title: Règlement (CE) n° 490/2000 de la Commission, du 6 mars 2000, établissant les valeurs forfaitaires à l'importation pour la détermination du prix d'entrée de certains fruits et légumes

eurovoc_concepts:
agri-monetary policy
citrus fruit
fruit vegetable
import price
perennial vegetable
pip fruit

formats: pdf print

text: 7. 3. 2000 FR Journal officiel des Communautés européennes L 60/1 I (Actes dont la publication est une condition de leur applicabilité) RÈGLEMENT (CE) No 490/2000 DE LA COMMISSION du 6 mars 2000 établissant les valeurs forfaitaires à l'importation pour la détermination du prix d'entrée de certains fruits et légumes LA COMMISSION DES COMMUNAUTÉS EUROPÉENNES, (2) les valeurs forfai- En application des critères susvisés, taires à l'importation doivent être fixées aux niveaux repris à l'annexe du présent règlement, vu le traité instituant la Communauté européenne, vu le règlement (CE) no 3223/94 de la Commission du 21 décembre 1994 portant modalités d'application du régime à l'importation des fruits et légumes (1), modifié en dernier lieu par le règlement (CE) no 1498/98 (2), et notamment son article 4, paragraphe 1, considérant ce qui suit: (1) Le règlement (CE) no 3223/94 prévoit, en application des résultats des négociations commerciales multilaté- rales du cycle d'Uruguay, les critères pour la fixation par la Commission des valeurs forfaitaires à l'importation des pays tiers, pour les produits et les périodes qu'il précise dans son annexe. A ARRÊTÉ LE PRÉSENT RÈGLEMENT: Article premier Les valeurs forfaitaires à l'importation visées à l'article 4 du règlement (CE) no 3223/94 sont fixées comme indiqué dans le tableau figurant en annexe. Article 2 Le présent règlement entre en vigueur le 7 mars 2000. Le présent règlement est obligatoire dans tous ses éléments et directement applicable dans tout État membre. Fait à Bruxelles, le 6 mars 2000. Par la Commission Franz FISCHLER Membre de la Commission (1) JO L 337 du 24. 12. 1994, p. 66. (2) JO L 198 du 15. 7. 1998, p. 4. L 60/2 FR Journal officiel des Communautés européennes 7. 3. 2000 du règlement de la Commission, du 6 mars 2000, établissant les valeurs forfaitaires à l'importation pour la détermination du prix d'entrée de certains fruits et légumes ANNEXE Code NC Code des pays tiers (1) (EUR/100 kg) Valeur forfaitaire à l'importation 0702 00 00 0707 00 05 0709 10 00 0709 90 70 0805 10 10, 0805 10 30, 0805 10 50 0805 30 10 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 0808 20 50 204 212 624 999 052 068 628 999 220 999 052 204 628 999 052 204 212 600 624 999 052 220 600 999 039 204 388 400 404 508 512 528 720 728 999 388 400 512 528 624 999 83,0 158,6 160,7 134,1 120,1 76,9 146,6 114,5 201,2 201,2 89,0 49,8 141,9 93,6 60,8 35,9 39,4 38,1 52,9 45,4 29,0 69,6 65,0 54,5 114,7 82,6 81,1 88,4 80,8 90,7 93,6 96,7 72,3 91,1 89,2 78,2 107,6 72,7 88,2 67,3 82,8 (1) Nomenclature des pays fixée par le règlement (CE) no 2543/1999 de la Commission (JO L 307 du 2. 12. 1999, p. 46). Le code «999» représente «autres origines»


title: Regolamento (CE) n. 490/2000 della Commissione del 6 marzo 2000 recante fissazione dei valori forfettari all'importazione ai fini della determinazione del prezzo di entrata di alcuni ortofrutticoli

text: 7. 3. 2000 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 60/1 I (Atti per i quali la pubblicazione è una condizione di applicabilità) REGOLAMENTO (CE) N. 490/2000 DELLA COMMISSIONE del 6 marzo 2000 recante fissazione dei valori forfettari all'importazione ai fini della determinazione del prezzo di entrata di alcuni ortofrutticoli LA COMMISSIONE DELLE COMUNITÀ EUROPEE, visto il trattato che istituisce la Comunità europea, visto il regolamento (CE) n. 3223/94 della Commissione, del 21 dicembre 1994, recante modalità di applicazione del regime di importazione degli ortofrutticoli (1), modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 1498/98 (2), in particolare l'articolo 4, paragrafo 1, considerando quanto segue: (1) Il regolamento (CE) n. 3223/94 prevede, in applicazione dei risultati dei negoziati commerciali multilaterali nel quadro dell'Uruguay Round, i criteri in base ai quali la Commissione fissa i valori forfettari all'importazione dai paesi terzi, per i prodotti e per i periodi precisati nell'al- legato. (2) In applicazione di tali criteri, i valori forfettari all'impor- tazione devono essere fissati ai livelli figuranti nell'alle- gato del presente regolamento, HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO: Articolo 1 I valori forfettari all'importazione di cui all'articolo 4 del rego- lamento (CE) n. 3223/94 sono fissati nella tabella riportata nell'allegato. Articolo 2 Il presente regolamento entra in vigore il 7 marzo 2000. Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri. Fatto a Bruxelles, il 6 marzo 2000. Per la Commissione Franz FISCHLER Membro della Commissione (1) GU L 337 del 24. 12. 1994, pag. 66. (2) GU L 198 del 15. 7. 1998, pag. 4. L 60/2 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 7. 3. 2000 al regolamento della Commissione, del 6 marzo 2000, recante fissazione dei valori forfettari all'importazione ai fini della determinazione del prezzo di entrata di alcuni ortofrutticoli ALLEGATO Codice NC Codice paesi terzi (1) (EUR/100 kg) Valore forfettario all'importazione 0702 00 00 0707 00 05 0709 10 00 0709 90 70 0805 10 10, 0805 10 30, 0805 10 50 0805 30 10 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 0808 20 50 204 212 624 999 052 068 628 999 220 999 052 204 628 999 052 204 212 600 624 999 052 220 600 999 039 204 388 400 404 508 512 528 720 728 999 388 400 512 528 624 999 83,0 158,6 160,7 134,1 120,1 76,9 146,6 114,5 201,2 201,2 89,0 49,8 141,9 93,6 60,8 35,9 39,4 38,1 52,9 45,4 29,0 69,6 65,0 54,5 114,7 82,6 81,1 88,4 80,8 90,7 93,6 96,7 72,3 91,1 89,2 78,2 107,6 72,7 88,2 67,3 82,8 (1) Nomenclatura dei paesi stabilita dal regolamento (CE) n. 2543/1999 della Commissione (GU L 307 del 2. 12. 1999, pag. 46). Il codice «999» rappresenta le «altre origini»


title: SKRIFTLIG FRÅGA P-0729/00 från Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) till kommissionen. Möte mellan EU och Sydkorea och diskussion om EU:s varvsindustri.

eurovoc_concepts:
EU relations
South Korea
State aid
anti-dumping measure
negotiation of an agreement (EU)
restriction on competition
shipbuilding
trade dispute

formats: html pdf print

text: C 330 E/210 Europeiska gemenskapernas officiella tidning SV 21. 11. 2000 F(cid:246)r att underl(cid:228)tta till(cid:228)mpningen av direktiven och bidra till att arbetsolyckorna minskar genomf(cid:246)r kommissionen insatser av icke-lagstiftande art. Bland annat utarbetas handledningar som inte (cid:228)r tvingande, varje g(cid:229)ng behovet uppst(cid:229)r. I detta sammanhang vill kommissionen (cid:228)ven uppm(cid:228)rksamma parlamentsledamoten p(cid:229) Arbetsmilj(cid:246)byr(cid:229)ns verksamhet, och s(cid:228)rskilt p(cid:229) den konferens om (cid:148)s(cid:228)kerhet, h(cid:228)lsa och anst(cid:228)llbarhet(cid:148) som h(cid:246)lls i september 1999 i Bilbao. Vid konferensen tog man upp kopplingen mellan utslagning fr(cid:229)n arbetsmarknaden, anst(cid:228)llbarhet, (cid:229)terg(cid:229)ng till arbetet, arbetsmilj(cid:246)kultur och lika m(cid:246)jligheter, anpassning av arbetsmilj(cid:246)n till m(cid:228)nniskan och f(cid:246)retagens konkurrenskraft. Vi (cid:246)vers(cid:228)nder ett exemplar av slutsatserna fr(cid:229)n konferensen till parlamentsledamoten och till Europa- parlamentets generalsekretariat. (2000/C 330 E/244) SKRIFTLIG FR¯GA P-0729/00 fr(cid:229)n Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) till kommissionen (6 mars 2000) ˜mne: M(cid:246)te mellan EU och Sydkorea och diskussion om EU:s varvsindustri Kommissionens ledamot med ansvar f(cid:246)r f(cid:246)retagsfr(cid:229)gor, Erkki Liikanen, uppgav i december 1999 d(cid:229) han talade inf(cid:246)r Europaparlamentets utskott forskning och energi, att kommissionen skulle ha ett m(cid:246)te med Sydkorea f(cid:246)r att diskutera de aktuella problemen inom varvs- industrin p(cid:229) internationell niv(cid:229) och den illojala konkurrens Sydkorea ut(cid:246)var p(cid:229) detta omr(cid:229)de. f(cid:246)r industrifr(cid:229)gor, utrikeshandel, Kan kommissionen klarg(cid:246)ra om den redan haft n(cid:229)got m(cid:246)te med Sydkorea f(cid:246)r att behandla dessa fr(cid:229)gor? Kan kommissionen i s(cid:229) fall informera om p(cid:229) vilken niv(cid:229) m(cid:246)tet eller m(cid:246)tena (cid:228)gde rum, vad som stod p(cid:229) dagordningen och vilka resultat som uppn(cid:229)ddes? Kan kommissionen ber(cid:228)tta vilken strategi och vilka (cid:229)tg(cid:228)rder som till(cid:228)mpats eller kommer att till(cid:228)mpas till f(cid:246)ljd av de kontakter man hittills haft med Sydkorea? Kan kommissionen informera om tidsplanen f(cid:246)r kommande m(cid:246)ten med Sydkorea och om vilken dagord- ning och niv(cid:229) som g(cid:228)ller f(cid:246)r kontakterna? Svar fr(cid:229)n Pascal Lamy p(cid:229) kommissionens v(cid:228)gnar (5 april 2000) Som en f(cid:246)ljd av slutsatserna fr(cid:229)n r(cid:229)dets (industri) m(cid:246)te den 9 november 1999, har en bilateral dialog inletts mellan Europeiska unionen och Korea f(cid:246)r att f(cid:246)rs(cid:246)ka finna l(cid:246)sningar p(cid:229) problemen med illojal konkurrens p(cid:229) omr(cid:229)det f(cid:246)r varvsindustri. Kommissionen har informerat Korea om att om inga till- till fredsst(cid:228)llande resultat uppn(cid:229)s, skulle gemenskapsindustrin snabbt kunna l(cid:228)mna in ett klagom(cid:229)l kommissionen enligt f(cid:246)rordningen om handelshinder. Detta f(cid:246)rfarande skulle till slut kunna leda till en (cid:229)tg(cid:228)rd inom V(cid:228)rldshandelsorganisationen. Efter den f(cid:246)rsta kontakten i Paris den 14 december 1999, reste en delegation fr(cid:229)n kommissionen till Seoul den 10 och 11 februari 2000 i syfte att f(cid:229) tydliga (cid:229)taganden fr(cid:229)n koreanernas sida. Dessa (cid:229)taganden avs(cid:229)g erk(cid:228)nnande av Koreas ansvar i den nuvarande krisen i denna sektor, (cid:229)tagande att inte intr(cid:228)da f(cid:246)r att r(cid:228)dda koreanska varv som g(cid:229)r i konkurs, och att till(cid:228)mpa regler om (cid:246)ppenhet och s(cid:228)rskilt internationella bokf(cid:246)ringsnormer som g(cid:246)r det m(cid:246)jligt att t(cid:228)cka samtliga kostnader vid fastst(cid:228)llande av fartygspriserna. Korea antog inte gemenskapens f(cid:246)rslag p(cid:229) detta stadium. 21. 11. 2000 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 330 E/211 St(cid:228)llda inf(cid:246)r hotet om handels(cid:229)tg(cid:228)rder fr(cid:229)n gemenskapens sida f(cid:246)reslog dock Korea att en tredje diskus- sionsrunda skulle (cid:228)ga rum fr(cid:229)n den 14 till den 16 mars 2000 i syfte att finna en utv(cid:228)g till en m(cid:246)jlig handelskonflikt. Den 29 mars 2000 accepterade Korea slutligen n(cid:228)stan samtliga de (cid:229)taganden som kommissionen f(cid:246)reslagit. Om en (cid:246)verenskommelse skulle komma till st(cid:229)nd p(cid:229) kort sikt skulle kommissionen i samarbete med gemenskapsindustrin och medlemsstaterna ut(cid:246)va en mycket strikt (cid:246)vervakning f(cid:246)r att kontrollera att de koreanska (cid:229)tagandena uppfylls. Inom denna ram skulle kommissionen mycket snabbt kunna beg(cid:228)ra samr(cid:229)d med Korea f(cid:246)r att finna konkreta l(cid:246)sningar p(cid:229) sv(cid:229)righeter som v(cid:229)r industri st(cid:246)tt p(cid:229). Om dessa (cid:229)taganden inte uppfylls eller om konkreta resultat p(cid:229) marknaden saknas, har gemenskaps- industrin meddelat att den kommer att l(cid:228)mna in klagom(cid:229)l till kommissionen enligt f(cid:246)rordningen om handelshinder betr(cid:228)ffande koreansk st(cid:246)dpraxis. Om klagan inneh(cid:229)ller tillr(cid:228)ckliga bevis, skulle kommis- sionen vara beredd att inleda en unders(cid:246)kning som skulle kunna avg(cid:246)ras inf(cid:246)r V(cid:228)rldshandelsorganisatio- nens skiljen(cid:228)mnd. Unionen skulle p(cid:229) detta s(cid:228)tt kunna finna en l(cid:246)sning som g(cid:246)r det m(cid:246)jligt att bestraffa denna praxis. (2000/C 330 E/245) SKRIFTLIG FR¯GA P-0731/00 fr(cid:229)n Paul Coßteaux (UEN) till kommissionen (6 mars 2000) ˜mne: Foreign Sales Corporations (cid:129) (cid:228)rende som f(cid:246)relagts V(cid:228)rldshandelsorganisationen f(cid:246)r avg(cid:246)rande V(cid:228)rldshandelsorganisationens appellationsinstans har f(cid:246)rd(cid:246)mt det amerikanska systemet med Foreign Sales Corporations (FSC) som g(cid:246)r det m(cid:246)jligt f(cid:246)r export(cid:246)rer att slippa undan all beskattning genom en fiktiv registrering i ett skatteparadis. Detta system f(cid:246)r skattebefrielse f(cid:246)r export, som f(cid:246)r n(cid:228)rvarande (cid:228)r lagligt i USA, b(cid:246)r allts(cid:229) avskaffas (rapport AB-1999-9 av den 24 februari 2000). Det (cid:228)r emellertid inte s(cid:228)rskilt troligt att kongressen kommer att r(cid:228)tta sig efter V(cid:228)rldshandelsorganisationens beslut, med tanke p(cid:229) det f(cid:246)rest(cid:229)ende valet. Kan kommissionen ange om den kommer att inf(cid:246)ra sanktioner om inte USA avskaffar systemet med FSC inom den fastst(cid:228)llda tidsfristen (f(cid:246)re den 30 september 2000), motsvarande de sanktioner som USA inf(cid:246)rde i samband med handelstvisten mellan Europa och USA om hormonrester i n(cid:246)tk(cid:246)tt, det vill s(cid:228)ga sanktioner i form av handelsrepressalier? Kommer kommissionen att koppla samman dessa tv(cid:229) (cid:228)renden i samband med en mer allm(cid:228)n f(cid:246)rhandling om handelstvisten mellan Europa och USA? Svar fr(cid:229)n Pascal Lamy p(cid:229) kommissionens v(cid:228)gnar (29 mars 2000) Kommissionen (cid:228)r (cid:246)vertygad om att USA kommer att uppfylla sina internationella skyldigheter i fallet (cid:148)Foreign Sales Corporations(cid:148) (FSC) och se till att landets lagstiftning senast den 1 oktober 2000 (cid:246)verens- st(cid:228)mmer med V(cid:228)rldshandelsorganisationens avtal. Om USA inte inom den angivna tidsfristen skulle (cid:228)ndra FSC-lagstiftningen i enlighet med den s(cid:228)rskilda gruppens och (cid:246)verpr(cid:246)vningsorganets slutsatser, st(cid:229)r olika m(cid:246)jligheter till buds f(cid:246)r gemenskapen som f(cid:246)rhandling om gottg(cid:246)relse eller upph(cid:228)vande av koncessioner gentemot USA. Det r(cid:246)r sig om r(cid:228)ttigheter som varje klagande part i WTO f(cid:246)rfogar (cid:246)ver om skyldigheterna att genomf(cid:246)ra WTO:s best(cid:228)mmelser inte beaktas och dessa r(cid:228)ttigheter (cid:228)r inte specifika f(cid:246)r FSC-fr(cid:229)gan. Kommissionen f(cid:246)rv(cid:228)ntar sig dock att USA genomf(cid:246)r de rekommendationer som WTO:s skiljen(cid:228)mnd l(cid:228)mnat. N(cid:228)r det g(cid:228)ller den andra delen av fr(cid:229)gan har kommissionen redan under en viss tid arbetat med att l(cid:246)sa fr(cid:229)gan om hormonrester i n(cid:246)tk(cid:246)tt och p(cid:229) grund av den stora vikt som dessa b(cid:229)da fr(cid:229)gor har, kommer kommissionen att f(cid:246)rs(cid:246)ka att finna en l(cid:228)mplig l(cid:246)sning p(cid:229) var och en av dem i enlighet med v(cid:229)ra internationella skyldigheter inom ramen f(cid:246)r WTO


title: Verslag - De arbeidsverhoudingen in Europa - 2000 - Voorwoord

eurovoc_concepts:
Europe
European social policy
labour market
social dialogue
working conditions

formats: html pdf

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 06. 03. 2000 COM(2000) 113 definitief VERSLAG De arbeidsverhoudingen in Europa – 2000 VOORWOORD (door de Commissie ingediend) VERSLAG De arbeidsverhoudingen in Europa – 2000 VOORWOORD Het is de eerste keer dat de Commissie een verslag over de arbeidsverhoudingen in Europa publiceert. De Commissie geeft zo gehoor aan de vraag naar meer openheid op een terrein dat alle EU-burgers aanbelangt. Doel is het grote publiek alle informatie te verstrekken die nodig is om de arbeidsverhoudingen op alle niveaus nieuwe impulsen te geven. Voorts wordt een inventaris opgemaakt van alle belangrijke ontwikkelingen die zich de afgelopen jaren op het vlak van de arbeidsverhoudingen hebben voorgedaan. Het feit dat Europa intensiever is gaan samenwerken op economisch en monetair vlak en op het gebied van de werkgelegenheid is niet zonder gevolgen gebleven voor de op nationaal vlak stevig verankerde arbeidsverhoudingen. Zo zijn er op het vlak van de arbeidsverhoudingen nieuwe vernieuwende en flexibele vormen van samenwerking ontstaan. Dit ontwikkelingsproces is nog niet voltooid, maar voltrekt zich wel in snel tempo. arbeidsovereenkomsten, bedrijfsovereenkomsten, Afhankelijk van de lidstaat of de sector berusten de arbeidsverhoudingen op individuele sectorale overeenkomsten of wettelijke of op een overeenkomst berustende nationale bepalingen. Gemiddeld is een kwart van de rijkdom van de lidstaten afkomstig uit de uitvoer naar andere EU-landen. Concreet betekent dit dat één werknemer op vier voor deze 'interne' markt produceert. Desondanks vormen de sociale aspecten van het productieproces nog steeds een materie waarover op plaatselijk vlak wordt beslist. Uit een aantal ontwikkelingen waarop in dit verslag dieper wordt ingegaan, blijkt dat de sociale actoren steeds vaker gedwongen worden rekening te houden met uitdagingen op Europees vlak. Belangrijkste punten Inzake arbeidsverhoudingen in de Europese Unie stonden de volgende kwesties de afgelopen jaren centraal: – – De Economische en Monetaire Unie heeft bijgedragen tot constructievere arbeidsverhoudingen, gebaseerd op gemeenschappelijke macro-economische doelstellingen. Getuige daarvan de aanzienlijke daling van het aantal arbeidsconflicten. Het van arbeidsconflicten is in de Europese Unie gedaald van meer dan 85 miljoen in 1979 tot minder dan 7 miljoen in 1996. verloren werkdagen gevolge aantal ten Ondanks het feit dat de industrie en de Europese economie in het algemeen (en bijgevolg hun leden) diepgaande structurele veranderingen hebben ondergaan, hebben de sociale partners zich weten aan te passen en is hun rol de afgelopen jaren steeds belangrijker geworden. In de jaren negentig zijn in elf lidstaten op nationaal vlak nieuwe tripartiete initiatieven genomen die zijn uitgemond in een aantal sociale pacten voor werkgelegenheid. Op Europees vlak hebben de 2 – – – – sociale partners bijzondere aandacht geschonken aan de ontwikkeling van de Europese werkgelegenheidsstrategie. Momenteel gaat hun aandacht vooral uit naar de bijdrage die zij op dit vlak kunnen leveren. De afgelopen twintig jaar hebben de lonen zich in de Europese Unie aan een zeer matig tempo ontwikkeld. Over het algemeen hebben de loonsverhogingen in reële termen geen gelijke tred gehouden met de toename van de productiviteit. Gevolg is dat de reële loonkosten per eenheid product tussen 1991 en 1998 met ongeveer zes procent zijn gedaald. Dankzij deze ontwikkelingen is het economische beleid opnieuw in evenwicht gebracht en de inflatie op een zeer laag peil gestabiliseerd. Van gemiddeld ongeveer 10% tussen 1970 en 1985 is de inflatie gedaald tot minder dan 2%. Opmerkelijk bij de loononderhandelingen is dat een macro-economische dialoog wordt gevoerd en de nationale onderhandelaars steeds meer rekening houden met wat zich op Europees vlak afspeelt. De Europese Unie zal worden uitgebreid met een aantal landen waar het gemiddelde maandloon ongeveer 300 euro bedraagt, daar waar het gemiddelde maandloon in veel van de huidige EU-lidstaten meer dan 2000 euro bedraagt. Deze loonniveaus weerspiegelen echter ruwweg het productiviteitspeil. In plaats van geduchte concurrenten te zijn, vormen de landen van Midden- en Oost-Europa een enorme en groeiende markt die in het handelsverkeer met de huidige EU-landen meer het handelsoverschot ongeveer 27 miljard euro in het voordeel van de EU. uitvoert. bedroeg 1998 dan in- In In 1998 bedroeg de jaarlijkse arbeidstijd gemiddeld 1660 uur (variërend van 1425 uur in Nederland tot 1940 uur in Griekenland). Er doen zich op het vlak van de arbeidsduur en het werkritme belangrijke en gevarieerde vernieuwingen tegelijkertijd wordt gestreefd naar meer flexibiliteit en naar voor waarbij nieuwe verhoudingen tussen beroepsleven, gezinsleven en vrije tijd. Deeltijdarbeid komt steeds vaker voor: in 1998 werkte 6% van de mannen en meer dan 30% van de vrouwen deeltijds. De discussie over de verkorting van de wekelijkse werktijd blijft uiterst actueel. De sociale dialoog is op Europees vlak in volle ontwikkeling. Zes recente overeenkomsten en het feit dat de afgelopen tien jaar meer dan honderd teksten gezamenlijk zijn goedgekeurd, illustreren de dynamiek van dit proces. Het Verdrag kent voortaan een belangrijke rol toe aan de Europese sociale partners bij het bepalen van de sociale politiek. Drie sectorale overeenkomsten werden in het kader van richtlijnen verplicht uitgevoerd. Lonen De jaren tachtig zijn voor de Europese sociale partners een leerschool in loonmatiging geweest. In de jaren zeventig stegen de nominale lonen gemiddeld met 14%. Deze grillige loonstijgingen leverden echter ten gevolge van de inflatie in reële termen niets op. Gevolg was dat de sociale partners, de regeringen en de monetaire overheden beslisten een samenhangend beleid te gaan voeren. Door de nominale lonen te matigen is de inflatie teruggedrongen tot minder dan 2%. Bovendien is loonmatiging voor de sociale partners de beste garantie voor een stijging van de reële lonen. 3 Het beleid van de afgelopen vijftien jaar heeft de weg vrijgemaakt voor de met het oog op de Economische en Monetaire Unie noodzakelijke convergentie. De geloofwaardigheid van dit proces blijkt uit het feit dat de langetermijnrente tot ongeveer 4% is gedaald. Voor het herstel van de Europese economie is het van essentieel belang dat het gevoerde beleid wordt voortgezet. Voorwaarde voor deze nieuwe ontwikkelingen was dat de vakbonden en de werkgevers hun traditionele houding grondig wijzigden. De sociale partners zagen zich genoodzaakt bij hun onderhandelingen rekening te houden met de stabiliteit van de macro-economie. Deze sleutelrol van de sociale actoren op macro-economisch vlak is op het hoogste niveau binnen de Europese Unie erkend. Door de Europese Raad van Keulen is een mechanisme in het leven geroepen dat de sociale partners, de Raad, de Commissie en de vertegenwoordigers van de Europese Centrale Bank in staat stelt permanent van gedachten te wisselen over technische en beleidskwesties. Deze samenkomsten in het teken van "de macro-economische dialoog" illustreren dat de rol van loononderhandelingen fundamenteel is gewijzigd en dat ontwikkelingen op Europees vlak invloed hebben op de arbeidsverhoudingen op een lager niveau. Opgemerkt zij dat een aantal krachten binnen de vakbeweging samenwerken om op multinationaal niveau het kader voor loononderhandelingen te herzien. Doel is de positie van de vakbonden te versterken bij onderhandelingen over een toenemend aantal onderwerpen, zoals de stabiliteit van de macro-economie, de toegang tot opleidingen, gelijke kansen en mobiliteit. Voorts heeft het streven naar stabiliteit de sociale partners ertoe aangezet alternatieven te zoeken voor de verdeling van winst uit verhoogde productiviteit. Het feit dat alle partijen meer en meer bij de verdeling van de bedrijfswinsten worden betrokken, geeft nieuwe veelbelovende impulsen aan de pogingen om de organisatie van het bedrijfsleven te vernieuwen. 80% van de 500 grootste Europese ondernemingen bestaan reeds vormen van financiële deelneming. In een aantal lidstaten worden op dit vlak vernieuwingen doorgevoerd die de Commissie met grote aandacht volgt. De sociale partners spelen een doorslaggevende rol inzake loonkwesties, ook al is het de overheid die de sociale lasten op arbeid bepaalt (gewoonlijk tussen 30 en bijna 60% van de totale arbeidskosten). Soms stelt de overheid richtsnoeren vast: zo worden de minimumlonen in acht lidstaten van overheidswege bepaald. Toch zijn het de sociale partners die in laatste instantie de algemene loonontwikkelingen sturen. Vanuit deze optiek is het nog minder aanvaardbaar dat de loonkloof tussen mannen en vrouwen nog steeds niet is gedicht. Ondanks een richtlijn uit 1975 (75/117/EG) bedraagt het loonverschil tussen vrouwen en mannen nog steeds ongeveer 28%. De loonverschillen worden gedeeltelijk verklaard door objectieve factoren, zoals het feit dat echtparen de gezinstaken verdelen (vrouwen onderbreken hun loopbaan vaker dan mannen). Uit deze objectieve factoren blijkt ook hoe moeilijk het is gezins- en beroepsleven te combineren. De sociale partners kunnen de ongelijkheid tussen mannen en vrouwen helpen verkleinen door bij het sluiten van overeenkomsten oog te hebben voor genderaspecten en bij onderhandelingen over collectieve arbeidsovereenkomsten de positie van vrouwen te versterken. 4 In de kandidaat-lidstaten liggen de loonniveaus lager dan in de huidige EU-lidstaten. De kandidaat-lidstaten vormen echter allesbehalve een homogene groep en vertonen onderling grote verschillen inzake loonkosten (de loonkosten variëren van 105 euro per maand in Bulgarije tot 854 euro per maand in Slovenië). Rekening houdend met de arbeidsproductiviteit ligt het salarieel concurrentievermogen van de kandidaat- lidstaten op een niveau dat vergelijkbaar is met dat van de Europese Unie. De integratie van Portugal, Spanje en Griekenland in de Unie leert dat reële loonverschillen slechts langzaam worden overbrugd en dat niet een abstracte Europese "norm", maar veeleer de binnenlandse ontwikkeling van de productiviteit dit overbruggingsproces stuurt. Bovendien vinden de hogelonenlanden meestal het meeste baat bij het onderlinge handelsverkeer. Dat blijkt trouwens ten overvloede uit het handelsverkeer tussen de EU en de in 1998 bedroeg het handelsoverschot 27 miljard euro in het voordeel van West-Europa. landen van Midden- en Oost-Europa: Arbeidstijd Behalve lonen staat bij onderhandelingen over collectieve arbeidsovereenkomsten nog een tweede aspect centraal: het bepalen van de arbeidstijd en het werkritme. Terwijl de loononderhandelingen de jongste tijd zijn ingebed in het streven naar economische stabiliteit, laten de onderhandelingen over de werkindeling en de arbeidsduur een gevarieerd beeld zien en vormen zij een terrein waarop zich momenteel talrijke vernieuwingen voordoen. Het standaardmodel voor de indeling van de dagelijkse, wekelijkse, maandelijkse en jaarlijkse arbeidstijd wordt momenteel op losse schroeven gezet. De flexibiliteit inzake arbeidstijd blijkt uit de onderhandelingen over flexibele werktijden, de toename van deeltijdarbeid en weekendwerk, de annualisering van de arbeidstijd en de nieuwe mogelijkheden om beroepsactiviteiten tijdelijk te onderbreken en de pensioenleeftijd aan te passen. Tussen 1985 en 1998 is het aantal deeltijds werkende mannen gestegen van 4 naar 6% en het aantal deeltijds werkende vrouwen van 28 naar 32%. Deze ontwikkelingen zijn ingegeven door de behoefte het productietempo en het dienstenaanbod beter af te stemmen op de vraag. Doel is het bedrijfsleven de nodige flexibiliteit te verlenen met het oog op maximale organisatorische efficiëntie en productiviteit. Voorts beantwoorden deze ontwikkelingen aan het verlangen van de werknemers naar meer vrije tijd en betere mogelijkheden om gezins- en beroepsleven te combineren. Deze ontwikkelingen werpen echter een belangrijke vraag op: hoe kan een evenwicht worden gevonden tussen flexibele arbeidstijden en de bescherming van de werknemers? Onzekere arbeidstijden hebben vaak de plaats ingenomen van onzekere arbeidsovereenkomsten. Steeds vaker wordt gediscussieerd over de noodzaak de verbrokkelde arbeidstijden in een omvattend professioneel kader te plaatsen, waarbij plaats wordt ingeruimd voor het verwerven van nieuwe kennis. Europeanen met een baan (op dit ogenblik 61% van de beroepsbevolking) werken gemiddeld 1660 uur per jaar, oftewel ongeveer 70 000 uur gespreid over een hele loopbaan. Deze hoeveelheid arbeid kan op verschillende manieren worden ingevuld 5 en roept twee vragen op waarop alle EU-lidstaten een antwoord hebben proberen te formuleren. De eerste vraag heeft betrekking op de flexibiliteit van het werkritme en de arbeidstijd. De spectaculaire toename van deeltijdarbeid (in 1998 waren 17,4% van alle banen deeltijdbanen) en weekendwerk illustreert dat de arbeidstijden en het werkritme steeds meer de individuele wensen van de werknemers weerspiegelen. De talrijke mogelijkheden om beroepsactiviteiten tijdelijk te onderbreken (educatief verlof, sabbatsverlof, ouderschapsverlof. ) bieden uitzicht op nieuwe vormen van loopbaanplanning. De tweede vraag heeft betrekking op arbeidstijdverkorting (hetzij door een maximale jaarlijkse werktijd in te voeren, hetzij door werknemers de wekelijkse of mogelijkheid te bieden met vervroegd pensioen te gaan). Van oudsher bestaat er een duidelijke tendens om de arbeidstijd te verkorten en deze tendens heeft zich de jongste tijd voortgezet. De huidige technologische revolutie, die gekenmerkt wordt door en het verlangen naar meer levenskwaliteit hebben het debat over arbeidstijdverkorting opnieuw actueel gemaakt. een aanzienlijke productiviteitsstijging, Het beleid van de Gemeenschap is er op dit punt altijd op gericht geweest de gezondheid en de veiligheid van de werknemers te beschermen. Kort geleden hebben de sociale partners een raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor deeltijdarbeid gesloten waarin steun wordt toegezegd aan het beginsel van gelijke behandeling. In de landbouwsector hebben de sociale partners met het oog op meer werkgelegenheid en een betere organisatie van het arbeidsproces onderhandelingen gevoerd over een verkorting van de jaarlijkse arbeidstijd. Uit al deze ontwikkelingen blijkt dat op communautair vlak met dit thema rekening wordt gehouden en dat besprekingen of maatregelen in verband met de arbeidsduur en de indeling van de arbeidstijd verregaande economische en sociale gevolgen hebben. De sociale dialoog op Europees vlak inzake verschillen De Europese sociale dialoog heeft een sleutelrol gespeeld bij het overbruggen van op culturele brancheoverkoepelend vlak en langzamerhand ook in een aantal sectoren bipartiete structuren gevormd. Deze gemaakt met structuren hebben onderhandelingen tussen vijftien partijen te experimenteren en de spelregels voor dergelijke onderhandelingen te verfijnen. arbeidsverhoudingen. Vanaf het mogelijk 1985 zijn De organisatie van de Europese sociale actoren is in dit verband van cruciaal belang. Tijdens debatten in de periode na de inwerkingtreding van het Verdrag betreffende de Europese Unie ("Verdrag van Maastricht") stonden twee kwesties centraal: representativiteit en de overdracht van bevoegdheden. Hoewel nog steeds intensief over deze twee kwesties wordt gedebatteerd, hebben de Europese sociale partners toch al een aantal uiterst bemoedigende oplossingen aangedragen. Momenteel spitst de sociale dialoog zich toe op de vraag in hoeverre de sociale partners in staat zijn gebruik te maken van de mogelijkheden die de Verdragen van Maastricht en Amsterdam bieden. De bestaande bepalingen in verband met voor de ondernemingen en de werknemers cruciale thema's (bijvoorbeeld informatie en levenslang leren en mobiliteit) moeten raadpleging, de verwerving van kennis, 6 worden aangepast, rekening houdend met een aantal factoren: de invoering in snel tempo van nieuwe technologieën, de groeiende behoefte van ondernemingen aan flexibiliteit en de vraag van werknemers naar omscholingsprogramma's, mobiliteit en mogelijkheden om gezins- en beroepsleven beter te combineren. Uit de samenwerking die langzamerhand op Europees vlak gestalte krijgt, blijkt dat de sociale actoren hun activiteiten steeds meer een Europese dimensie geven. Bovendien gebruiken of creëren zij in een aantal gevallen nieuwe instrumenten om op Europees vlak activiteiten op touw te kunnen zetten. Deze ontwikkeling tekent zich vooral af op het niveau van de transnationale ondernemingen. Zo zijn onder impuls van Richtlijn 94/45/EG meer dan 600 overeenkomsten gesloten die mechanismen in het leven hebben geroepen om de werknemers te informeren en te raadplegen. De ondernemingsraden, die een nieuwe vorm van de Europese sociale dialoog zijn, bieden een forum waar van gedachten kan worden gewisseld en meningsverschillen kunnen worden besproken. Een dergelijk forum is van cruciaal belang om op multinationaal vlak het inzicht in de arbeidsverhoudingen te bevorderen. Wellicht kan in de komende jaren binnen de ondernemingsraden naar oplossingen worden gezocht voor problemen in verband met mobiliteit, overdraagbaarheid van rechten en gelijke kansen. De sectorale sociale dialoog krijgt langzamerhand vorm. Op Europees vlak wordt momenteel in 24 sectoren op vrijwillige basis een bipartiete dialoog gevoerd. Zowel in traditionele sectoren waar al vele jaren een gemeenschappelijk communautair beleid wordt gevoerd, als in een aantal nieuwe sectoren zijn de sociale actoren op zoek naar samenwerkingsvormen met een Europese dimensie. Meestel is het in eerste instantie de bedoeling een aantal voor de sociale dialoog relevante probleemgebieden te identificeren en een gemeenschappelijke "terminologie" uit te testen. Dat verklaart waarom de sectorale sociale dialoog tot nu toe slechts in beperkte mate concrete verbintenissen heeft opgeleverd. Dit alles betekent niet dat het sectorale niveau aan belang heeft ingeboet. In heel wat lidstaten zorgt het sectorale niveau voor evenwicht bij onderhandelingen over collectieve arbeidsovereenkomsten. Enerzijds maakt het mogelijk rekening te houden met het specifieke karakter van elke sector. Anderzijds stelt het de algemene voorwaarden vast waaronder werkgevers en werknemers onderhandelingen kunnen aanknopen. Op Europees vlak zijn overeenkomsten gesloten in verband met arbeidstijdverkorting (landbouw – juli 1997) en de indeling van de arbeidstijd (zeevervoer – september 1998, spoorwegen – september 1998). In een aantal sectoren waar zich in snel tempo herstructureringen voordoen, proberen de sociale partners steeds vaker op Europees vlak greep te krijgen op nieuwe ontwikkelingen en maatregelen te nemen. In een groot aantal sectoren voeren de sociale partners besprekingen over de vraag hoe nationale ontwikkelingen in verband met nieuwe onderhandelingsthema's (bijvoorbeeld de sociale gevolgen van telewerk en van de ontwikkeling van de informatiemaatschappij) efficiënter kunnen worden ondersteund. De brancheoverkoepelende sociale dialoog omvat twee elementen: het tripartiete overleg en de autonome bipartiete dialoog. Dankzij de brancheoverkoepelende sociale dialoog – die het resultaat is van de politieke wil de sociale partners nauwer 7 bij de jongste vooruitgang op het vlak van de Europese integratie te betrekken – hebben de sociale partners een sleutelrol kunnen spelen. Het tripartiete overleg werd voor het eerst geïntroduceerd in een aantal adviesorganen (brancheoverkoepelende adviescommissies). Met de oprichting van het Permanent Comité voor arbeidsmarktvraagstukken en de organisatie van tripartiete conferenties in de jaren zeventig werd steeds intensiever op tripartiete basis overleg gepleegd over werkgelegenheidsthema's. Tijdens besprekingen op tripartiete basis zijn verschillende kwesties aan bod gekomen: de mogelijkheden om een beroepsopleiding te volgen, betere mogelijkheden voor jongeren om zich op de arbeidsmarkt te integreren, gelijke kansen voor vrouwen en mannen en de integratie van langdurig werklozen. Uit de conclusies van deze besprekingen blijkt dat op heel wat gebieden overeenstemming is bereikt. Europese werkgelegenheidsstrategie over De tripartiete overleg recentelijk nieuwe werkgelegenheidsrichtsnoeren hebben het impulsen gegeven. Dankzij deze nieuwe ontwikkelingen zijn de bestaande overlegstructuren versterkt en nieuwe structuren in het leven geroepen. besprekingen de en Het Comité "Werkgelegenheid en arbeidsmarkt" en de sociale partners voeren op gezette tijden technische besprekingen over de werkgelegenheidsrichtsnoeren. De coördinatie van het economische beleid en de verbetering van de wisselwerking tussen de loonontwikkeling en het economische, budgettaire en financiële beleid worden vanuit technisch en politiek oogpunt besproken in het kader van een "macro- economische dialoog" die naar aanleiding van de Europese Raad van Keulen in het leven is geroepen. Om het half jaar worden in het Permanent Comité voor arbeidsmarktvraagstukken en met de trojka van de staatshoofden en regeringsleiders bijeenkomsten georganiseerd waar de economische richtsnoeren en het werkgelegenheidsbeleid wordt besproken. samenhang tussen de De sociale partners beschikken zo over institutionele middelen om in een vroeg stadium tussenbeide te komen op twee cruciale gebieden waarop de Gemeenschap actief is: de coördinatie van het economische beleid en de uitvoering van de Europese werkgelegenheidsstrategie. De brancheoverkoepelende bipartiete sociale dialoog (ook wel de sociale dialoog van Hertoginnedal genoemd) heeft op Europees vlak een sleutelrol gespeeld. Voor het eerst besliste een aantal onafhankelijke actoren een dialoog aan te gaan om op een aantal gebieden vooruitgang te kunnen boeken en overeenkomsten te sluiten. De keuze van de UNICE, het CEEP en het EVV uit 1985 heeft resultaten opgeleverd en ertoe geleid dat het Verdrag de rol van de sociale partners erkent (artikelen 138 en 139). De bij deze dialoog betrokken organisaties kunnen gezamenlijk de thema's bestuderen en bespreken die voor de opbouw van de Gemeenschap cruciaal zijn: de ontwikkeling van een economische samenwerkingsstrategie; de verwezenlijking van de interne markt; de uitvoering van het Gemeenschapshandvest van de sociale grondrechten van de werknemers; en de voorbereiding van de Economische en Monetaire Unie. Door een dialoog aan te gaan hebben de Europese sociale partners de jongste ontwikkelingen op al deze gebieden kunnen beïnvloeden, hetzij naar aanleiding van topbijeenkomsten, hetzij door adviezen of aanbevelingen goed te keuren. Bovendien zijn ze actief bij de ontwikkeling van het beleid betrokken geworden. 8 is spectaculairst Het de Intergouvernementele Conferentie van 1991, toen op basis van een bijdrage van de sociale partners (de overeenkomst van 31. 10. 91) nieuwe verdragsartikelen zijn opgesteld waarin de rol van de sociale partners op Europees vlak wordt vastgelegd. gekomen invloed tijdens uiting deze tot Met de inwerkingtreding van de nieuwe bepalingen in 1993 is voor de brancheoverkoepelende sociale dialoog een nieuw tijdperk aangebroken. Doordat de sociale partners het recht hebben over voorstellen in verband met sociale kwesties te worden geraadpleegd en kunnen vragen om sociale kwesties eerder op basis van overeenkomsten dan bij wet te regelen, spelen zij voortaan in Europa op sociaal vlak een centrale rol. Zo hebben onderhandelingen over Europese raamovereenkomsten geleidelijk de plaats ingenomen van "gemeenschappelijke adviezen". arbeidsovereenkomsten Sinds 1995 zijn drie raamovereenkomsten gesloten (ouderschapsverlof (december 1995); 1997); voor arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (maart 1999)). Dit feit is belangrijk: voor het eerst werd op sociaal vlak vooruitgang geboekt door de vernieuwende bepalingen van de artikelen 138 en 139 van het Verdrag in te roepen. Het komt erop neer dat de sociale partners zelf kunnen bepalen welke kwesties van algemeen belang zij bij toekomstige onderhandelingen willen aansnijden. deeltijdarbeid (juni Het communautair sociaal recht Sinds de oprichting van de Gemeenschap is het werkterrein van de Europese sociale politiek breder en gevarieerder geworden. Het aanvankelijke doel was een ruimte voor beroepsmobiliteit in het leven te roepen. Later werd het werkterrein op grond van een aantal bepalingen uitgebreid tot nieuwe gebieden: de strijd tegen concurrentievervalsing, de bevordering van gelijke kansen voor vrouwen en mannen en de verbetering van de bescherming van de gezondheid en de veiligheid op het werk. Dankzij de jongste institutionele ontwikkelingen is het werkterrein van de Europese sociale politiek verruimd tot met name werkgelegenheidsvraagstukken en de strijd tegen discriminatie. Momenteel omvat het communautair sociaal recht vier grote gebieden: het vrije verkeer van werknemers; het arbeidsrecht; gelijke kansen voor vrouwen en mannen; en de bescherming van de gezondheid en de veiligheid op het werk. Het doel van communautaire voorstellen op deze gebieden is nieuwe rechten in het leven te roepen in verband met transnationale kwesties (vrij verkeer; Europese ondernemingsraden; detachering van werknemers) of een minimumniveau van rechten vast te leggen (onverminderd het recht op nationaal vlak gunstigere regelingen vast te stellen). in richtlijnen Voor het Europees sociaal recht is het van groot belang dat de richtsnoeren van communautaire collectieve arbeidsovereenkomsten worden omgezet. Het is van cruciaal belang dit proces te controleren en te evalueren. Voorts moeten de met de uitvoering belaste nationale overheden met elkaar in contact worden gebracht. Steeds meer dringt zich de noodzaak op alle betrokken partijen met het communautair sociaal recht vertrouwd te maken. nationale wetten nationale of is in Europa gemeengoed werknemers te informeren en te raadplegen. De Het ondernemingen hechten veel waarde aan gemotiveerde werknemers en beseffen dat overleg een bron van vernieuwing is en kan leiden tot een efficiëntere organisatie van 9 het arbeidsproces. Daarom hebben de meeste ondernemingen vrijwillig mechanismen in het leven geroepen om hun werknemers te informeren en te raadplegen. Aan de hand van Europese voorschriften is geprobeerd nauwkeurig te bepalen onder welke voorwaarden en in welke mate de werknemers bij het reilen en zeilen van een onderneming moeten worden betrokken. Op grond van de eerste richtlijnen "arbeidsrecht" uit het begin van de jaren zeventig moeten de werknemers worden geïnformeerd en geraadpleegd in tijden van diepe economische crises (bijvoorbeeld bij collectieve ontslagen en de overdracht van ondernemingen). Krachtens Richtlijn 94/45/EG van de Raad van 22 september 1994 zijn Europese concerns met meer dan 1000 werknemers verplicht hun werknemers te informeren en te raadplegen. Een recenter voorstel beoogt deze verplichting uit te breiden tot alle Europese ondernemingen met meer dan 50 werknemers. Doel van het communautaire beleid is nationale praktijken ten aanzien van de internationalisering opnieuw enige relevantie te verlenen (informatie over de strategie van een Europees concern vormt een waardevolle aanvulling op informatie die op plaatselijk vlak wordt verstrekt) en de gelijke behandeling van werknemers en ondernemingen te bevorderen. structurele veranderingen elkaar in snel tempo opvolgen en de Europese ondernemingen zich voortdurend moeten aanpassen en reorganiseren, is het van cruciaal belang met de sociale gevolgen van het omschakelingsproces rekening te houden. In een tijd waarin diepgaande Het gevolg van de huidige ontwikkelingen op nationaal vlak is dat de interne spelregels die de verhoudingen tussen verschillende niveaus en beleidsterreinen bepalen, opnieuw gedefinieerd moeten worden. Twee tendensen drukken hun stempel op de onderhandelingen over collectieve arbeidsovereenkomsten: de lagere niveaus nemen meer en meer afstand van de normen en richtsnoeren waarover op de hogere niveaus is onderhandeld, en de onderhandelingen krijgen inhoudelijk steeds meer diepgang. Voorlopig hebben deze tendensen nog geen duidelijkheid verschaft over de plaats die het Europese niveau inneemt. Het feit dat op verschillende niveaus over dezelfde thema's wordt onderhandeld – het Europese kader wordt op nationaal vlak geïnterpreteerd of ondernemingsniveau – zou ertoe leiden dat op het hoogste niveau zeer algemene richtsnoeren worden vastgelegd. Het is in deze context van cruciaal belang te streven naar complementariteit tussen de verschillende niveaus. vervolgens sectoraal concreet gestalte krijgt op en Uit een aantal recente ontwikkelingen (initiatieven op lagere niveaus of initiatieven van Europese organisaties van sociale partners) blijkt dat er een tendens bestaat om onderhandelingen over collectieve arbeidsovereenkomsten op Europees vlak te coördineren. Deze tendens manifesteert zich met name bij vakbondsacties rond de loonproblematiek in grensstreken. Meer in het algemeen worden thema's en praktijken steeds meer verspreid en houden de sociale partners bij besprekingen op nationaal of lager niveau steeds meer rekening met de Europese dimensie. Een aantal kwesties wordt echter nog steeds op nationaal vlak geregeld: de organisatie van de sociale dialoog, de resultaten van de onderhandelingen over collectieve collectieve de maatregelen worden genomen en de wijze waarop conflicten worden bijgelegd. Deze kwesties, die op diepgewortelde nationale tradities berusten, vallen buiten de werkingssfeer van het Europees recht. voorwaarden waaronder arbeidsovereenkomsten, 10 Sociale pacten voor werkgelegenheid In de jaren negentig zijn in een groot aantal lidstaten tripartiete pacten of overeenkomsten voor werkgelegenheid gesloten. Het feit dat thema's in verband met de bevordering van de werkgelegenheid, inflatiebeheersing of de modernisering van stelsels voor sociale bescherming steeds meer gezamenlijk door de overheid, de werkgevers en de werknemers worden aangepakt, heeft een nieuwe fase voor de arbeidsverhoudingen in Europa ingeluid. De sociale pacten bieden de sociale partners de mogelijkheid initiatieven te nemen op gebieden die traditioneel aan de overheid zijn voorbehouden: de bevordering van de werkgelegenheid of het opstellen van richtsnoeren voor het economische beleid. hun Daartegenover onderhandelingsvrijheid onderhandelingen te voeren over kaderrichtsnoeren in verband met loonontwikkelingen en de aanpassing van de werking van de arbeidsmarkt. partners sociale bereid staat zijn van dat los de De inspanningen die de lidstaten met het oog op hun toetreding tot de Economische en Monetaire Unie hebben geleverd, zouden wellicht niet mogelijk zijn geweest zonder partnerschap en zonder de medewerking van de sociale partners op terreinen die tot hun bevoegdheden behoren. De afgelopen jaren heeft een groot aantal lidstaten tijdens de onderhandelingen over "pacten van de tweede generatie" dit partnerschap voortgezet. Doel is zich op nieuwe ontwikkelingen voor te bereiden en er zelfs greep op te krijgen. Bedoeld zijn: de mondialisering van de markten, de toenemende concurrentie en de noodzaak het concurrentievermogen de informatiemaatschappij en de duurzame verandering van productiemethoden, consumptiepatronen en levensgewoonten; de vergrijzing van de bevolking en de nieuwe afspraken tussen de generaties die daardoor noodzakelijk worden; de steeds flexibelere arbeidstijden en het behoud van rechten bij loopbaanonderbrekingen en verandering van werk. toenemende versterken; invloed van de te In deze context is het belang van de sociale dialoog opnieuw toegenomen. Dankzij de sociale dialoog kunnen de vertegenwoordigers van de actieve krachten in de samenleving aan de besluitvorming deelnemen. Tegelijkertijd doet de sociale dialoog dienst als forum waar aspiraties aan bod kunnen komen die voor de hele samenleving van belang zijn. De tendens om op nationaal vlak sociale pacten te sluiten heeft een pendant op communautair vlak gekregen. Op de Europese Raad van Keulen werd het plan voor een Europees werkgelegenheidspact boven de doopvont gehouden. Doel van dit pact is de uiterst positieve ontwikkelingen in een groot aantal lidstaten ook op Europees vlak op gang te brengen. Dit beleid, dat op een Europees partnerschap berust, kan enkel slagen als alle betrokken partijen (en in de eerste plaats de sociale partners) hun volle steun toezeggen. Het toont aan – samen met een aantal andere aspecten die in dit verslag worden belicht – dat de arbeidsverhoudingen op Europees vlak in volle ontwikkeling zijn. 11


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 497/2000 af 6. marts 2000 om fastsættelse af Fællesskabets produktions- og importpriser for nelliker og roser ved anvendelse af importordningen for visse af blomsterdyrkningens produkter med oprindelse i Cypern, Israel, Jordan og Marokko samt på Vestbredden og i Gazastriben

eurovoc_concepts:
Cyprus
Middle East
Morocco
floriculture
import price
producer price

text: L 60/18 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 7. 3. 2000 KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 497/2000 af 6. marts 2000 om fastsættelse af Fællesskabets produktions- og importpriser for nelliker og roser ved anvendelse af importordningen for visse af blomsterdyrkningens produkter med oprindelse i Cypern, Israel, Jordan og Marokko samt på Vestbredden og i Gazastriben KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR — under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, under henvisning til Rådets forordning (EØF) nr. 4088/87 af 21. december 1987 om betingelserne for anvendelse af præfe- af blomsterdyrkningens af visse rencetold ved indførsel produkter med oprindelse i Cypern, Israel, Jordan og Marokko samt på Vestbredden og i Gazastriben (1), senest ændret ved forordning (EF) nr. 1300/97 (2), særlig artikel 5, stk. 2, litra a), og ud fra følgende betragtning: Efter artikel 2, stk. 2, og artikel 3 i forordning (EØF) nr. 4088/87 fastsættes Fællesskabets produktions- og importpriser hver anden uge for enkelt- (standard) og mangeblomstrede (spray) nelliker og stor- og småblomstrede roser, og de anvendes i perioder på to uger. Efter artikel 1b i Kommissio- nens forordning (EØF) nr. 700/88 af 17. marts 1988 om visse gennemførelsesbestemmelser for ordningen for indførsel til Fællesskabet af visse af blomsterdyrkningens produkter med oprindelse i Cypern, Israel, Jordan og Marokko samt på Vest- bredden og i Gazastriben (3), senest ændret ved forordning (EF) nr. 2062/97 (4), fastsættes disse priser for perioder af to uger på grundlag som medlemsstaterne oplysninger, meddeler. Det er vigtigt, at disse straks fastsættes, så at den told, der skal anvendes, kan beregnes. Denne forordning bør derfor straks træde i kraft — vejede af UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 Fællesskabets produktions- og importpriser for enkelt- (stan- dard) og mangeblomstrede (spray) nelliker og stor- og småblomstrede roser, jf. artikel 1b i forordning (EØF) nr. 700/ 88, fastsættes for en periode på to uger som angivet i bilaget. Artikel 2 Denne forordning træder i kraft den 7. marts 2000. Den anvendes fra den 8. til den 21. marts 2000. Denne medlemsstat. forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver Udfærdiget i Bruxelles, den 6. marts 2000. På Kommissionens vegne Franz FISCHLER Medlem af Kommissionen (1) EFT L 382 af 31. 12. 1987, s. 22. (2) EFT L 177 af 5. 7. 1997, s. 1. (3) EFT L 72 af 18. 3. 1988, s. 16. (4) EFT L 289 af 22. 10. 1997, s. 1. 7. 3. 2000 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 60/19 BILAG Periode: 8. til 21. marts 2000 (EUR pr. 100 stk. ) Fællesskabets produktionspris Enkeltblomstrede nelliker (standard) Mangeblomstrede nelliker (spray) Storblomstrede roser Småblomstrede roser 14,65 12,70 43,40 15,69 Fællesskabets importpris Enkeltblomstrede nelliker (standard) Mangeblomstrede nelliker (spray) Storblomstrede roser Småblomstrede roser Israel Marokko Cypern Jordan Vestbredden og Gazastriben 14,04 18,89 — — — 7,44 18,54 — — — 17,28 17,01 — — — — — — — —


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 498/2000 af 6. marts 2000 om suspension af præferencetolden og genindførelse af tolden ifølge den fælles toldtarif ved indførsel af mangeblomstrede nelliker (spray) med oprindelse i Israel

eurovoc_concepts:
CCT duties
Israel
floriculture
import
tariff preference

text: L 60/20 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 7. 3. 2000 KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 498/2000 af 6. marts 2000 om suspension af præferencetolden og genindførelse af tolden ifølge den fælles toldtarif ved indførsel af mangeblomstrede nelliker (spray) med oprindelse i Israel KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR — (4) Ved Kommissionens forordning (EØF) nr. 700/88 (6), senest ændret ved forordning (EF) nr. 2062/97 (7), er for ordningen blevet gennemførelsesbestemmelserne fastsat. under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, under henvisning til Rådets forordning (EØF) nr. 4088/87 af 21. december 1987 om betingelserne for anvendelse af præfe- rencetold ved indførsel af blomsterdyrkningens af visse produkter med oprindelse i Cypern, Israel, Jordan og Marokko samt på Vestbredden og i Gazastriben (1), senest ændret ved forordning (EF) nr. 1300/97 (2), særlig artikel 5, stk. 2, litra b), og ud fra følgende betragtninger: (1) (2) Forordning (EØF) nr. 4088/87 fastsætter betingelserne stor- og for anvendelse af en præferencetold for småblomstrede roser, enkeltblomstrede nelliker (stan- inden for dard) og mangeblomstrede nelliker (spray) rammerne af årlige toldkontingenter for indførsel til Fællesskabet af friske afskårne blomster. forordning (EF) nr. 1981/94 (3), senest Ved Rådets ændret ved Kommissionens forordning (EF) nr. 2530/ 1999 (4), er der fastsat åbning og forvaltning af fælles- skabstoldkontingenter for afskårne blomster og blom- sterknopper, friske, med oprindelse i Cypern, Egypten, Israel, Malta, Marokko samt på Vestbredden og i Gaza- striben. (5) (6) På grundlag af de konstateringer, der er foretaget efter bestemmelserne i forordning (EØF) nr. 4088/87 og (EØF) nr. 700/88, kan det fastslås, at de i artikel 2, stk. 2, i forordning (EØF) nr. 4088/87 fastsatte betingelser er for en suspension af præferencetolden for opfyldt mangeblomstrede nelliker (spray) med oprindelse i Israel. Tolden ifølge den fælles toldtarif bør derfor genindføres. Kontingentet af de pågældende produkter vedrører perioden fra 1. januar til 31. december 2000. Suspen- sion af præferencetolden og genindførelse af tolden i den fælles toldtarif kan kun foretages indtil udgangen af denne periode. (7) I perioden mellem forvaltningskomitéens møder bør Kommissionen træffe disse foranstaltninger — UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 (KN-kode For indførsel af mangeblomstrede nelliker (spray) Israel suspenderes den ved 0603 10 20) med oprindelse i forordning (EF) nr. 1981/94 fastsatte præferencetold, og tolden ifølge den fælles toldtarif genindføres. (3) Ved Kommissionens forordning (EF) nr. 497/2000 (5) er Fællesskabets produktions- og importpriser for nelliker og roser blevet fastsat med henblik på ordningens anvendelse. Artikel 2 (1) EFT L 382 af 31. 12. 1987, s. 22. (2) EFT L 177 af 5. 7. 1997, s. 1. (3) EFT L 199 af 2. 8. 1994, s. 1. (4) EFT L 306 af 1. 12. 1999, s. 17. (5) Se side 18 i denne Tidende. Denne forordning træder i kraft den 8. marts 2000. (6) EFT L 72 af 18. 3. 1988, s. 16. (7) EFT L 289 af 22. 10. 1999, s. 71. 7. 3. 2000 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 60/21 Denne medlemsstat. forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver Udfærdiget i Bruxelles, den 6. marts 2000. På Kommissionens vegne Franz FISCHLER Medlem af Kommissionen


title: Reglamento (CE) n° 493/2000 de la Comisión, de 6 de marzo de 2000, relativo al suministro de aceite vegetal en concepto de ayuda alimentaria

eurovoc_concepts:
EU production
Eritrea
aid system
award of contract
food aid
vegetable oil

text: 7. 3. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 60/9 REGLAMENTO (CE) No 493/2000 DE LA COMISIÓN de 6 de marzo de 2000 relativo al suministro de aceite vegetal en concepto de ayuda alimentaria LA COMISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CE) no 1292/96 del Consejo, de 27 de junio de 1996, sobre la política y la gestión de la ayuda alimentaria y de las acciones específicas de apoyo a la seguridad alimentaria (1) y, en particular, la letra b) del apartado 1 de su artículo 24, Considerando lo siguiente: (1) (2) (3) Dicho Reglamento establece la lista de los países y orga- nismos que pueden beneficiarse de una ayuda comuni- taria y determina los criterios generales relativos al trans- porte de la ayuda alimentaria más allá de la fase fob. Como consecuencia de una decisión relativa a la conce- sión de ayuda alimentaria, la Comisión ha otorgado aceites vegetales a determinados beneficiarios. Procede efectuar dicho suministro con arreglo a las normas previstas en el Reglamento (CE) no 2519/97 de la Comisión, de 16 de diciembre de 1997, por el que se establecen las modalidades generales de movilización de productos que deben suministrarse en el marco del Reglamento (CE) no 1292/96 del Consejo en concepto comunitaria (2). Es necesario de alimentaria precisar, en particular, los plazos y condiciones de entrega, para determinar los gastos que resulten de ello. ayuda (4) Para garantizar el suministro para un determinado lote, es conveniente establecer que los licitadores puedan movilizar tanto aceite de colza como aceite de girasol. El suministro de cada lote se asignará a la oferta menos elevada. HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Artículo 1 En concepto de ayuda alimentaria comunitaria, se procederá a la movilización en la Comunidad de aceite vegetal para sumi- nistrarlo a los beneficiarios que se indican en el anexo, de conformidad con las disposiciones del Reglamento (CE) no 2519/97 y con las condiciones que figuran en el anexo. El suministro se referirá a la movilización de aceite vegetal producido en la Comunidad. El producto movilizado no deberá haber sido fabricado y/o envasado en régimen de perfecciona- miento activo. Las ofertas se referirán o bien al aceite de colza o bien al aceite de girasol. Cada oferta indicará de manera precisa la categoría de aceite a que se refiere, so pena de no ser admitida a trámite. Se presupone que el licicitador tiene conocimiento de todas las condiciones generales y particulares aplicables y que las ha aceptado. No se considerará escrita ninguna otra condición o reserva contenida en su oferta. Artículo 2 El presente Reglamento entrará en vigor el día siguiente al de su publicación en el Diario Oficial de las Comunidades Europeas. El presente Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Bruselas, el 6 de marzo de 2000. Por la Comisión Franz FISCHLER Miembro de la Comisión (1) DO L 166 de 5. 7. 1996, p. 1. (2) DO L 346 de 17. 12. 1997, p. 23. L 60/10 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 7. 3. 2000 ANEXO LOTES A Y B 1. Acción no: 267/98 2. Beneficiario (2): Euronaid, PO Box 12, 2501 CA Den Haag, Nederland [tel. : (31-70) 33 05 757; fax: 36 41 701; télex: 30960 EURON NL] 3. Representante del beneficiario: deberá ser determinado por el beneficiario 4. País de destino: Eritrea 5. Producto que se moviliza: o bien aceite de colza refinado, o bien aceite de girasol refinado 6. Cantidad toal (toneladas netas): 1 125 7. Número de lotes: 2 (A: 562 toneladas; B: 563 toneladas) 8. Características y calidad del producto (3) (4) (6): véase DO C 114 de 29. 4. 1991, p. 1 [III. A. 1. a) o b)] 9. Acondicionamiento (7): A: véase el DO C 267 de 13. 9. 1996, p. 1 10. 8 A, B y C 2)B: véase el DO C 267 de 13. 9. 1996, p. 1 [10. 4 A, B y C. 2] 10. Etiquetado o marcado (5): véase DO C 114 de 29. 4. 1991, p. 1 (III A 3) — Lengua que debe utilizarse para el marcado: — Inscripciones complementarias: — inglés 11. Modo de movilización del producto: movilización de aceite vegetal refinado producido en la Comunidad. El producto movilizado no deberá haber sido fabricado y/o envasado en régimen de perfeccionamiento activo 12. Fase de entrega prevista: entrega en el puerto de embarque 13. Fase de entrega alternativa: — 14. a) Puerto de embarque: — b) Dirección de carga: — 15. Puerto de desembarque: — 16. Lugar de destino: — — puerto o almacén de tránsito: — — vía de transporte terrestre: — 17. Período o plazo de entrega en la fase prevista: — 1er plazo: 17. 4-7. 5. 2000 — 2o plazo: 1-21. 5. 2000 18. Período o plazo de entrega en la fase alternativa: — 1er plazo: — — 2o plazo: — 19. Plazo para la presentación de ofertas (a las 12 horas, hora de Bruselas): — 1er plazo: el 21. 3. 2000 — 2o plazo: el 4. 4. 2000 20. Importe de la garantía de licitación: 15 euros por tonelada 21. Dirección para enviar las ofertas y las garantías de licitación (1): Bureau de l'aide alimentaire, Attn. Mr. T. Vestergaard, Bâtiment Loi 130, bureau 7/46, Rue de la Loi/Wetstraat 200, B-1049 Bruxelles/Brussel [télex: 25670 AGREC B; fax (32 2) 296 70 03/296 70 04 (exclusivamente)] 22. Restitución a la exportación: — 7. 3. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 60/11 Notas: (1) Informaciones complementarias: André Debongnie [tel. : (32−2) 295 14 65] y Torben Vestergaard [tel. : (32−2) 299 30 50]. (2) El proveedor se pondrá en contacto con el beneficiario o su representante a la mayor brevedad posible, a fin de determinar los documentos de expedición necesarios. (3) El proveedor expedirá al beneficiario un certificado emitido por una instancia oficial que certifique que, para el producto a entregar, se han cumplido las normas en vigor en el Estado miembro de que se trate relativas a la radiación nuclear. El certificado de radioactividad deberá indicar los contenidos en cesio 134 y 137 y en yodo 131. (4) Al efectuarse la entrega el proveedor transmistirá al beneficiario o a su representante el documento siguiente: — certificado sanitario. (5) Por inaplicación excepcional del DO C 114 del 29. 4. 1991, el punto III. A. 3. c) se sustituirá por el texto siguiente: «la inscripción “Comunidad Europea”». (6) Cada oferta indicará de manera precisa la categoría de aceite a que se refiere, so pena de no ser admitida a trámite. (7) El embarque habrá de realizarse por el sistema FCL/FCL en contenedores de 20 pies. El proveedor correrá con los gastos de transporte de los contenedores hacia la terminal de contenedores en el puerto de embarque y de apilamiento de los mismos. El beneficiario se hará cargo de los posteriores gastos de carga, incluidos los del traslado desde la terminal de contenedores. El proveedor deberá presentar al encargado de recibir los lotes una lista completa de envasado de cada contenedor, especificando el número de latas de cada número de acción, tal como se especifica en el anuncio de licitación. El proveedor deberá cerrar cada contenedor por medio de un cerrojo numerado (Oneseal, SYSKO, Locktainer 180 o precintos de alta seguridad similares), cuyo número comunicará al representante del beneficiario


title: La propreté de l'eau au centre des préoccupations de l'UE.

eurovoc_concepts:
EU policy
drinking water
environmental protection
public awareness campaign
quality of the environment
sustainable development
water management
water pollution
water treatment


title: PREGUNTA ESCRITA P-0732/00 de Francesco Turchi (UEN) a la Comisión. Objetividad de la información de las emisoras públicas.

eurovoc_concepts:
EU law
Italy
audiovisual communications policy
dissemination of information
political discrimination
political parties
television

text: C 330 E/212 Diario Oficial de las Comunidades Europeas ES 21. 11. 2000 (2000/C 330 E/246) PREGUNTA ESCRITA P-0732/00 de Francesco Turchi (UEN) a la Comisi(cid:243)n (6 de marzo de 2000) Asunto: Objetividad de la informaci(cid:243)n de las emisoras pœblicas ¿Corresponde a los criterios de la Comisi(cid:243)n Europea relativos a las leyes sobre comunicaci(cid:243)n y difusi(cid:243)n de noticias en el sector de los multimedios la actitud en materia de transmisi(cid:243)n por parte de la RAI (Radio Televisi(cid:243)n Italiana), principalmente en el informativo de la primera cadena (TG1), con respecto a la informaci(cid:243)n sobre las actividades de los partidos pol(cid:237)ticos que no respeta las normas de igualdad y que privilegia œnicamente a determinadas agrupaciones? Respuesta de la Sra. Reding en nombre de la Comisi(cid:243)n (31 de marzo de 2000) La legislaci(cid:243)n comunitaria en materia de libre circulaci(cid:243)n de servicios y, en particular, las disposiciones de la Directiva 89/552/CEE del Consejo, de 3 de octubre de 1989, sobre la coordinaci(cid:243)n de determinadas disposiciones legales, reglamentarias y administrativas de los Estados miembros relativas al ejercicio de actividades de radiodifusi(cid:243)n televisiva (1), tal y como fue modificada por la Directiva 97/36/CE del Parlamento y del Consejo de 30 de junio de 1997 (2), no aborda la cuesti(cid:243)n de la objetividad e imparcialidad de la informaci(cid:243)n pol(cid:237)tica difundida por las cadenas de televisi(cid:243)n. (1) DO L 298 de 17. 10. 1989. (2) DO L 202 de 30. 7. 1997. (2000/C 330 E/247) PREGUNTA ESCRITA P-0734/00 de Roberta Angelilli (UEN) a la Comisi(cid:243)n (6 de marzo de 2000) Asunto: Construcci(cid:243)n de un aparcamiento subterrÆneo en la Plaza Lorenzini en Roma En el barrio «Portuense» del Municipio de Roma, donde se derrumb(cid:243) hace poco un palacete, el Ayuntamiento ha concedido un permiso de edificaci(cid:243)n para la construcci(cid:243)n de un aparcamiento subte- rrÆneo con 80 plazas en la Plaza Lorenzini. Toda la zona se caracteriza por un subsuelo compuesto de cavernas y de galer(cid:237)as de toba, por lo que es particularmente inestable; no obstante, a pesar del derrumbe ocurrido, no parece que se haya llevado a cabo ni un anÆlisis ni una inspecci(cid:243)n hidrol(cid:243)gica adecuados del subsuelo. Por otro lado, no parece que se necesiten plazas de garaje en dicha zona, ya que existe una cantidad suficiente de las mismas. AdemÆs, los trabajos conllevarÆn la tala de varios Ærboles de tronco alto que tienen decenas de aæos en una de las pocas zonas verdes del barrio. Todos estos motivos han llevado a los ciudadanos a manifestarse firmemente en contra de tal proyecto, incluso mediante la constituci(cid:243)n de diversos comitØs espontÆneos. Por otro lado, el Ayuntamiento de Roma no ha solicitado una valoraci(cid:243)n previa del proyecto a la XVa circunscripci(cid:243)n, competente para dicha zona. Dicho esto: 1. 2. ¿Puede indicar la Comisi(cid:243)n si considera que la citada obra forma parte de las obras para las que debe realizarse obligatoriamente una evaluaci(cid:243)n del impacto ambiental, con arreglo a lo establecido en la Directiva 85/337/CEE (1) y en las sucesivas modificaciones de la misma? ¿Considera la Comisi(cid:243)n que deber(cid:237)a intervenir ante las autoridades nacionales competentes para verificar si es oportuno que se lleve a cabo la obra, vista la oposici(cid:243)n de los residentes? (1) DO L 175 de 5. 7. 1985, p. 40


title: Regolamento (CE) n. 491/2000 della Commissione, del 6 marzo 2000, relativo alla fornitura di cereali a titolo di aiuto alimentare

eurovoc_concepts:
EU production
Eritrea
aid system
award of contract
common wheat
food aid

text: 7. 3. 2000 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 60/3 REGOLAMENTO (CE) N. 491/2000 DELLA COMMISSIONE del 6 marzo 2000 relativo alla fornitura di cereali a titolo di aiuto alimentare LA COMMISSIONE DELLE COMUNITÀ EUROPEE, visto il trattato che istituisce la Comunità europea, visto il regolamento (CE) n. 1292/96 del Consiglio, del 27 giugno 1996, relativo alla politica ed alla gestione dell'aiuto alimentare e ad azioni specifiche di sostegno alla sicurezza alimentare (1), in particolare l'articolo 24 paragrafo 1, lettera b), considerando quanto segue: (1) (2) (3) Il regolamento citato stabilisce l'elenco dei paesi e degli organismi che possono beneficiare di un aiuto comuni- tario, nonché i criteri generali trasporto dell'aiuto alimentare al di là dello stadio fob. relativi al In seguito a varie decisioni relative alla concessione di aiuti alimentari, la Commissione ha accordato cereali ad una serie di beneficiari. forniture conformemente alle Occorre effettuare tali norme stabilite dal regolamento (CE) n. 2519/97 della Commissione, del 16 dicembre 1997, che stabilisce le modalità generali per la mobilitazione di prodotti a titolo del regolamento (CE) n. 1292/96 del Consiglio per l'aiuto alimentare comunitario (2). È necessario precisare in particolare i termini e le condizioni di fornitura, per determinare le spese che ne derivano, HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO: Articolo 1 Nel quadro dell'aiuto alimentare comunitario, si procede alla mobilitazione nella Comunità di cereali, ai fini della loro forni- tura ai beneficiari indicati nell'allegato, conformemente al disposto del regolamento (CE) n. 2519/97 e alle condizioni specificate nell'allegato. Si considera che l'offerente abbia preso conoscenza di tutte le condizioni generali e particolari applicabili e che le abbia accet- tate. Non vengono prese in considerazione eventuali altre condizioni o riserve contenute nella sua offerta. Articolo 2 Il presente regolamento entra in vigore il giorno successivo alla pubblicazione nella Gazzetta ufficiale delle Comunità europee. Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri. Fatto a Bruxelles, il 6 marzo 2000. Per la Commissione Franz FISCHLER Membro della Commissione (1) GU L 166 del 5. 7. 1996, pag. 1. (2) GU L 346 del 17. 12. 1997, pag. 23. L 60/4 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 7. 3. 2000 ALLEGATO LOTTO A 1. Azioni n. : 280/98 (A1); 59/99 (A2) 2. Beneficiario (2): Euronaid, PO Box 12, 2501 CA Den Haag, Nederland; tel: (31-70) 33 05 757; fax: 36 41 701; telex: 30960 EURON NL 3. Rappresentante del beneficiario: da designarsi dal beneficiario 4. Paese di destinazione: Eritrea 5. Prodotto da mobilitare: frumento tenero 6. Quantitativo totale (t nette): 19 968 7. Numero di lotti (8): 1 in 2 partite (A1: 1 350 tonnellate; A2: 18 618 tonnellate) 8. Caratteristiche e qualità del prodotto (3) (5) (7): GU C 114 del 29. 4. 1991, pag. 1 [II. A. 1. a)] 9. Condizionamento: GU C 267 del 13. 9. 1996, pag. 1 [1. 0 A 1. c, 2. c e B. 2] 10. Etichettura o marcatura (6): GU C 114 del 29. 4. 1991, pag. 1 [II. A. 3] — Lingua da utilizzare per la marcatura: — Diciture complementari: — inglese 11. Modo di mobilitazione del prodotto: mercato della Comunità 12. Stadio di consegna previsto: reso porto d'imbarco — fob stivato e livellato (8) 13. Stadio di consegna alternativo: — 14. a) Porto d'imbarco: — b) Indirizzo di carico: — 15. Porto di sbarco: — 16. Luogo di destinazione: — — porto o magazzino di transito: — — via di trasporto terrestre: — 17. Periodo o data ultima per la consegna allo stadio previsto: — 1o termine: 10-30. 4. 2000 — 2o termine: 24. 4-14. 5. 2000 18. Periodo o data ultima per la consegna allo stadio previsto: — 1o termine: — — 2o termine: — 19. Scadenza per la presentazione delle offerte (alle 12. 00, ora di Bruxelles): — 1o termine: 21. 3. 2000 — 2o termine: 4. 4. 2000 20. Importo della garanzia d'offerta: 5 EUR/t 21. Indirizzo cui inviare le offerte e le garanzie d'offerta (1): Bureau de l'aide alimentaire, Attn. Mr T. Vestergaard, Bâtiment Loi 130, bureau 7/46, Rue de la Loi/Wetstraat 200, B-1049 Bruxelles/Brussel. Telex: 25670 AGREC B; fax: (32-2) 296 70 03/296 70 04 (esclusivamente) 22. Restituzione all'esportazione (4): restituzione applicabile il 17. 3. 2000, fissata dal regolamento (CE) n. 439/2000 della Commissione (GU L 54 del 26. 2. 2000 pag. 25) 7. 3. 2000 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 60/5 Note: (1) Informazioni complementari: André Debongnie [tel. (32-2) 295 14 65] Torben Vestergaard [tel. (32-2) 299 30 50]. (2) Il fornitore si mette in contatto con il beneficiario o il suo rappresentante quanto prima per stabilire i documenti di spedizione necessari. (3) Il fornitore rilascia al beneficiario un certificato redatto da un organismo ufficiale da cui risulti che, per il prodotto da consegnare, le norme in vigore, per quanto concerne la radiazione nucleare nello Stato membro in questione, non sono superate. Nel certificato di radioattività occorre indicare il tenore del cesio 134 e 137 e dello iodio 131. (4) Il regolamento (CE) n. 259/98 della Commissione (GU L 25 del 31. 1. 1998, pag. 39), si applica alle restituzioni all'esportazione. La data di cui all'articolo 2 del citato regolamento corrisponde a quella di cui al punto 22 del presente allegato. Si richiama all'attenzione del fornitore il disposto dell'articolo 4, paragrafo 1, ultimo comma, del regolamento citato. La copia del certificato viene trasmessa non appena è stata accettata la dichiarazione d'esportazione [fax (32-2) 296 20 05]. (5) Il fornitore trasmette al beneficiario o al suo rappresentante al momento della consegna il documento seguente: — certificato fitosanitario. (6) In deroga al disposto della GU C 114 del 29. 4. 1991, il testo del punto II. A. 3. c) è sostituito dal seguente: «la dicitura “Comunità europea”» (7) Il controllo qualitativo e quantitativo sarà effettuato per lotti di 2 500 t. (8) La nave noleggiata dal beneficiario («self-trimming bulk carrier») deve essere caricata dal fornitore, a suo rischio e a sue spese, al ritmo di 3 500 tonnellate in media per giorno lavorativo, tempo permettendo, di 24 ore consecutive. Qualora tale ritmo non sia raggiunto il fornitore deve versare alla Commissione le spese di controstallia al tasso stipulato nel lavoro risparmiate, contratto di noleggio. Per le ore di la Commissione è tenuta a pagare all'aggiudicatario un compenso per esecuzione rapida, di importo pari al 50 % delle spese di controstallia stipulato. La stallia non è considerata reversibile


title: EU-Schwerpunkt : Sauberes Wasser.


title: Reglamento (CE) n° 497/2000 de la Comisión, de 6 de marzo de 2000, por el que se fijan los precios comunitarios de producción y los precios comunitarios de importación de claveles y rosas para la aplicación del régimen de importación de determinados productos de la floricultura originarios de Chipre, Israel, Jordania y Marruecos, así como de Cisjordania y de la Franja de Gaza

text: L 60/18 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 7. 3. 2000 REGLAMENTO (CE) No 497/2000 DE LA COMISIÓN de 6 de marzo de 2000 por el que se fijan los precios comunitarios de producción y los precios comunitarios de importa- ción de claveles y rosas para la aplicación del régimen de importación de determinados productos de la floricultura originarios de Chipre, Israel, Jordania y Marruecos, así como de Cisjordania y de la Franja de Gaza LA COMISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CEE) no 4088/87 del Consejo, de 21 de diciembre de 1987, por el que se establecen las condiciones de aplicación de los derechos de aduana preferenciales a la impor- tación de determinados productos de la floricultura originarios de Chipre, Israel, Jordania y Marruecos, así como de Cisjordania y de la Franja de Gaza (1), cuya última modificación la consti- tuye el Reglamento (CE) no 1300/97 (2), y, en particular, la letra a) del apartado 2 de su artículo 5, Considerando lo siguiente: En aplicación del apartado 2 del artículo 2 y del artículo 3 del citado Reglamento (CEE) no 4088/87, cada quince días se fijan precios comunitarios de importación y precios comunitarios de producción, aplicables durante períodos de dos semanas, de los claveles de una flor (estándar), los claveles de varias flores (spray), las rosas de flor grande y las rosas de flor pequeña. De conformidad con el artículo 1 ter del Reglamento (CEE) no 700/88 de la Comisión, de 17 de marzo de 1988, por el que se establecen algunas normas para la aplicación del régimen regu- lador de las importaciones en la Comunidad de determinados Israel, productos de la floricultura originarios de Chipre, Jordania y Marruecos, así como de Cisjordania y de la Franja de Gaza (3), cuya última modificación la constituye el Reglamento (CE) no 2062/97 (4), dichos precios se fijan para períodos de dos semanas a partir de medias ponderadas que facilitan los Estados miembros. Es importante fijar los importes de forma inmediata para poder determinar los derechos de aduana que deben aplicarse. Para ello, es conveniente establecer que el presente Reglamento entre en vigor inmediatamente. HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Artículo 1 En el anexo se fijan los precios comunitarios de producción y los precios comunitarios de importación de los claveles de una flor (estándar), los claveles de varias flores (spray), las rosas de flor grande y las rosas de flor pequeña, contemplados en el artículo 1 ter del Reglamento (CEE) no 700/88, para un período de dos semanas. Artículo 2 El presente Reglamento entrará en vigor el 7 de marzo de 2000. Será aplicable del 8 al 21 de marzo de 2000. El presente Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Bruselas, el 6 de marzo de 2000. Por la Comisión Franz FISCHLER Miembro de la Comisión (1) DO L 382 de 31. 12. 1987, p. 22. (2) DO L 177 de 5. 7. 1997, p. 1. (3) DO L 72 de 18. 3. 1988, p. 16. (4) DO L 289 de 22. 10. 1997, p. 1. 7. 3. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 60/19 ANEXO Período: del 8 al 21 de marzo de 2000 (en EUR por 100 unidades) Precios comunitarios de producción Claveles de una flor (estándar) Claveles de varias flores (spray) Rosas de flor grande Rosas de flor pequeña 14,65 12,70 43,40 15,69 Precios comunitarios de importación Israel Marruecos Chipre Jordania Cisjordania y Franja de Gaza Claveles de una flor (estándar) 14,04 18,89 — — — Claveles de varias flores (spray) Rosas de flor grande Rosas de flor pequeña 7,44 18,54 — — — 17,28 17,01 — — — — — — — —