title: Gemensam ståndpunkt (EG) nr 13/2000 av den 16 december 1999, antagen av rådet i enlighet med det i artikel 251 i Fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen angivna förfarandet, inför antagandet av Europaparlamentets och rådets förordning om åtgärder för att främja en fullständig integrering av miljöaspekterna i utvecklingsländernas utvecklingsproces

text: 6. 3. 2000 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 64/47 GEMENSAM STÅNDPUNKT (EG) nr 13/2000 antagen av rådet den 16 december 1999 inför antagandet av Europaparlamentets och rådets förordning (EG) nr. /2000 om åtgärder för att främja en fullständig integrering av miljöaspekterna i utvecklingsländernas utvecklingsprocess (2000/C 64/02) EUROPAPARLAMENTET OCH EUROPEISKA UNIONS RÅD HAR ANTAGIT DENNA FO¨ RORDNING olikartade ansvar som industriländernas respektive ut- vecklingsländernas parter har inom detta område. med beaktande av Fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen, särskilt artiklarna 175 och 179 i detta, med beaktande av kommissionens förslag (1), med beaktande av Ekonomiska och sociala kommitténs ytt- rande (2), efter att ha hört Regionkommittén, i enlighet med förfarandet i artikel 251 i fördraget (3), och av följande skäl: 1. Uttömmande av naturresurserna och miljöförstöringen har direkta konsekvenser för den ekonomiska utveckling- inbegripet ur- en och särsklit sprungsbefolkningarnas, och motverkar därför möjligheten att lindra fattigdomen genom att åstadkomma en hållbar utveckling. försörjningsmöjligheter lokalsamhällenas, för 5. Det krävs samstämmighet mellan de inre och yttre inslagen i Europeiska gemenskapens miljöpolitik för att möjliggöra en effektiv lösning på de utmaningar som identifierats under FN:s konferens om miljö och utveck- ling (UNCED) och uppföljningen av denna. 6. Gemenskapen och dess medlemsstater har anslutit sig till den strategi inför det tjugoförsta århundradet (Shaping the 21st Century Strategy) som antagits av kommittén för utvecklingsbistånd inom Organisationen för ekonomiskt samarbete och utveckling (OECD/DAC) och som innehål- ler en uppmaning att stödja genomförandet av nationella strategier för hållbar utveckling i alla länder senast år för att säkerställa att den nuvarande trenden 2005, vad gäller förlust av miljöresurser faktiskt vänds såväl internationellt som nationellt senast år 2015. 2. De nuvarande produktions- och konsumtionsmönstren får obestridliga gränsöverskridande och globala konse- kvenser, särskilt för atmosfären, hydrosfären, markförhål- landena och den biologiska mångfalden. 3. Gemenskapen och dess medlemstater är signatärstater till Rio-deklarationen och handlingsprogrammet Agenda 21 och har åtagit sig att följa resolutionen ”Program för det fortsatta genomförandet av Agenda 21” som antogs vid FN:s generalförsamlings extra session (UNGASS). 4. Gemenskapen och dess medlemsstater är parter i multila- terala miljöavtal, bland annat konventionen om biologisk mångfald, ramkonventionen om klimatförändring och konventionen för bekämpning av ökenspridning. De har därmed åtagit sig att beakta det gemensamma men 7. 8. antagit Europaparlamentet och rådet har beslut nr 2179/98/EG av den 24 september 1998 om en över- syn av Europeiska gemenskapens åtgärdsprogram för miljön och en hållbar utveckling kallat ”Mot en hållbar utveckling” (4), i vilket det framhålls att gemenskapens roll i det internationella samarbetet för miljön och en hållbar utveckling måste stärkas. Den grundläggande strategin för programmet är att till fullo integrera miljöpo- litiken i annan politik, däribland utvecklingspolitiken. Vid sitt möte i Cardiff i juni 1998 välkomnade Europeiska rådet kommissionens meddelande ”Partnerskap för inte- gration”, i vilken en strategi för att integrera miljön i Europeiska unionens politik fastställs, och förordade principen att viktiga politiska förslag skall åtföljas av en miljökonsekvensbeskrivning. (1) EGT C 47, 20. 2. 1999, s. 10. (2) EGT C 258, 10. 9. 1999, s. 16. (3) Europaparlamentets yttrande av den 5 maj 1999 (EGT C 279, 1. 10. 1999, s. 173), rådets gemensamma ståndpunkt av den 16 december 1999 och Europaparlamentets beslut av den. (ännu ej offentliggjort i EGT). (4) EGT L 275, 10. 10. 1998, s. 1. C 64/48 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 6. 3. 2000 9. Rådet och medlemsstaterna antog den 15 juli 1996 en resolution beträffande miljökonsekvensbedömningarna i samband med utvecklingssamarbetet. 10. I sin resolution av den 30 november 1998 bekräftar rådet den nyckelroll som ursprungsbefolkningarna spelar när det gäller bevarande och ett hållbart utnyttjande av naturresurser. 11. En hållbar utveckling bygger på att miljöaspekterna integreras i utvecklingsprocessen. 12. Eftersom resurserna är begränsade är det viktigt att lämpliga politiska åtgärder, strategier och medel skapas och att försöksverksamhet genomförs för att en sådan integrering i det ekonomiska samarbetet och i utveck- lingssamarbetet skall kunna äga rum. 13. De finansiella instrument som gemenskapen förfogar över för att stödja en hållbar utveckling i utvecklingslän- derna bör kompletteras. 14. Samordningen av den verksamhet som finansieras genom gemenskapsinstrument bör förbättras. 15. I rådets förordning (EG) nr 722/97 av den 22 april 1997 om åtgärder i utvecklingsländerna på miljöområdet inom ramen för en hållbar utveckling (1) fastställs ramarna för gemenskapens bistånd som är avsett att göra det möjligt för utvecklingsländerna att integrera miljöaspekterna i sin utvecklingsprocess. Förordning (EG) nr 722/97 var tillämplig fram till och med den 31 december 1999. Den erfarenhet som har vunnits vid tillämpningen av förordning (EG) nr 722/97 bör beaktas i den här förord- ningen. 16. Bestämmelser bör antas för att finansiera den verksamhet som avses i denna förordning. 17. I denna förordning fastställs för hela den tid programmet pågår en finansieringsram som, i enlighet med punkt 33 i det interinstitutionella avtalet av den 6 maj 1999 mellan Europaparlamentet, rådet och kommissionen om budgetdisciplin och förbättring av budgetförfarandet (2), utgör den särskilda referensen för budgetmyndigheten under det årliga budgetförfarandet. 18. Genomförandebestämmelser bör fastställas, särskilt med avseende på åtgärdernas form, samarbetspartner och beslutsförfaranden. 19. De åtgärder som krävs för att genomföra denna förord- ning bör antas i enlighet med rådets beslut 1999/468/EG av den 28 juni 1999 om de förfaranden som skall tillämpas vid utövandet av kommissionens genomföran- debefogenheter (3). HA¨ RIGENOM FO¨ RESKRIVS FO¨ LJANDE. Artikel 1 1. Gemenskapen skall stödja utvecklingsländerna i deras ansträngningar att integrera miljöaspekterna i utvecklingspro- cessen. Gemenskapen skall lämna ekonomiskt stöd och tillhandahålla lämplig sakkunskap för att utarbeta och främja genomförandet av politiska åtgärder, strategier, verktyg och teknik i strävan efter en hållbar utveckling. 2. Gemenskapens stöd skall lämnas både direkt till utveck- lingslandet och indirekt genom att miljöaspekterna i gemen- skapens ekonomiska samarbete och utvecklingssamarbete förstärks för att säkerställa att miljöhänsynen till fullo beaktas i gemenskapsprogrammen. 3. Det stöd som lämnas och den sakkunskap som tillhanda- hålls enligt denna förordning skall komplettera och förstärka vad som ges enligt andra instrument för utvecklingssamarbete. Artikel 2 I denna förordning avses med hållbar utveckling förbättring av de berörda befolkningarnas levnadsstandard och välfärd inom de gränser som sätts av ekosystemens kapacitet, genom bevarande av naturtillgångarna och deras biologiska mångfald till nytta för nu levande och kommande generationer. Artikel 3 Den verksamhet som skall genomföras enligt denna 1. förordning skall särskilt omfatta följande: — Globala miljöfrågor, särskilt de som omfattas av multilate- rala miljöavtal, såsom klimatförändringar, ökenspridning och biologisk mångfald. — Miljöfrågor av gränsöverskridande karaktär, särskilt de som rör föroreningar av luft, mark och vatten. (1) EGT L 108, 25. 4. 1997, s. 1. (2) EGT C 172, 18. 6. 1999, s. 1. (3) EGT L 184, 17. 7. 1999, s. 23. 6. 3. 2000 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 64/49 — Miljökonsekvenser som hänger samman med utvecklings- ländernas integrering i världsekonomin. — Den makroekonomiska politikens och sektorpolitikens miljökonsekvenser i utvecklingsländerna. — Hållbara produktions- och konsumtionsmönster. — Hållbar förvaltning och hållbart utnyttjande av natur- och miljöresurserna inom samtliga produktionssektorer, såsom jordbruk, fiske och industri. — Miljöproblem som orsakas av icke hållbar resursanvänd- ning på grund av fattigdom. — Hållbar produktion och användning av energi. — Stöd till utveckling och tillämpning av hjälpmedel för miljökonsekvensbeskrivningar i samband med utarbetan- det och genomförandet av politik, strategier, program och projekt. — Utformning av riktlinjer och handböcker som syftar till integrering av främja en hållbar utveckling samt att miljöfrågor. — Åtgärder som syftar till att göra de lokalbefolkningar och huvudaktörer som deltar i utvecklingsprocessen och i utvecklingssamarbetet medvetna om innebörden av en hållbar utveckling, särsklit genom informationskampanjer och utbildning. — Inventerings-, bokförings- och statistikarbete för att för- bättra kvaliteten på miljöuppgifter och miljöindikatorer. — Hållbar produktion och användning av kemiska produkter, särskilt farliga och giftiga ämnen. Vid urval, förberedelse, genomförande och utvärdering 3. av verksamheter skall särskild uppmärksamhet ägnas åt — Bevarande av den biologiska mångfalden, hållbart utnytt- jande av dess resurser och en rättvis och skälig fördelning av de vinster som härrör från användningen av genetiska resurser. — Förvaltning av färskvattenresurserna. — Förvaltningen av kustområden, områden vid flodmynning- ar samt våtmarker. — O¨ kenspridning. — Miljöproblem i städerna som hänger samman med bland annat transporter, avfall, avloppsvatten, luftföroreningar och buller och med dricksvattenkvaliteten. 2. Följande verksamhet kan komma i fråga för finansiering: — Stöd till utarbetande av politik, planer och strategier för hållbar utveckling på nationell, regional och lokal nivå. — Program för att bygga upp den institutionella och operativa kapaciteten hos de aktörer som deltar i utvecklingsproces- sen på nationell, regional och lokal nivå, dvs. offentliga myndigheter, icke-statliga organisationer, den privata sek- torn, det civila samhället och ursprungsbefolkningar. — Pilotprojekt på fältet, däribland sådana i vilka en miljövän- lig teknik anpassad till lokala begränsningar och behov används. — Upprättande av instrument för hållbar utveckling, bland annat instrument som rör handel, till exempel program för märkning och certifiering samt initiativ för miljövänlig handel. — bidrag till det övergripande målet att utrota fattigdom, — lokala initiativ som innehåller nyskapande åtgärder som syftar till en hållbar utveckling, — lokalbefolkningarnas, inbegripet ursprungsbefolkningar- nas, aktiva deltagande, stöd och ägande, — kvinnors/flickors och mäns/pojkars könsspecifika roller, kunskap, perspektiv och bidrag vid den hållbara förvalt- ningen och utnyttjandet av naturresurser, — möjligheterna att införliva dessa verksamheter med gemen- skapens mera övergripande politik och program för ut- vecklingssamarbete, — internalisering av miljökostnader, bland annat genom ekonomiska instrument, — bidrag till förstärkning av det regionala samarbetet på området för hållbar utveckling. Tidigare erfarenheter och spridning av resultaten av den utförda verksamheten kommer att vara viktiga för tillämpning- en av denna förordning, och även för att stödja genomförandet av internationella avtal på miljöområdet. Artikel 4 Samarbetspartner som kan komma i fråga för stöd enligt denna förordning skall inbegripa internationella organisatio- ner, stater, regioner och regionala organ, decentraliserade enheter, offentliga organ, privata aktörer och industrier, koope- rativ, lokalsamhällen, icke-statliga organisationer samt sam- manslutningar som företräder den lokala befolkningen, särskilt ursprungsbefolkningar. C 64/50 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 6. 3. 2000 Artikel 5 1. Gemenskapens finansiering får omfatta studier, tekniskt stöd, utbildning eller andra tjänster, mindre leveranser och arbeten, fonder för gåvobistånd i mindre omfattning liksom projektbedömning, revisioner, utvärderings- och kontroll- uppdrag. Finansieringen får, inom den gräns som årligen fastställs av budgetmyndigheten, omfatta sådana kostnader för tekniskt och administrativt stöd, till förmån för kommissionen och mottagaren, som rör annan verksamhet än offentliga myndigheters permanenta uppgifter, vilken verksamhet har samband med fastställande, förberedelse, förvaltning, kontroll, revision och kontroll av program eller projekt. 6. För att verksamheterna skall få så stor genomslagskraft som möjligt på global, nationell och lokal nivå kommer kommissionen att, tillsammans med medlemsstaterna, ta erfor- derliga initiativ för att säkerställa god samordning och nära samarbete, särskilt i fråga om utbyte av information, med samarbetspartnerna, med givarna och med andra berörda internationella organisationer, särskilt dem som ingår i FN-sys- temet. Artikel 6 Ekonomiskt stöd enligt denna förordning skall ges som bistånd utan återbetalningsskyldighet. Gemenskapens finansiering får omfatta såväl investeringskost- nader hänförliga till en specifik verksamhet, dock ej köp av fast egendom, som löpande utgifter (inbegripet utgifter för administration, underhåll och drift). Artikel 7 Finansieringsramen för tillämpningen av denna förordning under perioden 2000 til 2006 skall vara 50,4 miljoner euro. Med undantag av utbildnings- och forskningsprogram får i allmänhet löpande utgifter omfattas endast i inledningsfasen och i avtagande utsträckning. De årliga anslagen skall godkännas av budgetmyndigheten inom ramen för budgetplanen. 2. Ett bidrag från de samarbetspartner som anges i artikel 4 skall sökas för varje samarbetsverksamhet. Bidrag från dem skall begäras i förhållande till dessa partners förmåga och den berörda verksamhetens art. 3. Möjligheter till samfinansiering med andra bidragsgivare, särskilt med medlemsstaterna och de berörda internationella organisationerna får sökas. I dessa sammanhang skall samord- ning med andra bidragsgivares åtgärder sökas. De åtgärder som är nödvändiga för att framhäva gemen- 4. skapskaraktären hos det stöd som ges enligt denna förordning skall vidtas. 5. För att uppnå fördragets mål om sammanhållning och komplementaritet och för att säkerställa optimal effektivitet för alla dessa verksamheter kommer kommissionen att i samarbete med medlemsstaterna vidta alla erforderliga åtgärder för samordning, i synnerhet a) b) systematiskt utbyte och analys av information om insatser som finansieras av eller för vilka finansiering övervägs av gemenskapen och medlemsstaterna, samordning på platsen av dessa verksamheter genom regelbundna möten och utbyte av information mellan kommissionens och medlemsstaternas företrädare i motta- garstaterna. Artikel 8 1. Kommissionen skall vara ansvarig för bedömning av, för att fatta beslut om finansiering av och för förvaltning av de verksamheter som omfattas av denna förordning enligt gällan- de budgetförfaranden och andra gällande förfaranden, särskilt de som anges i budgetförordningen för Europeiska unionens allmänna budget. Varje år skall kommissionen enligt förfarandet i arti- 2. kel 9. 2 anta strategiska riktlinjer och göra prioriteringar för genomförandet av den verksamhet som skall genomföras under påföljande år. 3. Beslut avseende bistånd på 2 miljoner euro eller mer för enskild verksamhet som finansieras enligt denna förordning skall fattas av kommissionen enligt det förfarande som anges i artikel 9. 2. 4. Kommissionen skall kortfattat underrätta den i artikel 9. 1 nämnda kommittén om varje finansieringsbeslut den avser att fatta om bistånd på under 2 miljoner euro för verksamheter som omfattas av denna förordning. Informationen skall hållas tillgänglig senast en vecka innan beslutet fattas. 5. Kommissionen skall vara behörig att godkänna varje extra åtagande som kan behövas för att täcka förväntade eller faktiska kostnadsöverskridanden, eller ytterligare behov i samband med verksamheterna, förutsatt att överskridandet eller de ytterligare behoven uppgår till högst 20 % av det ursprungliga åtagandet enligt finansieringsbeslutet. 6. 3. 2000 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 64/51 6. I alla finansieringsöverenskommelser eller avtal som ingås enligt denna förordning skall anges att kommissionen och revisionsrätten får utföra kontroller på plats enligt de sedvanliga förfaranden som kommissionen fastställer inom ramen för gällande bestämmelser, särskilt bestämmelserna i budgetförordningen för Europeiska unionens allmänna budget. 7. Om åtgärderna omfattas av finansieringsöverenskom- melser mellan gemenskapen och mottagarlandet, skall i dessa föreskrivas att skatter, tullar och andra avgifter inte skall betalas av gemenskapen. 8. Deltagande i anbudsförfaranden och i tilldelning av kontrakt skall vara öppet på lika villkor för alla medlemsstater- nas och mottagarlandets fysiska och juridiska personer. Det i särskilt kan utsträckas till andra utvecklingsländer och, berättigade undantagsfall, till andra tredje länder. 9. Varuleveranser skall härröra från medlemsstaterna, mot- tagarlandet eller andra utvecklingsländer. Undantagsvis får varuleveranser, när omständigheterna så kräver, härröra från andra länder. 10. Särskild uppmärksamhet skall ägnas åt — att eftersträva att göra verksamheterna kostnadseffektiva och åt att uppnå hållbara resultat av verksamheterna, — att tydligt fastställa och kontrollera mål och resultatindika- torer för samtliga verksamheter. Artikel 9 1. Kommissionen skall biträdas av den geografiskt lämpligt bestämda kommittén med ansvar för utvecklingsfrågor, nedan kallad kommittén. 2. När det hänvisas till denna punkt skall artiklarna 4 och 7 i beslut 1999/468/EG tillämpas, med beaktande av bestämmelserna i artikel 8 i beslutet. Den tid som avses i artikel 4. 3 i beslut 1999/468/EG skall vara en månad. 3. Kommittén skall själv anta sin arbetsordning. Artikel 10 Före den 1 september varje budgetår skall kommissionen 1. lägga fram en årsberättelse för Europaparlamentet och rådet med en sammanfattning av de verksamheter som finansierats under året och en utvärdering av hur denna förordning genomförts under samma period. Sammanfattningen skall i synnerhet innehålla information om de finansierade verksamheternas art och antal, samarbetspart- ner samt berörda länder. I årsberättelsen skall också anges antalet externa utvärderingar av särskilda verksamheter som genomförts. 2. Kommissionen skall regelbundet utvärdera de verksam- heter som gemenskapen finansierar, för att fastställa om de mål som ställts upp för dessa verksamheter har uppnåtts och ange riktlinjer för att förbättra framtida verksamheters effektivitet. Kommissionen skall överlämna en sammanfattning av de gjorda utvärderingarna till den i artikel 9. 1 nämnda kommittén. Utvärderingsrapporterna skall göras tillgängliga för alla medlemsstater, Europaparlamentet och övriga berörda parter. 3. Kommissionen skall senast en månad efter det att den har fattat sitt beslut informera medlemsstaterna om godkända verksamheter och ange deras kostnad och art, land som berörs och samarbetspartner. En finansieringsvägledning i vilken tillämpliga riktlinjer 4. och kriterier för urvalet av verksamheter anges skall offentlig- göras av kommissionens avdelningar och av denna, inbegripet kommissionens delegationer i de berörda länderna, översändas till berörda parter. Artikel 11 1. Denna förordning träder i kraft den tredje dagen efter det att den har offentliggjorts i Europeiska gemenskapernas officiella tidning. Den skall tillämpas till och med den 31 december 2006. 2. Fyra år efter det att denna förordning har trätt i kraft skall kommissionen lägga fram en allmän utvärdering för Europaparlamentet och rådet avseende verksamheter finansie- rade av gemenskapen enligt denna förordning inom ramen för gemenskapens allmänna utvecklingssamarbete, tillsammans med förslag rörande dess fortsatta giltighet och eventuella ändring eller upphävande. Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämpling i alla medlemsstater. Utfärdad i. På Europaparlamentets vägnar Ordförande På rådets vägnar Ordförande C 64/52 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 6. 3. 2000 RÅDETS MOTIVERING I. INLEDNING 1. Den 28 januari 1999 överlämnade kommissionen till rådet ett förslag till beslut på grundval av artklarna 175 och 179 i EG-fördraget (f. d. artiklarna 130s och 130w) om mål och förfaranden för verksamheter under den nuvarande budgetposten B7-6 2 0 0 ”Miljö i utvecklingsländerna”. 2. Europaparlamentet lämnade sitt yttrande (efter den första behandlingen) den 5 maj 1999. 3. Ekonomiska och sociala kommittén och Regionkommittén har ombetts avge yttranden. Ekonomi- ska och sociala kommittén lämnade sitt den 7 juli 1999. Regionkommittén meddelade i ett brev till rådet av den 25 oktober 1999 att den inte har för avsikt att avge något yttrande om förslaget till förordning. 4. Mot bakgrund av Europaparlamentets yttrande och kommissionens ställningstagande till detta har rådets arbetsgrupp enats om ett utkast till gemensam ståndpunkt som beaktar vissa förändringar till följd av Amsterdamfördragets ikraftträdande. 5. Den 16 december 1999 antog rådet sin gemensamma ståndpunkt i enlighet med artikel 251 i EG-fördraget. II. FO¨ RSLAGETS SYFTE Målet med detta förslag är att se till att de verksamheter som genomfördes enligt rådets förordning (EG) nr 722/97 av den 22 april 1997 kan fortsätta när denna löper ut den 31 december 1999. Förslaget har formen av ett flerårigt program som syftar till att främja internationella åtgärder för att bidra till att miljöaspekter på ett effektivt sätt integreras i utvecklingssamarbetet. III. ANALYS AV DEN GEMENSAMMA STÅNDPUNKTEN 1. Allmänna synpunkter 1. 1 Rådet kunde godkänna ett stort antal av Europaparlamentets förslag till ändringar (se punkt 2. 3 nedan). När kommissionen och rådet inte kunde godkänna Europaparlamentets ändringar, eller delar av dem, var det vanligen av ett eller flera av följande skäl: — Detaljer lämnas beträffande ämnen och verksamheter som redan tagits upp i andra delar av förordningen och/eller som ansågs tynga förordningens struktur och jämvikt utan att bidra till att komplettera den. — Andra ändringar som redan ansågs vara täckta i ursprungsversionen av förslaget till förordning. — Citat eller detaljer gällande olika tillämpliga policydokument och rättsakter som ansågs överflödiga i förordningen. 6. 3. 2000 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 64/53 — A¨ ndringar gällande tolkningen av förordningens räckvidd, vilka ansågs antingen för vida eller för snäva. — A¨ ndringar som inte överensstämde med standardformuleringar och praxis för liknande förordningar. — A¨ ndringar som var alltför oklara, överflödiga, icke fungerande eller alltför snäva. — A¨ ndringar som gällde förvaltningsfrågor som faller inom kommissionens behörighet. 1. 2 I sin gemensamma ståndpunkt har rådet godkänt huvudinnehållet och lydelsen i kommissionens förslag, med de undantag som anges under punkt 2. 2 (särskilda kommentarer). I artikel 8. 2 i utkastet till gemensam ståndpunkt ansåg rådet att det var önskvärt att införa en ny uppgift för den gemensamma kommitténs möte (enligt kommittéförfarandet i artikel 9) som syftar till godkännande av årliga strategiska riktlinjer och prioriteringar för att understryka inriktningen på en strategisk metod. 2. Särskilda kommentarer 2. 1 Rättslig grund Den rättsliga grund som kommissionen lade fram i sitt förslag, nämligen artiklarna 175 och 179 i EG-fördraget (f. d. artiklarna 130s och 130w) anses av rådet i dess gemensamma ståndpunkt vara den mest lämpliga med tanke på förslagets mål och innehåll. 2. 2 Rådets ändringar av kommissionens förslag 2. 2. 1 Programmets varaktighet När det gäller förordningens varaktighet har rådet valt en sjuårsperiod (2000–2006), som motsvarar den period för vilken budgetplaner har fastställts. Kommissionens utvärderingsrap- port skall lämnas fyra år efter det att förordningen har trätt i kraft och skall innehålla förslag om förordningens framtid. 2. 2. 2 Finansiering Eftersom programmets varaktighet är sju år har det finansiella referensbeloppet fastställts till 50,4 miljoner euro, till följd av det årliga anslaget på 8 miljoner euro i det preliminära budgetförslaget för år 2000. Beloppet har dessutom minskats med tio procent med hänsyn till beslutet i rådet (budget) i juli om utgifter under rubrik 4. Genom att införa detta vägledande belopp har rådet delvis beaktat Europaparlamentets ändring nr 52. 2. 2. 3 Kommittéförfarande (artikel 9) Rådet har ändrat det kommittéförfarande genom vilket kommitténs befogenheter skulle utövas enligt förvaltningskommittéförfarandet, enligt rådets beslut 1999/468/EG av den 28 juni 1999 om de förfaranden som skall tillämpas vid utövandet av kommissionens genomförandebefogen- heter. Rådet anser att ett sådant kommittéförfarande kommer att säkerställa största möjliga samordning med medlemsstaternas verksamheter och därigenom bidra till nödvändig komple- mentaritet. C 64/54 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 6. 3. 2000 Dessutom kommer ett årligt kommissionsdokument om strategiska riktlinjer och prioriteringar att lämnas till den lämpliga geografiska kommittén, som kommer att godkänna dokumentet enligt förvaltningskommittéförfarandet. 2. 3 Europaparlamentets ändringar 2. 3. 1 A¨ ndringar som godkändes av rådet Rådet godkände helt och hållet de 28 ändringar som antagits av kommissionen och i huvudsak den första delen av Europaparlamentets ändring nr 52. 2. 3. 2 A¨ ndringar som inte godkändes av rådet Frånsett de ändringar som inte antagits av kommissionen kunde rådet inte godkänna andra ändringar, eftersom det inte gick att uppnå den enhällighet som krävdes. IV. SLUTSATSER Rådet anser att dess gemensamma ståndpunkt är en väl avvägd text för att säkerställa en fortsättning av de verksamheter som genomförs enligt rådets förordning (EG) nr 722/97 när den löper ut den 31 december 1999. Den återspeglar behovet av att integrera miljöaspekter i strategin för miljösamar- bete och att bistå gemenskapen när det gäller att leva upp till de rättsliga och politiska åtagandena på miljöskyddsområdet inom ramen för en hållbar utveckling


title: Gemeenschappelijk Standpunt (EG) nr. 13/2000 van 16 december 1999, vastgesteld door de Raad, volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met het oog op de aanneming van een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende maatregelen ter bevordering van de reële integratie van het milieuaspect in het ontwikkelingsproces in de ontwikkelingslanden

eurovoc_concepts:
EU programme
developing countries
environmental policy
environmental protection
sustainable development

formats: html pdf print

text: 6. 3. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 64/47 GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT (EG) Nr. 13/2000 door de Raad vastgesteld op 16 december 1999 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. /2000 van het Europees Parlement en de Raad betreffende maatregelen ter bevordering van de reële integratie van het milieuaspect in het ontwikkelingsproces in de ontwikkelingslanden (2000/C 64/02) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, inzonderheid op de artikelen 175 en 179, Gezien het voorstel van de Commissie (1), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2), Na raadpleging van het Comité van de Regio’s, Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3), Overwegende hetgeen volgt: (1) De uitputting van de natuurlijke hulpbronnen en de achteruitgang van het milieu zijn rechtstreeks van invloed op de economische ontwikkeling en in het bijzonder op de middelen van bestaan van plaatselijke gemeenschap- pen, waaronder autochtone bevolkingsgroepen, en zijn dus in strijd met het streven naar een verlichting van de armoede door middel van duurzame ontwikkeling. (2) De huidige productie- en consumptiepatronen hebben ontegenzeggelijk grensoverschrijdende en wereldwijde consequenties, in het bijzonder wat de atmosfeer, de hydrosfeer, de bodemgesteldheid en de biologische diver- siteit betreft. (3) De Gemeenschap en haar lidstaten hebben hun handteke- ning gezet onder de Verklaring van Rio en het actiepro- gramma „Agenda 21”, en zetten zich in voor het uitvoeren van de resolutie „Programma voor de verdere tenuitvoer- legging van Agenda 21” van de bijzondere zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (Ungass). (4) De Gemeenschap en haar lidstaten zijn partij bij multila- terale milieuovereenkomsten, met name het Verdrag (1) PB C 47 van 20. 2. 1999, blz. 10. (2) PB C 258 van 10. 9. 1999, blz. 16. (3) Advies van het Europees Parlement uitgebracht op 5 mei 1999 (PB C 279 van 1. 10. 1999, blz. 173), gemeenschappelijk stand- punt van de Raad van 16 december 1999 en besluit van het Europees Parlement van. (nog niet verschenen in het Publicatie- blad). inzake biologische diversiteit, het Raamverdrag inzake klimaatsverandering en het Verdrag ter bestrijding van woestijnvorming; zij dienen dan ook rekening te houden met de gemeenschappelijke, maar gedifferentieerde ver- antwoordelijkheden van ontwikkelde landen en ontwik- kelingslanden met betrekking tot deze onderwerpen. (5) De interne en externe aspecten van het milieubeleid van de Europese Gemeenschap moeten samenhangend zijn, teneinde op doeltreffende wijze te kunnen reageren op de door de Conferentie van de Verenigde Naties inzake milieu en ontwikkeling (Unced) en tijdens de follow-up daarvan, geformuleerde uitdagingen. (6) De Gemeenschap en haar lidstaten zetten zich in voor de „Shaping the 21st Century Strategy” van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling/Com- missie voor ontwikkelingsbijstand (OESO/DAC), die be- doeld is om steun te verwerven voor de uitvoering van nationale strategieën voor duurzame ontwikkeling in alle landen tegen 2005, teneinde ervoor te zorgen dat er zowel op wereldwijd als op nationaal niveau tegen 2015 daadwerkelijk een ommekeer is bereikt met betrekking tot het verlies van natuurlijke hulpbronnen. (7) Het Europees Parlement en de Raad hebben Besluit nr. 2179/98/EG (4) van 24 september 1998 aangenomen betreffende de herziening van het beleidsplan en actiepro- gramma van de Europese Gemeenschap inzake het milieu en duurzame ontwikkeling „Op weg naar duurzame ontwikkeling”, waarbij meer kracht moet worden bijgezet aan de rol die de Gemeenschap bij de internationale samenwerking op het gebied van milieubescherming en duurzame ontwikkeling speelt. De basisstrategie van het programma bestaat in het tot stand brengen van een volledige integratie van het milieubeleid in andere beleids- terreinen, waaronder het ontwikkelingsbeleid. (8) De Europese Raad te Cardiff in juni 1998 was ingenomen met de Commissiemededeling „Partnerschap voor inte- gratie”, waarin een strategie werd uitgestippeld om het milieuaspect in de beleidslijnen van de Europese Unie op te nemen en heeft het beginsel bekrachtigd dat belangrijke beleidsvoorstellen met de beoordeling van hun milieuef- fect gepaard moeten gaan. (4) PB L 275 van 10. 10. 1998, blz. 1. C 64/48 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 3. 2000 (9) De Raad en de lidstaten hebben op 15 juli 1996 hun goedkeuring gehecht aan een resolutie over milieubeoor- deling in de ontwikkelingssamenwerking. (10) De Raad heeft in zijn resolutie van 30 november 1998 erkend dat autochtone bevolkingsgroepen een sleutelrol spelen bij het behoud en het duurzaam gebruik van natuurlijke hulpbronnen. (19) De voor de uitvoering van de onderhavige verordening vereiste maatregelen moeten worden aangenomen over- eenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoe- ringsbevoegdheden (3), HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: (11) Duurzame ontwikkeling hangt af van de integratie van het milieuaspect in het ontwikkelingsproces. Artikel 1 (12) Aangezien de middelen beperkt zijn, zijn het uitwerken van doelgerichte beleidslijnen, strategieën en instrumen- ten en de uitvoering van experimentele programma’s van vitaal belang voor een dergelijke integratie in de economische en de ontwikkelingssamenwerking (13) De financiële instrumenten voor de ondersteuning van duurzame ontwikkeling waarover de Gemeenschap in de ontwikkelingslanden beschikt, dienen te worden aange- vuld. (14) De coördinatie van de uit hoofde van communautaire instrumenten te financieren activiteiten moet worden verbeterd. (15) Verordening (EG) nr. 722/97 van de Raad van 22 april 1997 met betrekking tot acties die in het kader van de duurzame ontwikkeling in de ontwikkelingslanden op het gebied van het milieubeheer worden uitgevoerd (1) heeft het kader voor communautaire hulp omschreven, teneinde de ontwikkelingslanden in staat te stellen het milieuaspect in hun ontwikkelingsproces te integreren; Verordening (EG) nr. 722/97 was van toepassing tot en met 31 december 1999; de bij de uitvoering van Verordening (EG) nr. 722/97 opgedane ervaring moet in deze verordening worden verwerkt. (16) Er moet worden voorzien in de financiering van de in deze verordening beoogde activiteiten. (17) Deze verordening bevat een bepaling waarin de financiële middelen van het erbij ingestelde programma voor de gehele looptijd ervan worden vastgesteld; dit bedrag vormt tijdens de jaarlijkse begrotingsprocedure voor de begrotingsautoriteit het voornaamste referentiepunt in de zin van punt 33 van het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (2). (18) Er dienen nadere uitvoeringsregels te worden neergelegd, in het bijzonder met betrekking tot de vorm van de maatregelen, de samenwerkingspartners en de besluitvor- mingsprocedure. 1. De Gemeenschap steunt de ontwikkelingslanden bij hun inspanningen om het milieuaspect in hun ontwikkelingsproces te integreren. Daartoe verstrekt de Gemeenschap financiële bijstand en passende deskundigheid teneinde beleidslijnen, strategieën, instrumenten en technologieën voor duurzame ontwikkeling uit te werken en de uitvoering of toepassing ervan te bevor- deren. 2. De steun van de Gemeenschap wordt zowel direct als indirect aan de betrokkenen in de ontwikkelingslanden ver- leend door versterking van het milieuaspect van de commu- nautaire samenwerking op economisch en ontwikkelingsge- bied, teneinde ervoor te zorgen dat ten volle rekening wordt gehouden met milieuoverwegingen in de communautaire programma’s. 3. De uit hoofde van deze verordening verstrekte bijstand en deskundigheid vormen een aanvulling op en een versterking van die welke reeds door andere instrumenten van ontwikke- lingssamenwerking worden verstrekt. Artikel 2 In deze richtlijn wordt onder „duurzame ontwikkeling” ver- staan: de verbetering van de levensstandaard en het welzijn van de betrokken bevolkingen, binnen de grenzen van de capaciteit van het ecosysteem, door het behoud van natuurlijke rijkdommen en biologische diversiteit in het belang van de huidige en toekomstige generaties. Artikel 3 De uit hoofde van deze verordening te verrichten 1. activiteiten zijn in het bijzonder gericht op: — mondiale milieuaangelegenheden, in het bijzonder die welke onder multilaterale milieuovereenkomsten vallen, zoals klimaatverandering, woestijnvorming en biologische diversiteit; — grensoverschrijdende milieuaangelegenheden, in het bij- zonder lucht-, bodem- en waterverontreiniging; (1) PB L 108 van 25. 4. 1997, blz. 1. (2) PB C 172 van 18. 6. 1999, blz. 1. (3) PB L 184 van 17. 7. 1999, blz. 23. 6. 3. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 64/49 — effect op het milieu van de integratie van ontwikkelingslan- den in de wereldeconomie; — effect op het milieu van macro-economische en sectorale beleidsmaatregelen in ontwikkelingslanden; — duurzame productie- en consumptiepatronen; — duurzaam beheer en gebruik van natuurlijke en milieuhulp- bronnen in alle productiesectoren zoals landbouw, visserij en industrie; — milieuproblemen ingevolge niet-duurzaam gebruik van hulpbronnen door armoede; — duurzame productie en gebruik van energie; — duurzame productie en duurzaam gebruik van chemische producten, met name gevaarlijke en giftige stoffen; — behoud van de biologische diversiteit, duurzaam gebruik van de componenten daarvan, en eerlijke verdeling van de voordelen van het gebruik van genetische hulpbronnen; — kwantitatief zoetwaterbeheer; — beheer van kustgebieden, estuaria en watergebieden; — woestijnvorming; — stedelijke milieuproblemen, die onder andere verband houden met vervoer, afval, afvalwater, luchtverontreiniging en geluidshinder, en met de kwaliteit van het drinkwater. Voor financiering komen onder meer de volgende activi- 2. teiten in aanmerking: — steun bij de uitwerking van nationale, regionale en plaatse- lijke beleidsmaatregelen, plannen en strategieën voor duur- zame ontwikkeling; — programma’s voor het opbouwen van de institutionele en operationele capaciteit van de actoren in het ontwikkelings- proces, d. w. z. de regering, niet-gouvernementele organi- saties, de particuliere sector, de civiele samenleving, autoch- tone bevolkingsgroepen, op nationaal, regionaal en lokaal niveau; — steun bij de ontwikkeling en toepassing van milieubeoorde- lingsinstrumenten bij de voorbereiding en de uitvoering van beleidsmaatregelen, strategieën, programma’s en pro- jecten; — de uitstippeling van richtsnoeren en operationele handlei- dingen voor de bevordering van duurzame ontwikkeling en milieu-integratie; — bewustmaking van de lokale bevolking en de voornaamste actoren bij het ontwikkelingsproces en de ontwikkelingssa- menwerking, met betrekking tot de consequenties van duurzame ontwikkeling, met name door middel van voorlichtingscampagnes en opleiding; — de opstelling en statistieken, teneinde de kwaliteit van milieugegevens en -indicatoren te verbeteren. van inventarissen, boekhouding 3. Bij de selectie, voorbereiding, uitvoering en evaluatie van de activiteiten moet er bijzondere aandacht worden besteed aan: — de bijdrage aan de algemene doelstelling van het uitroeien van armoede; — plaatselijke initiatieven waarbij vernieuwde maatregelen worden getroffen die gericht zijn op duurzame ontwikke- ling; — de actieve betrokkenheid, steun en eigenaarschap van de plaatselijke bevolking, waaronder ook de autochtone bevolkingsgroepen; — de genderspecifieke rollen, kennis, vooruitzichten en bij- dragen van vrouwen/meisjes en mannen/jongens aan het duurzaam beheer en gebruik van natuurlijke hulpbronnen; — het potentieel om deze aspecten in het ruimere verband van de communautaire beleidsmaatregelen en programma’s inzake ontwikkelingssamenwerking op te nemen; — de internalisering van de milieukosten, ook via economi- sche instrumenten; — de bijdrage aan versterking van de regionale samenwerking op het gebied van duurzame ontwikkeling. Het trekken van lering uit en het verspreiden van de resultaten van de verrichte activiteiten zijn van vitaal belang voor de uitvoering van deze verordening, met inbegrip van steun aan de uitvoering van internationale milieuovereenkomsten. Artikel 4 — proefprojecten in het veld, onder andere met milieuvrien- delijke technologieën die op de plaatselijke eisen en behoeften afgestemd zijn; — het tot stand brengen van instrumenten voor duurzame ontwikkeling, onder andere handelsinstrumenten zoals etiketterings- en certificatiesystemen en groene handelsini- tiatieven; Tot de samenwerkingspartners die steun kunnen genieten uit hoofde van deze verordening behoren internationale organi- saties, staten, regio’s en regionale organen, gedecentraliseerde departementen, openbare instanties, particulieren en in- dustrieën, coöperaties, lokale gemeenschappen, niet-gouver- nementele organisaties en verenigingen die de lokale bevolking, inzonderheid autochtone bevolkingsgroepen, vertegenwoor- digen. C 64/50 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 3. 2000 Artikel 5 1. Met communautaire middelen mag het volgende worden gefinancierd: studies, technische bijstand, onderwijs en oplei- ding of andere dienstverlening, kleine leveringen en werken, fondsen voor kleine bedragen aan niet-terugvorderbare hulp, alsmede beoordelingen en audits en evaluatie- en controlemis- sies. Binnen de jaarlijks door de begrotingsautoriteit vast te stellen grenzen mogen deze middelen worden gebruikt voor uitgaven van technische en administratieve bijstand, ten behoe- ve van de Commissie en van de partner, voor acties die niet als permanente taken van een overheidsbestuur kunnen worden beschouwd en die betrekking hebben op de identificatie, voorbereiding, beheer, toezicht, audit en controle van pro- gramma’s of projecten. De communautaire financiering mag zowel worden gebruikt voor aan een welbepaalde activiteit gebonden investeringsuit- gaven, met uitzondering van de aankoop van onroerend goed, als voor vaste kosten (onder meer administratieve, onderhouds- en werkingskosten). Met uitzondering van de opleidings-, onderwijs- en onder- zoeksprogramma’s mogen vaste kosten over het algemeen slechts worden gedekt in afnemende mate. tijdens de aanloopfase, en wel Voor elke samenwerkingsactiviteit wordt een financiële 2. bijdrage van de in artikel 4 omschreven samenwerkingspart- ners verlangd. Deze bijdrage wordt ingevorderd naar draag- kracht van de betrokken partners en naar gelang van de aard van de betrokken activiteit. 3. Er mag gezocht worden naar mogelijkheden voor cofi- nanciering met andere donors, met name de lidstaten en de betrokken internationale organisaties. In dat opzicht zal naar een coördinatie met door andere donors genomen maatregelen worden gezocht. Het nodige wordt gedaan om het communautaire karak- 4. ter van de uit hoofde van deze verordening verleende hulp te beklemtonen. Teneinde de samenhang en het onderling aanvullende 5. karakter als bedoeld in het Verdrag te verwezenlijken en een optimale doeltreffendheid van alle activiteiten te waarborgen, neemt de Commissie in samenwerking met de lidstaten alle nodige coördinatiemaatregelen, met name: a) de stelselmatige uitwisseling en analyse van gegevens over de gefinancierde activiteiten en over de activiteiten waarvan de financiering door de Gemeenschap en de lidstaten wordt overwogen; b) coördinatie van de activiteiten daar waar de acties worden uitgevoerd, door middel van regelmatige bijeenkomsten en informatie-uitwisseling tussen de vertegenwoordigers van de Commissie en die van de lidstaten in het ontvangende land. 6. Teneinde met de activiteiten zoveel mogelijk effect te sorteren op mondiaal, nationaal en lokaal niveau, neemt de Commissie in overleg met de lidstaten elk initiatief dat nodig is om te komen tot een goede coördinatie en nauw overleg met de samenwerkingspartners, de donors en andere betrokken internationale organisaties, met name die welke deel uitmaken van het VN-bestel. Artikel 6 De communautaire financiering uit hoofde van deze verorde- ning wordt verstrekt in de vorm van niet-terugvorderbare hulp. Artikel 7 De financiële middelen voor de uitvoering van deze verorde- ning bedragen voor de periode 2000-2006 50,4 miljoen EUR. De jaarlijkse kredieten worden door de begrotingsautoriteit toegestaan binnen de grenzen van de financiële vooruitzichten. Artikel 8 De Commissie is belast met de beoordeling, de besluit- 1. vorming over de financiering en het beheer van de onder deze verordening vallende activiteiten overeenkomstig de geldende begrotingsprocedures en andere procedures, met name de procedures die zijn vervat in het Financieel Reglement dat van toepassing is op de algemene begroting van de Europese Unie. 2. Jaarlijks stelt de Commissie overeenkomstig de procedure van artikel 9, lid 2, strategische richtsnoeren en prioriteiten vast voor de in het volgende jaar te verrichten activiteiten. 3. Besluiten inzake niet-terugvorderbare hulp van 2 miljoen EUR of meer voor individuele activiteiten die uit hoofde van deze verordening worden gefinancierd, worden door de Commissie vastgesteld volgens de procedure van artikel 9, lid 2. 4. De Commissie brengt het in artikel 9, lid 1, bedoelde comité bondig op de hoogte van elk financieringsbesluit dat zij voornemens is te nemen met betrekking tot niet-terugvor- derbare hulp van minder dan 2 miljoen EUR voor activiteiten uit hoofde van deze verordening. Deze informatie wordt meegedeeld uiterlijk een week voordat het besluit wordt genomen. 5. De Commissie wordt gemachtigd aanvullende bedragen goed te keuren ter dekking van te verwachten of reeds geregistreerde overschrijdingen of bijkomende behoeften in indien de overschrijding of verband met deze activiteiten, bijkomende behoefte 20 % of minder van het in het oorspron- kelijke financieringsbesluit vastgestelde bedrag beloopt. 6. 3. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 64/51 6. Elke uit hoofde van deze verordening gesloten financie- ringsovereenkomst of elk uit hoofde van deze verordening gesloten financieringscontract voorziet erin dat de Commissie en de Rekenkamer controles ter plaatse uitvoeren volgens de gangbare procedures, vastgesteld door de Commissie in het kader van de geldende bepalingen, met name die van het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Unie. 7. Voorzover activiteiten leiden tot financieringsovereen- komsten tussen de Gemeenschap en de ontvangende landen, wordt daarin bepaald dat de betaling van belastingen, rechten en andere lasten niet door de Gemeenschap wordt gefinancierd. 8. De deelneming aan aanbestedingen en opdrachten staat onder gelijke voorwaarden open voor alle natuurlijke en rechtspersonen van de lidstaten en de ontvangende landen. Zij kan worden uitgebreid tot andere ontwikkelingslanden en in uitzonderlijke, goed gemotiveerde gevallen, tot andere derde landen. 9. De leveringen dienen van oorsprong te zijn uit de lidstaten, de ontvangende landen of andere ontwikkelingslan- den. Indien de omstandigheden dat vereisen, mogen de leveringen in uitzonderlijke gevallen van oorsprong zijn uit andere landen. Artikel 10 Tegen 1 september na elk begrotingsjaar dient de 1. Commissie een jaarverslag in bij het Europees Parlement en de Raad, dat een overzicht bevat van de tijdens dat begrotingsjaar gefinancierde activiteiten en een evaluatie van de uitvoering van deze verordening tijdens die periode. Het overzicht bevat met name gegevens over het aantal gefinancierde activiteiten en de aard ervan, de samenwerkings- partners en de betrokken landen. Ook het aantal onafhankelij- ke evaluaties van specifieke maatregelen wordt vermeld. 2. De Commissie maakt regelmatig een evaluatie van de door de Gemeenschap gefinancierde activiteiten om vast te stellen of de met deze activiteiten beoogde doelstellingen verwezenlijkt zijn en om richtsnoeren te kunnen geven voor de verbetering van de doeltreffendheid van toekomstige activiteiten. De Commissie legt het in artikel 9, lid 1, bedoelde comité samenvattingen van de evaluaties voor. De evaluatiever- slagen worden ter beschikking van de lidstaten, het Europees Parlement en andere belanghebbende partijen gesteld. 3. De Commissie brengt de lidstaten uiterlijk één maand na haar besluit op de hoogte van de goedgekeurde activiteiten, met opgave van de betrokken bedragen, de aard, het betrokken land en de samenwerkingspartners. 10. Bijzondere aandacht wordt geschonken aan: — kosteneffectiviteit en duurzaam effect van de activiteiten; — de duidelijke omschrijving van en controle op de doelstel- lingen en resultaatindicatoren voor alle activiteiten. 4. Een handleiding voor financieringen, waarin de richt- snoeren en criteria voor de selectie van activiteiten zijn opgenomen, wordt gepubliceerd en aan belanghebbende par- tijen ter hand gesteld door de diensten van de Commissie met inbegrip van de delegaties van de Commissie in de betrokken landen. Artikel 9 Artikel 11 De Commissie wordt bijgestaan door het betreffende op 1. geografische basis samengestelde comité dat verantwoordelijk is voor ontwikkelingszaken, hierna „comité” te noemen. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 4 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtne- ming van het bepaalde in artikel 8 van dat besluit. De in artikel 4, termijn wordt vastgesteld op één maand. lid 3, van Besluit 1999/468/EG bedoelde 3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast. 1. Deze verordening treedt in werking op de derde dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Zij is van toepassing tot en met 31 december 2006. 2. Vier jaar na de inwerkingtreding van deze verordening legt de Commissie het Europees Parlement en de Raad een algemene evaluatie voor van de in het kader van de algemene ontwikkelingssamenwerking van de Gemeenschap uit hoofde van deze verordening door de Gemeenschap gefinancierde activiteiten, welke evaluatie vergezeld gaat van voorstellen voor de toekomst van de verordening, met inbegrip van mogelijke wijziging of intrekking. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te. Voor het Europees Parlement De Voorzitster Voor de Raad De Voorzitter C 64/52 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 3. 2000 MOTIVERING VAN DE RAAD I. INLEIDING 1. Op 28 januari 1999 heeft de Commissie bij de Raad een voorstel voor een besluit ingediend op de grondslag van de artikelen 175 en 179 van het EG-Verdrag (voorheen de artikelen 130 S en 130 W), dat de doelstellingen en procedures bevat voor activiteiten onder de huidige begrotingslijn B7-6 2 0 0 „Milieubeheer in ontwikkelingslanden”. 2. Het Europees Parlement heeft op 5 mei 1999 zijn advies (in eerste lezing) uitgebracht. 3. Het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s is om advies verzocht. Het Economisch en Sociaal Comité heeft op 7 juli 1999 advies uitgebracht. Het Comité van de Regio’s heeft de Raad bij brief d. d. 25 oktober 1999 meegedeeld dat het niet voornemens is over de voorgestelde verordening een advies uit te brengen. 4. In het licht van het advies van het Europees Parlement en het standpunt van de Commissie daarover heeft de groep overeenstemming bereikt over een ontwerp van gemeenschappelijk standpunt. Daarbij is rekening gehouden met een aantal wijzigingen ingevolge de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam. 5. Op 16 december 1999 heeft de Raad zijn gemeenschappelijk standpunt vastgesteld in overeen- stemming met artikel 251 van het EG-Verdrag. II. DOEL VAN HET VOORSTEL Dit voorstel strekt tot voortzetting van de activiteiten uit hoofde van Verordening (EG) nr. 722/97 van de Raad van 22 april 1997 wanneer deze verordening op 31 december 1999 verstrijkt. Het voorstel heeft de vorm van een meerjarenprogramma voor de bevordering van maatregelen op internationaal niveau teneinde bij te dragen tot daadwerkelijke integratie van het milieu in de ontwikkelingssamenwerking. III. ANALYSE VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT 1. Algemene opmerkingen 1. 1. De Raad heeft een groot aantal amendementen van het Europees Parlement kunnen aanvaarden (zie punt 2. 3). Als de Commissie en de Raad amendementen van het Parlement geheel of gedeeltelijk niet hebben kunnen overnemen, was dat meestal toe te schrijven aan een of meerdere van de volgende redenen: — nadere bepalingen betreffende onderwerpen en activiteiten die in andere delen van de verordening reeds aan bod komen en/of waarvan men vindt dat ze de structuur en het evenwicht van de verordening belasten zonder deze vollediger te maken; — met betrekking tot andere amendementen was men van oordeel dat de originele versie van het verordeningsvoorstel ze overbodig maakt; — in het kader van deze verordening overbodig bevonden citaten uit of nadere bepalingen betreffende diverse rechtshandelingen en beleidsdocumenten; 6. 3. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 64/53 — amendementen betreffende de uitlegging van de werkingssfeer van de verordening, die te ruim of te beperkend werden geacht; — amendementen die niet in overeenstemming waren met de standaardformuleringen en gebruiken in soortgelijke verordeningen; — amendementen die niet duidelijk genoeg waren, overbodig, onwerkbaar of te beperkend; — beheerskwesties die tot de bevoegdheid van de Commissie behoren. 1. 2. In zijn gemeenschappelijk standpunt heeft de Raad de essentie en de formulering van het Commissievoorstel goedgekeurd, behoudens de in punt 2. 2 (specifiek commentaar) aangegeven uitzonderingen. In artikel 8, lid 2, van het ontwerp-gemeenschappelijk standpunt vond de Raad het wenselijk een nieuwe taak op te nemen voor de vergadering van de gemengde comités (conform de comitologieprocedure in artikel 9) inzake de goedkeuring van jaarlijkse strategische richtsnoeren en prioriteiten om de nadruk te leggen op het belang van een strategische aanpak. 2. Specifiek commentaar 2. 1. Rechtsgrondslag De rechtsgrondslag die de Commissie in haar voorstel naar voren had geschoven, namelijk de artikelen 175 en 179 van het EG-Verdrag (voorheen de artikelen 130 S en 130 W), wordt door de Raad in zijn gemeenschappelijk standpunt aangemerkt al de meest geschikte grondslag in het licht van de doelstelling en de inhoud van het voorstel. 2. 2. Wijzigingen die de Raad heeft aangebracht in het Commissievoorstel 2. 2. 1. Looptijd van het programma Wat de looptijd van de verordening betreft, heeft de Raad gekozen voor een tijdvak van zeven jaar (2000-2006), hetgeen overeenstemt met de periode waarvoor financiële vooruitzichten zijn vastgesteld. Het evaluatieverslag van de Commissie moet vier jaar na de inwerkingtreding van de verordening worden ingediend en moet suggesties bevatten voor de toekomst van de verordening. 2. 2. 2. Financiering Aangezien het een zevenjarig programma betreft, is het financieel referentiebedrag vastgesteld op 50,4 miljoen EUR, hetgeen voortvloeit uit de kredieten in de ontwerpbegroting voor 2000 van 8 miljoen EUR per jaar. Dit bedrag is verder verlaagd met 10 % om rekening te houden met het besluit van de Raad Begroting van juli inzake de uitgaven in rubriek 4. Door dit indicatief bedrag op te nemen heeft de Raad ten dele rekening gehouden met amendement nr. 52 van het Europees Parlement. 2. 2. 3. Comitologie (artikel 9) De Raad heeft de comitologieprocedure gewijzigd waardoor de bevoegdheden van het comité worden uitgeoefend overeenkomstig de beheerscomitéprocedure, zoals vervat in Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden. De Raad is van oordeel dat die comitologieprocedure zal zorgen voor een zo groot mogelijke coördinatie met de activiteiten van de lidstaten en derhalve zal bijdragen tot de noodzakelijke complementariteit. C 64/54 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 3. 2000 Daarnaast zal elk jaar een Commissiedocument over de strategische richtsnoeren en prioriteiten worden voorgelegd aan het bevoegde geografische comité, dat het document overeenkomstig de beheerscomitéprocedure zal goedkeuren. 2. 3. Amendementen van het Europees Parlement 2. 3. 1. Amendementen van het Parlement die zijn goedgekeurd door de Raad De Raad heeft de 28 amendementen die door de Commissie waren overgenomen, in hun geheel aanvaard, alsmede de kern van het eerste deel van amendement nr. 52 dat door het Parlement was voorgesteld. 2. 3. 2. Amendementen van het Parlement die niet zijn overgenomen door de Raad Naast de amendementen die niet door de Commissie waren overgenomen kon de Raad geen andere amendementen aannemen omdat het niet mogelijk was de vereiste eenparigheid van stemmen te bereiken. IV. CONCLUSIES De Raad is van oordeel dat zijn gemeenschappelijk standpunt een evenwichtige tekst vormt, waardoor de activiteiten uit hoofde van Verordening (EG) nr. 722/97 van de Raad kunnen worden voortgezet wanneer deze op 31 december 1999 verstrijkt. Er blijkt uit dat milieuvraagstukken in het beleid inzake ontwikkelingssamenwerking moeten worden geïntegreerd en dat de Gemeenschap moet worden geholpen haar juridische en politieke verbintenissen inzake de bescherming van het milieu in het kader van duurzame ontwikkeling na te komen


title: Accord ADPIC: Accord sur les aspects des droits de la propriété intellectuelle qui touchent au commerce : Indications géographiques. Volume III.

eurovoc_concepts:
brand name
designation of origin
intellectual property
international agreement
international trade
location of production


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0730/00 van Massimo Carraro (PSE) aan de Commissie. Steunmaatregelen voor de pluimveehouders die getroffen zijn door de vogelpest.

eurovoc_concepts:
Emilia-Romagna
Friuli-Venezia Giulia
Italy
Lombardy
Sardinia
Veneto
animal plague
common agricultural policy
market support
poultry
slaughter of animals

text: 26. 1. 2001 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 26 E/99 Kan de Commissie mededelen hoe ver zij maatregelen zij kan nemen? is met de behandeling van bovenstaande kwestie en welke Over welke mogelijke sancties beschikt zij indien Zweden de richtlijnen 85/337/EG en 97/11/EG inzake waardevolle natuurgebieden gebrekkig blijft toepassen? (1) PB L 175 van 5. 7. 1985, blz. 40. (2) PB L 73 van 14. 3. 1997, blz. 5. Antwoord van mevrouw Wallstr(cid:246)m namens de Commissie (13 april 2000) Naar aanleiding van deze klacht verricht de Commissie een onderzoek om te beoordelen of de relevante communautaire milieuwetgeving is nageleefd. Dit onderzoek betreft de beweringen van de klager met betrekking tot de inhoud van de uitgevoerde milieueffectbeoordeling en de aan het publiek verstrekte informatie. Aangezien verdere informatie vereist is, heeft de Commissie om de opmerkingen van de Zweedse autoriteiten over deze zaak gevraagd. De Commissie kan geen sancties tegen lidstaten nemen wegens inbreuk op Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, als gewijzigd bij 97/11/EG. Zonder vooruit te lopen op haar beoordeling van de zaak in kwestie, kan de Commissie een inbreukprocedure tegen een lidstaat wegens schending van het Gemeenschaps- recht (1) inleiden. Als een lidstaat in dat geval niet de nodige maatregelen treft om zich aan een arrest van het Hof van Justitie te houden, zal de Commissie, nadat zij deze staat in de gelegenheid heeft gesteld zijn opmerkingen kenbaar te maken, een met redenen omkleed advies uitbrengen waarin de punten worden gepreciseerd waarop de betrokken lidstaat het arrest niet is nagekomen. Indien de lidstaat verzuimt binnen de door de Commissie gestelde termijn de nodige maatregelen te treffen om aan het arrest te voldoen, kan de Commissie de zaak opnieuw bij het Hof aanhangig maken. Daarbij zal zij het bedrag van de door de lidstaat te betalen forfaitaire som of dwangsom bepalen. Indien het Hof van mening is dat de lidstaat zich niet aan het arrest heeft gehouden, kan het een forfaitaire som of dwangsom (2) opleggen. (1) Artikel 226 van het EG-Verdrag (ex artikel 169). (2) Artikel 228 van het EG-Verdrag (ex artikel 171). (2001/C 26 E/119) SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0730/00 van Massimo Carraro (PSE) aan de Commissie (6 maart 2000) Betreft: Steunmaatregelen voor de pluimveehouders die getroffen zijn door de vogelpest In de maand december van vorig jaar zijn de pluimveehouderijen in sommige Italiaanse regio(cid:146)s, zoals Lombardije, Friuli, Sardiniº, Emilia Romagna en vooral Veneto, getroffen door een vogelpestepidemie. In toepassing van de geldende nationale en communautaire regelgeving is onmiddellijk gereageerd op de door het communautaire referentiecentrum afgegeven verklaring van hoge patogeniteit van het virus en zijn maatregelen genomen tot indamming en bestrijding van de epidemie. In concreto kwam dat neer op de vernietiging van alle dieren op de besmette bedrijven en op de afbakening van gevarenzones, die onder bijzonder toezicht zijn gesteld. Men heeft berekend dat vogelpest het leven heeft gekost aan meer dan 5 miljoen kuikens en legkippen, hetgeen enorme repercussies heeft gehad, zowel uit sociaal als uit economisch oogpunt. Niet alleen de bedrijven in kwestie hebben schade geleden (ieder gedood dier betekent immers een verlies aan inkomsten), de hele pluimveesector is getroffen, doordat de export is ingestort. C 26 E/100 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 26. 1. 2001 Tijdens de bijeenkomst van de Raad van ministers van Landbouw van 24 januari jl. heeft de Italiaanse minister van Land- en Bosbouw zijn collega(cid:146)s gewezen op de moeilijkheden waarin de betrokken bedrijven verkeren als gevolg van de vogelpest. Bij die gelegenheid is ook gesproken over maatregelen om de producenten schadeloos te stellen, ook voor de indirecte schade van de epidemie. Derhalve heeft de Italiaanse minister, De Castro, commissaris Fischler verzocht de procedures voor het nemen van maatregelen ter ondersteuning van de Italiaanse markt op gang te brengen, zoals voorzien in artikel 14 van verordening EEG nr. 2777/75 (1). De Europese Commissie wordt derhalve verzocht mede te delen hoe de zaken er thans voorstaan, welke maatregelen zij voornemens is te nemen om de zo zwaar getroffen producenten schadeloos te stellen en binnen welke termijn deze maatregelen toepassing zullen vinden, gelet op de urgentie van de hulpverlening aan de pluimveesector? (1) PB L 282 van 1. 11. 1975, blz. 77. Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (5 april 2000) De Commissie volgt met bezorgdheid de ontwikkeling van aviaire influenza in Italiº. Van medio december 1999 tot en met 3 maart 2000 zijn als gevolg van deze epizo(cid:246)tie meer dan 15 miljoen vogels verloren gegaan en in de meeste getroffen gebieden in Noord-Italiº wordt thans een beleid van volledige uitroeiing uitgevoerd. Wat de buitengewone maatregelen ter ondersteuning van de markt betreft, die zouden kunnen worden genomen om de maatregelen op grond van de communautaire veterinaire regelgeving aan te vullen, heeft de Commissie zich voorgenomen een economische evaluatie uit te voeren aan de hand van uitvoerige informatie die door het Italiaanse Ministerie van Landbouw moest worden verstrekt. Deze evaluatie is noodzakelijk omdat artikel 14 van Verordening (EEG) nr. 2771/75 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector eieren bepaalt dat buitengewone maatregelen (cid:132)slechts kunnen worden getroffen in de mate en voor het tijdvak die strikt noodzakelijk zijn voor de ondersteuning van deze markt(cid:148). Op 9 maart 2000 was de gevraagde uitvoerige informatie nog niet meegedeeld. Bijgevolg kon op die datum niet worden begonnen met de evaluatieprocedure, die ook rekening moet houden met het bovenvermelde uitroeiingsbeleid. (2001/C 26 E/120) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0737/00 van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie (17 maart 2000) Betreft: Opheffing van goedkope posttarieven voor christelijke periodieken in India In de loop van de eerste twee weken van januari van dit jaar zijn de gunstige posttarieven voor ruim 100 christelijke periodieken in Zuid-India opgeheven met als argument dat de informatie die zij verspreiden niet over politieke of actuele aangelegenheden handelt en derhalve geen nieuws bevat. Als gevolg van deze maatregel dreigen vele van deze publicaties, waarvan er sommige reeds dertig jaar bestaan zonder ooit op dergelijke problemen te zijn gestuit, definitief te verdwijnen. In het licht van het heersende klimaat van vijandigheid jegens de christelijke gemeenschap in India en de recente stroom van wetgevingsinitiatieven om uitingen van christelijke geloofsbelijdenis tegen te gaan, kan gevoeglijk worden aangenomen dat deze laatste stap wellicht een doelbewuste poging is om hun vrijheid van meningsuiting te beknotten. Is de Commissie bereid na te gaan of deze maatregel kan worden aangemerkt als een vorm van discriminatie op grond van geloofsovertuiging en deze kwestie in het bevestigende geval bij de Indiase regering aanhangig te maken?


title: KIRJALLINEN KYSYMYS P-0735/00 esittäjä(t): Anneli Hulthén (PSE) komissiolle. Kalastussopimus Baltian maiden kanssa.

eurovoc_concepts:
Latvia
Lithuania
Sweden
agreement (EU)
competence of the Member States
fishing agreement

text: 13. 2. 2001 FI Euroopan yhteis(cid:246)jen virallinen lehti C 46 E/33 (2001/C 46 E/037) KIRJALLINEN KYSYMYS P-0735/00 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Anneli HulthØn (PSE) komissiolle (6. maaliskuuta 2000) Aihe: Kalastussopimus Baltian maiden kanssa Ruotsalaisten ja balttilaisten kalastajien v(cid:228)linen kiista It(cid:228)merell(cid:228) on laajentunut. Ruotsin l(cid:228)nsirannikon kalastajilla on vaikeuksia kalastaa Ruotsin aluevesill(cid:228), koska balttilaiset kalastajat est(cid:228)v(cid:228)t p(cid:228)(cid:228)syn kalavesille. Euroopan unionin kanssa tehdyn sopimuksen perusteella Latvian ja Liettuan kalastajilla on oikeus pyyt(cid:228)(cid:228) osa kansallisista pyyntikiinti(cid:246)ist(cid:228)(cid:228)n EU:n j(cid:228)senvaltioiden kalastusalueilla. Ulkomaisten kalastusalusten on ilmoitettava, kun ne saapuvat ruotsalaisille kalastusalueille ja kun ne poistuvat niilt(cid:228). N(cid:228)m(cid:228) ilmoitukset meniv(cid:228)t ennen suoraan Ruotsin rannikkovartiostolle. Nyky(cid:228)(cid:228)n ne kulkevat Brysselin kautta, mink(cid:228) vuoksi ne viipyv(cid:228)t useita p(cid:228)ivi(cid:228). Seurauksena on luonnollisesti se, ett(cid:228) alukset ehtiv(cid:228)t poistua Ruotsin aluevesilt(cid:228), ennen kuin rannikkovartiosto saa niist(cid:228) ilmoituksen. Miten komissio aikoo ratkaista n(cid:228)m(cid:228) ilmeiset valvonta- ja koordinointiongelmat? Franz Fischlerin komission puolesta antama vastaus (13. huhtikuuta 2000) Kalastusneuvoston joulukuussa 1995 antaman julkilausuman j(cid:228)lkeen komissio esitti kolmansien maiden kalastusaluksiin sovellettavien yhteis(cid:246)n s(cid:228)ilytt(cid:228)mis- ja hallinnointitoimenpiteiden seurantaa koskevan kerto- muksen (1). T(cid:228)m(cid:228)n kertomuksen perusteella p(cid:228)(cid:228)teltiin, ett(cid:228) n(cid:228)iden alusten valvontaa on lis(cid:228)tt(cid:228)v(cid:228) ja ett(cid:228) se voitaisiin tehd(cid:228) nykyisen lains(cid:228)(cid:228)d(cid:228)nn(cid:246)n nojalla. Yhteiseen kalastuspolitiikkaan sovellettavasta valvontaj(cid:228)rjestelm(cid:228)st(cid:228) annetun neuvoston asetuksen (ETY) N:o 2847/93 (2) mukaan kunkin j(cid:228)senvaltion teht(cid:228)v(cid:228)n(cid:228) on valvoa, tarkastaa ja seurata kaikkea kalastustoimintaa ja siihen liittyv(cid:228)(cid:228) toimintaa omalla alueellaan ja sen suvereniteettiin tai laink(cid:228)ytt(cid:246)valtaan kuuluvilla merialueilla mukaan luettuna kolmannen maan lipun alla purjehtivien tai kolmannessa maassa rekister(cid:246)i- tyjen alusten harjoittamat toimet. Ruotsin rannikkovartiosto teki Baltianmaiden lipun alla purjehtiville aluksille merell(cid:228) 46 tarkastusta vuonna 1997 ja 23 tarkastusta vuonna 1998. Tarkastukset kattoivat 1(cid:129)3 prosenttia kyseisten alusten kalastus- matkoista. Komission mielest(cid:228) tarkastuksia olisi lis(cid:228)tt(cid:228)v(cid:228) huomattavasti. Ilmoittaessaan kalastusalueelle saapumisesta ja sielt(cid:228) poistumisesta balttilaisten alusten on k(cid:228)ytett(cid:228)v(cid:228) yhteis(cid:246)n lains(cid:228)(cid:228)d(cid:228)nn(cid:246)ss(cid:228) ilmoitettuja radioasemia. N(cid:228)m(cid:228) radioasemat v(cid:228)litt(cid:228)v(cid:228)t ilmoitukset komissiolle, joka puolestaan v(cid:228)litt(cid:228)(cid:228) kaikki ilmoitukset kaikille kyseisille j(cid:228)senvaltioille. Ruotsin viranomaisilla on n(cid:228)in ollen k(cid:228)yt(cid:246)ss(cid:228)(cid:228)n kaikki ilmoitukset yhteis(cid:246)n vesien Tanskan ja Saksan puoleisissa osissa toimivista aluksista, my(cid:246)s balttilaisista. V(cid:228)litys tapahtuu tavallisesti muutaman tunnin kuluessa, mutta viikonlopun j(cid:228)lkeen siihen voi kulua 48 tuntia. K(cid:228)yt(cid:228)nn(cid:246)ss(cid:228) t(cid:228)m(cid:228) ei aiheuta ongelmia Ruotsin viranomaisille, sill(cid:228) l(cid:228)hes kaikki balttilaiset alukset (yli 98 % viesteist(cid:228)) v(cid:228)litt(cid:228)v(cid:228)t ilmoituksensa Ruotsissa sijaitsevan Grydin rannikkoaseman kautta, jolloin ruotsalaiset saavat niist(cid:228) tiedon ennen komissiota. Tarkastajien ongelmana on ennemminkin balttilaisten alusten ilmoittamien maantieteellisten sijaintien ep(cid:228)tarkkuus. Komission tarkastajien vierailujen yhteydess(cid:228) tehdyiss(cid:228) tarkistuksissa k(cid:228)vi ilmi, ett(cid:228) ilmoi- tettujen paikkojen l(cid:228)heisyydest(cid:228) ei l(cid:246)ytynyt yht(cid:228)(cid:228)n alusta. Komissio totesi my(cid:246)s, ett(cid:228) jotkut ilmoitukset eiv(cid:228)t tulleet kapteenilta aluksesta vaan ne l(cid:228)hetettiin maista. Joka tapauksessa alueelle saapumisesta ja sielt(cid:228) poistumisesta ilmoittamiseen perustuva valvonta on k(cid:228)ynyt vanhanaikaiseksi sen j(cid:228)lkeen, kun kolmansien maiden alusten kalastustoiminnan valvontaa koskevia yhteis(cid:246)n s(cid:228)(cid:228)nn(cid:246)ksi(cid:228) vahvistettiin joulukuussa 1998. T(cid:228)m(cid:228)n vuoden alusta alkaen kaikki yli 24-metriset alukset, ulkomaiset alukset mukaan luettuina, kuuluvat satelliittivalvontaj(cid:228)rjestelm(cid:228)(cid:228)n. T(cid:228)ss(cid:228) j(cid:228)rjestelm(cid:228)ss(cid:228) valvontaviranomaiset saavat v(cid:228)hint(cid:228)(cid:228)n kahden tunnin v(cid:228)lein reaaliaikaisen tiedon alusten maantieteellisest(cid:228) sijainnista ilman kapteenin ilmoitusta. N(cid:228)in ollen balttilaisten alusten maantieteellinen sijainti on jatkuvasti tiedossa. C 46 E/34 Euroopan yhteis(cid:246)jen virallinen lehti FI 13. 2. 2001 Nykyisten s(cid:228)(cid:228)nn(cid:246)sten t(cid:228)ysim(cid:228)(cid:228)r(cid:228)inen soveltaminen mahdollistaa tehokkaan valvonnan, mik(cid:228)li kalastus- toiminnan valvontaan osoitetaan riitt(cid:228)v(cid:228)t voimavarat. Yhteis(cid:246)n vesill(cid:228) samanaikaisesti toimivien balttilais- ten alusten m(cid:228)(cid:228)r(cid:228) on keskim(cid:228)(cid:228)rin enint(cid:228)(cid:228)n 20. Komissio kutsui vuoden 1999 alussa kaikkien It(cid:228)meren rantavaltioiden edustajat Brysseliin kokoukseen, jonka tarkoituksena oli yleisesti parantaa tarkastusten ja valvonnan laatua ja lis(cid:228)t(cid:228) niiden m(cid:228)(cid:228)r(cid:228)(cid:228). Toinen vastaavanlainen kokous pidet(cid:228)(cid:228)n Bornholmin saarella Tanskassa huhtikuussa 2000. (1) KOM(96) 493 lopullinen. (2) EYVL L 261, 20. 10. 1993. (2001/C 46 E/038) KIRJALLINEN KYSYMYS E-0736/00 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Karin Scheele (PSE) komissiolle (17. maaliskuuta 2000) Aihe: (cid:214)ljytankkeri Erikan uppoaminen joulukuussa 1999 (cid:214)ljytankkeri Erikan joulukuussa 1999 tapahtuneella uppoamisella oli vakavia seurauksia ymp(cid:228)rist(cid:246)lle. It(cid:228)valtalaisessa Der Standard -lehdess(cid:228) (p(cid:228)iv(cid:228)tty 19. (cid:129)20. 2. 2000) ilmestyneen artikkelin mukaan (cid:246)ljytank- kereiden aiheuttamat ymp(cid:228)rist(cid:246)tuhot johtuvat p(cid:228)(cid:228)osin siit(cid:228), ett(cid:228) turvatoimia laiminly(cid:246)d(cid:228)(cid:228)n maailmanlaa- juisella merikuljetusalalla kustannus-hy(cid:246)ty -suhteen parantamiseksi. T(cid:228)st(cid:228) on osoituksena esimerkiksi maailmankauppaan k(cid:228)ytett(cid:228)vien alusten keskim(cid:228)(cid:228)r(cid:228)inen ik(cid:228), joka on noussut jatkuvasti viime vuosikym- menin(cid:228); t(cid:228)ll(cid:228) hetkell(cid:228) se on 14,5 vuotta ja yli puolet n(cid:228)ist(cid:228) aluksista on vanhempia kuin 15 vuotta. Lis(cid:228)ksi jo useiden vuosien ajan on voitu huomata, ett(cid:228) liikenteeseen on tullut yh(cid:228) enemm(cid:228)n mukavuuslipun alla purjehtivia aluksia, mik(cid:228) vaarantaa meriturvallisuutta entisest(cid:228)(cid:228)n. 1. Mit(cid:228) toimia komissio on toteuttanut merikuljetusten alalla? tai aikoo toteuttaa, jotta turvallisuutta voidaan parantaa 2. Mihin toimiin komissio ryhtyy erityisesti mukavuuslipun alla purjehtivia aluksia vastaan? Euroopan parlamentti vaati komissiota jo vuonna 1993 kielt(cid:228)m(cid:228)(cid:228)n yli 15 vuotta vanhojen (cid:246)ljytank- t(cid:228)m(cid:228)n vaatimuksen? Jos ei ole 3. kereiden k(cid:228)ynnin kaikissa EU:n satamissa. Onko komissio t(cid:228)ytt(cid:228)nyt t(cid:228)ytt(cid:228)nyt, miksi? Onko komissio laatinut aikataulut telakointikiellon asettamiseksi (cid:246)ljytankkereille, joilla ei ole kaksin- 4. kertaisia runkorakenteita, ja mukavuuslipun alla purjehtivien alusten liikenn(cid:246)innin lopettamiselle? Jos ei ole laatinut, aikooko se laatia ne l(cid:228)hitulevaisuudessa? Aikooko komissio ryhty(cid:228) toimiin, 5. varustamoja, rahtaajia, vakuutuslaitoksia ja alusten luokituksesta vastaavia tahoja? jotta k(cid:228)ytt(cid:246)(cid:246)n otetaan yhteisvastuun periaate, joka koskee Loyola de Palacion komission puolesta antama vastaus (3. toukokuuta 2000) Komissio antoi 21. maaliskuuta 2000 (cid:246)ljykuljetusten meriturvallisuutta koskevan tiedonannon (1), jonka tarkoituksena on pienent(cid:228)(cid:228) mahdollisuuksien mukaan merionnettomuuksien vaaraa sek(cid:228) suojella entist(cid:228) paremmin Euroopan rannikkoa (cid:246)ljyvahinkojen tuhoisilta seurauksilta. T(cid:228)ss(cid:228) tiedonannossa annetaan vastauksia kaikkiin parlamentin j(cid:228)senen esitt(cid:228)miin kysymyksiin. Komissio ehdottaa tiedonannossaan sek(cid:228) v(cid:228)litt(cid:246)mi(cid:228) ett(cid:228) pidemm(cid:228)n aikav(cid:228)lin toimenpiteit(cid:228). Ensimm(cid:228)isess(cid:228) vaiheessa olisi vahvistettava eurooppalaisissa satamissa k(cid:228)yvien alusten sek(cid:228) luokituslaitos- ten tarkastusta koskevaa yhteis(cid:246)n lains(cid:228)(cid:228)d(cid:228)nt(cid:246)(cid:228). T(cid:228)ss(cid:228) keskityt(cid:228)(cid:228)n erityisesti luokituslaitosten vastuukysy- mykseen. N(cid:228)iden toimenpiteiden avulla on mahdollista kohdistaa toiminta lippuvaltioihin, jotka eiv(cid:228)t noudata kansainv(cid:228)lisi(cid:228) turvallisuusm(cid:228)(cid:228)r(cid:228)yksi(cid:228), muun muassa tiettyihin mukavuuslippuvaltioihin


title: WRITTEN QUESTION P-0735/00 by Anneli Hulthén (PSE) to the Commission. Fishing agreement with the Baltic States.

text: 13. 2. 2001 EN Official Journal of the European Communities C 46 E/33 (2001/C 46 E/037) WRITTEN QUESTION P-0735/00 by Anneli HulthØn (PSE) to the Commission (6 March 2000) Subject: Fishing agreement with the Baltic States The dispute between Swedish and Baltic fishermen in the Baltic Sea has escalated. Swedish west-coast fishermen have difficulties fishing in Swedish waters because Baltic fishermen are blockading the fishing grounds. Under an agreement with the EU, the Latvian and Lithuanian fishing fleets are entitled to fish part of their national quota in the Member States(cid:146) fishing zones. Foreign fishing boats are required to report their entry into and departure from Swedish fishing zones. Previously, the reports were made directly to the Swedish coast guard. Now, they are sent via Brussels which causes delays of several days and, as a result, the boats manage to leave Swedish waters before the coast guard has received notification. How does the Commission intend to resolve the apparent problems of supervision and coordination? Answer given by Mr Fischler on behalf of the Commission (13 April 2000) As the result of a declaration adopted at the Council of fisheries ministers in December 1995, the Commission subsequently submitted a report on monitoring Community conservation and management measures applicable to third-country fishing vessels (1). On the basis of this report, it was concluded that it was necessary to reinforce controls on such vessels and that this was possible under existing legislation. Under Article 2 of Council Regulation (EEC) No 2847/93 establishing a control system applicable to the common fisheries policy (2), it is the duty of each Member State, within its territory and within maritime waters subject to its sovereignty or jurisdiction, to check on, inspect and monitor all fishing activities, including fishing by third-country vessels. In 1997 and 1998, respectively, Swedish coastguard vessels carried out 46 and 23 inspections at sea on vessels flying the flag of Baltic states. This number of inspections represents an inspection rate of between 1 % and 3 % on fishing trips by the vessels concerned. The Commission considers that these efforts could be increased appreciably. As for the hailing system for notifying entry into and exit from the area monitored, Baltic vessels are required to use the radio stations listed in the Community legislation. These radio stations notify the Commission of such transmissions, and the Commission passes them on to all the Member States concerned. Thus the Swedish authorities will also receive all transmissions, including those from Baltic ships operating in the Danish and German sections of Community waters. Although this does not normally take more than a few hours, it can be as long as 48 hours over a weekend. In practice, this time lapse is not a problem for the Swedish authorities because almost all transmissions by Baltic vessels (more than 98 % of messages) are sent via the Gryd coastguard station in Sweden. The Swedish coastguard will therefore actually have them before they are notified to the Commission. The real problem for the inspection authorities is in fact the inaccuracy of the geographical positions transmitted by Baltic vessels. When the Commission(cid:146)s own inspectors visited the area, their checks showed that no vessels were to be found near the locations declared. The Commission also discovered that some messages are not even transmitted by the vessel master but by an agent on land. In any event, the hailing system is now no longer relevant as a result of the reinforcement of the Community rules on monitoring of fishing by vessels of third countries decided on in December 1998. From the beginning of this year, all vessels of more than 24 metres overall, including third-country vessels, are subject to monitoring by satellite. Under this system, the inspecting authorities receive the geographical positions of vessels, without involvement of the vessel master, at least every two hours in real time. This powerful tool means that all geographical positions of Baltic vessels can be monitored continuously. C 46 E/34 Official Journal of the European Communities EN 13. 2. 2001 Full application of the present rules will make it possible to achieve effective controls if adequate resources are assigned to monitoring fishing activities. The number of Baltic vessels operating at any one time in Community waters is on average not more than about twenty. In order to improve the quality and intensity of inspection and monitoring of fishing in the Baltic in a general way, the Commission convened a meeting in Brussels at the beginning of 1999 in which all the coastal states of the Baltic participated. A second meeting of this kind will be held on the island of Bornholm (Denmark) in April 2000. (1) COM(96) 493 final. (2) OJ L 261, 20. 10. 1993. (2001/C 46 E/038) WRITTEN QUESTION E-0736/00 by Karin Scheele (PSE) to the Commission (17 March 2000) Subject: Sinking of the oil tanker (cid:145)Erika(cid:146) in December 1999 The sinking of the oil tanker (cid:145)Erika(cid:146) in December 1999 had serious consequences for the environment. According to a report in the Austrian daily newspaper Der Standard of 19/20 February 2000, such environmental disasters involving oil tankers are mainly due to neglect of safety precautions in the interests of profit-seeking in the world marine transport sector. The average age of the world merchant fleet, for example, has been rising steadily in recent decades. It is currently 14,5 years, more than half of vessels being over 15 years old. For several years now there has also been an increase in the number of vessels sailing under flags of convenience, which pose an additional threat to marine safety. 1. What measures has the Commission taken, or is the Commission taking, to improve safety in marine transport? 2. What measures is the Commission taking in particular against vessels sailing under flags of convenience? 3. As long ago as 1993 the European Parliament called on the Commission to impose a ban on any oil tanker older than 15 years calling at any EU port. Has the Commission heeded this call? if not, why not? Has the Commission established a timetable for prohibiting the mooring of oil tankers without 4. double hulls and for eliminating vessels sailing under flags of convenience, or is it planning to do so? Is the Commission taking any measures to introduce the principle of joint and several liability of 5. shipowners, charterers, insurers and classification societies? Answer given by Mrs de Palacio on behalf of the Commission (3 May 2000) On 21 March 2000, to reduce the possibility of shipping accidents as far as possible and provide Europe(cid:146)s coasts with even better protection from the devastating consequences of oil pollution, the Commission adopted a communication on the safety of the seaborne oil trade (1). The communication provides answers to all the Honourable Member(cid:146)s questions. The Commission is proposing a series of immediate and longer-term measures. To start with, Community law on the inspection of vessels calling at European ports and on the monitoring of classification societies is to be tightened up. The issue of classification society liability is also dealt with. These measures will allow more targeted action to be taken against flags which fail to comply with international safety standards, including certain flags of convenience


title: Annuaire 1999 du programme d'action communautaire à moyen terme (1996-2000) pour l'égalité des chances entre les femmes et les hommes.,Verzeichnis 1999 des mittelfristigen Aktionsprogrammes der Gemeinschaft (1996-2000) für die Chancengleichheit von Frauen und Männern.,Yearbook 1999 of the medium-term Community action programme (1996-2000) on equal opportunities for women and men.

eurovoc_concepts:
EU Member State
action programme
advisory committee (EU)
management committee (EU)
personal data
yearbook


title: Regulamento (CE) n.o 496/2000 da Comissão, de 6 de Março de 2000, que estabelece medidas relativas à aplicação do n.o 1A do artigo 6.o do Regulamento (CEE) n.o 822/87 do Conselho que estabelece a organização comum do mercado vitivinícola

eurovoc_concepts:
common organisation of markets
market
plantation
utilised agricultural area
viticulture

text: L 60/16 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 7. 3. 2000 REGULAMENTO (CE) N. o 496/2000 DA COMISSÃO de 6 de Março de 2000 que estabelece medidas relativas à aplicação do n. o 1A do artigo 6. o do Regulamento (CEE) n. o 822/87 do Conselho que estabelece a organização comum do mercado vitivinícola A COMISSÃO DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, Tendo em conta o Regulamento (CEE) n. o 822/87 do Conselho, de 16 de Março de 1987, que estabelece a organização comum do mercado vitivinícola (1), com a última redacção que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) n. o 1677/1999 (2) e, nomeada- mente, os n. os 1A e 4 do seu artigo 6. o, reconversão, aos Estados-Membros que tenham estabele- cido o referido inventário. É, pois, indispensável determinar nesses casos os dados relativos ao potencial vitícola antes da concessão dos novos direitos, a fim de evitar um risco de perturbação do mercado. O Comité de Gestão do Vinho não emitiu um parecer no prazo fixado pelo seu presidente, (5) (6) Considerando o seguinte: (1) (2) (3) (4) O regime do potencial de produção previsto pelo Regu- lamento (CE) n. o 1493/1999 do Conselho, de 17 de Maio de 1999, que estabelece a organização comum do mercado vitivinícola (3) implica a concessão de novos direitos de plantação dentro de um certo limite. Essse regime entra em vigor em 1 de Agosto de 2000. As necessidades prementes de direitos suplementares em certas regiões vitícolas determinaram a alteração, pelo Conselho, do Regulamento (CEE) n. o 822/87, actual- mente em vigor, a fim de permitir aos Estados-Membros a concessão anticipada de uma parte dos novos direitos criados. Em conformidade com o n. o 1A do artigo 6. o do Regula- mento (CEE) n. o 822/87, aditado pelo Regulamento (CE) n. o 1677/1999, os Estados-Membros podem conceder autorizações para novas plantações a partir de 1 de Janeiro de 2000 e até ao final da campanha de 1999/ /2000, utilizando no máximo 20 % dos direitos de novas plantações que lhes sejam atribuídos nos termos do n. o 1 do artigo 6. o do Regulamento (CE) n. o 1493/ /1999. Estes direitos apenas poderão ser utilizados no respeito do disposto no capítulo I do título II daquele regulamento. Uma gestão eficaz do sistema de concessão de novos direitos de plantação previstos pelo n. o 1 do artigo 6. o do Regulamento (CE) n. o 1493/1999, que permita asse- gurar o equilíbrio do mercado, requer o conhecimento da situação exacta do potencial vitícola em que se vão inserir. O Conselho reconheceu essa necessidade no Regula- mento (CE) n. o 1493/1999, indicando que, a fim de incentivar os Estados-Membros a estabelecer um inven- tário, é conveniente limitar o acesso à regularização das ilegalmente, ao aumento dos superfícies plantadas direitos de plantação e ao apoio à reestruturação e à (1) JO L 84 de 27. 3. 1987, p. 1. (2) JO L 199 de 30. 7. 1999, p. 8. (3) JO L 179 de 14. 7. 1999, p. 1. ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Artigo 1. o Os Estados-Membros só podem conceder novos direitos de plantação referidos no n. o 1A do artigo 6. o do Regulamento (CEE) n. o 822/87 se forem apresentados à Comissão os dados relativos ao potencial vitícola referidos no artigo 2. o do presente regulamento. Os Estados-Membros devem basear em critérios objectivos o seu reconhecimento da circunstância que, devido à sua qualidade, a produção de um vqprd ou de um vinho de mesa designado por uma indicação geográfica é larga- mente inferior à procura. Artigo 2. o Os dados referidos no n. o 2 podem ser discriminados por 1. região. Podem, além disso, ser apresentados apenas para uma única região. 2. Os dados a apresentar dizem respeito: a) À superfície vitícola total: i) que deve ser discriminada por categoria de vinho no caso das superfícies plantadas com castas classificadas como castas de uvas para vinho, ou seja, vqprd e vinho de mesa, incluindo a superfície apta para a produção de vinhos designados por uma indicação geográfica; deve ser igualmente indicada a superfície ocupada por cada casta que exceda 5 % da superfície total; as castas cuja superfície não atinja essa percentagem devem ser indi- cadas como «Outras», ii) que deve ser fornecida à parte no caso das superfícies plantadas com castas classificadas como castas de uvas para vinho ao mesmo tempo que castas destinadas a uma outra utilização; para essa classe de superfície, deve ser igualmente indicada a superfície ocupada por cada casta que exceda 5 % da superfície total; as castas cuja superfície não atinja essa percentagem devem ser indi- cadas como «Outras»; 7. 3. 2000 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 60/17 b) À superfície dos direitos de plantação detidos discriminada por: i) novos direitos de plantação: — concedidos aos produtores por campanha, — utilizados para a mesma campanha; ii) direitos de replantação detidos pelos produtores. Os dados do n. o 2 devem dizer respeito: — a um ano de referência histórico (a fixar pelo Estado- -Membro), — ao ano de 1998 com base em dados definitivos, — ao ano de 1999 com base em dados definitivos ou provisó- rios. Artigo 3. o Da comunicação à Comissão deve constar igualmente a 3. origem ou origens das informações em causa. O presente regulamento entra em vigor na data da sua publi- cação no Jornal Oficial das Comunidades Europeias. O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e directamente aplicável em todos os Estados-Membros. Feito em Bruxelas, em 6 de Março de 2000. Pela Comissão Franz FISCHLER Membro da Comissão


title: Reglamento (CE) n° 498/2000 de la Comisión, de 6 de marzo de 2000, por el que se suspende el derecho de aduana preferencial y se restablece el derecho del arancel aduanero común a la importación de claveles de varias flores (spray) originarios de Israel

eurovoc_concepts:
CCT duties
Israel
floriculture
import
tariff preference

formats: pdf print

text: L 60/20 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 7. 3. 2000 REGLAMENTO (CE) No 498/2000 DE LA COMISIÓN de 6 de marzo de 2000 por el que se suspende el derecho de aduana preferencial y se restablece el derecho del arancel aduanero común a la importación de claveles de varias flores (spray) originarios de Israel LA COMISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, 2062/97 (7), establece las normas de aplicación de dicho régimen. Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CEE) no 4088/87 del Consejo, de 21 de diciembre de 1987, por el que se establecen las condiciones de aplicación de los derechos de aduana preferenciales a la impor- tación de determinados productos de la floricultura originarios de Chipre, Israel, Jordania y Marruecos así como de Cisjordania y de la Franja de Gaza (1), cuya última modificación la consti- tuye el Reglamento (CE) no 1300/97 (2), y, en particular, la letra b) del apartado 2 de su artículo 5, Considerando lo siguiente: (1) (2) (3) El Reglamento (CEE) no 4088/87 determina las condi- ciones de aplicación de un derecho de aduana preferen- cial a las rosas de flor grande, las rosas de flor pequeña, los claveles de una flor (estándar) y los claveles de varias flores (spray) dentro del límite de contingentes arancela- rios abiertos anualmente para la importación en la Comunidad de flores frescas cortadas. El Reglamento (CE) no 1981/94 del Consejo (3), cuya última modificación la constituye el Reglamento (CE) no 2530/1999 de la Comisión (4), se refiere a la apertura y modo de gestión de los contingentes arancelarios comu- nitarios de flores y capullos de flores, cortados, frescos y originarios de Chipre, Egipto, Israel, Malta, Marruecos, Cisjordania y la Franja de Gaza. El Reglamento (CE) no 497/2000 de la Comisión (5) esta- blece los precios comunitarios de producción y de importación de los claveles y rosas en aplicación del régimen de importación. (5) (6) Sobre la base de las comprobaciones efectuadas de acuerdo con lo dispuesto en los Reglamentos (CEE) nos 4088/87 y 700/88, procede concluir que se cumplen las condiciones contempladas en el apartado 2 del artí- culo 2 del Reglamento (CEE) no 4088/87 para la suspen- sión del derecho de aduana preferencial de los claveles de varias flores (spray) originarios de Israel. Procede restablecer el derecho del arancel aduanero común. El contingente de estos productos corresponde al período comprendido entre el 1 de enero y el 31 de diciembre de 2000. Por consiguiente, la suspensión del derecho preferente y el restablecimiento del derecho del arancel aduanero común se aplican como máximo hasta el final de ese período. (7) La Comisión debe adoptar dichas medidas, en el inter- valo de las reuniones del Comité de gestión. HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Artículo 1 Queda suspendido el derecho de aduana preferencial de las importaciones de claveles de varias flores (spray) (código NC 0603 10 20) originarios de Israel fijado por el Reglamento (CE) no 1981/94 y se restablece el derecho del arancel aduanero común. (4) El Reglamento (CEE) no 700/88 de la Comisión (6), cuya última modificación la constituye el Reglamento (CE) no Artículo 2 (1) DO L 382 de 31. 12. 1987, p. 22. (2) DO L 177 de 5. 7. 1997, p. 1. (3) DO L 199 de 2. 8. 1994, p. 1. (4) DO L 306 de 1. 12. 1999, p. 17. (5) Véase la página 18 del presente Diario Oficial. (6) DO L 72 de 18. 3. 1988, p. 16. El presente Reglamento entrará en vigor el 8 de marzo de 2000. (7) DO L 289 de 22. 10. 1999, p. 71. 7. 3. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 60/21 El presente Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Bruselas, el 6 de marzo de 2000. Por la Comisión Franz FISCHLER Miembro de la Comisión


title: Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 495/2000 της Επιτροπής, της 6ης Μαρτίου 2000, σχετικά με την έκδοση πιστοποιητικών εισαγωγής για τα σκόρδα καταγωγής Κίνας

eurovoc_concepts:
China
bulb vegetable
import licence
originating product
quantitative restriction

text: 7. 3. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 60/15 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 495/2000 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 6ης Μαρτίου 2000 σχετικά µε την έκδοση πιστοποιητικών εισαγωγής για τα σκόρδα καταγωγής Κίνας Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 2200/96 του Συµβουλίου, της 28ης Οκτωβρίου 1996, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τοµέα των οπωροκηπευτικών (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 1257/1999 (2), τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 1040/1999 της Επιτροπής, της 20ής Μαΐου 1999, για µέτρο διασφαλίσεως που εφαρµόζεται στις ει- σαγωγές σκόρδων που κατάγονται από την Κίνα (3), όπως τροπο- ποιήθηκε τελευταία από τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 51/2000 (4), και ιδίως το άρθρο 1 παράγραφος 3, Εκτιµώντας τα ακόλουθα: (1) (2) (3) Κατ’ εφαρµογή του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1859/93 της Επιτροπής (5), όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 1662/94 (6), για να τεθούν τα σκόρδα που εισάγονται από τρίτες χώρες σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Κοινότητα απαιτείται η προσκόµιση πιστοποιητικού εισαγωγής. Το άρθρο 1 παράγραφος 1 του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 1040/1999 περιόρισε, για τα σκόρδα καταγωγής Κίνας και για τις αιτήσεις που υποβάλλονται από την 1η Ιουνίου 1999 έως τις 31 Μαΐου 2000, την έκδοση πιστοποιητικών εισαγωγής σε µια µέγιστη µηνιαία ποσότητα. Λαµβανοµένων υπόψη των κριτηρίων που καθορίζονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του εν λόγω κανονισµού και των πιστοποιητικών εισαγωγής που έχουν ήδη εκδοθεί, οι ποσότητες για τις οποίες υποβλήθηκε αίτηση την 1η Μαρ- τίου 2000 υπερβαίνουν τη µέγιστη ποσότητα η οποία ανα- φέρεται στο παράρτηµα του εν λόγω κανονισµού για τον µήνα Μάρτιο 2000· πρέπει, εποµένως, να προσδιορισθεί κατά πόσο είναι δυνατόν να εκδίδονται πιστοποιητικά ει- σαγωγής γι’ αυτές τις αιτήσεις· πρέπει να απορριφθεί, επο- µένως, η έκδοση πιστοποιητικών για τις αιτήσεις που υπο- βλήθηκαν µετά την 1η Μαρτίου και πριν τις 3 Απριλίου 2000, ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Τα πιστοποιητικά εισαγωγής για τα οποία υποβλήθηκε αίτηση βάσει του άρθρου 1 του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1859/93 την 1η Μαρτίου 2000, για σκόρδα που ανήκουν στον κωδικό ΣΟ 0703 20 00, καταγωγής Κίνας, εκδίδονται µέχρι ανωτέρου ορίου 0,62305 % της αιτούµενης ποσότητας, αφού ληφθούν υπόψη τα στοιχεία που έλαβε η Επιτροπή στις 6 Μαρτίου 2000. Για τα ανωτέρω προϊόντα, απορρίπτονται οι αιτήσεις για πιστοποιη- τικά εισαγωγής που υποβλήθηκαν µετά την 1η Μαρτίου και πριν τις 3 Απριλίου 2000. Άρθρο 2 Ο παρών κανονισµός αρχίζει να ισχύει στις 7 Μαρτίου 2000. Ο παρών κανονισµός είναι δεσµευτικός ως προς όλα τα µέρη του και ισχύει άµεσα σε κάθε κράτος µέλος. Βρυξέλλες, 6 Μαρτίου 2000. Για την Επιτροπή Franz FISCHLER Μέλος της Επιτροπής (1) ΕΕ L 297 της 21. 11. 1996, σ. 1. (2) ΕΕ L 160 της 26. 6. 1999, σ. 80. (3) ΕΕ L 127 της 21. 5. 1999, σ. 10. (4) ΕΕ L 6 της 11. 1. 2000, σ. 18. (5) ΕΕ L 170 της 13. 7. 1993, σ. 10. (6) ΕΕ L 176 της 9. 7. 1994, σ. 1