title: Commission working document - In view of the discussions within the Council on the creation of the European aviation safety authority in the Community framework

eurovoc_concepts:
European Aviation Safety Agency
European Commission
air safety
division of powers
transport regulations

formats: html pdf

text: COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES Brussels, 21. 3. 2000 COM (2000) 144 final COMMISSION WORKING DOCUMENT In view of the discussions within the Council on the creation of the European Aviation Safety Authority in the Community framework COMMISSION WORKING DOCUMENT In view of the discussions within the Council on the creation of the European Aviation Safety Authority in the Community framework 1. INTRODUCTION – At the request of the Council and to contribute to the discussions, the Commission proposes in this working paper a possible option for a European aviation safety agency. This document only deals with a purely Community solution without prejudging other ideas, which might emerge from the future discussions. The Commission’s aim remains the creation of an authority capable of guaranteeing a high level of safety in Europe and working with the rapidity an defficiency needed. 2. AIDE-MEMOIRE – On 16 July 1998 the Council adopted a decision authorising the Commission to open negotiations with States which are full members of the JAAs1 (Joint Aviation Authorities), other than European Community Member States, with a view to concluding an agreement establishing a European Aviation Safety Authority (EASA), which will have the legal form of an international organisation. – The main objective of the Community and its Member States was to create a body comparable to the FAA in the United States, with the prime task of ensuring a uniform high level of safety in Europe through the gradual integration of the national systems. This was also designed to help ensure the free movement of aeronautical products, as well as persons and services, by making possible the automatic recognition, without any further requirements, of certificates and approvals issued by any duly authorised national or central administration. – On the basis of this a draft Convention was prepared with the purpose of setting up an organisation capable of adopting all the rules necessary for aviation safety in a directly applicable form. Initially these rules covered the design, production, maintenance and operation of aircraft and aeronautical products and the qualifications of the personnel and organisations involved. In a later stage the scope could be enlarged to include the safety aspects of airport operations and air traffic management services. – To guarantee uniform application and thereby facilitate automatic recognition, a dual mechanism is envisaged: – on the one hand the EASA itself verifies conformity with the common standards and issues type certificates for the aeronautical products; it can also carry out 1 Full members of the JAA: the 15 EC Member States, Iceland, Malta, Monaco, Norway and Switzerland. Candidates: Cyprus, Hungary, Lithuania, Poland, Czech Republic, Slovakia, Romania, Slovenia and Turkey. 2 tasks normally done at the national level, at the request of one or all of the contracting parties; – for the tasks carried out at the national level, i. e. the issuing of individual certificates/approvals for products, personnel and organisations, the EASA adopts common conformity verification procedures and constantly monitors the aptitude of the national administrations and their way of working. – Insofar as the normative rules and individual decisions are directly applicable, a system of judicial review had to be set up (a court of justice). On the other hand, since the Convention strictly limits the area of competence of the organisation to what is regarded in all the Member States as implementation duties, it was thought sufficient to exercise democratic control by means of a council on which the contracting parties sit and vote (including the Community itself). 3. ASSESSMENT OF THE SITUATION – This institutional architecture therefore requires cumbersome ratification procedures, which means that some Member States will have to make some constitutional changes. As regards the Community, the Commission has to consult the Court of Justice. Quite apart from the length of the process all of this requires in order to arrive at a ratification by all the Member States and the Community, there is no guaranteeing that this text can be ratified. – Since the entry into force of the Treaty of Amsterdam the European Parliament has had new powers in the transport field, since the legislation concerned is now adopted by codecision. It therefore has to be borne in mind that Parliament will be obliged to hand over powers to an international organisation in which it will have a say only when Community positions are drawn up for presentation to the organisation2. Moreover, the general trend of building the Community is towards more transparency and responsibility towards its citizens, and this the EASA's architecture could assure only if provision had been made for parliamentary control, which is not the case at present. – These institutional problems will very likely be felt just as keenly by our non- Community partners, since for several of them any transfer of sovereignty is a sensitive issue as well. With these risks in mind, the Council wanted to look at an alternative solution, hence the presentation of this document. As for the European Parliament, the matter has never been formally placed before it, on account of the procedure followed. 4. TOWARDS A EUROPEAN AVIATION SAFETY AUTHORITY (1) Models 2 This institutional problem was overcome in 1997 (Council Decision 97/836) for the Community's accession to an existing organisation in the vehicle standardisation field, on the basis of complex mechanisms for involving Parliament in the preparation of standards which are not necessarily directly applicable. 3 – Together with eleven other administrations (the Federal Highway Administration, etc. ), the US Federal Aviation Administration (FAA) is an integral part of the Department of Transportation and accordingly directly responsible to the government (in particular the Transportation Secretary) and Congress, which approves its budget. The FAA adopts and implements, entirely on its own authority, rules and safety standards applicable to the production, operation, certification and maintenance of aircraft; it licenses airports, air carriers and cockpit crew. Safety decisions are made independently by the FAA administrator or his staff by means of Notices of Proposed Rule Making (NPRM), the procedure for which is laid down in US law. The FAA, which runs a network of airport control towers and air traffic control centres, develops rules for air traffic management and use of airspace, making sure that air traffic control safety is in line with national defence requirements. The FAA also has responsibilities in the area of construction and use of air navigation aids. Lastly, it includes as one of its tasks the promotion of aviation safety throughout the world. The FAA's annual budget is almost entirely financed by a tax on air tickets (for fiscal year 1999 the budget was raised to USD 9753 million; the FAA has about 49. 000 employees). – In a number of cases the Commission itself has wide executive powers conferred on it by the Treaty (competition) or secondary legislation (food safety). It can therefore adopt rules of general application and/or individual decisions with or without close control (committee procedure). For carrying out its tasks the Commission has provided itself with human resources with the necessary technical expertise and has set up independent scientific committees capable of making technical appraisals (risk assessment) on the basis of which it makes decisions (risk management). This is, in which Regulation 3922/91, which acknowledges the incidentally, Commission's power JARs (Joint Aviation Requirements) previously introduced by the Council in the annexes to the Regulation, was adopted. The shortcomings of this Regulation and the lack of resources in the Commission's departments have meant, however, that the Commission has been unable to satisfy the industry's expectations. the spirit to adapt – Due to the amount of expertise or resources required the Community has occasionally been obliged to set up external bodies to assist the Commission: Community agencies. Of the Community agencies in place, three are of particular interest in the present exercise: the Office for Harmonisation in the Internal Market (OHIM), the Community Plant Variety Office (CPVO) and the European Agency for the Evaluation of Medicinal Products (EMEA). They exercise powers to implement specific sets of rules and provide services to industrial sectors, in return for fees which make them more or less financially independent. Two of them (OHIM and CPVO) enjoy decision-making powers of their own inasmuch as they decide on the basis of criteria laid down in the legislation whether a trade mark or variety is original, which presupposes a certain degree of technical discretion. In order to safeguard the rights of third parties who might be affected by their decisions, a system of internal boards of appeal is provided. The decisions of these boards may in turn be made the subject of proceedings before the European Court of Justice3. The agencies were set up pursuant to regulations 3 See also the Commission's additional contribution to the intergovernmental conference on institutional reform (COM(2000)109) in which proposals are made concerning the possible role of the OHIM's boards of appeal as specialised tribunals of first instance. 4 which have their legal basis in Article 308 (former Article 235) of the EC Treaty; they have legal personality and are run by internal bodies. – None of the above models seems entirely suited to the case in point, that of aviation safety. Nevertheless, the experience gained in the Community framework allows us to form a picture of an alternative capable of fulfilling the tasks envisaged for the EASA with the requisite independence and efficiency. It is briefly outlined below. – A basic regulation to replace Regulation 3922/91 and to be adopted by codecision on the basis of Article 80(2) would: – – – – – establish the scope, objective and means for Community action in the field of aviation safety (equivalent to Chapters 1 (General), 2 (Establishment and purpose of the organisation) and 3 (Tasks of the authority) of the EASA Convention); possibly grant the Commission the power to adopt common rules and procedures and to make individual decisions, notably for implementing the following indent; set up a system of close control of the action of Member States (equivalent to Chapters 4 (Membership) and 9 (Enforcement) and Article 16 (Immediate safety action) of the EASA Convention); create an agency capable of preparing Commission decisions and itself adopting certain individual decisions under the control of the Commission; lay down an obligation to recognise automatically (Article 5 of the Convention) and subject to no further requirements any certificate issued in accordance with the common rules and procedures either by the agency or by the Member States. Like all Community acts, decisions of the Commission and of the agency would be subject to review by the Court of Justice. (2) Tasks – In order to guarantee a high level of safety in Europe and free movement of products, persons and services in the field, all the the Community's institutional players would have to assume the following tasks (very similar to those provided for in the EASA Convention): a) Adoption of common technical rules and administrative procedures for the design, certification, construction, continuing airworthiness, maintenance and operation of aircraft and the certification of personnel and organisations occupied in these activities; airport safety and air traffic management will be included in these tasks but, as in the EASA Convention, collective action in this area may be suspended pending a positive decision from the Council. 5 b) c) d) e) Development of technical requirements and administrative procedures for the application4 of environmental standards. inspections and issuing of Technical type certificates for aeronautical products. Individual approvals of products, organisations and personnel could be issued on behalf of all the Member States subject to a positive decision from the Council. Verification of application of the common rules by the Member States and harmonisation of their working methods in order to guarantee the mutual recognition of certificates. Development of international cooperation conducive to the harmonisation of rules and the mutual recognition of certifications. f) Coordination of research and financing of research activities. (3) Execution of tasks – As Community law is currently interpreted, the exercise of executive powers and control of the implementation of rules and regulations is the preserve of the Commission, which may delegate it only on the basis of rules removing any discretion from the body delegated, or at the very least restricting it to a technical appraisal within its sphere of competence. Bearing in mind these constraints powers are delegated as follows for each of the tasks described above (see also the table in the annex): a) and b) Rules of general scope – By virtue of the discretionary powers which they imply, adopting common rules of general scope are clearly the prerogative of the Community institutions. The agency may assist the Commission in preparing such rules. Given the highly technical nature of the rules and the fact that they are implementation measures, Parliament and the Council should generally delegate the adoption of common rules to the Commission. As in the EASA Convention we can envisage a hierarchy of texts, so that the common rules concern only general technical requirements. The agency would be given the task of determining the technical modalities of checking compliance - on the lines of the practice of the EMEA which issues "guidelines" - which would not be mandatory but would serve as an indication of how compliance would be verified, leaving it up to those concerned to prove whether they satisfy the general technical requirements by any equivalent means acceptable. c) Centralised application of general rules – Three functions are to be taken into consideration: – is practically Issuing of type certificates: With the advance of technology it impossible to develop an exhaustive set of common rules for certifying new 4 This concerns the application and not the establishment of these standards, which continues to be the responsibility of the environmental protection organisations. 6 aeronautical products. The agency should therefore in some cases be allowed a certain scope for technical appreciation in defining the basis of certification for the products presented to it. Thus the certifying authority applies, within the defined regulatory framework, the general technical requirements, adapting them to the individual case. These adaptations may be made right up to the point when the type certificate attesting to compliance with the common rule is finally delivered. When there is a risk of such an adaptation departing from the regulatory framework, the Commission should intervene according to the methods defined in the basis regulation. The type certificate could be issued by the agency itself inasmuch as it attestation of compliance with the final basis of certification. is an – Issuing of individual certificates (for aeronautical products, organisations and personnel) attesting to compliance with the common rules would normally be carried out by the Member States; nevertheless the agency should also be able to issue such certificates if the Council so decides (cf (2)c) above). Its scope for technical appraisal should therefore be narrowly circumscribed by the common rules, which themselves must be sufficiently clear, precise and exact not to delegate any discretionary authority to the agency. The issuing of such certificates which will be directly applicable by the agency also presupposes the existence of an appropriate system of safeguards for third parties and therefore the establishment of boards of appeal similar to those set up by the OHIM and the CPVO, whose role is to verify whether the agency has applied the common rules properly without going beyond the scope for technical appraisal which these texts allow it (judicial review). – Surveillance of the market, which includes the monitoring of airworthiness, aims on the one hand to ensure that the common rules are proportionate to the safety objectives to be reached and on the other hand to trigger immediate action where necessary to preserve the safety of goods and persons5. This surveillance may lead either to amendment of the common rules or to the adoption of safety measures such as the suspension or withdrawal of licences or modification of the conditions for issuing a type certificate (airworthiness directive). d) Application of the common rules at national level) – The Commission is responsible for monitoring the application of common rules at national level. However, the agency could help it to do this. It would have at its disposal teams of inspectors for monitoring the national administrations and checking their working methods on its own initiative or at the Commission's request. The agency would thus verify in the national administrations that Community law has been correctly implemented and applied; it would report back to the Commission which incorrect could then decide whether application of the common rules and procedures. to institute infringement proceedings for 5 As in the EASA Convention, the Member States will of course retain the right to take safety measures in the framework of a Community control mechanism. 7 – Insofar as the Member States, as in the EASA Convention, have to be allowed a certain degree of flexibility in their assessment of application of the common rules (safety action in an emergency, derogations of scope or limited duration, equivalent safety level), it is also necessary to include in the Community regulation creating the EASA a mechanism for controlling this flexibility (ex ante or ex post). The agency would be required to examine the measures proposed or adopted by the Member States and recommend to the Commission what action to take. e) International relations – As regards both harmonisation of the rules and mutual recognition, the agency, which would assist the Commission in preparing the relevant proposals, wouldl be able within the bounds of its commercial mandate and if authorised to do so by the Commission to discuss directly with third countries and send its contribution to the Commission. It would also assist the Commission in the negotiation and implementation of mutual recognition agreements. f) Research – The recent White Paper on food safety6 recommends that the authority should have its own research budget in order to be able to finance ad-hoc research in response to health emergencies; the authority would work in close liaison with the JRC and the national administrations and in coordination with the Community research programmes. – This is a scheme which might equally be envisaged for aviation safety. To carry out activities in this area the agency should therefore have a budget for the purpose. The task of coordinating research activities, given by the Treaty to the Commission, could be delegated to the agency provided that it concerns research falling strictly in the competence of the agency, as defined in the basic regulation. Moreover, a mechanism must be found to allow interaction between the research undertaken by the agency and that conducted at national or Community level, whether research paid directly or with shared costs. (4) Decision-making mechanisms – Throughout the discussion process on the EASA dossier it was abundantly clear that both the national administrations and the industry want decision-making on safety matters to be free from any political interference or national considerations. The failure of the present system of JAAs is often put down to the fact that their activities, basically decided by committee, have been unable to avoid these stumbling blocks. Everyone therefore wants an effective system where the decisions are in the hands of a single decision-maker, like in the US system: a) At the agency level 6 COM(99)719 final, 12 January 2000 8 – Decisions on safety (contributions to the Commission on rules and safeguards, individual decisions: individual type certificates, withdrawal of certificates) should be made by the executive director of the agency7 and not by a scientific committee. These decisions should be based on a codified consultation process ensuring transparency and the right of all the parties to present their opinions. In view of the sensitivity of certain matters the director himself would be able to decide what committees to set up to take them on, while consultation of these committees would remain optional. – For administrative decisions, however, the traditional agency model where decisions are made by a management board (within the limits set in the regulation setting up the agency) consisting of representatives of the Member States, the Commission and the European Parliament could be adopted. – Individual decisions on safety being made exclusively by the executive director, the only forum where Member States would be able to give their opinion is the management board, so for this reason it is desirable that the executive director should be appointed by the management board (on a proposal from the Commission), so as to have the requisite legitimacy. b) At the Commission level – The Commission will either make proposals or adopt technical requirements (depending on how far Parliament and the Council are prepared to delegate) on the basis of the agency's preparatory work. As for adoption, as they are technical measures that do not involve political choices, for example by means of a committee, the most efficient solution would be to entrust the Commission with their adoption. the general 4. PARTICIPATION BY NON-MEMBER STATES – It is in the interest of our Member States, European citizens and industry for all to enjoy a high level of safety on as wide a geographical scale as possible. The long- standing cooperation between European countries in this field, in particular in the in the work and the JAAs, has always allowed non-member States to take part decision-making process under acceptable conditions. Any system that is set up in this area will therefore need to have a pan-European dimension and allow these countries to continue to participate under the same terms. – Since the basic regulation creating the agency is a Community act which can have no extra-territorial effects, it would be necessary to make provision, on similar lines to the Regulation establishing the European Environment Agency8, for participation by non- 7 8 The executive director is usually appointed either by the management board, made up of representatives of the Member States, the Commission and sometimes the European Parliament, on a proposal from the Commission, or by the Council of Ministers, again on a proposal from the Commission. OJ No L 120, 11. 5. 1990. 9 member States9 by the conclusion of international agreements with each of them. Participation in the agency would confer on non-member States the same rights and obligations that are enjoyed by the Member States of the Community, apart from the right to vote and the possibility of assuming chairmanship functions. In the case in point the management board is the only body where States can make their attitude known. It would therefore be a question of associating non-member States as closely as possible with the work of this body, whose decision-making powers cannot extend into the safety field, and involving them in any bodies which the executive director might set up to assist him in his decision-making. – As regards the application in non-member States of the acts adopted: – by the Commission and the agency (common rules, bases of certification and safety action), since these acts form part of the "acquis communautaire", the various mechanisms provided in the different agreements which the Community has concluded or is about to conclude with the central European countries (European Common Aviation Area, ECAA) and Switzerland and in the framework of the EEA, could be used. In these agreements, proper implementation and judicial review are generally the responsibility of national courts. These courts sometimes have the possibility (EEA et ECAA agreements) of requesting an interpretation from the Court of Justice of the European Communities, which would be a way of preserving a uniform interpretation of the rules; – by the agency (individual certificates, including type certificate). Since these certificates are simply a declaration of conformity with the basic rules, the agency could issue them on behalf of non-member States also if the "single pillar" principle (used for Commission decisions in competition matters), can be applied. 5. BUDGET The use of an agency does not alter any of the budgetary responsibilities which might be placed on the EASA. The main change concerns funding which, in the EASA Convention, it was possible to arrange in a scale of contributions by the in an agency, could come in part from the contracting parties and which, Community budget. (1) Expenditure – For carrying out the tasks described above, the proposed agency would have to be provided with a budget which will allow it to maintain a sufficient number of high- quality staff, since its certification duties will require the setting up of joint teams largely calling on experts from the national administrations without having to recruit them. 9 See also the Commission's Communication to the Council of 20 December 1999 concerning the participation of candidate countries in Community programmes, agencies and Committees (COM(1999)710). 10 – To take the JAAs (currently being reorganised) as an example: these could soon have about 80 staff for carrying out tasks similar to those envisaged for the new agency. A ballpark figure for the number of staff the agency might require would therefore be around 100. – The agency would need a budget allocation large enough to enable it to undertake research activities and have the common standards translated and published. – The Commission should have additional funds to allow it to process quickly acts arising out of the decision-making power not delegated to the agency and exercise control over the acts of the agency. (2) Funding – The agency's budget could be financed to an extent by a subsidy from the Community, in particular as far as its contribution to legislative tasks is concerned. Also, services it provides (such as certification, training and documentation) would have to be paid for in the form of fees, which must be charged uniformly and without discrimination to all the States participating in the system. The level of these fees would have to be in line with international practice so as not to affect the competitiveness of our industry. 7. CONCLUSION – The present system of aviation safety, essentially based on cooperation between the Member States in the framework of the JAAs, has been unable to satisfy the legitimate aspirations of all the parties concerned with regard to its effectiveness. This failure is due in part to the JAAs' inability to free themselves from political interference in their decision-making. – The draft Convention, through its intergovernmental nature, does not put an end to negotiation between the parties on safety conditions on account of the central role which the Governing Body plays in any decision made by the EASA. This central role is justified by the need for political control over an organisation which has full decision- making powers with all the political, institutional and legal consequences that entails. – The Community alternative set out above, designed to fit into the Community system of institutions and so arranged as to guarantee the executive director autonomy in his decision-making, has to reconcile the desired effectiveness with the indispensable political control. It aims also to secure a stable balance between the need for centralisation and the use of expertise available in the national administrations and the JAAs, while maintaining the institutional balance sought by the Treaty. This will make it possible to limit the costs of setting up this new structure while at the same time preserving the privileged relationships which the national administrations have been able to develop with those concerned, as the experience of the medicinal products agency shows. – These options concerning the sharing of responsibilities for decision-making between the Commission and the agency are based on the current the legislative bodies, interpretation of the institutional system of the Treaty and on the case law. The 11 Commission reserves the right to consider, when proposing legislation, other options that would help ensure greater rapidity and efficiency. 12 Annex 1 : Community system Codecision (EP- Council) Commission Decision Confirmation by the Commission¹¹ Basic Regulation 10 Commission proposal Common rules Agency recommandation Agency decision Product certification (adoption of certification basis and airworthiness directives) Individual decisions (including product type certificates) Agency decision Publication or notification Boards of appeal Safeguard measures Member State initiative Agency opinion Commission Decision Inspection decisions At the Commission's request or on the agency's initiative Agency inspection Action taken by the Commission Appeal before the Court of Justice 10 ¹¹ Constitutes both the basic text and the institutional text (in accordance with the definition in the July 1998 mandate) and define the limits to individual freedoms and specifies the powers of the Commission, the agency and the Member States). Explicit confirmation in the form of an ex-ante decision or implicit confirmation by tacit approval. 13 (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) ﬁ (cid:190) (cid:190) ﬁ (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) ﬁ (cid:190) (cid:190) ﬁ (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) ﬁ (cid:190) (cid:190) ﬁ (cid:190) (cid:190) ﬁ (cid:190) (cid:190) ﬁ (cid:190) (cid:190) ﬁ (cid:190) (cid:190) ﬁ (cid:190) (cid:190) ﬁ (cid:190) (cid:190) ﬁ (cid:190) (cid:190) ﬁ (cid:190) (cid:190) ﬁ (cid:190) (cid:190) ﬁ TASKS I Decision-making 1. Basic rules Community system EASA Annex 2 - Laid down by the Regulation establishing the Community system. Adopted by Parliament and the Council (codecision) - Laid down by the Convention establishing the EASA: adopted by ratification 2. General technical requirements - Laid down by the Commission Regulation on the agency's contribution - Laid down by the Governing Body (GB) on a proposal from the "Executive Agency" (EA) 3. Technical bases of certification requirements and - Adopted by the agency, confirmed by the Commission - Adopted by the EA with a right of appeal to the GB 4. Individual decisions and type certificate - Agency decision - Adopted by the EA with a right of appeal to the GB II Institutional aspects 1. Judicial review - Appeal to the Boards of Appeal (individual decisions) - Appeal to the GB - Appeal to the EC Court of Justice - Appeal to an EASA Court of Justice 2. Scope of decisions - Directly applicable in the Community. A transposition mechanism has to be developed by non-member States on the basis of the agreements concluded (EEA, EC/Switzerland bilateral agreement, ECAA for the CCEE) - Directly applicable 3. Democratic control - The basic regulation creating the agency is adopted by codecision - The EP and the national parliaments intervene at the time of ratification of the EASA Convention - The budget and the activity report are examined by the Community institutions (COM, C and EP) - Audit by the Court of Auditors - The positions to be defended on the GB by the Community and its Member States are the subject o common positions worked out in accordance with the applicable Community procedures involving th three institutions. 14 III Non-member States Association with the agency's work on the basis of agreements with the Community - Contracting parties to the Convention if they satisfy the terms of accession. IV Timetable - Consultation document: April 2000 - Start of negotiations with non-member States: April 2000 - End of consultation: May 2000 - Commission proposal: June 2000 - Signature: summer 2001 - Ratification by the contracting parties, including the Community - Adoption by the Council and EP: December 2001 (at least 16 ratifications): 2006 - Establishment of the agency: mid-2002 15


title: Voorstel voor een Richtlijn van het Europese Parlement en de Raad houdende wijziging van Richtlijn 94/57/EG van de Raad inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties en voor de desbetreffende werkzaamheden van maritieme instanties

eurovoc_concepts:
international standard
prevention of pollution
roadworthiness tests
supervisory body
transport safety
vessel

formats: html pdf print

text: C 212 E/114 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 25. 7. 2000 Voorstel voor een Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van Richtlijn 94/57/EG van de Raad inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties en voor de desbetreffende werkzaam- heden van maritieme instanties (2000/C 212 E/07) (Voor de EER relevante tekst) COM(2000) 142 def. (cid:151) 2000/0066(COD) (Door de Commissie ingediend op 22 maart 2000) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, inzonderheid artikel 80, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Economisch en Sociaal ComitØ, Gezien het advies van het ComitØ van de Regio’s, Overeenkomstig de procedure van artikel 251 van het Verdrag, Overwegende hetgeen volgt: (5) Met name is in het kader van Richtlijn 94/57/EG de toe- passing gewenst van de wijzigingen van de internationale verdragen, samen met de protocollen en wijzigingen daar- van en de daarmee verband houdende codes met een verbindend karakter, als bedoeld in artikel 2, onder d) van Richtlijn 94/57/EG, die van kracht zijn geworden na de aanname van de richtlijn en de desbetreffende resolu- ties van de Internationale Maritieme Organisatie (IMO). (6) Ter bevordering van een doeltreffende uitvoering van de in de internationale verdragen neergelegde verplichtingen van de vlaggenstaten is op de twintigste zitting van de voltallige vergadering van de IMO Resolutie A. 847 (20) aangenomen inzake richtlijnen ter ondersteuning van de vlaggenstaten bij de tenuitvoerlegging van IMO-instrumen- ten. (1) De veiligheid en de voorkoming van verontreiniging op zee kan verbeterd worden door een goede en verplichte uitvoering door de vlaggenstaten van de desbetreffende geldende internationale geldende verdragen. (7) De IMO heeft bij Resolutie A. 741 (18) van de vergadering van 4 november 1993 de internationale veiligheidsbeleids- code (ISM-code) goedgekeurd, en deze code verbindend is verklaard in het nieuwe hoofdstuk IX van het Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee (SOLAS). instanties (1), (2) Richtlijn 94/57/EG van de Raad van 22 november 1994 inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met de inspectie en controle van schepen belaste organi- saties en voor de desbetreffende werkzaamheden van ma- Richtlijn ritieme 97/58/EG (2), van de Commissie, voorzag in de opzet van een communautair systeem van erkenning van tech- nische organisaties, die overeenkomstig de internationale verdragen, in verschillende mate gemachtigd kunnen wor- den tot het inspecteren van schepen en het namens de lidstaten afgeven van de desbetreffende veiligheidscertifica- ten. gewijzigd als bij (3) Bij de praktische toepassing van de richtlijn is gebleken dat bepaalde aanpassingen van de communautaire erken- ning van technische organisaties in hoge mate zouden hebben bijgedragen tot versterking van dit systeem en tot vereenvoudiging van de op de lidstaten rustende plich- ten op het gebied van toezicht en rapportage. (4) Sinds de aanname van Richtlijn 94/57/EG zijn in verband met bepaalde ontwikkelingen op het vlak van de des- betreffende communautaire en internationale wetgeving verdere aanpassingen van Richtlijn 94/57/EG noodzakelijk geworden. (1) PB L 319, 12. 12. 1994, blz. 20. (2) PB L 274, 7. 10. 19997, blz. 8. (8) Met het oog op een uniforme tenuitvoerlegging van de ISM-code zijn richtsnoeren betreffende de tenuitvoerleg- ging van de ISM-code door overheidsinstanties op 23 no- vember 1995 goedgekeurd door de IMO bij resolutie A. 788 (19). (9) Ter harmonisatie van de wettelijk voorgeschreven onder- zoeken en inspecties die de vlaggenstaten volgens de inter- nationale verdragen moeten uitvoeren heeft de IMO op 4 november 1993 Resolutie A. 746 (18) aangenomen inzake onderzoekrichtlijnen in het kader van het Geharmoni- seerde Systeem van Onderzoek en Certificatie. (10) Een goede score op het gebied van veiligheid en voor- koming van verontreiniging gemeten met betrekking tot alle door een organisatie geklasseerde schepen, ongeacht de vlag waaronder zij varen wordt van essentieel belang voor de toekenning en handhaving van de eerste erken- ning. (11) De beoordeling van de naleving van de bepalingen van Richtlijn 94/57/EG, met het oog op verlening van de eer- ste erkenning aan de technische organisaties die gemach- tigd willen worden om namens de lidstaten te werken, is doeltreffender, indien zij volgens een geharmoniseerde en gecentraliseerde aanpak door de Europese Commissie ver- richt wordt. 25. 7. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 212 E/115 (12) Tevens kan het permanent toezicht op de erkende orga- nisaties dat dient om te beoordelen of zij zich houden aan de bepalingen van Richtlijn 94/57/EG, doeltreffender wor- den, als het volgens een geharmoniseerde en gecentra- liseerde aanpak gebeurt. Daarom dient deze taak namens de gehele Gemeenschap te worden opgedragen aan de Commissie en de lidstaat die de erkenning voorstelt. (13) Naast het gezag dat een lidstaat moet hebben om de erkenning van een namens hem werkende organisatie op te schorten, moet er ook een soortgelijk gezag op com- munautair niveau bestaan, dat de Commissie toelaat om op basis van de comitØprocedure de erkenning van een organisatie voor een bepaalde tijd te schorsen, indien deze organisatie op het gebied van veiligheid en verontreini- gingspreventie minder goed presteert, en zij nalaat de geºigende corrigerende maatregelen te nemen, in weerwil van een daartoe strekkend verzoek. (14) Het besluit tot intrekking van de erkenning van een or- ganisatie die niet aan de bepalingen van de richtlijn vol- doet, en wier prestaties op het gebied van veiligheid en verontreinigingspreventie onvoldoende zijn geworden, moet op communautair niveau, dus door de Commissie, volgens de comitØprocedure worden genomen. (15) Aangezien Richtlijn 94/57/EG vrijheid van dienstverlening in de Unie waarborgt, dient de Gemeenschap met de derde landen waar sommige van de erkende organisaties gevestigd zijn te onderhandelen over een gelijke behan- deling voor de in de Gemeenschap gevestigde erkende organisaties. (16) De beperking van de financiºle aansprakelijkheid van de namens de lidstaten werkende organisaties vormde een grote belemmering bij de goede tenuitvoerlegging van Richtlijn 94/57/EG. Harmonisatie van deze beperking op communautair niveau zal het probleem helpen oplossen. (17) De bepalingen van Richtlijn 94/57/EG betreffende de co- mitØprocedure moeten worden gewijzigd en aangepast om rekening te houden met Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (1). (18) Aangezien transparantie en uitwisseling van informatie tussen de betrokken partijen voor de voorkoming van ongevallen op zee van fundamenteel belang is, dienen de erkende organisaties alle relevante informatie over de staat van de schepen in hun klasse aan de autoriteiten van de havenstaatcontrole te verstrekken. (19) Om te verhinderen dat schepen van klasse veranderen om zo niet de nodige reparaties te hoeven uitvoeren wisselen (1) PB L 184, 17. 7. 1999, blz. 23. de erkende organisaties onderling alle relevante informatie uit over de staat van van klasse veranderende schepen. (20) Tot de kwalitatieve criteria waaraan de technische organi- saties moeten voldoen om op communautair niveau te worden erkend en deze erkenning te behouden, behoort ook de bepaling dat uitsluitend fulltime-inspecteurs de wettelijk voorgeschreven taken mogen uitvoeren waartoe de organisatie gemachtigd is. De organisatie moet al haar personeel en kantoren, ook de regionale kantoren, goed onder controle hebben, en moet haar eigen prestatiedoe- len en -indicatoren op veiligheids- en verontreinigingspre- ventiegebied vaststellen. De organisatie moet een systeem opzetten voor het meten van de kwaliteit van haar dien- sten. Richtlijn 94/57/EG dient in die zin te worden gewij- zigd. HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Richtlijn 94/57/EG wordt als volgt gewijzigd: 1. Artikel 2 wordt als volgt gewijzigd: a) in punt b) worden de woorden (cid:132)met inbegrip van een bij Euros geregistreerd schip, zodra dit register door de Raad is goedgekeurd(cid:148) geschrapt; b) in punt d) worden de woorden (cid:132)die op het tijdstip van aanneming van deze richtlijn van toepassing zijn(cid:148) ver- vangen door (cid:132)op 1 juli 2000 van toepassing zijn(cid:148). 2. Artikel 3, lid 1, wordt als volgt gewijzigd: Aan het einde van het lid wordt de volgende zin toege- voegd: (cid:132)De lidstaten gaan te werk overeenkomstig de be- palingen van de Bijlage en het Aanhangsel Resolutie A. 847 (20) van de IMO betreffende richtlijnen ter ondersteuning van de vlaggenstaten bij de toepassing van IMO-instrumen- ten(cid:148). 3. Artikel 4 wordt vervangen door de volgende tekst: (cid:132)1. De lidstaten kunnen bij de Commissie een verzoek om erkenning indienen voor de organisaties die aan de criteria van de bijlage en de bepalingen van artikel 14, leden 2, 4 en 5 voldoen. De lidstaten verstrekken aan de Commissie complete informatie over, en bewijzen van, de naleving van deze voorschriften. De Commissie verricht vervolgens een inspectie van de organisaties waarvoor een verzoek om erkenning is ontvangen, om na te gaan of de organisaties aan bovengenoemde voorschriften vol- doen. Bij de beslissing over de erkenning wordt rekening gehouden met de in artikel 9 bedoelde gegevens over de prestaties van de organisatie op het gebied van veiligheid en verontreinigingspreventie. De erkenning wordt door de Commissie verleend volgens de procedure van artikel 7. C 212 E/116 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 25. 7. 2000 De lidstaten kunnen bij de Commissie een verzoek 2. indienen voor een tot drie jaar beperkte erkenning voor organisaties die voldoen aan alle criteria van de Bijlage behalve die van de punten 2 en 3 van het hoofdstuk (cid:132)Algemene criteria(cid:148) van de Bijlage. De in lid 1 genoemde procedure is hier eveneens van toepassing, met dien ver- stande dat de organisatie tijdens de inspectie aan alle cri- teria van de bijlage moet worden getoetst, behalve aan die van de punten 2 en 3 van het hoofdstuk (cid:132)Algemene cri- teria(cid:148). De rechtsgeldigheid van deze erkenning is beperkt tot de lidstaten die de erkenning hebben aangevraagd. Op alle organisaties die erkend zijn zal, mede met het 3. oog op verlenging van de in lid 2 bedoelde tijdelijke er- kenning, nauwlettend toezicht worden uitgeoefend door het krachtens artikel 7 opgericht comitØ. Bij een besluit tot verlenging van de erkenning wordt geen rekening ge- houden met de criteria van de punten 2 en 3 van het hoofdstuk (cid:132)Algemene criteria(cid:148) van de Bijlage, omdat geke- ken wordt naar de in artikel 9 bedoelde prestatiegegevens op het gebied van veiligheid en verontreinigingspreventie. In het besluit wordt vermeld onder welke voorwaarden de verlenging wordt toegekend, met name waar het gaat om de in lid 2 voorziene beperking van de rechtsgeldigheid van de erkenning. 5. Artikel 6 wordt als volgt gewijzigd: a) lid 2 wordt vervangen door de volgende tekst: De werkafspraak wordt vastgesteld in de vorm (cid:132)2. van een formele schriftelijke en niet-discriminerende overeenkomst of een gelijkwaardige juridische regeling waarin de door de organisaties uit te voeren specifieke taken en functies worden omschreven en die minimaal behelst: (cid:151) de eisen van aanhangsel II bij Resolutie A. 739(18) van de IMO over richtlijnen voor het machtigen van organisaties die namens de overheid optreden, als vermeld in de bijlage, aanhangsels en toevoeging bij MSC/Circulaire 710 en MEPC/Circulaire 307 be- treffende een modelovereenkomst voor de machti- ging van erkende organisaties die namens de over- heid optreden, 4. Door de Commissie wordt overeenkomstig de leden 1, 2 en 3 een lijst van erkende organisaties opgesteld en bijgewerkt. De lijst wordt gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. (cid:151) de volgende bepalingen betreffende de beperking van de financiºle aansprakelijkheid: De organisaties die op de dag van inwerkingtreding 5. van deze richtlijn reeds erkend waren op grond van Richt- lijn 94/57/EG blijven erkend. Of ze voldoen aan de nieuwe bepalingen van deze richtlijn zal bij de in artikel 11 be- doelde eerste inspecties worden beoordeeld. (cid:148) 4. Artikel 5 wordt als volgt gewijzigd: a) In lid 1 wordt de vermelding (cid:132)artikel 3, lid 2, onder 1)(cid:148) vervangen door (cid:132)artikel 3, lid 2, onder 2)(cid:148), en de woor- den (cid:132)in de Gemeenschap gevestigde(cid:148) worden geschrapt. b) Lid 2 wordt geschrapt. c) Lid 3 wordt lid 2, het zinsdeel (cid:132)zijnerzijds de in de Gemeenschap gevestigde erkende organisaties erkent(cid:148) wordt vervangen door (cid:132)de in de Gemeenschap geves- tigde erkende organisaties op basis van wederkerigheid behandelt(cid:148). Aan het einde van het lid wordt de volgende zin toegevoegd: (cid:132)Voorts kan de Europese Gemeenschap verlangen dat het derde land de in de Gemeenschap gevestigde erkende organisaties op basis van wederkerig- heid behandelt(cid:148). i) indien de overheid in laatste instantie door een rechtbank aansprakelijk wordt gesteld voor ver- lies van of schade aan goederen, persoonlijk letsel of dood in verband met een incident, waarvan voor die rechtbank bewezen is dat het veroor- zaakt is door opzet, verzuim of grove nalatigheid van de erkende organisatie, haar organen, werk- nemers, of anderen die namens de erkende orga- nisatie optreden, heeft de overheid recht op scha- devergoeding door de erkende organisatie in de mate waarin verlies, schade, letsel of dood naar het oordeel van de rechtbank, door de erkende organisatie is veroorzaakt; ii) indien de overheid in laatste instantie door een rechtbank aansprakelijk wordt gesteld voor per- soonlijk letsel of dood in verband met een inci- dent, waarvan voor die rechtbank bewezen is dat het veroorzaakt is door nalatigheid, roekeloos- heid of verzuim van de erkende organisatie, haar organen, werknemers, of anderen die na- mens de erkende organisatie optreden, heeft de overheid recht op schadevergoeding door de er- kende organisatie tot een bedrag van ten hoogste 5 miljoen euro in de mate waarin genoemd let- sel of de dood naar het oordeel van de rechtbank door de erkende organisatie is veroorzaakt; 25. 7. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 212 E/117 iii) indien de overheid in laatste instantie door een rechtbank aansprakelijk wordt gesteld voor ver- lies van of schade aan goederen in verband met een incident, waarvan voor die rechtbank bewe- zen is dat het veroorzaakt is door nalatigheid, roekeloosheid of verzuim van de erkende orga- nisatie, haar organen, werknemers, of anderen die namens de erkende organisatie optreden, heeft de overheid recht op schadevergoeding door de erkende organisatie tot een bedrag van ten hoogste 2,5 miljoen euro in de mate waarin het verlies of de schade naar het oordeel van de rechtbank door de erkende organisatie is veroor- zaakt; iv) partijen zijn geen van beiden onderling aanspra- kelijk voor bijzondere, indirecte of bijkomende verliezen of schade als gevolg van of voortvloei- end uit de in het kader van de overeenkomst verrichte diensten, waartoe zonder beperking be- horen winstderving, productieverlies, contract- verlies, gebruiksderving, bedrijfsonderbreking of andere door een partij door welke oorzaak dan ook geleden of opgelopen verliezen; v) onverminderd het bovenstaande zullen de er- kende organisatie, haar ambtenaren, werknemers of anderen die namens de erkende organisatie optreden tegenover iedere eis die het gevolg is van de prestaties of non-prestaties van de er- kende organisatie in het kader van deze overeen- komst recht hebben op dezelfde verdediging (met inbegrip van, maar niet beperkt tot vrijstel- ling of beperking van aansprakelijkheid) als waarover het personeel van de eigen overheid zou kunnen beschikken, indien zij het werk zelf hadden verricht; (cid:151) een periodieke controle door de bevoegde instantie of door een door de instantie benoemd onpartijdig extern orgaan van de wijze waarop de door haar gemachtigde organisaties hun taken uitvoeren, als bedoeld in artikel 11, lid 1, (cid:151) de mogelijkheid van aselecte en gedetailleerde in- specties van schepen, (cid:151) de rapportering van belangrijke gegevens betreffende de door hen geklasseerde vloot en de wijziging of de intrekking van de klassering van vaartuigen onge- acht hun vlag, als bedoeld in artikel 14, lid 3(cid:148). b) Lid 4 wordt vervangen door de volgende tekst: (cid:132)4. Iedere lidstaat verschaft de Commissie en de ove- rige lidstaten nauwkeurige informatie over de overeen- komstig dit artikel vastgestelde werkafspraak. (cid:148) 6. Artikel 7 wordt vervangen door de volgende tekst: (cid:132)De Commissie wordt bijgestaan door een comitØ, be- staande uit vertegenwoordigers van de lidstaten en voor- gezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie. Wanneer wordt verwezen naar dit artikel, is de regelge- vingsprocedure van artikel 5 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, overeenkomstig artikel 7, lid 3, en artikel 8. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG voorziene periode bedraagt drie maanden. Dit comitØ wordt minstens ØØnmaal per jaar door de Com- missie bijeengeroepen, alsmede wanneer dit vereist is in verband met de schorsing van de machtiging van een or- ganisatie door een lidstaat, of de schorsing van een erken- ning door de Commissie krachtens het bepaalde in artikel 10. Het comitØ stelt zijn reglement van orde vast. (cid:148) 7. Artikel 8, lid 1, eerste alinea, wordt vervangen door de volgende tekst: (cid:132)(cid:151) de toepassing, in het kader van deze richtlijn, van in werking getreden latere wijzigingen van de internati- onale verdragen, protocollen, codes en resoluties als vermeld in de artikelen 2, onder d), en 6, lid 2. (cid:148) 8. Artikel 9 wordt vervangen door de volgende tekst: (cid:132)1. Wanneer de in artikel 4 bedoelde organisaties niet meer voldoen aan de criteria van de bijlage of niet in overeenstemming zijn met de in lid 2 bedoelde prestatie- gegevens met betrekking tot veiligheid en verontreinigings- preventie, wordt hun erkenning ingetrokken. Tot intrekking van de erkenning wordt door de Commissie besloten vol- gens de procedure van artikel 7, nadat de betrokken orga- nisatie de gelegenheid heeft gekregen haar opmerkingen te maken. 2. Bij de opstelling van ontwerpbesluiten met betrek- king tot de in lid 1 bedoelde zaken houdt de Commissie zowel rekening met de resultaten van de in artikel 11 bedoelde inspecties van erkende organisaties als met de prestatiegegevens op het gebied van veiligheid en veront- reinigingspreventie van de organisaties, die voor alle sche- pen die zij onder klasse hebben, ongeacht onder welke vlag zij varen, gemeten worden. De prestatiegegevens op het gebied van veiligheid en ver- ontreinigingspreventie worden vastgesteld aan de hand van de statistieken die in het kader van het Memorandum van Overeenstemming van Parijs inzake havenstaatcontrole of soortgelijke programma’s zijn samengesteld. Andere aan- wijzingen kunnen worden verkregen uit analyses van on- gevallen waarbij door de erkende organisaties geklasseerde schepen betrokken waren. C 212 E/118 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 25. 7. 2000 Bij de beoordeling van de prestatiegegevens op het gebied van veiligheid en verontreinigingspreventie wordt ook re- kening gehouden met de door de lidstaten in het kader van artikel 12 opgestelde rapporten. Het krachtens artikel 7 opgerichte comitØ bepaalt de crite- ria op grond waarvan aan de hand van de in dit lid be- doelde informatie wordt beslist wanneer de prestaties van een namens een vlaggenstaat optredende organisatie be- schouwd mogen worden als een onaanvaardbare bedrei- ging van de veiligheid en het milieu. De Commissie legt op eigen initiatief of op verzoek van een lidstaat de ont- werpbesluiten met betrekking tot de in lid 1 bedoelde zaken aan het comitØ voor. (cid:148) 9. Artikel 10 wordt als volgt gewijzigd: a) De eerste twee zinnen worden lid 1, en worden vervan- gen door de volgende tekst: (cid:132)1. Niettegenstaande de in de bijlage vermelde crite- ria kan een lidstaat die van oordeel is dat hij een er- kende organisatie niet langer kan machtigen om namens hem de in artikel 3 omschreven taken uit te oefenen die machtiging schorsen in het kader van de volgende pro- cedure:(cid:148). b) De volgende leden worden toegevoegd: (cid:132)2. Wanneer de Commissie van oordeel is dat de prestatiegegevens op het gebied van veiligheid en ver- ontreinigingspreventie van een erkende organisatie slechter worden, zonder dat evenwel intrekking van de erkenning op grond van de in artikel 9, lid 2, bedoelde criteria gerechtvaardigd is, kan zij beslissen de erkende organisatie hiervan op de hoogte te stellen en haar ver- zoeken passende maatregelen ter verbetering van haar prestatiescore op het gebied van veiligheid en veront- reinigingspreventie te nemen. Indien de erkende organi- satie de Commissie geen passend antwoord geeft, of is dat de door de indien de Commissie van oordeel erkende organisatie genomen maatregelen niet tot ver- betering van de prestatiescore op het gebied van veilig- heid en verontreinigingspreventie hebben geleid, kan de Commissie besluiten de erkenning van de organisatie volgens de procedure van artikel 7 te schorsen voor ØØn jaar, nadat de betrokken organisatie de gelegenheid heeft gekregen haar opmerkingen te maken. In die tijd mag de erkende organisatie geen certificaten afgeven dan wel verlengen voor onder de vlag van lidstaten varende schepen, terwijl de in het verleden door de organisatie afgegeven of verlengde certificaten geldig blijven. 3. De in lid 2 bedoelde procedure is ook van toepas- sing, wanneer de Commissie over bewijzen beschikt dat een erkende organisatie niet aan het bepaalde in artikel 14, leden 3, 4 of 5 heeft voldaan. 4. Een jaar na de vaststelling van het besluit van de Commissie om de erkenning van een organisatie te schorsen beoordeelt de Commissie of de de in de leden 2 en 3 bedoelde tekortkomingen die tot de schorsing hebben geleid zijn opgeheven. Indien de tekortkomin- gen nog steeds bestaan, wordt de erkenning ingetrokken volgens de procedure van artikel 7. (cid:148) 10. Artikel 11 wordt als volgt gewijzigd: a) In lid 1 wordt de volgende tekst geschrapt: (cid:132)en dat zij voldoen aan de criteria in de bijlage. Dit kan hij nagaan te door zijn bevoegde instantie rechtstreeks toezicht laten houden op de erkende organisaties of, indien deze in een andere lidstaat gevestigd zijn, door voor dit toezicht een beroep te doen op de toezichthoudende instantie van de betrokken lidstaat. (cid:148) b) In lid 2 worden de woorden (cid:132)Iedere lidstaat voert daar- toe tweejaarlijkse controles uit(cid:148) vervangen door (cid:132)Iedere lidstaat voert daartoe minstens om de twee jaar contro- les uit(cid:148). c) De leden 3 en 4 worden geschrapt. d) Toegevoegd wordt het nu volgende lid 3: De Commissie inspecteert regelmatig en tenmin- (cid:132)3. ste om de drie jaar samen met de lidstaat die de des- betreffende erkenningsaanvraag heeft ingediend alle er- kende organisaties, om na te gaan of zij aan de criteria van de bijlage voldoen. De Commissie baseert zich bij de keuze van te inspecteren organisaties vooral op de veiligheids- en verontreinigingspreventiescore van de or- ganisatie, het ongevallencijfer, en de door de lidstaten overeenkomstig artikel 12 geproduceerde prestatierap- porten. De inspectie kan een bezoek aan regionale ves- tigingen van de organisatie en aselecte en gedetailleerde inspecties van schepen omvatten. De Commissie ver- schaft de lidstaten een rapport met de resultaten van de inspectie. (cid:148) 11. Artikel 12 wordt vervangen door de volgende tekst: (cid:132)Bij de uitoefening van hun inspectierechten en het nako- men van hun verplichtingen als havenstaat melden de lid- staten het aan de Commissie en de overige lidstaten wan- neer zij ontdekken dat door namens een vlaggenstaat op- tredende organisaties geldige certificaten zijn afgegeven aan een schip dat niet aan de desbetreffende bepalingen van de internationale overeenkomsten voldoet, of dat een schip met een geldig klassecertificaat een tekortkoming heeft die valt onder de in dat certificaat vermelde kenmerken. Alleen gevallen van schepen die een ernstig gevaar beteke- nen voor veiligheid en milieu of waarbij sprake is van ernstige nalatigheid van de kant van de organisaties wor- den op grond van dit artikel gemeld. (cid:148) 12. Artikel 13 wordt geschrapt. 13. De artikelen 14, 15, 16 en 17 worden respectievelijk de artikelen 13, 14, 15 en 16. 25. 7. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 212 E/119 14. Artikel 14, gende tekst: leden 3 en 4, wordt vervangen door de vol- b) Het woord (cid:132)is(cid:148) in de tweede zin van punt 3 van hoofd- stuk (cid:132)A. ALGEMENE CRITERIA(cid:148) blijft onveranderd. (cid:132)3. De erkende organisaties verschaffen alle relevante informatie over de door hen geklasseerde vloot, de ver- anderingen, schorsingen en intrekkingen van klasse, aan de overheidsinstantie en de Commissie, ongeacht de vlag waaronder de schepen varen. De informatie over alle ach- terstallige onderzoeken, de nog niet opgevolgde aanbeve- lingen, de klassevoorwaarden, exploitatievoorwaarden en exploitatiebeperkingen die aan de door hen geklasseerde schepen zijn opgelegd ongeacht de vlag waaronder de schepen varen wordt ook doorgegeven aan het Sirenac informatiesysteem voor inspecties in het kader van de ha- venstaatcontrole. 4. De erkende organisaties geven geen certificaten af voor een schip ongeacht de vlag waaronder het vaart dat om veiligheidsredenen is gedeclasseerd of van klasse ver- andert alvorens de bevoegde instantie van de vlaggenstaat in te lichten, opdat kan worden bepaald of een volledige inspectie noodzakelijk is. (cid:148) Toegevoegd wordt het nu volgende lid 5: (cid:132)5. Wanneer een schip van de ene erkende organisatie naar de andere overgaat, stelt de overdragende organisatie de opnemende organisatie in kennis van alle achterstallige onderzoeken, de nog niet opgevolgde aanbevelingen, de klassevoorwaarden, exploitatievoorwaarden en exploitatie- beperkingen die aan de door hen geklasseerde schepen zijn opgelegd. Bij de overdracht bezorgt de afgevende organi- satie de opnemende organisatie het complete dossier van het schip. De opnemende organisatie mag de scheepscerti- ficaten pas afgeven, nadat alle achterstallige onderzoeken naar behoren zijn voltooid en aan alle niet opgevolgde aanbevelingen of eerder aan het schip opgelegde klasse- voorwaarden is voldaan overeenkomstig de aanwijzingen van de overdragende organisatie. Alvorens tot afgifte van de certificaten over te gaan moet de overnemende organi- satie de overdragende organisatie op de hoogte stellen van de datum van afgifte van de certificaten, en bevestigt de datum, plaats en maatregelen die zijn genomen om ieder achterstallig onderzoek te verrichten, en aan iedere nog niet opgevolgde aanbeveling en exploitatievoorwaarde te voldoen. Met het oog op een goede toepassing van de bepalingen van dit lid werken de erkende organisaties met elkaar samen. (cid:148) 15. Artikel 15, lid 3, wordt vervangen door de volgende tekst: (cid:132)3. De lidstaten stellen de Commissie en de overige lid- staten onverwijld in kennis van alle bepalingen van natio- naal recht die zij op het onder deze richtlijn vallende ge- bied vaststellen(cid:148). 16. De bijlage bij de Richtlijn wordt als volgt gewijzigd: c) De woorden (cid:132)dient. te(cid:148) worden vervangen door het woord (cid:132)moet(cid:148) in punt 4 van hoofdstuk (cid:132)A. ALGEMENE CRITERIA(cid:148) d) De woorden (cid:132)dient. te(cid:148) worden vervangen door het woord (cid:132)moet(cid:148) in punt 4 van hoofdstuk (cid:132)A. ALGEMENE CRITERIA(cid:148). Aan het einde van het punt worden de volgende woorden toegevoegd: (cid:132)of op te slaan in een elektronische databank die toegankelijk is voor alle be- trokken partijen(cid:148). e) Het woord (cid:132)mag(cid:148) in de eerste en tweede zin van punt 6 van hoofdstuk (cid:132)A. ALGEMENE CRITERIA(cid:148) blijft on- veranderd. f) Het woord (cid:132)moet(cid:148) in punt 7 van hoofdstuk (cid:132)A. ALGE- MENE CRITERIA(cid:148) blijft onveranderd. g) Na het woord (cid:132)overheid(cid:148) in punt 4 van hoofdstuk (cid:132)B. BIJZONDERE CRITERIA(cid:148) worden de woorden (cid:132)en de Commissie(cid:148) toegevoegd. h) Aan het einde van punt 5 van hoofdstuk (cid:132)B. BIJZON- DERE CRITERIA(cid:148) worden de volgende woorden toege- voegd: (cid:132)Het beleid van de organisatie moet gebaseerd zijn op prestatiedoelen en -indicatoren op het gebied van veiligheid en verontreinigingspreventie(cid:148). i) Aan het einde van punt 6, onder b) van hoofdstuk (cid:132)B. BIJZONDERE CRITERIA(cid:148) worden de volgende woorden toegevoegd: (cid:132)en er wordt een intern systeem opgezet voor meting van de kwaliteit van de diensten met be- trekking tot deze voorschriften en regelingen(cid:148). j) Aan het einde van punt 6, onder c) van hoofdstuk (cid:132)B. BIJZONDERE CRITERIA(cid:148) worden de volgende woorden toegevoegd: (cid:132)en er wordt een intern systeem opgezet voor meting van de kwaliteit van de diensten met be- trekking tot de naleving van de internationale verdra- gen(cid:148). k) Punt 6, onder g) van hoofdstuk (cid:132)B. BIJZONDERE CRI- TERIA(cid:148) wordt vervangen door de volgende tekst: (cid:132)g) grote wettelijk voorgeschreven werkzaamheden waartoe de organisatie is gemachtigd uitsluitend door eigen fulltime-inspecteurs of fulltime-inspec- teurs van andere erkende organisaties worden uit- gevoerd; in alle gevallen moeten de fulltime-inspec- teurs over uitgebreide kennis beschikken van het specifieke scheepstype waarop zij de wettelijk voor- geschreven werkzaamheden verrichten, alsmede van de desbetreffende toepasselijke voorschriften;(cid:148). a) Het woord (cid:132)dient(cid:148) wordt vervangen door het woord (cid:132)moet(cid:148) in punt 2 of hoofdstuk (cid:132)A. ALGEMENE CRITE- RIA(cid:148). l) Het woord (cid:132)en(cid:148) aan het einde van punt 6, onder i) van hoofdstuk (cid:132)B. BIJZONDERE CRITERIA(cid:148) wordt ge- schrapt. C 212 E/120 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 25. 7. 2000 m) Punt 6, onder j) van hoofdstuk (cid:132)B. BIJZONDERE CRI- TERIA(cid:148) wordt vervangen door de volgende tekst: (cid:132)j) de organisatie in alle vestigingen een uitgebreid systeem van geplande en gedocumenteerde interne controles inzake met de kwaliteit verband hou- dende activiteiten toepast(cid:148). n) Aan het einde van punt 6 van hoofdstuk (cid:132)B. BIJZON- DERE CRITERIA(cid:148) worden de twee volgende paragrafen toegevoegd: (cid:132)k) de volgens het Geharmoniseerd Systeem van On- derzoek en Certificatie vereiste wettelijk voor- geschreven onderzoeken en inspecties waartoe de organisatie gemachtigd is, worden verricht volgens de bepalingen van de Bijlage en het Aanhangsel bij resolutie A. 746 (18) van de IMO betreffende richt- lijnen voor onderzoek in het kader van het Gehar- moniseerd Systeem van Onderzoek en Certificatie; l) de directe bestuurlijke verantwoordelijkheden en bevoegdheden van hoofdkantoor en regionale kan- toren van het bureau duidelijk worden afgebakend. (cid:148) o) Punt 7, onder b) van hoofdstuk (cid:132)B. BIJZONDERE CRI- TERIA(cid:148) wordt vervangen door de volgende tekst: (cid:132)b) alle krachtens de internationale overeenkomsten vereiste inspecties en onderzoeken voor de afgifte van de certificaten uit te voeren, waaronder de middelen voor beoordeling van door gebruikma- king van gekwalificeerd beroepspersoneel en over- eenkomstig de bepalingen van de Bijlage bij (cid:132)Reso- lutie A. 788 (19) van de IMO betreffende richtlijnen voor de tenuitvoerlegging van de Internationale Vei- ligheidsbeleidscode (ISM) door de overheid(cid:148) de toe- passing en handhaving van het veiligheidsbeleidsy- steem, zowel aan de wal als aan boord van schepen die bestemd zijn om onder de certificatie te vallen. (cid:148) p) De woorden (cid:132)dient. te(cid:148) in punt 9 van hoofdstuk (cid:132)B. BIJZONDERE CRITERIA(cid:148) worden vervangen door het woord (cid:132)moet(cid:148). Artikel 2 De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk twaalf maanden na de vaststelling van deze richtlijn daaraan te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiºle bekendmaking van die bepa- lingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. Artikel 3 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Euro- pese Gemeenschappen. Artikel 4 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten