title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over "De sociale economie en de interne markt"

eurovoc_concepts:
Structural Funds
cooperation policy
single market
social economy
type of business

text: C 117/52 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 4. 2000 Advies van het Economisch en Sociaal Comité over „De sociale economie en de interne markt” (2000/C 117/11) Het Economisch en Sociaal Comité heeft op 25 februari 1999, overeenkomstig artikel 23, lid 3, van het reglement van orde, besloten om een advies uit te brengen over „De sociale economie en de interne markt”. De afdeling „Interne markt, productie en consumptie”, die met de voorbereidende werkzaamheden was belast, heeft op 15 februari 2000 haar advies over dit onderwerp goedgekeurd. Rapporteur was de heer Olsson. Het Economisch en Sociaal Comité heeft op zijn 370e zitting van 1 en 2 maart 2000 (vergadering van 2 maart) het volgende advies uitgebracht, dat met 105 stemmen vo´ o´ r en 3 stemmen tegen, bij 16 onthoudingen is goedgekeurd: 1. Inleiding 1. 1. Dit initiatiefadvies is bedoeld om de sociale economie op Europees niveau onder de aandacht te brengen. In het document worden de Europese instellingen, de lidstaten en de sector zelf concrete voorstellen gedaan over de wijze waarop de sociale economie beter zou kunnen bijdragen tot de welvaart, werkgelegenheid, duurzame groei en sociale samen- hang. 1. 2. Het ESC heeft al eerder verschillende adviezen over sociale economie uitgebracht (1). En reeds in 1986 heeft het Comité een omvangrijk document gepubliceerd met een inventarisatie van coöperatieve vennootschappen, verenigin- gen en onderlinge maatschappijen in Europa, dat de reputatie van een Europees standaardwerk op dit gebied heeft ver- worven (2). 2. De rol van de sociale economie in de samenleving In het kader van de voorbereidende werkzaamheden 2. 1. aan dit advies is op 12 oktober 1999 in Brussel een hoorzitting gehouden waar de rol van de sociale economie in de samen- leving centraal stond. 2. 2. Daar waar de markt en de staat tekort schieten, of onvoldoende doeltreffend optreden, treedt de sociale economie in werking om te voorzien in de behoeften van haar leden en de consumenten. Zij biedt de mensen de kans om hun productie en consumptie te organiseren via onafhankelijke, democratische samenwerkingsvormen. Door zich te concen- treren op menselijke behoeften waarin anderszins niet of op ondoeltreffende wijze wordt voorzien, kan de sociale economie innovatieve, op de toekomst gerichte oplossingen aandragen. (1) Advies over SEC(89) 2187 „De ondernemingen van de sociale economie”, PB C 332, 31. 12. 1990, blz. 81. Advies over COM(93) 650 „Het meerjarig werkprogramma (1994-1996) ten behoeve van coöperaties, onderlinge maatschappijen, verenigingen en stichtingen in de Gemeenschap”, PB C 388 van 31. 12. 1994, blz. 22. Advies over COM(97) 241 „Verenigingen en stichtingen in Europa”, PB C 95 van 30. 3. 1998, blz. 99. Initiatiefadvies over „Samenwerking met de solidariteitsverenigingen als sociaal-econo- mische partners op het terrein van de welzijnszorg”, PB C 73 van 9. 3. 1998, blz. 1992. (2) „The Co-operative, mutual and non-profit sector and its organi- sations in the European community”, uitgave van het ESC. 2. 3. De sociale economie is een zeer divers geheel en haar activiteiten strekken zich uit tot alle sectoren van het economische leven. De organisaties van de sociale economie zijn over het algemeen actief op een concurrerende markt met zowel particuliere als publieke actoren. Tegelijk is een groot aantal organisaties belast met de zorg voor sociale dienstver- lening, sociale zekerheid of arbeidsmarktbeleid, zulks vaak in samenwerking met de publieke sector. 2. 4. De verzorgingsstaat maakt een cruciale fase door. Het werkloosheidscijfer in Europa is onveranderlijk hoog en de sociale uitsluiting neemt toe. Het stelsel van sociale zekerheid wordt aangetast doordat de groei laag blijft en de bevolking vergrijst. De verzorgende taak van de overheid neemt op bepaalde punten af, en zij is hoe dan ook niet in staat om de groei van de vraag bij te benen, terwijl de rol van de particuliere sector bij het leveren en financieren van diensten groter wordt. In dit verband moet er wel op worden toegezien dat het grondbeginsel van sociale rechtvaardigheid, dat aan het opzet- ten van deze vorm van dienstverlening ten grondslag ligt, behouden blijft. 2. 5. In een aantal landen neemt de sociale economie een aanzienlijk deel van de dienstverlening voor haar rekening op het gebied van volksgezondheid, sociale huisvesting, zorg/op- vang, milieu, efficiënt gebruik van energiebronnen en onder- wijs/opleiding, terwijl zij soms ook voor de financiering van deze diensten zorgt. Daarom is de sociale economie een van de hoekstenen van het Europese verzorgingsmodel en draagt zij bij tot het vermogen de doelstellingen ervan te verwezen- lijken. Concrete steun ter ontwikkeling van de sector dient derhalve gericht te zijn op handhaving van een kwalitatief hoogstaand niveau van dienstverlening aan de Europese burger. De sociale economie functioneert op alle niveaus, o. a. 2. 6. op nationaal en Europees niveau, maar is toch vooral lokaal verankerd. Zij levert een belangrijke bijdrage aan de sociale samenhang. Het is de lokaal verankerde sociale economie die samen met de openbare sector de maatschappelijke infrastructuur in stand houdt. Tegelijk leveren de ondernemin- gen van de sociale economie vaak een belangrijke bijdrage aan de ontwikkeling van stad en platteland. Ondanks haar lokale rol is de sociale economie soms georganiseerd in grote verbanden met activiteiten op nationaal en zelfs transnationaal niveau. Door partnerschappen aan te gaan met de openbare sector, het bedrijfsleven en de vakbonden kan de sociale 26. 4. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 117/53 economie bijdragen tot een versterking van de concurrentiepo- sitie van lokale ondernemingen in een globaliserende omge- ving. Het Comité pleit voor passende samenwerking tussen het bedrijfsleven en de instanties die werkzoekenden helpen met hun integratie op de arbeidsmarkt. Op die manier kan én de sociale uitsluiting worden bestreden én het tekort aan arbeidskrachten worden weggewerkt. 2. 7. De sociale economie vormt een model voor meer concurrentievermogen, stoelend op samenwerking tussen mensen en ondernemingen en op het vermogen, in te spelen op de behoeften van mensen en menselijk kapitaal tot ontwikkeling te brengen. Omdat in de sociale economie intermenselijke relaties centraal staan, zal zij extra stimulansen krijgen door de huidige evolutie in de richting van een sterk op dienstverlening gerichte maatschappij, met de bijbehorende nieuwe werkverbanden. De sociale economie heeft de potentie om nieuwe 2. 8. werkgelegenheid te genereren, vooral in de sectoren sociale dienstverlening, cultuur, vrije tijd, onderwijs en milieu, niet alleen doordat zij arbeidsintensief produceert maar ook door- dat zij gebruik maakt van nieuwe technologieën. Op deze wijze kan zij ook de integratie van kwetsbare groepen bevorderen. 3. Het begrip „sociale economie” 3. 1. Hoewel dit niet in alle lidstaten onder de noemer „sociale economie” gebeurt, zijn de activiteiten van deze sector toch overal grosso modo dezelfde. Deze hebben zich door de eeuwen heen uitgekristalliseerd in verschillende organisatievor- men en ontwikkeld onder verschillende namen, al naar gelang de economische, sociale en juridische situatie in de verschillen- de landen. Door al die variatie ontbreekt een algemene definitie op EU-niveau en is die ook heel moeilijk te vinden. Toch begint het begrip ingang te vinden. Het wordt 3. 2. o. a. gebruikt in de werkgelegenheidsrichtsnoeren (1) en de nieuwe verordening betreffende het Europees Sociaal Fonds (2). 3. 3. Omdat het zo moeilijk is een exacte definitie te geven, wordt sociale economie vaak omschreven als een geheel, samengesteld uit vier categorieën („families”) — coöperatieve verenigingen, onderlinge maatschappijen, verenigingen en stichtingen — hoewel dit eigenlijk alleen maar verschillende organisatievormen zijn met al dan niet een verschillende juridische basis. (1) Punt 12 van de „Werkgelegenheidsrichtsnoeren voor 1999”. Besluit van de Raad van 22 februari 1999. Hetzelfde punt keert terug in het voorstel van de Commissie betreffende de richtsnoeren voor 2000. (2) Verordening betreffende het Europees Sociaal Fonds, artikel 3, 1 (d) — PB L 161 van 26. 6. 1999. 3. 3. 1. In dit verband zij opgemerkt dat de Europese Com- missie in 1998 een raadgevend comité voor coöperatieve verenigingen, onderlinge waarborgmaatschappijen, verenigin- gen en stichtingen (CMAF) heeft opgericht (3). 3. 3. 2. Het is echter zo dat niet alle organisaties die onder een van deze vier categorieën vallen, ook tot de sociale economie gerekend willen worden. Daarentegen zijn er ook organisaties die zich wel tot de sociale economie rekenen, maar niet voldoen aan de specifieke juridische criteria die gelden voor deze vier categorieën met hun per lidstaat verschillende vorm. 3. 4. De onduidelijkheid omtrent het begrip „sociale econo- mie” is niet alleen te wijten aan verschillen in interpretatie, maar ook terug te voeren op spraakverwarring. Uit het begrip blijkt duidelijk dat er sprake is van economische activiteiten. Onder „sociaal” moet zowel „van de onderlinge maatschap- pijen” als „maatschappelijk gericht”, worden verstaan. 3. 5. De laatste jaren is de sociaal-economische wereld veranderd. Er doen zich nieuwe verschijnselen voor en er komen nieuwe actoren op, die op flexibele, innoverende en efficiënte wijze inspelen op nieuwe behoeften en een verander- de vraag. Traditionele activiteiten vragen om aanpassing. 3. 6. Aangezien er bij een activiteit die onder de sociale economie valt, bepaalde rechten en voordelen in het geding kunnen zijn, dringt het Comité er bij de Commissie op aan om, hoe moeilijk dit ook is, toch te komen met een definitie waarmee gewerkt kan worden en die aanvaardbaar en begrijpe- lijk is voor het grote publiek en voor de lidstaten. 3. 7. In dit verband vraagt het Comité zich af of de juridische en organisatorische criteria die gehanteerd worden om het begrip „sociale economie” te omschrijven, niet verouderd zijn, ondanks het feit dat de meeste activiteiten ervan zullen blijven plaatsvinden onder de noemer van een van de hierboven genoemde categorieën. Het Comité zou graag zien dat een definitie van het 3. 8. begrip uitgaat van de belangrijkste distinctieve kenmerken van de sociale economie — enerzijds t. o. v. het klassieke particuliere ondernemerschap en anderzijds t. o. v. de openbare sector. De nadruk zou dienen te liggen op de doelstellingen en activiteiten waarbij mensen centraal staan. 3. 8. 1. Dit houdt in dat de sociale economie zich moet inzetten voor haar leden, de consumenten en/of de samen- leving. Op die manier dient zij concreet het algemeen belang. 3. 8. 2. Het lidmaatschap van ondernemingen en andere organisaties van de sociale economie dient open te staan voor eenieder die aan de criteria voldoet en de gestelde voorwaarden aanvaardt. (3) Het CMAF heeft onlangs het document „Social Economy in the Development of the European Union” gepubliceerd, waarin het zijn standpunt geeft t. a. v. de algemene beginselen die voor de sociale economie gelden. C 117/54 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 4. 2000 3. 8. 3. Centraal staan de behoeften en de geëngageerdheid van de mensen, naast organisatorische eisen als democratische controle en onafhankelijk beheer. 3. 8. 4. De ondernemingen van de sociale economie zijn niet „winstgericht” (d. w. z. winst maken is niet hun belangrijkste doel), maar moeten wel zo’n gezonde economische basis hebben dat ze exploitatiewinsten kunnen besteden aan het bevorderen van de eigen doelstellingen. 4. Belang van de sociale economie 4. 1. De ondernemingen en andere organisaties van de sociale economie hebben bij elkaar miljoenen leden. Ze kunnen heel groot zijn, maar verreweg de meeste zijn juist heel klein. Onder de grote organisaties zijn er veel die al lang bestaan, maar het overgrote deel dateert nog maar van de laatste tijd. Allerlei verenigingen, kleine coöperaties en andere nieuwe organisaties die onder de sociale economie vallen, maken een snelle groei door. 4. 2. Om nog meer duidelijkheid te krijgen over het belang van de sociale economie vindt het Comité dat de statistieken die de lidstaten en de Europese Commissie voor deze sector hanteren, uitgebreid moeten worden en duidelijker moeten worden opgezet, en dat deze bovendien aan de hand van gemeenschappelijke, gestandaardiseerde criteria en modellen dienen te worden vergaard. Volgens sommige studies neemt de sociale economie 4. 3. een aanzienlijk deel van de economie en werkgelegenheid in de EU voor haar rekening (1). 5. Waarin onderscheidt de sociale economie zich van andere vormen van ondernemerschap? 5. 1. De sociale economie is een speciale vorm van onderne- merschap die zich onderscheidt van andere soorten economi- sche activiteiten. Daardoor draagt zij bij tot de noodzakelijke diversiteit van de economie als geheel. 5. 2. Nieuwe types organisaties en ondernemingen die zich naar de beginselen van de sociale economie richten, zijn in opkomst. Het gaat hierbij o. m. om verschillende belangengroe- peringen omvattende coöperatieve verenigingen, ondernemin- gen met sociale doeleinden, ondernemingen die langdurig werklozen helpen met hun integratie op de arbeidsmarkt, arbeidsbemiddelingsbureaus en organisaties voor lokale ont- wikkeling. 5. 2. 1. Tegelijk moeten ondernemingen binnen de traditio- nele sociale economie soms concurreren op de vrije markt en/of een aantal wettelijke hinderpalen die hun ontwikkeling in de weg staan, te boven komen door langs legale weg over te gaan in een particuliere onderneming, waarvoor winst maken het belangrijkste doel is. (1) De sociale economie is goed voor zo’n 6 à 7 % van de totale werkgelegenheid in de EU (ongeveer 9 miljoen arbeidsplaatsen), zoals blijkt uit een recente studie van het CIRIEC („Les Entreprises et organisations du troisième système: Un enjeu stratégique pour l’emploi”, Luik 1999). Hier komen naar schatting nog een paar miljoen mensjaren in de vrijwillige sector bij (met name in het verenigingswerk). 5. 3. Sociaal rendement moet in ondernemingen van de sociale economie hand in hand gaan met economisch rende- ment, zonder dat het specifieke karakter van deze ondernemin- gen verloren gaat of dat afbreuk wordt gedaan aan hun aard en doelstellingen. 5. 4. Het Comité heeft zich al eerder uitgesproken voor bevordering van een ondernemerscultuur en een gunstig klimaat voor ondernemingen, met inbegrip van de onderne- mingen binnen de sociale economie (2). Er zijn een aantal problemen waardoor de ontwikkeling 5. 5. van de sociale economie wordt afgeremd. De vraag naar geproduceerde goederen en diensten is te klein in termen van koopkracht, medewerkers en leiders zijn onvoldoende gekwalificeerd en er is in enkele (doch niet alle) sectoren een evident gebrek aan kapitaal. Bovendien wordt in de wet niet altijd rekening gehouden met de bijzondere aard van de sociale economie. Sociale economie is een vorm van ondernemerschap 5. 6. waardoor veel groepen, die er vroeger niet aan gedacht zouden hebben een eigen onderneming op te zetten, zich aangesproken voelen. In het collectief van zo’n organisatie kunnen ze hun krachten bundelen en risico’s delen. Dat geeft een gevoel van zekerheid, waardoor de drempel om risico’s te nemen, weer lager wordt. 5. 7. In de sociale economie komen betaalde en niet-betaalde arbeid naast elkaar voor. Niet-betaalde arbeid is er in verschil- lende soorten. Het kan gaan om de tijd die gekozen vertegen- woordigers uittrekken voor bepaalde werkzaamheden, of om algemene werkzaamheden van vrijwilligers in verenigingsver- band. 5. 7. 1. Het Comité is van mening dat vrijwillig werk een goede vorm van maatschappelijke burgerparticipatie is, een vorm van werken die op een aantal terreinen in opmars is. Vrijwillig werk wordt vaak verricht naast arbeid in loondienst en kan bijdragen tot groei van de werkgelegenheid, met name in sectoren waarin de vraag zwak is bij gebrek aan middelen. Wel is het Comité van mening dat vrijwillig werk niet in de plaats mag komen van arbeid in loondienst. Hier dienen de normale voorwaarden van de arbeidsmarkt te gelden. 5. 8. Tegelijkertijd is het zaak dat in de sociale economie de vakbekwaamheid van de arbeidskrachten — al van nut in loondienst — wordt vergroot, om te zorgen voor een kwalita- tief hoogstaande dienstverlening en om zich staande te kunnen houden te midden van de concurrentie. De bijzondere en multifunctionele aard van onderne- 5. 8. 1. mingen binnen de sociale economie biedt leiding en medewer- kers ervan ruimschoots de gelegenheid om een „lerende” organisatie op te bouwen, waardoor het aanpassingsvermogen wordt vergroot via meer flexibiliteit en nieuwe arbeidsorgani- satiemodellen en waardoor manieren worden gevonden om werk en gezin met elkaar te combineren. (2) Zie o. m. Fostering entrepreneurship in Europe: priorities for the future — Advies over COM(1998) 222 def. — PB C 235 van 27. 7. 1998, blz. 69. 26. 4. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 117/55 6. Werkgelegenheid Het gaat niet aan om de sociale economie in haar 6. 1. geheel te beschouwen als een beleidsinstrument waardoor de arbeidsmarkt kan worden beïnvloed, want de meeste werkzaamheden ervan zijn niet primair afgestemd op het scheppen van werkgelegenheid, wat trouwens geldt voor de economie in het algemeen. Wel is generering van arbeidsplaat- sen als bijkomend verschijnsel in deze sector van belang. Vaak stellen actoren binnen de sociale economie zich 6. 2. echter tot taak om werklozen, gehandicapten en andere groepen die zijn uitgesloten van de arbeidsmarkt, aan banen te helpen en/of bij te dragen tot hun integratie. Via de sociale economie kunnen mensen worden gemotiveerd en zoveel zelfvertrouwen krijgen dat ze een eigen bedrijfje gaan opzetten of op zoek gaan naar een reguliere baan. Tal van actoren binnen de sociale economie zijn, om redenen van maatschappelijke solidariteit, ook gevoelig geweest voor oproepen uit de politiek en de maatschappij om een steentje bij te dragen tot het werkgelegenheidsbeleid. 6. 3. Zodoende spelen deze organisaties, die vaak pas de laatste tijd zijn opgekomen binnen de sociale economie, een belangrijke rol waar het erom gaat mensen te helpen met hun overgang van de secundaire arbeidsmarkt naar de primaire arbeidsmarkt. Deze organisaties verschillen van land tot land, staan bekend onder verschillende namen, zijn op verschillende wijze opgebouwd en kennen uiteenlopende structuren en organisatievormen. Tal van werkloosheidsprojecten die wor- den opgezet door vakbonden of particuliere ondernemingen, zijn afhankelijk van actoren uit de sociale economie. 6. 4. Er zijn tal van voorbeelden te geven van gevallen waarin maatregelen op het gebied van arbeidsmarktbeleid de werkgelegenheid in de sociale economie een impuls hebben gegeven. Hier worden er slechts enkele genoemd. Het Franse „Contrat Emploi Solidarité” (CES) werkgelegenheidsproject heeft gezorgd voor 200 000 arbeidsplaatsen in het verenigings- werk, dat bovendien via het speciale programma ter bestrijding van jeugdwerkloosheid tot nu toe werk heeft geboden aan ca. 250 000 jongeren. In Italië bieden sociale coöperaties op dit moment werk aan ruim 100 000 mensen. In België heeft een anti-werkloosheidsprogramma ertoe bijgedragen dat 40 000 nieuwe arbeidsplaatsen zijn geschapen. In Ierland zijn er dankzij het initiatief „Community Employment” een goede 30 000 banen bijgekomen in het verenigingswerk en organi- saties voor lokale ontwikkeling. In Spanje is het de bedoeling om via de groep „Mondrago´ n” en „ONCE” 37 000 mensen aan werk te helpen. 6. 5. De positieve invloed van de sociale economie op de werkgelegenheid heeft erkenning gevonden in de werkgelegen- heidsrichtsnoeren van de EU, waarin de nadruk vooral ligt op de rol van de sociale economie bij het genereren van arbeidsplaatsen op plaatselijk niveau en haar vermogen om nieuwe werkgelegenheidsbronnen aan te boren (1). (1) Punt 12 van de werkgelegenheidsrichtsnoeren voor 1999. Besluit van de Raad van 22 februari. Deze rol is bovendien onderstreept in het rapport „De tertiaire sector en de werkgelegenheid”. 6. 6. Het Comité stelt vast dat dank zij de werkgelegenheids- richtsnoeren in toenemende mate een beroep wordt gedaan inschakelen bij de op de sociale economie, die men wil nationale actieplannen voor werkgelegenheid. Goede voorbeel- den zijn landen als Italië, Spanje, Frankrijk, Ierland en België (2). 6. 7. Als men wil dat de sociale economie op effectieve wijze wordt betrokken bij het nationale arbeidsmarktbeleid, zouden vertegenwoordigers ervan dienen te worden geraad- pleegd bij het opstellen van de nationale actieplannen. Het Comité roept de organisaties van de sociale economie op om hun respectieve regeringen concrete voorstellen te doen voor de actieplannen van 2000. 6. 8. Gezien het feit dat in een aantal landen onderlinge maatschappijen een hoeksteen van het stelsel van sociale bescherming vormen, gaat het Comité ervan uit dat deze een belangrijke rol zouden kunnen spelen bij het bevorderen van werkgelegenheid, nieuwe ondernemingen en inzetbaarheid. Hier zijn al voorbeelden van bekend (3). Maatschappijen voor onderlinge sociale bescherming zouden ook een rol kunnen krijgen bij het organiseren van dienstverlening aan ouderen, waardoor zij, samen met andere onderdelen van de sociale economie, nieuwe mogelijkheden voor de werkgelegenheid zouden scheppen. 6. 9. Wil men werkelijk nieuwe mogelijkheden voor de werkgelegenheid, dan dienen naar de mening van het Comité daarvoor financiële structuren in het leven te worden geroepen, dient ruimte te worden geschapen in het nationale economi- sche en arbeidsmarktbeleid en moeten via de structuurfondsen middelen beschikbaar worden gesteld (4). 7. De structuurfondsen 7. 1. Wat de uitvoering van het nieuwe structuurfondsen- programma van de EU voor 2000-2006 betreft, constateert de Commissie in haar richtsnoeren dat onvoldoende gebruik is gemaakt van de mogelijkheden die de sociale economie biedt voor het scheppen van werkgelegenheid. In de verordening met betrekking tot het Europees Sociaal Fonds staat duidelijk dat activiteiten van de sociale economie gefinancierd mogen worden. 7. 2. Het Comité gaat ervan uit dat de lidstaten en de Commissie de richtsnoeren zullen omzetten in concrete pro- gramma’s. In de uit te voeren prioriteiten dient extra aandacht te worden besteed aan de rol die de sociale economie speelt in de lokale ontwikkeling, waarbij de integratie van kwetsbare groepen en ook het ondernemerschap worden bevorderd. Tegelijk roept het Comité de lidstaten op, er zorg voor te dragen dat de sociale economie meedoet aan het partnerschap dat conform de verordening betreffende de structuurfondsen van de grond moet komen. (2) Gemeenschappelijk werkgelegenheidsverslag, deel 1 (blz. 59) en deel 2 (rapporten verschillende landen). Publicatie van de Europese Commissie. (3) „The contribution of mutual and bilateral social protection to employment and employability”, KOOPi, Zweden, 1998. (4) COM 167(1999), „EU-beleid ter bevordering van de werkgelegen- heid”, punt 2 (Regionale en lokale steun). C 117/56 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 4. 2000 8. De interne markt 8. 1. Toegang tot financiering 8. 1. 1. Naast de traditionele coöperatieve banken komen er steeds meer nieuwe, alternatieve, aan de sociale economie gerelateerde banken op, die kapitaal ter beschikking stellen voor nieuwe initiatieven. Kleine leningen, kredietgaranties en bijzonder risicokapitaal zijn efficiënte middelen gebleken om nieuwe ondernemingen in de sociale economie aan te moe- digen (1). Het zijn vaak personen die in de sociale economie willen investeren, die voor de financiering zorgen. 8. 1. 2. Desalniettemin erkent het Comité dat toegang tot financiering nog altijd een van de grootste struikelblokken is voor actoren in de sector van de sociale economie, met name voor heel kleine ondernemingen. 8. 1. 3. Het Comité staat positief tegenover initiatieven die de ontwikkeling van deze nieuwe financiële instrumenten voor de sociale economie begunstigen, zodat deze hun belangrijke taak kunnen vervullen. De Commissie en de lidstaten zouden zich over deze kwestie moeten buigen en dienen te overwegen of er nog andere mogelijkheden zijn om kapitaal vrij te maken voor de opkomende sociale economie. 8. 2. Sociale bescherming 8. 2. 1. In een aantal landen spelen onderlinge maatschap- pijen een belangrijke rol bij de sociale bescherming. De activiteiten van deze maatschappijen zijn gebaseerd op een solidariteit tussen sterkeren en zwakkeren in de samenleving, zonder dat op basis van de factor „risico” wordt gediscrimi- neerd. 8. 2. 2. Het Comité is van mening dat maatschappijen voor onderlinge sociale bescherming een belangrijke taak vervullen in de nationale stelsels voor sociale zekerheid, en roept de Commissie op, er zorg voor te dragen dat de uitoefening van deze taak in het algemeen belang niet wordt ondermijnd door oneerlijke concurrentie. Alle actoren moeten zich houden aan de regels die zijn opgesteld voor het verlenen van de dienst. 8. 3. Regelgeving op het gebied van mededinging, overheidsopdrach- ten en belastingheffing 8. 3. 1. Waar het gaat om de regelgeving op het gebied van belastingheffing, overheidsopdrachten en mededinging vraagt de sociale economie vanwege haar bijzondere karakter vaak om speciale regelingen. Om enkele voorbeelden te noemen: — organisaties van de sociale economie mogen in sommige lidstaten op bepaalde terreinen geen activiteiten ontplooien (bijv. exploitatie van tankstations in Spanje); (1) Enkele van deze instrumenten worden beschreven in „Financial Instruments of the Social Economy in Europe and their impact on job creation” (publicatie van Inaise). Een ander voorbeeld zijn de onderlinge fondsen in Italië, bedoeld ter ontwikkeling van nieuwe coöperatieve vormen. — plaatselijke werkgelegenheidsinitiatieven en dienstver- lening door de sociale economie op het gebied van welzijnszorg stroken niet altijd met de regels voor over- heidsopdrachten; — bij overheidsopdrachten wordt niet altijd gekeken naar de eisen die de sociale economie zichzelf stelt m. b. t. de kwaliteit van de dienstverlening, en wordt vaak alleen beslist o. g. v. de meest voordelige offerte, en — de sociale economie is gebaat bij een gunstiger belasting- heffingsregime, omdat zij zich onderscheidt van de tradi- tionele economische sectoren. 8. 3. 2. Juist om deze redenen vindt het Comité dat speciale regelingen het mogelijk maken dat ondernemingen van de sociale economie en particuliere ondernemingen op voet van gelijkheid worden behandeld. 8. 3. 3. Het Comité geeft de Commissie in overweging, zich over deze kwesties te buigen en daarna richtsnoeren te geven met criteria voor financiering van de sociale economie. Er moet op worden toegezien dat ondernemingen uit de sociale economie het gewone bedrijfsleven geen oneerlijke concurren- tie aandoen — o. m. met prijzen die onder de normale marktprijzen liggen — en de markt niet ontwrichten. te zijn en uit Volgens het Comité dienen deze criteria duidelijk en 8. 3. 4. transparant te gaan van de fundamentele kenmerken, eigen aan de sociale economie. De regels mogen evenmin negatieve sociale gevolgen opleveren voor kansarme groepen. 8. 3. 5. De organisaties van de sociale economie moeten worden geraadpleegd wanneer de richtsnoeren worden opge- steld. 8. 4. Europese samenwerkingsmodellen Er bestaat een groeiende behoefte aan Europese 8. 4. 1. netwerken om op de interne markt tegen de concurrentie te kunnen optornen. Het Comité heeft al voorgesteld om coöperatieve vennootschappen, onderlinge maatschappijen en verenigingen toe te staan, zich te ontwikkelen tot grensover- schrijdende Europese coöperatieve vennootschappen, Euro- pese onderlinge maatschappijen en Europese verenigingen (2). Maar de benodigde Europese statuten zijn er nog altijd niet. Ook individuen en kleine ondernemingen zouden de kans moeten hebben, zich op een dergelijke wijze legaal op Europees niveau te organiseren, mochten zij behoefte hebben aan grensoverschrijdende samenwerking ter versterking van hun concurrentiepositie. Het Comité heeft al eerder het standpunt ingenomen 8. 4. 2. dat de behandeling van deze juridische en organisatorische verbanden losgekoppeld dient te worden van het statuut van de Europese vennootschap (3), zodat de Raad snel met een besluit kan komen. Het moge duidelijk zijn dat tegelijkertijd een richtlijn inzake medezeggenschap van werknemers goed- gekeurd dient te worden. (2) PB C 233 van 31. 8. 1993, blz. 42. (3) Voorlichting en raadpleging van werknemers, PB C 212 van 22. 7. 1996, blz. 36. Advies over COM(95) 547 van 29. 5. 1996, par. 14. 26. 4. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 117/57 8. 4. 3. Het Comité herhaalt nogmaals dit standpunt. De nieuwe verordeningen dienen zo flexibel te zijn dat hierdoor samenwerking tussen organisaties en ondernemingen uit ver- schillende deelsectoren van de sociale economie mogelijk is. Een dergelijke flexibiliteit is vooral nodig tegen de achtergrond van de verschillen in wetgeving per lidstaat. De Franse wetgeving inzake „Union d’Economie Sociale” en de Italiaanse consortium-wetgeving mogen hier als voorbeeld dienen. 8. 5. Uitbreiding van de EU 8. 5. 1. In deze fase van voorbereiding op de uitbreiding van de EU zou het Comité er bij de Commissie op aan willen dringen dat bij de toetredingsonderhandelingen rekening wordt gehouden met de rol van de sociale economie in de kandidaat-landen. Hierbij gaat het niet alleen om wetgeving inzake de interne markt, maar ook om andere middelen die een volledige betrokkenheid bij de Europese samenwerking mogelijk maken. 9. 6. Het Comité is van mening dat vrijwillige en niet-betaal- de arbeid erkend moeten worden als cofinanciering in EU-pro- jecten die door de sociale economie worden uitgevoerd. 10. Witboeken over coöperatieve verenigingen en onderlinge maatschappijen 10. 1. Het Comité spreekt zijn teleurstelling uit over het feit dat de Commissie blijkens haar werkprogramma niet de twee oorspronkelijk voor dit jaar aangekondigde witboeken (over coöperatieve verenigingen resp. onderlinge maatschappijen) zal publiceren. Het Comité zou van harte instemmen met een dergelijk initiatief, mits hiervoor voldoende middelen beschikbaar worden gesteld, opdat het kans van slagen maakt. Dank zij dit initiatief zou het mogelijk worden, inzicht te krijgen in de stand van zaken in deze sectoren en te komen tot aanbevelingen ter bevordering van de ontwikkeling van coöperatieve verenigingen en onderlinge maatschappijen in de EU. 9. Steunprogramma’s van de Commissie 11. Organisatie binnen de Commissie 9. 1. Het Comité stelt vast dat het programma voor coöperatieve verenigingen, onderlinge maatschappijen, vereni- gingen en stichtingen, zoals in 1993 voorgesteld door de Commissie, nog niet is uitgevoerd. Een besluit dienaangaande had met eenparigheid van stemmen moeten worden goed- gekeurd door de lidstaten, maar dit is niet haalbaar gebleken. Een van de tegenargumenten was dat er niet genoeg middelen beschikbaar waren (5,6 miljoen euro voor drie jaar). 9. 2. De Commissie werkt op het ogenblik aan een program- ma ter aanmoediging van ondernemingen. Binnen dit pro- gramma zou ook ruimte dienen te zijn voor bevordering van de sociale economie en er zouden speciale middelen moeten worden vrijgemaakt voor zaken die kenmerkend zijn voor deze sector, zoals opleiding van eigen leden, verbreiding van goede ervaringen en onderzoek. Het Comité gaat ervan uit dat meer middelen beschik- 9. 3. baar worden gesteld voor organisaties en ondernemingen van de sociale economie dan waarvan sprake was in het eerdere programmavoorstel. Hoe dan ook, dienen de selectiecriteria duidelijk en transparant te zijn en aan te sluiten op de bijzondere kenmerken van de sociale economie, zodat nieuwe en/of innoverende initiatieven kunnen worden ondersteund. Daarnaast staat het Comité positief tegenover het 9. 4. voorstel van commissaris Diamantopoulou over het initiëren van proefprojecten waarbij organisaties van de sociale econo- mie en andere sociale actoren met elkaar in contact worden gebracht, zodat ervaring kan worden opgedaan met dit soort partnerschappen. De organisaties en ondernemingen van de sociale 11. 1. economie staan in nauw contact met zowat alle Directoraten- Generaal. Daarbij verdienen het D. -G. voor Ondernemingen, dat normaliter verantwoordelijk is voor coöperaties, onderlin- ge maatschappijen en nieuwe vormen van ondernemerschap, en het D. -G. voor Werkgelegenheid en Sociale Zaken, dat normaliter verantwoordelijk is voor de sociale economie en lokale ontwikkeling, speciale vermelding. Die versnippering van de contacten langs verschillende directoraten zou bete- kenen dat de sector van de sociale economie niet meer als één geheel werd beschouwd. Het is zaak dat voor al die organisatorische problemen op korte termijn een bevredigende en gecoördineerde oplossing wordt gevonden en dat de actoren van de sociale economie worden gesteund. Ten slotte vraagt het Comité zich af wat de Commissie bedoelt met „nieuwe vormen van ondernemerschap”. 12. Wat kan de sociale economie doen? 12. 1. Tijdens de hoorzitting van oktober werden verschil- lende navolgenswaardige voorbeelden voor het voetlicht ge- bracht. Het Comité is van mening dat verbreiding van goede ervaringen een van de belangrijkste voorwaarden voor het welslagen van de sociale economie is. 12. 2. Enkele voorbeelden van wat er kan worden gedaan: — coördinerende instanties op nationaal en Europees niveau in het leven roepen; — informatienetwerken opzetten; 9. 5. Wat de andere EU-programma’s betreft, zoals het 5e kaderprogramma O&TO en de EU-steunprogramma’s, zouden speciale maatregelen moeten worden genomen om de mid- delen daaruit makkelijker toegankelijk te maken voor de sociale economie. — samenwerken met het bedrijfsleven in het algemeen en met de vakbonden; — partnerschappen met regionale en lokale overheden aan- gaan; C 117/58 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 4. 2000 — methoden ter beoordeling van economisch en sociaal rendement ontwikkelen, zoals relevante methoden voor sociale controle en systemen voor goed bestuur; — beschikbare EU-programma’s benutten, vooral de pro- gramma’s ter ontwikkeling van menselijk kapitaal. — centra voor strategische ontwikkeling opzetten; 13. Conclusies — benchmarkingssystemen ontwikkelen; — het voortouw nemen bij het verbeteren van het imago van de sociale economie door grote ondernemingen en organisaties binnen de sociale economie over te halen om „Rapporten over omgaan met verandering” (1) op te stellen; — zorgen voor voorbeelden van goede ervaringen op het gebied van kwalificatieverbetering, arbeidsorganisatie en gelijke kansen, en (1) ESC-advies over „Omgaan met verandering” (rapport Gyllenham- mer), PB C 258 van 10. 9. 1999, blz. 1. 13. 1. De sociale economie is enerzijds een belangrijk onderdeel van het economische leven en maakt anderzijds deel uit van het maatschappelijk middenveld. Met dit initiatiefadvies wil het Comité een bijdrage leveren aan de discussie over de sociale economie op Europees en nationaal niveau, over de definitie ervan en over de rol van de sector in het algemeen alsmede in relatie tot de interne markt. 13. 2. Het Comité zou graag willen dat de Commissie, het Europees Parlement en de lidstaten rekening houden met dit advies en een strategie uitstippelen om de sociale economie volledig te integreren in de opzet van de welzijnszorg en de bevordering van nieuwe initiatieven op het gebied van ondernemerschap in Europa. Brussel, 2 maart 2000. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité B. RANGONI MACHIAVELLI BIJLAGE bij het advies van het Economisch en Sociaal Comité Het volgende wijzigingsvoorstel, waarop meer dan een kwart van de stemmen vo´ o´ r werd uitgebracht, is tijdens de behandeling van het advies verworpen: Par. 8. 4. 2 De laatste zin te schrappen. Motivering Het genoemde voorstel voor een richtlijn inzake voorlichting en medezeggenschap van werknemers is in zijn huidige vorm onaanvaardbaar voor het MKB in de marktsector. Voor kleine bedrijven leidt een dergelijke richtlijn tot te strenge extra regelgeving. Voorts staan beide zaken los van elkaar


title: QUESTION ÉCRITE E-0569/00 posée par Christopher Huhne (ELDR) au Conseil. Confidentialité au Conseil.

eurovoc_concepts:
Council of the European Union
transparency in decision-making

formats: html pdf print

text: 26. 1. 2001 FR Journal officiel des CommunautØs europØennes C 26 E/63 RØponse donnØe par M. Bolkestein au nom de la Commission (11 avril 2000) La Commission n(cid:146)est pas en mesure (cid:224) ce jour de fournir les informations demandØes par l(cid:146)Honorable Parlementaire. NØanmoins, (cid:224) la suite d(cid:146)un mandat confiØ par le Conseil, la Commission entreprend actuellement une Øtude sur le niveau rØel de la fiscalitØ des entreprises dans les (cid:201)tats membres. Ce rapport sera parachevØ au second semestre de l(cid:146)annØe en cours et comprendra des informations sur les niveaux d(cid:146)imposition rØels des entreprises dans les (cid:201)tats membres, ainsi qu(cid:146)une comparaison de ces taux avec les taux officiels. Pour ce qui est des autres donnØes estimatives rØcentes, le gouvernement nØerlandais a demandØ en 1999 la rØalisation de trois Øtudes sur la pression fiscale effective au sein de la CommunautØ. Ces Øtudes, qui comportent des tableaux relatifs aux taux officiels et aux taux rØels, sont disponibles sur Internet (cid:224) l(cid:146)adresse suivante: http://www. minfin. nl/, cliquer sur le drapeau britannique puis sur «tax competition in the European Union». (2001/C 26 E/077) QUESTION (cid:201)CRITE E-0569/00 posØe par Christopher Huhne (ELDR) au Conseil (2 mars 2000) Objet: ConfidentialitØ au Conseil Le Conseil voudrait-il citer un organe lØgislatif autre que lui-mŒme, existant dans un pays ou une entitØ, qui se rØunit (cid:224) huis clos, de sorte que ceux qui sont concernØs par une dØcision ne sont pas en mesure de conna(cid:238)tre les considØrations qui en sont (cid:224) l(cid:146)origine ainsi que les points de vue respectifs des diffØrents reprØsentants? Si le Conseil admet que les deux seuls organes lØgislatifs rØpondant (cid:224) cette description sont ceux de Cuba et de la CorØe du Nord, comment justifie-t-il le fait d(cid:146)Œtre classØ, de par ses procØdures, dans la mŒme catØgorie que deux (cid:201)tats marginaux? (2001/C 26 E/078) QUESTION (cid:201)CRITE E-0571/00 posØe par Christopher Huhne (ELDR) au Conseil (2 mars 2000) Objet: Reddition des comptes Le Conseil convient-il que l(cid:146)un des ØlØments essentiels du processus dØmocratique est que les personnes concernØes par telle ou telle autre dØcision sachent comment leurs reprØsentants se sont prononcØs en l(cid:146)occurrence, de maniŁre que les Ølecteurs puissent demander des comptes auxdits reprØsentants? (2001/C 26 E/079) QUESTION (cid:201)CRITE E-0572/00 posØe par Christopher Huhne (ELDR) au Conseil (2 mars 2000) Objet: Transparence Comment transparence communautaire, s(cid:146)agissant plus spØcialement de ses propres dØcisions? tenir les divers engagements auxquels il a souscrit en matiŁre de le Conseil compte-t-il


title: QUESTION ÉCRITE E-0539/00 posée par Raffaele Costa (PPE-DE) au Conseil. Rémunération des agents de la Banque européenne d'investissement (BEI).

eurovoc_concepts:
European Investment Bank
remuneration of work

text: 6. 3. 2001 FR Journal officiel des CommunautØs europØennes C 72 E/3 Relever le nombre des rØunions auxquelles ont assistØ moins de six experts et toutes les manifestations ponctuelles exigerait des recherches longues et coßteuses au cas par cas que la Commission est incapable d(cid:146)entreprendre (cid:224) l(cid:146)heure actuelle en raison de l(cid:146)existence d(cid:146)autres prioritØs. Il en va de mŒme pour la demande de l(cid:146)Honorable Membre concernant une liste complŁte des participants aux rØunions dont les frais de voyage sont remboursØs. En outre, les noms des participants qui ne sont pas dØsignØs personnellement en tant que membres doivent Œtre considØrØs comme des donnØes personnelles au sens de la directive 95/46/CE du Parlement europØen et du Conseil du 24 octobre 1995 relative (cid:224) la protection des personnes physiques (cid:224) l(cid:146)Øgard du traitement des donnØes (cid:224) caractŁre personnel et (cid:224) la libre circulation de ces donnØes (2). Ainsi, en vertu de l(cid:146)article 7, point a) de la directive, il est nØcessaire que «la personne concernØe ait indubitablement donnØ son consentement» (cid:224) la publication des noms. Ceci impliquerait de multiples procØdures individuelles pour obtenir le consentement des milliers de personnes participant (cid:224) ces rØunions. (1) (2) JO C 219 E du 1. 8. 2000, p. 138. JO L 281 du 23. 11. 1995. (2001/C 72 E/003) QUESTION (cid:201)CRITE E-0539/00 posØe par Raffaele Costa (PPE-DE) au Conseil (2 mars 2000) Objet: RØmunØration des agents de la Banque europØenne d(cid:146)investissement (BEI) Le budget de la BEI prØvoit environ 129 millions d(cid:146)Øcus (250 milliards de lires italiennes) pour la rØmunØration de ses quelque 1 000 agents (998 pour Œtre exact). Ce chiffre englobe les salaires des hauts fonctionnaires, qui reprØsentent un montant annuel d(cid:146)environ 260 000 Øcus (500 millions de lires), ainsi que ceux des administrateurs. Le Conseil pourrait-il: 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. indiquer quelle est la composition des organes directeurs de la BEI, donner des prØcisions sur les rØmunØrations et le traitement fiscal du personnel (rØmunØration brute et nette, y compris les primes), communiquer quel est le salaire moyen des hauts fonctionnaires (agents de la BEI), indiquer s(cid:146)il est exact que les dØpenses liØes aux quelque 1 000 agents de la BEI (calculØes en Øtablissant la moyenne des rØmunØrations payØes aux diffØrents niveaux) en ce qui concerne les rØmunØrations et les frais (cid:224) charge de l(cid:146)institution se montent (cid:224) 250 millions de lires par an (environ 130 millions d(cid:146)euros), ce qui reprØsente plus du double de la moyenne europØenne du secteur bancaire (100 millions de lires par an (moins de 52 000 euros par an)), indiquer s(cid:146)il est exact que les membres du comitØ de direction de la BEI per(cid:231)oivent au total 50 millions de lires nets par mois, indiquer s(cid:146)il est exact que les directeurs gØnØraux per(cid:231)oivent 40 millions de lires nets par mois, indiquer s(cid:146)il est exact que seuls les salaires versØs jusqu(cid:146)au niveau de chef de division sont rendus publics, indiquer s(cid:146)il est exact que certains administrateurs (occupant des charges diverses) per(cid:231)oivent des revenus de 500 000 euros par an (environ un milliard de lires italiennes), indiquer s(cid:146)il ne considŁre pas qu(cid:146)il conviendrait de diminuer les salaires mentionnØs de 30 % (cid:224) compter du 1er janvier 2000, et 10. prØciser quel est le montant exact versØ (cid:224) tous les administrateurs et agents de la BEI en 1998? C 72 E/4 Journal officiel des CommunautØs europØennes FR 6. 3. 2001 RØponse (18/19 septembre 2000) Le Conseil attire l(cid:146)attention de l(cid:146)Honorable Parlementaire sur le fait que la Banque europØenne d(cid:146)investisse- ment prØvue par l(cid:146)Article 266 du traitØ instituant la communautØ europØenne, dont les membres sont les (cid:201)tats membres, est dotØe de la personnalitØ juridique. La Banque est rØgie par un statut, faisant l(cid:146)objet d(cid:146)un protocole annexØ au traitØ, dont l(cid:146)Article 8 prØcise qu(cid:146)elle est administrØe et gØrØe par un Conseil des gouverneurs, un Conseil d(cid:146)administration et un ComitØ de direction. Leurs compositions sont prØcisØes respectivement dans les Articles 9, 11 et 13 du Protocole sur les statuts de la Banque. Ce mŒme statut prØvoit que les fonctionnaires et employØs de la Banque sont placØs sous l(cid:146)autoritØ du PrØsident du ComitØ de Direction qui les engage et les licencie. Le Conseil invite donc l(cid:146)Honorable Parlementaire (cid:224) prendre contact avec la Banque europØenne d(cid:146)investis- sement pour obtenir les informations prØcises qu(cid:146)il demande. (2001/C 72 E/004) QUESTION (cid:201)CRITE E-0554/00 posØe par Theodorus Bouwman (Verts/ALE) et Karla Peijs (PPE-DE) (cid:224) la Commission (29 fØvrier 2000) Objet: Horaires de travail du personnel de cockpit en relation avec la sØcuritØ du trafic aØrien et le fonctionnement du marchØ intØrieur Le programme de la tØlØvision nØerlandaise Netwerk du 21 janvier 2000 Øtait consacrØ aux horaires de travail du personnel de cockpit dans les avions. Il en est ressorti que des horaires de travail trŁs longs de 14 heures ou plus ne sont pas l(cid:146)exception. Ceci s(cid:146)applique en particulier aux sociØtØs de charters. Une enquŒte rØcente de l(cid:146)Institut allemand pour la navigation aØrienne et spatiale (DLE) de Cologne a montrØ que des horaires de travail trop longs compromettent la sØcuritØ. Lorsqu(cid:146)il y a des prestations ininterrompues dØpassant 10 heures la nuit et 12 heures pendant la journØe, le personnel de cockpit subit une surfatigue et une perte de concentration. Une Øtude semblable de la NASA aux (cid:201)tats-Unis a abouti au mŒme rØsultat. Elle a conduit (cid:224) la fixation, pour l(cid:146)ensemble des (cid:201)tats-Unis, d(cid:146)une durØe de travail maximum de 10 heures la nuit et de 12 heures la journØe. La rØglementation des (cid:201)tats membres de l(cid:146)UE est divergente. Les rŁgles aux Pays-Bas prØvoient un maximum de 16 heures et, en cas de circonstances imprØvues, un dØpassement de 1,5 heure. (cid:129) La Commission a-t-elle connaissance des Øtudes de la NASA et du DLE? (cid:129) La Commission est-elle d(cid:146)accord avec nous pour reconna(cid:238)tre, vu les rØsultats de ces Øtudes, qu(cid:146)il est irresponsable de faire travailler sans interruption le personnel de cockpit plus longtemps que ce qui est recommandØ par la NASA et le DLE? (cid:129) La Commission reconna(cid:238)t-elle avec nous que, pour un bon fonctionnement du marchØ intØrieur, il est important que tous les (cid:201)tats membres appliquent les mŒmes horaires de travail fondØs sur la sØcuritØ. l(cid:146)exposØ des motifs du rapport Smet Dans (A5-0041/1999) portant modification de la direc- tive 93/104/CE (1) concernant un certain nombre d(cid:146)aspects de l(cid:146)organisation de la durØe de travail il est Øcrit, au paragraphe 5, que la Commission a promis de prØsenter une proposition pour le personnel navigant. (cid:129) La Commission proposera-t-elle aussi de reprendre les recommandations scientifiques citØes et de les inscrire dans la directive? Dans l(cid:146)affirmative, quand le fera-t-elle? (1) JO L 307 du 13. 12. 1993, p. 18


title: Resolutie van het Europees Parlement over het document van de Commissie „Economisch jaarverslag 1999" (C5-0081/2000 - 2000/2046(COS))

eurovoc_concepts:
EU employment policy
Economic and Monetary Union
European Union
economic policy
economic situation
institutional balance (EU)
labour market
short-term economic prospects

formats: pdf print

text: C 346/84 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 4. 12. 2000 Donderdag, 2 maart 2000 7. verwelkomt het plan van de Commissie om de deelname van vrouwen aan haar commissies en werk- groepen te bevorderen en haar toezeggingen om het aantal vrouwen in het besluitvormingsproces van haar administratie te vergroten; 8. verzoekt de Commissie prioriteit te verlenen aan de verbetering van de statistische gegevens om een volledig statistisch overzicht van vrouwen in het besluitvormingsproces in de gehele EU op te stellen dat regelmatig wordt geactualiseerd; is van mening dat zowel mannen als vrouwen aan het besluitvormingsproces moeten deelnemen, 9. omdat hun specifieke kwaliteiten elkaar aanvullen, hetgeen alleen maar tot een beter management kan leiden; verzoekt de lidstaten opleidingen te bevorderen voor managers en leiders # mannen zowel als 10. vrouwen #, teneinde ervoor te zorgen dat er op de werkplek niet wordt gediscrimineerd; 11. verzoekt de lidstaten ervoor te zorgen dat in overheidsdienst de mogelijkheid voor werknemers wordt geschapen hun capaciteiten te ontwikkelen teneinde de carrièremogelijkheden voor vrouwen te bevorderen; 12. verzoekt de sociale partners te bevorderen dat verantwoordelijke en besluitvormende functies even- wichtig over vrouwen en mannen worden verdeeld, en hiertoe de noodzakelijke stappen te nemen bij de aanwerving en beroepsopleiding van hun vertegenwoordigers in de diverse sociale dialoogorganen; 13. verzoekt de Commissie de vigerende Verdragsbepalingen te gebruiken om de regeringen aan te moedigen beleidsvormen en programma’s te ontwikkelen en door te voeren om ervoor te zorgen dat mannen en vrouwen op gelijke voet vertegenwoordigd zijn in besluitvormende organen en de organen en delegaties die bij de uitbreiding van de EU zijn betrokken; 14. verzoekt de lidstaten meer vrouwen te laten deelnemen aan alle activiteiten die de handhaving van de vrede, het tot stand brengen van de vrede en het voorkomen van conflicten beogen en waaraan de lidstaten deelnemen; verzoekt zijn daarvoor competente commissie speciale aandacht aan de rol van de vrouw op deze gebieden te besteden en aanbevelingen te doen om bij alle aspecten van conflictoplossingen rekening met gender mainstreaming te houden; hoopt dat het standpunt van de EU en de NGO’s bij de komende UN-conferentie over de follow-up 15. van het actieplatvorm „Beijing plus vijf” in juni in New York een balangrijke rol zal spelen en dat dit door de regeringen slagvaardig ten uitvoer wordt gelegd om hun afspraken via concrete maatregelen na te komen; verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de andere EU- 16. instelingen en # organen, de regeringen en de parlementen van de lidstaten. 8. Economisch jaarverslag 1999 A5-0041/2000 Resolutie van het Europees Parlement over het document van de Commissie „Economisch jaarver- slag 1999” (C5-0081/2000 % 2000/2046(COS)) Het Europees Parlement, # gezien het document van de Commissie (C5-0081/2000), # gezien het verslag van de Commissie „Heroverweging van het mechanisme voor financiële ondersteu- ning op middellange termijn van de betalingsbalansen van de lidstaten” (COM(1999) 628), # gelet op artikelen 99 en 104 van het EG-Verdrag, 4. 12. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 346/85 # gelet op verordening van de Raad (EG) nr. 1466/97 van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1), Donderdag, 2 maart 2000 # gelet op artikel 47, lid 1 van het Reglement, # gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken (A5-0041/2000), A. overwegende dat de invoering van de Euro van doorslaggevende betekenis is voor de integratie van Europa, de verwezenlijking van de interne markt, de eenwording van zijn financiële markten en de versterking van zijn internationale positie, en aldus een nieuw kader heeft vastgelegd voor het econo- misch beleid en bredere beleidsmaatregelen ter verwezenlijking van de doelstellingen van het Verdrag, B. overwegende dat de beheersing van de inflatie, de stabilisering van de openbare financiën en de loon- matiging die in alle lidstaten zijn bereikt positieve ontwikkelingen zijn, die samen met de interne monetaire stabiliteit een significante verbetering betekenen van een aantal belangrijke factoren die tot dusver de groei in Europa hebben belemmerd, C. overwegende dat een te restrictief monetair en fiscaal beleid dat vooral ter verwezenlijking van prijs- stabiliteit wordt gevoerd, tot deflatie kan leiden, D. overwegende dat tegenover de stabilisering van de openbare financiën ook factoren staan die de eco- nomie als geheel kunnen destabiliseren, zoals de buitensporige schuldenlast van de overheidssector, of eventuele negatieve gevolgen van een ineenstorting van overgewaardeerde financiële markten, E. met voldoening opmerkend dat de Europese economie eerder dan verwacht sinds het tweede kwartaal van 1999 duidelijke tekenen vertoont van een nieuwe opleving, en dat het BBP waarschijnlijk versneld zal stijgen van het bijna maximaal haalbare percentage van 2,1 % in 1999 tot 3 % in 2000 en 2001; dat deze tendens, indien niet gehinderd door internationale ontwikkelingen grote kansen biedt voor de Europese economie om de vergroting van haar groei voort te zetten, mits de juiste beleidsmaatregelen ten uitvoer worden gelegd, F. overwegende dat het stabiliseringbeleid dat door de Unie is gevoerd correct is gebleken en derhalve dient te worden voortgezet terwijl tegelijkertijd met nadruk wordt gewezen op de noodzaak van werk- gelegenheid een Europese beleidsprioriteit te maken, G. overwegende dat de prognose van een versnelde economische groei van circa 3 % tegen de achter- grond van de trage gemiddelde groei van het reële BBP van 1,9 % over de jaren 1990 met een voor- zichtig optimisme bekeken moet worden, H. overwegende dat de werkeloosheid, die in 1997 in veel lidstaten een historisch hoogtepunt van meer dan 11 % bereikte, volgens de voorspellingen zal dalen tot 9,2 % in de EU als geheel maar dat niet- temin de hoge werkeloosheid, de lage participatiegraad van de actieve bevolking en het gebrek aan flexibiliteit op de arbeidsmarkt nog steeds de kernproblemen in de EU zijn, I. wijzend op de eerdere schatting van de Commissie in 1995 dat bij een normale ontwikkeling van de productiviteit en bevolkingsaanwas een aanhoudende groei van 3 à 3,5 % over vijf jaar nodig is voor een daling van het werkeloosheidscijfer tot 7 % van de actieve bevolking, waaruit duidelijk blijkt dat groei alleen niet leidt tot volledige werkgelegenheid, J. overwegende dat iedere strategie ter bevordering van de groei de duurzaamheid van het milieu moet eerbiedigen, met name de verplichtingen die de EU in Kyoto is aangegaan, K. overwegende dat het ondernemersinitiatief, afgemeten aan de snelle toename en groei van technolo- gisch geavanceerde bedrijven, niet overeenstemt met het beschikbare wetenschappelijke en technolo- gische potentieel in Europa en een gevaarlijke achterstand heeft ten opzichte van de ontwikkeling van het ondernemerschap in de VS, (1) PB L 209 van 2. 8. 1997, blz. 1. C 346/86 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 4. 12. 2000 Donderdag, 2 maart 2000 L. overwegende dat de stichting van een onderneming in Europa gemiddeld € 1600 kost tegen € 500 in de Verenigde Staten en dat de gemiddelde tijd om een onderneming op te zetten in de EU 11 weken bedraagt tegen slechts anderhalve week in de Verenigde Staten, M. overwegende dat de economische ontwikkelingen op de korte termijn in Europa samenvallen met een wereldwijde start van een technologische revolutie naar een op kennis gebaseerde wereldeconomie; dat deze nieuwe uitdagingen nopen tot structurele veranderingen in de economische organisatie, in het arbeidsproces, in de instrumenten van het loonoverleg, alsmede in de verhouding tussen de openbare en de particuliere sector, N. overwegende dat de politiek zal moeten inspringen op deze nieuwe ontwikkelingen door de optimale voorwaarden te scheppen voor de private sector om zich volledig te kunnen aanpassen aan deze zich telkens wijzigende economische omstandigheden om ook de ondernemers de ruimte te bieden om door middel van innovatie en creatief ondernemerschap de ontwikkelingen en daarmee de concurren- tie telkens een stap voor te zijn, en dat derhalve een nieuw politiek project geformuleerd moet wor- den, dat een dynamisch gericht economisch beleid inhoudt, O. overwegende dat een nieuw strategisch doel een geïntegreerd programma ter versterking en moderni- sering van het onderwijs op alle niveaus moet omvatten, alsmede ondersteuning van het ondernemer- schap, scheppen en/of moderniseren van de basisinfrastructuur via projecten van Europees belang die bevorderlijk zijn voor de productiviteit van de gehele Europese economie, P. overwegende dat ruimere particuliere investeringen in Europa moeten worden aangemoedigd door het investeringsklimaat te verbeteren en door te zorgen voor een dynamische ondernemingscultuur, o. a. structurele hervorming van de arbeidsmarkt, minder bureaucratische rompslomp, betere toegang tot risicodragend kapitaal voor het MKB en verdere opening van de markten, Q. overwegende dat een dergelijk project alleen kans van slagen heeft bij een gezamenlijke actie op EU- niveau, een energiek leiderschap van de Europese instellingen, versterking van de solidariteit, mobilise- ring van de grote meerderheid van de bevolking, en dat dit uiteraard iedereen ten goede moet komen in de context van een sociale markteconomie, 1. stelt vast dat het herstel van de Europese economie wat de groei van het BBP en de bedrijfswinsten betreft goed op gang is gekomen, maar dat tegelijkertijd de werkloosheid onaanvaardbaar hoog blijft en de armoede groeit; 2. verzoekt de Raad bij het opstellen van brede economische richtsnoeren o. a. op verwezenlijking van volledige werkgelegenheid gericht micro-economisch beleid te formuleren, dat streeft naar volledige werk- gelegenheid en dat verenigbaar is met stabiele prijzen en een evenwichtige begroting in de gehele econo- mische cyclus; 3. wijst erop dat de doelstelling van volledige werkgelegenheid alleen kan worden verwezenlijkt als de groei gestaag stijgt, zoals uit de internationale en Europese ervaring blijkt, en dat deze groei ondersteund moet worden door een economisch en fiscaal beleid dat investeringen bevordert, vooral van kleine en middelgrote bedrijven, door een loonbeleid dat zich laat leiden door de stijging van de productiviteit en niet de starheid vertoont die nog steeds de arbeidswetgeving in te veel lidstaten kenmerkt; is van mening dat verbetering van het investeringsklimaat dienstig is voor de verwezenlijking van 4. stijging van de groei en spreekt de aanbeveling uit dat de buitensporige administratieve belasting bij het stichten en exploiteren van een onderneming wordt verlicht, dat de markten verder worden geopend en dat de arbeidsmarkt structureel wordt hervormd; 5. acht het van bijzonder groot belang werkloosheid van jongeren en langdurige werkloosheid te voor- komen; dringt erop aan dat meer moet worden gedaan om werkzoekenden betere kansen en stimulansen te geven om snel een nieuwe baan te vinden, zoals opleiding of omscholing zodat ze beter inzetbaar te worden; 6. erkent dat uitgaven voor infrastructuur in de overheidssector een gunstig effect kunnen hebben op de bedrijvigheid in de particuliere sector; wijst er echter op dat dergelijke investeringen moeten worden beoordeeld op hun eigen merites, nadat vastgesteld is dat ze een redelijke maatschappelijke en commerciële rendement kunnen opleveren, en niet moeten worden ondernomen als een instrument van vraagbeheer- sing, als de ervaring uitwijst dat ze contraproductief kunnen werken; 4. 12. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 346/87 Donderdag, 2 maart 2000 7. verzoekt de Commissie communautaire steunmechanismen in te voeren voor MKB-organisaties, ten- einde de concurrentiepositie en organisatieniveau van het MKB te verbeteren, zodat deze organisaties hun leden ondersteunende diensten kunnen aanbieden, zoals diensten op het vlak van de kredietcentralisatie, informatie en juridische bijstand; 8. verzoekt de ECOFIN-Raad zich opnieuw te beraden over zijn afwijzende houding tegenover een ener- giek programma van verbetering van de Europese infrastructuur, alsook, gezien de voortgaande privatise- ring, de wetenschappelijke vooruitgang en de technologische innovatie die inmiddels hebben plaatsgevon- den, het TEN-programma zoals voorgesteld in het witboek van de Commissie van 1994 over „Groei, concurrentievermogen en werkgelegenheid” bij te stellen en de financiering ervan te regelen via Euro-obli- gaties van de Europese Investeringsbank; 9. dringt bij de Commissie en de Raad aan op het opvoeren van hun inspanningen om de huidige EU- lidstaten via de transeuropese netwerken te verbinden met de kandidaat-lidstaten in Oost-, Midden-, en Zuid-Europa en andere omringende landen, met name Rusland en Noord-Afrika, omdat deze netwerken van bijzonder strategisch belang zijn voor de toekomstige groei en de integratie tussen de diverse delen van Europa en de buurlanden; verzoekt de Commissie en de Raad de integratie van de moderne technologische informatiesnel- 10. wegen in het programma voor de trans-Europese netwerken te bevorderen, zodat Europa de beste IT-infra- structuur ter wereld krijgt; 11. verzoekt de Raad en de Commissie het wetenschappelijk publiek en bedrijfsleven actief te onder- steunen bij de vorming van een Europese gemeenschappelijke ruimte voor onderzoek, en het budget voor O&O te verhogen tot een niveau dat overeenkomt met landen met een vergelijkbaar ontwikkelingsniveau; 12. verzoekt de Commissie om een versnelde uitvoering van haar actieplannen inzake risicokapitaal, de integratie van de financiële markten en inzake het MKB en de ontwikkeling te bevorderen van kleine technologische bedrijven in grote wereldondernemingen, en verzoekt haar tevens de definitieve opstelling en invoering van een Statuut voor het Europese vennootschap, als een mogelijk alternatief voor de naam- loze vennootschap, als een prioriteit te behandelen; verzoekt de Raad en de Commissie alles te doen om de Europese octrooiaanvragen sneller, eenvou- 13. diger, doeltreffender en goedkoper te maken, om het concurrentievermogen van de Europese uitvindingen en dus ook van de toekomstige mogelijkheden van Europa te verbeteren; dringt echter aan op betere regel- geving om de volledige eerbiediging van ethische normen en consumentenbelangen te waarborgen; verzoekt de Commissie en de Raad wetgevingsvoorstellen te formuleren voor de oprichting van een 14. speciaal Europees onderzoeksfonds waarin de niet-bestede geaccumuleerde overschotten van de in 2002 op te heffen Europese Gemeenschap voor kolen en staal worden opgenomen; 15. verzoekt de Commissie een actieplan voor te stellen voor de actieve bevordering van de overgang van de bestaande interne gemeenschappelijke markt naar een naadloos aaneensluitende Europese thuis- markt, de resterende obstakels uit de weg te ruimen en het mededingingsbeleid strikt toe te passen op deze markt, rekening houdend met het standpunt van het Parlement betreffende de herziening van het mededingingsbeleid, zoals neergelegd in zijn resoluties van 18 januari 2000 over het verslag over het mededingingsbeleid (1998) (1) en over het overzicht van de steunmaatregelen voor de nijverheid (2); verwacht van de lidstaten de herziening van het belastingstelsel, de heffingen en de uitkeringen, 16. teneinde de productiefactor arbeid te ontlasten; dringt er bij de lidstaten op aan de processen waartoe in Luxemburg, Cardiff en Keulen besloten is, 17. te vereenvoudigen teneinde voor het grote publiek een grotere doeltreffendheid en doorzichtigheid te gene- reren; 18. meent dat met spoed pogingen in het werk moeten worden gesteld om tot een doeltreffende coör- dinatie te komen in het macroeconomisch werkgelegenheids- en sociaal beleid; doet een beroep op de lidstaten een sociaal convergentieproces op gang te brengen volgens de lijnen van de Europese werkge- legenheidsstrategie, met Europese richtsnoeren, criteria, een uitwisseling van vergelijkbare gegevens en nationale actieplannen ter bestrijding van armoede en sociale uitsluiting; dringt er bij de Commissie op aan voorstellen te doen inzake kredieten voor de tenuitvoerlegging 19. van het Europe-initiatief, met name betreffende onderwijs, infrastructuur en de toegang tot Internet voor een breed publiek; (1) Punt 10 van de aangenomen teksten van die datum. (2) Punt 11 van de aangenomen teksten van die datum. C 346/88 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 4. 12. 2000 Donderdag, 2 maart 2000 20. verzoekt de Raad creatief te reageren op het initiatief van het voorzitterschap inzake een nieuwe economische en politieke strategie, die het innovatieproces van een op kennis gebaseerde economie weet aan te wenden om van Europa het meest dynamische gebied ter wereld te maken; verzoekt de Commissie en de Raad met het oog op de nieuwe kwalificaties die de opkomende 21. technologieën vereisen, kwantitatieve doelstellingen te formuleren voor de opleiding van jongeren alsmede voor de herscholing van langdurig werklozen, waaraan de lidstaten zich binden met het oog op een onder- linge convergentie binnen een bepaalde termijn; 22. verzoekt de Commissie onderzoek te initiëren naar de methoden en instellingen voor het arbeids- voorwaardenoverleg die gangbaar zijn in de verschillende lidstaten, om na te gaan of deze bevorderlijk zijn voor een flexibele arbeidsmarkt die de werkgelegenheid ten goede komt, zowel in de huidige omstandig- heden als in de ontwikkelingsfase naar een kenniseconomie; 23. verzoekt de Commissie jaarlijks een verslag over de economische en sociale situatie in de EU, door middel van een Europees advies van onafhankelijke Europese economische experts te laten opstellen en dit in te dienen bij het Europees Parlement; in het verslag moet rekening worden gehouden met de Europese gevolgen van nationale beleidsmaatregelen, om de noodzakelijke coördinatie van Europese vormen van economisch beleid te verbeteren; 24. verzoekt de Raad en de Commissie het democratisch tekort van het economisch en werkgelegen- heidsbeleid door middel van een interinstitutioneel akkoord op te heffen, waarbij het Europees Parlement volledig bij de besluitvorming over de basiselementen van het economisch beleid en de bedrijfspolitieke richtsnoeren wordt betrokken; 25. verzoekt de Raad gedegen rekening te houden met de risico’s die inherent zijn aan de overwaarde- ring van de kapitaalmarkten, waarop gewezen wordt in het verslag van de Commissie, en de Commissie op te dragen onderhandelingen te beginnen met de G7-raad over de formulering van een adequaat beleid en over onmiddellijke maatregelen ter verbetering van de transparantie en ter bestrijding van speculatie op de financiële markten; 26. erkent het verband tussen onderwijs en de mogelijkheden voor economische groei op de lange termijn, en doet een beroep op de Commissie er bij alle lidstaten op aan te dringen de algemene onder- wijsnormen te verhogen, en ervoor te zorgen dat alle kinderen als zij de school verlaten goed voorbereid zijn op het leven en de arbeidsmarkt en klaar zijn om mede vorm te geven aan de samenleving; verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen 27. en parlementen van de lidstaten. 9. Visserij en milieu (Bergen 13-14 maart 1997): tweede verslag A5-0016/2000 Resolutie van het Europees Parlement over het tweede verslag van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over de tenuitvoerlegging van de conclusies van de tussentijdse minister- vergadering inzake de wisselwerking tussen visserij en milieu van 13-14 maart 1997 in Bergen (COM(1999) 270 % C5-0156/1999 % 1999/2150(COS)) Het Europees Parlement, # gezien het tweede verslag van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement (COM(1999) 270 # C5-0156/1999), # gezien de conclusies van de tussentijdse ministersvergadering inzake de wisselwerking tussen visserij en milieu van 13 en 14 maart 1997 in Bergen, # gezien zijn resolutie van 10 maart 1999 (1) over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement: verslag over de tenuitvoerlegging van de conclusies van de tussentijdse ministers- vergadering inzake de wisselwerking tussen visserij en milieu van 13 en 14 maart 1997 in Bergen (COM(1998) 326 # C4-0495/1998), (1) PB C 175 van 21. 6. 1999, blz. 104


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 484/2000 af 2. marts 2000 om fastsættelse af eksportrestitutionerne for malt

eurovoc_concepts:
export refund
malt

text: L 58/14 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 3. 3. 2000 KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 484/2000 af 2. marts 2000 om fastsættelse af eksportrestitutionerne for malt KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR — (4) under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, under henvisning til Rådets forordning (EØF) nr. 1766/92 af juni 1992 om den fælles markedsordning for korn (1), 30. senest ændret ved forordning (EF) nr. 1253/1999 (2), særlig artikel 13, stk. 2, tredje afsnit, og ud fra følgende betragtninger: (1) (2) (3) I henhold til artikel 13 i forordning (EØF) nr. 1766/92 kan forskellen mellem noteringerne eller priserne på verdensmarkedet for de produkter, der er nævnt i artikel 1 i forordningen, og priserne på disse produkter inden for Fællesskabet udlignes ved en eksportrestitution; restitutionerne skal fastsættes under hensyntagen til de elementer, der er nævnt i artikel 1 i Kommissionens forordning (EF) nr. 1501/95 af 29. juni 1995 om visse gennemførelsesbestemmelser til Rådets forordning (EØF) nr. 1766/92 for så vidt angår ydelse af eksportrestituti- oner for korn samt om de foranstaltninger, der skal træffes inden for kornsektoren i tilfælde af markedsfor- styrrelser (3), senest ændret ved forordning (EF) nr. 2513/ 98 (4); restitutionen for malt skal beregnes under hensyntagen til de kornmængder, der er nødvendige til at fremstille den pågældende vare; mængderne er fastsat i forordning (EF) nr. 1501/95; situationen på verdensmarkedet eller visse markeders særlige krav kan gøre det nødvendigt at differentiere restitutionen for visse produkter alt efter deres bestem- melsessted; restitutionen skal fastsættes en gang om måneden; den kan ændres i mellemtiden; anvendelsen af disse bestemmelser på den nuværende markedssituation for korn, særlig på noteringerne eller priserne på disse produkter inden for Fællesskabet og på verdensmarkedet, fører til at fastsætte restitutionen til de beløb, som er angivet i bilaget; de i denne forordning fastsatte foranstaltninger er i over- ensstemmelse med udtalelse fra Forvaltningskomitéen for Korn — (5) (6) (7) UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 Eksportrestitutionerne for den i artikel 1, stk. 1, i forordning (EØF) nr. 1766/92 nævnte malt fastsættes til de i bilaget angivne beløb. litra c), Artikel 2 Denne forordning træder i kraft den 3. marts 2000. Denne medlemsstat. forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver Udfærdiget i Bruxelles, den 2. marts 2000. På Kommissionens vegne Franz FISCHLER Medlem af Kommissionen (1) EFT L 181 af 1. 7. 1992, s. 21. (2) EFT L 160 af 26. 6. 1999, s. 18. (3) EFT L 147 af 30. 6. 1995, s. 7. (4) EFT L 313 af 21. 11. 1998, s. 16. 3. 3. 2000 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 58/15 til Kommissionens forordning af 2. marts 2000 om fastsættelse af eksportrestitutionerne for malt BILAG (EUR/t) Produktkode Restitutionsbeløb 1107 10 19 9000 1107 10 99 9000 1107 20 00 9000 43,00 34,00 40,00


title: Verordening (EG) nr. 480/2000 van de Commissie van 2 maart 2000 tot vaststelling van de maximumrestitutie bij uitvoer van gerst in het kader van de inschrijving bedoeld in Verordening (EG) nr. 1701/1999

eurovoc_concepts:
award of contract
barley
export refund
third country

text: L 58/10 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 3. 2000 VERORDENING (EG) Nr. 480/2000 VAN DE COMMISSIE van 2 maart 2000 tot vaststelling van de maximumrestitutie bĳ uitvoer van gerst in het kader van de inschrĳving bedoeld in Verordening (EG) nr. 1701/1999 DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, Gelet op Verordening (EEG) nr. 1766/92 van de Raad van 30 juni 1992 houdende een gemeenschappelĳke ordening der markten in de sector granen (1), laatstelĳk gewĳzigd bĳ Veror- dening (EG) nr. 1253/1999 (2), Gelet op Verordening (EG) nr. 1501/95 van de Commissie van 29 juni 1995 tot vaststelling van enkele toepassingsbepalingen van Verordening (EEG) nr. 1766/92 van de Raad voor wat de toekenning, in de graansector, van uitvoerrestituties en van bĳ verstoring van de graanmarkt te treffen maatregelen betreft (3), laatstelĳk gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 2513/98 (4), en met name op artikel 4, Overwegende hetgeen volgt: (1) (2) Een openbare inschrĳving voor de restitutie en/of de belasting bĳ uitvoer van gerst naar alle derde landen is opengesteld bĳ Verordening (EG) nr. 1701/1999 van de Commissie (5), gewĳzigd bij Verordening (EG) nr. 2322/ 1999 (6). In artikel 7 van Verordening (EG) nr. 1501/95 is bepaald dat de Commissie, op grond van de meegedeelde offertes, volgens de procedure van artikel 23 van Veror- dening (EEG) nr. 1766/92 kan besluiten een maximum- te stellen, daarbĳ rekening restitutie bĳ uitvoer vast houdend met de in artikel 1 van Verordening (EG) nr. 1501/95 bedoelde criteria. In dat geval wordt gegund aan de inschrĳver(s) wiens (wier) offerte niet hoger is dan de vastgestelde maximumrestitutie, en aan de inschrĳver(s) wiens (wier) offerte betrekking heeft op een uitvoerbelasting. (3) (4) De toepassing van de bovenbedoelde criteria op de huidige marktsituatie leidt voor de betrokken graansoort tot de vaststelling van de maximumrestitutie bĳ uitvoer op het in artikel 1 vermelde bedrag. De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité van beheer voor granen, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Voor de offertes die van 25 februari tot en met 2 maart 2000 in het kader van de inschrĳving bedoeld in Verordening (EG) nr. 1701/1999 werden meegedeeld, wordt de maximumresti- tutie bĳ uitvoer van gerst vastgesteld op 27,00 EUR/t. Deze verordening treedt in werking op 3 maart 2000. Artikel 2 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselĳk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 2 maart 2000. Voor de Commissie Franz FISCHLER Lid van de Commissie (1) PB L 181 van 1. 7. 1992, blz. 21. (2) PB L 160 van 26. 6. 1999, blz. 18. (3) PB L 147 van 30. 6. 1995, blz. 7. (4) PB L 313 van 21. 11. 1998, blz. 16. (5) PB L 201 van 31. 7. 1999, blz. 27. (6) PB L 280 van 30. 10. 1999, blz. 77


title: Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 483/2000 της Επιτροπής, της 2ας Μαρτίου 2000, για καθορισμό της μέγιστης επιστροφής κατά την εξαγωγή μαλακού σίτου στο πλαίσιο του διαγωνισμού που προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2010/1999

eurovoc_concepts:
ACP countries
award of contract
common wheat
export refund

text: 3. 3. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 58/13 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 483/2000 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 2ας Μαρτίου 2000 για καθορισµό της µέγιστης επιστροφής κατά την εξαγωγή µαλακού σίτου στο πλαίσιο του διαγωνισµού που προβλέπεται στον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 2010/1999 Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, τον κανονισµό (ΕΟΚ) αριθ. 1766/92 του Συµβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1992, περί δηµιουργίας κοινής οργανώσεως αγοράς στον τοµέα των σιτηρών (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 1253/1999 (2), τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 1501/95 της Επιτροπής, της 29ης Ιου- νίου 1995, περί θεσπίσεως ορισµένων λεπτοµερών κανόνων εφαρ- µογής του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1766/92 του Συµβουλίου, όσον αφορά τη χορήγηση επιστροφών κατά την εξαγωγή, καθώς και τα µέτρα τα οποία πρέπει να λαµβάνονται σε περίπτωση διατα- ραχής της αγοράς στον τοµέα των σιτηρών (3), όπως τροποποι- ήθηκε τελευταία από τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 2513/98 (4), και ιδίως το άρθρο 7, Εκτιµώντας τα ακόλουθα: (1) (2) Με τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 2010/1999 της Επιτροπής (5) προκηρύχθηκε διαγωνισµός για τον καθορισµό της επι- στροφής ή/και του φόρου κατά την εξαγωγή µαλακού σίτου προς ορισµένες χώρες ΑΚΕ. Το άρθρο 7 του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 1501/95, προβλέπει ότι, µε βάση τις ανακοινωθείσες προσφορές, η Επιτροπή δύναται, σύµφωνα µε τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 23 του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1766/92, να αποφα- σίσει να καθορίσει µια µέγιστη επιστροφή κατά την εξαγωγή, λαµβάνοντας υπόψη τα κριτήρια που αναφέρονται στο άρθρο 1 του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 1501/95. Στην περίπτωση αυτή, ο διαγωνισµός κατακυρώνεται σ’ εκείνον ή σ’ εκείνους εκ των προσφερόντων των οποίων η προσφορά είναι µικρότερη ή ίση από τη µέγιστη επιστροφή καθώς και σ’ εκείνον ή σ’ εκείνους των υποβαλλόντων των οποίων η προσφορά αφορά φόρο κατά την εξαγωγή. (3) (4) Η εφαρµογή των ανωτέρω κριτηρίων στην παρούσα κατά- σταση της αγοράς του εν λόγω σιτηρού οδηγεί στον καθο- ρισµό της µέγιστης επιστροφής κατά την εξαγωγή στο ποσό που αναφέρεται στο άρθρο 1. Τα µέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισµό είναι σύµφωνα µε τη γνώµη της επιτροπής διαχείρισης σιτηρών, ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Για τις προσφορές που ανακοινώνονται από τις 25 Φεβρουαρίου έως τις 2 Μαρτίου 2000, στο πλαίσιο του διαγωνισµού που προβλέπεται στον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 2010/1999, η µέγιστη επιστροφή κατά την εξαγωγή µαλακού σίτου καθορίζεται σε 35,65 EUR/t. Ο παρών κανονισµός αρχίζει να ισχύει στις 3 Μαρτίου 2000. Άρθρο 2 Ο παρών κανονισµός είναι δεσµευτικός ως προς όλα τα µέρη του και ισχύει άµεσα σε κάθε κράτος µέλος. Βρυξέλλες, 2 Μαρτίου 2000. Για την Επιτροπή Franz FISCHLER Μέλος της Επιτροπής (1) ΕΕ L 181 της 1. 7. 1992, σ. 21. (2) ΕΕ L 160 της 26. 6. 1999, σ. 18. (3) ΕΕ L 147 της 30. 6. 1995, σ. 7. (4) ΕΕ L 313 της 21. 11. 1998, σ. 16. (5) ΕΕ L 248 της 21. 9. 1999, σ. 19