopardise the proper performance of the Court's tasks, however. Other alternatives could be envisaged. The Conference should conduct a general examination of this issue. In any case it will be important to ensure that the Court's judgements win the degree of acceptability which is needed for the maintenance of the Court's authority. Lastly, account should be taken of the changes which the Conference decides to make to the structure of the Community institutions as a whole. The Commission supports the number of Advocates-General at the Court should be reduced. Consideration should also be given to the Working Party's suggestions on such matters as Members' term of office and the way in which Members are appointed by the Council. the Working Party's proposal that Regarding the appointment of Members of the Court of Justice and the CFI, the Commission feels it would be desirable to examine the possibility for a system to be established at the Council to secure the proper degree of legal excellence, possibly going so far as to have them selected from lists of several names put forward by the Member States. 16 17 See footnote 9. A similar arrangement could be devised for the CFI to ensure that its case-law remains consistent. 9 The Commission proposes that appointments of the members of the Court of Justice and the CFI be made by qualified majority vote. b. The Rules of Procedure of the two Community courts The Commission takes the view that the Rules of Procedure of both the Court of Justice and the CFI should be drawn up in the same way as codes/laws of procedure are adopted in the Member States. It suggests that the said Rules of Procedure should be adopted by the Council acting by a qualified majority, in response to an initiative from the Commission (having consulted the Court of Justice) and from the Court of Justice (having consulted the Commission). The second paragraph of Article 245 should be deleted and a clear distinction should be made between those provisions which are to be kept in the Statute of the Court of Justice and those which are to remain in the Rules of Procedure. By way of conclusion, the Commission proposes that the Conference: * * * • • • • • • clarify the role of the Court of Justice and the national courts in order to give the latter more extensive responsibilities in the handling of preliminary rulings; redistribute jurisdiction between the Court of Justice and the Court of First Instance in relation to direct actions, so as to confine the role of the Court of Justice to questions considered essential to the Community legal order as the Union’s supreme court, and give the CFI general jurisdiction in this respect; adjust the roles of the Court of Justice and the CFI in respect of certain special categories of cases; provide that Judges will be appointed by the Council, acting by a qualified majority, with a system for verifying nominees’ legal abilities; consider the question of reforming the procedures for obligations; failure to discharge determine the membership of the Court of Justice and the CFI in the light of their caseload. 10 Current text of EC Treaty ARTICLE 234 Proposed new wording ARTICLE 234 The Court of Justice shall have jurisdiction to give preliminary rulings concerning: (a) the interpretation of this Treaty; (b) (c) the validity and interpretation of acts of the institutions of the Community and of the ECB; the interpretation of the statutes of bodies established by an act of the Council, where those statutes so provide. Where such a question is raised before any court or tribunal of a Member State, that court or tribunal may, if it considers that a decision on the question is necessary to enable it to give judgment, request the Court of Justice to give a ruling thereon. Where any such question is raised in a case pending before a court or tribunal of a Member State against whose decisions there is no judicial remedy under national law, that court or tribunal shall bring the matter before the Court of Justice. Subject to the provisions of this Article, the courts and tribunals of the Member States shall rule on the questions of Community law which they encounter in exercise of their national jurisdiction. The Court of Justice shall have jurisdiction to give preliminary rulings concerning: (a) (b) (c) the interpretation of this Treaty; the validity and interpretation of acts of the institutions of the Community and of the ECB; the interpretation of the statutes of bodies established by an act of the Council, where those statutes so provide. Where such a question is raised before any national court or tribunal, that court or tribunal may, if it considers that a decision on the question is necessary to enable it to give a judgement, request the Court of Justice to give a ruling thereon. In that event, it shall specify why the validity or interpretation of the rule of Community law raises difficulties in the case before it. Where any such question is raised in a case pending before a national court or tribunal against whose decisions there is no judicial remedy under national law, that court or tribunal shall bring the matter before the Court of Justice. A national court or tribunal must consult the Court of Justice where it proposes not to apply an act of Community law on the grounds that the latter is invalid. 1. 2. 3. 4. 5. 11


title: Regulamento (CE) n.° 469/2000 da Comissão, de 1 de Março de 2000, que fixa os preços representativos e os montantes dos direitos adicionais aplicáveis na importação dos melaços no sector do açúcar

eurovoc_concepts:
CCT duties
import
molasses
representative price

text: L 57/10 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 2. 3. 2000 REGULAMENTO (CE) N. o 469/2000 DA COMISSÃO de 1 de Março de 2000 que fixa os preços representativos e os montantes dos direitos adicionais aplicáveis na importação dos melaços no sector do açúcar A COMISSÃO DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, Tendo em conta o Regulamento (CE) n. o 2038/1999 do Conselho, de 13 de Setembro de 1999, que estabelece a organi- zação comum de mercado no sector do açúcar (1), Tendo em conta o Regulamento (CE) n. o 1422/95 da Comissão, de 23 de Junho de 1995, que estabelece as regras de aplicação relativas à importação de melaços no sector do açúcar e que altera o Regulamento (CEE) n. o 785/68 (2), e, nomeadamente, o n. o 2 do seu artigo 1. o e o n. o 1 do seu artigo 3. o, Considerando o seguinte: (1) (2) (3) (4) O Regulamento (CE) n. o 1422/95 prevê que o preço CIF de importação do melaço, a seguir designado «preço representativo», é estabelecido em conformidade com o Regulamento (CEE) n. o 785/68 da Comissão (3); este preço se entende fixado para a qualidade-tipo definida no artigo 1. o do citado regulamento. O preço representativo do melaço é calculado relativa- mente a um local de passagem da fronteira da Comuni- dade, que é Amesterdão; esse preço deve ser calculado a partir das possibilidades de compra mais favoráveis no mercado mundial estabelecidas com base nas cotações ou preços desse mercado ajustados em função das even- tuais diferenças de qualidade relativamente à qualidade- -tipo. A qualidade-tipo do melaço foi definida pelo Regulamento (CEE) n. o 785/68. Para a determinação das possibilidades de compra mais favoráveis no mercado mundial, devem ser tidas em conta todas as informações relativas às ofertas feitas no mercado mundial, aos preços registados nos mercados importantes de países terceiros e às operações de venda concluídas no âmbito do comércio internacional, de que a Comissão tem conhecimento, quer através dos Estados-Membros quer pelos seus próprios meios. Aquando dessa determinação, se pode tomar por base, nos termos do artigo 7. o do Regulamento (CEE) n. o 785/68, uma média de vários preços, desde que essa média possa ser considerada representativa da tendência efectiva do mercado. Aquelas informações não são tidas em conta quando a mercadoria não tiver qualidade sã, leal e comerciável ou quando o preço de oferta indicado apenas se referir a do uma mercado; os preços de oferta que possam ser conside- representativa quantidade pequena não rados não representativos da tendência efectiva do mercado devem igualmente ser excluídos. A fim de se obterem dados comparáveis relativos ao melaço da qualidade-tipo, é necessário, consoante a qualidade do melaço objecto de oferta, aumentar ou diminuir os preços em função dos resultados obtidos mediante aplicação do artigo 6. o do Regulamento (CEE) n. o 785/68. Um preço representativo pode ser excepcionalmente mantido a um nível constante durante um período limi- tado se o preço de oferta que serviu de base para o estabelecimento anterior do preço representativo não tiver chegado ao conhecimento da Comissão e se os preços de oferta disponíveis, afigurando-se insuficiente- mente representativos da tendência efectiva do mercado, implicarem alterações bruscas e consideráveis do preço representativo. Quando o preço de desencadeamento relativo ao produto em causa e o preço representativo forem dife- rentes, devem ser fixados direitos de importação adicio- nais nas condições referidas no artigo 3. o do Regula- mento (CE) n. o 1422/95. No caso de suspensão dos direitos de importação em aplicação do artigo 5. o do Regulamento (CE) n. o 1422/95, devem ser fixados montantes específicos para esses direitos. A aplicação dessas disposições conduz à fixação dos preços representativos e dos direitos adicionais de importação dos produtos em causa conforme indicado no anexo do presente regulamento. As medidas previstas no presente regulamento estão em conformidade com o parecer do Comité de Gestão do Açúcar, (5) (6) (7) (8) (9) ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Artigo 1. o Os preços representativos e os direitos adicionais aplicáveis na importação dos produtos referidos no artigo 1. o do Regula- mento (CE) n. o 1422/95 são fixados conforme indicado no anexo. Artigo 2. o (1) JO L 252 de 25. 9. 1999, p. 1. (2) JO L 141 de 24. 6. 1995, p. 12. (3) JO L 145 de 27. 6. 1968, p. 12. O presente regulamento entra em vigor em 2 de Março de 2000. 2. 3. 2000 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 57/11 O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e directamente aplicável em todos os Estados-Membros. Feito em Bruxelas, em 1 de Março de 2000. Pela Comissão Franz FISCHLER Membro da Comissão do regulamento que fixa os preços representativos e os montantes dos direitos adicionais aplicáveis na impor- tação dos melaços no sector do açúcar ANEXO Código NC Montante do preço representativo por 100 kg líquido do produto em causa Montante do direito adicional por 100 kg líquido do produto em causa (em EUR) Montante do direito a aplicar na importação devido à suspensão referida no artigo 5. o do Regulamento (CE) n. o 1422/95 por 100 kg líquido do produto em causa (2) 1703 10 00 (1) 1703 90 00 (1) 7,62 7,82 0,00 0,00 — — (1) Fixação para a qualidade-tipo tal como definida no artigo 1. o do Regulamento (CEE) n. o 785/68, alterado. (2) Este montante substitui, nos termos do artigo 5. o do Regulamento (CE) n. o 1422/95, a taxa dos direitos da Pauta Aduaneira Comum fixada para esses produtos