title: Komisijas Regula (EK) Nr. 547/2000 (2000. gada 14. marts), ar ko papildina pielikumu Regulai (EK) Nr. 2400/96 par dažu nosaukumu iekļaušanu “Aizsargāto cilmes vietu nosaukumu un aizsargāto ģeogrāfiskās izcelsmes norāžu reģistrā”, kurš paredzēts Padomes Regulā (EEK) Nr. 2081/92 par lauksaimniecības produktu un pārtikas ģeogrāfiskās izcelsmes norāžu un cilmes vietu nosaukumu aizsardzību

eurovoc_concepts:
Spain
designation of origin
location of production
perennial vegetable
product designation

text: 03/28. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 335 32000R0547 L 67/8 EIROPAS KOPIENU OFICIĀLAIS VĒSTNESIS 15. 3. 2000. KOMISIJAS REGULA (EK) Nr. 547/2000 (2000. gada 14. marts), ar ko papildina pielikumu Regulai (EK) Nr. 2400/96 par dažu nosaukumu iekļaušanu “Aizsargāto cilmes vietu nosaukumu un aizsargāto ģeogrāfiskās izcelsmes norāžu reģistrā”, kurš paredzēts Padomes Regulā (EEK) Nr. 2081/92 par lauksaimniecības produktu un pārtikas ģeogrāfiskās izcelsmes norāžu un cilmes vietu nosaukumu aizsardzību EIROPAS KOPIENU KOMISIJA, ņemot vērā Eiropas Kopienas dibināšanas līgumu, jūlija Regulu (EEK) ņemot vērā Padomes 1992. gada 14. Nr. 2081/92 par lauksaimniecības produktu un pārtikas ģeogrāfiskās izcelsmes norāžu un cilmes vietas nosaukumu aizsardzību (1), kurā jaunākie grozījumi izdarīti ar Komisijas Regulu (EK) Nr. 1068/97 (2), un jo īpaši tās 6. panta 3. un 4. punktu, (4) (5) (6) ar minētās Saskaņā regulas 6. panta 1. punktu konstatēts, ka pieteikums atbilst visām minētajā regulā paredzētajām prasībām un jo īpaši, ka pieteikumā ir iekļauta visa informācija, kas vajadzīga saskaņā ar regulas 4. pantu. Nosaukums tāpēc būtu jāieraksta “Aizsargāto cilmes vietu nosaukumu un aizsargāto ģeogrāfiskās izcelsmes tas būtu jāaizsargā visā norāžu reģistrā”, un tādējādi Kopienā kā aizsargāta ģeogrāfiskās izcelsmes norāde. Ar šīs regulas I pielikumu papildina pielikumu Komisijas (EK) Nr. 2400/96 (5), kurā jaunākie grozījumi Regulai izdarīti ar Regulu (EK) Nr. 2107/1999 (6), Saskaņā ar Regulas (EEK) Nr. 2081/92 5. pantu Spānija ir nosūtījusi Komisijai pieteikumu par to, lai nosaukumu reģistrētu kā ģeogrāfiskās izcelsmes norādi. IR PIEŅĒMUSI ŠO REGULU. šīs regulas Pēc I pielikumā paredzētā nosaukuma publicēšanas Eiropas Kopienu Oficiālajā Vēstnesī (3) Komi- sijai tika nosūtīts paziņojums par iebildumiem minētās regulas 7. panta nozīmē, un jautājums tika noskaidrots, (EK) pieņemot Nr. 2377/1999 (4), ar ko groza Kopienas standartu sparģeļiem. Komisijas Regulu jaunu Attiecībā uz produkta aprakstu, kas paredzēts Regulas (EEK) Nr. 2081/92 4. panta 2. punkta b) apakšpunktā, attiecīgo sparģeļu izmēri un pieļaujamās pielaides ir koriģēti un tagad atbilst jaunajiem attiecīgajiem Kopienas noteikumiem. Minētā iemesla dēļ un skaidrības labad šie jautājumi būtu jāprecizē, jo tie veido daļu no specifikā- cijas galvenajiem punktiem. 1. pants Šīs regulas I pielikumā minēto nosaukumu pievieno Regulas (EK) Nr. 2400/96 pielikumam un ieraksta kā aizsargātu ģeogrāfiskās izcelsmes norādi (AĢN) “Aizsargāto cilmes vietu izcelsmes norāžu nosaukumu un aizsargāto ģeogrāfiskās reģistrā”, kurš paredzēts Regulas (EEK) Nr. 2081/92 6. panta 3. punktā. Specifikāciju galvenie punkti uzskaitīti II pielikumā. A šo infor- mācija aizstāj informāciju, kas publicēta Eiropas Kopienu Oficiālā Vēstneša C sērijas 207. numurā. 2. pants Šī regula stājas spēkā tās publicēšanas dienā Eiropas Kopienu Oficiālajā Vēstnesī. tā kā: (1) (2) (3) Šī regula uzliek saistības kopumā un ir tieši piemērojama visās dalībvalstīs. Briselē, 2000. gada 14. martā Komisijas vārdā — Komisijas loceklis Franz FISCHLER (1) OV L 208, 24. 7. 1992. , 1. lpp. (2) OV L 156, 13. 6. 1997. , 10. lpp. (3) OV C 207, 3. 7. 1998. , 8. lpp. (4) OV L 287, 10. 11. 1999. , 6. lpp. (5) OV L 327, 18. 12. 1996. , 11. lpp. (6) OV L 258, 5. 10. 1999. , 3. lpp. 336 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 03/28. sēj. EIROPAS KOPIENAS DIBINĀŠANAS LĪGUMA I PIELIKUMĀ UZSKAITĪTIE PRODUKTI, KAS PAREDZĒTI CILVĒKU UZTURAM I PIELIKUMS Augļi un dārzeņi SPĀNIJA Espárrago de Huétor-Tájar (AĢN). 03/28. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 337 II PIELIKUMS REGULA (EEK) NR. 2081/92 REĢISTRĀCIJAS PIETEIKUMS: 5. pants ACN ( ) AĢN (X) Valsts pieteikums Nr. : – 1. Atbildīgais departaments dalībvalstī: Nosaukums: Adrese: Tālr. : Fakss: Subdirección General de Denominaciones de Calidad. Dirección General de Política Alimentaria e Industrias Agrarias y Alimentarias, Secretaría de Agricultura y Alimentación del Ministerio de Agri- cultura, Pesca y Alimentación, Spain Paseo de la Infanta Isabel, 1, E-28071 Madrid (34) 913 47 55 58 (34) 913 47 54 10 2. Pieteikumu iesniedzēji: 2. 1 Nosaukums: Asociación de productores y elaboradores de espárrago autóctono de Huétor-Tájar 2. 2 Adrese: Carretera de la Estación s/n, E-18360 Huétor-Tájar (Granada), España Tālr. : Fakss: (34) 958 33 34 43 (34) 958 33 34 43 2. 3 Sastāvs: Ražotājs/pārstrādātājs (X) citi ( ) 3. Produkta veids: sparģeļi – 1. 8. klase - Dārzeņi 4. Specifikācija: (prasību kopsavilkums saskaņā ar 4. panta 2. punktu). 4. 1. Nosaukums. Espárrago de Huétor-Tájar (AĢN) 4. 2. Apraksts. Sparģeļi, kas audzēti no zaļi-violetiem, maigiem, veselīgiem un tīriem dzinumiem, kas iegūti no dabiskā sparģeļa Asparagus officinalis L tetraploīdās pasugas sēklu ieguves vietām. Raksturīgās īpašības: — forma: tievs sparģelis, kura asna izmērs diametrā ir no 4 līdz 12 mm. Noasināta galotnīte, kuras diametrs ir lielāks nekā pārējam asnam. Dzinums ir purpursarkanā, bronzas-purpursarkanā, bronzas, zaļi-purpursar- kanā vai zaļā krāsā, — organoleptiskās: maiga, gaļīga un stingra struktūra, maiga saldi-skābena garša un spēcīga smarža, — citoloģiskās: tetraploīdas hromosomas (2n = 40) Aizsargātās kategorijas – Ekstra un I kategorija. Izmērs: (saskaņā ar Regulu (EK) Nr. 2377/1999). a) atkarībā no asnu garuma (20 līdz 27 cm). Maksimālā garuma atšķirība vienā saišķī 5 cm; b) atkarībā no diametra (no 4 līdz 10 mm, un no 10 mm un vairāk) Pieļaujamās pielaides: a) kvalitātes pielaides: i) ekstra kategorija 5 % pēc skaita vai svara no asniem, kas neatbilst kategorijas prasībām, bet atbilst ir minētajai kategorijai pieļaujamās pielaides robežās, izņēmuma kārtā, I kategorijas prasībām, vai, saskaņā ar Regulu (EK) Nr. 2377/1999; ii) I kategorija: 10 % pēc skaita vai svara no asniem, kas neatbilst kategorijas prasībām, bet atbilst II kate- gorijas prasībām saskaņā ar Regulu (EK) Nr. 2377/1999, 338 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 03/28. sēj. b) izmēra pielaides: 10 % pēc skaita vai svara no asniem, kas, maksimāli atšķiroties par 1 cm garumā vai 2 mm diametrā, neatbilst norādītajiem izmēriem un prasībām, kas tiem piemērojami saskaņā ar Regulu (EK) Nr. 2377/1999. Tos var pārdot svaigus vai konservētus. 4. 3. Ģeogrāfiskais apgabals. Atrodas Granadas provinces rietumu daļā, Henilas upes zemajā aluviālajā līdzenumā, starp Cordillera Subbética [kalnu grēdu] ziemeļos un Cordillera Penibética [kalnu grēdu] dienvidos. Iekļauj Huétor-Tájar, Illora, Loja, Moraleda de Zafayona, Salar un Villanueva de Mesías administratīvos rajonus. Aizņem kopējo platību 78 000 ha. 4. 4. Izcelsmes apliecinājums. Sēklas un dēstus ražo un atlasa vietējie lauksaimnieki sēklu ieguves vietās, kas reģistrētas regulatīvajā iestādē, kura tās kontrolē, un tur dēstu audzētavās, kas atrodas ražošanas apgabalā. Pavairošanas materiālu ražošanu kontrolē regulatīvā iestāde. Sparģeļu laukus izvieto ražošanas apgabalā un ieraksta īpašā reģistrā. Kultivācijas tehniku, ražas novākšanu un pārvadāšanu uz iepakošanas centriem kontrolē regulatīvā iestāde, un pēdējā atbild arī par svaigo sparģeļu iepakošanas un konservēšanai paredzēto sparģeļu pārstrādes uzraudzību. 4. 5. Ražošanas metode. Reģistrētajos centros atlasītos, dabisko sparģeļu augu dzinumus svaigā veidā iepako vienda- bīgos saišķos pa 0,5, 1 vai 2 kg un ievieto piemērotās redeļu kastēs pārvadāšanai. Ja sparģeļi ir paredzēti pārdošanai konservētā veidā, tad dzinumus pakļauj rūpnieciskam procesam, kurā asnus nomazgā un sagriež atkarībā no trauka izmēra (apmēram uz pusēm), tad blanšē, notīra, sašķiro un ievieto traukā; tad pievieno šķidrumu, traukus sakarsē un aizvāko, sterilizē, atdzesē, utt. Visu procesu kontrolē regula- tīvā iestāde. 4. 6. Saikne. Sparģeļus pirmo reizi kultivēja senie romieši. Zaļais savvaļas sparģelis ir pieminēts kā vērtīga sastāvdaļa receptēs, ko sastādījis Andalūzijas vēsturnieks Ibu Basals un kas iekļautas vairākās grāmatās par Al-Andalus gastronomiju, un tajā reģionā tos turpināja lietot uzturā līdz pat 14. gadsimta beigām, kad beidza pastāvēt Nazari dinastija. Sparģeļus (būtībā savvaļas sparģeļus) turpināja audzēt – pašu patēriņam – nelielās ģimeņu fermās Henilas upes ielejā, un šis reģions ir “pionieris” minētās kultūras audzēšanā, pastiprinot ražošanu sākot no 1930. gada. Reģionu raksturo līdzena topogrāfija, ar sanesu nogulumiežiem un terasveida reljefu, kur virspusē parādās sekundārie un terciārie materiāli. Sparģeļus audzē 450 līdz 650 metru augstumā. Augsne sastāv no smagā vai vidējā smilšmāla, vai, dažos gadījumos, vieglā smilšmāla, ar pH līmeni no 7,8 līdz 8,4 un karbonāta saturu, izteiktu kā kalcija karbonāts, kas pārsniedz 40 %, augstu kālija un magnija saturu klātesošo karbonātu dolomī- tisko īpašību dēļ, un zemiem asimilējamā fosfora un organisko vielu līmeņiem. Augstais magnija un zemais fosfora saturs rada stiprāku dzinuma pigmentāciju, un tad asns ir tumšāki zaļš, bet galotnīte – purpursarka- nāka. Augstais kālija saturs kavē galotnītes dīgšanu. Kontinentāls Vidusjūras klimats ar vidējo temperatūru 16,3 oC, vidējo gada nokrišņu daudzumu ap 350 mm un nelielu vēju. Audzēšanas metode, darba tehnika un kaitēkļu un slimību apkarošana rada ideālus nosacījumus, lai izaudzētu sparģeļus ar konkrētā vidē raksturī- gajām īpašībām. 4. 7. Pārbaudes iestāde. Nosaukums: Consejo regulador de la denominación específica 'Espárrago de Huétor-Tájar' Addrese: Carretera de la Estación s/n, E-18360 Huétor-Tájar (Granada) Tālr. : Fax (34) 958 33 34 43 (34) 958 33 34 43 4. 8. Uz etiķetes. Jāiekļauj vārdi: “Denominación Específica Espárrago de Huétor-Tájar”. Etiķetes jāapstiprina regulatīvajai iestādei. Etiķetes otrus eksemplārus sanumurē un izdod regulatīvā iestāde. 4. 9. Attiecīgās valsts prasības. 1970. gada 2. decembra Likums Nr. 25/1970. 1997. gada 2. aprīļa rīkojums, ar ko apstiprina noteikumus, kuri reglamentē īpašo nosaukumu “Denominación específica Espárrago de Huétor-Tájar”, un regulatīvo iestādi. EK Nr. : G/ES00056/97. 12. 04. Pilna pieteikuma saņemšanas datums: 11. 2. 2000


title: CRAFT : Research results for SMEs.

eurovoc_concepts:
industrial cooperation
industrial research
materials technology
research project


title: Proposition de règlement du Conseil modifiant le règlement (CE) n° 1294/1999 du Conseil relatif à un gel des capitaux et à une interdiction des investissements en relation avec la république fédérale de Yougoslavie (RFY) [et abrogeant les règlements (CE) n° 1295/98 et (CE) n° 1607/98]

eurovoc_concepts:
Yugoslavia
capital market
economic sanctions
international sanctions
regulation of investments

formats: html pdf

text: COMMISSION DES COMMUNAUTÉS EUROPÉENNES Bruxelles, le 14. 03. 2000 COM(2000) 150 final Proposition de RÈGLEMENT DU CONSEIL modifiant le règlement (CE) n° 1294/1999 du Conseil relatif à un gel des capitaux et à une interdiction des investissements en relation avec la république fédérale de Yougoslavie (RFY) [et abrogeant les règlements (CE) n° 1295/98 et (CE) n° 1607/98] (présentée par la Commission) (1) (2) (3) (4) (5) (6) EXPOSÉ DES MOTIFS Par le règlement (CE) n° 1294/1999 du Conseil, du 15 juin 1999, le Conseil a confirmé et étendu le gel de certains avoirs yougoslaves, imposé pour la première fois en juin 1998, et fixé des restrictions aux investissements en république de Serbie. Dans ses conclusions du 14 février 2000, le Conseil a jugé que dans le but d’exercer le maximum de pressions sur le régime de Milosévic, il existait des raisons suffisantes d’inviter la Commission à présenter des propositions concrètes sur la nécessité d’accroître l’efficacité des sanctions financières, de combler toute lacune susceptible d’exister dans le règlement, de veiller à ce que les banques et les entreprises communautaires prennent conscience de leurs obligations et les comprennent et enfin de réexaminer plus fréquemment la mise en œuvre et le respect du règlement. L’objet de la proposition ci-jointe est d’arrêter les modifications qu’exige le règlement pour rendre effectif le renforcement des sanctions financières existantes contre la république fédérale de Yougoslavie, conformément aux conclusions du Conseil. institutions ou entités qui La présente proposition concerne l’application d’un régime plus strict en ce qui relèvent des concerne les sociétés, établissements, définitions des gouvernements de la république fédérale de Yougoslavie et de la république de Serbie. Il est proposé à cet égard que les définitions de ces gouvernements soient présentées plus clairement, en particulier pour ce qui est de l’inclusion des sociétés collectives, que l’approbation tacite des transactions effectuées avec ces parties soit supprimée et que toute personne obtenant des informations sur ces parties soit légalement tenue de les communiquer aux autorités. Afin de combler les lacunes existantes, il est jugé nécessaire d’imposer une obligation légale de notification des paiements échappant à l’interdiction d’utiliser les avoirs gelés et de mettre des fonds à la disposition des entités incluses dans les définitions des gouvernements concernés. En ce qui concerne la nécessité d’une plus grande sensibilisation aux obligations du règlement et d’un réexamen plus systématique de son application, la plupart des mesures qu’il convient d’adopter ont un caractère non législatif. Toutefois, de manière à établir un cadre approprié pour le réexamen de l’application du règlement, il est proposé d’accroître à cet égard le rôle de l’actuel comité de gestion. 2 Proposition de RÈGLEMENT DU CONSEIL modifiant le règlement (CE) n° 1294/1999 du Conseil relatif à un gel des capitaux et à une interdiction des investissements en relation avec la république fédérale de Yougoslavie (RFY) [et abrogeant les règlements (CE) n° 1295/98 et (CE) n° 1607/98] LE CONSEIL DE L’UNION EUROPÉENNE, vu le traité instituant la Communauté européenne, et notamment ses articles 60 et 301, vu la position commune 98/326/PESC du 7 mai 1998 définie par le Conseil sur la base de l’article J. 2 du traité sur l’Union européenne concernant le gel des capitaux détenus à l’étranger par les gouvernements de la république fédérale de Yougoslavie (RFY) et de la république de Serbie1, la position commune 98/374/PESC du 8 juin 1998 définie par le Conseil sur la base de l’article J. 2 du traité sur l’Union européenne, concernant l’interdiction de nouveaux investissements en Serbie2, ainsi que la position commune 1999/318/PESC du 10 mai 1999 adoptée par le Conseil sur la base de l’article 15 du traité sur l’Union européenne concernant des mesures restrictives et supplémentaires à l’encontre de la république fédérale de Yougoslavie (RFY)3, vu la proposition de la Commission, considérant ce qui suit : (1) (2) (3) (4) Le Conseil a adopté le règlement (CE) n° 1294/1999 relatif à un gel des capitaux et à une interdiction des investissements en relation avec la république fédérale de Yougoslavie (RFY)4. Le Conseil a décidé de maintenir sa politique globale consistant à exercer le maximum de pressions sur M. Milosévic par un durcissement des sanctions visant le régime, sans pénaliser le peuple serbe. Dans ces conditions, il convient d’accroître l’efficacité des sanctions financières actuelles, notamment en comblant les lacunes susceptibles d’exister et en veillant de plus près à l’application du règlement. Il convient parallèlement d’adapter le régime des sanctions afin d’en atténuer les effets négatifs sur les intérêts de la Communauté, sans réduire son incidence sur les personnes physiques et morales concernées, 1 JO n° L 143 du 14. 5. 98, p. 1 2 JO n° L 165 du 10. 6. 1998, p. 1 3 JO n° L 123 du 13. 5. 1999, p. 1 4 JO n° L 153 du 19. 6. 1999, p. 63 3 A ADOPTÉ LE PRÉSENT RÈGLEMENT : Article premier Le règlement (CE) n° 1294/1999 du Conseil est modifié comme suit : 1. Les paragraphes 1 et 2 de l’article premier sont remplacés par les paragraphes suivants : « Il y a lieu d’entendre par : 1. Gouvernement de la RFY : – – – – – – le gouvernement de la république fédérale de Yougoslavie, à tout niveau, ses agences, organismes ou organes ; toute société, tout établissement, toute institution – y compris financière – et toute entité, détenus ou contrôlés par ce gouvernement; toute entité collective existant en république fédérale de Yougoslavie; tout successeur de ces sociétés, établissements, institutions et entités au 26 avril 1999; toute succursale ou filiale de ces sociétés, établissements, institutions et entités, quel que soit leur lieu d’implantation; et toute personne agissant ou prétendant agir en leur nom ou pour leur compte. 2. Gouvernement de la république de Serbie – – – – – – le gouvernement de la république de Serbie, à tout niveau, ses agences, organismes ou organes; toute société, tout établissement, toute institution – y compris financière – et toute entité, détenus ou contrôlés par ce gouvernement; toute entité collective existant en république de Serbie; tout successeur de ces sociétés, établissements, institutions et entités au 26 avril 1999; toute succursale ou filiale de ces sociétés, établissements, institutions et entités, quel que soit leur lieu d’implantation; et toute personne agissant ou prétendant agir en leur nom ou pour leur compte. ” 2. L’article 2 est remplacé comme suit : 4 1. 2. 3. 4. 3. “Article 2 Toute personne mentionnée à l’annexe I du présent règlement sera considérée comme agissant ou prétendant agir pour le compte ou au nom du gouvernement de la république fédérale de Yougoslavie ou du gouvernement de la république de Serbie. Les sociétés, établissements, institutions ou entités énumérés à l’annexe II du présent règlement sont considérés comme détenus ou contrôlés par le gouvernement de la république fédérale de Yougoslavie ou par le gouvernement de la république de Serbie. L’annexe II ne concerne que les sociétés, établissements, institutions ou entités situés, enregistrés ou constitués hors du territoire de la république fédérale de Yougoslavie. Toutes les sociétés, tous les établissements, toutes les institutions ou entités situés, enregistrés ou constitués en république fédérale de Yougoslavie sont considérés comme étant une propriété collective ou comme étant détenus ou contrôlés par le gouvernement de la RFY ou celui de la république de Serbie. Aucune disposition du présent article ne dispense les personnes physiques ou morales de leurs obligations de faire preuve de la diligence voulue en ce qui concerne le respect des dispositions du présent règlement. ” L’article 6 est remplacé comme suit : “Article 6 la Communauté européenne, Sans préjudice des règles communautaires en matière de confidentialité et des dispositions de l’article 284 du traité instituant les autres institutions financières, les compagnies d’assurance et les autres organismes ou particuliers sont tenus de fournir immédiatement, qu’on le leur ait ou non demandé, aux autorités compétentes de l’État membre chargé de contrôler et/ou de veiller à l’application des dispositions du présent règlement et à la Commission, toute information de nature à faciliter le respect de ce règlement, en particulier les comptes et les montants gelés conformément à l’article 3 et les transactions exécutées en vertu des dispositions des articles 7 et 8. Les autorités compétentes des États membres et/ou la Commission sont habilitées à vérifier ces rapports. ” les banques, 4. “1. Les paragraphes 1 et 2 de l’article 8 sont remplacés comme suit : Conformément aux dispositions de l’article 9, la Commission est habilitée à : (a) modifier les annexes I et II; (b) accorder des autorisations individuelles ou générales, permettant (i) de dégeler ou de mobiliser des fonds pour le gouvernement de la république fédérale de Yougoslavie ou le gouvernement de la république de Serbie; ou 5 (ii) d’acquérir ou d’augmenter une participation (minoritaire, majoritaire ou de contrôle) dans des biens immobiliers, une société, un établissement, une institution ou une entité visés à l’article 4, si le fait de ne pas accorder ces autorisations risque de porter préjudice aux intérêts de la Communauté. (c) (d) établir une liste de sociétés, d’établissements, d’institutions ou d’entités en république fédérale de Yougoslavie qui ne sont pas une propriété collective ou qui ne sont pas détenus ou contrôlés par le gouvernement de la République fédérale de Yougoslavie ou par le gouvernement de la république de Serbie. à donner, au cas par cas et à la demande d’une partie intéressée, confirmation qu’une société, un établissement, une institution ou une entité en république fédérale de Yougoslavie ne constitue pas une propriété collective ou qu'il n'est pas détenu ou contrôlé par le gouvernement de la République fédérale de Yougoslavie ou par le gouvernement de la république de Serbie. 2. Toute demande émanant d’une personne physique ou morale et concernant une autorisation visée au paragraphe 1, point (b), une confirmation visée au paragraphe 1, point (d), une modification des annexes I ou II ou l’inclusion sur la liste des entités qui ne constituent pas une propriété collective ou qui ne sont pas détenues ou contrôlées par le gouvernement de la RFY ou de la Serbie, est effectuée par l’intermédiaire des autorités compétentes des États membres. Les autorités compétentes des États membres vérifient, dans toute la mesure du possible, les informations fournies par les personnes qui présentent une demande. ” 5. L’article 10 est remplacé comme suit : “Article 10 Le comité visé à l’article 9 examine toutes les questions concernant l’application du présent règlement, que peut poser soit le président soit un représentant d’un État membre. ” Le présent règlement entre en vigueur le jour suivant sa publication au Journal Officiel des Communautés européennes. Article 2 Le présent règlement est obligatoire dans tous ses éléments et directement applicable dans tous les États membres. Fait à Bruxelles, le Par le Conseil Le président 6


title: Propuesta de Reglamento del Consejo por el que se suspende, durante un período de seis meses, el Reglamento (CE) n° 2151/1999 del Consejo por el que se prohíben los vuelos entre los territorios de la Comunidad y el territorio de la República Federativa de Yugoslavia excepto la República de Montenegro y la provincia de Kosovo y por el que se modifican los Reglamentos (CE) n° 1294/1999 y n° 2111/1999 por lo que respecta a los pagos y suministros en relación con los vuelos durante el período de suspensión

eurovoc_concepts:
Yugoslavia
air transport
international sanctions
petroleum product

text: COMISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS Bruselas, 14. 03. 2000 COM(2000) 145 final Propuesta de REGLAMENTO DEL CONSEJO por el que se suspende, durante un período de seis meses, el Reglamento (CE) nº 2151/1999 del Consejo por el que se prohíben los vuelos entre los territorios de la Comunidad y el territorio de la República Federativa de Yugoslavia excepto la República de Montenegro y la provincia de Kosovo y por el que se modifican los Reglamentos (CE) nº 1294/1999 y nº 2111/1999 por lo que respecta a los pagos y suministros en relación con los vuelos durante el período de suspensión (presentada por la Comisión) (1) (2) (3) (4) EXPOSICIÓN DE MOTIVOS Mediante el Reglamento (CE) nº 2151/1999 del Consejo, de 11 de octubre de 1999, el Consejo confirmó la prohibición de los vuelos entre los territorios de la Comunidad y el territorio de la República Federativa de Yugoslavia, impuesto por primera vez en mayo de 1999, concediendo excepciones para los vuelos a la República de Montenegro y la Provincia de Kosovo. A instancia de las fuerzas democráticas de la República Federativa de Yugoslavia, y en particular la oposición política de la República de Serbia, el Consejo adoptó, el 28 de febrero de 2000, una Posición Común en la que se propugna la suspensión de la prohibición de vuelos durante un período de seis meses y se invita a la Comunidad a llevar plenamente a efecto las medidas resultantes de dicha suspensión. Se adjunta una propuesta de Reglamento del Consejo que pone en práctica esa Posición Común. Para que se puedan reanudar los vuelos, no sólo de las compañías comunitarias sino también de la compañía de la RFY, JAT, se considera necesario que la suspensión se lleve a cabo de manera que, pese a las restricciones financieras aplicables a JAT como compañía incluida en la definición de Gobierno de la RFY en el Reglamento (CE) nº 1294/1999, esta última disponga de una cuenta bancaria en cada Estado miembro para hacer y recibir los pagos relacionados con los vuelos autorizados. La propuesta prevé el uso de dichas cuentas y los pagos necesarios en relación con estos vuelos, que de otro modo estarían prohibidos. En cuanto a los suministros de petróleo y de los productos derivados del petróleo necesarios para realizar los vuelos, la propuesta prevé los suministros necesarios a las aeronaves que efectúen vuelos a la República Federativa de Yugoslavia, en los aeropuertos de la Comunidad y, en la medida en que el embargo sea aplicable, de terceros países. Para no menoscabar el embargo, parece conveniente dejar que sean las autoridades de la RFY quienes aseguren la disponibilidad de combustible en los aeropuertos de la RFY y suministren combustible a las aeronaves matriculadas en la Comunidad y a las demás aeronaves, sin discriminación. (5) Dada la duración limitada de la suspensión, se propone la obligación de notificar los pagos, así como los suministros de petróleo y de productos derivados del petróleo, para evaluar sobre esa base el funcionamiento de la suspensión. 2 Propuesta de REGLAMENTO DEL CONSEJO por el que se suspende, durante un período de seis meses, el Reglamento (CE) nº 2151/1999 del Consejo por el que se prohíben los vuelos entre los territorios de la Comunidad y el territorio de la República Federativa de Yugoslavia excepto la República de Montenegro y la provincia de Kosovo y por el que se modifican los Reglamentos (CE) nº 1294/1999 y nº 2111/1999 por lo que respecta a los pagos y suministros en relación con los vuelos durante el período de suspensión EL CONSEJO DE LA UNIÓN EUROPEA, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, y en particular sus artículos 60 y 301, Vista la Posición Común 2000/176/PESC, de 28 de febrero de 2000, adoptada por el Consejo sobre la base del artículo 15 del Tratado de la unión Europea, por la que se suspende la aplicación del artículo 4 de la Posición Común 1999/318/PESC relativa a medidas restrictivas adicionales con respecto a la República Federativa de Yugoslavia1, Vista la propuesta de la Comisión2, Considerando lo siguiente: (1) (2) llamamiento urgente de la oposición democrática de la República En vista del Federativa de Yugoslavia, el Consejo decidió suspender, hasta finales de agosto de 2000, la prohibición de vuelos entre la República Federativa de Yugoslavia y la Comunidad Europea, pero ejerciendo, en el marco de su política global, la máxima presión sobre el Presidente Milosevic y su régimen, reforzando la prohibición de visados y las sanciones financieras y aplaudiendo el compromiso de las fuerzas democráticas de la República Federativa de Yugoslavia de trabajar juntas por el cambio democrático. Deben suspenderse, en consecuencia, las disposiciones del Reglamento (CE) nº 2151/1999 del Consejo, por el que se prohíben los vuelos entre los territorios de la Comunidad y el territorio de la República Federativa de Yugoslavia excepto la República de Montenegro y la Provincia de Kosovo3, durante ese período en las condiciones definidas en el presente Reglamento. 1 2 3 DO L 56 de 1. 3. 2000, p. 1. DO C DO L 264 de 12. 10. 1999, p. 3. 3 (3) Debe modificarse, además, el Reglamento (CE) n° 1294/1999 del Consejo, relativo a la congelación de capitales y a la prohibición de las inversiones en relación con la República Federativa de Yugoslavia4, y el Reglamento (CE) nº 2111/1999 del Consejo, por el que se prohíbe la venta y el suministro de petróleo y de determinados productos derivados del petróleo a determinadas partes de la República Federativa de Yugoslavia5, para autorizar la transferencia de fondos, la utilización de fondos y los suministros de petróleo y de los productos derivados del petróleo que sean necesarios en relación con los vuelos durante el período de suspensión. (4) Conviene disponer la supervisión de la aplicación de la suspensión. HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: 1. 2. 1. Artículo 1 Se suspende el Reglamento (CE) nº 2151/1999 hasta el 28 de agosto de 2000. En el período contemplado en el apartado anterior, las autoridades competentes enumeradas en el Anexo I del Reglamento (CE) nº 2151/1999 del Consejo podrán autorizar vuelos individuales o en serie de las aeronaves civiles definidas en la letra c) del artículo 1 entre los territorios de la Comunidad y de la República Federativa de Yugoslavia. las Sin perjuicio de la facultad de estas autoridades competentes de retirar autorizaciones, la validez de las autorizaciones concedidas en virtud del presente artículo expirará en la fecha mencionada en el apartado 1 del presente artículo o en cualquier fecha anterior fijada por las autoridades competentes que concedan la autorización. Artículo 2 Sin perjuicio de lo dispuesto en el apartado 1 del artículo 3 del Reglamento (CE) nº 1294/1999 del Consejo, JAT (Jugoslovenski Aerotransport) podrá abrir, en cada Estado miembro, una cuenta en un banco comunitario para recibir y hacer pagos en relación con los vuelos entre los territorios de la República Federativa de Yugoslavia y de la Comunidad Europea. Los fondos de esa cuenta se utilizarán exclusivamente para pagar, en relación con esos vuelos, – los servicios de control del tráfico aéreo prestados en la Comunidad; – los servicios de asistencia en tierra y otros servicios prestados por compañías comunitarias en aeropuertos de la Comunidad; – los servicios prestados por compañías aéreas que tengan su centro de actividades o su sede social en un Estado miembro de la Comunidad; 4 5 DO L 294 de 16. 11. 1999, p. 7. DO L 258 de 5. 10. 1999, p. 12. 4 2. 3. – los suministros, a las aeronaves en los aeropuertos de la Comunidad, de los bienes necesarios para el correcto funcionamiento de dichas aeronaves, en particular el petróleo y los productos derivados del petróleo; – las tasas, los derechos de aduana y otros gravámenes impuestos por la Comunidad y sus Estados miembros. Sin perjuicio de lo dispuesto en el apartado 1 del artículo 3 del Reglamento (CE) nº 1294/1999 del Consejo, no se bloquearán los fondos transferidos por JAT desde fuera de la Comunidad a una cuenta bancaria abierta de conformidad con el apartado anterior. No se aplicará el apartado 2 del artículo 3 del Reglamento (CE) nº 1294/1999 del Consejo a los pagos de bienes y servicios, así como a los pagos de tasas, derechos de aduana y otros gravámenes, a condición de que: (a) (b) (c) (d) (e) la obligación de pago esté directa e inmediatamente relacionada con vuelos entre los territorios de la Comunidad y de la República Federativa de Yugoslavia realizados durante el período contemplado en el apartado 1 del artículo 1; las tasas, precios o tarifas no se apliquen de manera discriminatoria y el nivel de esas tasas, precios o tarifas en euros no exceda del nivel aplicable durante el período de seis meses anterior al 19 de junio de 1999, con el incremento de la tasa media de inflación en la Comunidad desde esa fecha; en caso de pago de tasas, derechos de aduana y otros gravámenes, las tasas, los derechos de aduana y otros gravámenes, impuestos antes o después de la entrada en vigor del presente Reglamento, no se impusieran para contrarrestar cualquier reducción de las relaciones económicas con la República Federativa de Yugoslavia decidida por la Comunidad Europea, y el pago se adeude como consecuencia de los vuelos autorizados de conformidad con el apartado 2 del artículo 1; las transferencias de fondos a la República Federativa de Yugoslavia sólo se lleven a efecto si la persona que realiza el pago demuestra que el pago debe tener lugar en la República Federativa de Yugoslavia y que no tiene fondos suficientes en ese país para hacer dicho pago, y obtiene autorización previa de las autoridades competentes de los Estados miembros enumeradas en el Anexo III del Reglamento (CE) nº 1294/1999 del Consejo; todos los pagos se notifiquen a las autoridades competentes del Estado miembro más interesado, enumeradas en el Anexo III del Reglamento (CE) nº 1294/1999 del Consejo, y a la Comisión con periodicidad mensual, en el plazo de dos semanas desde el término del mes a que se refiera la notificación. La notificación irá acompañada, en su caso, de pruebas que justifiquen la realización del pago en la República Federativa de Yugoslavia. 5 Artículo 3 1. El artículo 1 del Reglamento (CE) nº 2111/1999 del Consejo no se aplicará a los suministros de petróleo y de productos derivados del petróleo a cualquier aeronave civil en un aeropuerto de la Comunidad, a condición de que (a) (b) (c) dichos suministros sean necesarios para el correcto funcionamiento de la aeronave; dichos suministros estén directa e inmediatamente relacionados con los vuelos entre los territorios de la Comunidad y de la República Federativa de Yugoslavia de conformidad con el apartado 2 del artículo 1; todos los suministros se notifiquen a las autoridades competentes del Estado miembro más interesado, enumeradas en los Reglamentos nº 1084/1999 y 1971/1999 de la Comisión6, y a la Comisión con una periodicidad mensual, en término del mes a que se refiera la el plazo de dos semanas desde el notificación. 2. 1. 2. El artículo 1 del Reglamento (CE) nº 2111/1999 del Consejo no se aplicará, directa o indirectamente, a los suministros de petróleo y de productos derivados del petróleo realizados por organismos registrados o constituidos conforme al Derecho de un Estado miembro a aeronaves en aeropuertos de terceros países que no sean la República Federativa de Yugoslavia, siempre que dichos suministros sean necesarios para e inmediatamente relacionados con los vuelos entre los territorios del tercer país y la República Federativa de Yugoslavia realizados durante el período de suspensión contemplado en el apartado 1 del artículo 1. el correcto funcionamiento de dichas aeronaves y estén directa Artículo 4 La Comisión supervisará la aplicación del presente Reglamento, y en particular las medidas adoptadas por la República Federativa de Yugoslavia y la República de Serbia respecto de las compañías aéreas comunitarias, e informará al Consejo antes del término del período contemplado en el apartado 1 del artículo 1. Los Estados miembros y la Comisión se informarán mutuamente de las medidas adoptadas en virtud del presente Reglamento y se proporcionarán toda la información pertinente de que dispongan en relación con el presente Reglamento, como la concesión y retirada de autorizaciones, y los resúmenes informativos recibidos de conformidad con la letra e) del apartado 3 del artículo 2 y la letra c) del apartado 1 del artículo 3. El presente Reglamento entrará en vigor el día de su publicación en el Diario Oficial de las Comunidades Europeas. Artículo 5 6 DO L 131 de 27. 5. 1999, p. 29, y L 244 de 16. 9. 1999, p. 40. 6 El presente Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Bruselas, el Por el Consejo El Presidente 7


title: Luonnos: EY-Turkki-assosiaationeuvoston päätös Turkin alkuperätuotteet määritelmästä Ankaran sopimuksen lisäpöytäkirjan liitteessä 6 olevan I luvun määräysten soveltamiseksi tehdyn päätöksen N:o 4/72 kumoamisesta

eurovoc_concepts:
Türkiye
agricultural product
association agreement
originating product


title: 2001/272/EG: Beschikking van de Commissie van 14 maart 2000 betreffende de nieuwe afbakening van steungebieden van het gemeenschappelĳk actieprogramma "Verbetering van de regionale economische structuur" in Duitsland voor de periode van 1 januari 2000 tot en met 31 december 2003 voor West-Duitsland en Berlĳn (Voor de EER relevante tekst.) (Kennisgeving geschied onder nummer C(2000) 809)

eurovoc_concepts:
European Commission
Germany
State aid
control of State aid
exchange of information
regional aid

formats: html pdf print

text: 6. 4. 2001 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 97/27 BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 14 maart 2000 betreffende de nieuwe afbakening van steungebieden van het gemeenschappelijk actieprogramma „Verbetering van de regionale economische structuur” in Duitsland voor de periode van 1 januari 2000 tot en met 31 december 2003 voor West-Duitsland en Berlijn (Kennisgeving geschied onder nummer C(2000) 809) (Slechts de tekst in de Duitse taal is authentiek) (Voor de EER relevante tekst) (2001/272/EG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, inzonderheid op artikel 88, lid 2, eerste alinea, Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economi- sche Ruimte, inzonderheid op artikel 62, lid 1, onder a), Na de belanghebbenden overeenkomstig de genoemde artike- len te hebben aangemaand hun opmerkingen te maken (1) en gezien deze opmerkingen, Overwegende hetgeen volgt: I. PROCEDURE (1) Op 30 maart 1999 zond Duitsland een faxbericht van twaalf bladzijden toe en kondigde aan per post twee bijlagen bij de aanmelding van de Duitse regiona- lesteunkaart (2) te zullen toezenden. De bijlagen werden op 23 april 1999 door het secretariaat-generaal gere- gistreerd. Na een bijeenkomst op 11 en 12 mei 1999 in Bonn ontving de Commissie mondeling toelichting en verzocht zij om aanvullende schriftelijke informatie. Vervolgens stuurde Duitsland op 19 mei 1999 een verdere verduidelijking van de aanmelding. (2) Bij brief van 17 augustus 1999 deelde de Commissie Duitsland mee dat zij had besloten om de krachtens artikel 87, lid 3, onder a), van het EG-Verdrag voorgedra- gen regio’s (de vijf nieuwe deelstaten — steunmaatregel N 195/99) en de verschillende steunintensiteitsplafonds als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt te verklaren, maar dat zij ten aanzien van steunmaatregel (1) PB C 340 van 27. 11. 1999, blz. 8. (2) In punt 5. 1 van de „Richtsnoeren inzake regionale steunmaatrege- len” wordt een definitie van „regionalesteunkaart” gegeven (PB C 74 van 10. 3. 1998, blz. 9). C 47/99 de procedure van artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag zou inleiden teneinde na te gaan of de regionalesteunkaart voor steungebieden in de West-Duits- land en de stad Berlijn verenigbaar is met de gemeen- schappelijke markt. (3) Het besluit van de Commissie om een deel van de Duitse regionalesteunkaart als verenigbaar met de gemeenschap- pelijke markt te verklaren en ten aanzien van het andere deel de formele onderzoeksprocedure in te leiden, werd in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen (3) bekendgemaakt. De Commissie heeft de belanghebben- den uitgenodigd hun opmerkingen over het tweede deel van het besluit kenbaar te maken. (4) De Commissie heeft van vijf belanghebbenden opmerkin- gen terzake ontvangen. Zij heeft deze voor een reactie aan Duitsland toegezonden en heeft per fax van 21 januari 2000 diens opmerkingen ontvangen. (5) Op 17 september 1999 werden schriftelijk opmerkingen van Duitsland ontvangen. Op 2 februari 2000 werden aanvullende inlichtingen en opmerkingen toegezonden. Er vonden gesprekken plaats tussen vertegenwoordigers van de Commissie en Duitsland op 12, 18 en 23 novem- ber 1999 in Brussel en op 2 december 1999 in Berlijn. II. GEDETAILLEERDE BESCHRIJVING VAN DE DOOR DUITSLAND OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 87, LID 3, ONDER C), VAN HET EG-VERDRAG VOORGESTELDE STEUNGEBIEDEN (6) Op grond van het Duitse recht moet de Plancommissie die is opgericht in het kader van de wet inzake het gemeenschappelijk actieprogramma (Gemeinschaftsauf- gabe) van de federale en de regionale overheid (hierna: „gemeenschappelijk actieprogramma”) bepalen welke ge- bieden op grond van welke uitzonderingsbepalingen van het EG-Verdrag in aanmerking komen voor regionale steun. Een dergelijk besluit werd op 25 maart 1999 genomen en op 23 april 1999 aan de Commissie ter kennis gebracht. (3) PB C 340 van 27. 11. 1999, blz. 8. L 97/28 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 4. 2001 (7) Ten aanzien van de voordracht van de vijf nieuwe Duitse deelstaten Brandenburg, Saksen, Saksen-Anhalt, Thuringen en Mecklenburg-Vorpommern als regio’s van artikel 87, lid 3, onder a), van het EG-Verdrag en de voorgestelde steunintensiteitsplafonds voor de periode van 1 januari 2000 tot en met 31 december 2003 werd het besluit van 25 maart 1999 verenigbaar met de gemeenschappelijke markt verklaard. Ten aanzien van de steungebieden die krachtens artikel 87, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag werden voorgedragen, werd overeen- komstig artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag en artikel 4, lid 4, van Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad (4) de procedure ingeleid. (8) Bij de inleiding van de procedure uitte de Commissie twijfel aan de verenigbaarheid met de gemeenschappelijke markt met betrekking tot de volgende punten van de aanmelding: 1. 2. 3. Twijfels omtrent de verenigbaarheid met de pun- ten 3. 10. 1 en 3. 10. 2 van de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen (hierna: „de richtsnoe- ren” aangezien niet duidelijk en uitvoerig wordt aangegeven welke methode wordt toegepast voor de op grond van artikel 87, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag voorgedragen gebieden. De Commissie verzoekt Duitsland om de methode die van toepas- sing is op regio’s van artikel 87, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag, en alles wat daarmee samenhangt, nader te beschrijven. de omtrent Twijfels verenigbaarheid met punt 3. 10. 3, eerste streepje, van de richtsnoeren omdat gemeenten die geen deel uitmaken van op grond van artikel 87, lid 3, onder c), van het EG- Verdrag voorgestelde arbeidsmarktregio’s regionale steun kunnen ontvangen (zie ook de bijlage bij deze beschikking). Twijfels omtrent de verenigbaarheid met de tweede zin van punt 3. 10 van de richtsnoeren, aangezien Duitsland een bevolkingsplafond van 23,4 % van de totale bevolking hanteert voor c-regio’s. De Commissie gaat er derhalve van uit dat het door Duitsland aangemelde plafond boven het voor het gemeenschappelijke belang aanvaardbare niveau ligt en bij de huidige stand niet als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt kan worden verklaard. 4. Aangezien de stad Berlijn niet duidelijk wordt om- schreven als een gebied in de zin van artikel 87, lid 3, onder a) of onder c), van het EG-Verdrag, kan de Commissie alleen maar twijfel uiten omtrent haar status. 5. Twijfels omtrent de verenigbaarheid met punt 4. 8, vierde alinea, van de richtsnoeren, aangezien de regionalesteunintensiteiten niet in acht genomen werden in die arbeidsmarktgebieden die op grond van artikel 87, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag (4) PB L 83 van 27. 3. 1999, blz. 1. zijn aangemeld en die een hoger BBP/KKS per inwoner en een lager werkloosheidspercentage dan het communautaire gemiddelde hebben en die niet aan een regio in de zin van artikel 87, lid 3, onder a), grenzen. 6. 7. Twijfel of de drie regio’s Kronach, Hersfeld-Roten- burg en Göttingen alsmede Passau en Wunsiedel door Duitsland zijn aangemeld op grond van de uitzonderingsbepalingen van punt 4. 8, vierde alinea, van de richtsnoeren. Twijfel of het modulatiebeginsel, zoals vervat in punt 4. 8, vijfde alinea, van de richtsnoeren, in acht werd genomen. (9) Deze beschikking van de Commissie heeft uitsluitend betrekking op de toegestane steunzones steunintensiteitsplafonds die onder de uitzonderingsbe- palingen van artikel 87, lid 3, onder c), van het EG- Verdrag zouden vallen volgens de gewijzigde versie van het Duitse voorstel dat in het kader van de formele onderzoeksprocedure is toegezonden. en de a) Homogene geografische eenheid (10) Overeenkomstig punt 3. 10. 3, eerste streepje, van de richtsnoeren stelt Duitsland het begrip „arbeidsmarktre- gio” als geografische eenheid voor. Dit begrip wordt als statistische meeteenheid gebruikt en is geïntroduceerd om een functioneel economisch gebied en niet zozeer een administratieve eenheid af te bakenen. Duitsland heeft de arbeidsmarktregio als homogene geografische eenheid gekozen in plaats van regio’s van het niveau- NUTS-III. (11) Deze keuze wordt gemotiveerd met het argument dat de economische probleemgebieden over het algemeen niet overeenkomen met de administratieve indelingen. Voorts wordt aangevoerd dat de gekozen indicatoren (zie over- weging 12) moeilijk te bepalen zijn en een vertrokken beeld geven wanneer zij op het niveau-NUTS-III worden toegepast. Duitsland heeft gekozen voor een geografische eenheid die het meeste recht doet aan de economische realiteit, zoals pendelbewegingen en bereikbaarheid van de arbeidsplaats. Idealiter vormt deze geografische een- heid een functioneel verworven gebied met zo veel mogelijk interne en zo weinig mogelijk externe verweven- heden. Een arbeidsmarktregio is volgens Duitsland ten minste even groot, en in de regel groter dan een gebied van het niveau-NUTS-III. b) Methode en indicatoren (12) Om de rangorde van de arbeidsmarktregio’s in West- Duitsland te bepalen, wordt een samengestelde indicator gehanteerd die op de volgende vier gewogen deelindicato- ren is gebaseerd: 6. 4. 2001 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 97/29 Indicator Weging e) Steunintensiteiten Gemiddeld werkloosheidspercentage 1996- 1998 Inkomen per persoon in 1997 van werkenden die sociale premies afdragen Infrastructuurindicator Werkgelegenheidsprognose tot 2004 40 % 40 % 10 % 10 % (16) In de loop van de formele onderzoeksprocedure stelde Duitsland de Commissie in kennis van de volgende steunplafonds die worden voorgesteld voor West-Duitse arbeidsmarktregio’s die onder artikel 87, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag vallen: 28 % (bruto) voor het midden- en kleinbedrijf en 18 % (bruto) voor grote ondernemingen. (13) Aan de hand van deze indicatoren zou duidelijk moeten worden welke regionale problemen in West-Duitsland bestaan en welke gebieden regionale steun nodig hebben. De regio die volgens deze samengestelde indicator structureel het zwakst is, komt op de eerste plaats en de overige regio’s zijn dienovereenkomstig geordend. c) De arbeidsmarktregio Berlijn (14) De arbeidsmarktregio Berlijn bestaat uit de stad Berlijn en het omliggende gebied, dat tot de deelstaat Brandenburg behoort en heel Berlijn omsluit. Brandenburg voldoet aan de steuncriteria van artikel 87, lid 3, onder a), van het EG-Verdrag en werd door de Commissie erkend als een steungebied als bedoeld onder a). Daarom heeft Duitsland alleen de stad Berlijn voorgedragen als gebied dat voldoet aan de criteria van artikel 87, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag, hoewel het zich verplicht heeft de hele arbeidsmarktregio te behandelen als een steungebied in de zin van artikel 87, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag (c-regio). Duitsland verklaart dat dit betekent dat in het gebied rond Berlijn dat tot de deelstaat Brandenburg behoort, de mogelijkheden tot steunverlening niet vol- ledig worden benut (5). d) Lijst van steungebieden en maximaal bevolkings- bereik (15) In het kader van de onderzoeksprocedure heeft Duitsland op 2 februari 2000 een lijst met 41 arbeidsmarktregio’s met inbegrip van de stad Berlijn, ingediend (zie bij- lage) (6). Deze gebieden hebben tezamen 14 546 097 in- woners, hetgeen neerkomt op 17,7 % van de totale bevolking van Duitsland (7); deze worden door Duitsland ingedeeld als gebieden die voor het regionale beleid de hoogste prioriteit genieten. (5) Opmerking van Duitsland naar aanleiding van het besluit tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure, fax van 17 septem- ber 1999, blz. 10. (6) Op de aanvankelijk aangemelde lijst waren 60 arbeidsmarktregio’s opgenomen die tezamen 23,4 % van de totale bevolking van Duitsland vertegenwoordigden. (7) De totale bevolking van Duitsland wordt volgens de gegevens van 31 december 1997 op 82 057 379 geraamd. de dat (17) Voortaan zal in het kaderplan (zie deel II, punt 2. 5. 1 en de bijbehorende voetnoot 11) uitdrukkelijk worden bepaald genoemde steunintensiteiten niet hoger mogen zijn dan de in het plan vastgelegde brutosteunpercentages en ook niet de door de Commissie toegestane, in nettosubsidie-equiva- lent (NSE) uitgedrukte steunintensiteitsplafonds mogen overschrijden. overweging 16 in (18) Voor Berlijn heeft Duitsland de volgende steunplafonds aangemeld: 43 % (bruto) voor het midden- en kleinbedrijf en 28 % (bruto) voor grote ondernemingen. f) Mogelijkheid van cumulering (19) Voortaan zal in het kaderplan (deel II, punt 2. 5. 1 en de bijbehorende voetnoot 11) uitdrukkelijk worden bepaald dat de maximaal toelaatbare steunintensiteiten ook bij cumulering van steun niet hoger mogen zijn dan de in het kaderplan vastgelegde brutosteunpercentages en ook niet de door de Commissie toegestane, in NSE uitgedrukte, steunintensiteitsplafonds mogen overschrijden. III. OPMERKINGEN VAN BELANGHEBBENDEN (20) De Commissie ontving opmerkingen van vijf belangheb- benden. Deze opmerkingen, die door betrokken deel- staten en regio’s werden ingediend, hebben allemaal betrekking op de zogenaamde uitwisseling van steunge- bieden (8). De aangevoerde argumenten kunnen als volgt worden samengevat. (21) Er wordt op gewezen dat de Commissie tot aan de uitvaardiging van de richtsnoeren heeft ingestemd met de uitwisseling van steungebieden en dat gebieden of gemeenten die aan regionale steunzones in de zin van artikel 87, lid 3, onder a) en c), van het EG-Verdrag grenzen, geconfronteerd worden met de problemen van uiteenlopende steunintensiteiten. (8) Zie de punten 12 en 38 van het besluit tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure (PB C 340 van 27. 11. 1999, blz. 8); daarin wordt aangevoerd dat Duitsland enkele gemeenten van de voorgestelde arbeidsmarktregio’s heeft uitgezonderd en vervangen heeft door gemeenten die niet tot een van de voorgestelde arbeidsmarktregio’s behoren. L 97/30 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 4. 2001 (22) Voorts wordt gesteld dat de bezwaren die de Commissie in haar besluit tot inleiding van de formele onderzoeks- procedure heeft aangevoerd tegen de uitwisseling van steungebieden, ertoe zouden hebben geleid dat deze gebieden van het gemeenschappelijk actieprogramma werden uitgezonderd. Ook wordt opgemerkt dat de Commissie actief zou moeten worden in gebieden die niet op grond van het gemeenschappelijk actieprogramma de status van arbeidsmarktregio wordt verleend, voorzover de omstandigheden dit rechtvaardigen. (23) Een van de belanghebbenden merkt op dat de uitwisseling van de steungebieden de deelstaten de mogelijkheid zou geven om af te wijken van de criteria die voor de hele Bondsrepubliek zijn vastgelegd en om specifieke structuurproblemen flexibel aan te pakken. In dit verband wordt naar het subsidiariteitsbeginsel verwezen. De deel- staten zouden de mogelijkheid moeten hebben om aan de hand van eigen criteria mee te werken aan de keuze van de gebieden. IV. REACTIE VAN DUITSLAND OP DE OPMERKINGEN VAN DE BELANGHEBBENDEN (24) De reactie van Duitsland op de opmerkingen van derden kan als volgt worden samengevat: Duitsland wijst er andermaal op dat de uitwisseling van steungebieden uit het oogpunt van het regionale beleid uiterst belangrijk is. Het gaat daarbij uitsluitend om buitengewone economi- sche problemen die met de methode die voor het gemeenschappelijk actieprogramma is ontwikkeld, niet kunnen worden overwonnen. Voorts wordt aangevoerd dat zich recentelijk enkele structurele problemen hebben voorgedaan die niet in de indicatoren tot uitdrukking komen. Een uitwisseling van steungebieden wordt ook nodig geacht om niveauverschillen in de steunverlening in grensgebieden te verkleinen. Tot besluit voert Duitsland aan dat de uitwisseling van steungebieden weliswaar niet geschraagd wordt door de letter van de richtsnoeren maar wel door de geest ervan. De regionalesteunkaart wordt louter uit praktische overwegingen gewijzigd zonder dat Duitsland van mening verandert ten aanzien van de uitwisseling van steungebieden als instrument voor de keuze van gebieden die voor steun in aanmerking komen. V. OPMERKINGEN VAN DUITSLAND TEN AANZIEN VAN DE INLEIDING VAN DE FORMELE ONDERZOEKSPROCEDURE (25) De formele onderzoeksprocedure is ten aanzien van acht punten ingeleid (zie overweging 8). (26) In de overwegingen 12, 13, 41, 42 en 43 wordt de opvatting van Duitsland omtrent de gebruikte methode beschreven en wordt het oordeel hierover van de Com- missie toegelicht. (27) De opmerkingen van Duitsland inzake de uitwisseling van steungebieden zijn in overweging 24 vervat; het antwoord hierop van de Commissie wordt in overwe- ging 69 e. v. uiteengezet. (28) Ten aanzien van het maximale bevolkingsbereik blijft Duitsland erop aandringen dat een percentage van 23,4 % van de totale bevolking in aanmerking dient te worden genomen voor steungebieden, als bedoeld in artikel 87, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag. Het betreurt dat de Commissie vasthoudt aan het op 21 januari 1999 vastgestelde maximale bevolkingsbereik. Hoewel Duits- land nog altijd van mening is dat dit maximale bevolkings- bereik (zie de beschikkingen van de Commissie die Duitsland bij schrijven van 24 februari 1998 (SG(98) D/1670) en 30 december 1998 (SG(98) D/12384) mede- gedeeld werden) in strijd met het beginsel van gelijke behandeling is vastgesteld, heeft het in de loop van de formele onderzoeksprocedure een gewijzigde lijst van steungebieden (bijlage) ingediend die in overeenstemming is met het door de Commissie vastgestelde maximale bevolkingsbereik. Duitsland voert aan dat de regionale steunverlening van het hoogste belang is voor de noodza- kelijke structurele veranderingen (9). Daarom verandert Duitsland om zuiver praktische redenen de regiona- lesteunkaart, maar blijft het vasthouden aan zijn opvatting over het maximale bevolkingsbereik. (29) In de overwegingen 14 en 44 tot en met 47 wordt nagegaan in hoeverre de stad Berlijn als regionale steunzone kan worden aangemerkt. (30) De steunintensiteit voor regio’s met een hoger BBP/KKS en een lager werkloosheidspercentage dan het commu- nautaire gemiddelde, die niet grenzen aan een steunzone in de zin van artikel 87, lid 3, onder a), van het EG- Verdrag respectievelijk regio’s die grenzen aan gebieden in de zin van artikel 87, lid 3, onder a), van het EG- Verdrag, komt aan de orde in de overwegingen 57, 58, 61 en 62. (31) In de overwegingen 67 en 68 wordt nader ingegaan op het modulatiebeginsel. (32) Voor de cumuleringsregels wordt naar overweging 64 e. v. verwezen. VI. BEOORDELING (33) Duitsland heeft op 23 april 1999 de regionalesteunkaart aangemeld. De Commissie heeft deze regionalesteunkaart goedgekeurd voor de periode van 1 januari 2000 tot en met 31 december 2003 voor de regio’s die onder artikel 87, lid 3, onder a), van het EG-Verdrag vallen. (34) Bij deze beschikking wordt de regionalesteunkaart tevens goedgekeurd voor de regio’s van artikel 87, lid 3, onder c), (9) Opmerking van Duitsland naar aanleiding van het besluit tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure, fax van 2 februari 2000, blz. 2. 6. 4. 2001 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 97/31 van het EG-Verdrag, voor de periode van 1 januari 2000 tot en met 31 december 2003 voorzover Duitsland aan de in artikel 2 genoemde voorwaarden voldoet. Beide beschikkingen tezamen leggen de Duitse regiona- lesteunkaart vast, zoals omschreven in punt 5. 1 van de richtsnoeren. (35) De nieuwe aanmelding van Duitsland van 2 februari 2000, die een wijziging inhoudt met betrekking tot de gebieden van artikel 87, lid 3, onder c), van het EG- Verdrag, wordt getoetst aan artikel 87, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag en met name aan de richtsnoeren. a) Homogene geografische eenheid (36) Overeenkomstig punt 3. 10. 3, eerste streepje, van de richtsnoeren moeten de op grond van artikel 87, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag, voorgedragen gebieden overeenstemmen met niveau-NUTS-III of, in gerechtvaar- digde omstandigheden, met een andere homogene geo- grafische eenheid. Iedere lidstaat mag slechts een type geografische eenheid hanteren. b) Methode en indicatoren (41) Op grond van de punten 3. 10. 1 en 3. 10. 2 van de richtsnoeren moeten de methode en de indicatoren die worden gebruikt voor de voordracht van gebieden als bedoeld in artikel 87, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag, aan de volgende voorwaarden voldoen. (42) Duitsland licht zijn methode duidelijk en uitvoerig toe, zodat de Commissie de voordelen ervan kan beoordelen. Iedere indicator wordt aan de hand van betrouwbare statistische bronnen vastgesteld. Werkloosheid, inkomen, infrastructuur en werkgelegenheid tot 2004 kunnen relevant worden geacht voor het onderzoek van de sociaal-economische omstandigheden in een arbeids- marktregio. Alle indicatoren zijn gebaseerd op statistische reeksen die zich over ten minste drie jaren voor de aanmelding uitstrekken of worden afgeleid uit de meest recente enquête, voorzover de betreffende statistieken niet op jaarbasis beschikbaar zijn. De vierde indicator berust op een statistische projectiemethode, waarbij gege- vens uit tijdreeksen worden gebruikt die ten minste op de drie voorafgaande jaren betrekking hebben. (37) Zoals in overweging 11 wordt verklaard, rechtvaardigt Duitsland zijn afwijking van het niveau-NUTS-III met het argument dat de regionale economische problemen in Duitsland niet adequaat op dit niveau kunnen worden aangepakt. (43) Met behulp van objectieve deelindicatoren kunnen de sociaal-economische onevenwichtigheden in de betrok- ken regio’s worden vastgesteld. Daarom gaat de Commis- sie ervan uit dat Duitsland aan alle voorwaarden voldoet die in de punten 3. 10. 1 en 3. 10. 2 van de richtsnoeren zijn vastgelegd. (38) De Commissie stelt vast dat Eurostat het niveau-NUTS-III gebruikt voor de opstelling van regionale statistieken van de Gemeenschap. De afbakening is bijna uitsluitend gebaseerd op administratieve grenzen zoals deze door de verschillende lidstaten aan Eurostat zijn meegedeeld. In Duitsland komt het niveau-NUTS-III overeen met het bestuurlijke niveau van district (Kreis). Vanuit statistisch oogpunt zijn dit kleine eenheden, zowel wat inwonertal als geografische uitgestrektheid betreft, zoals uit een vergelijking van de 15 lidstaten blijkt. (39) Daarom hanteert Duitsland een concept dat, in vergelij- king met het niveau-NUTS-III, een groter geografisch geheel en een hoger inwonertal dekt. Alle arbeidsmarktre- gio’s bestaan uit een of meer NUTS-III-regio’s. Het is om functionele economische uitgangspunt daarbij zones te hanteren die aan de hand van pendelverkeers- bewegingen en bereikbaarheidsanalyses worden afgeba- kend. De aldus verkregen statistische eenheden komen volgens Duitsland het meest overeen met de probleemge- bieden die om maatregelen van regionaal beleid vragen. c) De arbeidsmarktregio Berlijn (44) Als afzonderlijke deelstaat beantwoordt de stad Berlijn tegelijkertijd aan de statistische eenheid NUTS I, II en III. Berlijn vormt samen met de aangrenzende gebieden, die tot de deelstaat Brandenburg behoren, een arbeidsmarkt- regio. De NUTS-II-regio Brandenburg voldoet aan de voorwaarden voor een afwijking op grond van artikel 87, lid 3, onder a), van het EG-Verdrag, wat door de Commissie wordt beaamd. (45) Duitsland voert aan dat het onrechtvaardig zou zijn indien de stad Berlijn niet op grond van artikel 87, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag, zou kunnen worden voorgedragen, aangezien een deel van de arbeidsmarktre- gio aan de sociaal-economische criteria voor de classifica- tie als a-regio voldoet. (40) De Commissie stemt ermee in dat Duitsland de arbeids- marktregio’s gebruikt als homogene geografische eenheid en verklaart dit verenigbaar met punt 3. 10. 3, eerste streepje, van de richtsnoeren. (46) De Commissie onderkent de bijzondere geografische ligging van de stad Berlijn. Duitsland verplicht zich in ieder geval om de hele arbeidsmarktregio Berlijn als steunzone in de zin van artikel 87, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag te behandelen. Dit zou betekenen dat de L 97/32 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 4. 2001 mogelijkheden voor steunverlening in het Brandenburgse gedeelte niet volledig zouden worden benut (10). Zoals de Commissie constateert, houdt deze toezegging in dat de steunintensiteiten in die delen van Brandenburg die tot de arbeidsmarktregio Berlijn behoren, niet hoger mogen zijn dan de voor de stad Berlijn toegestane steunpercenta- ges en dat er geen exploitatiesteun mag worden verleend. (47) Op grond van deze overwegingen komt de Commissie tot de vaststelling dat de stad Berlijn onder de uitzon- deringsbepalingen van artikel 87, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag valt. d) Lijst van steungebieden, maximaal bevolkings- bereik en standaardafwijking (48) De oorspronkelijk aangemelde lijst van steungebieden strookte niet met de richtsnoeren en met de door de Commissie vastgestelde maxima voor de bevolking in steungebieden. Deze maxima werden overschreden (zie punt 44 van het besluit tot inleiding van de procedure) en Duitsland heeft zich niet gehouden aan de eis van één enkele, homogene geografische eenheid, aangezien er een uitwisseling van steungebieden plaatsvond (zie overwe- ging 38 van deze beschikking). (49) Om de aanmelding in overeenstemming te brengen met de richtsnoeren, zond Duitsland in de loop van de onderzoeksprocedure een lijst van gebieden toe, die zich beperkte tot het door de Commissie vastgelegde maximale bevolkingsbereik en die beantwoordde aan de eis van een enkele, homogene geografische eenheid. bij schrijven (50) Bij de keuze van de gebieden die zijn opgenomen in de bijlage, is Duitsland niet overgegaan tot uitwisseling van gebieden. Bovendien wordt het voor Duitsland vastgelegde maximale bevolkingsbereik in acht genomen: de Commissie heeft op 21 januari 1999 de nationale maxima voor het bevolkingsbereik van steungebieden in het kader van de uitzonderingsbepalingen van artikel 87, lid 3, onder a) en c), van het EG-Verdrag, voor de periode van 2000 tot 2006 bekendgemaakt (PB C 16 van 21. 1. 1999, blz. 5). Duitsland werd hiervan in kennis gesteld 1998 van (SG(98) D/12384). Op grond hiervan bedraagt het maxi- male bevolkingsbereik in Duitsland 34,9 %; dit plafond geldt voor de hele Bondsrepubliek en heeft betrekking op de regio’s die onder artikel 87, lid 3, onder a) en c), van het EG-Verdrag vallen. In de kennisgeving van 23 april 1999 heeft Duitsland voorgesteld dat de uitzonderingsbe- paling van artikel 87, lid 3, onder a), van het EG-Verdrag, ten goede zouden komen aan 17,16 % van de totale bevolking; dit werd door de Commissie als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt verklaard. Derhalve geldt voor de Duitse steungebieden van artikel 87, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag een maximaal bevolkings- bereik van 17,7 %. De voorgestelde gebieden maken met december 30 (10) Opmerking van Duitsland naar aanleiding van het besluit tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure, fax van 17 sep- tember 1999, blz. 10. een inwonertal van 14 546 097 inwoners 17,7 % van de totale bevolking van Duitsland uit en kunnen derhalve als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt worden verklaard. (51) Op grond van punt 3. 10. 3, derde streepje, van de richtsnoeren moet de lijst van de regio’s worden gerang- schikt op basis van de gekozen indicatoren. De voorgestel- de regio’s moeten voor één van de in de methode gebruikte indicatoren significante ongelijkheden vertonen (standaardafwijking: de helft) met het gemiddelde van de regio’s in Duitsland die potentieel onder artikel 87, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag vallen. (52) De Commissie heeft de rangschikking en de voorgeschre- ven afwijking onderzocht en komt tot de slotsom dat in bijlage aan dit criterium is voldaan. (53) De door Duitsland ingediende lijst van steungebieden die in de bijlage bij deze beschikking is opgenomen, kan derhalve overeenkomstig artikel 87, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag als verenigbaar met de gemeenschappe- lijke markt worden beschouwd. (54) Voorts acht de Commissie het noodzakelijk dat Duitsland teneinde heel op nationaal niveau maatregelen treft duidelijk de gebieden die onder artikel 87, lid 3, onder a), van het EG-Verdrag vallen af te grenzen van de gebieden die onder artikel 87, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag vallen, en duidelijk aan te geven dat alleen deze gebieden gerechtigd zijn om regionale steun in de zin van de richtsnoeren te ontvangen. Om deze reden acht de Commissie het zinvol om een hiertoe strekkende bepaling in deze beschikking op te nemen. e) Steunintensiteiten (55) In punt 3. 10 van de richtsnoeren wordt bepaald dat de lidstaten de steunintensiteiten die voor de c-regio’s zijn vastgesteld overeenkomstig de punten 4. 8 en 4. 9 van de richtsnoeren, aan de Commissie melden. Op grond van punt 4. 8, tweede alinea, van de richtsnoeren mag de steunintensiteit in principe niet hoger zijn dan 20 % NSE. Indien de voorgestelde c-regio van het niveau-NUTS-II een hoger BBP per inwoner (uitgedrukt in KKS) en een lager werkloosheidspercentage heeft dan het communau- taire gemiddelde, wordt op grond van punt 4. 8, vierde alinea, van de richtsnoeren de maximale steunintensiteit beperkt tot 10 % NSE. In uitzonderingsgevallen kan voor gebieden met een regionale steunintensiteit van 10 % NSE (van het niveau-NUTS-III of kleiner), die aan regio’s in de zin van artikel 87, lid 3, onder a), grenzen, op grond van punt 4. 8, vierde alinea, van de richtsnoeren een maximale steunintensiteit van 20 % NSE worden toegestaan. Op grond van punt 4. 9 van de richtsnoeren kan dit maximum met 10 procentpunten bruto worden verhoogd ten behoeve van het midden- en kleinbedrijf, met uitzonde- ring van ondernemingen in de vervoerssector. 6. 4. 2001 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 97/33 (56) Duitsland meldt een steunintensiteit aan van 28 % (bruto) voor het midden- en kleinbedrijf en 18 % (bruto) voor grote ondernemingen in de steunregio’s in West- Duitsland en een intensiteit van 43 % (bruto) voor het midden- en kleinbedrijf en 28 % (bruto) voor grote ondernemingen in de steunzone Berlijn (zie de overwegin- gen 16 en 18). (57) Uit een vergelijking van de brief van de Commissie aan Duitsland van 30 december 1998 (SG(98) D/12384) en de lijst van regio’s in de bijlage blijkt dat de volgende NUTS-III-gebieden zowel een hoger BBP per inwoner, uitgedrukt in KKS, als een lager werkloosheidspercentage hebben dan het communautaire gemiddelde en niet aan gebieden in de zin van artikel 87, lid 3, onder a), van het EG-Verdrag grenzen: Hameln-Pyrmont, Stadt Hof en Stadt Passau. (58) Onder de uitzonderingsbepalingen die zijn opgenomen in punt 4. 8, vierde alinea, van de richtsnoeren vallen de volgende in de bijlage voorgestelde gebieden: Wunsiedel, Hersfeld-Rotenburg, Göttingen en de stad Berlijn. (59) Duitsland verklaart dat de steunintensiteiten, vanwege de specifieke situatie in de deelstaten, niet in NSE maar als brutopercentage worden vermeld. Duitsland verplicht zich er evenwel toe om de brutosteunintensiteiten in acht te nemen en gaat ermee akkoord dat de Commissie, omwille van de vergelijkbaarheid tussen de lidstaten, de toegestane maximale steunintensiteit in NSE uitdrukt. Aangezien het nettosubsidie-equivalent geenszins met het brutopercentage van een bepaalde steunmaatregel kan worden gelijkgesteld, kan de Commissie er niet omheen om de maximale steunintensiteiten voor de Duitse regio- nalesteunkaart in NSE vast te stellen, ook wanneer in de aanmelding brutopercentages zijn vermeld. De aanvullen- de percentages voor het midden- en kleinbedrijf worden aangegeven in brutopercenten. (60) Voor die steungebieden waarvoor op grond van de richtsnoeren een maximale steunintensiteit van 10 % NSE geldt, wordt in het betreffende kaderplan (voetnoot 11 bij punt 2. 5. 1 in deel II) duidelijk gesteld dat deze bovengrens niet mag worden overschreden. (61) De Commissie komt tot de slotsom dat in West-Duitsland de volgende steunintensiteitsmaxima met de richtsnoeren verenigbaar zijn: — in de gebieden Hameln-Pyrmont, Stadt Hof, Stadt Passau: — 10 % NSE plus 10 % bruto voor het midden- en kleinbe- drijf; — voor de overige West-Duitse steunzones, met uit- zondering van Berlijn: — 18 % NSE plus 10 % bruto voor het midden- en kleinbe- drijf. (62) De voor bruto- Berlijn steunintensiteiten (43-28 %, zie overweging 58) liggen aangegeven stad de boven de in de richtsnoeren vastgelegde maxima, aange- zien in voetnoot 11 bij punt 2. 5. 1, deel II, van het kaderplan niet uitdrukkelijk naar Berlijn wordt verwezen. Daarom kunnen de steunintensiteiten voor de stad Berlijn alleen dan als verenigbaar met de richtsnoeren worden beschouwd indien de volgende NSE-percentages niet worden overschreden: — 20 % NSE en een supplement van 10 % bruto voor het midden- en kleinbedrijf. (63) Duitsland voldoet aan het criterium dat er geen aanvullen- de steun mag worden verleend voor kleine en middelgrote ondernemingen in de vervoerssector, aangezien het ka- derplan niet van toepassing is op vervoersondernemingen in het algemeen. f) Cumuleringsmogelijkheden (64) In punt 4. 18 van de richtsnoeren wordt bepaald dat de steunintensiteitsplafonds voor regionale steun, uitgedrukt in NSE, van toepassing zijn op de totale steun, ongeacht of de regionale steun verleend wordt door lokale, regionale, nationale of communautaire instanties. Met deze regel wordt gewaarborgd dat telkens wanneer regionale steun aan een onderneming wordt verleend, dezelfde subsidia- bele kosten in aanmerking worden genomen en dat alle toegekende steun bij elkaar wordt geteld en niet het steunplafond voor een regio overschrijdt. Punt 4. 20 van de richtsnoeren heeft betrekking op de cumulering van regionale steun met steun voor andere doeleinden. In dit geval is het gunstigste plafond van toepassing (11). (65) In deel II, punt 2. 5. 1, van het kaderplan ruimt Duitsland de mogelijkheid in van cumulering van regionale steun. In punt 2. 5. 1 en de bijbehorende voetnoot 11 wordt uitdrukkelijk bepaald dat de steunin- tensiteiten, ook bij cumulering met andere vormen van steun, het brutosteunpercentage dat in het kaderplan is vastgelegd noch hoger mogen zijn dan de door de Commissie toegestane, uitgedrukte, maximale steunintensiteiten. hoger mogen toelaatbare in NSE niet zijn dan en (66) Zoals in overweging 62 wordt opgemerkt, is voetnoot 11 niet van toepassing op de stad Berlijn. Daarom stroken de cumuleringsregels niet met de richtsnoeren. Indien in de nationale rechtsvoorschriften duidelijk wordt bepaald dat de maximale steunintensiteiten van 20 % NSE en 20 % NSE met een supplement van 10 % bruto voor het midden- en kleinbedrijf ook bij cumulering van regionale steun in acht worden genomen, kan de Commissie de cumuleringsregels als verenigbaar met de richtsnoeren beschouwen. (11) Er zij op gewezen dat Duitsland in de aanmelding van het 29e kaderplan (zie N 767/99) de regels voor de cumulering van regionale steun met steun voor andere doeleinden heeft vast- gelegd. Daarom wordt dit aspect behandeld in het kader van de onder nummer N 767/99 geregistreerde aanmelding. L 97/34 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 4. 2001 g) Modulatiebeginsel (67) De Commissie aanvaardt het argument van Duitsland dat, behalve voor de stad Berlijn, de Duitse steunplafonds onder de in de richtsnoeren vastgelegde maxima liggen. Onder deze bovengrens brengt Duitsland een verdere differentiatie aan (zie overweging 61). Deze gradatie en het feit dat de voor de regionalesteunkaart vastgelegde steunplafonds slechts in individuele gevallen mogen wor- den aangewend voorzover zich bijzondere structurele problemen voordoen, leiden tot de slotsom dat voor de regionalesteunkaart naar behoren rekening is gehouden met de criteria van punt 4. 8 van de richtsnoeren. (68) Bovendien stelt de Commissie vast dat de maximale steunintensiteiten niet verhoogd werden ten opzichte van de vorige regionalesteunkaart van Duitsland (zie steunmaatregel N 613/96). den (gemeenten) en slechts een gering percentage van de bevolking (2 %) betreft” en dat een dergelijke „uitwisseling er alleen toe bijdraagt om de gevolgen af te zwakken van het feit dat voor aan elkaar grenzende regio’s verschillende steunplafonds worden toegestaan”, kunnen alleen tot de conclusie leiden dat het hier om een weinig ernstige inbreuk op punt 3. 10 van de richtsnoeren gaat. (73) Het argument van Duitsland dat de uitwisseling van gebieden misschien niet met de letter, maar wel met de geest van deze richtsnoeren overeenstemt, wordt niet nader toegelicht en wordt niet door de Commissie gedeeld. (74) In ieder geval heeft Duitsland zijn lijst van steungebieden in de zin van artikel 87, lid 3, onder c), van het EG- Verdrag gewijzigd zonder de methode van de uitwisseling van steungebieden toe te passen. Dit gewijzigde voorstel wordt derhalve als verenigbaar met de gemeenschappe- lijke markt beschouwd. h) „Uitwisseling van steunregio’s” VII. CONCLUSIES (69) In punt 3. 10 van de richtsnoeren worden de belangrijkste randvoorwaarden aangegeven die de lidstaten in acht moeten nemen bij de keuze van de gebieden die als regionale steunzones in de zin van artikel 87, lid 3, onder a) en c), van het EG-Verdrag worden voorgedragen. Een „uitwisseling van steungebieden” valt duidelijk buiten het bestek van deze randvoorwaarden en leidt ertoe dat via een omweg een nieuwe indicator wordt geïntroduceerd. (70) De indicatoren en de methode moeten de lidstaten in staat stellen de gebieden uit te kiezen die zich in een bijzonder moeilijke sociaal-economische situatie bevin- den en derhalve een tussenkomst van de overheid in de zin van de richtsnoeren behoeven. (71) De lidstaten kunnen bij de keuze van de methode en van de indicatoren hun eigen prioriteiten stellen. De Commissie grijpt bij dergelijke besluiten niet in en is ook niet bevoegd deze te wijzigen, zolang de gekozen methode en indicatoren aanvaardbaar zijn. De deelstaten zijn in zoverre betrokken bij de keuze op federaal niveau van de regionale steungebieden dat zij mogen meewerken aan de vaststelling van de indicatoren en de methode. De regionalesteunkaart kan volgens de Commissie als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt worden beschouwd indien aan de volgende voorwaarden wordt voldaan: 1. Duitsland treft op nationaal niveau maatregelen teneinde heel duidelijk de gebieden die onder artikel 87, lid 3, onder a), van het EG-Verdrag vallen, te onderscheiden van de gebieden die onder artikel 87, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag vallen en duidelijk aan te geven dat alleen deze gebieden gerechtigd zijn om regionale steun in de zin van de richtsnoeren te ontvangen. 2. De steunintensiteiten voor de stad Berlijn worden beperkt tot het plafond van 20 % NSE, eventueel aangevuld met een supplement van 10 % bruto voor het midden- en kleinbedrijf. 3. De cumuleringsmogelijkheden worden beperkt tot de door de Commissie toegestane maxima voor de regionale steunverlening, HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN: (72) De verschillende argumenten die ter rechtvaardiging van de uitwisseling van regio’s worden aangevoerd, zoals bijvoorbeeld dat het „aantal inwoners van de c-regio’s daardoor niet stijgt, omdat de gemeenten die bij deze uitwisseling betrokken zijn onder het voor Duitsland vastgestelde maximale bevolkingsbereik blijven”, dat „deze uitwisseling slechts zeer kleine geografische eenhe- Artikel 1 De regionalesteunkaart voor de periode van 1 januari 2000 tot en met 31 december 2003 betreffende regio’s in de zin van artikel 87, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag, is verenigbaar met de gemeenschappelijke markt voorzover aan de in artikel 2 genoemde voorwaarden is voldaan. 6. 4. 2001 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 97/35 Artikel 2 Artikel 3 1. Duitsland treft op nationaal niveau maatregelen teneinde heel duidelijk de gebieden die onder artikel 87, lid 3, onder a), van het EG-Verdrag vallen, af te bakenen van de gebieden die onder artikel 87, artikel 3, onder c), van het EG-Verdrag vallen, en duidelijk aan te geven dat alleen deze gebieden gerechtigd zijn om regionale steun in de zin van de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen te ontvangen. 2. De maximale steunintensiteiten voor de stad Berlijn worden tot 20 % NSE beperkt, ook wanneer er sprake is van cumulering van steun, met dien verstande dat voor het midden- en kleinbedrijf een supplement van 10 % bruto kan worden toegestaan. Duitsland deelt de Commissie binnen twee maanden vanaf de kennisgeving van deze beschikking mee welke maatregelen het heeft genomen om hieraan te voldoen. Artikel 4 Deze beschikking is gericht tot de Bondsrepubliek Duitsland. Gedaan te Brussel, 14 maart 2000. Voor de Commissie Mario MONTI Lid van de Commissie L 97/36 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 4. 2001 BIJLAGE Lijst van de steungebieden ex artikel 87, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag die samen 17,73 % van de bevolking uitmaken Rang- nummer Deelstaat Arbeidsmarktregio (AMR) Rang Benaming AMR bestaande uit Stadt- (St. ) en Landkreis(en) (LK) Bevolking (stand per 31 december 1997) Kreis AMR Gecu- muleerd (in %) 1 Berlijn Berlijn Totaal Inwonersaantal steungebied: 3 425 759. Stad Berlijn alsmede de gemeenten in Branden- burg die deel uitmaken van het stadsgewest Ber- lijn, waarvan: de stad Berlijn 4 253 418 3 425 759 3 425 759 4,18 Rang- nummer Deelstaat Arbeidsmarktregio (AMR) Rang Benaming AMR bestaande uit Stadt- (St. ) en Landkreis(en) (LK) Bevolking (stand per 31 december 1997) Kreis AMR Gecu- muleerd (in %) 2 Sleeswijk- Holstein 14 18 Husum Lübeck LK Nordfriesland St. Lübeck LK Ostholstein 162 084 215 376 199 229 414 605 22 Flensburg St. Flensburg 85 547 LK Schleswig-Flensburg 192 895 278 442 33 Heide LK Dithmarschen Totaal Inwonersaantal steungebied: 990 904. 135 773 990 904 1,21 Rang- nummer Deelstaat Arbeidsmarktregio (AMR) Rang Benaming AMR bestaande uit Stadt- (St. ) en Landkreis(en) (LK) 3 Nedersaksen 1 2 4 5 6 8 9 Wilhelms- haven St. Wilhelmshaven LK Friesland LK Wittmund Helmstedt LK Helmstedt Uelzen LK Lüchow-Dannenberg 52 129 Leer LK Uelzen LK Leer Bremerhaven LK Cuxhaven Osterode LK Osterode am Harz Goslar LK Goslar 96 541 148 670 157 051 200 636 87 531 158 979 Bevolking (stand per 31 december 1997) Gecu- muleerd (in %) Kreis AMR 88 950 99 419 56 057 244 426 100 900 6. 4. 2001 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 97/37 Rang- nummer Deelstaat Arbeidsmarktregio (AMR) Rang Benaming 10 Emden AMR bestaande uit Stadt- (St. ) en Landkreis(en) (LK) St. Emden LK Aurich LK Northeim LK Hameln-Pyrmont Einbeck Hameln Göttingen Cloppenburg LK Cloppenburg LK Göttingen Westerstede LK Ammerland Celle LK Celle Nordenham LK Wesermarsch Holzminden LK Holzminden Nordhorn LK Grafschaft-Bentheim 12 15 16 23 26 27 31 34 37 Bevolking (stand per 31 december 1997) Gecu- muleerd (in %) Kreis AMR 51 546 182 991 234 537 152 988 163 723 268 099 144 526 106 688 180 269 94 551 83 008 127 470 Totaal 2 654 052 3,23 Inwonersaantal steungebied: 2 654 052. Rang- nummer Deelstaat Arbeidsmarktregio (AMR) Rang Benaming AMR bestaande uit Stadt- (St. ) en Landkreis(en) (LK) 4 Bremen 6 Bremerhaven St. Bremerhaven Totaal Inwonersaantal steungebied: 126 997. Bevolking (stand per 31 december 1997) Kreis AMR Gecu- muleerd (in %) 126 997 126 997 0,15 Rang- nummer Deelstaat Arbeidsmarktregio (AMR) Rang Benaming AMR bestaande uit Stadt- (St. ) en Landkreis(en) (LK) 5 Noord- Rijnland- Westfalen 17 24 Hagen Gelsenkir- chen St. Hagen St. Gelsenkirchen St. Bottrop St. Herne Bevolking (stand per 31 december 1997) Kreis AMR Gecu- muleerd (in %) 209 027 286 432 121 565 177 863 Kreis Recklinghausen Kreis Heinsberg 662 309 1 248 169 243 796 28 32 Heinsberg Duisburg St. Duisburg St. Oberhausen Kreis Wesel 529 062 223 399 469 980 1 222 441 594 866 181 194 427 067 1 203 127 4 126 560 5,03 40 Dortmund St. Dortmund St. Hamm Kreis Unna Totaal Inwonersaantal steungebied: 4 126 560. L 97/38 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 4. 2001 Rang- nummer Deelstaat Arbeidsmarktregio (AMR) Rang Benaming AMR bestaande uit Stadt- (St. ) en Landkreis(en) (LK) 6 Hessen 7 19 35 38 Eschwege Werra-Meißner-Kreis Hersfeld LK Hersfeld Rotenburg Kassel Schwalm- Eder St. Kassel LK Kassel Schwalm-Eder-Kreis Totaal Inwonersaantal steungebied: 886 645. Bevolking (stand per 31 december 1997) Kreis AMR Gecu- muleerd (in %) 116 580 132 618 199 453 244 192 443 645 193 802 886 645 1,08 Rang- nummer Deelstaat Arbeidsmarktregio (AMR) Rang Benaming AMR bestaande uit Stadt- (St. ) en Landkreis(en) (LK) 7 Rijnland- Palts 3 Pirmasens St. Pirmasens 11 21 Idar- Oberstein Kaiserslau- tern St. Zweibrücken LK Südwestpfalz LK Birkenfeld St. Kaiserslautern Donnersbergkreis LK Kaiserslautern LK Kusel Totaal Inwonersaantal steungebied: 647 780. Bevolking (stand per 31 december 1997) Kreis AMR Gecu- muleerd (in %) 47 184 35 885 105 843 188 912 90 746 101 315 77 279 109 917 79 611 368 122 647 780 0,79 Rang- nummer Deelstaat Arbeidsmarktregio (AMR) Rang Benaming AMR bestaande uit Stadt- (St. ) en Landkreis(en) (LK) Bevolking (stand per 31 december 1997) Kreis AMR Gecu- muleerd (in %) 8 Saarland 30 39 Merzig LK Merzig-Wadern 106 138 Saarbrücken Stadtverband Saarbrücken 355 865 LK Saarlouis 215 216 LK Neunkirchen 149 719 720 800 Totaal 826 938 1,01 Inwonersaantal steungebied: 826 938. 6. 4. 2001 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 97/39 Rang- nummer Deelstaat 9 Beieren Arbeidsmarktregio (AMR) Rang Benaming AMR bestaande uit Stadt- (St. ) en Landkreis(en) (LK) Bevolking (stand per 31 december 1997) Kreis AMR Gecu- muleerd (in %) 13 20 25 29 36 41 Freyung Marktredwitz LK Wunsiedel LK Freyung-Grafenau Hof Regen- Zwiesel Cham Passau LK Tirschenreuth St. Hof LK Hof LK Regen LK Cham St. Passau LK Passau 88 378 80 544 51 781 110 340 82 080 168 922 162 121 82 573 130 325 50 468 183 973 234 441 860 462 1,05 Totaal Inwonersaantal steungebied: 860 462


title: Commission Regulation (EC) No 553/2000 of 14 March 2000 fixing the export refunds on poultrymeat

eurovoc_concepts:
export refund
poultrymeat

formats: pdf print

text: L 67/32 EN Official Journal of the European Communities 15. 3. 2000 COMMISSION REGULATION (EC) No 553/2000 of 14 March 2000 fixing the export refunds on poultrymeat THE COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES, Having regard to the Treaty establishing the European Community, Having regard to Council Regulation (EEC) No 2777/75 of 29 October 1975 on the common organization of the market in poultrymeat (1), as last amended by Commission Regulation (EC) No 2916/95 (2), and in particular Article 8(3) thereof, Whereas: (1) (2) Article 8 of Regulation (EEC) No 2777/75 provides that the difference between prices on the world market for the products listed in Article 1(1) of that Regulation and prices for those products within the Community may be covered by an export refund. It follows from applying these rules and criteria to the present situation on the market in poultrymeat that the refund should be fixed at an amount which would permit Community participation in world trade and would also take account of the nature of these exports and their importance at the present time. (3) The measures provided for in this Regulation are in accordance with the opinion of the Management Committee for Poultrymeat and Eggs, HAS ADOPTED THIS REGULATION: Article 1 The list of product codes for which, when they are exported, the export refund referred to in Article 8 of Regulation (EEC) No 2777/75 is granted, and the amount of that refund shall be as shown in the Annex hereto. This Regulation shall enter into force on 15 March 2000. Article 2 This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States. Done at Brussels, 14 March 2000. For the Commission Franz FISCHLER Member of the Commission (1) OJ L 282, 1. 11. 1975, p. 77. (2) OJ L 305, 19. 12. 1995, p. 49. 15. 3. 2000 EN Official Journal of the European Communities L 67/33 to the Commission Regulation of 14 March 2000 fixing the export refunds on poultrymeat ANNEX Product code Destination of refund (1) 0105 11 11 9000 0105 11 19 9000 0105 11 91 9000 0105 11 99 9000 0207 12 10 9900 0207 12 90 9190 0207 12 90 9990 01 01 01 01 02 03 02 03 02 03 Amount of refund EUR/100 units 1,40 1,40 1,40 1,40 EUR/100 kg 28,00 25,00 28,00 25,00 28,00 25,00 (1) The destinations are as follows: 01 All destinations except the United States of America, 02 Angola, Saudi Arabia, Kuwait, Bahrain, Qatar, Oman, the United Arab Emirates, Jordan, Yemen, Lebanon, Iraq and Iran, 03 Armenia, Azerbaijan, Belarus, Georgia, Kazakhstan, Kyrgyzstan, Moldova, Russia, Tajikistan, Turkmenistan, Uzbekistan and Ukraine. NB: The product codes and the footnotes are defined in amended Commission Regulation (EEC) No 3846/87


title: A Bizottság 548/2000/EK rendelete (2000. március 14.) a 2092/91/EGK tanácsi rendeletben a harmadik országokból származó behozatalra előírt szabályozás végrehajtására vonatkozó részletes szabályok megállapításáról szóló 94/92/EGK rendelet módosításáról

eurovoc_concepts:
Czechia
agricultural product
foodstuff
free movement of goods
human nutrition
import

text: 15/5. kötet HU Az Európai Unió Hivatalos Lapja 69 32000R0548 L 67/12 AZ EURÓPAI KÖZÖSSÉGEK HIVATALOS LAPJA 2000. 3. 15. A BIZOTTSÁG 548/2000/EK RENDELETE (2000. március 14. ) a 2092/91/EGK tanácsi rendeletben a harmadik országokból származó behozatalra előírt szabályozás végrehajtására vonatkozó részletes szabályok megállapításáról szóló 94/92/EGK rendelet módosításáról AZ EURÓPAI KÖZÖSSÉGEK BIZOTTSÁGA, tekintettel az Európai Közösséget létrehozó szerződésre, tekintettel a legutóbb a 331/2000/EK bizottsági rendelettel (1) módosított, a mezőgazdasági termékek ökológiai termeléséről, valamint a mezőgazdasági termékeken és élelmiszereken erre utaló jelölésekről szóló, 1991. június 24-i 2092/91/EGK tanácsi rendeletre (2), és különösen annak 11. cikke (1) bekezdésére, mivel: (1) (2) (3) A 2092/91/EGK rendelet 11. cikkének (1) bekezdése úgy rendelkezik, hogy a harmadik országokból importált ter- mékeket csak abban az esetben lehet forgalmazni, ha olyan harmadik országból származnak, amely szerepel a 2092/91/EGK rendelet 11. cikkének (2) bekezdésében megállapított feltételek szerint összeállított jegyzékben. Ezt a jegyzéket a legutóbb az 1367/98/EK rendelettel (3) módo- sított 94/92/EGK bizottsági rendelet (4) melléklete tartal- mazza. A Cseh Köztársaság a 2092/91/EGK rendelet 11. cikkének (1) bekezdésében előírt jegyzékbe történő felvételét kérte a Bizottságtól, és benyújtotta a 94/92/EGK rendelet 2. cik- kének (2) bekezdése alapján szükséges adatokat. Ezeknek az adatoknak a vizsgálata és az ezt követően a Cseh Köztársaság hatóságaival folytatott megbeszélések alapján megállapítást nyert, hogy a Cseh Köztársaságban a termelést és ellenőrzést szabályozó előírások egyenérté- kűek a 2092/91/EGK rendeletben meghatározottakkal. előírt jegyzékben történő feltüntetése 2000. június 30-ig érvényes, ezért a feltüntetés érvényességi idejét az import- tevékenység további folytatásának lehetővé tétele érdeké- ben egy újabb időtartamra meg kell hosszabbítani. Izrael és Argentína esetében az érvényességi idő meghosszabbítá- sáról az ezen országokban végzett, illetve tervbe vett hely- színi vizsgálatok tükrében fognak döntést hozni. (5) (6) (7) A magyar hatóságok tájékoztatást adtak a magyar ellen- őrző szervezet, a Biokultúra névváltoztatásáról, amelyet a mellékletbe fel kell venni. Ausztrália, Izrael és Svájc tekintetében néhány adatot fris- síteni kell. Az e rendeletben előírt intézkedések összhangban vannak a 2092/91/EGK rendelet 14. cikkében említett bizottság véleményével, ELFOGADTA EZT A RENDELETET: 1. cikk A 94/92/EGK rendelet melléklete az e rendelet mellékletében foglaltak szerint módosul. 2. cikk (4) Argentínának, Ausztráliának, Magyarországnak és Izrae- lnek a 2092/91/EGK rendelet 11. cikke (1) bekezdésében Ez a rendelet az Európai Közösségek Hivatalos Lapjában való kihirdetését követő harmadik napon lép hatályba. Ez a rendelet teljes egészében kötelező és közvetlenül alkalmazandó valamennyi tagállamban. Kelt Brüsszelben, 2000. március 14-én. a Bizottság részéről Franz FISCHLER a Bizottság tagja (1) HL L 48. , 2000. 2. 19. , 1. o. (2) HL L 198. , 1991. 7. 22. , 1. o. (3) HL L 185. , 1998. 6. 30. , 11. o. (4) HL L 11. , 1992. 1. 17. , 14. o. 70 HU Az Európai Unió Hivatalos Lapja 15/5. kötet MELLÉKLET 1. Az Ausztráliára vonatkozó rész után a melléklet a következő résszel egészül ki: „CSEH KÖZTÁRSASÁG 1. Termékkategóriák: a) feldolgozatlan növényi termékek a 2092/91/EGK rendelet 1. cikke (1) bekezdésének a) pontja értelmében; b) alapvetően egy vagy több növényi eredetű összetevőből álló, a 2092/91/EGK rendelet 1. cikke (1) bekezdésének b) pontja szerinti élelmiszerek. 2. Származás: az 1. a) kategória termékeit és az 1. b) kategóriába tartozó termékek ökológiai termeléssel előállított összetevőit a Cseh Köztársaságban állították elő. 3. Ellenőrző szervezet: KEZ o. p. s. 4. Tanúsítványt kibocsátó szervezetek: – Strukturális Politikai és Környezetvédelmi Hivatal (Ministry of Agriculture) – KEZ o. p. s. 5. A jegyzékben való feltüntetés érvényességének határideje: 2003. 6. 30. ” 2. Az Argentínára, Ausztráliára, Magyarországra és Izraelre vonatkozó szövegrészek 5. pontja helyébe a következő szöveg lép: „5. A jegyzékben való feltüntetés érvényességének határideje: 2003. 6. 30. ” 3. A Magyarországra vonatkozó szövegrész 3. és 4. pontja helyébe a következő szöveg lép: „3. Ellenőrző szervezet: Biokontroll Hungária Közhasznú Társaság (Biokontroll Hungária kht) és Skal 4. Tanúsítványt kibocsátó szervezetek: Biokontroll Hungária Közhasznú Társaság és Skal (magyarországi irodája)” 4. Az Ausztráliára vonatkozó szövegrész 3. pontjában az ellenőrző szervezet neve – „Australian Quarantine and Inspection Service (AQIS)” – helyébe a következő megnevezés lép: „Australian Quarantine and Inspection Service (AQIS) (Department of Agriculture, Fisheries and Forestry)” 5. Az Izraelre vonatkozó szövegrész 3. pontja helyébe a következő szöveg lép: „3. Ellenőrző szervezet: Plant Protection and Inspection Services (PPIS) (Ministry of Agriculture and Rural Development). ” 6. A Svájcra vonatkozó szövegrész 3. pontja helyébe a következő szöveg lép: „3. Ellenőrző szervezetek: Institut für Marktökologie (IMO), bio. inspecta AG és Schweizerische Vereinigung für Qualitäts und Management-Systeme (SQS)”


title: Komission asetus (EY) N:o 544/2000, annettu 14 päivänä maaliskuuta 2000, tuonnin kiinteistä arvoista tiettyjen hedelmien ja vihannesten tulohinnan määrittämiseksi

eurovoc_concepts:
agri-monetary policy
citrus fruit
fruit vegetable
import price
perennial vegetable
pip fruit

text: L 67/4 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti 15. 3. 2000 KOMISSION ASETUS (EY) N:o 544/2000, annettu 14 päivänä maaliskuuta 2000, tuonnin kiinteistä arvoista tiettyjen hedelmien ja vihannesten tulohinnan määrittämiseksi EUROOPAN YHTEISÖJEN KOMISSIO, joka ottaa huomioon Euroopan yhteisön perustamissopimuksen, (2) Edellä mainittujen perusteiden mukaisesti tuonnin kiin- teät arvot on vahvistettava tämän asetuksen liitteessä esitetylle tasolle, koskevista ottaa huomioon hedelmien ja vihannesten tuontĳärjestelmän soveltamista säännöistä 21 päivänä joulukuuta 1994 annetun komission asetuksen (EY) N:o 3223/94 (1), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna asetuksella (EY) N:o 1498/98 (2), ja erityisesti sen 4 artiklan 1 kohdan, yksityiskohtaisista ON ANTANUT TÄMÄN ASETUKSEN: 1 artikla sekä katsoo seuraavaa: (1) Asetuksessa (EY) N:o 3223/94 säädetään Uruguayn kier- roksen monenvälisten kauppaneuvottelujen tulosten mukaisesti komission vahvistamista kolmansien maiden tuonnin kiinteiden arvojen perusteista liitteissä määritel- tävien tuotteiden ja ajanjaksojen osalta. Asetuksen (EY) N:o 3223/94 4 artiklassa tarkoitetut tuonnin kiinteät arvot vahvistetaan liitteessä olevassa taulukossa merki- tyllä tavalla. 2 artikla Tämä asetus tulee voimaan 15 päivänä maaliskuuta 2000. Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenval- tioissa. Tehty Brysselissä 14 päivänä maaliskuuta 2000. Komission puolesta Franz FISCHLER Komission jäsen (1) EYVL L 337, 24. 12. 1994, s. 66. (2) EYVL L 198, 15. 7. 1998, s. 4. 15. 3. 2000 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti L 67/5 tuonnin kiinteistä arvoista tiettyjen hedelmien ja vihannesten tulohinnan määrittämiseksi annettu 14 päivänä maaliskuuta 2000, komission asetukseen LIITE CN-koodi Kolmannen maan koodi (1) Tuonnin kiinteä arvo (EUR/100 kg) 0702 00 00 0707 00 05 0709 10 00 0709 90 70 0805 10 10, 0805 10 30, 0805 10 50 0805 30 10 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 0808 20 50 052 204 624 999 052 068 628 999 220 999 052 204 628 999 052 204 212 600 624 999 052 600 999 388 400 404 508 512 528 720 728 999 388 400 512 528 999 154,0 96,5 165,4 138,6 117,9 112,1 140,7 123,6 180,1 180,1 97,9 44,2 141,9 94,7 67,1 39,1 42,6 40,9 53,1 48,6 30,6 59,5 45,0 115,2 91,2 83,3 81,5 83,8 74,7 64,2 97,0 86,4 80,8 100,7 62,4 72,4 79,1 (1) Komission asetuksessa (EY) N:o 2543/1999 (EYVL L 307, 2. 12. 1999, s. 46) vahvistettu maanimikkeistö. Koodi ”999” tarkoittaa ”muuta alkuperää”