title: Voorstel voor een besluit van de Raad betreffende het standpunt van de Gemeenschap in de Associatieraad inzake de tenuitvoerlegging van artikel 65 van de Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Tunesië, anderzijds

eurovoc_concepts:
Tunisia
association agreement (EU)
social security
social-security benefit
social-security harmonisation

formats: html pdf

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 13. 04. 2000 COM(2000) 216 definitief Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD betreffende het standpunt van de Gemeenschap in de Associatieraad inzake de tenuitvoerlegging van artikel 65 van de Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Tunesië, anderzijds (door de Commissie ingediend) TOELICHTING Dit voorstel heeft betrekking op de tenuitvoerlegging van de bepalingen betreffende de coördinatie van de sociale zekerheid in de Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds en de Republiek Tunesië, anderzijds, die op 17 juli 1995 in Brussel is ondertekend1. Artikel 67 van deze overeenkomst bepaalt dat de Associatieraad deze bepalingen vaststelt. 1. JURIDISCHE GRONDSLAG Het ontwerp-besluit van de Associatieraad is gebaseerd op de artikelen 65 tot en met 68 van de Associatieovereenkomst EG-Tunesië. 2. ALGEMENE OVERWEGINGEN 2. 1. Inhoud van de overeenkomst De bepalingen van de Associatieovereenkomst EU-Tunesië voorzien in de invoering van een coördinatiesysteem dat op het volgende berust: 1. Voor Tunesische werknemers die legaal in een lidstaat wonen en werken en hun gezinsleden die legaal in een lidstaat wonen geldt dat: a) b) c) d) zij niet worden gediscrimineerd op grond van nationaliteit; alle door deze werknemers krachtens de wetgeving van een of meer lidstaten vervulde tijdvakken van verzekering, arbeid of wonen worden bijeengeteld voor pensioenen en renten uit hoofde van ouderdom, invaliditeit en overlijden en voor de medische verzorging in een andere lidstaat; gezinsbijslagen worden betaald aan werknemers die in een lidstaat werken en wiens gezinsleden in de Gemeenschap wonen; een de pensioenen of arbeidsongeval of een beroepsziekte dan wel de eruit voortvloeiende invaliditeit, overdraagbaar zijn naar Tunesië. renten uit hoofde van ouderdom, overlijden, 2. Werknemers uit een lidstaat die legaal op het grondgebied van Tunesië wonen en werken en hun gezinsleden die daar legaal wonen: genieten mutatis mutandis de onder 1 a), 1 c) en 1 d) hierboven genoemde voordelen. 2. 2. Doel van de overeenkomst De Associatieovereenkomst EU-Tunesië is bedoeld om een coördinatiesysteem in te voeren zodat Tunesische werknemers een soortgelijke bescherming genieten als de communautaire regelgeving aan Europese burgers toekent. 1 PB L 97 van 30 maart 1998. 2 De bepalingen van de overeenkomst zien echter niet op het vrije verkeer van werknemers en zijn niet bedoeld om Tunesische werknemers de rechten toe te kennen die worden gewaarborgd door het coördinatiesysteem voor de socialezekerheidsstelsels van Verordening 1408/71. 3. TOELICHTING OP HET ONTWERP-BESLUIT 3. 1. Presentatie van het ontwerp-besluit Het besluit moet zowel bepalingen bevatten betreffende de verplichtingen van elke overeenkomstsluitende partij alleen betrekking hebben op de verplichtingen van de lidstaten jegens Tunesische werknemers. als bepalingen die Daarom is het ontwerp-besluit als volgt opgezet: – – – de delen I, III en IV betreffen de lidstaten en Tunesië; deel II is alleen van toepassing op de lidstaten; in een aantal bijlagen is nader gepreciseerd in hoeverre het besluit op de wetgevingen van de lidstaten en van Tunesië van toepassing is. 3. 2. Inhoud van het ontwerp-besluit ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING DEEL I – ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 1 De in dit artikel gedefinieerde termen komen grotendeels overeen met de definities van Verordening 1408/71. De term werknemer heeft echter overeenkomstig de bepalingen van de overeenkomst alleen betrekking op werknemers in loondienst. Ten slotte worden in een aantal definities van Verordening 1408/71 de lidstaten genoemd en moest hieraan een verwijzing naar Tunesië worden toegevoegd. Artikel 2 Dit artikel legt vast op wie het besluit van toepassing is, namelijk op Tunesische werknemers en op onderdanen van een lidstaat, alsmede op hun gezinsleden en hun nagelaten betrekkingen, die legaal in een lidstaat, respectievelijk Tunesië werken en wonen. Artikel 3 is de klassieke formulering van de regel van gelijke behandeling en komt mutatis Dit mutandis overeen met artikel 3 van Verordening 1408/71. Artikel 4 De bepaling van de materiële werkingssfeer houdt rekening met het begrip sociale zekerheid zoals gedefinieerd in de overeenkomst en komt overeen met artikel 4 van Verordening 1408/71. 3 Artikel 5 Deze bepaling komt overeen met artikel 5 van Verordening 1408/71 en stelt elke overeenkomstsluitende partij in staat kennis te nemen van de wetgevingen en regelingen waarop het besluit van toepassing is. Artikel 6 is geïnspireerd op artikel 3, lid 3, van Verordening 1408/71 en biedt de Dit artikel mogelijkheid om bepaalde – in bijlage III genoemde – verdragen inzake sociale zekerheid tussen de lidstaten toe te passen op Tunesische werknemers die onder het besluit vallen. Artikel 7 Lid 1 betreft de opheffing van de bepalingen inzake de woonplaats voor de in de overeenkomst genoemde prestaties. Enerzijds kunnen door een Tunesische werknemer uit hoofde van de wetgeving van een of meer lidstaten verkregen uitkeringen naar elke andere lidstaat worden overgedragen. Anderzijds moeten uitkeringen die uit hoofde van de Tunesische wetgeving zijn verkregen naar elke lidstaat kunnen worden overgedragen en evenzo moeten uitkeringen die krachtens de wetgeving van een of meer lidstaten zijn verkregen naar Tunesië kunnen worden overgedragen. Artikel 8 Deze bepaling heeft betrekking op de betaling van bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende uitkeringen op het grondgebied van de lidstaat waar de betrokkene woont, die niet kunnen worden overgedragen en waarvoor geen samentelling van tijdvakken geldt, overeenkomstig de bepalingen van de overeenkomst. Artikel 9 Deze bepaling betreft de aanpassing van de uitkeringen en komt overeen met artikel 11 van Verordening 1408/71. Wanneer de wetgeving van een lidstaat dergelijke regels bevat, zijn die van toepassing op de krachtens het besluit verkregen uitkeringen. Artikel 10 Deze bepaling verwijst voor de toepassing van de anti-cumulatiebepalingen naar de regels van artikel 12 van Verordening 1408/71. DEEL II – BEPALINGEN BETREFFENDE DE TOEPASSING VAN DE SOCIALEZEKERHEIDSSTELSELS VAN DE LIDSTATEN OP TUNESISCHE WERKNEMERS EN HUN GEZINSLEDEN TITEL I VASTSTELLING VAN DE TOE TE PASSEN WETGEVING Artikelen 11 tot en met 18 Deze bepalingen komen in grote trekken overeen met de regels voor de vaststelling van de toe te passen wetgeving van Verordening 1408/71 voor werknemers in loondienst. Hiermee wordt twee vermeden gelijktijdig personen vallen, besluit onder onder dat die het 4 socialezekerheidswetgevingen vallen (dubbele premiebetaling) of juist onder geen enkele (geen bescherming). Deze regels gaan uit van het principe dat er slechts één wetgeving van toepassing is, normaliter die van het land waar de werknemers werkt; er zijn echter enkele speciale regels voor gedetacheerde werknemers. TITEL II BIJZONDERE BEPALINGEN MET BETREKKING TOT DE VERSCHILLENDE SOORTEN PRESTATIES Artikelen 19 tot en met 38 Deze bepalingen komen grotendeels overeen met het hoofdstuk “Ziekte en moederschap” van Verordening 1408/71. Artikel 39 tot en met 45 Deze bepalingen komen grotendeels overeen met het hoofdstuk “Invaliditeit” van Verordening 1408/71. Artikelen 46 tot en met 56 Deze bepalingen komen grotendeels overeen met het hoofdstuk “Ouderdom en overlijden (pensioenen)” van Verordening 1408/71. Artikelen 57 tot en met 68 Deze bepalingen komen grotendeels overeen met het hoofdstuk “Arbeidsongevallen en beroepsziekten” van Verordening 1408/71. Artikelen 69 tot en met 71 Deze bepalingen komen grotendeels overeen met het hoofdstuk “Uitkeringen bij overlijden” van Verordening 1408/81. Artikelen 72 tot en met 76 Deze bepalingen komen overeen met de hoofdstuk “Gezinsbijslagen” van Verordening 1408/71. Artikelen 77 tot en met 79 Deze bepalingen komen overeen met de hoofdstuk “Bijslagen voor kinderen die ten laste komen van pensioen- of rentetrekkers en voor wezen” van Verordening 1408/71. DEEL III – DIVERSE BEPALINGEN Deze bepalingen zijn gebaseerd op een aantal artikelen van Verordening 1408/71 en regelen de samenwerking tussen de autoriteiten van de lidstaten en Tunesië. DEEL IV – OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGEN Dit deel heeft zowel op Tunesië als op de lidstaten betrekking en betreft de latere wijze van toepassing van het besluit. 5 De Raad wordt verzocht een besluit goed te keuren betreffende het standpunt van de Gemeenschap zoals vervat in het bijgevoegde ontwerp-besluit van de Associatieraad EG- Tunesië. 6 Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD betreffende het standpunt van de Gemeenschap in de Associatieraad inzake de tenuitvoerlegging van artikel 65 van de Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Tunesië, anderzijds DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 300, lid 2, eerste zin, Gezien het voorstel van de Commissie1, Overwegende hetgeen volgt : (1) (2) De Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds en de Republiek Tunesië, anderzijds, op 26 januari 1998 bij besluit van de Raad en de Commissie werd gesloten. Artikel 65 overeenkomst socialezekerheidsstelsels van de lidstaten van de Europese Unie en van Tunesië, van genoemde coördinatie voorziet in van de BESLUIT: Artikel 1 Het standpunt van de Gemeenschap in de Associatieraad die is ingesteld bij de Euro- mediterrane overeenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds en de Republiek Tunesië, anderzijds, inzake de tenuitvoerlegging van artikel 67 van die overeenkomst, is vervat in het aan dit besluit gehechte ontwerp- besluit van de Associatieraad. Gedaan te Brussel, op 1 PB C … van …, blz. … Voor de Raad De Voorzitter 7 ONTWERP BESLUIT Nr. VAN DE ASSOCIATIERAAD tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds en Tunesië, anderzijds van. betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels van de lidstaten van de Europese Unie en van Tunesië DE ASSOCIATIERAAD, Gelet op de overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds en de Republiek Tunesië, anderzijds1, Overwegende dat de artikelen 65, 66, 67 en 68 van de Associatieovereenkomst voorzien in coördinatie van de socialezekerheidsstelsels van de lidstaten van de Europese Unie en van Tunesië, BESLUIT: DEEL I – ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 1 Definities Voor de toepassing van dit besluit: a) wordt onder “werknemer” verstaan ieder: i) ii) die verplicht of vrijwillig voortgezet verzekerd is tegen een of meer gebeurtenissen, behorende tot de takken van een stelsel van sociale zekerheid dat op werknemers van toepassing is; die in het kader van een stelsel van sociale zekerheid dat voor alle ingezetenen of voor de gehele beroepsbevolking geldt, verplicht verzekerd is tegen één of meer gebeurtenissen behorende tot de takken van sociale zekerheid waarop dit besluit van toepassing is: – wanneer hij door de wijze van beheer of van financiering van dit stelsel als werknemer kan worden onderkend, dan wel – indien dergelijke criteria niet aanwezig zijn, wanneer hij verplicht of vrijwillig voortgezet verzekerd is tegen een andere in bijlage I omschreven gebeurtenis, in het kader van een voor werknemers ingesteld stelsel of onder iii) bedoeld stelsel, dan wel, bij gebreke van zulk een 1 PB L 97 van 30 maart 1998. 8 stelsel in de betrokken staat, wanneer hij beantwoordt aan de in bijlage I gegeven definitie; iii) iv) die in het kader van een stelsel voor sociale zekerheid dat volgens de in bijlage I vastgestelde criteria op uniforme wijze is georganiseerd ten behoeve van de gehele tegen meerdere gebeurtenissen behorende tot de takken van sociale zekerheid waarop dit besluit van toepassing is; plattelandsbevolking, verzekerd verplicht is die, in het kader van een stelsel van sociale zekerheid van een staat, ingesteld voor werknemers of voor alle ingezetenen of voor bepaalde categorieën ingezetenen, vrijwillig verzekerd is tegen één of meer gebeurtenissen behorende tot de takken van sociale zekerheid waarop dit besluit van toepassing is: – of – indien hij in loondienst werkzaam is, indien hij tevoren in het kader van een voor werknemers ingesteld stelsel tegen dezelfde van dezelfde staat verplicht verzekerd is geweest gebeurtenis; onder iedere werknemer “grensarbeider” zijn verstaan wordt beroepswerkzaamheden uitoefent op het grondgebied van een lidstaat en woont op het grondgebied van een andere lidstaat, waarheen hij in beginsel dagelijks of ten minste eenmaal per week terugkeert; de grensarbeider die door de onderneming waaraan hij normaliter verbonden is, wordt gedetacheerd of die een dienstverrichting uitvoert op het grondgebied van dezelfde of een andere lidstaat, behoudt echter gedurende een tijdvak van ten hoogste vier maanden de hoedanigheid van grensarbeider, ook al kan hij tijdens deze periode niet dagelijks of niet ten minste eenmaal per week terugkeren naar zijn woonplaats; die wordt onder “seizoenarbeider” verstaan iedere werknemer die zich begeeft naar het grondgebied van een andere lidstaat dan die op het grondgebied waarvan hij woont, teneinde aldaar voor rekening van een onderneming of een werkgever uit deze staat seizoenarbeid te verrichten voor een tijdvak dat in geen geval langer dan acht maanden mag duren, en die gedurende zijn werkzaamheden op het grondgebied van bedoelde staat verblijft; onder seizoenarbeid wordt verstaan arbeid die van het seizoen afhankelijk is en elk jaar automatisch terugkeert; wordt onder “gezinslid” verstaan iedere persoon die in de wetgeving krachtens welke de prestaties worden verleend of, in de gevallen bedoeld in artikel 23, lid 1, onder a), en artikel 34, in de wetgeving van de lidstaat op het grondgebied waarvan hij woont, als gezinslid wordt aangemerkt of erkend, of als huisgenoot wordt aangeduid; indien deze wetgevingen echter uitsluitend als gezinslid of huisgenoot beschouwen degene die bij de werknemer of de zelfstandige inwoont, wordt aan deze voorwaarde geacht te zijn voldaan wanneer de betrokkene in hoofdzaak op kosten van deze werknemer of zelfstandige wordt onderhouden. Indien de wetgeving van een lidstaat met betrekking tot verstrekkingen wegens ziekte of moederschap het niet mogelijk maakt de gezinsleden te onderscheiden van de andere personen op wie zij van toepassing is, heeft de term “gezinslid” de betekenis die daaraan is gegeven in bijlage I; 9 b) c) d) e) f) g) h) i) j) k) wordt onder “nagelaten betrekking” verstaan iedere persoon die in de wetgeving krachtens welke de prestaties worden verleend, als nagelaten betrekking wordt aangemerkt of erkend; indien deze wetgeving echter uitsluitend als nagelaten betrekking beschouwt degene die bij de overledene inwoonde, wordt aan deze voorwaarde geacht te zijn voldaan wanneer de betrokkene in hoofdzaak op kosten van de overledene werd onderhouden; wordt onder “woonplaats” verstaan de normale verblijfplaats; wordt onder “verblijfplaats” verstaan de tijdelijke verblijfplaats; worden ten aanzien van elke lidstaat en van Tunesië onder “wetgeving” verstaan de bestaande of toekomstige wetten, regelingen, statutaire bepalingen en alle andere uitvoeringsmaatregelen, die betrekking hebben op de in artikel 4, leden 1 en 2, bedoelde takken en stelsels van sociale zekerheid. Onder deze term vallen niet de bestaande of toekomstige contractuele bepalingen, ongeacht of deze al dan niet bij een besluit van de overheid algemeen verbindend zijn verklaard, dan wel een ruimere werkingssfeer hebben verkregen. Ten aanzien van contractuele bepalingen: i) of ii) die de verplichte deelneming aan een verzekering voortvloeiende uit de in de vorige alinea bedoelde wetten of regelingen, beogen, of waarbij een stelsel wordt ingevoerd dat wordt beheerd door hetzelfde orgaan als het orgaan dat het beheer voert over de stelsels die zijn ingevoerd door de in de vorige alinea bedoelde wetten of regelingen, kan deze beperking te allen tijde worden opgeheven door een verklaring van de betrokken staat waarin dergelijke regelingen waarop dit besluit wel van toepassing is, worden vermeld. Van deze verklaring vindt overeenkomstig artikel 90 kennisgeving en bekendmaking plaats. wordt onder “verdrag” verstaan elke bilaterale of multilaterale overeenkomst die op het gebied van de sociale zekerheid, voor alle in artikel 4, leden 1 en 2, bedoelde takken en stelsels, of een deel daarvan, hetzij uitsluitend voor twee of meer lidstaten, hetzij voor een lidstaat en Tunesië, verbindend is of zal zijn, alsmede akkoorden van elke aard die in het kader van bovenbedoelde overeenkomsten zijn of worden gesloten; wordt ten aanzien van elke lidstaat en van Tunesië onder “bevoegde autoriteit” verstaan de minister of ministers, dan wel een andere daarmede vergelijkbare autoriteit, onder wie op het gehele grondgebied van de betrokken staat of op een deel daarvan, de socialezekerheidsstelsels ressorteren; wordt ten aanzien van elke lidstaat en van Tunesië onder “orgaan” verstaan het lichaam dat of de autoriteit die belast is met de uitvoering van de gehele wetgeving of een deel daarvan; l) wordt onder “bevoegd orgaan” verstaan: 10 i) of ii) of iii) of iv) het orgaan waarbij de betrokkene is aangesloten op het tijdstip waarop hij om prestaties verzoekt, het orgaan dat aan de betrokkene prestaties verschuldigd is of zou zijn indien hij of een of meer van zijn gezinsleden woonden op het grondgebied van de lidstaat of van Tunesië, waarop zich dit orgaan bevindt, het door de bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat of van Tunesië aangewezen orgaan, indien het een regeling betreft inzake de verplichtingen van de werkgever ten aanzien van de in artikel 4, lid 1, bedoelde prestaties, de werkgever of de in zijn rechten gesubrogeerde verzekeraar, dan wel bij ontstentenis van dezen, het lichaam dat of de autoriteit die door de bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat of van Tunesië is aangewezen; m) n) o) p) q) r) worden onder “orgaan van de woonplaats” en “orgaan van de verblijfplaats” verstaan het orgaan dat ter plaatse waar de betrokkene woont, bevoegd is de prestaties te verlenen, respectievelijk het orgaan dat ter plaatse waar de betrokkene verblijft, bevoegd is de prestaties te verlenen, volgens de wetgeving die door dit orgaan wordt toegepast, of, indien een zodanig orgaan niet bestaat, het door de bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat of van Tunesië aangewezen orgaan; wordt onder “bevoegde staat” verstaan de staat op het grondgebied waarvan het bevoegde orgaan zich bevindt; worden onder “tijdvakken van verzekering” verstaan de tijdvakken van premie- of bijdragebetaling of van arbeid, die als zodanig worden omschreven of aangemerkt ingevolge de wetgeving waaronder zij zijn vervuld, of geacht worden te zijn vervuld, alsmede alle met deze tijdvakken gelijkgestelde tijdvakken, voorzover zij als zodanig door deze wetgeving zijn erkend; worden onder “tijdvakken van arbeid” verstaan de tijdvakken die als zodanig worden omschreven of aangemerkt ingevolge de wetgeving waaronder zij zijn vervuld, alsmede alle met deze tijdvakken gelijkgestelde tijdvakken, voorzover zij door deze wetgeving als gelijkwaardig met tijdvakken van arbeid zijn erkend; worden onder “tijdvakken van wonen” verstaan de tijdvakken die als zodanig worden omschreven of aangemerkt ingevolge de wetgeving waaronder zij zijn vervuld, of geacht worden te zijn vervuld; worden onder “prestaties”, “uitkeringen”, “verstrekkingen”, “pensioenen” en “renten” verstaan alle prestaties, uitkeringen, verstrekkingen, pensioenen en renten, met inbegrip van alle bedragen ten laste van de openbare middelen, verhogingen in verband met aanpassing aan het loon- of prijsniveau of aanvullende uitkeringen, titel II, alsmede de als afkoopsom zulks behoudens het bepaalde in deel II, 11 s) t) u) uitgekeerde bedragen die in de plaats kunnen treden van de pensioenen of renten, en de terugstortingen van premies of bijdragen; i) worden onder “gezinsbijslagen” verstaan alle verstrekkingen of uitkeringen ter bestrijding van de gezinslasten in het kader van een in artikel 4, lid 1, letter h), bedoelde wetgeving, met uitzondering van de in bijlage II vermelde bijzondere uitkeringen bij geboorte of adoptie; ii) word onder “kinderbijslag” verstaan de periodieke uitkeringen die uitsluitend op grond van het aantal gezinsleden en eventueel van hun leeftijd worden toegekend; wordt onder “uitkering bij overlijden” verstaan elk bedrag ineens dat in geval van overlijden wordt uitgekeerd, met uitzondering van de onder r) bedoelde bedragen die als afkoopsom worden uitgekeerd; wordt onder “Verordening 1408/71” verstaan Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen. Artikel 2 Personele werkingssfeer Tenzij anders bepaald is dit besluit van toepassing op: a) b) 1. 2. 3. werknemers die de Tunesische nationaliteit hebben, legaal tewerkgesteld zijn in een lidstaat en op wie de wetgeving van een of meer lidstaten van toepassing is of geweest is, alsmede op hun gezinsleden die legaal op het grondgebied van een van de lidstaten wonen en op hun nagelaten betrekkingen; werknemers die onderdaan van een lidstaat zijn, legaal tewerkgesteld zijn in Tunesië en op wie de Tunesische wetgeving van toepassing is of geweest is, alsmede op hun gezinsleden die daar legaal wonen en op hun nagelaten betrekkingen. Artikel 3 Gelijke behandeling Personen die onderdaan van Tunesië zijn, op wie de bepalingen van dit besluit van toepassing zijn en die op het grondgebied van een van de lidstaten wonen, hebben de rechten en verplichtingen voortvloeiende uit de wetgeving van elke lidstaat onder dezelfde voorwaarden als de onderdanen van die staat, behoudens bijzondere bepalingen van dit besluit. Personen die onderdaan van een lidstaat zijn, op wie de bepalingen van dit besluit van toepassing zijn en die op het grondgebied van Tunesië wonen, hebben de rechten en verplichtingen voortvloeiende uit de Tunesische wetgeving onder dezelfde voorwaarden als de onderdanen van die staat, behoudens bijzondere bepalingen van dit besluit. De leden 1 en 2 zijn van toepassing op het recht om leden van de organen van de socialezekerheidsinstellingen te kiezen of deel te hebben in hun benoeming, doch 12 doet geen afbreuk aan de bepalingen van de wetgeving van enige lidstaat of van Tunesië betreffende de verkiesbaarheid en de wijze van benoeming van de betrokkenen in deze organen. Artikel 4 Materiële werkingssfeer 1. Met inachtneming van de hierin opgenomen bijzondere bepalingen is dit besluit van toepassing op alle wetgevingen betreffende de volgende takken van sociale zekerheid: a) prestaties bij ziekte en moederschap; b) invaliditeitsuitkeringen; c) uitkeringen bij ouderdom; d) uitkeringen aan nagelaten betrekkingen; e) prestaties bij arbeidsongevallen en beroepsziekten; f) uitkeringen bij overlijden; g) werkloosheidsuitkeringen; h) gezinsbijslagen. 2. 3. 4. 5. Dit besluit is van toepassing op de algemene en bijzondere stelsels van sociale zekerheid, die al of niet op premie- of bijdragebetaling berusten, alsmede op de regelingen betreffende de verplichtingen van de werkgever of de reder met betrekking tot de in lid 1 bedoelde prestaties. Dit besluit is van toepassing op de bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestaties die vallen onder een andere wetgeving of een ander stelsel dan bedoeld in lid 1 of dan die krachtens lid 4 zijn uitgesloten, wanneer deze prestaties bestemd zijn: a) ofwel om, bij wijze van vervangende, aanvullende of bijkomende prestatie, de gebeurtenissen te dekken die onder de in lid 1, onder a) tot en met h), bedoelde takken van sociale zekerheid vallen; b) ofwel uitsluitend voor de specifieke bescherming van gehandicapten. Dit besluit is niet van toepassing op bepalingen van de wetgeving van een lidstaat betreffende de in bijlage II, afdeling II, genoemde bijzondere, niet op premie-, of bijdragebetaling berustende prestaties die slechts op een gedeelte van zijn grondgebied worden toegekend. Het bepaalde in deel II, titel II, laat de bepalingen in een wetgeving met betrekking tot de verplichtingen van de reder evenwel onverlet. 13 6. Dit besluit is noch op de sociale en medische bijstand, noch op de regelingen betreffende prestaties aan slachtoffers van oorlogshandelingen of de gevolgen daarvan van toepassing. Artikel 5 Verklaringen van de overeenkomstsluitende partijen betreffende de werkingssfeer van dit besluit De lidstaten en Tunesië vermelden de in artikel 4, leden 1 en 2, bedoelde wetgevingen en stelsels, de in artikel 55 bedoelde minimumuitkeringen, alsmede de in de artikelen 77 en 78 bedoelde bijslagen in de verklaringen waarvan overeenkomstig artikel 90 kennisgeving en bekendmaking plaatsvindt. Artikel 6 Tussen twee of meer lidstaten gesloten verdragen inzake sociale zekerheid De rechten, voortvloeiende uit de verdragen inzake sociale zekerheid die uitsluitend voor twee of meer lidstaten verbindend zijn, genoemd in bijlage III, worden uitgebreid tot allen op wie dit besluit van toepassing is. Artikel 7 Opheffing van de bepalingen inzake de woonplaats – Invloed van de verplichte verzekering op de terugbetaling van bijdragen of premies 1. 2. 3. Tenzij in dit besluit anders is bepaald, kunnen de uitkeringen bij ouderdom of aan nagelaten betrekkingen, de renten bij arbeidsongevallen of beroepsziekten en de invaliditeitsuitkeringen, verkregen op grond van de wetgeving van een of meer lidstaten, op generlei wijze worden verminderd, gewijzigd, geschorst, ingetrokken of verbeurd verklaard op grond van het feit dat de rechthebbende op het grondgebied van een andere lidstaat woont dan die op het grondgebied waarvan zich het orgaan bevindt dat deze uitkering verschuldigd is. De bepalingen van de eerste alinea zijn eveneens van toepassing op de afkoopsommen die bij hertrouwen worden toegekend aan een weduwe of weduwnaar die recht had op een weduwe- of weduwnaarspensioen of -rente. Afgezien van de invaliditeitsuitkeringen die niet als gevolg van een arbeidsongeval of beroepsziekte worden verleend, zijn de bepalingen van lid 1 van toepassing op de prestaties die krachtens de wetgeving van een of meer lidstaten zijn verkregen, wanneer de rechthebbende Tunesisch onderdaan is en in Tunesië woont, alsmede op de krachtens de Tunesische wetgeving verkregen prestaties, wanneer de rechthebbende onderdaan van een lidstaat is en op het grondgebied van die staat of een andere lidstaat woont. Wanneer de wetgeving van een lidstaat de terugbetaling van bijdragen of premies afhankelijk stelt van de voorwaarde dat de betrokkene niet meer verplicht verzekerd is, wordt deze voorwaarde geacht niet te zijn vervuld zolang hij als werknemer verplicht verzekerd is ingevolge de wetgeving van een andere lidstaat. 14 1. 2. 3. Artikel 8 Bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestaties Niettegenstaande de bepalingen van artikel 7 en van deel II, titel II, ontvangen de personen waarop dit besluit van toepassing is, de bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestaties als bedoeld in artikel 4, lid 3, uitsluitend op het grondgebied van de lidstaat waar zij wonen en krachtens de wetgeving van die staat, voorzover deze prestaties zijn vermeld in bijlage IV. De prestaties worden door en voor rekening van het orgaan van de woonplaats verleend. Wanneer de wetgeving van een lidstaat het recht op een aanvullende prestatie als bedoeld in lid 1 afhankelijk stelt van het ontvangen van een prestatie als bedoeld onder a) tot en met h) van artikel 4, lid 1, en krachtens die wetgeving geen prestatie van deze aard verschuldigd is, wordt elke overeenkomstige prestatie die krachtens de wetgeving van een andere lidstaat wordt toegekend, voor de toekenning van de aanvullende prestatie beschouwd als een krachtens de wetgeving van de eerste lidstaat toegekende prestatie. Wanneer de wetgeving van een lidstaat de toekenning van voor invaliden of gehandicapten bestemde prestaties als bedoeld in lid 1 afhankelijk stelt van de voorwaarde dat de invaliditeit of de handicap voor de eerste maal op het grondgebied van die lidstaat is geconstateerd, wordt deze voorwaarde geacht te zijn vervuld wanneer de vaststelling voor de eerste maal op het grondgebied van een andere lidstaat is geschied. Artikel 9 Aanpassing van de uitkeringen aan het loon- of prijsniveau De in de wetgeving van een lidstaat of van Tunesië opgenomen bepalingen inzake aanpassing van de uitkeringen aan het loon- of prijsniveau zijn eveneens van toepassing op de uitkeringen die op grond van bedoelde wetgeving met inachtneming van het bepaalde in dit besluit verschuldigd zijn. Artikel 10 Non-cumulatie van uitkeringen 1. 2. Krachtens dit besluit kan geen recht worden verkregen of gehandhaafd op verscheidene uitkeringen van dezelfde aard die betrekking hebben op eenzelfde tijdvak van verplichte verzekering. Deze bepaling is evenwel niet van toepassing op uitkeringen bij invaliditeit, ouderdom, overlijden (pensioenen) en bij beroepsziekten, die door de organen van twee of meer lidstaten overeenkomstig artikel 43, artikel 45, leden 2 en 3, de artikelen 48, 55 en 56 of artikel 65, lid 1, onder b), worden vastgesteld. Tenzij in dit besluit anders is bepaald, zijn de bepalingen inzake vermindering, schorsing of intrekking waarin de wetgeving van een lidstaat voorziet in geval van samenloop van een uitkering met andere uitkeringen van sociale zekerheid of met andere inkomsten van welke aard ook, op de rechthebbende van toepassing, ook indien het gaat om uitkeringen die krachtens de wetgeving van een andere lidstaat of 15 3. 4. van Tunesië zijn verkregen of om inkomsten die op het grondgebied van een andere lidstaat of van Tunesië zijn verworven. De bepalingen inzake vermindering, schorsing of intrekking waarin de wetgeving in geval van samenloop van een uitkering met andere van Tunesië voorziet uitkeringen van sociale zekerheid of met andere inkomsten van welke aard ook, zijn op de rechthebbende van toepassing, ook indien het gaat om uitkeringen die krachtens de wetgeving van een of meer lidstaten zijn verkregen of om inkomsten die op het grondgebied van een of meer lidstaten zijn verworven. Het bepaalde in lid 2 is evenwel niet van toepassing als de rechthebbende uitkeringen bij invaliditeit, ouderdom of overlijden (pensioenen) van dezelfde aard ontvangt die zijn vastgesteld: – – door de organen van twee of meer lidstaten overeenkomstig de artikelen 48, 56 en 66 van dit besluit; door een Tunesisch orgaan, overeenkomstig de bepalingen van een tussen Tunesië en een lidstaat gesloten verdrag inzake sociale zekerheid. Ingeval de rechthebbende op uitkeringen bij invaliditeit of vervroegde uitkeringen bij ouderdom beroepswerkzaamheden uitoefent, zijn op hem de bepalingen inzake vermindering, schorsing of intrekking van toepassing waarin de wetgeving van een lidstaat voorziet, ook indien hij zijn werkzaamheden op het grondgebied van een andere lidstaat of van Tunesië uitoefent. Ingeval de rechthebbende op uitkeringen bij invaliditeit of vervroegde uitkeringen bij ouderdom beroepswerkzaamheden uitoefent, zijn op hem de bepalingen inzake vermindering, schorsing of intrekking van toepassing waarin de wetgeving van Tunesië voorziet, ook indien hij zijn werkzaamheden op het grondgebied van een lidstaat uitoefent. DEEL II – BEPALINGEN BETREFFENDE DE TOEPASSING VAN DE SOCIALEZEKERHEIDSSTELSELS VAN DE LIDSTATEN OP TUNESISCHE WERKNEMERS EN HUN GEZINSLEDEN TITEL I VASTSTELLING VAN DE TOE TE PASSEN WETGEVING Artikel 11 Algemene regel 1. 2. De werknemers op wie dit besluit van toepassing is, zijn slechts aan de wetgeving van één lidstaat onderworpen. De toe te passen wetgeving wordt overeenkomstig de bepalingen van deze titel vastgesteld. Onder voorbehoud van de artikelen 12 tot en met 17: a) is op een werknemer die op het grondgebied van een lidstaat werkzaamheden in loondienst uitoefent, de wetgeving van die staat van toepassing, ook indien hij op het grondgebied van een andere lidstaat woont of indien de zetel van de 16 onderneming of het domicilie van de werkgever waarbij hij werkzaam is, zich op het grondgebied van een andere lidstaat bevindt; b) c) is op een werknemer die werkzaamheden uitoefent aan boord van een zeeschip dat onder de vlag van een lidstaat vaart, de wetgeving van die staat van toepassing; is op een werknemer die ophoudt onderworpen te zijn aan de wetgeving van een lidstaat zonder dat hij op grond van een van de in de voorgaande punten genoemde regels of van een van de in de artikelen 12 tot en met 17 bedoelde uitzonderingen of bijzondere regels aan de wetgeving van een andere lidstaat wordt onderworpen, de wetgeving van toepassing van de lidstaat op het grondgebied waarvan hij woont overeenkomstig de bepalingen van deze wetgeving alleen. Artikel 12 Bijzondere regels Ten aanzien van de toepassing van de in artikel 11, lid 2, onder a), neergelegde regel gelden de volgende uitzonderingen en bijzonderheden: 1. a) Op de werknemer die op het grondgebied van een lidstaat werkzaamheden verricht voor een onderneming waaraan hij normaal verbonden is, en door deze onderneming gedetacheerd wordt op het grondgebied van een andere lidstaat teneinde aldaar voor haar rekening arbeid te verrichten, blijft de wetgeving van eerstbedoelde lidstaat van toepassing, mits de te verwachten duur van die arbeid niet meer dan twaalf maanden bedraagt en hij niet wordt uitgezonden ter vervanging van een andere werknemer wiens detachering beëindigd is. b) Indien de te verrichten arbeid door onvoorziene omstandigheden de oorspronkelijk voorziene tijdsduur overschrijdt en meer dan twaalf maanden duurt, blijft de wetgeving van eerstbedoelde lidstaat van toepassing tot aan de beëindiging van die arbeid, mits de bevoegde autoriteit van de lidstaat op het grondgebied waarvan de betrokkene gedetacheerd is, of het door deze autoriteit aangewezen lichaam, hiervoor toestemming verleent; deze van het toestemming moet oorspronkelijke tijdvak van twaalf maanden worden aangevraagd. Deze toestemming mag echter niet voor een langer tijdvak dan twaalf maanden worden verleend. vóór het einde 2. Op een werknemer die op het grondgebied van twee of meer lidstaten werkzaamheden pleegt uit te oefenen, wordt de toepasselijke wetgeving als volgt vastgesteld: a) op een werknemer die behoort tot het rijdend, varend of vliegend personeel van een onderneming die voor rekening van anderen of voor eigen rekening internationaal vervoer van personen of goederen per spoor, over de weg, door de lucht of over de binnenwateren verricht en op het grondgebied van een lidstaat haar zetel heeft, is de wetgeving van laatstbedoelde staat van toepassing. Indien evenwel: i) een werknemer werkzaam is vaste vertegenwoordiging die die onderneming heeft op het grondgebied van een andere lidstaat dan die op het grondgebied waarvan zij haar zetel filiaal een een bij of 17 heeft, is op die werknemer de wetgeving van toepassing van de lidstaat vaste op vertegenwoordiging bevindt; grondgebied waarvan filiaal zich die dat het of ii) een werknemer die in hoofdzaak werkzaam is op het grondgebied van de lidstaat waar hij woont, is op die werknemer de wetgeving van die staat van toepassing, ook indien de onderneming waarbij hij werkzaam is, noch haar zetel, noch een filiaal, noch een vaste vertegenwoordiging op dit grondgebied heeft; b) op andere werknemers dan die bedoeld onder a) is van toepassing: i) ii) de wetgeving van de lidstaat op het grondgebied waarvan zijn wonen, indien zij een deel van hun werkzaamheden op dit grondgebied uitoefenen of indien zij verbonden zijn aan meer dan één onderneming of meer dan één werkgever die hun zetel of domicilie op het grondgebied van verschillende lidstaten hebben; de wetgeving van de lidstaat op het grondgebied waarvan de zetel van de onderneming of het domicilie van de werkgever waarbij zij werkzaam zijn, zich bevindt, indien zij niet wonen op het grondgebied van een van de staten waar zij hun werkzaamheden uitoefenen. 3. Op een werknemer die op het grondgebied van een lidstaat werkzaamheden in loondienst uitoefent voor een onderneming waarvan de zetel op het grondgebied van een andere lidstaat gevestigd is, terwijl de gemeenschappelijke grens van die staten door die onderneming loopt, is de wetgeving van toepassing van de lidstaat op het grondgebied waarvan deze onderneming haar zetel heeft. Artikel 13 Bijzondere regels voor zeelieden Ten aanzien van de in artikel 11, lid 2, onder b), neergelegde regel gelden de volgende uitzonderingen en bijzonderheden: 1. 2. 3. Op een werknemer die werkzaamheden uitoefent voor een onderneming waaraan hij normaal verbonden is, hetzij op het grondgebied van een lidstaat, hetzij aan boord van een zeeschip dat onder de vlag van een lidstaat vaart, en die door deze onderneming wordt gedetacheerd om voor haar rekening arbeid te verrichten aan boord van een zeeschip dat onder de vlag van een andere lidstaat vaart, blijft de wetgeving van eerstbedoelde lidstaat van toepassing onder de in artikel 12, punt 1, gestelde voorwaarden. Op een werknemer die zijn beroepswerkzaamheden gewoonlijk niet op zee uitoefent, maar arbeid verricht in de territoriale wateren of in een haven van een lidstaat, op een zeeschip dat onder de vlag van een andere lidstaat vaart en dat zich in deze territoriale wateren of in deze haven bevindt, zonder tot de bemanning van dat schip te behoren, is de wetgeving van eerstbedoelde lidstaat van toepassing. Op een werknemer die werkzaamheden uitoefent aan boord van een zeeschip dat onder de vlag van een lidstaat vaart en voor die werkzaamheden wordt beloond door een onderneming of een persoon die haar zetel of zijn domicilie op het grondgebied 18 van een andere lidstaat heeft, is de wetgeving van laatstbedoelde staat van toepassing, indien hij zijn woonplaats op het grondgebied van die staat heeft; de onderneming of degene die het loon betaalt, wordt voor de toepassing van genoemde wetgeving als werkgever aangemerkt. Artikel 14 Bijzondere regels voor werknemers die gelijktijdig werkzaamheden in loondienst en werkzaamheden anders dan in loondienst op het grondgebied van verschillende lidstaten uitoefenen Op degene die tegelijkertijd op het grondgebied van verschillende lidstaten werkzaamheden in loondienst en werkzaamheden anders dan in loondienst uitoefent, is de wetgeving van toepassing van de lidstaat op het grondgebied waarvan hij werkzaamheden in loondienst uitoefent of, indien hij dergelijke werkzaamheden uitoefent op het grondgebied van twee of meer lidstaten, de overeenkomstig artikel 12, punt 2 of punt 3, vastgestelde wetgeving. Artikel 15 Diverse bepalingen 1. 2. 1. 2. De in artikel 12, punten 2 en 3, bedoelde persoon wordt voor de toepassing van de overeenkomstig deze bepalingen vastgestelde wetgeving beschouwd alsof hij zijn beroepswerkzaamheden volledig uitoefende op het grondgebied van de betrokken lidstaat. Indien de wetgeving van een lidstaat bepaalt dat de pensioen- of rentetrekker, ook al verricht hij beroepswerkzaamheden, niet verplicht verzekerd is uit hoofde van deze werkzaamheden, is deze bepaling eveneens van toepassing op de pensioen- of rentetrekker die zijn pensioen of rente heeft verworven op grond van de wetgeving van een andere lidstaat, tenzij de betrokkene bij het door de bevoegde autoriteit van tot de verplichte de eerste lidstaat aangewezen orgaan uitdrukkelijk verzoekt verzekering te worden toegelaten. Artikel 16 Regels betreffende de vrijwillige of vrijwillig voortgezette verzekering De artikelen 11 tot en met 15 zijn niet van toepassing op de vrijwillige of de vrijwillig voortgezette verzekering, tenzij voor een van de in artikel 4 bedoelde takken van sociale zekerheid in een lidstaat slechts een stelsel van vrijwillige verzekering bestaat. Ingeval de toepassing van de wetgevingen van twee of meer lidstaten leidt tot gelijktijdige aansluiting: – – bij een stelsel van verplichte verzekering en bij een of meer stelsels van vrijwillige of vrijwillig voortgezette verzekering, is op de betrokkene uitsluitend het stelsel van verplichte verzekering van toepassing; bij twee of meer stelsels van vrijwillige of vrijwillig voortgezette verzekering, kan de betrokkene slechts worden toegelaten tot het stelsel van vrijwillige of vrijwillig voortgezette verzekering waarvoor hij heeft gekozen. 19 3. Wat invaliditeit, ouderdom en overlijden (pensioenen) betreft, kan de betrokkene evenwel worden toegelaten tot de vrijwillige of de vrijwillig voortgezette verzekering van een lidstaat, ook indien hij verplicht verzekerd is krachtens de wetgeving van een andere lidstaat, voorzover deze gelijktijdige aansluiting in de eerste lidstaat uitdrukkelijk of stilzwijgend wordt toegelaten. Artikel 17 Uitzonderingen op de artikelen 11 tot en met 16 Twee of meer lidstaten, de bevoegde autoriteiten van deze staten of de door deze autoriteiten aangewezen instellingen kunnen in onderlinge overeenstemming, in het belang van bepaalde personen of groepen personen, uitzonderingen op de artikelen 11 tot en met 16 vaststellen. Artikel 18 Bijzondere regels inzake personen die recht hebben op pensioen(en) of rente(n) krachtens de wetgeving van een of meer lidstaten Degene die recht heeft op een pensioen of rente overeenkomstig de wetgeving van een lidstaat of op pensioenen of renten krachtens de wetgevingen van verscheidene lidstaten en die op het grondgebied van een andere lidstaat woont, kan op zijn verzoek worden vrijgesteld van de toepassing van de wetgeving van deze laatste lidstaat mits hij niet uit hoofde van de uitoefening van een beroepswerkzaamheid aan deze wetgeving is onderworpen. TITEL II BIJZONDERE BEPALINGEN MET BETREKKING TOT DE VERSCHILLENDE SOORTEN PRESTATIES HOOFDSTUK I ZIEKTE EN MOEDERSCHAP Afdeling 1 Gemeenschappelijke bepalingen Artikel 19 Samentellen van tijdvakken van verzekering, arbeid of wonen 1. 2. Het bevoegde orgaan van een lidstaat waarvan de wetgeving het verkrijgen, het behoud of het herstel van het recht op prestaties afhankelijk stelt van de vervulling van tijdvakken van verzekering, van arbeid of van wonen, houdt, voorzover nodig, rekening met de krachtens de wetgeving van elke andere lidstaat vervulde tijdvakken van verzekering, van arbeid of van wonen, alsof deze tijdvakken krachtens de door dat orgaan toegepaste wetgeving waren vervuld. Lid 1 is van toepassing op seizoenarbeiders, ook indien het tijdvakken betreft die zijn vervuld vóór een onderbreking van de verzekering, en deze onderbreking langer heeft geduurd dan in de wetgeving van de bevoegde staat is toegestaan, mits de betrokkenen evenwel ten hoogste vier maanden niet verzekerd zijn geweest. 20 Afdeling 2 Werknemers en hun gezinsleden Artikel 20 Woonplaats op het grondgebied van een andere dan de bevoegde staat – Algemene regels 1. 2. De werknemer die op het grondgebied van een andere lidstaat dan de bevoegde staat woont en aan de in de wetgeving van de bevoegde staat gestelde voorwaarden voor het recht op prestaties voldoet, eventueel met inachtneming van artikel 19, heeft in de staat op het grondgebied waarvan hij woont, recht op: a) b) verstrekkingen die voor rekening van het bevoegde orgaan door het orgaan van de woonplaats worden verleend volgens de door dit orgaan toegepaste wetgeving, alsof hij bij laatstbedoeld orgaan was aangesloten; uitkeringen die door het bevoegde orgaan worden verleend volgens de door dit orgaan toegepaste wetgeving. Na overeenstemming tussen het bevoegde orgaan en het orgaan van de woonplaats kunnen deze uitkeringen evenwel door laatstbedoeld orgaan voor rekening van het eerstbedoelde worden verleend volgens de wetgeving van de bevoegde staat. Lid 1 is van overeenkomstige toepassing op de gezinsleden die op het grondgebied van een andere dan de bevoegde lidstaat wonen, voorzover zij krachtens de wetgeving van de staat op het grondgebied waarvan zij wonen, geen recht op deze prestaties hebben. Ingeval de gezinsleden wonen op het grondgebied van een lidstaat waarvan de wetgeving voor het recht op verstrekkingen geen voorwaarden stelt inzake de verzekering of de arbeid, worden de hun verleende verstrekkingen geacht te zijn verleend voor rekening van het orgaan waarbij de werknemer is aangesloten, behalve wanneer de echtgeno(o)t(e) of degene die het toezicht over de kinderen heeft, beroepswerkzaamheden verricht op het grondgebied van deze lidstaat. Artikel 21 Grensarbeiders en hun gezinsleden – Bijzondere regels De grensarbeider kan de prestaties eveneens op het grondgebied van de bevoegde staat verkrijgen. Deze prestaties worden verleend door het bevoegde orgaan, volgens de wetgeving van deze staat, alsof de betrokkene op het grondgebied daarvan woonde. Zijn gezinsleden kunnen op dezelfde wijze de prestaties genieten; zij komen hiervoor, behoudens in spoedgevallen, evenwel slechts in aanmerking wanneer tussen de betrokken lidstaten of tussen de bevoegde autoriteiten van die lidstaten ter zake een overeenkomst bestaat, of, bij het ontbreken van een zodanige overeenkomst, na voorafgaande toestemming van het bevoegde orgaan. 21 Artikel 22 Verblijf op of overbrenging van de woonplaats naar het grondgebied van de bevoegde staat 1. 2. 3. 4. De in artikel 20, lid 1, bedoelde werknemer die op het grondgebied van de bevoegde staat verblijft, heeft recht op prestaties volgens de wetgeving van deze staat, alsof hij op het grondgebied ervan woonde, ook indien hij vóór zijn verblijf voor hetzelfde geval van ziekte of moederschap reeds prestaties heeft genoten. Lid 1 is van overeenkomstige toepassing op de in artikel 20, gezinsleden. lid 2, bedoelde Indien deze evenwel op het grondgebied van een andere lidstaat wonen dan de lidstaat op het grondgebied waarvan de werknemer woont, worden de verstrekkingen verleend door het orgaan van de verblijfplaats voor rekening van het orgaan van de woonplaats van de belanghebbenden. De leden 1 en 2 zijn niet van toepassing op grensarbeiders en hun gezinsleden. De in artikel 20 bedoelde werknemer en zijn gezinsleden die hun woonplaats overbrengen naar het grondgebied van de bevoegde staat, hebben recht op prestaties volgens de wetgeving van deze staat, ook indien zij vóór de overbrenging van hun woonplaats voor hetzelfde geval van ziekte of moederschap reeds prestaties hebben genoten. Artikel 23 Verblijf buiten het grondgebied van de bevoegde staat – Terugkeer of overbrenging van de woonplaats naar het grondgebied van een andere lidstaat tijdens ziekte of moederschap – Noodzaak om zich voor behandeling naar het grondgebied van een andere lidstaat te begeven 1. De werknemer die aan de door de wetgeving van de bevoegde staat gestelde voorwaarden voor het recht op prestaties voldoet, eventueel met inachtneming van artikel 19, en: a) of b) of c) wiens toestand het nodig maakt dat onmiddellijk prestaties worden verleend gedurende het verblijf op het grondgebied van een andere lidstaat, die, nadat hij voor rekening van het bevoegde orgaan in het genot van prestaties is gesteld, van dit orgaan toestemming heeft ontvangen om terug te keren naar het grondgebied van de lidstaat waarop hij woont, dan wel om zijn woonplaats naar het grondgebied van een andere lidstaat over te brengen, die van het bevoegde orgaan toestemming heeft ontvangen om zich naar het grondgebied van een andere lidstaat te begeven teneinde aldaar een voor zijn gezondheidstoestand passende behandeling te ondergaan, 22 heeft recht op: i) ii) verstrekkingen die voor rekening van het bevoegde orgaan door het orgaan van de woon- of verblijfplaats worden verleend volgens de door dit orgaan toegepaste wetgeving, alsof deze werknemer bij laatstbedoeld orgaan was aangesloten; het tijdvak gedurende hetwelk de verstrekkingen worden verleend, wordt evenwel bepaald door de wetgeving van de bevoegde staat; uitkeringen die door het bevoegde orgaan worden verleend volgens de door dit orgaan toegepaste wetgeving. Na overeenstemming tussen het bevoegde orgaan en het orgaan van de woon- of verblijfplaats kunnen deze uitkeringen evenwel door laatstbedoeld orgaan voor rekening van het eerstbedoelde worden verleend volgens de wetgeving van de bevoegde staat. 2. De op grond van lid 1, onder b), vereiste toestemming mag slechts worden geweigerd wanneer is vastgesteld dat verplaatsing van de betrokkene nadelig is voor zijn gezondheidstoestand of voor het ondergaan van de geneeskundige behandeling. De op grond van lid 1, onder c), vereiste toestemming mag niet worden geweigerd wanneer de desbetreffende behandeling behoort tot de prestaties waarin de wetgeving van de lidstaat op het grondgebied waarvan de betrokkene woont voorziet, en bedoelde behandeling hem, gelet op zijn gezondheidstoestand van dat moment en het te verwachten ziekteverloop, niet kan worden gegeven binnen de termijn die gewoonlijk nodig is voor de desbetreffende behandeling in de lidstaat waar hij woont. 3. De leden 1 en 2 zijn van overeenkomstige toepassing op de gezinsleden van een werknemer. Voor de toepassing van lid 1, onder a), i), en c), i), op de in artikel 20, lid 2, bedoelde gezinsleden die wonen op het grondgebied van een andere lidstaat dan de lidstaat op het grondgebied waarvan de werknemer woont: a) b) worden evenwel de verstrekkingen voor rekening van het orgaan van de lidstaat op het grondgebied waarvan de gezinsleden wonen, verleend door het orgaan van de verblijfplaats volgens de door dit orgaan toegepaste wetgeving, alsof de werknemer bij laatstbedoeld orgaan was aangesloten. Het tijdvak gedurende hetwelk de verstrekkingen worden verleend, wordt evenwel bepaald door de wetgeving van de lidstaat op het grondgebied waarvan de gezinsleden wonen; wordt evenwel de op grond van lid 1, onder c), vereiste toestemming verleend door het orgaan van de lidstaat op het grondgebied waarvan de gezinsleden wonen. 4. Wanneer lid 1 op de werknemer wordt toegepast, heeft dit geen invloed op het recht op prestaties van zijn gezinsleden. 23 Artikel 24 Werkzaamheden in een andere lidstaat dan de bevoegde staat – Verblijf in de staat waar de werkzaamheden worden uitgeoefend Op de werknemer, bedoeld in de artikelen 12, 13, 14 en 17, alsmede op de gezinsleden die hem vergezellen, worden de bepalingen van artikel 23, lid 1, onder a), toegepast in elke toestand die vereist dat verstrekkingen worden verleend gedurende het verblijf op het grondgebied van de lidstaat waar de werknemer zijn beroepswerkzaamheden uitoefent, of waarvan het schip aan boord waarvan de werknemer zijn beroepswerkzaamheden uitoefent, de vlag voert. Artikel 25 Berekening van de uitkeringen Het bevoegde orgaan van een lidstaat waarvan de wetgeving bepaalt dat voor de berekening van de uitkeringen een gemiddelde verdienste dan wel een gemiddelde premie of bijdrage als grondslag wordt genomen, stelt deze gemiddelde verdienste of gemiddelde premie of bijdrage uitsluitend vast op basis van de verdiensten die zijn genoten of de premies of bijdragen die zijn toegepast gedurende de krachtens bedoelde wetgeving vervulde tijdvakken. Het bevoegde orgaan van een lidstaat waarvan de wetgeving bepaalt dat voor de berekening van de uitkeringen wordt uitgegaan van een vaste verdienste, houdt uitsluitend rekening met deze vaste verdienste of eventueel met het gemiddelde van de vaste verdiensten die betrekking hebben op de krachtens bedoelde wetgeving vervulde tijdvakken. Het bevoegde orgaan van een lidstaat waarvan de wetgeving bepaalt dat het bedrag van de uitkeringen wisselt naar gelang van het aantal gezinsleden, houdt eveneens rekening met de gezinsleden van de betrokkene die op het grondgebied van een andere lidstaat wonen, alsof zij op het grondgebied van de bevoegde staat woonden. Artikel 26 Belangrijke verstrekkingen De werknemer wiens recht op een prothese, op hulpmiddelen van grotere omvang of op andere belangrijke verstrekkingen ten behoeve van zichzelf of van een van zijn gezinsleden door het orgaan van een lidstaat is erkend vóór zijn aansluiting bij het orgaan van een andere lidstaat, krijgt deze verstrekkingen voor rekening van eerstbedoeld orgaan, ook indien zij pas worden toegekend wanneer bedoelde werknemer reeds bij het tweede orgaan is aangesloten. De lijst van verstrekkingen waarop lid van toepassing is, is de lijst die is opgesteld door de Administratieve Commissie voor de sociale zekerheid van migrerende werkgevers als bedoeld in artikel 80 van Verordening 1408/71. 1. 2. 3. 1. 2. 24 Afdeling 3 Werklozen en hun gezinsleden Artikel 27 1. 2. 3. Artikel 20 is van overeenkomstige toepassing op volledig werkloze grensarbeiders die voldoen aan de voorwaarden die de wetgeving van de bevoegde staat stelt aan de verkrijging van prestaties bij ziekte, en op hun gezinsleden. Wanneer een werkloze, anders dan bedoeld in lid 1, eventueel met inachtneming van artikel 19, voldoet aan de voorwaarden voor het recht op prestaties van de wetgeving van de lidstaat ten laste waarvan de werkloosheidsuitkeringen komen, hebben zijn gezinsleden recht op prestaties bij ziekte en moederschap, ongeacht op het grondgebied van welke lidstaat zij wonen of verblijven. Deze prestaties worden verleend: i) ii) wat de verstrekkingen betreft, door het orgaan van de woon- of verblijfplaats volgens de door dit orgaan toegepaste wetgeving, voor rekening van het bevoegde orgaan van de lidstaat ten laste waarvan de werkloosheidsuitkeringen komen; wat de uitkeringen betreft, door het bevoegde orgaan van de lidstaat ten laste waarvan de werkloosheidsuitkeringen komen, volgen de door dit orgaan toegepaste wetgeving. Onverminderd de bepalingen van de wetgeving van een lidstaat op grond waarvan gedurende een langer tijdvak prestaties wegens ziekte kunnen worden verleend, kan het in lid 1 bedoelde tijdvak in gevallen van overmacht door het bevoegde orgaan worden verlengd tot ten hoogste het tijdvak dat in de door dit orgaan toegepaste wetgeving is vastgesteld. Afdeling 4 Aanvragers van een pensioen of rente, en hun gezinsleden Artikel 28 Recht op verstrekkingen in geval van beëindiging van het recht op verstrekkingen van het laatstelijk bevoegde orgaan 1. De werknemer, zijn gezinsleden of zijn nagelaten betrekkingen wier recht op verstrekkingen krachtens de wetgeving van de laatstelijk bevoegde lidstaat eindigt tijdens de behandeling van een aanvraag om pensioen of rente, hebben niettemin recht op verstrekkingen onder de volgende voorwaarden: de verstrekkingen worden verleend volgens de wetgeving van de lidstaat op het grondgebied waarvan de betrokkene(n) woont (wonen), zulks voorzover zij krachtens deze wetgeving daarop recht hebben of krachtens de wetgeving van een andere lidstaat daarop recht zouden hebben, indien zij op het grondgebied van die staat woonden, eventueel met inachtneming van artikel 19. 2. De aanvrager van een pensioen of rente wiens recht op verstrekkingen voortvloeit uit de wetgeving van een lidstaat waarin is bepaald dat de betrokkene zelf de 25 ziekteverzekeringspremies of -bijdragen dient te betalen gedurende de behandeling van zijn pensioenaanvraag, heeft na afloop van de tweede maand waarover hij de verschuldigde premies of bijdragen niet heeft betaald, niet recht op verstrekkingen. langer 3. De krachtens lid 1 verleende verstrekkingen komen voor rekening van het orgaan dat, met toepassing van lid 2, de premies of bijdragen heeft ontvangen; ingeval er niet overeenkomstig lid 2 premie- of bijdragebetaling dient plaats te vinden, betaalt het orgaan voor rekening waarvan de verstrekkingen krachtens artikel 30 na vaststelling van het pensioen of de rente komen, het bedrag van de verleende verstrekkingen terug aan het orgaan van de woonplaats. Afdeling 5 Pensioen- of rentetrekkers en hun gezinsleden Artikel 29 Pensioenen of renten, verschuldigd op grond van de wetgevingen van verscheidende lidstaten, terwijl in het land van de woonplaats recht op prestaties bestaat De rechthebbende op pensioenen of renten, verschuldigd krachtens de wetgevingen van twee of meer lidstaten, waaronder de lidstaat op het grondgebied waarvan hij woonachtig is, die recht heeft op prestaties op grond van de wetgeving van laatstbedoelde lidstaat, eventueel met inachtneming van artikel 19 en van bijlage VI, krijgt, evenals zijn gezinsleden, prestaties van het orgaan van de woonplaats en voor rekening van dit orgaan, alsof de betrokkene uitsluitend recht had op een pensioen of rente, verschuldigd krachtens de wetgeving van deze lidstaat. Artikel 30 Pensioenen of renten, verschuldigd op grond van de wetgevingen van een of meer lidstaten, terwijl in het land van de woonplaats geen recht op prestaties bestaat 1. De rechthebbende op een pensioen of rente verschuldigd krachtens de wetgeving van een lidstaat, of op pensioenen of renten verschuldigd krachtens de wetgevingen van twee of meer lidstaten, die geen recht op prestaties heeft op grond van de wetgeving van de lidstaat op het grondgebied waarvan hij woont, heeft niettemin zelf, evenals zijn gezinsleden, recht op deze prestaties, voorzover hij op grond van de wetgeving van de voor de pensioenverzekering bevoegde lidstaat, of van ten minste één van de voor deze verzekering bevoegde lidstaten, eventueel met inachtneming van artikel 19 en van bijlage VI recht op prestaties zou hebben, indien hij op het grondgebied van de betrokken staat woonde. De prestaties worden verleend op de volgende voorwaarden: a) b) de verstrekkingen worden voor rekening van het in lid 2 bedoelde orgaan verleend door het orgaan van de woonplaats, alsof de betrokkene recht had op een pensioen of een rente krachtens de wetgeving van de staat op het grondgebied waarvan hij woont, en hij recht op verstrekkingen had; de uitkeringen worden in voorkomend geval verleend door het overeenkomstig lid 2 bepaalde bevoegde orgaan volgens de wetgeving die door dit orgaan wordt toegepast. Deze uitkeringen kunnen evenwel, in overleg tussen het bevoegde orgaan en het orgaan van de woonplaats, door dit laatste orgaan voor 26 rekening van het eerste worden verleend volgens de wetgeving van de bevoegde staat. 2. In de in lid 1 bedoelde gevallen komen de verstrekkingen voor rekening van het overeenkomstig de volgende regels vastgestelde orgaan: a) b) indien de rechthebbende krachtens de wetgeving van één lidstaat recht op bedoelde verstrekkingen heeft, komen deze voor rekening van het bevoegde orgaan van deze staat; indien de rechthebbende krachtens de wetgevingen van twee of meer lidstaten recht op bedoelde verstrekkingen heeft, komen deze voor rekening van het bevoegde orgaan van de lidstaat aan de wetgeving waarvan de rechthebbende het langst onderworpen is geweest; ingeval de toepassing van deze regel ertoe leidt dat de verstrekkingen voor rekening van meer dan een orgaan komen, komen zij voor rekening van het orgaan dat de wetgeving toepast waaraan de rechthebbende het laatst onderworpen is geweest. Artikel 31 Pensioenen of renten, verschuldigd op grond van de wetgeving van een of meer andere lidstaten dan het land van de woonplaats, terwijl in het laatstbedoelde land recht op verstrekkingen bestaat Indien de rechthebbende op een pensioen of rente, verschuldigd krachtens de wetgeving van een lidstaat, of op pensioenen of renten, verschuldigd krachtens de wetgevingen van twee of meer lidstaten, woont op het grondgebied van een lidstaat waarvan de wetgeving voor het inzake de verzekering of de arbeid en recht op verstrekkingen geen voorwaarden stelt krachtens de wetgeving waarvan geen pensioen of rente verschuldigd is, komen de aan hem en aan zijn gezinsleden verleende verstrekkingen voor rekening van het overeenkomstig artikel 30, lid 2, bepaalde orgaan van een van de ter zake van pensioenen bevoegde lidstaten, voorzover de betrokken rechthebbende en zijn gezinsleden recht zouden hebben op deze verstrekkingen krachtens de wetgeving die wordt toegepast door het bedoelde orgaan indien zij woonden op het grondgebied van de lidstaat waar dit orgaan is gevestigd. Artikel 32 Woonplaats van de gezinsleden op het grondgebied van een andere lidstaat dan de rechthebbende – Overbrenging van de woonplaats naar het grondgebied van de lidstaat waarop de rechthebbende woont 1. De gezinsleden van de rechthebbende op een pensioen of een rente, verschuldigd krachtens de wetgeving van een lidstaat, of op pensioenen of renten, verschuldigd krachtens de wetgevingen van twee of meer lidstaten, die op het grondgebied van een andere lidstaat wonen dan de rechthebbende, hebben recht op prestaties alsof de rechthebbende op hetzelfde grondgebied als zij woonde, voorzover hij op grond van de wetgeving van een lidstaat recht op bedoelde prestaties heeft. De prestaties worden verleend op de volgende voorwaarden: a) verstrekkingen worden door het orgaan van de woonplaats van de gezinsleden verleend volgens de door dit orgaan toegepaste wetgeving en komen voor rekening van het orgaan van de woonplaats van de rechthebbende; 27 b) uitkeringen worden in voorkomend geval verleend door het overeenkomstig artikel 29 of artikel 30, lid 2, bepaalde bevoegde orgaan volgens de door dit orgaan toegepaste wetgeving. Deze uitkeringen kunnen evenwel, in overleg tussen het bevoegde orgaan en het orgaan van de woonplaats van de gezinsleden, door dit laatste orgaan worden verleend voor rekening van het eerste volgens de wetgeving van de bevoegde staat. 2. De in lid 1 bedoelde gezinsleden die hun woonplaats overbrengen naar het grondgebied van de lidstaat waarop de rechthebbende woont, hebben recht op: a) b) verstrekkingen volgens de wetgeving van deze staat, ook indien zij reeds verstrekkingen hebben genoten voor hetzelfde geval van ziekte of van moederschap vóór de overbrenging van hun woonplaats; die voorkomend geval worden het verleend uitkeringen in overeenkomstig artikel 29 of artikel 30, lid 2, bepaalde bevoegde orgaan volgens de door dit orgaan toegepaste wetgeving. Deze uitkeringen kunnen evenwel, in overleg tussen het bevoegde orgaan en het orgaan van de woonplaats van de rechthebbende, door dit laatste orgaan voor rekening van het eerste worden verleend volgens de wetgeving van de bevoegde staat. door Artikel 33 Belangrijke verstrekkingen Artikel 26 is van overeenkomstige toepassing op pensioen- of rentetrekkers. Artikel 34 Verblijf van de rechthebbende en/of van zijn gezinsleden op het grondgebied van een andere lidstaat dan die op het grondgebied waarvan zij wonen De rechthebbende op een pensioen of rente, verschuldigd krachtens de wetgeving van een lidstaat, of op pensioenen of renten, verschuldigd krachtens de wetgevingen van twee of meer lidstaten, die recht heeft op verstrekkingen krachtens de wetgeving van een van deze lidstaten, alsmede zijn gezinsleden hebben, bij verblijf op het grondgebied van een andere lidstaat dan die op het grondgebied waarvan zij wonen, recht op: a) b) verstrekkingen die door het orgaan van de verblijfplaats volgens de door dit orgaan toegepaste wetgeving worden verleend voor rekening van het orgaan van de woonplaats van de rechthebbende; uitkeringen die in voorkomend geval worden verleend door het overeenkomstig artikel 29 of artikel 30, lid 2, bepaalde bevoegde orgaan volgens de door dit orgaan toegepaste wetgeving. Deze uitkeringen kunnen evenwel, in overleg tussen het bevoegde orgaan en het orgaan van de verblijfplaats, door dit laatste orgaan voor rekening van het eerste worden verleend volgens de wetgeving van de bevoegde staat. 28 1. 2. 1. 2. Artikel 35 Bijdragen of premies voor rekening van pensioen- of rentetrekkers Het orgaan van een lidstaat dat een pensioen of rente verschuldigd is en dat wetgeving toepast waarin is bepaald dat voor rekening van een pensioen of rentetrekker bijdragen of premies worden ingehouden om de kosten van de prestaties bij ziekte en moederschap te dekken, is gemachtigd deze bedragen, berekend overeenkomstig de betrokken wetgeving, in te houden op het pensioen dat of de rente die dit orgaan verschuldigd is, voorzover de prestaties krachtens de artikelen 29, 30, 31, 32 en 34 voor rekening van een orgaan van bedoelde lidstaat komen. Wanneer de pensioen- of rentetrekker in de in artikel 31 bedoelde gevallen krachtens de wetgeving van de lidstaat op het grondgebied waarvan hij woont, uit hoofde van zijn woonplaats aldaar, premies of soortgelijke inhoudingen verschuldigd is voor de dekking van de kosten van prestaties wegens ziekte of moederschap, zijn deze niet invorderbaar. Artikel 36 Algemene bepalingen Voor de toepassing van de artikelen 30, 31, 32 en 34 wordt degene die twee of meer pensioenen of renten ontvangt krachtens de wetgeving van een enkele lidstaat, in de zin van deze bepalingen geacht rechthebbende op een pensioen of rente te zijn krachtens de wetgeving van een lidstaat. De artikelen 29 tot en met 35 zijn niet van toepassing op de pensioen- of rentetrekker en zijn gezinsleden die op grond van de wetgeving van een lidstaat wegens het verrichten van beroepswerkzaamheden recht op prestaties hebben. In dat geval wordt de betrokkene voor de toepassing van dit hoofdstuk als werknemer of als gezinslid van een werknemer aangemerkt. Afdeling 6 Diverse bepalingen Artikel 37 Toe te passen stelsel als er in het land van de woon- of verblijfplaats meer dan één stelsel bestaat – Vroeger bestaande aandoening – Maximale duur voor het verlenen van prestaties 1. Onverminderd het bepaalde in lid 2 worden, indien de wetgeving van het land van de woon- of verblijfplaats meer dan één verzekeringsstelsel voor ziekte of moederschap kent, voor de toepassing van artikel 20, artikel 22, lid 1, de artikelen 23, 27 en 28, artikel 30, lid 1, artikel 32, lid 1, en artikel 34 de bepalingen gevolgd van het stelsel dat voor de handarbeiders in de staalindustrie geldt. Indien die wetgeving evenwel een bijzonder stelsel voor werknemers in de mijnen en daarmee gelijkgestelde bedrijven kent, is dit stelsel op deze categorie werknemers en op hun gezinsleden van toepassing, wanneer het orgaan van de woon- of verblijfplaats waartoe zij zich wenden, tot toepassing van dit stelsel bevoegd is. 29 2. 3. 1. 2. 3. Indien de wetgeving van een lidstaat de toekenning van prestaties afhankelijk stelt van een voorwaarde met betrekking tot het land waar en het tijdstip waarop de aandoening is ontstaan, mag deze voorwaarde niet gesteld worden aan de werknemers of hun gezinsleden op wie dit besluit van toepassing is, ongeacht op het grondgebied van welke lidstaat zij wonen. Indien in de wetgeving van een lidstaat een maximale duur voor het verlenen van prestaties is vastgesteld, mag het orgaan dat deze wetgeving toepast, eventueel tijdvak waarover voor hetzelfde geval van ziekte of rekening houden met het moederschap door het orgaan van een andere lidstaat reeds prestaties werden verleend. Afdeling 7 Vergoedingen tussen organen onderling Artikel 38 De krachtens dit hoofdstuk door het orgaan van een lidstaat voor rekening van het orgaan van een andere lidstaat verleende verstrekkingen worden onderling volledig vergoed. De in lid 1 bedoelde vergoedingen worden vastgesteld en vinden plaats op de wijze die is geregeld in het in artikel 91 bedoelde besluit, hetzij door het aantonen van de werkelijke uitgaven, hetzij op grond van vaste bedragen. In het laatste geval dienen deze vaste bedragen zodanig te worden vastgesteld dat de vergoeding de werkelijke uitgaven zoveel mogelijk benadert. Twee of meer lidstaten of de bevoegde autoriteiten van deze staten kunnen andere wijzen van vergoeding vaststellen of van iedere vergoeding tussen de onder hun bevoegdheid vallende organen afzien. HOOFDSTUK 2 INVALIDITEIT Afdeling 1 Werknemers die uitsluitend onderworpen zijn aan wetgevingen volgens welke het bedrag van de invaliditeitsuitkeringen onafhankelijk is van de duur van de tijdvakken van verzekering Artikel 39 Algemene bepalingen 1. De werknemer die achtereenvolgens of afwisselend aan de wetgevingen van twee of meer lidstaten onderworpen is geweest en die uitsluitend tijdvakken van verzekering heeft vervuld krachtens wetgevingen volgens welke het bedrag van de invaliditeitsuitkeringen onafhankelijk is van de duur van de tijdvakken van verzekering, heeft recht op uitkeringen overeenkomstig artikel 41. Dit artikel heeft 30 geen betrekking op pensioenverhogingen of -aanvullingen voor kinderen, die overeenkomstig hoofdstuk 7 worden toegekend. 2. Bijlage V, deel A, vermeldt voor elke betrokken lidstaat de op zijn grondgebied van kracht zijnde wetgevingen van het in lid 1 bedoelde type. Artikel 40 Inaanmerkingneming van tijdvakken van verzekering of van wonen, vervuld krachtens wetgevingen die op de werknemer van toepassing zijn geweest met het oog op het verkrijgen, het behoud of het herstel van het recht op uitkeringen 1. 2. 1. 2. Indien de wetgeving van een lidstaat het verkrijgen, het behoud of het herstel van het recht op uitkeringen krachtens een stelsel dat geen bijzonder stelsel in de zin van lid 2 of lid 3 is, afhankelijk stelt van de vervulling van tijdvakken van verzekering of van wonen, houdt het bevoegde orgaan van deze lidstaat, voorzover nodig, rekening met de krachtens de wetgeving van elke andere lidstaat vervulde tijdvakken van verzekering of van wonen, ongeacht of deze onder een algemeen dan wel onder een bijzonder stelsel zijn vervuld. Daartoe houdt het bevoegde orgaan rekening met deze tijdvakken alsof deze krachtens de door dat orgaan toegepaste wetgeving waren vervuld. Indien de wetgeving van een lidstaat de toekenning van bepaalde uitkeringen afhankelijk stelt van de voorwaarde dat de tijdvakken van verzekering uitsluitend in een aan een bijzonder stelsel voor werknemers onderworpen beroep of eventueel met het verrichten van bepaalde werkzaamheden zijn vervuld, wordt voor de toekenning van deze uitkeringen slechts rekening gehouden met de tijdvakken die krachtens de wetgevingen van andere lidstaten zijn vervuld, indien deze tijdvakken krachtens een overeenkomstig stelsel of, bij afwezigheid daarvan, in hetzelfde beroep of eventueel met het verrichten van dezelfde werkzaamheden zijn vervuld. Indien de betrokkene, met inachtneming van de aldus vervulde tijdvakken, niet voldoet aan de voor het recht op genoemde prestaties gestelde voorwaarden, wordt met deze tijdvakken rekening gehouden voor de toekenning van prestaties volgens het algemene stelsel of, bij afwezigheid daarvan, volgens het stelsel dat van toepassing is op arbeiders, respectievelijk bedienden, mits de betrokkene bij een van deze stelsel aangesloten is geweest. Artikel 41 Vaststelling van de uitkeringen Het orgaan van de lidstaat waarvan de wetgeving van toepassing was op het tijdstip waarop de arbeidsongeschiktheid met daaropvolgende invaliditeit is ontstaan, stelt overeenkomstig deze wetgeving vast of de betrokkene voldoet aan de gestelde voorwaarden voor het recht op uitkeringen, eventueel met inachtneming van artikel 40. De betrokkene die voldoet aan de in lid 1 bedoelde voorwaarden, ontvangt de uitkeringen uitsluitend van bedoeld orgaan volgens de door dit orgaan toegepaste wetgeving. 31 3. 4. 5. De betrokkene die krachtens lid 1 geen recht op uitkeringen heeft, wordt in het genot gesteld van de uitkeringen waarop hij krachtens de wetgeving van een andere lidstaat nog recht heeft, eventueel met inachtneming van artikel 40. Indien de wetgeving als bedoeld in de leden 2 en 3 bepaalt dat bij de vaststelling van het bedrag van de uitkeringen rekening moet worden gehouden met het bestaan van andere gezinsleden dan kinderen, houdt het bevoegde orgaan eveneens rekening met bovenbedoelde gezinsleden van de betrokkene die op het grondgebied van een andere lidstaat wonen, alsof zij op het grondgebied van de bevoegde staat woonden. Indien de wetgeving als bedoeld in de leden 2 en 3 voorziet in bepalingen inzake vermindering, schorsing of intrekking in geval van samenloop met uitkeringen van verschillende aard in de zin van artikel 49, lid 2, of met andere inkomsten, zijn artikel 49, lid 3, en artikel 51, lid 5, van overeenkomstige toepassing. Afdeling 2 Werknemers die onderworpen zijn hetzij uitsluitend aan wetgevingen volgens welke het bedrag van de invaliditeitsuitkeringen afhankelijk is van de duur van de tijdvakken van verzekering of van wonen, hetzij aan wetgevingen van dit type en van het in afdeling 1 bedoelde type Artikel 42 Algemene bepalingen 1. 2. De werknemer die achtereenvolgens of afwisselend onderworpen is geweest aan de wetgevingen van twee of meer lidstaten, waarvan er ten minste één niet tot het in artikel 39, lid 1, bedoelde type behoort, heeft recht op uitkeringen overeenkomstig de bepalingen van hoofdstuk 3, die van overeenkomstig toepassing zijn, met inachtneming van lid 4. echter die door De betrokkene arbeidsongeschiktheid met daaropvolgende invaliditeit wordt getroffen, terwijl op hem een in bijlage V, deel A, vermelde wetgeving van toepassing is, heeft onder de volgende voorwaarden recht op uitkeringen overeenkomstig artikel 39, lid 1: – en – en – hij moet voldoen aan de door deze wetgeving of andere wetgevingen van hetzelfde type gestelde voorwaarden, eventueel met inachtneming van artikel 40, zonder dat echter een beroep behoeft te worden gedaan op tijdvakken van verzekering die onder niet in bijlage V, deel A, vermelde wetgevingen zijn vervuld, hij mag niet voldoen aan de voorwaarden voor het ontstaan van het recht op in bijlage V, deel A, vermelde invaliditeitsuitkeringen krachtens een niet wetgeving, hij mag geen eventuele rechten doen gelden op ouderdomsuitkeringen, met inachtneming van het bepaalde in artikel 46, lid 2, tweede zin. 32 3. a) b) 4. 1. een van lidstaat waarbij Voor de vaststelling van het recht op uitkeringen krachtens de in bijlage V, deel A, een vermelde wetgeving invaliditeitsuitkering afhankelijk wordt gesteld van de voorwaarde dat de betrokkene gedurende een bepaald tijdvak uitkeringen wegens ziekte heeft ontvangen of arbeidsongeschikt is geweest, wordt, wanneer een werknemer op wie deze wetgeving van toepassing is geweest wordt getroffen door arbeidsongeschiktheid met daaropvolgende invaliditeit terwijl de wetgeving van een andere lidstaat op hem van toepassing is, onverminderd het bepaalde in artikel 39, lid 1, rekening gehouden met: toekenning van de i) ii) elk tijdvak waarover hij op grond van de wetgeving van de tweede lidstaat voor deze arbeidsongeschiktheid uitkeringen wegens ziekte of, in plaats daarvan, zijn loon/salaris heeft genoten, elk tijdvak waarover hij op grond van de wetgeving van de tweede lidstaat voor de invaliditeit volgende op deze arbeidsongeschiktheid, uitkeringen in de zin van titel III, hoofdstukken 2 en 3, heeft genoten, alsof het een tijdvak betrof waarover hem uitkeringen wegens ziekte waren verleend krachtens de wetgeving van de eerste lidstaat of tijdens hetwelk hij arbeidsongeschikt was in de zin van deze wetgeving. Het recht op invaliditeitsuitkeringen gaat ten aanzien van de wetgeving van de eerste lidstaat in na afloop van het bij deze wetgeving vastgestelde voorafgaande tijdvak waarover uitkeringen wegens ziekte worden verleend, of na afloop van het bij deze wetgeving vastgestelde voorafgaande tijdvak van arbeidsongeschiktheid, doch niet eerder dan: i) of ii) op de datum waarop het recht op uitkeringen als bedoeld onder a), ii), hiervóór op grond van de wetgeving van de tweede lidstaat ingaat, op de dag volgende op de laatste dag waarop de betrokkene op grond van de wetgeving van de tweede lidstaat recht op uitkeringen wegens ziekte heeft. De door het orgaan van een lidstaat genomen beslissing omtrent de toestand van invaliditeit van de aanvrager is bindend voor het orgaan van iedere andere betrokken lidstaat, mits in bijlage V van Verordening 1408/71 is vermeld dat de voorwaarden van de wetgevingen van deze lidstaten met betrekking tot de toestand van invaliditeit met elkaar overeenstemmen. Afdeling 3 Toeneming van een invaliditeit Artikel 43 Ingeval de invaliditeit van een werknemer die uitkeringen op grond van de wetgeving van een enkele lidstaat geniet, toeneemt, zijn de volgende bepalingen van toepassing: a) indien de betrokkene sedert hij uitkeringen geniet, niet aan de wetgeving van een andere lidstaat onderworpen is geweest, is het bevoegde orgaan van eerstbedoelde staat verplicht uitkeringen toe te kennen overeenkomstig de door 33 dit orgaan toegepaste wetgeving, daarbij rekening houdende met de toeneming van de invaliditeit; b) c) indien de betrokkene sedert hij uitkeringen geniet, aan de wetgeving van een of meer andere lidstaten onderworpen is geweest, worden hem uitkeringen toegekend overeenkomstig de in artikel 39, lid 1, respectievelijk lid 2, bedoelde bepalingen, daarbij rekening houdende met de toeneming van de invaliditeit; lid 1, of artikel 40, indien het totale bedrag van de ingevolge onder b) verschuldigde uitkering of uitkeringen minder bedraagt dan het bedrag van de uitkering die de betrokkene genoot voor rekening van het orgaan dat de uitkeringen voordien verschuldigd was, is bedoeld orgaan verplicht hem een aanvulling gelijk aan het verschil tussen bedoelde bedragen te verlenen; d) indien in het onder b) bedoelde geval het ter zake van de oorspronkelijke arbeidsongeschiktheid bevoegde orgaan een Nederlands orgaan is en indien: i) ii) en iii) de aandoening die de toeneming van de invaliditeit heeft veroorzaakt, dezelfde is als die welke aanleiding heeft gegeven tot het verlenen van uitkeringen krachtens de Nederlandse wetgeving, deze aandoening een beroepsziekte is in de zin van de wetgeving van de lidstaat waaraan de betrokkene laatstelijk onderworpen was, en recht geeft op de in artikel 65, lid 1, onder b), bedoelde aanvulling, de wetgeving of wetgevingen waaraan de betrokkene sedert hij uitkeringen geniet, onderworpen is geweest, een wetgeving is of wetgevingen zijn die in bijlage V, deel A, bedoeld is of zijn, zet het Nederlandse orgaan na de toeneming van de invaliditeit het verlenen van de oorspronkelijke uitkering voort en wordt de uitkering die verschuldigd is krachtens de wetgeving van de laatste lidstaat waaraan de betrokkene onderworpen was, verminderd met het bedrag van de Nederlandse uitkering; e) indien de betrokkene in het onder b) bedoelde geval geen recht op uitkeringen voor rekening van het orgaan van een andere lidstaat heeft, is het bevoegde orgaan van de eerste staat verplicht uitkeringen toe te kennen volgens de wetgeving van deze staat, daarbij rekening houdende met de toeneming van de invaliditeit en eventueel met inachtneming van artikel 40. 2. Ingeval de invaliditeit van een werknemer die uitkeringen geniet krachtens de toeneemt, worden hem uitkeringen wetgevingen van twee of meer lid 1, daarbij rekening houdende met de toegekend overeenkomstig artikel 42, toeneming van de invaliditeit. lidstaten, 34 Afdeling 4 Hervatting van uitkeringen na schorsing of intrekking – Omzetting van invaliditeitsuitkeringen in ouderdomsuitkeringen – Herberekening van op grond van artikel 41 vastgestelde uitkeringen Artikel 44 Vaststelling van het orgaan dat de uitkeringen verschuldigd is bij het hervatten van de betaling van invaliditeitsuitkeringen 1. 2. Indien de betaling van uitkeringen na schorsing moet worden hervat, geschiedt deze door het orgaan of de organen die de uitkeringen verschuldigd was of waren op het tijdstip waarop zij werden geschorst, onverminderd het bepaalde in artikel 45. Indien na intrekking van de uitkeringen de toestand van de betrokkene hernieuwde toekenning van uitkeringen rechtvaardigt, worden deze overeenkomstig artikel 39, lid 1, of artikel 42, lid 1, respectievelijk lid 2, toegekend. Artikel 45 Omzetting van invaliditeitsuitkeringen in ouderdomsuitkeringen – Herberekening van op grond van artikel 41 vastgestelde uitkeringen 1. 2. 3. 4. in ouderdomsuitkeringen omgezet De invaliditeitsuitkeringen worden eventueel onder de voorwaarden gesteld door de wetgeving of wetgevingen krachtens welke zij zijn toegekend, en overeenkomstig het bepaalde in hoofdstuk 3. aan degene die Ieder orgaan van een lidstaat dat invaliditeitsuitkeringen verschuldigd is krachtens de wetgeving van een lidstaat, blijft is van invaliditeitsuitkeringen en die krachtens de wetgeving van een of meer andere lidstaten overeenkomstig artikel 54 aanspraak kan maken op ouderdomsuitkeringen, ook verder de invaliditeitsuitkeringen verlenen waarop de betrokkene krachtens de door eerstbedoeld orgaan toegepaste wetgeving recht heeft, en wel tot het tijdstip waarop lid 1 door dit orgaan kan worden toegepast of zolang de betrokkene aan de voorwaarden voldoet om daarop aanspraak te kunnen maken. in het genot Wanneer krachtens de wetgeving van een lidstaat overeenkomstig artikel 41 vastgestelde uitkeringen worden omgezet in ouderdomsuitkeringen en wanneer de betrokkene nog niet voldoet aan de voorwaarden gesteld bij de wetgeving of wetgevingen van een of meer andere lidstaten voor het recht op deze uitkeringen, ontvangt de betrokkene van deze lidstaat of lidstaten met ingang van de dag van de omzetting invaliditeitsuitkeringen, vastgesteld overeenkomstig de bepalingen van hoofdstuk 3, alsof dit hoofdstuk van toepassing was op het tijdstip waarop de arbeidsongeschiktheid met daaropvolgende invaliditeit ontstond, tijdstip waarop de betrokkene voldoet aan de bij de andere betrokken nationale wetgeving of wetgevingen gestelde voorwaarden voor het recht op ouderdomsuitkeringen, of, wanneer niet in een dergelijke omzetting is voorzien, zolang hij recht heeft op invaliditeitsuitkeringen krachtens de betrokken wetgeving of wetgevingen. tot het De overeenkomstig artikel 39 vastgestelde invaliditeitsuitkeringen worden onder toepassing van de bepalingen van hoofdstuk 3 opnieuw vastgesteld zodra de gerechtigde aan de gestelde voorwaarden voor het recht op invaliditeitsuitkeringen 35 krachtens een niet ouderdomsuitkeringen krachtens de wetgeving van een andere lidstaat ontvangt. in bijlage V, deel A, vermelde wetgeving voldoet dan wel HOOFDSTUK 3 OUDERDOM EN OVERLIJDEN (PENSIOENEN) Artikel 46 Algemene bepalingen betreffende de vaststelling van uitkeringen wanneer een werknemer aan de wetgeving van twee of meer lidstaten onderworpen geweest is 1. 2. 3. Het recht op uitkeringen van een werknemer of van diens nagelaten betrekkingen wordt, zo deze werknemer onderworpen is geweest aan de wetgevingen van twee of meer lidstaten, overeenkomstig dit hoofdstuk vastgesteld. ten aanzien van alle Onder voorbehoud van het bepaalde in artikel 54 moet wetgevingen waaraan de werknemer onderworpen is geweest, worden overgegaan tot vaststelling van de uitkeringen zodra door de betrokkene een daartoe strekkend verzoek is gedaan. Van deze regel wordt slechts afgeweken, indien de betrokkene uitdrukkelijk verzoekt de vaststelling van de ouderdomsuitkeringen die op grond van de wetgevingen van een of meer lidstaten zouden zijn verkregen, uit te stellen. Dit hoofdstuk heeft geen betrekking op pensioenverhogingen of -aanvullingen voor kinderen, noch op wezenpensioenen, die overeenkomstig hoofdstuk 7 worden toegekend. Artikel 47 Inaanmerkingneming van tijdvakken van verzekering of van wonen, vervuld krachtens wetgevingen die op de werknemer van toepassing zijn geweest met het oog op het verkrijgen, het behoud of het herstel van het recht op uitkeringen 1. 2. Indien de wetgeving van een lidstaat het verkrijgen, het behoud of het herstel van het recht op uitkeringen krachtens een stelsel dat geen bijzonder stelsel in de zin van lid 2 of lid 3 is, afhankelijk stelt van de vervulling van tijdvakken van verzekering of van wonen, houdt het bevoegde orgaan van deze lidstaat, voorzover nodig, rekening met de krachtens de wetgeving van elke andere lidstaat vervulde tijdvakken van verzekering of van wonen, ongeacht of deze onder een algemeen dan wel onder een bijzonder stelsel zijn vervuld. Daartoe houdt het bevoegde orgaan rekening met deze tijdvakken alsof deze krachtens de door dat orgaan toegepaste wetgeving waren vervuld. Indien de wetgeving van een lidstaat de toekenning van bepaalde uitkeringen afhankelijk stelt van de voorwaarde dat de tijdvakken van verzekering uitsluitend in een aan een bijzonder stelsel voor werknemers onderworpen beroep of eventueel met het verrichten van bepaalde werkzaamheden zijn vervuld, wordt voor de toekenning van deze uitkeringen slechts rekening gehouden met de tijdvakken die krachtens de wetgevingen van andere lidstaten zijn vervuld, indien deze tijdvakken krachtens een overeenkomstig stelsel of, bij afwezigheid daarvan, in hetzelfde beroep of eventueel met het verrichten van dezelfde werkzaamheden zijn vervuld. Indien de betrokkene, met inachtneming van de aldus vervulde tijdvakken, niet voldoet aan de voor het recht op genoemde uitkeringen gestelde voorwaarden, wordt met deze tijdvakken 36 3. 4. 1. rekening gehouden voor de toekenning van uitkeringen volgens het algemene stelsel, stelsel van toepassing op arbeiders, of, bij gebreke daarvan, volgens het respectievelijk bedienden, mits de betrokkene bij een van deze stelsels aangesloten is geweest. Tijdvakken van verzekering vervuld krachtens een bijzonder stelsel van een lidstaat worden in een andere lidstaat voor het verkrijgen, het behoud of het herstel van het recht op uitkeringen door het algemene stelsel of, bij gebreke daarvan, volgens het respectievelijk bedienden in aanmerking stelsel van toepassing op arbeiders, genomen, mits de betrokkene bij een van deze stelsels aangesloten is geweest, ook indien deze tijdvakken in laatstbedoelde lidstaat reeds door een in lid 2 of lid 3, eerste zin, bedoeld stelsel in aanmerking zijn genomen. Indien de wetgeving van een lidstaat het verkrijgen, het behoud of het herstel van het recht op uitkeringen afhankelijk stelt van een verzekeringsvoorwaarde op het tijdstip van de intreding van de verzekerde gebeurtenis, wordt deze voorwaarde geacht te zijn vervuld wanneer de betrokkene krachtens de wetgeving van een andere lidstaat verzekerd is volgens de voor elke betrokken lidstaat in bijlage VI vastgestelde wijze. Artikel 48 Vaststelling van de uitkeringen Wanneer aan de bij de wetgeving van een lidstaat voor het recht op uitkeringen gestelde voorwaarden is voldaan, zonder dat artikel 47 of artikel 42, lid 3, behoeft te worden toegepast, gelden de volgende regels: a) het bevoegde orgaan berekent het bedrag van de uitkering dat verschuldigd zou zijn: i) enerzijds, uitsluitend op grond van de door dit orgaan toegepaste wetgeving; ii) anderzijds, op grond van lid 2; b) het bevoegde orgaan kan echter van de berekening overeenkomstig het bepaalde onder a), ii), afzien, wanneer het resultaat van deze berekening, afgezien van afrondingsverschillen, gelijk of lager is dan het resultaat van de berekening overeenkomstig het bepaalde onder a), i); voorzover dit orgaan geen wetgeving toepast met anti-cumulatievoorschriften zoals bedoeld in de artikelen 50 en 51 of indien bedoeld orgaan een wetgeving toepast dat dergelijke voorschriften bevat in het in artikel 51 bedoelde geval, mits in bedoelde wetgeving wordt bepaald dat uitkeringen van verschillende aard alleen in aanmerking worden genomen op basis van de verhouding tussen enerzijds de duur van de uitsluitend onder deze wetgeving vervulde tijdvakken van verzekering of van wonen, en anderzijds de duur van de tijdvakken van verzekering of van wonen die bij deze wetgeving zijn vereist om voor een volledige uitkering in aanmerking te komen. In bijlage V, deel B, zijn voor elke lidstaat de gevallen vermeld waarin de twee berekeningen tot een dergelijk resultaat zouden leiden. 37 2. Wanneer aan de bij de wetgeving van een lidstaat voor het recht op uitkeringen gestelde voorwaarden eerst is voldaan na toepassing van artikel 47 en/of artikel 42, lid 3, gelden de volgende regels: a) b) het bevoegde orgaan berekent het theoretische bedrag van de uitkering waarop de betrokkene aanspraak zou kunnen maken indien alle tijdvakken van verzekering en/of wonen, die zijn vervuld krachtens de wetgeving van de lidstaten waaraan de werknemer of zelfstandige onderworpen is geweest, in de betrokken staat en krachtens de op de datum van vaststelling van de uitkering door dit orgaan toegepaste wetgeving zouden zijn vervuld. Indien het bedrag van de uitkering volgens deze wetgeving onafhankelijk is van de duur van de vervulde tijdvakken, wordt dit bedrag beschouwd als het in deze alinea bedoelde theoretische bedrag; het bevoegde orgaan stelt op basis van het onder a) bedoelde theoretische bedrag vervolgens het werkelijke uitkeringsbedrag vast naar verhouding van de duur van de tijdvakken van verzekering of van wonen, die vóór het intreden van de verzekerde gebeurtenis krachtens de door dat orgaan toegepaste wetgeving zijn vervuld, tot de totale duur van de tijdvakken van verzekering en van wonen, die vóór het intreden van de verzekerde gebeurtenis krachtens de wetgeving van alle betrokken lidstaten zijn vervuld. 3. De betrokkene heeft van het bevoegde orgaan van elke lidstaat recht op het hoogste van de overeenkomstig de leden 1 en 2 berekende bedragen, onverminderd de eventuele toepassing van de bepalingen inzake vermindering, schorsing of intrekking waarin de wetgeving krachtens welke deze uitkering verschuldigd is, voorziet. Wanneer zulks het geval is, heeft de uit te voeren vergelijking betrekking op de na de toepassing van bedoelde bepalingen vastgestelde bedragen. Artikel 49 Algemene bepalingen betreffende de voorschriften inzake vermindering, schorsing of intrekking geldende voor invaliditeits-, ouderdoms- of overlevingspensioenen op grond van de wetgevingen van de lidstaten 1. 2. 3. in de zin van dit Onder samenloop van uitkeringen van dezelfde aard wordt hoofdstuk en invaliditeits-, overlevingspensioenen, berekend of toegekend op basis van door eenzelfde persoon vervulde tijdvakken van verzekering en/of van wonen. ouderdoms- samenloop verstaan van de Onder samenloop van uitkeringen van verschillende aard wordt in de zin van dit hoofdstuk verstaan de samenloop van uitkeringen die in de zin van lid 1 niet als uitkeringen van dezelfde aard kunnen worden aangemerkt. Voor de toepassing van de bepalingen inzake vermindering, schorsing of intrekking waarin de wetgeving van een lidstaat voorziet in geval van samenloop van een invaliditeits-, ouderdoms- of overlevingsuitkering met een uitkering van dezelfde aard of een uitkering van verschillende aard of met andere inkomsten, gelden de volgende regels: a) er wordt alleen rekening gehouden met uitkeringen die krachtens de wetgeving van een andere lidstaat zijn verkregen of met andere inkomsten die in een 38 b) c) d) andere lidstaat zijn verworven, indien de wetgeving van eerstbedoelde lidstaat in de inaanmerkingneming van in het buitenland verkregen voorziet uitkeringen of verworven inkomsten; er wordt rekening gehouden met het bedrag van de door een andere lidstaat te betalen uitkeringen vóór aftrek van belastingen, socialezekerheidspremies en andere inhoudingen; er wordt geen rekening gehouden met het bedrag van de krachtens de wetgeving van een andere lidstaat verkregen uitkeringen die worden toegekend op basis van een vrijwillige voortgezette verzekering; wanneer bepalingen inzake vermindering, schorsing of intrekking worden toegepast krachtens de wetgeving van een enkele lidstaat op grond van het feit dat de betrokkene uitkeringen van dezelfde of van verschillende aard ontvangt die krachtens de wetgeving van andere lidstaten zijn verschuldigd, of andere inkomsten ontvangt die op het grondgebied van andere lidstaten zijn verworven, mag de uitkering die krachtens de wetgeving van de eerste lidstaat verschuldigd is, slechts worden verminderd ten belope van het bedrag van de uitkeringen die krachtens de wetgevingen van andere lidstaten verschuldigd zijn, of ten belope van het bedrag van de inkomsten die op het grondgebied van andere lidstaten zijn verworven. Artikel 50 Bijzondere bepalingen van toepassing in geval van samenloop van uitkeringen van dezelfde aard, verschuldigd krachtens de wetgeving van twee of meer lidstaten 1. 2. De bepalingen inzake vermindering, schorsing of intrekking waarin de wetgeving van een lidstaat voorziet, zijn niet van toepassing op uitkeringen berekend overeenkomstig artikel 48, lid 2. De bepalingen inzake vermindering, schorsing of intrekking waarin de wetgeving van een lidstaat voorziet, zijn alleen op een overeenkomstig artikel 47, lid 1, onder a), i), berekende uitkering van toepassing, indien het een uitkering betreft: a) of b) als bedoeld in bijlage V, deel C, waarvan het bedrag onafhankelijk is van de duur van de vervulde tijdvakken van verzekering of van wonen, waarvan het bedrag wordt bepaald op basis van een fictief tijdvak dat geacht wordt te zijn vervuld tussen de datum waarop de verzekerde gebeurtenis is ingetreden en een latere datum. In laatstbedoeld geval zijn bedoelde bepalingen van toepassing bij samenloop van een dergelijke uitkering: i) ofwel met een uitkering van hetzelfde type, behoudens indien tussen twee of meer lidstaten een overeenkomst is gesloten teneinde te voorkomen dat hetzelfde fictieve tijdvak meermaals in aanmerking wordt genomen; ii) ofwel met een uitkering van het onder a) bedoelde type. 39 De onder a) en b) bedoelde uitkeringen en de onder b) bedoelde overeenkomsten zijn vermeld in bijlage V, deel C. Artikel 51 Bijzondere bepalingen van toepassing in geval van samenloop van een of meer uitkeringen als bedoeld in artikel 49, lid 1, met een of meer uitkeringen van verschillende aard of met andere inkomsten wanneer er twee of meer betrokken lidstaten zijn Indien de toekenning van uitkeringen van verschillende aard of van andere inkomsten tevens leidt tot vermindering, schorsing of intrekking van twee of meer uitkeringen als bedoeld in artikel 48, lid 1, onder a), i), worden de bedragen die bij een strikte toepassing van de bij de wetgeving van de betrokken lidstaten vastgestelde bepalingen inzake vermindering, schorsing of intrekking niet zouden worden uitgekeerd, gedeeld door het aantal uitkeringen dat aan vermindering, schorsing of intrekking onderworpen is. Indien het een overeenkomstig artikel 48, lid 2, berekende uitkering betreft, worden de uitkering of uitkeringen van verschillende aard van de andere lidstaten of de andere inkomsten en alle elementen die bij de wetgeving van de lidstaat zijn vastgesteld voor de toepassing van de bepalingen inzake vermindering, schorsing of intrekking, in aanmerking genomen op basis van de verhouding tussen de tijdvakken van verzekering en/of van wonen als bedoeld in artikel 48, lid 2, onder b), die voor de berekening van bedoelde uitkering zijn aangehouden. Indien de toekenning van uitkeringen van verschillende aard of van andere inkomsten tevens leidt tot vermindering, schorsing of intrekking van een of meer uitkeringen als bedoeld in artikel 48, i), en van een of meer uitkeringen als bedoeld in artikel 48, lid 2, zijn de volgende regels van toepassing: lid 1, onder a), a) b) wanneer het een uitkering of uitkeringen betreft als bedoeld in artikel 48, lid 1, onder a), i), worden de bedragen die bij een strikte toepassing van de bij de wetgeving van de betrokken lidstaten vastgestelde bepalingen inzake vermindering, schorsing of intrekking niet zouden worden uitgekeerd, gedeeld door het aantal uitkeringen dat aan vermindering, schorsing of intrekking onderworpen is; wanneer het een uitkering of uitkeringen betreft, berekend overeenkomstig artikel 48, intrekking overeenkomstig het bepaalde in lid 2. lid 2, geschiedt de vermindering, schorsing of Indien in de in lid 1 en lid 3, onder a), bedoelde gevallen de wetgeving van een lidstaat voor de toepassing van de bepalingen inzake vermindering, schorsing of intrekking voorziet in het in aanmerking nemen van de uitkeringen van verschillende aard en/of van de andere inkomsten, alsmede van alle andere elementen op basis van de verhouding tussen de tijdvakken van verzekering als bedoeld in artikel 48, lid 2, onder b), vindt de in de hiervóór genoemde leden bedoelde deling geen toepassing voor deze lidstaat. Bovengenoemde leden zijn van overeenkomstige toepassing indien de wetgeving van een of meer lidstaten bepaalt dat geen aanspraak op een uitkering bestaat wanneer de 40 1. 2. 3. 4. 5. betrokkene een uitkering van verschillende aard krachtens de wetgeving van een andere lidstaat of andere inkomsten ontvangt. Artikel 52 Aanvullende bepalingen ter berekening van de uitkeringen 1. De berekening van het in artikel 48, lid 2, bedoelde theoretische bedrag en pro- ratabedrag vindt als volgt plaats: a) b) c) d) e) indien de totale duur van de tijdvakken van verzekering en van wonen die vóór het intreden van de verzekerde gebeurtenis krachtens de wetgevingen van alle langer is dan de maximumduur die de betrokken lidstaten zijn vervuld, wetgeving van een van deze lidstaten voor het recht op een volledige uitkering vereist, houdt het bevoegde orgaan van deze lidstaat rekening met deze maximumduur in plaats van met de totale duur van bedoelde tijdvakken. Deze wijze van berekening mag niet tot gevolg hebben dat dit orgaan een uitkering verschuldigd is die hoger is dan de volledige uitkering volgens de door dit orgaan toegepaste wetgeving; het vorengaande geldt niet voor uitkeringen de afhankelijk bedrag het waarvan verzekeringstijdvakken; duur niet van van de is de wijze waarop samenvallende tijdvakken in aanmerking worden genomen, wordt in het in artikel 91 bedoelde toepassingsbesluit geregeld; het bevoegde orgaan van een lidstaat waarvan de wetgeving bepaalt dat voor de berekening van de uitkeringen wordt uitgegaan van een gemiddelde verdienste, van een gemiddelde premie of bijdrage, van een gemiddelde verhoging of van de verhouding die gedurende de tijdvakken van verzekering tussen de brutoverdienste van de betrokkene en de gemiddelde brutoverdienste van alle verzekerden met uitzondering van leerlingen heeft bestaan, stelt deze gemiddelden of verhoudingsgetallen uitsluitend vast op grond van de krachtens de wetgeving van genoemde staat vervulde tijdvakken van verzekering of van de door de betrokkene gedurende die tijdvakken genoten brutoverdiensten; het bevoegde orgaan van een lidstaat waarvan de wetgeving bepaalt dat voor de berekening van de uitkeringen wordt uitgegaan van het bedrag van de verdiensten, de premies of bijdragen of de verhogingen, stelt de verdiensten, de premies of bijdragen, of de verhogingen waarmee op grond van de krachtens de wetgevingen van andere lidstaten vervulde tijdvakken van verzekering of van wonen rekening moet worden gehouden, vast op grond van het gemiddelde van de verdiensten, premies of bijdragen, of verhogingen dat is geconstateerd over de tijdvakken van verzekering die krachtens de door dat orgaan toegepaste wetgeving zijn vervuld; het bevoegde orgaan van een lidstaat waarvan de wetgeving bepaalt dat voor de berekening van de uitkeringen wordt uitgegaan van een vaste verdienste of een vast bedrag, beschouwt de verdienste of het bedrag waarmede op grond van de krachtens de wetgevingen van andere lidstaten vervulde tijdvakken van verzekering of van wonen rekening moet worden gehouden, als zijnde gelijk aan de vaste verdienste of het vaste bedrag of eventueel aan het gemiddelde van de vaste verdiensten of vaste bedragen die betrekking hebben op de 41 tijdvakken van verzekering, vervuld krachtens de door dat orgaan toegepaste wetgeving; f) het bevoegde orgaan van een lidstaat waarvan de wetgeving bepaalt dat bij de berekening van de uitkeringen voor bepaalde tijdvakken wordt uitgegaan van het bedrag van de verdiensten en voor andere tijdvakken van een vaste verdienste of een vast bedrag, houdt voor de krachtens de wetgevingen van andere lidstaten vervulde tijdvakken van verzekering of van wonen rekening lid, onder d) of e) vastgestelde verdiensten of met de overeenkomstig dit bedragen, of eventueel met het gemiddelde van deze verdiensten of bedragen; indien bij de berekening van de uitkeringen voor alle tijdvakken die krachtens de door dat orgaan toegepaste wetgeving zijn vervuld, wordt uitgegaan van een vaste verdienste of een vast bedrag, beschouwt het orgaan de verdienste waarmee op grond van de krachtens de wetgevingen van andere lidstaten vervulde tijdvakken van verzekering of van wonen rekening moet worden gehouden, als zijnde gelijk aan de fictieve verdienste die met deze vaste verdienste of dit vaste bedrag overeenkomt; g) het bevoegde orgaan van een lidstaat waarvan de wetgeving bepaalt dat bij de berekening van de uitkeringen wordt uitgegaan van een gemiddelde premie of bijdrage, stelt deze premie of bijdrage uitsluitend vast aan de hand van de tijdvakken van verzekering die krachtens de wetgeving van bedoelde lidstaat zijn vervuld. De voorschriften van de wetgeving van een lidstaat inzake de aanpassing van de voor de berekening van de uitkeringen in aanmerking genomen bestanddelen aan het loon- in voorkomend geval, van toepassing op de bestanddelen of prijsniveau zijn, waarmee het bevoegde orgaan van die staat op grond van de krachtens de wetgevingen van andere lidstaten vervulde tijdvakken van verzekering of van wonen overeenkomstig lid 1 rekening heeft gehouden. Indien krachtens de wetgeving van een lidstaat bij de vaststelling van het bedrag van de uitkeringen rekening wordt gehouden met het bestaan van andere gezinsleden dan kinderen, moet het bevoegde orgaan van die staat eveneens rekening houden met bovenbedoelde gezinsleden van de betrokkene die op het grondgebied van een andere lidstaat wonen, alsof zij op het grondgebied van de bevoegde staat woonden. Artikel 53 Tijdvakken van verzekering of van wonen van minder dan een jaar Niettegenstaande artikel 48, lid 2, is het orgaan van een lidstaat niet verplicht uitkeringen toe te kennen krachtens tijdvakken vervuld onder de door dit orgaan toegepaste wetgeving die in aanmerking dienen te worden genomen op het tijdstip van het intreden van de verzekerde gebeurtenis indien: – en – de totale duur van de bedoelde tijdvakken minder dan één jaar bedraagt, uitsluitend rekening houdende met deze tijdvakken, geen enkel recht op uitkeringen krachtens die wetgeving bestaat. 42 2. 3. 1. 2. 3. Voor de toepassing van artikel 47, lid 2, met uitzondering van het bepaalde onder b), houdt het bevoegde orgaan van elk van de andere betrokken lidstaten wel rekening met de in lid 1 bedoelde tijdvakken. Ingeval toepassing van lid 1 ertoe zou leiden dat alle organen van de betrokken lidstaten van hun verplichtingen worden ontheven, worden de uitkeringen uitsluitend toegekend op grond van de wetgeving van de laatste van die staten aan de voorwaarden waarvan is voldaan, alsof alle vervulde tijdvakken van verzekering en van wonen waarmee overeenkomstig artikel 47, leden 1 tot en met 4, rekening wordt gehouden, krachtens de wetgeving van deze staat waren vervuld. Artikel 54 Berekening van de uitkeringen indien de betrokkene niet gelijktijdig voldoet aan alle voorwaarden, gesteld bij alle wetgevingen krachtens welke tijdvakken van verzekering of van wonen zijn vervuld of indien hij uitdrukkelijk om uitstel van de vaststelling van de ouderdomsuitkeringen heeft verzocht 1. Indien de betrokkene, eventueel met inachtneming van artikel 47 en/of artikel 42, lid 3, op een bepaald tijdstip niet aan de bij de wetgevingen van alle lidstaten waaraan hij onderworpen is geweest gestelde voorwaarden voor het recht op uitkeringen voldoet, doch uitsluitend aan de voorwaarden van één of meer van deze wetgevingen, zijn de volgende bepalingen van toepassing: a) elk van de bevoegde organen die een wetgeving toepassen aan de voorwaarden waarvan is voldaan, berekent het bedrag van de verschuldigde uitkering overeenkomstig artikel 48; b) evenwel: i) ii) indien de betrokkene voldoet aan de voorwaarden van ten minste twee wetgevingen zonder dat een beroep behoeft te worden gedaan op de tijdvakken van verzekering of van wonen die vervuld zijn krachtens de wetgevingen aan de voorwaarden waarvan niet is voldaan, wordt voor de lid 2, met deze tijdvakken geen rekening toepassing van artikel 48, gehouden, tenzij een beroep op deze tijdvakken de vaststelling van een hogere uitkering mogelijk maakt; indien de betrokkene voldoet aan de voorwaarden van een enkele wetgeving zonder dat een beroep behoeft te worden gedaan op de tijdvakken van verzekering of van wonen die vervuld zijn krachtens de wetgevingen aan de voorwaarden waarvan niet is voldaan, wordt het bedrag van de verschuldigde uitkering, overeenkomstig artikel 48, lid 1, onder a), i), uitsluitend berekend overeenkomstig de wetgeving aan de voorwaarden waarvan is voldaan, en uitsluitend rekening houdend met de tijdvakken die krachtens deze wetgeving zijn vervuld, tenzij een beroep op de tijdvakken die zijn vervuld krachtens de wetgevingen aan de voorwaarden waarvan niet is voldaan, de vaststelling overeenkomstig artikel 48, lid 1, onder a), ii), van een hogere uitkering mogelijk maakt. 43 Het bepaalde in dit lid is van overeenkomstige toepassing wanneer de betrokkene overeenkomstig artikel 46, lid 2, tweede zin, uitdrukkelijk om uitstel van de vaststelling van de ouderdomsuitkeringen heeft verzocht. 2. 3. De uitkering of uitkeringen die in het in lid 1 bedoelde geval krachtens een of meer van de betrokken wetgevingen worden toegekend, worden overeenkomstig artikel 48 ambtshalve opnieuw berekend naarmate aan de voorwaarden van een of meer van de andere wetgevingen waaraan de werknemer onderworpen is geweest, wordt voldaan, eventueel met inachtneming van artikel 47 en eventueel opnieuw met inachtneming van lid 1. Dit lid is van overeenkomstige toepassing wanneer een persoon om vaststelling van de krachtens de wetgeving van een of meer lidstaten verworven ouderdomsuitkeringen verzoekt, die tot dan toe overeenkomstig artikel 46, lid 2, tweede zin, was geschorst. Onverminderd het bepaalde in artikel 42, lid 2, wordt ambtshalve een nieuwe berekening overeenkomstig lid 1 uitgevoerd wanneer aan de door een of meer van deze wetgevingen gestelde voorwaarden niet meer wordt voldaan. Artikel 55 Toekenning van een aanvulling wanneer het bedrag van de uitkeringen, verschuldigd krachtens de wetgevingen van de verschillende lidstaten, minder is dan het minimum dat is vastgesteld in de wetgeving van de lidstaat op het grondgebied waarvan de rechthebbende woont Degene die een uitkering geniet waarop dit hoofdstuk is toegepast, kan in de staat op het grondgebied waarvan hij woont en krachtens de wetgeving waarvan hem een uitkering verschuldigd is, geen lagere uitkering ontvangen dan de minimumuitkering die door de wetgeving is vastgesteld voor een tijdvak van verzekering of van wonen dat gelijk is aan de gezamenlijke tijdvakken die overeenkomstig de voorgaande artikelen voor de vaststelling van zijn uitkering in aanmerking zijn genomen. Het bevoegde orgaan van deze staat betaalt hem in voorkomend geval gedurende de gehele tijd dat hij op het grondgebied van deze staat woont een aanvullend bedrag uit, dat gelijk is aan het verschil tussen de som van de krachtens dit hoofdstuk verschuldigde uitkeringen en het bedrag van de minimumuitkering. Artikel 56 Aanpassing en herberekening van de uitkeringen schommelingen van het Indien de uitkeringen van de betrokken staten door stijging van de kosten van levensonderhoud, loonpeil of andere oorzaken van aanpassing met een bepaald percentage of bedrag worden gewijzigd, moet dit percentage of bedrag rechtstreeks in de overeenkomstig artikel 48 vastgestelde uitkeringen worden verwerkt, zonder dat er een herberekening overeenkomstig genoemd artikel behoeft plaats te vinden. Indien echter de wijze van vaststelling of de regels voor de berekening van de uitkeringen wijzigingen plaats overeenkomstig artikel 48. herberekening vindt wel ondergaan, een 1. 2. 44 HOOFDSTUK 4 ARBEIDSONGEVALLEN EN BEROEPSZIEKTEN Afdeling 1 Recht op prestaties Artikel 57 Woonplaats op het grondgebied van een andere dan de bevoegde staat – Algemene regels De werknemer die op het grondgebied van een andere dan de bevoegde lidstaat woont en door een arbeidsongeval of een beroepsziekte wordt getroffen, heeft in de staat op het grondgebied waarvan hij woont, recht op: a) b) verstrekkingen die voor rekening van het bevoegde orgaan door het orgaan van de woonplaats worden verleend volgens de door laatstbedoeld orgaan toegepaste wetgeving, alsof hij bij dat orgaan was aangesloten; uitkeringen die door het bevoegde orgaan worden verleend volgens de door dit orgaan toegepaste wetgeving. Na overeenstemming tussen het bevoegde orgaan en het orgaan van de woonplaats kunnen deze uitkeringen evenwel door laatstbedoeld orgaan, voor rekening van eerstbedoeld orgaan, volgens de wetgeving van de bevoegde staat worden verleend. Artikel 58 Grensarbeiders – Bijzondere regel De grensarbeider kan de prestaties eveneens op het grondgebied van de bevoegde staat verkrijgen. Zij worden verleend door het bevoegde orgaan volgens de wetgeving van die staat, alsof de betrokkene op het grondgebied van die staat woonde. Artikel 59 Verblijf op of overbrenging van de woonplaats naar het grondgebied van de bevoegde staat 1. 2. De in artikel 57 bedoelde werknemer die op het grondgebied van de bevoegde staat verblijft, heeft recht op prestaties volgens de wetgeving van deze staat, ook indien hij vóór zijn verblijf reeds prestaties heeft genoten. Deze bepaling is evenwel niet op grensarbeiders van toepassing. De in artikel 57 bedoelde werknemer die zijn woonplaats naar het grondgebied van de bevoegde staat overbrengt, heeft recht op prestaties volgens de wetgeving van die staat, ook indien hij vóór de overbrenging van zijn woonplaats reeds prestaties heeft genoten. 45 Artikel 60 Verblijf buiten het grondgebied van de bevoegde lidstaat – Terugkeer of overbrenging van de woonplaats naar het grondgebied van een andere lidstaat na arbeidsongeval of beroepsziekte – Noodzaak om zich voor behandeling naar het grondgebied van een andere lidstaat te begeven 1. De werknemer die door een arbeidsongeval of een beroepsziekte getroffen is en: a) of b) of c) die op het grondgebied van een andere dan de bevoegde lidstaat verblijft, die, nadat hij voor rekening van het bevoegde orgaan in het genot van prestaties is gesteld, van dit orgaan toestemming heeft ontvangen om terug te keren naar het grondgebied van de lidstaat waarop bij woont, dan wel om zijn woonplaats naar het grondgebied van een andere lidstaat over te brengen, die van het bevoegde orgaan toestemming heeft gekregen zich naar het grondgebied van een andere lidstaat te begeven teneinde aldaar een voor zijn gezondheidstoestand passende behandeling te ondergaan, heeft recht op: i) ii) verstrekkingen die voor rekening van het bevoegde orgaan door het orgaan van de woon- of verblijfplaats worden verleend volgens de door laatstbedoeld orgaan toegepaste wetgeving, alsof hij bij dat orgaan was aangesloten; het tijdvak gedurende hetwelk de prestaties worden verleend, wordt evenwel bepaald door de wetgeving van de bevoegde staat; uitkeringen die door het bevoegde orgaan worden verleend volgens de door dit orgaan toegepaste wetgeving. Na overeenstemming tussen het bevoegde orgaan en het orgaan van de woon- of verblijfplaats kunnen deze uitkeringen evenwel door laatstbedoeld orgaan, voor rekening van het eerstbedoelde, volgens de wetgeving van de bevoegde staat worden verleend. 2. De op grond van lid 1, onder b), vereiste toestemming mag slechts worden geweigerd wanneer is vastgesteld dat verplaatsing van de betrokkene nadelig is voor zijn gezondheidstoestand of voor het ondergaan van de geneeskundige behandeling. De op grond van lid 1, onder c), vereiste toestemming mag niet worden geweigerd wanneer de desbetreffende behandeling niet op het grondgebied van de lidstaat waarop hij woont, aan de betrokkene kan worden gegeven. 46 Artikel 61 Ongevallen op weg van of naar het werk Het ongeval op weg van of naar het werk dat op het grondgebied van een andere dan de bevoegde lidstaat heeft plaatsgevonden, wordt geacht op het grondgebied van de bevoegde staat te hebben plaatsgevonden. Artikel 62 Prestaties wegens beroepsziekte als de betrokkene in verschillende lidstaten aan hetzelfde gevaar was blootgesteld 1. 2. 3. 4. 5. Wanneer iemand die door een beroepsziekte is getroffen, onder de wetgeving van twee of meer lidstaten dusdanig werkzaamheden heeft verricht dat deze ziekte daardoor kan zijn ontstaan, worden de prestaties waarop de getroffene of zijn nagelaten betrekkingen aanspraak kunnen maken, uitsluitend toegekend op grond van de in de laatste van deze staten bestaande wetgeving waarvan de voorwaarden zijn vervuld, eventueel met inachtneming van de leden 2 tot en met 5. Indien de toekenning van prestaties wegens beroepsziekte op grond van de wetgeving van een lidstaat afhankelijk is van de voorwaarde dat de betrokken ziekte het eerst op het grondgebied van die staat medisch is vastgesteld, wordt deze te zijn vervuld wanneer genoemde ziekte het eerst op het voorwaarde geacht grondgebied van een andere lidstaat is vastgesteld. Indien de toekenning van prestaties wegens beroepsziekte op grond van de wetgeving van een lidstaat afhankelijk is van de voorwaarde dat de betrokken ziekte is vastgesteld binnen een bepaalde termijn na beëindiging van de laatste werkzaamheden waardoor een dergelijke ziekte kon ontstaan, houdt het bevoegde orgaan van die staat, wanneer het nagaat op welk tijdstip die laatste werkzaamheden werden verricht, voorzover nodig rekening met gelijksoortige werkzaamheden die onder de wetgeving van andere lidstaten zijn verricht, alsof zij onder de wetgeving van eerstbedoelde staat waren verricht. Indien de toekenning van prestaties wegens beroepsziekte op grond van de wetgeving van een lidstaat afhankelijk is van de voorwaarde dat gedurende een bepaalde tijd werkzaamheden werden verricht waardoor de betrokken ziekte kon ontstaan, houdt het bevoegde orgaan van die staat voorzover nodig rekening met de tijdvakken waarin dergelijke werkzaamheden onder de wetgeving van andere lidstaten werden verricht, alsof zij onder de wetgeving van eerstgenoemde staat waren verricht. In geval van sclerogene pneumoconiose worden de lasten van de uitkeringen, met inbegrip van de renten, omgeslagen over de bevoegde organen van de lidstaten op het grondgebied waarvan de getroffene werkzaamheden heeft verricht waardoor deze ziekte kon ontstaan. De omslag van deze kosten vindt plaats naar verhouding van de duur van de tijdvakken van ouderdomsverzekering of van de in artikel 47, lid 1, bedoelde tijdvakken van wonen die krachtens de wetgevingen van elk van die staten zijn vervuld, tot de totale duur van de tijdvakken van ouderdomsverzekering of van wonen die op de datum van ingang van deze uitkeringen krachtens de wetgevingen van al deze staten zijn vervuld. 47 6. 1. 2. 3. 1. 2. 1. De Associatieraad wijst met eenparigheid van stemmen de beroepsziekten aan waarvoor het bepaalde in lid 5 eveneens geldt. Artikel 63 Berekening van de uitkeringen Het bevoegde orgaan van een lidstaat waarvan de wetgeving bepaalt dat voor de berekening van de uitkeringen wordt uitgegaan van een gemiddelde verdienste, stelt deze gemiddelde verdienste uitsluitend vast op basis van de verdiensten die gedurende de krachtens bedoelde wetgeving vervulde tijdvakken zijn genoten. Het bevoegde orgaan van een lidstaat waarvan de wetgeving bepaalt dat voor de berekening van de uitkeringen wordt uitgegaan van een vaste verdienste, houdt uitsluitend rekening met deze vaste verdienste of eventueel met het gemiddelde van de vaste verdiensten die betrekking hebben op de krachtens bedoelde wetgeving vervulde tijdvakken. et bevoegde orgaan van een lidstaat waarvan de wetgeving bepaalt dat het bedrag van de uitkeringen wisselt naar gelang van het aantal gezinsleden, houdt eveneens rekening met de gezinsleden van de betrokkene die op het grondgebied van een andere lidstaat wonen, alsof zij op het grondgebied van de bevoegde staat woonden. Artikel 64 Kosten voor het vervoer van de getroffene Het bevoegde orgaan van een lidstaat waarvan de wetgeving voorziet in het dragen van de kosten van vervoer van de getroffene naar zijn woning of naar het ziekenhuis, neemt de kosten van vervoer van de getroffene naar een overeenkomstige plaats op het grondgebied van een andere lidstaat, waarop de getroffene woont, voor zijn rekening, mits het orgaan vooraf toestemming tot dat vervoer heeft verleend, waarbij het naar behoren rekening houdt met de daarvoor geldende redenen. Ten aanzien van een grensarbeider is deze toestemming niet vereist. Het bevoegde orgaan van een lidstaat waarvan de wetgeving voorziet in het dragen van de kosten van vervoer van het stoffelijk overschot van de getroffene naar de begraafplaats, neemt de kosten van vervoer naar de begraafplaats op het grondgebied van een andere lidstaat, waarop de getroffene op het tijdstip van het ongeval woonde, voor zijn rekening, volgens de door dit orgaan toegepaste wetgeving. Afdeling 2 Verergering van een beroepsziekte waarvoor schadeloosstelling plaatsvindt Artikel 65 Ingeval een beroepsziekte waarvoor een werknemer op grond van de wetgeving van een lidstaat schadeloosstelling geniet of genoten heeft, verergert, zijn de volgende bepalingen van toepassing: a) indien de betrokkene, sedert hij uitkeringen geniet, onder de wetgeving van een andere lidstaat geen beroepswerkzaamheden heeft uitgeoefend die de 48 betreffende beroepsziekte kunnen veroorzaken of verergeren, dient het bevoegde orgaan van de eerste staat de uitkeringen voor zijn rekening te nemen volgens de door dit orgaan toegepaste wetgeving, waarbij rekening wordt gehouden met de verergering; indien de betrokkene, sedert hij uitkeringen geniet, onder de wetgeving van een andere lidstaat wel zodanige werkzaamheden heeft uitgeoefend, dient het bevoegde orgaan van de eerste lidstaat de uitkeringen voor zijn rekening te nemen volgens de door dit orgaan toegepaste wetgeving, waarbij het geen rekening houdt met de verergering. Het bevoegde orgaan van de tweede lidstaat kent de betrokkene een aanvulling toe, ter hoogte van het verschil tussen het bedrag van de uitkeringen die na de verergering verschuldigd zijn en het bedrag van de uitkeringen die vóór de verergering overeenkomstig de door dit orgaan toegepaste wetgeving verschuldigd zouden zijn geweest, indien de betreffende beroepsziekte zich onder de wetgeving van die lidstaat had voorgedaan; indien in het onder b) genoemde geval een werknemer die lijdt aan sclerogene pneumoconiose of aan een op grond van artikel 62, lid 6, aangewezen ziekte, geen recht heeft op uitkeringen krachtens de wetgeving van de tweede lidstaat, dient het bevoegde orgaan van de eerste lidstaat de uitkeringen te verlenen volgens de door dit orgaan toegepaste wetgeving, waarbij het rekening houdt met de verergering. Voor rekening van het bevoegde orgaan van de tweede lidstaat komt evenwel het verschil tussen het bedrag van de uitkeringen, met inbegrip van de renten die door het bevoegde orgaan van de eerste lidstaat, rekening houdend met de verergering, verschuldigd zijn, en het bedrag van de overeenkomstige uitkeringen die vóór de verergering verschuldigd waren; de voorschriften inzake vermindering, schorsing of intrekking waarin de wetgeving van een lidstaat voorziet, mogen niet worden toegepast op personen lidstaten die uitkeringen ontvangen die door de organen van twee overeenkomstig het bepaalde onder b) zijn vastgesteld. b) c) d) 2. Ingeval een beroepsziekte die aanleiding heeft gegeven tot toepassing van artikel 62, lid 5, verergert, zijn de volgende bepalingen van toepassing: a) b) het bevoegde orgaan dat uitkeringen krachtens artikel 62, lid 1, heeft toegekend, dient de uitkeringen te verlenen volgens de door dit orgaan toegepaste wetgeving, daarbij rekening houdende met de verergering; vroegere lasten van de lasten van de uitkeringen, met inbegrip van de renten, blijven verdeeld over uitkeringen deelden, ook de de organen die overeenkomstig artikel 62, lid 5. Indien de getroffene evenwel opnieuw werkzaamheden heeft uitgeoefend die de desbetreffende ziekte kunnen veroorzaken of verergeren, en hij deze werkzaamheden heeft uitgeoefend hetzij onder de wetgeving van een van de lidstaten op het grondgebied waarvan hij reeds eerder gelijksoortige werkzaamheden had verricht, hetzij onder de wetgeving van een andere lidstaat, komt voor rekening van het bevoegde orgaan van deze staat het verschil tussen het bedrag van de uitkeringen, die, rekening houdende met de verergering, verschuldigd zijn, en het bedrag van de uitkeringen die vóór de verergering verschuldigd waren. 49 Afdeling 3 Diverse bepalingen Artikel 66 1. 2. 3. 4. 5. 6. Regels om met bijzonderheden van bepaalde wetgevingen rekening te houden Indien op het grondgebied van de lidstaat waarop de betrokkene zich bevindt, geen indien een verzekering tegen arbeidsongevallen of beroepsziekten bestaat, of dergelijke verzekering wel bestaat doch niet voorziet in een orgaan dat verantwoordelijk verlenen van verstrekkingen, worden deze verstrekkingen verleend door het orgaan van de woon- of verblijfplaats dat voor het verlenen van verstrekkingen in geval van ziekte verantwoordelijk is. is voor het Indien de wetgeving van de bevoegde staat het geheel kosteloos verlenen van verstrekkingen afhankelijk stelt van gebruikmaking van de door de werkgever opgerichte medische dienst, worden de verstrekkingen die in de in artikel 57 en in artikel 60, lid 1, bedoelde gevallen worden verleend, geacht door een dergelijke medische dienst te zijn verleend. Indien de wetgeving van de bevoegde staat een regeling kent betreffende de verplichtingen van de werkgever, worden de verstrekkingen die in de in artikel 57 en in artikel 60, lid 1, bedoelde gevallen worden verleend, geacht op verzoek van het bevoegde orgaan te zijn verleend. Indien de in de bevoegde staat geldende regeling inzake schadeloosstelling bij arbeidsongevallen niet het karakter van een verplichte verzekering heeft, worden de verstrekkingen rechtstreeks verleend door de werkgever of door de verzekeraar die in diens rechten treedt. Indien volgens de wetgeving van een lidstaat bij de vaststelling van de mate van ongeschiktheid, het verkrijgen van het recht op uitkeringen of de hoogte van de uitkeringen uitdrukkelijk of stilzwijgend rekening wordt gehouden met vroeger voorgekomen arbeidsongevallen of beroepsziekten, houdt het bevoegde orgaan van die staat eveneens rekening met vroeger onder de wetgeving van een andere lidstaat voorgekomen arbeidsongevallen en beroepsziekten, alsof zij onder de door het bevoegde orgaan toegepaste wetgeving waren voorgekomen. Indien volgens de wetgeving van een lidstaat bij de vaststelling van de mate van ongeschiktheid, het verkrijgen van het recht op uitkeringen of de hoogte van de uitkeringen, uitdrukkelijk of stilzwijgend rekening wordt gehouden met later voorgekomen arbeidsongevallen of beroepsziekten, houdt het bevoegde orgaan van die staat eveneens rekening met later onder de wetgeving van een andere lidstaat voorgekomen arbeidsongevallen of beroepsziekten, alsof zij onder de door het bevoegde orgaan toegepaste wetgeving waren voorgekomen, op voorwaarde: dat ten aanzien van het vroeger voorgekomen arbeidsongeval of de vroeger voorgekomen beroepsziekte onder de wetgeving die genoemd orgaan toepast, geen schadeloosstelling was verschuldigd, 1) en 50 2) dat, ondanks het bepaalde in lid 5, ten aanzien van het later voorgekomen arbeidsongeval of de later voorgekomen beroepsziekte geen schadeloosstelling is verschuldigd op grond van de wetgeving van de andere lidstaat waaronder het betrokken arbeidsongeval of de betrokken beroepsziekte is voorgekomen. Artikel 67 Toe te passen stelsel als er in het land van de woon- of verblijfplaats meer dan één stelsel bestaat – Maximale duur voor het verlenen van prestaties 1. 2. 1. 2. 3. Indien de wetgeving van het land van de woon- of verblijfplaats meer dan een verzekeringsstelsel kent, worden voor de toepassing van artikel 57 of artikel 60, ten aanzien van werknemers de bepalingen van het stelsel dat voor de lid 1, handarbeiders in de staalindustrie geldt, gevolgd. Indien die wetgeving evenwel een bijzonder stelsel voor werknemers in de mijnen en daarmee gelijkgestelde bedrijven kent, is dit stelsel op deze categorie werknemers van toepassing, wanneer het orgaan van de woon- of verblijfplaats waartoe zij zich wenden, voor de toepassing van dit stelsel bevoegd is. Indien in de wetgeving van een lidstaat een maximale duur voor het verlenen van prestaties is vastgesteld, mag het orgaan dat deze wetgeving toepast rekening houden met het tijdvak waarover door het orgaan van een andere lidstaat reeds prestaties werden verleend. Afdeling 4 Vergoedingen tussen organen onderling Artikel 68 Het bevoegde orgaan is verplicht het bedrag van de ingevolge artikel 57 en artikel 60, lid 1, voor zijn rekening verleende verstrekkingen te vergoeden. De in lid 1 bedoelde vergoedingen worden vastgesteld en vinden plaats op de wijze die is geregeld in het in artikel 91 bedoelde besluit, door het aantonen van de werkelijke uitgaven. Twee of meer lidstaten of de bevoegde autoriteiten van deze staten kunnen andere wijzen van vergoeding vaststellen of van iedere vergoeding tussen de onder hun bevoegdheid vallende organen afzien. HOOFDSTUK 5 UITKERINGEN BIJ OVERLIJDEN Artikel 69 Samentellen van tijdvakken van verzekering of van wonen Het bevoegde orgaan van een lidstaat waarvan de wetgeving het verkrijgen, het behoud of het herstel van het recht op uitkeringen bij overlijden afhankelijk stelt van de vervulling van tijdvakken van verzekering of van wonen, houdt, voorzover nodig, rekening met de krachtens 51 de wetgeving van elke andere lidstaat vervulde tijd vakken van verzekering of van wonen, alsof deze tijdvakken krachtens de door dat orgaan toegepaste wetgeving waren vervuld. Artikel 70 Recht op uitkeringen ingeval het overlijden op het grondgebied van een andere dan de bevoegde lidstaat plaatsvindt, of ingeval de rechthebbende op het grondgebied van een andere dan de bevoegde lidstaat woont 1. 2. 3. Wanneer een werknemer, een pensioen- of rentetrekker, of degene die een pensioen of rente heeft aangevraagd, dan wel een gezinslid van een van deze personen op het grondgebied van een andere lidstaat dan de bevoegde staat overlijdt, wordt het overlijden geacht te hebben plaatsgevonden op het grondgebied van laatstbedoelde staat. Het bevoegde orgaan dient de uitkeringen bij overlijden die krachtens de door dit toe te kennen, ook indien de orgaan toegepaste wetgeving verschuldigd zijn, rechthebbende op het grondgebied van een andere dan de bevoegde lidstaat woont. De leden 1 en 2 zijn eveneens van toepassing wanneer het overlijden het gevolg is van een arbeidsongeval of een beroepsziekte. Artikel 71 Het verlenen van uitkeringen bij overlijden van een pensioen- of rentetrekker die op het grondgebied van een andere lidstaat woonde dan die op het grondgebied waarvan zich het orgaan bevindt voor rekening waarvan de verstrekkingen kwamen Bij overlijden van een rechthebbende op pensioen of rente, hem verschuldigd krachtens de wetgeving van een lidstaat of op pensioenen of renten, hem verschuldigd krachtens de wetgevingen van twee of meer lidstaten, terwijl hij op het grondgebied van een andere lidstaat woonde dan die op het grondgebied waarvan zich het orgaan bevindt voor rekening waarvan de aan bedoelde rechthebbende verleende verstrekkingen op grond van artikel 30 kwamen, worden de uitkeringen bij overlijden die krachtens de door dit orgaan toegepaste wetgeving verschuldigd zijn, door en voor rekening van bedoeld orgaan verleend alsof de rechthebbende op het tijdstip van zijn overlijden op het grondgebied van de lidstaat woonde waarop dit orgaan zich bevindt. De vorige alinea is van overeenkomstige toepassing op de gezinsleden van de pensioen- of rentetrekker. HOOFDSTUK 6 GEZINSBIJSLAGEN Artikel 72 Samenstelling van tijdvakken van verzekering of van arbeid Het bevoegde orgaan van een lidstaat waarvan de wetgeving het verkrijgen van het recht op bijslagen afhankelijk stelt van de vervulling van tijdvakken van verzekering of van arbeid, houdt daartoe, voorzover nodig, rekening met de op het grondgebied van elke andere lidstaat 52 vervulde tijdvakken van verzekering of van arbeid, alsof deze tijdvakken waren vervuld krachtens de door dat orgaan toegepaste wetgeving. Artikel 73 Werknemers wier gezinsleden wonen in een andere lidstaat dan de bevoegde staat Onder voorbehoud van het bepaalde in bijlage VI heeft de werknemer op wie de wetgeving van een lidstaat van toepassing is, voor zijn gezinsleden die op het grondgebied van een andere lidstaat wonen, recht op de gezinsbijslagen waarin de wetgeving van de eerste staat voorziet, alsof die gezinsleden op het grondgebied van die staat woonden. Artikel 74 Werklozen wier gezinsleden wonen in een andere lidstaat dan de bevoegde staat Onder voorbehoud van het bepaalde in bijlage VI heeft de werkloze werknemer die krachtens de wetgeving van een lidstaat werkloosheidsuitkering geniet, voor zijn gezinsleden die op het grondgebied van een andere lidstaat wonen, recht op de gezinsbijslagen waarin de wetgeving van de eerste staat voorziet, alsof die gezinsleden op het grondgebied van deze staat woonden. Artikel 75 Betaling van de uitkeringen 1. 2. 3. Gezinsbijslagen worden in de in artikel 73 bedoelde gevallen verleend door het bevoegde orgaan van de staat aan de wetgeving waarvan de werknemer onderworpen is, en in de in artikel 74 bedoelde gevallen door het bevoegde orgaan van de staat krachtens de wetgeving waarvan de werkloze werknemer werkloosheidsuitkeringen geniet. Zij worden overeenkomstig de door deze organen toegepaste bepalingen verleend, ongeacht of de natuurlijke of de rechtspersoon aan wie deze bijslagen moeten worden uitbetaald, op het grondgebied van de bevoegde staat of op dat van een andere lidstaat woont of verblijft of haar zetel heeft. Indien degene aan wie de gezinsbijslagen moeten worden verleend, deze niet voor het onderhoud van de gezinsleden besteedt, betaalt het bevoegde orgaan, op verzoek en door tussenkomst van het orgaan van hun woonplaats dan wel van het orgaan dat of de instelling die daartoe door de bevoegde autoriteit van het land waar zij wonen, is aangewezen, deze bijslagen uit aan de natuurlijke persoon of de rechtspersoon te wiens laste de gezinsleden in feite komen, hetgeen volledige kwijting van het bevoegde orgaan inhoudt. lidstaten kunnen overeenkomen dat het bevoegde orgaan de Twee of meer gezinsbijslagen die krachtens de wetgeving van deze staten of van een van deze staten verschuldigd zijn, aan de natuurlijke persoon of de rechtspersoon uitbetaalt te wiens laste de gezinsleden in feite komen, hetzij rechtstreeks hetzij door tussenkomst van het orgaan van hun woonplaats. 53 Artikel 76 Prioriteitsregels hij cumulatie van rechten op gezinsbijslagen krachtens de wetgeving van de bevoegde staat en krachtens de wetgeving van de lidstaat waar de gezinsleden wonen 1. 2. Wanneer gezinsbijslagen in hetzelfde tijdvak, voor hetzelfde gezinslid en wegens het uitoefenen van een beroepsactiviteit worden toegekend krachtens de wetgeving van de lidstaat op het grondgebied waarvan de gezinsleden wonen, wordt het recht op de gezinsbijslagen die krachtens de wetgeving van een andere lidstaat, in voorkomend geval uit hoofde van de artikelen 73 of 74, verschuldigd zijn, geschorst ten belope van het bedrag dat bij de wetgeving van de eerstgenoemde lidstaat is vastgesteld. Indien in de lidstaat op het grondgebied waarvan de gezinsleden wonen, geen verzoek tot uitkering wordt ingediend, kan het bevoegde orgaan van de andere lidstaat lid 1 toepassen alsof in de eerstgenoemde lidstaat wel bijslagen zijn uitgekeerd. HOOFDSTUK 7 BIJSLAGEN VOOR KINDEREN DIE TEN LASTE KOMEN VAN PENSIOEN- OF RENTETREKKERS EN VOOR WEZEN Artikel 77 Kinderen ten laste van pensioen- of rentetrekkers 1. 2. rechthebbenden op pensioen of Voor de toepassing van dit artikel worden onder “bijslagen” verstaan zowel kinderbijslag voor rente wegens ouderdom, invaliditeit, arbeidsongeval of beroepsziekte, als verhogingen of aanvullingen van deze pensioenen of renten voor kinderen van deze rechthebbenden, met uitzondering evenwel van de aanvullingen die ingevolge de verzekering tegen arbeidsongevallen en beroepsziekten worden toegekend. Ongeacht op het grondgebied van welke lidstaat de rechthebbende op een pensioen of rente dan wel de kinderen wonen, worden de bijslagen toegekend volgens onderstaande regels: a) b) rente, verschuldigd krachtens de aan de rechthebbende op pensioen of wetgeving van een enkele lidstaat, overeenkomstig de wetgeving van de lidstaat die inzake het pensioen of de rente bevoegd is; aan de rechthebbende op pensioen of wetgevingen van meer dan één lidstaat: rente, verschuldigd krachtens de overeenkomstig de wetgeving van die van deze staten op het grondgebied waarvan hij woont, indien het recht op een van de in lid 1 bedoelde bijslagen aldaar wordt ontleend aan de wetgeving van die staat, eventueel met inachtneming van artikel 79, lid 1, onder a), i) of 54 1. 2. ii) in de overige gevallen, overeenkomstig de wetgeving van die van deze langst onderworpen is geweest, lidstaten waaraan de betrokkene het indien het recht op een van de in lid 1 bedoelde bijslagen wordt ontleend aan de wetgeving van deze lidstaat, eventueel met inachtneming van artikel 79, lid 1, onder a); indien aan genoemde wetgeving geen enkel recht wordt ontleend, wordt het recht op bijslagen achtereenvolgens aan de in de wetgevingen van de overige betrokken lidstaten gestelde voorwaarden getoetst en wel in afdalende volgorde naar de duur van de krachtens de wetgevingen van deze lidstaten vervulde tijdvakken van verzekering of van wonen. Artikel 78 Wezen van dit toepassing Voor de verstaan kinderbijslagen, en eventueel aanvullende of bijzondere bijslagen voor wezen, alsmede wezenpensioenen of wezenrenten, met uitzondering van wezenrenten die ingevolge de verzekering tegen arbeidsongevallen en beroepsziekten worden toegekend. artikel worden onder “bijslagen” Ongeacht op het grondgebied van welke lidstaat de wees of de natuurlijke persoon of rechtspersoon te wiens laste deze wees in feite komt, woont, worden de bijslagen voor wezen toegekend volgens onderstaande regels: a) b) voor de wees van een overleden werknemer die aan de wetgeving van een enkele lidstaat onderworpen was, overeenkomstig de wetgeving van die staat; voor de wees van een overleden werknemer die aan wetgevingen van meer dan een lidstaat onderworpen was: i) of ii) overeenkomstig de wetgeving van die van deze staten op het grondgebied waarvan de wees woont, indien het recht op een van de in lid 1 bedoelde bijslagen aldaar wordt ontleend aan de wetgeving van die staat, eventueel met inachtneming van artikel 79, lid 1, onder a), in de overige gevallen, overeenkomstig de wetgeving van die van deze lidstaten waaraan de overledene het langst onderworpen is geweest, indien het recht op een van de in lid 1 bedoelde bijslagen wordt ontleend aan de wetgevingen van die lidstaat, eventueel met inachtneming van artikel 79, lid 1, onder a); indien aan genoemde wetgeving geen enkel recht wordt ontleend, wordt het recht op bijslagen achtereenvolgens aan de in de wetgevingen van de overige betrokken lidstaten gestelde voorwaarden getoetst en wel in afdalende volgorde naar de duur van de krachtens de wetgevingen van deze lidstaten vervulde tijdvakken van verzekering of van wonen. De wetgeving van de lidstaat die van toepassing is voor het verlenen van de in artikel 77 bedoelde bijslagen ten behoeve van kinderen van een rechthebbende op pensioen of rente, blijft evenwel na het overlijden van genoemde rechthebbende van toepassing voor het verlenen van bijslagen aan zijn wezen. 55 Gemeenschappelijke bepalingen inzake bijslagen voor kinderen ten laste van pensioen- of rentetrekkers en voor wezen Artikel 79 1. 2. 3. De bijslagen in de zin van de artikelen 77 en 78 worden volgens de overeenkomstig deze artikelen bepaalde wetgeving, door en voor rekening van het met de uitvoering van die wetgeving belaste orgaan verleend, alsof de pensioen- of rentetrekker, of de overledene uitsluitend aan de wetgeving van de bevoegde staat onderworpen was geweest. Indien evenwel: a) b) deze wetgeving bepaalt dat het verkrijgen, het behoud of het herstel van het recht op bijslagen afhankelijk is van de duur van de tijdvakken van verzekering, van arbeid, of van wonen, wordt deze tijdsduur, eventueel met inachtneming van artikel 47, respectievelijk 72, vastgesteld; deze wetgeving bepaalt dat het bedrag van de bijslagen wordt berekend op grond van het pensioenbedrag, of afhankelijk is van de duur van de tijdvakken van verzekering, wordt het bedrag van deze bijslagen berekend op grond van het overeenkomstig artikel 48, lid 2, vastgestelde theoretische bedrag. Ingeval de toepassing van de in artikel 77, lid 2, onder b), ii), en artikel 78, lid 2, onder b), ii), neergelegde regel er, bij gelijke duur van de tijdvakken, toe leidt dat meer dan een lidstaat bevoegd is, worden de bijslagen in de zin van artikel 77 respectievelijk artikel 78, toegekend overeenkomstig de wetgevingen van die van deze lidstaten waaraan de rechthebbende of overledene het laatst onderworpen was. De aanspraken op de bijslagen, verschuldigd enkel krachtens de nationale wetgeving of krachtens lid 2 en krachtens de artikelen 77 en 78, worden geschorst, indien voor de kinderen krachtens de wetgeving van een lidstaat op grond van verrichte beroepswerkzaamheden recht op gezins- of kinderbijslagen bestaat. In dat geval worden de betrokkenen als gezinsleden van een werknemer beschouwd. DEEL III – DIVERSE BEPALINGEN Artikel 80 Samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten 1. 2. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten en van Tunesië verstrekken elkaar alle inlichtingen met betrekking tot: a) b) de ter uitvoering van dit besluit getroffen maatregelen; de wijzigingen in hun wetgeving die van invloed kunnen zijn op de uitvoering van dit besluit. Bij de toepassing van dit besluit zijn de autoriteiten en organen van de lidstaten en van Tunesië elkaar behulpzaam als betrof het de toepassing van hun eigen wetgeving. De wederzijdse administratieve hulp van genoemde autoriteiten en organen is in principe gratis. De wederzijdse administratieve hulp van genoemde 56 3. 4. 5. 1. 2. autoriteiten van de lidstaten en van Tunesië kunnen evenwel overeenkomen bepaalde kosten te vergoeden. Voor de toepassing van dit besluit kunnen de autoriteiten en de organen van de lidstaten en van Tunesië zich rechtstreeks met elkaar en met de belanghebbende personen of hun gemachtigden in verbinding stellen. De autoriteiten, organen en rechterlijke instanties van een lidstaat of van Tunesië mogen verzoekschriften of andere documenten die hun toegezonden worden, niet afwijzen op grond van het feit dat zij in een officiële taal van een andere lidstaat of van Tunesië zijn opgesteld. a) Indien de autoriteiten of organen van een lidstaat of van Tunesië op grond van dit besluit of van het in artikel 91 bedoelde besluit persoonsgegevens aan de autoriteiten of organen van een andere lidstaat of van Tunesië mededelen, is deze mededeling onderworpen aan de wettelijke bepalingen inzake gegevensbescherming van de staat die de gegevens verstrekt. Voor iedere volgende mededeling, alsmede voor de opslag, wijziging en vernietiging van de gegevens gelden de wettelijke bepalingen inzake gegevensbescherming van de staat die de gegevens ontvangt. Het gebruik b) dan socialezekerheidsdoeleinden is alleen mogelijk met goedkeuring van de betrokkene of overeenkomstig de andere in de nationale wetgeving neergelegde garanties. persoonsgegevens andere voor van de Artikel 81 Vrijstelling of verlaging van rechten – Vrijstelling van legalisatie De vrijstelling of verlaging van rechten, zegelrechten, griffie- of registratierechten waarin bij de wetgeving van een lidstaat of van Tunesië is voorzien voor bescheiden of documenten die ter uitvoering van de wetgeving van deze staat dienen te worden overgelegd, geldt eveneens voor overeenkomstige bescheiden of documenten die ter uitvoering van de wetgeving van een andere lidstaat of van Tunesië, dan wel van dit besluit dienen te worden overgelegd. Alle akten, documenten of bescheiden van welke aard dan ook die voor de toepassing van dit besluit dienen te worden overgelegd, zijn vrijgesteld van legalisatie door diplomatieke of consulaire autoriteiten. Artikel 82 Aanvragen, verklaringen of beroepschriften, ingediend bij een autoriteit, orgaan of rechterlijke instantie van een andere lidstaat dan de bevoegde staat of bij een autoriteit, orgaan of rechterlijke instantie van Tunesië 1. Aanvragen, verklaringen of beroepschriften die ter uitvoering van de wetgeving van een lidstaat binnen een bepaalde termijn moeten worden ingediend bij een autoriteit, een orgaan of een rechterlijke instantie van die staat, zijn ontvankelijk indien zij binnen dezelfde termijn bij een overeenkomstige autoriteit, orgaan of rechterlijke instantie van een andere lidstaat of van Tunesië worden ingediend. In dat geval zal de autoriteit, het orgaan of de rechterlijke instantie waarop aldus een beroep wordt 57 gedaan, deze aanvragen, verklaringen of beroepschriften onverwijld doen toekomen aan de bevoegde autoriteit, het bevoegde orgaan of de bevoegde rechterlijke instantie van eerstbedoelde staat, hetzij rechtstreeks, hetzij door bemiddeling van de betrokken bevoegde aanvragen, verklaringen of beroepschriften bij een autoriteit, een orgaan of een rechterlijke instantie van de andere staat zijn ingediend, wordt beschouwd als de datum waarop deze zijn ingediend bij de autoriteit, het orgaan of de rechterlijke instantie die/dat bevoegd is hiervan kennis te nemen. autoriteiten. De datum waarop die Aanvragen, verklaringen of beroepschriften die ter uitvoering van de Tunesische wetgeving binnen een bepaalde termijn moeten worden ingediend bij een autoriteit, een orgaan of een rechterlijke instantie van die staat, zijn ontvankelijk indien zij binnen dezelfde termijn bij een overeenkomstige autoriteit, orgaan of rechterlijke instantie van een lidstaat worden ingediend. In dat geval zal de autoriteit, het orgaan of de rechterlijke instantie waarop aldus een beroep wordt gedaan, deze aanvragen, verklaringen of beroepschriften onverwijld doen toekomen aan de bevoegde autoriteit, het bevoegde orgaan of de bevoegde rechterlijke instantie van Tunesië, hetzij rechtstreeks, hetzij door bemiddeling van de betrokken bevoegde autoriteiten. De datum waarop die aanvragen, verklaringen of beroepschriften bij een autoriteit, een orgaan of een rechterlijke instantie van de lidstaat zijn ingediend, wordt beschouwd als de datum waarop deze zijn ingediend bij de autoriteit, het orgaan of de rechterlijke instantie die/dat bevoegd is hiervan kennis te nemen. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten en van Tunesië wijzen de autoriteiten, organen of rechterlijke instanties aan die gemachtigd zijn om de aanvragen, verklaringen of beroepschriften rechtsgeldig in ontvangst te nemen. Artikel 83 Geneeskundig onderzoek Het bij de wetgeving van een lidstaat voorziene geneeskundige onderzoek kan op verzoek van het bevoegde orgaan op het grondgebied van een andere lidstaat of van Tunesië worden verricht door het orgaan van de woon- of verblijfplaats van de rechthebbende op prestaties, op de wijze als bepaald bij het in artikel 91 bedoelde besluit of, indien hieromtrent niets bepaald is, op een tussen de bevoegde autoriteiten van de betrokken staten overeengekomen wijze. Het geneeskundig onderzoek dat op de in lid 1 genoemde wijze is verricht, wordt geacht te zijn verricht op het grondgebied van de bevoegde staat. Artikel 84 2. 3. 1. 2. Overmaking van op grond van dit besluit verschuldigde bedragen Het uit de toepassing van dit besluit voortvloeiende overmaken van bedragen geschiedt eventueel krachtens de overeenkomsten die op het tijdstip van overmaking tussen de betrokken staten ter zake van kracht zijn. Ingeval tussen twee staten zodanige overeenkomsten niet van kracht zijn, treffen de bevoegde autoriteiten van die staten of de autoriteiten die ter zake van het internationale betalingsverkeer bevoegd zijn, in onderling overleg de voor het overmaken noodzakelijke maatregelen. 58 Artikel 85 Bijzonderheden inzake toepassing van bepaalde wetgevingen In bijlage VI worden de bijzonderheden inzake de toepassing van de wetgevingen van bepaalde lidstaten of van Tunesië vermeld. Artikel 86 Inning van premies of bijdragen 1. 2. Premies of bijdragen die aan een orgaan van een lidstaat verschuldigd zijn, kunnen op het grondgebied van een andere lidstaat worden geïnd volgens de administratieve procedure en met de waarborgen en voorrechten die van toepassing zijn op de inning van premies of bijdragen die aan het overeenkomstige orgaan van laatstbedoelde staat verschuldigd zijn. De wijze van toepassing van lid 1 wordt, voorzover nodig, nader geregeld bij het in artikel 91 bedoelde besluit of door middel van overeenkomsten tussen lidstaten. Deze wijze van toepassing kan eveneens betrekking hebben op de inning met dwangmiddelen. Artikel 87 Rechten van de organen die prestaties verschuldigd zijn ten opzichte van aansprakelijke derden 1. 2. Indien prestaties worden genoten krachtens de wetgeving van een lidstaat naar aanleiding van schade die voortvloeit uit een op het grondgebied van een andere lidstaat voorgevallen gebeurtenis, worden de eventuele rechten die het orgaan dat de prestaties verschuldigd is, heeft ten opzichte van een derde die verplicht is de schade te vergoeden, als volgt geregeld: a) b) wanneer het orgaan dat de prestaties verschuldigd is, krachtens de door dit orgaan toegepaste wetgeving in de rechten treedt die de rechthebbende ten opzichte van die derde heeft, erkent elke lidstaat die subrogatie; wanneer het orgaan dat de prestaties verschuldigd is een onmiddellijk recht ten opzichte van die derde heeft, erkent elke lidstaat dat recht. Indien prestaties worden genoten krachtens de wetgeving van een lidstaat naar aanleiding van schade die voortvloeit uit een op het grondgebied van een andere lidstaat voorgevallen gebeurtenis, gelden de in genoemde wetgeving voorkomende bepalingen inhoudende in welke gevallen de werkgevers of de bij hen in dienst zijnde werknemers van de aansprakelijkheid naar burgerlijk recht ten opzichte van de rechthebbende op prestaties of het bevoegde orgaan zijn ontheven. Lid 1 is eveneens van toepassing op de eventuele rechten die het orgaan dat de prestaties verschuldigd is, heeft ten opzichte van een werkgever of de bij deze werkgever in dienst zijnde werknemers, in de gevallen waarin zij niet van hun aansprakelijkheid zijn ontheven. 59 DEEL IV – OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGEN Artikel 88 Overgangsbepalingen 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 1. 2. Dit besluit verleent geen rechten voor een tijdvak dat aan de datum van inwerkingtreding ervan voorafgaat. te ontlenen rechten wordt rekening Voor de vaststelling van de aan dit besluit gehouden met elk tijdvak van verzekering, alsmede eventueel met elk tijdvak van arbeid of van wonen, dat krachtens de wetgeving van een lidstaat of van Tunesië vóór de datum van inwerkingtreding van dit besluit is vervuld. Behoudens het bepaalde in lid 1 ontstaat krachtens dit besluit ook dan een recht, wanneer dit recht in verband staat met een gebeurtenis die vóór de datum van inwerkingtreding van dit besluit heeft plaatsgevonden. Elke uitkering die in verband met de nationaliteit van de betrokkene dan wel met diens woonplaats niet is vastgesteld dan wel is geschorst, wordt op verzoek van de betrokkene vastgesteld of hervat met ingang van de datum van inwerkingtreding van dit besluit, mits de vroeger vastgestelde rechten niet in de vorm van een afkoopsom zijn vereffend. De rechten van de betrokkenen wier pensioen of rente vóór de datum van inwerkingtreding van dit besluit werd vastgesteld, kunnen op verzoek van de betrokkenen worden herzien met inachtneming van het bepaalde in dit besluit. Indien het in lid 4 of lid 5 bedoelde verzoek binnen twee jaar na de datum van inwerkingtreding van dit besluit wordt te ontlenen rechten met ingang van die datum verkregen, zonder dat de bepalingen van de wetgeving van enige lidstaat of van Tunesië met betrekking tot het verval of de verjaring van rechten op de betrokkenen kunnen worden toegepast. ingediend, worden de aan dit besluit Indien het in lid 4 of lid 5 bedoelde verzoek na afloop van de termijn van twee jaar na de datum van inwerkingtreding van dit besluit wordt ingediend, worden de niet vervallen of verjaarde rechten met ingang van de datum waarop het verzoek is ingediend, verkregen, tenzij gunstiger bepalingen van de wetgeving van enige lidstaat of van Tunesië van toepassing zijn. Artikel 89 Bijlagen bij dit besluit De bijlagen zijn een integrerend onderdeel van dit besluit. Op verzoek van de betrokken lidstaat of lidstaten of van Tunesië kunnen deze bijlagen bij besluit van de Associatieraad worden gewijzigd. 60 Artikel 90 Kennisgevingen betreffende sommige bepalingen 1. 2. De in artikel 5 bedoelde kennisgevingen worden aan de voorzitter van de Associatieraad gericht. In deze kennisgevingen wordt de datum van inwerkingtreding van de desbetreffende wetten en regelingen vermeld. De overeenkomstig lid 1 ontvangen kennisgevingen worden bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 91 Wijze van toepassing van dit besluit De wijze van toepassing van dit besluit wordt bij een later besluit vastgesteld. Artikel 92 Overeenkomsten ter aanvulling van de wijze van toepassing van dit besluit Twee of meer lidstaten, of Tunesië en een of meer lidstaten, kunnen zo nodig overeenkomsten sluiten ter aanvulling van de wijze van administratieve toepassing van dit besluit. Artikel 93 De overeenkomstsluitende partijen treffen ieder voor zich de maatregelen ter uitvoering van dit besluit. Gedaan te. 61 BIJLAGE I PERSONELE WERKINGSSFEER I. Werknemers [artikel 1, onder a), ii), en iii), van het besluit] A. BELGIË Geen. B. DENEMARKEN 1. Als werknemer in de zin van artikel 1, onder a), ii), van het besluit wordt aangemerkt ieder op wie uit hoofde van de uitoefening van werkzaamheden in loondienst van toepassing is: a) voor de periode tot 1 september 1977: de wetgeving inzake arbeidsongevallen en beroepsziekten; b) voor de periode vanaf 1 september 1977: de aanvullende pensioenregeling voor werknemers (arbejdsmarkedets tillaegspension, ATP). C. DUITSLAND Indien een Duits orgaan bevoegd is voor de toekenning van gezinsbijlagen overeenkomstig deel II, titel II, hoofdstuk 6 van het besluit, wordt in de zin van artikel 1, onder a), ii), van het besluit als werknemer aangemerkt degene die verplicht verzekerd is tegen werkloosheid of degene die, aansluitend op deze verzekering, uitkeringen van de ziekteverzekering of soortgelijke uitkeringen verkrijgt. D. SPANJE Geen. E. FRANKRIJK Indien een Frans orgaan bevoegd is voor de toekenning van de gezinsbijslagen overeenkomstig deel II, titel II, hoofdstuk 6 van het besluit, wordt als werknemer in de zin van artikel 1, onder a), ii), van het besluit beschouwd elke persoon die verplicht bij de sociale zekerheid aangesloten is overeenkomstig artikel L 311-2 van de “Code de la Sécurité Sociale”, en die voldoet aan de minimumvoorwaarden inzake activiteit en bezoldiging die in artikel L 313-1 van de “Code de la Sécurité Sociale” zijn vastgesteld om in aanmerking te komen voor uitkeringen in het kader van de ziekteverzekering, geboorteuitkeringen, invaliditeitsuitkeringen, dan wel de persoon die genoemde uitkeringen geniet. F. GRIEKENLAND 1. Als werknemers in de zin van artikel 1, onder a), iii), van het besluit worden aangemerkt degenen die zijn verzekerd in het kader van het OGA-stelsel, die uitsluitend in loondienst werkzaam zijn of die aan de wetgeving van een andere lidstaat onderworpen zijn of zijn geweest en die dientengevolge de hoedanigheid van werknemer in de zin van artikel 1, onder a), van het besluit hebben of gehad hebben. 62 2. Voor de uitkering van de kinderbijslag van het nationale stelsel worden als werknemers in de zin van artikel 1, onder a), ii), van het besluit aangemerkt de in artikel 1, onder a), i) en iii), van het besluit bedoelde personen. G. IERLAND Als werknemer in de zin van artikel 1, onder a), ii), van het besluit wordt aangemerkt degene die verplicht of vrijwillig verzekerd is overeenkomstig de bepalingen van de artikelen 5 en 37 van de Gecodificeerde Wet van 1981 op de sociale zekerheid en de sociale diensten (Social Welfare (Consolidation) Act (1981)). H. ITALIË Geen. I. LUXEMBURG Geen. J. NEDERLAND Geen. K. OOSTENRIJK Geen. L. PORTUGAL Geen. M. FINLAND Als werknemer in de zin van artikel 1, onder a), ii), van het besluit wordt aangemerkt ieder die werknemer is in de zin van de wetgeving inzake de werknemerspensioenregeling. N. ZWEDEN Als werknemer in de zin van artikel 1, onder a), ii), van het besluit wordt aangemerkt ieder die werknemer is in de zin van de wetgeving inzake de verzekering tegen arbeidsongevallen. O. VERENIGD KONINKRIJK Als werknemer in de zin van artikel 1, onder a), ii), van het besluit wordt aangemerkt ieder die in de zin van de wetgeving van Groot-Brittannië of van Noord-Ierland werknemer (employed earner) is en ieder voor wie als werknemer (employed person) in de zin van de wetgeving van Gibraltar bijdragen moeten worden betaald. II. Gezinsleden [artikel 1, onder d), tweede zin, van het besluit] A. BELGIË Geen. 63 B. DENEMARKEN Voor de vaststelling van het recht op verstrekkingen bij ziekte en moederschap op grond van artikel 23, lid 1, onder a), en van artikel 34 van het besluit wordt met de uitdrukking “gezinslid” bedoeld: 1) de echtgenoot/echtgenote van een werknemer of een ander persoon die volgens het besluit de hoedanigheid van rechthebbende bezit, voorzover hij of zij niet uit eigen naam reeds de hoedanigheid van rechthebbende in de zin van het besluit bezit, of 2) een kind van minder dan 18 jaar dat zich bevindt onder de hoede van een persoon die volgens het besluit de hoedanigheid van rechthebbende bezit. C. DUITSLAND Geen. D. SPANJE Geen. E. FRANKRIJK Met het woord “gezinslid” wordt elke persoon bedoeld die vermeld wordt in artikel L 512-3 van de “Code de la Sécurité Sociale”. F. GRIEKENLAND Geen. G. IERLAND Voor de vaststelling van het recht op verstrekkingen bij ziekte en moederschap op grond van het besluit wordt onder “gezinslid” verstaan een ieder die voor de toepassing van de wetten op de volksgezondheid (Health Acts van 1947 tot en met 1970) wordt aangemerkt als persoon ten laste van de werknemer. H. ITALIË Geen. I. LUXEMBURG Geen. J. NEDERLAND Geen. K. OOSTENRIJK Geen. 64 L. PORTUGAL Geen. M. FINLAND Voor de vaststelling van het recht op verstrekkingen op grond van deel II, titel II, hoofdstuk 1 van het besluit wordt onder “gezinslid” een echtgenoot of kind verstaan als gedefinieerd in de Wet op de ziekteverzekering. N. ZWEDEN Voor de vaststelling van het recht op verstrekkingen op grond van deel II, titel II, hoofdstuk 1 van het besluit wordt onder “gezinslid” een echtgenoot of een kind jonger dan 18 jaar verstaan. O. VERENIGD KONINKRIJK Voor de vaststelling van het recht op verstrekkingen wordt onder “gezinslid” verstaan: 1. in de zin van de wetgevingen van Groot-Brittannië en van Noord-Ierland: 1) de echtgeno(o)t(e), op voorwaarde dat a) deze, ongeacht of het een werknemer of een andere rechthebbende in de zin van het besluit betreft, i) met zijn/haar echtgeno(o)t(e) samenwoont, of ii) bijdraagt in het levensonderhoud van laatstgenoemde, en voorzover b) de echtgeno(o)t(e) i) geen inkomen heeft als werknemer of als rechthebbende in de zin van het besluit, en ii) geen prestaties van de sociale zekerheid of een pensioen uit hoofde van zijn/haar verzekering geniet; 2) een persoon die een kind verzorgt, op voorwaarde dat a) de werknemer of een andere rechthebbende in de zin van het besluit i) met die persoon als man of vrouw samenleeft, of ii) bijdraagt in het onderhoud van die persoon, 65 en voorzover b) de betrokken persoon: i) geen inkomen heeft als werknemer of als rechthebbende in de zin van het besluit, en ii) geen prestaties van de sociale zekerheid of een pensioen uit hoofde van zijn/haar verzekering geniet; 3) een kind waarvoor de persoon, de werknemer of een andere rechthebbende in de zin van het besluit kinderbijslag ontvangt of zou kunnen ontvangen; 2. In de zin van de wetgeving van Gibraltar: iedere persoon die ingevolge de Group Practice Scheme Ordinance van 1973 als gezinslid wordt beschouwd. 66 BIJLAGE II Materiële werkingssfeer I. Bijzondere uitkeringen bij geboorte of adoptie die krachtens artikel 1, onder s), i), van de werkingssfeer van het besluit zijn uitgesloten A. BELGIË a) De uitkering bij geboorte. b) De adoptiepremie. B. DENEMARKEN Geen. C. DUITSLAND Geen. D. SPANJE Geen. E. FRANKRIJK a) De uitkering voor kinderen tot de leeftijd van drie maanden. b) De uitkering bij adoptie. F. GRIEKENLAND Geen. G. IERLAND Geen. H. ITALIË Geen. I. LUXEMBURG a) De zwangerschapsuitkeringen. b) De uitkeringen bij geboorte. J. NEDERLAND Geen. 67 K. OOSTENRIJK Het algemene gedeelte van de uitkering bij geboorte. L. PORTUGAL Geen. M. FINLAND Het moederschapspakket of de uitkering ineens bij bevalling op grond van de Wet inzake de uitkering bij bevalling. N. ZWEDEN Geen. O. VERENIGD KONINKRIJK Geen. II. Bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestaties in de zin van artikel 4, lid 4, die niet binnen de werkingssfeer van het besluit vallen A. BELGIË Geen. B. DENEMARKEN Geen. C. DUITSLAND a) De uit hoofde van de wetgeving van de deelstaten aan gehandicapten, met name blinden, verstrekte prestaties. b) De sociale toeslag uit hoofde van de Wet betreffende de pensioenaanpassing van 28 juni 1990. D. SPANJE Geen. E. FRANKRIJK Geen. F. GRIEKENLAND Geen. G. IERLAND 68 Geen. H. ITALIË Geen. I. LUXEMBURG Geen. J. NEDERLAND Geen. K. OOSTENRIJK Prestaties uit hoofde van de wetgeving van de deelstaten voor gehandicapten en personen die zorg behoeven. L. PORTUGAL Geen. M. FINLAND Geen. N. ZWEDEN Geen. O. VERENIGD KONINKRIJK Geen. 69 BIJLAGE III BEPALINGEN VAN VERDRAGEN INZAKE SOCIALE ZEKERHEID WAARVAN DE TOEPASSING WORDT UITGEBREID TOT ALLEN OP WIE HET BESLUIT VAN TOEPASSING IS [artikel 6 van het besluit] 1. BELGIË-DENEMARKEN Geen. 2. BELGIË-DUITSLAND a) De artikelen 3 en 4 van het Slotprotocol van 7 december 1957 bij het Algemeen Verdrag van dezelfde datum, zoals gewijzigd bij het Aanvullend Protocol van 10 november 1960. b) Het Aanvullend Akkoord nr. 3 van 7 december 1957 bij het Algemeen Verdrag van dezelfde datum, zoals gewijzigd bij het Aanvullend Protocol van 10 november 1960 (betaling van pensioenen en renten verschuldigd over tijdvakken, gelegen vóór de inwerkingtreding van het verdrag). 3. BELGIË-SPANJE Geen. 4. BELGIË-FRANKRIJK a) De artikelen 13, 16 en 23 van de Aanvullende Overeenkomst van 17 januari 1948 bij het Algemeen Verdrag van dezelfde datum (arbeiders in de mijnen en daarmede gelijkgestelde bedrijven). b) De briefwisseling van 27 februari 1953 (toepassing van artikel 4, lid 2, van het Algemeen Verdrag van 17 januari 1948). c) De briefwisseling van 29 juli 1953 betreffende de uitkering aan bejaarde werknemers. 5. BELGIË-GRIEKENLAND Artikel 15, lid 2, artikel 35, lid 2, en artikel 37 van het Algemeen Verdrag van 1 april 1958. 6. BELGIË-IERLAND Geen. 7. BELGIË-ITALIË Artikel 29 van het Verdrag van 30 april 1948. 8. BELGIË-LUXEMBURG De artikelen 2 en 4 van de Overeenkomst van 27 oktober 1971 (overzeese sociale zekerheid). 70 9. BELGIË-NEDERLAND De artikelen 2 en 4 van de Overeenkomst van 4 februari 1969 (arbeid overzee). 10. BELGIË-OOSTENRIJK a) Artikel 4 van het Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 4 april 1977 met betrekking tot personen die in een derde staat woonachtig zijn. b) Punt III van het Slotprotocol bij genoemd verdrag met betrekking tot personen die in een derde staat woonachtig zijn. 11. BELGIË-PORTUGAL De artikelen 1 en 5 van het Verdrag van 13 januari 1965 (sociale zekerheid van werknemers van Belgisch Kongo en Rwanda-Oeroendi), zoals geformuleerd in de overeenkomst in de vorm van een briefwisseling van 18 juni 1982. 12. BELGIË-FINLAND Geen. 13. BELGIË-ZWEDEN Geen. 14. BELGIË-VERENIGD KONINKRIJK Geen. 15. DENEMARKEN-DUITSLAND a) Punt 15 van het Slotprotocol bij het Verdrag inzake sociale verzekeringen van 14 augustus 1953. b) De Aanvullende Overeenkomst van 14 augustus 1953 bij genoemd verdrag. 16. DENEMARKEN-SPANJE Geen. 17. DENEMARKEN-FRANKRIJK Geen. 18. DENEMARKEN-GRIEKENLAND Geen. 19. DENEMARKEN-IERLAND Geen. 71 20. DENEMARKEN-ITALIË Geen. 21. DENEMARKEN-LUXEMBURG Geen. 22. DENEMARKEN-NEDERLAND Geen. 23. DENEMARKEN-OOSTENRIJK a) Artikel 4 van het Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 16 juni 1987 met betrekking tot personen die in een derde staat woonachtig zijn. b) Punt I van het Slotprotocol bij genoemd verdrag met betrekking tot personen die in een derde staat woonachtig zijn. 24. DENEMARKEN-PORTUGAL Geen. 25. DENEMARKEN-FINLAND Artikel 10 van het Noordse Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 15 juni 1992. 26. DENEMARKEN-ZWEDEN Artikel 10 van het Noordse Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 15 juni 1992. 27. DENEMARKEN-VERENIGD KONINKRIJK Geen. 28. DUITSLAND-SPANJE Artikel 4, lid 1, en artikel 45, lid 2, van het Verdrag inzake sociale zekerheid van 4 december 1973. 29. DUITSLAND-FRANKRIJK a) Artikel 11, lid 1, artikel 16, tweede alinea, en artikel 19 van het Algemeen Verdrag van 10 juli 1950. b) Artikel 9 van het eerste Aanvullend Akkoord van 10 juli 1950 bij het Algemeen Verdrag van dezelfde datum (arbeiders in de mijnen en daarmede gelijkgestelde ondernemingen). c) Het vierde Aanvullend Akkoord van 10 juli 1950 bij het Algemeen Verdrag van dezelfde datum, zoals gewijzigd bij Avenant nr. 2 van 18 juni 1955. d) De delen I en III van Avenant nr. 2 van 18 juni 1955. 72 e) De punten 6, 7 en 8 van het Algemeen Protocol van 10 juli 1950 bij het Algemeen Verdrag van dezelfde datum. f) De delen II, III en IV van het Akkoord van 20 december 1963 (sociale zekerheid met betrekking tot het Saarland). 30. DUITSLAND-GRIEKENLAND a) Artikel 5, lid 2, van het Algemeen Verdrag van 25 april 1961. b) Artikel 8, lid 1, lid 2, onder b), en lid 3, de artikelen 9 tot en met 11 en de hoofdstukken I en IV, voorzover deze de genoemde artikelen betreffen, van het Akkoord betreffende de werkloosheidsverzekering van 31 mei 1961 alsmede de aantekening in het Proces-verbaal van 14 juni 1980. c) Protocol van 7 oktober 1991 juncto de Overeenkomst van 6 juli 1984 tussen de Regering van de Duitse Democratische Republiek en de Helleense Republiek over de regeling van bepaalde pensioenkwesties. 31. DUITSLAND-IERLAND Geen. 32. DUITSLAND-ITALIË a) Artikel 3, lid 2, artikel 23, lid 2, artikel 26 en artikel 36, lid 3, van het Verdrag van 5 mei 1953 (sociale verzekering). b) Het Aanvullend Akkoord van 12 mei 1953 bij het Verdrag van 5 mei 1953 (betaling van pensioenen en renten, verschuldigd over tijdvakken gelegen vóór de inwerkingtreding van het Verdrag). 33. DUITSLAND-LUXEMBURG De artikelen 4, 5, 6 en 7 van het Verdrag van 11 juli 1959 (Ausgleichsvertrag). 34. DUITSLAND-NEDERLAND a) Artikel 3, lid 2, van het Verdrag van 29 maart 1951. b) De artikelen 2 en 3 van de vierde Aanvullende Overeenkomst van 21 december 1956 bij het Verdrag van 29 maart 1951 (regeling van aanspraken die door Nederlandse werknemers tussen 13 mei 1940 en 1 september 1945 op grond van de Duitse sociale verzekering zijn verkregen). 35. DUITSLAND-OOSTENRIJK a) Artikel 41 van het Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 22 december 1966, zoals gewijzigd bij de Aanvullende Overeenkomsten nr. 1 van 10 april 1969, nr. 2 van 29 maart 1974 en nr. 3 van 29 augustus 1980. b) Punt 3 c) en d), punt 17, punt 20 a), en punt 21 van het Slotprotocol bij genoemd verdrag. 73 c) Artikel 3 van voornoemd verdrag met betrekking tot personen die in een derde staat woonachtig zijn. d) Punt 3 g) van het Slotprotocol bij genoemd verdrag met betrekking tot personen die in een derde staat woonachtig zijn. e) Artikel 4, lid 1, van het verdrag met betrekking tot de Duitse wetgeving krachtens welke ongevallen (en beroepsziekten) die zich buiten het grondgebied van de Bondsrepubliek Duitsland voordoen, en buiten dat grondgebied vervulde tijdvakken van verzekering geen aanleiding geven tot de betaling van uitkeringen of alleen onder bepaalde voorwaarden aanleiding geven tot de betaling van uitkeringen als de rechthebbenden buiten het grondgebied van de Bondsrepubliek Duitsland wonen, in gevallen waarin: i) de uitkering per 1 januari 1994 reeds is toegekend of opeisbaar is; ii) de rechthebbende zijn gebruikelijke woonplaats vóór 1 januari 1994 in Oostenrijk heeft gevestigd en de betaling van de pensioenen krachtens de pensioen- en ongevallenverzekering vóór 31 december 1994 aanvangt. Dit geldt ook voor tijdvakken waarin een ander pensioen ontvangen werd, met inbegrip van een pensioen als nabestaande, dat het eerste pensioen vervangt, wanneer de tijdvakken van de uitkering elkaar zonder onderbreking opvolgen. f) Punt 19 b) van het Slotprotocol bij genoemd verdrag. Bij de toepassing van punt 3 c) van deze bepaling mag het door het bevoegd orgaan in aanmerking genomen bedrag niet hoger zijn dan het bedrag dat, gelet op de overeenkomstige tijdvakken die door dit orgaan moeten worden vergoed, verschuldigd is. g) Artikel 2 van Aanvullingen Overeenkomst nr. 1 van 10 april 1969 bij genoemd verdrag. h) Artikel 1, lid 5, en artikel 8 van het Verdrag inzake werkloosheidsverzekering van 19 juli 1978. i) Protocol 10 van het Slotprotocol bij genoemd verdrag. 36. DUITSLAND-PORTUGAL Artikel 5, lid 2, van het Verdrag van 6 november 1964. 37. DUITSLAND-FINLAND a) Artikel 4 van het Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 23 april 1979. b) Punt 9 a) van het Slotprotocol bij voornoemd verdrag. 38. DUITSLAND-ZWEDEN a) Artikel 4, lid 2, van het Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 27 februari 1976. b) Punt 8 a) van het Slotprotocol bij voornoemd verdrag. 74 39. DUITSLAND-VERENIGD KONINKRIJK a) Artikel 3, leden 1 en 6, en artikel 7, leden 2 tot en met 6, van het Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 20 april 1960. b) De artikelen 2 tot en met 7 van het Slotprotocol bij het Verdrag inzake sociale zekerheid van 20 april 1960. c) Artikel 2, werkloosheidsverzekering van 20 april 1960. lid 5, en artikel 5, leden 2 tot en met 6, van het Verdrag inzake 40. SPANJE-FRANKRIJK Geen. 41. SPANJE-GRIEKENLAND Geen. 42. SPANJE-IERLAND Geen. 43. SPANJE-ITALIË Artikel 5, artikel 18, lid 1, onder c), en artikel 23 van het Verdrag inzake sociale zekerheid van 30 oktober 1979. 44. SPANJE-LUXEMBURG a) Artikel 5, lid 2, van het Verdrag van 8 mei 1969. b) Artikel 1 van de administratieve regeling van 27 juni 1975 voor de toepassing van het Verdrag van 8 mei 1969 op zelfstandigen. 45. SPANJE-NEDERLAND Artikel 23, lid 2, van het Verdrag inzake sociale zekerheid van 5 februari 1974. 46. SPANJE-OOSTENRIJK a) Artikel 4 van het Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 6 november 1981 met betrekking tot personen die in een derde staat woonachtig zijn. b) Punt II van het Slotprotocol bij genoemd verdrag met betrekking tot personen die in een derde staat woonachtig zijn. 47. SPANJE-PORTUGAL Artikel 4, lid 2, artikel 16, lid 2, en artikel 22 van het Algemeen Verdrag van 11 juni 1969. 48. SPANJE-FINLAND Artikel 5, lid 2, van het Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 19 december 1985. 75 49. SPANJE-ZWEDEN Artikel 5, lid 2, van het Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 4 februari 1983. 50. SPANJE-VERENIGD KONINKRIJK Geen. 51. FRANKRIJK-GRIEKENLAND Artikel 16, vierde alinea, en artikel 30 van het Algemeen Verdrag van 19 april 1958. 52. FRANKRIJK-IERLAND Geen. 53. FRANKRIJK-ITALIË a) De artikelen 20 en 24 van het Algemeen Verdrag van 31 maart 1948. b) De briefwisseling van 3 maart 1956 (prestaties bij ziekte aan seizoenarbeiders in agrarische beroepen). 54. FRANKRIJK-LUXEMBURG De artikelen 11 en 14 van het Aanvullend Akkoord van 12 november 1949 bij het Algemeen Verdrag van dezelfde datum (arbeiders in de mijnen en daarmede gelijkgestelde ondernemingen). 55. FRANKRIJK-NEDERLAND Artikel 11 van de Aanvullende Overeenkomst van 1 juni 1954 bij het Algemeen Verdrag van 7 januari 1950 (arbeiders in de mijnen en daarmede gelijkgestelde ondernemingen). 56. FRANKRIJK-OOSTENRIJK Geen. 57. FRANKRIJK-PORTUGAL Geen. 58. FRANKRIJK-FINLAND Geen. 59. FRANKRIJK-ZWEDEN Geen. 76 60. FRANKRIJK-VERENIGD KONINKRIJK De uitwisseling van nota's van 27 en 30 juli 1970 betreffende de situatie ten aanzien van de sociale zekerheid van leraren uit het Verenigd Koninkrijk die tijdelijk in het kader van het Cultureel Verdrag van 2 maart 1948 in Frankrijk werkzaam zijn. 61. GRIEKENLAND-IERLAND Geen. 62. GRIEKENLAND-ITALIË Geen. 63. GRIEKENLAND-LUXEMBURG Geen. 64. GRIEKENLAND-NEDERLAND Artikel 4, lid 2, van het Algemeen Verdrag van 13 september 1966. 65. GRIEKENLAND-OOSTENRIJK a) Artikel 4 van het Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 14 december 1979, zoals gewijzigd bij de Aanvullende Overeenkomsten van 21 mei 1986 met betrekking tot personen die in een derde staat woonachtig zijn. b) Punt II van het Slotprotocol bij genoemd verdrag met betrekking tot personen die in een derde staat woonachtig zijn. 66. GRIEKENLAND-PORTUGAL Geen. 67. GRIEKENLAND-FINLAND Artikel 5, lid 2, en artikel 21 van het Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 11 maart 1988. 68. GRIEKENLAND-ZWEDEN Artikel 5, lid 2, en artikel 23 van het Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 5 mei 1978, zoals gewijzigd bij de Aanvullende Overeenkomst van 14 september 1984. 69. GRIEKENLAND-VERENIGD KONINKRIJK Geen. 70. IERLAND-ITALIË Geen. 77 71. IERLAND-LUXEMBURG Geen. 72. IERLAND-NEDERLAND Geen. 73. IERLAND-OOSTENRIJK Artikel 4 van het Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 30 september 1988 met betrekking tot personen die in een derde staat woonachtig zijn. 74. IERLAND-PORTUGAL Geen. 75. IERLAND-FINLAND Geen. 76. IERLAND-ZWEDEN Geen. 77. IERLAND-VERENIGD KONINKRIJK Artikel 8 van het Akkoord van 14 september 1971 betreffende de sociale zekerheid. 78. ITALIË-LUXEMBURG Artikel 18, lid 2, en artikel 24 van het Algemeen Verdrag van 29 mei 1951. 79. ITALIË-NEDERLAND Artikel 21, lid 2, van het Algemeen Verdrag van 28 oktober 1952. 80. ITALIË-OOSTENRIJK a) Artikel 5, lid 3, en artikel 9, lid 2, van het Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 21 januari 1981. b) Artikel 4 van genoemd verdrag en lid 2 van het Slotprotocol bij genoemd verdrag met betrekking tot personen die in een derde staat woonachtig zijn. 81. ITALIË-PORTUGAL Geen. 82. ITALIË-FINLAND Geen. 78 83. ITALIË-ZWEDEN Artikel 20 van het Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 25 september 1979. 84. ITALIË-VERENIGD KONINKRIJK Geen. 85. LUXEMBURG-NEDERLAND Geen. 86. LUXEMBURG-OOSTENRIJK a) Artikel 5, lid 2, van het Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 21 december 1971, zoals gewijzigd bij de Aanvullende Overeenkomsten nr. 1 van 16 mei 1973 en nr. 2 van 9 oktober 1978. b) Artikel 3, lid 2, van genoemd verdrag met betrekking tot personen die in een derde staat woonachtig zijn. c) Punt III van het Slotprotocol bij genoemd verdrag met betrekking tot personen die in een derde staat woonachtig zijn. 87. LUXEMBURG-PORTUGAL Artikel 3, lid 2, van het Verdrag van 12 februari 1965. 88. LUXEMBURG-FINLAND Artikel 5, lid 2, van het Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 15 september 1988. 89. LUXEMBURG-ZWEDEN a) Artikel 4 en artikel 29, lid 1, van het Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 21 februari 1985 met betrekking tot personen die in een derde staat woonachtig zijn. b) Artikel 30 van genoemd verdrag. 90. LUXEMBURG-VERENIGD KONINKRIJK Geen. 91. NEDERLAND-OOSTENRIJK a) Artikel 3 van het Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 7 maart 1974, zoals gewijzigd bij de Aanvullende Overeenkomsten van 5 november 1980 met betrekking tot personen die in een derde staat woonachtig zijn. b) Punt II van het Slotprotocol bij genoemd verdrag met betrekking tot personen die in een derde staat woonachtig zijn. 92. NEDERLAND-PORTUGAL 79 Artikel 5, lid 2, en artikel 31 van het Verdrag van 19 juli 1979. 93. NEDERLAND-FINLAND Geen. 94. NEDERLAND-ZWEDEN Artikel 4 en artikel 24, lid 3, van het Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 2 juli 1976 met betrekking tot personen die in een derde staat woonachtig zijn. 95. NEDERLAND-VERENIGD KONINKRIJK Geen. 96. OOSTENRIJK-PORTUGAL Geen. 97. OOSTENRIJK-FINLAND a) Artikel 4 van het Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 11 december 1985, zoals gewijzigd bij de Aanvullende Overeenkomsten van 9 maart 1993 met betrekking tot personen die in een derde staat woonachtig zijn. b) Punt II van het Slotprotocol bij genoemd verdrag met betrekking tot personen die in een derde staat woonachtig zijn. 98. OOSTENRIJK-ZWEDEN a) Artikel 4 en artikel 24, lid 1, van het Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 11 november 1975, zoals gewijzigd bij de Aanvullende Overeenkomsten van 21 oktober 1982 met betrekking tot personen die in een derde staat woonachtig zijn. b) Punt II van het Slotprotocol bij genoemd verdrag met betrekking tot personen die in een derde staat woonachtig zijn. 99. OOSTENRIJK-VERENIGD KONINKRIJK a) Artikel 3 van het Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 22 juli 1980, zoals gewijzigd bij de Aanvullende Overeenkomsten nr. 1 van 9 december 1985 en nr. 2 van 13 oktober 1993 met betrekking tot personen die in een derde staat woonachtig zijn. b) Protocol betreffende verstrekkingen bij genoemd verdrag met uitzondering van artikel 2, lid 3, met betrekking tot personen die geen aanspraak kunnen maken op de behandeling krachtens deel II, titel II, hoofdstuk 1, van het besluit. 100. PORTUGAL-FINLAND Geen. 101. PORTUGAL-ZWEDEN Artikel 6 van het Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 25 oktober 1978. 80 102. PORTUGAL-VERENIGD KONINKRIJK a) Artikel 2, lid 1, van het Protocol betreffende medische behandelingen van 15 november 1978. b) Ten aanzien van de Portugese werknemers en voor de periode van 22 oktober 1987 tot het einde van de overgangsperiode als bedoeld in artikel 220, lid 1, van de Akte van Toetreding van Spanje en Portugal: artikel 26 van het Verdrag inzake sociale zekerheid van 15 november 1978, zoals gewijzigd bij de briefwisseling van 28 september 1987. 103. FINLAND-ZWEDEN Artikel 10 van het Noordse Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 15 juni 1992. 104. FINLAND-VERENIGD KONINKRIJK Geen. 105. ZWEDEN-VERENIGD KONINKRIJK Artikel 4, lid 3, van het Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 29 juni 1987. 81 BIJLAGE IV BIJZONDERE, NIET OP PREMIE- OF BIJDRAGEBETALING BERUSTENDE PRESTATIES [artikel 8 van het besluit] A. BELGIË a) Uitkeringen voor minder validen (Wet van 27 februari 1987). b) Gewaarborgd inkomen voor bejaarden (Wet van 1 april 1969). c) Gewaarborgde gezinsbijslagen (Wet van 20 juli 1971). B. DENEMARKEN a) De vaste revalidatie-uitkering uit hoofde van de Wet op de sociale bijstand voor het levensonderhoud van revaliderenden. b) Huisvestingskosten van gepensioneerden (Wet op de steun aan individuele huisvesting, gecodificeerd bij Wet nr. 204 van 29 maart 1995). C. DUITSLAND Geen. D. SPANJE a) Prestaties uit hoofde van de Wet op de sociale integratie van gehandicapten (Wet nr. 13/82 van 7 april 1982). b) Bijstandsuitkeringen voor bejaarden en arbeidsongeschikte invaliden (Koninklijk Decreet nr. 2620/81 van 24 juli 1981). c) Niet-contributieve invaliditeits- en ouderdomspensioenen, alsmede gezinsbijslagen voor kinderen ten laste, als vermeld in artikel 132, lid 1, artikel 136 bis, artikel 137 bis, artikel 138 bis, artikel 154 bis, artikel 155 bis, artikel 156 bis, artikel 167, artikel 168, lid 2, artikel 169 en artikel 170 van de Algemene Wet betreffende de sociale zekerheid, als gewijzigd bij Wet nr. 26/90 van 20 december 1990 houdende instelling van niet-contributieve prestaties in de sociale zekerheid. E. FRANKRIJK a) De aanvullende uitkering van het Fonds national de solidarité (Wet van 30 juni 1956). b) De uitkering voor gehandicapte volwassenen (Wet van 30 juni 1975). c) De bijzondere uitkering (Wet van 10 juli 1952). F. GRIEKENLAND a) De bijzondere prestaties voor bejaarden (Wet nr. 1296/82). 82 b) De kinderbijslag voor niet-werkende moeders wier echtgenoten onder de wapenen staan (Wet nr. 1483/84, artikel 23, lid 1). c) De kinderbijslag voor niet-werkende moeders wier echtgenoten in de gevangenis zitten (Wet nr. 1483/84, artikel 23, lid 2). d) De bijslag voor personen die lijden aan congenitale hemolytische anemie (Wetsbesluit nr. 321/69) (Interministerieel besluit G4a/F. 222/oik. 2204). e) De bijslag voor doofstommen (Uitzonderingswet nr. 421/37) (Interministerieel besluit G4b/F. 422/oik. 2205). 2205). f) De bijslag voor zwaar gehandicapten (Wetsbesluit nr. 162/73) (Interministerieel besluit G4a/F. 225/oik. 161). 161). g) De bijslag voor spasmofiliepatiënten (Wetsbesluit nr. 162/72) (Interministerieel besluit G4a/F. 224/oik. 2207). h) De bijslag voor personen met een ernstige geestelijke achterstand (Wetsbesluit nr. 162/73) (Interministerieel besluit G4b/423/oik. 2208). i) De bijslag voor blinden (Wet 958/79) (Interministerieel besluit G4b/F. 421/oik. 2209). G. IERLAND a) Bijstand bij werkloosheid (Social Welfare (Consolidation) Act 1981, deel III, hoofdstuk 2). b) Niet op bijdrage- of premiebetaling berustende ouderdoms- en blindenpensioenen (Social Welfare (Consolidation) Act 1981, deel III, hoofdstuk 3). c) Niet op bijdrage- of premiebetaling berustende weduwe- en wezenpensioenen (Social Welfare (Consolidation) Act 1981, deel III, hoofdstuk 4). d) Toelage voor alleenstaande ouders (Social Welfare Act 1990, deel III). e) Toelage voor opvang (Social Welfare Act 1990, deel IV). f) Aanvulling op het gezinsinkomen (Social Welfare Act 1984, deel III). g) Onderhoudsuitkering voor gehandicapten (Health Act 1970, artikel 69). h) Mobiliteitstoelage (Health Act 1970, artikel 61). i) Onderhoudstoelage bij besmettelijke ziekten (Health Act 1947, artikel 5 en artikel 44, lid 5). j) Toelage voor thuisverzorging (Health Act 1970, artikel 61). k) Toelage voor blindenzorg (Blind Persons Act 1920, hoofdstuk 49). l) Revalidatietoelage voor gehandicapten (Health Act 1970, artikelen 68, 69 en 72). 83 H. ITALIË a) Sociaal pensioen voor onderdanen zonder inkomsten (Wet nr. 153 van 30 april 1969). b) Pensioen, uitkeringen en vergoedingen voor niet-oorlogsinvaliden of -gehandicapten (Wet nr. 118 van 30 maart 1974, Wet nr. 18 van 11 februari 1980 en Wet nr. 508 van 23 november 1988). c) Pensioen en vergoedingen voor doofstommen (Wet nr. 381 van 26 mei 1970 en Wet nr. 508 van 23 november 1988). d) Pensioen en vergoedingen voor niet-oorlogsblinden (Wet nr. 382 van 27 mei 1970 en Wet nr. 508 van 23 november 1988). e) De aanvulling op de minimumuitkering (Wetten nr. 218 van 4 april 1952, nr. 638 van 11 november 1983 en nr. 407 van 29 december 1990). f) De aanvulling op de invaliditeitsuitkering (Wet nr. 222 van 12 juni 1984). g) De maandelijkse uitkering voor persoonlijke en permanente bijstand aan gepensioneerden wegens arbeidsongeschiktheid (Wet nr. 222 van 12 juni 1984). I. LUXEMBURG a) Speciale uitkering voor zwaar gehandicapten (Wet van 16 april 1979). b) Moederschapsuitkering (Wet van 30 april 1980). J. NEDERLAND Geen. K. OOSTENRIJK a) Compenserende aanvulling (Federale wet van 9 september 1955 betreffende de algemene sociale verzekering – ASVG, Federale wet van 11 oktober 1978 betreffende de sociale verzekering voor personen werkzaam in de handel – GSVG en Federale wet van 11 oktober 1978 betreffende de sociale verzekering voor landbouwers – BSGV). inzake bijstand b) Bijstand (Pflegegeld) op grond van de Federale Oostenrijkse wet (Bundespflegegeldgesetz) met uitzondering van bijstand verleend door een instelling voor ongevallenverzekering indien de handicap is veroorzaakt door een arbeidsongeval of een beroepsziekte. L. PORTUGAL a) Niet op bijdrage- of premiebetaling berustende gezinstoelagen (Decreto-lei nr. 160/80 van 27 mei 1980). b) Borstvoedingspremie (Decreto-lei nr. 160/80 van 27 mei 1980). c) Aanvullende toelage voor gehandicapte kinderen en jongeren (Decreto-lei nr. 160/80 van 27 mei 1980). 84 d) Toelage voor het volgen van onderwijs aan een instelling voor bijzonder onderwijs (Decreto-lei nr. 160/80 van 27 mei 1980). e) Het niet op bijdrage- of premiebetaling berustende wezenpensioen (Decreto-lei nr. 160/80 van 27 mei 1980). f) Het niet op bijdrage- of premiebetaling berustende invaliditeitspensioen (Decreto-lei nr. 464/80 van 13 oktober 1980). g) Het niet op bijdrage- of premiebetaling berustende ouderdomspensioen (Decreto-lei nr. 464/80 van 13 oktober 1980). h) Het aanvullende pensioen voor ernstig invaliden (Decreto-lei nr. 160/80 van 27 mei 1980). i) Het niet op bijdrage- of premiebetaling berustende weduwepensioen (Regulamento nr. 52/81 van 11 november 1981). M. FINLAND a) Uitkering voor kinderverzorging (Wet op de uitkering voor kinderverzorging, 444/69). b) Invalidenuitkering (Wet op de invalidenuitkering, 124/88). c) Huisvestingstoelage voor gepensioneerden (Wet betreffende de huisvestingstoelage voor gepensioneerden, 591/78). d) Basiswerkloosheidsuitkering (Wet betreffende de werkloosheid 602/84) voor die gevallen waarin een persoon niet voldoet aan de voorwaarden voor een aan het inkomen gerelateerde werkloosheidsuitkering. N. ZWEDEN a) Gemeentelijke huisvestingstoeslag op het basispensioen (Wet 1962: 392, herzien 1976: 1014). b) Gehandicaptenuitkeringen die niet worden betaald aan een persoon die een pensioen ontvangt (Wet 1962: 381 herzien 1982: 120). c) Verzorgingsuitkeringen voor gehandicapte kinderen (Wet 1962: 381 herzien 1982: 120). O. VERENIGD KONINKRIJK a). b) Toelage voor de verzorging van invaliden (Wet betreffende de sociale zekerheid van 1975, van 20 maart 1975, artikel 37, en Wet betreffende de sociale zekerheid (Noord-Ierland) van 1975, van 20 maart 1975, artikel 37). c) Gezinsinkomen (Wet betreffende de sociale zekerheid van 1986, van 25 juli 1986, artikelen 20 tot en met 22, en Regeling betreffende de sociale zekerheid (Noord-Ierland) van 1986, van 5 november 1986, artikelen 21 tot en met 23). 85 d) Verpleegtoelage (Wet betreffende de sociale zekerheid van 1975, van 20 maart 1975, artikel 35, en Wet betreffende de sociale zekerheid (Noord-Ierland) van 1975, van 20 maart 1975, artikel 35). e) Inkomenssteun (Wet betreffende de sociale zekerheid van 1986, van 25 juli 1986, artikelen 20 tot en met 23, en Regeling van 1986 betreffende de sociale zekerheid (Noord-Ierland) van 1986, van 5 november 1986, artikelen 21 tot en met 24). f) Onderhoudsuitkering voor gehandicapten (Wet betreffende de onderhoudsuitkering en de arbeidsuitkering voor gehandicapten van 1991, van 27 juni 1991, artikel 1, en Regeling betreffende de onderhoudsuitkering en de arbeidsuitkering voor gehandicapten (Noord- Ierland) van 1991, van 24 juli 1991, artikel 31). g) Arbeidsuitkering voor gehandicapten (Wet betreffende de onderhoudsuitkering en de arbeidsuitkering voor gehandicapten van 1991, van 27 juni 1991, artikel 6, en Regeling betreffende de onderhoudsuitkering en de arbeidsuitkering voor gehandicapten (Noord- Ierland) van 1991, van 24 juli 1991, artikel 8). h) Op het inkomen gebaseerde toelagen voor werkzoekenden (Jobseekers Act 1995, 28 juni 1995, Sections I, (2) (d) (ii) en 3, en Jobseekers (Northern Ireland) Order 1995, 18 oktober 1995, artikel 3 (2) (d) (ii) en 5). 86 BIJLAGE V A. Wetgevingen als bedoeld in artikel 39, lid 1, van het besluit volgens welke het bedrag van de invaliditeitsuitkeringen onafhankelijk is van de duur van de tijdvakken van verzekering A. BELGIË a) De wetgeving met betrekking tot de algemene invaliditeitsregeling, de bijzondere invaliditeitsregeling voor mijnwerkers en de bijzondere regeling voor zeelieden ter koopvaardij. c) De wetgeving met betrekking tot invaliditeit in het overzeese socialezekerheidsstelsel en de invaliditeitsregeling van de gewezen werknemers van Belgisch Kongo en Rwanda-Oeroendi. B. DENEMARKEN Geen. C. DUITSLAND Geen. D. SPANJE De wetgeving betreffende de invaliditeitsverzekering van het algemene stelsel en van de bijzondere stelsels. E. FRANKRIJK Alle wetgeving betreffende de invaliditeitsverzekering met uitzondering van de wetgeving betreffende de invaliditeitsverzekering van het socialezekerheidsstelsel voor de mijnbouw. F. GRIEKENLAND De wetgeving betreffende het verzekeringsstelsel voor de landbouw. G. IERLAND Deel II, hoofdstuk 10, van de gecodificeerde wet van 1981 op de sociale zekerheid en de sociale diensten (Social Welfare (Consolidation) Act, 1981). H. ITALIË Geen. I. LUXEMBURG Geen. J. NEDERLAND a) De Wet van 18 februari 1966 op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO), zoals laatstelijk gewijzigd. 87 b) De Wet van 11 december 1975 op de algemene arbeidsongeschiktheidsverzekering (AAW), zoals laatstelijk gewijzigd. K. OOSTENRIJK Geen. L. PORTUGAL Geen. M. FINLAND Nationale pensioenen voor personen die gehandicapt zijn geboren of op jonge leeftijd gehandicapt zijn geworden (Nationale pensioenwet 574/93). N. ZWEDEN Geen. O. VERENIGD KONINKRIJK a) Groot-Brittannië De artikelen 15 en 36 van de Wet betreffende de sociale zekerheid van 1975 (Social Security Act 1975). De artikelen 14, 15 en 16 van de Wet betreffende socialezekerheidspensioenen van 1975 (Social Security Pensions Act 1975). b) Noord-Ierland De artikelen 15 en 36 van de Wet betreffende de sociale zekerheid (Noord-Ierland) van 1975 (Social Security (Northern Ireland) Act 1975). De artikelen 16, 17 en 18 van de regeling betreffende de socialezekerheidspensioenen (Noord- Ierland) van 1975 (Social Security Pensions (Northern Ireland) Order 1975). B. Gevallen als bedoeld in artikel 48, lid 1, onder b), van het besluit waarin van de berekening van de uitkering overeenkomstig artikel 48, lid 2, van het besluit kan worden afgezien A. BELGIË Geen. B. DENEMARKEN Alle aanvragen om pensioenen als bedoeld in de Wet op het sociaal pensioen, met uitzondering van de in bijlage V, deel C, vermelde pensioenen. C. DUITSLAND Geen. 88 D. SPANJE Geen. E. FRANKRIJK Geen. F. GRIEKENLAND Geen. G. IERLAND aanvragen Alle weduwepensioenen. H. ITALIË om bejaardenpensioenen, contributieve ouderdomspensioenen en Alle aanvragen om invaliditeits-, ouderdoms- en nabestaandenpensioenen van werknemers. I. LUXEMBURG Geen. J. NEDERLAND Alle aanvragen om ouderdomspensioenen krachtens de Algemene Ouderdomswet (AOW) van 31 mei 1956, zoals laatstelijk gewijzigd. K. OOSTENRIJK Geen. L. PORTUGAL Alle aanvragen om invaliditeits-, ouderdoms-, weduwe- en weduwnaarspensioenen. M. FINLAND Geen. N. ZWEDEN Alle aanvragen voor ouderdomspensioenen en aanvullende pensioenen, met uitzondering van de in bijlage V, deel C, vermelde pensioenen. O. VERENIGD KONINKRIJK Alle aanvragen om ouderdoms- en weduwepensioenen op grond van de bepalingen van hoofdstuk 3 van titel II van deel II van het besluit, met uitzondering van de aanvragen waarvoor: a) tijdens een belastingjaar aanvangende op of na 6 april 1975: 89 i) de betrokkene krachtens de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk en een andere lidstaat tijdvakken van verzekering, van arbeid of van wonen heeft vervuld, en ii) een (of meer) onder i) bedoelde belastingjaren niet beschouwd wordt (worden) als een rechtverstrekkend jaar in de zin van de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk; b) de krachtens de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk vóór 5 juli 1948 vervulde verzekeringstijdvakken in aanmerking zouden worden genomen om artikel 48, lid 2, toe te passen, door rekening te houden met tijdvakken van verzekering, van arbeid of van wonen die vervuld zijn krachtens de wetgeving van een andere lidstaat. C. Uitkeringen en overeenkomsten als bedoeld in artikel 50, lid 2, onder a), van het besluit 1. Uitkeringen als bedoeld in artikel 50, lid 2, onder a), van het besluit, waarvan het bedrag niet afhankelijk is van de duur van de vervulde tijdvakken van verzekering of van wonen: a) invaliditeitsuitkeringen vastgesteld bij de in deel A van deze bijlage vermelde wetgevingen; b) het volledige Deense nationale ouderdomspensioen, verworven na tien jaar wonen door personen aan wie uiterlijk vanaf 1 oktober 1989 een pensioen wordt toegekend; c) de Spaanse pensioenen voor nabestaanden, toegekend in het kader van de algemene en bijzondere stelsels; d) de weduwe- en weduwnaarsuitkering van de weduwe- en weduwnaarsverzekering van de Franse algemene socialezekerheidsregeling; het invalide-weduwe- e) algemene socialezekerheidsregeling, wanneer dit wordt berekend op basis van een invaliditeitspensioen van de overleden echtgenoot, vastgesteld op grond van artikel 48, lid 1, onder a), i); -weduwnaarspensioen Franse van de of f) het Nederlandse weduwepensioen op grond van de Algemene Weduwen- en Wezenwet (AWW) van 9 april 1959, zoals laatstelijk gewijzigd; g) het Finse nationale pensioen overeenkomstig de nationale pensioenwet van 8 juni 1956, uitgekeerd krachtens de overgangsregeling van de nationale pensioenwet (574/93); h) het volledige Zweedse basispensioen uitgekeerd krachtens de voor 1 januari 1993 geldende wetgeving inzake het basispensioen en het volledige basispensioen uitgekeerd krachtens de overgangsregeling vanaf die datum. 2. Uitkeringen als bedoeld in artikel 50, lid 2, onder b), van het besluit, waarvan het bedrag wordt bepaald op basis van een fictief tijdvak dat geacht wordt te zijn vervuld tussen de datum waarop de verzekerde gebeurtenis is ingetreden en een latere datum: a) de Deense vervroegde ouderdomspensioenen, waarvan het bedrag wordt vastgesteld overeenkomstig de vóór 1 oktober 1984 geldende wetgeving; 90 b) de Duitse invaliditeits- en overlevingspensioenen, waarvoor rekening is gehouden met een aanvullend tijdvak (“Zurechnungszeit”), en de Duitse ouderdomspensioenen, waarvoor rekening is gehouden met een reeds verworven aanvullend tijdvak; c) de Italiaanse pensioenen wegens algehele arbeidsongeschiktheid (“inabilità”); d) de Luxemburgse invaliditeits- en overlevingspensioenen; e) het Finse werknemerspensioen waarvoor rekening wordt gehouden met tijdvakken overeenkomstig de nationale wetgeving; toekomstige f) de Zweedse invaliditeits-overlevingspensioenen waarvoor rekening wordt gehouden met een fictief tijdvak van verzekering en Zweedse ouderdomspensioenen waarvoor rekening wordt gehouden met een reeds verworven fictief tijdvak. 3. Overeenkomsten als bedoeld in artikel 50, lid 2, onder b), i), van het besluit teneinde te voorkomen dat hetzelfde fictieve tijdvak meermaals in aanmerking wordt genomen: de Overeenkomst tussen de regering van het Groothertogdom Luxemburg en de regering van de Bondsrepubliek Duitsland betreffende diverse socialezekerheidskwesties van 20 juli 1978; het Noordse Verdrag van 15 juli 1992 betreffende de sociale zekerheid. 91 BIJLAGE VI BIJZONDERHEDEN VOOR DE TOEPASSING VAN DE WETGEVINGEN VAN BEPAALDE LIDSTATEN A. BELGIË [artikel 85 van het besluit] 1. Voor de toepassing van de hoofdstukken 6 en 7 van deel II, titel II van het besluit door het bevoegde Belgische orgaan, wordt het kind geacht te worden opgevoed op het grondgebied van de lidstaat waarop het woont. die 2. Voor de toepassing van artikel 48, lid 2, van het besluit worden als tijdvakken van verzekering algemene Belgische invaliditeitsverzekering en de verzekering voor zeelieden zijn vervuld, ook beschouwd de tijdvakken van de ouderdomsverzekering die vóór 1 januari 1945 onder de Belgische wetgeving zijn vervuld. wetgeving krachtens inzake de de 3. Voor de toepassing van artikel 42, lid 3, onder a), ii), wordt alleen rekening gehouden met de tijdvakken gedurende welke de werknemer of zelfstandige arbeidsongeschikt was in de zin van de Belgische wetgeving. 4. Voor de toepassing van artikel 72 en artikel 79, lid 1, onder a), van het besluit wordt rekening gehouden met de tijdvakken van arbeid en/of verzekering die krachtens de wetgeving van een andere lidstaat zijn vervuld, ingeval het recht op prestaties volgens de Belgische wetgeving afhankelijk wordt gesteld van de voorwaarde dat gedurende een bepaalde voorafgaande periode is voldaan aan de voorwaarden voor het ingaan van het recht op kinderbijslag in het kader van het stelsel voor werknemers. 5. Voor de berekening van het theoretische bedrag van een invaliditeitspensioen, bedoeld in artikel 48, lid 2, van het besluit, baseert het bevoegde Belgische orgaan zich op de inkomsten die zijn ontvangen in het beroep dat de betrokkene laatstelijk heeft uitgeoefend. 6. Een werknemer die in België verzekerd is geweest ingevolge de Belgische wetgeving nopens de ziekte/invaliditeitsverzekering – waarbij de toekenning van het recht op uitkering mede onderworpen is aan de voorwaarde dat op het tijdstip waarop de verzekerde gebeurtenis zich voordoet, de betrokkene verzekerd is – wordt met het oog op de toepassing van deel II, titel II, hoofdstuk 3 van het besluit geacht op het tijdstip waarop de verzekerde gebeurtenis zich voordoet, verzekerd te zijn, indien hij wegens hetzelfde risico ingevolge de wetgeving van een andere lidstaat verzekerd is. 7. Indien de betrokkene op grond van artikel 47 van het besluit recht heeft op een Belgische invaliditeitsuitkering, wordt deze uitkering volgens de regels van artikel 48, lid 2, van het besluit vastgesteld overeenkomstig het bepaalde in de Wet van 9 augustus 1963 tot instelling en organisatie van een regeling voor verplichte ziekte- en invaliditeitsverzekering, indien de betrokkene, bij het ontstaan van de arbeidsongeschiktheid, wegens hetzelfde risico ingevolge de wetgeving van een andere lidstaat als werknemer in de zin van artikel 1, onder a), van het besluit verzekerd was. 92 B. DENEMARKEN 1. De in artikel 20, artikel 23, leden 1 en 3, artikel 27, leden 1 en 3, artikel 28, lid 1, en de artikelen 31, 32 en 34 van het besluit bedoelde werknemers, aanvragers van een pensioen of in rente of pensioen- of Denemarken wonen of verblijven, recht op verstrekkingen onder dezelfde voorwaarden als die welke in de Deense wetgeving worden gesteld voor personen die op grond van de Wet op de openbare gezondheidszorg (lov om offentlig sygesikring) in categorie 1 verzekerd zijn. rentetrekkers, alsmede hun gezinsleden hebben, indien zij 2. a) De bepalingen van de Deense wetgeving betreffende sociale pensioenen die het recht op pensioen afhankelijk stellen van een vaste woonplaats van de aanvrager in Denemarken zijn niet van toepassing op werknemers of hun nagelaten betrekkingen die op het grondgebied van een andere lidstaat dan Denemarken wonen. b) Voor de berekening van het pensioen worden tijdvakken van werkzaamheden in loondienst of anders dan in loondienst die in Denemarken door een grensarbeider of seizoenarbeider zijn vervuld, aangemerkt als tijdvakken van wonen die in Denemarken door de overlevende echtgeno(o)t(e) zijn vervuld voorzover deze tijdens deze tijdvakken met de grensarbeider of seizoenarbeider was gehuwd, zonder scheiding van tafel en bed of zonder feitelijke scheiding op grond van onverenigbaarheid en mits de echtgeno(o)t(e) gedurende deze tijdvakken op het grondgebied van een andere lidstaat woonde. c) Voor de berekening van het pensioen worden tijdvakken van werkzaamheden in loondienst die vóór 1 januari 1984 in Denemarken zijn vervuld door een werknemer die geen grensarbeider of seizoenarbeider is, aangemerkt als door de overlevende echtgeno(o)t(e) in Denemarken vervulde tijdvakken van wonen, voorzover deze tijdens deze tijdvakken met de werknemer was gehuwd, zonder scheiding van tafel en bed of zonder feitelijke scheiding op grond van onverenigbaarheid en mits de echtgeno(o)t(e) gedurende deze tijdvakken op het grondgebied van een andere lidstaat woonde. d) De tijdvakken die op grond van het gestelde onder b) en c) mede in aanmerking dienen te worden genomen, worden echter buiten beschouwing gelaten indien zij samenlopen met tijdvakken die in aanmerking zijn genomen voor de berekening van het pensioen dat aan de betrokkene verschuldigd is krachtens de wetgeving betreffende verplichte verzekering van een andere lidstaat of met tijdvakken gedurende welke de betrokkene een pensioen krachtens een dergelijke wetgeving ontving. Deze tijdvakken worden echter in aanmerking genomen wanneer het jaarlijks bedrag van bedoeld pensioen lager is dan de helft van het basisbedrag van het sociaal pensioen. 3. De bepalingen van het besluit doen geen afbreuk aan de overgangsbepalingen van de Deense wetten van 7 juni 1972 betreffende het pensioenrecht van Deense onderdanen die tijdstip van de aanvraag gedurende een zekere tijd onmiddellijk voorafgaande aan het daadwerkelijk in Denemarken hebben gewoond. Het pensioen wordt evenwel, onder dezelfde voorwaarden als aan Deense onderdanen, toegekend aan onderdanen van de andere lidstaten, tijdstip van de aanvraag die gedurende het daadwerkelijk in Denemarken hebben gewoond. jaar onmiddellijk voorafgaande aan het 4. a) De tijdvakken waarin een grensarbeider die woont op het grondgebied van een andere lidstaat dan Denemarken, zijn beroepswerkzaamheden op Deens grondgebied heeft uitgeoefend, moeten voor de Deense wetgeving worden beschouwd als tijdvakken van wonen. 93 Dit geldt ook voor de tijdvakken waarin een grensarbeider in een andere lidstaat dan Denemarken is gedetacheerd of diensten verricht. b) De tijdvakken waarin een seizoenarbeider die woont op het grondgebied van een andere lidstaat dan Denemarken, op Deens grondgebied heeft gewerkt, moeten voor de Deense wetgeving worden beschouwd als tijdvakken van wonen. Dit geldt ook voor de tijdvakken waarin een seizoenarbeider op het grondgebied van een andere lidstaat dan Denemarken is gedetacheerd. 5. Om vast te stellen of is voldaan aan de voorwaarden voor het recht op dagvergoedingen wegens ziekte en moederschap als bedoeld in de Wet van 20 december 1989 betreffende de dagvergoedingen wegens ziekte en moederschap, wanneer de betrokkene niet gedurende de gehele in genoemde wet vastgestelde referentieperiode onderworpen is geweest aan de Deense wetgeving: a) wordt rekening gehouden met de tijdvakken van verzekering of van arbeid die de betrokkene gedurende bedoelde referentieperioden waarin hij niet onderworpen was aan de Deense wetgeving, heeft vervuld onder de wetgeving van een andere lidstaat dan Denemarken, alsof het tijdvakken betrof die onder de Deense wetgeving zijn vervuld, en b) worden werknemers (voorzover hun beloning niet geschikt is als basis voor de berekening van de dagvergoedingen) gedurende de aldus in aanmerking genomen tijdvakken geacht een gemiddeld loon of een gemiddelde beloning te hebben ontvangen, gelijk aan het gemiddelde loon of de gemiddelde beloning op basis waarvan de dagvergoedingen tijdens de tijdvakken die gedurende de referentieperioden onder de Deense wetgeving zijn vervuld, zijn berekend. 6. Artikel 49, lid 3, onder d), en artikel 51, leden 1 en 3, van het besluit zijn niet van toepassing op pensioenen, vastgesteld in het kader van de Deense wetgeving. 7. Indien degene die een eventueel vervroegd Deens ouderdomspensioen ontvangt eveneens recht heeft op een nabestaandenpensioen van een andere lidstaat, worden deze pensioenen voor de toepassing van de Deense wetgeving aangemerkt als uitkeringen van dezelfde aard in de zin van artikel 54, lid 1, van het besluit, op voorwaarde echter dat de betrokkene waarvan de tijdvakken van verzekering of van wonen als grondslag dienen voor de berekening van het nabestaandenpensioen, tijdvakken van wonen in Denemarken heeft vervuld. C. DUITSLAND 1. Artikel 7 van het besluit laat onverlet de bepalingen krachtens welke de buiten het grondgebied van de Bondsrepubliek Duitsland voorgekomen ongevallen (en beroepsziekten) die, alsmede de buiten dit grondgebied vervulde tijdvakken van verzekering, niet, of slechts onder bepaalde voorwaarden, aanleiding geven tot betaling van prestaties wanneer de rechthebbenden buiten het grondgebied van de Bondsrepubliek Duitsland wonen. 2. a) Het vaste toerekeningstijdvak (pauschale Anrechnungszeit) wordt uitsluitend vastgesteld op basis van de tijdvakken van Duitse verzekering. b) Voor het pensioenverzekering voor mijnwerkers is alleen de Duitse wetgeving van toepassing. in aanmerking nemen van de Duitse pensioentijdvakken voor de 94 c) Voor het in aanmerking nemen van de Duitse vervangende tijdvakken (Ersatzzeiten) is alleen de Duitse wetgeving van toepassing. 3. Indien de toepassing van het besluit of van latere besluiten inzake sociale zekerheid voor sommige ziekteverzekeringsinstellingen buitengewone lasten veroorzaakt, kunnen deze lasten geheel of gedeeltelijk worden gecompenseerd. Het federale verbond van plaatselijke algemene fondsen neemt als verbindingsorgaan (ziekteverzekering) een besluit over deze compensatie, in overleg met de andere centrale verbonden van ziekenfondsen. De nodige middelen voor de tenuitvoerlegging van de compensatie worden verkregen door heffingen op alle ziekteverzekeringsinstellingen, in verhouding tot het gemiddelde aantal leden tijdens het voorgaande jaar, met uitsluiting van de gepensioneerden. 4. Artikel 7 van boek VI van het Sociaal Wetboek is van toepassing op de onderdanen van andere lidstaten alsmede op staatlozen en vluchtelingen die op het grondgebied van andere lidstaten wonen, indien aan de volgende voorwaarden is voldaan: Indien is voldaan aan de algemene voorwaarden kunnen vrijwillige bijdragen in het Duitse pensioenfonds worden gestort: a) wanneer de belanghebbende zijn domicilie of zijn woonplaats heeft op het grondgebied van de Bondsrepubliek Duitsland; b) wanneer de belanghebbende zijn domicilie of zijn woonplaats heeft op het grondgebied van een andere lidstaat en hij vroeger op enigerlei tijdstip verplicht of vrijwillig aangesloten is geweest bij de Duitse pensioenverzekering; c) wanneer de belanghebbende, onderdaan van een andere lidstaat, zijn domicilie of zijn woonplaats heeft op het grondgebied van een derde staat, hij gedurende ten minste zestig maanden premies of bijdragen heeft betaald aan de Duitse pensioenverzekering of kan worden toegelaten tot de vrijwillige verzekering krachtens artikel 232 van boek VI van het Sociaal Wetboek en hij niet verplicht of vrijwillig verzekerd is krachtens de wetgeving van een andere lidstaat. 5. Wanneer de kosten voor verstrekkingen die Duitse organen van de woonplaats verlenen aan pensioentrekkers of hun gezinsleden die bij bevoegde organen van andere lidstaten verzekerd zijn, op grond van maandelijkse forfaitaire bedragen moeten worden verrekend, gelden deze kosten voor de financiële verevening tussen de organen van de Duitse ziekteverzekering voor pensioentrekkers als kosten voor verstrekkingen van de Duitse ziekteverzekering voor pensioentrekkers. De forfaitaire bedragen die door de bevoegde organen van andere lidstaten aan de Duitse organen van de woonplaats worden vergoed, gelden als inkomsten waarmede bij genoemde financiële verevening rekening moet worden gehouden. 6. Voor de toepassing van de Duitse wetgeving betreffende de verplichte aansluiting van gepensioneerden bij het ziekteverzekeringsstelsel als bepaald in artikel 5, lid 1, punt 11, van boek V van het Sociaal Wetboek (Fünftes Buch Sozialgesetzbuch – SGB V) en artikel 56 van de Wet op de hervorming van de ziekteverzekering (Gesundheitsreformgesetz), worden tijdvakken van verzekering of van wonen, die krachtens de wetgeving van een andere lidstaat zijn vervuld en gedurende welke de betrokkene aanspraak kon maken op verstrekkingen bij ziekte, voorzover nodig als krachtens de Duitse wetgeving vervulde tijdvakken van verzekering in aanmerking genomen, voorzover zij niet samenvallen met krachtens die wetgeving vervulde tijdvakken van verzekering. 95 7. Voor de toekenning van uitkeringen bedoeld in artikel 47, lid 1, van boek V van het Sociaal Wetboek (SGB V), artikel 200, lid 2, en artikel 561, lid 1, van de Duitse Wet op de sociale verzekering (Reichsversicherungsordnung – RVO), aan verzekerden die op het grondgebied van een andere lidstaat wonen, wordt het nettoloon dat als basis voor de berekening van de uitkering geldt, door de Duitse verzekeringsorganen vastgesteld alsof deze verzekerden in de Bondsrepubliek Duitsland woonden. 8. Voor de toekenning van prestaties aan personen die intensieve verzorging nodig hebben overeenkomstig het bepaalde in artikel 53 en volgende van boek V van het Sociaal Wetboek (SGB V), houdt het orgaan van de woonplaats in het kader van de ondersteuning die in de vorm van verstrekkingen wordt verleend, rekening met de tijdvakken van verzekering, van arbeid of van wonen vervuld overeenkomstig de wetgeving van een andere lidstaat, alsof het hier ging om tijdvakken vervuld overeenkomstig de wetgeving die dit orgaan toepast. 9. De rechthebbende op een pensioen of rente krachtens de Duitse wetgeving en op een pensioen of rente krachtens de wetgeving van een andere lidstaat, wordt voor de toepassing van artikel 29 van het besluit geacht recht te hebben op verstrekkingen wegens ziekte of moederschap, indien hij krachtens artikel 8, lid 1, punt 4, van boek V van het Sociaal Wetboek (SGB V) is vrijgesteld van deelname aan de verplichte ziekteverzekering (Krankenversicherung). 10. Een tijdvak van verzekering voor de opvoeding van kinderen overeenkomstig de Duitse wetgeving is geldig, ook voor het tijdvak waarin de betrokken werknemer het desbetreffende kind in een andere lidstaat heeft opgevoed, voorzover deze werknemer zijn arbeid niet kan verrichten als gevolg van artikel 6, lid 1, Mutterschutzgesetz of ouderschapsverlof neemt overeenkomstig onbeduidend (geringfügig) werk in de zin van artikel 8 van boek IV van het Sociaal Wetboek (SGB IV) heeft verricht. artikel 15 Bundeserziehungsgeldgesetz, geen hij en D. SPANJE 1. De in artikel 1, onder a), iv), van het besluit gestelde voorwaarde dat men in loondienst werkzaam moet zijn geweest, of tevoren in het kader van een voor werknemers ingesteld stelsel van dezelfde lidstaat verplicht verzekerd moet zijn geweest tegen dezelfde gebeurtenis, kan niet worden tegengeworpen aan personen die overeenkomstig het bepaalde in Koninklijk Decreet nr. 2805/79 van 7 december 1979 vrijwillig zijn aangesloten bij het algemene stelsel van sociale zekerheid in hun hoedanigheid van ambtenaar of werknemer bij een internationale intergouvernementele organisatie. 2. Het bepaalde in Koninklijk Decreet nr. 2805/79 van 7 december 1979 is van toepassing op de onderdanen van de lidstaten en van Tunesië: a) wanneer zij hun woonplaats hebben op Spaans grondgebied, of b) wanneer zij hun woonplaats op het grondgebied van een andere lidstaat hebben en tevoren op enigerlei tijdstip verplicht waren aangesloten bij het Spaanse stelsel van sociale zekerheid, of c) wanneer zij hun woonplaats hebben op het grondgebied van een derde staat en gedurende ten minste 1800 dagen bijdragen hebben betaald aan het Spaanse stelsel van sociale zekerheid 96 en niet verplicht dan wel vrijwillig zijn verzekerd uit hoofde van de wetgeving van een andere lidstaat. 3. Een werknemer die verzekerd is geweest ingevolge de Spaanse wetgeving, wordt met het oog op de toepassing van deel II, titel II, hoofdstuk 3, van het besluit geacht op het tijdstip waarop de verzekerde gebeurtenis zich voordoet, ingevolge deze wet verzekerd te zijn, indien hij op bedoeld tijdstip ingevolge de wetgeving van een andere lidstaat verzekerd is, of, indien zulks niet het geval is, een uitkering krachtens de wetgeving van een andere lidstaat voor hetzelfde risico verschuldigd is. Laatstgenoemde voorwaarde wordt echter geacht te zijn vervuld in het in artikel 53, lid 1, bedoelde geval. 4. a) Op grond van artikel 52 van het besluit geschiedt de berekening van de Spaanse theoretische uitkering op basis van de werkelijke premies of bijdragen van de verzekerde gedurende de jaren onmiddellijk voorafgaande aan de betaling van de laatste premie of bijdrage aan de Spaanse sociale zekerheid. b) Het bedrag van het verkregen pensioen zal worden verhoogd met het bedrag van de verhogingen en aanpassingen, berekend voor de pensioenen van dezelfde aard voor elk jaar daarna en tot het jaar dat aan de intreding van de verzekerde gebeurtenis voorafgaat. E. FRANKRIJK 1. a) De uitkering voor bejaarde werknemers en de ouderdomsuitkering in de landbouw worden overeenkomstig de in de Franse wetgeving voor Franse werknemers gestelde voorwaarden, toegekend aan alle werknemers die Tunesisch onderdaan zijn en die, op het tijdstip waarop zij hun aanvraag indienen, op Frans grondgebied wonen. b) Dit geldt eveneens voor vluchtelingen en staatlozen. c) De bepalingen van het besluit laten onverlet de bepalingen van de Franse wetgeving krachtens welke voor het recht op de uitkering voor bejaarde werknemers uitsluitend rekening wordt gehouden met de tijdvakken van arbeid in loondienst of daarmede gelijkgestelde arbeid die op het in Europa gelegen grondgebied of in de overzeese departementen (Guadeloupe, Guyana, Martinique en Réunion) van de Franse Republiek zijn vervuld. 2. De bijzondere uitkering en de voor cumulatie vatbare uitkering waarin bij de bijzondere wetgeving inzake de sociale zekerheid in de mijnen is voorzien worden alleen verleend aan de werknemers die in de Franse mijnen werken. 3. Wet nr. 65-555 van 10 juli 1965 waarbij aan de Fransen die in het buitenland een beroep uitoefenen of uitgeoefend hebben, de bevoegdheid wordt verleend tot de vrijwillige ouderdomsverzekering toe te treden, wordt op de volgende voorwaarden op de onderdanen van Tunesië toegepast: – de uitoefening van de beroepswerkzaamheden op grond waarvan toetreding tot de Franse vrijwillige verzekering mogelijk is mag niet op Frans grondgebied of op het grondgebied van Tunesië plaatshebben of plaatsgehad hebben; – de werknemer moet op het tijdstip waarop hij verzoekt van de bij de wet toegekende bevoegdheid gebruik te mogen maken, aantonen dat hij ofwel gedurende ten minste tien jaren, al dan niet onafgebroken, in Frankrijk heeft gewoond, ofwel gedurende hetzelfde tijdvak verplicht of vrijwillig voortgezet aan de Franse wetgeving onderworpen is geweest. 97 4. Degene die op grond van artikel 12, punt 1, van het besluit onderworpen is aan de Franse wetgeving heeft voor de gezinsleden die hem op het grondgebied van de lidstaat waar hij beroepswerkzaamheden verricht vergezellen, recht op de volgende gezinsbijslagen: a) de uitkering voor jeugdige kinderen tot de leeftijd van drie maanden; b) de gezinsbijslagen toegekend krachtens artikel 73 van het besluit. 5. Het bevoegde orgaan houdt voor de berekening van het theoretische bedrag, bedoeld in artikel 48, lid 2, onder a), van het besluit, volgens de stelsels waarin de ouderdomspensioenen berekend worden op basis van pensioenpunten, voor ieder verzekeringsjaar dat vervuld werd volgens de wetgeving van een andere lidstaat, rekening met een aantal pensioenpunten dat gelijk is aan het quotiënt van het aantal pensioenpunten verkregen krachtens de wetgeving die het bevoegde orgaan toepast, en het aantal jaren dat overeenkomt met deze punten. 6. a) Grensarbeiders die op het grondgebied van een andere lidstaat dan Frankrijk in loondienst werkzaam zijn en in de Franse departementen Haut-Rhin, Bas-Rhin en Moselle wonen, hebben krachtens artikel 19 van het besluit op het grondgebied van de departementen recht op de verstrekkingen krachtens de plaatselijke regeling van Elzas-Lotharingen ingesteld bij de Decreten nr. 46-1428 van 12 juni 1946 en nr. 67-814 van 25 september 1967. b) Deze bepalingen zijn van overeenkomstige toepassing op de rechthebbenden die onder artikel 32, leden 2 en 3, en artikel 33 van het besluit vallen. 7. Niettegenstaande de artikelen 73 en 74 van het besluit worden de huisvestingstoelagen, de toelage voor kinderoppas thuis en de opvoedingstoeslag voor thuisblijvende ouders alleen toegekend aan de betrokkenen en hun gezinsleden die op Frans grondgebied wonen. 8. Een werknemer die verzekerd is geweest ingevolge de Franse wet betreffende de weduwe- en weduwnaarsverzekering van de Franse algemene socialezekerheidsregeling of van de regeling voor werknemers in de landbouw, wordt met het oog op de toepassing van deel II, titel II, hoofdstuk 3, van het besluit geacht op het tijdstip waarop de verzekerde gebeurtenis zich voordoet de hoedanigheid van verzekerde ingevolge deze wet te bezitten, indien hij op bedoeld tijdstip ingevolge de wetgeving van een andere lidstaat als werknemer verzekerd is, is, een nabestaandenuitkering krachtens de wetgeving of indien zulks niet het geval betreffende werknemers van een andere lidstaat verschuldigd is. Laatstgenoemde voorwaarde wordt echter geacht te zijn vervuld in het in artikel 53, lid 1, bedoelde geval. F. GRIEKENLAND 1. Wet nr. 1469/84 betreffende vrijwillige aansluiting bij het pensioensverzekeringsstelsel voor Griekse onderdanen en vreemdelingen van Griekse herkomst is overeenkomstig het bepaalde in de tweede alinea van toepassing op onderdanen van andere lidstaten, staatlozen en vluchtelingen die op het grondgebied van een lidstaat wonen. Voorzover aan de overige voorwaarden van genoemde wet worden betaald: is voldaan, kunnen premies a) wanneer de betrokkene zijn domicilie heeft of woont op het grondgebied van een lidstaat en het Griekse verleden in pensioensverzekeringsstelsel, aangesloten bovendien verplicht geweest het bij is of 98 b) ongeacht de plaats van domicilie of woonplaats wanneer de betrokkene in het verleden ofwel met of zonder onderbreking gedurende tien jaar in Griekenland heeft gewoond ofwel gedurende een periode van 1500 dagen verplicht of vrijwillig bij het Griekse stelsel aangesloten is geweest. 2. In afwijking van de bepalingen ter zake van de door het OGA toegepaste wetgeving worden tijdvakken van pensioenuitkeringen wegens arbeidsongevallen of beroepsziekten ingevolge de wetgeving van een lidstaat die voorziet in een bijzondere tak van verzekering voor deze risico’s, voorzover zij samenvallen met in Griekenland vervulde tijdvakken van werkzaamheden in de landbouw, aangemerkt als tijdvakken van verzekering ingevolge de door het OGA toegepaste wetgeving, in overeenstemming met de definitie in artikel 1, onder o), van het besluit. 3. In het kader van de Griekse wetgeving is toepassing van artikel 54, lid 2, van het besluit afhankelijk van de voorwaarde dat de nieuwe berekening als bedoeld in genoemd artikel de betrokkene niet benadeelt. 4. Wanneer de regels van de Griekse aanvullende pensioenfondsen de mogelijkheid bieden om de bij de Griekse hoofdverzekeringsorganen vervulde tijdvakken van verplichte ouderdomsverzekering te erkennen, worden deze regels ook toegepast en aanzien van de tijdvakken van verplichte ouderdomsverzekering die vervuld zijn uit hoofde van de wetgeving die in een andere lidstaat van toepassing is en die valt onder die materiële werkingssfeer van het besluit. 5. Werknemers die tot 31 december 1992 onderworpen waren aan een verplichte verzekering van een andere lidstaat en die voor de eerste maal na 1 januari 1993 onder de Griekse verplichte verzekering (hoofdverzekering) vielen, worden als “oude verzekerden” beschouwd in de zin van de bepalingen van Wet nr. 2084/92. G. IERLAND Indien zij hun woon- of verblijfplaats in Ierland hebben, ontvangen werknemers, 1. werklozen, aanvragers van en rechthebbenden op pensioenen of rente, alsmede hun gezinsleden, bedoeld in artikel 20, lid 1, artikel 23, leden 1 en 3, artikel 27, leden 1 en 3, artikel 28, lid 1, en de artikelen 31, 32 en 34 van het besluit, gratis alle medische verzorging waarin de Ierse wetgeving voorziet wanneer de kosten van deze verstrekkingen voor rekening van het orgaan van een andere lidstaat dan Ierland komen. 2. De gezinsleden van een aan de wetgeving van een andere lidstaat dan Ierland onderworpen werknemer die voldoet aan de voorwaarden die door deze wetgeving voor het recht op verstrekkingen worden gesteld, zo nodig mede gelet op artikel 19 van het besluit, ontvangen, wanneer zij in Ierland wonen, gratis alle medische verzorging waarin de Ierse wetgeving voorziet. De aldus verleende verstrekkingen komen voor werknemer is aangesloten. rekening van het orgaan waarbij de Wanneer echter de echtgenoot van de werknemer of de persoon die het toezicht over de kinderen heeft, in Ierland beroepswerkzaamheden verricht, blijven de aan de gezinsleden recht op verleende verstrekkingen voor rekening van het Ierse orgaan voorzover het genoemde verstrekkingen alleen op grond van de Ierse wetgeving bestaat. 99 3. Wanneer een aan de Ierse wetgeving onderworpen werknemer door een ongeval wordt getroffen nadat hij het grondgebied van een lidstaat heeft verlaten om, gedurende zijn arbeid, naar het grondgebied van een andere lidstaat te gaan, maar aldaar nog niet is aangekomen, wordt zijn recht op prestaties uit hoofde van dit ongeval als volgt vastgesteld: a) alsof dit ongeval zich heeft voorgedaan op het Ierse grondgebied, en b) zonder bij het bepalen of hij uit hoofde van zijn arbeid onder deze wetgeving verzekerd was, rekening te houden met zijn afwezigheid van het Ierse grondgebied. 4. Voor de berekening van het loon met het oog op de toekenning van de aan het loon gerelateerde, variabele uitkering, zoals deze in de Ierse wetgeving bij toekenning van uitkeringen wegens werkloosheid is voorzien, wordt, in afwijking van artikel 25, lid 1, van het besluit, aan de werknemer voor fiscale in de hoedanigheid van werknemer onder de referentiedienstjaar (inkomstenbelasting), wetgeving van een andere lidstaat heeft gewerkt, een bedrag toegerekend dat gelijk is aan het gemiddelde weekloon dat mannelijke respectievelijk vrouwelijke werknemers gedurende dat dienstjaar hebben genoten. iedere werkweek waarin hij, gedurende het 5. Voor de toepassing van artikel 42, lid 3, onder a), ii), wordt alleen rekening gehouden met de tijdvakken gedurende welke de werknemer arbeidsongeschikt was in de zin van de Ierse wetgeving. 6. Voor de toepassing van artikel 46, lid 2, wordt de werknemer geacht uitdrukkelijk te hebben verzocht om uitstel van de vaststelling van het ouderdomspensioen waarop hij krachtens de Ierse wetgeving recht heeft wanneer hij niet daadwerkelijk met pensioen is gegaan en dit als voorwaarde voor de verkrijging van het ouderdomspensioen wordt gesteld. 7. Een periode van onderwerping aan de Ierse wetgeving overeenkomstig artikel 11, lid 2, onder c), van het besluit: i) mag krachtens deze bepaling niet worden toegerekend als tijdvak van onderwerping aan de Ierse wetgeving voor de toepassing van deel II, titel II, van het besluit; ii) betekent niet dat Ierland mag worden aangemerkt als de staat die bevoegd is voor de toekenning van de in artikel 19 of artikel 41, lid 1, van het besluit bedoelde prestaties. H. ITALIË Geen. I. LUXEMBURG 1. In afwijking van artikel 88, lid 2, van het besluit worden de tijdvakken van verzekering of daarmee gelijkgestelde tijdvakken die vóór 1 januari 1946 of een bij een bilateraal verdrag vastgestelde eerdere datum door een werknemer onder de Luxemburgse wetgeving inzake de invaliditeits-, ouderdoms- of overlijdensverzekering zijn vervuld, voor de toepassing van deze wetgeving slechts in aanmerking genomen voorzover de betrokkene aantoont na de berekeningsdatum zes maanden krachtens het Luxemburgse stelsel verzekerd te zijn geweest. Indien verscheidene bilaterale verdragen van toepassing zijn, worden de tijdvakken van 100 verzekering of daarmee gelijkgestelde tijdvakken van de vroegste datum af in aanmerking genomen. 2. Voor de toekenning van het vaste deel van de Luxemburgse pensioenen worden de tijdvakken van verzekering die onder de Luxemburgse wetgeving zijn vervuld door werknemers die niet op Luxemburgs grondgebied wonen, met ingang van 1 oktober 1972 gelijkgesteld met tijdvakken van wonen. lid 2, tweede alinea, van het besluit laat onverlet de bepalingen van de 3. Artikel 23, Luxemburgse wet krachtens welke de toestemming van het ziekenfonds voor een behandeling in het buitenland niet kan worden geweigerd wanneer de desbetreffende behandeling niet kan worden gegeven in het Groothertogdom Luxemburg. 4. Met het oog op de verrekening van het tijdvak van verzekering, als bedoeld in artikel 171, lid 7, van de Wet op de sociale verzekeringen (Code des assurances sociales), neemt het Luxemburgse orgaan de door de betrokkene overeenkomstig de wetgeving van een andere lidstaat vervulde tijdvakken van verzekering in aanmerking alsof het gaat om tijdvakken die zijn vervuld onder de wetgeving die het orgaan toepast. De toepassing van de voorgaande bepaling geschiedt onder de voorwaarde dat de betrokkene het tijdvakken van verzekering heeft vervuld krachtens de wetgeving van Luxemburg. laatst J. NEDERLAND 1. Ziektekostenverzekering a) Wat betreft het recht op verstrekkingen krachtens de Nederlandse wetgeving wordt voor de toepassing van deel II, titel II, hoofdstuk 1, onder rechthebbende op verstrekkingen verstaan degene die verzekerd dan wel medeverzekerd is krachtens de in de Ziekenfondswet geregelde verzekering. b) Voor de toepassing van de artikelen 29 tot en met 36 van het besluit worden met (invaliditeit) pensioenen, verschuldigd krachtens de regelingen genoemd onder b), respectievelijk c) (ouderdom) van de verklaring van het Koninkrijk der Nederlanden als bedoeld in artikel 5 van het besluit, gelijkgesteld: – pensioenen ingevolge de Wet van 6 januari 1966 (Staatsblad 6) houdende nieuwe regeling van de pensioenen van de burgerlijke ambtenaren en hun nabestaanden (Algemene burgerlijke pensioenwet); – pensioenen ingevolge de Wet van 6 oktober 1966 (Staatsblad 445) houdende nieuwe regeling van de pensioenen van militairen en hun nabestaanden (Algemene militaire pensioenwet); – pensioenen ingevolge de Wet van 15 februari 1967 (Staatsblad 138) houdende nieuwe regeling van de pensioenen van de personeelsleden van de NV Nederlandse Spoorwegen en hun nabestaanden (Spoorwegpensioenwet); – pensioenen ingevolge het Reglement dienstvoorwaarden Nederlandse Spoorwegen (RDV 1964 NS); – uitkeringen die bij pensionering vóór de leeftijd van 65 jaar worden verstrekt ingevolge een pensioenregeling die de verzorging van de werknemers en gewezen werknemers bij ouderdom ten doel heeft, of een uitkering ter zake van vervroegde uittreding uit het arbeidsproces 101 ingevolge een van rijkswege dan wel bij of krachtens collectieve arbeidsovereenkomst vastgestelde regeling ter zake van vervroegde uittreding uit het arbeidsproces of een door de Ziekenfondsraad aan te wijzen regeling. c) De in Nederland wonende gezinsleden bedoeld in artikel 20, lid 2, en de werknemer en zijn gezinsleden bedoeld in artikel 23, lid 1, onder b), en lid 3 juncto lid 1, onder b), en in de artikelen 27 en 28, die recht hebben op verstrekkingen krachtens de wetgeving van een andere lidstaat, zijn niet verzekerd ingevolge de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten. 2. Toepassing van de Nederlandse Algemene Ouderdomswet (AOW) a) De korting als bedoeld in artikel 13, lid 1, van de Algemene Ouderdomswet wordt niet toegepast voor kalenderjaren of delen van kalenderjaren die vóór 1 januari 1957 zijn gelegen en gedurende welke de rechthebbende die niet voldoet aan de voorwaarden op grond waarvan deze jaren kunnen worden gelijkgesteld met tijdvakken van verzekering, tussen zijn 15e en 65e jaar in Nederland heeft gewoond of gedurende welke hij, op het grondgebied van een andere lidstaat wonende, in Nederland arbeid heeft verricht in dienst van een in Nederland gevestigde werkgever. In afwijking van artikel 7 van de Algemene Ouderdomswet komt voor de gelijkstelling ook in aanmerking de rechthebbende die uitsluitend vóór 1 januari 1957 overeenkomstig de bovenvermelde bepalingen in Nederland heeft gewoond of gewerkt. b) De korting bedoeld in artikel 13, lid 1, van de Algemene Ouderdomswet wordt niet toegepast voor kalenderjaren of delen van kalenderjaren die vóór 2 augustus 1989 zijn gelegen en gedurende welke een gehuwde of gehuwd geweest zijnde persoon tussen zijn/haar 15e en 65e jaar, wonende op het grondgebied van een andere lidstaat dan Nederland niet ingevolge genoemde wet verzekerd was, voorzover het kalenderjaren of delen van kalenderjaren betreft die samenvallen met verzekeringstijdvakken die door zijn/haar huwelijkspartner krachtens bedoelde wet zijn vervuld en gedurende welke tijdvakken zij met elkaar waren gehuwd, dan wel met kalenderjaren of delen van kalenderjaren die krachtens het bepaalde onder a) in aanmerking moeten worden genomen. De hierboven bedoelde persoon wordt in afwijking van het bepaalde in artikel 7 van de Algemene Ouderdomswet als rechthebbende aangemerkt. c) De korting bedoeld in artikel 13, lid 2, van de Algemene Ouderdomswet wordt niet toegepast voor kalenderjaren of delen van kalenderjaren die vóór 1 januari 1957 zijn gelegen en gedurende welke de huwelijkspartner van de rechthebbende, die niet voldoet aan de voorwaarden op grond waarvan deze jaren met tijdvakken van verzekering kunnen worden gelijkgesteld, tussen zijn/haar 15e en 65e jaar in Nederland heeft gewoond of gedurende welke hij/zij, op het grondgebied van een andere lidstaat wonende, in dienst van een in Nederland gevestigde werkgever in Nederland arbeid heeft verricht. d) De korting als bedoeld in artikel 13, lid 2, van de Algemene Ouderdomswet wordt evenmin toegepast voor kalenderjaren of delen van kalenderjaren die vóór 2 augustus 1989 zijn gelegen en gedurende welke de huwelijkspartner van de rechthebbende tussen zijn/haar 15e en 65e jaar in een andere lidstaat dan Nederland heeft gewoond en niet ingevolge genoemde wet verzekerd was, voorzover het kalenderjaren of delen van kalenderjaren betreft, die samenvallen met verzekeringstijdvakken die door rechthebbende krachtens bedoelde wet zijn vervuld en gedurende welke tijdvakken zij met elkaar waren gehuwd, dan wel met 102 kalenderjaren of delen van kalenderjaren die krachtens het bepaalde onder a) in aanmerking moeten worden genomen. e) Het bepaalde onder a), b), c) en d) geldt alleen indien de rechthebbende na het bereiken van de 59-jarige leeftijd gedurende zes jaren op het grondgebied van een of meer lidstaten heeft gewoond en zolang hij op het grondgebied van een van deze lidstaten woont. f) In afwijking van artikel 45, lid 1, van de Algemene Ouderdomswet en artikel 47, lid 1, van de Algemene Weduwen- en Wezenwet bestaat voor de in een andere lidstaat dan Nederland wonende huwelijkspartner van een krachtens genoemde wetten verplicht verzekerde werknemer de mogelijkheid om zich ingevolge die wetten vrijwillig te verzekeren, echter uitsluitend over tijdvakken die na 2 augustus 1989 zijn gelegen en gedurende welke de werknemer krachtens genoemde wetten verplicht verzekerd is/is geweest. Deze mogelijkheid vervalt met ingang van de dag waarop de verplichte verzekering van de werknemer eindigt. Bedoelde mogelijkheid vervalt evenwel niet wanneer de verplichte verzekering van de werknemer geëindigd is ten gevolge van diens overlijden en aan zijn weduwe uitsluitend een pensioen ingevolge de Algemene Weduwen- en Wezenwet is toegekend. De mogelijkheid om vrijwillig verzekerd te blijven, eindigt in ieder geval op de dag waarop de leeftijd van 65 jaar wordt bereikt. De voor bedoelde vrijwillige verzekering te betalen premie wordt voor de huwelijkspartner van een werknemer die verplicht verzekerd is ingevolge de Algemene Ouderdomswet en de Algemene Weduwen- en Wezenwet, vastgesteld overeenkomstig de bepalingen voor de vaststelling van de premie voor de verplichte verzekering ingevolge deze wetten, met dien verstande dat zijn/haar inkomen wordt geacht in Nederland te zijn genoten. Voor de huwelijkspartner van een werknemer of zelfstandige die op of na 2 augustus 1989 verplicht verzekerd is geworden, wordt de premie vastgesteld overeenkomstig de bepalingen voor de vaststelling van de premie voor de vrijwillige verzekering ingevolge de Algemene Ouderdomswet en de Algemene Weduwen- en Wezenwet. g) Van de onder f) bedoelde mogelijkheid kan slechts gebruik worden gemaakt indien de huwelijkspartner van de werknemer uiterlijk één jaar na de aanvang van diens verplichte verzekering aan de Sociale Verzekeringsbank te kennen geeft aan de vrijwillige verzekering te willen deelnemen. Voor huwelijkspartners van werknemers die op 2 augustus 1989 of direct voorafgaande aan die datum verplicht verzekerd waren, vangt de termijn van één jaar aan op 2 augustus 1989. Van de onder f), vierde alinea, bedoelde mogelijkheid kan geen gebruik worden gemaakt door de niet in Nederland wonende huwelijkspartner van de werknemer op wie artikel 12, lid 1, dan wel artikel 17 van het besluit van toepassing is, indien deze huwelijkspartner overeenkomstig de bepalingen van de Nederlandse wetgeving alleen reeds recht heeft of recht heeft gehad op toelating tot de vrijwillige verzekering. h) Het bepaalde onder a), b), c), d) en f) geldt niet voor tijdvakken die samenvallen met die welke in aanmerking kunnen worden genomen bij de berekening van pensioenrechten ingevolge de ouderdomspensioenregeling van een andere lidstaat dan Nederland en evenmin voor tijdvakken gedurende welke de betrokkene ingevolge een dergelijke regeling een pensioen ontving. 103 i) Voor de toepassing van artikel 48, lid 2, van het besluit worden als vervulde tijdvakken van verzekering uitsluitend beschouwd de na het bereiken van de leeftijd van vijftien jaar overeenkomstig de Algemene Ouderdomswet (AOW) vervulde tijdvakken van verzekering. ingevolge de Algemene Weduwen- en 3. a) Een werknemer die verzekerd is geweest Wezenwet wordt met het oog op de toepassing van deel II, titel II, hoofdstuk 3, van het besluit geacht op het tijdstip waarop de verzekerde gebeurtenis zich voordoet ingevolge deze wet verzekerd te zijn, indien hij ingevolge de wetgeving van een andere lidstaat wegens hetzelfde risico verzekerd is, of indien zulks niet het geval is, een nabestaandenuitkering krachtens de wetgeving van een andere lidstaat verschuldigd is. Laatstgenoemde voorwaarde wordt echter geacht te zijn vervuld in het in artikel 53, lid 1, bedoelde geval. b) Indien een weduwe op grond van het bepaalde onder a) recht heeft op een weduwepensioen ingevolge de Algemene Weduwen- pensioen berekend overeenkomstig artikel 48, lid 2, van het besluit. en Wezenwet wordt dit Voor de toepassing van deze bepalingen worden eveneens als onder de Nederlandse wetgeving vervulde verzekeringstijdvakken aangemerkt tijdvakken gelegen vóór 1 oktober 1959 gedurende welke de werknemer na het bereiken van de vijftienjarige leeftijd op Nederlands grondgebied heeft gewoond of gedurende welke hij, op het grondgebied van een andere lidstaat wonende, in Nederland arbeid heeft verricht in dienst van een in Nederland gevestigde werkgever. c) De krachtens het bepaalde onder b) in aanmerking te nemen tijdvakken welke samenvallen met tijdvakken van verzekering, vervuld krachtens de wetgeving van een andere lidstaat inzake pensioenen of renten voor nagelaten betrekkingen, worden buiten beschouwing gelaten. d) Voor de toepassing van artikel 48, lid 2, van het besluit worden als vervulde tijdvakken van verzekering uitsluitend beschouwd de na het bereiken van de leeftijd van vijftien jaar overeenkomstig de Algemene Weduwen- en Wezenwet (AWW) vervulde tijdvakken van verzekering. is geweest ingevolge verzekerd die de Algemene 4. a) Een werknemer (AAW) van 11 december 1975 en/of de Wet op de Arbeidsongeschiktheidswet Arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO) van 18 februari 1966 wordt met het oog op de toepassing van deel II, titel II, hoofdstuk 3, van het besluit geacht op het tijdstip waarop de verzekerde gebeurtenis zich voordoet ingevolge deze wetten verzekerd te zijn, indien hij ingevolge de wetgeving van een andere lidstaat wegens hetzelfde risico verzekerd is, of, indien zulks niet het geval is, een uitkering krachtens de wetgeving van een andere lidstaat wegens hetzelfde risico verschuldigd is. Laatstgenoemde voorwaarde wordt echter geacht te zijn vervuld in het in artikel 53, lid 1, bedoelde geval. b) Indien een belanghebbende met toepassing van het bepaalde onder a) aanspraak kan maken op een Nederlandse arbeidsongeschiktheidsuitkering wordt zijn uitkeringsbedrag berekend volgens artikel 48, lid 2, van het besluit: i) wanneer hij bij het ontstaan van de arbeidsongeschiktheid als werknemer in de zin van artikel 1, onder a), van het besluit wegens hetzelfde risico verzekerd was ingevolgde de wetgeving inzake invaliditeitsverzekering van een andere lidstaat, overeenkomstig de bepalingen de voorwaarden Arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO) van 18 februari 1966; de Wet gesteld van op op en de in 104 ii) wanneer hij bij het ontstaan van de arbeidsongeschiktheid – hetzij anders dan als werknemer in de zin van artikel 1, onder a), van het besluit wegens hetzelfde risico verzekerd was ingevolge de wetgeving van een andere lidstaat; – hetzij wegens hetzelfde risico niet verzekerd was ingevolge de wetgeving van een andere lidstaat, maar krachtens die wetgeving recht op uitkering kan doen gelden, overeenkomstig de bepalingen van en op de voorwaarde gesteld in de Algemene Arbeidsongeschiktheidswet (AAW) van 11 december 1975. Indien het met toepassing van het bepaalde onder i) berekende uitkeringsbedrag lager is dan het met toepassing van het bepaalde onder ii) berekende uitkeringsbedrag, wordt dit laatste bedrag toegekend. c) De Nederlandse organen zullen zowel voor de berekening van de uitkeringen overeenkomstig de Wet op de Arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO) van 18 februari 1966 als voor de berekening van de uitkeringen overeenkomstig de Algemene Arbeidsongeschiktheidswet (AAW) van 11 december 1975 de volgende tijdvakken in aanmerking nemen: – de tijdvakken van arbeid in loondienst en de daarmee gelijkgestelde tijdvakken die vóór 1 juli 1967 in Nederland zijn vervuld; de – Arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO) van 18 februari 1966; verzekering, tijdvakken vervuld krachtens van de Wet op de – de tijdvakken van verzekering, door de betrokkene vervuld na het bereiken van de vijftienjarige leeftijd krachtens de Algemene Arbeidsongeschiktheidswet (AAW) van 11 december 1975, voorzover zij niet samenvallen met de tijdvakken van verzekering, vervuld krachtens de Wet op de Arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO) van 18 februari 1966. d) Bij de vaststelling van de Nederlandse invaliditeitsuitkering met toepassing van artikel 42, lid 1, van het besluit wordt door de Nederlandse organen geen rekening gehouden met de eventueel krachtens de Toeslagenwet aan de uitkeringsgerechtigde toe te kennen toeslag. Het recht op deze toeslag en de hoogte ervan worden uitsluitend vastgesteld op grond van de bepalingen van de Toeslagenwet. 5. Toepassing van de Nederlandse Algemene Kinderbijslagwet a) Een werknemer op wie, in de loop van een kalenderkwartaal, de Nederlandse Algemene Kinderbijslagwet van toepassing wordt en die op de eerste dag van dit kwartaal aan de wetgeving inzake gezinsbijslagen van een andere lidstaat onderworpen was, wordt geacht op deze dag verzekerd te zijn ingevolge de Nederlandse wet. b) Het bedrag van de kinderbijslag waarop diegene die op grond van het bepaalde onder a) geacht wordt verzekerd te zijn ingevolge de Nederlandse Algemene Kinderbijslagwet, aanspraak kan maken, wordt vastgesteld op de wijze die in de in artikel 91 van het besluit bedoelde toepassingsbesluit is geregeld. 6. Toepassing van enige overgangsbepalingen 105 Bij de beoordeling van het recht op uitkeringen op grond van de overgangsbepalingen van de Algemene Ouderdomswet (artikel 48), de algemene Weduwen- en Wezenwet en de Algemene Arbeidsongeschiktheidswet blijft artikel 47, lid 1, buiten toepassing. K. OOSTENRIJK 1. Voor de toepassing van deel II, titel II, hoofdstuk 1, van het besluit wordt iemand die een ambtenarenpensioen ontvangt, als een pensioengerechtigde beschouwd. 2. Voor de toepassing van artikel 48, lid 2, van het besluit blijven verhogingen voor aanvullende-verzekeringspremies en de aanvullende uitkering voor mijnwerkers krachtens de Oostenrijkse wetgeving buiten beschouwing. In deze gevallen wordt het overeenkomstig artikel 48, lid 2, van het besluit berekende bedrag vermeerderd met de verhogingen voor aanvullende-verzekeringspremies en de aanvullende uitkering voor mijnwerkers. 3. Voor de toepassing van artikel 48, lid 2, van het besluit wordt bij de toepassing van de Oostenrijkse wetgeving de peildatum voor een pensioen (Stichtag) beschouwd als het tijdstip waarop de verzekerde gebeurtenis zich voordoet. 4. De toepassing van de bepaling van het besluit mogen voor personen die in hun socialezekerheidssituatie om politieke of godsdienstige redenen of om redenen die verband houden met hun afkomst, nadeel ondervonden hebben, geen vermindering van het recht op prestaties uit hoofde van de Oostenrijkse wetgeving tot gevolg hebben. L. PORTUGAL Geen. M. FINLAND 1. Teneinde vast te stellen of het tijdvak tussen het intreden van de pensioengebeurtenis en de pensioengerechtigde leeftijd (toekomstige periode) moet worden meegeteld voor de berekening van het Finse werknemerspensioen, worden de tijdvakken van verzekering of wonen, vervuld krachtens de wetgeving van een andere staat waarop dit besluit van toepassing is, in aanmerking genomen voor de voorwaarde dat men zijn woonplaats in Finland moet hebben. 2. Indien de werkzaamheid in loondienst in Finland is beëindigd en de gebeurtenis intreedt in een andere lidstaat waarop het besluit van tijdens een werkzaamheid in loondienst toepassing is, en indien het pensioen volgens de Finse werknemerspensioenregeling niet langer het tijdvak tussen de gebeurtenis en de pensioengerechtigde leeftijd (toekomstige periode) omvat, worden de tijdvakken van verzekering, vervuld krachtens de wetgeving van in aanmerking genomen voor de een andere staat waarop dit besluit van toepassing is, voorwaarde inzake de toekomstige periode alsof het verzekering in Finland gold. 3. Indien een Fins orgaan krachtens de Finse wetgeving een toeslag verschuldigd is vanwege is vertraging bij de behandeling van een verzoek om prestaties, wordt een verzoek dat ingediend bij een orgaan van een andere staat waarop dit besluit van toepassing is, voor de toepassing van de bepalingen van de Finse wetgeving met betrekking tot een dergelijke toeslag geacht te zijn ingediend op de datum waarop dat verzoek samen met alle bijlagen het bevoegd orgaan in Finland bereikt. 106 N. ZWEDEN 1. Bij de toepassing van artikel 19, lid 1, voor de vaststelling van iemands recht op een ouderschapsprestatie worden de tijdvakken van verzekering die zijn vervuld krachtens de wetgeving van een andere staat waarop dit besluit van toepassing is dan Zweden beschouwd als zijnde gebaseerd op dezelfde gemiddelde verdiensten als de Zweedse tijdvakken van verzekering, waarbij zij worden samengeteld. 2. De bepalingen van het besluit met betrekking tot de samentelling van tijdvakken van verzekering of wonen zijn niet van toepassing op de overgangsregeling van de Zweedse wetgeving inzake het recht op een gunstigere berekening van basispensioenen voor personen die gedurende een bepaalde periode voorafgaande aan de datum van de aanvraag in Zweden woonachtig zijn. 3. Voor de vaststelling van het recht op een invaliditeits- of overlevingspensioen dat gedeeltelijk gebaseerd is op toekomstige fictieve tijdvakken van verzekering wordt iemand geacht aan de verzekerings- en inkomensvoorwaarden van de Zweedse wetgeving te voldoen als hij als werknemer valt onder een regeling gebaseerd op verzekering of op wonen, van een andere staat waarop dit besluit van toepassing is. 4. De jaren gedurende welke voor kleine kinderen is gezorgd, worden volgens de voorwaarden van de Zweedse wetgeving beschouwd als tijdvakken van verzekering voor een aanvullend pensioen, ook indien het kind en de belanghebbende woonachtig zijn in een andere staat waarop dit besluit van toepassing is, mits degene die voor het kind zorgt met ouderschapsverlof is krachtens het bepaalde in de Wet inzake het recht op verlof voor het grootbrengen van kinderen. O. VERENIGD KONINKRIJK 1. Wanneer iemand gewoonlijk op het grondgebied van Gibraltar woont, of sinds zijn laatste aankomst op dit grondgebied onder de wetgeving van Gibraltar verplicht was als werknemer bijdragen te storten en hij, wegens arbeidsongeschiktheid, moederschap of werkloosheid verzoekt te worden vrijgesteld van de betaling van bijdragen voor een zekere periode, en hem voor deze periode bijdragen worden toegerekend, wordt ieder tijdvak gedurende hetwelk hij werkzaam was op het grondgebied van een andere lidstaat dan het Verenigd Koninkrijk met het oog op dit verzoek, aangemerkt als een tijdvak gedurende hetwelk hij op het grondgebied van Gibraltar werkzaam was en waarvoor hij overeenkomstig de wetgeving van Gibraltar bijdragen als werknemer heeft gestort. 2. Wanneer een persoon overeenkomstig de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk recht op ouderdomspensioen heeft a) indien de premies van de voormalige echtgeno(o)t(e) als eigen premies van de betrokkene worden aangemerkt, of indien de premievoorwaarden door de echtgeno(o)t(e) of door de voormalige b) echtgeno(o)t(e) van de betrokkene zijn vervuld, dan zijn voor de vaststelling van de krachtens de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk vast te stellen aanspraken de bepalingen van deel II, titel II, hoofdstuk 3, van het besluit van toepassing, mits de echtgeno(o)t(e) of de voormalige echtgeno(o)t(e) in beide gevallen in 107 loondienst of anders dan in loondienst onderworpen is of was aan de wetgeving van twee of meer lidstaten; in dat geval worden verwijzingen in genoemd hoofdstuk 2 naar “tijdvakken van verzekering” aangemerkt als verwijzingen naar tijdvakken van verzekering vervuld door: i) de echtgeno(o)t(e) of voormalige echtgeno(o)t(e), indien de aanvraag is ingediend door een gehuwde vrouw, een weduwnaar of een persoon van wie het huwelijk op andere wijze is beëindigd dan door het overlijden van de echtgeno(o)t(e), of ii) de voormalige echtgeno(o)t(e), indien de aanvraag is ingediend door een weduwe die onmiddellijk vóór het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd geen uitkering voor nagelaten betrekkingen ontving of die alleen een aan de leeftijd gekoppeld weduwepensioen ontvangt berekend op grond van artikel 48, lid 2, van het besluit. 3. Voor de toepassing van deel II, titel II, hoofdstuk 3 van het besluit wordt de uitkering aan weduwen (widow’s payment), verstrekt overeenkomstig de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk, als een pensioen voor nagelaten betrekkingen beschouwd. 4. Voor de toepassing van artikel 8, lid 2, op de bepalingen inzake het recht op de verzorgingstoelage (attendance allowance), de toelage voor de verzorging van invaliden (invalid care allowance) en de uitkering om in levensonderhoud te voorzien in geval van arbeidsongeschiktheid wordt een tijdvak van arbeid, een tijdvak van anders dan in loondienst verrichte werkzaamheden en een tijdvak van wonen op het grondgebied van een andere lidstaat dan het Verenigd Koninkrijk in aanmerking genomen voorzover dit noodzakelijk is om te voldoen aan de voorwaarden met betrekking tot de aanwezigheid in het Verenigd Koninkrijk, vóór de datum waarop het recht op de toelage of uitkering ontstaat. 5. Wanneer een aan de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk onderworpen werknemer door een ongeval wordt getroffen nadat hij het grondgebied van een lidstaat heeft verlaten om, gedurende zijn dienstbetrekking, naar het grondgebied van een andere lidstaat te gaan, maar aldaar nog niet is aangekomen, wordt zijn recht op prestaties uit hoofde van dit ongeval als volgt vastgesteld: a) alsof dit ongeval zich heeft voorgedaan op het grondgebied van het Verenigd Koninkrijk, en b) zonder bij het bepalen of hij werknemer (employed earner) in de zin van de wetgeving van Groot-Brittannië of van de wetgeving van Noord-Ierland dan wel werknemer (employed person) in de zin van de wetgeving van Gibraltar was, rekening te houden met zijn afwezigheid van het grondgebied van die gebieden. 6. Het besluit is niet van toepassing op de bepalingen van de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk die bestemd zijn om een overeenkomst inzake sociale zekerheid tussen het Verenigd Koninkrijk en een derde staat uit te voeren. 7. Voor de toepassing van deel II, titel II, hoofdstuk 2, van het besluit wordt geen rekening gehouden met de evenredige premies of bijdragen die de verzekerde betaalt onder de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk, noch met de evenredige ouderdomsuitkeringen die onder deze wetgeving betaalbaar zijn. Het bedrag van de evenredige uitkeringen wordt gevoegd bij het overeenkomstig dit hoofdstuk vastgestelde bedrag van de krachtens de 108 wetgeving van het Verenigd Koninkrijk verschuldigde uitkering; de som van beide bedragen vormt de werkelijk aan de betrokkene verschuldigde uitkering. 8. Voor de toepassing van de bepalingen betreffende de niet-contributieve prestaties van de ieder op wie het sociale verzekering en de werkloosheidsverzekering (Gibraltar), wordt besluit van toepassing is, geacht gewoonlijk te wonen in Gibraltar, indien hij in een lidstaat woont. 9. Voor de toepassing van de artikelen 7, 29, 30, 31, 32, 33 en 34 van het besluit wordt de verzorgingstoelage (attendance allowance) die krachtens de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk aan een werknemer wordt toegekend, als een invaliditeitsuitkering beschouwd. 10. Voor de toepassing van artikel 7, lid 1, van het besluit wordt de rechthebbende op een krachtens de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk verschuldigde uitkering, die op het grondgebied van een andere lidstaat verblijft, tijdens de duur van dit verblijf beschouwd alsof hij op het grondgebied van deze andere lidstaat woonde. 11. 1. Voor de berekening van een loonfactor voor het vaststellen van het recht op uitkeringen overeenkomstig de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk wordt, met inachtneming van punt 13, iedere week gedurende welke een werknemer aan de wetgeving van een andere lidstaat onderworpen is geweest en die in de loop van het desbetreffende inkomstenbelastingjaar in de zin van de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk een aanvang heeft genomen, op de volgende wijze toegerekend: a) tijdvakken in de periode van 6 april 1975 tot en met 5 april 1987: voor iedere week van verzekering, van arbeid of van wonen als werknemer wordt de betrokkene geacht bijdragen of premies te hebben betaald als werknemer op basis van een beloning gelijk aan twee derde van de voor die week geldende maximumloongrens; b) tijdvakken vanaf 6 april 1987: voor iedere week van verzekering, van arbeid of van wonen als werknemer, wordt de betrokkene geacht een weekloon te hebben ontvangen waarover bijdragen of premies als werknemer zouden zijn betaald, en dat overeenkomt met twee derde van de voor die week geldende maximumloongrens; is c) voor iedere volledige week gedurende welke hij een tijdvak heeft vervuld dat gelijkgesteld met een tijdvak van verzekering, van arbeid of van wonen, worden de betrokkene premies of bijdragen dan wel inkomsten toegerekend, die niet hoger mogen zijn dan nodig is om zijn globale loonfactor voor dat belastingjaar op te trekken tot het niveau dat nodig is om van dat belastingjaar een jaar te maken dat in aanmerking dient te worden genomen in de zin van de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk betreffende de toerekening van premies of bijdragen dan wel inkomsten. 11. 2. Voor de toepassing van artikel 48, lid 2, onder b), van het besluit: a) wordt een werknemer, die in een op of na 6 april 1975 aangevangen inkomstenbelastingjaar uitsluitend tijdvakken van verzekering, van arbeid of van wonen heeft vervuld in een andere lidstaat dan het Verenigd Koninkrijk, indien de toepassing van punt 11. 1, onder a), i), of van punt 11. 1, onder b), i), ten gevolge heeft dat dat jaar voor de toepassing van artikel 48, lid 2, onder a), van het besluit als een in aanmerking te nemen jaar in de zin van de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk geldt, geacht in dat jaar in die andere lidstaat gedurende 52 weken verzekerd te zijn geweest; 109 b) worden, indien enig op of na 6 april 1975 aangevangen inkomstenbelastingjaar voor de toepassing van artikel 48, lid 2, onder a), van het besluit niet geldt als een in aanmerking te nemen jaar in de zin van de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk, alle in dat jaar vervulde tijdvakken van verzekering, van arbeid of van wonen buiten beschouwing gelaten. 11. 3. Voor de omrekening van een loonfactor in tijdvakken van verzekering wordt de loonfactor, verkregen gedurende het desbetreffende inkomstenbelastingjaar in de zin van de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk, gedeeld door de voor dat belastingjaar geldende minimumloongrens. De uitkomst wordt in gehele getallen weergegeven met verwaarlozing van de decimalen. Het aldus berekende getal wordt geacht het aantal weken van verzekering die gedurende dat belastingjaar onder de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk zijn vervuld, te vertegenwoordigen. Dit getal kan evenwel niet hoger zijn dan het aantal weken gedurende welke de betrokkene in de loop van dat belastingjaar aan deze wetgeving onderworpen was. 12. Voor de toepassing van artikel 42, lid 3, onder a), wordt alleen rekening gehouden met de tijdvakken gedurende welke de werknemer arbeidsongeschikt was in de zin van de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk. 13. 1. Voor de berekening op grond van artikel 48, lid 2, onder a), van het besluit van het theoretische bedrag van het pensioenbestanddeel dat uit een aanvullend bestanddeel krachtens de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk bestaat: a) betekenen die woorden “lonen”, “premies of bijdragen” en “verhogingen” als genoemd in artikel 52, lid 1, onder b), van het besluit de overschotten aan loonfactoren zoals gedefinieerd in de Wet betreffende de socialezekerheidspensioenen 1975 (Social Security Pensions Act 1975) de socialezekerheidspensioenen (Noord-Ierland) 1975 (Social Security Pensions (Northern Ireland) Order 1975); betreffende toepassing, voorzover regeling van of, de in b) wordt het gemiddelde van de overschotten aan loonfactoren overeenkomstig artikel 52, lid 1, onder b), van het besluit, uitgelegd zoals onder a) hiervóór, berekend door de krachtens de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk geregistreerde samengestelde overschotten te delen door het aantal inkomstenbelastingjaren in de zin van de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk (met inbegrip van delen van die belastingjaren) die vanaf 6 april 1978 onder deze wetgeving zijn vervuld gedurende het betrokken tijdvak van verzekering. 13. 2. Voor de berekening van het bedrag van het pensioenbestanddeel dat uit een aanvullend bestanddeel krachtens de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk bestaat, betekenen de in artikel 48, lid 2, van het besluit gebruikte woorden “tijdvakken van verzekering en van wonen” de vanaf 6 april 1978 vervulde tijdvakken van verzekering en van wonen. 14. Voor de toekenning van het recht op de uitkering bij ernstige invaliditeit wordt, c. q. heeft, de werknemer of de zelfstandige op wie de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk van toepassing is of is geweest overeenkomstig deel II, titel I, van het besluit, met uitzondering van artikel 11, lid 2, onder c), daarvan: a) geacht gedurende het gehele tijdvak waarin hij in loondienst werkzaam is geweest en waarin hij aan de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk onderworpen is geweest, in het Verenigd Koninkrijk aanwezig te zijn geweest of te hebben gewoond, hoewel hij in een andere lidstaat was of woonde; 110 b) recht op gelijkstelling met tijdvakken van aanwezigheid of wonen in het Verenigd Koninkrijk voor tijdvakken van verzekering vervuld als werknemer op het grondgebied of overeenkomstig de wetgeving van een andere lidstaat. 15. Een tijdvak van onderwerping aan de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk overeenkomstig artikel 11, lid 2, onder c), van het besluit, i) mag krachtens deze bepaling niet worden toegerekend als tijdvak van onderwerping aan de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk voor de toepassing van deel II, titel II, van het besluit, en ii) betekent niet dat het Verenigd Koninkrijk mag worden aangemerkt als de staat die bevoegd is voor de toekenning van de in artikel 19, artikel 40 of artikel 41, lid 1, van het besluit bedoelde prestaties. 16. Onder voorbehoud van eventuele met de lidstaten gesloten overeenkomsten is voor de toepassing van artikel 11, lid 2, onder c), van het besluit na het verstrijken van de laatste van de hieronder genoemde drie dagen de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk niet meer van toepassing op een ieder op wie eerder als werknemer de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk van toepassing was: a) de dag waarop de woonplaats wordt overgebracht naar de andere lidstaat als bedoeld in artikel 11, lid 2, onder c); b) de dag van de beëindiging van de permanente of tijdelijke werkzaamheden in loondienst tijdens welke op deze persoon de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk van toepassing was; c) de laatste dag van elk tijdvak waarin Britse prestaties bij ziekte of moederschap (met inbegrip van de verstrekkingen waarvoor het Verenigd Koninkrijk de bevoegde staat is) of werkloosheidsuitkering werden ontvangen en dat: i) een aanvang heeft genomen vóór de datum van overbrenging van de woonplaats naar een andere lidstaat, of, indien dat op een latere datum is begonnen; ii) onmiddellijk is gevolgd op het verrichten van werkzaamheden in loondienst in een andere lidstaat, terwijl op deze persoon de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk van toepassing was. 17. Het feit dat op een persoon overeenkomstig artikel 11, lid 2, onder c), van het besluit de wetgeving van een andere lidstaat van toepassing is, doet geen afbreuk aan: a) de toepassing door het Verenigd Koninkrijk, in zijn hoedanigheid van bevoegde staat, van de bepalingen met betrekking tot werknemers van deel II, titel II, hoofdstuk 1 en hoofdstuk 2, afdeling 1, alsmede van artikel 42, lid 2, van het besluit op deze persoon, indien deze te dien aanzien de hoedanigheid behoudt van werknemer en zo het laatst krachtens de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk was verzekerd; b) de behandeling van deze persoon als werknemer voor de toepassing van de hoofdstukken 6 en 7 van deel II, titel II, van het besluit, mits hem de Britse prestatie uit hoofde van het deel II, titel II, hoofdstuk 1, kan worden verleend overeenkomstig punt a). 111