title: Resolución legislativa del Parlamento Europeo sobre la propuesta de directiva del Parlamento Europeo y del Consejo que modifica la Directiva 85/611/CEE, por la que se coordinan las disposiciones legales reglamentarias y administrativas sobre determinados organismos de inversión colectiva en valores mobiliarios (OICVM), con vistas a la regulación de las sociedades de gestión y los folletos simplificados (COM(1998) 451 - C4-0465/1998 - 1998/0242(COD))

eurovoc_concepts:
approximation of laws
financial legislation
free movement of capital
investment company
securities

text: C 339/228 Diario Oficial de las Comunidades Europeas ES 29. 11. 2000 Jueves, 17 de febrero de 2000 II. Propuesta de directiva del Parlamento Europeo y del Consejo que modifica la Directiva 85/611/CEE, por la que se coordinan las disposiciones legales, reglamentarias y administrativas sobre determinados organismos de inversión colectiva en valores mobiliarios (OICVM), con vistas a la regulación de las sociedades de gestión y los folletos simplificados (COM(1998) 451 * C4-0465/1998 * 1998/0242(COD)) Se modifica esta propuesta del modo siguiente: TEXTO DE LA COMISIÓN (1) ENMIENDAS DEL PARLAMENTO (Enmienda 22) Considerando 15 bis (nuevo) (15 bis) Considerando que la codificación de la legisla- ción comunitaria relativa a los OICVM debe prepararse inmediatamente después de la aprobación de las modifica- ciones a la Directiva 85/611/CEE contenidas en la presente Directiva; (Enmienda 23) ARTÍCULO 1, PUNTO 1 Artículo 1 bis, punto 2 (Directiva 85/611/CEE) 2) Sociedad de gestión: toda sociedad cuya actividad habitual consista en la gestión de fondos comunes de inversión y de sociedades de inversión (gestión de carteras colectivas); 2) Sociedad de gestión: toda sociedad cuya actividad habitual consista en la gestión de activos de fondos comunes de inversión y de sociedades de inversión (gestión de carteras colectivas), incluyendo las actividades mencionadas en el Anexo II; (Enmienda 24) ARTÍCULO 1, PUNTO 3 Artículo 5, apartado 4 bis (nuevo) (Directiva 85/611/CEE) 4 bis. Las autoridades competentes de los Estados miembros deben denegar o retirar la autorización de un OICVM cuando factores tales como el contenido de los programas de actividad, la distribución geográfica o las actividades desarrolladas en la práctica indiquen clara- mente que la entidad ha optado por el ordenamiento jurí- dico de un Estado miembro para evadir las normas más estrictas vigentes en otro Estado miembro en cuyo territo- rio se propone desarrollar o desarrolla la mayor parte de sus actividades. (Enmienda 41/rev. ) ARTÍCULO 1, PUNTO 3 Artículo 5 bis, apartado 1, primer y segundo guiones (Directiva 85/611/CEE) / disponga de un capital inicial del siguiente importe: / disponga de un capital inicial mínimo de 150 000 euros. Adicionalmente deberá mantener unas exigencias de capital no inferiores a la mayor de las siguientes canti- dades: a) en el supuesto de que la autorización se refiera exclusiva- mente a la gestión de fondos comunes de inversión y de sociedades de inversión, 50 000 ecus, a) un importe determinado con arreglo a las normas pre- vistas en la Directiva 93/6/CEE atendiendo a la natura- leza de los servicios prestados. (1) DO C 272 de 1. 9. 1998, p. 7. 29. 11. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 339/229 Jueves, 17 de febrero de 2000 ENMIENDAS DEL PARLAMENTO b) un importe determinado con arreglo a la aplica- importe total del ción de la siguiente escala al patrimonio gestionado: * el 0,1 % hasta 1 000 millones de euros gestio- nados * 1 000 000 euros más el 0,02 % del patrimonio gestionado que exceda de los 1 000 millones de euros con un máximo de 10 millones de euros; TEXTO DE LA COMISIÓN b) en el supuesto de que la autorización se refiera también al servicio de gestión discrecional de carteras mencionado en el primer guión del apartado 3 del artículo 5, se añadirá al capital señalado en la anterior letra a) un importe deter- minado con arreglo a las normas previstas en los apar- tados 1 y 2 del artículo 3 de la Directiva 93/6/CEE (1) atendiendo a la naturaleza del servicio considerado; 8 las personas que dirijan efectivamente la actividad de la sociedad de gestión tengan la oportuna honorabilidad y experiencia en relación, asimismo, con el tipo de OICVM administrado por la sociedad de gestión. La orientación de la actividad de la sociedad de gestión deberá ser determinada por un mínimo de dos perso- nas que cumplan estas condiciones; (1) DO L 141 de 11. 6. 1993, p. 1. (Enmienda 35) ARTÍCULO 1, PUNTO 3 Artículo 5 bis, apartado 3 (Directiva 85/611/CEE) Los solicitantes serán informados, en el plazo de seis 3. meses a contar desde la presentación de una solicitud completa, de si se ha concedido o no la autorización. Toda denegación de autorización deberá motivarse. Los solicitantes serán informados, en el plazo de seis 3. meses a contar desde la presentación de una solicitud completa, de si se ha concedido o no la autorización. Toda denegación de autorización deberá motivarse. Si una autorización ha sido denegada en un Estado miembro no podrá solicitarse en otro Estado miembro. Se prohibirá la presentación paralela de solicitudes en más de un Estado miembro. (Enmienda 25) ARTÍCULO 1, PUNTO 3 Artículo 5 septies, apartado 1, segundo párrafo (Directiva 85/611/CEE) Las autoridades competentes del Estado miembro de origen exi- girán en particular, atendiendo asimismo a la naturaleza de los OICVM administrados por la sociedad de gestión, que cada una de estas sociedades cuente con una buena organización admi- nistrativa y contable, con mecanismos de control y seguridad para el tratamiento electrónico de datos, así como con procedi- mientos de control interno adecuados, a fin de garantizar, entre otras cosas, que los activos de los fondos comunes de inversión o de las sociedades de inversión que administre la sociedad de gestión se inviertan con arreglo a los reglamentos de los fondos o los documentos constitutivos y a las disposiciones legales vigentes. Las autoridades competentes del Estado miembro de origen exi- girán en particular, atendiendo asimismo a la naturaleza de los OICVM administrados por la sociedad de gestión, que cada una de estas sociedades cuente con una buena organización admi- nistrativa y contable, con mecanismos de control y seguridad para el tratamiento electrónico de datos, así como con procedi- mientos de control interno adecuados, a fin de garantizar, entre otras cosas, que toda transacción con los fondos pueda reconstruirse de acuerdo con su origen, socios, tipo, lugar y fecha y que los activos de los fondos comunes de inversión o de las sociedades de inversión que administre la sociedad de gestión se inviertan con arreglo a los reglamentos de los fondos o los documentos constitutivos y a las disposiciones legales vigentes. (Enmienda 26) ARTÍCULO 1, PUNTO 3 Artículo 5 septies, apartado 2, un párrafo segundo bis (nuevo) (Directiva 85/611/CEE) Las autoridades competentes del Estado miembro de ori- gen, independientemente de una aprobación previa del cliente de una sociedad de gestión, podrá aprobar las acti- vidades de la sociedad de gestión de conformidad con los tres guiones anteriores, siempre y cuando se respete la dis- posición del apartado 2 del artículo 10. C 339/230 Diario Oficial de las Comunidades Europeas ES 29. 11. 2000 Jueves, 17 de febrero de 2000 TEXTO DE LA COMISIÓN ENMIENDAS DEL PARLAMENTO (Enmienda 27) ARTÍCULO 1, PUNTO 3 Artículo 5 octies, apartados 1 y 2, frase introductoria y 3 guiones (Directiva 85/611/CEE) 1. Cuando un Estado miembro permita a una sociedad de gestión delegar en terceros, en virtud de un mandato específico y con vistas a un desarrollo más eficiente de la actividad de la sociedad, para que desempeñen por cuenta de aquélla una o varias de las funciones que comporta la actividad de gestión de carteras colectivas y que se con- templan en el Anexo II, cada uno de los mandatos deberá someterse a la aprobación previa de las autoridades competentes. 1. Las autoridades competentes del Estado miembro de origen podrán permitir a las sociedades de gestión delegar en intermediarios sujetos a control cautelar la ejecución de opciones específicas de inversión con arreglo a los crite- rios de reparto de inversiones que defina periódicamente la sociedad de gestión. Las autoridades competentes únicamente aprobarán el 2. mandato tras haber comprobado que concurren las siguientes condiciones: Las autoridades competentes únicamente aprobarán el 2. mandato tras haber comprobado que concurren todas las siguientes condiciones: / que el mandato no impide llevar a cabo una supervisión / que el mandato no impide llevar a cabo una supervisión efectiva de la sociedad de gestión; efectiva de la sociedad de gestión; / que, a fin de prevenir los conflictos de intereses, no se otorga un mandato al depositario o a personas que posean participaciones cualificadas en el capital de la sociedad de gestión o del deposi- tario, ni a ninguna otra persona cuyos intereses puedan entrar en conflicto con los de la sociedad de gestión o los partícipes; * en caso de que el mandato se confíe a un intermedia- rio de un tercer país, debe asegurarse la colaboración entre las autoridades de supervisión cautelar compe- tentes para el sujeto delegante y el sujeto delegado; * que el mandato no debe otorgarse a un depositario; (Enmienda 28) ARTÍCULO 1, PUNTO 3 Artículo 6 bis, apartado 4 (Directiva 85/611/CEE) 4. Antes de que la sucursal de una sociedad de gestión las autoridades competentes comience a ejercer su actividad, del Estado miembro de acogida dispondrán de dos meses, a partir de la recepción de la información a que se refiere el apar- tado 2, para organizar la supervisión de la sociedad de gestión y para indicar, en su caso, las condiciones en las que, por razo- nes de interés general, deberá ejercerse la actividad en el Estado miembro de acogida, incluidas las disposiciones a que se refie- ren los artículos 44 y 45 y que estén vigentes en el Estado miembro de acogida y las reglas de conducta que deberán observarse en caso de prestación del servicio de gestión de car- teras mencionado en el apartado 3 del artículo 5. 4. Antes de que la sucursal de una sociedad de gestión las autoridades competentes comience a ejercer su actividad, del Estado miembro de acogida dispondrán de dos meses, a partir de la recepción de la información a que se refiere el apar- tado 2, para organizar la supervisión de la sociedad de gestión y para indicar, en su caso, las condiciones en las que, por razo- nes de interés general, deberá ejercerse la actividad en el Estado miembro de acogida, incluidas las disposiciones a que se refie- ren los artículos 44 y 45 y que estén vigentes en el Estado miembro de acogida y las reglas de conducta que deberán observarse en caso de prestación del servicio de gestión de car- teras, mencionado en el apartado 3 del artículo 5, asesora- miento sobre inversiones y actividades de custodia. (Enmienda 29) ARTÍCULO 1, PUNTO 6 Artículo 28, apartado 1 (Directiva 85/611/CEE) 1. Tanto el folleto completo como el simplificado deberán contener las informaciones necesarias para que los inversores puedan formular un juicio fundado sobre la inversión que se les propone. 1. Tanto el folleto completo como el simplificado deberán contener las informaciones necesarias para que los inversores puedan formular un juicio fundado sobre la inversión que se les propone, en particular sobre sus riesgos. 29. 11. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 339/231 TEXTO DE LA COMISIÓN Jueves, 17 de febrero de 2000 ENMIENDAS DEL PARLAMENTO (Enmienda 30) ARTÍCULO 1, PUNTO 6 Artículo 28, apartado 1, segundo párrafo (nuevo) (Directiva 85/611/CEE) En particular, los folletos deben incluir una explicación clara y fácilmente comprensible del perfil de riesgo del fondo (independientemente de si se usan o no derivados, e independientemente del tipo de valores invertidos). (Enmienda 31) ARTÍCULO 1, PUNTO 7 Artículo 29, apartado 2 bis (nuevo) (Directiva 85/611/CEE) Se aplicarán mutatis mutandis a la venta de parti- 2 bis. cipaciones de inversión las disposiciones relativas a las normas de conducta y a la información sobre el sistema de garantía establecidas en los artículos 11 y 12 de la Directiva 93/22/CEE del Consejo, relativa a los servicios de inversión en el ámbito de los valores negociables. (Enmienda 32) Anexo I, «Información sobre la inversión», 5o guión (nuevo) (Directiva 85/611/CEE) * breve explicación y evaluación clara y fácilmente com- prensible del perfil de riesgo del fondo. Resolución legislativa del Parlamento Europeo sobre la propuesta de directiva del Parlamento Europeo y del Consejo que modifica la Directiva 85/611/CEE, por la que se coordinan las disposi- ciones legales reglamentarias y administrativas sobre determinados organismos de inversión colec- tiva en valores mobiliarios (OICVM), con vistas a la regulación de las sociedades de gestión y los folletos simplificados (COM(1998) 451 * C4-0465/1998 * 1998/0242(COD)) (Procedimiento de codecisión: primera lectura) El Parlamento Europeo, / Vista la propuesta de la Comisión al Parlamento Europeo y al Consejo (COM(1998) 451) (1), / Vistos el apartado 2 del artículo 251 y el apartado 2 del artículo 47 del Tratado CE, conforme a los cuales la Comisión le ha presentado su propuesta (C4-0465/1998), / Visto el artículo 67 de su Reglamento, / Vistos el informe de la Comisión de Asuntos Económicos y Monetarios y la opinión de la Comisión de Asuntos Jurídicos y Mercado Interior (A5-0025/2000), 1. Aprueba la propuesta de la Comisión así modificada; Pide que la Comisión le presente de nuevo la propuesta, en caso de que se proponga modificarla 2. sustancialmente o sustituirla por otro texto; 3. Encarga a su Presidenta que transmita la posición del Parlamento al Consejo y a la Comisión. (1) DO C 272 de 1. 9. 1998, p. 7


title: Energiepreise : Daten 1985-1999.,Energy prices : Data 1985-1999.,Prix de l'énergie : Données 1985-1999.

eurovoc_concepts:
EU Member State
electrical energy
energy consumption
energy market
gas
household consumption
intermediate consumption
petroleum product
price of energy


title: Reglamento (CE) n° 368/2000 de la Comisión, de 17 de febrero de 2000, por el que se fija la restitución máxima a la exportación de cebada en el marco de la licitación contemplada en el Reglamento (CE) n° 1701/1999

eurovoc_concepts:
award of contract
barley
export refund

formats: pdf print

text: L 46/26 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 18. 2. 2000 REGLAMENTO (CE) No 368/2000 DE LA COMISIÓN de 17 de febrero de 2000 por el que se fija la restitución máxima a la exportación de cebada en el marco de la licitación contemplada en el Reglamento (CE) no 1701/1999 LA COMISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CEE) no 1766/92 del Consejo, de 30 de junio de 1992, por el que se establece la organización común de mercados en el sector de los cereales (1), cuya última modifi- cación la constituye el Reglamento (CE) no 1253/1999 (2), Visto el Reglamento (CE) no 1501/95 de la Comisión, de 29 de junio de 1995, por el que se establecen determinadas disposi- ciones de aplicación del Reglamento (CEE) no 1766/92 del Consejo en lo que respecta a la concesión de las restituciones a la exportación y a las medidas que deben adoptarse en caso de perturbación en el sector de los cereales (3), cuya última modifi- cación la constituye el Reglamento (CE) no 1701/1999 (4), y, en particular, su artículo 4, Considerando lo siguiente: (1) (2) El Reglamento (CE) no 1701/1999 de la Comisión (5), modificado por el Reglamento (CE) no 2322/1999 (6), ha abierto una licitación de la restitución y/o del gravamen a la exportación de cebada a todos los terceros países. En virtud del artículo 7 del Reglamento (CE) no 1501/95, la Comisión, basándose en las ofertas comunicadas y con arreglo al procedimiento establecido en el artículo 23 del Reglamento (CEE) no 1766/92, puede decidir fijar una restitución máxima a la exportación siguiendo los criterios a que se refiere el artículo 1 del Reglamento (CE) no 1501/95. En este caso, el contrato se adjudicará al licitador o licitadores cuya oferta sea igual o inferior a la restitución máxima, y al licitador o licitadores cuya oferta se refiera a un gravamen a la exportación. (3) (4) La aplicación de los criterios precitados a la situación actual de los mercados del cereal considerado lleva a fijar la restitución máxima a la exportación en el importe indicado en el artículo 1. Las medidas previstas en el presente Reglamento se ajustan al dictamen del Comité de gestión de los cereales. HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Artículo 1 Para las ofertas comunicadas del 11 al 17 de febrero de 2000 en el marco de la licitación contemplada en el Reglamento (CE) la restitución máxima a la exportación de no 1701/1999, cebada se fijará en 27,50 EUR/t. Artículo 2 El presente Reglamento entrará en vigor el 18 de febrero de 2000. El presente Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Bruselas, el 17 de febrero de 2000. Por la Comisión Franz FISCHLER Miembro de la Comisión (1) DO L 181 de 1. 7. 1992, p. 21. (2) DO L 160 de 26. 6. 1999, p. 18. (3) DO L 147 de 30. 6. 1995, p. 7. (4) DO L 313 de 21. 11. 1998, p. 16. (5) DO L 201 de 31. 7. 1999, p. 27. (6) DO L 280 de 30. 10. 1999, p. 77


title: Risoluzione del Parlamento europeo sull'esplosione di razzismo e xenofobia al El Ejido (Spagna)

eurovoc_concepts:
Spain
illegal migration
racial discrimination
racism
violence
xenophobia

text: 29. 11. 2000 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee C 339/271 Giovedì 17 febbraio 2000 Non appena sarà tecnicamente possibile, 4. la trasmissione dei documenti di cui all’articolo 7, paragrafo 3, della decisione avverrà con l’ausilio di mezzi elettronici. Ai documenti che presentano carat- tere riservato si applicano procedure amministrative interne stabilite da ciascuna Istituzione, onde offrire tutte le garanzie necessarie. 5. In applicazione dell’articolo 8 della decisione il Parlamento europeo può indicare, con risoluzione motivata, che un progetto di misure d’esecuzione di un atto di base adottato secondo la procedura di cui all’articolo 251 del trattato che istituisce la Comunità europea eccede le competenze di esecuzione previste in detto atto di base. 6. Il Parlamento europeo approva detta risoluzione motivata in seduta plenaria. A tal fine, esso dispone di un mese a partire dalla ricezione del progetto definitivo di misure esecutive nelle versioni linguistiche sottoposte alla Commissione. Per i casi d’urgenza, come pure per misure di gestione corrente e/o aventi una validità limitata nel 7. tempo, si applica un termine inferiore. Tale termine potrà essere molto breve per i casi di estrema urgenza, in particolare per motivi di sanità pubblica. Il Commissario competente fissa il termine appropriato indi- candone il motivo. Il Parlamento europeo può quindi far ricorso ad una procedura che consente che l’ap- plicazione dell’articolo 8 sia delegata alla sua commissione competente entro il termine in questione. 8. A seguito della risoluzione motivata del Parlamento europeo, il Commissario competente informa quest’ultimo o, all’occorrenza, la commissione parlamentare competente del seguito che la Commissione intende darvi. 9. Il Parlamento europeo sostiene l’obiettivo e le modalità previste dalla dichiarazione n. 2 del Consiglio e della Commissione (1). Tale dichiarazione è intesa a semplificare il sistema comunitario di esecuzione attraverso un allineamento delle procedure di comitato attualmente in vigore a quelle risultanti dalla deci- sione 1999/468/CE del Consiglio. (1) GU C 203 del 17. 7. 1999, pag. 1. 12. Incidenti razzisti e xenofobi a El Ejido (Spagna) B5-0149, 0159, 0162, 0169 e 0175/2000 Risoluzione del Parlamento europeo sull’esplosione di razzismo e xenofobia al El Ejido (Spagna) Il Parlamento europeo, 3 visto l’articolo 13 del trattato CE, 3 viste le conclusioni del Consiglio europeo di Tampere, 3 vista la sua risoluzione del 17 settembre 1992 sui disordini a Rostock-Lichtenhagen e in altre città dei nuovi Länder (1), 3 vista la sua risoluzione del 20 febbraio 1997 su razzismo, xenofobia ed estrema destra (2), 3 vista la sua risoluzione d 8 ottobre 1998 sulla cooperazione con i paesi mediterranei in materia di immigrazione (3), A. B. considerando la creazione dell’Osservatorio europeo dei fenomeni di razzismo, xenofobia e antisemiti- smo, considerando l’esplosione di razzismo e xenofobia verificatosi nella località di El Ejido (Andalusia, Spagna) dopo il tragico decesso, il 5 febbraio, della giovane Encarnación López, terzo dei tre omicidi perpetrati nella regione nel breve spazio di quindici giorni, tutti presumibilmente commessi da immi- grati, e considerando l’ondata di violenza indiscriminata, persecuzione della popolazione immigrante, aggressioni fisiche, incendi di abitazioni e beni materiali, C. considerando che la violenza ha preso di mira sedi delle ONG che si occupano di accogliere e instal- lare gli immigrati e riconoscendo il lavoro compiuto da queste entità nella zona, (1) GU C 284 del 2. 11. 1992, pag. 99. (2) GU C 85 del 17. 3. 1997, pag. 150. (3) GU C 328 del 26. 10. 1998, pag. 184. C 339/272 Gazzetta ufficiale delle Comunità europee IT 29. 11. 2000 Giovedì 17 febbraio 2000 D. considerando le deplorevoli condizioni di vita della comunità di lavoratori immigrati e la sua precaria situazione occupazionale, E. F. considerando l’obbligo, previsto dai trattati, che ha l’Unione europea di vigilare contro il razzismo e la xenofobia, considerando che il rispetto dei principi di tolleranza, non discriminazione, integrazione economica, sociale e culturale, nel pieno rispetto della diversità e della dignità umana, costituisce la garanzia più efficace per costruire e consolidare la convivenza pacifica tra popolazioni autoctone e immigranti, G. considerando l’importanza delle relazioni tra l’Europa e il Magreb, 1. manifesta la più energica riprovazione per i crimini perpetrati e chiede che il peso della legge ricada sugli autori degli stessi, esprime ai familiari e ai parenti delle vittime la sua partecipazione al loro profondo dolore e alla loro immensa tristezza; 2. manifesta solidarietà e rispetto alla comunità di immigrati vittime delle aggressioni e degli atti vanda- lici; condanna altresì gli atti di violenza prodottisi negli ultimi giorni nel comune di El Ejido e rifiuta 3. recisamente qualsiasi atteggiamento di tipo xenofobo e razzista; esprime sostegno alle ONG che operano nella zona e riconosce il lavoro da esse svolto per migliorare 4. le condizioni di vita delle comunità di immigrati; 5. chiede una maggiore collaborazione tra i vari livelli di governo (locale, regionale, statale, europeo) per permettere un’impostazione globale del problema e un’identificazione più rapida dei conflitti, in modo da impedire la creazione di nicchie di povertà e di discriminazione; 6. si compiace per l’accordo concluso dalla comunità immigrante, dalle istituzioni e dalle associazioni dei datori di lavoro e sindacali per iniziare a risolvere la situazione lavorativa, i problemi di alloggio e i problemi sociali degli immigrati, sperando che tutte le parti facciano del loro meglio e chiedendo il rispetto scrupoloso delle misure concordate; 7. chiede l’applicazione delle conclusioni del Consiglio europeo di Tampere sulla necessità di una stra- tegia comune in materia di immigrazione e sulla decisione di garantire un trattamento giusto ai cittadini di paesi terzi che risiedono legalmente nel territorio degli Stati membri e una politica di integrazione più decisa, che dovrebbe essere volta a concedere loro diritti e obblighi simili a quelli dei cittadini dell’Unione; 8. raccomanda altresì di lottare, con la massima urgenza, contro le reti clandestine di immigrazione illegale e chiede l’applicazione della normativa intesa a evitare situazioni di assunzione illegale e di sfrutta- mento dei lavoratori; 9. constata la necessità di assicurare la continuità delle azioni avviate in occasione della celebrazione dell’anno europeo contro il razzismo nel 1997, motivo per cui chiede alla Commissione di presentare, conformemente all’articolo 13 del trattato CE, iniziative comunitarie innovative destinate a gettare le basi di un’adeguata convivenza e coesione sociale tra gli immigrati e le popolazioni autoctone; 10. chiede al Consiglio di essere coerente con le proprie decisioni e di prevedere una maggiore dota- zione finanziaria nel prossimo esercizio di bilancio per mantenere un’azione di vigilanza permanente del rispetto dell’articolo 13 del trattato CE; 11. chiede agli Stati membri che, nel formulare le proposte nazionali di applicazione dei Fondi struttu- rali, tengano conto della lotta contro l’esclusione e a favore dell’integrazione sociale, in particolare degli immigrati; 12. incarica la sua Presidente di trasmettere la presente risoluzione al Consiglio, alla Commissione, ai governi degli Stati membri, al comune di El Ejido, alla giunta regionale dell’Andalusia e al governo del Marocco


title: Advies van het Comité van de Regio's over de "Mededeling van de Commissie aan de lidstaten tot vaststelling van de richtsnoeren voor het communautaire initiatief op het gebied van trans-europese samenwerking ter stimulering van een harmonische en evenwichtige ontwikkeling van de Europese Unie - Interreg"

eurovoc_concepts:
EU initiative
Structural Funds
cross-border cooperation
deprived urban area
equal treatment
rural development

formats: html pdf print

text: C 156/18 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 6. 2000 Advies van het Comité van de Regio’s over: — de „Mededeling van de Commissie aan de lidstaten — vaststelling van de richtsnoeren voor het communautaire initiatief voor plattelandsontwikkeling (Leader+)”, — de „Mededeling van de Commissie aan de lidstaten tot vaststelling van de richtsnoeren voor programma’s in het kader van de communautaire initiatieven waarvoor de lidstaten aanvragen voor steun uit hoofde van het Equal-initiatief kunnen indienen”, en — de „Mededeling van de Commissie aan de lidstaten tot vaststelling van de richtsnoeren voor het communautaire initiatief op het gebied van trans-europese samenwerking ter stimulering van een harmonische en evenwichtige ontwikkeling van de Europese Unie — Interreg” (2000/C 156/04) HET COMITE´ VAN DE REGIO’S, gezien de Mededeling van de Commissie aan de lidstaten tot vaststelling van de richtsnoeren voor een communautair initiatief op het gebied van trans-Europese samenwerking ter stimulering van een harmonieuze en evenwichtige ontwikkeling van de Europese ruimte (Interreg), COM(1999) 479 def. ; gezien de Mededeling van de Commissie aan de lidstaten tot vaststelling van de richtsnoeren voor het communautaire initiatief voor plattelandsontwikkeling (Leader+), COM(1999) 475 def. ; gezien de Mededeling van de Commissie aan de lidstaten tot vaststelling van richtsnoeren voor programma’s in het kader van de communautaire initiatieven (PCI’s) waarvoor de lidstaten aanvragen voor steunverlening uit hoofde van het Equal-initiatief kunnen indienen, COM(1999) 476 def. ; gezien het besluit van de Commissie van 25 oktober 1999 om het Comité overeenkomstig artikel 265, eerste alinea, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap over dit onderwerp te raadplegen; gezien het besluit van zijn Bureau van 2 juni 1999 om commissie 1 „Regionaal beleid, Structuurfondsen, economische en sociale samenhang, grensoverschrijdende en interregionale samenwerking” te belasten met de voorbereiding van het advies; gezien de bijdrage van commissie 5 „Sociaal beleid, volksgezondheid, consumentenbescherming, onderzoek, toerisme” (rapporteur: mevrouw Sexton, lid van de Longford County Council (IRL/ELDR); gezien de bijdrage van commissie 2 „Landbouw, plattelandsontwikkeling, visserij” (rapporteur: de heer Correia, voorzitter van de gemeenteraad van Tavira (P/EVP); gezien het door commissie 1 op 1 december 1999 goedgekeurde ontwerpadvies (CDR 219/99 rev. 3) (rapporteur: mevrouw Storm Rasmussen, voorzitter van de regioraad van Kopenhagen, DK/PSE), heeft tijdens zijn 32e zitting van 16 en 17 februari 2000 (vergadering van 17 februari) het volgende advies uitgebracht. 1. Inleiding 1. 1. Naar aanleiding van de mededeling van de Commissie over de communautaire initiatieven in de periode 2000- 2006 (werkprogramma van de Commissie, nr. 97/020) en de Mededeling van de Commissie aan de lidstaten tot vaststelling van de richtsnoeren voor een communautair initiatief op het gebied van trans-Europese samenwerking ter stimulering van een harmonieuze en evenwichtige ontwikkeling van de Euro- pese ruimte (Interreg), COM(1999) 479 def. , heeft het Comité van de Regio’s besloten een advies over dit onderwerp op te stellen. Met dit advies wil het Comité een bijdrage leveren tot de discussie over de communautaire initiatieven Interreg, Leader+ en Equal in de komende steunverleningsperiode. Het initiatief Urban wordt hier niet behandeld. 1. 2. Het Comité verzoekt de Commissie en de vertegen- woordigers van de lidstaten in de beheerscomités van de 6. 6. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 156/19 verschillende communautaire initiatieven, erop toe te zien dat de belangen van de regio’s en gemeenten volgens de aanbevelingen in dit advies worden behartigd. 2. Algemene opmerkingen 2. 1. De communautaire initiatieven zijn zeer belangrijk en interessant voor de lokale en regionale overheden in de EU. Juist zij zijn vaak belast met het beheer van de programma’s en de uitvoering van de projecten. Het Comité is dan ook zeker te spreken over het feit dat in de nieuwe Structuurfondsperiode meer aandacht aan de rol van de lokale en regionale overheden m. b. t. de communautaire initiatieven wordt geschonken. 2. 2. Het Comité wijst erop dat de uitwerking en de uitvoering van plannen en programma’s overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel in de eerste plaats onder de bevoegdheid van de lokale en regionale overheden vallen. 2. 3. Het Comité kan zich in principe vinden in de voorge- stelde concentratie van de steunverlening bij de communautai- re initiatieven, waardoor er van de huidige dertien nog vier initiatieven zullen overblijven. Bij de inhoud van de initiatieven is niet alleen het continuïteitsbeginsel in acht genomen, maar is ook rekening gehouden met de huidige ontwikkelingen. Interreg: grensoverschrijdende, transnationale en inter- regionale samenwerking om een harmonieuze en evenwichtige ontwikkeling van het Euro- pese grondgebied te bevorderen; Leader+: plattelandsontwikkeling; Equal: transnationale samenwerking om nieuwe me- thoden te ontwikkelen waarmee iedere vorm van discriminatie en ongelijkheid op de ar- beidsmarkt kan worden bestreden; Urban: sociaal-economische stadsdelen met acute problemen. vernieuwing in Het Comité verwelkomt de vereenvoudiging van de 2. 4. in die zin dat elk communautair initiatief steunverlening, slechts door één Structuurfonds gefinancierd kan worden. Interreg en Urban worden gefinancierd via het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO), Leader+ door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en Equal door het Europees Sociaal Fonds (ESF). In het kader van elk communautair initiatief moeten maatregelen uitgevoerd kunnen worden die door de andere fondsen worden gedekt. Dit betekent dat bijvoorbeeld Interreg via het EFRO ook activiteiten moet kunnen steunen die normaal onder het ESF of het EOGFL vallen. Aldus wordt ervoor gezorgd dat de steunverlening bij elk communautair initiatief meer wordt gericht op de problemen die moeten worden opgelost, en op de behoeften van de overheden die de middelen besteden. Daardoor zal de administratieve rompslomp worden vermin- derd, al wordt wel een extra inspanning van de voor de structuurfondsen verantwoordelijke instanties gevergd. 2. 5. De communautaire initiatieven vormen een aanvulling op de overige Structuurfondsinitiatieven in het kader van de programma’s voor de gebieden die onder doelstelling 1, 2 of 3 vallen. De programma’s in het kader van de communautaire initiatieven moeten dan ook worden afgestemd op de program- meringsdocumenten van de lidstaten en de operationele pro- gramma’s. 2. 6. Het Comité stelt tot zijn genoegen vast dat een van de belangrijkste beginselen bij de nieuwe communautaire initiatieven is dat wordt uitgegaan van een „bottom up”- benadering en dat het regionale en het lokale niveau een grotere verantwoordelijkheid en rol krijgen (partnerschaps- beginsel). Het Comité vindt dat de lokale en regionale overhe- den een centrale rol moeten krijgen, zowel bij uitwerking van de programma’s als bij de uitvoering en de evaluatie. De lokale en regionale overheden staan het dichtst bij de burgers en weten daardoor hoe de uitdagingen het best kunnen worden aangegaan. In verband daarmee is het zinvol nogmaals op te merken dat ook bij de toepassing van het programma door de lidstaten wordt uitgegaan van een solide partnerschap met de organisaties en verenigingen die de met de uitvoering van het programma belaste lokale en regionale overheden vertegen- woordigen. De bestuurs- en evaluatiestructuren moeten zo eenvou- 2. 7. dig mogelijk en zo min mogelijk bureaucratisch zijn, en de goedkeuringsprocedures moeten worden ingekort; daarom moeten de bestuursstructuren effectiever worden gemaakt. 2. 8. De communautaire initiatieven steunen initiatieven met een bijzonder Europees karakter. De steunverlening mag daarom niet afhankelijk zijn van de vraag of het project in kwestie al dan niet wordt uitgevoerd in een gebied dat onder één van de Structuurfondsdoelstellingen valt. Daarentegen is het de taak van het structuurbeleid om d. m. v. de aanwijzing van doelstellingregio’s en de regionale programma’s bij te dragen tot inkomensnivellering tussen de regio’s. 2. 9. Het Comité acht het van belang dat samenwerkende partners op gelijke voet bij de communautaire initiatieven worden betrokken. 2. 10. De Raad heeft op 1 juli 1999 bepaald dat er 10,4 mil- jard EUR (prijzen 1999) wordt uitgetrokken voor de commu- nautaire initiatieven; daarvan gaat 4,875 miljard naar Interreg, 700 miljoen naar Urban, 2,020 miljard naar Leader+ en 2,847 miljard naar Equal. 2. 11. Het Comité neemt kennis van het feit dat de steunver- lening t. b. v. de communautaire initiatieven in de periode 2000-2006 wordt beperkt. Interreg 3. Opmerkingen t. a. v. Interreg 3. 1. Doel van het nieuwe Interreg-initiatief is het bevorde- ren van grensoverschrijdende, transnationale en interregionale samenwerking om een evenwichtige ontwikkeling in Europa te waarborgen. C 156/20 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 6. 2000 Het Comité is verheugd over de grotere rol van de 3. 2. lokale en regionale overheden binnen Interreg III. 3. 3. Het Comité acht het een goede zaak dat wordt voortgebouwd op de ervaringen met de eerdere Interreg- programma’s en met de innovatieve acties in het kader van artikel 10 van de EFRO-verordening. 3. 4. Het initiatief telt drie onderdelen: Onderdeel A: grensoverschrijdende samenwerking t. b. v. de bevordering van een geïntegreerde regionale ontwikkeling tussen grensregio’s, waaronder externe en maritieme grenzen (Interreg III A); Onderdeel B: transnationale samenwerking t. b. v. een har- monieuze en duurzame ontwikkeling binnen grote groepen Europese regio’s — macro- regio’s (Interreg III B); Onderdeel C: interregionale samenwerking t. b. v. het uitwis- selen van ervaringen op het gebied van regio- nale ontwikkeling en cohesiebeleid en -tech- nieken en t. b. v. netwerkvorming m. b. t. aspec- ten op het vlak van het regionaal beleid (Interreg III C). 3. 5. Het Comité vindt dat de programma’s uit hoofde van bovengenoemde onderdelen elkaar niet mogen overlappen, maar dat zij elkaar moeten aanvullen en zo een reeks samenwerkingsvormen en -verbanden mogelijk moeten ma- ken. Zo dienen zowel overheden die nog maar weinig ervaring met interregionale samenwerking hebben opgedaan, als regio’s en steden die op dit gebied meer ervaren zijn, in staat te worden gesteld aan de Interreg-samenwerking deel te nemen. Het beheer van de Interreg-middelen zou wezenlijk 3. 6. vereenvoudigd moeten worden door de besluitvorming in de praktijk in handen te geven van de betrokken partners en door de juiste balans te creëren tussen vereenvoudiging en flexibiliteit, om er op deze manier voor te zorgen dat de middelen zo snel en efficiënt mogelijk worden uitbetaald. Daartoe dient de verdeling van de verantwoordelijkheden tussen het verticale en horizontale partnerschap te worden verduidelijkt, de bureaucratische rompslomp te worden ver- minderd en dienen het toezicht, de evaluatie en de controle te worden verscherpt, om aldus een beter en gezond financieel beheer te kunnen waarborgen. De Commissie vindt het belangrijk dat er echte grens- 3. 7. overschrijdende en transnationale activiteiten en bestuurlijke eenheden worden opgezet. Echte grensoverschrijdende samen- werking wordt gekenmerkt door een gemeenschappelijke besluitvormingsstructuur, die zowel de ontwikkeling van pro- gramma’s, de selectie en financiering van projecten als een gemeenschappelijke bestuursstructuur omvat. Het Comité stelt 3. 8. tot zijn voldoening vast dat de Commissie één geldbedrag (globale subsidie) rechtstreeks aan elk Interreg III-programma wil toekennen. De programma’s functioneren het best wanneer van het „bottom up”-beginsel wordt uitgegaan, d. w. z. dat de lokale en regionale partners zelf het initiatief nemen en de regionale, lokale en sociale partners samen de projecten selecteren. In onderling overleg wordt dan besloten welke activiteiten binnen het programma passen en dus gesteund moeten worden. Het Comité stelt tot zijn genoegen vast dat het 3. 9. vaststellen en ontwikkelen van structuren voor gemeenschap- pelijke programmering, follow-up en beheer (technische bij- stand) tot 100 % gesteund kunnen worden. 3. 10. De structuur, taken en middelen van de overheid verschillen van lidstaat tot lidstaat. Gezien de ervaringen die met de huidige Interreg-programma’s zijn opgedaan, stelt het Comité voor, bepaalde particuliere middelen gelijk te stellen aan publieke cofinanciering bij EU-steun — met inachtneming van de mededingingsregels. Het gaat om middelen van bijvoor- beeld vakbeweging, ngo’s of verenigingen die meer algemene doelstellingen steunen. Cofinanciering moet dan dus worden beoordeeld aan de hand van de bestemming i. p. v. de herkomst van de middelen. 3. 11. De lijst met grensgebieden die in aanmerking komen voor steun uit hoofde van Interreg II A en geografische afba- keningen van de macroregio’s die onder Interreg II B vallen, is bij de nieuwe Interreg-richtsnoeren aangepast. 3. 12. Het Comité steunt het voorstel van de Commissie om een Waarnemingspost voor grensoverschrijdende, transnatio- nale en interregionale samenwerking op te richten, mits deze niet bekostigd wordt met middelen die voor de Interreg- programma’s zijn bestemd. Er bestaat grote behoefte aan een systeem om ervaringen met interregionale samenwerking te coördineren, uit te wisselen en te verspreiden. 4. Onderdeel A — grensoverschrijdende samenwerking (Interreg III A) 4. 1. Vele van de huidige landsgrenzen in Europa zijn deze eeuw vastgesteld. De conflicten en het wantrouwen die ontstaan wanneer een grens wordt gewijzigd, maken maar langzaam plaats voor vreedzame coëxistentie en positieve samenwerking. Vooral de regio’s die hun grens met Midden- en Oost-Europese landen delen, merken dat een grens eerder twee landen scheidt dan hen bijeenbrengt. Daarom is het van groot belang dat steun t. b. v. samenwerking tussen regio’s binnen en buiten de EU prioriteit blijft krijgen, ook als het gaat om kustregio’s. 6. 6. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 156/21 4. 2. Grensoverschrijdende samenwerking kan wezenlijk bij- dragen tot een beter historisch, cultureel en politiek wederzijds begrip, en tot het uit de weg trachten te ruimen van bijvoor- beeld taalkundige, culturele, politieke en bestuurlijke belem- meringen. Het Comité is het met de Commissie eens dat de 4. 3. huidige Interreg II A-regio’s als uitgangspunt moeten worden genomen voor de vast te stellen nieuwe programma’s op het gebied van grensoverschrijdende samenwerking. Bovendien stelt het Comité met voldoening vast dat in de richtsnoeren de betekenis van de buitengrenzen wordt onderstreept. Inter- reg III A zal er in belangrijke mate toe bijdragen dat regionale verschillen in levensstandaard worden gelijkgetrokken, met name aan de lange grens tussen de EU en Rusland. Dank zij dit programma zullen de Baltische landen die op de nominatie staan om lid te worden van de EU, zich gemakkelijker het ontwikkelingsbeleid van de Unie eigen kunnen maken. 4. 4. Voor eilanden of regio’s die aan de zee grenzen, verlopen communicatie en contacten over zee. De maritieme communicatiewegen moeten worden verbeterd en uitgebreid, om de samenhang m. b. t. arbeidsmarkt, bedrijfsleven, onder- wijssector en culturele leven over de grenzen in de interne markt te verbeteren. Er moet derhalve enige mate van flexibili- teit worden betracht zodat de eilanden van dit onderdeel A kunnen profiteren, met name de ultraperifeer gelegen gebieden, die geconfronteerd worden met het verdwijnen van het communautair initiatief Regis. Het Comité stelt dan ook tot zijn voldoening vast dat 4. 5. bepaalde maritieme grenzen steun via Interreg III A blijven ontvangen. Vooral eilanden en geïsoleerde en perifere gebieden zullen hiervan profiteren en bestaande, goed functionerende en natuurlijke samenwerkingsregio’s zullen in aanmerking voor steun blijven komen. Er bestaan heel wat voorbeelden van echte grensover- 4. 6. schrijdende Interreg-bestuursstructuren, zoals de Eurregio’s. Hoewel Eurregio’s steunen op decentrale, transnationale po- litieke en bestuursstructuren, meent het Comité dat samenwer- king binnen het kader van een Eurregio geen voorwaarde voor het verkrijgen van steun via Interreg III A mag zijn, maar wel als pluspunt moet worden gezien. De Commissie wil voor iedere nationale grens slechts 4. 7. één programma vaststellen, met speciale subprogramma’s voor kleinere grensoverschrijdende samenwerkingsgebieden. Juist Interreg III A-regio’s hebben echter hun eigen politieke prio- riteiten, die niet onder één centraal programma per nationale grens kunnen worden ondergebracht. Het is tevens in strijd met het „bottom up”-principe om het bestuurlijke en financiële besluitvormingsproces uit het horizontale partnerschap tussen de regionale, lokale en sociale partners in de regio’s te lichten. Het Comité dringt er daarom op aan, de onafhankelijkheid van elk van de programma’s voor samenwerkingsverbanden over één en dezelfde nationale grens te handhaven. 4. 8. Het Comité is verheugd dat de Commissie een groot aantal uiteenlopende terreinen voorstelt waarop samenwerken- de regio’s grensoverschrijdende ontwikkelingsstrategieën kun- nen implementeren. De grensoverschrijdende programma’s weerspiegelen de specifieke uitdagingen waaraan ieder grens- gebied het hoofd moet bieden. Het is daarom belangrijk dat de lijst met samenwerkingsthema’s een breed scala initiatieven dekt en bijvoorbeeld ook plaats biedt aan lokale en regionale samenwerking op mediagebied. 4. 9. De Interreg III A-programma’s moeten flexibeler wor- den opgezet, zodat de samenwerking tussen de programma’s op vier niveaus wordt verbeterd: de programmeringsfase, het politiek niveau, het beheer en dat van de projecten zelf. Het moet mogelijk zijn dat twee of meer programma’s gemeenschappelijke doelstellingen nastreven, activiteiten coör- dineren of gemeenschappelijke projecten steunen. Waar zulks redelijk is, moet in het kader van Interreg III A-programma’s ook steun kunnen worden gegeven aan regio’s die meer dan twee landen omvatten, zoals bijvoorbeeld het grensgebied tussen België, Frankrijk en Luxemburg. 4. 10. Het Comité kan zich vinden in de regel dat maximaal 20 % van de middelen t. b. v. een grensoverschrijdend program- ma kan worden toegekend aan projecten en activiteiten in gebieden die aan grensregio’s grenzen. Voorwaarde voor deze steun is wel dat het hele grensgebied hiervan dient te profiteren, bijvoorbeeld door verbetering van de mobiliteit. 5. Onderdeel B — transnationale samenwerking (Inter- reg III B) 5. 1. De samenwerking in het kader van onderdeel B onder- scheidt zich van die in het kader van onderdeel A, onder meer doordat het geografische gebied en het aantal partners groter zijn (macroregio’s). Er wordt steun verleend aan samenwerking op het gebied van ruimtelijke ordening en regionale ontwikke- ling. Bij onderdeel B kan worden samengewerkt met aangren- zende regio’s buiten de EU, voor zover het om projecten gaat die tot ontwikkeling en ondersteuning van gemeenschappelijke strategieën voor macroregio’s bijdragen. Interreg III B dient een groter werkterrein te krijgen 5. 2. dan het huidige Interreg II C-programma. Er moet niet alleen steun kunnen worden gegeven aan analyses en studies, maar ook aan projecten met meer zichtbare resultaten, zoals klein- schalige (infrastructuur)investeringen en proefprojecten. Zo wordt het gemakkelijker om de activiteiten en bevindingen te meten. Bovendien dient het begrip „ruimtelijke ordening” dusdanig te worden verruimd dat ook feitelijke regionale ontwikkeling en stimulering van het bedrijfsleven, onderzoek en technologische ontwikkeling, bevordering van de werkgele- genheid en onderwijs kunnen worden gesteund. Als Interreg een positieve bijdrage tot het toekomstige 5. 3. ruimtelijke-ordeningsbeleid van de EU moet leveren, dienen de operationale programma’s in het kader van dit initiatief zoveel C 156/22 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 6. 2000 mogelijk in overeenstemming te zijn met de doelstellingen van (EROP). het Europees Ruimtelijk Ontwikkelingsperspectief in Interreg III B en EROP dienen elkaar te ondersteunen, die zin dat de doelstellingen van EROP — evenwichtiger polycentrisch grondgebied, duurzame ontwikkeling, even- wichtigere vervoersinfrastructuur en respect voor natuur en cultureel erfgoed — door middel van concrete projecten worden verwezenlijkt. 5. 4. Het Comité vindt dat de macroregio’s van onderdeel B open moeten staan voor regio’s die een positieve bijdrage tot een duurzame, harmonieuze en evenwichtige ontwikkeling kunnen leveren. Regio’s die als natuurlijk achterland functione- ren en met macroregio’s verbonden zijn, moeten in staat worden gesteld, aan projecten uit hoofde van Interreg III B deel te nemen. 5. 5. Het huidige Interreg II C-programma komt over als een programma dat door de nationale overheid wordt gedo- mineerd en waarvan ook regionale overheden gebruik kunnen maken. Het programma is echter niet gebaseerd op de ontwikkelingsprioriteiten van de lokale en regionale overheden voor de geografische gebieden die onder de projecten vallen. Daarom dient nauwgezet te worden nagegaan in hoeverre de programmerings- en bestuursstructuren van het huidige Interreg II C gehandhaafd moeten worden bij de nieuwe Inter- reg III B-programma’s. Het Comité is van oordeel dat bij de afbakening van 5. 6. Interreg III B-regio’s ook de betrokken regio’s of groepen regio’s zélf hun fiat moeten kunnen geven. Bovendien moet hierbij eerst worden nagegaan of de afbakening van de Interreg II C-regio’s wel als uitgangspunt mag worden gebruikt. Daarbij dient rekening te worden gehouden met het feit dat de tenuitvoerlegging van de operationele programma’s in sommige Interreg II C-regio’s de nodige vertraging heeft opge- lopen. 6. Onderdeel C — interregionale samenwerking (Inter- reg III C) 6. 1. In het kader van onderdeel C zal steun worden gegeven aan samenwerking tussen regio’s in heel Europa. Niet alle regio’s en gemeenten beschikken immers over de juiste geografische omstandigheden, ervaring, capaciteit of grootte om aan grensoverschrijdende of transnationale samenwerking in het kader van onderdeel A of B te kunnen deelnemen. Het Comité is dan ook ingenomen met dit nieuwe initiatief en benadrukt dat er middelen moeten worden uitgetrokken voor netwerkvorming en voor kleinschalige interregionale projecten t. b. v. de uitwisseling van ervaringen. Het Comité stelt zich kritisch op tegenover het idee 6. 2. om de bestuurlijke eenheden van onderdeel B te belasten met de uitwerking en het beheer van de programma’s in het kader van onderdeel C. De B-programma’s zijn bedoeld voor macroregio’s en voor projecten op het vlak van ruimtelijke ordening en regionale ontwikkeling. De transnationale pro- gramma’s in het kader van onderdeel C hebben een andere invalshoek en de bestuurlijke eenheden van onderdeel B vol- doen niet noodzakelijkerwijs aan de vereiste voorwaarden om programma’s uit te werken voor gebieden in de hele EU, op een breder werkterrein dan bij de B-programma’s het geval is. 6. 3. Onderdeel III dient dusdanig te worden opgezet dat: — voor interregionale samenwerking een eigen plaats wordt ingeruimd binnen het communautaire initiatief Interreg III; — interregionale samenwerking — als instrument voor de dialoog in heel Europa en het uitwisselen van ervaringen inzake de rol van lokale en regionale overheden bij de uitvoering van EU-maatregelen — een aanvulling vormt op de andere onderdelen, en — bevordering van interregionale samenwerking geschiedt op basis van een autonoom en decentraal programmabeheer. 6. 4. De Interreg III C-programma’s moeten in geografisch of thematisch opzicht samenhangen of op een andere manier bepaalde kenmerken gemeen hebben. Het Comité vindt dat onderdeel C een innovatiever en specifieker karakter zou moeten hebben; de mogelijkheid zou moeten bestaan om steun toe te kennen aan samenwerkingspatronen die niet in aanmerking voor subsidie uit hoofde van onderdeel A of B komen. 6. 5. Er zou, met het oog op de uitbreiding van de Unie, een aantal geografische programma’s kunnen worden opgezet, die uitsluitend door de decentrale overheden op basis van gemeenschappelijke politieke prioriteiten voor de ontwikke- ling van het desbetreffende gebied en mede met steun van Phare, Tacis en MEDA worden beheerd. Een dergelijk gemeen- schappelijk kader zou beslissingen moeten kunnen nemen over het toekennen van steun aan projecten waarbij partners van binnen èn buiten de EU zijn betrokken en die beantwoor- den aan de feitelijke behoeften en prioriteiten van de lokale en regionale overheden voor de regio’s. 6. 6. Het Comité is verheugd dat voor de overheden van regio’s met een ontwikkelingsachterstand, van eilanden en van geïsoleerde en perifere regio’s speciale voorzieningen zijn getroffen om — via onderdeel C — steun te blijven ontvangen. 7. Coördinatie tussen Interreg III en steun aan derde landen 7. 1. Er moeten eenvoudigere en samenhangende proce- dures worden uitgewerkt om de samenwerking met de Midden- en Oost-Europese landen en het Middellandse-Zeegebied te versterken en deze landen op te nemen in het EU-beleid. Daarom is het noodzakelijk dat de coördinatie tussen Phare, Tacis en MEDA en de EU-instrumenten ter ondersteuning van de Balkanlanden die niet onder het Phare-programma vallen, enerzijds en Interreg III anderzijds wordt verbeterd. 6. 6. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 156/23 7. 2. De aanstaande uitbreiding van de EU rechtvaardigt interregionale samenwerking. Samenwerking en uitwisseling van ervaringen zijn belangrijk voor de voorbereiding van de kandidaat-lidstaten op het lidmaatschap van de Europese Unie en daarmee voor de Europese integratie en solidariteit. Coördinatie van de steunverlening gaat gepaard met de volgende problemen: Volgens de nieuwe richtsnoeren zal Phare CBC (cross 7. 3. border co-operation) alleen onderdeel A kunnen cofinancieren, terwijl cofinanciering van onderdeel B mogelijk is via het Pretoetredingsinstrument voor structuurbeleid (ISPA) of Main- stream Phare. De B-projecten zijn echter te kleinschalig om daarvoor in aanmerking komen: ISPA verleent alleen steun aan projecten op het gebied van vervoer en milieu met een budget van meer dan 5 miljoen euro, terwijl Mainstream Phare alleen projecten boven de 2 miljoen euro steunt. 7. 4. De procedures en begrotingen van de programma’s zijn niet op elkaar afgestemd: Phare, ISPA en Tacis werken met éénjarige begrotingen, terwijl de begroting bij Interreg een meerjarige looptijd heeft. Dit betekent dat de projecten aan uiteenlopende termijnen zijn gebonden. De programma’s hebben verschillende doelstellingen 7. 5. en actieterreinen. Interreg III B richt zich op ruimtelijke or- dening, terwijl Phare is bedoeld om de kandidaat-lidstaten te helpen voorbereiden op hun toetreding tot de EU, en Tacis de omschakeling van landen in de voormalige Sovjet-Unie moet vergemakkelijken. Aangezien de richtsnoeren per programma verschillen, moeten er meerdere aanvragen voor hetzelfde project worden ingediend. Doordat de goedkeuringstermijn per programma verschilt, lopen de projecten onnodig vertra- ging op. 7. 6. Het Comité stelt voor, op de begroting van Phare, Tacis en MEDA middelen te reserveren voor cofinanciering van Interreg III-projecten. De transnationale beheerscomités van Interreg zouden dan projecten kunnen voordragen die waard zijn gesteund te worden. periode 2000-2006, nl. 4,875 miljard euro, voor Interreg III is bestemd. 8. 2. De staatshoofden en regeringsleiders onderstreepten bij de goedkeuring van Agenda 2000 dat vooral nadruk op de grensoverschrijdende activiteiten moet worden gelegd, met het oog op de uitbreiding van de EU. 8. 3. In dit verband dient er wel rekening mee te worden gehouden dat de huidige steunverleningsperiode pas tussen 1997 en 1999 middelen aan Interreg II C zijn toegewezen. Mede daarom en gezien de goede resultaten die met dit initiatief zijn behaald, dient het relatieve gewicht van de transnationale activiteiten te worden vergroot. 8. 4. Het Comité vindt daarom dat de middelen op redelijke wijze tussen Interreg III A en B moeten worden verdeeld, en wel dusdanig dat de steunverlening t. b. v. de grensoverschrij- dende activiteiten in het kader van Interreg II A op peil blijft en tegelijkertijd rekening wordt gehouden met het feit dat pas in de tweede helft van de huidige steunverleningsperiode middelen aan de transnationale activiteiten in het kader van Interreg II C zijn toegekend. Dit betekent dat er minder middelen beschikbaar zijn voor de initiatieven van het nieuwe Interreg III C. Het Comité vindt daarom dat de verdeling van de 8. 5. middelen over de begrotingslijnen van Interreg III in de lijn moet liggen van hetgeen de staatshoofden en regeringsleiders i. v. m. Agenda 2000 hebben besloten, en het accent dus, met name met het oog op de uitbreiding, moet komen te liggen op grensoverschrijdende activiteiten. 8. 6. Om te voorkomen dat bepaalde nationale delen van de transnationale gebieden van Interreg III B vergeleken met aangrenzende gebieden te weinig middelen krijgen, waardoor de beoogde synergie gedeeltelijk zal uitblijven, stelt het Comité van de Regio’s de Commissie voor om de lidstaten te verzoeken hun EFRO-middelen zodanig te verdelen dat er voor interne solidariteit tussen de gebieden en voor echte continuïteit met Interreg II C wordt gezorgd. 7. 7. Het Comité stelt vast dat de Commissie in de richtsnoe- ren voor Interreg streeft naar een betere coördinatie tussen Interreg en de steunverlening aan de buurlanden van de EU in Midden- en Oost-Europa, op de Balkan en het Middellandse- Zeegebied. 9. Aanbevelingen m. b. t. Interreg III Het Comité dringt erop aan dat: 8. Financiering Het Comité is verheugd dat het Interreg-initiatief meer 8. 1. prioriteit krijgt. Het kan zich erin vinden dat de helft van het totale budget voor de communautaire initiatieven in de 1. de lokale en regionale overheden een grotere rol krijgen bij de programmering, uitvoering, selectie en evaluatie, zodat het subsidiariteitsbeginsel volledig wordt geëerbiedigd; 2. het beheer wezenlijk wordt vereenvoudigd door de besluit- vorming in de praktijk in handen te geven van de betrokken partners en door de juiste balans te creëren tussen vereen- voudiging en flexibiliteit, om er op deze manier voor te zorgen dat de middelen snel en efficiënt worden uitbetaald; C 156/24 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 6. 2000 3. het partnerschapsbeginsel wordt nageleefd, d. w. z. dat de regionale, lokale en sociale partners verantwoordelijk zijn voor programmering, financiën en beheer; 4. de programma’s van Interreg A, B en C elkaar aanvullen, in die zin dat zowel overheden die nog maar weinig ervaring met interregionale samenwerking hebben opge- daan, als regio’s die op dit gebied meer ervaren zijn, in staat te worden gesteld aan de Interreg-samenwerking deel te nemen; 5. de Interreg III-programma’s zo flexibel worden gemaakt dat op programmaniveau, politiek en bestuurlijk niveau en projectniveau kan worden samengewerkt; 6. de voor Interreg III beschikbare middelen flexibel worden aangewend en ook toegankelijk zijn voor regio’s die een positieve bijdrage tot een duurzame, harmonieuze en evenwichtige ontwikkeling kunnen leveren; dat regio’s die als natuurlijk achterland functioneren en duidelijk verbonden zijn met macroregio’s, in staat worden gesteld, aan de Interreg III-programma’s deel te nemen; 7. voor alle projecten en partners gelijke steunpercentages worden gehanteerd, ongeacht de vraag of de partners al dan niet afkomstig zijn uit een doelstellinggebied; 8. particuliere middelen ter ondersteuning van algemene doelstellingen worden gelijkgesteld met publieke cofinan- ciering; 9. niet alleen Euregio’s voor het beheer van programma’s en middelen in het kader van Interreg III A in aanmerking kunnen komen; 10. er meerdere Interreg III A-programma’s over de nationale grenzen heen worden opgezet waarvoor nu ook al ver- scheidene programma’s bestaan; 11. de lijst met actieterreinen van Interreg III A een breed scala initiatieven dekt, waarbij ook de mogelijkheid wordt voorzien om binnen relevante thematische gebieden samen te werken; 12. het actieterrein van Interreg III B wordt verruimd, in die zin dat ook steun kan worden verleend aan bijvoorbeeld kleinschalige (infrastructuur)investeringen en proefpro- jecten; 14. wordt afgezien van het idee om de transnationale bestuur- lijke eenheden van onderdeel B te belasten met de uitwer- king en het beheer van de programma’s in het kader van onderdeel C; 15. de coördinatie tussen Phare, Tacis en MEDA enerzijds en Interreg III anderzijds wordt verbeterd; 16. de middelen op redelijke wijze tussen Interreg III A en B worden verdeeld, en wel dusdanig dat de steunverlening t. b. v. de grensoverschrijdende activiteiten op peil blijft en het relatieve gewicht van de transnationale activiteiten wordt vergroot, terwijl tevens voldoende middelen worden uitgetrokken t. b. v. de initiatieven van het nieuwe Inter- reg III C. Equal 10. Opmerkingen t. a. v. Equal 10. 1. Het streven naar maximale werkgelegenheid en naar sociale cohesie vormt voor de Europese Unie een grote uitdaging. In het Verdrag van Amsterdam wordt uitdrukkelijk gewezen op de rol van de Unie bij het bestrijden van sociale uitsluiting en discriminatie. Art. 137 biedt hier de grondslag voor, nl. : „maatregelen die erop gericht zijn de samenwerking tussen de lidstaten aan te moedigen door middel van initiatieven ter verbetering van de kennis, ontwikkeling van de uitwis- seling van informatie en optimale praktijken, bevordering van innoverende benaderingswijzen en evaluatie van erva- ringen teneinde de sociale uitsluiting te bestrijden”. Er zijn niet alleen morele en ethische maar ook 10. 2. economische redenen om de strijd aan te binden tegen werkloosheid en sociale uitsluiting. De snelle modernisering en de invoering van nieuwe technologieën hebben op korte tijd de behoefte aan hoger opgeleide arbeidskrachten overal in de Unie aanzienlijk doen toenemen. Voor wie toegang heeft tot onderwijs en opleiding zijn de mogelijkheden om profijt te trekken van de opkomende informatiemaatschappij onbeg- rensd. Voor lager geschoolden, en zeker voor lager geschoolde werklozen, is de kloof tussen „geschoold” en „ongeschoold” alleen maar groter geworden. Door ervoor te zorgen dat iedereen, en met name de laagst geschoolden, toegang krijgt tot de arbeidsmarkt, kan de Unie ook dàt deel van het menselijk potentieel ontsluiten dat anders verborgen of ongebruikt zou blijven. Nogal wat werkgevers zijn geneigd om, wanneer er niet voldoende geschoolde arbeidskrachten voorhanden zijn, arbeidskrachten uit het buitenland aan te trekken in plaats van werkloze of laag geschoolde arbeidskrachten een adequate opleiding te geven. 13. nauwgezet wordt nagegaan in hoeverre de program- merings- en bestuursstructuren van het huidige Inter- reg II C gehandhaafd moeten worden bij de nieuwe Inter- reg III B-programma’s; 10. 3. Het opstellen van de Europese werkgelegenheidsstra- tegie en van nationale actieplannen heeft geleid tot een hervorming van het Europees Sociaal Fonds (ESF). De Europese werkgelegenheidsstrategie zal bepalend zijn voor de toekomsti- ge doelstellingen en prioriteiten van het ESF. 6. 6. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 156/25 10. 4. Tijdens de programmeringsperiode 1994-1999 vond de steunverlening via het ESF grotendeels plaats binnen het kader van twee communautaire initiatieven: nl. Adapt (aanpassing van de arbeidskrachten aan veranderingen in het bedrijfsleven) en Employment (reïntegratie van werklozedoel- groepen op de arbeidsmarkt). Het Employment-initiatief viel daarbij uiteen in vier onderdelen: NOW, Horizon, Youthstart en Integra. 11. 1. 2. De Commissie vreest wellicht dat de betrokken organisaties en instanties — met name zijzelf — met zoveel administratieve rompslomp geconfronteerd gaan worden dat de projecten in kwestie geen noemenswaardig multipliereffect teweeg zullen brengen. Het Comité is evenwel van oordeel dat het Equal-initiatief, mits op een efficiënte en eenvoudige manier beheerd, wel degelijk effect zal sorteren en dat alle betrokkenen er profijt van zullen trekken. 10. 5. Deze twee communautair initiatieven zijn belangrijke instrumenten om het werkgelegenheids- en arbeidsmarktbeleid te sturen. Zowel Adapt als Employment hebben de weg geëffend voor een preventieve, actieve en innovatieve aanpak van werkgelegenheid- en arbeidsmarktproblemen. Beide initia- tieven hebben bijgedragen tot de verspreiding van de resultaten van geslaagde projecten en programma’s, waardoor zij de basis hebben gelegd voor de invoering van een adequaat arbeidsmarktbeleid in de diverse lidstaten. Bovendien hebben de grensoverschrijdende partnerschappen het „leerproces” ver- sneld. 10. 6. Het nieuwe Equal-initiatief bouwt voort op de ervarin- gen met en de successen van Adapt en Employment. De bedoeling is dat het aanzienlijke potentieel op het vlak van grensoverschrijdende samenwerking — zowel het aaneenkop- pelen van projecten als de samenwerking tussen projectleiders en politieke beleidsvormers — verder zal worden uitgebouwd en dat de Europese werkgelegenheidsstrategie zal worden bijgesteld in het licht van de opgedane ervaringen. De Commissie erkent 10. 7. terecht dat uit Adapt en Employment heel wat lessen kunnen worden getrokken. Er moet worden voortgebouwd op de opgedane ervaring, wat in de eerste plaats geldt voor de projectleiders en degenen die bij het beheer van de initiatieven zijn betrokken. De met de huidige communautaire initiatieven gecreëerde toegevoegde waarde mag in geen geval weer verloren gaan, maar moet nog verder worden uitgebouwd. 11. Aard van de projecten en additionaliteit 11. 1. Aard van de projecten 11. 1. 1. De Commissie wil het in de nieuwe program- meringsperiode over een andere boeg gooien. Zij wil versnip- pering tegengaan door de beschikbare middelen niet langer over een groot aantal kleine projecten te verdelen. Anders dan in de huidige programmeringsperiode wil zij minder projecten steunen om de beschikbare middelen te kunnen reserveren voor een klein aantal omvangrijke en succesvolle projecten. Zij gaat ervan uit dat „kleine” projecten zich minder goed lenen voor grensoverschrijdende samenwerking. Het Comité is van mening dat projecten niet op basis van hun omvang mogen worden beoordeeld of geëvalueerd. Vaak lenen kleine projecten zich beter tot het uitproberen en demonstreren van nieuwe methoden en het verspreiden van nieuwe inzichten. 11. 2. Additionaliteit 11. 2. 1. In het kader van het nieuwe Equal-initiatief dient ook bijzondere aandacht worden geschonken aan de naleving van het additionaliteitsbeginsel. In het kader van de initiatieven Adapt en Employment is gebleken dat het vaak erg moeilijk is om lokale en regionale overheden ertoe te bewegen met de nodige financiële middelen over de brug te komen, met name als het gaat om grootschalige grensoverschrijdende projecten. Als het Equal-budget volledig wordt gereserveerd voor groot- schalige projecten, dan is het gevaar niet denkbeeldig dat sommige lokale en regionale overheden moeten afhaken omdat zij hu´ n deel van de financiële middelen niet kunnen opbrengen. Aangezien dit met kleinere projecten een stuk gemakkelijker is, is het beter om in het kader van dit initiatief ook kleinere projecten te ondersteunen. 12. Maatregelen 12. 1. initiatief steun te verlenen voor drie soorten maatregelen: De bedoeling is om in het kader van het Equal- i) Onderdeel A: transnationale geïntegreerde projecten; ii) Onderdeel B: aaneenkoppeling van projecten en versprei- ding van succesvolle methoden; iii) Onderdeel C: beleidsontwikkelingen. 12. 2. Onderdeel A: transnationale geïntegreerde projecten 12. 2. 1. Met dit soort projecten wil de Commissie de strijd aanbinden tegen discriminatie en ongelijkheid op de arbeidsmarkt. De projecten zullen worden geselecteerd en uitgevoerd op basis van drie criteria: a) innovatie: nagegaan zal worden in hoeverre wordt voortge- bouwd op de ervaringen die met vorige communautaire initiatieven zijn opgedaan; b) betrokkenheid van de „basis”, d. w. z. van diegenen die rechtstreeks bij de bestrijding van discriminatie en ongelijk- heid op de arbeidsmarkt betrokken zijn; c) geïntegreerde aanpak: succesvolle projecten dienen uit verschillende onderdelen te bestaan. De Commissie beveelt aan om bij 12. 2. 2. ieder project drie fasen te onderscheiden: een voorbereidende fase, een operationele fase en een evaluatie- en voorlichtingsfase, waarin de resultaten van het project bekend worden gemaakt. C 156/26 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 6. 2000 12. 2. 3. Het is een goede zaak dat de Commissie deze geïntegreerde projecten uitsluitend via het Europees Sociaal Fonds wil financieren, omdat zulks tot een vereenvoudiging van de procedures zal leiden. 12. 2. 4. Het is van het grootste belang dat de drie in paragraaf 12. 2. 1 genoemde criteria van meet af aan duidelijk worden omschreven om verwarring zoals in het geval van Adapt en Employment te voorkomen. 12. 3. Onderdeel B: aaneenkoppeling van projecten en verspreiding van succesvolle methoden 12. 3. 1. De bedoeling is uit hoofde van dit onderdeel steun te verlenen voor projecten op een beperkt aantal nauwkeurig afgebakende terreinen. Het Comité is van oordeel dat de lokale en regionale instanties samen met de lidstaten en de Commissie moeten kunnen beslissen welke terreinen hiervoor in aanmer- king komen. De Commissie beveelt ook aan dat iedere lidstaat concrete voorstellen formuleert voor de onderlinge aaneenkoppeling van de projecten en de verspreiding van de resultaten van succesvolle projecten. Het Comité is van oordeel dat de lokale en regionale instanties ook daarbij actief moeten worden betrokken. 12. 4. Onderdeel C: beleidsontwikkeling 12. 4. 1. Het is een goede zaak dat de Commissie met de lidstaten wil gaan samenwerken om de aan het licht gekomen succesvolle methoden te „vertalen” in concrete beleidsmaatre- gelen op de terreinen waarop Equal van toepassing is. Het Comité pleit in dit verband vooral voor het ontwikkelen van methoden voor het vergelijken en verspreiden van de resultaten van de uitgevoerde projecten. 13. Tenuitvoerlegging van Equal 13. 1. De Commissie beveelt aan dat iedere lidstaat d. m. v. een coördinatie-instantie een nationaal programma laat voor- bereiden, uitgaande van de Europese werkgelegenheidsstrategie en van de overeengekomen thema’s. Wanneer deze program- ma’s eenmaal zijn goedgekeurd, is het aan de lidstaten om regelmatig oproepen voor projecten te lanceren en nationale toezichtcomités in te stellen, die de tenuitvoerlegging van het initiatief op de voet moeten volgen. Het Comité is van oordeel dat de regionale en lokale overheden op het niveau van de lidstaten een belangrijke rol kunnen spelen en ervoor kunnen zorgen dat Equal een succes wordt. Het is van mening dat de regionale en lokale instanties vertegenwoordigd dienen te zijn in de nationale toezichtcomités, waar zij, uitgaande van hun eigen lokale en regionale ervaringen, een sturende rol kunnen spelen. 14. Doelgerichte maatregelen Het Comité is bezorgd over het feit dat het voorstel 14. 1. van de Commissie niet voorziet in vaste budgetten voor bepaalde bevolkingsgroepen, in tegenstelling tot de regeling die in het kader van de huidige communautaire initiatieven is getroffen. Alle organisaties die bij de strijd tegen marginalise- ring betrokken zijn, zullen het tegen elkaar moeten opnemen willen zij geld uit het Equal-budget kunnen krijgen. Zo zullen organisaties die de strijd aanbinden tegen discriminatie van gehandicapten moeten concurreren tegen organisaties die opkomen voor gelijke kansen voor vrouwen op de arbeids- markt. Of dit uiteindelijk de beste en meest waardevolle projecten zal opleveren, is nog maar de vraag. Het Comité dringt er dan ook bij de Commissie op aan na te gaan of het niet beter is om in het kader van het Equal-initiatief voor elk van de gemarginaliseerde bevolkingsgroepen een specifiek budget te voorzien. 15. Aanbevelingen m. b. t. Equal 15. 1. Het Comité beveelt aan dat de Commissie bij het opstellen van haar richtsnoeren voor het Equal-initiatief met een aantal punten rekening houdt: 1) Equal is bedoeld om de resultaten van de lopende initiatie- ven Adapt en Employment te consolideren. Nieuwe pro- gramma’s en maatregelen dienen evenwel in een nieuwe context, nl. die van de Europese werkgelegenheidsstrategie, te worden ingebed. Equal moet een instrument worden dat de communautaire, lokale, regionale en nationale instanties helpt bij het bestrijden van sociale uitsluiting op alle terreinen. 2) De administratieve rompslomp met betrekking tot de indiening van de steunaanvragen dient zo beperkt mogelijk te worden gehouden. Vaak laten belangstellenden het afweten omdat zij opzien tegen de al te omslachtige bureaucratische procedures. 3) De gebruikte begrippen — zoals innovatie, transnationaal en mainstreaming — dienen duidelijk te worden gede- finieerd. 4) Er moet voor het nodige toezicht worden gezorgd, zodat de resultaten van de projecten met elkaar kunnen worden vergeleken. 5) Verspreiding van de resultaten van succesvolle projecten op nationaal, regionaal en lokaal niveau is alleen mogelijk als van meet af aan — en dus niet pas na afloop van het project — een adequate strategie voor de verspreiding van de resultaten wordt uitgestippeld. Leader+ 16. Opmerkingen t. a. v. Leader+ Dé grote vernieuwing van het communautair initiatief 16. 1. Leader+ (I en II) hield verband met de aanpak, die in de volgende punten kan worden samengevat: 6. 6. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 156/27 — geïntegreerd optreden: het programma bestrijkt bijna alle mogelijke actiegebieden: — stimulering en technische bijstand voor ontwikkeling — opleiding op verschillende niveaus — oprichting/versterking/modernisering van onderne- mingen — valorisatie van lokale grondstoffen via kleinschalige verwerking — promotie en afzet van lokale diensten en producten — verankering en diversificatie van het plattelandstoe- risme — bescherming en valorisatie van het culturele erfgoed en de milieurijkdommen; — integrerende maatregelen: op elk van deze gebieden wor- den verschillende projecten en activiteiten op touw gezet, die elkaar aanvullen en samenhangend zijn; het gaat dus niét om een samenraapsel van losse projecten; — op territoriale leest geschoeide acties: opzet en tenuitvoer- legging stroken met de middelen, mogelijkheden en ver- wachtingen van een welomschreven grondgebied; — opwaartse dynamiek: de plaatselijke bevolking en organi- saties worden gestimuleerd en gaan inzien dat zij stuk voor stuk schakels zijn in het proces van lokale ontwikkeling; — decentralisatie: het beheer wordt toevertrouwd aan een lokale actiegroep die over een ruime mate van autonomie beschikt, zodat zij de nodige flexibiliteit aan de dag kan leggen. Uit de blauwdruk van Leader+ blijkt dat de voornaam- 16. 2. ste richtsnoeren uit de vorige programma’s worden overgeno- men. Daarnaast is echter ook een nieuw element in de opzet geslopen, nl. de eis dat de in het lokale ontwikkelingsplan voorgestelde strategie toegespitst dient te zijn op één van de thema’s die door de Commissie worden aangegeven. Het CvdR vindt het belangrijk dat de inspanningen zich concentreren op specifieke probleemgebieden. De door de Commissie aangegeven thema’s en doelgroepen kunnen deel uitmaken van een geïntegreerde ontwikkelingsstrategie. Het CvdR wijst er in dit verband op dat de plaatselijke groepen meer dan één thema of doelgroep kunnen kiezen en dringt er bij de lidstaten dan ook op aan, gebruik te maken van de mogelijkheid om de lijst van potentiële thema’s en doelgroepen aan te vullen. Het Comité stelt dan ook voor om dergelijke passages uit de tekst van de ontwerpmededeling van de Commissie aan de lidstaten te schrappen. Het betreft het laatste gedeelte na de komma van de zin zoals geformuleerd onder par. 9 en de gehele laatste zin van par. 10. 16. 3. Bovendien wordt verwezen naar de specifieke ken- merken en het geheel nieuwe karakter van de eigen ontwikke- lingsstrategieën van de verschillende lokale actieplannen, die scherp afsteken tegen de klassieke actieprogramma’s. Een van de kenmerken van die klassieke programma’s is immers juist de sectorale of op een bepaalde doelgroep gerichte aanpak. Dé grote innovatie van Leader+ is dat hier voor het 16. 4. eerst een heel andere en vooruitstrevende aanpak gepromoot wordt, en het is dan ook van cruciaal belang dat op dezelfde voet wordt voortgewerkt. 16. 5. In dit verband zij overigens onderstreept dat een actieplan voor de geïntegreerde ontwikkeling van een plat- telandsgebied niet alleen uit innovatieve acties mag bestaan, initiatieven en projecten moet maar ook een groot aantal omvatten waarmee wordt ingespeeld op de plaatselijke proble- men en verwachtingen. Die lokale impact is een conditio sine qua non wil men meer vaart zetten achter de plaatselijke ontwikkeling. Het innovatieve aspect slaat op het plan in zijn innovatieve acties kunnen in bepaalde geheel. Ook niet gevallen cruciaal blijken voor het voortbestaan en de samen- hang van het hele proces. Tot slot zij er nog op gewezen dat een dergelijke 16. 6. aanpak inhoudt dat de uitwerking en de tenuitvoerlegging van de plannen voor lokale ontwikkeling worden toevertrouwd aan een vereniging voor lokale ontwikkeling, die daarnaast ook de plaatselijke bevolking en organisaties dient te stimuleren en te mobiliseren en hun acties in goede banen dient te leiden. Indien niet wordt geïnvesteerd in de lokale dynamiek, en de belangstelling voor territoriale ontwikkeling niet wordt aangewakkerd, zal Leader+ nooit tot wasdom komen. Het is dus van fundamenteel belang dat in het kader van Leader+ bijzondere aandacht uitgaat naar stimulering en technische bijstand, en dat de nodige middelen worden vrijgemaakt voor een breed spectrum van activiteiten en initiatieven, o. m. de oprichting en werking van animatienet- werken (elk met een afzonderlijke kern en hun eigen uitrusting en personeel), de publicatie van voorlichtings- en publiciteits- materiaal op territoriale maat toegesneden, en de organisatie van feesten en festivals. Ook plattelandsgebieden waar bestaande Leader-groepen wor- den voortgezet, dienen in aanmerking te komen voor (even- tueel beperkte) steun ten behoeve van het verwerven van deskundigheid en voor andere vormen van technische bijstand. Voorts is het van belang te onderkennen dat steeds voorop heeft gestaan dat Leader+ in principe van toepassing kan zijn in alle plattelandsgebieden van de vijftien lidstaten van Europa en dat daarvoor in de richtsnoeren voor de opstelling van plannen geen belemmeringen mogen worden opgeworpen. 16. 7. Ook moet een bijzondere plaats worden ingeruimd voor integrerende acties, waarbij een en dezelfde doelstelling wordt nagestreefd via verschillende vormen van investering die tot synergieën leiden en elkaar aanvullen. C 156/28 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 6. 2000 16. 8. schalige, plaatselijke initiatieven. Van bijzonder belang is het aanmoedigen van klein- 16. 9. Leader+ zou verenigingen en organisaties die zich inzetten voor plaatselijke ontwikkeling meer armslag moeten geven. Om de acties die gericht zijn op stimulering, samenwer- king op territoriaal niveau en netwerkverbindingen tussen plattelandsgebieden zo goed mogelijk ten uitvoer te leggen, moeten met name de CARREFOUR-centra direct bij een en ander worden betrokken. liefst twee jaar de tijd om plaatselijke groepen te selecteren. Deze procedure zou volgens het CvdR niet meer dan bijvoor- jaar in beslag mogen nemen. Gezien de beeld een half ervaringen die tijdens de lopende programmeringsperiode zijn opgedaan, meent het CvdR dat vertraging bij de uitvoering van de programma’s afbreuk zal doen aan de verwezenlijking en het effect van de maatregelen in nieuwe Leader-gebieden, die eerst nog deskundigheid moeten opbouwen. Bovendien kan de verworven deskundigheid in gebieden die opnieuw worden geselecteerd, zo verloren gaan. Er dient aansluiting te worden gezocht bij andere 16. 10. programma’s die gericht zijn op werkgelegenheid, beroepsop- leiding, de ambachtelijke sector en andere sociale sectoren, en die Leader+ een meerwaarde kunnen geven. 16. 14. Het CvdR is van oordeel dat het grootste gedeelte van de financiële middelen naar de eerste van de drie pijlers van het programma moet gaan, nl. geïntegreerde en vernieuwende territoriale strategieën voor plattelandsontwikkeling. Het CvdR telt heel wat lokale verkozenen uit 16. 11. plattelandsgebieden die met specifieke structurele problemen te kampen hebben, en stelt dan ook het grootste belang in Leader+. 16. 12. Stuwende kracht achter de ontwikkeling van plat- telandsgebieden met bepaalde handicaps zijn op de eerste plaats de lokale verkozenen. Zo worden de belangrijkste investeringsprojecten, die erop gericht zijn de werkgelegenheid te bevorderen en de economie nieuw leven in te blazen, gesteund door de lokale autoriteiten. Het zou dan ook een slechte zaak zijn als op Europees, nationaal of regionaal niveau een bureaucratische en dirigistische aanpak zou worden gehanteerd voor Leader+ dat eigenlijk de lokale ondernemings- zin zou moeten stimuleren. 16. 13. dening zo snel mogelijk in werking treedt. Het CvdR dringt erop aan dat de uitvoeringsveror- Bij de selectie van de financieringsaanvragen dient de Commis- sie na te gaan of er werkelijk sprake is van een lokale ontwikkelingsstrategie waarbij diverse partners betrokken zijn. 16. 15. Het CvdR zou graag zien dat ook infrastructuurpro- jecten worden opgenomen in Leader+. Infrastructuurprojecten die daarvoor niet in aanmerking komen, zouden voorrang moeten krijgen bij de selectie van steunaanvragen in het kader van andere programma’s. Het is immers een feit dat een strategie voor plattelandsontwik- keling geen kans van slagen heeft als er niet ook voor de nodige basisinfrastructuur wordt gezorgd. De Commissie stelt dat samenwerking meer dient te 16. 16. omvatten dan alleen het uitwisselen van ervaring. Het CvdR is het daarmee in principe eens, maar wijst er wel op dat de uitwisseling van ervaring als aparte samenwerkingsvorm niet van steun mag worden uitgesloten. De termijn van vijf maanden voor de beoordeling van de steunaanvragen is naar de mening van het CvdR veel te lang. De lokale verenigingen die zich bezig houden met ontwikkeling zijn niet gewend aan dit soort bureaucratische rompslomp en zouden, na de hoge verwachtingen die het Commissievoorstel wekt, moeite hebben met een dermate lange wachttijd. 16. 17. Van preselectie van bepaalde gebieden in een regio zoals dit wordt voorgeschreven in par. 9 van het voorstel inzake de richtsnoeren dient te worden afgezien. 16. 18. De bepaling dat deze regeling alleen voor lokale werkgroepen geldt, zoals wordt voorgesteld in par. 12, eerste alinea, van de richtsnoer, dient te worden geschrapt. Tevens dient erop te worden toegezien dat de uitvoering van de programma’s geen vertraging oploopt. De Commissie geeft de lidstaten na de goedkeuring van de selectiecriteria maar Hetzelfde geldt voor de bepaling dat overheidsinstanties en gekozen vertegenwoordigers niet meer dan de helft van de lokale werkgroepen mogen uitmaken (par. 12, derde alinea). Brussel, 17 februari 2000. De voorzitter van het Comité van de Regio’s Jos CHABERT


title: Risoluzione legislativa del Parlamento europeo sulla proposta di direttiva del Parlamento europeo e del Consiglio che modifica la direttiva 85/611/CEE del Consiglio concernente il coordinamento delle disposizioni legislative, regolamentari ed amministrative in materia di taluni organismi di investimento collettivo in valori mobiliari (OICVM) al fine di regolamentare le società di gestione ed i prospetti semplificati (COM(1998) 451 — C4-0465/1998 — 1998/0242(COD))

text: C 339/228 Gazzetta ufficiale delle Comunità europee IT 29. 11. 2000 Giovedì 17 febbraio 2000 II. Proposta di direttiva del Parlamento europeo e del Consiglio che modifica la direttiva 85/611/CEE del Consiglio concernente il coordinamento delle disposizioni legislative, regolamentari ed ammi- nistrative in materia di taluni organismi di investimento collettivo in valori mobiliari (OICVM) al (COM(1998) 451 ) fine di regolamentare le società di gestione ed i prospetti semplificati C4-0465/1998 ) 1998/0242(COD)) La proposta è modificata nel modo seguente: TESTO DELLA COMMISSIONE (1) EMENDAMENTI DEL PARLAMENTO (Emendamento 22) Considerando 15 bis (nuovo) considerando che l’adozione delle modifiche alla 15 bis. direttiva 85/611/CEE contemplate dalla presente direttiva dovrà essere immediatamente seguita da una codificazione della legislazione comunitaria in materia di OICVM; (Emendamento 23) ARTICOLO 1, PUNTO 1 Articolo 1 bis, paragrafo 2 (direttiva 85/611/CEE) 2. «società di gestione» una società che esercita a titolo prin- cipale l’attività di gestione di fondi di investimento e di società di investimento (gestione di portafogli collettivi); 2. «società di gestione» una società che esercita a titolo prin- cipale la gestione degli attivi di fondi di investimento e di società di investimento (gestione di portafogli collettivi), comprese le attività di cui all’allegato II. (Emendamento 24) ARTICOLO 1, PUNTO 3 Articolo 5, paragrafo 4 bis (nuovo) (direttiva 85/611/CEE) 4 bis. Le autorità competenti negano o revocano l’auto- rizzazione a un OICVM quando, da elementi come il con- tenuto del programma di attività, la distribuzione geogra- fica o le attività effettivamente svolte, risulta evidente che l’organismo ha optato per l’ordinamento giuridico di uno Stato membro al fine di sottrarsi alle norme più rigorose in vigore in un altro Stato membro, sul cui territorio intende svolgere o svolge la maggior parte delle sue atti- vità. (Emendamento 41/riv. ) ARTICOLO 1, PUNTO 3 Articolo 5 bis, paragrafo 1, primo e secondo trattino (direttiva 85/611/CEE) / detiene un capitale iniziale sufficiente, ossia: a) se l’autorizzazione comprende solo la gestione di fondi di investimento e di società di investimento, 50 000 ecu; (1) GU C 272 dell’1. 9. 1998, pag. 7. / detiene un capitale iniziale minimo di 150 000 euro; dovrà inoltre continuare a possedere un requisito patrimoniale non inferiore alla maggiore delle seguenti entità: a) un importo da determinarsi disposizioni della direttiva 93/6/CEE, della natura dei servizi prestati; in conformità delle tenuto conto 29. 11. 2000 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee C 339/229 TESTO DELLA COMMISSIONE Giovedì 17 febbraio 2000 EMENDAMENTI DEL PARLAMENTO b) se l’autorizzazione comprende anche i servizi di gestione discrezionale di portafogli di cui all’articolo 5, paragrafo 3, primo trattino, in aggiunta al capitale di cui alla precedente lettera a), un capitale il cui importo da determinarsi in conformità delle disposizioni dell’articolo 3, paragrafi 1 e 2, della direttiva 93/6/CEE (1), tenuto conto della natura del servizio in questione; b) un importo da determinarsi in conformità dell’ap- plicazione della seguente scala all’importo totale del patrimonio gestito: ) lo 0,1 % fino a 1 miliardo di euro gestiti ) 1 milione di euro più lo 0,02 % del patrimonio gestito eccedente il miliardo di euro con un massimo di 10 milioni di euro; 0 le persone alle quali è effettivamente affidata la guida della società di gestione possiedono l’onorabilità e l’esperienza suffi- cienti anche in rapporto al tipo di OICVM gestiti dalla società di gestione. Le funzioni di indirizzo dell’attività della società di gestione devono essere affidate ad almeno due persone in possesso dei suddetti requisiti; (1) GU L 141 dell’11. 06. 1993, pag. 1. (Emendamento 35) ARTICOLO 1, PUNTO 3 Articolo 5 bis, paragrafo 3, (Direttiva 85/611/CEE) 3. Ogni richiedente viene informato, entro sei mesi dalla presentazione di una domanda completa, se l’autorizzazione gli viene rilasciata o meno. Il rifiuto dell’autorizzazione deve essere motivato. 3. Ogni richiedente viene informato, entro sei mesi dalla presentazione di una domanda completa, se l’autorizzazione gli viene rilasciata o meno. Il rifiuto dell’autorizzazione deve essere motivato. Allorché l’autorizzazione sia stata rifiutata in un determinato Stato membro, essa non può essere richiesta in un altro. Non è ammessa la contemporanea presentazione di più domande in diversi Stati membri; (Emendamento 25) ARTICOLO 1, PUNTO 3 Articolo 5 septies, paragrafo 1, secondo comma (direttiva 85/611/CEE) In particolare le autorità competenti dello Stato membro di ori- gine, tenuto conto anche della natura degli OICVM gestiti da una società di gestione, esigono che ognuna di tali società abbiano una buona organizzazione amministrativa e contabile, meccanismi di controllo e di salvaguardia in materia di elabo- razione elettronica dei dati e procedure di controllo interno adeguate che assicurino, tra l’altro, che le attività dei fondi di investimento o delle società di investimento gestite dalla società di gestione siano investite conformemente al regolamento del fondo o ai suoi atti costitutivi e alle norme in vigore. In particolare le autorità competenti dello Stato membro di ori- gine, tenuto conto anche della natura degli OICVM gestiti da una società di gestione, esigono che ognuna di tali società abbiano una buona organizzazione amministrativa e contabile, meccanismi di controllo e di salvaguardia in materia di elabo- razione elettronica dei dati e procedure di controllo interno adeguate che assicurino, tra l’altro, che qualunque transazione con il fondo possa essere ricostruita sulla base dell’origine, delle parti, del tipo, del luogo e del momento in cui è stata effettuata e che le attività dei fondi di investimento o delle società di investimento gestite dalla società di gestione siano investite conformemente al regolamento del fondo o ai suoi atti costitutivi e alle norme in vigore. (Emendamento 26) ARTICOLO 1, PUNTO 3 Articolo 5 septies, paragrafo 2, secondo comma (nuovo) (direttiva 85/611/CEE) Le autorità competenti dello Stato membro d’origine pos- sono, indipendentemente da una precedente approvazione del cliente di una società di gestione, approvare le attività della società di gestione di cui ai tre trattini che prece- dono, a condizione che sia rispettato l’articolo 10, para- grafo 2. C 339/230 Gazzetta ufficiale delle Comunità europee IT 29. 11. 2000 Giovedì 17 febbraio 2000 TESTO DELLA COMMISSIONE EMENDAMENTI DEL PARLAMENTO (Emendamento 27) ARTICOLO 1, PUNTO 3 Articolo 5 octies, paragrafi 1 e 2, parte introduttiva e primo e secondo trattino (direttiva 85/611/CEE) 1. Se una società di gestione è autorizzata ad affidare a terzi, in base a mandati specifici ed ai fini di una maggiore efficienza, l’eserci- zio per suo conto di una o più delle funzioni attinenti al servizio di gestione di portafogli collettivi di cui all’allegato II, ogni mandato deve essere previamente sottoposto per approvazione alle autorità com- petenti. 1. Le autorità competenti dello Stato membro d’origine possono permettere alle società di gestione di delegare a intermediari, soggetti a sorveglianza prudenziale, l’esecu- zione di scelte specifiche d’investimento nel quadro dei criteri di ripartizione degli investimenti definiti periodica- mente dalla società di gestione. Le autorità competenti approvano un mandato solo dopo 2. aver verificato che sono rispettate le seguenti condizioni; 2. Le autorità competenti approvano un mandato solo dopo aver verificato che sono rispettate tutte le seguenti condizioni: / il mandato non pregiudica l’efficacia della vigilanza sulla / il mandato non pregiudica l’efficacia della vigilanza sulla società di gestione; società di gestione; / il titolare del mandato non è il depositario né una persona che detiene una partecipazione qualificata nel capitale della società di gestione del depositario né una qualsiasi altra persona i cui inte- ressi possano essere in conflitto con quelli della società di gestione o dei detentori delle quote; / nel caso in cui il mandato sia conferito a un interme- diario di un paese terzo, deve essere garantita la colla- borazione fra le autorità di sorveglianza prudenziale competenti per il delegante e per il delegato; ) il mandato non deve essere conferito al depositario; (Emendamento 28) ARTICOLO 1, PUNTO 3 Articolo 6 bis, paragrafo 4 (direttiva 85/611/CEE) Prima che la succursale di una società di gestione inizi 4. l’attività, le autorità competenti dello Stato membro ospitante dispongono di un periodo di due mesi, a decorrere dal ricevi- mento dell’informazione di cui al paragrafo 2, per predisporre la vigilanza sulla società di gestione e per indicare, se del caso, le condizioni, comprese le disposizioni di cui agli articoli 44 e 45 in vigore nello Stato membro ospitante e le norme di com- portamento da rispettare in caso di prestazione dei servizi di gestione di portafogli di cui all’articolo 5, paragrafo 3, alle quale è subordinato l’esercizio dell’attività nello Stato ospitante a tutela dell’interesse generale. Prima che la succursale di una società di gestione inizi 4. l’attività, le autorità competenti dello Stato membro ospitante dispongono di un periodo di due mesi, a decorrere dal ricevi- mento dell’informazione di cui al paragrafo 2, per predisporre la vigilanza sulla società di gestione e per indicare, se del caso, le condizioni, comprese le disposizioni di cui agli articoli 44 e 45 in vigore nello Stato membro ospitante e le norme di com- portamento da rispettare in caso di prestazione dei servizi di gestione di portafogli di cui all’articolo 5, paragrafo 3, e di consulenza sugli investimenti e le attività di custodia alle quali è subordinato l’esercizio dell’attività nello Stato ospitante a tutela dell’interesse generale. (Emendamento 29) ARTICOLO 1, PUNTO 6 Articolo 28, paragrafo 1 (direttiva 85/611/CEE) 1. Il prospetto semplificato e il prospetto completo devono contenere le informazioni necessarie perché gli investitori pos- sono formulare un giudizio fondato sull’investimento che è loro proposto. 1. Il prospetto semplificato e il prospetto completo devono contenere le informazioni necessarie perché gli investitori pos- sono formulare un giudizio fondato sull’investimento che è loro proposto e, in particolare, sui rischi che ne derivano. 29. 11. 2000 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee C 339/231 TESTO DELLA COMMISSIONE Giovedì 17 febbraio 2000 EMENDAMENTI DEL PARLAMENTO (Emendamento 30) ARTICOLO 1, PUNTO 6 Articolo 28, paragrafo 1, comma unico bis (nuovo) (direttiva 85/611/CEE) In particolare, i prospetti devono comprendere una spiega- zione chiara e facilmente comprensibile del profilo di rischio del fondo (indipendentemente dal fatto che siano o meno utilizzati strumenti derivati e indipendentemente dal tipo di valori in cui si è investito). (Emendamento 31) ARTICOLO 1, PUNTO 7 Articolo 29, paragrafo 2 bis (nuovo) (direttiva 85/611/CEE) 2 bis. Sono richiamate per quanto applicabili le disposi- zioni sulle norme di comportamento al momento della vendita di quote a fini d’investimento nonché sulle infor- mazioni relative ai sistemi di sicurezza di cui agli arti- coli 11 e 12 della DSI. (Emendamento 32) Allegato I, «Informazione agli investimenti», trattino quinto bis (nuovo) (direttiva 85/611/CEE) ) breve valutazione del profilo di rischio del fondo. Risoluzione legislativa del Parlamento europeo sulla proposta di direttiva del Parlamento europeo e del Consiglio che modifica la direttiva 85/611/CEE del Consiglio concernente il coordinamento delle disposizioni legislative, regolamentari ed amministrative in materia di taluni organismi di investimento collettivo in valori mobiliari (OICVM) al fine di regolamentare le società di gestione ed i prospetti semplificati (COM(1998) 451 ) C4-0465/1998 ) 1998/0242(COD)) Procedura di codecisione: prima lettura Il Parlamento europeo, / vista la proposta della Commissione al Parlamento europeo e al Consiglio (COM(1998) 451) (1), / visti l’articolo 251, paragrafo 2 e l’articolo 47, paragrafo 2, del trattato CE, a norma dei quali la proposta gli è stata presentata dalla Commissione (C4-0465/1998), / visto l’articolo 67 del suo regolamento, / visti la relazione della commissione per i problemi economici e monetari e il parere della commissione giuridica e per il mercato interno (A5-0025/2000), 1. approva la proposta della Commissione così emendata; chiede che la proposta gli venga nuovamente presentata qualora la Commissione intenda modificare 2. sostanzialmente la proposta emendata o sostituirla con un nuovo testo; 3. incarica la sua Presidente di trasmettere la posizione del Parlamento al Consiglio e alla Commissione. (1) GU C 272 dell’1. 9. 1998, pag. 7


title: Kommissionens förordning (EG) nr 369/2000 av den 17 februari 2000 om fastställande av det högsta exportbidraget för råg inom ramen för den anbudsinfordran som avses i förordning (EG) nr 1758/1999

eurovoc_concepts:
award of contract
export refund
export tax
rye
third country

text: 18. 2. 2000 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 46/27 KOMMISSIONENS FÖRORDNING (EG) nr 369/2000 av den 17 februari 2000 om fastställande av det högsta exportbidraget för råg inom ramen för den anbudsinfordran som avses i förordning (EG) nr 1758/1999 EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNING med beaktande av Fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen, med beaktande av rådets förordning (EEG) nr 1766/92 av den 30 juni 1992 om den gemensamma organisationen av mark- naden för spannmål (1), senast ändrad genom förordning (EG) nr 1253/1999 (2), med beaktande av kommissionens förordning (EG) nr 1501/95 av den 29 juni 1995 om vissa tillämpningsföreskrifter för rådets förordning (EEG) nr 1766/92 vad avser beviljande av exportbidrag och de åtgärder som skall vidtas vid störningar inom spannmålssektorn (3), senast ändrad genom förordning (EG) nr 2513/98 (4), särskilt artikel 7 i denna, och med beaktande av följande: (1) (2) En anbudsinfordran för bidrag och/eller avgift för export av råg till alla tredje länder har inletts genom kommis- sionens förordning (EG) nr 1758/1999 (5). I artikel 7 i förordning (EG) nr 1501/95 föreskrivs att kommissionen på grundval av de meddelade anbuden och i enlighet med det förfarande som föreskrivs i artikel 23 i förordning (EEG) nr 1766/92, kan besluta att fast- ställa ett högsta exportbidrag, varvid hänsyn tas till de kriterier som avses i artikel 1 i förordning (EG) nr 1501/ 95. I detta fall tilldelas kontraktet den eller de anbudsgi- vare vars anbud är på samma nivå eller lägre än det högsta bidraget, samt den eller de anbudsgivare vars anbud avser en exportavgift. (3) (4) Tillämpningen av ovannämnda kriterier på det nuva- rande marknadsläget för ifrågavarande spannmål medför att det högsta exportbidraget fastställs till det belopp som anges i artikel 1. De åtgärder som föreskrivs i denna förordning är fören- liga med yttrandet från Förvaltningskommittén för spannmål. HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE. Artikel 1 För de anbud som meddelats från och med den 11 till och med den 17 februari 2000 inom ramen för den anbudsinfordran förordning (EG) nr 1758/1999 är det högsta som avses i exportbidraget för råg fastställt till 65,99 EUR/t. Artikel 2 Denna förordning träder i kraft den 18 februari 2000. Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater. Utfärdad i Bryssel den 17 februari 2000. På kommissionens vägnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen (1) EGT L 181, 1. 7. 1992, s. 21. (2) EGT L 160, 26. 6. 1999, s. 18. (3) EGT L 147, 30. 6. 1995, s. 7. (4) EGT L 313, 21. 11. 1998, s. 16. (5) EGT L 210, 10. 8. 1999, s. 3