title: Decyzja Rady z dnia 20 marca 2000 r. zmieniająca decyzję 97/787/WE przewidującą wyjątkową pomoc finansową dla Armenii i Gruzji w celu rozszerzenia jej na Tadżykistan

eurovoc_concepts:
Armenia
EU aid
Georgia
Tajikistan
financial aid

text: 206 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 32000D0244 28. 3. 2000 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 11/t. 33 L 77/11 DECYZJA RADY z dnia 20 marca 2000 r. zmieniająca decyzję 97/787/WE przewidującą wyjątkową pomoc finansową dla Armenii i Gruzji w celu rozszerzenia jej na Tadżykistan (2000/244/WE) RADA UNII EUROPEJSKIEJ, wnioskiem o uzyskanie statusu beneficjenta Umowy moż- liwie jak najszybciej. uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 308, uwzględniając wnioski Komisji, uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1), a także mając na uwadze, co następuje: (1) (2) (3) (4) (5) Decyzja Rady 97/787/WE przewiduje wyjątkową pomoc finansową dla Armenii i Gruzji (2). Równolegle ze swą decyzją przewidującą wyjątkową pomoc dla Armenii i Gruzji, Rada zgodziła się również na rozważenie podobnego działania w przypadku Tadżyki- stanu, jak tylko pozwolą na to okoliczności. Tadżykistan przeprowadza podstawowe reformy poli- tyczne i gospodarcze i ponosi istotne wysiłki w celu reali- zacji modelu gospodarki rynkowej. Ze względu na początkowe wyniki, szczególnie w zakresie wzrostu i kontroli inflacji, reformy te powinny być konty- nuowane z podstawowym celem poprawy warunków życia ludzi oraz tworzenia miejsc pracy. Oczekiwany jest rozwój handlu, stosunków handlowych i gospodarczych między Wspólnotą a Tadżykistanem. Tadżykistan może przystąpić do Umowy o partnerstwie i współpracy ze Wspólnotami Europejskimi i ich Pań- stwami Członkowskimi oraz zwrócił się on z formalnym (6) Tadżykistan uzgodnił z Międzynarodowym Funduszem Walutowym (MFW) w czerwcu 1998 r. utworzenie na trzy lata instytucji wzmacniającej dostosowania strukturalne. (7) Władze tadżyckie formalnie podjęły się całkowitego ure- gulowania zaległych zobowiązań finansowych wobec Wspólnoty, a Tadżykistan zapewnia minimalną obsługę zaległych roszczeń Wspólnoty. (8) Władze tadżyckie złożyły formalny wniosek o wyjątkową pomoc finansową ze strony Wspólnoty. (9) (10) Tadżykistan jest krajem o niskim poziomie dochodów i znajduje się w obliczu szczególnie krytycznej sytuacji gospodarczej, społecznej i politycznej. Kraj ten może ubie- gać się o pożyczki na ulgowych warunkach z Banku Świa- towego i MFW. Pomoc finansowa na ulgowych warunkach ze strony Wspólnoty w formie połączonej pożyczki długotermino- wej i dotacji bezpośredniej jest odpowiednim środkiem pomocy dla kraju beneficjenta znajdującego się w tych kry- tycznych okolicznościach. (11) Pomoc ta, zarówno pożyczka, jak i dotacja, ma charakter wysoce wyjątkowy i tym samym, w żadnym stopniu nie stanowi precedensu. (12) Włączenie elementu dotacji do niniejszej pomocy pozo- staje bez uszczerbku dla uprawnień organu budżetowego. (13) Pomoc ta powinna być zarządzana przez Komisję. (1) Opinia wydana dnia 17 grudnia 1999 r. (dotychczas nieopubliko- wana w Dzienniku Urzędowym). (2) Dz. U. L 322 z 25. 11. 1997, str. 37. (14) Komisja ma zapewnić, by pomoc finansowa była wykorzy- stywana zgodnie z zasadami kontroli budżetowej. 11/t. 33 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 207 (15) Przy wykonywaniu niniejszej decyzji, Komisja odpowied- nio uwzględni postęp dokonany w wewnątrztadżyckim procesie pokojowym oraz, w szczególności, w organizacji wyborów na akceptowalnych warunkach. nim okresie spłaty i dziesięcioletnim okresie karencji. W tym celu, Komisja zostaje uprawniona do pożyczenia, w imieniu Wspólnoty, niezbędnych środków, które zostają oddane do dyspozycji krajów beneficjentów w formie pożyczek. (16) Przed przekazaniem swojego wniosku, Komisja zasięgnęła opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego. (17) Traktat nie ustanawia, w celu przyjęciu niniejszej decyzji, uprawnień innych niż wynikające z art. 308, 3. Część tej pomocy, którą stanowią dotacje składa się z kwoty do wysokości 130 milionów EUR na okres 1997–2004 r. przy maksymalnej kwocie 24 milionów EUR rocznie. Dota- cje zostają udostępnione jak tylko zostanie zmniejszony stan zadłużenia netto krajów beneficjentów wobec Wspólnoty, co najmniej o podobną kwotę. ”; PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: 2) w art. 3 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Z zastrzeżeniem przepisów art. 1 ust. 4 oraz art. 2 łączna kwota pożyczki oferowanej każdemu krajowi zostanie udo- stępniona przez Komisję równolegle z pierwszą ratą dotacji. Pozostała część dotacji zostanie udostępniona przez Komisję w kolejnych ratach, z zastrzeżeniem tych samych przepisów. ”; Artykuł 3. w art. 5 ust. 2 otrzymuje brzmienie: W decyzji 97/787/WE wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 1 ust. 1–3 otrzymują brzmienie: „2. Przed dniem 31 grudnia 2004 r. Rada zbada stosowanie niniejszej decyzji do tej daty w oparciu o szczegółowe spra- wozdanie Komisji, które zostanie przekazane również Parla- mentowi Europejskiemu. ”. „1. Wspólnota udostępnia Armenii, Gruzji i Tadżykistanowi wyjątkową pomoc finansową, w formie pożyczek długotermi- nowych oraz dotacji bezpośrednich. 2. Łączna wartość pożyczki omawianej pomocy wynosi mak- simum 245 milionów EUR, przy maksymalnym piętnastolet- Sporządzono w Brukseli, dnia 20 marca 2000 r. W imieniu Rady J. GAMA Przewodniczący


title: Decyzja Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska z dnia 20 marca 2000 r. ustanawiająca kodeks dobrego postępowania administracyjnego w Agencji

eurovoc_concepts:
European Environment Agency
code of conduct

formats: html pdf print

text: 01/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 187 32000D0529 L 216/15 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 26. 8. 2000 DECYZJA EUROPEJSKIEJ AGENCJI OCHRONY ŚRODOWISKA z dnia 20 marca 2000 r. ustanawiająca kodeks dobrego postępowania administracyjnego w Agencji (2000/529/WE) EUROPEJSKA AGENCJA OCHRONY ŚRODOWISKA, a także mając na uwadze, co następuje: uwzględniając przepisy w sprawie otwartości Traktatu Amster- damskiego, w szczególności art. 1 Traktatu o Unii Europejskiej i art. 21 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Traktat Amsterdamski jednoznacznie wprowadził koncepcję otwartości do Traktatu o Unii Europejskiej, stwierdzając, że wyznacza ona nowy etap w procesie tworzenia coraz ściślejszego związku, w którym decyzje podejmuje się przy możliwie jak naj- większej otwartości i w ścisłej więzi z obywatelami; uwzględniając inicjatywę podjętą przez Roya Perry’ego, przedsta- wiającego sprawozdanie Komitetu ds. wniosków w sprawie dzia- łań własnych w latach 1996–1997 (1) na rzecz ustanowienia kodeksu dobrego postępowania administracyjnego, Komisja Europejska jednakowo dąży do reformowania procedur administracji Wspólnoty w celu pełnego wprowadzenia w życie tej koncepcji; uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lipca 1998 r. w sprawie sprawozdania rocznego z działalności Euro- (C4- pejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich w 1997 r. 0270/98) (2), uwzględniając własną inicjatywę Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie przeprowadzenia rozpoznania w odniesieniu do istnienia i powszechnej dostępności, w różnych instytucjach i organach wspólnotowych, kodeksu dobrego postę- powania administracyjnego urzędników, regulującego ich relacje ze społeczeństwem, uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 15 kwietnia 1999 r. w sprawie sprawozdania rocznego z działal- ności Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich w 1998 r. (C4-0138/99), uwzględniając istniejący kodeks dotyczący publicznego dostępu do dokumentów Komisji, zawarty w decyzji 94/90/EWWiS, EW, Euratom (3), (1) A4-0190/97. (2) Dz. U. C 292 z 21. 9. 1998, str. 168. (3) Dz. U. L 46 z 18. 2. 1994, str. 58. w celu przybliżenia administracji obywatelom i zagwarantowa- nia lepszej jakości administracji, należy przyjąć kodeks zawiera- jący podstawowe zasady dobrego postępowania administracyjne- go, którymi kierować się będą urzędnicy w kontaktach ze społeczeństwem; taki kodeks jest użyteczny zarówno dla urzędników, gdyż infor- muje ich w sposób szczegółowy o zasadach, jakimi powinni kie- rować się w kontaktach ze społeczeństwem, jak i dla obywateli, gdyż dostarcza im informacji o normach postępowania, jakich mają prawo oczekiwać, załatwiając sprawy w urzędach admini- stracji Wspólnoty; kodeks taki może być skuteczny jedynie wówczas, gdy stanie się dokumentem powszechnie udostępnionym obywatelom, a zatem powinien zostać opublikowany w formie decyzji podobnie jak wyżej wspomniana decyzja w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Komisji; w rezolucjach C4-0270/98 i C4-0138/99 Parlament z zadowole- niem przyjął inicjatywę ustanowienia kodeksu dobrego postępo- wania administracyjnego instytucji i organów europejskich, pod- kreślając pilną potrzebę opracowania takiego kodeksu tak szybko jak to tylko możliwe; jednakowo Parlament podkreślił, iż kodeksowi należy nadać, w miarę możliwości, jednolitą postać dla wszystkich instytucji i organów europejskich, aby umożliwić dostęp do niego wszyst- kim obywatelom Europy oraz opublikować go w Dzienniku Urzędowym; 188 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 01/t. 3 jako szczególną podstawę prawną uwzględniając również, powyższego kodeksu postępowania, rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Euro- pejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska, które zostało zmienione roz- porządzeniem Rady (WE) nr 933/1999 z dnia 29 kwietnia 1999 r. , w szczególności jego art. 17: „Personel Agencji podlega przepisom i zasadom dotyczącym urzędników i innych pracow- ników Wspólnot Europejskich”, „regulaminowi pracowniczemu i warunkom zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Euro- pejskich” oraz decyzji Zarządu Europejskiej Agencji Ochrony Śro- dowiska z dnia 21 marca 1997 (1) w sprawie publicznego dostępu do dokumentów EAOŚ; uznając dlatego za pożądane ustanowienie kodeksu zasad dobrego postępowania administracyjnego, których pracownicy EAOŚ powinni przestrzegać w swoich relacjach ze społeczeń- stwem oraz publiczne udostępnienie tego kodeksu, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Przepisy ogólne W swoich relacjach ze społeczeństwem personel Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska przestrzega zasad ustanowionych w niniejszej decyzji, stanowiących kodeks dobrego postępowania administracyjnego, zwany dalej „kodeksem”. 2. Zasad ustanowionych niniejszym Kodeksem nie stosuje się do relacji między Europejską Agencją Ochrony Środowiska a jej urzędnikami. Relacje te reguluje regulamin pracowniczy. Artykuł 4 Legalność Urzędnik działa zgodnie z prawem i stosuje zasady, przepisy i procedury ustanowione w prawodawstwie wspólnotowym. W szczególności, urzędnik ma obowiązek zadbać, aby decyzje, które naruszają prawa lub interesy obywateli, miały podstawę prawną i aby ich treść była zgodna z prawem. Artykuł 5 Brak dyskryminacji 1. Rozpatrując wnioski społeczeństwa i podejmując decyzje, urzędnik zapewni poszanowanie zasady równego traktowania. Członkowie społeczeństwa będący w takiej samej sytuacji, mają być traktowani w podobny sposób. 2. W przypadku różnic w traktowaniu, urzędnik zapewni, aby były one uzasadnione obiektywnymi odnośnymi cechami charakterystycznymi poszczególnych przypadków. 3. Urzędnik unikać będzie w szczególności nieuzasadnionej dys- kryminacji między członkami społeczeństwa ze względu na przy- należność państwową, płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, reli- gię lub przekonania, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną. Artykuł 2 Podmiotowy zakres stosowania Artykuł 6 Proporcjonalność 1. Kodeks stosuje się do wszystkich urzędników i innych pra- cowników, którzy podlegają regulaminowi pracowniczemu i warunkom zatrudnienia innych pracowników, w ich relacjach ze społeczeństwem. W dalszej części niniejszej decyzji terminem „urzędnik” określa się zarówno urzędników, jak i innych pracow- ników. 1. Podejmując decyzje, urzędnik zapewnia, aby podejmowane środki były proporcjonalne w stosunku do realizowanego celu. Urzędnik unika w szczególności ograniczania praw obywateli lub nakładania na nich opłat, w przypadku jeśli te ograniczenia lub opłaty nie wiążą się w sposób racjonalnie uzasadniony z celem podejmowanych działań. 2. Europejska Agencja Ochrony Środowiska podejmuje nie- zbędne środki dla zapewnienia, aby przepisy wymienione w niniejszym kodeksie miały zastosowanie również wobec innych osób pracujących na rzecz Agencji, tak jak osoby zatrudnione na podstawie umów prawa prywatnego, ekspertów oddelegowywa- nych z krajowych służb cywilnych i praktykantów. 3. Poprzez „społeczeństwo” określa się osoby fizyczne i prawne, bez względu na to, czy zamieszkują na stałe na terytorium Pań- stwa Członkowskiego lub posiadają siedzibę w Państwie Człon- kowskim czy nie. Artykuł 3 Przedmiotowy zakres stosowania 1. Niniejszy Kodeks zawiera zasady ogólne dobrego postępowa- nia administracyjnego, które stosuje się do wszystkich relacji urzędników Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska ze społe- czeństwem, o ile relacji tych nie regulują przepisy szczególne. (1) Dz. U. C 282 z 18. 9. 1997, str. 5. 2. Podejmując decyzje urzędnik, zachowuje odpowiednią równo- wagę między interesami osób prywatnych a interesem publicz- nym. Artykuł 7 Nienadużywanie władzy Kompetencje są wykonywane jedynie w celach, w których zostały przyznane na mocy odpowiednich przepisów. Urzędnik unika w szczególności wykorzystywania tych kompetencji w celach, które nie mają podstawy prawnej lub nie są uzasadnione interesem publicznym. Artykuł 8 Bezstronność i niezależność 1. Urzędnik jest bezstronny i niezależny. Urzędnik powstrzymuje się od wszelkich działań o charakterze arbitralnym, które mogą przynieść negatywne skutki dla członków społeczeństwa, jak również od preferencyjnego traktowania na jakiejkolwiek podsta- wie. 01/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 189 2. Urzędnik zobowiązany jest działać niezależnie od jakichkol- wiek zewnętrznych wpływów, włącznie z wpływami polityczny- mi, lub od interesów osobistych. 3. Urzędnik nie angażuje się w podejmowanie decyzji w spra- wach dotyczących własnych interesów lub interesów członków rodziny, krewnych, przyjaciół i znajomych urzędnika. Artykuł 9 Obiektywizm Podejmując decyzje, urzędnik bierze pod uwagę związane z nią czynniki i nadaje każdemu z nich odpowiednią wagę, wykluczając elementy, które nie mają związku ze sprawą. Artykuł 10 Uzasadnione oczekiwania i spójność 1. Urzędnik jest konsekwentny we własnym postępowaniu admi- nistracyjnym, jak również w działaniach administracyjnych Euro- pejskiej Agencji Ochrony Środowiska. Urzędnik stosuje normalne praktyki administracyjne tej instytucji, o ile nie ma uzasadnionych podstaw odstąpienia od tych praktyk w indywidualnym przypad- ku. 2. Urzędnik szanuje słuszne i uzasadnione oczekiwania człon- ków społeczeństwa w świetle tego, w jaki sposób Europejska Agencja Ochrony Środowiska działała w przeszłości. Artykuł 11 Sprawiedliwość Urzędnik działa sprawiedliwie i racjonalnie. Artykuł 12 Uprzejmość 1. W kontaktach ze społeczeństwem urzędnik jest usłużny, dokładny, uprzejmy i dostępny. Odpowiadając na koresponden- cję, odbierając telefony i pocztę elektroniczną, urzędnik dokłada wszelkich starań, aby być pomocnym i odpowiadać na zadawane pytania. 2. W przypadku gdy dana sprawa nie leży w zakresie odpowie- dzialności danego urzędnika, kieruje on obywatela do właściwego urzędnika. 3. W przypadku popełnienia błędu wywołującego negatywne skutki dla praw lub interesów członka społeczeństwa, urzędnik przeprasza za błąd. Artykuł 14 Potwierdzenie otrzymania korespondencji i wskazanie właściwego urzędnika 1. Na każdy list lub skargę złożoną do instytucji należy wysłać potwierdzenie otrzymania w terminie dwóch tygodni od otrzy- mania listu lub skargi, z wyjątkiem przypadków gdy możliwe jest wysłanie w tym terminie odpowiedzi merytorycznej. 2. W odpowiedzi lub potwierdzeniu otrzymania korespondencji należy wskazać nazwisko i numer telefonu urzędnika, który pro- wadzi daną sprawę, jak również rodzaj służb, do których ten urzędnik należy. 3. Nie wysyła się potwierdzenia otrzymania ani odpowiedzi w przypadku gdy listy lub skargi mają obraźliwy charakter, z uwagi na ich nadmierną ilość, zbędne powtórzenia tej samej treści lub bezcelowy charakter. Artykuł 15 Obowiązek przekazania korespondencji właściwym służbom Instytucji 1. W przypadku gdy list lub skarga do Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska zostały zaadresowane lub przekazane do programu lub jednostki, które nie mają kompetencji do zajmo- wania się tą sprawą, pracownicy tej służby zapewnią, aby kore- spondencja ta została niezwłocznie przekazana właściwym służ- bom Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska. 2. Służby, które pierwotnie otrzymały list lub skargę, zawiada- miają autora o przesłaniu korespondencji do właściwych służb, ze wskazaniem nazwiska i numeru telefonu urzędnika, któremu przekazano korespondencję. 3. W przypadku gdy na adres Europejskiej Agencji Ochrony Śro- dowiska wpłynie list lub skarga, która nie mieści się w jej kom- petencjach, Europejska Agencja Ochrony Środowiska zapewnia, aby korespondencję tę przesłano właściwemu organowi europej- skiemu i poinformuje nadawcę, komu przekazano sprawę. Artykuł 16 Prawo do bycia wysłuchanym i do składania oświadczeń 1. W przypadku gdy sprawa dotyczy praw lub interesów obywa- teli, urzędnik zapewnia, aby na każdym etapie procedury podej- mowania decyzji przestrzegano prawa do obrony. 2. Każdy członek społeczeństwa ma prawo, w przypadku gdy ma zostać podjęta decyzja naruszająca jego prawa lub interesy, przed- łożyć uwagi na piśmie oraz, w miarę potrzeby, przedstawić uwagi ustne przed podjęciem decyzji. Artykuł 13 Rozsądny termin podejmowania decyzji Artykuł 17 Odpowiedzi na listy w języku obywatela Urzędnik zapewnia, aby każdy obywatel Unii lub członek społeczeństwa, który pisze do Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska w jednym z języków Traktatu, otrzymał odpowiedź w takim samym języku. 1. Urzędnik zapewnia, aby decyzję w sprawie każdego wniosku lub skargi złożonej do instytucji podjęto w rozsądnym terminie, bezzwłocznie, a w każdym razie nie później niż w terminie dwóch miesięcy od daty otrzymania wniosku lub skargi. Tę samą zasadę stosuje się w przypadku odpowiedzi na listy od członków społe- czeństwa. 190 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 01/t. 3 2. W przypadku gdy niemożliwe jest podjęcie decyzji w sprawie wniosku lub skargi do Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska we wspomnianym wyżej terminie z uwagi na złożoność poruszo- nej sprawy, urzędnik jak najszybciej informuje autora o tym fak- cie. W takim przypadku ostateczną decyzję należy przekazać autorowi w jak najkrótszym terminie. Artykuł 18 Obowiązek przedstawienia uzasadnienia decyzji 1. W przypadku każdej decyzji Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska, która może naruszać prawa lub interesy osoby pry- watnej, należy przedstawić uzasadnienie, wyraźnie wskazując na stan faktyczny i podstawę prawną decyzji. 2. Urzędnik unika podejmowania decyzji, które są oparte na nie- kompletnych lub niejasnych podstawach lub nie zawierają szcze- gółowego uzasadnienia. 3. W przypadku gdy ze względu na dużą liczbę osób, których dotyczą podobne decyzje, niemożliwe jest przedstawienie szcze- gółowego uzasadnienia decyzji i w związku z tym udziela się nor- malnych odpowiedzi, urzędnik gwarantuje, że w późniejszym ter- minie dostarczy szczegółowe uzasadnienie danemu obywatelowi, na jego wyraźne żądanie. Artykuł 19 Wskazanie możliwości odwołania 1. Decyzja Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska, która może naruszać prawa lub interesy osoby prywatnej, wskazuje możliwości odwołania, w przypadku jej zakwestionowania. W szczególności decyzja określa charakter środków odwoławczych, organy, przed którymi mogą być one wykonane, jak również ter- miny ich wykonania. 2. Decyzje wskazują w szczególności na możliwość wszczęcia postępowania sądowego i wniesienia skargi do Rzecznika Praw Obywatelskich zgodnie z warunkami określonymi, odpowiednio, w art. 230 i 195 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europej- ską. 2. Urzędnik unika w szczególności przetwarzania danych oso- bowych w celach prawnie niedozwolonych lub przekazywania ich osobom nieuprawnionym. Artykuł 22 Żądanie informacji 1. W przypadku gdy urzędnik odpowiada za prowadzenie danej sprawy, udziela on członkom społeczeństwa, na ich żądanie, wymaganych informacji. Urzędnik dba o to, aby przekazywane informacje były jasne i zrozumiałe. 2. Jeśli ustny wniosek o udzielenie informacji okaże się zbyt skomplikowany lub zbyt obszerny, aby go przyjąć, urzędnik radzi osobie zainteresowanej sformułowanie swojego żądania na piśmie. 3. W przypadku gdy urzędnikowi nie wolno ujawnić żądanej informacji ze względu na jej poufny charakter, może on, zgodnie z art. 18 niniejszego Kodeksu, wskazać osobie zainteresowanej powody, dla których nie może przekazać mu tej informacji. 4. W przypadku wniosków o udzielenie informacji w sprawach, za które urzędnik nie ponosi odpowiedzialności, kieruje on osobę składającą wniosek do osoby właściwej, podając jej nazwisko i numer telefonu. W przypadku wniosków o udzielenie informa- cji dotyczących innych instytucji lub organów Wspólnoty, urzęd- nik kieruje osobę zgłaszającą żądanie do tej instytucji lub organu. 5. Tam gdzie stosowne urzędnik, w zależności od przedmiotu wniosku, kieruje osobę poszukującą informacji do służb instytu- cji odpowiedzialnych za informowanie społeczeństwa. Artykuł 23 Wnioski o publiczny dostęp do dokumentów 1. W przypadku wniosków o dostęp do dokumentów Europej- skiej Agencji Ochrony Środowiska, urzędnik udostępnia te doku- menty zgodnie z decyzją Zarządu Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska w sprawie publicznego dostępu do dokumentów EAOŚ z dnia 21 marca 1997 (1). 2. Jeżeli urzędnik nie może przyjąć ustnego wniosku o dostęp do dokumentów, zaleca obywatelowi sformułowanie go na piśmie. Artykuł 20 Powiadomienie o decyzji Artykuł 24 Prowadzenie odpowiednich zapisów 1. Urzędnik zapewnia, aby powiadomienia o decyzjach narusza- jących prawa lub interesy jednostki były przekazywane osobom zainteresowanym w formie pisemnej, niezwłocznie po podjęciu decyzji. Służby Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska prowadzą odpowiednie zapisy dotyczące korespondencji przychodzącej i wychodzącej, otrzymywanych dokumentów i podejmowanych środków. 2. Urzędnik powstrzymuje się od podawania decyzji do wiado- mości innym źródłom, dopóki nie zostaną o niej poinformowane osoby zainteresowane. Artykuł 25 Publiczny dostęp do kodeksu Artykuł 21 Ochrona danych 1. Urzędnik, który posiada dostęp do danych osobowych doty- czących obywatela, przestrzega zasad ustanowionych w dyrekty- wie 95/46/WE w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych. 1. Europejska Agencja Ochrony Środowiska podejmie niezbędne środki w celu zapewnienia jak najszerszego upowszechnienia niniejszego Kodeksu wśród obywateli. W szczególności EAOŚ zapewni rozpowszechnienie ulotek pt. „Kodeks dobrego postępo- wania administracyjnego w Europejskiej Agencji Ochrony Środo- wiska”, która zawierać będzie prezentację Kodeksu i jego kom- pletny tekst w Załączniku. (1) Patrz: przypis 4. 01/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 191 2. Europejska Agencja Ochrony Środowiska dostarczy obywatelom, na ich prośbę, egzemplarze niniejszego Kodeksu. Artykuł 26 Prawo wnoszenia skarg do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich Wszelkie przypadki naruszenia przez urzędnika zasad ustanowionych w niniejszym Kodeksie mogą być przedmiotem skargi do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich zgodnie z art. 195 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską oraz Statutem Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich (1). Artykuł 27 Przegląd Przegląd niniejszej decyzji zostanie przeprowadzony po dwóch latach jej stosowania. W 2002 r. dyrektor Zarządzający, w ramach przygotowań do tego przeglądu, przedstawi Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich sprawozdanie w sprawie wykonania niniejszej decyzji w okresie od 2000 do 2002 r. Artykuł 28 Wejście w życie Zarząd Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska przyjmuje niniejszą decyzję dnia 20 marca 2000 r. Decyzja staje się skuteczna dnia 20 czerwca 2000 r. po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Sporządzono w Kopenhadze, dnia 20 marca 2000 r. W imieniu Zarządu EAOŚ W imieniu Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska Kees ZOETEMAN Przewodniczący Domingo JIMÉNEZ-BELTRÁN Dyrektor Zarządzający (1) Decyzja Parlamentu Europejskiego 94/262/EWWiS, Euratom z dnia 9 marca 1994 r. w sprawie przepisów i ogólnych warunków regulujących wykonywanie funkcji Rzecznika Praw Obywatelskich (Dz. U. L 113 z 4. 5. 1994, str. 15)


title: 2000/249/EG: Besluit van de Raad van 20 maart 2000 inzake de beginselen, prioriteiten, tussentijdse doelstellingen en voorwaarden die zijn opgenomen in het partnerschap voor toetreding met de Republiek Malta

eurovoc_concepts:
European Union
Malta
accession to the European Union
cooperation policy

text: 29. 3. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 78/17 BESLUIT VAN DE RAAD van 20 maart 2000 inzake de beginselen, prioriteiten, tussentĳdse doelstellingen en voorwaarden die zĳn opgenomen in het partnerschap voor toetreding met de Republiek Malta (2000/249/EG) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, (5) Gelet op Verordening (EG) nr. 555/2000 van de Raad van 13 maart 2000 betreffende de uitvoering van acties in het kader van de pretoetredingsstrategie voor de Republiek Cyprus en de Republiek Malta (1), aantal prioriteiten voor verdere werkzaamheden vastge- steld. De Republiek Malta moet ter voorbereiding van het lidmaatschap een nationaal programma voor de over- name van het acquis opstellen. Dit programma moet een tĳdschema bevatten voor de verwezenlĳking van de in het partnerschap voor toetreding opgenomen priori- teiten en tussentĳdse doelstellingen, Gezien het voorstel van de Commissie, Overwegende hetgeen volgt: BESLUIT: (1) (2) (3) De Europese Raad van Luxemburg heeft verklaard dat het partnerschap voor de toetreding een nieuw instru- ment is, dat de spil vormt van de versterkte pretoetre- dingsstrategie. Verordening (EG) nr. 555/2000 vormt een aanvulling op Verordening (EG) nr. 622/98 (2), waarin wordt bepaald dat de Raad op voorstel van de Commissie met gekwali- ficeerde meerderheid van stemmen een besluit neemt over de beginselen, prioriteiten, tussentĳdse doelstel- lingen en voorwaarden van de onderscheiden partner- schappen voor toetreding, zoals deze aan elke kandidaat- lidstaat worden voorgelegd, alsook over belangrĳke wĳzigingen die daarin naderhand worden aangebracht. Voor de hulpverlening van de Gemeenschap moet worden voldaan aan een aantal essentiële voorwaarden, inzonderheid het maken van vorderingen bĳ het voldoen aan de criteria van Kopenhagen. Wanneer een essentieel element ontbreekt, kan de Raad op voorstel van de van Commissie, met stemmen, passende maatregelen nemen met betrekking tot de pretoetredingshulp. gekwalificeerde meerderheid (4) De Commissie heeft in haar periodiek verslag van 1999 een objectieve analyse gegeven van de voorbereidingen van de Republiek Malta op het lidmaatschap en een Artikel 1 Overeenkomstig artikel 1, lid 2, van Verordening (EG) nr. 555/2000 zĳn de beginselen, prioriteiten, tussentĳdse doelstel- lingen en voorwaarden van het partnerschap voor de toetre- ding met de Republiek Malta opgenomen in de bĳlage bĳ dit besluit, die een integrerend deel van dit besluit vormt. Artikel 2 De uitvoering van het partnerschap voor de toetreding wordt naar behoren onderzocht door de instanties van de associatie- overeenkomst en door de bevoegde instanties van de Raad, waaraan de Commissie regelmatig verslag uitbrengt. Artikel 3 Dit besluit treedt in werking op de derde dag volgende op die van zĳn bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Gedaan te Brussel, 20 maart 2000. Voor de Raad De Voorzitter J. GAMA (1) PB L 68 van 16. 3. 2000, blz. 3. (2) Verordening (EG) nr. 622/98 van de Raad van 16 maart 1998 betreffende hulp aan de kandidaat-lidstaten in het kader van de pretoetredingsstrategie van partner- inzonderheid de schappen voor de toetreding (PB L 85 van 20. 3. 1998, blz. 1). invoering L 78/18 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 29. 3. 2000 BĲLAGE MALTA: PARTNERSCHAP VOOR TOETREDING 1999 1. DOELSTELLINGEN Het partnerschap voor toetreding heeft als doel in een alomvattend kader de prioritaire gebieden te omschrĳven voor verdere werkzaamheden zoals die zĳn vastgelegd in het periodiek verslag van 1999 van de Commissie inzake de vorderingen van Malta bĳ de voorbereiding op de toetreding tot de Europese Unie, de beschikbare financiële middelen om Malta te helpen bĳ de tenuitvoerlegging van deze prioriteiten, en de aan deze bĳstand verbonden voorwaarden. Dit partnerschap voor toetreding vormt de basis voor een aantal beleidsinstrumenten die gebruikt zullen worden om de kandidaat-landen te helpen bĳ de voorbereidingen op het lidmaatschap. Hiertoe behoren onder andere het nationale programma voor overname van het acquis, de gezamenlĳke beoordeling van de economische beleidsprioriteiten op de middellange termĳn, het pact tegen de georganiseerde misdaad, en de nationale ontwikke- lingsplannen en andere sectorale plannen die nodig zĳn voor deelname aan de structuurfondsen na de toetreding. Deze instrumenten zĳn alle verschillend van aard en worden opgezet en aangewend volgens specifieke procedures. Zĳ vormen geen integrerend onderdeel van dit partnerschap, maar de erin opgenomen prioriteiten zullen met het partnerschap verenigbaar zĳn. 2. BEGINSELSEN De belangrĳkste prioriteiten voor de kandidaat-landen hebben betrekking op hun vermogen te voldoen aan de criteria van Kopenhagen, waarin is vastgelegd dat voor het lidmaatschap het volgende vereist is: — het kandidaat-land heeft stabiele instellingen die de democratie, de rechtsstaat, de mensenrechten, en het respect voor en de bescherming van minderheden garanderen; — het land beschikt over een functionerende markteconomie alsook over het vermogen om de concurrentiedruk en de marktkrachten binnen de Unie het hoofd te bieden; — het kandidaat-land is in staat de verplichtingen van het lidmaatschap aan te gaan, met inbegrip van de doelstellingen van de politieke, economische en monetaire unie. Op de bĳeenkomst in Madrid benadrukte de Europese Raad dat de kandidaat-landen hun administratieve structuren moeten aanpassen om na de toetreding een harmonieus functioneren van het beleid van de Gemeenschap te garanderen; in Luxemburg benadrukte de Europese Raad dat de opname van het acquis in de wetgeving noodzakelĳk is, maar op zich niet afdoende; het acquis moet ook daadwerkelĳk worden toegepast. 3. PRIORITEITEN EN TUSSENTĲDSE DOELSTELLINGEN De periodieke verslagen van de Commissie hebben de nadruk gelegd op de inspanningen die de kandidaat-landen op bepaalde terreinen nog steeds moeten doen ter voorbereiding op de toetreding. Om deze reden moeten tussenfasen worden gedefinieerd in termen van prioriteiten, waarbĳ voor elke prioriteit exacte doelstellingen worden opgesteld in samenwerking met de betrokken landen; het bereiken van deze doelstellingen bepaalt het niveau van de toegekende steun, de vooruitgang in de lopende onderhandelingen met bepaalde landen, en de opening van onderhandelingen met de andere landen. De prioriteiten en tussentĳdse doelstellingen zĳn in twee groepen verdeeld: voor de korte en voor de middellange termĳn. Een realistische verwachting is dat Malta de in de categorie „korte termĳn” opgenomen prioriteiten en tussentĳdse doelstellingen eind 2000 verwezenlĳkt kan hebben of er aanzienlĳke vooruitgang mee kan hebben geboekt. De verwezenlĳking van de onder „middellange termĳn” opgenomen prioriteiten zal, naar wordt aangenomen, langer dan een jaar vergen, hoewel in de loop van 2000, voorzover mogelĳk, ook met die werkzaam- heden moet worden begonnen. Malta werkt momenteel aan de opstelling van een nationaal programma voor de overname van het acquis (NPAA). Dit bevat een tĳdschema voor het verwezenlĳken van de prioriteiten en tussentĳdse doelstellingen op basis van het toetredingspartnerschap, en de nodige administratieve structuren en financiële middelen. Het toetredingspartnerschap geeft de prioritaire gebieden aan voor de toetredingsvoorbereidingen van Malta. Desal- niettemin zal Malta alle in het periodiek verslag genoemde kwesties moeten aanpakken. Het is tevens van belang dat Malta voldoet aan de verplichtingen op het gebied van aanpassing van de wetgeving en tenuitvoerlegging van het acquis overeenkomstig de verbintenissen in het kader van de associatie-overeenkomst en de screening. Er wordt nogmaals op gewezen dat de opname van het acquis in de wetgeving op zich niet voldoende is: het acquis moet ook daadwerkelĳk worden toegepast volgens dezelfde normen als die welke worden toegepast binnen de Unie. Op alle onderstaande terreinen bestaat behoefte aan geloofwaardige en daadwerkelĳke toepassing en handhaving van het acquis. Aan de hand van de analyse van het periodiek verslag van de Commissie en de bestudering ervan door de Raad zĳn voor Malta onderstaande prioriteiten voor de korte en middellange termĳn en tussentĳdse doelstellingen vastgesteld. 29. 3. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 78/19 3. 1. Korte termĳn (2000) Economische criteria — Opstelling van een economisch beleid voor de middellange termĳn met het oog op het creëren van een stabiel en gezond macro-economisch klimaat. — Opstelling van een duidelĳk belastingbeleid voor de lange termĳn en heffing van belastingen over eerder niet-geregistreerde economische bedrĳvigheid. — Opstelling van beleid voor een versnelling van de industriële herstructurering, vooral in de agro-voedselsector en de meubelsector, en voortzetting van de privatisering. Interne markt — Industriële- en intellectuele-eigendomsrechten: vaststelling van een nieuwe octrooiwet die in overeenstemming is met het Europees Octrooiverdrag en de EG-voorschriften inzake het aanvullend beschermingscertificaat (Supple- mentary Protection Certificate, SPC) voor farmaceutische producten en plantbeschermingsproducten. — Vennootschapswetgeving: verdere aanpassing, vooral omzetting elfde richtlĳn. — Gegevensbescherming: vaststelling nationale wetgeving in overeenstemming met EU-richtlĳnen. — Vrĳ verkeer van goederen: afschaffing invoerheffingen EU-producten; aanpassing wetgeving aan de richtlĳn inzake productaansprakelĳkheid door regels op te stellen voor strikte productaansprakelĳkheid van de fabrikant. — Vrĳ verkeer van kapitaal: vaststelling van een gedetailleerd tĳdschema voor de verwezenlĳking van het vrĳ verkeer van kapitaal, te beginnen met de afschaffing van beperkingen op binnenlandse en buitenlandse kapitaal- stromen op de lange termĳn. — Mededinging: vaststelling van een fusiewet; zorgen voor toepassing van de mededingingsregels op overheidsbe- drĳven met bĳzondere of exclusieve rechten; vaststelling van een wet op de staatssteun en de oprichting van een toezichthoudende autoriteit van de staat; voltooiing inventarisatie staatssteun en jaarlĳkse rapporten staatssteun. — Telecommunicatie: oprichting van een onafhankelĳke nationale regelgevende autoriteit. — Audiovisuele sector: voltooiing aanpassing wetgeving. — Belastingen: verdere omzetting en opstelling van een tĳdschema voor volledige aanpassing van de wetgeving met betrekking tot BTW en accĳnzen; zorgen voor verenigbaarheid van nieuwe belastingmaatregelen met de principes van de gedragscode voor belastingen op ondernemingen. — Douane: opstelling van een tĳdschema voor volledige aanpassing van de wetgeving; vaststelling van de gecombi- neerde nomenclatuur, met inbegrip van de geharmoniseerde oorsprongregels; invoering enig document: vaststel- ling institutionele en administratieve capaciteit, o. a. automatisering. Landbouw — Voorbereiding van maatregelen voor de tenuitvoerlegging van administratieve structuren voor het gemeenschap- pelĳk landbouwbeleid en het beleid inzake plattelandsontwikkeling. — Verdere aanpassing van wetgeving voor de veterinaire en fytosanitaire sector en modernisering van de inspectie- regelingen, vooral aan de toekomstige buitengrenzen. Milieu — Vaststelling van een strategie en een gedetailleerd richtlĳn-specifiek programma voor de omzetting, tenuitvoerleg- ging en handhaving van het EU-milieuacquis, vooral door de ontwikkeling van sectorale en kaderwetgeving, en het opstellen van de nodige uitvoeringsregels en van de eisen inzake capaciteitsversterking. — Ontwikkeling van een plan voor de financiering van investeringen (richtlĳn-specifiek) op basis van realistische jaarlĳkse ramingen van de kosten van harmonisatie en van openbare en particuliere financieringsbronnen. — Volledige omzetting en handhaving van de richtlĳn milieueffectbeoordeling. Vervoer — Vaststelling van een strategie en een tĳdschema voor de omzetting en tenuitvoerlegging van het acquis, vooral op het gebied van de luchtvaart en het zeevervoer (met inbegrip van de veiligheid op zee). Werkgelegenheid en sociale zaken — Steun voor de inspanningen van de sociale partners voor capaciteitsversterking in verband met de ontwikkeling en tenuitvoerlegging van het acquis. L 78/20 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 29. 3. 2000 Justitie en binnenlandse zaken — Opheffing van het geografisch voorbehoud bĳ het Verdrag van Genève op asielgebied; bevordering deelname aan internationale samenwerking op het gebied van justitie. — Het vaststellen van specifieke wetgeving inzake asiel en het opzetten van structuren voor de behandeling van asielverzoeken; ondertekening van het Verdrag van de Raad van Europa inzake de illegale drugshandel over zee. — Uitbreiding van het personeel van de politieafdelingen die zich bezighouden met economische misdaad en drugsbestrĳding; ratificering van het Verdrag inzake het witwassen van opbrengsten van misdrĳven, onderteke- ning van het Europees strafrechtelĳk verdrag inzake corruptie en van het OESO-verdrag inzake omkoping. Versterking van de administratieve en gerechtelĳke capaciteit, ook die voor het beheer van en de controle op EU-fondsen — Indiening van een programma voor hervorming van het overheidsapparaat in de zin van meer efficiëntie en doelmatigheid. — Voltooiing wetgevend kader voor interne en externe financiële controle; oprichting van een centrale organisatie binnen de regering voor harmonisatie interne audit/controlefuncties; oprichting van eenheden voor interne audit/controle in de centra waar uitgaven worden gedaan; invoering „functionele onafhankelĳkheid” voor uitvoerders van financiële controle/audits op centraal en gedecentraliseerd niveau en „ex ante” financiële controle; uitgeven van een audithandleiding en ontwikkeling van een audittraject voor controle op de EU-fondsen. — Beschikbaarstelling van gegevens omtrent BBP/hoofd in overeenstemming met de EU-methodologie. 3. 2. Middellange termĳn Economische criteria — Vermindering van de staatsschuld en het begrotingstekort. — De belastinginning verbeteren en de openbare sector hervormen; herstructureren van verlieslĳdende overheidsbe- drĳven en ervoor zorgen dat deze zich onderwerpen aan marktdiscipline. — Zorgen dat het financiële stelsel sterk genoeg is voor een volledig geliberaliseerd kapitaalrekeningstelsel. — Voltooiing van het privatiseringsproces. — Verdere inspanningen ter verbetering van de omstandigheden voor het creëren en ontwikkelen van bedrĳven, met bĳzondere aandacht voor het MKB. — Opstelling van een jaarlĳkse procedure voor fiscaal toezicht, teneinde kennisgeving omtrent en toezicht en controle op de overheidsfinanciën, vooral fiscaal, in overeenstemming te brengen met EU-procedures. Interne markt — Overheidsopdrachten: voltooiing aanpassing zodat voorschriften ook gelden voor plaatselĳke overheden en publiekrechtelĳke instanties; aanpassing van het gerechtelĳk apparaat aan de voorschriften van de desbetreffende richtlĳnen. — Gegevensbescherming: instelling van een onafhankelĳke toezichthoudende autoriteit. — Vrĳ verkeer van goederen: zorg dragen voor voldoende onafhankelĳkheid van organen op het gebied van normalisering, certificering, erkenning en metrologie, en afronding algemene institutionele regelingen; aanpassing nationale wetgeving inzake farmaceutische producten aan het acquis. — Vrĳ verkeer van kapitaal: afschaffing van de resterende restricties op binnenlandse en buitenlandse kapitaal- stromen met het oog op volledige liberalisatie. — Vrĳ verkeer van diensten: aanpassing regelgeving voor de banksector inzake depositogarantiestelsels en geconsoli- deerd toezicht; aanpassing wetgeving betalingssystemen, verdere aanpassing wetgeving in de sector effecten. — Vrĳ verkeer van personen: voltooiing aanpassing wederzĳdse erkenning diploma's. — Mededinging: versterking mededingingsautoriteiten; zorg dragen voor de conformiteit van het stelsel voor staatssteun, vooral voor de scheepsbouw. — Telecommunicatie: regelgevend kader volledig in overeenstemming brengen met het acquis, vooral wat betreft vergunningen, onderlinge verbindingen en universele diensten, nummering en databescherming. — Belastingen: volledige aanpassing aan het belastingacquis, met inbegrip van de overgangsregeling van de Gemeen- schap voor de BTW; herziening bestaande wetgeving en zorg dragen voor verenigbaarheid met de principes van de gedragscode voor belastingen op ondernemingen; versterking administratieve capaciteit en controleprocedures met inbegrip van administratieve samenwerking en wederzĳdse bĳstand. 29. 3. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 78/21 — Consumentenbescherming: voltooiing aanpassing wetgeving en versterking autoriteiten belast met markttoezicht en handhaving. — Douane: volledige aanpassing van wetgeving, met inbegrip van economische douaneregelingen, vrĳe zones, douane-entrepots, tariefcontingenten en -plafonds, tariefschorsingen, namaakartikelen en door piraterĳ verkregen goederen, en een informatiesysteem betreffende geconsolideerde tarieven; voorbereiding op het gebruik van vereenvoudigde procedures; versterking van organisatie, met bĳzondere aandacht voor de voorbereiding op de toepassing van alle economische douaneregelingen, het stelsel van tariefschorsingen en het beheer van de tariefcontingenten en -plafonds; voortzetting van de bestrĳding van fraude en corruptie. Landbouw — Verdere voorbereidingen op de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelĳk landbouwbeleid en het beleid inzake plattelandsontwikkeling. Visserĳ — Verdere aanpassing, vooral wat betreft controles, invoer, staatssteun, en het vlootregister. Energie — Voorbereiding op de interne energiemarkt, met name de elektriciteits- en gasrichtlĳnen (met inbegrip van aanpassing energieprĳzen aan kosten en instelling regelgevende autoriteit). — Aanpassing nationale wetgeving (eisen olievoorraden en energie-efficiëntie) aan het acquis; herstructurering van Malta's instellingen teneinde de bevoegdheden inzake beleidsvorming en toezicht van elkaar te scheiden, en een grotere capaciteit te creëren voor de toepassing van het acquis. Milieu — Volledige omzetting en tenuitvoerlegging van het acquis, met bĳzondere aandacht voor de kaderwetgeving, de horizontale wetgeving en de wetgeving inzake natuurbescherming, waterkwaliteit en afvalbeheer; versterking van de institutionele en administratieve capaciteit en de capaciteit op het gebied van toezicht. — Integratie van het principe van duurzame ontwikkeling in de definitie en de implementatie van alle andere vormen van sectoraal beleid. Werkgelegenheid en sociale zaken — Omzetting en uitvoering van de EU-wetgeving op het gebied van gezondheid en veiligheid op het werk, arbeidsrecht, gelĳke behandeling vrouwen en mannen, en volksgezondheid; versterking van de relevante admini- stratieve structuren en de structuren voor de coördinatie van de sociale zekerheid. — Opstelling van een nationale werkgelegenheidsstrategie, met behulp van de gezamenlĳke evaluaties van het werkgelegenheidsbeleid, met het oog op latere deelname aan de Europese werkgelegenheidsstrategie. Economische en sociale cohesie — Ontwikkeling van een nationaal beleid voor economische en sociale cohesie met het oog op het verkleinen van de binnenlandse ongelĳkheden, en voorbereiding op de tenuitvoerlegging van de structuurfondsen, o. a. meer- jaren-begrotingsprocedures en het opzetten van structuren voor toezicht op beoordeling en evaluatie. Vervoer — Aanpassing wetgeving wegvervoer (markttoegang, veiligheid, regels voor gevaarlĳke goederen en belastingen), vervoer over zee en door de lucht (vooral luchtveiligheid en beheer van het luchtverkeer). Justitie en binnenlandse zaken — Voortzetting geleidelĳke aanpassing aan de Europese Unie van visumwetgeving en -praktĳk. — Voortzetting van de bestrĳding van de handel in vrouwen en kinderen. Versterking van de administratieve en gerechtelĳke capaciteit, met inbegrip van het beheer van en de controle op EU-fondsen — Hervorming van de publieke sector in een streven naar grotere efficiëntie en doelmatigheid van het openbaar bestuur. — Versterking financiële controlefuncties van de overheid door te zorgen voor adequaat personeel, opleiding en uitrusting. — Vaststelling van statistische methoden die verenigbaar zĳn met die van de Europese Unie, vooral wat betreft: raming van het BBP, geharmoniseerde consumentenprĳsindexen, kortetermĳnindicatoren, sociale statistieken, het handelsregister en de betalingsbalans. L 78/22 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 29. 3. 2000 4. PROGRAMMERING De geldigheidsduur van het Vierde Financiële Protocol (12 juni 1995-31 oktober 1998) is met een jaar verlengd tot 31 december 1999. Het protocol is het enige EU-financieringsinstrument (afgezien van de EIB-leningen) voor financiële en technische samenwerking. In 1998 werden, gezien de pretoetredingsoriëntatie van het indicatieve programma van 1996, geen nieuwe middelen vastgelegd. In 1999 was 5 miljoen EUR beschikbaar. Uit deze nationale toewĳzingen kan Malta ook een gedeelte financieren van de deelname aan programma's van de Gemeenschap, waaronder het vĳfde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling. Over de financiële bĳstand met ingang van het jaar 2000 wordt een besluit genomen nadat de Raad de ontwerp- verordening inzake pretoetredingsfinanciën heeft aangenomen. Uit deze nationale toewĳzingen kan Malta ook een deel van de toekomstige deelname aan programma's van de Gemeenschap financieren. De met ingang van het jaar 2000 gefinancierde activiteiten zullen geconcentreerd zĳn op de overname van het acquis op basis van de prioritaire gebieden zoals uiteengezet in dit toetredingspartnerschap. Malta komt in aanmerking voor EIB-leningen in het kader van het Euro-Med-mandaat. Er is ook 30 miljoen EUR aan EIB-leningen beschikbaar in het kader van het Vierde Financiële Protocol tussen Malta en de Europese Unie. 5. CONDITIONALITEIT De hulp van de Gemeenschap bĳ de financiering van projecten wordt verstrekt op voorwaarde dat Malta zĳn verplichtingen krachtens de associatieovereenkomst nakomt, verdere stappen zet om te voldoen aan de criteria van Kopenhagen en vooral vooruitgang boekt bĳ de verwezenlĳking van de specifieke prioriteiten van dit toetredings- partnerschap in 2000. Het niet naleven van deze algemene voorwaarden kan leiden tot een besluit van de Raad inzake opschorting van de financiële bĳstand op basis van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 622/98 van 16 maart 1998. 6. TOEZICHT Op de uitvoering van het toetredingspartnerschap wordt toezicht gehouden in het kader van de associatieovereen- komst, en met name in het associatiecomité. Het partnerschap voor toetreding wordt zo nodig gewĳzigd in overeenstemming met artikel 2 van Verordening (EG) nr. 622/98


title: Rådets forordning (EF) nr. 616/2000 af 20. marts 2000 om ændring af forordning (EØF) nr. 737/90 om betingelser for indførsel af landbrugsprodukter med oprindelse i tredjelande som følge af ulykken på kernekraftværket i Tjernobyl

eurovoc_concepts:
USSR
agricultural product
import
nuclear accident
public health
radioactive pollution

text: 24. 3. 2000 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 75/1 I (Retsakter hvis offentliggørelse er obligatorisk) RÅDETS FORORDNING (EF) Nr. 616/2000 af 20. marts 2000 om ændring af forordning (EØF) nr. 737/90 om betingelser for indførsel af landbrugsprodukter med oprindelse i tredjelande som følge af ulykken på kernekraftværket i Tjernobyl RÅDET FOR DEN EUROPÆISKE UNION HAR — under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, særlig artikel 133, under henvisning til forslag fra Kommissionen, og ud fra følgende betragtninger: (1) (2) (3) (4) (5) Ved forordning (EØF) nr. 737/90 (1) blev der for indførsel af landbrugsprodukter, der er bestemt til menneskeføde, og som har oprindelse i tredjelande, fastsat maksimumstoleranceværdier for radioaktivitet, føre kontrol hvis overholdelse medlemsstaterne skal med. Nævnte forordning finder kun anvendelse indtil den 31. marts 2000. De årsager, som lå til grund for vedtagelsen for forlæn- gelsen af nævnte forordning, er stadig til stede, eftersom den radioaktive kontamination af visse landbrugspro- dukter med oprindelse i de tredjelande, som blev mest berørt af ulykken, stadig overstiger de maksimumstole- ranceværdier for radioaktivitet, som er fastsat i nævnte forordning. Ved Kommissionens forordning (EF) nr. 1661/1999 (2), forordning (EØF) nr. der erstattede Kommissionens 1983/88 (3), blev der bl. a. indført særlige bestemmelser, der skærpede kontrollen af indførsel af vilde svampe fra en række tredjelande. Der foreligger nu videnskabelig dokumentation for, at varigheden af cæsium-137-kontamination som følge af Tjernobyl-ulykken for en række produkter, der hidrører fra arter, der lever og gror i skove og træbevoksede områder hovedsagelig hænger sammen den pågældende radionuklides fysiske halveringstid på omkring 30 år. Erfaringerne fra gennemførelsen af kontrollen, jf. artikel 4 i forordning (EØF) nr. 737/90, navnlig vedrørende indførsel af tørrede svampe, har vist, at maksimumstole- (6) (7) (8) ranceværdierne, jf. artikel 3 i nævnte forordning, for at være konsistente skal beregnes for alle koncentrerede eller tørrede produkter på grundlag af det rekonstitue- rede forbrugsklare produkt. Ved Rådets forordning (Euratom) nr. 3954/87 (4) er der fastsat maksimalt tilladte niveauer for radioaktivitet i levnedsmidler og foder efter nukleare ulykker eller andre tilfælde af strålingsfare. Der skal i sådanne situationer være sikkerhed for, at der iværksættes koordinerede foranstaltninger. Det er hensigtsmæssigt atter at forlænge gyldigheden af forordning (EØF) nr. 737/90. De nødvendige foranstaltninger til gennemførelse af forordning (EØF) nr. 737/90 bør vedtages i overens- stemmelse med Rådets afgørelse 1999/468/EF af 28. juni 1999 om fastsættelse af de nærmere vilkår for udøvelsen af de gennemførelsesbeføjelser, der tillægges Kommissionen (5) — UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 Forordning (EØF) nr. 737/90 ændres således: a) Artikel 3 affattes således: »Artikel 3 De maksimumstoleranceværdier, der er omhandlet i artikel 2, er følgende: Den kumulerede cæsium 134- og 137-radioaktivitet må ikke overstige (7): (1) EFT L 82 af 29. 3. 1990, s. 1. Forordningen er ændret ved forord- ning (EF) nr. 686/95 (EFT L 71 af 31. 3. 1995, s. 15). (2) EFT L 197 af 29. 7. 1999, s. 17. (3) EFT L 174 af 6. 7. 1988, s. 32. (4) EFT L 371 af 30. 12. 1987, s. 11. Forordningen er ændret ved forordning (Euratom) nr. 2218/89 (EFT L 211 af 22. 7. 1989, s. 1). (5) EFT L 184 af 17. 7. 1999, s. 23. L 75/2 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 24. 3. 2000 — 370 Bq/kg for mælk og mejeriprodukter som anført i bilag II samt for levnedsmidler, som er bestemt til særlig ernæring til spædbørn i de første fire til seks måneder af disses liv og fuldt ud dækker denne persongruppes ernæringsbehov, og som er emballeret i detailsalgspak- fremgår og er anført på ninger, hvoraf det klart etiketten, at der er tale om tilberedninger til spædbørn — 600 Bq/kg for alle andre berørte produkter. « b) Artikel 7 affattes således: »Artikel 7 1. Kommissionen bistås af et udvalg. Når der henvises til dette stykke, anvendes artikel 5 og 2. 7 i afgørelse 1999/468/EF. 3. Udvalget vedtager selv sin forretningsorden. « c) Artikel 8, stk. 2, affattes således: »Den udløber: 1) den 31. marts 2010, medmindre Rådet inden da træffer anden afgørelse, især i tilfælde af at den i artikel 6 nævnte fortegnelse over undtagne produkter kommer til at omfatte alle produkter, der er egnede til menneske- føde, som denne forordning gælder for 2) når Kommissionens forordning, der er omhandlet i artikel 2, stk. 1, i forordning (Euratom) nr. 3954/87, træder i kraft, hvis dette sker inden den 31. marts 2010. « Artikel 2 Fristen i artikel 5, stk. 6, i afgørelse 1999/468/EF fastsættes til én måned. Denne forordning træder i kraft på dagen for offentliggørelsen i De Europæiske Fællesskabers Tidende. Denne medlemsstat. forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver Udfærdiget i Bruxelles, den 20. marts 2000. På Rådets vegne J. GAMA Formand