title: Verslag van de Commissie over de toepassing van Richtlijn 79/409/EEG inzake het behoud van de vogelstand - Bijstelling voor de periode 1993-1995 op basis van door de lidstaten verstrekte informatie inzake de toepassing van de nationale maatregelen die krachtens de richtlijn zijn genomen

eurovoc_concepts:
EC Directive
bird
protected area
protected species
wildlife

formats: html pdf

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 29. 03. 2000 COM(2000) 180 definitief VERSLAG VAN DE COMMISSIE OVER DE TOEPASSING VAN RICHTLIJN 79/409/EEG INZAKE HET BEHOUD VAN DE VOGELSTAND BIJSTELLING VOOR DE PERIODE 1993-1995 op basis van door de lidstaten verstrekte informatie inzake de toepassing van de nationale maatregelen die krachtens de richtlijn zijn genomen INHOUDSOPGAVE 1. 2. INLEIDING. 3 STAAT VAN INSTANDHOUDING VAN SOORTEN (ARTIKELEN 1 EN 2). 4 2. 1. Doelstellingen van deze artikelen. 4 2. 2. Toestand en trends van vogelpopulaties. 4 2. 3. Door de lidstaten in hun driejaarlijks verslag verstrekte informatie. 5 3. BEHOUD VAN HABITATS EN NETWERK VAN SPECIALE BESCHERMINGSZONES (ARTIKELEN 3 EN 4). 5 3. 1. Doelstellingen van deze artikelen. 5 3. 2. Totstandbrenging van het netwerk van speciale beschermingszones per lidstaat. 7 3. 3. Toereikendheid van het netwerk van speciale beschermingszones. 9 4. ONTTREKKING AAN DE NATUUR (ARTIKELEN 5, 6, 7, 8 EN 9). 10 4. 1. Doelstellingen van deze artikelen. 10 4. 2. Gedurende de betrokken periode ingevoerde nieuwe wetgeving, belangrijke wijzigingen van bestaande wetgeving. 11 4. 3. Opgetreden veranderingen in de jachtregelingen van de lidstaten, betreffende het aantal soorten waarop wordt gejaagd, de data voor opening en sluiting van de jacht en de gesloten gebieden. 16 4. 4. Belangrijke afwijkende bepalingen van de beschermingsregeling die zijn aangebracht, afgeschaft of gewijzigd gedurende de betrokken periode (artikel 9). 21 5. ONDERZOEK EN FLANKERENDE MAATREGELEN (ARTIKELEN 10, 11, (13 EN 14)). 22 5. 1. Doelstellingen van deze artikelen. 22 5. 2. Door de Commissie ondernomen noodzakelijke werkzaamheden en onderzoek. 23 5. 3. Door de lidstaten ondernomen noodzakelijke werkzaamheden en onderzoek. 24 5. 4. Introductie van op het Europees grondgebied van de lidstaten niet van nature in het wild levende vogelsoorten. 28 2 1. INLEIDING Dit verslag is opgesteld op basis van de informatie uit de nationale verslagen die door de lidstaten bij de Commissie zijn ingediend overeenkomstig artikel 12 van de richtlijn. Het betreft de jaren 1993, 1994, en 1995 voor het merendeel van de lidstaten en alleen 1995 voor Zweden, Finland en Oostenrijk. in vergelijking met de Dit verslag geeft uitsluitend de significante verschillen weer voorgaande situatie (zie COM(93)572 def. - “Tweede verslag over de toepassing van Richtlijn 79/409/EEG inzake het behoud van de vogelstand, periode 1981-1991” en aanvulling 1992). Naast de door de lidstaten ingediende driejaarlijkse verslagen is tevens rekening gehouden met de informatie die de lidstaten aan de Commissie hebben verstrekt overeenkomstig de artikelen 4 en 9 van de richtlijn. Richtlijn 79/409/EEG(1), als gewijzigd bij de Richtlijnen 81/854/EEG(2), 85/411/EEG(3)°, 86/122/EEG(4), 91/244/EEG(5), 94/24/EG(6) en de Verdragen betreffende de toetreding van Griekenland(7), Spanje en Portugal(8) en Oostenrijk, Zweden en Finland(9) voert een algemeen stelsel in voor het behoud van alle natuurlijk in het wild levende vogelsoorten op het Europees grondgebied van de lidstaten waarop het Verdrag van toepassing is. Dit stelsel heeft de bescherming, het beheer en de regulering van deze soorten ten doel en regelt de jacht op en de vangst van in het wild levende vogels. Het is van toepassing op de in het wild levende vogels, hun eieren, hun nesten en hun habitats. In artikel 1 wordt het toepassingsgebied van de richtlijn omschreven. De richtlijn heeft betrekking op natuurlijk in het wild levende vogelsoorten op het Europese grondgebied van de lidstaten (uitgezonderd Groenland). Zij is van toepassing op vogels, alsmede op hun eieren, nesten en habitats. Artikel 2 noemt als doelstelling van de richtlijn de bescherming van alle vogelsoorten en koppelt deze doelstelling zowel aan de ecologische behoeften van de soorten als aan de wetenschappelijke, culturele, recreatieve en economische eisen van de bevolking. In de richtlijn worden twee belangrijke aspecten behandeld: de bescherming van habitats, die wordt behandeld in de artikelen 3 en 4, en de onttrekking aan de natuur, die wordt geregeld bij de artikelen 5 tot en met 9. Artikel 10 beoogt de bevordering van de ontwikkeling van onderzoek op het gebied van bescherming van in het wild levende vogels door de lidstaten. Artikel 11 zorgt ervoor dat de introductie van niet-inheemse vogelsoorten geen schade toebrengt aan de inheemse flora en fauna. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 PB L 103 van 25. 4. 1979, blz. 1. PB L 319 van 7. 11. 1981, blz. 3. PB L 233 van 30. 8. 1985, blz. 33. PB L 100 van 16. 4. 1986, blz. 22. PB L 115 van 8. 5. 1991, blz. 41. PB L 164 van 30. 6. 1991, blz. 9. PB L 291 van 19. 11. 1979, blz. 17. PB L 302 van 15. 11. 1985, blz. 221. PB L 1 van 1. 1. 1995, blz. 125. 3 Overeenkomstig artikel 12 zijn de lidstaten verplicht bij de Commissie een verslag in te dienen over de toepassing van de nationale maatregelen die krachtens de richtlijn zijn genomen. Voor de betrokken periode (1993-1995) hebben verscheidene lidstaten hun verslag te laat ingediend; het laatste verslag ontving de Commissie eind april 1999. In geen enkel geval mogen de in het kader van de richtlijn genomen maatregelen leiden tot een verslechtering met betrekking tot de instandhouding van natuurlijk in het wild levende vogelsoorten op het Europese grondgebied van de lidstaten (artikel 13); wel kunnen de lidstaten beschermingsmaatregelen treffen die strenger zijn dan in de richtlijn (artikel 14) wordt voorgeschreven. De artikelen 15 tot en met 19 zijn artikelen inzake procedures die met name voorzien in de instelling van een adviescomité voor de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang, in indieningsprocedures en -termijnen. teneinde de noodzakelijke wijzigingen mogelijk te maken, dan wel 2. STAAT VAN INSTANDHOUDING VAN SOORTEN (ARTIKELEN 1 EN 2) 2. 1. Doelstellingen van deze artikelen • In artikel 1 wordt het toepassingsgebied van de richtlijn beschreven. De richtlijn heeft betrekking op de soorten, d. w. z. op al hun populaties en alle afzonderlijke exemplaren, ongeacht de oorsprong daarvan. Uitgezonderd zijn alle populaties van goed herkenbare gedomesticeerde vormen, ook indien deze voorkomen in een semi-natuurlijke staat (zoals de populaties verwilderde “stadsduiven”), evenals de soorten waarvan de aanwezigheid in de Gemeenschap slechts het gevolg is van een opzettelijke of toevallige introductie, alsmede eventuele individuele exemplaren die duidelijk uit gevangenschap zijn ontsnapt. Eveneens uitgezonderd zijn de in gevangenschap levende exemplaren. De lijst van op het Europese grondgebied van de lidstaten natuurlijk in het wild levende vogelsoorten is uiteraard tot stand gekomen door de samenvoeging van lijsten die zijn goedgekeurd door indien deze niet bestaan, door de de avifaunistische comités in de lidstaten, of, samenstellers van avifaunalijsten. • Artikel 2 van de richtlijn heeft als doelstelling de bescherming van alle onder de richtlijn vallende vogelsoorten en koppelt deze doelstelling zowel aan de ecologische behoeften van de soorten als aan de wetenschappelijke, culturele, recreatieve en economische eisen van het publiek. Het artikel voorziet enerzijds expliciet in instandhouding en anderzijds in beheer en, ingeval dat nodig is, in herstel of beperking. 2. 2. Toestand en trends van vogelpopulaties Een recente evaluatie van de situatie van Europese vogelsoorten werd gepubliceerd door BirdLife International in 1994. Het betreft de beste op dit moment beschikbare wetenschappelijke informatie, hetgeen door ORNIS, het stuurcomité voor de richtlijn, is erkend. Dit verslag, het resultaat van een vier jaar durend proces van gegevensverzameling en analyse, heeft het voor het eerst mogelijk gemaakt om op het niveau van ons continent en voor wat betreft de hele avifauna, de omvang en het belang van de afname van de vogelstand te documenteren. Dit onderzoek identificeert 514 regelmatig in Europa waargenomen vogelsoorten. Van deze vogelsoorten zijn er 236 die een redelijke staat van instandhouding hebben en buiten de 4 grenzen van Europa ruim verspreid zijn. Van de 278 andere soorten hebben er 83 een gunstige staat van instandhouding, maar hun verspreiding is hoofdzakelijk tot Europa beperkt. In totaal 319 soorten van de 514 (62%) hebben een staat van instandhouding die in het algemeen als bevredigend wordt beschouwd. De rest, ofwel 195 soorten of 38%, heeft een ongunstige staat van instandhouding, hetgeen te wijten is aan het feit dat deze soorten een duidelijke afname vertonen of dat zij een (soms zeer) beperkte verspreiding hebben. In feite heeft bijna 25% van de regelmatig in Europa waargenomen soorten de afgelopen twintig jaar een aanzienlijke bestandsafname gekend. Aangezien vogels over het algemeen goede indicatoren zijn van de toestand van het milieu, valt te vrezen dat de afname van de vogelstand de afspiegeling is van wat zich voordoet bij een groot aantal andere dier- of plantensoorten. Een en ander wijst op een duidelijke degradatie van de biodiversiteit in Europa, hetgeen zowel geldt voor de verspreiding als voor de abundantie van soorten. Meestal houdt de afname van de vogelstand verband met veranderingen in bodemgebruik en beheersmethoden. De intensivering van de landbouw is de voornaamste oorzaak van de geconstateerde regressie. Dit ten minste één oorzaak van de verslechtering van de situatie van 42% van de soorten waarvan de populatie afneemt. De is eveneens een verdwijning en verslechtering van habitats, met name in wetlands, overheersende factor. Het onttrekken aan de natuur, o. a. door de jacht, heeft soms een negatieve, maar meestal een bijkomstige invloed op de populaties van die bedreigde soorten. is de belangrijkste of 2. 3. Door de lidstaten in hun driejaarlijks verslag verstrekte informatie In het kader van hun driejaarlijks verslag overeenkomstig artikel 12 hebben de lidstaten niet de verplichting de Commissie te informeren over de toepassing van deze twee artikelen die de algemene verplichtingen voorvloeiend uit de richtlijn beschrijven. Niettemin presenteren de drie nieuwe lidstaten de staat van hun wetgeving en geeft Ierland een opsomming van de diverse wijzigingen van de «Wildlife Act 1976» die de toepassing op nationaal niveau van de vogelrichtlijn mogelijk maken. 3. BEHOUD VAN HABITATS EN NETWERK VAN SPECIALE BESCHERMINGSZONES (ARTIKELEN 3 EN 4) 3. 1. Doelstellingen van deze artikelen • In artikel 3 wordt benadrukt dat de hoogste prioriteit moet worden gegeven aan het beschermen of verbeteren van de vogelhabitats, hetgeen een essentiële voorwaarde vormt voor het verwezenlijken van de doelstelling van de richtlijn. In dit artikel wordt gewag gemaakt van de begrippen "omvang" en "voldoende gevarieerdheid" van deze habitats. Het artikel voorziet in een tweeledige aanpak: instelling van beschermde en beheerde gebieden en treffen van algemene maatregelen die voor een gunstige ontwikkeling van de habitats moeten zorgen. Evenals artikel 2 voorziet dit artikel, naast een op instandhouding gericht beleid, in herstelmaatregelen en zelfs in het creëren van habitats. De bescherming van habitats is een verplichting die is gebaseerd op formele verbintenissen. • Artikel 4 is het belangrijkste artikel van de richtlijn. Hierin wordt bepaald welke beschermingsmaatregelen moeten worden genomen om te zorgen voor geschikte habitats voor een bepaald aantal erg kwetsbare, in bijlage I van de richtlijn vermelde soorten en 5 kwetsbare trekvogels. Deze maatregelen zijn ook hier tweeledig van karakter: het gaat enerzijds om gerichte, specifieke maatregelen met betrekking tot het gehele grondgebied en anderzijds om de instelling van een netwerk van speciale beschermingszones. Dit zijn zones die door de lidstaten zijn aangewezen en die naar aantal en oppervlakte volstaan om te zorgen voor gunstige omstandigheden voor de bedoelde soorten in hun hele verspreidingsgebied. De Commissie moet instaan voor de samenhang en doelmatigheid van het gevormde netwerk. Het spreekt voor zich dat de beoogde bescherming niet alléén door het netwerk moet worden verwezenlijkt. De rol van het netwerk voor de bescherming wordt evenwel belangrijker naarmate een soort gevoeliger is voor wijzigingen van haar leefgebied en er derhalve van externe maatregelen minder effect valt te verwachten. In de betrokken periode heeft zich een belangrijke juridische wijziging voorgedaan op het stuk van de werkingssfeer van de richtlijn. De in de eerste zin van artikel 4, lid 4, van Richtlijn 79/409/EEG beschreven verplichtingen zijn overeenkomstig artikel 7 van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad vervangen door die in artikel 6, leden 2, 3 en 4, van laatstgenoemde richtlijn, en dat vanaf de vankrachtwording daarvan in juni 1994. Artikel 6, leden 2, 3 en 4, van Richtlijn 92/43/EEG luidt als volgt: 1. 2. 3. De lidstaten treffen passende maatregelen om ervoor te zorgen dat de kwaliteit van de natuurlijke habitats en de habitats van soorten in de speciale beschermingszones niet verslechtert en er geen storende factoren optreden voor de soorten waarvoor de zones zijn aangewezen voor zover die factoren, gelet op de doelstellingen van deze richtlijn een significant effect zouden kunnen hebben. van de gevolgen voor het gebied, Voor elk plan of project dat niet direct verband houdt met of nodig is voor het beheer van het gebied, maar afzonderlijk of in combinatie met andere plannen of projecten significante gevolgen kan hebben voor zo’n gebied, wordt een passende beoordeling gemaakt rekening houdend met de instandhoudingsdoelstellingen van dat gebied. Gelet op de conclusies van de beoordeling van de gevolgen voor het gebied en onder voorbehoud van het bepaalde in lid 4, geven de bevoegde nationale instanties slechts toestemming voor dat plan of project nadat zij de zekerheid hebben verkregen dat het de natuurlijke kenmerken van het betrokken gebied niet zal aantasten en nadat zij in voorkomend geval inspraakmogelijkheden hebben geboden. Indien een plan of project, ondanks negatieve conclusies van de beoordeling van de gevolgen voor het gebied, bij ontstentenis van alternatieve oplossingen, om dwingende redenen van groot openbaar belang, met inbegrip van redenen van sociale of economische aard, toch moet worden gerealiseerd, neemt de lidstaat alle nodige compenserende maatregelen om te waarborgen dat de algehele samenhang van Natura 2000 bewaard blijft. De lidstaat stelt de Commissie op de hoogte van de genomen compenserende maatregelen. Wanneer het betrokken gebied een gebied met een prioritair type natuurlijke habitat en/of een prioritaire soort is, kunnen alleen argumenten die verband houden met de menselijke gezondheid, de openbare veiligheid of met voor het milieu wezenlijke gunstige effecten dan wel, na advies van de Commissie, andere dwingende redenen van groot openbaar belang worden aangevoerd. 6 3. 2. Totstandbrenging van het netwerk van speciale beschermingszones per lidstaat Belgïe • Er is geen nieuwe zone aangewezen in 1993, 1994 of 1995. Denemarken • Er is geen nieuwe zone aangewezen in 1993, 1994 of 1995. • Er zijn talloze maatregelen genomen om ervoor te zorgen dat de kwaliteit van de habitats niet verslechtert en er geen significante verstoringen optreden. Duitsland Het aanwijzen van speciale beschermingszones behoort tot de taken van de Länder. • • In de betrokken periode (1993-1995) aangewezen. is er geen nieuwe speciale beschermingszone Iedere wijziging die is voorzien binnen de speciale beschermingszones dient eerst goedkeuring aan de bevoegde autoriteiten te worden voorgelegd. ter Griekenland • In de betrokken periode zijn er geen nieuwe speciale beschermingszones aangewezen. Spanje • In de betrokken periode zijn er in Spanje tien nieuwe speciale beschermingszones aangewezen. Deze zones beslaan een oppervlakte van 144 880 ha. Eind 1995 waren er in Spanje 149 speciale beschermingszones met een oppervlakte van bijna 25 338 km2 (2 533 790 ha). Frankrijk • In de betrokken periode zijn er acht nieuwe speciale beschermingszones aangewezen. Zeven van de al eerder aangewezen speciale beschermingszones zijn tevens uitgebreid. Het aanwijzen van deze nieuwe zones en de uitbreidingen hebben geleid tot de bescherming van 46 052 ha extra. Eind 1995 waren er in Frankrijk 99 speciale beschermingszones aangewezen met een totale oppervlakte van 706 992 ha. Ierland • In de betrokken periode is door Ierland een bijzondere inspanning geleverd voor het aanwijzen van nieuwe zones. Er zijn vierenvijftig nieuwe speciale beschermingszones aangewezen in 1994 en 1995 en er zijn vierendertig extra zones aangekondigd. Deze zones beslaan meer dan 150 000 ha. Eind 1995 waren in Ierland in totaal 75 speciale beschermingszones met een oppervlakte van 157 806 ha aangewezen. 7 Italië • In de betrokken periode zijn er in Italië zes nieuwe speciale beschermingszones aangewezen. Deze zones beslaan een oppervlakte van 6000 ha. Eind 1995 waren er in Italië 80 speciale beschermingszones met een oppervlakte van 3164 km2 (316. 400 ha). Luxemburg • Van 1993 tot 1995 zijn er in Luxemburg drie nieuwe speciale beschermingszones aangewezen met een oppervlakte van 1272 ha. Eind 1995 waren er zes speciale beschermingszones met een oppervlakte van 1389 ha aangewezen. Nederland • In de betrokken periode zijn er 11 nieuwe speciale beschermingszones aangewezen. Ze beslaan in totaal een oppervlakte van 22 135 ha. Oostenrijk • In de betrokken periode is er in Oostenrijk (lidstaat sinds 1 januari 1995) geen speciale beschermingszone aangewezen. Portugal • Er is in de betrokken periode geen nieuwe speciale beschermingszone aangewezen. Zweden • In de betrokken periode is er in Zweden (lidstaat sinds 1 januari 1995) geen speciale beschermingszone aangewezen. In een eerste besluit van 21 december 1995 heeft de Zweedse regering evenwel gewag gemaakt van haar voornemen om zo’n 80 speciale beschermingszones aan te wijzen. Finland • In de betrokken periode is er in Finland (lidstaat sinds 1 januari 1995) geen speciale beschermingszone aangewezen. Wel is in 1994 met de inventarisatie van start gegaan. Het Fins Milieucentrum werd belast met de selectie van de zones, de zorg voor de wetenschappelijke leiding van de inventarisatie, het beheer van de databank en het maken van kaarten. (Het eerste voorstel dat door het ministerie van Milieu werd voorbereid met het oog op het nationaal Natura 2000-netwerk was in oktober 1996 gereed). Verenigd Koninkrijk • Tussen 1993 en 1995 zijn er 50 nieuwe speciale beschermingszones aangewezen en is een speciale beschermingszone uitgebreid. Van deze nieuwe speciale beschermingszones is een bepaald aantal locaties van bijzonder belang, zoals de New Forest, Bowland Fells en de estuaria van de Humber en de Severn. Dit bracht het aantal speciale beschermingszones in het Verenigd Koninkrijk in 1995 op 113 en de totale oppervlakte ervan op 365. 000 ha. • Er zijn aanzienlijke inspanningen geleverd met het oog op het beheer en de aanwijzing van nieuwe gebieden van bijzonder wetenschappelijk belang (SSSI's). De oppervlakte van de gebieden die als “in ecologisch opzicht kwetsbaar” worden aangemerkt, is toegenomen. 8 • Er zijn tevens andere plannen gefinancierd ter bevordering van het herstel van habitats en een doeltreffender natuurbeheer. • Er zijn binnen en buiten de speciale beschermingszones maatregelen getroffen om de verontreiniging door lood (verontreiniging door het gebruik van loden hagelkorrels en vislood) te beperken. • Gedurende de verslagperiode controles van gebieden plaatsgevonden. Deze hadden ten doel nieuwe zones te identificeren die van potentieel belang zijn voor vogels en die eventueel tot het netwerk van speciale beschermingszones kunnen gaan behoren. systematische hebben er In de betrokken periode zijn er honderdachtenveertig nieuwe speciale Conclusie: beschermingszones aangewezen en is de aldus beschermde oppervlakte gestegen tot bijna 5719 km2, ofwel een toename van meer dan 8,5% in vergelijking met de voorgaande periode. 3. 3. Toereikendheid van het netwerk van speciale beschermingszones Op 31 december 1995 bedroeg het aantal speciale beschermingszones 124710. Deze besloegen een oppervlakte van 71. 679 km² ofwel het equivalent van de gezamenlijke oppervlakte van België en Nederland (maar ook, en slechts, 3% van het grondgebied van de Unie). Om de samenhang van dit netwerk te evalueren is het van belang informatie te hebben over de populaties van de soorten van bijlage I die in de speciale beschermingszones aanwezig zijn. De door de lidstaten geleverde faunistische informatie is vaak te gebrekkig en maakt het de te gaan in hoeverre het netwerk op de Commissie onmogelijk om direct na beschermingsdoelstellingen is andere manieren om de toereikendheid van het netwerk te evalueren en met name na te gaan in hoeverre het netwerk op de doelstellingen is afgestemd. afgestemd. Er zijn echter eigenschappen van Ter herinnering: bijlage I van de richtlijn bevat soorten waarvan de populatiedynamische tendens ongunstig of potentieel ongunstig is, soorten die kwetsbaar zijn vanwege de intrinsieke en gespecialiseerde soorten die bijzondere eisen stellen aan hun leefmilieu. Doorgaans zijn dit ook de soorten die volgens de diverse op verspreidingspatronen, populatiedynamische tendensen en karakteristieken van het leefgebied gebaseerde classificatiemethoden een hoge kwetsbaarheidsindex bezitten. hun verspreidingspatroon en populatiestructuur, De lidstaten moeten maatregelen nemen die gericht zijn op het behoud van de speciale beschermingszones. Afhankelijk van de situatie variëren deze van zeer strikte maatregelen voor kleine gebieden, zoals natuurreservaten, tot zeer extensieve en geïntegreerde maatregelen voor zeer grote gebieden. Laatstgenoemde maatregelen onderscheiden zich slechts van algemene milieumaatregelen door hun beperkt geografisch bereik en het dwingend karakter van de nakoming van de beschermingsdoelstelling. De 1247 aangewezen zones maken deel uit van het geheel van belangrijke zones (IBA = Important Bird Areas) voor het behoud van de vogelstand in Europa. Met de financiële steun van de Europese Commissie is er een volledige inventaris van deze zones opgemaakt en in 1989 10 In Baden-Württemberg zijn 271 speciale beschermingszones met een totale oppervlakte van 86 km2 aangewezen om andere redenen van natuurbehoud dan het belang voor vogels. 9 gepubliceerd (Grimmet R. F. A. & T. A. Jones, 1989. Important Birds Areas in Europe). Deze inventaris is sindsdien in bepaalde lidstaten aangevuld. Een evaluatie van de mate waarin per land zones zijn aangewezen die van belang zijn voor het behoud van de vogelstand, laat zien dat aan het eind van de betrokken periode slechts vijf landen meer dan de helft van de totale oppervlakte aan voor de bescherming van de vogelstand belangrijke zones op hun grondgebied hadden aangewezen. Daarom moeten in het merendeel van de lidstaten nog aanzienlijke inspanningen worden geleverd. 4. ONTTREKKING AAN DE NATUUR (ARTIKELEN 5, 6, 7, 8 EN 9) 4. 1. Doelstellingen van deze artikelen • Artikel 5 stelt, onverminderd bijzondere bepalingen, een algemene beschermingsregeling in. Het verbiedt het doden of vangen van vogels, het vernielen of beschadigen van hun nesten en eieren, het rapen van eieren, het verstoren van vogels, het houden van soorten die niet mogen worden bejaagd volgens artikel 7 of gevangen volgens artikel 9. • Om te voorkomen dat commerciële belangen de omvang van de onttrekking aan de natuur ongunstig beïnvloeden, dient een algemeen verbod op de handel te worden ingesteld. Afwijkende bepalingen moeten worden beperkt tot soorten waarvoor dit in biologisch opzicht verantwoord is. Afgezien daarvan mogen bepaalde soorten (zie bijlage III van de richtlijn) in de handel worden gebracht mits bepaalde beperkingen in acht worden genomen. Artikel 6 verbiedt derhalve het in de handel brengen van levende en dode vogels of delen daarvan voor alle soorten waarop de richtlijn van toepassing is. Dit geldt ook voor soorten die mogen worden bejaagd of gevangen, met uitzondering van de soorten van bijlage III van de richtlijn. • In artikel 7 worden de jacht en de valkenjacht gereglementeerd. Met name wordt de jacht beperkt tot de in bijlage II vermelde soorten, die louter op grond van biologische criteria zijn geselecteerd: populatieniveau, verspreidingskenmerken en populatiedynamische parameters. Het artikel stelt als voorwaarden dat de jacht de pogingen tot instandhouding die elders in het verspreidingsgebied worden ondernomen, niet in gevaar brengt, en dat bij de beoefening van de jacht overeenkomstig de eisen van artikel 2 de principes van «verstandig gebruik» en «ecologisch evenwichtige regulering» in acht worden genomen. • Bij artikel 8 wordt het gebruik van alle middelen voor het massale of niet-selectieve doden en vangen verboden. • Artikel 9 voorziet in afwijkingen van de bepalingen inzake onttrekking aan de natuur. Drie categorieën van redenen kunnen worden aangevoerd voor het vaststellen van afwijkende bepalingen: 1. De vogels worden geacht een bepaald probleem of bepaalde schade te hebben veroorzaakt. Deze reden geldt enkel als de afwijkende bepaling wordt genomen « in het belang van de volksgezondheid en openbare veiligheid, in het belang van de veiligheid van het luchtverkeer, ter voorkoming van belangrijke schade aan gewassen, vee, bossen, visserij en wateren en ter bescherming van flora en fauna ». Een afwijkende bepaling is in die gevallen mogelijk «indien er geen andere bevredigende oplossing bestaat» (artikel 9, lid 1, onder a)); 10 2. Een afwijking kan worden toegestaan met het oog op onderzoek en onderwijs of het uitzetten en herintroduceren van soorten, doch steeds onder strikt toezicht en indien er geen andere bevredigende oplossing bestaat (artikel 9, lid 1, onder b)); 3. Het vangen, het houden of elke andere wijze van verstandig gebruik van bepaalde vogels in kleine hoeveelheden mag selectief en onder strikt gecontroleerde omstandigheden worden toegestaan. Met «verstandig» wordt bedoeld dat dit gebruik een gunstig effect heeft met betrekking tot de algemene doelstellingen van de richtlijn (artikel 9, lid 1, onder c)). 4. Op het imperatieve voorschrift van de richtlijn, de vogelpopulaties op een niveau te houden dat beantwoordt aan de ecologische, wetenschappelijke en culturele eisen, waarbij rekening moet worden gehouden met economische en recreatieve eisen (artikel 2), zijn geen uitzonderingen mogelijk. Evenmin zijn uitzonderingen toegestaan met betrekking tot eisen inzake de bescherming van habitats en de bestrijding van verontreiniging (artikelen 3 en 4). Het toestaan van deze afwijkingen is aan strikte voorwaarden onderworpen, zoals het ontbreken van een andere bevredigende oplossing en het toepassen van een strikte controle. Bij de derde categorie van redenen wordt als bijkomende voorwaarde gesteld dat het om «kleine aantallen» moet gaan. Dit begrip is noodgedwongen relatief en kan, wanneer de afwijkende bepaling betrekking heeft op het onttrekken aan de natuur, het best worden uitgedrukt door de vergelijking tussen intensiteit van de exploitatie en het jaarlijkse sterftecijfer van de bedoelde populaties. Indien de populatie als gevolg van een afwijkende bepaling met minder dan één procent van het jaarlijkse sterftecijfer wordt verminderd, kan mathematisch van «kleine aantallen» worden gesproken. Het door deze onttrekking veroorzaakte effect is immers klein in vergelijking met de aan de schattingen van de populatiedynamische parameters verbonden onzekerheidsmarge. De onttrekking aan de natuur is in dit geval eveneens gering te noemen in vergelijking met de gebruikelijke sterftecijfers als gevolg van de jacht. Een en ander is in overeenstemming met de benadering waarbij de jacht in de richtlijn wordt geregeld door middel van algemene een terwijl 7), bepalingen uitzonderingsstelsel van toepassing is. exploitatievormen (artikel andere op 4. 2. Gedurende de betrokken periode ingevoerde nieuwe wetgeving, belangrijke wijzigingen van bestaande wetgeving Artikel 5 - Algemene regeling voor de bescherming van alle in de richtlijn bedoelde vogelsoorten Belangrijke wijzigingen van de algemene regeling voor de bescherming van vogelsoorten die van kracht zijn geworden gedurende de drie jaren waarop dit verslag betrekking heeft, worden per lidstaat en, indien noodzakelijk, per regio gepresenteerd. Belgïe Er zijn geen veranderingen opgetreden in het Vlaams Gewest. In het Brussels Gewest vogelsoorten. is een nieuw besluit uitgevaardigd. Dit besluit beschermt alle Het Waals Gewest heeft zich aan Richtlijn 79/409/EEG geconformeerd. 11 Denemarken Wet 209 van 6 mei 1993 betreffende de jacht en het beheer van de wildstand is in april 1994 van kracht geworden. Duitsland De algemene beschermingsregeling is niet gewijzigd. In 1994 heeft een «wijziging» van de Bundesartenschutzverordnung tot gevolg gehad dat een aantal soorten van bijlage I van Richtlijn 79/409/EEG is toegevoegd aan de lijst van met uitsterven bedreigde soorten in Duitsland. Griekenland Er heeft geen wijziging plaatsgevonden van de algemene beschermingsregeling. Er zijn wijzigingen aangebracht in de lijst van bejaagbare soorten. Deze wijzigingen worden nader omschreven in het volgende punt. Spanje Er heeft in de betrokken periode geen wijziging plaatsgevonden van de algemene beschermingsregeling. Wet 4/89 van 27 maart 1989 en koninklijk besluit 439/1990 van 30 maart 1990 zijn nog altijd de teksten waarop de algemene beschermingsregeling in Spanje is gegrondvest. Bepaalde autonome regio's (Aragon, Castilla y Leon, Extremadura, Murcia, Navarra) hebben in de betrokken periode regionale decreten uitgevaardigd waarin onder andere regionale lijsten zijn vastgesteld van bedreigde vogelsoorten alsmede regionale plannen voor behoud en herstel van bedreigde soorten. Frankrijk De algemene beschermingsregeling is in de betrokken periode niet gewijzigd. Ierland De algemene beschermingsregeling is in de betrokken periode niet gewijzigd. Italië De algemene beschermingsregeling is in de betrokken periode niet gewijzigd. Wet 157 van 1992 blijft de toetssteen wat betreft de bescherming van de wilde fauna en de jacht. Luxemburg Een overzicht van de wetgeving wordt in het verslag gepresenteerd. De wet van 2 april 1993 wijzigt en vervolledigt de Luxemburgse jachtwetgeving. Deze wijzigingen betreffen onder meer de voorwaarden en modaliteiten inzake de toewijzing van jachtrechten en de mogelijkheid voor erkende milieuorganisaties om in rechte op te treden. Nederland In de betrokken periode werden de volgende wetswijzigingen aangebracht: – De door de tenuitvoerlegging van de Vogelrichtlijn noodzakelijk geworden wijzigingen op de Jacht- en Vogelwet van 1936, werden in 1993 van kracht. 12 – Het gebruik van loden hagelkorrels is verboden. Oostenrijk Oostenrijk is in januari 1995 toegetreden tot de Europese Unie. In Oostenrijk behoren de verbintenissen die voortvloeien uit Richtlijn 79/409/EEG tot de verantwoordelijkheid van de Länder. Wenen De wetgeving in samenhang met Richtlijn 79/409/EEG die in 1995 van kracht was in het Land Wenen omvat: 1. 2. 3. 4. De wet van 19 oktober 1984 inzake de bescherming en het beheer van de natuur (Wiener Naturschutzgesetz 1984) (LGBI 6/1985) De verordening van 12 februari 1985 inzake de bescherming van wilde planten en dieren (Erste Wiener Naturschutzverordnung) (LBGI 7/1985) De wet ter regeling van de jacht (Wiener Jagdgesetz) (LBGI 6/1948) De verordening inzake de sluitingsdata van de jacht op bejaagbare soorten (LGBI 26/1975) Neder-Oostenrijk Voor de toepassing van Richtlijn 79/409/EEG in Neder-Oostenrijk gelden: 1. 2. 3. De wet inzake natuurbescherming in NO (LBGI 5500) De verordening inzake de bescherming van planten en wilde dieren (LGBI 5500/2) De jachtwet van NO (LBGI 6500) en de toepassingsverordeningen (LBGI 6500/1) Burgenland In Burgenland omvatte de van kracht zijnde wetgeving in 1995: 1. 2. 3. De algemene verordening inzake natuurbehoud van 11 maart 1992 die betrekking heeft op de bescherming van belangrijke habitats voor planten en wilde dieren en op het behoud van dier- en plantensoorten (LBGI 24/1992) De wet van 15 november 1990 inzake het natuurbehoud en de bescherming van landschappen in Burgenland (LBGI 27/1991) De wet van 27 oktober 1993 die de wet van 15 november 1990 wijzigt (LBGI 1/1994) Opper-Oostenrijk In Opper-Oostenrijk omvatte de van kracht zijnde wetgeving in 1995: 1. De wet inzake het natuurbehoud en de bescherming van landschappen in Opper- Oostenrijk van 1995 (LBGI 37/1995) 13 2. 3. De toepassingsverordening van de regering van Opper-Oostenrijk van 11 december inzake het natuurbehoud en de bescherming van 1995 overeenkomstig de Wet landschappen (LBGI 110/1995) De verordening van de regering van Opper-Oostenrijk van 7 mei 1990 inzake de sluitingsdata van de jacht op bejaagbare dieren (LBGI 30/90) Stiermarken In Stiermarken maakte de toepassing van Richtlijn 79/409/EEG een aanpassing van de wetgeving noodzakelijk. In juni 1995 verscheen er een nieuwe wet inzake het natuurbehoud in Stiermarken die rekening hield met de eisen van de Vogelrichtlijn alsmede met Richtlijn 92/43/EEG. Karinthië In Karinthië is de wetgeving in overeenstemming gebracht met Richtlijn 79/409/EEG door: Besluit LGBI 87/1995 houdende toepassing van de wet inzake natuurbescherming in Karinthië (LGBI 54/1986) De verordening inzake dierenbescherming (LGBI 3/1989) Wijziging LGBI 108/1996 op de jachtwet van 1978. 1. 2. 3. Salzburg In 1995 waren de wetgevingen die verband hielden met natuurbehoud in het Land Salzburg: De wet inzake natuurbehoud in Salzburg (LGBI 1/1993 en LGBI 65/1994) De verordening inzake de bescherming van plantensoorten (LGBI 46/1994) De verordening inzake de bescherming van diersoorten (LGBI 12/1980, bijgewerkt door LGBI 55/1981 en 10/1989) De jachtwet (LGBI 100/1993) De verordening inzake de sluitingsdata van de jacht (LGBI 33/1987) 1. 2. 3. 4. 5. Tirol In Tirol waren de volgende wetgevingen in 1995 van kracht: 1. 2. 3. De wet van 18 maart 1991 inzake natuurbehoud in Tirol (LGBI 29/1991) De verordening inzake natuurbehoud in Tirol van 22 april 1975 met betrekking tot de bescherming van wilde planten en niet bejaagbare dieren (LGBI 29/1975) De wet inzake de jacht in Tirol (LGBI 60/1983) met haar wijzigingen (LGBI 68/1983) alsmede de gewijzigde (LGBI 30/1996) toepassingsverordeningen (LGBI 19/1995) 14 Vorarlberg In Voralberg was in 1995 de volgende wetgeving van kracht: 1. 2. 3. De wet van 26 augustus 1969 inzake het natuurbehoud in Vorarlberg (LGBI 36/1969), gewijzigd bij de wet van 18 mei 1988 (LGBI 23/1988) De verordening inzake de bescherming van wilde planten en wilde niet bejaagbare dieren (LGBI 10/1979), gewijzigd bij verordening LGBI 41/1988 De wet inzake de bescherming van landschappen in Voralberg (LGBI 1/1982), gewijzigd bij de wet LGBI 22/1988 Portugal Wetsdecreet nr. 224/93 zorgt voor omzetting in de nationale wetgeving van de wijzigingen van bijlage I (zie 91/244/EEG) van de Vogelrichtlijn. Noodzakelijke omzettingen ten gevolge van de wijziging van bijlage II (zie 94/24/EEG) van de Vogelrichtlijn worden momenteel voorbereid. Zweden Zweden is op 1 januari 1995 tot de Europese Unie toegetreden. Voorbereidende werkzaamheden om de Zweedse wetgeving in overeenstemming te brengen met de eisen van het Gemeenschapsrecht inzake het milieu waren reeds enkele jaren daarvoor van start gegaan. Wat de bepalingen van Richtlijn 79/409/EEG betreft, menen de Zweedse autoriteiten dat ze reeds voor het grootste deel van kracht zijn in het Zweedse recht uit hoofde van de bestaande wettelijke bepalingen. De acties ter aanvulling van de wetgeving, met inachtnemening van de Vogelrichtlijn, zijn in 1994 van start gegaan. De belangrijkste Zweedse bepalingen op dit gebied zijn: • Wet op de natuurbescherming en besluit met betrekking tot de natuurbescherming. • Wet op de jacht en besluit met betrekking tot de jacht. • Wet op de bebouwing van landbouwgrond. • Wet op de bescherming van de bossen. • Wet op het beheer van natuurlijke hulpbronnen. • Decreet van de regering voor natuurbescherming houdende bepalingen betreffende de jacht (SNFS 1994:3). • Wet inzake de maatregelen die betrekking hebben op dieren en planten die tot de beschermde soorten behoren. Finland Finland is lid geworden van de Europese Unie op 1 januari 1995, datum waarop de bepalingen van de Vogelrichtlijn 79/409/EEG en Richtlijn 94/24/EEG houdende wijziging van bijlage II van 15 Richtlijn 79/409/EEG van kracht zijn geworden. De Vogelrichtlijn lag al vóór de daadwerkelijke toetreding van Finland ten grondslag aan de uitwerking van de Finse wetgeving. Op 1 januari 1995 was de wet op natuurbescherming (Wettenverzameling van Finland 71/23), als gewijzigd en herhaaldelijk gedeeltelijk herschreven, van kracht. De taak van de werkgroep voor de genoemde wet, die op 17 maart 1993 door het ministerie van Milieu werd ingesteld, bestond erin een voorstel voor te bereiden voor een algemene wijziging van de wet op natuurbescherming. Aangezien er destijds nog geen definitieve beslissing was genomen betreffende de toetreding van Finland tot de Europese Unie, had de werkgroep de taak rekening te houden met de verbintenissen die in het kader van de Finse wetgeving op natuurbescherming uit een eventuele toetreding zouden voortvloeien. Op 29 december 1994 heeft de werkgroep haar verslag voorgelegd met een wetsvoorstel voor de tenuitvoerlegging van Richtlijn 79/409/EEG inzake het behoud van de vogelstand. Verenigd Koninkrijk In de betrokken periode is er geen nieuwe wetgeving ingevoerd. Op het niveau van de Europese Unie dient te worden vermeld dat de Overeenkomst ter instandhouding van de Afrikaanse en Euraziatische trekkende watervogels (AEWA) in de betrokken periode werd voorbereid. Deze overeenkomst past in het kader van het Verdrag van Bonn en werd in juni 1995 geparafeerd door 53 landen in het verspreidingsgebied van de trekkende watervogels, waaronder de landen van de Europese Unie en de Gemeenschap. 4. 3. Opgetreden veranderingen in de jachtregelingen van de lidstaten, betreffende het aantal soorten waarop wordt gejaagd, de data voor opening en sluiting van de jacht en de gesloten gebieden. Niet alle bepalingen van artikel 5 van de richtlijn zijn van toepassing op alle vogelsoorten. Op 24 in bijlage II/1 vermelde soorten mag, vanwege de omvang van hun populaties, hun geografische verspreiding en hun voortplantingssnelheid in de hele Gemeenschap, worden gejaagd volgens de bepalingen van de nationale jachtwetgeving van de lidstaten. Op 56 andere, in bijlage II/2 vermelde soorten mag worden gejaagd in sommige lidstaten. Deze soorten mogen evenwel niet worden bejaagd tijdens de verschillende fasen van de voortplanting. Met betrekking tot trekvogels is de jacht verboden tijdens de trek naar hun broedgebieden. Op het niveau van de Europese Unie is een aanpassing van bijlage II (zie Richtlijn 94/24/EEG11) van de Vogelrichtlijn noodzakelijk geworden. Sommige kraaiachtigen, meeuwen en de spreeuw zijn toegevoegd aan bijlage II/2. Na de door Richtlijn 94/24/EEG geïntroduceerde wijzigingen van Richtlijn 79/409/EEG zagen de geconsolideerde bijlagen II. 1 en II. 2 van de richtlijn er aan het eind van de betrokken periode als volgt uit: Tabel 1 Bijlage II. 1, als gewijzigd Soorten Anser fabalis Anser anser Branta canadensis Anas penelope B * * * * DK D * * * * * * * * EL * * * E * * * F * * * * IRL I * * * * * * * L * * * NL A * * * * * * * P * * * S * * * * FIN * * * * UK * * * * 11 PB L 164 van 30. 6. 1991, blz. 9. 16 Anas strepera Anas crecca Anas plathyrhynchos Anas acuta Anas querquedula Anas clypeata Aythya ferina Aythya fuligula Lagopus l. scoticus Lagopus mutus Alectoris graeca Alectoris rufa Perdix perdix Phasianus colchicus Fulica atra Lymnocryptes minimus Gallinago gallinago Scolopax rusticola Columba livia (1) Columba palumbus * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * (1) * de hier beoogde populaties zijn wilde populaties van de soort Columba livia en geen populaties afkomstig van huisduiven de soort komt in de lidstaat voor en is bejaagbaar overeenkomstig artikel 7, lid 3 soorten waarvoor een jachtseizoen bestaat in de lidstaat (toestand aan het eind van de verslagperiode). Tabel 2 Bijlage II. 2, als gewijzigd Soorten Cygnus olor Anser brachyrhynchus Anser albifrons Branta bernicla Netta rufina Aythya marila Somateria mollissima Clangula hyemalis Melanitta nigra Melanitta fusca Bucephala clangula Mergus serrator Mergus merganser Bonasa bonasia Lagopus l. lagopus Tetrao tetrix Tetrao urogallus Alectoris barbara Alectoris chukar Coturnix coturnix Meleagris gallopavo Rallus aquaticus Gallinula chloropus Haematopus ostralegus Pluvialis apricaria B * * * * * * DK D * EL E F IRL I L NL A * P S FIN UK * * * * * * * * * * * * * * * * * * *M *M * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * M * M * * * * * 17 * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * Pluvialis squatarola Vanellus vanellus Calidris canutus Philomachus pugnax Limosa limosa Limosa lapponica Numenius phaeopus Numenius arquata Tringa erythropus Tringa totanus Tringa nebularia Larus ridibundus Larus cachinnans Larus canus Larus fuscus Larus argentatus Larus marinus Columba oenas Streptopelia decaocto Streptopelia turtur Alauda arvensis Turdus merula Turdus pilaris Turdus philomelos Turdus iliacus Turdus viscivorus Sturnus vulgaris Garrulus glandarius Pica pica Corvus monedula Corvus frugilegus Corvus corone * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * overeenkomstig artikel 7, lid 3, mogen de lidstaten de jacht op deze soorten toestaan *M alleen de mannetjes soorten waarvoor een jachtseizoen bestaat in de lidstaten (toestand aan het eind van de verslagperiode). Artikel 6 Toestemming van handel in de in bijlage III, deel 2 genoemde soorten Aan de gestelde voorwaarden wordt nog in alle lidstaten voldaan en er is gedurende de betrokken periode geen enkele wetswijziging ingevoerd. In het Verenigd Koninkrijk is in 1993 en 1994 beraadslaagd over regels inzake de controle. Deze analyse heeft geleid tot de conclusie dat de controledoelstellingen (bescherming van in het wild levende soorten en handhaving van de rechten van personen die legaal handel drijven in dode vogels) op doeltreffender wijze zouden worden bereikt middels een algemeen vergunningenstelsel. In Zweden bevat artikel 1 van de wet (SFS 1994:1818) een bepaling die de regering machtigt de noodzakelijke decreten in te voeren. Deze zijn pas na de betrokken periode ingevoerd. In Finland mogen inheemse bejaagbare soorten, vermeld in bijlage III van de richtlijn, worden verhandeld uitgezonderd Anser albifrons, Aythya marila, Melanitta nigra, Pluvialis apricaria, Lymnocryptes minimus en Gallinago gallinago. 18 Artikel 7 Onttrekking aan de natuur, jachtmiddelen en jachtmethoden De belangrijke wijzigingen in de lijst met bejaagbare vogels en in de jachtperiodes die van kracht zijn geworden tijdens de drie betrokken jaren worden per lidstaat gepresenteerd. Wat de nieuwe lidstaten betreft, wordt de situatie op het stuk van de wetgeving toegelicht. Belgïe Er hebben geen belangrijke wijzigingen plaatsgevonden met betrekking tot de voorgaande periode. Denemarken Geen informatie hierover in het verslag. Duitsland Er hebben geen belangrijke wijzigingen plaatsgevonden ten opzichte van de voorgaande periode. Griekenland Ieder jaar, normaal gesproken in juli, publiceert het ministerie van Landbouw «de jaarlijkse jachtwet» die de nationale jachtperiodes vaststelt. In 1993 zijn alle ganzensoorten (Anser spp. en Branta spp. ) geschrapt van de lijst van in Griekenland bejaagbare soorten. Dit besluit had tot gevolg dat Anser fabalis en Anser albifrons van de lijst werden geschrapt. Andere veel voorkomende ganzensoorten in Griekenland waren reeds beschermd. In 1994 was de voornaamste wijziging de beperking van de jachtperiode, met sluiting op 28 februari en niet zoals voorheen op 10 maart. Datzelfde jaar werd de krakeend (Anas strepera) van de lijst van bejaagbare soorten afgevoerd. Overigens zijn er vier soorten aan deze lijst toegevoegd (het betreft Pica pica, Corvus monedula, C. corone en Sturnus vulgaris) ten gevolge van de wijziging van bijlage II (zie 94/24/EEG) van de Vogelrichtlijn. Spanje Op het niveau van de lidstaat hebben er geen belangrijke wijzigingen plaatsgevonden met betrekking tot de voorgaande periode. Frankrijk Er hebben twee belangrijke wijzigingen plaatsgevonden in de betrokken periode. • De toepassingsvoorwaarden van Richtlijn 79/409/EEG in Frankrijk behelzen de spreiding van de data voor de sluiting van de jacht in de maand februari. Na verscheidene herzieningen van de toepassingsvoorwaarden werd er op 15 juli 1994 een wetsvoorstel voorgelegd aan het Franse Parlement (wet nr. 94/591). • Ten gevolge van de wijziging van bijlage II van Richtlijn 79/409/EEG door Richtlijn 94/24/EG werd artikel R. 227-27 van de landbouwwet in 1994 opgeheven. De soorten Sturnus vulgaris, Pica pica, Corvus frugilegus, Corvus corone en Garrulus glandarius waarnaar in dat artikel werd verwezen, worden thans als soorten beschouwd waarop mag worden gejaagd. Op deze soorten zijn dus de jachtbesluiten van toepassing. 19 Ierland Er hebben geen wijzigingen plaatsgevonden ten opzichte van de voorgaande periode. Italië Er hebben geen belangrijke wijzigingen plaatsgevonden ten opzichte van de voorgaande periode. Luxemburg Er hebben geen wijzigingen plaatsgevonden ten opzichte van de voorgaande periode. Nederland Er hebben geen wijzigingen plaatsgevonden ten opzichte van de voorgaande periode. Oostenrijk Oostenrijk is op 1 januari 1995 tot de Europese Unie toegetreden. De situatie op het stuk van de wetgeving, met name voor wat betreft de uitoefening van de jacht, wordt toegelicht in punt 4. 2 hieronder. Portugal Wetsdecreet nr. 224/93 van 18 juni wijzigt de lijst van bejaagbare soorten en zorgt zo voor de omzetting in nationaal recht van de wijzigingen van Richtlijn 79/409/EEG als gewijzigd bij Richtlijn 91/244/EEG. Zweden Zweden is op 1 januari 1995 tot de Europese Unie toegetreden. In het nationaal jachtbesluit worden de periodes aangegeven tijdens welke de jacht in de verschillende regio's van het land is toegestaan. Wat de vogels betreft, wordt een onderscheid gemaakt tussen «algemene» jacht en «beschermde» jacht. De periodes gedurende welke de algemene jacht is toegestaan, staan vermeld in bijlage 1 van het besluit. De periodes voor beschermde jacht, met het doel wildschade te voorkomen, staan vermeld in bijlage 4. Bijlage 1 van het artikel van het jachtbesluit is na de toetreding van Zweden tot de Europese Unie als volgt gewijzigd: de zomerjacht op Scolopax rusticola is voortaan verboden, de opening van de jacht is verzet naar 21 augustus; de opening van de jacht op Columba palumbus is verzet van 1 augustus naar 1 september; op Corvus corone, Corvus monedula en Pica pica, waarop gedurende het hele jaar kon worden gejaagd, kan voortaan slechts worden gejaagd tussen 1 augustus en 15 april; de opening van de jacht op Corvus frugilegus is verzet van 10 mei naar 1 augustus; het algemene jachtseizoen betreffende Phalacrocorax carbo en Corvus corax is afgeschaft. Finland Finland is op 1 januari 1995 tot de Europese Unie toegetreden. De nieuwe Finse jachtwet (Wettenverzameling van Finland 615/93) werd van kracht op 1 augustus 1993 en er is bij de uitwerking ervan rekening gehouden met de Vogelrichtlijn. Van de in bijlage II/1 van de Richtlijn 79/409/EEG genoemde soorten komen Alectoris graeca en Alectoris rufa in Finland niet voor, en worden Anas strepera, Lymnocryptes minimus en Gallinago gallinago in Finland beschermd. 20 Verenigd Koninkrijk Er hebben geen belangrijke wijzigingen plaatsgevonden ten opzichte van de voorgaande periode. Er is een onderzoek gedaan om het effect te meten dat de tenuitvoerlegging van het door de Commissie ingediende voorstel tot wijziging van artikel 7 van de richtlijn zou kunnen hebben. Dit amendement moest voorzien in de mogelijkheid tot verlenging van de jachtperiode (latere sluiting van de jacht). Het JNCC en het DOE hebben ten overstaan van het comité ad hoc van het House of Lords aangetoond dat dit voorstel schadelijke effecten zou kunnen hebben op de Britse populaties van sommige trekvogels. In het verslag van het comité van het House of Lords worden de argumenten voor behoud herhaald en wordt aanbevolen het voorstel van de Gemeenschap in te trekken. In september 1995 gaat een overheidsinitiatief van start dat beoogt in alle wetlands voor september 1997 het gebruik van loden hagelkorrels te verbieden. Artikel 8: Situatie op het stuk van de wetgeving wat bijlage IV van de richtlijn betreft. Over het algemeen zijn door de lidstaten de noodzakelijke maatregelen genomen en dat vaak al vóór de inwerkingtreding van de richtlijn. Er worden in de verslagen van de lidstaten geen belangrijke veranderingen gemeld. Er dient echter te worden opgemerkt dat de voorschriften van artikel 8 formeel in de Duitse wetgeving werden ingevoerd in 1994. 4. 4. Belangrijke afwijkende bepalingen van de beschermingsregeling die zijn aangebracht, afgeschaft of gewijzigd gedurende de betrokken periode (artikel 9) Voor de drie betrokken jaren is, overeenkomstig artikel 9, een jaarlijkse compilatie van de verslagen van de lidstaten opgesteld. Tabel 3. Aantal afwijkende bepalingen per lidstaat B (België) DK (Denemarken) D (Duitsland) EL (Griekenland) E (Spanje) F (Frankrijk IRL (Ierland) I (Italië) L (Luxemburg) NL (Nederland) A (Oostenrijk) P (Portugal) S (Zweden) FIN (Finland) UK(Verenigd Koninkrijk) 1993 21 12 99 4 51 39 18 5 4 29 * 7 * * 13 1994 20 12 118 4 58 34 22 25 0 31 * 7 * * 13 1995 19 17 169 4 72 33 23 33 0 27 7 17 32 4 13 * Alle lidstaten hebben hun jaarlijks verslag aan de Commissie toegezonden. Oostenrijk, Zweden en Finland zijn in 1995 lidstaten geworden. 21 Er zijn inspanningen geleverd om de procedure voor de melding van afwijkende bepalingen overeenkomstig artikel 9 van Richtlijn 79/409/EEG te vereenvoudigen en uniformeren. Er is met een financiële bijdrage van de Commissie een informatiesysteem ontwikkeld door de “JNCC Support Unit”12. Dit systeem voor gegevensinvoer en -presentatie omvat een database met daarin alle afwijkende bepalingen die door de lidstaten aan de Europese Commissie zijn toegezonden. 5. ONDERZOEK EN FLANKERENDE MAATREGELEN (ARTIKELEN 10, 11, (13 EN 14)) 5. 1. Doelstellingen van deze artikelen • De bescherming van vogelsoorten brengt vaak beheer van hun leefgebieden met zich mee. Voor dit beheer is een goede kennis nodig van de factoren die een - soms doorslaggevende - invloed hebben op de aanwezigheid van een soort of soortengroep in een bepaald leefgebied. Deze kennis, die gebaseerd is op doelgerichte waarnemingen en methodisch onderzoek, blijft in veel gevallen onvolledig of vatbaar voor verbetering. Wetenschappelijk onderzoek vormt daarom de grondslag voor een verstandig beheer van de vogelpopulaties en hun leefgebieden en is één van de pijlers van het algemeen beschermingssysteem voor in het wild levende vogels. De ontwikkeling van dit onderzoek en de coördinatie daarvan tussen de lidstaten moeten derhalve worden bevorderd. Artikel 10 van de richtlijn legt de lidstaten de verplichting op om onderzoek te verrichten ter bevordering van de bescherming, het beheer en het gebruik van de vogelpopulaties. In bijlage V is hiertoe een lijst van prioriteiten vastgelegd. • De lidstaten zijn verplicht de introductie te controleren van elke vogelsoort die niet van nature in het wild leeft op het Europees grondgebied van de lidstaten, teneinde te voorkomen dat een dergelijke introductie schade toebrengt aan de inheemse flora en fauna. De lidstaten moeten de Commissie raadplegen met betrekking tot elke geplande introductie. Artikel 11 beschermt dus de hele wilde flora en fauna tegen de gevolgen van overijlde introducties van soorten die niet thuishoren in de Unie. 5. 2. Door de Commissie ondernomen noodzakelijke werkzaamheden en onderzoek Stimulering van de noodzakelijke werkzaamheden en onderzoek met het oog op de bescherming, het beheer en de exploitatie van alle in artikel 1 bedoelde vogelsoorten. Op communautair niveau heeft BirdLife International in de betrokken periode en dankzij de financiële steun van een drie jaar durend “Life-Natuur”-project in samenwerking met Wetlands International de actieplannen uitgewerkt voor de 23 vogelsoorten die in heel Europa als bedreigd gelden. Deze plannen werden in oktober 1996 door de Raad van Europa gepubliceerd (in 1997 kwam de Franse vertaling uit13). De actieplannen verschaffen informatie over hun situatie, ecologie, bedreiging en de lopende instandhoudingsmaatregelen. Ze maken het mogelijk een duidelijke omschrijving van de instandhoudingsdoelstellingen te geven en voor elke soort een programma van prioritaire maatregelen uit te werken. Deze 23 soorten behoren tevens tot de prioritaire soorten uit hoofde van de financieringsregeling van Life-Natuur. Reeds 25 projecten 12 13 Het Joint Nature Conservation Committee is de instantie die in het Verenigd Koninkrijk bevoegd is voor de Vogelrichtlijn. Heredia B. , L. Rose and M. Painter (Eds. ) Algemeen bedreigde vogelsoorten in Europa - Actieplannen. Publicatie van de Raad van Europa, Straatsburg 1996. 22 die zich richten op de meest dringende acties voor deze soorten hebben financiële steun ontvangen uit Life-middelen en eerdere programma’s (zie tabel 4). Tabel 4. Financiële steun uit Life-middelen 14 en hieraan voorafgaande programma’s (CAM en CANAT15) voor 23 in heel Europa bedreigde vogelsoorten (uit «Actieplannen voor in heel Europa bedreigde vogelsoorten» in de Informatiebrief Natura 2000 nr. 2, december 1996). Soorten Acrocephalus paludicola Aegypius monachus Anser erythropus Aquila adalberti Aquila heliaca Branta ruficollis Chlamydotis undulata Columba bollii Columba junoniae Fringilla teydea Columba trocaz Crex crex Falco naumanni Larus audouinii Marmaronetta angustirostris Numenius tenuirostris Otis tarda Oxyura leucocephala Pelecanus crispus Phalacrocorax pygmaeus Pterodroma feae Pterodroma madeira Pyrrhula murina Aantal projecten - - 1 1 1 - - 1 3 2 2 - 1 1 3 5 1 1 - 1 1 EG-bijdrage in euro Betrokken land - 135. 000 Spanje 400. 000 Griekenland 9. 157. 000 Spanje - - 170. 000 Spanje 1. 580. 000 Spanje - - 950. 000 Portugal Frankrijk, Verenigd 1. 182. 000 België, Ierland, Koninkrijk - 494. 000 Griekenland 300. 000 Spanje 494. 000 België, Griekenland, - Italië 3. 649. 000 Portugal, Spanje 20. 800 Italië 120. 000 Griekenland - - 800. 000 Portugal 350. 000 Portugal NB : bepaalde in de tabel vermelde soorten hebben eveneens indirect geprofiteerd van Life- middelen in het kader van projecten waarvan de voornaamste doelstelling andere soorten of habitats betrof. In de betrokken periode heeft het ORNIS-comité bovendien besloten dat de invoering van beheersplannen voor de bejaagbare soorten waarvan de staat van instandhouding ongunstig is, een prioriteit is. In deze periode werden de eerste gegevens verzameld om deze beheersplannen te kunnen uitwerken. 14 15 Life-Nature is het financieringsinstrument dat het milieubeschermingsbeleid van de Europese Unie ondersteunt. CAM = Communautair Actieprogramma voor het Milieu en CANAT = Communautaire Actie ter Bescherming van de Natuur waren de aan Life-Nature voorafgaande financiële instrumenten. 23 5. 3. Door de lidstaten ondernomen noodzakelijke werkzaamheden en onderzoek De informatie betreffende de lidstaten die deze hebben doorgegeven, wordt hieronder samengevat. Belgïe • Voortzetting van onderzoek op lange termijn (met name ringwerk). • De overeenkomst inzake onderzoek dat moet resulteren in aanbevelingen voor een rationelere benadering van het fokken van vogelsoorten die worden gevangen, teneinde de voortplanting in gevangenschap van deze soorten te bevorderen dan wel het vangen van wilde exemplaren te beperken, is in de betrokken periode verlengd. Duitsland De werkzaamheden en onderzoeken worden uitgevoerd door van de Länder (zie bijlage 4 van het verslag van de Bondsrepubliek Duitsland). Deze omvatten met name: • Programma’s voor instandhouding en herstel van voor de vogelsoorten van bijlage I belangrijke habitats (o. a. Nationalpark Wattenmeer); • Plannen voor redding van bedreigde vogelsoorten (bijvoorbeeld Ciconia ciconia ); • De voortzetting van onderzoeksprogramma’s op langere termijn, met name ringwerk van vogels. Griekenland • Voortzetting van onderzoeken op lange termijn (o. a. ringwerk en wintertellingen van watervogels). • Wetenschappelijke onderzoeken inzake ecologie en instandhouding van bedreigde soorten, zoals bijvoorbeeld Pelecanus crispus en P. onocrotalus, Falco eleonorae, Puffinus yelkouan, Calonectris diomedea. • Inventaris van populaties van Falco naumanni. • Noodmaatregelen voor de bescherming van Numenius tenuirostris. Spanje Tussen 1993 en 1995 vond in Spanje veel onderzoek en monitoring van vogelpopulaties plaats, en dat zowel op het niveau van het Directoraat-Generaal voor natuurbehoud als op het niveau van de autonome regionale besturen: • Onderzoek naar het effect van influenza op populaties konijnen, de belangrijkste prooidieren van talrijke roofvogels • Verspreiding van juvenielen van Aquila adalberti • Verspreiding van Hieraaetus fasciatus 24 • Loodvergiftiging bij watervogels • Plan voor de instandhouding van Gypaetus barbatus • Voortplantingsstrategie van Otis tarda en Tetrao tetrix • Analyse van de toestand van Pterocles sp. in Spanje Frankrijk De ondernomen acties omvatten: • Onderzoek naar de populatietoestand en de verplaatsingen van bedreigde soorten (o. a. Ciconia nigra, Ciconia ciconia, Phoenicopterus ruber, Lanius minor, Branta bernicla, Crex crex, Grus grus). • Programma’s voor de herintroductie en versterking van roofvogelpopulaties, met name gieren (Gypaetus barbatus, Gyps fulvus, Aegypius monachus en Neophron percnopterus) maar ook de voorbereiding van een project inzake de voortplanting in gevangenschap van Hieraaetus fasciatus. • Programma’s voor de bewaking van horsten van bedreigde roofvogels alsmede monitoring en redding van broedsels van Circus spp. in landbouwgebieden. • Maatregelen voor het beheer van de habitat van Grus grus, Sterna spp. , Crex crex; opstellen van een actieplan voor Athene noctua. • Acties gericht op het verjagen resp. het beperken van de impact van Phalacrocorax carbo, Larus argentatus in Bretagne, Branta bernicla. • Tellingen tijdens de overwintering van eendachtigen en waadvogels. Wat de eendachtigen betreft, is tevens een analyse van de voortplantingsfenologie verricht. • Tellingen van broedpopulaties van Scolopax rusticola en leeuweriken, duiven, lijsterachtigen. • Voor verscheidene soorten hoenderachtigen (Alectoris graeca, Perdix perdix pyrenaica) en ruigpoothoenders (Tetrao urogallus, Tetrao tetrix, Bonasa bonasia en Lagopus mutus) zijn actieplannen gaande met het oog op handhaving en behoud van populaties. Ierland Er werden in de Republiek Ierland bepaalde specifieke maatregelen uitgevoerd gedurende de periode 1993-1995. Deze betreffen: • De instandhouding van sternen, met name de Dougall-stern (Sterna dougalli), waarvan de in Ierland aanwezige populatie (616 paartjes in 1995) van internationaal belang is; • Het opstellen van een noodplan voor de redding van de kwartelkoning (Crex crex); • Beheersing van verstorende factoren en verbetering van de fourageergebieden van de Groenlandse kolgans (Anser albifrons flavirostris) hebben, in combinatie met de aanwijzing 25 van speciale beschermingszones in het graafschap Wexford en de handhaving op het jachtverbod, geleid tot een toename van de populaties van deze soort; • De patrijs (Perdix perdix), waarvan in Ierland nog slechts twee levensvatbare kernpopulaties bestaan, is voorwerp geweest van door de staat gesubsidieerd onderzoek. Op basis van dit onderzoek werd een nationaal instandhoudingsbeleid ontwikkeld. Luxemburg De gevoerde acties omvatten: • Ringwerk en inventarisatie (op vrijwillige basis: gerichte inventarisatie van inheemse soorten en trekvogels dan wel de voortzetting van terreinverkenning met het oog op een herziening van de Broedvogelatlas, waarvan de eerste versie dateert van 1984). • Subsidies voor de aankoop van gebieden (120 ha tussen 1993 en 1995) en het beheer van reservaten. • Het opstellen van een rode lijst voor vogels. • Proefproject voor het behoud van vochtige weilanden: schadeloosstelling van deelnemende landbouwers. • Proefproject, actieplannen en programma’s voor instandhouding van bedreigde soorten (Perdix perdix, Ciconia nigra, Crex crex). • Maatregelen voor beheer en behoud van habitats (struwelen voor Bonasa bonasia en holtes in bomen voor spechten en andere boombewonende soorten). Nederland • Een met name financiële bijdrage is geleverd aan projecten voor de instandhouding en het beheer van soorten van bijlage I van de richtlijn. • In 1994 is een begin gemaakt met het opstellen van een nieuwe «rode lijst voor vogels». • Programma’s voor monitoring van broedvogel- en trekvogelpopulatie dan wel programma’s voor onderzoek door ringwerk zijn voortgezet. Finland • Monitoring van de ontwikkeling van populaties van alle vogelsoorten, mede door ringwerk, werd georganiseerd door het Nationaal Museum voor Natuurlijke Historie. • Een register van bedreigde soorten wordt bijgehouden door het Fins centrum voor het milieu. De organisaties van amateur-ornithologen dragen bij aan deze programma’s. Zij dragen bovendien zorg voor het functioneren van een tiental ornithologische observatiestations, waar de trek wordt bestudeerd en waar men zich bezighoudt met het ringen van vogels. • De inventarisatie van belangrijke vogelgebieden (Important Bird Areas) is in 1995 van start gegaan bij de unie van verenigingen voor amateur-ornithologen. 26 • Monitoring van de als jachtwild ingedeelde vogelsoorten en een brede scala van onderzoeken naar de ecologie daarvan worden uitgevoerd door het Onderzoeksinstituut voor de wildstand. • Bijzondere monitoringprogramma’s betreffende bepaalde bedreigde soorten (Haliaeetus albicilla, Falco peregrinus, Dendrocopos leucotos en Anser erythropus) worden door verscheidene groepen uitgevoerd onder coördinatie van de Finse afdeling van het Wereldnatuurfonds (WNF). • De overheidsinstantie die verantwoordelijk is voor de bossen draagt zorg voor een jaarlijkse controle van het voortplantingssucces van Aquila chrysaetos. • Ecotoxicologische onderzoeken op in het wild levende vogels worden uitgevoerd door de Hogeschool voor diergeneeskunde en door het Instituut voor diergeneeskundig onderzoek. Verenigd Koninkrijk Het JNCC (Joint Nature Conservation Committee) en de drie regionale besturen hebben het onderzoek betreffende de instandhouding en het beheer van vogelpopulaties voortgezet. • Deze acties omvatten monitoring op lange termijn van vogelpopulaties (met in het bijzonder de Common Bird Census, de Waterways Birds Survey, tellingen van watervogels, periodieke tellingen van zeldzame broedvogels, ringwerk van vogels, enz. ). • De nieuwe Broedvogelatlas “The new Atlas of Breeding Birds in Britain and Ireland: 1988-1991” werd in 1993 uitgebracht. Deze atlas maakt gebruik van dezelfde hokken van 10 bij 10 km als de atlas van 1968-1972. Daardoor is het mogelijk de situaties in deze twee perioden met elkaar te vergelijken. Voor heel wat soorten blijken significante wijzigingen te zijn opgetreden in populatiegrootte en areaal. • Een programma voor de monitoring van zeevogelpopulaties werd gedurende de hele periode voortgezet. • Er zijn eveneens talrijke andere bijzondere onderzoeken op het gebied van ecologie en populatiedynamische tendensen alsmede analyses van de noodzaak tot instandhouding van soorten gedaan. 5. 4. Introductie van op het Europees grondgebied van de lidstaten niet van nature in het wild levende vogelsoorten. De informatie van de lidstaten die deze hebben doorgegeven, wordt hieronder samengevat. Duitsland Tussen 1993 en 1995 heeft in Duitsland geen opzettelijke introductie plaatsgevonden van niet- inheemse vogelsoorten. Griekenland Tussen 1993 en 1995 heeft in Griekenland geen introductie plaatsgevonden van uitheemse vogelsoorten. 27 Spanje Er zijn verscheidene soorten geïntroduceerd omwille van de jacht. Het betreft met name Phasianus colchicus en Coturnix japonica in talrijke regio's, maar ook Francolinus francolinus, Lophoryx californica en Colinus virginianus op de Balearen alsmede Perdix perdix (suppletie van de populatie) in Baskenland. Bovendien heeft een Zuid-Amerikaanse papegaaiensoort, Myopsitta monachus, zich toevallig gevestigd zonder dat er sprake was van opzettelijke introductie. Deze soort lijkt problemen te veroorzaken, met name op de Balearen en in Catalonië. Zweden Er wordt geen melding gemaakt van opzettelijke introductie van uitheemse vogelsoorten gedurende de verslagperiode in Zweden (1995). Finland De wetgeving verbiedt de introductie, zowel van als jachtwild beschouwde vogels als van beschermde soorten, zonder toestemming van de bevoegde autoriteiten. Er wordt in het verslag geen melding gemaakt van toestemmingen van deze aard gedurende de betrokken periode (1995). Verenigd Koninkrijk Er heeft geen introductie van uitheemse vogelsoorten in het Verenigd Koninkrijk plaatsgevonden gedurende de periode. Door het DOE is onderzoek gedaan naar het mogelijk milieueffect van Branta canadensis op de inheemse flora en fauna. Er is een onderzoek gefinancierd naar de haalbaarheid van methoden ter regulering van populaties Oxyura jamaicensis. Dit onderzoek heeft aangetoond dat er diverse middelen bestaan om de populaties van Oxyura jamaicensis binnen de perken te houden en dat maatregelen tijdens het voortplantingsseizoen het meest efficiënt zijn. De meest efficiënte methoden zijn in 1995 op regionaal niveau uitgeprobeerd. Met de noodzaak informatie te verzamelen over uitheemse vogelsoorten is rekening gehouden en het JNCC probeert dit soort informatie te verzamelen via de nationale ornithologische organisaties. De resultaten van deze onderzoeken zullen het in de toekomst mogelijk maken beter te voldoen aan de verplichtingen krachtens artikel 11 van de richtlijn. 28


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL E-0939/00 af Antonio Di Pietro (ELDR) til Kommissionen. Den belgiske lovgivning vedrørende klinisk biologiske laboratorier.

eurovoc_concepts:
Belgium
application of EU law
medical diagnosis
right of establishment

formats: html pdf print

text: 28. 12. 2000 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende C 374 E/189 De f(cid:230)lles rammeprogrammer udstr(cid:230)kker sig ikke til udviklingslandene. Det betyder, at f. eks. nordafri- kanske partnere ikke kan blive inddraget i videnskabelige og teknologiske miljłprojekter. Der er ganske vist ikke noget til hinder for deres forskningsaktivitet, men der er heller ingen finansieringsmuligheder, og udviklingslandene vil ikke blive optaget som partnere i konsortierne uden mulighed for at rejse penge hertil. Hvorfor er dette ikke muligt, n(cid:229)r f. eks. Ruslands inddragelsesmuligheder er blevet udvidet? Skal denne problematik bl. a. anskues med de indvirkninger for łje, som f. eks. łrkendannelsen i Nordafrika eller problemerne i Middelhavet har for EU? Er EU villig til via adgang til łkonomiske midler at overdrage et stłrre ansvar til de lokale videnskabs- m(cid:230)nd, s(cid:229)ledes at arbejdet ogs(cid:229) bliver viderefłrt, n(cid:229)r den finansierende partner ikke l(cid:230)ngere er til stede? Er EU endvidere villig til at sikre, at projekter ikke bliver gennemfłrt uden inddragelse af lokale videnskabs- m(cid:230)nd? Svar afgivet p(cid:229) Kommissionens vegne af Philippe Busquin (14. april 2000) Kommissionen deler fuldst(cid:230)ndig det (cid:230)rede medlems synspunkt med hensyn til forskningens betydning for udviklingen i udviklingslandene samt til at forskningen błr styres af efterspłrgslen og m(cid:229)lrettes mod disse landes udviklingsproblematik. Det er rigtigt, at de tematiske programmer under det femte rammeprogram giver udviklingslande mulighed for at deltage, uden mulighed for f(cid:230)llesskabsfinansiering (situationen er den samme for Rusland), men denne (cid:229)bning er et fremskridt i forhold til det fjerde rammeprogram, som kun delvis var (cid:229)bent for deres deltagelse. Derimod er de specielt forbeholdt to muligheder under det tv(cid:230)rg(cid:229)ende INCO-program, nemlig INCO-DEV- aktionen, der navnlig g(cid:229)r ud p(cid:229) at fremme det teknisk-videnskabelige samarbejde mellem F(cid:230)llesskabet og alle udviklingslande samt INCO-MED-aktionen, der udelukkende vedrłrer de middelhavslande, der er associeret inden for omr(cid:229)der, som er karakteristiske for denne region. Hele vandproblematikken, herunder łrkendannelsesproblemer er et af de centrale emner i INCO-MED. Disse to aktioner inddrager dem, ved hj(cid:230)lp af en st(cid:229)ende dialog med disse regioners repr(cid:230)sentanter, ikke blot i fastl(cid:230)ggelsen af, hvilket samarbejdsomr(cid:229)de der skal fremmes, men ogs(cid:229) i processen med udv(cid:230)lgelse af forslag, navnlig med hensyn til projekternes relevans for regionens udvikling. Endvidere tillader gennemfłrelsesbestemmelserne for programmerne INCO-DEV og INCO-MED ikke blot de initiativer, der kommer fra udviklingslandene, men de tilskynder ligefrem til s(cid:229)danne initiativer. Under alle omst(cid:230)ndigheder er deltagelsen af forskere fra disse lande p(cid:229) et ligev(cid:230)gtigt grundlag et udv(cid:230)lgelses- kriterium for forslag, der modtages under disse programmer. Et af form(cid:229)lene er at bidrage til en łget forskningskapacitet i disse tredjelande, p(cid:229) tv(cid:230)rs af et forsknings- arbejde, der gennemfłres i f(cid:230)llesskab mellem disse lande og F(cid:230)llesskabet for at s(cid:230)tte dem i stand til, ud over projektet, at tage et stłrre og stłrre ansvar i deres udviklingsproces. (2000/C 374 E/222) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-0939/00 af Antonio Di Pietro (ELDR) til Kommissionen (29. marts 2000) Om: Den belgiske lovgivning vedrłrende klinisk biologiske laboratorier Det kongelige dekret nr. 143 af 30. december 1982 forbyder i Belgien enhver form for kontrol vedrłrende klinisk biologiske laboratorier fra alle de personers side, som ikke samtidig har befłjelse til at foretage medicinske analyser. C 374 E/190 De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende DA 28. 12. 2000 Den 17. december 1999 fik Kommissionen forelagt en klage (COMP/37. 7. 754), som s(cid:230)rlig głr indsigelse mod denne bestemmelse i forbindelse med etableringsfriheden (artikel 43 EF). I 1987 havde Domstolen efter en klage fra Kommissionen afgivet dom om, at denne bestemmelse var i overensstemmelse med etableringsfriheden, da den ikke blev betragtet som en forskelsbehandling, uden at den dog kontrollerede, hvorvidt den gik l(cid:230)ngere end nłdvendigt (dom af 12. februar 1987, sag 221/85, Kommissionen mod Belgien, Sml. 1987, s. 719). I 1995 mente Domstolen imidlertid (dom af 30. november 1995, sag C-55/94, Gebhard, Sml. 1995, s. I- 4186), at enhver national foranstaltning, ogs(cid:229) selv om den finder anvendelse uden forskelsbehandling p(cid:229) f(cid:230)llesskabsborgere, ligesom den p(cid:229)g(cid:230)ldende belgiske bestemmelse, men som »kan h(cid:230)mme« udłvelsen af eller adgangen til et erhverv for statsborgere i en anden medlemsstat eller »głre udłvelsen mindre tiltr(cid:230)kkende«, kan v(cid:230)re uforenelig med artikel 43 EF, hvis den ikke er begrundet i tvingende samfunds- m(cid:230)ssige hensyn og g(cid:229)r ud over, hvad der er nłdvendigt for at opn(cid:229) form(cid:229)let. Hvorledes agter Kommissionen i denne sammenh(cid:230)ng at anvende denne nye retspraksis, som har anerkendt den p(cid:229)stand for begrundet, som den selv forsvarede indtil for otte (cid:229)r siden? Vil Kommissionen p(cid:229) nuv(cid:230)rende tidspunkt undersłge, om foranstaltningen r(cid:230)kker l(cid:230)ngere end nłdvendigt, hvilket Domstolen havde n(cid:230)gtet at głre i 1987, da bestemmelserne om kontrol med klinisk biologiske laboratorier p(cid:229) nuv(cid:230)rende tidspunkt er s(cid:229) forskellige i F(cid:230)llesskabets medlemsstater? Svar afgivet p(cid:229) Kommissionens vegne af Frederik Bolkestein (10. maj 2000) Som det (cid:230)rede medlem med rette p(cid:229)peger, har Domstolens retspraksis i forbindelse med etableringsfrihe- den gennemg(cid:229)et en udvikling. Desuden indeholder den n(cid:230)vnte klage visse nye elementer i forhold til den klage, der resulterede i Domstolens dom af 12. februar 1987. Kommissionen vil derfor nłje undersłge den belgiske lovgivning om laboratorier for medicinske analyser. (2000/C 374 E/223) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-0946/00 af Alexandros Alavanos (GUE/NGL) til Kommissionen (29. marts 2000) Om: Tilbagelevering af stj(cid:229)lne eller illegalt eksporterede genstande af kulturel v(cid:230)rdi I De Forenede Nationer g(cid:229)r man ind for udarbejdelsen af en ny konvention om tilbagelevering af stj(cid:229)lne genstande af kulturel v(cid:230)rdi, hvori man i s(cid:229)danne tilf(cid:230)lde opfordrer de involverede parter til at fłre forhandlinger herom. 1. 2. Har Kommissionen givet udtryk for sin stłtte til konventionen? Har den foresl(cid:229)et medlemsstaterne at undertegne denne konvention? Svar afgivet p(cid:229) Kommissionens vegne af Frederik Bolkestein (12. maj 2000) Kommissionen er ikke bekendt, at der i FN skulle v(cid:230)re planer om at vedtage en ny konvention om tilbagelevering af stj(cid:229)lne kulturgenstande, et emne, som allerede er omfattet af Unidroit-konventionen fra 1995 om stj(cid:229)lne eller ulovligt udfłrte kulturgenstande. Kommissionen var som observatłr med til at udarbejde denne konvention. Kommissionen stłtter det generelle m(cid:229)l om at bek(cid:230)mpe ulovlig handel med kulturgenstande, som ligger til grund for Unidroit-konventionen. I henhold til de befłjelser, F(cid:230)llesskabet for łjeblikket har p(cid:229) omr(cid:229)det efter f(cid:230)llesskabsretten, har den dog endnu ikke givet udtryk for sin stłtte til konventionen ved at foresl(cid:229) medlemsstaterne at undertegne den


title: WRITTEN QUESTION E-0957/00 by Jorge Hernández Mollar (PPE-DE) to the Commission. Promotion of the ALFA (Latin America Academic Training) programme.

eurovoc_concepts:
EU programme
Latin America
cooperation in the field of education
university

text: C 53 E/46 Official Journal of the European Communities EN 20. 2. 2001 Unlike other Directives, Council Directive 90/313/EEC of 7 June 1990 on the freedom of access to information on the environment provides the option (in Article 4) of seeking a judicial or administrative review of a public authority(cid:146)s decision to refuse a request for access to information on the environment, in accordance with the relevant national legal system. Directive 90/313/EEC was transposed into Spanish law by Law 38/1995 of 13 December 1995, amended by Law 55/1999 of 29 December 1999, introducing national appeal procedures. The Commission would point out that, in the light of Written Question P-0790/00 by Mrs MiguØlez Ramos (1), Written Question E-0804/00 by Mr Nogueira RomÆn (1) and the current Written Question on the same subject, it has launched an own-initiative investigation, registered as No B-2000/2076. Accord- ingly, it has approached the Spanish authorities for information on the abovementioned facilities. In any event, the Commission will, as Guardian of the Treaties, take the necessary steps to ensure that Community law is observed in this instance. (1) OJ C 374 E, 28. 12. 2000, p. 155. (2001/C 53 E/052) WRITTEN QUESTION E-0957/00 by Jorge HernÆndez Mollar (PPE-DE) to the Commission (29 March 2000) Subject: Promotion of the ALFA (Latin America Academic Training) programme The purpose of the ALFA programme is to encourage exchanges between universities in the EU and their counterparts in eighteen Latin American countries, over a six-year period. To be eligible for financial support under this programme, the universities interested in participating are asked to group themselves into (cid:145)ALFA networks(cid:146), i. e. networks of universities consisting of at least six institutions (three from the EU, three from Latin America), from different countries. Can the Commission state what provisions it has included in this programme to ensure that universities potentially interested in taking part are able to engage in contacts (meetings and preliminary encounters) enabling them to become familiar with each other and define a framework for their cooperation, in the priority areas referred to in the invitation under the ALFA programme? Answer given by Mr Patten on behalf of the Commission (28 April 2000) ALFA(cid:146)s first phase, besides its specific aims, has been an experience during which higher education institutions from both continents have developed mutual knowledge and during which 2918 joint project proposals have been presented to the Commission. These proposals by university networks represent the involvement of 511 Latin American institutions and 704 European institutions. As for projects approved during the first phase, 808 networks of institutions have developed or are still developing joint projects (a total of 373 Latin American and 530 European). In the current ALFA phase, the technical assistance office of the programme assists the institutions potentially interested in taking part in the programme in the search for partners and at the same time all the requests regarding this search are published in the Internet page: (http://alfa-program. com). Furthermore ALFA networks that do not have experience in organising student mobility can request financing for the preparation of joint mobility projects (within the sub-programme B, (cid:145)pre-projects(cid:146)). In addition, it may be noted that at the moment the Commission is receiving an average of 40 requests a day for information about the programme, of which more than half are requests from institutions that already have identified their networks. 20. 2. 2001 EN Official Journal of the European Communities C 53 E/47 Consequently the Commission has not foreseen financing for meetings among eligible institutions prior to presentation of project proposals under the framework of the ALFA programme, launched on 15 February 2000 (1). (1) OJ C 42, 15. 2. 2000. (2001/C 53 E/053) WRITTEN QUESTION E-0958/00 by Jorge HernÆndez Mollar (PPE-DE) to the Commission Subject: EU contribution to tourism development in Melilla (29 March 2000) The city of Melilla, located in North Africa and part of the European Union, is seeking means of resolving the major problems affecting it, namely isolation and the need to diversify its economy through the sustained development of tourism. Potentially it offers a double attractiveness, as a European city for the Maghreb and as a gateway to Africa for Europe. Melilla therefore needs to implement a large-scale tourism plan, including the regeneration of its beaches and the improvement of sea and air communications links. These two key factors will make it possible to dynamise other elements that are needed for a far-reaching tourism development programme. Can the Commission state to what extent it believes that the EU can participate in an integrated tourism development plan for Melilla, to enable this city, situated in North Africa but part of the Union, to become, in the medium to long term, a genuine tourist attraction for all the Union(cid:146)s Member States? Answer given by Mr Barnier on behalf of the Commission (25 May 2000) The autonomous city of Melilla is eligible under Objective 1 of the Structural Funds for the 2000-2006 programming period. At present Spain(cid:146)s operational programme proposals are in preparation prior to transmission to the Commission, which will of course give serious consideration to support for the development of tourism in Melilla if included. (2001/C 53 E/054) WRITTEN QUESTION E-0963/00 by Gorka Kn(cid:246)rr Borr(cid:224)s (Verts/ALE) to the Commission (29 March 2000) Subject: Drought in Aragon The Spanish region of Aragon suffers from a serious structural drought problem. Since 1915 the national government has produced successive laws and programmes proposing irrigation schemes aimed at remedying the problem. However, many of these schemes have never got off the ground for budget reasons. Present nature conservation policies originating at EU level are having the effect of paralysing irrigation projects in large areas of Aragon, leading to the decided rejection of those policies by the great majority of the inhabitants of the areas affected, who feel that environmental protection is being given priority over allowing the farmers of Aragon the means of survival


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0942/00 van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie. Gebruik van wolmanzouten voor de behandeling van hout.

eurovoc_concepts:
Netherlands
carcinogenic substance
common commercial policy
import (EU)
market approval
toxic substance
wood industry

text: C 46 E/86 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 13. 2. 2001 Is de Commissie bereid een richtlijn uit te werken die het gebruik van ge(cid:239)mpregneerd hout als 3. brandstof voor elektriciteitscentrales, als grondstof voor spaanderplaten en veevoeder, als strooisel in tuinen en rondom bomen of als vervanging voor stro in dierenstallen verbiedt, gezien de negatieve gevolgen voor mens en milieu? a) Zo ja, heeft de Commissie reeds stappen gezet in die richting? b) Zo neen, waarom kant de Commissie zich tegen zo(cid:146)n richtlijn? Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie (7 juni 2000) De Commissie begrijpt dat Nederland onlangs aan de Nederlandse producenten een verbod heeft opgelegd op het gebruik van houtbeschermingsproducten die koper, chroom of arsenicum bevatten, alsmede op het gebruik van het op die wijze behandelde hout voor toepassingen buitenshuis. De Commissie heeft nog geen kennisgeving van dit verbod ontvangen en heeft de Nederlandse autoriteiten om meer gegevens verzocht. Na een herziening van bepaalde voorschriften van Richtlijn 76/769/EEG van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de beperking van het op markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten (1) heeft de Commissie het risico van het gebruik van arsenicum voor houtbescher- ming laten onderzoeken. This examination has raised concerns over certain aspects of the use of wood preservatives containing arsenic, mainly in relation to the long-term effects of the disposal of wood so treated. Dit onderzoek gaf aanleiding tot bezorgdheid over bepaalde aspecten van het gebruik van houtbeschermingsproducten die arsenicum bevatten, hoofdzakelijk met betrekking tot de gevolgen op lange termijn van de verwijdering van het op die wijze behandelde hout. However, no acute risk for the general population was identified. Er is evenwel geen acuut risico voor de bevolking vastgesteld. De industrie heeft een vrijwillige verbintenis voorgesteld om de vastgestelde risico(cid:146)s te beheren. Momenteel onderzoekt de Commissie dit voorstel. Daarnaast gaat de Commissie na of er uit hoofde van Richtlijn 76/ 769/EEG verdere beperkingen op het op de markt brengen en het gebruik van arsenicum voor houtbe- handeling nodig zijn. Verder vallen houtbeschermingsproducten onder het toepassingsgebied van Richtlijn 98/8/EG van het Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van biociden (2). De Commissie is van plan in de nabije toekomst maatregelen voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn goed te keuren, en houtbeschermingsproducten zullen als eerste prioriteit voor evaluatie worden aangemerkt. In het licht van de resultaten van de evaluatie zal worden beslist of een nieuwe richtlijn moet worden voorgesteld om het op de markt brengen van dergelijke biociden te beperken. De Commissie verwijst het geachte parlementslid ook naar het antwoord op schriftelijke vraag E-0942/00. (1) PB L 262 van 27. 9. 1976. (2) PB L 123 van 24. 4. 1998. (2001/C 46 E/090) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0942/00 van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie (29 maart 2000) Betreft: Gebruik van (cid:132)wolmanzouten(cid:148) voor de behandeling van hout Het gebruik van (cid:132)wolmanzouten(cid:148) voor de behandeling van hout (ge(cid:239)mpregneerd hout) heeft ernstige gevolgen voor mens en milieu. Wolmanzouten bevatten het zeer giftige arseen, chroom IV en koper. Ge(cid:239)mpregneerd hout wordt onder meer gebruikt voor tuinhuisjes, afsluitingen, speeltuigen, pergola(cid:146)s, tuinmeubelen en dwarsliggers van sporen. Sinds februari 2000 mogen in Nederland geen producten meer worden verkocht die zijn vervaardigd uit ge(cid:239)mpregneerd hout. De Raad van State sprak zich in een arrest ook uit tegen de versnippering van ge(cid:239)mpregneerd hout. Het hout mag evenmin worden beschouwd als brandstof voor elektriciteitscentrales, als grondstof voor spaanderplaten en veevoeder, als strooisel in tuinen en rondom bomen of als vervan- ging voor stro in dierenstallen. 13. 2. 2001 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 46 E/87 Uit persberichten blijkt nu evenwel dat de Nederlandse overheid oogluikend zou toestaan dat de kankerverwekkende houtsnippers worden uitgevoerd naar andere EU-lidstaten voor de productie van spaanderplaten, speeltuigen en dergelijke. Hiermee handelt ze in strijd met de letter en de geest van verschillende EU-richtlijnen. Is de Commissie op de hoogte van de uitvoer van kankerverwekkende houtsnippers van Nederland 1. naar andere EU-lidstaten? a) Zo ja, om welke landen gaat het? b) Zo neen, zal de Commissie een onderzoek instellen, gezien de negatieve gevolgen voor mens en milieu en de overtreding van verschillende EU-richtlijnen? 2. Heeft de Commissie van de fabrikanten en importeurs van wolmanzouten en gewolmaniseerd hout een overzicht gekregen van alle relevante en beschikbare informatie over de blootstelling van mens en milieu aan arseenzuur (of zouten daarvan), zoals bepaald in de verordening nr. 142/97? Zo neen, welke stappen heeft de Commissie gezet om de volledige en correcte naleving van de verordening nr. 142/97 af te dwingen? Is de Commissie van oordeel dat gewolmaniseerd hout dat vrijkomt als bouw- en sloopafval 3. ingevolge de richtlijn 91/689/EEG dient ingezameld en verwerkt te worden als gevaarlijk afval? a) Zo neen, welke argumenten haalt de Commissie aan om gewolmaniseerd hout niet te beschouwen als gevaarlijk afval? b) Zo ja, wordt gewolmaniseerd hout in de vijftien EU-lidstaten ook daadwerkelijk behandeld als gevaarlijk afval? Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie (9 juni 2000) 1. De Commissie is niet op de hoogte van de uitvoer van houtsnippers van met arseen, chroom en koper behandeld hout van Nederland naar andere lidstaten. Deze stoffen kunnen in bepaalde omstandig- heden binnen de Gemeenschap voor de behandeling van hout worden gebruikt uit hoofde van Richtlijn 89/677/EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende achtste wijziging van Richtlijn 76/769/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten (1). De uitvoer van houtsnippers is geen overtreding van de communautaire wetgeving als de voorgeschreven procedure wordt gevolgd. De uitvoer van dergelijk afval valt onder Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap (2). Voor de uitvoer van houtsnippers voor recycling zijn de materialen in bijlage III van deze verordening vermeld onder de rubriek AC 170: afval van behandeld kurk en hout. Dit betekent dat het afval mag worden verzonden als de zending aan de daarbij betrokken lidstaten (land van uitvoer, land van invoer en mogelijke landen van doorvoer) wordt meegedeeld en er geen bezwaar wordt gemaakt tegen de verzending. De autoriteiten kunnen slechts op een beperkt aantal gronden bezwaar maken, bijvoorbeeld als het afval in het land van bestemming niet op een ecologisch verantwoorde wijze kan worden behandeld. In dit stadium zijn er geen aanwijzingen die een onderzoek zoals door het geachte parlementslid gevraagd, rechtvaardigen. informatie over De Commissie heeft arseenzuur ontvangen uit hoofde van Verordening 2. (EG) nr. 142/97 van de Commissie van 27 januari 1997 betreffende de verstrekking van informatie over bepaalde bestaande stoffen krachtens Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad (3). De Commissie heeft deze informatie gebruikt bij een onderzoek naar het risico van het gebruik van arseen voor houtbescher- ming. Dit onderzoek gaf aanleiding tot bezorgdheid over bepaalde aspecten van het gebruik van hout- beschermingsproducten die arseen bevatten, hoofdzakelijk met betrekking tot de gevolgen op lange termijn van de verwijdering van het op die wijze behandelde hout. Er is evenwel geen acuut risico voor de bevolking vastgesteld. De industrie heeft voorgesteld deze risico(cid:146)s in het kader van een vrijwillige overeenkomst te behandelen. Momenteel onderzoekt de Commissie dit voorstel. Daarnaast gaat de Commissie momenteel na of er uit hoofde van Richtlijn 76/769/EEG van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de beperking C 46 E/88 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 13. 2. 2001 van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten (4) verdere beperkingen op het op de markt brengen en het gebruik van arseen in houtbeschermingsproducten nodig zijn. Verder vallen houtbeschermingsproducten onder het toepassingsgebied van Richtlijn 98/8/EG betref- fende het op de markt brengen van biociden. De Commissie is van plan in de nabije toekomst maatregelen voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn goed te keuren, en houtbeschermingsproducten zullen als eerste prioriteit voor evaluatie worden aangemerkt. In het licht van de resultaten van de evaluatie zal worden beslist of een nieuwe richtlijn moet worden voorgesteld om het op de markt brengen van dergelijke biociden te beperken. In artikel 1, lid 4, eerste streepje, van Richtlijn 91/689/EEG van de Raad van 12 december 1991 (5) 3. worden gevaarlijke afvalstoffen gedefinieerd als afvalstoffen die voorkomen op een lijst van gevaarlijke afvalstoffen. Deze lijst werd opgesteld bij Beschikking 94/904/EG van de Raad van 22 december 1994 (6). In deze lijst wordt ge(cid:239)mpregneerd hout van bouw- en afbraakactiviteiten niet als gevaarlijk afval bestempeld. De bepalingen van Richtlijn 91/689/EEG zijn derhalve niet van toepassing. Artikel 1, lid 4, tweede streepje, van dezelfde richtlijn stelt dat alle afvalstoffen die naar het oordeel van een lidstaat een of meer van de in bijlage III van de richtlijn vermelde eigenschappen bezitten, ook gevaarlijke afvalstoffen zijn. De lidstaten moeten dergelijke gevallen aan de Commissie meedelen. Deze gevallen moeten door de Commissie worden geºvalueerd met het oog op een mogelijke aanpassing van de communautaire lijst van gevaarlijke afvalstoffen. Tot nu toe heeft de Commissie kennisgevingen ontvangen van het Verenigd Koninkrijk en Oostenrijk, die ge(cid:239)mpregneerd hout (tenminste gedeeltelijk) als gevaarlijk afval beschouwen. De Commissie evalueert deze kennisgevingen in de context van een grotere herziening van de lijst van gevaarlijke afvalstoffen. In totaal gaat het om zowat 300 kennisgevingen. De Commissie is van plan v(cid:243)(cid:243)r het einde van het jaar een voorstel voor een herziening van de lijst aan het uit hoofde van artikel 18 van Richtlijn 91/156/EEG (7) van 18 maart 1991 houdende wijziging van Richtlijn 75/442/ EEG (8) van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen opgerichte comitØ voor te leggen voor advies. In dit voorstel zal rekening worden gehouden met de evaluatie van de kennisgevingen van het Verenigd Koninkrijk en Oostenrijk betreffende ge(cid:239)mpregneerd hout. Ongeacht of ge(cid:239)mpregneerd hout bij de gevaarlijke of de niet-gevaarlijke afvalstoffen wordt gerangschikt, mag het alleen worden gerecycled of verwijderd in overeenstemming met de bepalingen van artikel 4 van Richtlijn 75/442/EEG, d. w. z. zonder gevaar op te leveren voor de gezondheid van de mens en zonder gebruik te maken van procØdØs of methodes die nadelige gevolgen kunnen hebben voor het milieu, en met name zonder risico voor het water, de lucht of de bodem, alsmede voor fauna en flora, zonder geluids- of stankhinder te veroorzaken en zonder schade te berokkenen aan natuur en landschap. De Commissie verwijst het geachte parlementslid ook naar het antwoord op schriftelijke vraag E-0941/00. (1) PB L 398 van 30. 12. 1989. (2) PB L 30 van 6. 2. 1993. (3) PB L 25 van 28. 1. 1997. (4) PB L 262 van 27. 9. 1976. (5) PB L 377 van 31. 12. 1991. (6) PB L 356 van 31. 12. 1994. (7) PB L 78 van 26. 3. 1991. (8) PB L 194 van 25. 7. 1975. (2001/C 46 E/091) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0944/00 van Jens-Peter Bonde (EDD) aan de Commissie (29 maart 2000) Betreft: Hernieuwbare energiebronnen Kan de Commissie mededelen hoe ver zij is gevorderd met haar beoordeling van de plannen van de Deense regering voor de invoering van zogenoemde HE-bewijzen (waarbij HE staat voor hernieuwbare energie)? De consument zal er blijkbaar toe gedwongen worden om HE-bewijzen te kopen in verhouding tot zijn electriciteitsverbruik, zodat deze regeling als twee druppels water lijkt op een nieuwe vorm van belastingheffing. Is de Commissie niet van mening dat hier sprake is van een belasting voor de Deense consumenten? Kan de Commissie mededelen of de CO2-heffing op windmolens, die overigens CO2-vrij zijn, strookt met de geldende regels van de EU?