title: Advies van de Commissie overeenkomstig artikel 251, lid 2, onder c), van het EG-Verdrag, over de amendementen van het Europees Parlement op het gemeenschappelijk standpunt van de Raad inzake het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties, houdende wijziging - Van het voorstel van de Commissie overeenkomstig artikel 250, lid 2, van het EG-Verdrag

eurovoc_concepts:
contract
financial transaction
payment
public contract
small and medium-sized enterprises

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 08. 03. 2000 COM(2000) 133 definitief 1998/0099 (COD) ADVIES VAN DE COMMISSIE overeenkomstig artikel 251, lid 2, onder c) van het EG-verdrag, over de amendementen van het Europees Parlement op het gemeenschappelijk standpunt van de Raad inzake het voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties HOUDENDE WIJZIGING VAN HET VOORSTEL VAN DE COMMISSIE overeenkomstig artikel 250, lid 2 van het EG-verdrag TOELICHTING Overeenkomstig artikel 251, lid 2, onder c), van het EG-Verdrag brengt de Commissie advies uit over de door het Europees Parlement in tweede lezing voorgestelde amendementen. Hieronder brengt de Commissie advies uit over de 25 door het Parlement voorgestelde amendementen. Overeenkomstig artikel 250, lid 2, voegt de Commissie ook een gewijzigd voorstel bij, waarin de 23 amendementen zijn opgenomen die de Commissie geheel of gedeeltelijk heeft aanvaard. 1. VOORGESCHIEDENIS Toezending van het voorstel aan het Europees Parlement en de Raad: 23 april 1998 Advies van het Economisch en Sociaal Comité: 10 september 1998 Advies van het Europees Parlement, in eerste lezing aangenomen: 17 september 1998 Verzending van het gewijzigde voorstel: 30 oktober 1998 Vaststelling van het gemeenschappelijk standpunt: 29 juli 1999 Standpunt van het Europees Parlement, in tweede lezing aangenomen: 16 december 1999. 2. DOEL VAN HET VOORSTEL VAN DE COMMISSIE Betalingsachterstanden hebben ernstige gevolgen voor alle Europese ondernemingen waarvan de cashflow, de rentabiliteit en het concurrentievermogen worden ondermijnd. Volgens ramingen valt schrijven aan betalingsachterstanden. één op de vier gevallen van insolventie toe te Betalingsachterstanden vormen ook een belemmering voor de goede werking van de interne markt. Er zijn aanwijzingen dat meer dan 20 % van de Europese bedrijven meer zouden exporteren als zij van hun buitenlandse klanten kortere betalingstermijnen zouden kunnen krijgen. Het richtlijnvoorstel van de Commissie bevat een pakket maatregelen om betalingsachterstand bij handelstransacties in de Europese Gemeenschap tegen te gaan. De richtlijn geldt voor betalingsachterstand tussen alle ondernemingen, met inbegrip van de openbare sector. De richtlijn verschaft een juridisch kader om betalingsachterstand tegen te gaan en om te vermijden dat partners buitensporig lange betalingstermijnen worden opgelegd. Bovendien worden de procedures voor de invordering van schulden sneller en efficiënter gemaakt. 2 3. ADVIES VAN DE COMMISSIE OVER DE AMENDEMENTEN VAN HET EUROPEES PARLEMENT 3. 1. Algemeen In het gemeenschappelijk standpunt dat de Raad in juli van vorig jaar had vastgesteld, waren de zes operationele artikelen van het voorstel van de Commissie teruggebracht tot twee. In haar advies over het gemeenschappelijk standpunt1 liet de Commissie weten dat zij een ambitieuzere aanpak van betalingsachterstand wenselijk achtte. Het Europees Parlement deelt dit standpunt en heeft drie van de vier door de Raad geschrapte artikelen opnieuw opgenomen. 3. 2. De voorgestelde amendementen 3. 2. 1. Door de Commissie aanvaarde geconsolideerde tekst zijn opgenomen amendementen die in de bijgevoegde De Commissie aanvaardt de meeste voorgestelde amendementen, aangezien deze een groot deel van haar oorspronkelijke voorstel opnieuw invoeren en lacunes in het gemeenschappelijk standpunt opvullen (amendementen 1, 3 t/m 17, 19, 21, 22, 24 en 26). Zo verlangt het Parlement terecht dat de interestvoet met twee procentpunten wordt verhoogd (amendement 16, artikel 3, (1) d)). Banken rekenen kleine en middelgrote ondernemingen zeer hoge rente aan (15 tot 20 %) wanneer deze hun krediet overschrijden als gevolg van betalingsachterstanden van hun klanten. Dit werd onvoldoende gecompenseerd door de interestvoet die de Raad had vastgesteld. amendement van het Europees Parlement schadeloosstelling Het (amendement 17, artikel 3, (1) e)) is terecht. Met name de invordering van kleine claims kan zeer duur zijn en de rente over dergelijke kleine bedragen zal doorgaans onvoldoende zijn om de gemaakte kosten te compenseren. Daarom moet de debiteur verplicht zijn de crediteur schadeloos te stellen voor de verliezen als gevolg van de betalingsachterstand. in verband met De voorgestelde aanscherping van de anti-misbruikclausule (amendement 19, artikel 3, (3) tot en met (6)) vergroot de doeltreffendheid van deze bepalingen. Er wordt voorzien in waarborgen met betrekking tot de procedures die vergelijkbaar zijn met die van artikel 7 van Richtlijn 93/13/EEG betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten2. Zodoende zullen crediteuren beter worden beschermd tegen machtige klanten die hun lange contractuele betalingstermijnen willen opleggen. Er zijn een paar amendementen die de Commissie in beginsel aanvaardt, maar anders zou willen formuleren (amendementen 20 en 25). Met name juicht de Commissie het toe dat opnieuw een aantal regels is ingevoerd met betrekking tot de eigendomsvoorbehoud erkenning in de Gemeenschap van het (amendement 20, artikel 4). Zij is echter van mening dat artikel 4 niet beperkt dient te blijven tot bepaalde categorieën producten. Ook zou de Commissie het aantal verslagen dat zij moet opstellen graag willen verlagen (amendement 25, artikel 8, (5)). 1 2 Document SEC(1999)1398 def. PB L 95 van 21. 4. 1993, blz. 29. 3 3. 2. 2. Amendementen die de Commissie niet kan aanvaarden Er zijn slechts twee amendementen die de Commissie niet kan aanvaarden (amendementen 2 en 23). Zo zou een nieuwe overweging met betrekking tot bederfelijke levensmiddelen een ongewenste sectorale benadering invoeren (amendement 2). Evenmin ondersteunt de Commissie het amendement om de duur van invorderingsprocedures terug te brengen van 90 tot 60 dagen (amendement 23, artikel 7). De Commissie had weliswaar 60 dagen voorgesteld, maar in het oorspronkelijke voorstel van de Commissie was daarvan de periode uitgesloten die de debiteur nodig had voor zijn verdediging. Deze periode is thans opgenomen in de termijn van 90 dagen. Hoewel een verkorting van de termijn tot 60 dagen te ambitieus lijkt, acht de Commissie een compromis mogelijk dat ergens tussen deze 60 en 90 dagen ligt. 4. CONCLUSIES De Commissie verwacht dat deze richtlijn belangrijke positieve gevolgen zal hebben voor het bedrijfsleven, met name het MKB. Door betalingsachterstand te verminderen, zal de cashflow van de bedrijven verbeteren. Hun financieringskosten zullen omlaag gaan en de zware administratieve last van de invordering van schulden zal worden verminderd. Tenslotte zal de richtlijn positieve gevolgen hebben voor de werkgelegenheid doordat de financiële stabiliteit van ondernemingen wordt verbeterd en er in Europa minder banen verloren gaan als gevolg van insolventie. 4 1998/0099 (COD) Gewijzigd voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, artikel 95, inzonderheid op gezien het voorstel van de Commissie3, gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité4, volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag5, overwegende hetgeen volgt: (1) (2) (3) (4) 3 4 5 6 7 8 9 Het Europees Parlement heeft er in zijn resolutie over het Geïntegreerd Programma ten behoeve van het MKB en de ambachtelijke sector6 bij de Commissie op aangedrongen voorstellen te doen om het vraagstuk van betalingsachterstand te regelen. De Commissie heeft op 12 mei 1995 een aanbeveling over de betalingstermijnen bij handelstransacties7 vastgesteld. Het Europees Parlement heeft de Commissie in zijn resolutie betreffende de aanbeveling van de Commissie over de betalingstermijnen bij handelstransacties8 in overweging gegeven haar aanbeveling in een voorstel voor een richtlijn van de Raad om te zetten en dit zo spoedig mogelijk in te dienen. Het Economisch en Sociaal Comité heeft op 29 mei 1997 advies uitgebracht over het Groenboek van de Commissie: "De overheidsopdrachten in de Europese Unie: beschouwingen over een toekomstig beleid"9, waarin maximale betalingstermijnen en interest voor betalingsachterstand door de overheid werden aanbevolen. PB C 168 van 3. 6. 1998, blz. 13 en PB C 374 van 3. 12. 1998, blz. 4. PB C 407 van 28. 12. 1998, blz. 50. Advies van het Europees Parlement van 17 september 1998 (PB C 313 van 12. 10. 1998, blz. 142), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 29 juli 1999 (PB C 284 van 6. 10. 1999, blz. 1) en standpunt van het Europees Parlement van 16 december 1999. PB C 323 van 21. 11. 1994, blz. 19. PB L 127 van 10. 6. 1995, blz. 19. PB C 211 van 22. 7. 1996, blz. 43. PB C 287 van 22. 9. 1997, blz. 92. 5 (5) (6) (7) (8) (9) De Commissie heeft op 4 juni 1997 een actieprogramma voor de interne markt bekendgemaakt, waarin wordt onderstreept dat betalingsachterstand een steeds ernstiger wordende hinderpaal vormt voor het welslagen van de interne markt. De Commissie heeft op 17 juli 1997 een mededeling met de titel - "Verslag over betalingsachterstanden een samenvatting biedt van de uitkomsten van een beoordeling van de uitwerking van de aanbeveling van de Commissie van 12 mei 1995. handelstransacties"10 bekendgemaakt, die bij - Als gevolg van buitensporige betalingstermijnen en betalingsachterstand drukken zware administratieve en financiële lasten op het bedrijfsleven, met name op het midden- en kleinbedrijf; deze problemen zijn bovendien een belangrijke oorzaak van insolventie, die een bedreiging voor de overlevingskansen van ondernemingen vormt en talrijke arbeidsplaatsen verloren doet gaan. De lengte van de contractuele betalingstermijnen in sommige lidstaten verschilt aanmerkelijk van het communautaire gemiddelde. De verschillen tussen de betalingsvoorschriften en -praktijken in de lidstaten vormen een hinderpaal voor de goede werking van de interne markt. (10) De handelstransacties tussen lidstaten worden hierdoor aanzienlijk beperkt; dit is strijdig met artikel 14 van het Verdrag, aangezien ondernemers overal op de interne dat markt grensoverschrijdende transacties geen grotere risico's meebrengen dan binnenlandse transacties; wanneer voor binnenlandse en grensoverschrijdende transacties wezenlijk verschillende regels van toepassing zijn, is er sprake van concurrentievervalsing. omstandigheden zaken moeten zodanige kunnen onder doen (11) De meest recente statistieken tonen aan dat de situatie ten aanzien van betalingsachterstand sinds de goedkeuring van de aanbeveling van 12 mei 1995 in veel lidstaten in het gunstigste geval niet is verbeterd. (12) De doelstelling van de bestrijding van betalingsachterstand binnen de interne markt kan niet voldoende door de lidstaten worden verwezenlijkt indien zij afzonderlijk handelen en kan derhalve beter door de Gemeenschap worden verwezenlijkt; deze richtlijn gaat niet verder dan wat nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken; deze richtlijn voldoet derhalve in haar geheel aan de vereisten van het subsidiariteits- en het evenredigheidsbeginsel als vastgelegd in artikel 5 van het Verdrag. (13) Deze heeft enkel richtlijn van handelstransacties en strekt niet tot regulering van transacties met consumenten, interest betreffende andere betalingen zoals betalingen uit hoofde van de wetgeving inzake cheques en wissels of betalingen bij wijze van schadeloosstelling. vergoeding betrekking betalingen tot op (14) Het feit dat de vrije beroepen onder deze richtlijn vallen, betekent niet dat de lidstaten deze beroepen als ondernemingen of handelaars moeten behandelen voor doeleinden buiten deze richtlijn. 10 PB C 216 van 17. 7. 1997, blz. 10. 6 (15) De richtlijn geeft alleen een definitie van de term "executoriale titel" maar houdt geen regulering in van de verschillende procedures van gedwongen executie van een dergelijke titel en de voorwaarden waaronder gedwongen executie van een dergelijke titel kan worden beëindigd of opgeschort. (16) Betalingsachterstand is een vorm van contractbreuk die door lage interest op achter- stallige betalingen en/of door traag verlopende invorderingsprocedures in de meeste lidstaten voor de schuldenaren financieel aantrekkelijk is geworden; er is een ingrijpende verandering nodig om deze tendens te keren en om ervoor te zorgen dat de gevolgen van betalingsachterstand ontmoedigend werken en dat bovendien de schuldeisers voor de kosten die zij hebben gemaakt, vergoed worden. (17) Er kunnen bepaalde categorieën van overeenkomsten bestaan waarvoor een langere betalingstermijn gecombineerd met een beperking van de contractvrijheid of een hogere interestvoet gerechtvaardigd kan zijn. (18) Het is noodzakelijk dat in deze richtlijn het probleem van de lange contractuele betalingstermijnen wordt behandeld. (19) Deze richtlijn dient misbruik van contractvrijheid ten nadele van de schuldeiser te verbieden; deze richtlijn laat nationale bepalingen betreffende de wijze van sluiting van contracten of betreffende de regulering van de geldigheid van voor de schuldenaar onbillijke contractuele voorwaarden, onverlet. (20) De toepassing van bedingen van eigendomsvoorbehoud als middel om betaling te bespoedigen wordt thans door een aantal verschillen tussen de nationale wetgevingen beperkt; er moet voor worden gezorgd dat schuldeisers op grond van een eenvormig, een door eigendomsvoorbehoud kunnen doen gelden, opdat wordt voorkomen dat buitensporig lange betalingstermijnen en betalingsachterstanden bij handelstransacties de werking van de interne markt verstoren. gehele Gemeenschap lidstaten beding erkend alle de in (21) De overheid verricht een aanzienlijke hoeveelheid betalingen aan bedrijven; een strenge betalingsdiscipline van de overheid zou een gunstige uitwerking hebben op de gehele economie; aannemers van overheidsopdrachten verrichten op hun beurt de te laat en leggen doorgaans betalingen aan leveranciers en onderaannemers buitensporige talrijke op, waardoor betalingstermijnen ondernemingen, met name kleine en middelgrote ondernemingen, ernstig worden geschaad; voor betalingen door de Commissie werd reeds besloten bepaalde schuldeisers aanspraak op interest voor betalingsachterstand te geven. belangen van de (22) De term "aanbestedende diensten" stemt overeen met de in de richtlijnen 92/50/EEG11 richtlijn ook de en 93/37/EEG12 gegeven definitie en omvat voor deze "overheidsdiensten" volgens de definitie van richtlijn 93/38/EEG13. 11 12 13 PB L 209 van 24. 7. 1992, blz. 1. PB L 199 van 9. 8. 1993, blz. 54. PB L 199 van 9. 8. 1993, blz. 84. 7 (23) De gevolgen van betalingsachterstand kunnen slechts ontmoedigend werken indien zij vergezeld gaan van snelle, efficiënte en voor de schuldeiser niet dure invorderings- procedures; deze procedures dienen overeenkomstig het niet-discriminatiebeginsel van artikel 12 van het Verdrag open te staan voor alle schuldeisers die gevestigd zijn in de Europese Gemeenschap. (24) Artikel 7 schrijft voor dat de invorderingsprocedure voor onbetwiste schulden binnen een korte termijn moet worden afgewikkeld overeenkomstig de nationale wetgeving, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Toepassingsgebied Deze richtlijn is van toepassing op alle betalingen tot vergoeding van handelstransacties. Artikel 2 Definities In deze richtlijn wordt verstaan onder: 1. 2. 3. 4. 5. 6. "handelstransacties": transacties tussen ondernemingen of tussen ondernemingen en overheidsinstanties die leiden tot het leveren van goederen of het verrichten van diensten tegen vergoeding; een onderneming is elke organisatie die handelt in het kader van haar zelfstandige economische of beroepsmatige activiteit, ook wanneer deze door slechts één persoon wordt uitgeoefend; "betalingsachterstand": betalingstermijn; overschrijding van de contractuele of wettelijke "de door de Europese Centrale Bank voor basisherfinancieringstransacties toegepaste interestvoet": de interestvoet die voor zulke transacties wordt toegepast in het geval van vastrentende een basisherfinancieringstransactie wordt uitgevoerd als tender met fluctuerende rente, verwijst deze rentevoet naar de uit deze tender voortvloeiende referentie-interestvoet. Dit geldt zowel voor operaties met vaste als met fluctuerende interestvoet; tenders. Ingeval "eigendomsvoorbehoud": de niet aan vormvereisten gebonden overeenkomst dat de verkoper eigenaar blijft van de betrokken goederen totdat de prijs volledig is betaald; de term "verkoper" omvat de leverancier van te produceren of te vervaardigen goederen; "aanbestedende diensten": de in de richtlijnen 92/50/EEG en 93/37/EEG gegeven definitie met inbegrip van de "overheidsdiensten" zoals die in richtlijn 93/38/EEG worden gedefinieerd; "overheidsopdracht": schriftelijke overeenkomst onder bezwarende titel tussen een aanbestedende dienst in de zin van punt 5 en een bedrijf dat geen aanbestedende dienst is; 8 7. "executoriale titel": elke beslissing, vonnis, arrest, beschikking of bevel tot betaling van een rechter of andere bevoegde autoriteit, met het oog op onmiddellijke dan wel gespreide betaling, waarbij de schuldeiser wordt gemachtigd zijn vordering op de schuldenaar te doen innen door middel van gedwongen executie; onder deze definitie valt ook een beslissing, vonnis, arrest, beschikking of bevel tot betaling, die voorlopig executoriaal is en dat blijft, zelfs als de schuldenaar ertegen in beroep gaat. Artikel 3 Interest in geval van betalingsachterstand 1. De lidstaten zorgen ervoor dat: (a) (b) interest overeenkomstig punt (d) verschuldigd is met ingang van de dag volgend op de datum of het einde van de termijn voor betaling welke is vastgesteld in de overeenkomst; indien er vastgesteld, automatisch zonder aanmaning interest verschuldigd is: in de overeenkomst geen datum of termijn voor betaling is (i) (ii) (iii) (iv) 21 dagen na de ontvangst door de schuldenaar van de factuur of een gelijkwaardig verzoek tot betaling, of indien de datum van ontvangst van de factuur of het gelijkwaardig verzoek tot betaling niet vaststaat, 21 dagen na de ontvangst van de goederen of diensten, of indien de schuldenaar de factuur of het gelijkwaardig verzoek tot betaling eerder ontvangt dan de goederen of de diensten, 21 dagen na de ontvangst van de goederen of diensten, of indien de wet of de overeenkomst voorziet in een procedure voor aanvaarding of controle ter verificatie van de conformiteit van de goederen of de diensten met de overeenkomst en indien de schuldenaar de factuur of het gelijkwaardig verzoek tot betaling ontvangt vóór of op de datum waarop de aanvaarding of controle plaatsvindt, 21 dagen na de datum van die aanvaarding of controle; (c) de schuldeiser recht heeft op interest voor betalingsachterstand voorzover: (i) hij zijn contractuele en wettelijke verplichtingen heeft vervuld, (ii) hij het verschuldigde bedrag niet op tijd heeft ontvangen, schuldenaar niet voor de vertraging verantwoordelijk is; tenzij de (d) interest voor betalingsachterstand ("de wettelijke het niveau van de interestvoet") die door de schuldenaar moet worden betaald, de interestvoet is die door de Europese Centrale Bank wordt gehanteerd voor haar meest recente basisherfinancieringstransactie vóór de eerste kalenderdag van het betreffende ten minste halfjaar 8 procentpunten (de "marge"), behoudens andersluidende bepalingen in het contract. Voor lidstaten die niet aan de derde fase van de Economische en referentie-interestvoet"), vermeerderd met ("de 9 Monetaire Unie deelnemen, is de referentie-interestvoet de door hun centrale bank vastgestelde equivalente interestvoet. Ook in dat geval is gedurende de eerstvolgende 6 maanden de referentie-interestvoet van toepassing op de eerste kalenderdag van het betrokken halfjaar; (e) de schuldeiser behalve recht op interest voor betalingsachterstand ook aanspraak heeft op schadeloosstelling door de schuldenaar voor de verliezen ontstaan door diens betalingsachterstand, waaronder de volgende posten: (i) de kosten van bankkredieten of bankschulden van de schuldeiser voorzover deze nog niet volledig worden gecompenseerd door het recht op interest; (ii) de administratieve kosten van de invordering door het bedrijf van de schuldeiser; (iii) de kosten van de invordering door een schuldinningsbedrijf; en (iv) de kosten van een gerechtelijke invordering. De lidstaten kunnen ervoor zorgen dat de aanspraken op vergoeding van de kosten onder (ii), (iii) en (iv) van dit artikel in redelijke verhouding staan tot de schuld waar het om gaat. Voor bepaalde in de nationale wetgeving te definiëren categorieën overeenkomsten kunnen de lidstaten de termijn waarna interest verschuldigd is, vaststellen tot een maximum van 60 dagen mits zij de partijen bij de overeenkomst ervan weerhouden deze termijn te overschrijden of een dwingende interestvoet vaststellen die aanmerkelijk hoger is dan de wettelijke interestvoet. een vordering tot schadevergoeding indien zij, De lidstaten dragen er zorg voor dat bedingen over de datum voor betaling of de gevolgen van betalingsachterstand die niet in overeenstemming zijn met het bepaalde in lid 1, sub (b) tot en met (d) en in lid 2, ofwel niet afdwingbaar zijn ofwel aanleiding geven tot alle omstandigheden in aanmerking genomen, met inbegrip van goede handelspraktijken en de aard van het product, een kennelijke onbillijkheid jegens de schuldeiser behelzen. Bij de beoordeling of een beding een kennelijke onbillijkheid jegens de schuldeiser behelst, wordt bezien of de schuldenaar objectieve redenen heeft om af te wijken van de bepalingen van lid 1, sub (b) tot en met (d) en lid 2, dan wel of het beding er slechts toe dient de schuldenaar aanvullende liquide middelen te verschaffen ten koste van de schuldeiser. Wanneer een dergelijk beding als kennelijk onbillijk wordt aangemerkt, zijn de wettelijke bepalingen van toepassing, tenzij de nationale rechter andere voorwaarden vaststelt die billijk zijn. 2. 3. 4. In het belang van schuldeisers en concurrenten zorgen de lidstaten ervoor dat een adequaat en doeltreffend middel voorhanden is om te voorkomen dat bedingen die in de zin van lid 3 een kennelijke onbillijkheid behelzen, verder worden gebruikt. 10 5. 6. 1. 2. 3. 4. Het in lid 4 bedoelde middel omvat bepalingen op grond waarvan personen of organisaties die de belangen van kleine en middelgrote ondernemingen in de zin van aanbeveling 96/280/EG van de Commissie14 behartigen, in overeenstemming met de nationale wetgeving de rechter of bevoegde administratieve instanties kunnen adiëren over de vraag, of contractuele bedingen die voor algemeen gebruik zijn opgesteld een kennelijke onbillijkheid behelzen in de zin van lid 3, zodat deze passende en doeltreffende middelen kunnen aanwenden om de verdere toepassing van dergelijke bedingen te voorkomen. Met inachtneming van de nationale wetgeving kunnen de in lid 5 bedoelde middelen afzonderlijk of gezamenlijk worden aangewend tegen verscheidene kopers uit dezelfde economische sector of hun organisaties, die dezelfde of soortgelijke algemene bedingen toepassen of de toepassing hiervan aanbevelen. Artikel 4 Eigendomsvoorbehoud De lidstaten zorgen ervoor dat de verkoper het eigendomsrecht behoudt, wanneer een beding van eigendomsvoorbehoud is overeengekomen. Een dergelijk beding kan worden vastgelegd in een individuele overeenkomst, maar wordt ook als geldig beschouwd indien het is opgenomen in de algemene voorwaarden, waartegen de koper geen bezwaar heeft gemaakt. Er is geen andere formaliteit vereist. De lidstaten erkennen de geldigheid van het in de bijlage opgenomen beding of van bedingen welke een gelijkaardige werking hebben. Is de betalingstermijn verstreken zonder dat de koper heeft betaald, dan kan de verkoper de betrokken goederen terugverlangen. De lidstaten zorgen ervoor dat het eigendomsvoorbehoud kan worden ingeroepen tegen derden, zelfs ingeval van faillissement van de schuldenaar of van enige andere procedure die daarmee overeenkomstig de wetgeving van de lidstaten kan worden gelijkgesteld. Het risico van verlies van of schade aan de goederen gaat over op de koper uiterlijk op het tijdstip waarop het bezit ervan op hem overgaat. De lidstaten kunnen regelingen vaststellen met betrekking tot door de schuldenaar verrichte aanbetalingen. Zij kunnen de uitoefening van het eigendomsvoorbehoud in de volgende gevallen beperken of uitsluiten: (a) wanneer een derde de betrokken goederen te goeder trouw heeft verworven, en (b) wanneer de betrokken goederen zijn opgenomen in, of vermengd met andere goederen, tenzij dit proces kan worden teruggedraaid zonder ernstige schade te veroorzaken aan de andere goederen. 14 PB L 107 van 30. 4. 1996, blz. 4. 11 Artikel 5 Transparantie van overheidsopdrachten De lidstaten zorgen ervoor dat overheidsopdrachten nauwkeurige gegevens over de door de aanbestedende diensten gehanteerde betalingstermijnen en betaaldata bevatten, ook als deze termijnen en data in wettelijk vastgelegde algemene voorwaarden zijn vastgesteld. Met name dient voor de afwikkeling van de aan de betaling voorafgaande administratieve formaliteiten, zoals de opleveringsprocedures bij openbare werken, een termijn te worden vastgesteld. Eenzelfde transparantieplicht is van toepassing in de relatie hoofdaannemer-onderaannemer van overheidsopdrachten. Prompte betaling, betalingsachterstand en interest voor betalingsachterstand Artikel 6 De lidstaten zorgen ervoor dat: 1. 2. 3. dan langere termijnen deze maximumtermijnen de termijn voor de betaling van contractuele schulden door de aanbestedende diensten als bedoeld in artikel 3, lid 1, sub a) t/m c) niet meer dan 45 kalenderdagen bedraagt, behalve wanneer de waarde van het contract 100. 000 euro overschrijdt, in welk geval de maximumtermijn 60 kalenderdagen bedraagt; het contract mag in geen geval bij overheidsopdrachten verleent de hoofdaannemer de leveranciers en onderaannemers voorwaarden die ten minste even gunstig zijn als die welke de aanbestedende dienst aan hem verleent. Om deze voorwaarden tegenover leveranciers en onderaannemers te waarborgen, wordt van de hoofdaannemer een op naam van de leverancier of onderaannemer gestelde garantie verlangd die de betaling van alle verschuldigde bedragen dekt. Op deze garantie kan een beroep worden gedaan na afloop van 60 kalenderdagen vanaf de datum waarop de leverancier of onderaannemer de hoofdaannemer de factuur heeft doen toekomen. Dezelfde voorwaarden zijn van toepassing tussen de hoofdaannemer en de aanbestedende dienst; inhouden; een schuldeiser op ieder uitstaand bedrag waarvan de betalingstermijn is verstreken, ten aanzien van de aanbestedende dienst recht heeft op interest; deze wordt berekend overeenkomstig artikel 3, lid 1, onder d), en wordt ambtshalve, zonder verzoek, door de aanbestedende dienst betaald; het de aanbestedende dienst niet is toegestaan, te vragen of te eisen dat de schuldeiser van een van de in dit artikel genoemde rechten afstand doet, en dat de schuldeiser evenmin kan vragen of eisen dat zijn leveranciers of onderaannemers van deze rechten afstand doen. 12 Artikel 7 Invorderingsprocedures voor onbetwiste schulden De lidstaten zorgen ervoor dat, ongeacht het bedrag van de schuld, normaliter binnen een periode van 90 kalenderdagen na de instelling bij de rechter of een andere bevoegde autoriteit van de vordering of het verzoek van de schuldeiser, een executoriale titel kan worden verkregen wanneer de schuld of aspecten van de procedure niet worden betwist. De lidstaten kwijten zich van deze verplichting en bestuursrechtelijke overeenkomstig hun respectieve bepalingen. nationale wettelijke De respectieve nationale wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen leggen dezelfde voorwaarden op aan alle schuldeisers die gevestigd zijn in de Europese Gemeenschap. De in lid 1 bedoelde periode van 90 kalenderdagen omvat niet: (a) de termijnen voor betekening en kennisgeving, (b) de vertraging die te wijten is aan de schuldeiser, bijvoorbeeld als gevolg van het corrigeren van ongeldige verzoeken. Dit artikel laat de bepalingen van het Verdrag van Brussel inzake de rechterlijke en bevoegdheid en de handelszaken15 onverlet. tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke Artikel 8 Omzetting De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om aan deze richtlijn te voldoen vóór. *. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. De lidstaten mogen bepalingen handhaven of in werking doen treden die gunstiger zijn voor de schuldeiser dan die welke noodzakelijk zijn om aan deze richtlijn te voldoen. 1. 2. 3. 4. 1. 2. 15 * Geconsolideerde versie, zie PB C 27 van 26. 1. 1998, blz. 3. 24 maanden na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn. 13 3. Bij de omzetting van deze richtlijn mogen de lidstaten uitsluiten: (a) schulden die het voorwerp zijn van een insolventieprocedure tegen de schuldenaar, 4. 5. (b) overeenkomsten die gesloten zijn vóór. *, en (c) vorderingen inzake rentebedragen van minder dan 5 euro. De lidstaten delen de Commissie de tekst mede van de belangrijke wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. de interestvoet, Drie jaar na. * stelt de Commissie een onderzoek in naar onder meer de wettelijke de contractuele betalingsachterstanden, om de invloed op handelstransacties en de praktische werking van de wetgeving te evalueren. De bevindingen van dit onderzoek en van andere onderzoeken worden meegedeeld aan het Europees Parlement en aan de Raad, en zijn, indien dit nodig wordt geacht, vergezeld van haar voorstellen ter verbetering van deze richtlijn. betalingstermijnen en Artikel 9 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 10 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement, De Voorzitter Voor de Raad De Voorzitter * * 24 maanden na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn. 24 maanden na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn. 14 BIJLAGE Lijst van de door de lidstaten in de zin van artikel 4 te erkennen bedingen ES: “El vendedor conservará la propiedad de los bienes hasta el pago final. ” DA: “Varen forbliver sælgerens ejendom, indtil den er fuldstændig betalt. ” DE: EL: “Die Ware bleibt bis zur vollständigen Bezahlung im Eigentum des Verkäufers. ” Ο πωλητής παρακρατεί την κυριότητα των αγαθών µέχρι την πλήρη εξόφληση “ του τιµήµατος. ” EN: “The goods remain the property of the seller until fully paid. ” FR: “Les marchandises restent la propriété du vendeur jusqu’au paiement complet. ” IT: “Le merci restano di proprietà del venditore fino al pieno pagamento. ” NL: “De goederen blijven tot de volledige betaling eigendom van de verkoper. ” PT: FI: “O vendedor conservará a propriedade dos bens até ao momento do pagamento final. ” “Tavara on myyjän omaisuutta, kunnes kauppahinta on kokonaisuudessaan maksettu. ” SV: “Varorna förblir säljarens egendom tills de betalats helt och hållet. ” 15


title: Komission lausunto Euroopan keskuspankin suosituksesta neuvoston asetukseksi Euroopan keskuspankin valuuttavarantosaamisten lisäämisestä

eurovoc_concepts:
European Central Bank
capital increase
foreign-exchange reserves

formats: html pdf

text: EUROOPAN YHTEISÖJEN KOMISSIO Bryssel 08. 03. 2000 KOM(2000) 124 lopullinen KOMISSION LAUSUNTO Euroopan keskuspankin suosituksesta neuvoston asetukseksi Euroopan keskuspankin oman pääoman korotusten rajoista ja ehdoista KOMISSION LAUSUNTO Euroopan keskuspankin suosituksesta neuvoston asetukseksi Euroopan keskuspankin valuuttavarantosaamisten lisäämisestä (komission esittämät) KOMISSION LAUSUNTO Euroopan keskuspankin suosituksesta neuvoston asetukseksi Euroopan keskuspankin oman pääoman korotusten rajoista ja ehdoista Neuvosto pyysi 23 päivänä helmikuuta 1999 päivätyllä kirjeellä komission lausuntoa Euroopan keskuspankin (EKP) suosituksesta neuvoston asetukseksi EKP:n oman pääoman korotusten rajoista ja ehdoista. Komission toimivalta antaa lausunto tästä suosituksesta perustuu Euroopan keskuspankkijärjestelmän ja Euroopan keskuspankin perussäännön 28. 1 artiklan kanssa. perustamissopimuksen kohtaan yhdessä artiklan 107 6 Komissio antaa seuraavan lausunnon 8 päivänä maaliskuuta vuonna 2000: 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. Viitaten komission ja EKP:n yhtäläiseen aloitteenteko-oikeuteen komissio hyväksyy EKP:n tekemän aloitteen. EKP:n toimien luonteen ja laajuuden vuoksi on perusteltua sallia EKP:n korottaa pääomaansa, kun EKP katsoo sen tarpeelliseksi. Suositeltu 10 000 miljoonan euron raja on tarkoituksenmukainen. Komissio pääomankorotukselle ehtoja. katsoo myös, ettei ole tarpeellista eikä suositeltavaa asettaa Komissio katsoo kuitenkin, että pääomankorotuksen vaikutuksia jäsenvaltioiden talousarvioihin on selvennettävä. Johdanto-osan 2 kappaleen sanamuotoa pitäisi muuttaa. Siinä sanotaan, että EKPJ:n vahvistamaan EKP:n perussäännön pääomankorotuksen rajat sanaa "vaaditaan". ja ehdot, mutta perussäännössä ei käytetä "vaaditaan" neuvostoa artiklassa 28. 1 Olisi suotavaa poistaa otsikosta sanat "rajat ja ehdot", koska mitään ehtoja ei ole määrätty. 2 KOMISSION LAUSUNTO Euroopan keskuspankin suosituksesta neuvoston asetukseksi Euroopan keskuspankin valuuttavarantosaamisten lisäämisestä Neuvosto pyysi 14 päivänä lokakuuta 1999 päivätyllä kirjeellä komission lausuntoa Euroopan suosituksesta neuvoston asetukseksi EKP:n valuuttavarantosaamisten keskuspankin (EKP) lisäämisestä. perustuu perustamissopimuksen 107 artiklan 6 kohtaan yhdessä Euroopan keskuspankkijärjestelmän ja Euroopan keskuspankin perussäännön 30. 4 artiklan kanssa. suosituksesta Komission toimivalta lausunto antaa tästä Komissio antaa seuraavan lausunnon 8 päivänä maaliskuuta vuonna 2000: 1. 2. 3. Viitaten komission ja EKP:n yhtäläiseen aloitteenteko-oikeuteen komissio hyväksyy EKP:n tekemän aloitteen. tukee Komissio määrän kaksinkertaistamista sikäli kuin lisäsiirroilla täydennetään valuuttavarantosaamisia EKPJ:n perussäännössä säädettyyn korkeintaan 50 000 miljoonan euron alustavaan rajaan saakka. valuuttavarantosaamisten siirrettävien EKP:lle Johdanto-osan 2 kappaleen sanamuotoa pitäisi muuttaa. Siinä sanotaan, että EKPJ:n perussäännön 30. 4 artiklassa "vaaditaan" neuvostoa määrittämään rajat ja ehdot EKP:n valuuttavarantosaamisten lisäsiirroille, mutta perussäännössä ei käytetä sanaa "vaaditaan". 3


title: Commission Regulation (EC) No 505/2000 of 8 March 2000 fixing the representative prices and the additional import duties for molasses in the sugar sector

eurovoc_concepts:
CCT duties
import
molasses
representative price

formats: pdf print

text: L 62/20 EN Official Journal of the European Communities 9. 3. 2000 COMMISSION REGULATION (EC) No 505/2000 of 8 March 2000 fixing the representative prices and the additional import duties for molasses in the sugar sector THE COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES, Having regard to the Treaty establishing the European Community, Having regard to Council Regulation (EC) No 2038/1999 of 13 September 1999 on the common organization of the market in sugar (1), Having regard to Commission Regulation (EC) No 1422/95 of 23 June 1995 laying down detailed rules of application for imports of molasses in the sugar sector and amending Regula- tion (EEC) No 785/68 (2), and in particular Articles 1(2) and 3(1) thereof, Whereas: (1) (2) Regulation (EC) No 1422/95 stipulates that the cif import price for molasses, hereinafter referred to as the ‘representative price’, should be set in accordance with Commission Regulation (EEC) No 785/68 (3). That price should be fixed for the standard quality defined in Article 1 of the above Regulation. The representative price for molasses is calculated at the frontier crossing point into the Community, in this case Amsterdam; that price must be based on the most favourable purchasing opportunities on the world market established on the basis of the quotations or prices on that market adjusted for any deviations from the standard quality. The standard quality for molasses is defined in Regulation (EEC) No 785/68. (3) When the most favourable purchasing opportunities on the world market are being established, account must be taken of all available information on offers on the world market, on the prices recorded on important third- country markets and on sales concluded in international trade of which the Commission is aware, either directly or through the Member States. Under Article 7 of Regu- lation (EEC) No 785/68, the Commission may for this purpose take an average of several prices as a basis, provided that this average is representative of actual market trends. (4) The information must be disregarded if the goods concerned are not of sound and fair marketable quality or if the price quoted in the offer relates only to a small (1) OJ L 252, 25. 9. 1999, p. 1. (2) OJ L 141, 24. 6. 1995, p. 12. (3) OJ L 145, 27. 6. 1968, p. 12. (5) (6) quantity that is not representative of the market. Offer prices which can be regarded as not representative of actual market trends must also be disregarded. If information on molasses of the standard quality is to be comparable, prices must, depending on the quality of the molasses offered, be increased or reduced in the light of the results achieved by applying Article 6 of Regula- tion (EEC) No 785/68. A representative price may be left unchanged by way of exception for a limited period if the offer price which served as a basis for the previous calculation of the representative price is not available to the Commission and if the offer prices which are available and which appear not to be sufficiently representative of actual market trends would entail sudden and considerable changes in the representative price. (7) Where there is a difference between the trigger price for the product in question and the representative price, additional import duties should be fixed under the conditions set out in Article 3 of Regulation (EC) No 1422/95. Should the import duties be suspended pursuant to Article 5 of Regulation (EC) No 1422/95, specific amounts for these duties should be fixed. (8) (9) Application of these provisions will have the effect of fixing the representative prices and the additional import duties for the products in question as set out in the Annex to this Regulation. The measures provided for in this Regulation are in accordance with the opinion of the Management Committee for Sugar, HAS ADOPTED THIS REGULATION: Article 1 The representative prices and the additional duties applying to imports of the products referred to in Article 1 of Regulation (EC) No 1422/95 are fixed in the Annex hereto. Article 2 This Regulation shall enter into force on 9 March 2000. 9. 3. 2000 EN Official Journal of the European Communities L 62/21 This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States. Done at Brussels, 8 March 2000. For the Commission Franz FISCHLER Member of the Commission fixing the representative prices and additional import duties applying to imports of molasses in the sugar sector ANNEX CN code Amount of the representative price in 100 kg net of the product in question Amount of the additional duty in 100 kg net of the product in question (in EUR) Amount of the duty to be applied to imports in 100 kg net of the product in question because of suspension as referred to in Article 5 of Regulation (EC) No 1422/95 (2) 1703 10 00 (1) 1703 90 00 (1) 7,71 7,92 0,00 — — 0,29 (1) For the standard quality as defined in Article 1 of amended Regulation (EEC) No 785/68. (2) This amount replaces, in accordance with Article 5 of Regulation (EC) No 1422/95, the rate of the Common Customs Tariff duty fixed for these products


title: Parere della Commissione in applicazione dell'articolo 251, paragrafo 2, lettera c) del trattato CE, sugli emendamenti del Parlamento europeo alla posizione comune del Consiglio riguardante la proposta di direttiva del Parlamento europeo e del Consiglio relativa alla lotta ai ritardi di pagamento nelle transazioni commerciali, - Recante modifica della proposta della Commissione in applicazione dell'articolo 250, paragrafo 2 del trattato CE

text: COMMISSIONE DELLE COMUNITÀ EUROPEE Bruxelles, 08. 03. 2000 COM(2000) 133 definitivo 1998/0099 (COD) PARERE DELLA COMMISSIONE in applicazione dell'articolo 251, paragrafo 2, lettera c) del trattato CE, sugli emendamenti del Parlamento europeo alla posizione comune del Consiglio riguardante la proposta di DIRETTIVA DEL PARLAMENTO EUROPEO E DEL CONSIGLIO relativa alla lotta ai ritardi di pagamento nelle transazioni commerciali RECANTE MODIFICA DELLA PROPOSTA DELLA COMMISSIONE in applicazione dell'articolo 250, paragrafo 2 del trattato CE RELAZIONE Ai sensi della lettera c) del secondo comma dell'articolo 251, secondo paragrafo del trattato CE, la Commissione trasmette un parere sugli emendamenti proposti dal Parlamento europeo in seconda lettura. Nel testo che segue, la Commissione espone il proprio parere sui 25 emendamenti proposti dal Parlamento. Ai sensi del secondo paragrafo dell'articolo 250, la Commissione trasmette inoltre la proposta modificata allegata, che incorpora i 23 emendamenti accolti in toto o in parte dalla Commissione. 1. ANTEFATTI Data di trasmissione della proposta al Parlamento europeo e al Consiglio: 23 aprile 1998. Data del parere del Comitato economico e sociale: 10 settembre 1998. Data del parere del Parlamento europeo, adottato in prima lettura: 17 settembre 1998. Data di trasmissione della proposta modificata: 30 ottobre 1998. Data di adozione della posizione comune: 29 luglio 1999. Data della posizione del Parlamento europeo, adottata in seconda lettura: 16 dicembre 1999. 2. CONTENUTO DELLA PROPOSTA DELLA COMMISSIONE I ritardi di pagamento danneggiano gravemente tutte le imprese europee, compromettendone i flussi di cassa, la redditività e la competitività. Si è stimato che un caso di insolvenza su quattro sia dovuto a ritardi di pagamento. I ritardi di pagamento ostacolano inoltre il corretto funzionamento del mercato unico. I dati mostrano che più del 20% delle imprese europee esporterebbero in maggiore misura se potessero ottenere scadenze di pagamento più ravvicinate da parte dei clienti stranieri. La proposta di direttiva della Commissione contiene una serie di misure intese a combattere i ritardi di pagamento nelle transazioni commerciali nella Comunità europea. La direttiva si applicherà ai ritardi di pagamento di tutte le imprese, comprese quelle del settore pubblico. Essa fornisce un quadro giuridico atto a scoraggiare le imprese dall'effettuare pagamenti in ritardo o dall'imporre ai propri partner scadenze di pagamento indebitamente prolungate. Inoltre, essa rende più rapide ed efficaci le procedure di recupero dei crediti. 3. PARERE DELLA COMMISSIONE SUGLI EMENDAMENTI PROPOSTI DAL PARLAMENTO EUROPEO 3. 1. Osservazioni generali La posizione comune adottata dal Consiglio nel luglio del 1999 aveva ridotto a due i sei articoli operativi dell'originaria proposta della Commissione. La Commissione, nel proprio 2 parere sulla posizione comune1, indicava di auspicare un approccio più ambizioso in materia di pagamenti ritardati. Il Parlamento europeo condivide tale parere ed ha riproposto tre dei quattro articoli eliminati dal Consiglio. 3. 2. Emendamenti proposti 3. 2. 1. Emendamenti accolti dalla Commissione e inclusi nel testo consolidato presentato qui di seguito in quanto essi La Commissione accoglie la maggior parte degli emendamenti proposti riprendono gran parte delle proposte originarie della Commissione e correggono alcune carenze della posizione comune (emendamenti nn. 1, da 3 a 17, 19, 21, 22, 24 e 26). In particolare, il Parlamento richiede a ragione che il tasso di interesse sia maggiorato di due punti percentuali (emendamento n. 16, Articolo 3, paragrafo 1, lettera d)). In effetti, le banche richiedono alle PMI (piccole e medie imprese) tassi di interesse molto elevati (dal 15 al 20%) ogniqualvolta le PMI hanno bisogno di uno scoperto bancario a causa di ritardi di pagamento da parte dei clienti. Il tasso di interesse fissato dal Consiglio non compensava adeguatamente le imprese per tale inconveniente. L'emendamento del Parlamento europeo relativo alla compensazione (emendamento n. 17, Articolo 3, paragrafo 1, lettera e)) è giustificato. In particolare, il recupero di piccoli crediti può rivelarsi molto costoso e l'interesse dovuto su tali piccoli importi sarà in genere insufficiente a coprire i costi sostenuti. Si deve pertanto obbligare il debitore a compensare il creditore per le perdite provocate dai ritardi di pagamento. Il potenziamento della clausola antiabuso (emendamento n. 19, Articolo 3, paragrafi da 3 a 6) rende tale disposizione più operativa. Si prevedono tutele procedurali analoghe a quelle previste all'articolo 7 della direttiva 93/13/CEE del Consiglio, concernente le clausole abusive nei contratti stipulati con i consumatori2. Come risultato, i creditori risulteranno più efficacemente protetti dai clienti potenti che tentano di imporre loro scadenze di pagamento eccessivamente prolungate. Due emendamenti (nn. 20 e 25) possono essere accolti dalla Commissione in linea di principio; la Commissione preferisce però riformularli. In particolare, la Commissione accoglie con favore la reintroduzione di un insieme di regole relative al riconoscimento su scala comunitaria della riserva di proprietà (emendamento n. 20, articolo 4). Essa reputa comunque che l'articolo 4 non dovrebbe applicarsi solo ad alcuni gruppi di merci. Inoltre, la Commissione desidererebbe ridurre il numero di relazioni da trasmettere (emendamento n. 25, articolo 8, paragrafo 5). 3. 2. 2. Emendamenti che non possono essere accolti dalla Commissione Gli emendamenti che non possono essere accolti dalla Commissione sono soltanto due (il n. 2 e il n. 23). In particolare, un nuovo considerando sui prodotti alimentari deperibili introdurrebbe un approccio settoriale che è opportuno evitare (emendamento n. 2). 1 2 Documento SEC(1999)1398 def. GU L 95 del 21. 4. 1993, pag. 29. 3 Inoltre, la Commissione non può accogliere l'emendamento inteso a ridurre da 90 a 60 giorni la durata delle procedure di recupero dei crediti (emendamento n. 23, articolo 7). È vero che la Commissione aveva proposto 60 giorni, ma bisogna tenere conto che la proposta originaria della Commissione escludeva il periodo necessario al debitore per organizzare la propria difesa. Tale periodo è ora compreso nei 90 giorni. Una riduzione a 60 giorni appare una richiesta eccessiva: la Commissione può prevedere invece un compromesso, variante tra i 60 e 90 giorni. 4. CONCLUSIONI La Commissione prevede che la presente direttiva apporti significativi vantaggi alle imprese, in particolare le PMI. La riduzione dei ritardi di pagamento migliorerà il flusso di cassa delle imprese. Ridurrà inoltre le spese finanziarie delle medesime e i pesanti oneri amministrativi derivanti dal recupero dei crediti. Infine, la direttiva eserciterà un impatto positivo sull'occupazione, rendendo le imprese più stabili a livello finanziario e riducendo il numero di posti di lavoro persi a causa di insolvenze in Europa. 4 1998/0099 (COD) Proposta modificata di DIRETTIVA DEL PARLAMENTO EUROPEO E DEL CONSIGLIO relativa alla lotta ai ritardi di pagamento nelle transazioni commerciali (Testo rilevante ai fini del SEE) IL PARLAMENTO EUROPEO E IL CONSIGLIO DELL’UNIONE EUROPEA, visto il trattato che istituisce la Comunità europea, in particolare l'articolo 95, vista la proposta della Commissione3, visto il parere del Comitato economico e sociale4, deliberando secondo la procedura di cui all'articolo 251 del trattato5, considerando quanto segue: (1) (2) (3) (4) (5) 3 4 5 6 7 8 9 Il Parlamento europeo, nella sua risoluzione sul programma integrato a favore delle PMI e dell’artigianato6, ha sottolineato che la Commissione dovrebbe presentare proposte relative al problema dei ritardi di pagamento. Il 12 maggio 1995 la Commissione ha adottato una raccomandazione riguardante i termini di pagamento nelle transazioni commerciali7. Nella sua risoluzione sulla raccomandazione della Commissione riguardante i termini di pagamento nelle transazioni commerciali8, il Parlamento europeo ha invitato la Commissione a considerare la possibilità di trasformare la sua raccomandazione in una proposta di direttiva del Consiglio, da presentare quanto prima. Il 29 maggio 1997 il Comitato economico e sociale ha adottato un parere sul Libro verde della Commissione intitolato “Gli appalti pubblici nell'Unione europea – spunti di riflessione per il futuro”9, che propone termini massimi di pagamento ed interessi di mora sui ritardi di pagamento delle autorità pubbliche. Il 4 giugno 1997 la Commissione ha pubblicato un Piano d’azione per il mercato unico, nel quale si dava risalto al fatto che i ritardi di pagamento rappresentano un intralcio sempre più grave per il successo del mercato unico. GU C 168 del 3. 6. 1998, pag. 13 e GU C 374 del 3. 12. 1998, pag. 4. GU C 407 del 28. 12. 1998, pag. 50. Parere del Parlamento europeo del 17 settembre 1998 (GU C 313 del 12. 10. 1998, pag. 142), posizione comune del Consiglio del 29 luglio 1999 (GU C 284 del 6. 10. 1999, pag. 1) e posizione del Parlamento europeo del 16 dicembre 1999. GU C 323 del 21. 11. 1994, pag. 19. GU L 127 del 10. 6. 1995, pag. 19. GU C 211 del 22. 7. 1996, pag. 43. GU C 287 del 22. 9. 1997, pag. 92. 5 (6) (7) (8) (9) (10) (11) (12) (13) (14) (15) Il 17 luglio 1997 la Commissione ha pubblicato una comunicazione intitolata “Relazione sui ritardi di pagamento nelle transazioni commerciali”10 nella quale si riassumono i risultati di una valutazione degli effetti prodotti dalla raccomandazione della Commissione del 12 maggio 1995. I periodi di pagamento eccessivi e i ritardi di pagamento impongono pesanti oneri amministrativi e finanziari alle imprese, ed in particolare a quelle di piccole e medie dimensioni; inoltre tali problemi costituiscono una tra le principali cause d’insolvenza e determinano la perdita di numerosi posti di lavoro. In alcuni Stati membri i termini contrattuali di pagamento differiscono notevolmente dalla media comunitaria. Le differenze tra le norme in tema di pagamento e le prassi seguite negli Stati membri costituiscono un ostacolo al buon funzionamento del mercato interno. Tale situazione limita notevolmente le transazioni commerciali tra gli Stati membri; ciò contrasta con l’articolo 14 del trattato, secondo il quale gli operatori economici dovrebbero essere in grado di svolgere le proprie attività in tutto il mercato interno in condizioni che garantiscano che le operazioni transfrontaliere non comportino rischi l’applicazione di norme sostanzialmente diverse alle maggiori di quelle interne; operazioni interne e a quelle transfrontaliere comporterebbe la creazione di distorsioni della concorrenza. Stando alle statistiche più recenti in molti Stati membri, nel migliore dei casi, non si è avuto alcun miglioramento nella situazione dei ritardi di pagamento dopo la raccomandazione del 12 maggio 1995. L'obiettivo della lotta contro i ritardi di pagamento nel mercato interno non può essere sufficientemente realizzato dagli Stati membri separatamente e può pertanto essere meglio realizzato a livello comunitario; la presente direttiva non va al di là di quanto la presente direttiva è quindi necessario per integralmente conforme ai principi di sussidiarietà e di proporzionalità enunciati all'articolo 5 del trattato. raggiungere l'obiettivo auspicato; La presente direttiva dovrebbe essere limitata ai pagamenti effettuati a titolo di corrispettivo per una transazione commerciale e non disciplina i contratti con consumatori, gli interessi relativi ad altri pagamenti, ad esempio pagamenti a norma delle leggi sull'assegno o sulla cambiale o pagamenti effettuati a titolo risarcimento danni. Il fatto che le professioni liberali ricadano nell'ambito di applicazione della presente direttiva non comporta per gli Stati membri l'obbligo di trattarle come imprese o attività commerciali per fini diversi da quelli della presente direttiva. La presente direttiva si limita a definire l'espressione "titolo esecutivo", ma non disciplina le varie procedure per l'esecuzione forzata di un siffatto titolo, né le condizioni in presenza delle quali può essere disposta la sospensione dell'esecuzione ovvero può essere dichiarata l'estinzione del relativo procedimento. 10 GU C 216 del 17. 7. 1997, pag. 10. 6 (16) (17) (18) (19) (20) (21) (22) (23) I ritardi di pagamento costituiscono una violazione contrattuale finanziariamente attraente per i debitori nella maggior parte degli Stati membri a causa dei bassi livelli dei tassi degli interessi di mora e/o della lentezza delle procedure di recupero; occorre modificare decisamente questa situazione per invertire tale tendenza e per far sì che un ritardo di pagamento comporti sia conseguenze dissuasive che un risarcimento per i creditori per le spese incorse. Possono esistere talune categorie di contratti per i quali può essere giustificato un periodo più lungo per il pagamento, se ad esso si accompagna una restrizione della libertà contrattuale o un tasso d'interesse più elevato. È necessario che la presente direttiva prenda in considerazione il problema dei lunghi termini contrattuali di pagamento. La presente direttiva dovrebbe proibire l'abuso della libertà contrattuale in danno del creditore; essa non incide sulle disposizioni nazionali relative alle modalità di conclusione dei contratti o che disciplinano la validità delle clausole contrattuali abusive nei confronti del debitore. L’impiego di clausole di riserva della proprietà per accelerare i pagamenti è attualmente inibito dalle divergenze nelle leggi nazionali; è necessario garantire che i creditori possano avvalersi della riserva di proprietà in tutta la Comunità, mediante una clausola unica e riconosciuta in tutti gli Stati membri evitando che un'eccessiva durata dei periodi di pagamento e i ritardi di pagamento nelle transazioni commerciali producano distorsioni nel funzionamento del mercato interno. Le autorità pubbliche trattano un volume considerevole di pagamenti alle imprese; una disciplina rigorosa dei pagamenti da parte di tali autorità produrrebbe effetti benefici a cascata sull’economia nel suo insieme; nell'ambito degli appalti pubblici, anche le imprese appaltatrici ritardano i pagamenti ai propri fornitori e subappaltatori, imponendo abitualmente scadenze di pagamento eccessive, e tale comportamento reca gravi danni agli interessi di numerose imprese, in particolare PMI; per quanto riguarda i pagamenti della Commissione è già stato deciso di concedere a taluni creditori il diritto di percepire interessi di mora sui pagamenti in ritardo. Il concetto di "amministrazione aggiudicatrice" corrisponde alla definizione di cui alle direttive 92/50/CEE11 e 93/37/CEE12 e comprende, agli effetti della presente direttiva, le "parti contraenti" di cui alla direttiva 93/38/CEE13. Le conseguenze del pagamento tardivo possono risultare dissuasive soltanto se accompagnate da procedure di il creditore; conformemente al principio di non discriminazione di cui all'articolo 12 del trattato, i creditori stabiliti nella tali procedure dovrebbero essere a disposizione di tutti Comunità europea. recupero rapide ed efficaci per (24) L'articolo 7 prevede che la procedura di recupero dei crediti non contestati sia conclusa a breve termine, in conformità delle disposizioni legislative nazionali, 11 12 13 GU L 209 del 24. 7. 1992, pag. 1. GU L 199 del 9. 8. 1993, pag. 54. GU L 199 del 9. 8. 1993, pag. 84. 7 HANNO ADOTTATO LA PRESENTE DIRETTIVA: Articolo 1 Ambito d'applicazione La presente direttiva si applica ad ogni pagamento effettuato a titolo di corrispettivo in una transazione commerciale. Articolo 2 Definizioni Ai fini della presente direttiva si intende per: 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. "transazioni commerciali": contratti tra imprese ovvero tra imprese e pubbliche amministrazioni che comportano la consegna di merci o la prestazione di servizi, contro pagamento di un prezzo; "impresa": ogni soggetto esercente un'attività economica organizzata o una libera professione, anche se svolta da una sola persona; "ritardi di pagamento": l'inosservanza dei termini di pagamento contrattuali o legali; interesse applicato dalla Banca centrale europea alle sue principali "tasso di operazioni di rifinanziamento", il tasso di interesse applicato a simili operazioni nei casi di appalti a tasso fisso. Nel caso in cui un'operazione di rifinanziamento principale sia stata effettuata secondo una procedura di appalto a tasso variabile, il tasso di interesse si riferisce al tasso di interesse marginale che risulta da tale appalto; esso riguarda anche le aggiudicazioni a tasso unico e le aggiudicazioni a tasso variabile; "riserva di proprietà": l'accordo in qualsiasi forma in base al quale il venditore rimane proprietario delle merci fino al completo pagamento del prezzo; per venditore si intende il fornitore di beni da produrre o da fabbricare; "amministrazioni aggiudicatrici": la definizione di cui alle direttive 92/50/CEE e 93/37/CEE e comprendente, agli effetti della presente direttiva, le "parti contraenti" di cui alla direttiva 93/38/CEE; "contratti pubblici": contratti sinallagmatici stipulati per iscritto a titolo oneroso fra un'amministrazione aggiudicatrice ai sensi del punto 5 e un'impresa che non sia un'amministrazione aggiudicatrice; "titolo esecutivo": ogni decisione, sentenza o ordine di pagamento, sia immediato che rateale, pronunciati da un tribunale o da altra autorità competente, che consenta al creditore di ottenere, mediante esecuzione forzata, il soddisfacimento della propria pretesa nei confronti del debitore; esso comprende le decisioni, le sentenze o ordini di pagamento provvisori che restano esecutivi anche se il debitore abbia proposto impugnazione. 8 Articolo 3 Interessi in caso di ritardo di pagamento 1. Gli Stati membri assicurano quanto segue: (a) (b) gli interessi di cui alla lettera d) cominciano a decorrere, dal giorno successivo alla data di scadenza o alla fine del periodo di pagamento stabiliti nel contratto; se la data o il periodo di pagamento non sono stabiliti nel contratto, gli interessi cominciano a decorrere automaticamente, senza che sia necessario un sollecito: (i) (ii) (iii) (iv) trascorsi 21 giorni dal ricevimento della fattura da parte del debitore o di una richiesta equivalente di pagamento, o se non vi è certezza sulla data di ricevimento della fattura o della trascorsi 21 giorni dalla data di richiesta equivalente di pagamento, ricevimento delle merci o dalla data di prestazione dei servizi, o se la data in cui il debitore riceve la fattura o la richiesta equivalente di pagamento è anteriore a quella del ricevimento delle merci o della prestazione dei servizi, trascorsi 21 giorni dal ricevimento delle merci o dalla prestazione dei servizi, o se la legge o il contratto prevedono una procedura di accettazione o di verifica, diretta ad accertare la conformità delle merci o dei servizi al contratto, e se il debitore riceve la fattura o la richiesta equivalente di pagamento anteriormente o alla stessa data dell'accettazione o della verifica, trascorsi 21 giorni, da quest'ultima data; (c) il creditore ha diritto agli interessi di mora se: (i) ha adempiuto agli obblighi contrattuali e di legge, e (ii) non ha ricevuto nei termini l'importo dovuto, a meno che il ritardo non sia imputabile al debitore; (d) il livello degli interessi di mora ("tasso legale") a carico del debitore è pari al tasso d'interesse applicato dalla Banca centrale europea alla sua più recente operazione di rifinanziamento principale effettuata prima del primo giorno di calendario del semestre in questione ("tasso di riferimento"), maggiorato di almeno 8 punti percentuali ("margine"), salvo altrimenti disposto dal contratto. Per gli Stati membri che non partecipano alla terza fase dell'Unione economica e monetaria, il tasso di riferimento è costituito dal tasso equivalente fissato dalle rispettive banche centrali. In entrambi i casi il tasso di riferimento in vigore il primo giorno di calendario del semestre in questione si applica per i successivi sei mesi; (e) oltre al diritto agli interessi, al creditore deve essere riconosciuto il diritto di esigere dal debitore il risarcimento del danno derivante dai ritardi dei pagamenti comprendente quanto segue: 9 (i) il costo per il creditore dei prestiti o degli scoperti bancari, qualora ciò non sia stato pienamente compensato con il diritto agli interessi; (ii) i costi amministrativi di recupero per l'impresa del creditore; (iii) i costi del recupero tramite società di recupero crediti e (iv) i costi di recupero tramite procedure giudiziarie. Gli Stati membri possono fare in modo che i costi che possono essere rivendicati ai sensi dei punti (ii), (iii) e (iv) che precedono, siano proporzionati al debito in questione. Per talune categorie di contratti che saranno definite dal legislatore nazionale, gli Stati membri possono elevare fino a 60 giorni il periodo alla cui scadenza sono dovuti gli interessi, qualora essi rendano inderogabile per le parti del contratto tale termine o stabiliscano un tasso d'interesse inderogabile, sensibilmente superiore al tasso legale. Gli Stati membri assicurano che un accordo sulla data del pagamento o sulle conseguenze del ritardo di pagamento che non sia conforme alle disposizioni di cui ai paragrafi 1, lettere da b) a d) e 2 non possa essere fatto valere e non dia diritto a un risarcimento del danno, se, considerate tutte le circostanze del caso, ivi compresa la corretta prassi commerciale e la natura del prodotto, risulti gravemente iniquo nei confronti del creditore. Per determinare se un accordo è gravemente iniquo per il creditore, si terrà conto se il debitore ha qualche motivo oggettivo per non conformarsi alle disposizioni dei paragrafi 1, lettere da b) a d), e 2 oppure se l'accordo ha quale scopo principale di procurare al debitore liquidità addizionale a spese del creditore. Ove si accerti che tale accordo è gravemente iniquo, si applicano i termini legali, a meno che il giudice nazionale non riporti il contratto ad equità. Gli Stati membri, nell'interesse dei creditori e dei concorrenti, provvedono a fornire mezzi adeguati ed efficaci per far cessare l'inserzione di clausole gravemente inique ai sensi del paragrafo 3. I mezzi di cui al paragrafo 4 comprendono disposizioni che permettano a persone o organizzazioni di adire, in rappresentanza degli interessi di piccole e medie imprese ai sensi della raccomandazione della Commissione 96/280/CE14, a seconda del diritto nazionale, le autorità giudiziarie o gli organi amministrativi competenti affinché stabiliscano se le clausole contrattuali redatte per un impiego generalizzato siano gravemente inique ai sensi del paragrafo 3, ed applichino mezzi adeguati ed efficaci per far cessare l'inserzione di tali clausole. Nel rispetto della legislazione nazionale, i ricorsi di cui al paragrafo 5 possono essere diretti, separatamente o in comune, contro più acquirenti dello stesso settore economico o le loro associazioni che utilizzano o raccomandano l'inserzione delle stesse clausole contrattuali generali o di clausole analoghe. 2. 3. 4. 5. 6. 14 GU L 107 del 30. 4. 1996, pag. 4. 10 Articolo 4 Riserva di proprietà 1. 2. 3. 4. In presenza di un patto di riservato dominio, gli Stati membri provvedono affinché il venditore conservi il diritto di proprietà. Oltre al caso di un contratto stipulato individualmente, tale patto può validamente figurare nei formulari contrattuali del venditore nei confronti dei quali l'acquirente non abbia formulato obiezioni. Non sono richieste altre formalità. Gli Stati membri riconoscono la validità delle clausole figuranti in allegato o di clausole di effetto equivalente. Se alla scadenza del termine di morosità fissato per il pagamento questo non è stato eseguito, il venditore può esigere la restituzione delle merci. Gli Stati membri prevedono che la riserva di proprietà sia opponibile ai terzi, anche nel caso del fallimento del debitore o nel caso di altre procedure riconosciute analoghe in base alla legislazione degli Stati membri. Non appena l'acquirente entra in possesso delle merci, egli diventa responsabile di qualsiasi danno subito dalle merci o della perdita delle merci stesse. Gli Stati membri hanno la facoltà di adottare disposizioni relative agli anticipi già versati dal debitore. Essi possono limitare ovvero escludere l'esercizio della riserva della proprietà nei seguenti casi: (a) se un terzo ha acquisito i beni in questione in buona fede; (b) se i beni in questione sono stati incorporati ovvero combinati con altri beni e tale processo non possa essere invertito senza causare danni gravi agli altri beni. Articolo 5 Trasparenza delle gare per appalti pubblici Gli Stati membri provvedono affinché i bandi delle gare di appalti pubblici ed i capitolati d'appalto contengano indicazioni precise dei termini di pagamento e delle scadenze praticate dalle amministrazioni aggiudicatrici, anche quando tali termini e scadenze sono stabiliti in condizioni generali di aggiudicazione previste per legge. Vanno in particolare fissati i termini per l'espletamento delle formalità amministrative precedenti il pagamento, quali le procedure di collaudo di trasparenza vige nel rapporto tra lavori pubblici. Lo stesso obbligo di appaltatore principale e subappaltatore di opere pubbliche. Articolo 6 Pronto pagamento, termini di morosità e interessi di mora di diritto Gli Stati membri assicurano quanto segue: 1. il termine per il pagamento dei debiti contrattuali da parte delle amministrazioni aggiudicatrici, determinato secondo l'articolo 3, paragrafo 1, lettere a)-c) non deve superare i 45 giorni di calendario, a meno che il valore del contratto superi la somma 11 di 100. 000 euro, nel qual caso il termine massimo sarà di 60 giorni di calendario; il contratto non può in alcun caso prevedere termini superiori; nei contratti pubblici l'appaltatore principale deve concedere ai subappaltatori e ai fornitori condizioni non meno favorevoli di quelle concessegli dalle amministrazioni aggiudicatrici. Allo scopo di garantire queste condizioni ai fornitori e ai subappaltatori, l'appaltatore è tenuto a fornire una garanzia al fornitore o al subappaltatore che copra il pagamento di tutti gli importi dovuti. La garanzia può essere fatta valere alla scadenza dei 60 giorni di calendario dalla presentazione della fattura all'appaltatore da parte del fornitore o del subappaltatore. Le stesse condizioni si applicano tra l'appaltatore e l'amministrazione aggiudicatrice; è riconosciuto il diritto del creditore al pagamento degli interessi di mora da parte delle amministrazioni aggiudicatrici su qualsiasi importo non ancora versato alla data di scadenza; l'interesse deve essere calcolato secondo l'articolo 3, paragrafo 1, lettera d), e pagato d'ufficio dall'amministrazione aggiudicatrice senza che occorra una domanda in tal senso; l'amministrazione aggiudicatrice non può domandare o esigere che il creditore rinunci ai diritti previsti dal presente articolo. A sua volta, il creditore non può domandare od esigere che i suoi fornitori o subappaltatori rinuncino a tali diritti. Articolo 7 Procedure di recupero di crediti non contestati Gli Stati membri assicurano che un titolo esecutivo possa essere ottenuto, indipendentemente dall'importo del debito, di norma entro 90 giorni di calendario dalla data in cui il creditore ha presentato un ricorso o ha proposto una domanda dinanzi al giudice o altra autorità competente, ove non siano contestati il debito o gli aspetti procedurali. Gli Stati membri assolvono a tale obbligo secondo le rispettive disposizioni legislative, regolamentari e amministrative. Le rispettive disposizioni legislative regolamentari e amministrative nazionali si applicano alle stesse condizioni a tutti i creditori stabiliti nella Comunità europea. Il periodo di 90 giorni di calendario di cui al paragrafo 1 non include: (a) i periodi necessari per le notificazioni, (b) qualsiasi regolarizzare il ricorso o la domanda. ritardo imputabile al creditore, come i termini necessari per Il presente articolo lascia impregiudicate le disposizioni della convenzione di Bruxelles concernente la competenza giurisdizionale e l'esecuzione delle decisioni in materia civile e commerciale15. 2. 3. 1. 2. 3. 4. 15 Versione consolidata pubblicata nella GU C 27 del 26. 1. 1998, pag. 1. 12 Articolo 8 Recepimento 1. 2. 3. 4. 5. Gli Stati membri mettono in vigore le disposizioni legislative, regolamentari ed amministrative necessarie per conformarsi alla presente direttiva anteriormente al. Essi ne informano immediatamente la Commissione. Quando gli Stati membri adottano tali disposizioni, queste contengono un riferimento alla presente direttiva o sono corredate di un siffatto riferimento all'atto della pubblicazione ufficiale. Le modalità del riferimento sono decise dagli Stati membri. Gli Stati membri possono lasciare in vigore od emanare norme che siano più favorevoli al creditore di quelle necessarie per conformarsi alla presente direttiva. Nell'attuare la presente direttiva gli Stati membri possono escludere: (a) i debiti oggetto di procedure concorsuali aperte a carico del debitore, (b) i contratti conclusi prima del. e (c) Le richieste di interessi inferiori a 5 euro. Gli Stati membri comunicano alla Commissione il testo delle principali disposizioni legislative, regolamentari od amministrative adottate nella materia disciplinata dalla presente direttiva. La Commissione, tre anni dopo il. * effettua un riesame, tra l'altro, del tasso di interesse legale, dei termini contrattuali e dei ritardi di pagamento per valutarne l'impatto sulle transazioni commerciali e sul funzionamento pratico della normativa. I risultati di questo riesame e degli altri sono resi noti al Parlamento europeo e al Consiglio, corredati, se del caso, delle sue proposte di miglioramento della presente direttiva. Articolo 9 Entrata in vigore La presente direttiva entra in vigore il giorno della sua pubblicazione nella Gazzetta ufficiale delle Comunità europee. 24 mesi dall'entrata in vigore della presente direttiva. 24 mesi dall'entrata in vigore della presente direttiva. 24 mesi dall'entrata in vigore della presente direttiva. * 13 * * * * Articolo 10 Destinatari Gli Stati membri sono destinatari della presente direttiva. Fatto a…………, addì Per il Parlamento europeo La Presidente Per il Consiglio Il Presidente 14 ALLEGATO Elenco delle clausole che devono essere riconosciute dagli Stati membri in osservanza dell'articolo 4 ES: DA: DE: EL: EN: FR: IT: NL: PT: FI: 'El vendedor conservará la propiedad de los bienes hasta el pago final. ' 'Varen forbliver sælgerens ejendom, indtil den er fuldstændig betalt. ' 'Die Ware bleibt bis zur vollständigen Bezahlung im Eigentum des Verkäufers. ' Ο πωλητής παρακρατεί την κυριότητα των αγαθών µέχρι την πλήρη εξόφληση του ' τιµήµατος. ' 'The goods remain the property of the seller until fully paid. ' 'Les marchandises restent la propriété du vendeur jusqu'au paiement complet. ' 'Le merci restano di proprietà del venditore fino al pieno pagamento. ' 'De waren blijven tot de volledige betaling eigendom van de verkoper. ' 'O vendedor conservará a propriedade dos bens até ao momento do pagamento final. ' 'Tavara on myyjän omaisuutta, kunnes kauppahinta on kokonaisuudessaan maksettu. ' SV: 'Varorna förblir säljarens egendom tills de betalats helt och hållet. ' 15


title: Regulamento (CE) n.° 505/2000 da Comissão, de 8 de Março de 2000, que fixa os preços representativos e os montantes dos direitos adicionais aplicáveis na importação dos melaços no sector do açúcar

text: L 62/20 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 9. 3. 2000 REGULAMENTO (CE) N. o 505/2000 DA COMISSÃO de 8 de Março de 2000 que fixa os preços representativos e os montantes dos direitos adicionais aplicáveis na importação dos melaços no sector do açúcar A COMISSÃO DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, Tendo em conta o Regulamento (CE) n. o 2038/1999 do Conselho, de 13 de Setembro de 1999, que estabelece a organi- zação comum de mercado no sector do açúcar (1), Tendo em conta o Regulamento (CE) n. o 1422/95 da Comissão, de 23 de Junho de 1995, que estabelece as regras de aplicação relativas à importação de melaços no sector do açúcar e que altera o Regulamento (CEE) n. o 785/68 (2), e, nomeadamente, o n. o 2 do seu artigo 1. o e o n. o 1 do seu artigo 3. o, Considerando o seguinte: (1) (2) (3) (4) O Regulamento (CE) n. o 1422/95 prevê que o preço CIF de importação do melaço, a seguir designado «preço representativo», é estabelecido em conformidade com o Regulamento (CEE) n. o 785/68 da Comissão (3); este preço se entende fixado para a qualidade-tipo definida no artigo 1. o do citado regulamento. O preço representativo do melaço é calculado relativa- mente a um local de passagem da fronteira da Comuni- dade, que é Amesterdão; esse preço deve ser calculado a partir das possibilidades de compra mais favoráveis no mercado mundial estabelecidas com base nas cotações ou preços desse mercado ajustados em função das even- tuais diferenças de qualidade relativamente à qualidade- -tipo. A qualidade-tipo do melaço foi definida pelo Regulamento (CEE) n. o 785/68. Para a determinação das possibilidades de compra mais favoráveis no mercado mundial, devem ser tidas em conta todas as informações relativas às ofertas feitas no mercado mundial, aos preços registados nos mercados importantes de países terceiros e às operações de venda concluídas no âmbito do comércio internacional, de que a Comissão tem conhecimento, quer através dos Estados-Membros quer pelos seus próprios meios. Aquando dessa determinação, se pode tomar por base, nos termos do artigo 7. o do Regulamento (CEE) n. o 785/68, uma média de vários preços, desde que essa média possa ser considerada representativa da tendência efectiva do mercado. Aquelas informações não são tidas em conta quando a mercadoria não tiver qualidade sã, leal e comerciável ou quando o preço de oferta indicado apenas se referir a do uma mercado; os preços de oferta que possam ser conside- representativa quantidade pequena não rados não representativos da tendência efectiva do mercado devem igualmente ser excluídos. A fim de se obterem dados comparáveis relativos ao melaço da qualidade-tipo, é necessário, consoante a qualidade do melaço objecto de oferta, aumentar ou diminuir os preços em função dos resultados obtidos mediante aplicação do artigo 6. o do Regulamento (CEE) n. o 785/68. Um preço representativo pode ser excepcionalmente mantido a um nível constante durante um período limi- tado se o preço de oferta que serviu de base para o estabelecimento anterior do preço representativo não tiver chegado ao conhecimento da Comissão e se os preços de oferta disponíveis, afigurando-se insuficiente- mente representativos da tendência efectiva do mercado, implicarem alterações bruscas e consideráveis do preço representativo. Quando o preço de desencadeamento relativo ao produto em causa e o preço representativo forem dife- rentes, devem ser fixados direitos de importação adicio- nais nas condições referidas no artigo 3. o do Regula- mento (CE) n. o 1422/95. No caso de suspensão dos direitos de importação em aplicação do artigo 5. o do Regulamento (CE) n. o 1422/95, devem ser fixados montantes específicos para esses direitos. A aplicação dessas disposições conduz à fixação dos preços representativos e dos direitos adicionais de importação dos produtos em causa conforme indicado no anexo do presente regulamento. As medidas previstas no presente regulamento estão em conformidade com o parecer do Comité de Gestão do Açúcar, (5) (6) (7) (8) (9) ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Artigo 1. o Os preços representativos e os direitos adicionais aplicáveis na importação dos produtos referidos no artigo 1. o do Regula- mento (CE) n. o 1422/95 são fixados conforme indicado no anexo. Artigo 2. o (1) JO L 252 de 25. 9. 1999, p. 1. (2) JO L 141 de 24. 6. 1995, p. 12. (3) JO L 145 de 27. 6. 1968, p. 12. O presente regulamento entra em vigor em 9 de Março de 2000. 9. 3. 2000 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 62/21 O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e directamente aplicável em todos os Estados-Membros. Feito em Bruxelas, em 8 de Março de 2000. Pela Comissão Franz FISCHLER Membro da Comissão do regulamento que fixa os preços representativos e os montantes dos direitos adicionais aplicáveis na impor- tação dos melaços no sector do açúcar ANEXO Código NC Montante do preço representativo por 100 kg líquido do produto em causa Montante do direito adicional por 100 kg líquido do produto em causa (em EUR) Montante do direito a aplicar na importação devido à suspensão referida no artigo 5. o do Regulamento (CE) n. o 1422/95 por 100 kg líquido do produto em causa (2) 1703 10 00 (1) 1703 90 00 (1) 7,71 7,92 0,00 — — 0,29 (1) Fixação para a qualidade-tipo tal como definida no artigo 1. o do Regulamento (CEE) n. o 785/68, alterado. (2) Este montante substitui, nos termos do artigo 5. o do Regulamento (CE) n. o 1422/95, a taxa dos direitos da Pauta Aduaneira Comum fixada para esses produtos