title: KIRJALLINEN KYSYMYS E-0957/00 esittäjä(t): Jorge Hernández Mollar (PPE-DE) komissiolle. ALFA-ohjelman edistäminen.

eurovoc_concepts:
EU programme
Latin America
cooperation in the field of education
university

text: C 53 E/46 Euroopan yhteis(cid:246)jen virallinen lehti FI 20. 2. 2001 Ymp(cid:228)rist(cid:246)(cid:228) koskevan tiedon saannin vapaudesta 7. kes(cid:228)kuuta 1990 annetun neuvoston direktiivin 90/313/ ETY kohdalla on mainittava, ett(cid:228) muista direktiiveist(cid:228) poikkeavasti t(cid:228)m(cid:228)n direktiivin 4 artiklassa s(cid:228)(cid:228)det(cid:228)(cid:228)n mahdollisuudesta hakea kyseisen kansallisen oikeusj(cid:228)rjestelm(cid:228)n mukaisesti tuomioistuimelta tai hallinto- viranomaiselta muutosta pyydetyn ymp(cid:228)rist(cid:246)(cid:228) koskevan tiedon saannin est(cid:228)neen viranomaisen p(cid:228)(cid:228)t(cid:246)kseen. Direktiivi 90/313/ETY on saatettu osaksi Espanjan kansallista lains(cid:228)(cid:228)d(cid:228)nt(cid:246)(cid:228) 13. joulukuuta 1995 annetulla jossa lailla 38/1995, sellaisena kuin se on muutettuna 29. s(cid:228)(cid:228)det(cid:228)(cid:228)n kansallisista muutoksenhakumenettelyist(cid:228). joulukuuta 1999 annetulla lailla 55/1999, On huomattava, ett(cid:228) komissio on aloittanut asian k(cid:228)sittelyn samoja seikkoja koskevien Rosa MiguØlez Ramosin (1) kysymyksen P-0790/00, Camilo Nogueira RomÆnin (1) kysymyksen E-0804/00 sek(cid:228) t(cid:228)m(cid:228)n, k(cid:228)sill(cid:228) olevan kysymyksen johdosta. Asia on kirjattu rekisteriin tunnuksella B-2000/2076. Komissio on k(cid:228)(cid:228)ntynyt Espanjan viranomaisten puoleen pyyt(cid:228)(cid:228)kseen heilt(cid:228) edell(cid:228) mainittuja laitoksia koskevia tietoja. Perustamissopimusten valvojana komissio ryhtyy joka tapauksessa tarvittaviin toimiin taatakseen yhteis(cid:246)n oikeuden noudattamisen t(cid:228)ss(cid:228) tapauksessa. (1) EYVL C 374 E, 28. 12. 2000, s. 155. (2001/C 53 E/052) KIRJALLINEN KYSYMYS E-0957/00 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Jorge HernÆndez Mollar (PPE-DE) komissiolle (29. maaliskuuta 2000) Aihe: ALFA-ohjelman edist(cid:228)minen ALFA-ohjelmalla tuetaan EU:n ja 18 Latinalaisen Amerikan yliopiston kokemusten vaihtoa kuuden vuoden ajan. Jotta yliopistot saisivat ohjelmasta my(cid:246)nnett(cid:228)vi(cid:228) tukia, niiden on liitytt(cid:228)v(cid:228) ALFA-verkostoon, eli ryhmityt- t(cid:228)v(cid:228) ainakin kuuden erimaalaisen, kolmen eurooppalaisen ja kolmen latinalaisamerikkalaisen, yliopiston verkostoksi. Voiko komissio kertoa, miten se t(cid:228)t(cid:228) ohjelmaa laatiessaan aikoi helpottaa, ett(cid:228) ohjelmasta mahdollisesti kiinnostuneet yliopistot voivat kokousten ja ennakkotapaamisten kautta olla yhteydess(cid:228) toisiinsa, jotta ne voivat tutustua toisiinsa ja m(cid:228)(cid:228)ritell(cid:228) yhteisty(cid:246)puitteensa ALFA-ohjelman t(cid:228)rkeimmill(cid:228) aloilla? Christopher Pattenin komission puolesta antama vastaus (28. huhtikuuta 2000) ALFA-ohjelman ensimm(cid:228)inen vaihe on tarjonnut erityisten tavoitteidensa ohella molempien mannerten korkea-asteen oppilaitoksille tilaisuuden parantaa keskin(cid:228)ist(cid:228) tuntemustaan. Komissiolle on esitetty sen aikana 2 918 ehdotusta yhteisiksi hankkeiksi. N(cid:228)m(cid:228) yliopistoverkkojen esitt(cid:228)m(cid:228)t ehdotukset koskevat 511 latinalaisamerikkalaista ja 704 eurooppalaista oppilaitosta. Ensimm(cid:228)isen vaiheen aikana hyv(cid:228)ksyttyjen hankkeiden osalta 808 oppilaitosten verkkoa on laatinut tai laatii edelleen yhteisi(cid:228) hankkeita (yhteens(cid:228) 373 latinalaisamerikkalaista ja 530 eurooppalaista korkea-asteen oppilaitosta). ALFA-ohjelman teknisen avun toimisto avustaa t(cid:228)ll(cid:228) hetkell(cid:228) ohjelmasta mahdollisesti kiinnostuneita oppilaitoksia kumppaneiden etsinn(cid:228)ss(cid:228), ja t(cid:228)t(cid:228) hakua koskevat pyynn(cid:246)t on julkaistu Internetiss(cid:228): http://alfa-program. com. joilla ei ole kokemusta opiskelijoiden liikkuvuuden organisoinnista, Lis(cid:228)ksi ne ALFA-ohjelman verkot, voivat hakea rahoitusta yhteisten liikkuvuutta koskevien hankkeiden valmistelua varten (alaohjelma B, (cid:148)valmistelevat hankkeet(cid:148)). Lis(cid:228)ksi voidaan todeta, ett(cid:228) komissio saa t(cid:228)ll(cid:228) hetkell(cid:228) keskim(cid:228)(cid:228)rin 40 ALFA-ohjelmaa koskevaa tiedustelua p(cid:228)ivitt(cid:228)in, ja niist(cid:228) yli puolet on per(cid:228)isin oppilaitoksilta, jotka ovat jo sijoittuneet johonkin verkkoon. 20. 2. 2001 FI Euroopan yhteis(cid:246)jen virallinen lehti C 53 E/47 N(cid:228)in ollen komissio ei ole aikeissa rahoittaa valintakelpoisten oppilaitosten kokouksia ennen 15. helmi- kuuta 2000 k(cid:228)ynnistettyyn (1) ALFA-ohjelmaan liittyvien hanke-ehdotusten esitt(cid:228)mist(cid:228). (1) EYVL C 42, 15. 2. 2000. (2001/C 53 E/053) KIRJALLINEN KYSYMYS E-0958/00 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Jorge HernÆndez Mollar (PPE-DE) komissiolle Aihe: Euroopan unionin tuki Melillan matkailun kehitt(cid:228)miselle (29. maaliskuuta 2000) Pohjois-Afrikassa sijaitseva yhteis(cid:246)n kaupunki Melilla pyrkii ratkaisemaan t(cid:228)rkeimm(cid:228)t ongelmansa, erist(cid:228)y- tymisen ja taloutensa monipuolistamisen tarpeen, kest(cid:228)v(cid:228)n matkailun kehitt(cid:228)misen avulla. Kaupungilla on ja Euroopalle ovi kaksinkertainen vieh(cid:228)tys, sill(cid:228) Maghreb-maille Melilla on eurooppalainen kaupunki Afrikkaan. T(cid:228)m(cid:228)n vuoksi on k(cid:228)ynnistett(cid:228)v(cid:228) laaja matkailuhanke, joka k(cid:228)sitt(cid:228)(cid:228) rantojen uudistamisen ja laiva- ja lentoyhteyksien parantamisen. N(cid:228)m(cid:228) kaksi tekij(cid:228)(cid:228) antavat sys(cid:228)yksen kunnianhimoisen matkailukehitys- hankkeen muille t(cid:228)rkeille osille. Voiko komissio kertoa, miss(cid:228) m(cid:228)(cid:228)rin se katsoo Euroopan unionin voivan osallistua Melillan matkailun jotta t(cid:228)st(cid:228) Pohjois-Afrikassa sijaitsevasta yhteis(cid:246)n kaupungista tulisi keskipitk(cid:228)ll(cid:228) ja kehityshankkeeseen, pitk(cid:228)ll(cid:228) aikav(cid:228)lill(cid:228) unionimme selke(cid:228) matkailukohde? Michel Barnier(cid:146)n komission puolesta antama vastaus (25. toukokuuta 2000) Melillan autonominen kaupunki on oikeutettu rakennerahaston tavoitteen 1 mukaiseen tukeen ohjelma- kautta 2000(cid:129)2006 varten. T(cid:228)h(cid:228)n p(cid:228)iv(cid:228)(cid:228)n menness(cid:228) komissio ei ole viel(cid:228) saanut Espanjan viranomaisten valmisteilla olevia ehdotuksia toimenpideohjelmista. Komissio on avoin kaikille Espanjan viranomaisten ehdottamille Melillan kaupungin turismia kehitt(cid:228)ville hankkeille. (2001/C 53 E/054) KIRJALLINEN KYSYMYS E-0963/00 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Gorka Kn(cid:246)rr Borr(cid:224)s (Verts/ALE) komissiolle (29. maaliskuuta 2000) Aihe: Kuivuus Arag(cid:243)nissa Arag(cid:243)n on autonominen alue, joka k(cid:228)rsii kuivuuden aiheuttamista vakavista rakenteellisista ongelmista. Vuodesta 1915 l(cid:228)htien keskushallinto on s(cid:228)(cid:228)t(cid:228)nyt lakeja ja laatinut suunnitelmia, joiden tarkoituksena on ollut helpottaa tilannetta keinokastelualueita rakentamalla. T(cid:228)st(cid:228) huolimatta suurta osaa n(cid:228)ist(cid:228) hankkeista ei ole koskaan toteutettu budjettisyist(cid:228). Nykyisess(cid:228) Euroopan unionin k(cid:228)ynnist(cid:228)m(cid:228)ss(cid:228) luonnonalueiden suojelupolitiikassa edellytet(cid:228)(cid:228)n, ett(cid:228) keino- kasteluhankkeet keskeytet(cid:228)(cid:228)n monilla Arag(cid:243)nin alueilla. T(cid:228)m(cid:228)n vuoksi suuri enemmist(cid:246) n(cid:228)iden alueiden asukkaista vastustaa kiivaasti t(cid:228)t(cid:228) politiikkaa ja katsoo, ett(cid:228) n(cid:228)in suositaan luonnonsuojelua sen sijaan, ett(cid:228) parannettaisiin Arag(cid:243)nin maanviljelij(cid:246)iden selviytymismahdollisuuksia


title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het "Voorstel voor een verordening van de Raad tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 404/93 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector bananen"

eurovoc_concepts:
EU production
Lomé Convention
United States
World Trade Organisation
import
tropical fruit

formats: html pdf print

text: C 140/6 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 18. 5. 2000 Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het „Voorstel voor een verordening van de Raad tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 404/93 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector bananen” (2000/C 140/03) De Raad heeft op 29 november 1999 besloten, overeenkomstig artikel 198 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over het voornoemde voorstel. De afdeling „Landbouw, plattelandsontwikkeling, milieu”, die met de voorbereidende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 15 maart 2000 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Barato Triguero. Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn op 29 en 30 maart 2000 gehouden 371e zitting (vergadering van 29 maart) het volgende advies uitgebracht, dat met 73 stemmen vo´ o´ r en 2 stemmen tegen, bij 4 onthoudingen is goedgekeurd. 1. Inleiding 1. 1. Met het voorstel van de Commissie worden de onderde- len van de EU-invoerregeling die door het panel van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) zijn afgekeurd, gewijzigd. De Commissie gaat echter verder dan op grond van de WTO- uitspraak nodig is: zij stelt voor om het tariefcontingentenstel- sel te vervangen door een stelsel met een forfaitair tarief. 1. 2. Het nieuwe voorstel tot wijziging van de gemeenschap- pelijke marktordening (GMO) kan voor de Europese bananen- producenten een stap achteruit betekenen in vergelijking met de in 1993 ingevoerde regeling, die het mogelijk heeft gemaakt de infrastructuren en afzetkanalen te verbeteren en de productie beter aan te passen aan de milieueisen, wat gepaard is gegaan met grote investeringen van de producerende bedrijven om de concurrentie van bananenproducenten van buiten de EU het hoofd te kunnen bieden. 1. 3. Het voorstel is expliciet in tegenspraak met de preferen- tiële behandeling van bananentelers uit de EU en de ACS- landen, en kan zelfs ook voor producenten uit andere derde landen nadelig zijn, omdat het hoogstwaarschijnlijk zal resulte- ren in een forse prijsdaling op de EU-markt. 1. 4. De Commissie stelt het volgende voor: 1. 4. 1. Het huidige tariefcontingentenstelsel maakt uiterlijk 1 januari 2006 plaats voor een stelsel met een forfaitair tarief. 1. 4. 2. contingenten: In de zes jaar durende overgangsperiode gelden drie Contingent A: 2 200 000 ton — douanerecht van 75 eu- ro/ton Contingent B: 353 000 ton — douanerecht van 75 eu- ro/ton 1. 4. 2. 2. Hoe de contingenten A en B beheerd moeten worden, is niet precies aangegeven. In het Commissiedocument staat alleen dat bij de verdeling van invoercertificaten kan worden uitgegaan van de methode die gebaseerd is op inachtneming van de traditionele handelsstromen (methode „traditionele marktdeelnemers/nieuwkomers”), of van andere methoden. Er wordt echter geen referentieperiode genoemd, zodat deze en alle andere kwesties inzake de verdeling van certificaten geregeld zullen moeten worden via een verordening van de Commissie. 1. 4. 2. 3. Indien de vraag naar bananen in de Gemeenschap stijgt, kan het autonome aanvullende tariefcontingent op basis van een balans van productie, verbruik en in- en uitvoer worden verhoogd. De onderdelen van de balans, de goedkeu- ring daarvan en de verhoging van het aanvullende tariefcontin- gent worden vastgesteld volgens de procedure waarbij een beheerscomité advies uitbrengt. 1. 4. 2. 4. In overleg met de bij de WTO betrokken partijen die een wezenlijk belang bij de levering van bananen hebben (Costa Rica, Colombia, Ecuador en Panama) kan de Commissie aan elk van deze vier landen een vast percentage van de tariefcontingenten toewijzen. Indien nodig of indien de voorziening van de 1. 4. 2. 5. communautaire markt ongunstig wordt beïnvloed door uit- zonderlijke omstandigheden die gevolgen hebben voor de productie- of invoervoorwaarden, stelt de Commissie volgens de bovengenoemde beheerscomitéprocedure de nodige speci- fieke maatregelen vast. Contingent C: 850 000 ton — variabel tarief. 1. 4. 3. De nieuwe regeling gaat op 1 april 2000 in. 1. 4. 2. 1. Voor contingent C wordt m. b. t. de te betalen heffing een veilingsysteem voorgesteld, waarbij voor de invoer van bananen uit ACS-landen een tariefpreferentie van 275 eu- ro/ton wordt toegekend. Wat de contingenten A en B betreft, komt de tariefpreferentie voor ACS-landen neer op toepassing van een nulrecht. 1. 5. Het voorstel gaat vergezeld van een aanbeveling voor een besluit van de Raad om de Commissie te machtigen met de derde landen te onderhandelen over de wijziging van het geconsolideerde douanerecht voor bananen in de WTO. 18. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 140/7 2. Algemene opmerkingen 2. 1. Het Comité heeft waardering voor de inspanningen van de Commissie om Verordening (EEG) nr. 404/93 nogmaals aan te passen aan de internationale afspraken die in WTO- verband en in het kader van de vierde Overeenkomst van Lomé zijn gemaakt. Het beseft dat de EU, als gevolg van de officiële 2. 2. uitspraak van het WTO-panel van 12 april 1999, de GMO voor bananen eens te meer moet wijzigen. Tegelijkertijd betreurt het Comité de ondoorzichtige werking van het WTO- orgaan voor geschillenbeslechting, dat bovendien, waar het gaat om concurrentie, geen rekening houdt met de concrete productie-omstandigheden op sociaal gebied en op het vlak van milieu en duurzaamheid. Het verzoekt de Commissie er binnen de WTO voor te blijven ijveren dat deze aspecten daadwerkelijk in aanmerking worden genomen. 2. 3. Het meent evenwel dat het Commissievoorstel niet de noodzakelijke garanties biedt voor de afzet van bananen van telers uit de EU en de ACS-landen en dat zij er ten opzichte van de laatste wijziging van de GMO, die op 1 januari 1999 is ingegaan, op achteruit zullen gaan. De invoering van één enkel douanetarief zal in de praktijk namelijk een handelsvoordeel opleveren voor de grote marktdeelnemers en zal de kleine producenten en coöperaties en hun afzetkanalen benadelen, omdat de eerstgenoemden over schaalvoordelen en middelen beschikken waardoor zij meer en goedkoper kunnen produ- ceren. 2. 4. Daarom is het Comité bang dat de bananenteelt in de EU en de ACS-landen alsook de meeste niet-multinationale marktdeelnemers als gevolg van de voorgestelde wijzigingen, en met name de automatische omschakeling op een stelsel met één enkel tarief, gedoemd zijn te verdwijnen. 2. 5. Het Comité pleit voor het stimuleren van de afzet van bananen die onder sociaal aanvaardbare omstandigheden zijn geteeld, d. w. z. op dusdanige wijze dat de producenten verzekerd zijn van hun recht op een inkomen waarmee een menswaardig bestaan mogelijk wordt (art. 33 van het Verdrag) en dat anderzijds hun werknemers kunnen rekenen op een redelijk loon en op arbeidsvoorwaarden die met hun grond- rechten in overeenstemming zijn. 2. 6. Ook vindt het Comité dat de afzet van op milieuvrien- delijke wijze geteelde bananen moet worden bevorderd, d. w. z. dat duurzame landbouwmethoden en alle andere maatregelen die bijdragen tot milieubescherming moeten worden aange- moedigd. Voorts dient er meer oog te komen voor biologische productiemethoden en voor de rol die de landbouw speelt bij het landschapsbeheer, de instandhouding van het platteland, het behoud van etnografische waarden, enz. 2. 7. Het aanbod moet in de toekomst even gevarieerd blijven als nu. Zo moeten de consumenten als zij dat willen voor biologisch geteelde en fair trade-bananen kunnen kiezen. Daarom moet er met de nieuwe regeling voor gezorgd worden dat Europese, Latijns-Amerikaanse en ACS-bananen die — re- kening houdend met de productie- en afzetomstandigheden — aan de verschillende kwaliteitscriteria voldoen, naast elkaar op de markt kunnen bestaan. Daar het op grond van de WTO- regels niet is toegestaan om dezelfde producten die onder verschillende sociale en milieuomstandigheden zijn geprodu- ceerd ongelijk te behandelen, zullen de Europese consumenten aldus kunnen profiteren van de voordelen die uit milieuvrien- delijke productiesystemen voortvloeien. Ook zullen zij in dit verband gebaat zijn bij vrijwillige etikettering — waarop dan wel goed toezicht moet worden gehouden — die duidelijk maakt of het al dan niet om fair trade-bananen gaat (zoals die b. v. geteeld worden op de Windward Islands). 2. 8. Daarnaast zou er voortdurend naar gestreefd moeten worden de kwaliteit van de Europese productie — wat organoleptische kenmerken, voedingswaarde en uiterlijke aan- trekkelijkheid betreft — verder te verbeteren, waarbij rekening wordt gehouden met het milieu en een overmatig gebruik van gewasbeschermingsmiddelen wordt vermeden. 3. Bijzondere opmerkingen 3. 1. Het Comité ziet niet in waarom de Commissie voorstelt na verloop van een bepaalde periode automatisch om te schakelen op een stelsel waarbij slechts één tarief wordt gehanteerd. Zo’n stelsel wordt door het WTO-panel niet geëist en door de meeste vragende landen en marktdeelnemers evenmin wenselijk geacht. Daarom is het Comité tegen de invoering van zo’n stelsel en zou het graag zien dat gedurende een periode van minstens tien jaar een niet-discriminerende tariefcontingentenregeling blijft bestaan en dat onderzocht wordt of nadien een ander systeem kan worden ingevoerd. Tijdens deze periode zou met name beoordeeld moeten worden wat de nieuwe regeling in de verschillende bananen- producerende EU-regio’s voor gevolgen heeft voor de werkge- legenheid, de productiestructuren, de producenteninkomens en de marktprijsontwikkeling. 3. 2. Het Comité acht het huidige autonome aanvullende tariefcontingent van 353 000 ton te groot; dit heeft er in de voorbije jaren toe geleid dat er te veel bananen op de markt zijn terechtgekomen. Dit heeft met name in 1999 tot een aanzienlijke prijsdaling geleid. Daarom zou de omvang van dit contingent meer op de werkelijke marktbehoeften moeten worden afgestemd. 3. 3. De te kiezen methode voor de toekenning van invoer- certificaten moet kleine en middelgrote productie- en distribu- tiebedrijven dezelfde marktvoorwaarden bieden als de grote multinationals, zodat de consument vrij kan kiezen en de prijs- kwaliteitverhouding ook de gezondheids- en milieuaspecten weerspiegelt. C 140/8 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 18. 5. 2000 3. 3. 1. Tegen deze achtergrond geeft het Comité er de voorkeur aan de invoercertificaten toe te kennen volgens de methode „traditionele marktdeelnemers/nieuwkomers”, waar- bij wordt uitgegaan van de op grond van de douanecertificaten aantoonbare ingevoerde hoeveelheden en van een lange re- ferentieperiode waarbinnen de marktdeelnemer de beste perio- de van drie jaar kan kiezen. Naar het oordeel van het Comité zouden de invoercertificaten ook goed verdeeld kunnen wor- den volgens de methode waarbij de aanvragen gelijktijdig behandeld worden, maar aangezien de vragende landen fel tegen dit systeem gekant zijn, zou er, als hiervoor wordt gekozen, weleens een nieuw geschil binnen de WTO kunnen ontstaan. 3. 3. 2. Daarom is de methode „traditionele marktdeelne- mers/nieuwkomers” volgens het Comité het meest geschikt, daar hiermee voldaan kan worden aan de eisen van het WTO- panel en tegelijkertijd de verwachtingen van de ACS-landen en de Europese producenten kunnen worden ingelost. Meer in het algemeen gesproken zal de markt met deze methode efficiënter en doorzichtiger kunnen functioneren. 3. 3. 3. Om al deze redenen dringt het Comité er bij de Commissie op aan, door te gaan met het zoeken naar een op een systeem van referentieperioden gebaseerde consensus die op de noodzakelijke instemming van de WTO kan rekenen. Volgens het Comité is het zaak dat er begeleidende 3. 4. maatregelen worden vastgesteld om: — de tekortkomingen van Verordening (EEG) nr. 404/93 inzake de berekening van de compenserende steun te verhelpen; — de benadeling die voortvloeit uit het feit dat sommige bepalingen van de overeenkomst van Luxemburg van juni 1998 niet zijn toegepast, te compenseren; — ervoor te zorgen dat de Europese bananentelers minder nadelige gevolgen ondervinden van de nieuwe wijziging op de invoerrregeling. 3. 4. 1. Te denken valt aan een herziening van de forfaitaire referentieopbrengst aan de hand waarvan de compenserende steun wordt berekend en aan andere maatregelen die noodza- kelijk worden geacht om de Europese bananenproducenten een redelijk inkomen te waarborgen, zodat zij niet de dupe worden van ongunstige marktomstandigheden of natuurram- pen. Een dergelijke herziening kan bovendien gerechtvaardigd worden op grond van het nieuwe artikel 299 van het Verdrag, dat de rechtsgrondslag vormt voor het vaststellen van specifie- ke voorwaarden voor de toepassing van communautaire maatregelen ten behoeve van ultraperifere regio’s. Brussel, 29 maart 2000. 3. 5. Het Comité wijst op de noodzaak rekening te houden met de instabiele politieke situatie in Somalië, waardoor het voor dit land momenteel onmogelijk is regelmatig bananen naar de EU uit te voeren. Daarom moeten ten behoeve van de Somalische producenten specifieke steunmaatregelen worden uitgewerkt. Voorts zou meer gebruik moeten worden gemaakt van 3. 6. de OESO-richtsnoeren voor het optreden van multinationals in ontwikkelingslanden i. v. m. sociale, milieu- en consumenten- zaken. 4. Conclusies 4. 1. Het Comité beseft dat de met Verordening (EEG) nr. 404/93 vastgestelde invoerregeling voor bananen in over- eenstemming moet worden gebracht met de uitspraak van het WTO-panel om aldus een eind te maken aan de eenzijdig door de Verenigde Staten genomen vergeldingsmaatregelen tegen de invoer van bepaalde EU-producten in de VS. Het Comité betreurt ten zeerste dat zaken als het recht op ontwikkeling, duurzame productiemethoden en de sociale dimensie nergens zijn terug te vinden in de uitgangspunten van de WTO, die geen rekening houdt met de daadwerkelijke omstandigheden waaronder de productie plaatsvindt, noch met het noodzakelij- ke evenwicht tussen gemeenschappen en regio’s. Daarnaast kan het Comité zich niet vinden in unilaterale en arbitraire maatregelen; in geval van handelsgeschillen zou juist via multilateraal overleg naar rechtvaardige oplossingen moeten worden gezocht. Het Comité blijft erbij dat de aanpassing van de invoerregeling aan de conclusies van het panel niet ten koste mag gaan van de verwezenlijking van de hoofddoelstel- lingen van de GMO, met name de gegarandeerde afzet van EU- en ACS-bananen — die nodig is om de producenten daarvan een toereikend inkomen te waarborgen — en de toegang van alle EU-consumenten tot een gevarieerd aanbod van bananen van verschillende herkomst tegen redelijke prijzen. Om alle bovenstaande redenen hoopt het Comité dat 4. 1. 1. met zijn opmerkingen over de wijziging van de GMO rekening zal worden gehouden. Het is voor het Comité hoe dan ook onaanvaardbaar dat door het verdwijnen van de gegarandeerde markttoegang voor in de EU geteelde bananen getornd wordt aan het beginsel van communautaire preferentie, dat een van de hoekstenen van het GLB is. Voorts acht het Comité het absoluut noodzakelijk dat wordt vastgehouden aan de preferentiële toegang tot de communautaire markt die de EU in het kader van de Lomé-overeenkomsten, een wezenlijke pijler van haar buitenlands en ontwikkelingsbeleid, aan de producenten uit de ACS-landen heeft verleend, en dat tegelij- kertijd een oplossing wordt gevonden die met de WTO-regels in overeenstemming is. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité B. RANGONI MACHIAVELLI


title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het "Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en van de Raad tot wijziging van Richtlijn 79/373/EEG betreffende de handel in mengvoeders"

eurovoc_concepts:
animal nutrition
labelling
manufactured feedingstuffs
marketing

text: C 140/12 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 18. 5. 2000 gebruik, tijdens het fabricageproces, van technische hulpmid- delen. ”. Deze bepaling is ontoereikend gebleken en daarom dient in de bijlage bij deze richtlijn een grenswaarde voor nikkel te worden opgenomen. Brussel, 29 maart 2000. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité B. RANGONI MACHIAVELLI Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het „Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en van de Raad tot wijziging van Richtlijn 79/373/EEG betreffende de handel in mengvoeders” (2000/C 140/05) De Raad heeft op 23 maart 2000 besloten, het Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig artikel 152 van het EG-verdrag te raadplegen over het voornoemde voorstel. De afdeling „Landbouw, plattelandsontwikkeling, milieu”, die was belast met de voorbereidende werkzaamheden, heeft haar advies op 15 maart 2000 goedgekeurd; rapporteur was de heer E. Nielsen. Het Comité heeft tijdens zijn 371e zitting (vergadering van 29 maart 2000) het volgende advies uitgebracht, dat met 78 stemmen vo´ o´ r en 1 stem tegen werd goedgekeurd. 1. Achtergrond 1. 1. De EU-regelgeving op het gebied van diervoeder is uitvoerig en ingewikkeld. Er wordt zoveel mogelijk rekening gehouden met de verschillende overwegingen ten aanzien van veiligheid en gezondheid, informatie over inhoud en gebruik, en de vrije concurrentie en handel. De Commissie stelt nu voor een zogenaamde „verplichte open vermelding” voor diervoeder in te voeren, d. w. z. dat gedetailleerde informatie over de ingrediënten zelf en de hoeveelheden ervan moet worden gegeven. Momenteel hoeven alleen de categorieën ingrediënten te worden vermeld („gesloten vermelding”). Om te voorkomen dat het diervoeder door middel van bepaalde vermeldingen wordt aangeprezen of consumenten misleidende informatie wordt gegeven, blijft de regel gelden dat alleen objectieve of meetbare eenheden waarvan de juistheid aangetoond kan worden, opgegeven mogen worden. Richtlijn 79/373/EEG van de Raad betreffende de 1. 2. in mengvoeders (1), zoals gewijzigd bij Richtlijn handel 90/44/EEG van de Raad (2), bevat regels voor de etikettering van samenstelling en gebruik van mengvoeders. In 1990, toen (1) PB L 86 van 6. 4. 1979, blz. 30. (2) PB L 27 van 31. 1. 1990, blz. 35. Richtlijn 90/44/EEG werd vastgesteld, leverde de bepaling van de hoeveelheden van de ingrediënten in diervoeder problemen op het vlak van de controle op, onder meer als gevolg van de aard van de gebruikte producten, de complexiteit van de mengsels en de productiemethoden. Daarom werd besloten dat de hoeveelheden van de bestanddelen niet vermeld hoefden te worden; verschillende ingrediënten werden onder een ge- meenschappelijke naam gegroepeerd en ingrediënten werden per categorie vermeld. 1. 3. Vervolgens is hevig gediscussieerd over de vraag of voor een open c. q. gesloten vermelding moest worden geko- zen. Het Europees Parlement en zijn „tijdelijke enquêtecommis- sie BSE” hebben sinds februari 1997 voortdurend aangedron- gen op een verplichte, open vermelding met informatie over samenstelling en herkomst van de ingrediënten, en ook werd meermalen gepleit voor de vermelding van kwantitatieve gegevens. De Commissie en het Permanent Comité voor diervoeding hebben in reactie hierop benadrukt dat het in dat geval mogelijk moet zijn de gegevens op basis van erkende analysemethoden te controleren. Op een vergadering van het Permanent Comité voor diervoeding in juli 1999 — tijdens de dioxinecrisis — gaven de meeste lidstaten echter wel de voorkeur aan een facultatieve, open vermelding. 18. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 140/13 1. 4. De Commissie is zich bewust van de voordelen voor de consumenten van een open vermelding, en erkent dat met de BSE-crisis en de gevallen van dioxinebesmetting duidelijk is gebleken dat gedetailleerde informatie noodzakelijk is. Hoewel de bepaling van de hoeveelheid en de kwaliteit van de ingrediënten van voeder voor gebruiksdieren nog steeds moei- lijkheden oplevert, kan de controle van etiketten op basis van analyses worden aangevuld met controle op basis van door de voederproducent verstrekte documenten, bijvoorbeeld van de controle die door de officiële instanties van het land van oorsprong is verricht. 1. 5. In dit licht stelt de Commissie voor, „nu” de vermelding van alle ingrediënten en de hoeveelheden ervan in de mengvoe- ders voor gebruiksdieren verplicht te stellen. 2. Algemene opmerkingen De meningen over de doelmatigheid van de huidige 2. 1. regels lopen uiteen. In het algemeen is de landbouw uit productie-overwegingen voorstander van een zo groot moge- lijke openheid in de vorm van open vermeldingen, terwijl de voederindustrie voor gesloten vermeldingen blijft en daarbij verwijst naar de moeilijke controle op de etiketten, de bescher- ming van de productontwikkeling en de intellectuele eigendom van de diervoederformules, en de praktische problemen om de steeds veranderende voederformules op de etiketten te vermelden. Tegelijkertijd wordt van de kant van de voederin- dustrie gesteld dat met een open vermelding ten onrechte de illusie wordt gewekt dat de voeders veilig zijn en dat dan voor diervoeders strengere eisen zouden gelden dan voor levensmiddelen. Bovendien lopen tradities en praktijk in de diverse lidstaten uiteen. Zo willen in Nederland landbouw en voederindustrie kunnen blijven vasthouden aan de traditie dat de coöperatieve voederproducerende bedrijven worden gecontroleerd („De Schothorst”), dat kwaliteit en samenstelling van alle mengvoe- ders onderzoekt. Tegelijkertijd zijn de voederproducerende bedrijven gehouden op verzoek van een individuele agrariër vertrouwelijk alle terzake dienende informatie te verstrekken. onafhankelijk instituut door een 2. 3. Een facultatieve open vermelding is in strijd met het recht op informatie en het streven naar openheid en zal tot vervalsing van de concurrentie tussen voederfabrikanten leiden. Bovendien vergt een facultatieve open vermelding dezelfde controle als een verplichte open vermelding. Het streven naar openheid moet voorrang krijgen boven de bescherming van de productontwikkeling. Er is in feite geen sprake van intellectuele eigendom, aangezien diervoederfor- mules normaal gesproken niet gepatenteerd zijn. Ten aanzien van de bewering van de voederindustrie dat een verplichte open vermelding tot gevolg heeft dat niet langer nieuwe en betere voeders zullen worden ontwikkeld, stelt het Comité dat leiden tot een gezonder concurrentieklimaat openheid zal waarin fabrikanten meer worden gestimuleerd om zo goed mogelijke mengsels te maken. 2. 4. Als oplossing voor het probleem van de vervanging van de etiketten bij wijziging van de samenstelling van voeder stelt de Commissie voor dat de open vermelding van de gewichtspercentages van de ingrediënten op een apart etiket of op een speciaal geleidedocument kan worden aangegeven. Onder invloed van eisen van afnemers en overheid zal in de toekomst steeds meer behoefte aan controle door de veevoederbedrijven zelf, certificatie van interne controle- systemen, registratie van partijen en dergelijke bestaan. Het Comité denkt dat de controle op basis van documenten in de toekomst een natuurlijke aanvulling op de controle op basis van analyses zal worden. Controle op basis van documenten is tot op heden echter niet noodzakelijk gebleken in lidstaten die op vrijwillige basis voor open vermelding en controle hierop hebben gekozen. 2. 5. Het Comité is het ermee eens dat de voorgestelde wijzigingen niet van toepassing zijn op voeder voor huisdieren. De vigerende regels voor huisdiervoeding zijn toereikend, zodat de huidige situatie, dit wil zeggen ofwel een verplichte semi-open vermelding (waarbij het ook mogelijk blijft catego- rieën ingrediënten te vermelden in plaats van de ingrediënten zelf) ofwel een facultatieve open vermelding, kan worden gehandhaafd. Om genoemde redenen steunt het Comité het Commis- 2. 6. sievoorstel. Het Comité kan zich tot op zekere hoogte vinden in de 2. 2. bedenkingen van de voederindustrie, maar meent ook dat een beleidswijziging noodzakelijk is omdat veehouders steeds meer informatie over de exacte samenstelling van diervoeders nodig hebben en afnemers steeds meer eisen aan de documentatie in de productieketen stellen. van de voorafgaande schakel Bovendien moet zeker ook rekening worden gehouden met het feit dat steeds meer prioriteit moet worden gegeven aan aspecten betreffende voedselveiligheid en de strengere eisen van overheden op het gebied van documentatie en met de mogelijkheden om verontreinigingen en ongewenste stoffen tot de bron terug te volgen. 3. Specifieke opmerkingen 3. 1. Het Comité betreurt dat het voor niet-ingewijden niet mogelijk is een nauwkeurig beeld te krijgen van de gevolgen van de voorgestelde wijzigingen, omdat een geconsolideerde tekst met alle veranderingen sinds de goedkeuring van de oorspronkelijke tekst in 1979 ontbreekt. Het Comité kan C 140/14 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 18. 5. 2000 daarom niet ingaan op de afzonderlijke bepalingen van de voorgestelde richtlijn. Om de regels overzichtelijk te houden zouden geconsolideerde teksten op z’n minst altijd via CELEX beschikbaar moeten zijn. Brussel, 29 maart 2000. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité B. RANGONI MACHIAVELLI Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het „Jaarlijks verslag van het Cohesiefonds (1998)” (2000/C 140/06) De Raad heeft op 18 oktober 1999 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 262 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over het „Jaarlijks verslag van het Cohesiefonds (1998)” De afdeling „Economische en Monetaire Unie — economische en sociale samenhang”, die met de voorbereidende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 7 maart 2000 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Sequeira. Tijdens zijn 371e zitting van 29 en 30 maart 2000 (vergadering van 29 maart) heeft het Economisch en Sociaal Comité het volgende advies uitgebracht, dat met 83 stemmen vo´ o´ r en 1 stem tegen is goedgekeurd. 1. Inleiding eens te meer dat de Commissie haar verslag ook dit jaar weer zeer laat heeft ingediend. 1. 1. Conform de Cohesiefondsverordening is het Econo- misch en Sociaal Comité ook dit jaar weer verzocht zich uit te spreken over het jaarlijks verslag van het Cohesiefonds (1998). Doelstelling van genoemd fonds is de economische en sociale samenhang binnen de Europese Unie te versterken door Spanje, Griekenland, Ierland en Portugal financiële steun te verlenen voor de uitvoering van projecten op het gebied van milieu en vervoer, en dit in de periode 1993-1999. 1. 2. De begroting van het fonds is oorspronkelijk vastge- steld op 15,510 miljard ecu (1) voor een periode die de geldigheidsduur van het huidige communautair bestek II overstijgt, aangezien deze middelen ook bestemd waren voor het Cohesie-financieringsinstrument, dat van 1 april 1993 tot en met 26 mei 1994 actief was. 2. Algemene opmerkingen 2. 1. Het Comité is tevreden dat het de kans krijgt zich uit te spreken over het Cohesiefondsverslag 1998, maar betreurt (1) Tegen prijzen van 1992; tegen aangepaste prijzen beloopt dat bedrag 16,7508 miljard euro. 2. 2. Onderhavig verslag is zelfs nog later ingediend dan het verslag over 1997. Op die manier wordt het voor de Commis- sie onmogelijk nog passend te reageren, d. w. z. eventuele vergissingen te herstellen of gehoor te geven aan de suggesties en bezwaren van het Comité of andere organen. Bovendien komt die vertraging dit begrotingsjaar extra ongelegen, aange- zien eind 1999 het communautaire financieringskader voor de periode 1994-1999 afloopt. De verbeterde presentatie van het verslag verdient 2. 3. daarentegen alle lof. De verbeterde indeling en de beknoptheid van bepaalde hoofdstukken en paragrafen maken het docu- ment minder omvangrijk en bevattelijker. 2. 4. Ook is het Comité ingenomen met de vaststelling dat de vier cohesielanden zich gehouden hebben aan de vooropgestelde macro-economische voorwaarden, zoals blijkt uit onderzoek van de Commissie


title: EU sætter fokus på affaldshåndtering.

eurovoc_concepts:
EU policy
dangerous substance
environmental protection
export of waste
public awareness campaign
public health
sustainable development
waste management
waste recycling


title: Reglamento (CE) n° 650/2000 de la Comisión, de 29 de marzo de 2000, por el que se fijan los precios representativos y los importes de los derechos adicionales por importación de melaza en el sector del azúcar

eurovoc_concepts:
CCT duties
import
molasses
representative price

formats: pdf print

text: 30. 3. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 79/13 REGLAMENTO (CE) No 650/2000 DE LA COMISIÓN de 29 de marzo de 2000 por el que se fijan los precios representativos y los importes de los derechos adicionales por importación de melaza en el sector del azúcar LA COMISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CE) no 2038/1999 del Consejo, de 13 de septiembre de 1999, por el que se establece la organización común de mercados en el sector del azúcar (1), Visto el Reglamento (CE) no 1422/95 de la Comisión, de 23 de junio de 1995, por el que se establecen las disposiciones de aplicación para la importación de melaza en el sector del azúcar y se modifica el Reglamento (CEE) no 785/68 (2) y, en particular, el apartado 2 de su artículo 1 y el apartado 1 de su artículo 3, Considerando lo siguiente: (1) (2) (3) El Reglamento (CE) no 1422/95 establece que el precio de importación cif de melaza, en lo sucesivo denomi- nado «precio representativo», se fijará de acuerdo con el Reglamento (CEE) no 785/68 de la Comisión (3). Este precio se considerará fijado para la calidad tipo mencio- nada en el artículo 1 del citado Reglamento. El precio representativo de la melaza se calcula para un punto de paso de frontera de la Comunidad, que es Amsterdam; que dicho precio debe calcularse a partir de favorables en el las posibilidades de compra más mercado mundial, establecidas sobre la base de las coti- zaciones o precios de este mercado, ajustados en función de las posibles diferencias de calidad en relación con la calidad tipo. La calidad tipo de la melaza quedó estable- cida en el Reglamento (CEE) no 785/68. Para la observación de las posibilidades de compra más favorables en el mercado mundial, debe tenerse en cuenta toda la información relativa a las ofertas reali- zadas en el mercado mundial, los precios registrados en mercados importantes de los terceros países y las opera- ciones de venta celebradas en el marco de intercambios internacionales de las que tenga conocimiento la Comi- sión, ya sea a través de los Estados miembros o por sus propios medios. Al realizar dicha comprobación, la Comisión puede, en virtud de lo dispuesto en el artículo 7 del Reglamento (CEE) no 785/68, basarse en una media de varios precios, siempre que dicha media pueda considerarse representativa de la tendencia efectiva del mercado. únicamente se refiera a una pequeña cantidad no repre- sentativa del mercado. Asimismo, deben excluirse los precios de oferta que no puedan considerarse representa- tivos de la tendencia efectiva del mercado. Con objeto de obtener datos comparables relativos a la melaza de calidad tipo, es conveniente, según la calidad de la melaza ofrecida, aumentar o disminuir los precios en función de los resultados obtenidos mediante la apli- cación del artículo 6 del Reglamento (CEE) no 785/68. Con carácter excepcional, un precio representativo puede mantenerse al mismo nivel durante un período limitado cuando el precio de oferta que haya servido de base para la fijación precedente del precio representativo no sea conocido por la Comisión y los precios de oferta disponibles que no parezcan suficientemente representa- tivos de la tendencia efectiva del mercado impliquen modificaciones bruscas y considerables del precio repre- sentativo. Cuando exista una diferencia entre el precio desencade- nante del producto de que se trate y el precio representa- tivo, deberán fijarse derechos de importación adicionales en las condiciones mencionadas en el artículo 3 del Reglamento (CE) no 1422/95. En caso de suspensión de los derechos de importación según lo dispuesto en el artículo 5 del Reglamento (CE) no 1422/95, es preciso fijar importes específicos para estos derechos. La aplicación de las presentes disposiciones conduce a fijar los precios representativos y los derechos adicio- nales de importación de los productos de que se trate, tal como se indica en el anexo del presente Reglamento. Las medidas previstas en el presente Reglamento se ajustan al dictamen del Comité de gestión del azúcar. (5) (6) (7) (8) (9) HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Artículo 1 Los precios representativos y los derechos adicionales aplica- bles en la importación de los productos mencionados en el artículo 1 del Reglamento (CE) no 1422/95 quedan fijados tal como se indica en el anexo. (4) La Comisión no debe tener en cuenta la citada informa- ción cuando la mercancía no sea de calidad sana, cabal y comercial, o cuando el precio indicado en la oferta Artículo 2 (1) DO L 252 de 25. 9. 1999, p. 1. (2) DO L 141 de 24. 6. 1995, p. 12. (3) DO L 145 de 27. 6. 1968, p. 12. El presente Reglamento entrará en vigor el 30 de marzo de 2000. L 79/14 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 30. 3. 2000 El presente Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Bruselas, el 29 de marzo de 2000. Por la Comisión Franz FISCHLER Miembro de la Comisión al Reglamento por el que se fijan los precios representativos y los importes de los derechos adicionales aplicables a la importación de melaza en el sector del azúcar ANEXO Código NC Importe del precio representativo por 100 kg netos de producto Importe del derecho adicional por 100 kg netos de producto (en EUR) Importe del derecho aplicable a la importación por el hecho de la suspensión contemplada en el artículo 5 del Reglamento (CE) no 1422/95 por 100 kg netos de producto (2) 1703 10 00 (1) 1703 90 00 (1) 7,80 7,98 0,00 — — 0,23 (1) Fijación por la calidad tipo establecida en el artículo 1 del Reglamento (CEE) no 785/68, modificado. (2) Este importe sustituye, de conformidad con el artículo 5 del Reglamento (CE) no 1422/95, el tipo de los derechos del arancel aduanero común fijado para estos productos


title: WRITTEN QUESTION E-0951/00 by Bart Staes (Verts/ALE) to the Commission. The Objective 2 region of Hainaut.

eurovoc_concepts:
EU regional policy
Province of Hainault
Province of West Flanders
aid to undertakings
regional aid
regional development
transfer of businesses

text: C 330 E/220 Official Journal of the European Communities EN 21. 11. 2000 (2000/C 330 E/256) WRITTEN QUESTION E-0933/00 by Helmuth Markov (GUE/NGL) to the Commission (29 March 2000) Subject: Commission investigations against the German Land of Thuringia 1. What investigation procedures in connection with subsidies under EU programmes and directives have been or are being carried out by the Commission against the Land of Thuringia, and when did these begin? 2. What has been the outcome of the investigations under competition law which have already been completed? What is the financial scope of the procedures under investigation, and into what particular areas can they be broken down? 3. Has the Land government been involved in the investigation process or informed about the outcome, and have any specific demands for changes on specific matters been made? If so, when, and on what matters? 4. What are the possible consequences for the Land of Thuringia, and what is the Commission(cid:146)s assessment of these? 5. Which investigation procedures have not yet been completed, when is this likely to happen and to what matters do they relate? Is there a need to alter the customary procedures for the implementation of EU programmes and 6. directives in Thuringia; if so, which, and in which areas? Answer given by Mr Prodi on behalf of the Commission (5 May 2000) The Commission is collecting the information it needs to answer the question. It will communicate its findings as soon as possible. (2000/C 330 E/257) WRITTEN QUESTION E-0951/00 by Bart Staes (Verts/ALE) to the Commission (29 March 2000) Subject: The Objective 2 region of Hainaut The awarding of Objective 2 aid to the Walloon province of Hainaut is leading to the relocation of firms which have been established for many years in the neighbouring province of Western Flanders. The businesses operators in question acknowledge that the removal of their activities to Hainaut is entirely dependent on their obtaining Objective 2 subsidies. If these business operators do not obtain any European aid, they will keep their operations in Western Flanders. In order to be considered for such aid they have to have their company headquarters in Hainaut. How many applications have been made since 1 January 2000 for Objective 2 aid for new economic 1. operations in Hainaut, and to what do they relate? 2. When and where were the company headquarters of these firms registered? 3. (a) How many of these firms were formerly operating in the province of Western Flanders? (b) How many of these firms are currently operating in Western Flanders? 21. 11. 2000 EN Official Journal of the European Communities C 330 E/221 Have the firms in question expressly been asked whether their relocation from Western Flanders to 4. Hainaut is dependent on the award of Objective 2 aid? (a) (b) If so, how many (cid:145)West Flanders(cid:146) operators would choose to move their operations to Hainaut without Objective 2 aid? If not, will the Commission ask these business operators to what extent their relocation is dependent upon Objective 2 aid? Is the Commission prepared to take measures to prevent the relocation of West Flanders firms to 5. Hainaut? (a) If so, what measures? (b) If not, why not? Answer given by Mr Barnier on behalf of the Commission (12 May 2000) The Commission is collecting the information it needs to answer the question. It will communicate its findings as soon as possible. (2000/C 330 E/258) WRITTEN QUESTION P-1027/00 by Marietta Giannakou-Koutsikou (PPE-DE) to the Commission (29 March 2000) Subject: Programme for combating unemployment and exclusion from the labour market EUR 230 million from the Social Fund appropriations allocated to the Second Community Support Framework for Greece which is now expiring had originally been approved for the programme to combat unemployment and the exclusion of vulnerable social groups, such as persons with special needs, rehabilitated drug addicts and immigrants. Owing to delays in the implementation of the programme for which this sum was intended, it was reduced by EUR 60 million which has been transferred to other programmes, although it is far from certain that this sum will in fact be taken up. Given the urgent need to channel the funds in question to the vulnerable social groups for which they are intended, i. e. persons with special needs, rehabilitated drug addicts and immigrants, with a view to integrating these groups in the labour market, will the Commission say how it intends to address this matter and what is the reason for the delay (the excessively low take-up rate of appropriations) in implementing the programme so that it achieves to the intended objectives? Answer given by Mrs Diamantopoulou on behalf of the Commission (28 April 2000) According to recent information provided by the Greek authorities, the programme take-up rate for the period 1994-1999 was approximately 55 % in terms of expenditure incurred. The total of programme credits had been committed by the end of December 1999 and it is expected that there will be 100 % credit absorption within the deadlines imposed by the financial regulations in force. The very low take-up experienced in particular during the 1994-1997 period was mainly due to the inadequate administrative and management structures, absence of programme(cid:146)s innovative approach, appropriate implementing structures and the accreditation shortcomings. In the meantime, significant progress has been achieved in comparison with the 1994-1997 period. The national accreditation agency was re-established and is at present functioning in a satisfactory way. There have also been improvements in programme monitoring


title: Talous- ja sosiaalikomitean lausunto aiheesta "Ehdotus: Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivi rehuseosten pitämisestä kaupan annetun direktiivin 79/373/ETY muuttamisesta"

text: C 140/12 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti 18. 5. 2000 kemiallisia epäpuhtauksia, jotka johtuvat niiden valmistuksen yhteydessä käytetyistä teknologisista – – lisäaineista – –”. Tämä määräys on osoittautunut riittämättömäksi, ja nykyisen direktiivin liitteessä tulee mäismäärä. siksi asettaa nikkelille enim- Bryssel 29. maaliskuuta 2000. Talous- ja sosiaalikomitean puheenjohtaja Beatrice RANGONI MACHIAVELLI Talous- ja sosiaalikomitean lausunto aiheesta ”Ehdotus: Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivi rehuseosten pitämisestä kaupan annetun direktiivin 79/373/ETY muuttamisesta” (2000/C 140/05) Euroopan unionin neuvosto päätti 23. maaliskuuta EY:n perustamissopimuksen 152 artiklan mukaisesti pyytää talous- ja sosiaalikomitean lausunnon edellä mainitusta ehdotuksesta. Asian valmistelusta vastannut ”maatalous, maaseudun kehittäminen, ympäristö” -jaosto antoi lausuntonsa 15. maaliskuuta 2000. Esittelijä oli Leif E. Nielsen. Talous- ja sosiaalikomitea hyväksyi 29. (maaliskuun 29. päivän kokouksessa) seuraavan lausunnon äänin 78 puolesta, 1 vastaan. ja 30. maaliskuuta 2000 pitämässään 371. täysistunnossa 1. Taustaa 1. 1. EU:n rehulainsäädäntö on laaja ja monimutkainen. Siinä pyritään mahdollisimman pitkälti yhdistämään turvalli- suuteen, tervellisyyteen, rehun koostumusta ja käyttöä koske- viin tietoihin sekä vapaaseen kilpailuun ja kauppaan liittyvät näkökohdat. Tässä käsiteltävässä muutosehdotuksessa komis- sio esittää, että käyttöön otetaan pakolliset avoimet ilmoituk- set, jotka sisältävät yksityiskohtaista, laadullista ja määrällistä tietoa rehujen koostumuksesta. Tähän asti ilmoitukset ovat olleet ”suljettuja”, eli rehuseoksien sisältämät ainekset on ilmoitettu ryhmittäin ilman lähempiä laatuun tai määriin liittyviä tietoja. Myös jatkossa ainoastaan objektiivisten tai mitattavien ja todistettavissa olevien määrien ilmoittaminen on sallittua perusteettoman myönteisten ja harhaanjohtavien väitteiden välttämiseksi. Neuvoston direktiivi 79/373/ETY, joka koskee rehu- 1. 2. seosten pitämistä kaupan (1) ja jota muutettiin neuvoston direktiivillä 90/44/ETY (2), sisältää rehuseosten sisältö- ja käyt- tömerkintöjä koskevia säännöksiä. Vuonna 1990, jolloin direk- tiivi 90/44/ETY annettiin, käytettyjen rehuainesten määrien (1) EYVL L 86, 6. 4. 1979, s. 30. (2) EYVL L 27, 31. 1. 1990, s. 35. jotka johtuivat mm. määrittelyyn liittyi valvontaongelmia, käytettyjen rehuainesten laadusta, sekoitusten monimutkaisuu- desta ja valmistusmenetelmistä. Tästä syystä päätettiin, ettei rehujen ainesmääriä tarvitse ilmoittaa. Samalla päätettiin, että rehuaineksia ryhmitellään yhteen, ja annettavat tiedot koskevat näin muodostettuja rehuainesryhmiä. Kysymystä rehuseoksia koskevien avointen ja suljettu- 1. 3. jen ilmoitusten eduista ja haitoista on sittemmin käsitelty tiiviisti. Euroopan parlamentti ja BSE-tautia käsittelevä parla- mentin tilapäinen tutkintavaliokunta ovat helmikuusta 1997 lähtien toistuvasti vaatineet, että käyttöön otetaan pakollinen avoin ilmoitus, joka sisältää tietoa rehujen ja niiden raaka- aineiden koostumuksen laadusta. Parlamentti ja tilapäinen tutkintavaliokunta ovat jatkuvasti monessa yhteydessä toivo- neet myös määrää koskevien tietojen ilmoittamista. Komissio ja pysyvä rehukomitea ovat toisaalta huomauttaneet, että laatua ja määrää koskevien merkintöjen vaatiminen edellyttää, tiedot on mahdollista varmistaa ja että ne että annetut perustuvat analyysimenetelmiin. Heinä- hyväksyttyihin kuussa 1999 paljastuneen dioksiiniskandaalin kanssa samaan aikaan järjestetyssä pysyvän rehukomitean kokouksessa jäsen- valtioiden enemmistö kuitenkin kannatti vapaaehtoista avointa ilmoitusta. 18. 5. 2000 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti C 140/13 1. 4. Nyt käsiteltävässä ehdotuksessa komissio myöntää avoimen ilmoituksen edut kuluttajien kannata sekä sen, että BSE- ja dioksiinikriisin kaltaiset tapaukset korostavat yksityis- kohtaisten tietojen välttämättömyyttä. Tuotantoeläimille tar- koitettujen rehujen ainesosien laadun ja määrän määrittely on ilmeisesti edelleenkin hankalaa. Komission mukaan analyysei- hin perustuvaa merkintöjen valvontaa voidaan täydentää val- mistajan toimittamilla, mm. alkuperämaan viranomaisten suo- rittamia tarkastuksia koskevilla asiakirjolla. 1. 5. Näin ollen komissio esittää, että ”tässä vaiheessa” on asianmukaista edellyttää pakollista ilmoitusta kaikista rehuai- neksista sekä niiden määrästä. 2. Yleistä Käsitykset tähänastisten säännösten tarkoituksenmu- 2. 1. kaisuudesta vaihtelevat. Tuotantosyistä maatalousala toivoo yleisesti mahdollisimman suurta avoimuutta ja rehusekoituksia koskevia avoimia ilmoituksia. Rehuteollisuus sitä vastoin toi- voo edelleen rehusekoituksia koskevia suljettuja ilmoituksia. Se vetoaa päällysmerkinnöissä annettavien tietojen valvonta- ongelmiin, rehujen koostumukseen liittyvien teollis- ja tekijä- noikeuksien välttämättömään suojeluun sekä käytännön vai- keuksiin lisätä päällysmerkintöihin alati muuttuvia rehujen ainesosia. Rehuteollisuus väittää lisäksi, että avoin ilmoitus luo harhakuvan turvallisuudesta ja että rehuihin kohdistuisi elintarvikkeita kattavammat vaatimukset. Lisäksi perinteet ja käytännöt vaihtelevat jäsenvaltioittain. Esim. Alankomaissa sekä maatalous että teollisuus toivovat perinteisen käytännön säilyttämistä. Sen mukaan rehuteollisuusosuuskuntien valvon- nasta vastaa riippumaton laitos (”De Schothorst”), joka tutkii rehuseosten laatua ja koostumusta teollisuuslaitoksissa. Yksit- täisen tuottajan pyynnöstä rehuteollisuudella on lisäksi velvol- lisuus antaa luottamuksellisesti kaikki asian kannalta tärkeät tiedot. vaatii 2. 2. TSK myöntää, että rehuteollisuuden epäröinti on tie- tyssä määrin oikeutettua. Samalla se kuitenkin katsoo, että muutos on välttämätön, koska karjantuottajat tarvitsevat en- tistä useammin täsmällistä tietoa rehujen koostumuksesta, ja tuotantoketjun ostajapuoli edeltävältä lenkiltä asiakirjoin vahvistettua tietoa. Lisäksi on tärkeää ottaa huomioon tarve korostaa elintarviketurvallisuu- teen liittyvien näkökohtien merkitystä ja viranomaisten yhä yleisemmin esittämä vaatimus asiakirjoin vahvistetusta tiedosta ja mahdollisuudesta jäljittää saasteet ja ei-toivotut ainesosat niiden lähteille. yleisemmin aiempaa 2. 3. Vapaaehtoinen avoin ilmoitus on ristiriidassa tiedon saannin ja avoimuuden kanssa. Se vääristää myös rehuntuotta- jien välistä kilpailua. Sen lisäksi sekä vapaaehtoiset että pakolli- set avoimet ilmoitukset edellyttävät samoja valvontamahdolli- suuksia. Avoimuuden vaatimus on asetettava yritysten tuoteke- hittelyn suojelun edelle. Koska rehujen koostumusta ei tavalli- sesti patentoida, kyseessä ei ole teollis- ja tekijänoikeuksien suojelu. Rehuteollisuus väittää, että pakollisen avoimen ilmoi- tuksen myötä uusien ja entistä parempien rehujen kehittely loppuu. TSK toteaa siihen, että kun lähtökohdaksi otetaan avoimuus, sen voidaan katsoa tervehdyttävän kilpailua, koska se kannustaa mahdollisimman hyvien rehuseosten tuotantoa. Kuten komissio esittää, rehun koostumuksen muutta- 2. 4. misesta johtuva merkintöjen muuttamisongelma voidaan rat- kaista siten, että avoin ilmoitus, jossa rehuainekset ilmoitetaan painoprosentteina, annetaan toisessa päällysmerkinnässä tai erillisessä liiteasiakirjassa. Tulevaisuudessa mm. rehuvalmista- jien itsensä suorittama valvonta, sisäisten valvontajärjestelmien varmentaminen ja tuote-erien rekisteröinti käyvät sekä ostajien että julkisen tahon vaatimusten vuoksi entistä välttämät- tömämmäksi. Tämän vuoksi komitea katsoo, että analyysitu- loksiin perustuvaa valvontaa täydennetään luonnollisella taval- la asiakirjoihin pohjautuvalla seurannalla. Asiakirjoihin perus- tuva valvonta ei ole tähän asti kuitenkaan ollut tarpeen niissä jäsenvaltioissa, joissa on vapaaehtoisesti sovellettu avoimia merkintöjä ja niiden valvontaa. TSK on yhtä mieltä siitä, ettei muutosehdotus koske 2. 5. lemmikkieläinten rehuja. Nykyinen lainsäädäntö on riittävä, mikäli tilanne näiden tuotteiden osalta pysyy ennallaan. Mah- dollisuus sekä pakolliseen, osittain avoimeen ilmoitukseen (jossa rehuainekset voidaan ilmoittaa ryhmittäin eikä aineskoh- taisesti) että vapaaehtoiseen avoimeen ilmoitukseen säilyy. Kuten tekstin selvityksistä ja perusteluista ilmenee, TSK 2. 6. voi edellä mainituista syistä yhtyä komission ehdotukseen. 3. Erityistä 3. 1. TSK pahoittelee, etteivät asiaan perehtymättömät voi saada tarkkaa yleiskuvaa nyt käsiteltävän ehdotuksen sana- muodon muutosten seurauksista, koska ei ole saatavana konso- lidoitua tekstiä, joka sisältäisi kaikki vuonna 1979 annettuun alkuperäiseen tekstiin tehdyt muutokset. Siksi ei ole mahdollis- C 140/14 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti 18. 5. 2000 ta kommentoida komission ehdotuksen muotoon liittyviä yksityiskohtia. Määräysten avoimuuden vuoksi TSK kehottaa varmistamaan, että konsolidoidut tekstit ovat aina saatavilla ainakin Celex-tietokannassa. Bryssel 29. maaliskuuta 2000. Talous- ja sosiaalikomitean puheenjohtaja Beatrice RANGONI MACHIAVELLI Talous- ja sosiaalikomitean lausunto aiheesta ”Koheesiorahaston vuosikertomus 1998” (2000/C 140/06) Komissio päätti 18. lokakuuta 1999 Euroopan yhteisön perustamissopimuksen 262 artiklan mukaisesti pyytää talous- ja sosiaalikomitean lausunnon aiheesta ”Koheesiorahaston vuosikertomus 1998”. Asian valmistelusta vastannut ”talous- ja rahaliitto, taloudellinen ja sosiaalinen yhteenkuuluvuus” -jaosto antoi lausuntonsa 7. maaliskuuta 2000. Esittelijä oli Vı´ctor Hugo Sequeira. Talous- ja sosiaalikomitea hyväksyi 29. ja 30. maaliskuuta 2000 pitämässään 371. täysistunnossa (maaliskuun 29. päivän kokouksessa) seuraavan lausunnon. A¨ änestyksessä annettiin 83 ääntä puolesta ja 1 vastaan. Kukaan ei pidättynyt äänestyksestä. 1. Johdanto 1. 1. Koheesiorahastosta annetun asetuksen mukaisesti ta- lous- ja sosiaalikomiteaa on jälleen pyydetty ottamaan kantaa koheesiorahaston vuosikertomukseen 1998. Kyseinen rahoi- tusväline perustettiin lujittamaan Euroopan unionin taloudel- lista ja sosiaalista yhteenkuuluvuutta, ja rahastosta on myön- netty ohjelmakautena 1993–1999 taloudellista tukea ym- päristö- ja liikennehankkeiden toteuttamiseen Espanjassa, Krei- kassa, Irlannissa ja Portugalissa. 1. 2. Rahaston alkuperäinen talousarvio on 15 510 miljoo- naa ecua (1) kaudeksi, joka on pidempi kuin nykyisen yhteisön tukikehyksen (YTK) toinen vaihe, koska siihen sisältyy myös koheesion rahoitusväline, joka oli voimassa 1. päivästä huhti- kuuta 1993 aina 26. päivään toukokuuta 1994. 2. Yleistä 2. 1. Komitea ilmaisee tyytyväisyytensä siihen, että sitä on pyydetty ilmaisemaan mielipiteensä koheesiorahaston vuosi- kertomuksesta 1998. Komitea on edellisvuosina antamiensa lausuntojen tapaan huolestunut siitä, että komissio on julkais- sut vuosikertomuksen myöhään. 2. 2. Tarkastelun kohteena oleva vuosikertomus ilmestyi vieläkin myöhemmin kuin vuoden 1997 kertomus. Näin ollen komissio ei voi korjata ajoissa mahdollisia vääristymiä tai ryhtyä toimenpiteisiin komitean tai muun tahon ilmaisemien huolenaiheiden tai ehdotusten johdosta. Tämä on erityisen merkityksellistä nykyisellä toimintakaudella, koska vuosi 1999 on koheesiorahaston viimeinen toimintavuosi yhteisön tukike- hyksessä 1994–1999. 2. 3. Komitea ilmaisee tyytyväisyytensä siihen, että vuosiker- tomuksen esitystapaa on parannettu. Etenkin vuosikertomuk- sen rakenne on nyt entistä parempi, tai asiakohdat on tiivistetty paremmin, minkä ansiosta asiakirjan koko on supistunut ja se on helppolukuisempi kuin ennen. ja tietyt luvut (1) Vuoden 1992 hinnoin. Korjatuin hinnoin summa on 16 750,8 milj. euroa. 2. 4. Komitea panee tyytyväisenä merkille komission ehdol- lisuustarkastuksen tulokset. Tarkastus osoittaa, että koheesio- rahaston neljä tuensaajavaltiota noudattavat asetettuja makro- taloudellisia sääntöjä


title: WRITTEN QUESTION E-0933/00 by Helmuth Markov (GUE/NGL) to the Commission. Commission investigations against the German Land of Thuringia.

eurovoc_concepts:
Federation State
State aid
Structural Funds
Thuringia
financial control
management audit
operational programme

text: 13. 3. 2001 EN Official Journal of the European Communities C 81 E/9 As indicated in the white paper for food safety under action 22 of the action plan on food safety, a proposal for amending Council Directive 96/25/EEC on the circulation of feed materials (5) could be adopted by the Commission for submission to the Council and Parliament by December 2002, following reflection to decide whether an exclusive positive list of authorised feed materials should be established. Furthermore, as indicated under action 30 of that action plan, a proposal for a regulation of the Parliament and of the Council establishing new rules for the disposal and the processing of animal waste and animal by-products is in preparation. This proposal will lay down a positive list of animal by-products, which may be used for the preparation of feed materials of animal origin. Its submission to the Council and to the Parliament is scheduled for June 2000. (1) OJ L 115, 4. 5. 1999. (2) OJ L 297, 18. 11. 1999. (3) COM(1999) 719 final. (4) OJ L 184, 17. 7. 1999. (5) OJ C 261, 19. 8. 1998. (2001/C 81 E/011) WRITTEN QUESTION E-0933/00 by Helmuth Markov (GUE/NGL) to the Commission (29 March 2000) Subject: Commission investigations against the German Land of Thuringia 1. What investigation procedures in connection with subsidies under EU programmes and directives have been or are being carried out by the Commission against the Land of Thuringia, and when did these begin? 2. What has been the outcome of the investigations under competition law which have already been completed? What is the financial scope of the procedures under investigation, and into what particular areas can they be broken down? 3. Has the Land government been involved in the investigation process or informed about the outcome, and have any specific demands for changes on specific matters been made? If so, when, and on what matters? 4. What are the possible consequences for the Land of Thuringia, and what is the Commission(cid:146)s assessment of these? 5. Which investigation procedures have not yet been completed, when is this likely to happen and to what matters do they relate? Is there a need to alter the customary procedures for the implementation of EU programmes and 6. directives in Thuringia; if so, which, and in which areas? Supplementary answer given by Mr Prodi on behalf of the Commission (7 September 2000) 1. The operational programmes under the Structural Funds have been in place in the Land of Thuringia since 29 March 1991. These programmes are examined on the basis of the regulations governing the implementation of the Structural Funds, particularly those provisions on evaluation. This is an ongoing process which covers the entire financial package involved. As one of its activities implementing the European Social Fund the Commission carried out monitoring visits to Germany (as to the other Member States), including a visit to Thuringia. Following one of these monitoring visits the German authorities agreed, in 1999, to waive their entitlement to non-eligible expenditure under an ESF programme managed by Thuringia(cid:146)s Ministry of Culture. This non-eligible expenditure totalled some € 5,7 million. C 81 E/10 Official Journal of the European Communities EN 13. 3. 2001 Investigations carried out under Community competition law in Thuringia were part of 2. monitoring process for state aid. the As regards industry, in 1999 and 2000 the Commission decided to recover aid of DEM 34 750 000 granted to the Triptis Porzellan company, operating in the household articles and porcelain sector, aid of DEM 36 860 000 granted to the Weida Leder company, active in the leather sector, and aid of DEM 13 850 000 granted to the Korn Fahrzeuge company (agricultural technology, purchase and sale of commercial vehicles and trucks, and environmental technology). On the other hand, aid of DEM 9 100 000 was granted to the Everts Erfurt company (rubber and latex products sector). In the agricultural sphere, about fifty schemes have been or are currently being investigated, many of which involve aid for rescuing and restructuring. As regards pending notifications, the Commission may approve the measures or initiate proceedings pursuant to Article 88 (ex-Article 93) (2) of the EC Treaty. Moreover, the Commission twice initiated proceedings pursuant to Article 88(2) of the EC Treaty in cases involving state aid for the processing and placing on the market of agricultural products. Final decisions have not yet been reached on these two cases. Following a request from the German authorities, the it is not possible to amount of aid granted is treated as confidential information. Generally speaking, the measures under finance to the agricultural sector from all of determine the total amount of investigation. The Honourable Member appears to be referring to the verification of both the procedures for the 3. granting of Structural Funds subsidies and the procedures for investigating state aid. As regards the Structural Funds, the Commission would point out that it is responsible for assessing the use of subsidies granted from these Community Funds: this assessment is carefully monitored by the Court of Auditors. The Member States (cid:129) and, for regional programmes, the regions (cid:129) receive official notification of the outcome of these assessments, and must then give an opinion on these. As regards state aid, the Member State concerned (the Federal German authorities, in the case in point) is the only partner involved in discussions with the Commission. Several letters have been written to the German authorities about the above-mentioned cases. As to any potential involvement of the Thuringia authorities in investigating the procedures and their findings, we should point out that the Commission is not aware of the division of responsibilities between the federal authorities and this Land. The Honourable Member would also appear to be referring to the procedures covering the granting 4. of subsidies under the Structural Funds as well as to those covering the investigation of state aid. As regards Structural Funds subsidies to Thuringia, we have not, from 1991 to date, considered any reimbursement of Community financing to be necessary. Investigations into state aid result in such aid being authorised or prohibited. In the latter case, the aid must be recovered if it has already been paid out. The Member State has to take the necessary steps to recover such aid from the companies involved. 5. The results of the mid-term evaluation of the 1994-1999 programming period of the Structural Funds will, in particular, affect programming for the period 2000-2006. The next mid-term evaluation is scheduled for 2003. The (cid:145)ex-post(cid:146) evaluation for the 1994-1999 period can only take place once expenditure for the projects of this period has closed, i. e. in principle after 31 December 2001. As regards state aid to the agricultural sector, as mentioned above, about ten cases are currently being studied, including two cases in which the procedure set out in Article 88 (2) of the EC Treaty has been invoked (C 32/99 and C 73/99), both involving state aid to two companies active in the processing and placing on the market of agricultural products. A final decision concerning these two lots of state aid is expected to be taken during the second half of this year. As regards state aid to industry, the Commission has initiated proceedings pursuant to Article 88(2) of the EC Treaty against several schemes, particularly certain activities of the Th(cid:252)ringer Industriebeteiligungsgesellschaft, the Th(cid:252)ringer Landesentwicklungsge- sellschaft, the Th(cid:252)ringer Konsolidierungsprogramm (1993-1996), the Th(cid:252)ringer Darlehnsprogramm, the 13. 3. 2001 EN Official Journal of the European Communities C 81 E/11 Th(cid:252)ringer Umlaufmittelprogramm (1993-1996) and the Th(cid:252)ringer KMU-Investitionssicherungsprogramm (before 1997). Proceedings pursuant to Article 88(2) of the EC Treaty have also been initiated in several cases where individual aid was granted to industrial companies. Since investigations are ongoing in all of these cases, it is difficult to say exactly when they will be closed. 6. As regards the Structural Funds, the Thuringia operational programme for the period 2000-2006 has not yet been approved by the Commission, but will be in the near future. The programme itself will be required to define its implementation methods in order to fulfil the obligations established by new Regulation (EC) No 1260/1999 of 21 June 1999 laying down general provisions on the Structural Funds (1). It is therefore not possible at present to determine the extent to which changes will have to be made to existing procedures. Finally, the issue of whether Thuringia must alter the procedures normally used for the transposition of Community Directives is an entirely internal matter. In fact, the Community may not become involved in the division of responsibilities between a Member State and its federal regions. Moreover, the Commission does not have the means to examine the conditions under which Directives are transposed in any given region of a Member State. (1) OJ L 161, 26. 6. 1999. (2001/C 81 E/012) WRITTEN QUESTION E-0936/00 by James Nicholson (PPE-DE) to the Council (30 March 2000) Subject: Jubilee 2000 Coalition The Jubilee 2000 Coalition is campaigning for debt cancellation for the world(cid:146)s poorest countries. The Cologne Initiative of G7 countries provides for cancellation for around 33 countries but offers nothing to many other countries, identified by the Coalition as being in urgent need of assistance. Does the Council support the objectives of the Jubilee 2000 Coalition? What action has the Council taken to reduce demands for debt repayment by the world(cid:146)s poorest countries? Reply (29 September 2000) The EU and the Member States are fully aware of the difficulties many poor countries face because of their excessive debt, which affects their development prospects and undermines their political stability and progress towards democracy. In order to alleviate the debt burden, the EU and the Member States have actively taken or participated in initiatives at various levels, in conformity with their competencies. On 6 July 1998, the Council decided to participate fully in the HIPC (Highly Indebted Poor Countries) initiative launched by the IMF and the World Bank. This initiative was based on a commitment by the international financial community to reduce countries(cid:146) debt burden to a sustainable level provided that the country completes a period of strong economic policy performance. At the G7 Cologne summit in June 1999, Ministers agreed to an (cid:145)expanded HIPC initiative that will provide faster, deeper and broader debt relief(cid:146). The European Council of Cologne in 1999 highlighted the importance (cid:145)of finding a lasting solution to the debt problems of the poorest countries. The European Council welcomes the common European position


title: WRITTEN QUESTION E-0941/00 by Bart Staes (Verts/ALE) to the Commission. Ban on the use of impregnating salts for treatment of wood.

eurovoc_concepts:
Netherlands
common commercial policy
market approval
toxic substance
wood industry

text: 13. 2. 2001 EN Official Journal of the European Communities C 46 E/85 On the basis of the figures the Province of Turin does not meet the criteria of Article 4(5) and (6). The Commission pointed out however that the zones of the province could perfectly well be submitted as national priority areas for Objective 2 under the criteria of paragraphs 7 to 9 of Article 4. On 11 October 1999 the Commission invited Italy to draw up with all speed a revised Objective 2 zoning proposal in line with the regulatory provisions unanimously adopted by the Council after full considera- tion of the situation. The Commission regrets that no proposal has yet been received. It has several times drawn to Italy(cid:146)s attention the need for urgent action so as not to penalise the areas in question. Italy is the only Member State for which it has not yet been possible to adopt Objective 2 zoning. The Commission Decision of 1 July 1999 sets at € 2 522 million (1999 prices) Italy(cid:146)s Structural Fund allocation for Objective 2 for the 2000-2006 programming period. This is unaffected by the delay in designating the qualifying areas. As soon as the list of these has been adopted by the Commission on the basis of a revised proposal, it will fall to Italy to decide how the allocation is to be split between the areas concerned. Assistance must be concentrated on those worst affected. (1) OJ L 161, 26. 6. 1999. (2001/C 46 E/089) WRITTEN QUESTION E-0941/00 by Bart Staes (Verts/ALE) to the Commission (29 March 2000) Subject: Ban on the use of impregnating salts for treatment of wood The use of impregnating salts to treat wood (impregnated wood) has serious consequences for humans and the environment. Such salts contain highly toxic arsenic, chromium IV and copper. Impregnated wood is used among other things in summer houses, fencing, toys, pergolas, garden furniture and rail sleepers. Since February 2000 in the Netherlands there has been a ban on sales of all products made from impregnated wood. The State Council issued a ruling against the cutting up of impregnated wood. Nor may such wood be considered as a fuel for power stations, as a constituent of chipboard and cattlefeed, as compost in gardens and around trees, or as a substitute for straw in cowsheds. Is the Commission prepared (cid:129) in line with the Dutch example (cid:129) to draw up a directive banning in view of the negative consequences for humans and the 1. products made from impregnated wood, environment? (a) If so, has the Commission already taken steps in this direction? (b) If not, why is the Commission opposed to a European ban on products made from impregnated wood? Is the Commission prepared to draw up a directive banning the cutting-up of impregnated wood, in 2. view of the negative consequences for humans and the environment? (a) If so, has the Commission already taken steps in this direction? (b) If not, why is the Commission opposed to a European ban on products made from impregnated wood? C 46 E/86 Official Journal of the European Communities EN 13. 2. 2001 Is the Commission prepared to draw up a directive banning the use of impregnated wood as fuel for 3. power stations, as a constituent of chipboard and cattlefeed, as compost in gardens and around trees, or as a substitute for straw in cowsheds, in view of the negative consequences for humans and the environment? (a) If so, has the Commission already taken steps in this direction? (b) If not, why is the Commission opposed to such a directive? Answer given by Mr Liikanen on behalf of the Commission (7 June 2000) The Commission understands that the Netherlands has recently introduced a ban on Dutch producers using wood preservatives containing copper, chrome or arsenic, and on the wood so treated in outdoor applications. The Commission has not yet received notification of this ban and has requested details from the Netherlands authorities. Following a review of certain provisions of Council Directive 76/769/EEC of 27 July 1976 on the approximation of the laws, regulations and administrative provisions of the Member States relating to restrictions on the marketing and use of certain dangerous substances and preparations (1), the Commission has had examined the risk of using arsenic for the preservation of wood. This examination has raised concerns over certain aspects of the use of wood preservatives containing arsenic, mainly in relation to the long-term effects of the disposal of wood so treated. However, no acute risk for the general population was identified. The industry has proposed a voluntary commitment to manage the risks identified. The Commission is examining this proposal. Besides, the Commission is considering whether further restrictions on the marketing and use of arsenic used for wood treatment under Directive 76/769/EEC are necessary. Furthermore, Directive 98/8/EC of the Parliament and of the Council of 16 February 1998 concerning includes wood preservatives within its scope. The the placing of biocidal products on the market (2) Commission intends to adopt this Directive, and wood preservatives will be identified as a first priority for evaluation. The question of proposing a further directive restricting the marketing of these biocides will be considered in the light of the results of the evaluation. in the near future measures to implement The Commission would also refer the Honourable Member to the reply given to Written Question E-0942/00. (1) OJ L 262, 27. 9. 1976. (2) OJ L 123, 24. 4. 1998. (2001/C 46 E/090) WRITTEN QUESTION E-0942/00 by Bart Staes (Verts/ALE) to the Commission (29 March 2000) Subject: Ban on the Use of impregnating salts for treatment of wood The use of impregnating salts to treat wood (impregnated wood) has serious consequences for humans and the environment. Such salts contain highly toxic arsenic, chromium IV and copper. Impregnated wood is used among other things in summer houses, fencing, toys, pergolas, garden furniture and rail sleepers. Since February 2000 in the Netherlands there has been a ban on sales of all products made from impregnated wood. The State Council issued a ruling against the cutting up of impregnated wood. Nor may such wood be considered as a fuel for power stations, as a constituent of chipboard and cattlefeed, as compost in gardens and around trees, or as a substitute for straw in cowsheds


title: Austria.

eurovoc_concepts:
Austria
employment structure
labour relations
multilingual dictionary
working conditions


title: PREGUNTA ESCRITA E-0957/00 de Jorge Hernández Mollar (PPE-DE) a la Comisión. Promoción del programa América Latina Formación Académica (ALFA).

text: C 53 E/46 Diario Oficial de las Comunidades Europeas ES 20. 2. 2001 En lo relativo a la Directiva 90/313/CEE del Consejo, de 7 de junio de 1990, sobre libertad de acceso a la informaci(cid:243)n en materia de medio ambiente, cabe precisar que, a diferencia de otras directivas, Østa contempla, en su art(cid:237)culo 4, la posibilidad de presentar, de conformidad con el ordenamiento jur(cid:237)dico nacional en la materia, un recurso judicial o administrativo contra la decisi(cid:243)n de la autoridad pœblica por la que se deniega el acceso a la informaci(cid:243)n medioambiental solicitada. La Directiva 90/313/CEE se incorpor(cid:243) al ordenamiento jur(cid:237)dico espaæol mediante la Ley 38/1995 de 13 de diciembre de 1995, modificada por la Ley 55/1999 de 29 de diciembre de 1999, que introduce las v(cid:237)as nacionales de recurso. Conviene mencionar que, como consecuencia de las preguntas escritas P-0790/00 de la Sra. MiguØlez Ramos (1), E-0804/00 del Sr. Nogueira RomÆn (1) y la presente pregunta escrita, relativas todas ellas al mismo asunto, la Comisi(cid:243)n ha abierto de oficio un expediente, registrado con la referencia B-2000/2076. As(cid:237) pues, la Comisi(cid:243)n se ha dirigido a las autoridades espaæolas para solicitar informaci(cid:243)n relativa a las instalaciones anteriormente mencionadas. En cualquier caso, en su calidad de guardiana de los tratados, la Comisi(cid:243)n adoptarÆ todas las medidas necesarias para garantizar que se cumple el Derecho comunitario en el asunto objeto de la pregunta. (1) DO C 374 E de 28. 12. 2000, p. 155. (2001/C 53 E/052) PREGUNTA ESCRITA E-0957/00 de Jorge HernÆndez Mollar (PPE-DE) a la Comisi(cid:243)n (29 de marzo de 2000) Asunto: Promoci(cid:243)n del programa AmØrica Latina Formaci(cid:243)n AcadØmica (ALFA) El programa ALFA fomenta el intercambio de experiencias entre Universidades de la UE y Universidades de 18 pa(cid:237)ses latinoamericanos para un per(cid:237)odo de seis aæos. Para acceder a las ayudas que otorga el referido programa las universidades interesadas en participar deben constituirse en redes ALFA, es decir, redes de Universidades integradas por, al menos, seis centros, tres europeos y tres latinoamericanos, de pa(cid:237)ses distintos. ¿Puede indicar la Comisi(cid:243)n cuÆl ha sido su previsi(cid:243)n, al diseæar el referido programa, para facilitar el que las Universidades, posiblemente interesadas en participar en el mismo, puedan entrar en contacto, mediante reuniones y encuentros previos, que les permita conocerse y definir el marco de su cooperaci(cid:243)n, en los Æmbitos prioritarios que vienen determinados por la convocatoria del programa ALFA? Respuesta del Sr. Patten en nombre de la Comisi(cid:243)n (28 de abril de 2000) La primera fase de ALFA, aparte de sus objetivos espec(cid:237)ficos, ha sido una experiencia durante la cual centros de enseæanza superior de ambos continentes se han conocido mutuamente y se han presentado 2918 propuestas conjuntas de proyectos a la Comisi(cid:243)n. Estas propuestas de las redes universitarias suponen la participaci(cid:243)n de 511 centros latinoamericanos y 704 centros europeos. En cuanto a los proyectos aprobados durante la primera fase, 808 redes de centros han desarrollado o estÆn desarrollando proyectos conjuntos (un total de 373 latinoamericanos y 530 europeos). En la fase ALFA actual, la oficina de asistencia tØcnica del programa ayuda a los centros potencialmente interesados en participar en el programa a buscar socios, y todas las solicitudes relativas a esta bœsqueda se publican al mismo tiempo en la pÆgina de Internet: http://alfa-program. com. AdemÆs, las redes ALFA que no tienen experiencia en organizar la movilidad de estudiantes pueden solicitar financiaci(cid:243)n para la preparaci(cid:243)n de proyectos conjuntos de movilidad (en el subprograma B, «preproyectos»). Por otra parte, hay que seæalar que la Comisi(cid:243)n estÆ recibiendo en estos momentos una media de 40 solicitudes al d(cid:237)a de informaci(cid:243)n sobre el programa, mÆs de la mitad de las cuales son solicitudes de centros que han identificado ya sus redes. 20. 2. 2001 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 53 E/47 Por lo tanto, la Comisi(cid:243)n no ha previsto la financiaci(cid:243)n de reuniones entre centros elegibles antes de la presentaci(cid:243)n de propuestas de proyectos en el marco del programa ALFA, puesto en marcha el 15 de febrero de 2000 (1). (1) DO C 42 de 15. 2. 2000. (2001/C 53 E/053) PREGUNTA ESCRITA E-0958/00 de Jorge HernÆndez Mollar (PPE-DE) a la Comisi(cid:243)n (29 de marzo de 2000) Asunto: Contribuci(cid:243)n de la Uni(cid:243)n Europea al desarrollo tur(cid:237)stico de Melilla La ciudad comunitaria del Norte de `frica, Melilla, pretende superar sus problemas capitales: el aislamiento y la necesidad de diversificar su econom(cid:237)a, mediante un desarrollo tur(cid:237)stico sostenido que suponga un doble atractivo: para el Magreb como ciudad europea, y para Europa, como puerta de `frica. Para ello, debe conseguir poner en marcha un amplio proyecto tur(cid:237)stico, que pasa por regenerar las playas y mejorar las comunicaciones, tanto por mar como por aire, siendo estos dos pilares los que impulsarÆn otros elementos esenciales de un ambicioso programa de desarrollo tur(cid:237)stico. ¿Puede indicar la Comisi(cid:243)n en quØ medida considera que la Uni(cid:243)n Europea puede asociarse a un proyecto de desarrollo tur(cid:237)stico integral de Melilla para que, a medio y largo plazo, esta ciudad comunitaria, del Norte de `frica, se convierta en un inequ(cid:237)voco atractivo para el turismo del conjunto de pa(cid:237)ses de nuestra Uni(cid:243)n? Respuesta del Sr. Barnier en nombre de la Comisi(cid:243)n (25 de mayo de 2000) La ciudad aut(cid:243)noma de Melilla estÆ incluida en el objetivo no 1 de los Fondos Estructurales de cara al per(cid:237)odo 2000-2006. Hasta la fecha, la Comisi(cid:243)n no ha recibido las propuestas de programas operativos, que estÆn siendo elaboradas por las autoridades espaæolas. En este contexto, la Comisi(cid:243)n estÆ dispuesta, como es natural, a examinar cualquier propuesta de dichas autoridades destinada a respaldar el desarrollo tur(cid:237)stico de la ciudad de Melilla. (2001/C 53 E/054) PREGUNTA ESCRITA E-0963/00 de Gorka Kn(cid:246)rr Borr(cid:224)s (Verts/ALE) a la Comisi(cid:243)n (29 de marzo de 2000) Asunto: Sequ(cid:237)a en Arag(cid:243)n Arag(cid:243)n es una comunidad aut(cid:243)noma con un grave problema estructural de sequ(cid:237)a. Desde 1915 se han sucedido las leyes y planes elaborados desde el Gobierno Central proyectando la realizaci(cid:243)n de obras de regad(cid:237)o que permitieran paliar esta situaci(cid:243)n. Sin embargo, una gran parte de las obras nunca han llegado a realizarse por motivos presupuestarios. las pol(cid:237)ticas de conservaci(cid:243)n de espacios naturales, En estos momentos, impulsadas desde la Uni(cid:243)n Europea, estÆn planteando la necesidad de paralizar los proyectos de regad(cid:237)o en amplias zonas de Arag(cid:243)n, produciØndose un grave rechazo a las mismas por parte de una gran mayor(cid:237)a de los habitantes de las zonas afectadas que consideran que se prima la defensa del medio ambiente sobre la posibilidad de dotar de medios de supervivencia a los agricultores aragoneses


title: SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-0963/00 von Gorka Knörr Borràs (Verts/ALE) an die Kommission. Trockenheit in Aragonien.

eurovoc_concepts:
Aragon
Spain
common agricultural policy
drought
economic consequence
farmer
indemnification
irrigation
sustainable agriculture

text: 20. 2. 2001 DE Amtsblatt der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaften C 53 E/47 Die Kommission hat daher vor der Vorlage von Projektvorschl(cid:228)gen im Rahmen der am 15. Februar 2000 (1) ver(cid:246)ffentlichten Aufforderung zur Einreichung von Bewerbungen f(cid:252)r das ALFA-Programm keine Finanzierung von Zusammenk(cid:252)nften f(cid:246)rderf(cid:228)higer Einrichtungen vorgesehen. (1) ABl. C 42 vom 15. 2. 2000. (2001/C 53 E/053) SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-0958/00 von Jorge HernÆndez Mollar (PPE-DE) an die Kommission (29. M(cid:228)rz 2000) Betrifft: Beitrag der Europ(cid:228)ischen Union zur Entwicklung des Fremdenverkehrs in Melilla Die Stadt Melilla, die zur Europ(cid:228)ischen Gemeinschaft geh(cid:246)rt, aber in Nordafrika liegt, beabsichtigt ihre Hauptprobleme, n(cid:228)mlich die Isolierung und die fehlende Diversifizierung ihrer Wirtschaft, durch nach- haltige Entwicklung des Fremdenverkehrs zu (cid:252)berwinden. Sie gedenkt zu nutzen, da(cid:223) sie eine doppelte Attraktivit(cid:228)t besitzt, n(cid:228)mlich die Attraktivit(cid:228)t f(cid:252)r den Maghreb als europ(cid:228)ische Stadt und f(cid:252)r Europa als Tor zu Afrika. Daher mu(cid:223) es ihr gelingen, ein umfassendes Fremdenverkehrskonzept umzusetzen, das die Sanierung der Str(cid:228)nde und die Verbesserung der Verkehrsverbindungen, sowohl per Schiff als auch per Flugzeug, beinhaltet, zwei Pfeiler, die andere wesentliche Elemente eines ehrgeizigen Programms der Fremdenver- kehrsentwicklung anschieben werden. Kann die Kommission angeben, in welchem Umfang ihrer Ansicht nach die Europ(cid:228)ische Union sich an diesem Vorhaben einer umfassenden Fremdenverkehrsentwicklung in Melilla beteiligen kann, damit diese in Nordafrika gelegene Stadt der Gemeinschaft mittel- und langfristig eindeutige Anziehungskraft f(cid:252)r den Fremdenverkehr aus allen L(cid:228)ndern unserer Union bekommt? Antwort von Herrn Barnier im Namen der Kommission (25. Mai 2000) Die autonome Stadt Melilla ist im Programmplanungszeitraum 2000-2006 als unter das Ziel 1 der Strukturfonds fallendes Gebiet f(cid:246)rderf(cid:228)hig. Die Vorschl(cid:228)ge f(cid:252)r die operationellen Programme werden derzeit von den spanischen Beh(cid:246)rden ausgearbeitet und liegen der Kommission noch nicht vor. Vorschl(cid:228)ge der spanischen Beh(cid:246)rden, die die Entwicklung des Fremdenverkehrs in der Stadt Melilla betreffen, werden von der Kommission in diesem Zusammenhang nat(cid:252)rlich als wichtige Beitr(cid:228)ge zur Kenntnis genommen. (2001/C 53 E/054) SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-0963/00 von Gorka Kn(cid:246)rr Borr(cid:224)s (Verts/ALE) an die Kommission (29. M(cid:228)rz 2000) Betrifft: Trockenheit in Aragonien Die autonome Region Aragonien leidet an einem notorischen Niederschlagsmangel. Seit 1915 hat die Zentralregierung immer wieder mit Gesetzen und Programmen die Durchf(cid:252)hrung von Bew(cid:228)sserungsvorhaben geplant, um so dieser Situation abzuhelfen. Ein Gro(cid:223)teil der Arbeiten wurde jedoch aus Haushaltsgr(cid:252)nden nie ausgef(cid:252)hrt. Durch die auf Initiative der Europ(cid:228)ischen Union hin ergriffenen Ma(cid:223)nahmen zum Erhalt der Naturschutz- gebiete m(cid:252)ssen derzeit die Bew(cid:228)sserungsvorhaben in weiten Teilen Aragoniens vorl(cid:228)ufig eingestellt werden. Dies hat dazu gef(cid:252)hrt, da(cid:223) die gro(cid:223)e Mehrheit der Bewohner der betreffenden Gebiete diese Ma(cid:223)nahmen ablehnt, da ihrer Ansicht nach der Umweltschutz offenbar f(cid:252)r wichtiger erachtet wird als die Sicherung der Existenzgrundlage der Landwirte von Aragonien. C 53 E/48 Amtsblatt der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaften DE 20. 2. 2001 Hat die Kommission gepr(cid:252)ft, wie der notwendige Umweltschutz und die Verhinderung der Landflucht miteinander in Einklang gebracht werden k(cid:246)nnen? Ist die Kommission nicht der Ansicht, da(cid:223) es richtig w(cid:228)re, diejenigen Landwirte finanziell zu entsch(cid:228)digen, die aus Umweltschutzgr(cid:252)nden auf eine Bew(cid:228)sserung ihrer Anbaufl(cid:228)chen verzichten m(cid:252)ssen? Antwort von Herrn Fischler im Namen der Kommission (10. Mai 2000) Ziel der neuen Politik zur Entwicklung des l(cid:228)ndlichen Raums, die vom Rat im Juni 1999 definiert wurde, ist die Schaffung von koh(cid:228)renten und nachhaltigen Rahmenbedingungen, um durch den Erhalt und die Schaffung von Arbeitspl(cid:228)tzen und Ma(cid:223)nahmen zum Schutze der Umwelt die Zukunft der l(cid:228)ndlichen Gebiete zu sichern. Die Schwerpunkte dieser Entwicklung sind die St(cid:228)rkung des land- und forstwirtschaft- lichen Sektors, die Verbesserung der Wettbewerbsf(cid:228)higkeit der l(cid:228)ndlichen Gebiete und der Schutz der Umwelt und des l(cid:228)ndlichen Erbes. Die Strukturma(cid:223)nahmen, die in der Verordnung (EG) Nr. 1257/1999 des Rates vom 17. Mai 1999 (cid:252)ber die F(cid:246)rderung der Entwicklung des l(cid:228)ndlichen Raums durch den Europ(cid:228)ischen Ausrichtungs- und Garantie- fonds f(cid:252)r die Landwirtschaft (EAGFL) (1) vorgesehen sind, umfassen unter anderem Beihilfen f(cid:252)r Investi- tionen in landwirtschaftlichen Betrieben zum Erhalt der nat(cid:252)rlichen Umwelt, Ausgleichszahlungen f(cid:252)r benachteiligte oder durch die Umweltbedingungen beeintr(cid:228)chtigte Regionen, Agrarumweltma(cid:223)nahmen, sowie Hilfen f(cid:252)r landwirtschafltiche Ma(cid:223)nahmen und Ma(cid:223)nahmen im l(cid:228)ndlichen Raum zum Schutze der Insbesondere hinsichtlich der Ausgleichszahlungen sieht Artikel 16 der Verordnung f(cid:252)r die Umwelt. Landwirte die M(cid:246)glichkeit vor, Zahlungen zum Ausgleich von Kosten und Einkommensverlusten im Ausland zu nehmen, die sich in Gebieten mit umweltspezifischen Einschr(cid:228)nkungen durch die Umsetzung von auf gemeinschaftlichen Umweltschutzvorschriften beruhenden Beschr(cid:228)nkungen der landwirtschaft- lichen Nutzung ergeben, wenn und soweit diese Zahlungen notwendig sind, um die sich aus diesen Vorschriften ergebenden spezifischen Probleme zu l(cid:246)sen. Alle diese Ma(cid:223)nahmen sollten dem Anliegen des Herrn Abgeordneten entgegenkommen. Unter Beachtung des Subsidiarit(cid:228)tsprinzips ist es Aufgabe des Mitgliedstaates, seine Programme zur Entwicklung des l(cid:228)ndlichen Raums vorzulegen. F(cid:252)r Gebiete wie Aragon, die nicht nach Ziel 1 eingestuft sind, k(cid:246)nnen die Mitgliedstaaten Programme zur Entwicklung des l(cid:228)ndlichen Raums vorlegen, in denen diese verschiedenen Ma(cid:223)nahmen aufgegriffen werden, um eine F(cid:246)rderung durch den EAGFL Abteilung Garantie zu erhalten. In diesen Programmen m(cid:252)ssen insbsondere die Situation in der betreffenden Region, ihre spezifischen Probleme, die vorgeschlagene Strategie und ihre Priorit(cid:228)ten sowie die geplanten Ma(cid:223)nah- men zu ihrer Umsetzung beschrieben werden. Die Vorschl(cid:228)ge von Programmen zur Entwicklung des l(cid:228)ndlichen Raums, die unter anderem von den spanischen Beh(cid:246)rden am 30. Dezember 1999 vorgelegt wurden, werden zur Zeit von der Kommission gepr(cid:252)ft, um so bald wie m(cid:246)glich eine Genehmigung zu erreichen. (1) ABl. L 160 vom 26. 6. 1999. (2001/C 53 E/055) SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-0964/00 von Jorge HernÆndez Mollar (PPE-DE) an die Kommission Betrifft: Standort Malaga des Mittelmeerb(cid:252)ros der UICN (29. M(cid:228)rz 2000) In ihrer Antwort auf meine schriftliche Anfrage E-2415/99 hat mir Frau Wallstr(cid:246)m im Namen der Kommission versichert, da(cid:223) sich das Regionale Mittelmeerb(cid:252)ro der Internationalen Union zur Erhaltung der Natur in Sevilla und nicht, wie ich behauptet hatte, in Malaga befindet. Ich bedauere, Frau Wallstr(cid:246)m widersprechen zu m(cid:252)ssen, doch das genannte B(cid:252)ro befindet sich in der Tat in Malaga, und zwar im Technologiepark Andalusiens. Die der Kommission vorliegenden diesbez(cid:252)glichen Informationen sind falsch. W(cid:228)re das Kommissionsmitglied, um festzustellen, da(cid:223) meine Behauptung zutrifft, bereit, dem genannten Regionalen Mittelmeerb(cid:252)ro der UICN entweder selbst einen Besuch abzustatten oder jemanden damit zu beauftragen, um sich ein Bild von dieser Einrichtung zu machen und einen Beitrag zur Durchf(cid:252)hrung der von diesem B(cid:252)ro geplanten Aktivit(cid:228)ten zu leisten?