title: 2000/305/EF: Rådets afgørelse af 30. marts 2000 om indgåelse af aftale i form af brevveksling mellem Det Europæiske Fællesskab og Schweiz om udvidelse af Fællesskabets Common Communication Network/Common System Interface (CCN/CSI) inden for rammerne af konventionen om en fælles forsendelsesprocedure

eurovoc_concepts:
Switzerland
agreement (EU)
computer network
information system
transit

text: L 102/50 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 27. 4. 2000 II (Retsakter hvis offentliggørelse ikke er obligatorisk) RÅDET RÅDETS AFGØRELSE af 30. marts 2000 om indgåelse af aftale i form af brevveksling mellem Det Europæiske Fællesskab og Schweiz om udvidelse af Fællesskabets Common Communication Network/Common System Interface (CCN/CSI) inden for rammerne af konventionen om en fælles forsendelsesprocedure (2000/305/EF) RÅDET FOR DEN EUROPÆISKE UNION HAR — under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, særlig artikel 133 sammenholdt med artikel 300, stk. 2, første punktum, og stk. 3, første afsnit, under henvisning til forslag fra Kommissionen, og ud fra følgende betragtninger: (4) (5) (6) 22. oktober Den Rådet 1999 Kommissionen for De Europæiske Fællesskaber til at føre forhandlinger med hvert af de ikke-EU-lande, der er part i konventionen, om en aftale i form af brevveksling om udvidelse af CCN/CSI til hvert af dem. bemyndigede Kommissionen har ført forhandlinger om udvidelse af CCN/CSI til også at omfatte Schweiz. Aftalen i form af brevveksling om denne udvidelse bør godkendes — (1) (2) (3) Som led i implementeringen af det datamatiserede forsendelsessystem, der er indført ved afgørelse nr. 1/ 1999 truffet at Den Blandede Kommission EF/EFTA (fælles forsendelse) (1), skal der oprettes et internationalt datanetværk til informationsudveksling mellem de kompetente myndigheder i parterne i konventionen af 20. maj 1987 om en fælles forsendelsesprocedure (2) (i det følgende benævnt »konventionen«). TRUFFET FØLGENDE AFGØRELSE: Artikel 1 Europæiske udviklet Fællesskab har Det Common Communication Network/Common System Interface (CCN/CSI), som opfylder de nødvendige krav. allerede EF/EFTA (fælles af Ifølge afgørelse nr. 2/1999 truffet af Den Blandede skal Kommission CCN/CSI i konventionen, og partnerlandenes finansielle deltagelse og andre hermed forbundne spørgsmål aftales mellem Fællesskabet og hvert af partnerlandene. alle kontraherende parter forsendelse) (3) anvendes Aftalen i form af brevveksling mellem Det Europæiske Fælles- skab og Schweiz om udvidelse af Fællesskabets Common Communication Network/Common System Interface (CCN/CSI) inden for rammerne af konventionen om en fælles forsendel- sesprocedure godkendes herved på Fællesskabets vegne. Teksten til aftalen i form af brevveksling er knyttet til denne afgørelse. Artikel 2 (1) EFT L 65 af 12. 3. 1999, s. 50. (2) EFT L 226 af 13. 8. 1987, s. 2. (3) EFT L 119 af 7. 5. 1999, s. 53. Formanden for Rådet bemyndiges til at udpege den eller de personer, der er beføjet til at undertegne aftalen i form af brevveksling med bindende virkning for Fællesskabet. 27. 4. 2000 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 102/51 Denne afgørelse får virkning på dagen for offentliggørelsen i De Europæiske Fællesskabers Tidende. Artikel 3 Udfærdiget i Bruxelles, den 30. marts 2000. På Rådets vegne J. SÓCRATES Formand


title: WRITTEN QUESTION E-0998/00 by Neil MacCormick (Verts/ALE) to the Council. Restitution of property in the applicant countries.

eurovoc_concepts:
Central and Eastern Europe
Community acquis
accession to the European Union
application of EU law
ownership

formats: html pdf print

text: 13. 3. 2001 EN Official Journal of the European Communities C 81 E/13 (2001/C 81 E/013) WRITTEN QUESTION E-0943/00 by Bart Staes (Verts/ALE) to the Council (30 March 2000) Subject: Ban on the use of impregnating salts for treatment of wood The use of impregnating salts to treat wood (impregnated wood) has serious consequences for humans and the environment. Such salts contain highly toxic arsenic, chromium IV and copper. Impregnated wood is used among other things in summer houses, fencing, toys, pergolas, garden furniture and rail sleepers. Since February 2000 in the Netherlands there has been a ban on sales of all products made from impregnated wood. The State Council issued a ruling against the cutting up of impregnated wood. Nor may such wood be considered as a fuel for power stations, as a constituent of chipboard and cattlefeed, as compost in gardens and around trees, or as a substitute for straw in cowsheds. However, it would now appear from press reports that the Dutch Government will turn a blind eye to the exportation to other EU Member States of carcinogenic woodshavings for the production of chipboard, toys and the like, thus contravening both the letter and the spirit of various EU directives. Is the Council aware of the exportation of carcinogenic woodshavings from the Netherlands to other EU Member States? (a) If so, which are those countries? (b) If not, does the Council think there should be an inquiry, in view of the negative consequences for humans and the environment and the infringement of various EU directives? Reply (29 September 2000) As the Honourable Member is aware, exports of impregnated wood in the form of waste are covered by Regulation No 259/93 on the supervision and control of shipment of waste within, into and out of the European Community. Furthermore, as the Honourable Member is also aware, the provisions in Directive 91/689/EEC on hazardous waste cover a possible classification of impregnated wood. It is for the Commission to take whatever steps are deemed necessary to ensure the proper application of the above Community legislation. (2001/C 81 E/014) WRITTEN QUESTION E-0998/00 by Neil MacCormick (Verts/ALE) to the Council Subject: Restitution of property in the applicant countries (30 March 2000) Many Union citizens are descendants of persons whose property in central and eastern Europe was seized during the Nazi occupation or the Holocaust period or durings and after the subsequent Communist takeover. Will the Council insist, as an essential condition for the accession of the new Member States to the European Union, that they adopt and implement effective schemes to restore property unlawfully seized? C 81 E/14 Official Journal of the European Communities EN 13. 3. 2001 Reply (28 September 2000) The Council is aware of the problems associated with the restitution of property in certain applicant countries of central and eastern Europe. As the Honourable Member undoubtedly knows, the accession negotiations are conducted on the basis of the acquis communautaire, which the applicant countries have to take over and implement before accession. The relevant chapter of the acquis for the purposes of the acquisition of immovable property is the chapter on the free movement of capital. However, there is as yet no specific acquis relating to the question raised by the Honourable Member. Whatever the case, the applicant countries(cid:146) compliance with the principle of non-discrimination, enshrined in the Treaties, will be monitored closely. (2001/C 81 E/015) WRITTEN QUESTION E-1006/00 by Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) to the Commission Subject: Supply of tuna loins to the European tuna canning industry (31 March 2000) In the framework of the new COM, on 17 December 1999 the Fisheries Council agreed to open a new quota of 4 000 tonnes for tuna from third countries, at a tariff of 6 %, for the period 2001 to 2003. In the draft agreement between the European Union and Mexico, the Commission has also agreed to consider during the third quarter of 2001 the possibility of opening a quota for tuna loins originating from Mexico. Does the quota of 4 000 tonnes from third countries at a 6 % tariff for the period 2001-2003 include the possible quota of Mexican tuna loins, or, if agreed, would the latter be in addition to the original quota? Answer given by Mr Fischler on behalf of the Commission (5 June 2000) The autonomous tariff quotas opened by the Community to supply the processing industry must be applied universally and so be accessible to all non-member countries if they are to comply with the rules of the World Trade Organisation (WTO). By contrast, tariff concessions under a free trade agreement, such as the concluded by the Community with Mexico, are restricted to the preferential partner concerned, pursuant to Article XXIV: 8(b) of the General Agreement on Tariffs and Trade (GATT). This means that, while Mexico may benefit from the Community(cid:146)s autonomous tariff quotas, other non-member countries may not benefit from tariff concessions granted by the Community to Mexico under the free trade agreement. The autonomous tariff quota of 4 000 tonnes of tuna loins at 6 % recently approved by the Council could therefore also assist Mexico. In addition, the Community will have to honour its commitment under the trade agreement between the Community and Mexico and so begin discussions before 1 September 2001 on the possibility of opening a tariff quota for this type of product under preferential arrangements. The Commission would also remind the Honourable Member that the trade concessions already agreed with Mexico in the fisheries sector and any future concessions form part of a trade agreement which will result in a significant increase in bilateral trade in all sectors, which will benefit both Mexico and the Community, including firms in Spain


title: Verordnung (EG) Nr. 670/2000 der Kommission vom 30. März 2000 zur Änderung der Verordnung (EG) Nr. 653/2000 zur Festsetzung der im Sektor Reis geltenden Einfuhrzölle

eurovoc_concepts:
CCT duties
import
rice

formats: pdf print

text: 31. 3. 2000 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 80/31 VERORDNUNG (EG) Nr. 670/2000 DER KOMMISSION vom 30. März 2000 zur Änderung der Verordnung (EG) Nr. 653/2000 zur Festsetzung der im Sektor Reis geltenden Einfuhrzölle DIE KOMMISSION DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN — in Erwägung nachstehenden Grundes: gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft, Da eine Überprüfung ergeben hat, daß die Anhänge I und II der Verordnung (EG) Nr. 653/2000 der Kommission (5) einen Fehler enthalten, sind sie zu ändern — gestützt auf die Verordnung (EG) Nr. 3072/95 des Rates vom 22. Dezember 1995 über die gemeinsame Marktorganisation für Reis (1), zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 2072/98 (2), HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: Artikel 1 gestützt auf die Verordnung (EG) Nr. 1503/96 der Kommission vom 29. Juli 1996 mit Durchführungsbestimmungen zu der Verordnung (EG) Nr. 3072/95 des Rates betreffend die Erhe- bung von Einfuhrzöllen im Reissektor (3), zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 2831/98 (4), insbesondere auf Artikel 4 Absatz 1, Die Anhänge I und II der Verordnung (EG) Nr. 653/2000 werden durch die Anhänge I und II zur vorliegenden Verord- nung ersetzt. Diese Verordnung tritt am 31. März 2000 in Kraft. Artikel 2 Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitglied- staat. Geschehen zu Brüssel den 30. März 2000. Für die Kommission Franz FISCHLER Mitglied der Kommission (1) ABl. L 329 vom 30. 12. 1995, S. 18. (2) ABl. L 265 vom 30. 9. 1998, S. 4. (3) ABl. L 189 vom 30. 7. 1996, S. 71. (4) ABl. L 351 vom 29. 12. 1998, S. 25. (5) ABl. L 79 vom 30. 3. 2000, S. 23. L 80/32 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 31. 3. 2000 ANHANG I Festsetzung der Einfuhrzölle für Reis und Bruchreis Drittländer (außer AKP-Staaten und Bangladesch) (3) AKP-Staaten (1) (2) (3) Zoll (5) Bangladesch (4) Basmati Indien und Pakistan (6) Ägypten (8) (in EUR/t) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) 141,08 141,08 141,08 203,22 141,08 141,08 141,08 203,22 (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) 76,44 76,44 76,44 76,44 76,44 76,44 76,44 76,44 45,04 45,04 45,04 66,79 45,04 45,04 45,04 66,79 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 45,38 111,06 111,06 111,06 111,06 111,06 111,06 111,06 111,06 66,20 66,20 66,20 97,27 66,20 66,20 66,20 97,27 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 (7) 0,00 0,00 173,10 173,10 173,10 173,10 173,10 173,10 173,10 173,10 105,81 105,81 105,81 152,42 105,81 105,81 105,81 152,42 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 105,00 KN-Code 1006 10 21 1006 10 23 1006 10 25 1006 10 27 1006 10 92 1006 10 94 1006 10 96 1006 10 98 1006 20 11 1006 20 13 1006 20 15 1006 20 17 1006 20 92 1006 20 94 1006 20 96 1006 20 98 1006 30 21 1006 30 23 1006 30 25 1006 30 27 1006 30 42 1006 30 44 1006 30 46 1006 30 48 1006 30 61 1006 30 63 1006 30 65 1006 30 67 1006 30 92 1006 30 94 1006 30 96 1006 30 98 1006 40 00 (1) Bei der Einfuhr von Reis mit Ursprung in den AKP-Staaten gilt der im Rahmen der Verordnung (EG) Nr. 1706/98 des Rates (ABl. L 215 vom 1. 8. 1998, S. 12) und der geänderten Verordnung (EG) Nr. 2603/97 der Kommission (ABl. L 351 vom 23. 12. 1997, S. 22) festgelegte Zoll. (2) Gemäß der Verordnung (EG) Nr. 1706/98 wird bei der unmittelbaren Einfuhr von Erzeugnissen mit Ursprung in den Staaten in Afrika, im karibischen Raum und im Pazifischen Ozean in das überseeische Departement Réunion kein Zoll erhoben. (3) Der bei der Einfuhr von Reis in das überseeische Departement Réunion zu erhebende Zoll ist in Artikel 11 Absatz 3 der Verordnung (EG) Nr. 3072/95 festgesetzt. (4) Bei der Einfuhr von Reis, ausgenommen Bruchreis (KN-Code 1006 40 00), mit Ursprung in Bangladesch gilt der im Rahmen der Verordnung (EWG) Nr. 3491/90 des Rates (ABl. L 337 vom 4. 12. 1990, S. 1) und der geänderten Verordnung (EWG) Nr. 862/91 der Kommission (ABl. L 88 vom 9. 4. 1991, S. 7) festgelegte Zoll. (5) Gemäß Artikel 101 Absatz 1 des geänderten Beschlusses 91/482/EWG des Rates (ABl. L 263 vom 19. 9. 1991, S. 1) werden Erzeugnisse mit Ursprung in überseeischen Ländern und Gebieten zollfrei eingeführt. (6) Für geschälten Reis der Sorte Basmati, der seinen Ursprung in Indien und Pakistan hat, wird eine Ermäßigung um 250 EUR/t berücksichtigt (Artikel 4a der geänderten Verordnung (EG) Nr. 1503/96). (7) Zollsatz des Gemeinsamen Zolltarifs. (8) Bei der Einfuhr von Reis mit Ursprung in und Herkunft aus Ägypten gilt der im Rahmen der Verordnungen (EG) Nr. 2184/96 des Rates (ABl. L 292 vom 15. 11. 1996, S. 1) und (EG) Nr. 196/97 der Kommission (ABl. L 31 vom 1. 2. 1997, S. 53) festgelegte Zoll. 31. 3. 2000 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 80/33 ANHANG II Berechnung des im Sektor Reis zu erhebenden Einfuhrzolls 1. Einfuhrzoll (EUR/t) (1) 203,22 455,00 141,08 455,00 (1) Paddy Reisbruch Geschält Geschliffen Geschält Geschliffen Indica Japonica 2. Berechnungsbestandteile a) cif-Preis Arag (EUR/t) b) fob-Preis (EUR/t) c) Frachtkosten (EUR/t) d) Quelle (1) Zollsatz des Gemeinsamen Zolltarifs. — — — — 333,81 308,09 419,82 328,18 — — — — 388,72 297,08 31,10 31,10 USDA USDA Operator Operator — — — —


title: Kommissionens förordning (EG) nr 670/2000 av den 30 mars 2000 om ändring av förordning (EG) nr 653/2000 om fastställande av importtullar inom rissektorn

text: 31. 3. 2000 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 80/31 KOMMISSIONENS FÖRORDNING (EG) nr 670/2000 av den 30 mars 2000 om ändring av förordning (EG) nr 653/2000 om fastställande av importtullar inom rissektorn EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNING med beaktande av Fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen, med beaktande av rådets förordning (EG) nr 3072/95 av den 22 december 1995 om den gemensamma organisationen av marknaden för ris (1), senast ändrad genom förordning (EG) nr 2072/98 (2), med beaktande av kommissionens förordning (EG) nr 1503/96 av den 29 juli 1996 om tillämpningsföreskrifter för rådets förordning (EG) nr 3072/95 vad avser importtullar inom rissektorn (3), senast ändrad genom förordning (EG) nr 2831/ 98 (4), särskilt artikel 4. 1 i denna, och av följande skäl: Vid en granskning har det uppmärksammats att det i bilagorna I och II till kommissionens förordning (EG) nr 653/2000 (5) finns ett fel. Förordningen i fråga bör därför ändras. HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE. Artikel 1 Bilagorna I och II ersättas med bilagorna I och II till denna förordning. förordning (EG) nr 653/2000 skall till Denna förordning träder i kraft den 31 mars 2000. Artikel 2 Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater. Utfärdad i Bryssel den 30 mars 2000. På kommissionens vägnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen (1) EGT L 329, 30. 12. 1995, s. 18. (2) EGT L 265, 30. 9. 1998, s. 4. (3) EGT L 189, 30. 7. 1996, s. 71. (4) EGT L 351, 29. 12. 1998, s. 25. (5) EGT L 79, 30. 3. 2000, s. 23. L 80/32 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 31. 3. 2000 BILAGA I Importtullar vad gäller ris och brutet ris KN-nummer 1006 10 21 1006 10 23 1006 10 25 1006 10 27 1006 10 92 1006 10 94 1006 10 96 1006 10 98 1006 20 11 1006 20 13 1006 20 15 1006 20 17 1006 20 92 1006 20 94 1006 20 96 1006 20 98 1006 30 21 1006 30 23 1006 30 25 1006 30 27 1006 30 42 1006 30 44 1006 30 46 1006 30 48 1006 30 61 1006 30 63 1006 30 65 1006 30 67 1006 30 92 1006 30 94 1006 30 96 1006 30 98 1006 40 00 Tredje land (undantaget AVS och Bangladesh) (3) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) 141,08 141,08 141,08 203,22 141,08 141,08 141,08 203,22 (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) AVS (1) (2) (3) 76,44 76,44 76,44 76,44 76,44 76,44 76,44 76,44 45,04 45,04 45,04 66,79 45,04 45,04 45,04 66,79 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 45,38 Importtull (5) Bangladesh (4) Basmati från Indien och Pakistan (6) Egypten (8) (EUR/t) 0,00 0,00 111,06 111,06 111,06 111,06 111,06 111,06 111,06 111,06 66,20 66,20 66,20 97,27 66,20 66,20 66,20 97,27 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 (7) 173,10 173,10 173,10 173,10 173,10 173,10 173,10 173,10 105,81 105,81 105,81 152,42 105,81 105,81 105,81 152,42 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 105,00 (1) För import av ris med ursprung i och som kommer från AVS-länderna skall importtull tillämpas inom ramen för den ordning som fastställs genom rådets ändrade förordning (EG) nr 1706/98 (EGT L 215, 1. 8. 1998, s. 12) och kommissionens förordning (EG) nr 2603/97 (EGT L 351, 23. 12. 1997, s. 22). (2) I enlighet med förordning (EEG) nr 1706/98, skall importtull inte tillämpas på produkter som har sitt ursprung i länder i Afrika, Västindien och Stillahavsområdet och som direktimporteras till det franska utomeuropeiska departementet Réunion. (3) I artikel 11. 3 i förordning (EG) nr 3072/95 fastställs importtullen för import av ris till det franska utomeuropeiska departementet Réunion. (4) För import av ris, undantaget brutet ris (KN-nummer 1006 40 00), med ursprung i Bangladesh skall importtull tillämpas inom ramen för den ordning som fastställs genom rådets förordning (EEG) nr 3491/90 (EGT L 337, 4. 12. 1990, s. 1) och kommissionens ändrade förordning (EEG) nr 862/91 (EGT L 88, 9. 4. 1991, s. 7). (5) Import av produkter med ursprung i de utomeuropeiska länderna och territorierna (ULT) skall befrias från importtull enligt artikel 101. 1 i rådets ändrade beslut 91/482/EEG (EGT L 263, 19. 9. 1991, s. 1). (6) Importtullen för råris av sorten Basmati med ursprung i Indien och Pakistan skall nedsättas med 250 EUR/t (artikel 4a i förordning (EG) nr 1503/96, ändrad). (7) Tull som fastställts i den Gemensamma tulltaxan. (8) För import av ris med ursprung i och som kommer från Egypten skall importtull tillämpas inom ramen för den ordning som fastställs genom rådets förordning (EG) nr 2184/96 (EGT L 292, 15. 11. 1996, s. 1) och kommissionens förordning (EG) nr 196/97 (EGT L 31, 1. 2. 1997, s. 53). 31. 3. 2000 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 80/33 BILAGA II Beräkning av importtull inom rissektorn 1. Importtull (EUR/ton) (1) 203,22 455,00 141,08 455,00 (1) Paddyris Brutet ris Råris Helt slipat ris Råris Helt slipat ris Indicaris Japonicaris 2. Beräkningsfaktorer: a) Cif-pris ARAG (EUR/ton) b) Pris fritt ombord (EUR/ton) c) Sjöfrakt (EUR/ton) d) Källa (1) Tull som fastställts i den Gemensamma tulltaxan. — — — — 333,81 308,09 419,82 328,18 — — — — 388,72 297,08 31,10 31,10 USDA USDA Operatör Operatör — — — —


title: Regulamento (CE) n.° 670/2000 da Comissão, de 30 de Março de 2000, que altera o Regulamento (CE) n.° 653/2000 que fixa os direitos de importação no sector do arroz

text: 31. 3. 2000 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 80/31 REGULAMENTO (CE) N. o 670/2000 DA COMISSÃO de 30 de Março de 2000 que altera o Regulamento (CE) n. o 653/2000 que fixa os direitos de importação no sector do arroz A COMISSÃO DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, Considerando o seguinte: Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, Uma verificação revelou a existência de um erro nos anexos I e II do Regulamento (CE) n. o 653/2000 da Comissão (5). É, pois, necessário alterar o regulamento em causa, Tendo em conta o Regulamento (CE) n. o 3072/95 do Conselho, de 22 de Dezembro de 1995, que estabelece a organização comum de mercado do arroz (1), com a última redacção que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) n. o 2072/98 (2), ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Artigo 1. o Tendo em conta o Regulamento (CE) n. o 1503/96 da Comissão, de 29 de Julho de 1996, que estabelece as normas de execução do Regulamento (CE) n. o 3072/95 do Conselho no que respeita aos direitos de importação no sector do arroz (3), com a última redacção que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) n. o 2831/ /98 (4), e, nomeadamente, o n. o 1 do seu artigo 4. o, Os anexos I e II do Regulamento (CE) n. o 653/2000 são substituídos pelos anexos I e II do presente regulamento. Artigo 2. o O presente regulamento entra em vigor em 31 de Março de 2000. O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e directamente aplicável em todos os Estados-Membros. Feito em Bruxelas, em 30 de Março de 2000. Pela Comissão Franz FISCHLER Membro da Comissão (1) JO L 329 de 30. 12. 1995, p. 18. (2) JO L 265 de 30. 9. 1998, p. 4. (3) JO L 189 de 30. 7. 1996, p. 71. (4) JO L 351 de 29. 12. 1998, p. 25. (5) JO L 79 de 30. 3. 2000, p. 23. L 80/32 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 31. 3. 2000 ANEXO I Direitos de importação aplicáveis ao arroz e às trincas (em EUR/t) Código NC 1006 10 21 1006 10 23 1006 10 25 1006 10 27 1006 10 92 1006 10 94 1006 10 96 1006 10 98 1006 20 11 1006 20 13 1006 20 15 1006 20 17 1006 20 92 1006 20 94 1006 20 96 1006 20 98 1006 30 21 1006 30 23 1006 30 25 1006 30 27 1006 30 42 1006 30 44 1006 30 46 1006 30 48 1006 30 61 1006 30 63 1006 30 65 1006 30 67 1006 30 92 1006 30 94 1006 30 96 1006 30 98 1006 40 00 Países terceiros (excepto ACP e Bangladesh) (3) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) 141,08 141,08 141,08 203,22 141,08 141,08 141,08 203,22 (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) ACP (1) (2) (3) 76,44 76,44 76,44 76,44 76,44 76,44 76,44 76,44 45,04 45,04 45,04 66,79 45,04 45,04 45,04 66,79 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 45,38 Direitos de importação (5) Bangladesh (4) Basmati Índia e Paquistão (6) 0,00 0,00 111,06 111,06 111,06 111,06 111,06 111,06 111,06 111,06 66,20 66,20 66,20 97,27 66,20 66,20 66,20 97,27 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 (7) Egipto (8) 173,10 173,10 173,10 173,10 173,10 173,10 173,10 173,10 105,81 105,81 105,81 152,42 105,81 105,81 105,81 152,42 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 105,00 (1) No que se refere às importações de arroz, originário dos Estados ACP, o direito de importação é aplicável no âmbito do regime definido pelos Regulamentos (CE) n. o 1706/98 do Conselho (JO L 215 de 1. 8. 1998, p. 12) e (CE) n. o 2603/97 da Comissão (JO L 351 de 23. 12. 1997, p. 22), alterado. (2) Em conformidade com o Regulamento (CEE) n. o 1706/98, os direitos de importação não são aplicados aos produtos originários dos Estados de África, das Caraíbas e do Pacífico (ACP) e importados directamente para o departamento ultramarino da Reunião. (3) O direito de importação de arroz para o departamento ultramarino da Reunião é definido no n. o 3, do artigo 11. o, do Regulamento (CE) n. o 3072/95. (4) No que se refere às importações de arroz, à excepção das trincas de arroz (código NC 1006 40 00), originário do Bangladesh, o direito de importação é aplicável no âmbito do regime definido pelos Regulamentos n. o 3491/90 do Conselho (JO L 337 de 4. 12. 1990, p. 1) e (CEE) n. o 862/91 da Comissão (JO L 88 de 9. 4. 1991, p. 7), alterado. (5) A importação de produtos originários dos países e territórios ultramarinos (PTU) está isenta de direitos de importação, em conformidade com o n. o 1 do artigo 101. o da Decisão 91/482/CEE do Conselho (JO L 263 de 19. 9. 1991, p. 1), alterada. (6) Em relação ao arroz descascado da variedade Basmati de origem indiana e paquistanesa, redução de 250 EUR/t [artigo 4. oA do Regulamento (CE) n. o 1503/96, alterado]. (7) Direito aduaneiro fixado na Pauta Aduaneira Comum. (8) No que se refere às importações de arroz, originário e proveniente do Egipto, o direito de importação é aplicável no âmbito do regime definido pelos Regulamentos (CE) n. o 2184/96 do Conselho (JO L 292 de 15. 11. 1996, p. 1) e (CE) n. o 196/97 da Comissão (JO L 31 de 1. 2. 1997, p. 53). 31. 3. 2000 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 80/33 ANEXO II Cálculo dos direitos de importação no sector do arroz 1. Direito de importação (EUR/T) (1) 203,22 455,00 141,08 455,00 (1) Paddy Trincas Descascado Branqueado Descascado Branqueado Tipo Indica Tipo Japónica 2. Elementos de cálcio: a) Preço CIF ARAG (EUR/T) b) Preço FOB (EUR/T) c) Fretes marítimos (EUR/T) d) Origem (1) Direito aduaneiro fixado na Pauta Aduaneira Comum. — — — — 333,81 308,09 419,82 328,18 — — — — 388,72 297,08 31,10 31,10 USDA USDA Operadores Operadores — — — —


title: 2000/305/EY: Neuvoston päätös, tehty 30 päivänä maaliskuuta 2000, Euroopan yhteisön ja Sveitsin valaliiton kirjeenvaihtona tehtävästä sopimuksesta yhteinen tietoliikenneverkko/yhteinen järjestelmien rajapinta -järjestelmään (CCN/CSI) yhteisestä passitusmenettelystä tehdyn yleissopimuksen puitteissa

text: L 102/50 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti 27. 4. 2000 II (Säädökset, joita ei tarvitse julkaista) NEUVOSTO NEUVOSTON PÄÄTÖS, tehty 30 päivänä maaliskuuta 2000, Euroopan yhteisön ja Sveitsin valaliiton kirjeenvaihtona tehtävästä sopimuksesta yhteinen tietolii- kenneverkko/yhteinen järjestelmien rajapinta -järjestelmään (CCN/CSI) yhteisestä passitusmenette- lystä tehdyn yleissopimuksen puitteissa (2000/305/EY) EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, joka ottaa huomioon Euroopan yhteisön perustamissopimuksen ja erityisesti sen 133 artiklan yhdessä 300 artiklan 2 kohdan ensimmäisen virkkeen ja 3 kohdan ensimmäisen alakohdan, ottaa huomioon komission ehdotuksen, sekä katsoo seuraavaa: (4) (5) (6) Neuvosto valtuutti Euroopan yhteisöjen komission 22 päivänä lokakuuta 1999 neuvottelemaan yhteistä passi- tusmenettelyä koskevan yleissopimuksen sopimuspuo- lena olevan jokaisen yhteisön ulkopuolisen kumppani- maan kanssa kirjeenvaihtona tehtävän sopimuksen CCN/CSI-järjestelmän laajentamisesta kuhunkin niistä. Komissio on neuvotellut CCN/CSI-järjestelmän laajenta- misesta Sveitsiin. laajentamista Tätä sopimus olisi hyväksyttävä, koskeva kirjeenvaihtona tehty (1) (2) (3) Tietokoneavusteinen passitusmenettely otettiin käyttöön yhteistä passitusta käsittelevän EY/EFTA-sekakomitean päätöksellä N:o 1/1999 (1). Menettelyn täytäntöönpanon tarpeen perustaa kansainvälinen varmistamiseksi olisi tietokoneverkko, tietojenvaihdon joka mahdollistaa yhteisestä passitusmenettelystä 20 päivänä toukokuuta jäljempänä 1987 sopimuspuolten toimivaltaisten viran- ’yleissopimus’, omaisten välillä. yleissopimuksen (2), tehdyn Euroopan yhteisö on jo kehittänyt yhteinen tietoliiken- neverkko/yhteinen järjestelmien rajapinta -järjestelmän (CCN/CSI), joka täyttää tarvittavat vaatimukset. Yhteistä passitusta käsittelevän EY/EFTA-sekakomitean päätöksen N:o 2/1999 (3) mukaisesti yhteistä passitus- menettelyä koskevan yleissopimuksen kaikkien sopimus- puolten on käytettävä CCN/CSI-järjestelmää, ja kumppa- nimaiden rahoitusosuudesta ja muista asiaan liittyvistä seikoista sovitaan yhteisön ja kunkin kumppanimaan kesken. ON PÄÄTTÄNYT SEURAAVAA: 1 artikla Hyväksytään yhteisön puolesta Euroopan yhteisön ja Sveitsin välisenä kirjeenvaihtona tehty sopimus yhteinen tietoliikenne- verkko/yhteinen järjestelmien rajapinta -järjestelmän (CCN/CSI) laajentamisesta yhteisestä passitusmenettelystä tehdyn yleissopi- muksen mukaisesti. Kirjeenvaihtona tehdyn sopimuksen teksti on tämän päätöksen liitteenä. 2 artikla (1) EYVL L 65, 12. 3. 1999, s. 50. (2) EYVL L 226, 13. 8. 1987, s. 2. (3) EYVL L 119, 7. 5. 1999, s. 53. Neuvoston puheenjohtajalla on oikeus nimetä henkilö tai henkilöt, jolla tai joilla on valtuudet allekirjoittaa 1 artiklassa tarkoitettu kirjeenvaihtona tehty sopimus yhteisöä sitovasti. 27. 4. 2000 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti L 102/51 Tämä päätös tulee voimaan päivänä, jona se julkaistaan Euroopan yhteisöjen virallisessa lehdessä. 3 artikla Tehty Brysselissä 30 päivänä maaliskuuta 2000. Neuvoston puolesta J. SÓCRATES Puheenjohtaja


title: Gemeenschappelijk Standpunt (EG) nr. 24/2000 van 30 maart 2000, vastgesteld door de Raad, volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met het oog op de aanneming van een aanbeveling van het Europees Parlement en de Raad betreffende minimumcriteria voor milieu-inspecties in de lidstaten

eurovoc_concepts:
application of EU law
environmental law
environmental monitoring
industrial building
pollution

text: 16. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 137/1 I (Mededelingen) RAAD GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT (EG) Nr. 24/2000 door de Raad vastgesteld op 30 maart 2000 met het oog op de aanneming van Aanbeveling 2000/. /EG van het Europees Parlement en de Raad van. betreffende minimumcriteria voor milieu-inspecties in de lidstaten (2000/C 137/01) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, (2) Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, inzonderheid op artikel 175, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (1), Gezien het advies van het Comité van de Regio’s (2), Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3), Overwegende hetgeen volgt: (1) In de resolutie van de Raad en van de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, van 1 februari 1993 betreffende een beleidsplan en actieprogramma van de Gemeenschap inzake het milieu en duurzame ontwikkeling (4) en het besluit van het Europees Parlement en de Raad betreffende de herziening daarvan (5) werd via het begrip „gezamenlijke verantwoordelijkheid” het belang van de tenuitvoerleg- ging van de communautaire milieuwetgeving benadrukt. (1) PB C 169 van 16. 6. 1999, blz. 12. (2) PB C 374 van 23. 12. 1999, blz. 48. (3) Advies van het Europees Parlement van 16 september 1999 (PB C 54 van 25. 2. 2000, blz. 92), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 30 maart 2000 en besluit van het Europees Parlement van. (nog niet verschenen in het Publicatieblad). (4) PB C 138 van 17. 5. 1993, blz. 1. (5) PB L 275 van 10. 10. 1998, blz. 1. In de mededeling van de Commissie aan de Raad van de Europees Unie en aan het Europees Parlement van 5 november 1996 betreffende de tenuitvoerlegging van inzonderheid in de communautaire milieuwetgeving, punt 29, wordt voorgesteld richtsnoeren op te stellen op communautair niveau teneinde de lidstaten bij te staan bij het uitvoeren van inspectietaken en aldus de grote ongelijkheid die zich momenteel qua inspecties door de lidstaten voordoet, te verkleinen. (3) De Raad heeft in zijn resolutie van 7 oktober 1997 betreffende de opstelling, tenuitvoerlegging en hand- having van de communautaire milieuwetgeving (6) de Commissie verzocht om met het oog op verder overleg in de Raad, met name op basis van de werkzaamheden van het netwerk van de Europese Unie voor de tenuitvoer- legging en handhaving van de milieuwetgeving („Impel”), minimumcriteria en/of richtsnoeren voor te stellen voor de inspectietaken die op het niveau van de lidstaten worden uitgevoerd en de manieren waarop de toepassing daarvan in de praktijk door de lidstaten zou kunnen worden gecontroleerd, zodat een uniforme praktische toepassing en een uniform toezicht op de naleving van de milieuwetgeving worden gegarandeerd; in het voorstel van de Commissie is rekening gehouden met een in november 1997 door Impel ingediend document met als titel „Minimumcriteria voor inspecties”. (4) Het Parlement heeft met zijn resolutie van 14 mei 1997 betreffende de mededeling van de Commissie verzocht om communautaire wetgeving inzake milieu-inspecties en het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s hebben een gunstig advies over de mededeling van de Commissie uitgebracht en hebben op het belang van milieu-inspecties gewezen. (6) PB C 321 van 22. 10. 1997, blz. 1. C 137/2 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 5. 2000 (5) In de lidstaten bestaan reeds verschillende inspectie- systemen en –praktijken die niet door een inspectie- systeem op communautair niveau dienen te worden vervangen, zoals werd overwogen in de resolutie van de Raad van 7 oktober 1997; de verantwoordelijkheid voor de milieu-inspectietaken dient bij de lidstaten te blijven berusten. (6) Het bestaan van inspectiesystemen en de daadwerkelijke uitvoering van inspecties hebben een afschrikkend effect ten aanzien van overtredingen van de milieuwetgeving, aangezien zij de autoriteiten in staat stellen inbreuken op te sporen en door middel van sancties of andere instrumenten de milieuwetgeving te doen naleven; inspec- ties zijn derhalve een onmisbare schakel in het geheel van de regelgeving en een doeltreffend instrument om bij te dragen tot een meer samenhangende tenuitvoerlegging en handhaving van de communautaire milieuwetgeving in de hele Gemeenschap en om concurrentievervalsing te voorkomen. (7) Er bestaan momenteel grote verschillen tussen de inspec- tiesystemen en –mechanismen van de lidstaten, niet alleen op het stuk van het vermogen om inspectietaken te vervullen maar ook op het stuk van de schaal en de werkingssfeer van de uitgevoerde inspecties en zelfs, in enkele lidstaten, wat het bestaan zelf van inspecties betreft; een dergelijke situatie kan niet bevredigend wor- den genoemd in het licht van de doelstelling van een doeltreffende en meer samenhangende tenuitvoerlegging, praktische toepassing en handhaving van de Gemeen- schapswetgeving inzake milieubescherming. (13) De gegevens en documentatie die ter beschikking worden gesteld door de exploitanten van industriële installaties die in het kader van het communautaire milieubeheer- en milieuauditsysteem zijn aangemeld, kunnen in de context van milieu-inspecties een nuttige bron van informatie vormen. (14) Om conclusies te kunnen trekken uit de bezoeken ter plaatse, moeten regelmatig rapporten worden opgesteld. (15) De verslaglegging van inspectieactiviteiten en de vrije toegang tot de desbetreffende informatie zijn een belang- rijke manier om door middel van transparantie de betrokkenheid van burgers, NGO’s en andere belangheb- benden bij de tenuitvoerlegging van de communautaire milieuwetgeving te garanderen; dergelijke informatie dient toegankelijk te worden gemaakt overeenkomstig het bepaalde in Richtlijn 90/313/EEG van de Raad van 7 juni 1990 inzake de vrije toegang tot milieu- informatie (1). (16) De lidstaten dienen elkaar administratieve bijstand te verlenen bij de uitvoering van deze aanbeveling en de totstandbrenging van vrijwillige rapportage- en advies- regelingen in verband met inspectiediensten en inspectie- procedures door de lidstaten, in samenwerking met Impel, kan bijdragen tot het bevorderen van beste praktijken in de gehele Gemeenschap. (8) Derhalve is het nodig in de huidige fase te voorzien in richtsnoeren in de vorm van toepasselijke minimumcri- teria als gemeenschappelijke basisnorm voor het uitvoe- ren van de milieu-inspectietaken door de lidstaten. (17) De lidstaten dienen aan de Commissie en de Raad te rapporteren over de ervaringen met de uitvoering van deze aanbeveling en de Commissie dient het Europees Parlement op gezette tijden te informeren. (9) De lidstaten zijn krachtens de milieuwetgeving van de Gemeenschap gehouden de voorschriften met betrekking tot bepaalde emissies, lozingen en activiteiten te doen naleven; in de lidstaten dient in een eerste fase te worden voldaan aan minimumcriteria inzake de organisatie en uitvoering van inspecties van alle industriële installaties en andere ondernemingen en inrichtingen waarvan de lozingen in water en/of emissies in de lucht en/of afvalverwijderings- of terugwinningsactiviteiten krach- tens de wetgeving van de Europese Gemeenschap onder- worpen zijn aan voorschriften betreffende toestemming of vergunningen. (10) De inspecties dienen te worden uitgevoerd met inachtne- ming van de verdeling van de verantwoordelijkheden in de lidstaten tussen de vergunningsinstanties en de inspectiediensten. (11) Om de doeltreffendheid van dit inspectiesysteem te garanderen, dienen de lidstaten erop toe te zien dat milieu-inspectieactiviteiten van tevoren worden gepland. (18) De Commissie dient doorlopend toe te zien op de werking en de doeltreffende uitvoering van deze aanbeveling, en zij dient daarover, zo spoedig mogelijk na de ontvangst van de verslagen van de lidstaten, bij de Raad en het Europees Parlement verslag uit te brengen. (19) Verdere werkzaamheden van Impel en de lidstaten, in samenwerking met de Commissie, in verband met beste praktijken inzake de kwalificatie en de opleiding van milieu-inspecteurs dienen te worden aangemoedigd. (20) In het licht van het subsidiariteitsbeginsel en het even- redigheidsbeginsel als omschreven in artikel 5 van het Verdrag, en gegeven de verschillen in inspectiesystemen en –mechanismen in de lidstaten, kunnen de doelstellin- gen van de voorgestelde maatregel derhalve het beste worden gerealiseerd via de vaststelling van richtsnoeren op Gemeenschapsniveau. (12) Bezoeken ter plaatse vormen een belangrijk onderdeel van milieu-inspectieactiviteiten. (1) PB L 158 van 23. 6. 1990, blz. 56. 16. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 137/3 (21) De Commissie zal, in het licht van de ervaringen met de uitvoering van de aanbeveling en rekening houdend met de verdere werkzaamheden van Impel en met de resultaten van vrijwillige regelingen waarin deze aanbeveling voorziet, overwegen de werkingssfeer en inhoud van de minimumcriteria uit te breiden en aanvul- lende voorstellen in te dienen, waaronder eventueel en indien nodig, een voorstel voor een richtlijn, BEVELEN HET VOLGENDE AAN: I Doel Er zouden milieu-inspecties in de lidstaten moeten worden uitgevoerd volgens minimumcriteria met betrekking tot de organisatie, uitvoering, follow-up en bekendmaking van de resultaten van die inspecties, teneinde in alle lidstaten de naleving van de communautaire milieuwetgeving kracht bij te zetten en bij te dragen tot een meer consequente uitvoering en handhaving daarvan. II Werkingssfeer en definities 1. a) Deze aanbeveling is van toepassing op milieu-inspec- ties van alle industriële installaties en andere bedrijven en inrichtingen waarvan de emissies in de lucht en/of lozingen in water en/of afvalverwijderings- of terugwinningsactiviteiten krachtens de wetgeving van de Gemeenschap onderworpen zijn aan voorschriften betreffende toestemming of vergunningen, onvermin- derd specifieke inspectiebepalingen in bestaande wet- geving van de Gemeenschap. b) Voor de doeleinden van deze aanbeveling gelden alle in lid 1, onder a), bedoelde installaties, bedrijven en inrichtingen als „gecontroleerde installaties”. In deze aanbeveling wordt onder „milieu-inspectie” een 2. activiteit verstaan die naar gelang van het geval behelst: a) de controle en bevordering van de naleving door de gecontroleerde installaties van de toepasselijke milieuvoor- schriften in de wetgeving van de Gemeenschap, zoals omgezet in de nationale wetgeving of toegepast in de nationale te (hierna noemen); „EG-voorschriften” rechtsorde b) de bewaking van de milieueffecten van de gecontroleerde installaties teneinde te bepalen of verdere inspecties of dwangmaatregelen (met inbegrip van de afgifte, wijziging of intrekking van een toestemming of vergunning) vereist zijn om de naleving van de EG-voorschriften te garanderen; c) het verrichten van handelingen voor bovengenoemde doeleinden, met inbegrip van: — bezoeken ter plaatse; — toezicht op het bereiken van de milieukwaliteits- normen; — onderzoek van milieuauditrapporten en milieuverkla- ringen; — onderzoek en verificatie van eigen controlemaatregelen die door of ten behoeve van de exploitanten van gecontroleerde installaties worden uitgevoerd; — beoordeling van de activiteiten en werkzaamheden die in de gecontroleerde installaties plaatsvinden; — controle van de gebouwen en de uitrusting, waarbij wordt nagegaan of het onderhoud daarvan toereikend is, en een toereikende milieuzorg ter plaatse; — controle van de relevante, door de exploitanten van de gecontroleerde installaties bijgehouden bescheiden. 3. Milieu-inspecties, met plaatse, kunnen als volgt plaatsvinden: inbegrip van de bezoeken ter a) b) routinematig, dat wil zeggen dat zij deel uitmaken van een vooraf vastgesteld inspectieprogramma, of incidenteel, dat wil zeggen dat zij bijvoorbeeld plaatsvinden in samenhang met de naar aanleiding van een klacht, afgifte, hernieuwing of wijziging van een toestemming of vergunning, of bij onderzoek naar ongevallen, incidenten of gevallen van niet-naleving van de voorschriften. 4. a) Milieu-inspecties kunnen worden uitgevoerd door een door de lidstaat ingestelde of aangewezen nationale, regionale of plaatselijke overheidsinstantie die bevoegd is voor onder deze aanbeveling vallende aangelegen- heden. b) De onder a) bedoelde instanties kunnen de taken waarin deze aanbeveling voorziet, conform de natio- nale wetgeving delegeren aan een publiekrechtelijke of privaatrechtelijke rechtspersoon die deze taken op hun gezag en onder hun toezicht uitvoert, op voorwaarde dat die rechtspersoon geen persoonlijk belang heeft bij de uitkomst van de door hem uitgevoerde inspecties. c) De onder a) en b) bedoelde instanties worden hierna „inspectie-instanties” genoemd. In deze aanbeveling wordt onder „exploitant van een 5. gecontroleerde installatie” verstaan, iedere natuurlijke of rechtspersoon die de gecontroleerde installatie exploiteert of het toezicht erop heeft of aan wie, voorzover de nationale wetgeving daarin voorziet, economische zeggenschap over het technisch functioneren van de gecontroleerde installatie is overgedragen. C 137/4 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 5. 2000 III d) eventuele gegevens over en van eerdere inspectieactivi- teiten. Organisatie en uitvoering van milieu-inspecties 1. De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat de milieu- inspecties gericht zijn op een hoog niveau van milieu- bescherming; te dien einde zouden zij de nodige maatregelen moeten nemen om te garanderen dat de milieu-inspecties van gecontroleerde installaties plaatsvinden en worden uitgevoerd overeenkomstig de punten IV tot en met VIII van deze aanbeveling. 2. De lidstaten zouden elkaar administratieve bijstand moe- ten verlenen bij de toepassing van de richtsnoeren van deze aanbeveling door de uitwisseling van relevante informatie en, zo nodig, inspecteurs. 3. Om beste praktijken in de gehele Gemeenschap te bevorderen, kunnen de lidstaten overwegen in samenwerking met Impel een vrijwillige regeling voor toetsing te treffen, waarbinnen de lidstaten rapporteren en advies leveren over inspectoraten en inspectieprocedures in de lidstaten, rekening houdend met de verschillende systemen en context waarin die ingebed zijn, en de betrokken lidstaten rapporteren over hun bevindingen. IV Milieu-inspectieplannen 1. De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat de milieu- inspectieactiviteiten van tevoren worden gepland, doordat zij steeds beschikken over een of meer milieu-inspectieplannen die het gehele grondgebied van de lidstaat en de gecontroleerde installaties daarin omvatten. Dergelijke plannen zouden open- baar moeten worden gemaakt overeenkomstig Richtlijn 90/313/EEG. Dergelijke plannen mogen op nationaal, regionaal of 2. plaatselijk niveau worden vastgesteld, maar de lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat de plannen toepasselijk zijn op alle milieu-inspecties van gecontroleerde installaties op hun grondgebied en dat de in punt II, lid 4, bedoelde instanties voor de uitvoering van die inspecties worden aangewezen. De milieu-inspectieplannen zouden moeten worden op- 3. gesteld op basis van: a) de EG-voorschriften die moeten worden nageleefd; b) een register van de gecontroleerde installaties in het gebied waarop het plan betrekking heeft; c) een algemene evaluatie van de belangrijke milieuvraagstuk- ken in het gebied waarop het plan betrekking heeft en een algemene beoordeling van de mate waarin de EG- voorschriften in de gecontroleerde installaties worden nageleefd; 4. De milieu-inspectieplannen zouden: a) moeten passen bij de inspectietaken van de betrokken instanties en rekening houden met de aard van betrokken gecontroleerde installaties en de risico’s en milieueffecten van de emissies en lozingen daarvan; b) rekening moeten houden met de relevante beschikbare informatie betreffende specifieke locaties of types gecon- troleerde installaties, zoals rapporten van de exploitanten van gecontroleerde installaties aan de overheid, gegevens van eigen controlemaatregelen, milieuauditgegevens en milieuverklaringen, met name die welke worden opgesteld door de gecontroleerde installaties die zijn aangemeld volgens het communautaire milieubeheer- en milieuaudit- systeem (EMAS) en resultaten van eerdere inspecties en rapporten over de bewaking van milieukwaliteit. 5. Ieder milieu-inspectieplan zou ten minste: a) het geografische gebied moeten aangeven waarop het betrekking heeft, dat het gehele grondgebied van de lidstaat of een deel daarvan kan beslaan; b) betrekking moeten hebben op een nader genoemd tijdvak, bijvoorbeeld een jaar; c) specifieke bepalingen betreffende de herziening ervan moeten bevatten; d) de specifieke locaties of het type van de betrokken gecontroleerde installaties moeten aangeven; e) programma’s voor routinematige milieu-inspecties moeten voorschrijven, rekening houdend met milieurisico’s; deze programma’s zouden zonodig de frequentie van de bezoe- ken ter plaatse aan de diverse typen gecontroleerde instal- laties of nader genoemde installaties moeten omvatten; f) moeten voorzien in procedures, en een beschrijving daar- van geven, voor incidentele milieu-inspecties voor gevallen waarin moet worden gereageerd op klachten, ongevallen, incidenten en gevallen van niet-naleving van de voorschrif- ten, onderscheidenlijk waarin de afgifte van een vergunning wordt beoogd; g) waar van toepassing, moeten voorzien in de coördinatie tussen de verschillende inspectie-instanties. V Bezoeken ter plaatse 1. De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat met betrekking tot alle bezoeken ter plaatse de volgende criteria worden gehanteerd: a) er wordt op passende wijze gecontroleerd of de voor de betrokken inspectie relevante EG-voorschriften worden nageleefd; 16. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 137/5 b) indien de bezoeken ter plaatse door meer dan één milieu- inspectie-instantie worden uitgevoerd, wisselen die instan- ties onderling gegevens over hun activiteiten uit en coör- dineren zij voorzover mogelijk hun bezoeken ter plaatse en hun andere milieu-inspectiewerkzaamheden; c) de bevindingen van de bezoeken ter plaatse worden neergelegd in rapporten overeenkomstig punt VI en indien nodig uitgewisseld tussen de betrokken inspectie- en handhavingsinstanties en andere autoriteiten, op nationaal, regionaal en plaatselijk niveau; d) de inspecteurs of andere functionarissen die bevoegd zijn om bezoeken ter plaatse af te leggen, hebben ten behoeve van de milieu-inspectie recht van toegang tot de locaties en tot de informatie. 2. De lidstaten zouden erop moeten toezien dat de inspec- tie-instanties in het kader van hun routinematige milieu- inspecties geregeld bezoeken ter plaatse afleggen en dat ten aanzien van die bezoeken ter plaatse de volgende aanvullende criteria worden gehanteerd: a) de gehele scala van relevante milieueffecten wordt onder- zocht, overeenkomstig de toepasselijke EG-voorschriften, de milieu-inspectieprogramma’s en de organisatorische regelingen van de inspectie-instanties; b) dergelijke bezoeken ter plaatse zouden erop gericht moeten zijn de kennis en het inzicht van de exploitanten inzake de relevante EG-voorschriften en aandachtspunten op milieugebied alsmede de milieueffecten van hun activiteiten te vergroten en te consolideren; c) de milieurisico’s en milieueffecten van de gecontroleerde installatie worden onderzocht ter evaluatie van de doeltref- fendheid van de bestaande voorschriften inzake toestem- ming of vergunningen en ter beantwoording van de vraag of verbeteringen of andere wijzigingen van die voorschriften noodzakelijk zijn. De lidstaten zouden er eveneens op moeten toezien dat 3. in de volgende omstandigheden incidentele bezoeken ter plaatse worden afgelegd: a) bij onderzoek naar ernstige milieuklachten door de bevoeg- de inspectie-instanties, en wel zo spoedig mogelijk nadat die klachten door de instanties zijn ontvangen; b) bij onderzoek naar ernstige milieuongevallen, incidenten en gevallen van niet-naleving van de voorschriften, en wel zo spoedig mogelijk nadat zij ter kennis van de bevoegde inspectie-instanties zijn gebracht; c) zo nodig ter beantwoording van de vraag of, en zo ja op welke voorwaarden, een eerste toestemming of vergunning moet worden verleend voor een proces of activiteit in een gecontroleerde installatie of de daarvoor bestemde locatie of om toe te zien op het voldoen aan de voorwaarden voor een toestemming of vergunning nadat deze is verleend en voordat de activiteiten een aanvang nemen; d) zo nodig vo´ o´ r de herverlening, hernieuwing of wijziging van een toestemming of vergunning. VI Rapporten en conclusies van bezoeken ter plaatse 1. De lidstaten zien erop toe dat de inspectie-instanties na ieder bezoek ter plaatse een rapport opstellen met hun bevindingen omtrent de naleving van de EG-voorschriften, een beoordeling daarvan en een conclusie over de vraag of verdere maatregelen, zoals handhavingsprocedures, met inbegrip van sancties, de verlening van een nieuwe of herziene toestemming of vergunning dan wel follow-up-inspecties met inbegrip van verdere bezoeken ter plaatse noodzakelijk zijn. De rapporten worden zo spoedig mogelijk voltooid. 2. De lidstaten zien erop toe dat de bedoelde rapporten naar behoren schriftelijk worden vastgelegd en in een gemakkelijk toegankelijk gegevensbestand worden opgeslagen. De volledige rapporten, of wanneer dit niet haalbaar is, de conclusies van de rapporten, worden aan de exploitant van de betrokken gecontroleerde installatie toegezonden en zijn beschikbaar voor het publiek overeenkomstig Richtlijn 90/313/EEG. VII Onderzoek van ernstige ongevallen, incidenten en geval- len van niet-naleving van de voorschriften De lidstaten zouden erop toe moeten zien dat het onderzoek van ernstige ongevallen, incidenten en gevallen van niet- naleving van de EG-wetgeving, ongeacht of zij door een klacht of anderszins ter kennis van de autoriteiten worden gebracht, door de bevoegde inspectie-instantie wordt uitgevoerd met het doel: a) de oorzaken en het milieueffect van het voorval vast te stellen, alsmede in voorkomend geval de verantwoordelijk- heid en eventuele aansprakelijkheden voor het voorval en de gevolgen daarvan; de conclusies te doen toekomen aan de handhavingsautoriteit, indien het gaat om een andere autoriteit dan de inspectie-instantie; b) het milieueffect van het voorval te verzachten en zo mogelijk te verhelpen via de vaststelling van passende, door de exploitant(en) en de autoriteiten uit te voeren maatregelen; c) te bepalen welke maatregelen moeten worden getroffen om verdere ongevallen, incidenten en gevallen van niet- naleving van de voorschriften te voorkomen; d) zo nodig de uitvoering van handhavingsmaatregelen of sancties mogelijk te maken; C 137/6 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 5. 2000 e) ervoor te zorgen dat de exploitant passende follow- upmaatregelen neemt. IX VIII Rapportage van milieu-inspectieactiviteiten in het algemeen 1. De lidstaten zouden de Commissie, drie jaar na de datum van bekendmaking van de aanbeveling in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen, moeten rapporteren over de ervaringen met de uitvoering van deze aanbeveling, waarbij voorzover mogelijk gebruik wordt gemaakt van beschikbare gegevens van de regionale en lokale inspectie-instanties. 2. Die verslagen zouden ter beschikking van het publiek moeten worden gesteld en met name de volgende informatie dienen te bevatten: a) gegevens over de personele en andere middelen waarover de inspectie-instantie beschikt; b) nadere bijzonderheden betreffende de rol van de inspectie- instantie en haar bijdrage aan de opstelling en uitvoering van (een) inspectieplan(nen); c) beknopte gegevens over de uitgevoerde milieu-inspecties, met inbegrip van het aantal bezoeken ter plaatse, het percentage gecontroleerde installaties dat werd geïnspec- teerd (per type) en hoelang het naar schatting zal duren alvorens alle gecontroleerde installaties van dat type zijn geïnspecteerd; d) de mate waarin door de gecontroleerde installaties aan de EG-voorschriften wordt voldaan blijkens de uitgevoerde inspecties en eventuele andere informatie waarover de bevoegde instantie beschikt; e) f) een samenvatting, met vermelding van het aantal behandel- de zaken, van de maatregelen die werden getroffen naar aanleiding van ernstige klachten, ongevallen, incidenten en gevallen van niet-naleving van de voorschriften; een evaluatie van welslagen of falen van de inspectieplan- nen, voorzover zij op de inspectie-instantie van toepassing zijn, alsmede aanbevelingen voor toekomstige plannen. Toetsing en verdere uitwerking van de aanbeveling 1. Zo spoedig mogelijk na de ontvangst van de in punt VIII genoemde rapporten van de lidstaten zou de Commissie de praktische toepassing van deze aanbeveling en de doeltreffend- heid ervan moeten evalueren, teneinde de werkingssfeer van de minimumcriteria in het licht van de ervaringen met de toepassing daarvan uit te breiden; daarbij houdt zij rekening met eventuele bijdragen van belanghebbenden, waaronder Impel. 2. Impel (Netwerk van de Europese Unie voor de toepassing van en het toezicht op de communautaire milieuwetgeving) wordt verzocht zo spoedig mogelijk, in samenwerking met de Commissie en andere belanghebbenden, een werkdocument op te stellen over beste praktijken op het gebied van de kwalificatie van milieu-inspecteurs, die voor of onder gezag of supervisie van inspectie-instanties bevoegd zijn milieu- inspecties uit te voeren. 3. De lidstaten ontwikkelen zo spoedig mogelijk in samen- werking met Impel, de Commissie en andere belanghebbenden, beste praktijken voor opleidingsprogramma’s teneinde te voldoen aan de vraag naar gekwalificeerde milieu-inspecteurs. X Uitvoering De lidstaten zouden uiterlijk twaalf maanden na de bekendma- king van de aanbeveling in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen, de Commissie in kennis moeten stellen van de uitvoering van deze aanbeveling en nadere gegevens moeten bijvoegen over de reeds bestaande of geplande milieu- inspectiemechanismen. Gedaan te. Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitster De Voorzitter 16. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 137/7 MOTIVERING VAN DE RAAD I. INLEIDING 1. De Commissie heeft op 17 december 1998 een voorstel aan de Raad voorgelegd voor een aanbeveling van de Raad betreffende minimumcriteria voor milieu-inspecties in de lidstaten (rechtsgrondslag: artikel 175, lid 1, van het Verdrag, oorspronkelijk artikel 130 S, lid 1). 2. Het Europees Parlement heeft op 16 september 1999 in eerste lezing advies uitgebracht. Het Economisch en Sociaal Comité heeft op 28 april 1999 advies uitgebracht. Het Comité van de Regio’s heeft op 16 september 1999 advies uitgebracht. 3. De Commissie heeft op 6 december 1999 een gewijzigd voorstel aan de Raad voorgelegd. 4. De Raad heeft op 30 maart 2000 overeenkomstig artikel 251 van het Verdrag een gemeenschappe- lijk standpunt vastgesteld. II. DOELSTELLING De Commissie heeft bovengenoemd voorstel voor een aanbeveling ingediend naar aanleiding van een verzoek van de Raad in diens resolutie van 7 oktober 1997 over dit onderwerp. Het voorstel wil richtsnoeren geven voor de minimumcriteria die in de verschillende fasen van de milieu-inspecties in de lidstaten worden aangelegd en zal bevorderlijk zijn voor de inachtneming van de Gemeenschapswetgeving op milieugebied en verbetering brengen in de uitvoering en handhaving daarvan in alle lidstaten. III. ANALYSE VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT Algemene opmerkingen De Commissie heeft vijf van de vijftien door het Europees Parlement aangenomen amendementen inhoudelijk aanvaard, mits de vorm van het voorstel die van een aanbeveling blijft. In het gemeenschappelijk standpunt van de Raad, die zich in dit stadium aansluit bij de benadering van de Commissie, d. w. z. een aanbeveling betreffende minimumcriteria voor milieu-inspecties in de lidstaten, is het merendeel van de amendementen van het Europees Parlement die de Commissie in haar gewijzigde voorstel aanvaard heeft in beginsel geheel of ten dele verwerkt. De niet door de Raad overgenomen amendementen van het Europees Parlement worden genoemd in de specifieke opmerkingen over de verschillende delen van het gemeenschappelijk standpunt. Specifieke opmerkingen Hierna volgt een analyse van de voornaamste wijzigingen die de Raad in de tekst heeft aangebracht. C 137/8 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 5. 2000 Preambule De Raad heeft de preambule gewijzigd om die in overeenstemming te brengen met de inhoud van het gemeenschappelijk standpunt. Zo zijn duidelijkheidshalve en met het oog op de samenhang sommige van de bestaande overwegingen — in het bijzonder overweging 8 (in dit stadium nodige minimumcriteria), overweging 9 (werkingssfeer als verduidelijkt in punt II) en overweging 16 (vrijwillige regelingen volgens punt III) — gewijzigd en de volgende nieuwe toegevoegd: — overweging 5: erkenning van het bestaan van verschillende inspectiesystemen en -praktijken in de lidstaten, overeenkomstig de resolutie van de Raad van 7 oktober 1997, met de nadruk op het feit dat de verantwoordelijkheid voor milieu-inspecties bij de lidstaten blijft berusten; — overweging 10: bij inspecties dient er rekening mee te worden gehouden dat vergunningsinstanties en keuringsdiensten verschillende verantwoordelijkheden hebben; — overweging 17: de lidstaten zouden de Commissie en de Raad moeten rapporteren over de ervaringen met de uitvoering van de aanbeveling en de Commissie wordt verzocht het Europees Parlement vervolgens geregeld op de hoogte te houden; — overweging 19: Impel en de lidstaten zouden samen met de Commissie verder werk moeten verrichten op het gebied van opleiding en kwalificatie van de milieu-inspecteurs; — overweging 21: verwacht wordt dat de Commissie, rekening houdend met de ervaring van de lidstaten met de uitvoering van deze aanbeveling, de verdere werkzaamheden van Impel en de resultaten van vrijwillige regelingen volgens de aanbeveling, nagaat of het toepassingsgebied van de minimumcriteria verbreed en de inhoud ervan verder uitgewerkt kan worden en dat zij verdere voorstellen indient, hetgeen zo nodig een voorstel voor een richtlijn zou kunnen inhouden. De Raad heeft de nieuwe overweging betreffende het Europees Milieuagentschap, die door het Europees Parlement voorgesteld en door de Commissie in het gewijzigde voorstel aanvaard was, niet overgenomen, daar in het gemeenschappelijk standpunt op dit gebied voor het Agentschap geen rol is weggelegd. Punt I (Doel) De voorgestelde aanbeveling heeft tot doel minimumcriteria te bepalen die zouden moeten worden aangelegd bij de organisatie, uitvoering, follow-up en bekendmaking van de resultaten van de milieu- inspecties in de lidstaten, teneinde in alle lidstaten de naleving van de communautaire milieuwetgeving kracht bij te zetten en bij te dragen tot een meer consequente uitvoering en handhaving daarvan. De benadering en de tekst zijn in essentie ongewijzigd gebleven (de Raad heeft alleen de formulering duidelijkheidshalve licht gewijzigd). Punt II (Definities) De Raad heeft de werkingssfeer van de aanbeveling verduidelijkt en beperkt (lid 1, onder a)) aangaande het soort installaties waarvoor de minimumcriteria gelden; thans worden alle industriële installaties en andere bedrijven en inrichtingen bestreken waarvan de emissies in de lucht en/of lozingen in water en/of afvalverwijderings- of terugwinningsactiviteiten krachtens de wetgeving van de Europese Gemeenschap onderworpen zijn aan voorschriften betreffende toestemming of vergunningen („gecontroleerde installaties”), onverminderd specifieke inspectiebepalingen in bestaande wetgeving van de Europese Gemeenschap. Kerninstallaties, die oorspronkelijk in het Commissievoorstel genoemd werden, zijn door de Raad in het gemeenschappelijk standpunt niet overgenomen, omdat er uit hoofde van het Euratom-Verdrag aparte, specifieke wetgevingsbepalingen voor die installaties gelden, die in dat kader nader uitgewerkt of gewijzigd zouden moeten worden, indien zulks nodig is. 16. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 137/9 Andere duidelijkheidshalve in dit punt aangebrachte wijzigingen zijn: verduidelijking van wat bedoeld wordt met „EG-voorschriften” (lid 2, onder a)); vervolgmaatregelen op basis van de resultaten van het toezicht op de milieueffecten van de „gecontroleerde installaties” (lid 2, onder b)); verduidelijking van de inhoud van de milieu-inspecties (lid 2, onder c)). Punt III (Organisatie en uitvoering van milieu-inspecties) Impel (Netwerk van de Europese Unie voor de toepassing van en het De belangrijkste wijziging van de Raad is een nieuw lid 3, dat gericht is op bevordering van beste praktijken op dit gebied in de gehele Gemeenschap, uit hoofde waarvan de lidstaten in samenwerking toezicht op de met communautaire milieuwetgeving) kunnen overwegen vrijwillige regelingen te treffen, waarbinnen de lidstaten rapporteren en advies leveren over inspectoraten en inspectieprocedures in de lidstaten, rekening houdend met de verschillende systemen en context waarin die ingebed zijn, en aan de betrokken lidstaten rapporteren over hun bevindingen. Het amendementsvoorstel van het Europees Parlement betreffende een nieuwe alinea over de voorkoming van illegale grensoverschrijdende praktijken op milieugebied door coördinatie van inspecties en inspectiediensten tussen de lidstaten is door de Raad niet overgenomen, daar het in deze context niet op zijn plaats en ook niet geheel duidelijk is, terwijl de aspecten van coördinatie tussen inspectiediensten in het volgende punt IV zijn toegevoegd (zie nieuw lid 5, onder g)). Punt IV (Milieu-inspectieplannen) De Raad heeft een paar wijzigingen ter verduidelijking en verbetering van de tekst aangebracht, voornamelijk wat betreft: lid 3, onder d): meeweging van gegevens over en van eerdere inspectieactiviteiten, indien aanwezig; lid 4, onder b): meeweging van verklaringen van de „gecontroleerde installaties” volgens de EMAS- verordening; lid 5, onder e): meeweging van milieurisico’s in de programma’s voor routinematige milieu-inspecties; een nieuw lid 5, onder g): coördinatie tussen de verschillende inspectie-instanties, waar van toepassing. Punt V (Bezoeken ter plaatse) De belangrijkste wijzigingen zijn vooral van redactionele aard en dienen ter verduidelijking van de tekst van de aanbeveling en ter vergemakkelijking van de uitvoering daarvan. Zij hebben betrekking op: lid 1, onder a): passende controle op de naleving van EG-voorschriften; lid 2, onder a): aanvullende criteria voor routinematige milieu-inspecties (onderzoek van de gehele scala van relevante milieueffecten); lid 3, onder c): omstandigheden waarin incidentele bezoeken ter plaatse worden afgelegd (zo nodig ter assistentie voor het verlenen van een eerste toestemming/vergunning of voor toezicht op het voldoen aan de voorwaarden voor een toestemming/vergunning). C 137/10 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 5. 2000 Punt VI (Rapporten en conclusies na bezoeken ter plaatse) De belangrijkste wijziging van de Raad in de rapportagevoorschriften heeft betrekking op lid 2, waar het gemeenschappelijk standpunt bepaalt dat de volledige rapporten of, wanneer dat niet uitvoerbaar is, de conclusies van de rapporten aan de exploitant van de betrokken „gecontroleerde installatie” worden toegezonden en beschikbaar zijn voor het publiek overeenkomstig Richtlijn 90/313/EEG. Om een omslachtige procedure te vermijden heeft de Raad een pragmatische benadering gekozen, die inhoudt dat het volledige rapport in ieder geval aan de betrokken exploitant wordt toegezonden, waarbij er echter ook voor gezorgd wordt dat die rapporten overeenkomstig de bestaande Gemeenschapswetgeving op dit gebied voor het publiek beschikbaar zijn. De Raad heeft niet precies de termijn voor de opstelling van de rapporten overgenomen die het Europees Parlement had genoemd (twee maanden), maar rekening gehouden met de strekking van dat amendement door in het gemeenschappelijk standpunt toe te voegen dat de rapporten zo spoedig mogelijk moeten worden voltooid (lid 1). Punt VII (Onderzoek naar ernstige ongevallen, incidenten en gevallen van niet-naleving van de voorschriften) De Raad heeft de tekst gestroomlijnd door het begrip van door de exploitant te treffen passende follow-upmaatregelen (punt 2 in het Commissievoorstel) aan het slot van lid 1 (onder e)) op te nemen. Punt VIII (Rapportage van milieu-inspectieactiviteiten in het algemeen) De Raad heeft een deel van de tekst duidelijkheidshalve en met het oog op de samenhang met andere punten van de aanbeveling anders geformuleerd wat betreft zowel het tijdstip van rapportage van de lidstaten over hun ervaringen met de uitvoering van de aanbeveling als de inhoud van de rapporten, die in het gemeenschappelijk standpunt gestroomlijnd is. Punt IX (Toetsing en verdere uitwerking van de aanbeveling) De Raad heeft dit punt, waarvan het opschrift in het gemeenschappelijk standpunt veranderd is, verruimd door in beginsel de amendementen van het Europees Parlement te aanvaarden, die nu verwerkt zijn in de nieuwe leden 2 en 3, respectievelijk over de kwalificatie van milieu-inspecteurs (Impel wordt verzocht in samenwerking met de Commissie en andere belanghebbenden een werkdocument op te stellen over beste praktijken op dit gebied) en opleidingsprogramma’s (waarvoor de lidstaten in samenwerking met de Commissie en Impel beste praktijken zouden moeten ontwikkelen). De Raad heeft het niet dienstig geacht in dit document een verwijzing naar de rol van het Europees milieuagentschap op te nemen, wat het Europees Parlement had voorgesteld en wat de Commissie in haar gewijzigd voorstel had aanvaard. Punt X (Uitvoering) De tekst, zoals gewijzigd in het gemeenschappelijk standpunt, standaardformulering. is in overeenstemming met de De Commissie heeft ingestemd met de wijzigingen van de Raad