title: SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-1100/00 von Graham Watson (ELDR) an die Kommission. Die Verwendung von Nandrolon.

eurovoc_concepts:
EU law
animal feedingstuffs
hormone
interpretation of the law
market approval

text: 13. 2. 2001 DE Amtsblatt der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaften C 46 E/123 (2001/C 46 E/132) SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-1100/00 von Graham Watson (ELDR) an die Kommission (7. April 2000) Betrifft: Die Verwendung von Nandrolon Kann die Kommission sich zu den Auswirkungen der Richtlinie 96/22/EG (1) vom 29. April 1996 (cid:228)u(cid:223)ern, in der die Verwendung von Nandrolon-Grundstoffen in Lebensmitteln untersagt wird, nachdem ein italienischer Sportvorstand nachgewiesen hatte, da(cid:223) diese Substanz in Eisenpr(cid:228)paraten gefunden wurde, die von Sportlern eingenommen wurden? Kann die Kommission ebenfalls best(cid:228)tigen, da(cid:223) das Vorhandensein von nicht gekennzeichneten Nandrolon- Grundstoffen gem(cid:228)(cid:223) der Richtlinie des Rates 79/112/EG (2) vom 18. Dezember 1978 nicht erlaubt ist? (1) ABl. L 125 vom 23. 5. 1996, S. 3. (2) ABl. L 33 vom 8. 2. 1979, S. 1. Antwort von Herrn Byrne im Namen der Kommission (22. Mai 2000) Wie die Kommission in ihrer Antwort auf die schriftliche Anfrage P-1611/99 (1) des Herrn Abgeordneten bemerkte, ist gem(cid:228)(cid:223) der Richtlinie 96/22/EG des Rates vom 29. April 1996 (cid:252)ber das Verbot der Verwendung bestimmter Stoffe mit hormonaler bzw. thyreostatischer Wirkung und von (cid:223)-Agonisten in der tierischen Erzeugung und zur Aufhebung der Richtlinien 81/602/EWG, 88/146/EWG und 88/299/EWG die Verabreichung (cid:129) gleich in welcher Form (cid:129) von Stoffen mit androgener Wirkung wie z. B. Nandrolon an Nutztiere oder Tiere der Aquakultur nicht zul(cid:228)ssig. Wenn R(cid:252)ckst(cid:228)nde dieser Stoffe in solchen Tieren oder in aus solchen Tieren hergestellten und vermarkteten Verarbeitungserzeugnissen gefunden werden, sind sie unverz(cid:252)glich vom Markt zu nehmen und zu vernichten. Der Kommission liegen keine Informationen (cid:252)ber die genaue Art der von dem Herrn Abgeordneten erw(cid:228)hnten Erzeugnisse vor. Lebensmittel zur Deckung des besonderen Ern(cid:228)hrungsbedarfs von Sportlern fallen bisher nicht unter spezifische gemeinschaftliche Rechtsvorschriften; sofern einzelstaatliche Vorschrif- ten vorliegen, gelten diese. Im allgemeinen sollten gem(cid:228)(cid:223) der Richtlinie des Rates 79/112/EWG vom 18. Dezember 1978 zur Angleichung der Rechtsvorschriften der Mitgliedstaaten (cid:252)ber die Etikettierung und Aufmachung von f(cid:252)r den Endverbraucher bestimmten Lebensmitteln sowie (cid:252)ber die Werbung hierf(cid:252)r alle Zutaten im Verzeich- nis der Zutaten auf der Etikettierung erscheinen. (1) ABl. C 27 E vom 29. 1. 2000. (2001/C 46 E/133) SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-1102/00 von Mar(cid:237)a Izquierdo Rojo (PSE) an die Kommission (7. April 2000) Betrifft: F(cid:246)rderung der Erzeugung von qualitativ hochwertigem Rindfleisch in Spanien Im Zusammenhang mit der europ(cid:228)ischen Kampagne zur F(cid:246)rderung der Qualit(cid:228)t von Rindfleisch hat die Kommission am 25. Januar 14 Programme zur F(cid:246)rderung von qualitativ hochwertigem Rindfleisch im Wirtschaftsjahr 1999/2000 angenommen, die von acht Mitgliedstaaten (cid:129) Deutschland, (cid:214)sterreich, Belgien, Frankreich, Irland, Italien, Niederlande und Vereinigtes K(cid:246)nigreich (cid:129) vorgelegt wurden. Kann die Kommis- sion mitteilen, welcher Beschlu(cid:223) f(cid:252)r Spanien nach Pr(cid:252)fung der Programme, die dieser Mitgliedstaat vorgelegt hat, gefa(cid:223)t wurde?


title: SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-1085/00 von Carmen Fraga Estévez (PPE-DE) an die Kommission. Ziele der Studie über die Versorgung mit Thunfischfilets.

eurovoc_concepts:
EU financing arrangements
EU market
common fisheries policy
fish product
supply balance sheet

formats: html pdf print

text: C 53 E/68 Amtsblatt der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaften DE 20. 2. 2001 Auf der Ornis-Sitzung wurde beschlossen, diese Unterart nicht auf die Liste der Priorit(cid:228)ten f(cid:252)r eine F(cid:246)rderung im Rahmen von LIFE zu setzen. Die Priorit(cid:228)tenliste wird ausschlie(cid:223)lich anhand der Liste in Anhang I erstellt, in der nur die Art Tetrao urogallus aufgef(cid:252)hrt ist. Im Verlauf der Sitzung wurde jedoch auch klargestellt, da(cid:223) dies die Einreichung eines LIFE-Antrags f(cid:252)r den Erhalt dieser Unterart nicht ausschlie(cid:223)t. Falls ein solcher Antrag die f(cid:252)r eine LIFE-F(cid:246)rderung erforderlichen Voraussetzungen erf(cid:252)llt, einschlie(cid:223)lich der Anforderung, da(cid:223) die Gebiete, f(cid:252)r die die gebietsbezogenen Projekte gelten, als besondere Schutzgebiete ausgewiesen sind, w(cid:252)rde die Kommission ihn ernsthaft pr(cid:252)fen. Das Schutzniveau f(cid:252)r Unterarten in den besonderen Schutzgebieten scheint derzeit leider gering zu sein. (2001/C 53 E/081) SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-1085/00 von Carmen Fraga EstØvez (PPE-DE) an die Kommission Betrifft: Ziele der Studie (cid:252)ber die Versorgung mit Thunfischfilets (7. April 2000) Die Kommission f(cid:252)hrt im Auftrag des Rates eine Studie (cid:252)ber den Bedarf des Gemeinschaftsmarkts an Thunfischfilets durch. Die Ergebnisse dieser Studie hat die Kommission in einem Dokument zusammenge- fa(cid:223)t, in dem sie darauf hinweist, da(cid:223) das Ziel der Studie de facto darin bestanden habe, die Versorgung mit Thunfischfilets zu beurteilen. Der erste Absatz des Kapitels (cid:252)ber die Empfehlungen beginnt jedoch mit der Aussage, da(cid:223) in der Studie vor allem gepr(cid:252)ft werden solle, wie die italienische Industrie gef(cid:246)rdert werden k(cid:246)nne, damit sie weiterhin wettbewerbsf(cid:228)hig bleibe. Worin bestand letztendlich das Ziel der Studie? H(cid:228)lt die Kommission es f(cid:252)r vertretbar, eine Studie, die aufgrund eines klar umrissenen Auftrags des Rates eingeleitet und aus (cid:246)ffentlichen Mitteln finanziert wurde, de facto dazu auszunutzen, um Informationen (cid:252)ber die Bedarfsstruktur bestimmter Unternehmen eines Mitgliedstaates zu erhalten? Wenn diese Unternehmen erfahren m(cid:246)chten, wo es ihnen an Wettbewerbsf(cid:228)higkeit gegen(cid:252)ber den Unternehmen anderer Mitgliedstaaten mangelt, m(cid:252)(cid:223)ten sie dann nicht selbst eine solche Studie in Auftrag geben? Antwort von Herrn Fischler im Namen der Kommission (15. Mai 2000) Was die erste Frage anbelangt, so wird die Frau Abgeordnete freundlichst auf die gemeinsame Antwort der Kommission zu den schriftlichen Anfragen E-756/00 bis E-761/00 von Herrn Varela Suanzes-Carpegna verwiesen (1). Was den Wert der Studie anbelangt, m(cid:246)chte die Kommission darauf hinweisen, da(cid:223) sie sowohl die Analyse als auch die Schlu(cid:223)folgerungen f(cid:252)r (cid:228)u(cid:223)erst ausgewogen h(cid:228)lt. Untersucht werden die wichtigsten Mitgliedstaaten, die Erzeuger oder Abnehmer dieses Erzeugnisses sind, (ebenso wie Drittl(cid:228)nder), und die Empfehlungen betreffen kurz- wie auch mittelfristig s(cid:228)mtliche Marktteil- nehmer. Die Behauptung, die Studie w(cid:252)rde dazu benutzt, den Bedarf bestimmter Unternehmen eines Mitgliedstaats zu ermitteln, ist damit unzutreffend. Die Studie beschr(cid:228)nkt sich keineswegs auf die Unternehmen eines einzigen Mitgliedstaats, sondern untersucht vielmehr im Detail die Lage der wichtigsten Firmen der beteiligten Mitgliedstaaten. So wird die Lage von sieben spanischen, f(cid:252)nf italienischen und vier franz(cid:246)si- schen Unternehmen eingehend analysiert. Zur letzten Frage m(cid:246)chte die Kommission anmerken, da(cid:223) diese Studie nicht auf Veranlassung der betreffenden Unternehmen sondern vielmehr im Auftrag des Rates durchgef(cid:252)hrt wurde. (1) ABl. C 26 E vom 26. 1. 2001, S. 104


title: PREGUNTA ESCRITA E-1086/00 de Carmen Fraga Estévez (PPE-DE) a la Comisión. Estudio sobre las necesidades de abastecimiento de lomos de atún. Objetivos de la Comisión.

eurovoc_concepts:
EU market
common organisation of markets
fishery product
market research
supply
suspension of customs duties
tariff quota

text: 13. 3. 2001 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 81 E/17 sobre todo a mujeres de su propia etnia, si bien parece cada vez mÆs claro que ahora estÆn diversificando sus fuentes de abastecimiento, situadas principalmente en pa(cid:237)ses de Europa oriental, y muy especialmente en Moldova. Los informes mÆs recientes confirman que las redes albanesas de prostituci(cid:243)n actœan principalmente en Italia, Francia, BØlgica y el Reino Unido. Dichos informes tambiØn seæalan los mØtodos de extrema violencia que dichas redes emplean contra sus v(cid:237)ctimas, as(cid:237) como sus relaciones con otras formas de delincuencia organizada. Aunque, por falta de datos fiables, no se conoce bien toda la magnitud de este problema de prostituci(cid:243)n forzosa y de proxenetismo, el Consejo se siente ciertamente preocupado y concernido. Con motivo del proceso de ampliaci(cid:243)n, el Consejo y los 11 Estados candidatos de aquel entonces adoptaron, con fecha de 28 de mayo de 1998, el Pacto de preadhesi(cid:243)n para luchar contra la delincuencia organizada entre los Estados miembros de la Uni(cid:243)n Europea y los pa(cid:237)ses candidatos de Europa central y oriental y Chipre. El Pacto establece una serie de medidas prÆcticas de lucha contra la delincuencia organizada y otras formas de delincuencia grave, incluida la trata y la inmigraci(cid:243)n clandestina organizada. Con arreglo al Cap(cid:237)tulo 24: Cooperaci(cid:243)n en los Æmbitos de Justicia y Asuntos de Interior se supervisa, durante el proceso de negociaci(cid:243)n para la adhesi(cid:243)n, la capacidad de los Estados candidatos para cumplir los requisitos del acervo comunitario en materia de prevenci(cid:243)n y lucha contra la delincuencia organizada. El Secretario General/Alto Representante y la Comisi(cid:243)n informaron al Consejo Europeo de Lisboa acerca de la situaci(cid:243)n en materia de Justicia y Asuntos de Interior en los Balcanes Occidentales y formularon la siguiente Recomendaci(cid:243)n de actuaci(cid:243)n contra la delincuencia organizada: El problema de la delincuencia organizada debe entenderse en el contexto de toda Europa Sudoriental. Todo esfuerzo eficaz en la lucha contra la delincuencia organizada deberÆ beneficiarse de una extensa coordinaci(cid:243)n con otras iniciativas para combatir la delincuencia en la regi(cid:243)n, as(cid:237) como en un contexto europeo mÆs amplio. Deber(cid:237)an elaborarse una estrategia y un plan de acci(cid:243)n estrechamente relacionados con el «Pacto de preadhesi(cid:243)n para luchar contra la delincuencia organizada entre los Estados miembros de la Uni(cid:243)n Europea y los pa(cid:237)ses candidatos de Europa central y oriental y Chipre», de 28 de mayo de 1998. Este modelo podr(cid:237)a trasladarse a Europa sudoriental en el marco del Proceso de Estabilizaci(cid:243)n y Asociaci(cid:243)n y bajo el paraguas del Pacto de Estabilidad. Deber(cid:237)a estar orientado al fomento de una estructura policial eficiente, capaz de luchar contra la delincuencia organizada, y un sistema judicial dotado de las competencias adecuadas, as(cid:237) como a la creaci(cid:243)n de las bases jur(cid:237)dicas adecuadas para combatir la corrupci(cid:243)n. La Secretar(cid:237)a General del Consejo estÆ participando activamente en la elaboraci(cid:243)n de la Iniciativa del Pacto de Estabilidad sobre delincuencia organizada en Europa sudoriental y en el desarrollo de un programa general para los pa(cid:237)ses de esta regi(cid:243)n en materia de formaci(cid:243)n policial, en general, y de lucha contra la delincuencia organizada, en particular. (2001/C 81 E/018) PREGUNTA ESCRITA E-1086/00 de Carmen Fraga EstØvez (PPE-DE) a la Comisi(cid:243)n (7 de abril de 2000) Asunto: Estudio sobre las necesidades de abastecimiento de lomos de atœn. Objetivos de la Comisi(cid:243)n La Comisi(cid:243)n ha hecho pœblico el estudio solicitado por el Consejo para conocer las necesidades de abastecimiento de lomos de atœn del mercado comunitario. Dicho estudio fue solicitado ante la propuesta de la Comisi(cid:243)n de incluir en el nuevo Reglamento de Organizaci(cid:243)n Comœn del Mercado de productos de la pesca y de la acuicultura, una suspensi(cid:243)n arancelaria indefinida para dicho producto. Las conclusiones de dicho estudio reflejan, como en su d(cid:237)a aseguraron tanto el Parlamento Europeo como diversos Estados miembros, que las necesidades reales de abastecimiento de lomos de atœn no sobrepasan una cantidad que oscila entre las 1 000 y las 2 000 toneladas anuales; que una suspensi(cid:243)n arancelaria s(cid:243)lo beneficiar(cid:237)a a una parte de la industria conservera italiana; que, de todos modos, dicho beneficio ser(cid:237)a meramente coyuntural, debido a que dichas empresas necesitar(cid:237)an una reestructuraci(cid:243)n en profundidad para mejorar su estructura de costes; que, ademÆs, dicha suspensi(cid:243)n indefinida acarrear(cid:237)a pØrdidas para las demÆs partes (la industria C 81 E/18 Diario Oficial de las Comunidades Europeas ES 13. 3. 2001 los pa(cid:237)ses ACP y los pa(cid:237)ses latinoamericanos socios comerciales de la UE) y que tampoco espaæola, beneficiar(cid:237)a al pa(cid:237)s exportador, Tailandia, que estÆ mÆs interesado en desarrollar su mercado de conservas de atœn. Vistas estas conclusiones, y teniendo en cuenta que, como se ha dicho, los Estados miembros productores y el Parlamento europeo ven(cid:237)an denunciando desde hace tiempo lo innecesario de dicho rØgimen de suspensi(cid:243)n arancelaria y las graves consecuencias de su aplicaci(cid:243)n, se pregunta a la Comisi(cid:243)n: (cid:129) ¿CuÆl fue el objetivo real del interØs de la Comisi(cid:243)n por instaurar dicha suspensi(cid:243)n arancelaria? (cid:129) ¿QuØ valoraci(cid:243)n hizo la Comisi(cid:243)n de la gravedad de sus consecuencias, cuando iban siendo denunciadas por el sector, el Parlamento y los Estados miembros productores? (cid:129) ¿Es consciente la Comisi(cid:243)n de que puede ser acusada de connivencia il(cid:237)cita con una determinada empresa, para favorecerla a costa del resto de la industria comunitaria y los pa(cid:237)ses ACP y SPG? (cid:129) ¿QuØ confianza pueden tener los ciudadanos en la Comisi(cid:243)n a la vista de la irresponsabilidad con que se toman las decisiones? Respuesta del Sr. Fischler en nombre de la Comisi(cid:243)n (5 de junio de 2000) La Comisi(cid:243)n lamenta las inexactitudes observadas en la pregunta escrita de Su Seæor(cid:237)a y desea recordar que no ha hecho pœblico el estudio a que se refiere Su Seæor(cid:237)a. La Comisi(cid:243)n lo remiti(cid:243) œnicamente al Consejo y a la comisi(cid:243)n de pesca del Parlamento. En efecto, dicho estudio contiene, entre otras cosas, numerosos datos sobre las empresas privadas comunitarias, espaæolas, francesas e italianas (por ejemplo, las cuotas de mercado, el volumen de negocios o el accionariado), y la publicaci(cid:243)n de estos datos podr(cid:237)a ir en detrimento de la competitividad de tales empresas (vØase el c(cid:243)digo de conducta comœn del Consejo y la Comisi(cid:243)n relativo al acceso del pœblico a los documentos, implantado por la Comisi(cid:243)n el 8 de febrero de 1994 mediante la Decisi(cid:243)n 94/90/CECA, CE, Euratom, de 8 de febrero de 1994 (1), modificada por la Decisi(cid:243)n 96/567/CE, CECA, Euratom (2)). Es igualmente inexacto que dicho estudio se solicitara ante la propuesta de la Comisi(cid:243)n de incluir en el nuevo Reglamento de organizaci(cid:243)n comœn del mercado de productos de la pesca y de la acuicultura, una suspensi(cid:243)n arancelaria para el producto considerado. En realidad, se deriva del compromiso adquirido por la Comisi(cid:243)n, a instancia del Consejo, al adoptar Øste el Reglamento (CE) no 745/1999, de 30 de marzo de 1999, relativo a la apertura y modo de gesti(cid:243)n de contingentes arancelarios comunitarios aut(cid:243)nomos para determinados productos de la pesca (3) para el aæo 1999, en el que se preve(cid:237)a por tercer aæo consecutivo un contingente arancelario de lomos de atœn. En lo que respecta a la suspensi(cid:243)n arancelaria a la que alude Su Seæor(cid:237)a, la Comisi(cid:243)n desea recordar que, con su beneplÆcito, el Consejo descart(cid:243) esta medida al adoptarse la nueva organizaci(cid:243)n comœn del mercado de productos de la pesca y la acuicultura. En efecto, pudo hallarse una soluci(cid:243)n de compromiso (un contingente arancelario plurianual de 4 000 toneladas) que no va en contra de los intereses de ninguna de las partes implicadas y que fue respaldada por todos los Estados miembros productores de atœn. (1) DO L 46 de 18. 2. 1994. (2) DO L 247 de 28. 9. 1996. (3) DO L 96 de 10. 4. 1999. (2001/C 81 E/019) PREGUNTA ESCRITA E-1096/00 de Joaquim Miranda (GUE/NGL) a la Comisi(cid:243)n (7 de abril de 2000) Asunto: Repercusiones medioambientales de la construcci(cid:243)n de un muelle en la Regi(cid:243)n Aut(cid:243)noma de Madeira En el valle de Porto Novo (Ayuntamiento de Santa Cruz, Regi(cid:243)n Aut(cid:243)noma de Madeira), se estÆ construyendo un muelle con financiaci(cid:243)n comunitaria, en particular, del Fondo de Desarrollo Regional (FEDER)


title: ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1083/00 υποβολή: Laura González Álvarez (GUE/NGL) προς την Επιτροπή. Φράγμα στις Κάλντας, Κούντις και Μοράνια (Γαλικία, Ισπανία).

eurovoc_concepts:
EU environmental policy
Galicia
Spain
engineering structure
environmental impact
impact study
public works

text: C 46 E/120 Epi·shmh Efhmeri·da tvn Eyrvpai¤kv·n Koinoth·tvn EL 13. 2. 2001 Vw apote·lesma tvn ypodei·jevn poy e·ginan apo· thn Epitroph· meta· apo· to klei·simo toy fake·loy, oi ispanike·w arxe·w koinopoi·hsan thn epe·ktash tvn eidikv·n zvnv·n prostasi·aw stiw opoi·ew bri·sketai to e·rgo. Pro·sfata, oi en lo·gv arxe·w koinopoi·hsan sthn Epitroph· ne·oyw xarakthrismoy·w eidikv·n zvnv·n prostasi·aw sthn perioxh· Bardenas Reales. Se sxe·sh me tiw parathrh·seiw o·son afora· tiw apofa·seiw poy ekdo·uhkan apo· ta eunika· dikasth·ria gia to en lo·gv ue·ma, pre·pei na shmeivuei· o·ti den ua h·tan pre·pon gia thn Epitroph· na ekfra·sei parathrh·seiw. Pre·pei epi·shw na shmeivuei· o·ti h pro·sfath apo·fash toy ispanikoy· syntagmatikoy· dikasthri·oy ane·trece prohgoy·menh apo·fash poy ei·xe ekdv·sei to ispaniko· anv·tato dikasth·rio kata· toy en lo·gv e·rgoy. Dedome·noy toy gegono·tow o·ti to fra·gma sto Itoiz e·xei tv·ra kataskeyastei·, h Epitroph· den ble·pei ton lo·go na ejakoloyuh·soyn na diatypv·nontai parathrh·seiw epi· miaw apo·fashw thw Epitroph·w h opoi·a ana·getai sto 1994. (1) IP/94/1175. (2001/C 46 E/129) GRAPTH ERVTHSH E-1083/00 ypobolh·: Laura González Álvarez (GUE/NGL) prow thn Epitroph· (7 Aprili·oy 2000) Ue·ma: Fra·gma stiw Ka·lntaw, Koy·ntiw kai Mora·nia (Galiki·a, Ispani·a) H Perifereiakh· Kybe·rnhsh thw Galiki·aw ene·krine thn kataskeyh· fra·gmatow ston potamo· Oy·mia. H mele·th periballontikv·n epiptv·sevn poy ene·krine h Perifereiakh· Kybe·rnhsh paroysia·zei sobare·w ate·leiew. Mega·lo tmh·ma toy periexome·noy thw apotelei· kata· le·jin anti·grafo a·llhw mele·thw poy synta·xuhke gia to fra·gma toy Sanloy·kar (Andaloysi·a), se shmei·o na perie·xei anafore·w se koino·thtew thw Andaloysi·aw kai ei·dh pthnv·n thw Andaloysi·aw poy den ypa·rxoyn sth Galiki·a. Gia to lo·go ayto·, askh·uhke prosfygh· kata· tvn syntaktv·n thw en lo·gv mele·thw (cid:129) tri·a stele·xh thw Perifereiakh·w Kybe·rnhshw thw Galiki·aw (cid:129) gia ta eikazo·mena adikh·mata thw xrhsimopoi·hshw ceydv·n stoixei·vn, thw plastogra·fhshw eggra·fvn kai egklh·mata kata· toy periba·llontow, eno·cei apofa·sevw poy eje·dvse o Diamesolabhth·w. O basiko·w lo·gow poy epikalei·tai h Perifereiakh· Kybe·rnhsh thw Galiki·aw prokeime·noy na dikaiologh·sei sthn koinh· gnv·mh thn kataskeyh· toy fra·gmatow yph·rje h ana·gkh eparkoy·w ydrodo·thshw toy plhuysmoy· thw perioxh·w Salne·w. Gia to skopo· ayto· h Perifereiakh· Kybe·rnhsh plastogra·fhse tiw proble·ceiw ay·jhshw toy plhuysmoy· gia to 2000 sthn perioxh· Salne·w, triplasia·zontaw doli·vw ta stoixei·a tvn Dh·mvn O Gkro·be, Sanje·ntso kai Mpigiagkarui·a. Se e·kuesh poy syne·taje o kauhghth·w Ntia·u Fie·ro kai o ydrolo·gow `lbareu (cid:201)ntso, toy Panepisthmi·oy toy Santia·go, anafe·retai o·ti «Apo· texnikh· a·poch to fra·gma ei·nai sxediasme·no gia thn ejasfa·lish ydrohlektrikh·w ene·rgeiaw kai o·xi gia ydrodo·thsh». H kaly·terh peri· toy·toy apo·deijh ei·nai to gegono·w o·ti h Perifereiakh· Kybe·rnhsh e·xei prosfa·tvw egkri·nei thn egkata·stash dy·o ydrohlektrikv·n staumv·n ston potamo· Oy·mia, e·nan sth ba·sh toy fra·gmatow kai a·llon e·na li·go paraka·tv, ektre·pontaw thn koi·th toy kai ypobaumi·zontaw to fysiko· periba·llon thw ue·shw Low Moli·now kai toy katarra·kth Sega·de. H i·dia h perigrafh· toy progra·mmatow anagnvri·zei kai a·llew zhmi·ew: emfa·nish parasi·tvn, apv·leia toyristikv·n prooptikv·n, anepano·ruvtew zhmi·ew thw xlvri·daw kai thw pani·daw, katastrofh· toy topi·oy lo·gv thw egkata·stashw tvn ydrohlektrikv·n staumv·n kai toy hlektrikoy· dikty·oy ychlh·w ta·sevw, klp. Kata· thn a·poch toy «Syntonistikoy· Orga·noy gia th Matai·vsh thw Kataskeyh·w toy Fra·gmatow stiw Ka·lntaw, Koy·ntiw kai Mora·nia», to en lo·gv pro·gramma bri·uei antikanonikv·n stoixei·vn (den plhroi· ton o·ro toy koinvfeloy·w e·rgoy, den ypa·rxoyn oi pra·jeiw kata·lhchw tvn xv·rvn, oi mele·tew sxetika· me tiw ana·gkew ydrodo·thshw, oi gevtexnike·w mele·tew gia th zhmi·a poy ua proklhuei· sta uerma· loytra· (cid:133)). Epiprosue·tvw, to fra·gma ua kate·strefe ton alieytiko· kai ydrologiko· ploy·to toy potamoy· Oy·mia kai ua ane·kopte thn toyristikh· ana·ptyjh triv·n dh·mvn me mega·lew prooptike·w ston tome·a toy toyrismoy· tvn uermv·n loytrv·n. Mporei· h Epitroph· na epaliuey·sei thn ajiopisti·a thw mele·thw periballontikv·n epiptv·sevn poy ypeblh·uei apo· thn Perifereiakh· Kybe·rnhsh; Mporei· h Epitroph· na ajiologh·sei thn proballo·menh aitiolo·ghsh gia thn kataskeyh· toy fra·gmatow, en o·cei tvn sobarv·n zhmiv·n poy pro·keitai na proklhuoy·n sto topi·o, ton toyrismo· kai to periba·llon thw perioxh·w. 13. 2. 2001 EL Epi·shmh Efhmeri·da tvn Eyrvpai¤kv·n Koinoth·tvn C 46 E/121 Apa·nthsh thw kaw Wallström ej ono·matow thw Epitroph·w (18 Mai(cid:138)oy 2000) Kato·pin thw anafora·w 79/98 thw epitroph·w anaforv·n toy Eyrvpai¤koy· Koinoboyli·oy kai thw grapth·w erv·thshw 1824/99 thw kaw Nogueira Romàn (1), perih·luan se gnv·sh thw Epitroph·w o·sa katagge·llei to Ajio·timo Me·low toy Koinoboyli·oy sxetika· me thn kataskeyh· fra·gmatow ston potamo· Umia konta· sthn po·lh Caldas de Reis thw Galiki·aw. H Epitroph· apofa·sise na diereynh·sei thn ypo·uesh kai a·noije sxetiko· fa·kelo me ariumo· B-1999/2271. Sto plai·sio kata·rtishw toy fake·loy, h Epitroph· zh·thse tiw apo·ceiw tvn armo·diew ispanikv·n arxv·n sxetika· me to ypo·ch e·rgo kai th mele·th periballontikv·n epiptv·sevn. H Epitroph· ejeta·zei thn apa·nthsh tvn ispanikv·n arxv·n ypo· to fvw thw odhgi·aw 85/337/CEE toy Symboyli·oy thw 27hw Ioyni·oy 1985, sxetika· me thn ajiolo·ghsh tvn periballontikv·n epiptv·sevn orisme·nvn dhmo·sivn kai idivtikv·n e·rgvn (2). Na shmeivuei· o·ti h perioxh· o·poy proble·petai h kataskeyh· toy fra·gmatow den e·xei xarakthristei· apo· tiw ispanike·w arxe·w vw zv·nh eidikh·w prostasi·aw gia pthna· kata· thn e·nnoia toy a·ruroy 4 thw odhgi·aw 79/409/ EOK (3) toy Symboyli·oy thw 2 Ioyni·oy 1979, sxetika· me th diath·rhsh tvn a·grivn pthnv·n. Oy·te pa·li pro·keitai gia zv·nh poy e·xei anagnvristei· apo· thn episthmonikh· koino·thta vw zv·nh shmantikh· gia ta pthna· me ba·sh apografh· poy pragmatopoih·uhke to 1998 gia logariasmo· thw Epitroph·w apo· eunikoy·w empeirognv·monew kai th Birdlife. Epiple·on, h zv·nh ayth· den e·xei symperilhfuei· ston ispaniko· kata·logo me topouesi·ew koinotikoy· endiafe·rontow poy ua mporoy·san i·svw na entaxuoy·n mellontika· sto di·ktyo Natura 2000, kata· thn e·nnoia thw odhgi·aw 92/43/EOK toy Symboyli·oy thw 21hw Mai(cid:138)oy 1992 sxetika· me th diath·rhsh tvn fysikv·n endiaithma·- tvn kauv·w kai thw a·griaw pani·daw kai xlvri·daw (4). Synepv·w, se o·, ti afora· th diath·rhsh thw fy·shw, h peri·ptvsh fai·netai na ei·nai apokleistikh·w armodio·thtaw tvn eunikv·n kai perifereiakv·n eunikv·n arxv·n. H Epitroph· pa·ntvw, vw uematofy·lakaw tvn synuhkv·n, ua la·bei o·la ta endedeigme·na me·tra v·ste na ejasfalistei· sthn en lo·gv peri·ptvsh h th·rhsh toy koinotikoy· dikai·oy. (1) (2) (3) (4) EE C 225E thw 8. 8. 2000, sel. 25. EE L 175 thw 5. 7. 1985, sel. 40. EE L 103 thw 25. 4. 1979, sel. 1. EE L 206 thw 22. 7. 1992, sel. 7. (2001/C 46 E/130) GRAPTH ERVTHSH E-1087/00 ypobolh·: Carmen Fraga Estévez (PPE-DE) prow thn Epitroph· (7 Aprili·oy 2000) Ue·ma: Problh·mata thw italikh·w biomhxani·aw konserbopoi·hshw (cid:201)xontaw ypo·ch th mele·th sxetika· me tiw ana·gkew efodiasmoy· se file·ta to·noy thw koinotikh·w biomhxani·aw kauv·w kai to gegono·w o·ti ta pori·smata· thw bebaiv·noyn o·ti ta problh·mata antagvnistiko·thtaw thw en lo·gv biomhxani·aw katalh·goyn sto na periori·zontai se diarurvtika· problh·mata sygkekrime·nvn italikv·n epixeirh·sevn (kostologikh· dia·rurvsh), ervta·tai h Epitroph·: Kata· poion tro·po e·fuase h Epitroph· sto sympe·rasma o·ti e·na diarurvtiko· pro·blhma orisme·nvn epixeirh·sevn ua mporoy·se na epilyuei· me genika· emporika· me·tra poy ua ypono·meyan thn antagvnistiko·thta tvn a·llvn koinotikv·n biomhxaniv·n, o·pvw pro·teine me thn pro·tash Kanonismoy· gia thn Koinh· Orga·nvsh Agora·w tvn proi¤o·ntvn thw aliei·aw kai thw gevrgi·aw; Symfvnei· h Epitroph· me ta pori·smata thw en lo·gv mele·thw; Skopey·ei h Epitroph· na la·bei ka·poio me·tro diarurvtikoy· xarakth·ra to opoi·o na symba·lei sthn anadia·rurvsh tvn en lo·gv epixeirh·sevn kai na ayjh·sei thn antagvnistiko·thta· thw;


title: SKRIFTLIG FRÅGA E-1103/00 från Paul Lannoye (Verts/ALE) till kommissionen. Genomförande av direktiv 94/62 om förpackningar.

eurovoc_concepts:
EU environmental policy
packaging product
waste recycling

text: C 53 E/74 Europeiska gemenskapernas officiella tidning SV 20. 2. 2001 Om det ansvariga f(cid:246)retaget utarbetar en protexin-akt med dokumentation som (cid:246)verensst(cid:228)mmer med r(cid:229)dets direktiv 70/524/EEG, senast (cid:228)ndrat genom r(cid:229)dets direktiv 96/51/EG av den 23 juli 1996 (5), och som visar att produkten har gynnsamma effekter p(cid:229) animalisk produktion eller animaliska produkter, kommer akten att utv(cid:228)rderas efter egna f(cid:246)rtj(cid:228)nster, f(cid:246)rutsatt att den (cid:246)verl(cid:228)mnas till kommissionen och medlemsstaterna i enlighet med best(cid:228)mmelserna i artikel 4. 1 och 4. 2 i direktiv 96/51/EG. (1) EGT L 270, 14. 2. 1970. (2) EGT L 334, 31. 12. 1993. (3) EGT L 64, 7. 3. 1987. (4) EGT L 208, 11. 8. 1994. (5) EGT L 235, 17. 9. 1996. (2001/C 53 E/089) SKRIFTLIG FR¯GA E-1103/00 fr(cid:229)n Paul Lannoye (Verts/ALE) till kommissionen (7 april 2000) ˜mne: Genomf(cid:246)rande av direktiv 94/62 om f(cid:246)rpackningar I artikel 6. 1 i direktiv 94/62/EG (1) av den 20 december 1994 om f(cid:246)rpackningar och f(cid:246)rpackningsavfall f(cid:246)reskrivs att senast 10 (cid:229)r fr(cid:229)n den dag d(cid:229) direktivet skall vara inf(cid:246)rlivat i den nationella lagstiftningen skall en viss procentandel av f(cid:246)rpackningsavfallet vara f(cid:246)rem(cid:229)l f(cid:246)r (cid:229)tervinning och materialutnyttjande. Procentandelen skall fastst(cid:228)llas av r(cid:229)det (cid:148)f(cid:246)r att avsev(cid:228)rt ut(cid:246)ka de m(cid:229)l som avses(cid:148). I artikel 6. 3b i samma direktiv f(cid:246)reskrivs att r(cid:229)det, senast sex m(cid:229)nader f(cid:246)re utg(cid:229)ngen av den f(cid:246)rsta fem(cid:229)rsperioden, p(cid:229) f(cid:246)rslag av kommissionen och med kvalificerad majoritet, skall fastst(cid:228)lla m(cid:229)len f(cid:246)r den andra fem(cid:229)rsperioden. Varf(cid:246)r har kommissionen fortfarande inte utarbetat ett f(cid:246)rslag i enlighet med Europaparlamentets och r(cid:229)dets direktiv? (1) EGT L 365, 31. 12. 1994, s. 10. Svar fr(cid:229)n Margot Wallstr(cid:246)m p(cid:229) kommissionens v(cid:228)gnar (5 juni 2000) En avsev(cid:228)rd ut(cid:246)kning av (cid:229)tervinnings- och materialutnyttjandem(cid:229)len f(cid:246)reskrivs i artiklarna 6. 3 b och 6. 1 c i Europaparlamentets och r(cid:229)dets direktiv 94/62/EG av den 20 december 1994 om f(cid:246)rpackningar och f(cid:246)rpackningsavfall. Direktivet antogs 1994. Efter l(cid:229)ngdragna diskussioner i f(cid:246)rlikningskommittØn kom parlamentet och r(cid:229)det fram till en kompromiss som gick ut p(cid:229) dels att man i ett f(cid:246)rsta skede skulle uppn(cid:229) en rad kvantifierade (cid:229)tervinnings- och materialutnyttjandem(cid:229)l fram till mitten av 2001, dels att gemen- skapens lagstiftare (cid:229)tog sig att avsev(cid:228)rt (cid:246)ka dessa m(cid:229)l i ett andra skede fram till mitten av 2006. Bland de m(cid:229)nga akt(cid:246)rerna i f(cid:246)rpackningsbranschen (cid:229)terfinns ekonomiska beslutsfattare, konsumenter, milj(cid:246)organisationer och myndigheter, alla med olika intressen. Det beh(cid:246)vs d(cid:228)rf(cid:246)r en ram som s(cid:228)kerst(cid:228)ller en v(cid:228)l avv(cid:228)gd dialog och som ger kommissionen m(cid:246)jlighet att g(cid:246)ra en korrekt l(cid:228)gesbed(cid:246)mning och ta fram m(cid:246)jliga l(cid:246)sningar f(cid:246)r att ge direktivet st(cid:246)rre genomslagskraft. Flera olika alternativ har f(cid:246)reslagits f(cid:246)r de ber(cid:246)rda parterna och medlemsstaterna och diskuterats med dem. Det p(cid:229)g(cid:229)r dock fortfarande en intern utredning om vilka (cid:229)tg(cid:228)rder kommissionen slutligen skall f(cid:246)resl(cid:229)


title: WRITTEN QUESTION E-1077/00 by Raffaele Costa (PPE-DE) to the Commission. Terms and conditions to which several Italian credit institutions subject their current account-holders.

eurovoc_concepts:
European Commission
Italy
infringement of EU law
interest
powers of the institutions (EU)

text: 26. 1. 2001 EN Official Journal of the European Communities C 26 E/153 In a number of applicant countries, however, notably Bulgaria, Lithuania and Slovakia, such a restrictive policy does not take any account of political reality. For these governments, the complete closure of their nuclear power plants raises extremely difficult economic and social issues. In light of these difficulties, the best way to reconcile social and economic concerns with improved nuclear safety might be to replace old Soviet-design reactors with modern western-designed reactors, incorporating the latest safety technology. Will the Commission therefore consider widening the criteria for Euratom loans to take account of political reality in the applicant countries and allow the financing of new western-designed reactors? Answer given by Mrs de Palacio on behalf of the Commission (8 May 2000) Council Decision 94/179/Euratom of 21 March 1994 amending Decision 77/270/Euratom, to authorise the Commission to contract Euratom borrowings in order to contribute to the financing required for improving the degree of safety and efficiency of nuclear power stations in certain non-member countries (1) authorises the Commission, within the ceiling set by the Council (currently EUR 4 000m), to contract borrowings in the form of loans for the financing of projects designed solely to improve the safety and efficiency of nuclear power stations in non-member eligible countries, including the applicant countries which produce nuclear electricity. This Decision also allows the financing of new investment projects, but only where these are located in the Community. The Decision is based primarily on Article 203 of the Euratom Treaty, which provides that the Council shall act unanimously on a proposal from the Commission after consulting the European Parliament. The political circumstances would appear not to be conducive to establishing unanimous agreement on extending the eligibility of Euratom loans to new reactors to be built in applicant countries. The Commission will nonetheless analyse the conditions to be met before submitting a proposal along the lines proposed by the Honourable Member. As far as priorities are concerned, the Commission takes the view that the first problem regarding investment in applicant countries concerns the decommissioning of obsolete (non-modernisable) nuclear installations, as negotiated by the Commission, and nuclear safety upgrading of installations having to remain temporarily in operation. On 18 April 2000, for example, the Commission decided to issue a Euratom loan for the modernisation of units 5 and 6 of the Kozloduy nuclear power station in Bulgaria. However, Euratom loans as such will not be sufficient to modernise installations that have to remain in operation. Applications will need to be made for funding available under the PHARE Programme and to the organisation of donors(cid:146) conferences (as in the case of the decommissioning of the Ignalina facility in Lithuania). (1) OJ L 84, 29. 3. 1994. (2001/C 26 E/190) WRITTEN QUESTION E-1077/00 by Raffaele Costa (PPE-DE) to the Commission (7 April 2000) Subject: Terms and conditions to which several Italian credit institutions subject their current account- holders Italian banks normally pay an annual interest rate of between 0,05 % and 1 % to their current account- holders, whilst demanding figures of around, or even above, 10-12 % when granting loans (credit lines). C 26 E/154 Official Journal of the European Communities EN 26. 1. 2001 Is this compatible with Community legislation? Will the Commission take action to prevent the absurd and short-sighted attitude of most Italian credit institutions, which unjustly appropriate substantial amounts from private individuals, businesses and public and private bodies? Answer given by Mr Bolkestein on behalf of the Commission (16 May 2000) Community legislation does not contain provisions aimed at regulating the interest that credit institutions apply to their customers concerning their bank accounts or loans. The level of such interest should be left to market forces. The treaties do not provide any basis to propose legislative measures on the matters raised by the Honourable Member and do not give the Commission any powers of direct intervention in this area. Therefore, the Commission, the national central banks and the European central bank cannot regulate directly the level of prices that credit institutions charge for their services, nor the remuneration capital. These aspects are to be established by each credit institution on the basis of its commercial strategy and according to the principles of a free market. Consequently, the Commission does not foresee any initiatives aimed at regulating the practices of the Community credit institutions toward their customers. (2001/C 26 E/191) WRITTEN QUESTION E-1091/00 by Inger Sch(cid:246)rling (Verts/ALE) to the Commission Subject: Freedom of movement for EU officials (7 April 2000) Swedish television recently reported on the case of a woman who had worked for three years at one of the EU institutions before deciding to return home to Sweden. When she returned, she found that she was not covered by the social insurance systems at all and was treated as if she had just arrived as an immigrant. After using up her savings from her time as an EU official, she was forced to live on welfare benefits until she found a job. There may be many reasons why well-paid officials return to their countries of origin, and it goes without saying that everyone must be free to make that choice. However, it does seem wrong that EU officials should feel compelled to stay put because they have been removed from their national systems without having any other system to rely on for security. What steps does the Commission intend to take to make it easier for EU officials, too, to move freely? Answer given by Mrs Diamantopoulou on behalf of the Commission (31 May 2000) Under Community law there is no unified European social security system. Each Member State is responsible for its own social security system and decides which benefits shall be provided, the conditions for eligibility and the value of the benefits. In general, national social security schemes do not allocate unemployment benefits to people who resign from professional occupation. Officials and other servants of the Communities are protected by a social security scheme instituted by the Council under Article 15 of the Protocol on privileges and immunities of the Communities. The provisions governing the benefits of this scheme are contained in the staff regulations


title: KIRJALLINEN KYSYMYS E-1083/00 esittäjä(t): Laura González Álvarez (GUE/NGL) komissiolle. Caldasin, Cuntisin ja Morañan patoallas (Galicia, Espanja).

text: C 46 E/120 Euroopan yhteis(cid:246)jen virallinen lehti FI 13. 2. 2001 Asian k(cid:228)sittelyn lopettamisen yhteydess(cid:228) ja komission tekemien ehdotusten seurauksena Espanjan viran- omaiset ovat ilmoittaneet erityissuojelualueiden laajentamisesta alueella, jolla hanke sijaitsee. Hiljattain he ovat ilmoittaneet komissiolle uusien erityissuojelualueiden nime(cid:228)misest(cid:228) Bardenas Realesin alueella. Mit(cid:228) tulee kansallisten tuomioistuimien asiassa antamia tuomioita koskeviin huomioihin, on syyt(cid:228) mainita, ettei komission ole asianmukaista kommentoida niit(cid:228). On my(cid:246)s huomattava, ett(cid:228) Espanjan perustuslaki- tuomioistuimen hiljattain antamalla tuomiolla on kumottu Espanjan korkeimman oikeuden aiemmin tekem(cid:228), hankkeen vastainen p(cid:228)(cid:228)t(cid:246)s. Koska Itoizin pato on jo rakennettu, komissio ei n(cid:228)e mit(cid:228)(cid:228)n syyt(cid:228) jatkaa vuonna 1994 tehdyn p(cid:228)(cid:228)t(cid:246)ksens(cid:228) kommentoimista. (1) IP/94/1175. (2001/C 46 E/129) KIRJALLINEN KYSYMYS E-1083/00 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Laura GonzÆlez `lvarez (GUE/NGL) komissiolle (7. huhtikuuta 2000) Aihe: Caldasin, Cuntisin ja Moraæan patoallas (Galicia, Espanja) Galician autonominen hallintoelin on antanut luvan rakentaa Umia-jokeen patoaltaan. Hallituksen hyv(cid:228)k- sym(cid:228)ss(cid:228) ymp(cid:228)rist(cid:246)vaikutustutkimuksessa on vakavia s(cid:228)(cid:228)nn(cid:246)tt(cid:246)myyksi(cid:228). Suurin osa sen sis(cid:228)ll(cid:246)st(cid:228) on tarkka kopio toisesta tutkimuksesta, joka tehtiin Andalusiassa sijaitsevaa Sanlœcarin patoa varten. Tutkimuksessa viitataan andalusialaisiin kuntiin ja andalusialaisiin lintulajeihin, joita ei ole Galiciassa. T(cid:228)st(cid:228) syyst(cid:228) tutkimuksen tekij(cid:246)it(cid:228), Galician autonomisen hallintoelimen kolmea korkea-arvoista virka- miest(cid:228), vastaan esitettiin kanne oletetusta vilpist(cid:228), asiakirjanv(cid:228)(cid:228)renn(cid:246)ksest(cid:228) ja ymp(cid:228)rist(cid:246)rikoksesta sen j(cid:228)lkeen, kun oikeusasiamies oli antanut p(cid:228)(cid:228)t(cid:246)ksens(cid:228). Galician hallintoelimen kansalaisille antama p(cid:228)(cid:228)syy patoaltaan rakentamiseen on ollut tarve toimittaa vett(cid:228) SalnØsin alueen asukkaille. T(cid:228)t(cid:228) varten hallintoelin v(cid:228)(cid:228)rensi vuotta 2000 koskevat SalnØsin asukasennusteet siten, ett(cid:228) se kolminkertaisti O Groven, Sanxenxon ja Villagarc(cid:237)an kunnanhallituksien tiedot. Santiagon yliopiston professorin D(cid:237)az Fierron ja vesientutkijan `lvarez Enjon laatimassa tutkimuksessa todetaan, ett(cid:228) teknisesti patoallas on suunniteltu s(cid:228)hk(cid:246)n tuottamiseen eik(cid:228) vesihuoltoon. Paras todiste t(cid:228)st(cid:228) on se, hallintoelin hyv(cid:228)ksyi juuri kahden s(cid:228)hk(cid:246)voimalan rakentamisen Umia-jokeen. Toinen tulee padon juureen ja toinen alemmas jokivarteen. Niiden vuoksi joen uoma muuttuu ja Molinosin luonnonpuistolle sek(cid:228) Segaden vesiputoukselle aiheutuu haittaa. Itse hankkeen muistiossa my(cid:246)nnet(cid:228)(cid:228)n muita haittoja, joita ovat loiseli(cid:246)iden ilmaantuminen, matkailuodotusten menetys, el(cid:228)miin ja kasveihin kohdistuvat korjaamat- tomat haitat, laitosten ja korkeaj(cid:228)nnitejohdon rakentamisesta aiheutuva maiseman tuhoutuminen jne. Hanketta vastustavan kansalaisj(cid:228)rjest(cid:246)n edustajan mukaan hanketta leimaavat monet s(cid:228)(cid:228)nn(cid:246)tt(cid:246)myydet (puutteet, jotka liittyv(cid:228)t yleishy(cid:246)dyllisyyden vaatimukseen, maa-alueiden haltuunottoa koskeviin asiakirjoi- hin, vedentarvetta koskeviin tutkimuksiin, kuumia l(cid:228)hteit(cid:228) koskeviin geoteknisiin tutkimuksiin jne. ). Pato- allas my(cid:246)s tuhoaisi Umia-joen kalakantoja ja vetytasapainoa sek(cid:228) pilaisi matkailumahdollisuudet kolmessa kunnassa, joilla on suuret odotukset kylpyl(cid:228)matkailun suhteen. Voisiko komissio tarkistaa Galician autonomian hallintoelimen esitt(cid:228)m(cid:228)n ymp(cid:228)rist(cid:246)vaikutustutkimuksen p(cid:228)tevyyden? Voisiko komissio arvioida patoaltaan rakentamisen perusteluja alueen maisemalle, turismille ja ymp(cid:228)rist(cid:246)lle aiheutuvien haittojen valossa? 13. 2. 2001 FI Euroopan yhteis(cid:246)jen virallinen lehti C 46 E/121 Margot Wallstr(cid:246)min komission puolesta antama vastaus (18. toukokuuta 2000) Komissio on saanut tiet(cid:228)(cid:228) parlamentin j(cid:228)senen mainitsemasta padon rakentamisesta Umia-jokeen l(cid:228)helle Galiciassa sijaitsevaa Caldas de Reisin kuntaa Euroopan parlamentin vetoomuksia k(cid:228)sittelev(cid:228)n valiokunnan vetoomuksesta nro 79/98 ja Camilo Nogueira Rom(cid:224)nin esitt(cid:228)m(cid:228)st(cid:228) kirjallisesta kysymyksest(cid:228) nro 1824/ 99 (1). Komissio p(cid:228)(cid:228)tti tutkia asiaa (viitenumero B-1999/2271) ja pyysi Espanjan viranomaisia toimittamaan lis(cid:228)tietoja mainitusta hankkeesta ja toteutetusta ymp(cid:228)rist(cid:246)vaikutusten arvioinnista. Komissio on vastik(cid:228)(cid:228)n saanut Espanjan viranomaisten vastauksen ja tutkii parhaillaan, onko asiassa noudatettu tiettyjen julkisten ja yksityisten hankkeiden ymp(cid:228)rist(cid:246)vaikutusten arvioinnista 27. kes(cid:228)kuuta 1985 annetun neuvoston direktiivin 85/337/ETY (2) s(cid:228)(cid:228)nn(cid:246)ksi(cid:228). On kuitenkin huomattava, ett(cid:228) Espanjan viranomaiset eiv(cid:228)t ole luokitelleet parlamentin j(cid:228)senen mainitse- maa padon rakentamisaluetta luonnonvaraisten lintujen suojelusta 2. huhtikuuta 1979 annetun neuvoston direktiivin 79/409/ETY (3) 4 artiklassa tarkoitetuksi lintujen erityiseksi suojelualueeksi. Kansallisten asian- tuntijoiden ja Birdlife-j(cid:228)rjest(cid:246)n komissiolle vuonna 1998 tekem(cid:228)st(cid:228) lintuinventaariosta k(cid:228)y my(cid:246)s ilmi, ettei tieteellinen yhteis(cid:246) ole luokitellut aluetta lintujen kannalta merkitt(cid:228)v(cid:228)ksi alueeksi. Espanjan viranomaiset eiv(cid:228)t my(cid:246)sk(cid:228)(cid:228)n ole ilmoittaneet alueen olevan yhteis(cid:246)n t(cid:228)rke(cid:228)n(cid:228) pit(cid:228)m(cid:228) alue, joka voitaisiin my(cid:246)hemmin toukokuuta 1992 liitt(cid:228)(cid:228) luontotyyppien sek(cid:228) luonnonvaraisen el(cid:228)imist(cid:246)n ja kasviston suojelusta 21. annetun neuvoston direktiivin 92/43/ETY (4) mukaiseen Natura 2000 -verkostoon. N(cid:228)in ollen tapaus n(cid:228)ytt(cid:228)isi luonnonsuojeluun liittyvien seikkojen osalta kuuluvan Espanjan kansallisten ja alueellisten viran- omaisten yksinomaiseen toimivaltaan Joka tapauksessa komissio toteuttaa perussopimusten valvojana tarvittavat toimenpiteet sen varmistami- seksi, ett(cid:228) yhteis(cid:246)n lains(cid:228)(cid:228)d(cid:228)nt(cid:246)(cid:228) noudatetaan. (1) EYVL C 225 E, 8. 8. 2000, s. 25. (2) EYVL L 175, 5. 7. 1985, s. 40. (3) EYVL L 103, 25. 4. 1979, s. 1. (4) EYVL L 206, 22. 7. 1992, s. 7. (2001/C 46 E/130) KIRJALLINEN KYSYMYS E-1087/00 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Carmen Fraga EstØvez (PPE-DE) komissiolle (7. huhtikuuta 2000) Aihe: Italian s(cid:228)ilyketeollisuuden erityisongelmat Tonnikalan selk(cid:228)palojen kysynt(cid:228)(cid:228) yhteis(cid:246)n teollisuudessa koskevan tutkimuksen johtop(cid:228)(cid:228)t(cid:246)ksiss(cid:228) vakuute- taan, ett(cid:228) t(cid:228)m(cid:228)n teollisuuden kilpailukykyyn liittyv(cid:228)t ongelmat rajoittuvat tiettyjen italialaisten yritysten kustannusrakenneongelmiin. Mik(cid:228) sai komission p(cid:228)(cid:228)ttelem(cid:228)(cid:228)n, ett(cid:228) tiettyjen yritysten rakenneongelma voitaisiin ratkaista syrjim(cid:228)tt(cid:246)mill(cid:228) kaupallisilla toimilla, jotka v(cid:228)hent(cid:228)isiv(cid:228)t yhteis(cid:246)n muun teollisuuden kilpailukyky(cid:228), kuten se ehdotti kalastus- ja vesiviljelytuotteiden yhteist(cid:228) markkinaj(cid:228)rjestely(cid:228) koskevassa asetusehdotuksessaan? Onko komissio yht(cid:228) mielt(cid:228) edell(cid:228) mainitun tutkimuksen johtop(cid:228)(cid:228)t(cid:246)ksist(cid:228)? Aikooko komissio ryhty(cid:228) rakennetoimiin, joilla tuetaan n(cid:228)iden yritysten uudelleenj(cid:228)rjestelyj(cid:228) ja kilpailuky- ky(cid:228)?


title: Comunicação da Comissão ao Parlamento Europeu nos termos do n° 2, segundo parágrafo, do artigo 251° do Tratado CE respeitante à Posição comum adoptada pelo Conselho com vista à adopção de uma directiva do Parlamento Europeu e do Conselho, que altera a Directiva 95/18/CE relativa às licenças das empresas de transporte ferroviário

eurovoc_concepts:
rail transport
trade licence
transport company


title: Verslag van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement en het Economisch en Sociaal Comité over de toepassing van Beschikking nr. 3052/95/EG in 1997 en 1998

eurovoc_concepts:
exchange of information
free movement of goods
marketing
single market
technical specification

formats: html pdf

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 07. 04. 2000 COM(2000)194 definitief VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD, HET EUROPEES PARLEMENT EN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITE over de toepassing van Beschikking nr. 3052/95/EG in 1997 en 1998 VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD, HET EUROPEES PARLEMENT EN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITE over de toepassing van Beschikking nr. 3052/95/EG in 1997 en 1998 Samenvatting Van de instrumenten die voor het beheer van de interne markt noodzakelijk zijn, heeft Beschikking nr. 3052/95/EG een centrale rol. In de interne markt kunnen producten die in de ene lidstaat rechtmatig vervaardigd en in de handel gebracht worden, ook in andere lidstaten in de handel worden gebracht. Er zijn echter situaties waarin een lidstaat het vrije verkeer van een product, of het nu een binnenlands of een ingevoerd product betreft, moet beperken omdat het door zijn specifieke kenmerken een gevaar vormt voor de consument, het milieu of de openbare orde in het algemeen. Daarom heeft de interne markt de lidstaten bij de invoering van het beginsel van het vrije goederenverkeer ook belast met de taak de rechtmatige belangen van hun burgers effectief te beschermen. Beschikking nr. 3052/95/EG moet ervoor zorgen dat ieder besluit van nationale instanties om het vrije verkeer van in een andere lidstaat rechtmatig in de handel gebrachte goederen te beperken, zo spoedig mogelijk onder de aandacht van de Commissie en de andere lidstaten wordt gebracht, zodat deze de nodige stappen kunnen nemen. Deze transparantie is een eerste vereiste voor een efficiënte decentralisatie van het beheer van de interne markt. Ook kan de beschikking ertoe bijdragen gebieden op te sporen waar nog steeds belemmeringen bestaan en waar een harmonisatie op communautair niveau nodig kan zijn. Afgezien van Beschikking nr. 3052/95/EG kent de interne markt nog een hele reeks specifieke instrumenten, die voor verschillende vormen van transparantie zorgen: alle "nieuwe aanpak"-richtlijnen bevatten vrijwaringsclausules op grond waarvan lidstaten tijdelijke afwijkingen van de regels van het vrije verkeer aan de Commissie en de lidstaten moeten meedelen. Richtlijn 92/59/EEG over productveiligheid bevat bepalingen over een kennisgevingsprocedure waarbij lidstaten moeten melden dat een onveilig product uit de markt de Informatierichtlijn 98/34/EG de kennisgeving van alle technische voorschriften voordat deze worden goedgekeurd. is genomen. Anders dan kennisgevingen achteraf bij deze verlangt Beschikking nr. 3052/95/EG is alleen van toepassing wanneer er geen andere specifieke kennisgevingsverplichting bestaat en kan daarom als "veiligheidsnet" worden beschouwd ter waarborging van de transparantie van het beheer van de interne markt. Tot nu toe werden 102 maatregelen in het kader van Beschikking nr. 3052/95/EG aangemeld. Dit lijkt weinig in verhouding tot het aantal maatregelen dat is aangemeld onder specifieke richtlijnen zoals de richtlijn over productveiligheid of de informatierichtlijn. 2 Hierbij spelen verschillende factoren een rol. Om te beginnen moeten de nationale instanties enigszins met dit nieuwe rechtsinstrument vertrouwd raken, bijvoorbeeld door middel van een opleiding. Bovendien is het voor deze instanties moeilijk Beschikking nr. 3052/95/EG temidden van de andere transparantievoorschriften als de juiste kennisgevingsprocedure te identificeren. Soms verloopt de communicatie tussen de Commissie enerzijds en de centrale overheden en de gedecentraliseerde lokale instanties in de lidstaten anderzijds niet vlekkeloos. Ten slotte proberen de marktdeelnemers slechts zelden met een beroep op Beschikking nr. 3052/95/EG goede informatie over productbeperkingen te verkrijgen of achter de motieven van een dergelijke beperking te komen. De conclusie van dit verslag luidt dat de informatie over de werking en de toegevoegde waarde van Beschikking nr. 3052/95/EG op Europees, nationaal en regionaal niveau moet worden verbeterd. Bovendien komt in dit verslag aan de orde dat op lange termijn moet worden overwogen welk soort transparantie voor het beheer van de interne markt nodig is en hoe deze het best kan worden bereikt. 3 INLEIDING Beschikking nr. 3052/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 1995 tot vaststelling van een procedure voor uitwisseling van informatie over nationale maatregelen waarbij wordt afgeweken van het beginsel van het vrije verkeer van goederen binnen de Gemeenschap1 (hierna "de beschikking") is sedert 1 januari 1997 in de lidstaten van toepassing. De beschikking heeft ten doel om door middel van een informatieprocedure de transparantie van de door de lidstaten in afwijking van het beginsel van wederzijdse erkenning genomen maatregelen te waarborgen. Het beginsel van wederzijdse erkenning is een hoeksteen voor de voltooiing en de werking van de interne markt. Op grond van dit beginsel kunnen producten die in een lidstaat rechtmatig vervaardigd of in de handel gebracht worden, in iedere andere lidstaat in het vrije verkeer worden gebracht. Alleen in uitzonderlijke, deugdelijk gemotiveerde gevallen zijn nationale instanties gerechtigd van dit beginsel van het vrije verkeer af te wijken. Op die manier bestaat er in de interne markt een vrij goederenverkeer, waarbij de nationale instanties verplicht zijn ervoor te waken dat dit vrije verkeer de rechtmatige belangen van de burgers van de EU niet op het spel zet. Om twee redenen is de beschikking van essentieel belang voor een goed beheer van de interne markt: • Zij zorgt ervoor dat ieder besluit van een lidstaat dat het vrije goederenverkeer beperkt, wordt aangemeld en transparant is. Ook al is er ook in een aantal sectorale richtlijnen en in de richtlijn inzake productveiligheid sprake van kennisgevingsprocedures, toch heeft deze beschikking een toegevoegde waarde omdat alle gevallen worden bestreken waarvoor geen specifieke kennisgevingsprocedure bestaat. • De door de beschikking nagestreefde transparantie is het logische gevolg van de gedecentraliseerde beheer van de interne markt door de lidstaten, waarvoor indertijd bewust is gekozen. Wanneer een lidstaat maatregelen neemt die de handel in een product ter kennis van de andere lidstaten en de uit een andere lidstaat beperken, moet dit Commissie worden gebracht, zodat op communautair niveau een snelle en goede oplossing kan worden gevonden voor de problemen die het vrije goederenverkeer en de legitieme belangen van de consumenten kunnen schaden. Volgens artikel 11 van de beschikking moet de Commissie binnen twee jaar, te rekenen vanaf de toepassingsdatum van de beschikking, aan het Europees Parlement en de Raad verslag uitbrengen over de toepassing ervan en moet zij de wijzigingen voorstellen die zij passend acht. Het verslag bestaat uit drie delen: na een beschrijving van de functionering van de beschikking (1) wordt een overzicht gegeven van de toepassing ervan in de eerste twee jaren door de lidstaten (2) en de Commissie (3), waarna er nog een aantal conclusies volgen (4). 1 PB L 321 van 30 december 1995, blz. 1. 4 1. DE PROCEDURE De beschikking verplicht de lidstaten de Commissie iedere maatregel te melden die een belemmering vormt voor het vrije verkeer of het in de handel brengen van een bepaald model of bepaald type product dat in een andere lidstaat rechtmatig vervaardigd of in de handel is gebracht, wanneer deze maatregel direct of indirect tot gevolg heeft dat het product algeheel wordt verboden, de vergunning voor het in de handel brengen wordt geweigerd, het model of het in de handel kan worden gebracht of type product wordt gewijzigd voordat het gehandhaafd, of het uit de handel wordt genomen. Deze kennisgeving moet geschieden binnen 45 dagen, te rekenen vanaf de dag dat de maatregel is genomen. Het gebruik van een formulier met de in de bijlage van de beschikking genoemde gegevens is het enige vormvoorschrift. De beschikking geeft ook een aantal uitzonderingen op de kennisgevingsplicht. Kennisgeving is niet nodig voor onder meer rechterlijke beslissingen, maatregelen die uitsluitend ter uitvoering van communautaire harmonisatievoorschriften zijn genomen, maatregelen die krachtens specifieke bepalingen aan de Commissie ter kennis zijn gebracht, maatregelen die al in het ontwerpstadium ter kennis zijn gebracht en maatregelen die zijn genomen ter bescherming van de openbare zedelijkheid of de openbare orde. Ten slotte is de Commissie ingevolge artikel 9 van de beschikking gehouden in de gehele Gemeenschap informatie te verstrekken over de nationale maatregelen die krachtens deze procedure ter kennis zijn gebracht. In dit verband moet zij zorgen voor eerbiediging van het in artikel 6 van de beschikking genoemde beginsel van de vertrouwelijkheid van informatie die door hun aard onder het beroepsgeheim valt. Zij verstrekt, behoudens ten aanzien van nog niet opgeloste gevallen, eveneens informatie over de follow-upmaatregelen die zijn genomen. De procedure van de beschikking is beschreven in het door de Commissie aan de lidstaten verstrekte vademecum. 2. 2. 1 UITVOERING DOOR DE LIDSTATEN Uitvoering van de beschikking door de lidstaten Overeenkomstig de tweede zin van artikel 11 van de beschikking heeft de bevoegde dienst van de Commissie de lidstaten per brief van 24 november 1998 gevraagd hem alle relevante informatie te verstrekken over de wijze waarop zij de beschikking hebben uitgevoerd. Aan de lidstaten die niet binnen de gestelde termijn hadden geantwoord, is op 22 januari 1999 nog een rappel gestuurd. De door de lidstaten verstrekte informatie kan als volgt worden samengevat: België Per brief van 12 februari 1999 hebben de Belgische autoriteiten de Commissie laten weten dat de toepassing van de beschikking is voorbereid in een speciale interministeriële vergadering van 29 november 1996, die ten doel had de betrokken diensten nog eens te herinneren aan de wijze van toepassing van de beschikking. Tijdens deze vergadering is CIBELNOR, een informatiecentrum bij het Belgisch Instituut voor Normalisatie, aangewezen als Belgisch contactpunt voor de beschikking. Op 11 juni 1998 werd opnieuw een interministeriële vergadering gehouden. Hier werd met name gewezen op het doel van de beschikking, de 5 noodzaak van contactpunten en de mogelijkheid van sancties bij niet-toepassing. Op 23 september 1998 vond een bilaterale vergadering tussen de Commissie en de Belgische autoriteiten plaats. Een net van contactpunten bij de betrokken overheidsinstanties kreeg de opdracht na te gaan waarom er nog geen enkele Belgische kennisgeving geregistreerd is. Denemarken Per brief van 10 december 1998 hebben de Deense autoriteiten laten weten dat zij hun diensten door middel van circulaire nr. 145 van het Deense Agentschap voor de ontwikkeling van handel en nijverheid, van 11 september 1996, hebben ingelicht over de wijze waarop de bij de beschikking in het leven geroepen procedure werkt. De diensten worden verder door middel van jaarlijkse informatievergaderingen op de hoogte gehouden. Ook de door de Commissie meegedeelde bekendmakingen van andere lidstaten worden ter informatie en voor advies door de Deense aan de betrokken diensten en aan bepaalde beroepsorganisaties doorgegeven. instanties Duitsland De Duitse autoriteiten hebben er per brief van 29 december 1998 op gewezen dat alle federale ingevolge de beschikking van en regionale autoriteiten op wie de kennisgevingsplicht toepassing is, hiervan in kennis zijn gesteld, zoals al in een brief van 17 december 1996 aan de diensten van de Commissie was gemeld. De Duitse autoriteiten hebben er onder meer op gewezen dat het overeenkomstig artikel 7 van de beschikking aangewezen nationale contactpunt tijdens de betrokken periode 21 maatregelen betreffende de sector bescherming van de gezondheid (sector levensmiddelen) heeft aangemeld. Spanje In een nota van 26 februari 1999 hebben de Spaanse autoriteiten de Commissie ervan in kennis gesteld dat er bij het Staatssecretaris voor het Buitenlands Beleid en voor de Europese Unie een centraal contactpunt is vastgesteld, terwijl er daarnaast ook contactpunten, dezelfde als voor Richtlijn 98/34, zijn bij ieder bij de beschikking betrokken ministerie en bij alle autonome gemeenschappen. Het centrale contactpunt heeft diverse informatieve en explicatieve nota's over de toepassing van de beschikking geschreven, die evenals de beschikking en het vademecum onder de contactpunten zijn verspreid. Ook de contactpunten van de ministeries en de autonome gemeenschappen hebben aanbevelingen en informatieve nota's over de beschikking opgesteld, die naar de bevoegde instanties zijn gezonden. Het centrale contactpunt geeft de Spaanse versie van het kennisgevingsformulier van de andere lidstaten door naar de andere contactpunten, die ze verder verspreiden. In de Revista de Comercio Española is een artikel over de beschikking verschenen dat is gericht tot de economische en sociale subjecten. 6 Frankrijk In een nota van 4 december 1998 hebben de Franse autoriteiten laten weten dat op 26 juli 1996 een circulaire van de minister-president over de beschikking is verschenen, waarin de wederzijdse procedure bij nationale maatregelen die afwijken van het beginsel van het vrije goederenverkeer binnen de Gemeenschap wordt toegelicht. 2 In deze circulaire worden de procedures vastgesteld die door de nationale autoriteiten bij de kennisgeving van Franse terwijl ook wordt vastgesteld hoe maatregelen in acht genomen moeten worden, kennisgevingen uit andere lidstaten moeten worden behandeld. De bijlagen van deze circulaire bevatten voorts het vademecum en het kennisgevingsformulier. Ierland Per brief van 19 januari 1999 hebben de Ierse autoriteiten de Commissie laten weten dat voor de uitvoering van de beschikking dezelfde administratieve procedure als voor Richtlijn 83/189 wordt gevolgd, waardoor de voor de uitvoering van de beschikking bevoegde instantie de mogelijkheid krijgt alle overheidsdiensten en alle betrokken instanties formeel in kennis te stellen van de aard van hun verplichtingen uit hoofde van de beschikking. Italië Per brief van 30 december 1998 hebben de Italiaanse autoriteiten bevestigd dat het ministerie van Industrie, Handel en Ambacht op 14 januari 1997 een mededeling over de toepassing van de beschikking naar alle Italiaanse overheidsinstanties heeft gestuurd. 3 Luxemburg De Luxemburgse autoriteiten hebben in een nota van 21 december 1998 meegedeeld dat het terzake bevoegde ministerie van Energie sinds de inwerkingtreding van de beschikking geen enkele van het beginsel van het vrije verkeer van goederen afwijkende maatregel heeft aangemeld. Nederland In hun brief van 1 februari 1999 herinneren de Nederlandse autoriteiten eraan dat de Centrale Dienst voor In- en Uitvoer (CDIU) als contactpunt in de zin van artikel 7 van de beschikking is aangewezen. Zij voegen eraan toe dat ze de aandacht van de met de uitvoering van de beschikking belaste autoriteiten hebben gewezen op het bestaan van deze beschikking, op de verplichtingen die eruit voortvloeien en op het bestaan van het vademecum van de Commissie. In het kader van de Interdepartementale Werkgroep Notificatie is voorts ten behoeve van alle bij de uitvoering van de beschikking betrokken diensten een handleiding uitgewerkt. Een exemplaar hiervan is als bijlage bij de brief van de Nederlandse autoriteiten gevoegd. Deze wijzen op het nut dat ze bij de samenstelling van de handleiding hebben gehad van de vergadering met de diensten van de Commissie op 27 april 1998, toen de praktische 2 3 Circulaire du Premier Ministre en date du 26 juillet 1996 relative à la procédure mutuelle sur les mesures nationales dérogeant au principe de libre circulation des marchandises à l’intérieur de la Communauté, gepubliceerd in Journal Officiel de la République française van 31 juli 1996, blz. 11592. Mededeling van het ministerie van Industrie, Handel en Ambacht, nr. 16185 van 14 januari 1997, niet gepubliceerd. 7 aspecten van de uitvoering van de beschikking aan de orde konden worden gesteld. Zij stellen voor deze vraagstukken te blijven bespreken, bijvoorbeeld tijdens een van de volgende vergaderingen van het comité dat bij Richtlijn 98/34/EG in het leven werd geroepen. In 1999 zou een vergadering van de betrokken nationale instanties worden gehouden, waarbij ervaringen konden worden uitgewisseld en waar nog eens zou worden gewezen op de verplichtingen uit hoofde van de beschikking. Oostenrijk De Oostenrijkse autoriteiten hebben op 30 december 1998 een fax gestuurd met uitvoerige informatie over de wijze waarop ze de beschikking hadden uitgevoerd. In 1996 heeft het ministerie van Economische Zaken verscheidene vergaderingen georganiseerd, waarin de beschikking, het vademecum en de informatieve nota verspreid zijn. Op 17 december 1996 heeft de ministerraad een circulaire over de toepassing van de beschikking goedgekeurd; deze was aan de regionale autoriteiten gericht en bevatte het vademecum en de informatieve nota. Portugal In een nota van 19 februari 1999 hebben de Portugese autoriteiten eraan herinnerd dat ze op Instituto 11 november 1997 beschikking nr. 30/97 hadden goedgekeurd, waarbij het Português da Qualidade als nationaal contactpunt voor de kennisgevingsprocedure overeenkomstig de beschikking was vastgesteld. Zij deelden mee alles in het werk te hebben gesteld om de in het kader van de beschikking verzamelde informatie door te geven aan de marktdeelnemers, onder meer door hen een internetsite ter beschikking te stellen. Ook hebben zij erop gewezen dat tot dusverre de meeste ontvangen kennisgevingen betrekking hebben op levensmiddelen, medicijnen of chemische stoffen. Finland Op 12 januari 1999 hebben de Finse autoriteiten de Commissie laten weten dat de bevoegde diensten de beschikking hebben uitgevoerd door middel van administratieve overeenkomsten en administratieve samenwerking tussen de betrokken instanties. Zij hebben de volgende stappen ondernomen: informatie van de andere ministeries en instanties over de inhoud en de inwerkingtreding van de beschikking; een beschrijving van de sectoren waarop de harmonisatie niet van toepassing is; organisatie van vergaderingen en studiebijeenkomsten over de toepassing van de beschikking. Bovendien hebben zij op 9 oktober 1998 in in het kader van een pakketvergadering een samenwerking met het DG Interne markt conferentie over de toepassing van de beschikking georganiseerd. Zweden Per brief van 23 december 1998 hebben de Zweedse autoriteiten erop gewezen dat verordening 1996:830 de nationale en lokale instanties ertoe verplicht de in de beschikking bedoelde informatie te verstrekken. Het nationale contactpunt heeft ook regels voor de uitvoering van de beschikking vastgesteld. 4 Hoewel er al veel is gedaan, zien de bevoegde autoriteiten in dat aanvullende acties nodig zijn om ervoor te zorgen dat de beschikking op 4 KFS 1996:3, Regels van het Nationaal handelsbureau betreffende de informatie over de nationale maatregelen waarbij van het beginsel van het vrije goederenverkeer binnen de Europese Gemeenschap wordt afgeweken. 8 alle administratieve niveaus wordt toegepast, en vooral op lokaal en regionaal niveau waar de behoefte aan informatie zich in het bijzonder doet gevoelen. De Zweedse autoriteiten hebben bovendien enkele problemen bij de uitvoering van de beschikking aan de orde gesteld: gebrek aan duidelijkheid bij de onderlinge afbakening van de verschillende informatieprocedures; het feit dat de beschikking niet betrekking heeft op maatregelen die door bepaalde particuliere organisaties worden genomen, en evenmin op enkele soorten maatregelen zoals eerste contacten die wel gevolgen kunnen hebben voor het vrije goederenverkeer; moeilijkheden bij het verkrijgen van informatie uit andere lidstaten; en ten slotte twijfel over de kennisgeving van maatregelen die zijn goedgekeurd op gebieden waar sprake is van harmonisatie. Verenigd Koninkrijk Per brief van 27 januari 1999 hebben de Britse autoriteiten erop gewezen dat zij tot dan toe nog geen maatregelen hadden aangemeld. Als verklaring voeren zij aan dat de in het kader van de beschikking aan te melden maatregelen vaak ook al in het kader van andere kennisgevingsprocedures worden aangemeld. De beschikking is in het Verenigd Koninkrijk uitgevoerd door middel van een administratieve circulaire van 11 december 1996. Na een recente analyse van de toepassing van de beschikking hebben de Britse autoriteiten evenwel laten weten dat de diensten binnenkort nieuwe richtlijnen zullen krijgen en dat zij dan ook aan hun verplichtingen uit hoofde van de beschikking zullen worden herinnerd. Ook hebben zij erop gewezen belang te hechten aan informatie over de conclusies die de Commissie uit de kennisgevingen trekt. Ten slotte geven zij aan dat het vaak niet gemakkelijk is vast te stellen in welk land bepaalde producten zijn vervaardigd, zodat ze niet weten of maatregelen dienaangaande al dan niet moeten worden aangemeld. De lidstaten hebben de Commissie overeenkomstig artikel 7 van de beschikking laten weten welke nationale instanties zijn aangewezen om de in deze beschikking bedoelde informatie mede te delen of te ontvangen. Een volledige lijst is opgenomen in bijlage 1 van dit verslag. 2. 2 Overzicht van de kennisgevingen 2. 2. 1 Lidstaten Ingevolge artikel 12 is de beschikking vanaf 1 januari 1997 van toepassing. In dat jaar hebben de diensten van de Commissie 33 kennisgevingen geregistreerd uit drie lidstaten (zie bijlage 2). Het betreft: - de Franse Republiek (26 kennisgevingen); - de Bondsrepubliek Duitsland (4 kennisgevingen); - de Republiek Finland (3 kennisgevingen). In 1998 (zie bijlage 2) is het aantal door de Commissie geregistreerde kennisgevingen toegenomen tot 69. In dat jaar hebben slechts vier lidstaten kennisgevingen gestuurd: - de Helleense Republiek (43 kennisgevingen); - de Bondsrepubliek Duitsland (18 kennisgevingen); - de Franse Republiek (5 kennisgevingen); - het Koninkrijk Denemarken (3 kennisgevingen). 9 Het aantal kennisgevingen blijkt in de praktijk nog steeds onbevredigend te zijn. Verbetering is nodig omdat talrijke nationale maatregelen blijkbaar niet worden aangemeld hoewel ze in het toepassingsgebied van de beschikking vallen. Uit bijlage 3 blijkt dat de aangemelde maatregelen betrekking hebben op belangrijke sectoren van de economie waarop regelmatig nationale maatregelen worden genomen. Een groot aantal landen heeft nog helemaal geen maatregelen aangemeld: - Oostenrijk; - België; - Spanje; - Ierland; - Italië; - Luxemburg; - Nederland; - Portugal; - Zweden; - Verenigd Koninkrijk. 2. 2. 2 Europese Economische Ruimte Overeenkomstig het besluit van het Gemengd Comité van de Europese Economische Ruimte (EER) nr. 16/97 van 26 maart 19975 is de beschikking sinds 1 december 1998 ook van toepassing in alle lidstaten van de EER. Ingevolge artikel 109 en protocol 1 van de EER-overeenkomst sturen de diensten van de Commissie de kennisgevingen die zij ingevolge de beschikking ontvangen, sedert 1 december 1998 de EVA (Europese Vrijhandelsassociatie), terwijl deze de kennisgevingen die zij van de lidstaten van de EVA ontvangt, aan de verantwoordelijke diensten van de Commissie doet toekomen. de Toezichthoudende Autoriteit ook van aan toe In het kader van de in artikel 109 van de EER-overeenkomst geregelde samenwerking kan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA ook toegang krijgen tot de kennisgevingen die de Commissie heeft ontvangen in de periode van 1 januari 1997 tot 30 november 1998, toen de beschikking in de Europese Gemeenschap al wel in werking was getreden, maar in de EER nog niet. 5 Besluit van het Gemengd Comité van de Europese Economische Ruimte (EER) nr. 16/97 van 26 maart 1997 tot wijziging van bijlage II (technische voorschriften, normen, keuring en certificatie) bij de EER-overeenkomst, PB L 182 van 10 juli 1997, blz. 49. 10 Dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA sinds 1 december 1998 nog geen kennisgevingen van de lidstaten van de EVA aan de diensten van de Commissie heeft doorgegeven, is een gevolg van het feit dat de beschikking in EER-verband nog maar kort geleden in werking is getreden. Daarom ook heeft de Commissie nog niet de beschikking over informatie over de specifieke administratieve regelingen. 3. 3. 1 UITVOERING DOOR DE COMMISSIE Interne procedures van de Commissie Verantwoordelijk voor de uitvoering van de beschikking bij de Commissie is de dienst van het DG Interne markt die klachten over belemmeringen van het vrije goederenverkeer afhandelt. Wanneer deze dienst een kennisgevingsformulier ontvangt, registreert hij deze en geeft hij een ontvangstbewijs af. Het formulier wordt vervolgens gestuurd naar de dienst van de Commissie die bevoegd is voor het gebied waarop de kennisgeving betrekking heeft. Na de vertaling van het kennisgevingsformulier in alle talen van de Gemeenschap wordt het ter informatie en voor commentaar naar alle lidstaten gestuurd. 3. 2 Acties van de Commissie ter bevordering van de uitvoering van de beschikking In het kader van de pakketvergaderingen met de lidstaten over het vrije goederenverkeer (art. 28 - 30 EG) heeft de Commissie steeds informatievergaderingen gehouden. Ook zijn er bilaterale vergaderingen tussen bepaalde lidstaten en de Commissie geweest om specifieke problemen op te lossen. Toen de beschikking door de lidstaten werd goedgekeurd, heeft de Commissie bovendien een vademecum samengesteld, met behulp waarvan de bevoegde nationale instanties konden bepalen welke maatregelen in het kader van deze procedure van wederzijdse informatie moeten worden aangemeld. De Commissie heeft dit vademecum op ruime schaal verspreid, met name tijdens bovengenoemde pakketvergaderingen. Ook moet erop worden gewezen dat het bij Richtlijn 98/34/EG (ex Richtlijn 83/189/EEG) ingestelde Permanent Comité overeenkomstig artikel 10 van de beschikking op gezette tijden op de hoogte is gehouden van de werking van de procedure en de uitvoering ervan door de lidstaten. Dit Comité, en ook de voorzitters van de pakketvergaderingen in hun vergadering van 6 februari 1998 en 12 februari 19996, zijn ook op de hoogte gebracht van de praktische problemen en de moeilijkheden bij de interpretatie van de beschikking, die tijdens de eerste twee jaar van de uitvoering ervan zijn vastgesteld. Om de effectieve toepassing van de beschikking te verbeteren en de nationale maatregelen voor het bedrijfsleven transparanter te maken, hebben de diensten van de Commissie alle vergaderingen met de verschillende beroepsorganisaties aangegrepen om deze in kennis te stellen van de inwerkingtreding en de wijze van uitvoering van de beschikking. 6 Vergadering met de voorzitters instanties) van de pakketvergaderingen over het vrije goederenverkeer (art. 28 - 30 EG) en de overheidsopdrachten, van 6 februari 1998. (vertegenwoordigers van de nationale 11 3. 3 Coördinatie met andere communautaire instrumenten De coördinatie van de verschillende kennisgevingsprocedures is geregeld in artikel 8 van de beschikking. Het beheer van de interne markt is grotendeels gedecentraliseerd en berust op het beginsel van administratieve samenwerking tussen de lidstaten. Een essentieel element van deze samenwerking is transparantie van de acties van deze autoriteiten, waarvoor diverse instrumenten ter beschikking staan. 3. 3. 1 Kennisgevingen volgens de "nieuwe aanpak"-richtlijnen Op gebieden waarvan de harmonisatie in de "nieuwe aanpak"-richtlijnen (bv. die betreffende eenvoudige drukvaten, veiligheid van speelgoed, medische apparatuur, gastoestellen, persoonlijke beschermingsmiddelen, elektromagnetische compatibiliteit, liften, veiligheid van machines enz. ) geregeld is, zorgen in deze richtlijnen zelf geregelde kennisgevingsprocedures voor transparantie van de beheersmaatregelen, met name wanneer wederzijdse erkenning van een product wordt geweigerd. Alle producten die aan de eisen van deze richtlijnen voldoen, kunnen in het vrije verkeer gebracht worden. Alleen in nauwkeurig omschreven gevallen kunnen de lidstaten op grond van een vrijwaringsclausule in de richtlijnen een product uit de markt nemen. Hiervan moet de Commissie in kennis worden gesteld, die een onderzoek uitvoert volgens de procedure die is neergelegd in deze vrijwaringsclausule. Ter informatie worden in bijlage 4 en 5 voor enkele van de belangrijkste richtlijnen de kennisgevingscijfers voor 1997 en 1998 gegeven. 3. 3. 2 Kennisgevingen volgens Richtlijn 92/59 Richtlijn 92/59/EEG7 betreffende de productveiligheid kan evenals de beschikking als een instrument van algemene aard worden beschouwd. Zij is van toepassing op alle producten die voor de consument bestemd zijn of door de consument zouden kunnen worden gebruikt. De richtlijn legt een algemene veiligheidsverplichting op, die ook betrekking heeft op risico's die in de specifieke richtlijnen inzake technische harmonisatie buiten beschouwing blijven. Zij twee kennisgevingsprocedures, waarvan een voor urgente gevallen, die betrekking kent hebben op maatregelen van de lidstaten die de toegang van producten tot hun markt beperken of verbieden. De procedures zijn van toepassing wanneer de verplichting tot kennisgeving van noodmaatregelen niet in een specifiek communautair voorschrift is geregeld. De kennisgevingscijfers uit hoofde van Richtlijn 92/59 voor 1997 en 1998 zijn opgenomen in bijlage 6 en 7. Uit een sectorale analyse van de non-foodsector blijkt dat speelgoed en babyartikelen in 1997 en 1998 een groot deel van de kennisgevingen uitmaakten (57% in 1997 en 17% in 1998); cosmetische en hygiënische producten komen op 17% (1998) en 7% (1997), terwijl ook veel kennisgevingen betrekking hebben op aanstekers (7% in 1997 en 26% in 1998). 7 Richtlijn 92/59/EEG van de Raad van 29 juni 1992 inzake algemene productveiligheid, PB L 228 van 11 augustus 1992, blz. 24. 12 3. 3. 3 Kennisgeving volgens Richtlijn 98/34 Op de derde plaats is er Richtlijn 98/34/EG8, die kennisgeving van ontwerpen voor technische voorschriften en voor regels betreffende diensten van de informatiemaatschappij voorschrijft. Deze kennisgevingsprocedure onderscheidt zich van bovenstaande procedures door twee belangrijke kenmerken: de regels waarvan kennis gegeven moet worden, moeten een algemene en geen individuele toepassing hebben en ze moeten worden aangemeld voordat ze worden goedgekeurd. Sinds 1984 konden in het kader van deze procedure meer dan 6 300 van nationale ontwerpen worden onderzocht, wat bijdroeg aan de verwijdering belemmeringen voor de goede werking van de interne markt. De laatste tijd is er sprake van een daling van het aantal kennisgevingen: in 1998 ontving de Commissie er 604, tegen nog 670 in 1997 (daarbij komen nog eens 230 teksten die door de Nederlandse autoriteiten en bloc werden aangemeld, in het kader van een regularisatie van inbreuken op de richtlijn). In afnemende volgorde zijn de sectoren waarvoor in 1998 de meeste kennisgevingen zijn binnengekomen: machines, telecommunicatie, vervoer en bouwnijverheid. In 1997 heeft de Commissie 117 met redenen omklede adviezen uitgebracht over ontwerpen die mogelijk in strijd waren met het communautaire recht. In 1998 is het aantal met redenen omklede adviezen gedaald tot 64. landbouwproducten en levensmiddelen, 3. 3. 4 De rol van "restverwerker" van de beschikking Ten opzichte van de drie eerder genoemde categorieën instrumenten die de transparantie moeten bevorderen is de beschikking een soort "restverwerker". Wanneer een nationale instantie in het kader van het beheer van de interne markt een product uit de markt neemt dat in een andere lidstaat rechtmatig in de handel is gebracht, moet deze maatregel uit hoofde van deze beschikking worden aangemeld indien deze verplichting niet al uit een ander communautair instrument voortvloeit (artikel 8 van de beschikking). Het is dus de bedoeling van de beschikking ervoor te zorgen dat de Commissie en de lidstaten volledig geïnformeerd worden over de belemmeringen voor de handel in de interne markt. Wanneer er verder geen relevante instrumenten zijn, moet de beschikking een snelle en gecoördineerde actie van de lidstaten als beheerders van de interne markt garanderen, teneinde hetzij deze belemmeringen uit de weg te ruimen hetzij doeltreffende maatregelen te nemen om op Europees niveau de consumentenbelangen te beschermen. Deze doelstelling moet echter gerelateerd worden aan onderstaande statistieken van de in 1997 en 1998 ontvangen kennisgevingen. 8 Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften, PB L 204 van 21 juli 1998, blz. 37, zoals gewijzigd bij Richtlijn 98/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 juli 1998 tot wijziging van Richtlijn 98/34/EG betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften, PB L 217 van 5 augustus 1998, blz. 18. 13 1997 Duitsland Frankrijk Finland 4 26 3 Totaal 33 1998 Duitsland Frankrijk Denemarken Griekenland Totaal 18 5 3 43 69 3. 4 Behandeling van kennisgevingen De kennisgevingsprocedure bestaat uitmonden in een besluit over de te nemen maatregelen. in wezen uit twee etappes: de instructie, die moet In de instructiefase ontvangt de voor het beheer van het betrokken instrument bevoegde dienst van de Commissie een kennisgeving van een lidstaat, die hij doorstuurt naar de lidstaten en naar de sectorale en algemene diensten van de Commissie. Alvorens de kennisgeving te analyseren kunnen de diensten van de Commissie een comité van deskundigen of een wetenschappelijk comité raadplegen wanneer de maatregel bijzonder technisch van aard is en een specifieke expertise vergt. Tot dusverre heeft dit zich evenwel nog niet voorgedaan. Wanneer de door de lidstaat verstrekte motivering onvoldoende voor een dergelijke analyse lijkt, kan deze om aanvullende informatie worden gevraagd. 9 Na deze inhoudelijke analyse stellen de diensten van de Commissie de verdere procedure vast. Er zijn twee mogelijkheden: (cid:1) De aangemelde maatregel heeft een individueel karakter en heeft betrekking op een in het algemeen geen bijzondere follow-up. De bepaald product. Hierdoor belemmering van het vrije goederenverkeer is dan namelijk niet het gevolg van verschillen in wetgeving tussen de lidstaat van herkomst en die van bestemming, maar van de technische kenmerken van het product (bv. constructiefout, onvoldoende informatie voor de consument). is er (cid:1) 9 Uit de aangemelde maatregel blijkt dat er een groot verschil is tussen de wetgeving in de lidstaat van herkomst en die in de lidstaat van bestemming van het product, of dat ze elkaar zelfs uitsluiten. In dergelijke gevallen kunnen regelingen voor producten of sectoren waarvoor het beginsel van wederzijdse erkenning niet volstaat om het vrije heel wat goederenverkeer kennisgevingen die de Commissie in de eerste twee jaar van de uitvoering van de beschikking heeft ontvangen, betrekking op belemmeringen voor het in de handel brengen van (met vitaminen of andere voedingsstoffen) verrijkte producten. Deze kennisgevingen verzekeren, worden geactualiseerd. Zo hadden te Zie in dit verband de kennisgevingen van Frankrijk betreffende belemmeringen bij het op de markt brengen van producten voor invitrodiagnose. 14 vormden een bevestiging van de informatie waarover de Commissie al beschikte en waaruit bleek dat er verschillen waren in de wijze waarop de lidstaten deze vraagstukken benaderen. De diensten van de Commissie kunnen het probleem dan eerst voorleggen aan het Comité voor technische voorschriften dat krachtens de beschikking belast is met het toezicht op de toepassing ervan. Dan kunnen de standpunten van de lidstaten worden ingezameld en eventueel kan in overleg met hen een oplossing worden gezocht. Wanneer dit niet lukt, moet wellicht worden overgegaan tot harmonisatie. Dan zal de kennisgevingsprocedure van de beschikking zijn doel volledig hebben vervuld: vaststelling van gebieden waar nog belemmeringen bestaan en zorgen voor de goedkeuring van maatregelen om die belemmeringen uit de weg te ruimen. Het gevolg dat in het kader van Beschikking nr. 3052/95/EG aan kennisgevingen wordt gegeven, moet worden onderscheiden van bijkomende maatregelen van de Commissie; deze worden genomen wanneer door de kennisgeving elementen ter kennis van de Commissie komen die een afzonderlijke behandeling verdienen in het kader van een andere procedure. Dit is vooral het geval bij irrelevante kennisgevingen. Zo hoeft een maatregel wellicht helemaal niet te worden aangemeld of had deze in het kader van een ander instrument moeten worden aangemeld. In dat geval geeft de met de uitvoering van de beschikking belaste dienst van de Commissie de kennisgeving door aan de bevoegde dienst. Een in het kader van Beschikking nr. 3052/95/EG aangemelde maatregel kan ook onverenigbaar lijken met de artikelen 28 en 30 EG, waar het beginsel van het vrije verkeer van goederen geregeld is. De Commissie zal dan als hoedster van het Verdrag een uitvoerig onderzoek doen naar de motivering van de maatregel (door contact op te nemen met de lidstaten) en eventueel een inbreukprocedure overeenkomstig artikel 226 EG inleiden. In dat verband kan worden opgemerkt dat de kennisgeving in de paar gevallen waarin de Commissie de inleiding van een dergelijke procedure nuttig achtte, meestal gepaard ging met dan wel gevolgd werd door een klacht. 4. EVALUATIE EN CONCLUSIES De uitvoering van de beschikking in de eerste twee jaar na de inwerkingtreding heeft niet de verwachte resultaten opgeleverd. Met name door het kleine aantal kennisgevingen dat werd ontvangen, kon de beschikking niet ten volle beantwoorden aan haar doel, om voor alles een geprivilegieerd instrument te worden voor informatie over de praktische werking en over het gebied van de interne markt. Zoals hierboven al is aangegeven, kregen de diensten van de Commissie ondanks de beschikking onvoldoende informatie over de goede werking van het beginsel van wederzijdse erkenning, en ook kon niet worden vastgesteld in welke sectoren dit beginsel slecht functioneerde, wat een voorstel tot harmonisatie had kunnen rechtvaardigen. Evenmin is het gelukt om met behulp van de beschikking een snelle oplossing te vinden voor bepaalde problemen in verband met het vrije verkeer. Door de termijn van 45 dagen in artikel 4 hadden de diensten van de Commissie namelijk in staat moeten zijn zeer snel op de hoogte te geraken van het bestaan van een probleem in verband met het vrije verkeer, om dan met de betrokken lidstaat contact op te nemen om op korte termijn samen een oplossing te zoeken. Het beleid van de Commissie is namelijk, en de beschikking had hieraan moeten bijdragen, de behandeling van problemen van het vrije verkeer te versnellen om zo de procedures van het Verdrag te vermijden. 15 Wat de oorzaken van deze moeilijke start betreft, blijkt uit de beschikbare statistische informatie, hoe weinig representatief deze ook is, duidelijk dat er in de praktijk wel degelijk moeilijkheden bij de uitvoering van de beschikking zijn. De idee van een gedecentraliseerd beheer van de interne markt die aan de beschikking ten grondslag ligt, lijkt namelijk te stuiten op problemen als gevolg van een gebrek aan informatie over haar toepassing en over haar rol in het geheel van instrumenten die de transparantie van de interne markt moeten bevorderen. Uiteraard is er wel een aanlooptijd nodig om de samenwerking tussen vijftien overheidsdiensten en de Commissie op gang te brengen. De ervaring die bij de uitvoering van Richtlijn 98/34/EG is opgedaan, duidt erop dat de toepassing van de beschikking de komende jaren aanzienlijk zal verbeteren. Het heeft namelijk ook enkele jaren geduurd voordat er echt sprake was van de systematische kennisgeving van normen en technische voorschriften die door Richtlijn 98/34/EG werd vereist. Voorts moet erop worden gewezen dat de doeltreffendheid van de instrumenten die een transparant beheer van de interne markt moeten bevorderen, afhankelijk is van een goede toepassing van deze instrumenten, die zelf weer afhangt van het feit dat de instanties die de instrumenten moeten toepassen en de betrokken ondernemingen en burgers goed moeten worden geïnformeerd. De nationale instanties die erop moeten wijzen dat kennisgeving van een maatregel uit hoofde van de beschikking noodzakelijk is, blijken zelf namelijk onvoldoende te weten over de werking van de beschikking. De maatregelen worden namelijk zeer vaak vastgesteld door gedecentraliseerde organen die niet altijd in staat zijn aan hun kennisgevingsverplichtingen uit hoofde van het communautaire recht te voldoen. Deels kan hieraan op nationaal vlak wat worden gedaan, omdat de ambtenaren die de informatie van de Commissie of van de ministeries in de lidstaten ontvangen, niet altijd dezelfden zijn als die welke de beschikking moeten toepassen. De Commissie zal in versterkte mate streven naar een doeltreffende toepassing van de beschikking door de lidstaten, zowel op lokaal en nationaal vlak als in de verschillende economische sectoren. Hiertoe zullen de volgende acties worden uitgevoerd: • De informatiecampagnes over het bestaan van de beschikking en de toepassing ervan moeten worden geïntensiveerd, met name bij de gedecentraliseerde instanties. De samenstelling van een informatiebrochure en de organisatie van studiebijeenkomsten zijn doeltreffende middelen om deze instanties te wijzen op hun verplichtingen ingevolge het communautaire recht. • Ter ondersteuning van bovenstaande acties en om de samenwerking tussen de communautaire, nationale en lokale autoriteiten te stimuleren zal de Commissie vanaf 2000 van de lidstaten verlangen dat ze jaarlijks een verslag met een sectorale indeling opstellen met een lijst van de verzonden kennisgevingen, informatie over de uitvoering van de beschikking en een overzicht van de moeilijkheden waarmee men in verband hiermee geconfronteerd werd. Ook moet het verslag relevante informatie van de gedecentraliseerde instanties omvatten. Tegelijkertijd nodigt de Commissie de lidstaten uit de bevoegde instanties bij te scholen en te informeren. • Omdat samenwerking met de marktdeelnemers vaak nuttig is voor de toepassing van het communautaire recht en dezen ook een preventieve invloed kunnen uitoefenen om de inachtneming van dit recht te waarborgen, zijn de diensten van de Commissie voornemens om in samenwerking met de lidstaten regelmatig informatievergaderingen met de betrokken beroepsverenigingen te houden. De betrokkenen krijgen op die manier meer 16 informatie, zodat ze op termijn actief kunnen helpen bij de opsporing van niet-aangemelde maatregelen. Dit ligt in de lijn van de voorstellen die de Commissie in haar mededeling van 1999 over het beginsel van wederzijdse erkenning heeft uiteengezet. 10 • Verbetering van de informatie over het bestaan en de toepassing van de procedure zal er ongeacht de andere informatiemiddelen in uitmonden dat ten behoeve van de marktdeelnemers en alle betrokken nationale instanties op internet een systeem voor de verspreiding van de in de beschikking bedoelde informatie wordt geplaatst. • Omdat inschakeling van het bij Richtlijn 98/34/EG opgerichte Permanent Comité, dat als raadgevende instantie voor de toepassing van de beschikking optreedt, efficiënt is gebleken, zal de Commissie dit comité periodiek op de hoogte stellen van de toepassing te betrekken bij de follow-up van de van de beschikking en proberen het meer kennisgevingen en bij iedere actie die in het kader van de huidige maatregelen wordt genomen. • De transparantie en de flexibiliteit die kenmerkend zijn voor de beschikking, gaan niet goed samen met eventuele dwangmaatregelen die door een gebrekkige uitvoering gerechtvaardigd zouden zijn. Dit verklaart het beperkte aantal procedures tegen lidstaten die bepaalde maatregelen niet hebben aangemeld. Toch zullen de diensten van de Commissie waakzamer en doortastender worden bij de opsporing van inbreuken van lidstaten in verband met de niet-kennisgeving van maatregelen. Hiertoe zullen de diensten van de Commissie de lidstaten in het kader van de administratieve samenwerking op de hoogte stellen over zaken die naar aanleiding van klachten op pakketvergaderingen aan de orde zijn gesteld en waar een kennisgeving noodzakelijk was geweest. Zij zullen ook met de bevoegde instanties in de lidstaten samenwerken om twijfel- of probleemgevallen op te sporen en te verduidelijken en iedere andere onzekerheid over al dan niet verplichte kennisgeving van een nationale maatregel uit de weg te ruimen. Verder zou kunnen worden nagedacht over de noodzakelijke transparantie bij het gedecentraliseerde beheer van de interne markt. Het totaalbeeld dat de statistieken over alle soorten kennisgevingen met betrekking tot de interne markt geven, getuigt van een zekere onevenwichtigheid tussen deze instrumenten, zowel wat de kennisgevingen zelf als wat de follow-up betreft. Een grondige analyse kan nuttig blijken te zijn om de werking van de voor een gedecentraliseerd beheer van de interne markt noodzakelijke transparantiemechanismen te verbeteren. Een dergelijke analyse zou ook betrekking moeten hebben op de follow-upmaatregelen (standstill-perioden, invoering van een enkel aanspreekpunt bij de Commissie voor alle kennisgevingen ongeacht de juridische grondslag, klachten van de lidstaten, de Commissie, de wetenschappelijke comités enz. ). De nationale of communautaire instanties krijgen zo de juiste middelen om de interne markt zo doeltreffend mogelijk in het belang van de ondernemingen en de burgers te beheren. 10 Mededeling van de Commissie van 16 juni 1999 aan de Raad en aan het Europees Parlement inzake wederzijdse erkenning in het kader van de follow-up van het actieprogramma voor de interne markt. 17 BIJLAGE 1 Bevoegde instanties in het kader van Beschikking nr. 3052/95/EG BELGIË CIBELNOR (p/a Belgisch Instituut voor Normalisatie) Brabançonnelaan 29 B - 1000 Brussel Tel. : Fax: (32-2) 738 01 11 (32-2) 733 42 64 DENEMARKEN Erhvervsfremme Styrelsen Internationale Tekniske Handelsvilkår Tagensvej 137 2200 København N Tel. : Fax: E-mail: C=DK; A=DK400; P=EFS; S=Journal (45) 35 86 86 86 (45) 35 86 86 87 DUITSLAND Bundesministerium für Wirtschaft Herr Dr. Winkel -Referat EB3 - D - 53107 BONN Tel. : Fax: E-mail: C=DE; A=BUND400; P=BMW1; O=BONN1; S=BUERO-EB3 Internet: BUERO-EB3@BONN1. BUND400. DE (49-228) 615 ( - 41 19 Herr Dr. Winkel; - 25 02 Herr Behrens; - 43 98 Herr Schirmer) (49-228) 615 20 56 GRIEKENLAND Ministry of Development Standardisation Body (ELOT) M. Evangelos E. Melagrakis 313 Acharnon St. GR - 11145 ATHENS Tel. : Fax: X. 400: C=GR A=MASTER400 P=EURODYN O=GOV OU=YBET OU=GGB S=PBOX (30-1) 228 00 01 (30-1) 202 68 75 18 SPANJE Ministerio de Asuntos Exteriores Dirección General de Asuntos técnicos de la Unión Europea D. Luis Antonio Rico C/ Padilla 46, planta 2 E - 28006 MADRID Tel. : Fax: X. 400: C=es/ADMD=mensatex/PRMD=mae/ORG=sece/S=rico/G=luis (34-1) 563 68 70 (34-1) 562 48 61 FRANKRIJK SGCI Attn: M. Régis Rama “Carré Austerlitz” 2, Boulevard Diderot F - 75572 PARIS CEDEX 12 Tel. : Fax: X. 400: C=FR; A=Atlas; P=IRIS; O=SGCI; S=SGCI-RENET E-mail:regis. rama@sgci. finances. gouv. fr (33-1) 44 87 10 60 (33-1) 44 87 12 96 IERLAND Single Market Unit Department of Tourism and Trade Mr. Ronnie Breen Kildare Street IRL - DUBLIN 2 Tel. : Fax: X. 400: C=IE/admd=NA/prmd=ENTEMP/pn=BREENR Internet: breenr@entemp. irlgov. ie (353-1) 662 14 44 (353-1) 676 61 54 ITALIË Ministerio dell’Industria, del Commercio e dell’Artigianato Direzione generale della produzione industriale Ispettorato tecnico, Divisione XIX - Roma Italia - ROMA Tel. : Fax: X. 400 S=Ispettorato U=M. I. C. A. =ISPIND, P=DGS, A=MASTER400, C=IT (E-mail: min. ind. isp. tecnico. @agora. stm. it) (39-6) 47 05 30 69 (39-6) 47 88 77 48 tecnico, D= Classe>IPM, D=ID-NODO>BF9RM001, 19 LUXEMBURG Service de l’Energie de l’Etat M. Jean-Paul Hoffmann, Directeur Boîte postale 10 L - 2010 LUXEMBOURG Tel. : Fax: X. 400: C=LU; A=INFONET; P=ETAT; O=EG; S=HOFFMANN; G=JEAN-PAUL E-mail: jean-paul. hoffmann@eg. etat. lu (352) 46 97 46-1 (352) 22 25 24 NEDERLAND Ministerie van Financiën Belastingdienst/Douane centrale dienst voor in-en uitvoer Afdeling O. R. Postbus 30003 9700 RD GRONINGEN Tel. : Fax: X. 400: C=NL A=400NET P=CDIU S=NOTIF OU1=CDIU (31-50) 523 91 78/ 523 92 75 (31-50) 523 92 19 OOSTENRIJK Bundesministerium für wirtschafltliche Angelegenheiten zHd. : Frau Maria Haslinger Abteilung II/5 Stubenring 1 A - 1011 WIEN (43-1) 711 00 - 54 53 Tel. : Fax: (43-1) 715 96 51 / 714 27 23 E-mail: maria. haslinger@bmwa. gv. at X. 400: C=AT; A=GV; P=BMWA; O=BMWA; G=Maria; S= Haslinger PORTUGAL Instituto Português da Qualidade - IPQ Rua C à Avenida dos Três Vales 2825 Monte da Caparica Portugal Tel. : Fax: (351-21) 294 81 00 (351-21) 294 81 01 / 294 82 22 20 FINLAND Ministry of Trade and Industry Trade department Section for Internal market Affairs P. O. Box 230 FIN - 00171 HELSINKI Tel. : (358-9) 160-1 (160 36 57 Antti Riivari, 160 35 27 Pia Nieminen) Fax: (358-9) 160 40 22 E-mail: S=tuoteilmoitukset, O=ktm, P=vn, A= mailnte, C=fi ZWEDEN Mrs. Kerstin Carlsson Kommerskollegium - U3 (National Board of Trade) Box 6803 113086 STOCKHOLM (46-8) 690 48 00 Tel. : Fax: (46-8) 690 48 40 E-mail: (X. 400) C=SE, ADMD=400net, O=Komkoll, S=nat not point VERENIGD KONINKRIJK Department of Trade and Industry Standards and Technical Regulations Directorate 2 Bay 327 151 Buckingham Palace Road UK - SW1W 9SS Tel. : Fax: E-mail:S=TI; G=83189; O=DTI; OU1=TIDV; P=HMG DTI; A=GOLD 400; C=GB Internet: 83189. ti@tidv. dti. gov. uk (44-171) 215 14 88 (44-171) 215 15 29 Mr. Lars-Ake Erikson EFTA Surveillance Authority Senior Officer Goods Directorate Trierstraat 74 B - 1040 BRUSSEL 21 BIJLAGE 2 Statistische informatie over Beschikking nr. 3052/95/EG (kennisgevingen per lidstaat) Lidstaten FRANKRIJK DUITSLAND FINLAND BELGIË DENEMARKEN GRIEKENLAND SPANJE IERLAND ITALIË LUXEMBURG NEDERLAND OOSTENRIJK PORTUGAL ZWEDEN VERENIGD KONINKRIJK 1997 1998 5 18 3 43 26 4 3 22 BIJLAGE 3 Kennisgevingen per sector 1997 Diergeneesmiddelen (F: 5) = 5 Levensmiddelen (D: 4; FI: 3) = 7 Diergeneesmiddelen (F: 5) = 5 Levensmiddelen (D: 4; FI: 3) = 7 Farmaceutische producten (F : 21) = 21 Farmaceutische producten (F : 21) = 21 1998 Diergeneesmiddelen (F : 5) = 5 Chemische producten (DK : 1) = 1 Overige (DK : 2) = 2 Levensmiddelen (EL : 43; D : 18) = 61 Levensmiddelen (EL : 43; D : 18) = 61 Chemische producten (DK : 1) = 1 Diergeneesmiddelen (F : 5) = 5 Overige (DK : 2) = 2 23 Kennisgevingen in het kader van bepaalde "nieuwe aanpak"-richtlijnen (1997) BIJLAGE 4 Lidstaat LS Mach SG GAS EMC DRUK PBM MA Totaal 8 1 België Denemarken Duitsland Griekenland Spanje Frankrijk Ierland Italië Luxemburg Nederland Oostenrijk Portugal Finland Zweden Verenigd Koninkrijk 1 2 1 1 3 4 2 2 7 Totaal 23 9 4 2 1 11 18 8 5 2 10 5 0 0 13 1 14 0 1 4 0 1 0 7 4 0 6 2 19 72 3 3 1 7 Afkortingen: LS = "richtlijn laagspanning", Mach = "richtlijn machines", SG = "richtlijn speelgoed", GAS = "richtlijn gastoestellen", EMC = "richtlijn elektromagnetische compatibiliteit", DRUK = persoonlijke beschermingsmiddelen", MA = "richtlijn medische apparatuur". drukvaten", "richtlijn "richtlijn PBM= 24 BIJLAGE 5 Kennisgevingen in het kader van bepaalde "nieuwe aanpak"-richtlijnen (1998) Lidstaat LS Mach SG GAS EMC DRUK PBM MA Totaal België Denemarken Duitsland Griekenland 2 1 3 Spanje 20 Frankrijk Ierland Italië Luxemburg Nederland Oostenrijk Portugal Finland Zweden Verenigd Koninkrijk 15 13 19 50 12 Totaal 135 2 3 1 2 8 4 24 2 5 13 6 2 28 3 4 8 35 0 8 5 35 0 27 1 0 2 0 17 13 0 24 52 17 0 201 1 1 2 Afkortingen: LS = "richtlijn laagspanning", Mach = "richtlijn machines", SG = "richtlijn speelgoed", GAS = "richtlijn gastoestellen", EMC = "richtlijn elektromagnetische compatibiliteit", DRUK = persoonlijke beschermingsmiddelen", MA = "richtlijn medische apparatuur". drukvaten", "richtlijn "richtlijn PBM= 25 BIJLAGE 6 Kennisgevingen Richtlijn 92/59/EEG (1997) Lidstaten Kennisgevingen (levensmiddelen) Kennisgevingen (non-food) Informatie Waarschuwing Artikel 8 Informatie België Denemarken Duitsland Griekenland Spanje Frankrijk Ierland Italië Luxemburg Nederland Oostenrijk Portugal Finland Zweden VerenigdKoninkrijk EVA TOTAAL 1 1 1 2 5 1 1 12 3 2 10 2 5 19 16 1 1 2 2 2 3 11 6 8 6 1 2 8 3 4 2 3 3 1 1 1 6 2 1 65 54 18 26 BIJLAGE 7 Kennisgevingen Richtlijn 92/59/EEG (1998) Lidstaten Kennisgevingen (levensmiddelen) Kennisgevingen (non-food) Informatie Waarschuwing Artikel 8 Informatie 3 5 18 2 3 2 1 1 12 47 1 4 0 1 1 7 België Denemarken Duitsland Griekenland Spanje Frankrijk Ierland Italië Luxemburg Nederland Oostenrijk Portugal Finland Zweden VerenigdKoninkrijk EVA TOTAAL 6 3 32 6 26 18 1 40 1 7 4 3 5 3 8 6 2 5 18 1 8 2 11 5 4 3 155 73 27