title: Gewijzigd voorstel voor een verordening van de Raad betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid voor gemeenschappelijke kinderen

eurovoc_concepts:
child care
judicial cooperation
matrimonial law
national law
parental responsibility

text: 26. 9. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 274 E/13 Gewijzigd voorstel voor een verordening van de Raad betreffende de bevoegdheid en de erken- ning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoor- delijkheid voor gemeenschappelijke kinderen (1) (2000/C 274 E/03) COM(2000) 151 def. (cid:151) 1999/0110(CNS) (Door de Commissie overeenkomstig artikel 250, lid 2, van het EG-Verdrag ingediend op 17 maart 2000) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, en met name op artikel 61, onder c, en artikel 67, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Parlement, Gezien het advies van het Economisch en Sociaal ComitØ, Overwegende hetgeen volgt: (1) De Unie heeft zich ten doel gesteld een ruimte van vrij- heid, veiligheid en rechtvaardigheid te handhaven en te ontwikkelen waarin het vrije verkeer van personen ge- waarborgd is; de Gemeenschap neemt met het oog op de geleidelijke totstandbrenging van een dergelijke ruimte onder meer de maatregelen op het gebied van de justitiºle samenwerking in burgerlijke zaken die nodig zijn voor de goede werking van de interne markt. (2) Voor de goede werking van de interne markt is het nodig het vrije verkeer van beslissingen in burgerlijke zaken te verbeteren en te versnellen. (3) Dit onderwerp valt onder de justitiºle samenwerking in burgerlijke zaken zoals bedoeld in artikel 65 van het Ver- drag. (4) De verschillen in bepaalde nationale regels inzake be- voegdheid en erkenning bemoeilijken het vrije verkeer van personen en de goede werking van de interne markt; het is derhalve gerechtvaardigd de regels inzake jurisdictie- geschillen op het gebied van huwelijkszaken en zaken betreffende ouderlijke verantwoordelijkheid eenvormig te maken, zodat dankzij eenvoudiger formaliteiten de erken- ning en tenuitvoerlegging van beslissingen sneller en ge- makkelijker verloopt. (5) Ingevolge het subsidiariteitsbeginsel en het evenredigheids- beginsel, zoals neergelegd in artikel 5 van het Verdrag, kunnen de doelstellingen van deze verordening niet vol- doende door de lidstaten worden verwezenlijkt en der- halve slechts door de Gemeenschap worden uitgevoerd; dat de onderhavige verordening zich tot het vereiste mini- mum beperkt om deze doelstellingen te bereiken en niet verder gaat dan hiertoe nodig is. (6) De Raad van de Europese Unie heeft bij de akte van 28 mei 1998 (2) de tekst van een verdrag betreffende de be- voegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van be- slissingen in huwelijkszaken vastgesteld en heeft aanbevo- len dat de lidstaten dit verdrag overeenkomstig hun onder- scheiden grondwettelijke bepalingen aannemen; dit ver- drag is niet in werking getreden; de continu(cid:239)teit van de bij de sluiting van dit verdrag bereikte resultaten moet worden gewaarborgd en in deze verordening wordt der- halve de inhoud van het verdrag grotendeels overgeno- men; evenwel bevat deze verordening een aantal ten op- zichte van het verdrag nieuwe bepalingen zodat er cohesie tot stand wordt gebracht met sommige bepalingen van de verordening betreffende de bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken. (7) Het ter bereiking van het beoogde vrije verkeer van be- slissingen in huwelijkszaken en zaken betreffende ouder- lijke verantwoordelijkheid binnen de Gemeenschap is het noodzakelijk en passend dat de grensoverschrijdende er- kenning van de bevoegdheid en van de beslissingen inzake de ontbinding van de huwelijksband en inzake de verant- woordelijkheid voor gemeenschappelijke kinderen door een bindend en in alle lidstaten rechtstreeks toepasselijk communautair instrument wordt geregeld. (8) Zowel burgerlijke rechtsvorderingen als buitengerechtelijke procedures die voor huwelijkszaken in bepaalde lidstaten zijn toegestaan moeten binnen de werkingssfeer van deze verordening vallen, met uitzondering van procedures van louter godsdienstige aard; daarom moet worden bepaald dat onder de termen (cid:132)rechter(cid:148) en (cid:132)rechterlijke instantie(cid:148) alle rechterlijke en andere instanties wordt verstaan die in de lidstaten inzake huwelijkszaken bevoegd zijn. (9) Deze verordening heeft alleen betrekking op procedures betreffende de ontbinding of de nietigverklaring van het huwelijk als zodanig, en de erkenning van beslissingen dient derhalve niet te gelden voor vraagstukken zoals de schuld van de echtgenoten, het huwelijksgoederenrecht, alimentatieverplichtingen of andere bijkomende maatrege- len, ook al houden deze met bovengenoemde procedures verband. (10) Omdat het bij de ouderlijke verantwoordelijkheid om pro- cedures moet gaan die nauw verband houden met proce- dures inzake echtscheiding, scheiding van tafel en bed of nietigverklaring, zijn de daarbij betrokken kinderen kinde- ren van de beide echtgenoten. (1) PB C 247 E van 31. 8. 1999, blz. 1. (2) PB C 221 van 16. 7. 1998, blz. 1. Het verklarende verslag van prof. Borras is eveneens in dit Publicatieblad gepubliceerd. C 274 E/14 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 9. 2000 (11) De gekozen bevoegdheidscriteria dienen gegrond te zijn op het beginsel dat er een daadwerkelijke aanknopings- band moet bestaan tussen de belanghebbende en de lid- staat die de bevoegdheid uitoefent; het besluit om be- paalde criteria op te nemen houdt verband met het feit dat deze in verscheidene interne rechtssystemen worden gehanteerd en door de andere lidstaten worden aanvaard. (12) EØn van de gevaren waarmee bij de bescherming van kinderen van beide echtgenoten bij huwelijkscrisissen re- kening moet worden gehouden is het gevaar van inter- nationale verplaatsing van het kind door een van de ou- ders; de fundamentele belangen van de kinderen moeten dus worden beschermd, met name in overeenstemming met het Verdrag van ’s-Gravenhage van 25 oktober 1980 betreffende de burgerrechtelijke aspecten van inter- nationale ontvoering van kinderen; de geoorloofde ge- wone verblijfplaats wordt daarom als criterium gehand- haafd in de gevallen waarin zich als gevolg van een on- geoorloofde verplaatsing of niet-terugkeer van het kind, een feitelijke wijziging van de gewone verblijfplaats heeft voorgedaan. (13) Deze verordening belet de rechters van een lidstaat niet om in dringende gevallen voorlopige of beschermende maatregelen te nemen ten aanzien van zich in die staat bevindende personen of eigendom. (14) Met (cid:132)beslissing(cid:148) worden alleen positieve uitspraken be- doeld, dat wil zeggen uitspraken die tot echtscheiding, scheiding van tafel en bed of nietigverklaring van het huwelijk hebben geleid; in de lidstaat van oorsprong ver- leden en uitvoerbare authentieke akten worden met deze (cid:132)beslissingen(cid:148) gelijkgesteld. (15) De erkenning en de tenuitvoerlegging van door de rech- terlijke instanties in de lidstaten gegeven beslissingen moe- ten berusten op het beginsel van onderling vertrouwen; derhalve zijn de gronden voor niet-erkenning tot het strikt noodzakelijke minimum beperkt; deze procedure moet echter wel beroepsmogelijkheden bieden om de eerbiedi- ging van de openbare orde in de aangezochte lidstaat en de rechten van de verdediging en van de betrokkenen te verzekeren en te voorkomen dat onverenigbare beslissin- gen worden erkend. (16) De aangezochte lidstaat dient noch de bevoegdheid van de lidstaat van oorsprong, noch de juistheid van de beslissing te controleren. (17) In een lidstaat dient geen procedure te worden geºist voor de aanpassing van de akten van de burgerlijke stand op grond van een in een andere lidstaat gegeven definitieve beslissing terzake. (18) De in 1931 door de Noordse staten gesloten Overeen- komst moet binnen de grenzen van deze verordening en met inachtneming van het beginsel van non-discriminatie van toepassing kunnen zijn. opgenomen; er moet worden voorkomen dat deze lidsta- ten hun internationale verbintenissen met de Heilige Stoel schenden. (20) De lidstaten zijn vrij onderling uitvoeringsbepalingen voor deze verordening vast te stellen zolang daartoe geen com- munautaire maatregelen zijn getroffen. (21) De Commissie moet uiterlijk vijf jaar na de inwerking- treding van deze verordening de toepassing ervan onder- zoeken om zonodig wijzigingen voor te stellen. (22) Het Verenigd Koninkrijk en Ierland hebben overeenkom- stig artikel 3 van het bij het Verdrag betreffende de Euro- pese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap gevoegde protocol betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland hun voornemen te kennen gegeven om deel te nemen aan de aanneming en toepassing van deze verordening. (23) Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het protocol betreffende de positie van Denemarken, gevoegd bij het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, neemt deze staat niet deel aan de aanneming van deze verordening; derhalve is deze verordening niet verbindend voor dit land en is zij niet op dit land van toepassing. (24) Overeenkomstig artikel 2 van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaar- den voor de uitoefening van de aan de Commissie ver- leende uitvoeringsbevoegdheden (1) dienen de voor de ten- uitvoerlegging van deze verordening noodzakelijke maat- regelen te worden vastgesteld volgens de in artikel 3 van genoemd besluit vervatte raadplegingsprocedure, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: HOOFDSTUK I TOEPASSINGSGEBIED Artikel 1 1. Deze verordening is van toepassing op: a) burgerlijke rechtsvorderingen tot echtscheiding, scheiding van tafel en bed of nietigverklaring van het huwelijk; b) burgerlijke rechtsvorderingen betreffende de ouderlijke ver- antwoordelijkheid voor gemeenschappelijke kinderen van de echtgenoten ter gelegenheid van de onder a) bedoelde rechtsvorderingen betreffende het huwelijk. 2. Met gerechtelijke procedures worden gelijkgesteld de an- dere in een lidstaat officieel erkende procedures. Onder (cid:132)rech- ter(cid:148) en (cid:132)rechterlijke instantie(cid:148) worden alle terzake bevoegde instanties in de lidstaten verstaan. (19) Spanje, Italiº en Portugal hebben concordaten gesloten voordat de betrokken onderwerpen in het Verdrag werden (1) PB L 184 van 17. 7. 1999, blz. 23. 26. 9. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 274 E/15 HOOFDSTUK II RECHTERLIJKE BEVOEGDHEID A F D E L I N G 1 A L G E M E N E B E PA L I N G E N Artikel 2 Echtscheiding, scheiding van tafel en bed en nietigverkla- ring van het huwelijk 1. Ter zake van echtscheiding, scheiding van tafel en bed of nietigverklaring van het huwelijk zijn bevoegd de rechterlijke instanties van de lidstaat: a) op het grondgebied waarvan: (cid:151) de echtgenoten hun gewone verblijfplaats hebben, of (cid:151) zich de laatste gewone verblijfplaats van de echtgenoten bevindt indien een van hen daar nog verblijft, of (cid:151) de verweerder zijn gewone verblijfplaats heeft, of (cid:151) in geval van een gemeenschappelijk verzoek, zich de gewone verblijfplaats van een van de echtgenoten be- vindt, of (cid:151) zich de gewone verblijfplaats van de verzoeker bevindt indien hij daar sedert ten minste een jaar onmiddellijk voorafgaand aan het verzoek verblijft, of (cid:151) zich de gewone verblijfplaats van de verzoeker bevindt indien hij daar sedert ten minste zes maanden onmid- dellijk voorafgaand aan het verzoek verblijft, en onder- daan van de betrokken lidstaat is of indien hij daar zijn (cid:132)woonplaats(cid:148) heeft; b) waarvan beide echtgenoten de nationaliteit hebben of, wat betreft het Verenigd Koninkrijk en Ierland, waar zij hun vaste gemeenschappelijke (cid:132)woonplaats(cid:148) hebben. 2. Voor de toepassing van deze verordening moet (cid:132)woon- plaats(cid:148) worden opgevat in de zin van de rechtsstelsels van het Verenigd Koninkrijk en Ierland. Artikel 3 Ouderlijke verantwoordelijkheid De rechterlijke instanties van een lidstaat zijn, in de uit- 1. oefening van hun bevoegdheid overeenkomstig artikel 2 ter zake van een verzoek tot echtscheiding, scheiding van tafel en bed of nietigverklaring van het huwelijk, bevoegd ter zake van de ouderlijke verantwoordelijkheid voor een gemeenschap- pelijk kind van de echtgenoten dat gewoonlijk in die lidstaat verblijft. bevoegd ter zake van de ouderlijke verantwoordelijkheid, mits het kind gewoonlijk in een van de lidstaten verblijft en: a) ten minste een van de echtgenoten de ouderlijke verant- woordelijkheid voor het kind draagt en b) de bevoegdheid van de rechterlijke instanties door de echt- genoten is aanvaard en door het belang van het kind wordt gerechtvaardigd. 3. De in de leden 1 en 2 bedoelde instanties zijn bevoegd: a) totdat de beslissing houdende toewijzing of afwijzing van het verzoek tot echtscheiding, scheiding van tafel en bed of nietigverklaring van het huwelijk definitief is geworden, of b) ingeval een procedure over de ouderlijke verantwoordelijk- heid aanhangig is op het onder a) bedoelde tijdstip, totdat een beslissing in die procedure definitief is geworden, of c) totdat de onder a) en b) bedoelde procedures om een andere reden een einde hebben genomen. Artikel 4 Ontvoering van kinderen De bevoegde rechterlijke instanties in de zin van artikel 3 oefenen hun bevoegdheid uit overeenkomstig het Verdrag van ’s-Gravenhage van 25 oktober 1980 betreffende de burgerrech- telijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen, inzonderheid de artikelen 3 en 16. Artikel 5 Tegenvorderingen De rechterlijke instantie waarbij het bodemgeschil op grond van de artikelen 2 tot en met 4 aanhangig is, is ook bevoegd kennis te nemen van tegenvorderingen die onder deze verorde- ning vallen. Artikel 6 Omzetting van de scheiding van tafel en bed in echtschei- ding Onverminderd artikel 2 is de rechterlijke instantie van een lidstaat die een beslissing inzake scheiding van tafel en bed heeft gegeven, ook bevoegd om die scheiding om te zetten in echtscheiding, indien de wet van die lidstaat daarin voorziet. Artikel 7 Exclusieve aard van de bevoegdheden van de artikelen 2 tot en met 6 Een echtgenoot die: a) zijn gewone verblijfplaats heeft op het grondgebied van een lidstaat, of 2. Indien het kind niet gewoonlijk in de in lid 1 bedoelde lidstaat verblijft, zijn de rechterlijke instanties van die lidstaat b) onderdaan is van een lidstaat, dan wel zijn (cid:132)woonplaats(cid:148) heeft in een lidstaat in de zin van artikel 2, lid 2, C 274 E/16 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 9. 2000 kan alleen krachtens de artikelen 2 tot en met 6 voor de rechterlijke instanties van een andere lidstaat worden gedaagd. Artikel 8 Residuele bevoegdheden 1. Voorzover geen rechterlijke instantie van een lidstaat krachtens de artikelen 2 tot en met 6 bevoegd is, wordt de bevoegdheid in elke lidstaat beheerst door de wet van die staat. 2. Een onderdaan van een lidstaat die zijn gewone verblijf- plaats heeft op het grondgebied van een andere lidstaat kan, evenals de onderdanen van die staat, een beroep doen op de daar geldende bevoegdheidsregels tegenover een verweerder die zijn gewone verblijfplaats niet op het grondgebied van een lidstaat heeft en die niet de nationaliteit van een lidstaat heeft, noch zijn (cid:132)woonplaats(cid:148) heeft in deze lidstaat in de zin van artikel 2, lid 2. A F D E L I N G 2 T O E T S I N G VA N D E B E V O E G D H E I D E N D E O N T - VA N K E L I J K H E I D Artikel 9 Toetsing van de bevoegdheid De rechterlijke instantie van een lidstaat waarbij een zaak aan- hangig is gemaakt waarvoor krachtens deze verordening niet deze rechterlijke instantie, maar een rechterlijke instantie van een andere lidstaat bevoegd is, verklaart zich ambtshalve onbe- voegd. Artikel 10 Toetsing van de ontvankelijkheid is de bevoegde 1. Wanneer de verweerder niet verschijnt, rechterlijke instantie verplicht haar uitspraak aan te houden zolang niet vaststaat dat de verweerder in de gelegenheid is gesteld het stuk dat het geding inleidt of een gelijkwaardig stuk, zo tijdig als met het oog op zijn verdediging nodig was, te ontvangen, of dat daartoe al het nodige is gedaan. 2. De maatregelen van artikel 19 van Verordening. /EG van de Raad van. betreffende de betekening en de kennis- geving in de lidstaten van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke of in handelszaken worden toegepast in plaats van het bepaalde in lid 1, indien het stuk dat het geding inleidt, overeenkomstig het bepaalde in die verordening, naar het buitenland moest worden verzonden. Indien het bepaalde in de in lid 2 genoemde verordening niet van toepassing is, wordt het bepaalde in artikel 15 van het Verdrag van ’s-Gravenhage van 15 november 1965 inzake de betekening en de kennisgeving in het buitenland van gerechte- lijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke en in handels- zaken toegepast indien de toezending van het stuk dat het geding inleidt, overeenkomstig het bepaalde in dat verdrag moest geschieden. A F D E L I N G 3 A A N H A N G I G H E I D E N O N D E R L I N G A F H A N K E - L I J K E V O R D E R I N G E N Artikel 11 1. Wanneer bij rechterlijke instanties van verschillende lid- staten tussen dezelfde partijen vorderingen aanhangig zijn, welke hetzelfde onderwerp betreffen en op dezelfde oorzaak berusten, houdt de rechterlijke instantie waarbij de zaak het laatst is aangebracht, haar uitspraak ambtshalve aan totdat de bevoegdheid van de rechterlijke instantie waarbij de zaak het eerst is aangebracht, vaststaat. 2. Wanneer bij rechterlijke instanties van verschillende lid- staten tussen dezelfde partijen vorderingen tot echtscheiding, scheiding van tafel en bed of nietigverklaring van het huwelijk aanhangig zijn die niet hetzelfde onderwerp of dezelfde oor- zaak hebben, houdt de rechterlijke instantie waarbij de zaak het laatst is aangebracht, haar uitspraak ambtshalve aan totdat de bevoegdheid van de rechterlijke instantie waarbij de zaak het eerst is aangebracht, vaststaat. 3. Wanneer de bevoegdheid van de rechterlijke instantie waarbij de zaak het eerst is aangebracht, vaststaat, verwijst de rechterlijke instantie waarbij de zaak het laatst is aangebracht, partijen naar die rechterlijke instantie. In dat geval kan de partij die de vordering aanhangig heeft gemaakt bij de rechterlijke instantie waarbij de zaak het laatst is aangebracht, de vordering aanhangig maken bij de rechter- lijke instantie waarbij de zaak het eerst is aangebracht. Voor de toepassing van artikel 11 wordt de zaak geacht te 4. zijn aangebracht bij een rechterlijke instantie a) op het tijdstip waarop het stuk dat het geding inleidt of een gelijkwaardig stuk bij de rechterlijke instantie wordt inge- diend, mits de eiser vervolgens niet heeft nagelaten te doen wat hij met het oog op de betekening of de kennisge- ving van het stuk aan de verweerder moest doen, of b) indien het stuk betekend of medegedeeld moet worden voor- dat het bij de rechterlijke instantie wordt ingediend, op het tijdstip waarop de autoriteit die verantwoordelijk is voor de kennisgeving het stuk ontvangt, mits de eiser vervolgens niet heeft nagelaten te doen wat hij met het oog op de indiening van het stuk bij de rechterlijke instantie moest doen. A F D E L I N G 4 V O O R L O P I G E E N B E WA R E N D E M A A T R E G E L E N Artikel 12 1. In spoedeisende gevallen staan de bepalingen van dit ver- drag er niet aan in de weg dat de rechterlijke instanties van een lidstaat betreffende de personen of de goederen die zich in die staat bevinden voorlopige of bewarende maatregelen nemen waarin de wetgeving van die lidstaat voorziet, zelfs indien een rechterlijke instantie van een andere lidstaat krachtens dit verdrag bevoegd is van het bodemgeschil kennis te nemen. 26. 9. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 274 E/17 De ingevolge lid 1 genomen voorlopige of bewarende 2. maatregelen die betrekking hebben op onderwerpen die tot de werkingssfeer van deze verordening behoren worden beºin- digd zodra een beslissing met hetzelfde oogmerk is gegeven door de rechterlijke instantie die bevoegd is om uit hoofde van deze verordening van het bodemgeschil kennis te nemen en ingevolge deze verordening wordt erkend of uitgevoerd. HOOFDSTUK III ERKENNING EN TENUITVOERLEGGING Artikel 13 Omschrijving van het begrip (cid:132)beslissing(cid:148) 1. In deze verordening wordt onder (cid:132)beslissing(cid:148) verstaan een door een rechter van een lidstaat uitgesproken echtscheiding, scheiding van tafel en bed of nietigverklaring van het huwelijk, alsmede een ter gelegenheid daarvan gegeven beslissing over de ouderlijke verantwoordelijkheid van de echtgenoten, ongeacht de benaming van die beslissing, zoals arrest, vonnis of beschik- king. 2. De bepalingen van dit hoofdstuk zijn ook van toepassing op het bepalen van de hoogte van de proceskosten uit hoofde van procedures die krachtens deze verordening zijn aangespan- nen en op de tenuitvoerlegging van elke beslissing over die kosten. 3. Voor de toepassing van deze verordening worden authen- tieke akten, verleden en uitvoerbaar in een lidstaat, en gerech- telijke schikkingen die in de loop van een geding tot stand zijn gekomen en die uitvoerbaar zijn in de lidstaat van herkomst, onder dezelfde voorwaarden erkend en uitvoerbaar verklaard als de in lid 1 bedoelde beslissingen. A F D E L I N G 1 E R K E N N I N G Artikel 14 Erkenning van een beslissing De in een lidstaat gegeven beslissingen worden in de 1. andere lidstaten zonder vorm van proces erkend. Inzonderheid is er, onverminderd lid 3, geen bijzondere 2. procedure vereist om de akten van de burgerlijke stand van een lidstaat aan te passen overeenkomstig een in een andere lidstaat gegeven beslissing houdende echtscheiding, scheiding van tafel en bed of nietigverklaring van het huwelijk, waartegen volgens de wet van de lidstaat geen beroep meer openstaat. 3. Elke belanghebbende kan overeenkomstig de procedures van de afdelingen 2 en 3 van dit hoofdstuk verzoeken dat de beslissing al dan niet wordt erkend. Artikel 15 Weigeringsgronden 1. Een beslissing ter zake van echtscheiding, scheiding van tafel en bed of nietigverklaring van het huwelijk wordt niet erkend: a) indien de erkenning kennelijk strijdig is met de openbare orde van de aangezochte lidstaat; b) indien het stuk dat het geding inleidt of een gelijkwaardig stuk niet zo tijdig en op zodanige wijze als met het oog op zijn verdediging nodig was, aan de verweerder tegen wie verstek werd verleend, tenzij vaststaat dat hij ondubbelzinnig met de beslissing instemt; is betekend of meegedeeld, c) indien zij onverenigbaar is met een tussen dezelfde partijen in de aangezochte lidstaat gegeven beslissing; d) indien zij onverenigbaar is met een beslissing die vroeger in een andere lidstaat of een derde land tussen dezelfde partijen is gegeven, mits de vroegere beslissing voldoet aan de voor- waarden voor erkenning in de aangezochte lidstaat. 2. Een beslissing betreffende de ouderlijke verantwoordelijk- heid van de echtgenoten die ter gelegenheid van een rechts- vordering betreffende het huwelijk als bedoeld in artikel 13 is gegeven, wordt niet erkend: a) indien de erkenning, gelet op het belang van het kind, ken- nelijk strijdig is met de openbare orde van de aangezochte lidstaat; b) behalve in spoedeisende gevallen, indien zij is gegeven zon- der dat het kind, in strijd met de fundamentele procesregels van de aangezochte lidstaat, de gelegenheid heeft gekregen te worden gehoord; c) indien het stuk dat het geding inleidt of een gelijkwaardig stuk, niet zo tijdig en op zodanige wijze als met het oog op zijn verdediging nodig was, aan de persoon tegen wie ver- stek werd verleend, is betekend of meegedeeld, tenzij vast- staat dat deze persoon ondubbelzinnig met de beslissing instemt; d) ten verzoeke van eenieder die beweert dat de beslissing in de weg staat aan de uitoefening van zijn ouderlijke verantwoor- delijkheid, indien zij is gegeven zonder dat die persoon de gelegenheid heeft gekregen te worden gehoord; 4. Indien de erkenning van een beslissing voor de rechter van een lidstaat bij wege van tussenvordering wordt opgewor- pen, kan die rechter uitspraak doen. e) indien zij onverenigbaar is met een latere beslissing betref- fende de ouderlijke verantwoordelijkheid, die in de aange- zochte lidstaat is gegeven; of C 274 E/18 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 9. 2000 f) indien zij onverenigbaar is met een latere beslissing betref- fende de ouderlijke verantwoordelijkheid, die in een andere lidstaat of in een derde land van de gewone verblijfplaats van het kind is gegeven, mits die latere beslissing voldoet aan de voorwaarden voor erkenning in de aangezochte lid- staat. Artikel 16 Geen controle van de bevoegdheid van de oorspronkelijke rechter De bevoegdheid van de rechter van de lidstaat van herkomst mag niet worden getoetst. De bevoegdheidsregels in de artike- len 2 tot en met 8 betreffen niet de openbare orde als bedoeld in artikel 15, lid 1, onder a), en lid 2, onder a). Artikel 17 Verschillen in de toepasselijke wet De erkenning van een beslissing ter zake van echtscheiding, scheiding van tafel en bed of nietigverklaring van het huwelijk kan niet worden geweigerd omdat zij volgens de wet van de aangezochte lidstaat niet op dezelfde gronden gegeven had kunnen zijn. Indien een lidstaat op grond van het bepaalde in deze verorde- ning gehouden is een echtscheiding te erkennen kan hij geen van beide echtgenoten verhinderen een nieuw huwelijk aan te gaan door zich te beroepen op het feit dat het nationale recht van een lidstaat waarvan deze echtgenoten de nationaliteit be- zitten deze echtscheiding niet erkent. Artikel 18 Geen onderzoek van de juistheid In geen geval wordt overgegaan tot een onderzoek van de juistheid van de beslissing. Artikel 19 Aanhouding van de uitspraak De rechterlijke instantie van een lidstaat, waarbij de erkenning van een in een andere lidstaat gegeven beslissing wordt inge- roepen, kan haar uitspraak aanhouden, indien tegen deze be- slissing een gewoon rechtsmiddel is aangewend. A F D E L I N G 2 T E N U I T V O E R L E G G I N G Artikel 20 Uitvoerbare beslissingen De beslissingen inzake de uitoefening van de ouderlijke verant- woordelijkheid over een gemeenschappelijk kind van de par- tijen, welke in een lidstaat gegeven zijn, daar uitvoerbaar zijn en zijn betekend of ter kennis gebracht, worden in een andere lidstaat ten uitvoer gelegd, nadat zij aldaar, op verzoek van een belanghebbende partij, uitvoerbaar zijn verklaard. In het Verenigd Koninkrijk worden deze beslissingen in Enge- land en Wales, in Schotland of in Noord-Ierland echter eerst ten uitvoer gelegd na op verzoek van een belanghebbende partij in het betrokken deel van het Verenigd Koninkrijk voor tenuit- voerlegging geregistreerd te zijn. Artikel 21 Relatief bevoegde rechterlijke instantie Het verzoek wordt gericht tot de in bijlage I genoemde 1. rechterlijke instanties. 2. De relatief bevoegde rechterlijke instantie voor een ver- zoek tot tenuitvoerlegging is die van de gewone verblijfplaats van de persoon tegen wie de tenuitvoerlegging wordt gevraagd, of van de gewone verblijfplaats van een kind waarop het ver- zoek betrekking heeft. Indien geen van de in de eerste alinea bedoelde plaatsen in de aangezochte lidstaat is gelegen, is de relatief bevoegde rechter- lijke instantie die van de plaats van tenuitvoerlegging. 3. Voor de in artikel 14, lid 3, bedoelde procedures wordt de relatieve bevoegdheid van de rechterlijke instantie bepaald over- eenkomstig het nationale recht van de lidstaat waarin een ver- zoek tot erkenning of niet-erkenning wordt aangebracht. Artikel 22 Vereisten De vereisten waaraan het verzoek moet voldoen, worden 1. door de wet van de aangezochte lidstaat vastgesteld. De verzoeker moet binnen het rechtsgebied van de rech- 2. terlijke instantie die van het verzoek kennis neemt, woonplaats kiezen. Kent de wetgeving van de aangezochte lidstaat echter geen woonplaatskeuze, dan wijst de verzoeker een procesge- machtigde aan. Bij het verzoek worden de in de artikelen 31 en 32 3. genoemde documenten gevoegd. De rechterlijke instantie van een lidstaat waarbij de erkenning wordt ingeroepen van een in Ierland of het Verenigd Koninkrijk gegeven beslissing waarvan de tenuitvoerlegging door een daar- tegen aangewend rechtsmiddel in de lidstaat van oorsprong is geschorst kan haar uitspraak aanhouden. Artikel 23 Beslissing van de rechterlijke instantie 1. De rechterlijke instantie tot welke het verzoek is gericht, doet onverwijld uitspraak. De persoon tegen wie de tenuitvoer- 26. 9. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 274 E/19 legging wordt gevraagd, wordt in deze stand van de procedure niet gehoord. Het verzoek kan slechts om een van de in de artikel 15 2. genoemde redenen worden afgewezen. In geen geval wordt overgegaan tot een onderzoek van de 3. juistheid van de beslissing. Artikel 24 Mededeling van de beslissing De op het verzoek gegeven beslissing wordt door de griffier onverwijld ter kennis van de verzoeker gebracht op de in de wetgeving van de aangezochte lidstaat bepaalde wijze. Artikel 25 Verzet Elke partij kan verzet doen tegen de beslissing in verband met het verzoek om een verklaring van tenuitvoerlegging. Het ver- zet wordt aangetekend bij de op de lijst van bijlage II genoemde rechterlijke instantie. Het verzet wordt behandeld volgens de regels van de procedure op tegenspraak. Indien het verzet door de verzoeker voor de verklaring van tenuitvoerlegging wordt gevraagd, wordt de partij tegen wie de tenuitvoerlegging wordt gevraagd, verzocht te verschijnen voor het Hof van Beroep. Indien deze persoon zulks nalaat, zijn de bepalingen van artikel 10 van toepassing. Verzet tegen een verklaring van tenuitvoerlegging moet worden aangetekend binnen een maand na de betekening of kennisge- ving. Indien de partij tegen wie de tenuitvoerlegging wordt gevraagd gewoonlijk verblijft in een andere lidstaat dan die waarin de verklaring van tenuitvoerlegging is gegeven, bedraagt de termijn voor verzet twee maanden, te rekenen vanaf de datum van betekening of kennisgeving aan hemzelf of zijn woonplaats. Deze termijn mag niet op grond van de afstand worden verlengd. Indien de beslissing in Ierland of het Verenigd Koninkrijk is gegeven, wordt ieder rechtsmiddel waarin in de lidstaat van herkomst is voorzien met het oog op de toepassing van de eerste alinea als een gewoon rechtsmiddel beschouwd. Artikel 28 Gedeeltelijke tenuitvoerlegging 1. Wanneer in de beslissing uitspraak is gedaan over meer dan ØØn punt van de vordering, en de tenuitvoerlegging niet voor het geheel kan worden toegestaan, staat de rechter de tenuitvoerlegging toe voor ØØn of meer onderdelen daarvan. De verzoeker kan vorderen dat het verlof tot tenuitvoer- 2. legging een gedeelte van de beslissing betreft. Artikel 29 Rechtsbijstand De verzoeker die in de lidstaat van herkomst in aanmerking kwam voor gehele of gedeeltelijke kosteloze rechtsbijstand of vrijstelling van kosten en uitgaven, komt in de procedure, ver- meld in de artikelen 21 tot en met 24, in aanmerking voor de meest gunstige bijstand of voor de meest ruime vrijstelling die het recht van de aangezochte lidstaat kent. Artikel 30 Zekerheid of depot Aan de partij die in een lidstaat de tenuitvoerlegging vraagt van een in een andere lidstaat gegeven beslissing, kan geen enkele zekerheid of depot, onder welke benaming ook, worden opge- legd omdat hij vreemdeling is dan wel wegens het ontbreken van een gewone verblijfplaats in eerstgenoemde lidstaat. A F D E L I N G 3 G E M E E N S C H A P P E L I J K E B E PA L I N G E N Artikel 31 Documenten Artikel 26 Bevoegdheid ter zake van verzet en hogere voorziening Tegen de op het verzet gegeven beslissing kunnen slechts de in bijlage III genoemde middelen worden aangewend. Artikel 27 Aanhouding van de uitspraak De rechter die ingevolge de artikelen 25 en 26 over het verzet oordeelt kan op verzoek van de partij tegen wie de tenuitvoer- legging wordt gevraagd zijn uitspraak aanhouden indien tegen de beslissing in de lidstaat van herkomst een gewoon rechts- middel is aangewend of indien de termijn daarvoor nog niet is verstreken. In dit laatste geval kan de rechter een termijn be- palen waarbinnen het rechtsmiddel moet worden aangewend. 1. De partij die de erkenning van een beslissing inroept of aanvecht of om een verklaring van uitvoerbaarheid verzoekt, moet overleggen: a) een expeditie ervan die voldoet aan de voorwaarden nodig voor haar echtheid; b) het in artikel 34 bedoelde certificaat, onverminderd het be- paalde in artikel 35. 2. Indien het een beslissing bij verstek betreft, moet de partij die de erkenning inroept of de tenuitvoerlegging vraagt, voorts overleggen: a) het origineel of een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift van het document waaruit blijkt dat het stuk dat de zaak heeft ingeleid, of een gelijkwaardig stuk aan de niet-versche- nen partij is betekend of meegedeeld, of C 274 E/20 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 9. 2000 b) een document waaruit blijkt dat de verweerder ondubbel- HOOFDSTUK V zinnig met de beslissing instemt. Artikel 32 Andere documenten De bevoegde rechterlijke instantie of de bevoegde autoriteit van een lidstaat waar een beslissing is gegeven, levert ten verzoeke van elke belanghebbende partij een certificaat af volgens het modelformulier in bijlage IV (beslissingen in huwelijkszaken) of bijlage V (beslissingen inzake de ouderlijke verantwoordelijk- heid). Artikel 33 Ontbrekende documenten 1. Bij gebreke van overlegging van de in artikel 31, lid 1, onder b), of in artikel 31, lid 2, bedoelde documenten kan de rechterlijke instantie voor de overlegging een termijn bepalen of gelijkwaardige documenten aanvaarden, dan wel, indien zij zich voldoende voorgelicht acht, van de overlegging vrijstelling verlenen. ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 36 Verhouding tot verdragen 1. Onverminderd het bepaalde in de artikelen 35 en 38 en in lid 2 van het onderhavige artikel, vervangt deze verordening tussen de lidstaten die daarbij partij zijn, de op het tijdstip van de inwerkingtreding ervan bestaande verdragen en overeen- komsten tussen twee of meer lidstaten, die betrekking hebben op onderwerpen welke in deze verordening zijn geregeld. 2. Finland en Zweden hebben de mogelijkheid te verklaren dat de Overeenkomst van 6 februari 1931 tussen Denemarken, Finland, IJsland, Noorwegen en Zweden houdende internatio- naal-privaatrechtelijke bepalingen ter zake van huwelijk, adop- tie en voogdij, met bijbehorend slotprotocol, in hun onderlinge betrekkingen geheel of gedeeltelijk toepasselijk is in plaats van deze verordening. Deze verklaringen worden als bijlage bij deze verordening in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen bekendgemaakt. Deze lidstaten kunnen te allen tijde verklaren daarvan geheel of gedeeltelijk af te zien. Het verbod van discriminatie op grond van nationaliteit van burgers van de Unie zal worden geºerbiedigd. 2. Indien de rechterlijke instantie dit verlangt, wordt van de documenten een vertaling overgelegd. De vertaling wordt ge- waarmerkt door degene die in een van de lidstaten daartoe gemachtigd is. In alle toekomstige overeenkomsten tussen de in de eerste alinea genoemde lidstaten worden de bevoegdheidsregels die betrekking hebben op een in deze verordening geregeld onderwerp, in over- eenstemming met de regels van deze verordening gebracht. Artikel 34 Legalisatie of soortgelijke formaliteit Geen enkele legalisatie of soortgelijke formaliteit mag worden geºist met betrekking tot de documenten genoemd in de arti- kelen 31 en 32 en in artikel 33, lid 2, alsook, in voorkomend geval, met betrekking tot de procesvolmacht. HOOFDSTUK IV OVERGANGSBEPALINGEN Artikel 35 1. De bepalingen van deze verordening zijn slechts van toe- passing op rechtsvorderingen ingesteld, authentieke akten ver- leden en gerechtelijke schikkingen in de loop van een geding tot stand gekomen na de inwerkingtreding ervan. 2. Beslissingen, gegeven na de datum van inwerkingtreding van deze verordening naar aanleiding van v(cid:243)(cid:243)r die datum in- gestelde vorderingen, worden erkend en ten uitvoer gelegd overeenkomstig de bepalingen van hoofdstuk III, indien de toegepaste bevoegdheidsregels overeenkomen met de regels van hoofdstuk II of van een verdrag dat tussen de lidstaat van herkomst en de aangezochte lidstaat van kracht was toen de vordering werd ingesteld. Beslissingen die zijn gegeven in een van de Noordse staten die de in de eerste alinea bedoelde verklaring heeft afgelegd, uit hoofde van een bevoegdheidsgrond die overeenkomt met een van de gronden waarin hoofdstuk II van deze verordening voorziet, worden in de overige lidstaten overeenkomstig de regels van hoofdstuk III erkend en ten uitvoer gelegd. 3. Door de lidstaten wordt aan de Commissie: a) een afschrift gezonden van de in lid 2, eerste en derde alinea, bedoelde overeenkomsten en ontwerp-overeen- komsten en van eenvormige wetten voor de uitvoering daar- van; b) mededeling gedaan van elke opzegging van of wijziging in deze overeenkomsten of eenvormige wetten. Artikel 37 Verhouding tot bepaalde multilaterale verdragen In de betrekkingen tussen de lidstaten die er partij bij zijn, heeft deze verordening voorrang boven de volgende verdragen, voorzover deze betrekking hebben op onderwerpen die in deze verordening zijn geregeld: (cid:151) het Verdrag van ’s-Gravenhage van 5 oktober 1961 betref- fende de bevoegdheid der autoriteiten en de toepasselijke wet inzake de bescherming van minderjarigen, (cid:151) het Verdrag van Luxemburg van 8 september 1967 inzake de erkenning van beslissingen betreffende de huwelijksband, 26. 9. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 274 E/21 (cid:151) het Verdrag van ’s-Gravenhage van 1 juni 1970 inzake de erkenning van echtscheidingen en scheidingen van tafel en bed, (cid:151) het Europees Verdrag van 20 mei 1980 betreffende de er- kenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen inzake het gezag over kinderen en betreffende het herstel van het gezag over kinderen, (cid:151) het Verdrag van ’s-Gravenhage van 19 oktober 1996 inzake de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning, de tenuitvoerlegging en de samenwerking op het gebied van ouderlijke verantwoordelijkheid en maatregelen ter bescher- ming van kinderen, op voorwaarde dat het kind gewoonlijk in een lidstaat verblijft. Artikel 38 Werkingssfeer 1. De in artikel 36, lid 1, en artikel 37 bedoelde overeen- komsten en verdragen blijven van kracht ten aanzien van on- derwerpen waarop deze verordening niet van toepassing is. 2. Zij blijven voorts van kracht met betrekking tot v(cid:243)(cid:243)r de inwerkingtreding van deze verordening gegeven beslissingen en verleden akten. Artikel 39 Overeenkomsten tussen lidstaten 1. Twee of meer lidstaten kunnen overeenkomsten sluiten of regelingen treffen om deze verordening aan te vullen of de toepassing ervan te vergemakkelijken. De betrokken lidstaten dienen de Commissie: a) een afschrift van deze ontwerp-overeenkomsten te bezorgen, b) in te lichten over eventuele opzeggingen of wijzigingen van deze overeenkomsten. In deze overeenkomsten of regelingen kan in geen geval 2. worden afgeweken van de hoofdstukken II en III. Artikel 40 Verdragen met de Heilige Stoel 1. Deze verordening laat onverlet het op 7 mei 1940 te Vaticaanstad ondertekende internationale verdrag (concordaat) tussen de Heilige Stoel en de Portugese Republiek. 2. Elke beslissing ter zake van de nietigverklaring van een huwelijk, gegeven krachtens het in lid 1 genoemde concordaat, wordt in de lidstaten erkend overeenkomstig de in hoofdstuk III vermelde voorwaarden. 3. Het bepaalde in de leden 1 en 2 is tevens van toepassing op de volgende internationale verdragen (concordaten) met de Heilige Stoel: (cid:151) het Verdrag van Lateranen van 11 februari 1929 tussen de Italiaanse Republiek en de Heilige Stoel, gewijzigd bij de op 18 februari 1984 te Rome ondertekende overeenkomst met bijbehorend protocol; (cid:151) de Overeenkomst van 3 januari 1979 tussen de Heilige Stoel en Spanje over juridische kwesties. 4. De erkenning van de in lid 2 bedoelde beslissingen kan in Italiº of Spanje aan dezelfde procedures en aan dezelfde con- troles worden onderworpen als die welke gelden met betrek- king tot beslissingen van kerkelijke gerechten welke zijn gege- ven op grond van internationale verdragen met de Heilige Stoel zoals bedoeld in lid 3. 5. De betrokken lidstaten zenden de Commissie: a) een afschrift van de in de leden 1 en 3 genoemde verdragen; b) elke opzegging van of wijziging in deze verdragen. Artikel 41 Lidstaten met twee of meer rechtsstelsels Ten aanzien van een lidstaat waar voor de onderwerpen waarop deze verordening van toepassing is, twee of meer rechtsstelsels of regelingen van toepassing zijn in verschillende territoriale eenheden: a) wordt met de gewone verblijfplaats in die lidstaat de gewone verblijfplaats in een territoriale eenheid bedoeld; b) heeft de term nationaliteit betrekking op de territoriale een- heid die in de wet van die staat is aangeduid; c) wordt met de instantie van een lidstaat waarbij een verzoek tot echtscheiding, scheiding van tafel en bed of nietigver- klaring van het huwelijk wordt ingesteld, de instantie van de territoriale eenheid bedoeld waarbij dat verzoek wordt in- gesteld; d) worden met de voorschriften van de aangezochte lidstaat de voorschriften van de territoriale eenheid bedoeld waar de bevoegdheid, de erkenning of de tenuitvoerlegging wordt opgeworpen. HOOFDSTUK VI SLOTBEPALINGEN Artikel 42 Herziening Uiterlijk vijf jaar na de inwerkingtreding van deze verordening dient de Commissie een verslag in bij het Europees Parlement, de Raad en het Economisch en Sociaal ComitØ over de toepas- sing van deze verordening, inzonderheid de artikelen 36, 39 en 40. Dit verslag gaat zonodig vergezeld van voorstellen tot wij- ziging van deze verordening. Artikel 43 Wijziging van de bijlagen 1. De lidstaten delen de Commissie de tekst mede van de wets- bepalingen waarbij zij de benaming van de in de bijlagen I en II bedoelde bevoegde rechterlijke instanties of autoriteiten of de omschrijving van de in bijlage III bedoelde rechtsmiddelen wijzi- gen. De Commissie past deze bijlagen dienovereenkomstig aan. C 274 E/22 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 9. 2000 De bijwerking of de technische aanpassing van de in de 2. bijlagen IV en V opgenomen modelformulieren komen tot stand overeenkomstig het bepaalde in artikel 44. toepassing, met inachtneming van het bepaalde in artikel 7, lid 3, van dat besluit. Artikel 44 Artikel 45 Inwerkingtreding 1. De Commissie wordt bijgestaan door een raadgevend co- mitØ bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten en voorgezeten door de vertegenwoordigers van de Commissie. Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag vol- gende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 2001. 2. Ingeval er wordt verwezen naar lid 1 is de in artikel 3 van Besluit 1999/468/EG bedoelde raadplegingsprocedure van Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. BIJLAGE I De bevoegde rechterlijke instanties of autoriteiten waaraan de in artikel 21 bedoelde verzoeken worden gericht, zijn de volgende: (cid:151) in Belgiº, de rechtbank van eerste aanleg of het (cid:132)tribunal de premiŁre instance(cid:148) of het (cid:132)erstinstanzliche Gericht(cid:148); (cid:151) in de Bondsrepubliek Duitsland, het (cid:132)Familiengericht(cid:148); (cid:151) in Griekenland, de (cid:132)(cid:204)(cid:239)(cid:237)(cid:239)(cid:236)(cid:229)º(cid:221)(cid:242) —æø(cid:244)(cid:239)(cid:228)ØŒ(cid:229)(cid:223)(cid:239)(cid:148); (cid:151) in Spanje, de (cid:132)Juzgado de Primera Instancia(cid:148); (cid:151) in Frankrijk, de president van het (cid:132)tribunal de grande instance(cid:148); (cid:151) in Ierland, de (cid:132)High Court(cid:148); (cid:151) in Italiº, het (cid:132)corte d’appello(cid:148); (cid:151) in Luxemburg, de president van het (cid:132)tribunal d’arrondissement(cid:148); (cid:151) in Nederland, de arrondissementsrechtbank; (cid:151) in Oostenrijk, het (cid:132)Bezirksgericht(cid:148); (cid:151) in Portugal, het (cid:132)tribunal de Comarca(cid:148) of het (cid:132)tribunal de fam(cid:237)lia(cid:148); (cid:151) in Finland, het (cid:132)k(cid:228)r(cid:228)j(cid:228)oikeus(cid:148) of (cid:132)tingsr(cid:228)tt(cid:148); (cid:151) in Zweden, de (cid:132)Svea hovr(cid:228)tt(cid:148); (cid:151) in het Verenigd Koninkrijk: a) in Engeland en Wales, de (cid:132)High Court of Justice(cid:148) b) in Schotland, de (cid:132)Court of Session(cid:148), c) in Noord-Ierland, de (cid:132)High Court of Justice(cid:148). 26. 9. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 274 E/23 BIJLAGE II De rechterlijke instanties van de lidstaten waarvoor het in artikel 25 bedoelde verzet wordt gebracht, zijn de volgende: (cid:151) in Belgiº, de rechtbank van eerste aanleg of het (cid:132)tribunal de premiŁre instance(cid:148) of het (cid:132)erstinstanzliche Gericht(cid:148); (cid:151) in de Bondsrepubliek Duitsland, het (cid:132)Oberlandesgericht(cid:148); (cid:151) in Griekenland, het (cid:132)¯(cid:246)(cid:229)(cid:244)(cid:229)(cid:223)(cid:239)(cid:148); (cid:151) in Spanje, de (cid:132)Audiencia Provincial(cid:148); (cid:151) in Frankrijk, het (cid:132)cour d’appel(cid:148); (cid:151) in Italiº, het (cid:132)corte d’appello(cid:148); (cid:151) in Ierland, het (cid:132)High Court of Justice(cid:148); (cid:151) in Luxemburg, het (cid:132)Cour d’appel(cid:148); (cid:151) in Nederland, de arrondissementsrechtbank; (cid:151) in Oostenrijk, het (cid:132)Bezirksgericht(cid:148); (cid:151) in Portugal, het (cid:132)Tribunal de Rela(cid:231)ªo(cid:148); (cid:151) in Finland, het (cid:132)hovioikeus(cid:148) of (cid:132)hovr(cid:228)tt(cid:148); (cid:151) in Zweden, de (cid:132)Svea hovr(cid:228)tt(cid:148); (cid:151) in het Verenigd Koninkrijk: a) in Engeland en Wales, de (cid:132)High Court of Justice(cid:148) b) in Schotland, de (cid:132)Court of Session(cid:148), c) in Noord-Ierland, de (cid:132)High Court of Justice(cid:148). BIJLAGE III De rechtsmiddelen die krachtens artikel 26 kunnen worden aangewend, zijn de volgende: (cid:151) in Belgiº, Griekenland, Spanje, Frankrijk, Italiº, Luxemburg en Nederland kan slechts een beroep in cassatie worden ingesteld; (cid:151) in de Bondsrepubliek Duitsland kan slechts het middel van (cid:132)Rechtsbeschwerde(cid:148) worden aangewend; (cid:151) in Ierland kan slechts het middel van beroep over een rechtsvraag bij het (cid:132)Supreme Court(cid:148) worden aangewend; (cid:151) in Oostenrijk kan slechts het middel van (cid:132)Revisionsrekurs(cid:148) worden aangewend; (cid:151) in Portugal kan slechts het rechtsmiddel van beroep over een rechtsvraag worden aangewend; (cid:151) in Finland kan slechts een beroep bij het (cid:132)korkein oikeus(cid:148) of (cid:132)H(cid:246)gsta domstolen(cid:148) worden ingesteld; (cid:151) in Zweden kan slechts een beroep bij het (cid:132)H(cid:246)gsta domstolen(cid:148) worden ingesteld; (cid:151) in het Verenigd Koninkrijk kan slechts eenmaal het rechtsmiddel van beroep over een rechtsvraag worden aange- wend. C 274 E/24 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 9. 2000 Certificaat bedoeld in artikel 34 betreffende beslissingen in huwelijkszaken BIJLAGE IV 1. Lidstaat van herkomst 2. Rechterlijke instantie of autoriteit die het certificaat verstrekt 2. 1. Naam 2. 2. Adres 2. 3. Tel. /fax/E-mail 3. Huwelijk 3. 1. Echtgenote 3. 1. 1. Naam 3. 1. 2. Geboorteland en -plaats 3. 1. 3. Geboortedatum 3. 2. Echtgenoot 3. 2. 1. Naam 3. 2. 2. Geboorteland en -plaats 3. 2. 3. Geboortedatum 3. 3. Land en datum van het huwelijk 3. 3. 1. Land 3. 3. 2. Datum 4. Rechterlijke instantie die de beslissing heeft gegeven 4. 1. Soort rechterlijke instantie 4. 2. Status van de rechterlijke instantie 5. Beslissing 5. 1. Datum 5. 2. Referentienummer 5. 3. Aard van de beslissing 5. 3. 1. Echtscheiding 5. 3. 2. Nietigverklaring van het huwelijk 5. 3. 3. Scheiding van tafel en bed 5. 4. Is de beslissing bij verstek gegeven? 5. 4. 1. Neen 5. 4. 2. Ja (1) 6. Naam van de partijen die rechtsbijstand hebben genoten 26. 9. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 274 E/25 7. Kan tegen de beslissing volgens de wetgeving van de lidstaat van herkomst nog beroep worden aangetekend? 7. 1. Ja 7. 2. Neen 8. Datum van inwerkingtreding 8. 1. Van de echtscheiding (2) 8. 2. Van de scheiding van tafel en bed Gedaan te. op. Handtekening of stempel (1) De in artikel 33, lid 2, genoemde documenten moeten worden bijgevoegd. (2) Indien verschillend van de onder 5. 1 vermelde datum. C 274 E/26 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 9. 2000 Certificaat bedoeld in artikel 34 betreffende beslissingen inzake ouderlijke verantwoordelijkheid BIJLAGE V 1. Lidstaat van herkomst 2. Rechterlijke instantie of autoriteit die het certificaat verstrekt 2. 1. Naam 2. 2. Adres 2. 3. Tel. /fax/E-mail 3. Ouders 3. 1. Moeder 3. 1. 1. Naam 3. 2. Vader 3. 2. 1. Naam 4. Rechterlijke instantie die de beslissing heeft gegeven 4. 1. Soort beslissing 4. 2. Status van de rechterlijke instantie 5. Beslissing 5. 1. Datum 5. 2. Referentienummer 5. 3. Is de beslissing bij verstek gegeven? 5. 3. 1. Neen 5. 3. 2. Ja (1) 6. Bij de beslissing betrokken kinderen (2) 6. 1. Naam en geboortedatum 6. 2. Naam en geboortedatum 6. 3. Naam en geboortedatum 6. 4. Naam en geboortedatum 7. Naam van de partijen die rechtsbijstand hebben genoten (1) De in artikel 33, lid 2, genoemde documenten moeten worden bijgevoegd. (2) Indien er meer dan vier kinderen bij de beslissing betrokken zijn dient er een tweede formulier te worden gebruikt. 26. 9. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 274 E/27 8. Verklaring betreffende het uitvoerbare karakter en de betekening/kennisgeving 8. 1. Is de beslissing uitvoerbaar volgens de wetgeving van de lidstaat van herkomst? 8. 1. 1. Ja 8. 1. 2. Neen 8. 2. Is de beslissing betekend aan of ter kennis gebracht van de partij waartegen de tenuitvoerlegging wordt gevraagd? 8. 2. 1. Ja 8. 2. 1. 1. Naam van de partij 8. 2. 1. 2. Datum van betekening 8. 2. 2. Neen Gedaan te. op. Handtekening of stempel


title: SKRIFTLIG FRÅGA E-0716/00 från Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) till kommissionen. Inbetalningen av studieavgifter i Förenade kungariket och förenligheten med EU:s konkurrenslagstiftning.

eurovoc_concepts:
Scotland
United Kingdom
competence of the Member States
decentralisation
educational system
equal treatment
foreign student
higher education
national law
school fees
student
student mobility

formats: html pdf print

text: 21. 11. 2000 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 330 E/209 (2000/C 330 E/242) SKRIFTLIG FR¯GA E-0716/00 fr(cid:229)n Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) till kommissionen (17 mars 2000) ˜mne: Inbetalningen av studieavgifter i F(cid:246)renade kungariket och f(cid:246)renligheten med EU:s konkurrenslag- stiftning Efter den decentralisering som har (cid:228)gt rum i F(cid:246)renade kungariket har skotska universitet s(cid:228)nkt och skjutit upp inbetalningen av studieavgifter f(cid:246)r europeiska studerande (utom f(cid:246)r studenter fr(cid:229)n England, Wales och Nordirland), medan alla andra universitet i F(cid:246)renade kungariket (cid:228)r tvungna att kr(cid:228)va att studieavgifterna betalas vid inskrivningen. Eftersom det r(cid:229)der olika villkor n(cid:228)r det g(cid:228)ller finansieringen av studier i F(cid:246)renade kungariket har skotska universitet f(cid:229)tt or(cid:228)ttvisa konkurrensf(cid:246)rdelar j(cid:228)mf(cid:246)rt med sina motsvarigheter i England, Wales och Nordir- land, s(cid:228)rskilt n(cid:228)r det g(cid:228)ller att locka utl(cid:228)ndska studenter. Kan kommissionen ange om denna situation (cid:228)r helt f(cid:246)renlig med principerna i gemenskapens konkurrenslagstiftning, som fastst(cid:228)lls i de europeiska f(cid:246)rdragen? Svar avgivet p(cid:229) kommissionens v(cid:228)gnar av Viviane Reding (3 april 2000) Kommissionen h(cid:228)nvisar ledamoten till sitt svar p(cid:229) hans skriftliga fr(cid:229)ga E-0374/00 (1). (1) Se sida 143. (2000/C 330 E/243) SKRIFTLIG FR¯GA E-0719/00 fr(cid:229)n Manuel PØrez `lvarez (PPE-DE) till kommissionen (17 mars 2000) ˜mne: Arbetsolyckor B(cid:229)de fackm(cid:228)n och vanliga iakttagare brukar framh(cid:229)lla att arbete definitionsm(cid:228)ssigt utg(cid:246)r en risk. Naturligtvis (cid:228)r vissa verksamheter f(cid:246)renade med st(cid:246)rre risker (cid:228)n andra. Det (cid:228)r ocks(cid:229) s(cid:228)kert att trots (cid:229)tg(cid:228)rder f(cid:246)r att undvika riskerna ger dessa alltf(cid:246)r ofta anledning till olyckor. De ansvariga politikerna i ber(cid:246)rda l(cid:228)nder framh(cid:229)ller lagarnas f(cid:246)rtr(cid:228)fflighet samtidigt som de erk(cid:228)nner deras otillr(cid:228)cklighet. Europeiska unionen satsar p(cid:229) att skapa arbetstillf(cid:228)llen. Och d(cid:229) menas arbeten med kvalitet, ett begrepp som m(cid:229)ste inneb(cid:228)ra (cid:148)arbete utan olyckor(cid:148). Har kommissionen t(cid:228)nkt f(cid:246)resl(cid:229) n(cid:229)gra nya (cid:229)tg(cid:228)rder f(cid:246)r att praktiskt f(cid:246)rverkliga eller samordna insatser i syfte att minska antalet arbetsolyckor? Svar fr(cid:229)n Anna Diamantopoulou p(cid:229) kommissionens v(cid:228)gnar (25 april 2000) Kommissionen inst(cid:228)mmer helt med parlamentsledamoten om vikten av (cid:229)tg(cid:228)rder f(cid:246)r att skydda arbets- tagarnas h(cid:228)lsa och s(cid:228)kerhet i syfte att minska antalet arbetsolyckor. I detta h(cid:228)nseende har kommissionens politik p(cid:229) detta omr(cid:229)de alltid haft denna m(cid:229)ls(cid:228)ttning. Direktiven inom (cid:148)arbetstagarnas h(cid:228)lsa och s(cid:228)kerhet(cid:148) som antagits av r(cid:229)det p(cid:229) f(cid:246)rslag av kommissionen utg(cid:246)r en grund med de l(cid:228)gsta kraven vad g(cid:228)ller (cid:229)tg(cid:228)rder f(cid:246)r att skydda arbetstagaren mot arbetsolyckor och arbetssjukdomar. Det (cid:228)r medlemsstaternas uppgift att p(cid:229) ett l(cid:228)mpligt s(cid:228)tt kontrollera och (cid:246)vervaka till(cid:228)mpningen av de nationella f(cid:246)reskrifter genom vilka dessa direktiv (cid:246)verf(cid:246)rs


title: KIRJALLINEN KYSYMYS E-0699/00 esittäjä(t): John Bowis (PPE-DE) komissiolle. Komission virkamiesten ja Patrick Peterin tapaamiset.

eurovoc_concepts:
complaint to the Commission
confidentiality
free movement of programmes
sporting event
sports body

text: C 26 E/90 Euroopan yhteis(cid:246)jen virallinen lehti FI 26. 1. 2001 5. Kreikka ilmoitti virallisesti komissiolle 11. helmikuuta 2000 sen alueella olevat herk(cid:228)t alueet yhdys- kuntaj(cid:228)tevesist(cid:228) annetun direktiivin 91/271/ETY (1) mukaisesti. N(cid:228)ihin alueisiin kuuluu lahden pohju- kassa oleva Thessalonikin satama. Komission mukaan on mahdollista, ett(cid:228) koko Thessalonikin lahdella on merkkej(cid:228) rehev(cid:246)itymisest(cid:228). Kreikan viranomaisia pyydet(cid:228)(cid:228)n t(cid:228)sment(cid:228)m(cid:228)(cid:228)n n(cid:228)it(cid:228) tietoja. Komissio varmistaa lis(cid:228)ksi kaikkien j(cid:228)senvaltioiden osalta sen, ett(cid:228) direktiivi(cid:228) sovelletaan yhdenmukai- sesti herkkien alueiden tunnistamisessa. T(cid:228)m(cid:228)n varmistuksen tuloksia koskeva raportti julkaistaan vuoden 2001 alussa. (1) EYVL L 135, 30. 5. 1991. (2001/C 26 E/109) KIRJALLINEN KYSYMYS E-0699/00 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): John Bowis (PPE-DE) komissiolle (17. maaliskuuta 2000) Aihe: Komission virkamiesten ja Patrick Peterin tapaamiset Kuinka monta kertaa komission virkamiehet ovat tavanneet Patrick Peterin (GTR ja ADISA) ja t(cid:228)m(cid:228)n konsultin Maitre Christian Lamoninin? Ketk(cid:228) virkamiehet olivat paikalla ja milloin n(cid:228)m(cid:228) tapaamiset j(cid:228)rjestettiin? Mario Montin komission puolesta antama vastaus (19. huhtikuuta 2000) Arvoisan parlamentin j(cid:228)senen kysymys liittyy kesken olevaan kilpailuasian tutkintaan. Koska parlamentin j(cid:228)senen kysymys koskee keskener(cid:228)ist(cid:228) asiaa, komissio viittaa parlamentin talous- ja raha-asioiden ja teollisuuspolitiikan valiokunnan puheenjohtajalle osoitettuun 28. tammikuuta 1999 p(cid:228)iv(cid:228)ttyyn kilpailu- asioista tuolloin vastanneen komission j(cid:228)senen kirjeeseen, jonka mukaan keskener(cid:228)isist(cid:228) asioista voidaan antaa vain yleisluonteisia ja muita kuin luottamuksellisia tietoja. N(cid:228)in ollen komissio voi pelk(cid:228)st(cid:228)(cid:228)n vahvistaa tavanneensa GTR-yhti(cid:246)n edustajia useita kertoja GTR:n kanneltua komissiolle marraskuussa 1997 FØdØration Internationale de l(cid:146)Automobile -yhti(cid:246)n (FIA) ja toiminnasta. Komissio ei ole j(cid:228)rjest(cid:228)nyt yksityisi(cid:228) er(cid:228)iden muiden yhti(cid:246)iden, kuten FOA:n ja ISC:n, tapaamisia Patrick Peterin tai h(cid:228)nen konsulttinsa Christian Lamoninin kanssa. Salassapitom(cid:228)(cid:228)r(cid:228)ysten vuoksi komissio ei voi ilmoittaa kantelijan kanssa pidettyjen kokousten lukum(cid:228)(cid:228)r(cid:228)(cid:228) eik(cid:228) kokouksiin osallistunei- den henkil(cid:246)iden nimi(cid:228). (2001/C 26 E/110) KIRJALLINEN KYSYMYS E-0703/00 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Camilo Nogueira RomÆn (Verts/ALE) neuvostolle (14. maaliskuuta 2000) Aihe: Euroopan unionin suhtautuminen Tsetsenian kansan tuhoamiseen Groznyin kaupungin valtauksen j(cid:228)lkeen Ven(cid:228)j(cid:228)n armeijan k(cid:228)ym(cid:228)n sodan kansanmurhanomainen luonne on k(cid:228)ynyt yh(cid:228) ilmeisemm(cid:228)ksi. Sotatoimien jatkaminen johtaa T(cid:154)et(cid:154)enian kansan tuhoamiseen ja siihen, ett(cid:228) Ven(cid:228)j(cid:228) valtaa v(cid:228)est(cid:228) tyhjentyneen T(cid:154)et(cid:154)enian. Ven(cid:228)j(cid:228)n tuhotoimet T(cid:154)et(cid:154)eniassa ovat paljon pahempia kuin Serbian Kosovossa, mutta neuvosto ei ole ideologisten asenteidensa ja poliittisten intressiens(cid:228) (cid:129) joita ei voida pit(cid:228)(cid:228) oikeutettuina eik(cid:228) hyv(cid:228)ksytt(cid:228)vin(cid:228) (cid:129) sitomana ryhtynyt toimiin t(cid:154)et(cid:154)eenien kidutusten ja tappamisen sek(cid:228) maan hirve(cid:228)n tuhoamisen est(cid:228)miseksi


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0696/00 van Brigitte Langenhagen (PPE-DE) aan de Commissie. Verkorting van de procedures in het kader van de opstelling van verslagen van de Rekenkamer.

eurovoc_concepts:
European Court of Auditors
activity report
publishing deadline

text: 6. 3. 2001 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 72 E/5 Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie (5 mei 2000) De duur van de vlieg- en rusttijden van het vliegtuigpersoneel is vanzelfsprekend een factor bij de veiligheid van het luchtverkeer. Dat is de reden waarom de lidstaten, overeenkomstig een aanbeveling van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie, nationale regelgeving op dit gebied hebben ontwikkeld. Het is de Commissie bekend dat deze nationale regelgevingen op communautair niveau niet zijn geharmoniseerd en dat zulks de goede werking van de interne markt en de veiligheid van het Europese luchtverkeer nadelig zou kunnen be(cid:239)nvloeden. Daarom onderzoekt de Commissie of het mogelijk is, een gemeenschappelijk regelgevingssysteem voor te stellen. Bij deze werkzaamheden maakt de Commissie, zoals de geachte parlementsleden suggereren, inderdaad gebruik van de bestaande wetenschappelijke informatie. Zij heeft kennis genomen van het onderzoek van de National Aeronautics and Space Administration (NASA) en het Deutsches Institut f(cid:252)r Luft- und Raumfahrt (DLR), alsmede talrijke andere studies die in de loop der jaren op dit gebied werden uitgevoerd. De Commissie kan niet bevestigen dat langere werktijden dan die welke in de studies van de NASA en het DLR worden genoemd, noodzakelijk tot onveiligheid leiden. Een dergelijke conclusie wordt in bedoelde studies niet getrokken; zij bevatten alleen richtsnoeren voor een goede praktijk inzake veilige beurtregelin- gen voor het vliegend personeel. Het is de bedoeling van de Commissie, de resultaten van deze studies te benutten bij het uitwerken van een betrouwbare methodiek voor de beoordeling van de gevolgen van diverse vlieg- en rusttijdverdelingen voor de vermoeidheid van het personeel, en aldus een bijdrage te leveren tot het geplande gemeenschappelijke regelgevingsproces. Eerlang zal een studiecontract voor het uitvoeren van deze werkzaamheden worden toegewezen. De werktijden van het vliegend personeel be(cid:239)nvloeden overigens niet alleen de bedrijfsveiligheid van het luchtverkeer, maar zijn ook een element van de veiligheid en hygiºne op de werkplek. De voorschriften inzake arbeidsveiligheid en -hygiºne zijn, wat de werktijden betreft, voor vele sectoren van het bedrijfs- leven geregeld bij de door de geachte parlementsleden genoemde Richtlijn 93/104/EG van de Raad van 23 november 1993. De sector burgerluchtvaart evenwel valt buiten de werkingssfeer van deze richtlijn. Er wordt thans gewerkt aan initiatieven om de werknemers in deze sector de nodige bescherming te bieden. Het is in dit kader dat de sociale partners van de sector burgerluchtvaart op 22 maart 2000 de Europese Overeenkomst inzake de organisatie van de arbeidstijd van het vliegend personeel in de burgerluchtvaart hebben gesloten. Het cockpitpersoneel valt onder deze overeenkomst, die minimumeisen ten aanzien van de werktijdverdeling van het boordpersoneel van burgervliegtuigen vaststelt. Conform artikel 139 (voorheen artikel 118B), lid 2, van het EG-Verdrag en op gezamenlijk verzoek van de ondertekenende partijen kan de Commissie voorstellen, deze overeenkomst door middel van een richtlijn van de Raad ten uitvoer te leggen. (2001/C 72 E/005) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0696/00 van Brigitte Langenhagen (PPE-DE) aan de Commissie (17 maart 2000) Betreft: Verkorting van de procedures in het kader van de opstelling van verslagen van de Rekenkamer Het Europees Parlement hecht buitengewoon veel waarde aan een actuele rapportage van de Rekenkamer. De indruk bestaat dat de huidige procedures, te beginnen bij de afronding van de feitelijke controle- handelingen tot aan de rapportage kunnen worden verbeterd. Dat heeft vooral betrekking op de positie die de Europese Commissie inneemt ten aanzien van de sectorverslagen van de Kamer en de tegenstrijdige procedure voor de ontwerpverslagen van de Kamer. Welke mogelijkheden ziet de Commissie om deze procedures te versnellen? C 72 E/6 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 6. 3. 2001 Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie (7 juni 2000) Net als het Parlement hecht de Commissie veel belang aan de verslagen van de Rekenkamer. De bevindingen van de Rekenkamer hebben zelfs een belangrijke bijdrage geleverd tot het huidige hervor- mingsprogramma van de Commissie. In het Financieel Reglement (1) is bepaald dat tien weken mogen verstrijken tussen het verzenden van het ontwerpverslag van de Rekenkamer en de publicatie van het definitief jaarlijks of speciaal verslag. Gedurende deze tien weken worden de antwoorden van de gecontroleerde instelling in het verslag opgenomen en worden de elf taalversies opgesteld. Voor dit laatste is ongeveer de helft van de tijd nodig. Dit tijdschema kan eng blijken, voor al wanneer lidstaten of andere derden moeten worden geraadpleegd voor een antwoord op de opmerkingen van de Rekenkamer. Daarom onderzoekt de Commissie momenteel samen met de Rekenkamer hoe de procedures kunnen worden gestroomlijnd. Totnogtoe zijn drie belangrijke mogelijkheden vastgesteld: feitenkwesties zoveel mogelijk ophelderen in het stadium van de voorbereidende sectorale brieven en geharmoniseerde en gemoderniseerde regels over de verzending toepassen, de werkdruk van de jaarlijkse en speciale verslagen zoveel mogelijk spreiden over het hele jaar, ten volle gebruik maken van de voordelen van elektronische verzending. De Commissie waardeert de vraag en de belangstelling van het geachte parlementslid ten zeerste en verwacht van haar een waardevolle inbreng tijdens de komende discussies terzake in de commissie begrotingscontrole. (1) Verordening (EG, EGKS, Euratom) nr. 2673/1999 van de Raad van 13 december 1999 tot wijziging van het Financieel Reglement van 21 december 1977 van toepassing op de algemene begroting der Europese Gemeen- schappen (cid:129) PB L 326 van 18. 12. 1999. (2001/C 72 E/006) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0711/00 van Ioannis Mar(cid:237)nos (PPE-DE) aan de Raad (14 maart 2000) Betreft: Verklaringen van de Britse minister van Buitenlandse Zaken over Cyprus De Britse minister van Buitenlandse Zaken, Robin Cook, deelde het Lagerhuis onlangs mee dat de vrijheid van verkeer tussen de Republiek Cyprus en het bezette noordelijke deel van het eiland slechts hersteld zou worden bij toetreding van Turkije tot de Europese Unie. Deze verklaring van de minister van Buitenlandse Zaken leidde tot de gerechtvaardigde reactie van de conservatieve afgevaardigde, Sir David Madel, die erop wees dat de Britse regering tot nu toe in deze aangelegenheid een ander standpunt gehuldigd had, en de vraag stelde of de vreedzame hereniging van Cyprus thans afhangt van de toetreding van Turkije tot de Europese Unie en of de (Britse) regering nu wil verklaren dat het noordelijk deel van Cyprus een deel van Turkije is. Kan de Raad meedelen of hij het standpunt van de Britse minister van Buitenlandse Zaken deelt, wat een afwijking zou betekenen van de akkoorden van Helsinki en van het standpunt van de EU tot nu toe, dat geen derde land gerechtigd is om tegen de toetreding van Cyprus een veto uit te spreken? Kan de Raad tevens ondubbelzinnig meedelen of hij de heer Cook verzocht heeft om een toelichting op zijn verklaring en hem voorgesteld heeft deze eventueel te herroepen? Zo ja, hoe luidde daarop diens antwoord? Antwoord (26 september 2000) De Raad kan onmogelijk voorspellen, laat staan bepalen wanneer de vrijheid van verkeer in de Republiek Cyprus zal worden hersteld. Volgens de Raad moet deze kwestie worden opgelost in het kader van een regeling die via onderhandelingen tot stand is gekomen op basis van de door de Veiligheidsraad van de VN aangenomen resoluties, meer bepaald via de in december 1999 overeenkomstig Resolutie 1250 van de VN-Veiligheidsraad begonnen indirecte besprekingen, die de EU sterk blijft steunen. Zoals de Europese Raad in Helsinki heeft onderstreept, is de EU van oordeel dat een politieke regeling de toetreding van


title: Reglamento (CE) n° 599/2000 de la Comisión, de 17 de marzo de 2000, relativo a las solicitudes de certificados de importación de trigo duro al amparo de los contingentes arancelarios previstos por el Reglamento (CE) n° 778/1999

eurovoc_concepts:
GATT
common organisation of markets
durum wheat
import licence
tariff quota

formats: pdf print

text: 18. 3. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 71/21 REGLAMENTO (CE) No 599/2000 DE LA COMISIÓN de 17 de marzo de 2000 relativo a las solicitudes de certificados de importación de trigo duro al amparo de los contingentes arancelarios previstos por el Reglamento (CE) no 778/1999 LA COMISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CE) no 1095/96 del Consejo, de 18 de junio de 1996, relativo a la aplicación de las concesiones que figuran en la lista CXL elaborada a raíz de la conclusión de las negociaciones enmarcadas en el apartado 6 del artículo XXIV del GATT (1), y, en particular, su artículo 1, Considerando lo siguiente: El Reglamento (CE) no 778/1999 de la Comisión, de 15 de abril de 1999, relativo a la apertura y el modo de gestión de contingentes arancelarios de 300 000 toneladas de trigo de calidad y de 50 000 toneladas de trigo duro, y se derogan los Reglamentos (CE) no 529/97 y (CE) no 2228/96 (2), establece las disposiciones particulares que regulan la organización de las importaciones efectuadas al amparo del contingente. Según establece el apartado 2 del artículo 3 del Reglamento (CE) no 778/1999, la Comisión debe fijar un porcentaje de reducción de las cantidades cuando las solicitudes de certificados de importación tengan por objeto cantidades superiores a las que pueden concederse. Las solicitudes de certificados de trigo duro presentadas entre el 29 de enero y el 14 de marzo de 2000 tienen por objeto 159 034 toneladas de trigo duro, mientras que la cantidad máxima que puede concederse es de 50 000 toneladas. Procede por lo tanto fijar el porcentaje correspon- diente de reducción para las solicitudes de certificados de importación presentadas entre el 29 de enero y el 14 de marzo de 2000 con derecho a las condiciones establecidas en el Reglamento (CE) no 1095/96. HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Artículo 1 Las solicitudes de certificados de importación de trigo duro con derecho a las condiciones establecidas en el Reglamento (CE) no 1095/96, presentadas entre el 29 de enero y el 14 de marzo de 2000 y notificadas a la Comisión, se aceptarán para las tone- ladas que figuran en las mismas corregidas mediante un coefi- ciente de 0,314. Toda solicitud no comunicada a la Comisión será denegada. Artículo 2 El presente Regamento entrará en vigor el 21 de marzo de 2000. El presente Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Bruselas, el 17 de marzo de 2000. Por la Comisión Franz FISCHLER Miembro de la Comisión (1) DO L 146 de 20. 6. 1996, p. 1. (2) DO L 101 de 16. 4. 1999, p. 36


title: PREGUNTA ESCRITA E-0738/00 de Joan Colom i Naval (PSE) a la Comisión. Aplicación de las Directivas 91/676/CEE y 96/61/CE en Cataluña.

eurovoc_concepts:
Catalonia
Spain
application of EU law
groundwater
water pollution

text: 20. 2. 2001 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 53 E/21 producto para los seres humanos y el medio ambiente. Estos requisitos han sido objeto de armonizaci(cid:243)n (los denominados principios uniformes). La Directiva armoniza asimismo los datos que las empresas deben presentar a la hora de solicitar una autorizaci(cid:243)n. Las exigencias impuestas a las empresas para demostrar que un uso es admisible son ahora mucho mÆs rigurosas, lo que, en ocasiones, comporta la necesidad de realizar numerosos estudios adicionales respecto de productos ya comercializados antes de la entrada en vigor de la Directiva. La Directiva contiene disposiciones sobre protecci(cid:243)n de datos que los Estados miembros deben aplicar a la hora de conceder autorizaciones. Dichas disposiciones estÆn orientadas a lograr un equilibrio entre los intereses de aquellas empresas que realizan los estudios necesarios para demostrar la admisibilidad de la utilizaci(cid:243)n de un determinado producto fitosanitario y de la sustancia activa que contenga, y la libre competencia en el mercado. La Directiva no s(cid:243)lo no establece sistema alguno de aplicaci(cid:243)n general en virtud del cual los solicitantes tengan la obligaci(cid:243)n de permitir a otros interesados acceder a los datos a un precio determinado, sino que, por el contrario, faculta a los Estados miembros, tras la inclusi(cid:243)n de una sustancia activa en la lista, para adoptar medidas nacionales que obliguen a los solicitantes a compartir toda informaci(cid:243)n que se derive de experimentos realizados con animales vertebrados, con objeto de evitar que se repitan ensayos sobre dichos animales, y para determinar el procedimiento para la utilizaci(cid:243)n de la informaci(cid:243)n y establecer un equilibrio adecuado entre los intereses de las partes afectadas. La Comisi(cid:243)n es consciente de que œnicamente ha hecho uso de esta facultad un reducido nœmero de Estados miembros. (1) DO L 230 de 19. 8. 1991. (2001/C 53 E/025) PREGUNTA ESCRITA E-0738/00 de Joan Colom i Naval (PSE) a la Comisi(cid:243)n (17 de marzo de 2000) Asunto: Aplicaci(cid:243)n de las Directivas 91/676/CEE y 96/61/CE en Cataluæa La Comunidad Aut(cid:243)noma de Cataluæa (Espaæa) tiene traspasadas las competencias de Medio Ambiente, Agricultura y Sanidad por lo que le corresponde el desarrollo y puesta en aplicaci(cid:243)n de la Directiva 91/676/CEE (1), relativa a la protecci(cid:243)n de las aguas contra la contaminaci(cid:243)n producida por nitratos utilizados en la agricultura, y de la Directiva 96/61/CE (2) relativa a la prevenci(cid:243)n y control integrado de la contaminaci(cid:243)n. En este contexto, el Grupo de Defensa del Ter (Torroella de Montgr(cid:237), Girona) viene detectando desde hace aæos un incremento de los (cid:237)ndices de contaminaci(cid:243)n del acu(cid:237)fero del Baix Ter, emplazado en la parte final de este r(cid:237)o antes de desembocar al MediterrÆneo. Dicha contaminaci(cid:243)n proviene de diversas substancias, entre ellas una alta concentraci(cid:243)n de nitratos. Este acu(cid:237)fero es de vital importancia para el suministro de agua potable a la zona del Baix Ter ya que antes de que el r(cid:237)o llegue a dicha zona se ha desviado gran parte de su caudal para suministrar agua la ciudad de Barcelona y para otros usos industriales, por lo que dicho caudal queda disminuido, especialmente en la Øpoca estival, uniØndose a todo ello la contaminaci(cid:243)n acumulada por ser la parte final del curso fluvial. A pesar del retraso con que se designaron las zonas vulnerables por parte de la administraci(cid:243)n en Cataluæa (decreto 283/1998), gran parte del territorio de la zona del Baix Ter ha sido declarado vulnerable y sujeto, por tanto, al c(cid:243)digo de buenas prÆcticas agrarias (orden 22 de octubre de 1998), pese a lo cual no existe ninguna pol(cid:237)tica medioambiental: no se ha identificado ni valorado el impacto sobre el agua superficial ni la profunda, ni tampoco sobre el suelo, la flora y la fauna; es decir, no existe ningœn plan de actuaci(cid:243)n para reducir la contaminaci(cid:243)n del acu(cid:237)fero, tal como contempla la Directiva 91/676/CEE. Por el contrario, continœan los vertidos incontrolados de purines. Por todo ello, ¿tiene la Comisi(cid:243)n constancia de importantes bolsas de contaminaci(cid:243)n con alta concen- traci(cid:243)n de nitratos y otras substancias que, obviamente, provocan y provocarÆn alteraciones en la vida de la comunidad, en la salud humana y el medio ambiente de dicho acu(cid:237)fero del Baix Ter? Problemas similares se dan en otras comarcas catalanas y, muy particularmente, en la de Osona. Consiguientemente, ¿quØ medidas piensa adoptar la Comisi(cid:243)n para el cumplimiento de las mencionadas Directivas en Espaæa y, en particular, en Cataluæa? (1) DO L 375 de 31. 12. 1991, p. 1. (2) DO L 257 de 10. 10. 1996, p. 26. C 53 E/22 Diario Oficial de las Comunidades Europeas ES 20. 2. 2001 Respuesta de la Sra. Wallstr(cid:246)m en nombre de la Comisi(cid:243)n (3 de mayo de 2000) La Comisi(cid:243)n tiene conocimiento de los hechos a los que alude Su Seæor(cid:237)a, relativos a la contaminaci(cid:243)n del acu(cid:237)fero del Baix Ter. De hecho, nos lleg(cid:243) recientemente una demanda sobre el mismo asunto que acaba de registrarse y estÆ actualmente siendo analizada. La Comisi(cid:243)n, consciente del problema al que alude Su Seæor(cid:237)a, estÆ analizando actualmente el problema de la designaci(cid:243)n insuficiente de zonas, tanto en Cataluæa como en otras regiones. AdemÆs, conviene seæalar que se ha iniciado un procedimiento de infracci(cid:243)n no 1996/2205 contra Espaæa por no haber aplicado los programas de acci(cid:243)n obligatorios en virtud al Art(cid:237)culo 5 de la Directiva 91/676/CEE, relativos a las zonas vulnerables. La Comisi(cid:243)n ha llevado el caso al Tribunal de Justicia (asunto C-274/98). Segœn los mapas de que dispone la Comisi(cid:243)n, las autoridades espaæolas han designado zona vulnerable el sector mencionado en la presente pregunta escrita (Decreto 283/1998 de 21 de octubre de 1998), pero todav(cid:237)a no se beneficia de ningœn programa de acci(cid:243)n oficial. La Comisi(cid:243)n, como Guardiana de los Tratados, no dudarÆ en tomar todas las medidas necesarias para garantizar el respeto del Derecho comunitario. Conviene, por otra parte, tener en cuenta que la aplicaci(cid:243)n de el c(cid:243)digo de buenas prÆcticas agrarias es obligatoria, tanto en las zonas vulnerables por la concentraci(cid:243)n de nitrato, como en aquellas donde se aplica el Reglamento no 1257/99 (1) (medidas de apoyo al desarrollo rural: medidas agroambientales e indemnizaciones compensatorias). (1) DO L 160 de 26. 6. 1999. (2001/C 53 E/026) PREGUNTA ESCRITA E-0739/00 de Sergio Berlato (UEN) a la Comisi(cid:243)n (17 de marzo de 2000) Asunto: Prioridades medioambientales para los PECO El Libro Blanco de la UE sobre la integraci(cid:243)n de los PECO en el mercado interior se refiere exclusivamente a la legislaci(cid:243)n directamente vinculada a la libre circulaci(cid:243)n de bienes y servicios y no contempla un Æmbito de gran importancia como el medio ambiente. La supuesta invasi(cid:243)n a gran escala de los mercados comunitarios por parte de productos procedentes de cultivos de los pa(cid:237)ses del Este, que se ofrecen a precios ventajosos, se produce sin control, a la vista de que la dotaci(cid:243)n de 10 M€ del programa PHARE destinados a la aproximaci(cid:243)n de las legislaciones en materia de medio ambiente resulta inadecuada y poco operativa, ya que aœn no se han definido las prioridades medioambientales mÆs urgentes para los PECO. ¿QuØ controles piensa establecer la Comisi(cid:243)n para comprobar que los productos comercializados en el mercado europeo cumplen los criterios de salvaguarda y protecci(cid:243)n de la salud de los ciudadanos de la UE? Respuesta del Sr. Byrne en nombre de la Comisi(cid:243)n (8 de mayo de 2000) El Libro Blanco de la Comunidad sobre la integraci(cid:243)n de los pa(cid:237)ses de Europa Central y Oriental (PECO) contiene una parte importante de la legislaci(cid:243)n medioambiental comunitaria, en particular la relacionada con la libre circulaci(cid:243)n de bienes. Los pa(cid:237)ses candidatos deben incorporar la totalidad del acervo comunitario antes de su adhesi(cid:243)n a la Uni(cid:243)n


title: Verordnung (EG) Nr. 590/2000 der Kommission vom 17. März 2000 zur Festsetzung des Höchstbetrags der Beihilfe für Butterfett für die 221. Sonderausschreibung im Rahmen der Dauerausschreibung gemäß der Verordnung (EWG) Nr. 429/90

eurovoc_concepts:
EU Member State
aid system
award of contract
butter
intervention agency

text: L 71/6 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 18. 3. 2000 VERORDNUNG (EG) Nr. 590/2000 DER KOMMISSION vom 17. März 2000 zur Festsetzung des Höchstbetrags der Beihilfe für Butterfett für die 221. Sonderausschreibung im Rahmen der Dauerausschreibung gemäß der Verordnung (EWG) Nr. 429/90 DIE KOMMISSION DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN — gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft, gestützt auf die Verordnung (EWG) Nr. 1255/1999 des Rates vom 17. Mai 1999 über die gemeinsame Marktorganisation für insbesondere auf Artikel 10, Milch und Milcherzeugnisse (1), (2) (3) In Anbetracht der eingegangenen Angebote ist die Höchstbeihilfe auf die nachstehend genannte Höhe fest- zusetzen und die entsprechende Bestimmungssicherheit festzulegen. Die in dieser Verordnung vorgesehenen Maßnahmen entsprechen der Stellungnahme des Verwaltungsaus- schusses für Milch und Milcherzeugnisse — in Erwägung nachstehender Gründe: HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: (1) Gemäß der Verordnung (EWG) Nr. 429/90 der Kommis- sion vom 20. Februar 1990 über die Gewährung einer Beihilfe im Ausschreibungsverfahren für Butterfett zum unmittelbaren Verbrauch in der Gemeinschaft (2), zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 124/1999 (3), führen die Interventionsstellen im Hinblick auf die Gewährung einer Beihilfe für Butterfett eine Daueraus- schreibung durch. Nach Artikel 6 derselben Verordnung wird aufgrund der je Sonderausschreibung eingegan- genen Angebote eine Höchstbeihilfe für Butterfett mit einem Mindestfettgehalt von 96 % festgesetzt, oder es wird der Ausschreibung nicht stattgegeben. Die Bestim- mungssicherheit muß entsprechend festgesetzt werden. Artikel 1 Für die im Rahmen der Dauerausschreibung gemäß der Verord- nung (EWG) Nr. 429/90 durchzuführende 221. Sonderaus- schreibung werden die Höchstbeihilfe und die Bestimmungssi- cherheit wie folgt festgesetzt: — Höchstbeihilfe: — Bestimmungssicherheit: 117 EUR/100 kg, 129 EUR/100 kg. Diese Verordnung tritt am 18. März 2000 in Kraft. Artikel 2 Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitglied- staat. Brüssel, den 17. März 2000 Für die Kommission Franz FISCHLER Mitglied der Kommission (1) ABl. L 160 vom 26. 6. 1999, S. 48. (2) ABl. L 45 vom 21. 2. 1990, S. 8. (3) ABl. L 16 vom 21. 1. 1999, S. 19


title: SKRIFTLIG FRÅGA E-0708/00 från Hiltrud Breyer (Verts/ALE) till kommissionen. Anmälan av Donaus flodängar som ett område där vilda djur och växter skall.

eurovoc_concepts:
Bavaria
Germany
infringement procedure (EU)
protected area

text: C 26 E/92 Europeiska gemenskapernas officiella tidning SV 26. 1. 2001 trojkan bes(cid:246)ka Moskva och EU:s ordf(cid:246)randeskap kommer att utnyttja tillf(cid:228)llet till att p(cid:229) ett kraftfullt s(cid:228)tt framf(cid:246)ra sina (cid:229)sikter till den ryska sidan. Den 10 april kommer fr(cid:229)gan att finnas med p(cid:229) dagordningen vid samarbetsr(cid:229)dets m(cid:246)te med Ryssland i Luxemburg. R(cid:229)det har upprepade g(cid:229)nger kr(cid:228)vt att kr(cid:228)nkningarna av de m(cid:228)nskliga r(cid:228)ttigheterna skall utredas p(cid:229) ett trov(cid:228)rdigt och (cid:246)ppet s(cid:228)tt, och att de som deltagit i sk(cid:228)ndligheterna skall st(cid:228)llas inf(cid:246)r r(cid:228)tta. R(cid:229)dets ordf(cid:246)rande uttryckte djup oro f(cid:246)r situationen i Tjetjenien i sitt uttalande av den 29 mars till kommissionen f(cid:246)r de m(cid:228)nskliga r(cid:228)ttigheterna i GenŁve. Inom kommissionen f(cid:246)r de m(cid:228)nskliga r(cid:228)ttigheterna har ordf(cid:246)randeskapet, p(cid:229) Europeiska unionens v(cid:228)gnar, aktivt deltagit i debatten om de m(cid:228)nskliga r(cid:228)ttigheterna i Tjetjenien. Ordf(cid:246)randeskapet har lagt fram en resolution och givit uttryck f(cid:246)r sin djupa oro till f(cid:246)ljd av uppgifter om grava, omfattande och uppenbara brott mot de m(cid:228)nskliga r(cid:228)ttigheterna i Tjetjenien och beg(cid:228)rt att det uppr(cid:228)ttas en nationell, brett representativ och oberoende unders(cid:246)kningskommission. Resolutionen antogs efter omr(cid:246)stning i kommis- sionen. R(cid:229)det f(cid:246)ljer noga det arbete som utf(cid:246)rs av Vladimir Kalamanov, den ryske presidentens s(cid:228)rskilda s(cid:228)ndebud f(cid:246)r de m(cid:228)nskliga r(cid:228)ttigheterna. R(cid:229)det f(cid:246)rv(cid:228)ntar sig att han bidrar till att skipa r(cid:228)ttvisa i Tjetjenien, och i n(cid:229)gon m(cid:229)n (cid:229)terst(cid:228)ller tron p(cid:229) lag och r(cid:228)tt. R(cid:229)det uppmanar entr(cid:228)get de ryska myndigheterna att g(cid:246)ra detta m(cid:246)jligt. (2001/C 26 E/112) SKRIFTLIG FR¯GA E-0708/00 fr(cid:229)n Hiltrud Breyer (Verts/ALE) till kommissionen (17 mars 2000) ˜mne: Anm(cid:228)lan av Donaus flod(cid:228)ngar som ett omr(cid:229)de d(cid:228)r vilda djur och v(cid:228)xter skall Enligt pressuppgifter (cid:228)mnar den bayerska delstatsregeringen fatta beslut om huruvida man skall anm(cid:228)la Donaus flod(cid:228)ngar mellan Straubing och Vilshofen som ett omr(cid:229)de d(cid:228)r vilda djur och v(cid:228)xter skall bevaras f(cid:246)rst n(cid:228)r det blivit klart om och n(cid:228)r Donau skall byggas ut. Enligt EG-domstolen f(cid:229)r man emellertid endast (cid:229)beropa naturskyddskriterier (och inte ekonomiska kriterier) d(cid:229) beslut fattas om huruvida ett skyddsomr(cid:229)de skall utses och inom vilka gr(cid:228)nser. 1. K(cid:228)nner kommissionen till den bayerska statsregeringens f(cid:246)rh(cid:229)llningss(cid:228)tt som st(cid:229)r under all kritik? 2. Inst(cid:228)mmer kommissionen med mig om att Donaus flod(cid:228)ngar mellan Straubing och Vilshofen genast borde utses till skyddsomr(cid:229)de i enlighet med EU:s f(cid:229)gelskyddsdirektiv och anm(cid:228)las som ett omr(cid:229)de d(cid:228)r vilda djur och v(cid:228)xter bevaras? K(cid:228)nner kommissionen till att beslutet om utbyggnaden av Donau skall tas (cid:228)nnu i (cid:229)r, efter det att de 3. grundliga unders(cid:246)kningar som f(cid:246)r n(cid:228)rvarande p(cid:229)g(cid:229)r avslutats? K(cid:228)nner kommissionen till att tre av de fyra unders(cid:246)kta varianterna av utbyggnaden av Donau, 4. varianterna B, C och D, skulle f(cid:246)rst(cid:246)ra alternativt p(cid:229) ett avg(cid:246)rande s(cid:228)tt minska det verkliga skyddsomr(cid:229)det f(cid:246)r Donau-flod(cid:228)ngarna? 5. K(cid:228)nner kommissionen till att man enligt tv(cid:229) nya unders(cid:246)kningar med hj(cid:228)lp av den ekologiskt h(cid:229)llbara och f(cid:246)rm(cid:229)nliga varianten A kan komma att uppn(cid:229) samma avlossningsdjup som i mellersta delen av Rhen och Wachau (d(cid:229) den genomsnittliga farledsbredden (cid:228)r 70 meter)? Svar fr(cid:229)n Margot Wallstr(cid:246)m p(cid:229) kommissionens v(cid:228)gnar (17 april 2000) Det har r(cid:229)tt stora f(cid:246)rseningar i Tysklands, fastst(cid:228)llande av s(cid:228)rskilda 1. och 2. skyddsomr(cid:229)den i enlighet med r(cid:229)dets direktiv 79/409/EEG av den 2 april 1979 om bevarande av vilda f(cid:229)glar (1) och f(cid:246)rslaget av omr(cid:229)den av gemenskapsintresse i enlighet med r(cid:229)dets direktiv 92/43/EEG av den 21 maj 1992 om bevarande av livsmilj(cid:246)er samt vilda djur och v(cid:228)xter (2). Kommissionen har d(cid:228)rf(cid:246)r inlett (cid:246)vertr(cid:228)delsef(cid:246)rfaranden mot Tyskland avseende en korrekt till(cid:228)mpning av b(cid:229)da direktiv. Vad g(cid:228)ller det f(cid:246)rsta (cid:228)rendet f(cid:246)rbereds f(cid:246)r n(cid:228)rvarande en anm(cid:228)lan till domstolen och en dom v(cid:228)ntas. inbegripet Bayerns, 26. 1. 2001 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 26 E/93 Kommissionen (cid:228)r dessutom medveten om det ber(cid:246)rda omr(cid:229)dets stora v(cid:228)rde f(cid:246)r bevarande av naturen inbegripet skyddet av vilda f(cid:229)glar som en del av det viktiga f(cid:229)gelomr(cid:229)det (cid:148)Donautal: Regensburg (cid:129) Vilshofen(cid:148). Detta viktiga f(cid:229)gelomr(cid:229)de har d(cid:228)rf(cid:246)r framh(cid:228)vts i det motiverade yttrande som kommissionen har skickat till de tyska myndigheterna ang(cid:229)ende deras underl(cid:229)tenhet att p(cid:229) ett korrekt s(cid:228)tt till(cid:228)mpa direktiv 79/409/EEG. Kommissionen (cid:228)r ocks(cid:229) medveten om det enast(cid:229)ende v(cid:228)rdet av omr(cid:229)det (cid:148)Donaus alluvialsl(cid:228)tter mellan Geisling och Vilshofen(cid:148) f(cid:246)r Natura 2000 i enlighet med direktivet om livsmilj(cid:246)er 92/ 43/EEG. f(cid:246)r de prioriterade livsmilj(cid:246)typerna av alluvialskogarna och en del icke-prioriterade fiskarter st(cid:246)ds av vetenskapliga studier. Informationen om att omr(cid:229)det (cid:228)r av s(cid:228)rskild vikt Kommissionen har inte den information som parlamentsledamoten h(cid:228)nvisar till och har d(cid:228)rf(cid:246)r 3. till 5. ingen m(cid:246)jlighet att ytterligare kommentera fr(cid:229)gan. Kommissionen (cid:228)r av den (cid:229)sikten att n(cid:228)r domstolen v(cid:228)l har f(cid:228)llt sin dom (cid:228)r Tyskland skyldig att vidta de n(cid:246)dv(cid:228)ndiga (cid:229)tg(cid:228)rderna f(cid:246)r att r(cid:228)tta sig efter domen. Detta inbegriper att s(cid:228)kerst(cid:228)lla att projektf(cid:246)rfarandena f(cid:246)ljs vilka kan ha en betydande inverkan p(cid:229) det ber(cid:246)rda omr(cid:229)det. (1) EGT L 103, 25. 4. 1979. (2) EGT L 206, 22. 7. 1992. (2001/C 26 E/113) SKRIFTLIG FR¯GA E-0715/00 fr(cid:229)n Glyn Ford (PSE) till kommissionen (17 mars 2000) ˜mne: Etniska f(cid:246)retagare fr(cid:229)n tredje land Vilka (cid:229)tg(cid:228)rder f(cid:246)rbereder kommissionen f(cid:246)r att g(cid:246)ra det l(cid:228)ttare f(cid:246)r etniska f(cid:246)retagare fr(cid:229)n tredje land att ut(cid:246)va sin verksamhet inom EU? Svar fr(cid:229)n Frederik Bolkestein p(cid:229) kommissionens v(cid:228)gnar (26 maj 2000) Kommissionen vill informera parlamentsledamoten om att medlemsstaterna, inom ramen f(cid:246)r initiativet Employment-Integra, har genomf(cid:246)rt olika projekt som riktat sig till medborgare fr(cid:229)n tredje land eller personer som tillh(cid:246)r etniska minoriteter och som bor i EU, vilket (cid:228)r grupper som (cid:228)r (cid:246)verrepresenterade bland arbetsl(cid:246)sa eller som ofta har os(cid:228)kra och l(cid:229)gkvalificerade arbeten. Det (cid:228)r dock bara ett f(cid:229)tal av dessa projekt som har varit s(cid:228)rskilt inriktade p(cid:229) f(cid:246)retagande. Inom ramen f(cid:246)r Employment-Now-initiativet har en rad projekt genomf(cid:246)rts med inriktning p(cid:229) f(cid:246)retag som startas av kvinnor, vilket inbegriper kvinnor fr(cid:229)n etniska minoriteter. (riktlinjerna f(cid:246)r detta antogs den 14 april 2000 (1)) syftar till att Det nya gemenskapsinitiativet Equal bek(cid:228)mpa alla former av diskriminering och oj(cid:228)mlikhet p(cid:229) arbetsmarknaden. En av de stora m(cid:229)ls(cid:228)ttningarna med detta initiativ (cid:228)r att f(cid:246)rfarandena f(cid:246)r etableringen av nya f(cid:246)retag skall st(cid:229) (cid:246)ppna f(cid:246)r alla. Vad g(cid:228)ller f(cid:246)retagares verksamhet mer generellt m(cid:229)ste man skilja mellan f(cid:246)retagaren i sin roll som juridisk person och f(cid:246)retagaren som fysisk person. N(cid:228)r en f(cid:246)retagare som (cid:228)r medborgare i tredje land i (cid:246)verensst(cid:228)mmelse med g(cid:228)llande lagstiftning har bildat ett bolag som har sitt s(cid:228)te, huvudkontor eller sin huvudsakliga verksamhet i en medlemsstat, utg(cid:246)r bolaget som s(cid:229)dant en integrerad del av den medlemsstaten enligt artikel 48 (f. d. artikel 58) i EG-f(cid:246)rdraget, och omfattas d(cid:229) av etableringsr(cid:228)tten (artikel 43 [f. d. artikel 52] i EG-f(cid:246)rdraget) och friheten att tillhandah(cid:229)lla tj(cid:228)nster (artikel 49 [f. d. artikel 59] i EG-f(cid:246)rdraget) p(cid:229) den inre marknaden. Bos(cid:228)ttningskraven f(cid:246)r den som leder f(cid:246)retaget eller (cid:228)r del(cid:228)gare i ett s(cid:229)dant bolag och som (cid:228)r tredjelandsmedborgare faller inte under gemenskapsr(cid:228)tten utan styrs fortfarande av nationell lagstiftning. P(cid:229) grundval av den nya avdelning IV i EG-f(cid:246)rdraget kommer det att vara m(cid:246)jligt att inf(cid:246)ra gemenskapsregler om villkoren f(cid:246)r inresa och bos(cid:228)ttning f(cid:246)r medborgare i tredje land som skall arbeta som anst(cid:228)llda eller egenf(cid:246)retagare (artikel 63. 3 a) samt om r(cid:228)tten f(cid:246)r tredjelandsmedborgare som (cid:228)r lagligen bosatta i en medlemsstat att f(cid:229) bos(cid:228)tta sig i


title: Regulamento (CE) n.° 597/2000 da Comissão, de 17 de Março de 2000, que fixa a restituição máxima à exportação de arroz branqueado de grãos redondos no âmbito do concurso referido no Regulamento (CE) n.° 2180/1999

eurovoc_concepts:
award of contract
export refund
rice
third country

text: L 71/14 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 18. 3. 2000 REGULAMENTO (CE) N. o 597/2000 DA COMISSÃO de 17 de Março de 2000 que fixa a restituição máxima à exportação de arroz branqueado de grãos redondos no âmbito do concurso referido no Regulamento (CE) n. o 2180/1999 A COMISSÃO DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, Tendo em conta o Regulamento (CE) n. o 3072/95 do Conselho, de 22 de Dezembro de 1995, que estabelece a organização comum do mercado do arroz (1), com a última redacção que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) n. o 2072/98 (2), e, nomea- damente o n. o 3 do seu artigo 13. o, Considerando o seguinte: (1) (2) Pelo Regulamento (CE) n. o 2180/1999 da Comissão (3), foi aberto um concurso para a determinação da restitui- ção à exportação de arroz. Nos termos do artigo 5. o do Regulamento (CEE) n. o 584/75 da Comissão (4), com a última redacção que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) n. o 299/95 (5), a Comissão pode, com base nas propostas apresentadas segundo o processo previsto no artigo 22. o do Regula- mento (CE) n. o 3072/95, decidir sobre a fixação duma restituição máxima à exportação. Para esta fixação devem ser tidos em conta, nomeadamente, os critérios previstos no artigo 13. o do Regulamento (CE) n. o 3072/ /95. O concurso será atribuído a todo o concorrente cuja proposta se situe ao nível da restituição máxima à exportação ou a um nível inferior. (3) (4) A aplicação dos critérios referidos anteriormente à situação actual do mercado do arroz em questão leva a fixar a restituição máxima à exportação no montante referido no artigo 1. o As medidas previstas no presente regulamento estão em conformidade com o parecer do Comité de Gestão dos Cereais, ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Artigo 1. o A restituição máxima à exportação de arroz branqueado de grãos redondos com destino a certos países terceiros é fixada com base das propostas apresentadas, de 10 a 16 de Março de 2000, em 163,00 EUR/t no âmbito do concurso referido no Regulamento (CE) n. o 2180/1999. Artigo 2. o O presente regulamento entra em vigor em 18 de Março de 2000. O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e directamente aplicável em todos os Estados-Membros. Feito em Bruxelas, em 17 de Março de 2000. Pela Comissão Franz FISCHLER Membro da Comissão (1) JO L 329 de 30. 12. 1995, p. 18. (2) JO L 265 de 30. 9. 1998, p. 4. (3) JO L 267 de 15. 10. 1999, p. 16. (4) JO L 61 de 7. 3. 1975, p. 25. (5) JO L 35 de 15. 2. 1995, p. 8


title: Regolamento (CE) n. 597/2000 della Commissione, del 17 marzo 2000, che fissa la restituzione massima all'esportazione di riso lavorato a grani tondi nell'ambito della gara indetta dal regolamento (CE) n. 2180/1999

text: L 71/14 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 18. 3. 2000 REGOLAMENTO (CE) N. 597/2000 DELLA COMMISSIONE del 17 marzo 2000 che fissa la restituzione massima all'esportazione di riso lavorato a grani tondi nell'ambito della gara indetta dal regolamento (CE) n. 2180/1999 LA COMMISSIONE DELLE COMUNITÀ EUROPEE, visto il trattato che istituisce la Comunità europea, visto il regolamento (CE) n. 3072/95 del Consiglio, del 22 dicembre 1995, comune del mercato del riso (1), modificato da último dal regolamento (CE) n. 2072/98 (2), in particolare l'articolo 13, paragrafo 3, relativo all'organizzazione considerando quanto segue: (1) (2) Il regolamento (CE) n. 2180/1999 della Commissione (3) ha indetto una gara per la restituzione all'esportazione di riso. A norma dell'articolo 5 del regolamento (CEE) n. 584/75 della Commissione (4), modificato da ultimo dal regola- mento (CE) n. 299/95 (5), la Commissione può, in base alle offerte presentate e secondo la procedura di cui all'articolo 22 del regolamento (CE) n. 3072/95, decidere di fissare una restituzione massima all'esportazione, tenendo conto segnatamente dei criteri precisati all'arti- colo 13 del regolamento (CE) n. 3072/95. La gara è aggiudicata all'offerente la cui offerta non superi il livello della restituzione massima all'esportazione. (3) (4) L'applicazione dei criteri summenzionati all'attuale situa- zione del mercato del riso in questione comporta la fissazione di una restituzione massima all'esportazione pari all'importo precisato all'articolo 1. Le misure previste dal presente regolamento sono conformi al parere del comitato di gestione per i cereali, HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO: Articolo 1 In base alle offerte presentate dal 10 al 16 marzo 2000, è fissata una restituzione massima pari a 163,00 EUR/t all'espor- tazione di riso lavorato a grani tondi a destinazione di alcuni paesi terzi, nell'ambito della gara di cui al regolamento (CE) n. 2180/1999. Articolo 2 Il presente regolamento entra in vigore il 18 marzo 2000. Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri. Fatto a Bruxelles, il 17 marzo 2000. Per la Commissione Franz FISCHLER Membro della Commissione (1) GU L 329 del 30. 12. 1995, pag. 18. (2) GU L 265 del 30. 9. 1998, pag. 4. (3) GU L 267 del 15. 10. 1999, pag. 16. (4) GU L 61 del 7. 3. 1975, pag. 25. (5) GU L 35 del 15. 2. 1995, pag. 8