title: Europa-Parlamentets beslutning om retningslinjerne for 2001-budgetproceduren - Sektion III - Kommissionen

eurovoc_concepts:
European Commission
budgetary procedure
general budget (EU)

text: 29. 12. 2000 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende C 378/57 VEDTAGNE TEKSTER Torsdag, den 30. marts 2000 1. Retningslinjerne for 2001-budgetproceduren A5-0070/2000 Europa-Parlamentets beslutning om retningslinjerne for 2001-budgetproceduren & Sektion III & Kommissionen Europa-Parlamentet, (cid:1) der henviser til EF-traktatens artikel 272, Euratom-traktatens artikel 177 og EKSF-traktatens artikel 78, (cid:1) der henviser til den interinstitutionelle aftale af 6. maj 1999 mellem Europa-Parlamentet, Rådet og Kommissionen om budgetdisciplin og forbedring af budgetproceduren (1), (cid:1) der henviser til Europa-Parlamentets og Rådets afgørelse af 16. december 1999 om anvendelse af fleksibilitetsinstrumentet til finansiering af genopbygningen i Kosovo (2), (cid:1) der henviser til betænkning fra Budgetudvalget og udtalelser fra Udvalget om Økonomi og Valuta- spørgsmål, Udvalget om Beskæftigelse og Sociale Anliggender, Udvalget om Miljø- og Sundhedsan- liggender og Forbrugerpolitik, Udvalget om Landbrug og Udvikling af Landdistrikter og Udvalget om Kvinders Rettigheder og Lige Muligheder (A5-0070/2000). A. der henviser til, at 2000-budgetproceduren viste fordelene ved i den interinstitutionelle aftale af 6. maj 1999, samt dens begrænsninger, navnlig hvad angår lofterne for de forskellige kategorier i finansie- ringsoversigten, B. der henviser til, at beløbene under loftet for udgiftsområde 4 i de finansielle overslag strukturelt set er utilstrækkelige til at dække behovene i forbindelse med genopbygningen af Kosovo og mere generelt behovene i landene i den vestlige del af Balkan-regionen, C. der henviser til, at budgetmyndighedens to parter under 2000-budgetproceduren blev enige om at forhøje loftet over udgiftsområde 4 ved at anvende fleksibilitetsinstrumentet med henblik på at få ændret beløbet til genopbygning i Kosovo i regnskabsåret 2000, uden at det gik ud over EU’s tradi- tionelle politikker, samt til, at der allerede i den interinstitutionelle aftale af 6. maj 1999 blev skabt mulighed for en revision af de finansielle overslag med henblik på udviklingen i situationen på Balkan (erklæring om udgiftsområde 4), D. der henviser til, at Kommissionen i erklæring 1 til Europa-Parlamentets og Rådets ovennævnte afgø- relse af 16. december 1999 bekræftede, at den senest i april 2000 vil forelægge et program for bistand til landene i den vestlige del af Balkan-regionen, herunder Kosovo, for perioden 2000-2006, og at det involverede beløb vil nødvendiggøre et forslag til revision af de finansielle overslag med en program- mering for udgiftsområde 4, samt til, at Europa-Parlamentet og Rådet i erklæring 2 konstaterede, at »såfremt der skal aftales et beløb, som indebærer en økonomisk byrde, der er væsentligt højere end den programmerede, medfører dette en overskridelse af de nuværende lofter for udgiftsområde 4 i de finansielle overslag«, E. F. der henviser til, at 2000-budgettet markerer indledningen af bestræbelserne på at afhjælpe betalings- efterslæbet navnlig under udgiftsområde 2 (strukturforanstaltninger), udgiftsområde 3 (herunder navn- lig rammeprogrammet for forskning) og udgiftsområde 4 (foranstaltninger over for tredjelande) i de finansielle overslag, samt til, at Parlamentet vil fastholde, at det fortsat er nødvendigt at søge at finde en endelig løsning på dette problem og sikre, at der opretholdes et tilstrækkeligt betalingsniveau i den nye programmeringsperiode, der henviser til, at løsningen på problemerne i forbindelse med finansieringen af Unionens bistand til den vestlige del af Balkan-regionen ikke bør undergrave Unionens engagement inden for andre sekto- rer og andre af Parlamentet prioriterede eksterne aktioner, (1) EFT C 172 af 18. 6. 1999, s. 1. (2) EFT C 41 af 14. 2. 2000, s. 1. C 378/58 De Europæiske Fællesskabers Tidende DA 29. 12. 2000 Torsdag, den 30. marts 2000 G. der henviser til, at den kommende udvidelse af Unionen konstant bør tages i betragtning under bud- getproceduren, H. der henviser til, at det ikke er ønskeligt, at Kommissionen giver finansielle tilsagn eller vækker forvent- ninger uden forudgående samråd med budgetmyndigheden om grundlaget og den finansielle dækning for sådanne tilsagn og til, at Rådet og Parlamentet bør være sig deres dobbelte ansvar som både lov- givende myndighed og budgetmyndighed bevidst, når de træffer afgørelse om såvel den årlige tildeling som de flerårige bevillingsrammer for programmer, der er vedtaget under den fælles beslutningspro- cedure, I. J. der henviser til, at Parlamentet under 1999- og 2000-budgetproceduren gjorde store fremskridt med hensyn til definitionen og begrænsningen af de administrative udgifter, der opføres i sektion III (cid:1) Kommissionen, del B, i Den Europæiske Unions almindelige budget, der henviser til, at det siden marts 1999 har krævet en evaluering af Kommissionens prioriteringer og reelle behov for menneskelige ressourcer, som endnu ikke er blevet forelagt, selv om man havde lovet at kæde en sådan evaluering sammen med den kommende reform, K. der henviser til, at Parlamentet med held har opfordret Kommissionen til inden midten af april 2000 at forelægge en tidsplan for en effektiv, rentabel og gennemskuelig reform af eksternaliseringspolitik- ken, herunder en definition af retsgrundlaget, strukturen og mandatet for de forskellige eksternalise- ringsinstrumenter, at afvikle kontorerne for faglig bistand og inden udgangen af september 2000 at forelægge et forslag til retsgrundlag for en ny kategori af EU-organer, en tidsplan for afprøvning og udvidet anvendelse af denne nye kategori af EU-organer og en første evaluering med hensyn til perso- nalebehov, L. der henviser til, at Kommissionen bebudede seriøse og dybtgående administrative reformer fra og med år 2000, herunder større overensstemmelse mellem ressourcer og opgaver, og den 1. marts 2000 forelagde en hvidbog om reform af Kommissionen indeholdende en skitse til Kommissionens frem- tidige administrative opbygning, M. der henviser til, at aktivitetsbaseret budgettering (ABB) som led i aktivitetsbaseret management (ABM) bør spille en vigtig rolle i forbindelse med den administrative reform, Kommissionen har indledt, N. der henviser til, at Parlamentet, så snart Rådet opfylder sine forpligtelser, agter at følge den interinsti- tutionelle aftale navnlig med henblik på at forbedre samarbejdet mellem institutionerne om budget- spørgsmål, og opfordrer Rådet og Kommissionen til at gøre det samme, O. der henviser til, at Rådet og Kommissionen i en konstruktiv samarbejdsånd bør tage hensyn til de målsætninger, der er fastlagt i Parlamentets budgetretningslinjer med henblik på opstillingen af det foreløbige budgetforslag og budgetforslaget, Politiske prioriteringer 1. understreger nødvendigheden af i god tid at finde tilstrækkelige bevillinger til både med interne og eksterne aktioner at finansiere politikker, der er blevet indført eller styrket med Amsterdam-traktaten; understreger, at det har som mål at styrke den sociale og kulturelle dimension i Europa med det første budget i det nye årtusind og at opstille prioriteringer for beskæftigelsespolitikken ved at benytte alle de til rådighed stående instrumenter; understreger ligeledes, at det har som mål at støtte foranstaltninger til udvikling af den kulturelle industri og at fremme bred deltagelse af alle sociale sektorer og regioner i informationssamfundet samt princippet om lige muligheder jf. artikel 13 i EF-traktaten; 2. understreger sin konsekvente prioritering af støtten til beskæftigelsespolitik, jobskabelse og spredning af de nye teknologier, navnlig igennem meget små, små og mellemstore virksomheder uanset deres rets- form; understreger endvidere, at foranstaltningerne til fremme af beskæftigelsen under hensyntagen til resultaterne fra topmødet i Lissabon bør tage sigte på disse virksomheder og på IT-sektoren; 29. 12. 2000 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende C 378/59 Torsdag, den 30. marts 2000 3. understreger nødvendigheden af at sikre et bæredygtigt flerårigt bidrag til den finansielle bistand til genopbygningen i Kosovo og stabiliseringen af Balkan-regionen med henblik på at forbedre den humani- tære situation og skabe basis for snævrere forbindelser mellem folkene og landene i denne region og Den Europæiske Union; henviser til det løfte, som Rådet afgav i sin erklæring af 16. december 1999; minder om, at det jf. punkt 20 i den interinstitutionelle aftale er nødvendigt at træffe afgørelse om en revision af de finansielle overslag inden påbegyndelsen af budgetproceduren og under alle omstændigheder inden Rådets førstebehandling; understreger nødvendigheden af i løbet af året at indlede reformen af Den Europæiske Unions admi- 4. nistrative system med henblik på at øge effektiviteten, rentabiliteten, ansvarligheden og gennemskuelighe- den, navnlig i betragtning af, at Europas image hos en del af den europæiske offentlighed afhænger af, om denne reform lykkes; minder om, at Parlamentet i forbindelse med 2000-budgettet anmodede om at få foretaget en evaluering af personalebehovet, som skulle offentliggøres i september; anmoder om, at Kom- missionen i denne beretning angiver, hvor stort personalebehovet er til bevarelse af kerneaktiviteter og videreførelse af eksisterende programmer, samt prognoser for nyt personale til støtte af nye aktiviteter; Administrativ reform 5. glæder sig over Kommissionens udtalelser vedrørende administrative reformer og især over forelæg- gelsen af hvidbogen om reform af Kommissionen og til sin egen behandling heraf; forventer, at Kommis- sionen respekterer bogstavet og ånden i den forpligtelse, der er indgået i forbindelse med 2000-budget- proceduren og understreger, at et samarbejdsklima mellem institutionerne under budgetproceduren vil forbedre mulighederne for en effektiv iværksættelse af reformpakken; 6. understreger, at den politiske ledelse og overvågning af EU-administrationen hører til Parlamentets centrale ansvarsområder med henblik på at sikre en effektiv anvendelse af skatteydernes penge, og minder om, at EF-traktatens artikel 274 giver Kommissionen ansvaret for gennemførelsen af budgettet og Parla- mentet beføjelse til at kontrollere denne gennemførelse; 7. kræver at Kommissionen følger tidsplanen for reformen af eksternaliseringspolitikken og understre- ger, at det ikke vil acceptere nogen fravigelse fra tidsplanen eller nogen yderligere forsinkelse i forbindelse med reformen; henviser til, at en god afvikling af 2001-budgetproceduren i høj grad er afhængig af, at den forpligtelse, der er nævnt i punkt 5 og nærmere beskrevet i skrivelsen af 24. november 1999 fra Kommis- sionens næstformand, Kinnock, og kommissionsmedlem Schreyer, opfyldes; Udvikling af budgetstrukturerne påpeger, at strukturen i EU’s budget skal være klar, gennemskuelig og let forståelig for offentligheden 8. for at afspejle Den Europæiske Unions politiske målsætninger og lette kontrollen med gennemførelsen af foranstaltningerne; selve budgettet skal være det konkrete udtryk for EU’s politik; glæder sig over Kommissionens indsats for at forelægge et parallelt FBF i form af et aktivitetsbaseret 9. budget (ABB) og understreger, at formålet med dette ABB må være: (cid:1) at øge administrationens effektivitet og gennemskuelighed og højne evalueringsniveauet og på den måde at øge mulighederne for at udøve en mere målrettet og stærkere politisk styring; (cid:1) at fremme forsvarlig forvaltning, effektivitet og rentabilitet inden for administrationen og gøre Kom- missionens forvaltning af EU-aktioner mere fleksibel; anmoder Kommissionen om at sikre, at der tages behørigt hensyn til Parlamentets horisontale pri- 10. oriteringer som miljøaspektet og kønsaspektet, og at disse fremhæves; understreger, at den aktivitetsbaserede budgettering er en fordel for alle former for EU-udgifter, og 11. at den derfor bør anvendes på samtlige EU-udgifter, herunder Den Europæiske Udviklingsfond; C 378/60 De Europæiske Fællesskabers Tidende DA 29. 12. 2000 Torsdag, den 30. marts 2000 12. påpeger, at den administrative reform og indførelsen af ABB ikke må forhindre budgetmyndigheden i at udøve sine beføjelser, hvad angår tildelingen af de ressourcer, den anser for nødvendige til gennem- førelse af EU’s politikker, og skal forhindre, at Kommissionen kæder gennemførelsen af nye politiske prio- riteringer sammen med øgede menneskelige ressourcer eller administrative udgifter; 13. anser det for vigtigt, at budgetmyndigheden i de nye finansielle overslags løbetid 2000-2006 fører mere omhyggelig kontrol med finansieringsoversigterne i nye lovgivningsinitiativer; opfordrer Rådet og Kommissionen til at nå til enighed med Parlamentet om en mekanisme til sikring af bedre kontrol med de nye forslag; 14. bifalder, at den nuværende Kommission agter at tilføje en detaljeret opdeling af bevillinger til EUF i et bilag som et første skridt hen imod dens integration i budgettet; et sådant skridt vil kun være hensigts- mæssigt, hvis oversigten indeholder præstationsmål, således at budgetmyndigheden sættes i stand til at kontrollere effektiviteten af gennemførelsen; Gennemførelse af budgettet understreger betydningen af gennemførelsen af de foregående års budgetter for opstillingen af 15. 2001-budgettet; påpeger nødvendigheden af at styrke instrumenterne til overvågning ikke blot af de kvan- titative, men især af de kvalitative aspekter af gennemførelsen af udgifterne og pålægger sine udvalg at fortsætte deres bestræbelser på at overvåge budgetudgifterne og om yderligere at udbygge deres tætte sam- arbejde; pålægger sine udvalg hvert kvartal at undersøge gennemførelsen af budgettet på baggrund af detal- jerede beretninger fra Kommissionen; 16. understreger nødvendigheden af i samarbejde med Rådet og Kommissionen at udvikle en procedure, der kæder gennemførelsen af det løbende budget sammen med opstillingen af budgettet for det følgende år; 17. bemærker det igangværende arbejde i forbindelse med 1998-decharge for sektion III (Kommissio- nens budget); mener, at konklusionerne herfra bør indgå i de afgørelser, der træffes om Kommissionens budget for 2001; 18. påpeger, at der bør udvikles en procedure, der gør det muligt at påvise og evaluere, hvorvidt de betingelser for gennemførelsen, der er fastsat i budgettet, opfyldes eller ej, og understreger, at der bør udvikles en procedure, der gør det muligt at fastfryse bevillinger på budgetposterne, hvis disse betingelser ikke opfyldes; 19. opfordrer Kommissionen til inden den 31. maj 2000 at forelægge forslaget om revision af finans- forordningen; forventer, at forslaget vil afspejle de henstillinger, Europa-Parlamentet har udarbejdet, og de ændringer, Kommissionen har foreslået på det administrative, finansielle og budgetmæssige område; opfor- drer Rådet til at sikre, at der ikke bliver foretaget ændringer i finansforordningen uden Parlamentets god- kendelse og at dermed princippet om fælles beslutningsprocedure, der praktiseres på budgetområdet, respekteres, og anmoder Rådet om at fremskynde vedtagelsesproceduren mest muligt; Særlige problemer Pilotprojekter og forberedende foranstaltninger 20. forventer af Kommissionen, at den inden den 30. april 2000 sikrer en positiv opfølgning af de pilotprojekter og forberedende foranstaltninger, der er opført på 2000-budgettet og på de efterfølgende budgetter, og minder i den forbindelse om artikel 37 i den interinstitutionelle aftale; understreger, at de pågældende budgetposter tjener som prøveballon for den europæiske integration, hvorfor de må underka- stes en omhyggelig evaluering og de bedste resultater heraf udbredes med henblik på udvikling af nye programmer eller foranstaltninger; forpligter sig på den baggrund til med bistand fra sine specialiserede udvalg meget nøje at følge Kommissionens arbejde på dette område for at sikre, at de offentlige finanser udnyttes på en effektiv måde; Klassifikation 21. gentager, at det er af den opfattelse, at udgifter, der er et resultat af internationale aftaler, herunder internationale fiskeriaftaler, som Den Europæiske Union eller Det Europæiske Fællesskab har indgået med tredjelande, først skal klassificeres som obligatoriske udgifter, når de pågældende aftaler er indgået, jf. bilag IV til den interinstitutionelle aftale; opfordrer Kommissionen til at opføre bevillingerne hertil under en særskilt budgetpost; 29. 12. 2000 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende C 378/61 Torsdag, den 30. marts 2000 Naturkatastrofer 22. anmoder Kommissionen om at være særlig opmærksomhed på strukturproblemer af økonomisk eller social art, der er forårsaget af naturkatastrofer og at se positivt på foranstaltninger til afhjælpning af disse problemer; Udgiftsområde 1 finder det uhensigtsmæssigt, at kategori 1 i de finansielle overslag anvendes som primær finansie- 23. ringskilde til finansieringsbehov inden for den eksterne politik; Opdelte bevillinger anmoder Kommissionen om i forbindelse med revision af finansforordningen at fremsætte et forslag 24. om, at bevillingerne under udgiftsområde 1b skal være opdelte bevillinger; Tilknyttede udgifter kritiserer den praksis, Kommissionen har fulgt i forbindelse med tillægs- og ændringsbudget nr. 4 25. og 5/99, hvor den har nedskåret bevillingerne til de budgetposter i kapitel B1-3 (»Tilknyttede udgifter«), som Parlamentet havde prioriteret højt under 1999-budgetproceduren, og opfordrer indtrængende Kom- missionen til at bestræbe sig på at gennemføre Parlamentets prioriteringer, selv om de vedrører obligato- riske udgifter; 26. er sig bevidst, hvor vigtigt fiskeriet, herunder det ikke-industrielle fiskeri, er for opretholdelsen af beskæftigelsen og økonomien i de europæiske randregioner, som er meget afhængige af denne erhvervs- aktivitet, og opfordrer derfor Kommissionen til som en af sine prioriteringer ud over bevarelsen af fisker- essourcerne at overveje at konsolidere og udvide de internationale fiskeriaftaler samt at forbedre arbejds- og sikkerhedsvilkårene inden for denne sektor; Udgiftsområde 2 Forvaltning og gennemførelse 27. understreger nødvendigheden af en tilbundsgående analyse af forvaltningen af strukturfondene, navnlig vedrørende eksternaliseringen af økonomiske afgørelser; opfordrer indtrængende Kommissionen og medlemsstaterne til at tage beslutningsprocedurerne op til fornyet overvejelse for at undgå en langsom start på gennemførelsen af de nye fonde i 2000, hvilket uundgåeligt ville blive begyndelsen på problemer for 2001-budgettet og fremtidige budgetter; Bevillingsefterslæb 28. understreger nødvendigheden af i 2001, som allerede er det andet år i den nye programmerings- periode 2000-2006, omsider at udnytte det meget store bevillingsefterslæb (»uindfriede forpligtelser«) fra den foregående programmeringsperiode 1993-1999 under hensyntagen til principperne vedrørende for- svarlig budgettering; henstiller til Kommissionen om at tage de nødvendige skridt for at afkorte fristen for indfrielse af de indgåede forpligtelser væsentligt; Kulturel industri anmoder Kommissionen om i medfør af EF-traktatens artikel 158 at videreføre sine bestræbelser på 29. at støtte den kulturelle industri i forbindelse med strukturforanstaltningerne i betragtning af kulturens betydning for styrkelsen af den økonomiske og sociale samhørighed, idet kulturområdet er en meget vigtig kilde til beskæftigelse og en stadig mere afgørende faktor for placeringen af nye investeringer samt spiller en meget positiv rolle for den samfundsmæssige integrering; understreger, at Kommissionen bør lægge særlig vægt på den audiovisuelle sektor (film, radio og tv), forlagsvirksomhed (bøger og pressevæsen), den arkitektoniske, kunstneriske, historiske og arkæologiske arv samt skabende virksomhed inden for alle kunstarter; C 378/62 De Europæiske Fællesskabers Tidende DA 29. 12. 2000 Torsdag, den 30. marts 2000 Udgiftsområde 3 Beskæftigelsesinitiativ understreger nødvendigheden af at sikre, at der løbende afsættes betydelige bevillinger til beskæftig- 30. elsen, og at foranstaltninger, der finansieres af strukturfonden på dette område, afsluttes; anmoder Kom- missionen om inden Parlamentets førstebehandling af 2001-budgettet at forelægge det en kvalitativ evalue- ring af det beskæftigelsesinitiativ, der blev iværksat i 1998, som viser dets virkning for jobskabelsen; opfordrer Kommissionen til i overensstemmelse med dens egne forslag at koncentrere sig om foranstalt- ninger, der tager sigte på at integrere de meget små, de små og mellemstore virksomheder yderligere i IT- samfundet for at øge deres konkurrenceevne i international sammenhæng; Trans-europæiske Networks 31. henviser til, at de transeuropæiske net er af særlig strategisk betydning for den fremtidige vækst og integrationen mellem de forskellige dele af Europa; kræver, at moderne informationsteknologimotorveje og netværk inkorporeres i programmet for de transeuropæiske net, således at Europa får den bedste IT-infra- struktur i verden; Agenturer 32. mener, at det fremskridt, der er gjort i de foregående år med hensyn til information og gennem- skuelighed, bør konsolideres i 2001, og anbefaler, at der opstilles positive og negative prioriteringer med henblik på at sikre optimal udnyttelse af tilskuddet fra EU-budgettet; Dialog mellem arbejdsmarkedets parter 33. understreger, at dialogen mellem arbejdsmarkedets parter har en vigtig funktion inden for de euro- pæiske samlingsbestræbelser, hvilket også fremgår af, at denne dialog er forankret i traktaten; erkender at der stilles stadig større krav til arbejdstagerorganisationerne på grund af internationaliseringen og globali- seringen af de økonomiske forbindelser; er derfor af den opfattelse, at det vigtige arbejde, der ydes i arbejdstager- og arbejdsgiverorganisationernes europæiske strukturer, også fremover skal støttes via EU- budgettet, og opfordrer Kommissionen til at foretage det nødvendige i denne henseende i det foreløbige budgetforslag; Informationspolitik 34. mener, at bestræbelserne på at bringe EU-borgerne tættere på Unionen bør videreføres; anmoder med henblik herpå Kommissionen om at forelægge en handlingsplan for de centraliserede og decentralise- rede foranstaltninger, den agter at træffe som led i den nye administrative struktur, der bliver resultatet af reformen (cid:1) om muligt på interinstitutionelt grundlag (cid:1) og understreger, at den nye struktur skal være gennemskuelig og mere borgernær og sikre sammenhængen i de forskellige EU-institutioners informations- politik; Nye politikker efter Amsterdam 35. understreger betydningen af tilstrækkelige midler til områder vedrørende interne politikker, som er indført eller styrket med Amsterdam-traktaten, som f. eks. bekæmpelse af forskelsbehandling, social udstø- delse, racisme, fremmedhad og antisemitisme, fremme af økonomisk og social samhørighed, indvandrings- og asylpolitik og andre nye fællespolitikker inden for retlige og indre anliggender, uddannelse, beskæftigel- sespolitik, herunder SMV’er, miljøpolitik, offentlig sundhed, forbrugerbeskyttelse, fødevaresikkerhed, udvik- ling af øregioner, særlige foranstaltninger til afsides liggende regioner, statistik og oprettelsen af kontoret for tilsyn med europæisk databeskyttelse; Naturkatastrofer understreger behovet for at genopføre konto B4-3400 (Nødhjælp til katastroferamte befolkninger i 36. Fællesskabet), således at der straks kan ydes nødhjælp under fuld hensyntagen til nærhedsprincippet; 29. 12. 2000 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende C 378/63 Torsdag, den 30. marts 2000 Retlige og indre anliggender understreger den strategiske betydning, sektoren retlige og indre anliggender har fået, efter Amster- 37. dam-traktatens ikrafttræden og på grundlag af konklusionerne fra Det Europæiske Råd i Tammerfors, og (cid:1) påpeger, at det er nødvendigt at give Den Europæiske Flygtningefond et permanent retsgrundlag og tilstrækkelige bevillinger til at sikre en reel fordeling af byrderne mellem medlemsstaterne og Den Europæiske Union; (cid:1) foreslår, at der skabes et nyt instrument til at kontrollere migrationsstrømmene igennem etablering af et udviklingspartnerskab med oprindelses- og transitlandene; (cid:1) anmoder Kommissionen om at afsætte de aktions- og driftsbevillinger, der er nødvendige til iværksæt- telse af det »scoreboard«, der blev vedtaget i Tammerfors, især Eurojust og den europæiske politiskole; (cid:1) påpeger, at det er nødvendigt at styrke foranstaltningerne til forebyggelse og bekæmpelse af enhver form for forskelsbehandling i forbindelse med gennemførelsen af EF-traktatens artikel 13; Udgiftsområde 4 Finansieringsramme 38. forventer, at Kommissionen, når den fremsætter forslaget om revision af udgiftsområde 4 i de finan- sielle overslag, vil tage behørigt hensyn til de begivenheder, der har fundet sted i den seneste tid i forbin- delse med EU’s udenrigspolitik, og som hverken Rådet eller Parlamentet kunne forudse, da de i maj 1999 nåede til enighed om udgiftsområde 4 i de finansielle overslag; forventer, at Kommissionen på den fore- stående donorkonference om det flerårige program for det vestlige Balkan ikke giver finansielle tilsagn eller vækker forventninger uden forudgående samråd med budgetmyndigheden om grundlaget og den finansielle dækning for sådanne tilsagn; Små projekter opfordrer Kommissionen til at forenkle og decentralisere procedurerne for små projekter som men- 39. neskerettigheds- og demokratiseringsprojekter, der giver meget valuta for få penge; Styring af civile kriser opfordrer med henblik på planen om forelæggelse af en ny mekanisme for styring af civile kriser 40. Kommissionen til at vedføje det foreløbige budgetforslag en meddelelse om oprettelsen af et instrument til hurtig reaktion til fordel for tredjelande; Det vestlige Balkan 41. opfordrer Kommissionen til at tilpasse budgettets kontoplan vedrørende finansieringen af EU’s bistand til fordel for landene i den vestlige del af Balkan-regionen, således at alle bevillingerne i forbindelse med den finansielle bistand til denne region, herunder makroøkonomisk bistand og grænseoverskridende samarbejde, samles i et enkelt kapitel (B7-54); Fælles udenrigs- og sikkerhedspolitik 42. bemærker den tendens, der i de seneste år har været, til at foretage kraftige forhøjelser af udgifterne til den fælles udenrigs- og sikkerhedspolitik, og gentager, at det er fast besluttet på at sikre, at denne tendens kontrolleres behørigt af begge budgetmyndighedens parter; har til hensigt at behandle eksisterende initiativer og, om nødvendigt, udvide og udbrede sådanne initiativer, såfremt det kan påvises, at dette er i EU’s interesse; opfordrer Kommissionen til at give budgetmyndigheden og Revisionsretten detaljerede oplysninger om anvendelsen af bevillinger til særlige FUSP-aktioner, ihukommende Rådets pligt til at frem- sende finansieringsoversigten for hver enkelt FUSP-afgørelse til Parlamentet og Kommissionens pligt til at orientere budgetmyndigheden om gennemførelsen af bevillingerne og om de finansielle prognoser; C 378/64 De Europæiske Fællesskabers Tidende DA 29. 12. 2000 Torsdag, den 30. marts 2000 Tacis 43. minder om, at de bevillinger, der opføres til Tacis-programmet i FBF for 2001, skal ledsages af nøjagtige oplysninger om den anslåede fordeling på sektorer og modtagerlande; glæder sig over, at Rådet har besluttet i regnskabsåret 2000 på ny at koncentrere Tacis-programmet om centrale områder, der direkte bidrager til at fremme de demokratiske værdier i Rusland, og overføre saldi af uforpligtede bevil- linger til humanitær bistand og fremme af netværk inden for civilsamfundet, og anmoder Kommissionen om i det foreløbige budgetforslag at opføre bevillingerne til Rusland under reserven (B0-40), så længe de programmer og projekter, der skal finansieres, endnu ikke er udvalgt, og det ikke er fastslået, at de opfylder de principper og retningslinjer, Europa-Parlamentet og Rådet har opstillet, m. h. t. Tjetjenien-konflikten; Afskaffelse af fattigdom og social udvikling 44. erklærer, at det er overbevist om, at budgettet bør afspejle betydningen af internationalt vedtagne mål med hensyn til afskaffelse af fattigdom, idet der bør ydes de mindst udviklede lande særlig opmærk- somhed og accepterer behovet for mere fokus på social udvikling (sundhed, ligestilling, osv. ); henstiller, at den måde, budgettet forelægges på, bør gøre det muligt at vurdere, i hvor høj grad EU har opfyldt interna- tionale mål; Udgiftsområde 5 OLAF 45. minder om, at det nye kontor for bekæmpelse af svig (OLAF) af budgetmyndigheden har fået tildelt betydelige administrative og personalemæssige ressourcer i regnskabsårene 1999 og 2000, og anmoder (cid:1) samtidig med, at det bekræfter målet om at nå op på 300 stillinger (cid:1) Kommissionen om at oplyse, hvor stor en del af de nye stillinger, som blev oprettet i 1999 og 2000, der er blevet besat; Administrativ reform 46. henleder samtlige institutioners og især Kommissionens opmærksomhed på evalueringen af beho- vene i forbindelse med den administrative reform, loftet over udgiftsområde 5 og nødvendigheden af at planlægge deres stillingsfortegnelser for hele den periode, der er omfattet af de finansielle overslag, og anmoder institutionerne om at fremsende oplysninger om deres planer til budgetmyndigheden; Tilskud til europæiske organisationer 47. erkender, at der inden for de seneste år er sket fremskridt hen imod øget gennemskuelighed i for- valtningen af tilskud til europæiske organisationer (kapitel A-30); mener imidlertid i betragtning af, at disse tilskud har stor betydning for borgerne, at det er nødvendigt at sikre omkostningseffektivitet ved at undgå overlapning; agter at gennemgå årsberetningen for 1999 grundigt, inden den træffer sin formelle afgørelse for 2001; Pensioner 48. anmoder Kommissionen om at træffe de første forberedelser til oprettelse af en pensionsfond i det foreløbige budgetforslag for 2001 og anvende den kontoplan, der allerede findes i budgettet, til dette for- mål; anmoder Kommissionen om i sit foreløbige budgetforslag og inden for rammerne af en aktivitetsba- seret budgettering at angive de anslåede pensionsudbetalinger til alle pensionerede ansatte i institutionerne i perioden fra 2001 til 2010; Udgiftsområde 6 Reserve til långivningsgaranti 49. giver udtryk for bekymring over, hvorvidt denne reserve har fremtidig kapacitet til at finansiere alle behov i forbindelse med EU-låneaktioner og foreslår, at EU’s prioriteringer, hvad angår fremtidige låneak- tioner, bør drøftes sammen med budgetmyndigheden og Kommissionen for at sikre en vis forhåndsplan- 29. 12. 2000 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende C 378/65 lægning af behov; forventer, at Kommissionen ajourfører de finansielle oplysninger om lån og garantier, som er indeholdt i dets arbejdsdokumenter, i god tid inden anden behandlingen, således at de seneste oplysninger kan medtages i det offentliggjorte budget; Torsdag, den 30. marts 2000 Udgiftsområde 7 Cypern og Malta 50. gentager, at det er fast besluttet på at opføre alle bevillinger til ansøgerlandene, herunder bevillin- gerne til førtiltrædelsesstrategien til fordel for Malta og Cypern under udgiftsområde 7 i de finansielle over- slag (Afsnit B7-0); Gennemførelse understreger nødvendigheden af en nøje kontrol med gennemførelsen af de tre aktioner Phare, 51. Sapard og Ispa på baggrund af de igangværende tiltrædelsesforhandlinger; * * * pålægger sin formand at sende denne beslutning til Rådet, Kommissionen, Revisionsretten, Den 52. Europæiske Investeringsbank og de eksterne EU-organer. 2. Retningslinjer for 2001-budgetproceduren A5-0068/2000 Europa-Parlamentets beslutning om retningslinjerne for 2001-budgetproceduren (sektion I & Europa-Parlamentet, sektion II & Rådet, sektion IV & Domstolen, sektion V & Revisionsretten, sektion VI & Det Økonomiske og Sociale Udvalg, sektion VII & Regionsudvalget, sektion VIII & Ombudsmanden) Europa-Parlamentet, (cid:1) der henviser til Den Europæiske Unions almindelige budget for regnskabsåret 2000 (1), (cid:1) der henviser til Revisionsrettens årsberetning for regnskabsåret 1998 med institutionernes svar (2), (cid:1) der henviser til betænkning fra Budgetudvalget og udtalelse fra Udvalget for Andragender (A5-0068/ 2000), A. der henviser til, at loftet over udgiftsområde 5 i 2001-budgettet er på € 4. 776. 000. 000 (3), Alle institutioner påpeger, at der også vil blive ført en stram budgetpolitik i regnskabsåret 2001, og at det fortsat er 1. yderst vigtigt at prioritere de forskellige institutioners behov for at undgå at nå loftet over udgiftsområde 5; understreger, at enhver anmodning om yderligere udgifter skal behørigt begrundes og i princippet kun kan godkendes, når det drejer sig om nye opgaver, og hvad angår anmodninger om nyt personale, kun når det ikke er muligt at foretage en omrokering; (1) EFT L 40 af 14. 2. 2000. (2) EFT C 349 af 3. 12. 1999, s. 1. (3) Hvortil skal lægges ca. € 163 mio, hvilket er personalets indbetalinger til pensionsordningen for Fællesskabets tjenestemænd. Se fodnote 2 til bilag I til den interinstitutionelle aftale af 6. maj 1999 (EFT C 172 af 18. 6. 1999, s. 1) og KOM(2000) 93 (tekniske justeringer)


title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het "Streven naar zo efficiënt mogelijke EG-hulpverlening"

eurovoc_concepts:
EU aid
EU programme
cooperation policy
development aid
use of aid

formats: html pdf print

text: 18. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 140/55 Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het „Streven naar zo efficiënt mogelijke EG- hulpverlening” (2000/C 140/13) Het Economisch en Sociaal Comité heeft op 9 december 1999 besloten om overeenkomstig artikel 23, lid 3, van zijn reglement van orde een advies op te stellen over het „Streven naar zo efficiënt mogelijke EG-hulpverlening”. De afdeling „Externe betrekkingen”, die met de voorbereidende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 16 maart 2000 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Wilkinson. Het Comité heeft op 30 maart 2000 tijdens zijn 371e zitting het volgende advies uitgebracht, dat met 88 stemmen vo´ o´ r, bij 5 onthoudingen, is goedgekeurd. 1. Inleiding 1. 1. Het Economisch en Sociaal Comité heeft zich al diverse malen over ontwikkelingshulp uitgesproken. Zijn laatste advies ter zake dateert van 1997 (CES 596/97) en gaat over ontwik- kelingshulp (met name aan ACS-landen), goed bestuur en de rol van de sociaal-economische belangengroepen. Hierin wijst het Comité erop dat het nog steeds achter de economische en financiële steunverlening door de EU aan ontwikkelingslanden staat, dat goed bestuur essentieel is voor duurzame ontwikke- ling en dat de toewijzingsprocedures drastisch moeten worden hervormd. 1. 2. De EG geeft thans ruim 5,5 mld euro per jaar aan ontwikkelingshulp uit. Wanneer daarbij de bilaterale hulp van de afzonderlijke lidstaten wordt opgeteld, betekent dit dat meer dan de helft van de officiële ontwikkelingshulp in de wereld uit de EU afkomstig is, al betreurt het ESC ten zeerste dat de EU als geheel en ook de meeste afzonderlijke lidstaten veel minder aan ontwikkelingshulp besteden dan de door de VN in 1973 aanbevolen 0,7 % van het BNP. De EG-hulp wordt verstrekt in het kader van allerlei programma’s en komt vele landen ten goede, maar vooral ACS-landen en kandidaat- lidstaten. 1. 3. Met hard werken heeft de Commissie het beheer van de ontwikkelingsprogramma’s weten te verbeteren. Er zijn twee grote veranderingen doorgevoerd. Ten eerste is in 1998 de Gemeenschappelijke dienst externe betrekkingen (SCR, Service Commun Relex) opgericht, die verantwoordelijk is voor de technische, operationele, contractuele, wettelijke, financiële en boekhoudkundige aspecten van de steunverle- ning, alsmede voor evaluatie en controle. Ten tweede is er een nieuwe structuur voor de externe betrekkingen opgezet, met het doel het beleid samenhangender te maken. 1. 4. Uit verslagen uit 1998 blijkt echter dat er nog steeds reden tot bezorgdheid is. Zowel in het verslag over de evaluatie van het Phare-programma als in dat over de evaluatie van de hulpverlening aan ACS-landen wordt kritisch opgemerkt dat de nadruk meer op de steunverlening zelf dan op de resultaten daarvan ligt. Er bestaan nog altijd tekortkomingen op het gebied van structuren en personele middelen, en ook de financiële controle moet worden verbeterd. 1. 5. Momenteel wordt gewerkt aan verschillende studies en hervormingen betreffende zowel de beleids- als de beheersas- pecten van de EG-steunverlening. Met dit advies hoopt het Comité een waardevolle bijdrage tot de discussie over beide aspecten te leveren en voorstellen te doen. Vele andere belangrijke facetten van ontwikkelingssamenwerking, zoals de relatie tussen hulp en handel, de noodzaak van schuldenver- lichting of het vraagstuk van het maatschappelijk draagvlak voor ontwikkelingshulp, vallen uiteraard onvermijdelijk buiten het thema van dit advies. 2. Ontwikkelingshulp in een veranderende wereld De context waarbinnen ontwikkelingshulpdonoren 2. 1. werken is in de afgelopen tijd aanzienlijk veranderd. De voornaamste veranderingen zijn hieronder opgesomd: — De steunverlening wordt steeds meer gepolitiseerd; zo kijken donoren nu meer naar de situatie op het gebied van fundamentele sociale en mensenrechten, gelijke behande- ling van mannen en vrouwen, democratie en goed bestuur. — De hulp wordt verleend voor steeds meer beleidsdoelstel- lingen, waaruit bovendien nieuwe prioriteiten blijken; zo kan zij een middel zijn om de particuliere sector en de institutionele ontwikkeling te versterken, om conflicten te voorkomen, enz. — Bij de steunverlening moeten steeds meer belanghebben- den worden betrokken, met name het maatschappelijk middenveld, lokale overheden, het bedrijfsleven en sociale organisaties. — De druk om meer verantwoording af te leggen voor hulpfondsen neemt toe. — Beleidsmaatregelen moeten beter op elkaar worden afge- stemd, elkaar meer aanvullen en meer samenhang ver- tonen. 2. 2. Dat de context veranderd is, blijkt echter nog niet uit de strategie of de gehanteerde instrumenten voor de hulpverlening, terwijl toch in tal van studies wordt gewezen op de noodzaak aanpassingen door te voeren. Binnen de EU wordt niet echt uitvoerig gediscussieerd over de vraag welke hervormingen nodig zijn, behalve wanneer het gaat om de samenwerking tussen de EU en de ACS-landen, waarvoor belangrijke hervormingen zijn voorgesteld in verband met het aflopen van de vierde Overeenkomst van Lomé. Hierop wordt later teruggekomen. C 140/56 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 18. 5. 2000 2. 3. Gelukkig zien Raad en Commissie in dat het hoog tijd is voor een diepgaande discussie die tot fundamentele herzieningen moet leiden. 3. De voornaamste aandachtspunten 3. 1. Wanneer wordt overwogen de EU-steunverlening te hervormen, moet men het eerst eens zijn over de aard van het probleem. Het is weinig zinvol om aandacht te schenken aan knelpunten bij het verstrekken van de hulp als niet wordt nagedacht over de meer fundamentele vraag wat de hulp eigenlijk voor specifieke rol en toegevoegde waarde heeft. Het mandaat van de Commissie dient duidelijker te worden afgebakend. Daarna kunnen de op dit gebied noodzakelijke institutionele en beleidsveranderingen in kaart gebracht en doorgevoerd worden. 3. 2. Het zal niet eenvoudig zijn om ter zake tot besluiten te komen, daar deze hoofdzakelijk van politieke aard zijn en van het EU-beleid in zijn geheel deel uitmaken. Willen de hervormingen slagen, dan is ondubbelzinnige politieke steun van de lidstaten vereist, moet het gemeenschappelijke buiten- landse beleid van de EU worden versterkt en moet er ook steun komen van andere betrokkenen, met inbegrip van de begrotingsautoriteit en ontvangende landen. 3. 3. Het Comité hoopt dat de lidstaten de besluiten en maatregelen zullen nemen die nodig zijn om de EU op het gebied van ontwikkelingshulp een grotere rol te laten spelen en de hulpverlening te stroomlijnen en efficiënter te maken, en dat zij dit onderwerp hoger op de politieke agenda zullen zetten. 4. Beleid 4. 1. Basisvoorwaarde voor efficiënte EG-steunverlening is een duidelijk beleid waarover brede consensus bestaat. Daar de EU een supranationale politieke entiteit is, moeten met het EG- ontwikkelingsbeleid zowel de essentiële belangen van de EU (b. v. hulp voor het toetredingsproces) worden behartigd als de verplichtingen worden nagekomen die de EU als wereldmacht ten aanzien van ontwikkelingslanden in al hun verscheidenheid heeft. 4. 2. Het algemene beleid van de EU moet in het teken staan van strategische doelstellingen en duidelijke prioriteiten. De EG moet zich bij haar optreden door deze doelstellingen laten leiden, en dus niet door de verschillende instrumenten of de begrotingssituatie. Met het beleid moeten alle facetten van de betrekkingen tussen de EU en de ontvangende landen in aanmerking worden genomen en moet gestreefd worden naar concrete resultaten. Ontwikkeling is veel meer dan alleen maar het overhevelen van middelen naar ontwikkelingslanden. Een efficiënt hulpbeleid van de EG moet oog hebben voor de prioriteiten van de ontvangende landen op gebieden als milieu, landbouw en investeringen. De EU moet het met deze landen eens worden over de te ondersteunen sectoren en over het aandeel van de totale EU-hulp dat aan iedere afzonderlijke sector wordt besteed. 4. 3. Het Comité kan zich vinden in de algemene doelstellin- gen van het EU-ontwikkelingsbeleid zoals die in het Verdrag van Maastricht zijn neergelegd. Hulp heeft uiteindelijk ten doel ontvangende landen stabieler te maken en in sociaal opzicht beter te laten presteren, zodat zij met volle kracht kunnen werken aan de verbetering van het welzijn van hun burgers. Hulp moet er m. a. w. op gericht zijn de zelfredzaamheid van de ontvangende landen te bevorderen, waarbij zij meer eigen verantwoordelijkheid moeten krijgen bij projecten en deze ook vaker in eigen handen moeten hebben. 4. 4. Naar schatting leeft een kwart van de wereldbevolking in bittere armoede. Armoedebestrijding is niet alleen een ethische plicht, maar levert ook belangrijke voordelen op, want in een samenleving waar extreme armoede heerst, kan niet gezorgd worden voor stabiliteit, duurzame ontwikkeling en democratisering. De ontwikkelingshulp van de EG zou moeten worden afgestemd op de onlangs in internationaal verband overeengekomen ontwikkelingsdoelen. Het beleid moet het mogelijk maken de achterliggende oorzaken van armoede, die doorgaans van politieke aard zijn, aan te pakken. Hiertoe dient een gecombineerd gebruik te worden gemaakt van diverse, elkaar aanvullende beleidsinstrumenten (hulp, handel, buitenlands beleid, enz. ). Terugdringing van armoede moet — naast andere prioriteiten — een hoofddoel van de EG- hulp zijn. Bij de hulpverlening zou volgens het Comité voorrang 4. 5. gegeven moeten worden aan landen die zich ertoe verbinden prioritair maatregelen te treffen om de oorzaken van armoede aan te pakken en die vervolgens ook laten zien dat zij met deze toezegging ernst maken. De keuze voor een meer strategische benadering betekent ook dat de EG-hulp geconcen- treerd moet worden in een aantal sectoren waar de Commissie over een comparatief voordeel beschikt, en dat de hulpver- lening gecoördineerd moet worden met andere organisaties, die in andere sectoren het voortouw kunnen nemen. 4. 6. Het is van wezenlijk belang dat meer partijen die een rol spelen bij lokale ontwikkeling, met inbegrip van sociaal- economische actoren, volwaardig kunnen deelnemen aan de uitstippeling en tenuitvoerlegging van het ontwikkelingsbeleid. Hiermee kan in belangrijke mate tot goed bestuur en duurzame ontwikkeling worden bijgedragen. Ook is het zaak, succesvolle ontwikkeling te helpen vertalen in betere sociale prestaties en de ontwikkelingslanden te helpen integreren in de wereldeco- nomie. 4. 7. In dit verband stemt het Comité in met de wijzigingen die voor de na Lomé IV te sluiten overeenkomst worden voorgesteld en die ten doel hebben bovengenoemde partijen te betrekken bij de hoofdlijnen van de uitstippeling en tenuitvoerlegging van de samenwerking tussen de EU en de ACS-landen. De EG zou ervoor moeten zorgen dat deze hervormingen daadwerkelijk geïmplementeerd worden, met name door de dialoog te intensiveren, voor gebruikersvriende- lijke informatieverstrekking te zorgen, de toegang tot fondsen te verbeteren, en het eigen potentieel van economische en sociale actoren te versterken. 18. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 140/57 4. 8. Een van de hoofdoorzaken van de ontwikkelingsachter- stand is de in vele ontvangende landen wijdverbreide corruptie, een verschijnsel dat overigens ook in donorlanden voorkomt. Het EU-ontwikkelingsbeleid zou daarom geflankeerd moeten worden door een programma voor corruptiebestrijding. Aan- gezien corruptie voornamelijk wordt mogelijk gemaakt door de afwezigheid van democratische controle, zouden de anticor- ruptieprogramma’s maatregelen moeten bevatten om de trans- parantie te vergroten, de maatschappelijke organisaties meer bij het beleid te betrekken, en ontvangende landen aan te zetten tot het opstellen en uitvoeren van eigen anticorruptieplannen. Tevens zou de EU jaarlijks een verslag over de corruptie- bestrijding moeten uitbrengen. Anticorruptieprogramma’s zouden bekostigd moeten worden uit het ontwikkelingsbudget van de EU. 5. Coördinatie 5. 1. Op het niveau van de Raad worden de meeste vraag- stukken in verband met ontwikkelingshulp behandeld door de ministers van ontwikkelingssamenwerking; voor sommige andere is de Algemene Raad echter bevoegd. Commissaris Nielsen is verantwoordelijk voor het Directoraat-Generaal Ontwikkeling, maar rechtstreekse verantwoordelijkheid draagt hij alleen voor het Europees Ontwikkelingsfonds, dat hulp geeft aan de ACS-landen (en voor ECHO). Commissaris Patten is verantwoordelijk voor meer steunverleningsprogramma’s, waaronder Phare, Tacis en Obnova, alsook voor de Gemeen- schappelijke dienst externe betrekkingen (SCR). 5. 2. In het licht van het feit dat de bevoegdheden in de Raad, tussen Commissarissen en tussen de diverse D. -G. ’s en de SCR verdeeld zijn, moet ook nader worden bekeken hoe de coördinatie in de Commissie kan worden verbeterd. Vooral de bevoegdhedenverdeling tussen degenen die ontwikkelingspro- jecten initiëren en goedkeuren (in de D. -G. ’s) en degenen die de projecten vervolgens moeten runnen en evalueren (de SCR) moet wel tot problemen leiden. Duidelijk moet zijn wie de eindverantwoordelijkheid voor het beleid draagt. 5. 3. Een veel groter knelpunt betreft de pogingen om de EU-programma’s te coördineren met die van andere donoren, in eerste instantie de bilaterale programma’s van de lidstaten. Verder zijn er programma’s van o. a. VN, Wereldbank en IMF. Het zou zeker nuttig zijn haast 5. 4. te zetten achter meer vèrgaande maatregelen om te bewerkstelligen dat de activiteiten van de EU en die van de lidstaten elkaar aanvullen. Hierbij zou goed kunnen worden uitgegaan van de in mei 1999 gepubliceerde Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement betreffende de complementariteit tussen het ontwikkelingsbeleid van de Gemeenschap en van de lidstaten (1). In de wetenschap dat EG-hulp kan bijdragen tot het overbrengen van Europese waarden inzake samenwer- king en stabiliteit en van het begrip „inspraakdemocratie”, zou de EG moeten preciseren welke toegevoegde waarde zij van haar ontwikkelingsactiviteiten verwacht. De verschuiving naar een meer sectorgerichte aanpak waarbij gezorgd wordt voor grondige coördinatie met andere lidstaten of organisaties, is een goede zaak. (1) COM(1999) 218 def. van 6. 5. 1999. 5. 5. Het zou gemakkelijker zijn om voor complementariteit tussen de activiteiten van de EU en die van de lidstaten te zorgen als lidstaten en Commissie samen zouden analyseren waar ieder ontvangend land behoefte aan heeft en aan de hand van zo’n analyse in overleg met het ontvangende land een plan zouden uitwerken om aan de in kaart gebrachte behoeften te voldoen. 5. 6. Momenteel laat zelfs de uitwisseling van informatie over bilaterale projecten te wensen over. Als eenmaal een strategische en realistische EU-beleidsagenda is opgesteld en van de nodige politieke wil blijk is gegeven, zou het vrij eenvoudig moeten zijn om een systeem op te zetten aan de hand waarvan wordt besloten wie wat moet doen, zodat het door de Raad overeengekomen „beleid van de drie c’s” (coördinatie, complementariteit en coherentie) werkelijkheid wordt. Coördinatie met derden (VN, Wereldbank, enz. ) 5. 7. is problematischer, maar zal gemakkelijker worden als een meer succesvol EU-hulpprogramma zijn waarde bewijst. Het voorstel van de Wereldbank betreffende een gemeenschappe- lijk ontwikkelingskader zou in dit verband ook van pas kunnen komen. 5. 8. Alle betrokkenen moeten zo nauw mogelijk samenwer- ken om te bewerkstelligen dat de input (de ingezette middelen) tot een optimale output (de bereikte resultaten) leidt. Dit betekent ook dat ervoor gezorgd moet worden dat de toegewe- zen middelen volledig worden gebruikt, hetgeen momenteel bij lange na niet gebeurt. 6. Procedures Dat de procedures voor het opzetten en beheren van 6. 1. projecten veel te ingewikkeld zijn en dat veel te veel mensen betrokken zijn bij het nemen van (zelfs simpele) besluiten, wordt algemeen erkend en is ook uitvoerig met documenten gestaafd. Dankzij de werkzaamheden van de SCR lijkt het tij echter te keren. Afgewacht moet worden of de nieuwe procedures er in de praktijk daadwerkelijk toe zullen leiden dat de steun beter en sneller ter plaatse komt en de rompslomp wordt teruggedrongen. Bevoegdheden moeten efficiënter gede- legeerd worden en er moet duidelijker worden vastgesteld wie waarvoor aansprakelijk is. Hierdoor zou de motivatie kunnen worden verhoogd, zou het personeel tijd kunnen besparen en — uitermate belangrijk — zou veel gemakkelijker gezien kunnen worden waar corrigerend kan worden opgetreden als zich problemen voordoen. 6. 2. De lidstaten willen natuurlijk betrokken blijven bij de EG-steunverlening, maar terwille van de flexibiliteit en de doelmatigheid van de procedures zouden zij zich moeten concentreren op strategische vraagstukken en niet moeten zwichten voor de verleiding projecten tot in de details te willen runnen. 6. 3. Dat de EU-delegaties in ontvangende landen een be- langrijkere rol hebben gekregen, kan alleen maar goed zijn. Hiermee kunnen immers niet alleen de rechtstreekse banden met de hulpontvangers worden verbeterd, zodat hun behoeften en verlangens volledig in aanmerking (kunnen) worden geno- men, maar ontstaat tevens de kans de besluitvorming aanzien- lijk te vereenvoudigen en te bespoedigen. Deze gelegenheid moet worden aangegrepen. C 140/58 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 18. 5. 2000 6. 4. Overdracht van bevoegdheden aan EU-delegaties (of aan andere decentrale organen, zoals de door het Europees Parlement voorgestelde gedecentraliseerde uitvoeringseenhe- den) zal alleen effect sorteren als de op decentraal niveau beschikbare middelen en de te verrichten taken op elkaar zijn afgestemd. Wanneer de actoren ter plaatse (centrale en lokale overheden, vertegenwoordigers van economische en maat- schappelijke organisaties) bij het beheersproces worden betrok- ken, zal dat ertoe bijdragen dat zij de programma’s meer in eigen hand gaan nemen en dat de werkdruk van de EU- delegaties wordt verlicht. Het Comité is er voorstander van dat de decentrale samenwerking met lokale betrokkenen wordt opgevoerd, maar betreurt dat de vertegenwoordigers van economische en sociale organisaties doorgaans moeilijk tot dit soort samenwerking kunnen doordringen. Daarom stelt het ESC voor in de EU-delegaties verantwoordelijken aan te wijzen die zich specifiek bezighouden met het verbeteren van de betrekkingen met de maatschappelijke organisaties. 6. 5. Decentralisering vereist dat er vertrouwen bestaat en dat het Commissiepersoneel de projecten niet zozeer ex ante, alswel ex post beoordeelt, waarbij achteraf ook een volledige audit moet worden verricht. Ook is het in dit verband zaak de financieringsregels van de EU te wijzigen. Daarbij moet tevens rekening worden gehouden met het feit dat vele hulpontvangende landen voor hun financieel beheer slechts over beperkte middelen beschikken. 6. 6. Voor de tenuitvoering van de hulp wordt in ruime mate een beroep gedaan op NGO’s; het gaat daarbij op jaarbasis om aanzienlijke bedragen. Ook zijn NGO’s belangrijk als medefinancieringsorganisaties. Het Comité vindt dat NGO’s best de rol mogen vervullen van „onderaannemers” voor het doorsluizen van de hulp, maar wijst erop dat zij maar één segment van de samenleving vormen; ook andere partijen zouden onder dezelfde voorwaarden in hulpprogramma’s van de EG moeten kunnen participeren. De verwachte harmonise- ring van EU-begrotingslijnen vormt een uitstekende gelegen- heid om voor meer samenhang te zorgen door een „civil society”-begrotingspost te creëren voor het brede spectrum van maatschappelijke organisaties, met inbegrip van sociale en economische belangengroepen, uit EU- en hulpontvangende landen. In hoeverre zij op deze begrotingsmiddelen aanspraak kunnen maken, moet afhangen van de mate waarin zij tot de verwezenlijking van de overeengekomen strategische doelstel- lingen kunnen bijdragen. 6. 7. In het streven naar een resultaatgerichte aanpak moet vooral de evaluatie worden verbeterd. Ieder project moet zich houden aan evaluatiecriteria die bij de goedkeuring ervan zijn vastgesteld en in de loop van de uitvoering van een project moeten kunnen worden aangepast. Degenen die de evaluatie verrichten, moeten onafhankelijk zijn van de degenen die de projecten uitvoeren en moeten samenwerken met vertegen- woordigers van het ontvangende land — met inbegrip van vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld —, die in staat zijn de waarde van de voltooide werkzaamheden te beoordelen. Evaluatie en toezicht zijn geen exacte wetenschappen 6. 8. en de resultaten ervan kunnen pas na verloop van een aantal jaren worden gegarandeerd. Dat neemt niet weg dat zij nodig zijn om te laten zien dat er verbetering zit in de resultaten. De evaluatieresultaten zijn al ruimschoots voor iedereen beschikbaar, maar toch zou jaarlijks een verslag over de totale ontwikkelingshulp van de EU ter informatie van het publiek in de EU en daarbuiten moeten worden opgesteld. 7. Middelen 7. 1. Om optimale resultaten te halen, moeten voor de planning, uitvoering en beoordeling van projecten of voor een gestroomlijnde coördinatie „op het terrein” voldoende personele middelen worden ingezet. De rol, de verantwoorde- lijkheden en het budget van de EG op het gebied van hulp zijn in belang toegenomen, maar dit is duidelijk niet gepaard gegaan met een passende uitbreiding van de personele middelen. Met de nodige inventiviteit dienen doeltreffende manieren te worden gevonden om deze belangrijke belemmering voor het opvoeren van de efficiency van de hulp uit de weg te ruimen. Het verbeteren van de personeelsfactor is echter niet 7. 2. alleen een kwantitative kwestie. Het gaat ook om de vaardighe- den, en met name de nieuwe vaardigheden, die nodig zijn om een bredere ontwikkelingsagenda doeltreffend ten uitvoer te leggen. Om de vastgestelde lacunes in vaardigheden aan te vullen, kan gedacht worden aan het opvoeren van de complimentariteit door gebruik te maken van overal verspreid in de EU aanwezige knowhow, alsook aan de inschakeling van plaatselijke deskundigen (voor zover die er zijn), hetgeen tevens de lokale werkgelegenheid en de zelfwerkzaamheid zou stimuleren. 8. Communicatie 8. 1. Zoals gezegd, is al veel informatie over EG-ontwik- kelingshulp algemeen bekend. Het zou naar de mening van het Comité echter goed zijn de burgers van de EU uit te leggen waarom hulp nodig is en wat de waarde ervan is. Zij hebben immers ook op dit terrein recht om te weten wat er met hun geld gebeurt. 8. 2. In de landen die hulp ontvangen, zal bij de voorlichting van het publiek de kwaliteit van het ontwikkelingswerk waarschijnlijk een belangrijke rol spelen. De beste manier om ervoor te zorgen dat de resultaten daadwerkelijk impact hebben, is ongebonden, onanfhankelijke en representatieve maatschappelijke organisaties bij de besluitvorming over en het beheer van projecten te betrekken. Het Comité beveelt echter ook aan dat de EG, samen met de regering van het ontvangende organisaties stelselmatig over ontwikkelingshulp informeert. Ook zou het goed zijn als de EG meer steun zou verlenen voor rechtstreekse vormen van partnerschap en samenwerking tussen economi- sche en maatschappelijke organisaties uit Europa en de ontvan- gende landen. de maatschappelijke land, Hieraan zou moeten worden meegewerkt door verbin- 8. 3. dingscomités waarvan deel wordt uitgemaakt door lokale economische en maatschappelijke belangengroepen en EU- vertegenwoordigingen ter plaatse die over alle stadia van het ontwikkelingswerk (opzet, tenuitvoerlegging en evaluatie) kunnen adviseren. Het Comité zou hierbij gaarne betrokken worden. 18. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 140/59 8. 4. Om de impact van het ontwikkelingsbeleid van de EG te vergroten zou aan haar werkzaamheden ter zake één gemeenschappelijke „identiteit” moeten worden gegeven (zoals de VS hebben gedaan met de onmiddellijk herkenbare term „US Aid”). Alle door de EG gefinancierde hulpprogramma’s zouden zo onder één noemer moeten worden gebracht, welke namen er intern ook voor de afzonderlijke programma’s worden gebruikt. 9. Aanbevelingen Het Comité doet de volgende aanbevelingen voor de ontwik- kelingshulp van de EU. 9. 1. Het algemene EU-beleid inzake ontwikkelingshulp moet beantwoorden aan strategische doelstellingen die naad- loos aansluiten bij de beleidsprioriteiten en het EU-beleid op andere terreinen, alsook bij in het Verdrag neergelegde beginselen. Enige voorrang zou gegeven moeten worden aan 9. 2. het verlenen van hulp waarmee de diepere oorzaken van ontwikkelingsachterstanden en armoede worden aangepakt en aan de versterking van de economische en maatschappelijke organisaties, die van cruciaal belang zijn voor een duurzame ontwikkeling. Aanvullend zou tevens een beleid moeten worden 9. 3. gevoerd ter bestrijding van zowel actie als passieve corruptie. 9. 4. In plaats van een lijst met projecten overeen te komen, moeten de EU en het ontvangende land het eerst eens worden over de te ondersteunen sectoren en over het aandeel van de steun dat aan iedere sector wordt besteed. 9. 5. Het is van wezenlijk belang dat de Commissie haar maatregelen inzake ontwikkelingshulp, voor zover mogelijk, doeltreffender coördineert met die van de lidstaten en andere donoren. 9. 7. Decentralisering is noodzakelijk en moet worden opge- voerd. Lokale EU-delegaties zouden contacten moeten aan- knopen met economische en maatschappelijke organisaties ter plaatse om hen actief bij het beleid te betrekken. 9. 8. Om ervoor te zorgen dat de programma’s zo goed mogelijk worden beheerd en tot optimale resultaten leiden, moeten alle sociaal-economische actoren, met inbegrip van particuliere bedrijven, lokale overheden, vakbonden en NGO’s gelijke kansen hebben om in EG-steunprogramma’s te partici- peren. 9. 9. De Commissie moet ervoor zorgen dat de voor EU- ontwikkelingshulp uitgetrokken middelen aansluiten bij de gestelde taken. 9. 10. Jaarlijks zou een verslag over het totale EG-hulppro- gramma moeten worden opgesteld. Dit zou onder meer aan het Europees Parlement en aan het Economisch en Sociaal Comité moeten worden voorgelegd. 9. 11. Hulpverlening door de EG kan pas invloed en succes hebben als het maatschappelijk middenveld er volledig bij wordt betrokken; dit dient krachtig te worden gestimuleerd en moet ook gelden voor het evaluatieproces. De mate waarin het maatschappelijk middenveld bij de hulpverlening wordt betrokken, moet ook meespelen bij besluiten over de toe- wijzing van verdere EG-middelen voor ontwikkelingshulp. 9. 12. één en hetzelfde naamkaartje krijgt. Er zou voor moeten worden gezorgd dat alle EG-hulp Het Comité wil er actief toe bijdragen dat EG- 9. 13. hulpprogramma’s doorzichtiger en democratischer worden door lokale economische en maatschappelijke belangengroe- pen er meer bij te betrekken. Het zou op dit terrein gaarne een duidelijk mandaat krijgen. 9. 6. Procedures moeten vereenvoudigd en versoepeld wor- den, bevoegdheden moeten meer worden gedelegeerd en er moet duidelijker worden vastgelegd waar de verantwoordelijk- heden liggen. 9. 14. Een wezenlijk en onmisbaar bestanddeel van een succesvol EG-hulpprogramma is politieke bereidheid van de lidstaten. Het Comité dringt er daarom op aan dat de lidstaten hiervan blijk geven. Brussel, 30 maart 2000. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité B. RANGONI MACHIAVELLI


title: Kommissionens förordning (EG) nr 663/2000 av den 30 mars 2000 om fastställande av exportbidragen för bearbetade produkter av spannmål och ris

eurovoc_concepts:
cereal product
export refund
rice

formats: pdf print

text: 31. 3. 2000 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 80/19 KOMMISSIONENS FÖRORDNING (EG) nr 663/2000 av den 30 mars 2000 om fastställande av exportbidragen för bearbetade produkter av spannmål och ris EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNING de särskilda kriterier som det bör tas hänsyn till då exportbidraget för dessa produkter beräknas. med beaktande av Fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen, med beaktande av rådets förordning (EEG) nr 1766/92 av den 30 juni 1992 om den gemensamma organisationen av mark- naden för spannmål (1), senast ändrad genom kommissionens förordning (EG) nr 1253/1999 (2), särskilt artikel 13. 3 i denna, med beaktande av rådets förordning (EG) nr 3072/95 av den 22 december 1995 om den gemensamma organisationen av marknaden för ris (3), senast ändrad genom förordning (EG) nr 2072/98 (4), särskilt artikel 13. 3 i denna, och av följande skäl: (1) (2) (3) Artikel 13 i förordning (EEG) nr 1766/92 och artikel 13 i förordning (EG) nr 3072/95 fastställer att skillnaden mellan noteringarna eller priserna på världsmarknaden för de produkter som anges i artikel 1 i de förordning- arna och priserna för de produkterna inom gemen- skapen kan täckas av ett exportbidrag. Artikel 13 i förordning (EG) nr 3072/95 föreskriver att då exportbidragen fastställs måste hänsyn tas till den rådande situationen och den förväntade utvecklingen vad avser priser för och tillgängliga kvantiteter av spannmål, ris, brutet ris och spannmålsprodukter på gemenskapens marknad å ena sidan och priser för spannmål, ris, brutet ris och spannmålsprodukter på världsmarknaden å andra sidan. Samma artiklar före- skriver att det också är viktigt att säkerställa jämvikten hos och den naturliga utvecklingen av priserna och handeln på marknaderna för spannmål och ris och dess- utom att ta hänsyn till den planerade exportens ekono- miska aspekt, och behovet av att undvika störningar på gemenskapens marknad. Artikel 4 i kommissionens förordning (EG) nr 1518/ 95 (5), ändrad genom förordning (EG) nr 2993/95 (6), om import- bearbetade produkter baserade på spannmål respektive ris definierar exportsystemet och för (4) (5) (6) (7) (8) (9) Det exportbidrag som beviljas för vissa bearbetade produkter bör graderas på grundval av innehållet av aska, råfibrer, skal, proteiner, fett och stärkelse i varje enskild berörd produkt, eftersom detta innehåll är en särskilt god indikator på den kvantitet basprodukter som faktiskt ingår i den bearbetade produkten. Det finns för närvarande inget behov av att, på grundval av den ekonomiska aspekten av en eventuell export och särskilt produkternas natur och ursprung, fastställa ett exportbidrag för maniok, andra tropiska rötter och knölar eller finmalet mjöl erhållna av dessa. För vissa bearbetade produkter av spannmål är det, på grund av gemenskapens obetydliga deltagande i världshandeln, för närvarande onödigt att fastställa ett exportbidrag. Förhållandena på världsmarknaden, eller de särskilda krav som vissa marknader ställer, kan göra det nödvän- digt att variera exportbidraget för vissa produkter i enlighet med destination. Exportbidraget måste fastställas en gång per månad. Det kan ändras under den mellanliggande perioden. Vissa bearbetade produkter av majs får undergå en värmebehandling efter vilken ett exportbidrag som inte motsvarar produktens kvalitet kanske betalas ut. Det bör därför specificeras att för dessa produkter, som inne- håller förgelatinerad stärkelse, bör inget exportbidrag betalas ut. De åtgärder som föreskrivs i denna förordning är fören- från Förvaltningskommittén för liga med yttrandet spannmål. HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE. Artikel 1 (1) EGT L 181, 1. 7. 1992, s. 21. (2) EGT L 160, 26. 6. 1999, s. 18. (3) EGT L 329, 30. 12. 1995, s. 18. (4) EGT L 265, 30. 9. 1998, s. 4. (5) EGT L 147, 30. 6. 1995, s. 55. (6) EGT L 312, 23. 12. 1995, s. 25. Exportbidragen för de produkter som anges i artikel 1. 1 d i förordning (EEG) nr 1766/92 och i artikel 1. 1 c i förordning (EG) nr 3072/95 fastställs så som det anges i bilagan till den här förordningen, om inte annat följer av förordning (EG) nr 1518/95. L 80/20 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 31. 3. 2000 Denna förordning träder i kraft den 31 mars 2000. Artikel 2 Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater. Utfärdad i Bryssel den 30 mars 2000. På kommissionens vägnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen BILAGA till kommissionens förordning av den 30 mars 2000 om fastställande av exportbidragen för bearbetade produkter av spannmål och ris Produktnummer Bidragsbelopp Produktnummer Bidragsbelopp (EUR/ton) (EUR/ton) 1102 20 10 9200 (1) 1102 20 10 9400 (1) 1102 20 90 9200 (1) 1102 90 10 9100 1102 90 10 9900 1102 90 30 9100 1103 12 00 9100 1103 13 10 9100 (1) 1103 13 10 9300 (1) 1103 13 10 9500 (1) 1103 13 90 9100 (1) 1103 19 10 9000 1103 19 30 9100 1103 21 00 9000 1103 29 20 9000 1104 11 90 9100 1104 12 90 9100 1104 12 90 9300 1104 19 10 9000 1104 19 50 9110 1104 19 50 9130 1104 21 10 9100 1104 21 30 9100 1104 21 50 9100 1104 21 50 9300 1104 22 20 9100 1104 22 30 9100 57,64 49,40 49,40 40,20 27,34 78,28 78,28 74,11 57,64 49,40 49,40 46,09 41,54 35,54 27,34 40,20 86,98 69,58 35,54 65,87 53,52 40,20 40,20 53,60 42,88 69,58 73,93 1104 23 10 9100 1104 23 10 9300 1104 29 11 9000 1104 29 51 9000 1104 29 55 9000 1104 30 10 9000 1104 30 90 9000 1107 10 11 9000 1107 10 91 9000 1108 11 00 9200 1108 11 00 9300 1108 12 00 9200 1108 12 00 9300 1108 13 00 9200 1108 13 00 9300 1108 19 10 9200 1108 19 10 9300 1109 00 00 9100 1702 30 51 9000 (2) 1702 30 59 9000 (2) 1702 30 91 9000 1702 30 99 9000 1702 40 90 9000 1702 90 50 9100 1702 90 50 9900 1702 90 75 9000 1702 90 79 9000 2106 90 55 9000 61,76 47,35 35,54 34,84 34,84 8,71 10,29 62,02 47,70 69,68 69,68 65,87 65,87 65,87 65,87 53,20 53,20 0,00 82,74 63,34 82,74 63,34 63,34 82,74 63,34 86,70 60,17 63,34 (1) Inget exportbidrag skall beviljas för produkter som har undergått en värmebehandling som har lett till att stärkelsen förgelatinerats. (2) Exportbidrag beviljas i enlighet med den ändrade rådets förordningen (EEG) nr 2730/75 (EGT L 281, 1. 11. 1975, s. 20). Obs: Produktnumren och fotnoterna definieras i kommissionens ändrade förordning (EEG) nr 3846/87 (EGT L 366, 24. 12. 1987, s. 1)