title: Verslag van de Commissie - Syntheseverslag van de mededelingen van de Lidstaten over hun controleactiviteit en resultaten alsmede principiële vraagstukken op het gebied van de traditionele eigen middelen - Begrotingsjaar 1998 - (artikel 17, lid 3, van Verordening [EEG, Euratom] nr. 1552/89 van de Raad)

eurovoc_concepts:
EU customs procedure
financial control
financial year
fraud
own resources

formats: html pdf

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 29. 02. 2000 COM(2000)107 definitief VERSLAG VAN DE COMMISSIE Syntheseverslag van de mededelingen van de Lidstaten over hun controleactiviteit en –resultaten alsmede principiële vraagstukken op het gebied van de traditionele eigen middelen – Begrotingsjaar 1998 – (Artikel 17, lid 3, van Verordening [EEG, Euratom] nr. 1552/89 van de Raad) Syntheseverslag van de mededelingen van de Lidstaten over hun controleactiviteit en –resultaten alsmede principiële vraagstukken op het gebied van de traditionele eigen middelen - Begrotingsjaar 1998 - (Artikel 17, lid 3, van Verordening [EEG, Euratom] nr. 1552/89 van de Raad) 1. INLEIDING Verordening nr. 1552/891 heeft 1. lidstaten de verantwoordelijkheid overgedragen de "traditionele" eigen middelen te innen, met de verplichting alle nodige maatregelen te treffen opdat de ten voordele van de begroting van de Europese Gemeenschappen ontstane schulden (voornamelijk invoerrechten) worden vastgesteld, geboekt, geïnd en ter beschikking van de Commissie gesteld. aan de Van deze activiteiten wordt de Commissie op de hoogte gehouden door een geheel van mededelingen die de lidstaten haar toezenden op grond van Verordening nr. 1552/89. Wat meer bepaald de controleactiviteiten betreft, bepaalde artikel 17, lid 3, van deze verordening dat de lidstaten de Commissie moesten inlichten door middel van een halfjaarlijks verslag. Nadien is bij Verordening (EG, Euratom) nr. 1355/962 het halfjaarlijks verslag een jaarlijks verslag geworden en is de Commissie de verplichting opgelegd ten behoeve van de Begrotingsautoriteit een synthese van de mededelingen op te stellen. 2. Aan de hand van dit syntheseverslag kan de balans van de controleactiviteit en -resultaten van de lidstaten worden opgemaakt en een algemeen beeld worden verkregen van de omvang van de fraudes en onregelmatigheden op het gebied van de traditionele eigen middelen van de Europese Gemeenschappen. Voorts wordt de Commissie erdoor in staat gesteld een bijkomende controle op stukken te verrichten en een optimale risicoanalyse uit te voeren voor de opstelling van haar eigen controleprogramma. Wegens de teleurstellende ervaring die was opgedaan met de halfjaarlijkse mededelingen, werd bij de wijziging van Verordening nr. 1552/89 in 1996 overeengekomen een oplossing te zoeken voor de grote verschillen tussen de verslagen van de lidstaten en de afwijkende interpretatie van bepaalde basisbegrippen. Na uitvoerige discussies in het Raadgevend Comité voor de eigen middelen werd in maart 1997 een geharmoniseerd model - jaarverslag ter beschikking gesteld van de lidstaten3. Dit model gaf aan welke algemene gegevens over fraude en onregelmatigheden moeten worden verstrekt en had tot doel de coherentie van de boekhoudkundige gegevens te verbeteren. 1 2 3 Verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad van 29 mei 1989 houdende toepassing van Besluit 88/376/EEG, Euratom (nieuwe versie - Besluit 94/728/EG) betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen. Verordening (EG, Euratom) nr. 1355/96 van de Raad van 8 juli 1996 tot wijziging van Verordening nr. 1552/89 van de Raad van 29 mei 1989. Beschikking nr. 97/245 van de Commissie van 20. 3. 1997 (doc. C(97) 800 def. ). 2 Omdat de lidstaten bij de harmonisatie van de gegevens moeilijkheden ondervonden, bereikten de jaarverslagen 1996 de Commissie met grote vertraging. Na onderzoek ervan stelde de Commissie vast dat de lidstaten er niet in waren geslaagd hun voordeel te doen met het model en dat het beter was af te zien van het syntheseverslag. Toch werd in mei 1998 een syntheseverslag opgesteld4 dat op 8 juli 1998 door het Raadgevend Comité voor de eigen middelen werd onderzocht. Bij de analyse van de verslagen over het begrotingsjaar 19975 was gebleken dat de resultaten duidelijk achterbleven op de verwachtingen: door gebrek aan vergelijkbare, en in sommige gevallen zelfs betrouwbare, gegevens had de Commissie zich niet in staat geacht geldige conclusies te trekken. In vergelijking met begrotingsjaar 1997 stelt de Commissie een duidelijke verbetering 3. vast in de voorstelling van de gegevens door de lidstaten, ook al diende in sommige gevallen bijkomende informatie te worden gevraagd. Zij heeft geoordeeld dat de publicatie van dit verslag, hoewel onvolledig en heterogeen, een beter inzicht kan geven in de moeilijkheden op het gebied van de traditionele eigen middelen en de lidstaten kan aanzetten om de kwaliteit van de gegevens die zij mededelen te verbeteren. Voorts was gepland de principiële vraagstukken met betrekking tot de moeilijkheden bij de toepassing van Verordening nr. 1552/89, met inbegrip van geschillen, te onderzoeken. In het licht van de opgedane ervaring heeft de Commissie echter besloten dat de eventuele door de lidstaten medegedeelde problemen beter behandeld worden wanneer zij aan het RCEM worden voorgelegd naarmate ze zich voordoen, in plaats van te worden geanalyseerd in de syntheseverslagen van artikel 17, lid 3. De volgende analyse is een vertaling in tabellen van de hoofdelementen van het modelverslag dat de Commissie ter beschikking van de lidstaten heeft gesteld. Bij elke tabel wordt een toelichting gegeven en wordt verklaard waarom de indicator is gebruikt. 2. ANALYSE VAN DE NATIONALE VERSLAGEN De verslagen van de lidstaten worden geanalyseerd om informatie te krijgen over: 1) de controleactiviteit van de lidstaten en 2) de bestrijding van fraudes en onregelmatigheden. Daartoe worden eerst de gegevens over de controleactiviteit verzameld: het aantal door elke nationale dienst behandelde aangiften, zowel in het stadium van de invoer als dat van de controle (achteraf), en het personeel dat bij de controles is ingezet. Dit geeft een indicatie van de controleactiviteit in verhouding tot het goederenverkeer in elke lidstaat. De verslagen bevatten ook elementen om de resultaten van de fraudebestrijding en de fraudepraktijken te beschrijven en te berekenen. Wegens het grensoverschrijdende karakter van fraude, en om de fraudestromen op het grondgebied van de Gemeenschap te doen uitkomen, worden de nationale gegevens (aantal gevallen, bedragen) vergeleken met het totaal voor alle lidstaten samen. In deze analyse wordt onderscheid gemaakt tussen de verschillende stadia van de fraudebestrijding: opsporing en ontdekking van de gevallen, bepaling en registratie van de bedragen, invordering van de rechten. 4 5 Doc. nr. XIX/24329/98 van 27. 5. 1998. COM(1999) 110 definitief van 12. 03. 1999 3 Deze zelfde gegevens worden ook vergeleken met andere informatie die de lidstaten mededelen over de boeking van de eigen middelen die niet zijn geïnd en over de fraudefiches. Dit maakt het mogelijk een betere beoordeling van de geschillen te verkrijgen en onregelmatigheden bij de vaststelling en de terbeschikkingstelling van de eigen middelen te ontdekken. Ten slotte worden de fraudes en onregelmatigheden beschreven per type en per douaneregeling. Bij deze analyse van de verslagen van de lidstaten heeft de Commissie gebruik gemaakt van een deel van de gegevens uit de verslagen van de voorafgaande jaren, ook al waren zij vaak onvolledig en moeilijk vergelijkbaar. Niettemin kunnen uit deze vergelijking tussen de begrotingsjaren, hoe beperkt ook, conclusies worden getrokken over de ontwikkeling en de resultaten van de controles van de lidstaten en de grote tendensen bij de inning van de eigen middelen. 2. 1. Controleactiviteit van de lidstaten Een algemeen beeld van de controleactiviteit kan worden verkregen door een vergelijking, per lidstaat, van de aanvaarde aangiften, de na inklaring gecontroleerde aangiften en het gespecialiseerde personeel dat de controles heeft uitgevoerd. In bijlage 1 wordt deze vergelijking gegeven, met vermelding van het percentage gecontroleerde aangiften en het aantal gecontroleerde aangiften per persoon. Tegelijk wordt een idee gegeven van de omvang van de transacties op het douanegebied van de Gemeenschap. Om deze indicatoren van de controleactiviteit in een juiste verhouding te zien, wordt in bijlage 2 een vergelijking tussen de begrotingsjaren 1996-1998 gegeven. De analyse van de twee tabellen in de bijlagen 1 en 2 geeft aanleiding tot de volgende opmerkingen: (a) Aantal aanvaarde aangiften In 1998 werden 95. 302. 846 aangiften aanvaard. In de overgrote meerderheid van de lidstaten in het geval van Griekenland zelfs verdubbeld. Over de vier is het aantal gestegen, begrotingsjaren gezien was er een weinig significante verandering in Finland, maar een verrassende in Frankrijk: van bijna 10 miljoen in 1997 is het aantal teruggevallen tot minder dan 7 miljoen in 1998. Evenals in de voorafgaande jaren was er een groot verschil tussen het aantal aanvaarde aangiften van Nederland en Duitsland ten opzichte van het Verenigd Koninkrijk, vooral als wordt vergeleken met het aandeel van de vastgestelde TEM (in boekhouding A en B) per lidstaat. Behalve voor Nederland en het Verenigd Koninkrijk is de verhouding tussen dit aandeel en het aantal aangiften vrij stabiel, zoals blijkt uit de onderstaande grafiek. 4 Aantal aangiften / Geconstateerde bedragen in boekhouding A en B 1998 35. 00% 30. 00% 25. 00% 20. 00% 15. 00% 10. 00% 5. 00% 0. 00% B DK D EL E F IRL IT L NL A P FIN S UK Aantal aangiften Vastgestelde bedragen (b) Controles achteraf Vastgesteld moet worden dat het door de aard van de gegevens over het aantal gecontroleerde aangiften onmogelijk is een volledige vergelijking tussen de lidstaten te maken. Immers, slechts negen lidstaten hebben het werkelijke aantal gecontroleerde aangiften na inklaring medegedeeld (zie ook de opmerkingen bij de tabel in bijlage 1). Dit betekent echter al een verbetering ten opzichte van het voorafgaande jaar: alleen Portugal en het Verenigd Koninkrijk beschikken over geen gegevens. Dit gezegd zijnde moet worden beklemtoond dat de ontwikkeling van het aantal gecontroleerde aangiften na inklaring sterk is gestegen: van 2,3 miljoen in 1997 tot 4,6 miljoen in 1998. Finland en Denemarken registreren echter een sterke daling. De uitbreiding van het personeel (+1,1 %) kan de stijging van het aantal controles na inklaring in 1998 (+96 %) niet verklaren. De Commissie heeft vragen over de omvang van deze ontwikkeling als er geen verandering van de transacties tegenover staat. Zij kan het gevolg zijn van een vermindering van de controleactiviteit (Italië en Finland in drie begrotingsjaren), een sterke heroriëntering van deze activiteit of de invoering van nieuwe boekingsmethoden (Duitsland, Griekenland, Spanje, Frankrijk, Oostenrijk en Zweden). Ook valt een algemene verbetering vast te stellen van het controlepercentage, maar met grote verschillen tussen de lidstaten: Griekenland 25 %, Italië 1,73 %, Ierland 1,22 %. (c) Personeel belast met de controles achteraf Wat de verhouding tussen het aantal gespecialiseerde personeelsleden en het aantal gecontroleerde aangiften na inklaring betreft, moet worden vastgesteld dat de verschillen in interne organisatie van de nationale diensten een vergelijking tussen de lidstaten vrij moeilijk maken. Met het gebruikelijke voorbehoud moet worden opgemerkt dat het totale aantal douanebeambten in de Europese Unie 84. 116 bedraagt. 5 Uit de cijfers in bijlage 2 blijkt dat, afgezien van een zeer sterke stijging in het Verenigd Koninkrijk, het totaal aantal personeelsleden bij de douane in 1998 in geringe mate is uitgebreid (1,7 %, tegen ruim 13 % tussen 1996 en 1998). De inzet van personeel bij de controles volgt dezelfde ontwikkeling (+15 % tussen 1996 en 1998, +1,1% van 1997 op 1998). 2. 2. Fraudes en onregelmatigheden 2. 2. 1. In 1998 vastgestelde en reeds geïnde bedragen Met betrekking tot de bestrijding van fraudes en onregelmatigheden bevatten de jaarverslagen twee soorten gegevens: de omvang van de ontdekte gevallen en boekhoudkundige gegevens. Daarom worden in de tabel in bijlage 3 drie reeksen cijfers gegeven: het aantal ontdekte gevallen, de vastgestelde bedragen en de geïnde bedragen. Dit geeft een beeld van de fraudestromen op het douanegebied van de Gemeenschap en van de inspanningen op het gebied van de fraudebestrijding. Aan de hand hiervan wordt een "invorderingspercentage" berekend dat een eerste indicatie is van het resultaat na het eerste jaar van de inspanningen van elke lidstaat om de gefraudeerde bedragen in te vorderen. Ook geeft de en invorderingspercentages ten opzichte van het totaal voor de Gemeenschap. lidstaat de vaststellings- tabel per In de eerste plaats moet worden opgemerkt dat het aantal fraudes en onregelmatigheden in kolom 2 geen homogeen cijfer is. Er is immers geen verband met een situatie die gekenmerkt wordt door een zeer omvangrijk goederenverkeer uit derde landen (Duitsland). Een cijfer in duizendtallen kan betekenen dat de lidstaat alle inbreuken heeft medegedeeld die tijdens het jaar door zijn diensten werden behandeld. Bij sommige lidstaten daarentegen schijnen de cijfers erop te wijzen dat slechts een gedeelte van de inbreuken is medegedeeld. Wat de vastgestelde bedragen betreft wijst de vergelijking tussen de lidstaten op belangrijke en moeilijk uit te leggen verschillen: het is bijvoorbeeld opmerkelijk dat de vaststellingen van België eens zo groot zijn als die van Duitsland en even groot als die van Nederland (kolom 3) en dat het bedrag van het Verenigd Koninkrijk (alleen voor gevallen van meer dan 10. 000 euro) ongeveer driemaal zo groot is als dat van Nederland. De enige verklaring kan zijn dat de begrippen fraudes en onregelmatigheden niet op dezelfde wijze worden geïnterpreteerd of dat, in dit verband, alleen de bedragen van meer dan 10. 000 euro werden medegedeeld, zoals bepaald in artikel 6, lid 4, van Verordening nr. 1552/89 (fraudefiches). Over het invorderingspercentage in kolom 7 moet worden opgemerkt dat het om een brutopercentage gaat: het vastgestelde bedrag moet eventueel nog worden aangepast met correcties en annuleringen. Overigens hebben de invorderingen vaak betrekking op bedragen die al jaren geleden werden vastgesteld. Dit percentage kan dus slechts als statistische indicator dienen, waarmee de stand van invordering vóór de nodige correcties bij benadering wordt gemeten. Dit gezegd zijnde kan worden vastgesteld dat het gemiddelde invorderingspercentage voor alle lidstaten samen sedert 1997 sterk is gestegen (van 23,26 tot 37,63). Het is opgetrokken door de cijfers van verschillende lidstaten (Denemarken, Spanje, Ierland, Luxemburg, Nederland, Portugal, Finland, Zweden), die samen bijna 30 % van de vaststellingen uitmaken en een gemiddeld invorderingspercentage van 83 hebben. 6 de 70 % van vastgestelde Bijna een bedragen invorderingspercentage van ongeveer 20 % (België, Duitsland, Griekenland, Frankrijk, Italië, Verenigd Koninkrijk). Dit grote verschil tussen de lidstaten geeft op het eerste gezicht een probleem wat betreft de beoordeling van de gedane inspanningen: het kan immers even goed gaan om tekortkomingen bij de vaststelling van de rechten als bij de invordering ervan. landen met geïnd door is Als tenslotte de vaststellingen en de invorderingen van elke lidstaat worden vergeleken met het totaal van de EU (kolommen 4 en 6 van de tabel), valt een abnormaal verschil tussen het aandeel van bepaalde landen in de totale vaststellingen en in de totale invorderingen op. Deze afwijking schijnt echter vooral het gevolg te zijn van de waargenomen verschillen bij de vaststellingen, en voor twee lidstaten (Duitsland en Nederland) zijn nog ophelderingen nodig vooraleer de percentages correct kunnen worden geïnterpreteerd. 2. 2. 2. Schommelingen van de vastgestelde bedragen en het invorderingspercentage Daar de behandeling van fraudes en onregelmatigheden van nature conjunctureel is, wordt met de tabel in bijlage 4 getracht significante tendensen aan te geven door de ontwikkeling van het fraudevolume in de loop van de jaren te onderzoeken. Deze vergelijking van de fraudes en onregelmatigheden die voor de begrotingsjaren 1995-1998 werden gemeld, geeft echter schommelingen te zien waarvan de oorzaken zeer uiteenlopend zijn: verbetering van de controles, tijdelijke toename van fraudes en onregelmatigheden, ontdekking van belangrijke fraudes of onregelmatigheden. a. Aantal fraudes en onregelmatigheden In de meeste lidstaten (tien) is het aantal fraudes en onregelmatigheden ten opzichte van het voorafgaande begrotingsjaar toegenomen. In Duitsland is het aantal daarentegen steeds verder afgenomen en in Portugal is een sterke daling geregistreerd. Voor alle landen samen bedraagt de toename ten opzichte van 1997 25 %. De analyse wordt helaas bemoeilijkt door een probleem met de vergelijkbaarheid van de gegevens: zij hebben betrekking op, hetzij, alleen de door fraudefiches gemelde inbreuken en dus bedragen van meer dan 10. 000 euro (Verenigd Koninkrijk maar wellicht ook Duitsland), hetzij het totale aantal inbreuken (de overige lidstaten). De aandacht moet worden gevestigd op de volgende abnormale situaties: – In Duitsland neemt het aantal gemelde gevallen voortdurend af, zodat het in 1998 de helft bedroeg van 1995. – In Denemarken is het aantal gevallen zes maal groter dan vorig jaar. – In Oostenrijk heeft het aantal gevallen een sprong gemaakt van 64 in 1997 tot 15. 474 in 1998, terwijl er in 1995 47. 783 gevallen waren. Hetzelfde heeft zich in 1997 voorgedaan in Zweden. Dit is wellicht te verklaren doordat ook de gevallen van minder dan 10. 000 euro in aanmerking zijn genomen. Sommige afwijkingen zijn niet te verklaren door de conjunctuur alleen en moeten dus nader worden toegelicht door de lidstaten (afname in Duitsland en Portugal, toename in Denemarken en Oostenrijk). 7 b. Vastgestelde bedragen Tussen 1995 en 1998 zijn de vaststellingen voor alle landen samen in absolute cijfers verdrievoudigd, maar in 1998 werd een geringe afname geregistreerd (0,78 % van de bedragen van 1997). De ontwikkeling is echter zeer uiteenlopend, met aanzienlijke stijgingen voor het Verenigd Koninkrijk, Luxemburg, Ierland en in mindere mate Finland en Oostenrijk (verdubbeling van de vaststellingen). Sommige ontwikkelingen blijven echter moeilijk te verklaren. Zo is in België het vastgestelde bedrag in de periode 1995-1998 met 42 % afgenomen, hetgeen niet strookt met de verdubbeling van het aantal gevallen. In Denemarken is de vermindering van de bedragen met 27 % niet te verklaren, want het aantal gevallen is 21 maal groter geworden. In Nederland zijn de vaststellingen met 58 % gedaald en het aantal gevallen slechts met 7 %. Alles samen genomen heeft de sterke toename van het aantal ontdekte inbreuken in 1998 paradoxaal genoeg tot een geringer bedrag aan vastgestelde rechten geleid. Duitsland verdient een bijzondere vermelding. De vastgestelde bedragen en het aantal gevallen vertonen een parallelle ontwikkeling, maar er zijn vragen te stellen bij deze dubbele daling met 60 %. Het Verenigd Koninkrijk van zijn kant heeft in deze periode een verdrievoudiging van de vastgestelde bedragen geregistreerd, terwijl het aantal gevallen in geringe mate is gestegen. De Commissie bezit geen elementen om deze verschijnselen te verklaren. De lidstaten zullen worden verzocht eventueel bijkomende informatie te verstrekken. c. Invorderingspercentage Tussen 1995 en 1998 zijn de ingevorderde bedragen in alle lidstaten aanzienlijk toegenomen (viermaal in Denemarken, tienmaal in Oostenrijk en achtenveertig maal in Zweden), maar zes landen registreren een daling (IRL, P, FIN en vooral B, EL en UK). Met uitzondering van Luxemburg is de daling van het invorderingspercentage in drie lidstaten (I, FIN, UK) vergezeld gegaan van een afname van de vastgestelde bedragen. De daling van dit percentage kan echter verschillende oorzaken hebben: conjuncturele factoren (soorten vastgestelde fraudes), veranderingen in de methoden van vaststelling en correctie van de vaststellingen, afname van de invorderingen zelf. 2. 2. 3. Vastgestelde en geboekte bedragen Op het gebied van de traditionele eigen middelen moet elk vastgesteld bedrag worden geboekt, hetzij in boekhouding "A" (artikel 6, lid 2, sub a) van Verordening nr. 1552/89) voor geïnde of gegarandeerde bedragen die niet worden betwist, hetzij in boekhouding "B" (artikel 6, lid 2, sub b), van dezelfde verordening) wanneer de bedragen niet zijn geïnd of, hoewel er een zekerheid voor is gesteld, worden betwist. Bij fraudes en onregelmatigheden wordt een groot deel van de middelen betwist en is er geen zekerheid gesteld, hetgeen betekent dat zij in boekhouding "B" worden opgenomen. Het is dan ook nuttig om, zoals in de tabel in bijlage 5, een vergelijking te maken tussen de door de lidstaten vastgestelde en in hun jaarverslagen medegedeelde bedragen en de brutobedragen in boekhouding B. 8 Voor het begrotingsjaar 1998 hebben 8 lidstaten een negatief verschil tussen het naar aanleiding van fraudes en onregelmatigheden vastgestelde bedrag en het bedrag in boekhouding B (vastgestelde bedragen die nog niet zijn geïnd). Deze negatieve verschillen kunnen ten dele worden verklaard doordat deze landen alleen fraudes en onregelmatigheden voor een bedrag van meer dan 10. 000 euro hebben gemeld, in strijd met de instructies van het model-jaarverslag6. In de volgende tabel worden voor de begrotingsjaren 1995-1998 de negatieve verschillen gegeven die voortvloeien uit de vergelijking tussen de door bepaalde lidstaten vastgestelde en in hun jaarverslag medegedeelde bedragen en de brutobedragen in boekhouding B. Vastgestelde bedragen < bedragen in boekhouding B (in euro) Lidstaat D EL F IRL I L NL A P S UK TOTAAL 1995 1996 1997 1998 Verschil - 93. 984. 391 - 17. 520 - 10. 711. 597 - 393. 152 - 37. 253. 440 - 5. 022. 805 - 328. 095 - 9. 395. 515 - 157. 106. 515 - 67. 692. 435 - 353. 094 - 15. 931. 675 - 13. 320. 715 - 1. 760. 482 - 7. 307. 827 - 75. 721. 840 - 105. 123. 249 - 3. 471. 092 - 32. 439. 052 - 193. 880 - 26. 834. 436 - 8. 378. 445 - 4. 875. 652 - 27. 985. 598 - 8. 121. 325 - 5. 226. 456 - 27. 591. 278 - 133. 957. 506 - 57. 866. 009 - 202. 044. 339 - 254. 062. 472 - 398. 834. 610 Op te merken valt dat dit negatieve verschil steeds terugkeert bij Duitsland, Frankrijk, Italië, Oostenrijk, Portugal en het Verenigd Koninkrijk en dat het zich in 1998 nog bij meer lidstaten heeft voorgedaan. Een dergelijke situatie is uiteraard niet normaal, want het naar aanleiding van fraudes en onregelmatigheden vastgestelde totale bedrag kan niet lager zijn dan het bedrag in de specifieke boekhouding. Niet alle met fraudes en onregelmatigheden gemoeide bedragen worden immers betwist of blijven zonder zekerheid. 6 Bijlage 6, punt 2, van het besluit van de Commissie van 20. 3. 1997 over de wijze van mededeling door de lidstaten van bepaalde gegevens in het kader van het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen (doc. C(97)800def. ) bepaalt dat de gevallen worden medegedeeld zonder drempelwaarde. 9 De Commissie is van oordeel dat een onjuiste interpretatie door sommige landen van de begrippen "fraudes en onregelmatigheden" aan de basis ligt van deze abnormale situatie. Zij heeft de lidstaten bij herhaling verzocht de definities van deze begrippen toe te passen zoals zij voorkomen in Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen7 of in de overeenkomst aangaande de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen van 27. 11. 19958. 2. 2. 4. Jaarverslagen en fraudefiches Artikel 17, lid 3, van Verordening nr. 1552/89 voorziet in een afstemming tussen alle fraudes en onregelmatigheden die in het verslag over de controleactiviteit zijn gemeld en de fraudefiches die op grond van artikel 6, lid 4, van dezelfde verordening aan de Commissie zijn toegezonden (bedragen van meer dan 10. 000 euro als opgenomen in de databank IRENE). Deze vergelijking wordt gemaakt in de tabel in bijlage 6. Hieruit blijkt dat het probleem dat in het verslag over het begrotingsjaar 1997 werd vermeld, zich niet meer heeft voorgedaan. Het in te vorderen bedrag dat voortvloeit uit de fraudefiches (gevallen van meer dan 10. 000 euro) is stelselmatig lager dan het totale bedrag van de vaststellingen naar aanleiding van fraudes en onregelmatigheden (alle bedragen samen genomen). Volgens de Commissie is deze situatie in overeenstemming met de voorschriften. 2. 3. Fraudes en onregelmatigheden per douaneregeling en soort fraude Niet alle douaneregelingen zijn even fraudegevoelig en deze kwetsbaarheid kan veranderen in de tijd al naar de economische sectoren die voorwerp van onregelmatigheden zijn. Zo was het douanevervoer in de laatste jaren het slachtoffer bij uitstek van fraude, vooral voor bepaalde gevoelige landbouwproducten. De tabel in bijlage 7 geeft een kwantitatief overzicht van de fraudes en onregelmatigheden per lidstaat en douaneregeling om deze kwetsbaarheid in het begrotingsjaar 1998 weer te geven. Evenals in 1997 blijkt dat vooral het externe douanevervoer (10,6 % van de gevallen en 10 % van het bedrag) en het vrije verkeer (80,8 % van de gevallen en 81,4 % van het bedrag) getroffen waren. De andere douaneregelingen en -bestemmingen waren, zoals uit de volgende grafiek blijkt, slechts marginale slachtoffers in vergelijking met de eerste twee regelingen. De cijfers bevestigen helaas een reeds bekende tendens. 7 8 PB L 312 van 23. 12. 1995, blz. 1. Onregelmatigheid: "Onder onregelmatigheid wordt elke inbreuk op het Gemeenschapsrecht verstaan die bestaat in een handeling of een nalaten van een marktdeelnemer waardoor de algemene begroting van de Gemeenschappen of de door de Gemeenschappen beheerde begrotingen worden of zouden kunnen worden benadeeld. ". PB C 316 van 27. 11. 1995, blz. 49. Fraude: ". elke opzettelijke handeling of opzettelijk nalaten waarbij: valse, onjuiste of onvolledige verklaringen of documenten worden gebruikt of overgelegd, met als gevolg dat middelen - afkomstig van de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen of van de door of voor de Europese Gemeenschappen beheerde begrotingen wederrechtelijk worden verminderd; - - met hetzelfde gevolg, in strijd met een specifieke verplichting informatie wordt achtergehouden; met hetzelfde gevolg, van een rechtmatig verkregen voordeel misbruik wordt gemaakt". 10 Met betrekking tot het aantal inbreuken per lidstaat moeten twee opmerkingen worden gemaakt. Het Verenigd Koninkrijk heeft een vergelijkbaar aantal gevallen op het gebied van het vrije verkeer als Nederland, maar stelt bijna vier maal meer vast (en ruim tien maal meer dan Oostenrijk). Op het gebied van het douanevervoer heeft België ongeveer hetzelfde aantal gevallen als Nederland, maar het stelt anderhalve maal meer vast (11,145 miljoen euro, tegen 7,25 miljoen). F r a u d e s /o n r e g e lm a t ig h e d e n p e r d o u a n e r e g e lin g 1 0 0 , 0 % 5 0 , 0 0 , 0 P L R T A P P P T A R T N E I E G R E V O R e g e lin g G e v a lle n W a a rd e Legende : LP TR Vrij verkeer Extern douanevervoer ENTR Opslag PA PP AT Actieve veredeling Passieve veredeling Tijdelijke invoer OVERIGE Overige regelingen en bestemmingen Wanneer de begrotingsjaren 1997 en 1998 op dit punt met elkaar worden vergeleken, hetgeen wordt gedaan in bijlage 8, kan in 1998 een geringe vermindering van de vastgestelde bedragen voor alle regelingen worden vastgesteld, maar vooral voor de regelingen vrij verkeer en extern douanevervoer. De uiteenlopende ontwikkeling van het aantal inbreuken (dat sterk is gestegen) en van de bedragen (die sterk zijn afgenomen) is zeer duidelijk bij deze twee regelingen. De vastgestelde bedragen bij de regeling actieve veredeling daarentegen zijn verdubbeld ten opzichte van 1997. Opgemerkt moet worden dat het aantal fraudes en onregelmatigheden bij de regelingen terwijl de douanevervoer en vrij verkeer is gestegen (met respectievelijk 42 en 1 %), vastgestelde bedragen zijn verminderd (met 16 en 40 %). Bij beide regelingen schijnt de ontwikkeling dus te gaan naar een stijging van het aantal inbreuken met geringe financiële gevolgen. Bij de regeling actieve verdeling daarentegen is er een duidelijke toename zowel van het aantal als van de bedragen van de inbreuken. 11 Uit de verdeling van de verschillende soorten inbreuken per lidstaat in bijlage 9 blijkt dat het bij de meeste gevallen gaat om fouten in de beschrijving van de goederen of de tariefindeling (26,2 %), gevolgd door valse waarde-aangiften (23 %) en onregelmatige invoer op het douanegebied van de Gemeenschap (13 % van de gevallen). Wat de vastgestelde bedragen betreft gaat het vooral om valse omschrijvingen van goederen (21 %) en valse aangiften van waarde (17,1 %). Dit soort inbreuk, dat zeer frequent voorkomt in Zweden en Nederland, alsook in het Verenigd Koninkrijk en Oostenrijk, heeft vaak betrekking op grote bedragen: in Frankrijk, Nederland en Zweden voor de eerste inbreuk, in Nederland en het Verenigd Koninkrijk voor de waardeaangiften. Voorts bereikt de smokkel een hoog bedrag in Duitsland en zijn er in Italië veel onjuiste aangiften van oorsprong. Uit de vergelijking tussen 1997 en 1998 in bijlage 10 blijkt dat de financiële invloed van smokkel afneemt (maar niet de frequentie), terwijl de bedragen bij de onjuiste aangiften van gewicht of hoeveelheid weer ongeveer het peil van 1996 hebben bereikt. Deze vergelijking bevestigt de tendens tot toename van het aantal inbreuken met geringe financiële gevolgen, met uitzondering van indelingsfouten en de overige inbreuken. 3. TOEPASSING VAN ARTIKEL 17, LID 2, VAN VERORDENING (EEG, EURATOM) NR. 1552/89 3. 1. Toepassing van de procedure In artikel 17, lid 1, is bepaald dat de lidstaten de vastgestelde rechten ter beschikking van de Commissie moeten stellen. Als dit onmogelijk is, met name door overmacht of in bijzondere gevallen wanneer inning onmogelijk is om redenen die niet aan de lidstaten te wijten zijn, wordt de vordering oninbaar geleden. De gevallen moeten, voor zover de rechten meer dan 10. 000 euro belopen, volgens artikel 17, lid 2, aan de Commissie voor onderzoek worden medegedeeld. Tijdens het begrotingsjaar 1998 hebben twee lidstaten de Commissie zes gevallen van oninbaarlijding gemeld, en in de loop van 1999 werden vijftien gevallen met betrekking tot het begrotingsjaar 1998 medegedeeld. Bovendien werden 12 verzoeken om oninbaarlijding van eigen middelen (met inbegrip van in voorafgaande jaren gemelde gevallen die nog niet zijn afgehandeld) (zie eerste tabel in bijlage 11) aan een grondig onderzoek onderworpen overeenkomstig artikel 17, lid 2, van Verordening (EEG, EURATOM) nr. 1552/89. Om ieder geval zo spoedig mogelijk te kunnen beoordelen, komt regelmatig een gemeenschappelijke groep samen die daartoe in 1997 werd opgericht. Aldus wordt gezorgd dat de bevoegde diensten van de Commissie een gemeenschappelijk standpunt innemen. 12 Van deze 12 verzoeken werden er vier (waarvan één gedeeltelijk) aanvaard door de Commissie, die na grondige analyse van alle medegedeelde elementen oordeelde dat invordering van de eigen middelen onmogelijk was om redenen die niet te wijten waren aan de betrokken lidstaat. Acht verzoeken (waarvan één gedeeltelijk) werden verworpen, omdat bleek dat de betrokken lidstaat niet de nodige inspanningen had geleverd en niet van alle door de communautaire en nationale wetgeving geboden bevoegdheden gebruik had gemaakt om de financiële belangen van de Gemeenschap te beschermen. Een laatste geval werd onontvankelijk geacht, aangezien de communautaire rechten waarvoor vrijstelling van terbeschikkingstelling werd gevraagd, niet waren vastgesteld: vaststelling van de rechten is immers conditio sine qua non voor de toepassing van artikel 17, lid 2. De lidstaat draagt de financiële verantwoordelijkheid. Bovendien zijn zeven van de vijftien in de tweede tabel van bijlage 11 vermelde gevallen in behandeling. In deze dossiers heeft de Commissie nog geen definitief standpunt ingenomen, omdat zij dat met de door de lidstaten verstrekte gegevens niet met kennis van zaken kan doen. Het onderzoek zal worden afgerond zodra de aan de betrokken lidstaten gevraagde gegevens van terbeschikkingstelling verleend na een grondig onderzoek van alle vereiste elementen en instemming van alle geraadpleegde diensten. ontvangen. Voor vrijstelling gevallen overige acht zijn de is Ondanks de controles van de Commissie en de voortdurende dialoog met de lidstaten vertoont de melding van oninbaarlijdingen door de lidstaten geen opmerkelijke ontwikkeling wat het aantal betreft. Sedert 1997 maken zeven lidstaten min of meer regelmatig gebruik van deze procedure (Duitsland, Spanje, Frankrijk, Nederland, het Verenigd Koninkrijk en sedert 1997 België en Denemarken). Dit is naar de wens van de Commissie, die van oordeel is dat deze procedure een billijk en doorzichtig onderzoek van de inning van de eigen middelen door de lidstaten en een efficiënt beheer van de tegoeden van de Gemeenschappen mogelijk maakt. 3. 2. Vergelijking van de oninbaar geleden bedragen Een van de controles van de Commissie is de afstemming van de oninbaar geleden bedragen, als medegedeeld in het verslag van artikel 17, lid 3, van Verordening nr. 1552/89, en de specifieke boekhouding. Bijlage 12 geeft de resultaten van deze vergelijking en van de afstemming met de oninbaar geleden bedragen in het kader van de melding van fraudes en onregelmatigheden. Met het oog op het onderzoek door de Commissie hadden de lidstaten voor het begrotingsjaar 1998 op 1 oktober in totaal vijftien gevallen van oninbaarlijding medegedeeld voor een bedrag van 4. 193. 441 euro. In de specifieke boekhouding, waarvan de Commissie een kwartaaloverzicht ontvangt, bedroegen de oninbaarlijdingen in 1998 4. 770. 133 euro. Hoewel in de specifieke boekhouding alle bedragen zonder onderscheid naar drempelwaarde worden geregistreerd, is het verschil tussen de medegedeelde bedragen (van meer dan 10. 000 euro) en de boekhouding dus aanzienlijk. Alleen Ierland heeft vergelijkbare bedragen. België en Nederland daarentegen registreren in boekhouding B slechts een zeer klein bedrag in vergelijking met de mededelingen, hetgeen niet strookt met de boekhoudkundige logica. 13 Vergeleken met de oninbaarlijdingen zijn de bedragen van de correcties van de vaststellingen in boekhouding B (103,8 miljoen euro) en de fraudefiches van 1998 (92,5 miljoen euro) eveneens aanzienlijk. Boekhoudkundig zou het logischer zijn dat de werkelijke moeilijkheid bij fraudes en onregelmatigheden betrekking heeft op de invordering en tot uiting komt in specifieke oninbaarlijdingen. Bovendien moeten de gecorrigeerde bedragen in de boekhouding noodzakelijkerwijs groter zijn dan de bedragen die voortvloeien uit de fraudefiches, terwijl deze analyse het tegengestelde resultaat geeft. Er is dus kennelijk sprake van verwarring tussen een herzieningsmechanisme voor bedragen die als eigen middelen zijn vastgesteld, en de annulering van schuldvorderingen in verband met invorderingsmoeilijkheden. Deze verwarring komt tot uiting in de bedragen van Italië, Nederland en het Verenigd Koninkrijk. De Commissie zal bijkomende informatie vragen omdat deze afwijkingen in strijd zijn met de artikelen 8 en 17 van Verordening nr. 1552/89. 4. CONCLUSIES Op basis van de verstrekte gegevens kan worden vastgesteld dat de lidstaten vorderingen hebben gemaakt bij de verslaglegging over hun controleactiviteit en controleresultaten. De Commissie stelt met name een verbetering vast bij de opstelling en mededeling van de gegevens in vergelijking met de twee vorige begrotingsjaren. Evenwel dienen de lidstaten meer te worden aangemoedigd om erover te waken dat de basisbegrippen gelijkluidend aan de communautaire regelgeving worden geïnterpreteerd. Zo gaat de vergelijkbaarheid van de gegevens gedeeltelijk verloren door de belangrijke verschillen in interpretatie van de begrippen fraude en onregelmatigheden, welke in verschillende gevallen onjuist is. Dit leidt vaak tot een onwaarschijnlijk beeld van het volume van de ontdekte fraude en tot moeilijk te interpreteren resultaten van de betrokken diensten. Bovendien kunnen de elementen die bepaalde lidstaten via het jaarverslag mededelen, niet worden afgestemd met de bedragen uit andere bronnen, met name de specifieke boekhouding van de eigen middelen. Dit gebrek aan samenhang is dit jaar voor een deel verholpen. Wat de controles betreft blijkt uit de verstrekte gegevens een sterke uitbreiding van het personeel dat voor deze activiteit wordt terwijl het aantal aanvaarde aangiften voortdurend stijgt. Aan de hand van deze gegevens is het echter niet mogelijk de werkelijke inspanningen van de betrokken diensten exact te beoordelen en de betrouwbaarheid van de analyse stuit op verschillen in administratieve organisatie. ingezet, 14 De mededelingen van de lidstaten over de resultaten van hun controles wijzen op een verbetering ten opzichte van vorig jaar. De vooruitgang is echter niet overal dezelfde en de verschillen tussen de lidstaten zijn moeilijk te verklaren, vooral wat betreft de vastgestelde bedragen. Bovendien zijn de resultaten van sommige lidstaten sterk achteruit gegaan in termen van vaststelling en invordering, zodat er behoefte is aan bijkomende inlichtingen, met name wanneer er een groot verschil is met de omvang van het verkeer. De analyse van de nationale verslagen vanaf 1995 geeft een vrij goed beeld van de tendensen op het gebied van fraude. Zo is een toename van het aantal ontdekte inbreuken vast te stellen, maar dit heeft nog geen effect op het peil van de vastgestelde rechten, integendeel. Voorts is het risicoprofiel van de regelingen duidelijk vastgesteld: de meest kwetsbare regelingen blijven het vrije verkeer en het douanevervoer. Wat de procedure voor oninbaarlijding van oninbare bedragen betreft blijven de vorderingen zeer beperkt, maar zeven lidstaten maken er al gebruik van. Dit resultaat kan, althans gedeeltelijk, worden toegeschreven aan de controleactiviteit van de Commissie en de Rekenkamer op het gebied van de specifieke boekhouding. Het is ook te danken aan de permanente dialoog tussen de Commissie en de nationale diensten over deze onderwerpen. Ten slotte herinnert de Commissie eraan dat het enige echte nut van dit verslag is dat het een beeld geeft van de situatie wat betreft de inspanningen van de lidstaten om de verplichtingen na te leven die voortvloeien uit artikel 7, lid 3, van Verordening nr. 1552/89. Het document zal worden besproken door het Raadgevend Comité voor de eigen middelen. De Commissie tracht optimale voorwaarden te scheppen om snel een einde te kunnen maken aan eventuele moeilijkheden in de lidstaten. 15 BIJLAGEN 16 BIJLAGE 1 Controleactiviteit van de lidstaten Aanvaarde aangiften Lidstaat Na inklaring gecontroleerde aangiften Na inklaring gecontroleerde aangiften in % Personeelsbestand van de douane Personeel belast met controles na inklaring Gecontroleerde aangiften per persoon (1) (2) (3) (4)=(3)/(2) B DK D EL E F IRL I L NL A P FIN S UK 4. 349. 229 1. 211. 011 (1) 300. 756 79. 980 (1) 24. 900. 000 615. 315 (2) 957. 634 243. 455 4. 065. 566 (4) 388. 609 (5) 9. 731. 275 811. 748 (9) 6. 646. 156 45. 753 698. 365 (7) 9. 950 114. 895 4. 277 (10) 31. 246. 637(11) 1. 732. 550 (12) 5. 471. 853 181. 438 (14) 428. 310 1. 721. 554 (16) 1. 370. 000 5. 248. 367 (15) …… 93. 930 51. 000 …… 6,92 6,60 2,47 25,42 9,60 11,90 1,22 1,73 9,35 5,54 3,32 …… 5,46 3,72 …… (5) 4. 135 743 26. 170 3. 882 3. 964(6) 19. 656 (8) 550 6. 142 125 5. 481 4. 567 1. 101 2. 327 2. 434 (18) 2. 839 (19) (6) 485 45 5. 320 (3) 162 284 666 30 829 15 4. 603 (13) 182 355 142 (17) 82 (18) 106 (19) (7)=(3)/(6) 620 1. 777 116 1. 503 1. 368 1. 221 332 139 285 376 997 …… 661 621 …… Opmerkingen: (1) Aantal tariefposten. (2) Voor de controles van bedrijven is het aantal niet bekend. (3) Alleen controles bij de bedrijven. (4) Omvat 1. 044. 454 invoeraangiften. (5) Alleen invoeraangiften die steekproefgewijs werden gecontroleerd. (6) Waarvan 309 personen in de centrale diensten en met inbegrip van bewakingspersoneel. (7) Controles op stukken na inklaring door de gespecialiseerde regionale diensten (CERDOC), exclusief algemene controleacties. Totaal aantal met inbegrip van hoger kader en laboratoriumpersoneel. (8) (9) Waarvan 470. 540 invoeraangiften. (10) Aangiften geselecteerd door geautomatiseerd systeem (SADBEL), manueel behandelde aangiften en aangiften gecontroleerd door de Inspection d'audit. (11) Waarvan 25. 420. 799 invoeraangiften en 3. 593. 821 doorvoeraangiften. (12) Omvat elektronische aangiften en aangiften in de landbouwsector. (13) Met inbegrip van 23 personeelsleden van het Ministerie van Landbouw, maar exclusief personeel van de Fiscale inlichtingen- en opsporingsdienst (FIOD). Invoer en uitvoer en, in het bijzonder, 418. 189 doorvoerverrichtingen. (14) Waaronder 954 gevallen samengesteld uit verschillende aangiften. (15) Er is geen betrouwbaar overzicht van dit soort controles. (16) (17) Niet allen voltijds. (18) Persoon/jaar. (19) Personeel van grensposten en binnenlandse kantoren. 17 BIJLAGE 2 Controleactiviteit van de lidstaten Aanvaarde aangiften Na inklaring gecontroleerde aangiften Personeelsbestand van de douane Personeel belast met controles na inklaring L. S. B DK D EL E F IRL I L NL A P FIN S UK 1996 1997 1998 Veran- dering 1996 1997 1998 Veran- dering 1996 1997 1998 …. 3. 465. 188 4. 349. 229 1. 137. 522 1. 186. 024 1. 211. 011 21. 200. 000 20. 600. 000 24. 900. 000 …. 572. 600 957. 634 3. 189. 410 3. 800. 064 4. 065. 566 8. 423. 471 9. 800. 000 6. 829. 028 617. 485 740. 501 811. 748 4. 852. 713 5. 940. 066 6. 646. 156 27. 041 43. 629 45. 753 21. 272. 970 25. 657. 280 31. 246. 637 4. 845. 731 4. 536. 545 5. 471. 853 420. 775 419. 542 428. 310 1. 762. 404 1. 736. 762 1. 721. 554 1. 194. 659 1. 287. 000 1. 370. 000 3. 933. 688 4. 633. 921 5. 248. 367 + X X X X X X X X X X X X X - …. 838 32. 537 …. 10. 759 211. 641 300. 756 143. 858 79. 980 32. 430 615. 315 7. 833 243. 455 12. 636 388. 609 X 774. 384 180. 330 813. 028 …. …. 9. 950 1. 262. 397 85. 096 114. 895 2. 976 3. 180 4. 277 (1) 1. 032. 399 1. 538. 103 1. 732. 550 45. 091 …. 27. 988 181. 438 … … X 144. 309 106. 727 … … 1. 360 … 93. 930 51. 000 … + X X X X X X X X X X - X X … …. 815 27. 500 …. 4. 073 18. 259 1. 240 6. 135 129 5. 387 4. 769 915 2. 223 2. 285 462 3. 552 816 4. 135 743 26. 700 26. 170 3. 962 4. 056 3. 882 3. 964 19. 679 19. 656 1. 347 6. 491 129 5. 373 4. 584 891 2. 282 2. 400 429 550 6. 142 125 5. 481 4. 567 1. 101 2. 327 2. 434 2. 839 - X X X X X X X = X Veran- dering + X = X X X X X 1996 1997 1998 …. 66 915 65 485 45 5. 180 5. 400 5. 320 …. 240 441 …. 754 15 36 240 643 31 852 15 162 284 666 30 829 15 4. 202 4. 270 4. 603 175 132 157 91 118 177 172 148 90 106 182 355 142 82 106 Veran- dering + X X X = = X X X = - X X X = X = X X = (1) In 1998 werden 5854 fysieke controles uitgevoerd, hetgeen overeenkomt met 12,8 % van het totale aantal behandelde aangiften. 18 BIJLAGE 3 Fraudes en onregelmatigheden: vastgestelde en reeds geïnde bedragen L. S. (1) B DK D EL E F IRL I L NL A P FIN (2) S UK (3) EU--15 Aantal gevallen Vastgestelde bedragen (2) 12. 701 3. 498 290 1. 781 12. 828 12. 243 1. 159 4. 414 8 16. 641 15. 474 463 5. 024 25. 936 13. 194 125. 654 (3) 43. 340. 242 19. 120. 826 24. 236. 751 5. 242. 674 21. 412. 278 42. 198. 908 5. 405. 318 26. 599. 948 85. 120 43. 654. 564 12. 539. 555 202. 348 3. 047. 336 14. 367. 089 112. 511. 528 373. 964. 485 % vaststellingen ten opzichte van totaal EU-15 (4) 11,59 5,11 6,48 1,40 5,73 11,28 1,45 7,11 0,02 11,67 3,35 0,05 0,81 3,84 30,09 100,00% Reeds geïnd % invorderingen ten opzichte van totaal EU-15 (in euro) Bruto invorderings- percentage (5) 8. 299. 009 16. 515. 907 5. 095. 808 295. 671 14. 582. 067 8. 760. 277 3. 610. 475 5. 065. 210 73. 383 (1) 37. 561. 204 6. 105. 713 171. 754 2. 668. 209 13. 887. 633 18. 047. 642 140. 739. 962 (6) (7)=(5)/(3) 5,9% 11,74% 3,62% 0,21% 10,36% 6,22% 2,57% 3,6% 0,05% 26,68% 4,34% 0,12% 1,9% 9,87% 12,82% 100,00% 19,15% 86,38% 21,03% 5,64% 68,10% 20,76% 66,79% 19,04% 86,21% 86,04% 48,69% 84,48% 87,56% 96,66% 16,04% 37,63% (in de tabellen is de gemiddelde koers van de euro voor het jaar 1998 gebruikt) Opmerkingen: (1) Met inbegrip van ongeveer 3000 euro opbrengst van openbare verkoop na inbeslagneming van de goederen. (2) De computer maakt geen onderscheid tussen invorderingen na fraude en andere invorderingen. De bedragen van gevallen van minder dan 10. 000 euro worden geacht ingevorderd te zijn. (3) De kolommen 3,5 en 6 hebben alleen betrekking op schulden van meer dan 10. 000 euro. 19 L. S. B DK D EL E F IRL I L NL A P FIN S UK BIJLAGE 4 Fraudes en onregelmatigheden: vastgestelde bedragen en invorderingspercentage - Verandering Aantal gevallen Vastgestelde bedragen Bruto invorderingspercentage (in euro) 1995 1996 1997 1998 Verandering 1995 1996 1997 1998 Verandering 1995 1996 1997 1998 Verandering 11. 258 12. 701 6. 507 167 726 1. 042 8. 617 9. 932 500 1. 300 14 … 47. 783 415 1. 811 9. 485 6. 820 7. 052 593 657 384 1. 257 1. 792 10. 759 12. 636 10. 870 12. 752 594 4. 232 10 1. 104 4. 264 21 17. 931 14. 002 64 1. 002 3. 835 28 398 4. 513 3. 412 3. 498 290 1. 781 12. 828 12. 243 1. 159 4. 414 8 16. 641 15474 463 5. 024 23. 394 25. 936 12. 137 12. 115 13. 093 13. 194 ↑ ↑ ↑ ↑ ↓ ↑ ↑ ↓ ↓ ↑ ↑↓ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↓ ↑ ↑ ↑ ↑ ↓ ↑ ↓ ↑ ↓ ↓ ↑ … ↓ ↑ ↑ ↓ ↑ ↓ ↑ ↓ ↑ ↓ ↑ ↑ ↓ ↑ ↑ 74. 151. 928 40. 532. 767 65. 710. 653 43. 340. 242 26. 103. 970 17. 946. 990 7. 309. 440 19. 120. 826 60. 413. 609 38. 323. 565 28. 473. 160 24. 236. 751 4. 095. 480 7. 868. 906 15. 733. 057 5. 242. 674 21. 147. 076 21. 971. 279 24. 354. 357 21. 412. 278 34. 457. 403 32. 668. 325 40. 961. 412 42. 198. 908 1. 424. 848 3. 204. 644 5. 887. 044 5. 405. 318 19. 725. 560 48. 289. 595 106. 587. 889 26. 599. 948 17. 866 3. 526 37. 853 85. 120 …. 104. 826. 310 36. 014. 402 43. 654. 564 5. 937. 332 1. 344. 518 6. 036. 675 12. 539. 555 2. 964. 195 2. 855. 173 8. 261. 544 202. 348 1. 365. 885 6. 973. 097 3. 712. 886 3. 047. 336 3. 975. 905 5. 572. 753 -389. 758 14. 367. 089 36. 639. 485 33. 898. 722 131. 425. 991 112. 511. 528 ↓ ↑ ↓ ↓ ↓ ↑ ↓ ↓ ↓ ↑ ↑ ↓ ↑ ↑ ↓ ↓ ↑ ↑ ↑ ↑ ↓ ↑ ↑ ↓ ↓ ↑ ↑ ↓ ↑ … ↓ ↑ ↑ ↓ ↑ ↑ ↑ ↓ ↓ ↑ ↑ ↑ ↓ ↑ ↓ 8,13% 18,35% 18,28% 19,15% 32,30% 83,40% 62,10% 86,38% … 3,23% 10,18% 21,03% 8,03% 2,65% 3,68% 5,64% 41,29% 49,42% 52,31% 68,10% … 80% 21,56% 19,97% 20,76% 84,05% 73% 66,79% 1,53% 6,28% 3,89% 19,04% 100% 100,00% 100% 86,21% … … 90,99% 84,96% 86,04% 17,50% 10,64% 48,69% 8,54% … 2,59% 84,48% … … 100% 76,77% 92,58% 87,56% … … … 96,66% 22,57% 16,04% ↑ ↓ ↑ ↑ ↓ ↑ ↑ ↑ … ↓ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↓ ↑ … ↑ ↓ ↓ ↑ ↓ ↑ ↔ ↓ ↓ ↓ ↑ … ↓ ↑ … ↓ ↑ ↑ ↓ … … ↓ ↓ 20 BIJLAGE 5 Vastgestelde en geboekte bedragen Lidstaat (1) Vastgesteld (tabel 3) Boekhouding B 1998 (2) 1998 (1) (3) Verschil Vastgesteld Bedrag in B (4)=(2)-(3) (5) (in euro) B DK D EL E F IRL I L NL A P FIN S UK TOTAAL 43. 340. 242 19. 120. 826 24. 236. 751 5. 242. 674 21. 412. 278 42. 198. 908 5. 405. 318 26. 599. 948 85. 120 43. 654. 564 12. 539. 555 202. 348 3. 047. 336 14. 367. 089 112. 511. 528 373. 964. 485 23. 549. 000 6. 779. 000 129. 360. 000 5. 232. 000 10. 760. 000 45. 670. 000 791. 000 59. 039. 000 279. 000 70. 489. 000 20. 918. 000 5. 078. 000 1. 435. 000 284. 000 19. 791. 242 12. 341. 826 - 105. 123. 249 10. 674 10. 652. 278 - 3. 471. 092 4. 614. 318 - 32. 439. 052 - 193. 880 - 26. 834. 436 - 8. 378. 445 - 4. 875. 652 1. 612. 336 14. 083. 089 366. 574. 000 - 254. 062. 472 746. 237. 000 - 372. 272. 515 X X X X X X X X (1) Gecorrigeerd in verband met wisselkoersverschillen en kwartaalafwijkingen. 21 BIJLAGE 6 Jaarverslagen en fraudefiches Lidstaat Jaarverslagen ex artikel 17. 3 van Verordening nr. 1552/89 Fraudefiches ex artikel 6. 4 van Verordening nr. 1552/89 Fraudes en onregelmatigheden, alle bedragen Fraudes en onregelmatigheden(1) > 10. 000 (in euro) Bedrag op fraudefiche groter dan bedrag in jaarverslag (cid:1) (1) B DK D EL E F IRL I L NL A P FIN S UK Aantal gevallen (2) 12. 701 3. 498 290 1. 781 12. 828 12. 243 1. 159 4. 414 8 16. 641 15. 474 463 5. 024 25. 936 13. 194 Totaal 125. 654 Bedrag (3) 43. 340. 242 19. 120. 826 24. 236. 751 5. 242. 674 21. 412. 278 42. 198. 908 5. 405. 318 26. 599. 948 (2) 85. 120 43. 654. 564 12. 539. 555 202. 348 3. 047. 336 14. 367. 089 112. 511. 528 373. 964. 485 Aantal gevallen (4) 345 131 154 2 73 212 24 173 0 210 147 18 42 96 499 2. 126 Bedrag (5) 12. 663. 823 14. 702. 123 14. 029. 860 312. 760 3. 338. 526 14. 327. 051 862. 568 22. 986. 641 0 1. 846. 880 6. 710. 265 21. 509 1. 682. 245 8. 357. 308 99. 068. 587 200. 910. 147 (6) - - - - - - - - - - - - - - - - (1) Netto in te vorderen, na correcties, annuleringen, enz. (2) Omvat vijf gevallen van fraude bij gebruik voor meer dan 10. 000 euro en in totaal 1. 126. 812 euro die om procedurele redenen eerst in 1999 werden geboekt. 22 Kwetsbaarheid van de douaneregelingen voor fraudes en onregelmatigheden Vrij verkeer Extern douanevervoer Opslag Actieve veredeling Passieve veredeling Tijdelijke invoer Overige regelingen (in euro) Totaal Lidstaat Aantal gevallen Bedrag Aantal gevallen Bedrag Aantal gevallen Bedrag Aantal gevallen Bedrag Aantal gevallen Bedrag Aantal gevallen Bedrag Aantal gevallen Bedrag Aantal gevallen Bedrag BIJLAGE 7 B DK D EL E F IRL I L NL A P FIN S UK 8. 594 2. 806 216 857 8. 108 9. 511 29. 270. 660 3. 330 11. 145. 330 15. 612. 673 20. 749. 756 4. 492. 202 ? 58 18 233. 965 1. 912. 978 46. 076 13. 533. 735 567 946. 426 31. 706. 191 2. 010 6. 565. 179 501 2. 448. 216 4. 208 19. 295. 695 4 81. 706 12. 474 32. 654. 478 11. 302 9. 433. 214 401 170. 951 3. 767 2. 496. 562 25. 645 12. 402. 695 13. 194 112. 511. 528 291 132 0 3. 980 2. 754 6 34 175 … 714. 809 6. 429. 680 0 7. 256. 853 2. 248. 996 512 187. 423 179. 018 … 530 16 3 1 18 82 5 3 0 80 88 3 21 11 … 2. 376. 299 4. 510 253. 468 67 30. 045 742. 924 98. 139 10. 568 0 351. 226 148. 930 25. 395 6. 917 92. 988 … 37 464 4 43 427 42 348 30 0 55 457 12 428 70 … 3. 367. 736 748. 848 320. 508 95. 577 712. 741 244. 173 2. 108. 112 256. 494 0 3. 050. 764 193. 489 3. 615 248. 339 1. 668. 232 … 39 28 5 0 45 8 0 3 0 3 30 1 147 0 … 4. 584 153. 987 730. 187 0 75. 113 170. 015 0 47 0 4. 538 60. 846 56 21. 038 0 … 92 2 4 76 169 76 14 4 4 2 84. 772 36. 042 10. 944 3. 414 0 799 247. 431 11 53 35 … 0 9. 459 24. 157 … 19. 629 39. 923 269. 854 32. 338 79 182 0 786 156. 003 12. 701 46. 340. 241 2. 326. 920 3. 498 19. 120. 826 0 290 24. 236. 751 576. 413 1. 781 5. 242. 673 282. 092 3. 494 5. 832. 125 12. 828 21. 412. 277 514 2. 685. 654 12. 243 42. 198. 908 0 34 0 47 44 29 574 0 … 0 596. 520 0 1. 159 4. 414 8 5. 405. 318 26. 599. 948 85. 120 336. 705 16. 641 43. 654. 564 201. 649 15. 474 12. 534. 555 1. 818 77. 598 0 … 463 202. 347 5. 024 3. 047. 336 25. 936 14. 367. 090 13. 194 112. 511. 528 Totaal 101. 588 306. 860. 262 13. 355 37. 867. 245 861 4. 141. 476 2. 417 13. 018. 628 309 1. 220. 411 1. 341 1. 060. 055 5. 783 12. 791. 405 125. 654 376. 959. 482 80,8% 81,4% 10,6% 10% 0,6% 1,1% 1,9% 3,5% 0,2% 0,3% 1,06% 0,3% 4,6% 3,4% 100% 100% Aandeel van de regeling in het totaal 23 BIJLAGE 8 Kwetsbaarheid van de douaneregelingen voor fraudes en onregelmatigheden Vrij verkeer Extern douanevervoer Opslag Actieve veredeling Passieve veredeling Tijdelijke invoer Overige regelingen (in euro) Totaal Aantal gevallen Bedrag Aantal gevallen Bedrag Aantal gevallen Bedrag Aantal gevallen Bedrag Aantal gevallen Bedrag Aantal gevallen Bedrag Aantal gevallen Bedrag Aantal gevallen Bedrag Lidstaa t 1995 (1) Impact 1996 53. 528 210. 383. 644 7. 621 90. 366. 720 845 2. 767. 720 300 8. 433. 675 347 5. 893. 995 153 1. 099. 310 Impact 78,07% 62. 87% 11,11% 27,% 1,23% 0,83% 0,44% 2,52% 0,51% 1,76% 0,22% 0,33% 1997 71. 284 364. 576. 179 12. 313 63. 788. 955 Impact 81,3% 80% 14% 14% 1998 101. 588 306. 860. 262 13. 355 37. 867. 245 Impact 80,8% 81,4% 10,6% 10% 538 0,6% 861 0,6% 9. 652. 450 2,1% 4. 141. 476 1,1% 924 1,1% 2. 417 1,9% 6. 995. 687 1,5% 13. 018. 628 3,5% 275 0,3% 309 0,2% 1. 655. 875 0,3% 1. 220. 411 1. 016 1,2% 1. 341 1. 589. 085 0,3% 1. 060. 055 0,3% 1,06% 0,3% 5. 774 8,42% 1. 272 1,5% 5. 783 4,6% 15. 690. 244 68. 568 334. 635. 376 4,69% 100 % 100 % 8. 058. 039 87. 622 456. 152. 006 1,7% 100% 100% 12. 791. 405 125. 654 376. 959. 482 3,4% 100% 100% (1) De beschikbare gegevens zijn niet vergelijkbaar. 24 Vrij verkeer: soorten fraudes en onregelmatigheden BIJLAGE 9 L. S. Geen aangifte Onjuiste goederenomschrijving of GDT-indeling Oorsprong Waarde Gewicht/hoeveelheid Overige Totaal (in euro) Aantal Bedrag Aantal Aantal Bedrag Aantal Bedrag Aantal B DK D EL E F IRL I L NL A P FIN S UK 277 49 151 9 124 766. 084 2. 023. 853 12. 402. 251 733. 581 206. 979 7. 437 4. 672. 678 11. 732 741. 597 61 2 976 1 1. 224 2. 129 25 165 557 5 2. 441 1. 123 33 204 Bedrag 1. 993. 295 3. 879. 261 4. 098. 295 1. 016. 814 3. 081 5. 142. 753 921 420 733 0 14. 939. 341 2. 325. 854 2. 662. 176 0 Aantal 148 681 15 443 546 128 1 Bedrag 1. 399. 499 3. 990. 408 990. 893 2. 219. 747 1. 039 728. 967 29 14 41 3. 471. 944 3. 161. 377 127. 897 911. 374 2. 137 3. 567. 044 3. 244. 108 957 521 73 3. 449. 597 98. 920 529 10. 077. 738 1. 166 3. 150. 696 2 472 66. 771 1 14. 874 2. 703. 169 4. 605 10. 514. 088 1. 209. 778 4. 473 12. 497. 561 2. 323. 919 1. 822 2. 211. 785 1. 017 1. 873. 139 4. 485 1. 313. 859 2. 537 203. 819 598. 137 2. 368. 524 103 1. 247 8. 001 2. 025 65. 916 764. 842 8. 677. 893 4. 052. 037 30 714 816 532 10. 608 715. 697 90. 157 96 719 4. 271 25. 562 419. 846 849. 638 783 0 15. 345 17 66. 767 282. 375 0 37. 942 0 774. 149 5. 020 3. 303 0 15 0 1 1 40 24 0 295 0 830 7 30 0 27 4. 674 924 2 159 Bedrag 24. 382. 033 2. 247. 207 81. 594 394. 146 Aantal 8. 594 2. 806 216 857 Bedrag 29. 270. 660 15. 612. 673 20. 749. 756 4. 492. 202 2. 180 3. 638. 819 8. 108 13. 533. 735 480 5 509 0 870 5. 118. 092 9. 511 31. 706. 191 10. 752 501 2. 448. 216 2. 625. 546 4. 208 19. 295. 695 0 4 81. 706 4. 955. 734 12. 474 32. 654. 478 1. 842 1. 705. 492 11. 302 9. 433. 214 117 922 63. 025 392. 359 401 170. 951 3. 767 2. 496. 562 1. 480. 309 4. 219 21. 788. 444 134 0 6. 279 82. 822. 215 13. 194 112. 511. 528 226. 679 11. 973 1. 960. 191 25. 645 12. 402. 695 TOTAAL 13. 131 28. 265. 530 26. 627 64. 327. 823 6. 074 29. 7740574 23. 416 52. 682. 753 1. 404 1. 412. 380 30. 936 130. 397. 205 101. 588 306. 860. 262 Aandeel totaal in 13% 9,2% 26,2% 21% 6% 9,7% 23% 17,1% 1,4% 0,5% 30,4% 42,5% 100% 100% 25 BIJLAGE 10 Vrij verkeer: soorten fraudes en onregelmatigheden Geen aangifte Onjuiste goederenomschrijving of GDT-indeling Oorsprong Waarde Gewicht/hoeveelheid Overige (in euro) Totaal Aantal gevallen Bedrag Aantal gevallen Bedrag Aantal gevallen Bedrag Aantal gevallen Bedrag Aantal gevallen Bedrag Aantal gevallen Bedrag Aantal gevallen Bedrag 1995 (1) Impact 1996 Impact 1997 Impact 1998 Impact 14. 044 36. 318. 871 10. 819 47. 198. 747 26. 24% 17,26% 20,21% 22,43% 10. 642 36. 579. 518 14,8% 10,04% 13. 131 28. 265. 530 13% 9,2% 16. 810 23,6% 26. 627 26,2% 51. 133. 326 14,03% 64. 327. 823 21% 5. 137 9,60% 6. 246 8,8% 8. 074 6% 48. 707. 825 10. 946 37. 295. 743 862 1. 623. 394 11. 720 39. 239. 061 23,15% 20,45% 17,73% 38. 726. 962 12. 605 62. 943. 033 10,6% 17,7% 17,2% 29. 774. 574 23. 416 52. 682. 753 9,7% 23% 17. 1% 1,61% 1. 128 1,6% 1. 404 1,4% 0,77% 21,90% 18,65% 89. 513. 115 23. 853 90. 787. 372 24,5% 33,5% 24,9% 1. 412. 380 30. 936 130. 397. 205 0,5% 30,4% 42,5% 53. 528 100% 71. 284 100% 101. 588 100% 210. 383. 641 100% 364. 576. 179 100% 306. 860. 262 100% (1) De beschikbare gegevens zijn niet vergelijkbaar. 26 BIJLAGE11 In 1998 behandelde oninbaarlijdingen Reden Bedrag ( ) Stadium van het dossier Faillisse-ment Insolventie Aanvaarding Weigering Opmerkingen L. S. ES ES UK UK UK UK FR BE UK UK BE UK X X X X X X X X X 902. 857 (1) 1. 555. 753 (2) 576. 925 (2) 481. 063 (2) 116. 862 (2) X 356. 381 (3) 10. 734 (3) 35. 910 (3) 639. 434 (4) 150. 622 (4) 13. 390 (4) 1. 152. 850 (4) X 4 X X X X X X X X x X X X Betaald Weigering voor 25. 728 455. 335 E (cid:1) Betaald (betaald) Aanvaarding voor Onontvankelijk. Niet-vastgesteld bedrag (Betaald) Betaald Vroegere regelgeving Brief aan L. S. in behandeling TOTAAL 7 (1) Gevallen van het begrotingsjaar 1994 (3) Gevallen van het begrotingsjaar 1996 (2) Gevallen van het begrotingsjaar 1995 (4) Gevallen van het begrotingsjaar 1997 Oninbaarlijdingen – Begrotingsjaar 1998 (Medegedeeld in 1999) L. S. Reden Bedrag Stadium van het dossier Faillisse-ment Insolventie Aanvaarding Weigering Opmerkingen BE UK UK UK UK NL NL NL NL NL NL NL NL IR ES X X X X X X X X X X X X X 172. 192 14. 650 824. 190 22. 585 24. 183 329. 372 111. 837 148. 250 33. 907 24. 551 33. 471 75. 357 70. 040 708. 824 23. 079 TOTAAL 1 4 2. 616. 488 8 27 Brief aan L. S. in behandeling Verzoek om extra inlichtingen Brief aan L. S. in behandeling Brief aan L. S. in behandeling Oud geval Verzoek om extra inlichtingen Verzoek om extra inlichtingen Verzoek om extra inlichtingen Verzoek om extra inlichtingen Brief aan L. S. in behandeling Brief aan L. S. in behandeling Brief aan L. S. in behandeling Verzoek om extra inlichtingen Verzoek om extra inlichtingen BIJLAGE12 Gecorrigeerde en oninbaar geleden bedragen correcties - 4. 616. 880 - 154. 146 0 0 Ownres(1) aantal 87 C 6 C 0 0 (in euro) oninbaar 0 0 0 0 - 14. 758 3C, 2NV 30. 137 69 0 - 16. 941. 194 0 7C 0 49C 0 0 0 0 0 - 13. 147. 517 130C, 4NV 58. 673 293. 956 - 273. 952 0 0 - 57. 637. 434 - 92. 491. 856 29C 4C 0 0 71C 0 0 0 0 0 88. 810 correcties 33. 694. 264 2. 083. 654 0 3. 448. 010 4. 848. 184 13. 909. 360 791. 607 5. 990. 781 0 20. 829 3. 135. 381 489. 387 28. 539 - 318. 549 35. 765. 782 103. 887. 229 LIDSTAAT T. e. m. 17-3 oninbaar Boekhouding B B DK D EL E F IRL I L NL A P FIN S UK aantal 1 0 0 0 1 0 1 0 0 8 0 0 0 0 4 EU-15 15 Cijfers bijgewerkt tot 1 oktober 1999. bedrag 1. 703. 522 29. 042 700. 035 818. 117 942. 725 4. 193. 441 oninbaar 42. 368 11. 770(2) 0 151. 547 100. 016 21. 826 718. 081 831 0 58. 855 0 - 3. 833 (3) 6 1. 075. 556 2. 593. 110 4. 770. 133 (3) Waarvan een negatief bedrag van 4. 147,92 euro (impact hier geannuleerd). 28 (1) (2) In het overzicht van het eerste kwartaal komt dit bedrag voor met een negatief teken (impact hier geannuleerd)


title: QUESTION ÉCRITE P-0668/00 posée par Isidoro Sánchez García (ELDR) à la Commission. Application législative de l'article 299, paragraphe 2 dans le domaine de la politique agricole commune.

eurovoc_concepts:
application of EU law
common agricultural policy
peripheral region

formats: html pdf print

text: 28. 12. 2000 FR Journal officiel des CommunautØs europØennes C 374 E/129 La Commission n(cid:146)estime-t-elle pas que le Royaume-Uni a rompu le pacte de solidaritØ avec les autres (cid:201)tats membres? La Commission n(cid:146)estime-t-elle pas devoir proposer au Conseil de ministres, dans ce cas, des sanctions exemplaires contre le Royaume-Uni pour violation du traitØ d(cid:146)Amsterdam? RØponse donnØe par M. Prodi au nom de la Commission (18 avril 2000) La Commission invite l(cid:146)Honorable Parlementaire (cid:224) se reporter (cid:224) la dØclaration qu(cid:146)elle a faite concernant Echelon lors de la troisiŁme session de mars du Parlement (1). (1) DØbats du Parlement europØen (mars 2000). (2000/C 374 E/153) QUESTION (cid:201)CRITE P-0668/00 posØe par Isidoro SÆnchez Garc(cid:237)a (ELDR) (cid:224) la Commission (29 fØvrier 2000) Objet: Application lØgislative de l(cid:146)article 299, paragraphe 2 dans le domaine de la politique agricole commune Compte tenu du compromis politique obtenu par la Commission d(cid:146)inclure dans son programme de travail de l(cid:146)annØe 2000 un statut spØcifique pour les rØgions ultrapØriphØriques, quelles mesures la pense-t-elle adopter dans le cadre de la politique agricole commune en ce qui concerne l(cid:146)application lØgislative de l(cid:146)article 299, paragraphe 2 du traitØ de l(cid:146)Union europØenne? RØponse donnØe poar M. Fischler au nom de la Commission (22 mars 2000) Concernant la mise en (cid:156)uvre du nouvel article 299. 2 (ex-article 227) du traitØ CE, sur l(cid:146)initiative du PrØsident de la Commission une rØunion de partenariat associant des parlementaires europØens et des reprØsentants des sept rØgions et des trois (cid:201)tats membres concernØs, a eu lieu le 23 novembre 1999. (cid:192) la lumiŁre de cette rØunion et des memoranda prØsentØs par les rØgions et les (cid:201)tats membres, la Commission prØpare le rapport sollicitØ par le Conseil europØen de Cologne. Dans l(cid:146)esprit de l(cid:146)article 299. 2, la Commission entend poursuivre son approche de prise en compte des spØcificitØs des rØgions ultrapØriphØriques eu Øgard (cid:224) leurs caractØristiques et contraintes particuliŁres, notamment dans le secteur agricole. Ainsi, aprŁs l(cid:146)adoption de ce rapport et comme prØvu dans son les programme de travail pour l(cid:146)annØe 2000, propositions de modification des rŁglements du Conseil concernant les volets agricoles des POSEI qui seraient avØrØes nØcessaires. la Commission prØsentera au Parlement et au Conseil (2000/C 374 E/154) QUESTION (cid:201)CRITE E-0671/00 posØe par Antonio Tajani (PPE-DE), Stefano Zappal(cid:224) (PPE-DE), Giorgio Lisi (PPE-DE), Francesco Fiori (PPE-DE), Raffaele Fitto (PPE-DE), Raffaele Costa (PPE-DE), Raffaele Lombardo (PPE-DE) et Francesco Musotto (PPE-DE) (cid:224) la Commission (9 mars 2000) Objet: Violation des rŁgles de l(cid:146)Union europØenne sur le clonage humain Quelles initiatives la Commission compte-t-elle prendre aprŁs que l(cid:146)Office europØen des brevets, de Munich, a admis l(cid:146)enregistrement du brevet relatif (cid:224) la duplication de l(cid:146)embryon?


title: WRITTEN QUESTION E-0560/00 by Christopher Huhne (ELDR) to the Commission. EU fraud.

eurovoc_concepts:
Community budget
EU Member State
fraud
fraud against the EU
national budget

text: C 374 E/108 Official Journal of the European Communities EN 28. 12. 2000 (2000/C 374 E/124) WRITTEN QUESTION E-0560/00 by Christopher Huhne (ELDR) to the Commission (29 February 2000) Subject: EU fraud Will the Commission give an estimate of identifiable fraud against the EU budget in each year of the last five available years and also express this as a proportion of the total budget? Would the Commission please give the comparable figures for each of the Member States(cid:146) own budgets so as to enable a comparison to be made and as an exercise in best practice and benchmarking? Answer given by Ms Schreyer on behalf of the Commission (17 April 2000) The Commission would refer the Honourable Member to its last two annual reports on the Protection of the financial interests of the Communities (cid:129) Fight against fraud for 1997 and 1998 (1). These reports analyse the cases notified by Member States involving irregularities and fraud against traditional own resources and the European Agricultural Guidance and Guarantee Fund (EAGGF) (cid:129) Guarantee section and structural operations. The 1998 report shows that on the basis of the cases of irregularities and fraud notified by the Member States and the investigations carried out by the Commission with the help of the Member States, the budgetary impact was 3,8 % for own resources, 1 % for the EAGGF (cid:129) Guarantee section and 0,18 % for structural operations in 1998. It was also found that one fifth of the cases notified by the Member States in 1998 could constitute criminal offences (fraud). On the basis of the data concerning investigations conducted by UCLAF (now OLAF, the European Anti- fraud Office), the budgetary impact of cases relating to expenditure managed directly by the Commission for which there is no system of notification by the Member States is put at 0,10 % for 1998. The Commission feels that fraud against national budgets, for which it has no figures, is something essentially different, thus making any comparison very rash (in the main these are administrative budgets whereas 95 % of the Community budget is (cid:145)grants(cid:146)). (1) COM(98) 276 final and COM(1999) 590 final. (2000/C 374 E/125) WRITTEN QUESTION E-0565/00 by Christopher Huhne (ELDR) to the Commission (29 February 2000) Subject: Confidential documents Will the Commission confirm that any of its employees found to have given early sight of a reasoned opinion or other quasi-legal document to an interested party prior to publication would be instantly dismissed? Has this happened in the past?


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL P-0666/00 af Joan Colom i Naval (PSE) til Kommissionen. Mulig svig mod Den Europæiske Socialfond (ESF) i Spanien.

eurovoc_concepts:
European Anti-fraud Office
European Social Fund
Spain
corruption
fraud against the EU

text: 21. 11. 2000 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende C 330 E/199 Svar afgivet p(cid:229) Kommissionens vegne af Mario Monti (21. marts 2000) Inden for rammerne af sit ansvar for statsstłttekontrol i henhold til EF-traktatens artikel 87 og 88 1. (tidl. artikel 92 og 93) undersłger Kommissionen for tiden, om Elfs udgifter ved opfłrelsen af Leuna 2000- raffinaderiet var kunstigt skruet i vejret. Elf kunne have modtaget stłttebetalinger, som overstiger det tilladte loft p(cid:229) 35 % for stłtte i det łstlige Tyskland. Det skal understreges, at undersłgelser af eventuel svig i forbindelse med bevilling af statsstłtte henhłrer under medlemsstaterne. Kommissionen vil med interesse studere resultaterne af s(cid:229)danne undersłgelser med henblik p(cid:229) at afgłre, om den skal drage konklusioner heraf. 2. Kommissionen er bekendt med p(cid:229)standene om, at der fra forbundskanslerens kontor er forsvundet imidlertid p(cid:229) ingen m(cid:229)de (cid:230)ndre en akter, der vedrłrer Leuna-raffinaderiet. S(cid:229)danne h(cid:230)ndelser vil medlemsstats pligt til at forel(cid:230)gge Kommissionen de oplysninger, der er nłdvendige for vurderingen af statsstłttens forenelighed med f(cid:230)llesmarkedet. Kommissionen er villig til at hj(cid:230)lpe de tyske myndigheder med deres undersłgelser og til at 3. forel(cid:230)gge eventuelle oplysninger i forbindelse med strafbare handlinger, dog under forbehold af at dette ikke hindrer F(cid:230)llesskabernes rette funktion og uafh(cid:230)ngighed. (2000/C 330 E/230) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL P-0666/00 af Joan Colom i Naval (PSE) til Kommissionen (29. februar 2000) Om: Mulig svig mod Den Europ(cid:230)iske Socialfond (ESF) i Spanien Den 19. februar 2000 fratr(cid:229)dte den spanske arbejds- og socialminister efter at have afsat generaldirektłren for migration, da det blev afslłret, at virksomheden Centro PolitØcnico de Educaci(cid:243)n a Distancia y Editorial (CPD), som ovenn(cid:230)vnte embedsmands hustru er 50 %-medejer af, havde udnyttet fortrolige oplysninger ved udsendelse af regninger p(cid:229) 2000 millioner pta. (12 millioner euro) for medvirken i programmer under det nationale arbejdsformidlingsinstitut INEM. Er Kommissionen: i betragtning af, at INEM forvalter en stor del af EFS-midlerne i Spanien (cid:129) bekendt med dette forhold? Vidende om, at der er eller kan v(cid:230)re sket en forkert anvendelse af EFS-midler eller anden EU-stłtte? Ved den, om der er tale om et isoleret tilf(cid:230)lde, eller har den afslłret andre lignende tilf(cid:230)lde? Har OLAF iv(cid:230)rksat en undersłgelse, og vil Kommissionen i givet fald oplyse mig eller Europa-Parlamentets kompetente udvalg om dens konklusioner eller om, hvor langt undersłgelsen er fremme? Svar afgivet p(cid:229) Kommissionen vegne af Anna Diamantopoulou (7. april 2000) Kommissionen har gennem pressen hłrt om den sag, som det (cid:230)rede medlem n(cid:230)vner. P(cid:229) grund af arten af de berłrte aktioner (uddannelsesaktioner) og forholdet til den vigtigste institution under Den Europ(cid:230)iske Socialfond (ESF) i Spanien (Instituto Nacional de Empleo, »INEM«) er de spanske myndigheder blevet anmodet om at holde Kommissionen underrettet om resultaterne af deres undersłgelse og ESF(cid:146)s eventuelle inddragelse. Med oplysningerne fra de spanske myndigheder kan Kommissionen danne sig et overblik over sagens omfang. I forbindelse med sine (cid:229)rlige kontrolaktiviteter forventer Kommissionen at foretage en kontrolrejse til INEM, hvilket blev meddelt, da den sendte sin planl(cid:230)gning til nationale myndigheder i december 1999. C 330 E/200 De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende DA 21. 11. 2000 I henhold til artikel 3 i Kommissionens afgłrelse af 28. april 1999 om oprettelse af Det Europ(cid:230)iske Kontor for Bek(cid:230)mpelse af Svig (OLAF) (1) udłver kontoret sine undersłgelsesbefłjelser i fuld uafh(cid:230)ngighed. P(cid:229) grundlag af artikel 12, stk. 3, forordning (EF) og (Euratom) nr. 1073/1999 og 1074/1999 om undersłgelser, der foretages af Det Europ(cid:230)iske Kontor for Bek(cid:230)mpelse af Svig (2), skal kontorets direktłr regelm(cid:230)ssigt afl(cid:230)gge rapport til is(cid:230)r Parlamentet om resultaterne af de undersłgelser, som det udfłrer, og p(cid:229) de deri beskrevne vilk(cid:229)r. i Kommissionen r(cid:229)der ikke over oplysninger fra kontoret om de forhold, det (cid:230)rede medlem n(cid:230)vner. (1) Afgłrelse 1999/352/EF, EKSF, Euratom, EFT L 136 af 31. 5. 1999. (2) EFT L 136 af 31. 5. 1999. (2000/C 330 E/231) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL P-0669/00 af Anna Terr(cid:243)n i Cus(cid:237) (PSE) til Kommissionen (29. februar 2000) Om: Gennemfłrelse af direktiv 92/61/E(cid:216)F i spansk lovgivning Gennemfłrelsen af direktiv 92/61/E(cid:216)F (1) i spansk lovgivning har givet anledning til forskellige bestem- melser vedrłrende godkendelse, kłrsel og indregistrering af motorkłretłjer. De seneste er den nye almindelige bekendtgłrelse RD 2822/98 af 23. december. Denne bekendtgłrelse omfatter to-, tre- og firehjulede knallerter, som opfylder de tekniske krav, der er fastsat i direktivet. Har Kommissionen kendskab til en p(cid:229)st(cid:229)et forskelsbehandling af lette quadricykler i Spanien i strid med f(cid:230)llesskabsretten i forbindelse med skjult statsstłtte til de spanske fabrikanter af to- og trehjulede knallerter og motorcykler? Har Kommissionen i forbindelse med denne forskelsbehandling kendskab til en p(cid:229)st(cid:229)et afgiftsm(cid:230)ssig forskelsbehandling i Spanien af disse quadricykler, som med tilbagevirkende kraft p(cid:229)lignes samme indirekte skatter som łvrige knallerter, navnlig hvad ang(cid:229)r moms og den s(cid:230)rlige afgift p(cid:229) visse transportmidler? Błr man ved en korrekt gennemfłrelse af direktivet ikke respektere quadricyklernes ligestilling med łvrige knallerter? (1) EFT L 225 af 10. 8. 1992, s. 72. Svar afgivet p(cid:229) Kommissionens vegne af Frederik Bolkestein (24. marts 2000) I henhold til artikel 1, stk. 2, i R(cid:229)dets direktiv 92/61/E(cid:216)F af 30. juni 1992 om standardtypegodkendelse af to- og trehjulede motordrevne kłretłjer opdeles de p(cid:229)g(cid:230)ldende kłretłjer i knallerter, motorcykler og trehjulede motorcykler. Direktivet anvendes i henhold til artikel 1, stk. 3, ligeledes for firhjulede motor- drevne kłretłjer eller quadricykler med de kendetegn, der er n(cid:230)vnt i artikel 1, stk. 3, litra a) og b). Ved skrivelse af 29. januar 1993 underrettede de spanske myndigheder Kommissionen om, at direktivet var blevet gennemfłrt i spansk lovgivning. De spanske myndigheder sendte ogs(cid:229) en kopi af den retsakt, som gennemfłrer direktivet: Ministeriel bekendtgłrelse nr. 18634 af 24. juli 1992, der blev offentliggjort i Bolet(cid:237)n oficial nr. 187 af 5. august 1992, s. 27373. P(cid:229) baggrund af de oplysninger, som Kommissionen har modtaget, er det ikke muligt at fastsl(cid:229), om der er tale om skjult statsstłtte til de spanske fabrikanter af to- og trehjulede knallerter og motorcykler


title: Regulamento (CE) n.° 458/2000 da Comissão, de 29 de Fevereiro de 2000, que fixa as restituições à exportação, tal qual, para os xaropes e alguns outros produtos do sector do açúcar

eurovoc_concepts:
export refund
syrup

formats: pdf print

text: 1. 3. 2000 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 56/23 REGULAMENTO (CE) N. o 458/2000 DA COMISSÃO de 29 de Fevereiro de 2000 que fixa as restituições à exportação, tal qual, para os xaropes e alguns outros produtos do sector do açúcar A COMISSÃO DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, Tendo em conta o Regulamento (CE) n. o 2038/1999 do Conselho, de 13 de Setembro de 1999, que estabelece a organi- zação comum dos mercados no sector do açúcar (1) e, nomea- damente, o segundo parágrafo do n. o 5 do seu artigo 18. o, Considerando o seguinte: (1) (2) (3) Por força do artigo 18. o do Regulamento (CE) n. o 2038/ /1999, a diferença entre as cotações ou os preços no mercado mundial dos produtos referidos no n. o 1, alínea d), do artigo 1. o do referido regulamento e os preços desses produtos na Comunidade pode ser coberta por uma restituição à exportação. De acordo com o artigo 3. o do Regulamento (CE) n. o 2135/95 da Comissão, de 7 de Setembro de 1995, relativo às normas de execução da concessão das resti- tuições à exportação no sector do açúcar (2), a restituição em relação a 100 quilogramas dos produtos referidos no n. o 1, alínea d), do artigo 1. o do Regulamento (CE) n. o 2038/1999 e que são objecto de uma exportação é igual ao montante de base multiplicado pelo teor em sacarose aumentado, eventualmente, do teor em outros açúcares convertidos em sacarose; este teor em sacarose, verifi- cado em relação ao produto em causa, é determinado de acordo com as disposições do artigo 3. o do Regulamento (CE) n. o 2135/95. Nos termos do n. o 3 do artigo 21. o do Regulamento (CE) n. o 2038/1999, o montante de base da restituição para a sorbose exportada tal qual deve ser igual ao montante de base da restituição, diminuído do centésimo da restitu- ição à produção válida, por força do Regulamento (CEE) n. o 1010/86 do Conselho, de 25 de Março de 1986, que estabelece as regras gerais aplicáveis à restituição à produção para determinados produtos do sector do açúcar utilizados na indústria química (3), com a última redacção que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) n. o 1148/98 da Comissão (4), para os produtos enumerados no anexo deste último regulamento. (4) Nos termos do n. o 1 do artigo 21. o do Regulamento (CE) n. o 2038/1999 em relação aos outros produtos referidos no n. o 1, alínea d), do artigo 1. o do referido regulamento exportados tal qual, o montante de base da restituição (1) JO L 252 de 25. 9. 1999, p. 1. (2) JO L 214 de 8. 9. 1995, p. 16. (3) JO L 94 de 9. 4. 1986, p. 9. (4) JO L 159 de 3. 6. 1998, p. 38. deve ser igual ao centésimo de um montante estabele- cido, tendo em conta, por um lado, a diferença entre o preço de intervenção para o açúcar branco válido para as zonas não deficitárias da Comunidade, durante o mês para o qual é fixado o montante de base e as cotações ou preços do açúcar branco verificados no mercado mundial e, por outro lado, a necessidade de estabelecer um equilíbrio entre a utilização de produtos de base da Comunidade, tendo em vista a exportação de produtos de transformação com destino a países terceiros, e a utilização dos produtos desses países admitidos ao tráfego de aperfeiçoamento. Nos termos do n. o 4 do artigo 21. o do Regulamento (CE) n. o 2038/1999 a aplicação do montante de base pode ser limitado a certos produtos referidos na alínea d) do n. o 1 do artigo 1. o do referido regulamento. Por força do artigo 18. o do Regulamento (CE) n. o 2038/ /1999, pode ser prevista uma restituição à exportação tal qual dos produtos referidos no n. o 1, alíneas f), g) e h), do artigo 1. o do referido regulamento; o nível da restitu- ição deve ser determinado em relação a 100 quilogramas de matéria seca, tendo em conta, nomeadamente, a resti- tuição aplicável à exportação dos produtos do código NC 1702 30 91, a restituição aplicável à exportação dos produtos referidos no n. o 1, alínea d), do artigo 1. o do Regulamento (CE) n. o 2038/1999 e os aspectos econó- micos das exportações previstas; no que respeita aos produtos referidos no n. o 1, alíneas f) e g), do artigo 1. o do mesmo regulamento, a restituição só é concedida para os produtos que satisfazem as condições previstas no artigo 5. o do Regulamento (CE) n. o 2135/95; no que respeita aos produtos referidos no n. o 1, alínea h), do artigo 1. o do mesmo regulamento, a restituição só é concedida para os produtos que satisfazem as condições previstas no artigo 6. o do Regulamento (CE) n. o 2135/ /95. As restituições acima referidas devem ser fixadas todos os meses; podem ser alteradas nesse intervalo. A aplicação dessas modalidades leva a fixar as restitui- ções para os produtos em causa nos montantes indi- cados no anexo do presente regulamento. Considerando que as medidas previstas no presente regulamento estão em conformidade com o parecer do Comité de Gestão do Açúcar, (5) (6) (7) (8) (9) L 56/24 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 1. 3. 2000 ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Artigo 1. o As restituições a conceder aquando da exportação, tal qual, dos produtos referidos no n. o 1, alíneas d), f), g) e h), do artigo 1. o do Regulamento (CE) n. o 2038/1999 são fixadas tal como é indicado no anexo. O presente regulamento entra em vigor em 1 de Março de 2000. Artigo 2. o O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e directamente aplicável em todos os Estados-Membros. Feito em Bruxelas, em 29 de Fevereiro de 2000. Pela Comissão Margot WALLSTRÖM Membro da Comissão 1. 3. 2000 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 56/25 do regulamento da Comissão, de 29 de Fevereiro de 2000, que fixa as restituições à exportação para os xaropes e alguns outros produtos do sector do açúcar tal qual ANEXO Código do produto Montante da restituição — EUR/100 kg de matéria seca — 1702 40 10 9100 1702 60 10 9000 1702 60 80 9100 46,99 46,99 89,28 (2) (2) (4) — EUR/1 % de sacarose × 100 kg — 1702 60 95 9000 0,4699 (1) — EUR/100 kg de matéria seca — 1702 90 30 9000 46,99 (2) — EUR/1 % de sacarose × 100 kg — 1702 90 60 9000 1702 90 71 9000 1702 90 99 9900 0,4699 (1) 0,4699 (1) 0,4699 (1) (3) — EUR/100 kg de matéria seca — 2106 90 30 9000 46,99 (2) — EUR/1 % de sacarose × 100 kg — 2106 90 59 9000 0,4699 (1) (1) O montante de base não é aplicável aos xaropes de pureza inferior a 85 % [Regula- mento (CE) n. o 2135/95]. O teor em sacarose é determinado em conformidade com o artigo 3. o do Regulamento (CE) n. o 2135/95. (2) Aplicável unicamente aos produtos referidos no artigo 5. o do Regulamento (CE) n. o 2135/95. (3) O montante de base não é aplicável ao produto definido no ponto 2 do anexo do Regulamento (CEE) n. o 3513/92 (JO L 355 de 5. 12. 1992, p. 12). (4) Aplicável unicamente aos produtos referidos no artigo 6. o do Regulamento (CE) n. o 2135/95. NB: Os códigos dos produtos, incluindo as remissões em pé-de-página, são definidos no Regulamento (CEE) n. o 3846/87 da Comissão (JO L 366 de 24. 12. 1987, p. 1) alterado


title: PREGUNTA ESCRITA E-0567/00 de Christopher Huhne (ELDR) a la Comisión. Contribución al presupuesto de la UE.

eurovoc_concepts:
Community budget
budgetary procedure
net contributor

text: 28. 12. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 374 E/109 Respuesta del Sr. Kinnock en nombre de la Comisi(cid:243)n (28 de marzo de 2000) De conformidad con el art(cid:237)culo 17 del Estatuto de los Funcionarios y con la Decisi(cid:243)n de la Comisi(cid:243)n sobre el acceso del pœblico a los documentos de la Comisi(cid:243)n, los funcionarios estÆn obligados a observar la mayor discreci(cid:243)n en lo relativo a las informaciones de las que hayan tenido conocimiento en el desempeæo de sus funciones. Sin embargo, esta obligaci(cid:243)n de discreci(cid:243)n no prohibe la autorizaci(cid:243)n del acceso a documentos internos, con la condici(cid:243)n expresa de que dicho acceso se conceda de acuerdo con los procedimientos y segœn las normas de la Decisi(cid:243)n de la Comisi(cid:243)n (1). Se denegarÆ el acceso si el documento estÆ incluido en una de las excepciones establecidas expresamente en el c(cid:243)digo de conducta. El incumplimiento de las obligaciones que figuran en el Estatuto de los Funcionarios puede dar lugar a procedimientos disciplinarios. Las decisiones acerca de si ha habido una infracci(cid:243)n y, en su caso, de la sanci(cid:243)n apropiada, se adoptan dentro de dichos procedimientos. La separaci(cid:243)n del servicio de un funcionario u otro agente es la sanci(cid:243)n mÆs severa prevista en el art(cid:237)culo 86 del Estatuto de los Funcionarios. Por consiguiente, s(cid:243)lo se aplica en los casos en los que sea proporcional a la falta profesional en cuesti(cid:243)n. En los œltimos cinco aæos no ha sido separado del servicio ningœn funcionario u otro agente por haber permitido el acceso de una parte interesada a un documento confidencial antes de su publicaci(cid:243)n, en las circunstancias antes mencionadas. (1) DO L 46 de 18. 2. 1994. Decisi(cid:243)n (94/90/CECA, CE, Euratom) de la Comisi(cid:243)n, de 8 de febrero de 1994, sobre el acceso del pœblico a los documentos de la Comisi(cid:243)n. (2000/C 374 E/126) PREGUNTA ESCRITA E-0567/00 de Christopher Huhne (ELDR) a la Comisi(cid:243)n (29 de febrero de 2000) Asunto: Contribuci(cid:243)n al presupuesto de la UE ¿PublicarÆ la Comisi(cid:243)n la contribuci(cid:243)n neta detallada de cada Estado miembro al presupuesto de la UE cada uno de los cinco œltimos aæos cuyos datos estØn disponibles a) sobre la base de los saldos presupuestarios, teniendo en cuenta la correcci(cid:243)n en favor del Reino Unido (previa reasignaci(cid:243)n de los ingresos por aranceles aduaneros), y b) sobre una base bruta previa reasignaci(cid:243)n de los ingresos aduaneros? ¿PodrÆ indicar quØ base prefiere y por quØ? Respuesta de la Sra. Schreyer en nombre de la Comisi(cid:243)n (11 de abril de 2000) Su Seæor(cid:237)a encontrarÆ las respuestas a sus preguntas en los documentos denominados «Asignaci(cid:243)n del gasto operativo de la UE en 1998 por Estado miembro» para el per(cid:237)odo 1992-1998. El cuadro 6 del anexo estad(cid:237)stico responde a la pregunta a) y la diferencia aritmØtica entre los cuadros 3f y 4f contesta a la pregunta b). Este informe estÆ tambiØn disponible en Internet en: http://europa. eu. int/comm/dg19/pdf/agenda2000/statdepenses98. pdf La Comisi(cid:243)n cree que no hay ninguna manera (cid:243)ptima de medir las contribuciones netas. La Comisi(cid:243)n ha discutido esto con regularidad. Para una discusi(cid:243)n completa, remitimos a Su Seæor(cid:237)a al informe de la Comisi(cid:243)n sobre recursos propios de octubre de 1998 y en especial al anexo 3 y referencias conexas. Este informe estÆ tambiØn disponible en Internet en: http://europa. eu. int/comm/dg19/en/agenda2000/ownresources/index. htm


title: Regulamento (CE) n.° 465/2000 da Comissão, de 29 de Fevereiro de 2000, que institui medidas de protecção, relativas às importações a partir dos países e territórios ultramarinos de produtos do sector do açúcar que acumulam a origem CE-PTU

eurovoc_concepts:
import
overseas countries and territories
protective clause
sugar product

text: 1. 3. 2000 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 56/39 REGULAMENTO (CE) N. o 465/2000 DA COMISSÃO de 29 de Fevereiro de 2000 que institui medidas de protecção, relativas às importações a partir dos países e territórios ultramarinos de produtos do sector do açúcar que acumulam a origem CE-PTU A COMISSÃO DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, Tendo em conta a Decisão 91/482/CEE do Conselho, de 25 de Julho de 1991, relativa á associação dos países e territórios ultramarinos à Comunidade Económica Europeia (1), com a última redacção que lhe foi dada pela Decisão 2000/169/CE (2), a seguir designada «Decisão PTU», e, nomeadamente, o seu artigo 109. o, Após consulta do Comité instituído pelo n. o 2 do artigo 1. o do anexo IV da referida decisão, Considerando o seguinte: (1) (2) (3) (4) A Comissão verificou que as importações de açúcar (código NC 1701) e de misturas de açúcar e de cacau dos códigos NC 1806 10 30 e 1806 10 90 provenientes dos países e territórios ultramarinos (a seguir denomi- registam uma grande progressão desde nados PTU) 1997, nomeadamente as no estado inalterado que acumulam a origem CE/PTU; as referidas importações passaram de 0 toneladas em 1996 para mais de 48 000 toneladas em 1999; os produtos em causa beneficiam, na importação para a Comunidade, de uma isenção dos direitos de importação e são admitidos sem limitações quantitativas em conformidade com o n. o 1 do artigo 101. o da Decisão PTU. Pelo Regulamento (CE) n. o 2423/1999, da Comissão, de 15 de Novembro de 1999, que instaura medidas de protecção no que se refere ao açúcar do código NC 1701 e ás misturas de açúcar e cacau dos códigos NC 1806 10 30 e 1806 10 90 originários dos países e terri- tórios ultramarinos (3), aplicável até 29 de Fevereiro de 2000, a Comissão submeteu as referidas importações a regimes de preços mínimos para o açúcar e de vigilância comunitária no respeitante às misturas de açúcar e de cacau, a fim de colocar os produtos importados num pé de igualdade com os produtos comunitários em matéria de concorrência. Por decisão 2000/169/CE de 25 de Fevereiro de 2000 que prorroga a Decisão 91/482/CEE relativa à associação dos países e territórios ultramarinos à Comunidade Europeia, o Conselho prorrogou o período de aplicação da Decisão PTU por um ano, até 28 de Fevereiro de 2001. Nos últimos anos, surgiram dificuldades no mercado do açúcar comunitário; esse mercado é excedentário; o consumo do açúcar é constante e situa-se em torno de 12,7 millhões de toneladas; a produção situa-se entre 16,7 e 17,8 milhões de toneladas; em consequência, qualquer importação de açúcar para a Comunidade desloca para a exportação uma quantidade correspon- dente de açúcar comunitário que não pode ser escoado no mercado comunitário; são pagas restituições para esse açúcar — no limite de certgas quotas — a cargo do orçamento comunitário (actualmente cerca de 520 euros/tonelada); todavia, as exportações com restituições são limitadas no seu volume pelo acordo sobre a agricul- tura concluido no âmbito do Uruguay Round e reduzidas de 1 555 600 toneladas na campanha de 1995/1996 para 1 273 500 toneladas na campanha de 2000/2001. Essas dificuldades são susceptíveis de destabilizar forte- mente a OCM do açúcar, para a campanha de comercia- lização de 2000/2001, que começa em 1 de Julho de 2000, prevê-se, com base nas estimativas mais prudentes actualmente disponíveis, reduzir as quotas dos produ- tores comunitários de cerca de 500 000 toneladas (4), cada importação suplementar de açúcar e de produtos com forte concentração de açúcar provenientes dos PTU implicará uma redução mais importante da quota dos PTU implicará uma redução mais importante da quota dos produtores comunitários e, portanto, uma maior perda de garantia dos seus rendimentos. As importações efectuam-se num período de cerca de três meses sucessivo ao pedido de emissão dos certifi- cados, devido ao seu período de validade destes últimos; assim, todas as importações acrescidas, incluindo as efec- tuadas nos meses antes do início da campanha de 2000/ /2001, condicionam a situação de mercado durante a referida campanha e produzem as consequências preju- diciais mencionadas no considerando 5. Em consequência, existem dificuldades que comportam o risco de uma deterioração de um sector de actividade da Comunidade, em 22 de Fevereiro de 2000, a Comissão decidiu, portanto, que é necessário aplicar a clásula de protecção do artigo 109. o da decisão PTU relativamente às importações dos PTU que acumulam a origem CE/PTU para os produtos do sector do açúcar. Nos termos do seu artigo 100. o, a decisão PTU tem por objectivo promover o comércio entre os PTU e a Comu- nidade, tendo em conta os seus respectivos níveis de desenvolvimento; assim, em conformidade com o n. o 2 do artigo 109. o da decisão PTU, devem ser escolhidas prioritariamente as medidas que provoquem o mínimo de perturbações no funcionamento da associação e da Comunidade; além disso, essas medidas não devem exceder o estritamente indispensável para sanar as difi- culdades que se tenham manifestado. (5) (6) (7) (8) (1) JO L 263 de 19. 9. 1991, p. 1. (2) JO L 55 de 29. 2. 2000, p. 67. (3) JO L 294 de 16. 11. 1999, p. 11. (4) N. o 5 do artigo 26. o do Regulamento (CE) n. o 2038/1999 do Conselho, de 13 de Setembro de 1999, que estabelece a organi- zação comum de mercado no sector do açúcar (JO L 252 de 25. 9. 1999, p. 1). L 56/40 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 1. 3. 2000 (9) Para o efeito, afigura-se adequado limitar a acumulação de origem CE-PTU, para os produtos dos códigos NC 1701, 1806 10 30 e 1806 10 90, a uma quantidade máxima de 3 340 toneladas de açúcar, um valor que representa a soma dos volumes anuais mais elevados das importações dos produtos em causa verificados nos três anos anteriores a 1999, ano em que as importações registaram uma progressão exponencial e para as quais está em curso um inquérito do OLAF na sequência de suspeitas dos produtos dos códigos NC 1806 10 30 e 1806 10 90 devem também ser objecto também das medidas de protecção, atendendo ao forte teor de açúcar e aos efeitos prejudiciais para a OCM do açúcar, de natureza idêntica aos do açúcar no seu estado inalterado; esta medida deverá assegurar que as quantidades de produtos à base de açúcar importadas originárias dos PTU não excedam um volume que possa provocar perturbações da OCM do açúcar garantir-lhes, ao mesmo tempo, uma saída comercial. irregularidades; importações de as (10) A Comissão reserva-se o direito de propor ao Conselho, no âmbito da revisão da decisão PTU, suprimir as dispo- sições que permitem a acumulação ou aplicar um limite quantitativo, no nível mais baixo possível, atendendo aos benefícios económicos reais dos PTU, aos objectivos da política agrícola comum e às limitações orçamentais. (11) Os controlos especifícos relativos às mercadorias impor- tadas que são objecto das medidas estabelecidas pelo presente regulamento, assim como os controlos insti- tuídos pelas disposições comunitárias em matéria de colocação em livre prática e de valor aduaneiro, introdu- zidas nomeadamente pelo Regulamento (CE) n. o 2913/ /92 do Conselho, de 12 de Outubro de 1992, que estabelece o código aduaneiro comunitário (1), com a última redacção que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) n. o 955/1999 do Parlamento Europeu e do Conselho de 13 de Abril de 1999 (2), aplicáveis às trocas comerciais com países terceiros, são susceptíveis de assegurar a observância das disposições estabelecidas pelo presente regulamento. (12) Para assegurar uma gestão ordenada, evitar especulações e permitir controlos eficazes, é necessário especificar as regras de apresentação dos pedidos de certificados; estes devem, nomeadamente, incluir a prova do exercício habitual do comércio no sector do açúcar pelo reque- rente, uma declaração sobre a ausência de outros pedidos de certificados emitidos pela mesma pessoa e a prova da constituição de uma garantia especial para a execução das obrigações decorrentes dos certificados. (13) Atendendo aos efeitos das importações mencionadas no considerando 6, é indicado aplicar as medidas de protecção com efeitos imediatos, ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Artigo 1. o Para os produtos dos códigos NC 1701, 1806 10 30 e 1806 10 90, a acumulação de origem CE-PTU, referida no artigo 6. o do anexo II da Decisão 91/482/CEE é autorizada para uma quantidade de 3 340 toneladas de açúcar durante o período de vigência do presente regulamento. Para efeitos do respeito desse limite, para os produtos dife- rentes do açúcar no seu estado inalterado, é tido em conta o teor de açúcar do produto importado. Artigo 2. o A importação dos produtos referidos no artigo 1. o fica 1. sujeita à emissão de um certificado de importação. 2. Os artigos 2. o a 6. o do Regulamento (CE) n. o 2553/97 da Comissão, de 17 de Dezembro de 1997, relativo às regras de emissão dos certificados de importação relativos a determi- nados produtos dos códigos NC 1701, 1702, 1703 e 1704 que acumulam a origem ACP-PTU (3), são aplicáveis mutatis mutandis. Contudo: — os certificados têm o n. o de ordem 53. 0001, — não é aplicável o n. o 3 do artigo 4. o do Regulamento (CE) n. o 2553/97, — os pedidos são apresentados às autoridades competentes nos cinco primeiros dias úteis de cada mês, com excepção do mês de Março de 2000, em que os pedidos são apresen- tados até 15 de Março de 2000, o mais tardar. 3. Os pedidos de certificados de importação são acompa- nhados da cópia dos certificados de exportação emitidos em conformidade com o artigo 13. o do Regulamento (CE) n. o 2038/1999 do Conselho, de 13 de Setembro de 1999, que estabelece a organização comum de mercado no sector do açúcar (4), referidos no artigo 1. o relativos ao açúcar dos produtos Artigo 3. o O presente regulamento entra em vigor na data da sua publi- cação no Jornal Oficial das Comunidades Europeias. É aplicável até 30 de Setembro de 2000. (1) JO L 302 de 19. 10. 1992, p. 1. (2) JO L 119 de 7. 5. 1999, p. 1. (3) JO L 349 de 19. 12. 1997, p. 26. (4) JO L 252 de 25. 9. 1999, p. 1. 1. 3. 2000 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 56/41 O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e directamente aplicável em todos os Estados-Membros. Feito em Bruxelas, em 29 de Fevereiro de 2000. Pela Comissão Franz FISCHLER Membro da Comissão


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0582/00 van Mark Watts (PSE) aan de Commissie. Europees beleid inzake duurzaam vervoer.

eurovoc_concepts:
common transport policy
division of powers
sustainable mobility

text: C 374 E/112 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 28. 12. 2000 (2000/C 374 E/131) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0582/00 van Mark Watts (PSE) aan de Commissie (29 februari 2000) Betreft: Europees beleid inzake duurzaam vervoer Kunnen de nationale regeringen en de EU-instellingen, die gewoonlijk met elkaar overhoop liggen als het om vervoerskwesties gaat, wel tot een voldoende mate van overeenstemming komen? Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie (14 april 2000) Duurzaam vervoer is voor alle lidstaten en voor de Gemeenschap als geheel van vitaal belang. Alleen door dialoog en openheid kan een voldoende mate van overeenstemming worden bereikt. De Commissie heeft daarom een gezamenlijke deskundigengroep voor vervoer en milieu opgericht om haar van advies te dienen in kwesties van een uit milieuoogpunt duurzaam vervoer, een van de voornaamste zorgen van het gemeenschappelijk vervoersbeleid. De Commissie is voornemens om in het komende najaar een nieuwe mededeling te publiceren en daarin het gemeenschappelijk vervoersbeleid te plaatsen tegen de achtergrond van de 21e eeuw. In de mededeling zal getracht worden rekening te houden met de diepgaande veranderingen die zich voltrekken in de Europese economie en met de algemene trend tot globalisatie. Naast dit initiatief wil de Commissie in 2000 nog een mededeling bekendmaken over het thema (cid:132)schoon stadsvervoer(cid:148). Deze twee nieuwe mededelingen zullen de Gemeenschap in staat stellen opnieuw te beoordelen wat er gedaan moet worden om ervoor te zorgen dat het vervoer een daadwerkelijke rol speelt in het algemene streven naar duurzame groei in de Gemeenschap. (2000/C 374 E/132) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0583/00 van Mark Watts (PSE) aan de Commissie (29 februari 2000) Betreft: Europees beleid inzake duurzaam vervoer In hoeverre meent de Commissie dat de EU bewust moet streven naar harmonisatie van het nationale vervoersbeleid in Europa, d. w. z. door middel van gemeenschappelijke verkeersregels, belastingregelingen, maximumsnelheden, veiligheidsvoorschriften, voertuignormen en dereguleringsbeleid? Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie (14 april 2000) De Commissie vindt dat, voor zover zulks noodzakelijk is voor de doeltreffende werking van de interne markt, het vervoersbeleid geharmoniseerd moet worden teneinde scheeftrekking van de concurrentie te voorkomen en de milieubescherming en de verkeersveiligheid te bevorderen. Gemeenschappelijke verkeersregels voor het internationale verkeer en ook bepaalde interne voorschriften die bijvoorbeeld betrekking hebben op de omvang, vorm en kleur van verkeerstekens worden vastgesteld in het kader van het Verdrag van Wenen inzake het wegverkeer dat wordt beheerd door de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties. De maximumsnelheden worden door de lidstaten vastgesteld. De Commissie is niet voornemens zich daarin te mengen, tenzij zij duidelijke signalen ontvangt dat zij daarmee kans van slagen heeft. De Commissie gelooft dat betere resultaten bereikt kunnen worden met snelheidsbegrenzers. Op het gebied van veiligheidseisen en voertuignormen is zowel voor bedrijfsvoertuigen als voor particu- liere voertuigen reeds een hele reeks voertuignormen geharmoniseerd