title: 2000/628/ΕΚ: Απόφαση της Επιτροπής, της 11ης Απριλίου 2000, που αφορά την ενίσχυση που χορηγήθηκε από την Centrale del Latte di Roma [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2000) 1173] (Το κείμενο στην ιταλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

eurovoc_concepts:
Italy
State aid
control of State aid
dairy industry
privatisation
production aid

text: 19. 10. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 265/15 II (Πράξεις για την ισχύ των οποίων δεν απαιτείται δηµοσίευση) ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 11ης Απριλίου 2000 που αφορά την ενίσχυση που χορηγήθηκε από την Centrale del Latte di Roma [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθµό Ε(2000) 1173] (Το κείµενο στην ιταλική γλώσσα είναι το µόνο αυθεντικό) (2000/628/ΕΚ) Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 88 παράγραφος 2, τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 1255/1999 του Συµβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τοµέα του γάλακτος και των γαλακτοκοµικών προϊόντων (1), και ιδίως το άρθρο 37, Αφού κάλεσε τους ενδιαφερόµενους να υποβάλουν τις παρατηρή- σεις τους σύµφωνα µε την προαναφερόµενη διάταξη (2) και έχοντας υπόψη αυτές τις παρατηρήσεις, Εκτιµώντας τα ακόλουθα: I ∆ΙΑ∆ΙΚΑΣΙΑ (1) Στις 4 ∆εκεµβρίου 1996, η Επιτροπή έλαβε µια καταγγελία σχετικά µε την απόφαση του δηµοτικού συµβουλίου της Ρώµης της 8ης Ιουλίου 1996 που αφορούσε την ιδιωτικο- ποίηση της «κεντρικής δηµοτικής επιχείρησης γάλακτος» (Azienda Comunale Centrale del Latte = ACCL) µε κλει- στό διαγωνισµό. Επίσης, σύµφωνα µε την καταγγελία, µεταξύ 1992 και 1994 η ACCL είχε παρουσιάσει σοβαρές ζηµίες χρήσεως (ύψους 156,6 δισεκατοµµυρίων ιταλικών λιρών) οι οποίες αντισταθµίστηκαν από το δήµο Ρώµης. Σύµφωνα µε την καταγγελία, οι προαναφερόµενες ενέργειες αποτελούν κρατική ενίσχυση προς την ACCL, ασυµβίβαστη µε τους περί ανταγωνισµού κανόνες της συνθήκης. (2) Με επιστολή που απηύθυνε στις 25 Μαρτίου 1997, η Επιτροπή ζήτησε από τις ιταλικές αρχές περαιτέρω πληρο- φορίες σχετικά µε την υποτιθέµενη κρατική ενίσχυση. Με επιστολή της 25ης Ιουλίου 1997, η οποία πρωτοκολλήθηκε (3) (4) (5) (6) στις 31 Ιουλίου 1997, η µόνιµη ιταλική αντιπροσωπεία στην Ευρωπαϊκή Ένωση διαβίβασε τις επιπρόσθετες πληρο- φορίες που ζητήθηκαν. Μη έχοντας λάβει καµία κοινοποίηση κρατικής ενίσχυσης, σύµφωνα µε όσα προβλέπονται από το άρθρο 88 παράγρα- φος 3 της συνθήκης, σχετικά µε την αντιστάθµιση των χρεών της ACCL ή την ιδιωτικοποίησή της, η Επιτροπή αποφάσισε να καταχωρήσει την υπόθεση στο µητρώο των µη κοινοποιούµενων ενισχύσεων µε τον αριθµό ΝΝ 185/97. Με την επιστολή αριθ. SG (98) D/3692, της 8ης Μαΐου 1998, η Επιτροπή κοινοποίησε στην Ιταλία την απόφασή της να κινήσει τη διαδικασία που προβλέπεται από το άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ για τα µέτρα ενίσχυσης που προορίζονται για την αντιστάθµιση των ζηµιών χρήσεως της ACCL, την ενίσχυση των γαλακτοπαραγωγών της περι- φέρειας Λάτσιο και την ιδιωτικοποίηση της ACCL, καθώς και την ενδεχόµενη ενίσχυση προς τον αγοραστή κατά τη διαδικασία ιδιωτικοποίησης. Η υπόθεση είναι καταχωρηµένη στο µητρώο µε τον αριθµό C 28/98. Η απόφαση της Επιτροπής να κινήσει τη διαδικασία δηµο- σιεύθηκε στην Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοι- νοτήτων (3). Η Επιτροπή κάλεσε τους ενδιαφερόµενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σχετικά µε τα εν λόγω µέτρα. Με την επιστολή της 6ης Ιουλίου 1998, η οποία πρωτο- κολλήθηκε στις 7 Ιουλίου 1998, και την αντίστοιχη της 26ης Ιουλίου 1998, η οποία πρωτοκολλήθηκε στις 28 Ιουλίου 1998, οι ιταλικές αρχές υπέβαλαν τις παρατηρήσεις τους στην Επιτροπή για την εν λόγω ενίσχυση. Ως απάντηση σε µια άλλη επιστολή της Επιτροπής, µε ηµεροµηνία 21 Σεπτεµβρίου 1999, η Ιταλία διαβίβασε άλλες πληροφορίες µε επιστολή της 13ης Ιανουαρίου 2000, η οποία πρωτο- κολλήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2000. (1) ΕΕ L 160 της 26. 6. 1999, σ. 48. (2) ΕΕ C 206 της 2. 7. 1998, σ. 6. (3) Βλέπε υποσηµείωση 2. L 265/16 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 19. 10. 2000 (7) Η Επιτροπή δεν έλαβε παρατηρήσεις από τα ενδιαφερόµενα µέρη. II ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ (8) (9) και Η «Azienda Comunale Centrale del Latte» ιδρύθηκε στις 10 ∆εκεµβρίου 1992 για την παραγωγή και την πώληση συσκευασµένου νωπού γάλακτος γαλακτοκοµικών προϊόντων (κρέµα γάλακτος, γιαούρτι, γάλα UHT µακράς διαρκείας). Η επιχείρηση συστάθηκε ως «δηµόσια υπηρεσία», δηλαδή σύµφωνα µε ένα καθεστώς βάσει του οποίου οι ζηµίες χρήσεως θα αντισταθµιστούν από τον ιδιοκτήτη (το δήµο Ρώµης). Στη πραγµατικότητα, η ACCL δεν ήταν εται- ρεία ιδιωτικού δικαίου, αλλά µόνο µια ξεχωριστή λογιστική οντότητα του δήµου Ρώµης. Η ACCL αγόραζε το νωπό γάλα από τους τοπικούς παραγωγούς, το µεταποιούσε και το συσκεύαζε για να το πουλήσει στη συνέχεια µε το σήµα «Centrale del Latte». Επίσης, παρήγαγε γάλα µακράς διαρκείας και γιαούρτι. Τα προϊόντα αυτά διετίθεντο στην τοπική αγορά (Ρώµη και περίχωρα), η οποία, όµως, έχει σηµαντικές διαστάσεις (περί- που τέσσερα εκατοµµύρια καταναλωτές). (10) Παραδοσιακά, η παραγωγή της ACCL απετελείτο κυρίως από νωπό γάλα, που αρχικά αντιπροσώπευε σχεδόν το 100 % των συνολικών πωλήσεων. Αυτό το ποσοστό όµως µειώθηκε σταθερά σταδιακά, σε συνδυασµό µε την ανάπτυξη άλλων σειρών γαλακτοκοµικών προϊόντων. Το 1996, το νωπό γάλα αντιπροσώπευε το 85 % των συνολικών πωλήσεων. Την ίδια περίοδο, τα γαλακτοκοµικά προϊόντα (όπως το γιαούρτι και το γάλα UHT µακράς διαρκείας) σηµείωναν αύξηση, και µολονότι αποτελούσαν µόνο το 6 % περίπου των εσόδων το 1994, διπλασίασαν τις πωλήσεις κατά το πρώτο εξάµηνο του 1995 χάρη στην παρουσίαση µιας νέας σειράς προϊόντων. Το 1996, το άνοιγµα προς νέες αγορές επέφερε µια αύξηση κατά 129 % στις πωλήσεις του γάλακτος UHT µακράς διαρκείας. Την ίδια περίοδο, οι πωλήσεις γιαουρτιού και κρέµας γάλακτος αυξήθηκαν κατά 45,3 % και 34,8 % αντίστοιχα. Τη στιγµή της ιδιωτικο- ποίησης, η ACCL διατηρούσε πάντα ένα σηµαντικό µερίδιο στην αγορά της Ρώµης, αν και µε πτωτική πορεία, ως προς το κύριο προϊόν της, το νωπό γάλα: 60 % της τοπικής αγοράς. Για τα άλλα προϊόντα, το µερίδιο της αγοράς ήταν, εκείνη την περίοδο, υποδεέστερο (για παράδειγµα, 1-2 % για το γάλα µακράς διαρκείας). (11) Από την αρχή ACCL µπορούσε να θεωρηθεί ως προβληµα- τική επιχείρηση, µε συστηµατικά αρνητικά λειτουργικά απο- τελέσµατα. Οι κυριότεροι λόγοι αυτής της δύσκολης χρηµα- τοοικονοµικής κατάστασης φαίνεται ότι ήταν οι πολύ µεγά- λες παραγωγικές υποδοµές της και η ανεπαρκής αξιοποίηση των δυνατοτήτων της. Το κόστος του προσωπικού ήταν υψηλό και το εργατικό δυναµικό δεν διέθετε τα απαραίτητα προσόντα για τις ειδικευµένες δραστηριότητες που απαι- τούσε η αγορά. Συνεπώς, ο κύκλος εργασιών και η παραγω- γικότητα ανά εργαζόµενο ήταν ίσα µε το µισό του µέσου όρου του τοµέα. Επίσης, εθεωρείτο ότι η επιχείρηση είχε προβλήµατα διαχείρισης και χαρακτηριζόταν από αρκετά έντονες συνδικαλιστικές διαµάχες. Αντιστάθµιση των ζηµιών χρήσεως (12) Από το 1992, η επιχείρηση σηµείωσε ετήσιο κύκλο εργα- σιών 170 δισεκατοµµυρίων ιταλικών λιρών περίπου, µε καθαρές ζηµίες 45,3 δισεκατοµµύρια για το 1992 και 30,7 δισεκατοµµύρια για το 1993. Οι καθαρές ζηµίες ανήλθαν στα 75,6 δισεκατοµµύρια για το 1994 µετά από µείωση του προσωπικού (κατάργηση 141 θέσεων εργασίας) και σε άλλες έκτακτες ζηµίες. Οι συνολικές ζηµίες ανέρχονται σε 30,0 δισεκατοµµύρια ιταλικές λίρες για το 1995 και 33,5 δισεκατοµµύρια ιταλικές λίρες για το 1996, αντίστοιχα, (συµπεριλαµβανοµένων 23,7 δισεκατοµµυρίων ιταλικών λιρών για έκτακτες ζηµίες που υπέστη σε αυτά τα χρόνια). Οι προβλέψεις για το 1997 (4) προέβλεπαν ζηµίες χρήσεως ύψους 17,664 δισεκατοµµυρίων ιταλικών λιρών. (13) Όλες αυτές οι ζηµίες χρήσεως αντισταθµίστηκαν ετησίως από το δήµο Ρώµης, σύµφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 23 παράγραφος 6 του νόµου αριθ. 142, της 8ης Ιουνίου 1990, που αφορά τον κανονισµό της τοπικής αυτο- διοίκησης. Συνεπώς, κατά την ηµεροµηνία έναρξης της δια- δικασίας, σύµφωνα µε το άρθρο 88 παράγραφος 2, η Επι- τροπή θεώρησε ότι το συνολικό ποσό της αντιστάθµισης του χρέους ήταν 215,1 δισεκατοµµύρια ιταλικές λίρες για την περίοδο 1992-1997. (14) Ξεκινώντας τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης, η Επιτροπή θεώρησε ότι η ενίσχυση που χορηγήθηκε από το δήµο Ρώµης υπό τη µορφή αντιστάθµισης των χρεών χρήσεως της ACCL, αποτε- λούσε κρατική ενίσχυση, σύµφωνα µε το άρθρο 87 παρά- γραφος 1 της συνθήκης. Πρόκειται για ενίσχυση η οποία µπορεί να προκαλέσει στρεβλώσεις στον ανταγωνισµό, επειδή αντισταθµίστηκαν οι ζηµίες χρήσεως µιας επιχείρησης που δραστηριοποιείται σε έναν τοµέα (το γαλακτοκοµικό) στον οποίο οι ενδοκοινοτικές ανταλλαγές είναι έντονες. (15) Αναφορικά µε το θέµα, η Επιτροπή θεώρησε ότι επρόκειτο για ενίσχυση µε στόχο τη λειτουργία, αντίθετα µε την πρα- κτική που ακολουθείται κατά την εφαρµογή των άρθρων 87, 88 και 89 της συνθήκης και ότι από µόνη της δεν καθορίζει καµία ανάπτυξη στον τοµέα ή στην περιφέρεια (5). (16) Η Επιτροπή παρατήρησε ότι, λαµβάνοντας υπόψη τη «διαρ- θρωτική» ζηµία χρήσεως που υπέστη η ACCL, η επιχείρηση θα µπορούσε να θεωρηθεί «προβληµατική» σύµφωνα µε τις σχετικές κοινοτικές κατευθυντήριες γραµµές, οι οποίες εφαρµόζονται από την ηµεροµηνία κίνησης της διαδικασίας, σύµφωνα µε το άρθρο 88 παράγραφος 2 (6). Η Επιτροπή θεώρησε ότι η αντιστάθµιση αυτών των ζηµιών αφορούσε αναπόφευκτα δαπάνες που αναφέρονται σε ένα πρόγραµµα αναδιάρθρωσης (µείωση του προσωπικού, επενδύσεις, µετα- τροπή της παραγωγής). Παρόλα αυτά, κατά την κρίση της Επιτροπής, δεν φαινόταν να υφίστανται δύο ή τρεις κύριες προϋποθέσεις για να µπορεί αυτή η ενίσχυση να θεωρηθεί ως αποδεκτή µε στόχο την αναδιάρθρωση, σύµφωνα µε αυτές τις κατευθυντήριες γραµµές (πρόληψη καταχρηστικών στρεβλώσεων του ανταγωνισµού που προκαλούνται από την ενίσχυση και αναλογία µεταξύ κόστους και οφελών της αναδιάρθρωσης). (17) Σύµφωνα µε την αξιολόγηση της Επιτροπής, η ενίσχυση φαινόταν να περιλαµβάνεται στα πλαίσια της εφαρµογής του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης, αλλά χωρίς να επωφελείται από καµία των παρεκκλίσεων που αναφέρονται στις παραγράφους 2 και 3 του ίδιου άρθρου. (4) Πρόκειται για τα πιο πρόσφατα στοιχεία που είναι διαθέσιµα κατά την ηµεροµηνία έναρξης της διαδικασίας που προβλέπεται από άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης. (5) Απόφαση του Πρωτοδικείου της Ευρωπαϊκής Κοινότητας της 8ης Ιουνίου 1995, δικαστική αγωγή Τ-459/93, Siemens, SA κατά Επιτροπής, Συλλογή 1995, σ. ΙΙ-1675. (6) ΕΕ C 283 της 19. 9. 1997, σ. 2. 19. 10. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 265/17 (18) (19) (20) Αξιολογώντας τη συµµόρφωση µε τους κανόνες που αφο- ρούν την κρατική ενίσχυση, η Επιτροπή θεώρησε ότι, σε αυτή την περίπτωση, έπρεπε να ληφθεί υπόψη και το γεγο- νός ότι η αντιστάθµιση των χρεών της επιχείρησης πραγµα- τοποιήθηκε στα πλαίσια ενός καθεστώτος «δηµόσιας υπηρε- σίας». Πράγµατι, ο δήµος Ρώµης διαχειριζόταν µία υπηρεσία η οποία είχε χαρακτηρισθεί «δηµόσια» για τη συλλογή, µετα- ποίηση και εµπορία του γάλακτος µε προορισµό την ανθρώ- πινη κατανάλωση µέσω µιας ειδικής επιχείρησης. Ο δήµος Ρώµης όφειλε να αντισταθµίσει το λεγόµενο κοινωνικό κόστος αυτών των ειδικών επιχειρήσεω δεδοµένου ότι δια- χειριζόταν µια «δηµόσια υπηρεσία». αυτών Σύµφωνα µε το άρθρο 86 παράγραφος 2 της συνθήκης, οι επιχειρήσεις που αναλάµβαναν τη διαχείριση υπηρεσιών γενικού οικονοµικού συµφέροντος υπόκεινται στους κανό- νες της συνθήκης και ειδικότερα, εντός των ορίων όπου η εφαρµογή την εκπλήρωση, δικαιωµατικά και πραγµατικά, της ειδικής απο- στολής που ανατίθεται σε αυτές. Σύµφωνα µε τις διαθέσιµες πληροφορίες, οι δραστηριότητες της ACCL δεν φαίνονταν να ανταποκρίνονται σε κανένα στοιχείο που θα µπορούσε να δικαιολογήσει την ενδεχόµενη εφαρµογή µιας παρέκκλισης, µε βάση το άρθρο 86 παράγραφος 2 της συνθήκης (7). εµποδίζει κανόνων των δευ Εξάλλου, η Επιτροπή θεώρησε ότι οι επιχειρήσεις που παρά- γουν και εµπορεύονται προϊόντα του παραρτήµατος Ι της συνθήκης, τα οποία υπόκεινται σε µια κοινή οργάνωση της αγοράς, δεν µπορούν να θεωρηθούν επιχειρήσεις στις οποίες ανατέθηκε η διαχείριση υπηρεσιών γενικού οικονοµικού ενδιαφέροντος σύµφωνα µε το άρθρο 86 παράγραφος 2. Η λειτουργία γαλακτοκοµικών προϊόντων (όπως και άλλων προϊόντων που υπόκεινται σε κοινές οργανώσεις της αγοράς) είναι ασύµβατη µε την κρα- τική παρέµβαση στην αγορά µέσω µη κερδοσκοπικών επι- χειρήσεων. αγοράς κοινής των της (21) Συνεπώς, η Επιτροπή συµπέρανε ότι τα άρθρα 87 και 88 της συνθήκης θα µπορούσαν να εφαρµοστούν πλήρως στην ενίσχυση που χορηγήθηκε από το δήµο Ρώµης υπό τη µορφή αντιστάθµισης των χρεών της χρήσης της ACCL. (22) Ενίσχυση στους γαλακτοπαραγωγούς της περιφέρειας Λάτσιο Ένας από τους λόγους για τους οποίους η επιχείρηση χαρακτηρίσθηκε «δηµόσια υπηρεσία» ήταν το γεγονός ότι παρείχε υποστήριξη στους τοπικούς γαλακτοπαραγωγούς. Σύµφωνα µε τις διαθέσιµες πληροφορίες κατά την ηµεροµη- νία κίνησης της διαδικασίας που προβλέπεται από το άρθρο 88 παραγράφος 3, η ACCL είχε συνάψει συµβόλαιο προ- µήθειας µε τους συνεταιρισµούς γαλακτοπαραγωγών της περιφέρειας Λάτσιο βάσει του οποίου οι παραγωγοί της παρέδιδαν, σε συµφέρουσες γι’ αυτούς τιµές, ποσότητες γάλακτος που υπερέβαιναν την ποσότητα που η επιχείρηση ήταν σε θέση να πωλήσει στην ελεύθερη αγορά. Επίσης, σύµφωνα µε µερικές πληροφορίες, οι ιταλικές «κρατικές αρχές» είχαν ζητήσει από την ACCL να αγοράσει το γάλα σε υψηλότερες τιµές στις «µειονεκτούσες» περιοχές. (23) Σύµφωνα µε τις διατάξεις της κοινής οργάνωσης της αγο- ράς, οι τιµές του γάλακτος καθορίζονται από την αγορά. Σε αυτή την κατάσταση, οι διαφορές ανάµεσα στις προσφερό- µενες από τους µεταποιητές τιµές έπρεπε να αντανακλούν την ελεύθερη σχέση της προσφοράς και της ζήτησης, την (7) Απόφαση του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινότητων της 10ης ∆εκεµβρίου 1991, υπόθεση C-179/90 — Merci convenzionali porto di Genova SpA κατά της Siderurgica Gabrielli SpA, Συλλογή 1991, σ. Ι-5889. εµπορική τους πολιτική και την οικονοµική τους ευρωστία. Λαµβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι η ACCL σηµείωνε ετησίως σηµαντικά χρέη χρήσεως, φαίνεται ότι η επιχείρηση ήταν σε θέση να διατηρήσει υψηλές τιµές και να εξασφαλί- σει διεξόδους στην αγορά στους τοπικούς παραγωγούς, µόνο χάρη στο καθεστώς της «δηµόσιας υπηρεσίας» εξ αιτίας του οποίου το κράτος θα αντιστάθµιζε ετησίως τα χρέη. (24) Η Επιτροπή θεωρεί ότι η απονοµή ενός καθεστώτος «δηµό- σιας υπηρεσίας» στην ACCL και η δηµόσια χρηµατοδότηση της αγοράς του γάλακτος σε συµφέρουσες τιµές αποτελούν κρατική ενίσχυση, σύµφωνα µε όσα προβλέπονται από το άρθρο 87 παράγραφος 1, προς όφελος των γαλακτοπα- ραγωγών της περιφέρειας Λάτσιο. Ουσιαστικά, η ενίσχυση θεωρείται ως αποτελούµενη από µέρος των συνολικών ζηµιών χρήσεως που υπέστη η ACCL από την ίδρυσή της το 1992. Για τους ίδιους λόγους που αναφέρθηκαν στην παρά- γραφο που αφορά την αντιστάθµιση των ζηµιών χρήσεως της ACCL, η Επιτροπή θεώρησε αυτή την ενίσχυση ασυµβί- βαστη µε την κοινή αγορά. Επίσης, η Επιτροπή θεώρησε ότι αυτά τα µέτρα θα µπορούσαν να αποτελέσουν παραβίαση των ισχυουσών διατάξεων για την κοινή οργάνωση της αγο- ράς στον τοµέα του γάλακτος και των γαλακτοκοµικών προϊόντων (8). (25) (26) (27) Λαµβάνοντας υπόψη την αβεβαιότητα σχετικά µε τις σωστές διαδικασίες και τα ποσά αυτής της ενίσχυσης, η Επιτροπή κάλεσε τις ιταλικές αρχές να διαβιβάσουν όλες τις πληροφο- ρίες οι οποίες θα ήταν χρήσιµες για την αξιολόγηση του συνολικού ποσού που η ιταλική κυβέρνηση χορήγησε υπέρ των γαλακτοπαραγωγών της περιφέρειας Λάτσιο από το 1992, έτος ίδρυσης της ACCL. Ειδικότερα, η Επιτροπή ζήτησε τις στατιστικές των παραδόσεων που πραγµατοποι- ήθηκαν από τους γαλακτοπαραγωγούς της περιφέρειας Λάτσιο και των τιµών που πληρώθηκαν από την ACCL, πέρα από τις στατιστικές για τον µέσο όρο των τιµών, ή εάν είναι δυνατόν, για τις τιµές που πληρώθηκαν από τους άλλους παράγοντες της αγοράς, µαζί µε όλη τη σχετική νοµοθεσία. Ιδιωτικοποίηση της ACCL Τον Ιούνιο του 1995 ο δήµος Ρώµης κίνησε τη διαδικασία ιδιωτικοποίησης της ACCL. Το Νοέµβριο του 1995 ο δήµος επέλεξε την εταιρεία «JP Morgan» ως σύµβουλο, αναθέτοντας σε αυτή την εκπόνηση ενός βιοµηχανικού σχε- δίου. Στα τέλη του Μαρτίου του 1996, ο σύµβουλος υπέ- βαλε την αξιολόγηση της επιχείρησης και µια πρόταση για τη διαχείριση της διαδικασίας εκποίησης. Στις 8 Ιουλίου του 1996, το δηµοτικό συµβούλιο της Ρώµης αποφάσισε να τροποποιήσει το καθεστώς της «δηµό- σιας υπηρεσίας» της ACCL και να τη µετατρέψει σε ανώ- νυµη εταιρεία (ΑΕ) µε στόχο την ιδιωτικοποίησή της. Η απόφαση αφορούσε και τη διαδικασία πώλησης, η οποία έπρεπε να πραγµατοποιηθεί µέσω απευθείας συµφωνιών µε βάση κάποιες παραµέτρους που συνδέονται µε τον έλεγχο, εκ µέρους του κράτους, της διαδικασίας και της προστασίας των συµφερόντων των εργαζοµένων και των τοπικών γαλα- κτοπαραγωγών. Με αυτή την απόφαση, τα περιουσιακά στοι- χεία της «ΑCCL» µεταφέρονταν στην «Centrale del Latte di Roma SpA», της οποίας το εταιρικό κεφάλαιο των 200 (8) Βλέπε υποσηµείωση 1. L 265/18 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 19. 10. 2000 (28) εκατοµµυρίων ιταλικών λιρών αποδίδοταν για το 95 % στο δήµο Ρώµης και για το 5 % στην επιχείρηση «Risorse per Roma SpA», η οποία ανήκει εξ ολοκλήρου στο δήµο Ρώµης. Η ιδιωτικοποίηση θα πραγµατοποιείτο µε την αύξηση κεφαλαίου εκ µέρους του αγοραστή ή των αγο- ραστών. Το παθητικό της «Azienda Speciale Centrale del Latte» παρέµεινε εγγεγραµµένο στα πάγια στοιχεία αυτής της τελευταίας επιχείρησης, η οποία θα αποτελούσε αντικεί- µενο µιας διαδικασίας εκκαθάρισης. Στα πλαίσια της διαδικασίας εκποίησης, στις 2 και 3 Οκτω- βρίου 1996 δηµοσιεύτηκε σε δύο από τις κυριότερες ιταλι- κές εφηµερίδες µια αγγελία η οποία καλούσε τις ενδιαφερό- µενες επιχειρήσεις να συµµετάσχουν στην πώληση ενός ποσοστού µετοχών της «Centrale del Latte SpA». Ο σύµ- βουλος έλαβε εντός της προθεσµίας 25 προτάσεις, οι οποίες υποβλήθηκαν είτε από µεµονωµένες επιχειρήσεις είτε από κοινοπραξίες. Στις 30 ∆εκεµβρίου 1996, ο σύµβουλος κάλεσε όλους τους ενδιαφερόµενους να υποβάλουν τις προσφορές τους. Αφού έλαβε τέσσερις ολοκληρωµένες προ- τάσεις, ο σύµβουλος παρουσίασε µια έκθεση µε την οποία συνιστούσε της έναρξη άµεσων διαπραγµατεύσεων και µε τους τέσσερις υποψηφίους. Μεταξύ της 5ης Μαρτίου και της 6ης Μαΐου 1997, ο σύµβουλος ξεκίνησε µια τελευταία σειρά διαπραγµατεύσεων µε τις επιχειρήσεις που παρέµειναν στον κατάλογο. (29) Εν τω µεταξύ, στις 22 Μαΐου 1997, η αξία της επιχείρησης εκτιµήθηκε από έναν ανεξάρτητο πραγµατογνώµονα που ορίστηκε από το ∆ικαστήριο της Ρώµης (σύµφωνα µε το άρθρο 2343 του ιταλικού Αστικού Κώδικα). Σύµφωνα µε την πραγµατογνωµοσύνη, η οικονοµική αξία της «Centrale del Latte di Roma SpA» εκτιµήθηκε σε 75,272 δισεκατοµ- µύρια ιταλικές λίρες. (30) Ύστερα από την τελευταία σειρά διαπραγµατεύσεων, ο σύµ- βουλος υπέβαλε µια έκθεση στο δήµο Ρώµης µε την οποία συνιστούσε την πώληση της «Centrale del Latte di Roma SpA» στην εταιρεία Α* (9) που είχε υποβάλει την καλύτερη προσφορά. Αυτή η εταιρεία είχε προσφέρει 75,472 δισεκα- τοµµύρια ιταλικές λίρες για το 75 % των µετοχών της «Centrale del Latte di Roma SpA» και 106,6 δισεκατοµµύ- ρια ιταλικές λίρες για το 100 % του κεφαλαίου. Οι άλλοι υποψήφιοι είχαν προσφέρει χαµηλότερα ποσά: η εταιρεία Β* 55,105 δισεκατοµµύρια ιταλικές λίρες, η εταιρεία Γ* 43,944 δισεκατοµµύρια ιταλικές λίρες και η εταιρεία ∆* 37,5 δισεκατοµµύρια ιταλικές λίρες για το 75 % των µετοχών της «Centrale del Latte di Roma SpA». Όσον αφορά το ποσοστό του 20 % που προοριζόταν για τους τοπικούς παραγωγούς νωπού γάλακτος, ο δήµος Ρώµης αποφάσισε ότι για αυτούς τους παραγωγούς θα εφαρµόζο- νταν οι ίδιοι όροι τιµής που προτάθηκαν από τον κύριο αγοραστή του 75 % των µετοχών. Επίσης, ο σύµβουλος αναφέρει ότι: — η προσφορά της εταιρείας Α* περιλαµβάνει ένα βιοµη- χανικό σχέδιο επενδύσεων ύψους 59,409 δισεκατοµµυ- ρίων ιταλικών λιρών που θα πραγµατοποιηθεί εντός της επόµενης πενταετίας (21,003 δισεκατοµµύρια ιταλικές λίρες για επενδύσεις βιοµηχανικού εκσυγχρονισµού και 38,406 δισεκατοµµύρια ιταλικές λίρες για εµπορία). Οι άλλοι υποψήφιοι σκοπεύουν να επενδύσουν ένα µικρό- τερο ποσό κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου: η εταιρεία Β* 58,014 δισεκατοµµύρια ιταλικές λίρες, η εταιρεία Γ* 55,405 δισεκατοµµύρια ιταλικές λίρες και η εταιρεία ∆* 41,345 δισεκατοµµύρια ιταλικές λίρες, — η εταιρεία Α* σκοπεύει να διατηρήσει τις 200 από τις 392 θέσεις εργασίας στην επόµενη πενταετία, η εταιρεία Β* σκοπεύει να διατηρήσει 300, ενώ η Γ* 256 και η ∆* 142, — η εταιρεία Α* δεσµεύεται να αγοράζει το 80 % τουλάχι- στον των πρώτων υλών από τους γαλακτοπαραγωγούς του Λάτσιο (µια από τις επιχειρήσεις δεν προτίθεται να αναλάβει µία τέτοια δέσµευση). Επίσης, δεσµεύεται να µην αποµακρύνει την επιχείρηση από την τωρινή έδρα της στη Ρώµη. Στις 26 Ιουνίου 1997, ο δήµος Ρώµης αποφάσισε να πωλήσει το 75 % των µετοχών της «Centrale del Latte di Roma SpA» στην εταιρεία Α* για συνολικό ποσό 75,472 δισεκατοµµυρίων ιταλικών λιρών. Το υπόλοιπο 25 % πωλήθηκε στη συνέχεια στην ίδια επιχείρηση, στη συνολική τιµή των 106,6 δισεκατοµµυρίων ιταλικών λιρών. Σύµφωνα µε την πρακτική που ακολουθεί σταθερά, η Επι- τροπή θεωρεί ότι η ιδιωτικοποίηση µιας δηµόσιας εταιρείας δεν συνεπάγεται κρατική ενίσχυση, µε βάση το άρθρο 87 παράγραφος 1 της συνθήκης εφόσον: — η εκποίηση πραγµατοποιείται µε τη διαδικασία δηµό- σιου, ανοικτού, διαφανούς και άνευ όρων διαγωνισµού, ή µε αντίστοιχες ισότιµες διαδικασίες, — η εταιρεία κατακυρώθηκε στον πλειοδότη, — όλοι οι υποψήφιοι διαθέτουν επαρκή χρόνο και πληρο- φορίες για να προχωρήσουν σε κατάλληλη αξιολόγηση των δραστηριοτήτων πάνω στις οποίες βασίζεται η προ- σφορά τους (10). (31) (32) (33) Η Επιτροπή παρατηρεί ότι ο δήµος Ρώµης αποφάσισε να µην διοργανώσει δηµόσιο διαγωνισµό. Φαίνεται ότι πρόκει- ται για µια επιλογή η οποία αποφασίστηκε µε στόχο να προστατευτεί η συνέχεια της παραγωγής, να διασφαλιστούν οι προµήθειες από τους τοπικούς παραγωγούς και η σταθε- ρότητα της επιχείρησης. Συγκεκριµένα, η Επιτροπή παρατη- ρεί ότι οι αγγελίες δηµοσιεύτηκαν µόνο σε δύο εφηµερίδες εθνικής κυκλοφορίας. Εφόσον δεν µπορεί να αποκλειστεί το γεγονός ότι άλλες ευρωπαϊκές επιχειρήσεις µπορούσαν να ενδιαφέρονται για αυτή την ιδιωτικοποίηση, η Επιτροπή θεωρεί ότι αυτή η διαδικασία µπορεί να µην ήταν επαρκής για τη εξασφάλιση της ευρείας συµµετοχής των επιχειρή- σεων που λειτουργούν στο εξωτερικό. (34) Όσον αφορά τη διαδικασία πληροφόρησης, η Επιτροπή συµπέρανε ότι στα πλαίσια της διαδικασίας ιδιωτικοποίησης, οι οιωνοί αγοραστές είχαν στη διάθεσή τους επαρκές χρο- νικό διάστηµα και επαρκείς πληροφορίες για τη διατύπωση των προσφορών. (35) Όσον αφορά την αποδοχή της πλέον συµφέρουσας προσφο- ράς, η Επιτροπή παρατηρεί ότι η ανάδοχος εταιρεία προσέ- φερε ένα ποσό πολύ υψηλότερο από εκείνο που προσέφεραν οι άλλοι υποψήφιοι (106,6 δισεκατοµµύρια ιταλικές λίρες). Επίσης, η προσφορά ήταν κατά πολύ υψηλότερη από την πραγµατική αξία της επιχείρησης, όπως εκτιµήθηκε από έναν ανεξάρτητο πραγµατογνώµονα (75,272 δισεκατοµµύρια ιτα- λικές λίρες), πέρα από το γεγονός ότι η ανάδοχος εταιρεία παρείχε και µια σειρά από επαχθείς δεσµεύσεις. (9) Για λόγους εµπορικής εχεµύθειας τα ονόµατα των εταιρειών και των έχουν αντικατασταθεί από γράµµατα της αλφαβήτου κοινοπραξιών ακολουθούµενα από αστερίσκο. (10) 23η έκθεση για την πολιτική του ανταγωνισµού (1993), παράγραφος 402 και ακόλουθες. 19. 10. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 265/19 (36) Αν και η επιχείρηση πωλήθηκε στον πλειοδότη, σε τιµή σηµαντικά υψηλότερη από την εκτιµούµενη αξία, κατά την κρίση της Επιτροπής θα µπορούσαν να υπάρχουν στοιχεία κρατικής ενίσχυσης εάν ο ιδιώτης επενδυτής πλήρωνε µια τιµή χαµηλότερη από αυτή που θα πλήρωνε εν απουσία τέτοιων όρων. Αντιθέτως, η Επιτροπή θεωρεί ότι η αγορα- στική αξία της επιχείρησης θα ήταν η τιµή που ο ιδιώτης επενδυτής θα πλήρωνε εν απουσία όλων των όρων πώλησης, ειδικότερα των όρων που αφορούν τη διασφάλιση κάποιου επιπέδου απασχόλησης και προµήθειας των πρώτων υλών από τους τοπικούς παραγωγούς. (37) Λαµβάνοντας υπόψη όλα όσα προαναφέρθηκαν, η Επιτροπή δεν µπόρεσε να αποκλείσει, µε βάση τις διαθέσιµες πληρο- φορίες που υπήρχαν εκείνη την εποχή, το γεγονός ότι χορη- γήθηκε ενίσχυση στην επιχείρηση στα πλαίσια της διαδικα- σίας ιδιωτικοποίησης. (38) Πέρα από το ζήτηµα της ενδεχόµενης ενίσχυσης που χορη- γήθηκε στον αγοραστή µέσω της ιδιωτικοποίησης, η Επι- τροπή, στη συνέχεια, ανέλυσε τις επιπτώσεις των ευνοϊκών όρων πώλησης για τους γαλακτοπαραγωγούς της περιφέ- ρειας Λάτσιο. Η Επιτροπή παρατήρησε ότι οι υποψήφιοι έπρεπε να δεσµευτούν για την αγορά του 80 % τουλάχιστον των πρώτων υλών από τους γαλακτοπαραγωγούς της περι- φέρειας Λάτσιο (ή ενός διαφορετικού ποσοστού, που ενδε- χοµένως προέβλεπε η ισχύουσα νοµοθεσία) για πέντε έτη, σε τιµή η οποία θα ήταν ευθυγραµµισµένη µε τις τιµές της αγοράς. (39) (40) εµπορία. Οι γαλακτοπαραγωγοί Για µια επιχείρηση, κύριο προϊόν της οποίας είναι το νωπό γάλα, η απόσταση από τους προµηθευτές των πρώτων υλών φαίνεται ότι έχει επιπτώσεις στη διαδικασία παραγωγής και στην της περιφέρειας Λάτσιο επωφελούνται από αυτό το φυσικό πλεονέκτηµα στον ανταγωνισµό µε τους άλλους ιταλούς και κοινοτικούς παραγωγούς. Εάν αυτό το ανταγωνιστικό πλεονέκτηµα δεν αρκεί για να αντισταθµίσει άλλα µειονεκτήµατα, η Επιτροπή θεώρησε ότι αυτοί οι παραγωγοί ήταν εν γένει λιγότερο αποτελεσµατικοί από άλλους παραγωγούς της Ένωσης. Συνεπώς, η επιβολή ενός όρου που υποχρεώνει την επι- χείρηση να αγοράζει τουλάχιστον το 80 % των προµηθειών της από γαλακτοπαραγωγούς της περιφέρειας Λάτσιο θα δηµιουργούσε υπόνοιες ότι αυτό δεν θα συνέβαινε υπό κανονικές συνθήκες αγοράς. Επίσης, η δυνατότητα να µειωθεί το ποσοστό του 80 % των προµηθειών γάλακτος σε «ποσοστό διαφορετικό που ενδεχο- µένως προβλέπεται από την ισχύουσα νοµοθεσία» είναι ασαφής σύµφωνα µε την Επιτροπή, η οποία δεν διαπιστώνει την ύπαρξη τέτοιων διατάξεων στην οργάνωση της κοινής αγοράς. Η Επιτροπή κάλεσε τις ιταλικές αρχές να προσκοµί- σουν κάθε χρήσιµη πληροφορία για την αξιολόγηση αυτού του όρου, µε την αποστολή της υπάρχουσας νοµοθεσίας σχετικά µε αυτό το θέµα. (41) Ο όρος που επιβλήθηκε στον αγοραστή να προµηθευτεί από τους τοπικούς παραγωγούς το 80 % τουλάχιστον της πρώτης ύλης, εµφανίζεται ως προνοµιακή µεταχείριση που αποτελεί ταυτόχρονα κρατική ενίσχυση προς όφελος αυτών των προµηθευτών και παραβίαση της ανάλογης κοινής οργάνωσης των αγορών. III ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΥΠΟΒΛΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ (42) Οι ιταλικές αρχές παρουσίασαν τις παρατηρήσεις τους µε επιστολές της 6ης και 26ης Ιουλίου 1998 και της 13ης Ιανουαρίου 2000. Αντιστάθµιση των ζηµιών χρήσεως (43) Η Ιταλία αµφισβητεί την αξιολόγηση, σύµφωνα µε την οποία το συνολικό ποσό του αντισταθµισµένου χρέους είναι 215,1 δισεκατµµύρια ιταλικές λίρες, καθώς και το γεγονός ότι η Επιτροπή έλαβε υπόψη της, για τους υπολογισµούς της, τη χρονική περίοδο 1992-1997. Καταρχάς, το έτος 1992 δεν θα έπρεπε να ληφθεί υπόψη (η ACCL ιδρύθηκε τον ∆εκέµ- βριο του 1992), ενώ πρέπει να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι οι δαπάνες για το 1997 έχουν επηρεασθεί σηµαντικά από την πραγµατοποιηθείσα εκκαθάριση. Κατά τον ίδιο τρόπο, από την άποψη των συνολικών ζηµιών που υπέστη, ένα σηµαντικό ποσό (99,25 δισεκατοµµύρια ιταλικές λίρες) καλύφτηκε από ίδια κεφάλαια της ACCL και 5 δισεκατοµ- µύρια ιταλικές λίρες δεν καλύφτηκαν ποτέ. Συνεπώς, η Ιτα- λία θεωρεί ότι το συνολικό αντισταθµισµένο ποσό θα έπρεπε να περιορίζεται στα 96,654 δισεκατµµύρια ιταλικές λίρες που αντισταθµίστηκαν στην περίοδο 1993-1996. (44) Σύµφωνα µε τις ιταλικές αρχές, η αντιστάθµιση που ξεκίνησε ο δήµος Ρώµης προέβλεπε την επαναφορά της οικονοµικής ευρωστίας της ACCL µε στόχο τη µελλοντική ιδιωτικο- ποίηση. Έτσι, τηρήθηκε η αρχή του ιδιώτη επενδυτή στην οικονοµία της αγοράς. (45) Η ιταλικές αρχές παρατηρούν ότι τα µέτρα δεν αλλοιώνουν τους όρους συναλλαγών. Σχετικά µε αυτό, η Ιταλία υποστη- ρίζει ότι η ACCL δραστηριοποιείτο κυρίως στην αγορά του νωπού γάλακτος, αγορά στην οποία, εξαιτίας των νόµιµων περιορισµών που επιβάλλονται για την εµπορευµατοποίηση του προϊόντος (που µπορεί να πραγµατοποιηθεί εντός τεσ- σάρων ηµερών από τη συσκευασία του), η πώληση στη πραγµατικότητα µπορεί να ενδιαφέρει µόνον τοποθεσίες αρκετά γειτονικές µε τις περιοχές παραγωγής. Συνεπώς, στην Ιταλία η αγορά του νωπού γάλακτος είναι µια τυπικά περιφερειακή αγορά και δεν υπάρχουν συναλλαγές µε άλλα κράτη µέλη, εκτός από µερικές περιφέρειες της Βόρειας Ιταλίας. (46) να χαρακτηριστεί ως Σε περίπτωση που η Επιτροπή θεωρεί ότι αυτή η αντιστάθ- κρατική ενίσχυση, µιση πρέπει σύµφωνα µε το άρθρο 87 παράγραφος 1 της συνθήκης, η Ιταλία θεωρεί ότι υφίστανται οι συνθήκες για µια παρέκ- κλιση µε βάση το άρθρο 87 παράγραφος 3 στοιχείο γ), επειδή πρόκειται για ενίσχυση συµβατή µε τις κοινοτικές κατευθυντήριες γραµµές για τη διάσωση και την αναδιάρ- θρωση των προβληµατικών επιχειρήσεων (11). (47) Η Ιταλία υποστηρίζει ότι οι παρεµβάσεις προς την ACCL τήρησαν πλήρως τους όρους των ισχυουσών κατευθυντή- ριων γραµµών, δεδοµένου ότι πραγµατοποιήθηκαν στα πλαί- σια ενός προγράµµατος αναδιάρθρωσης µε σκοπό την επα- ναφορά της αποτελεσµατικότητας και της αποδοτικότητας της επιχείρησης, χωρίς καταχρηστικές στρεβλώσεις για τον ανταγωνισµό και τηρώντας το κριτήριο της αναλογίας. (48) Η ACCL ήταν µια προβληµατική επιχείρηση κατά την έννοια που προβλέπεται από τις σχετικές κατευθυντήριες γραµµές. Σύµφωνα µε την Ιταλία, αυτό είναι ένα αναπόφευκτο συµπέ- ρασµα εάν ληφθούν υπόψη οι ετήσιες ανάγκες αντιστάθ- µισης των οφειλών της χρήσης. (11) ΕΕ C 283 της 19. 9. 1997, σ. 2. L 265/20 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 19. 10. 2000 (49) Με στόχο τη µελλοντική ιδιωτικοποίηση της επιχείρησης, µια οµάδα ειδικών του τοµέα κατάρτισε για την περίοδο 1995-1997 ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης (επονοµαζόµενο «επιχειρηµατικό σχέδιο») που έχει ως στόχο την αναδιάρ- θρωση και την ανάκαµψη της επιχείρησης, τη βελτίωση της παραγωγής και των συνθηκών εµπορίας. Το επιχειρηµατικό σχέδιο προέβλεπε τρεις διαδοχικές φάσεις: αναδιάρθρωση το 1995, παγιοποίηση το 1996 και διαφοροποίηση της παραγωγής το 1997. (50) Το σχέδιο περιλάµβανε µέτρα εσωτερικής αναδιάρθρωσης µε στόχο την επαναφορά της βιωσιµότητας της ACCL µακρο- πρόθεσµα. Τα κυριότερα µέτρα ήταν τα ακόλουθα: — ορθολογική οργάνωση των γενικών δαπανών και του βιοµηχανικού κόστους, — σηµαντική µείωση του προσωπικού (από 610 µονάδες το 1993 σε 402 το 1997), — επενδύσεις αντικατάστασης (10 δισεκατοµµύρια ιταλικές λίρες), µε στόχο τη βελτίωση της αποτελεσµατικότητας και τη µείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων χωρίς την αύξηση του δυναµικού, — αναδιάρθρωση και επαναφορά της αποτελεσµατικότητας της γραµµής διανοµής, — αναπροσανατολισµός της παραγωγής προς προϊόντα υψηλότερης προστιθέµενης αξίας (γάλα µακράς διαρ- κείας, ειδικό γάλα, γιαούρτι, χυµοί φρούτων κ. λπ. ). (51) Αυτά τα εσωτερικά µέτρα ήταν κατάλληλα για την επανα- φορά της βιωσιµότητας της επιχείρησης µέσα σε ένα ρεαλι- στικό χρονικό διάστηµα, επιτρέποντας τη δηµοσιονοµική ισορροπία. Η εφαρµογή του σχεδίου αναδιάρθρωσης επέ- τρεψε στην επιχείρηση να σηµειώσει θετικά αποτελέσµατα (1,5 δισεκατοµµύρια ιταλικές λίρες σύµφωνα µε τον ισολο- γισµό του 1998). (52) Όσον αφορά την πρόληψη καταχρηστικών στρεβλώσεων για τον ανταγωνισµό, οι ιταλικές αρχές επισηµαίνουν ότι οι παρεµβάσεις συσχετίζονταν αποκλειστικά µε την επαναφορά της βιωσιµότητας της ACCL, χωρίς αρνητικές επιπτώσεις για τους ανταγωνιστές. Όλα τα µέτρα που υιοθετήθηκαν είχαν ως µοναδικό αποτέλεσµα τη σηµαντική µείωση του προσω- πικού, τη µεγαλύτερη αποτελεσµατικότητα των παραγω- γικών εγκαταστάσεων και τη διαφοροποίηση της παραγωγής µε προϊόντα µε µεγαλύτερη προστιθέµενη αξία. Προς ενί- σχυση αυτού του ισχυρισµού, η Ιταλία επικαλείται το γεγο- νός ότι οι ιταλικές αντιµονοπωλιακές αρχές, οι οποίες αξιο- λόγησαν την εξαγορά της ACCL, σύµφωνα µε τα άρθρα 81 και 82 της συνθήκης, συµπέραιναν ότι οι παρεµβάσεις προς την επιχείρηση δεν είχαν αρνητικές επιπτώσεις στον ανταγω- νισµό στην αγορά του γάλακτος. Η Ιταλία επισηµαίνει, επίσης, ότι η ACCL ούτε υιοθέτησε µια επιθετική πολιτική εµπορευµατοποίησης, ούτε δηµιούργησε µια βάση «δέσµιων» καταναλωτών. (53) Οι ιταλικές αρχές προσθέτουν ότι το σχέδιο αναδιάρθρωσης ήταν ανάλογο µε τον επιδιωκόµενο στόχο, δηλαδή την εκποίηση της ACCL µε τους καλύτερους δυνατούς όρους, υποστηρίζοντας επίσης ότι η ACCL συνεισέφερε σηµαντικά στη διαδικασία αναδιάρθρωσης (44 δισεκατοµµύρια ιταλικές λίρες). Επίσης, η Ιταλία παρατηρεί ότι, εάν ο δήµος Ρώµης είχε επιλέξει τη διάλυση της επιχείρησης, θα έπρεπε να αντιµετωπίσει πολύ υψηλότερο κόστος. (54) (55) (56) Σύµφωνα µε τις ιταλικές αρχές, η εγκυρότητα της διαδικα- σίας αναδιάρθρωσης επιβεβαιώθηκε από τον ιδιώτη αγο- ραστή, ο οποίος ακολούθησε τις κατευθυντήριες γραµµές και το επιχειρηµατικό σχέδιο αφού ανέλαβε τον έλεγχο της επιχείρησης. Εάν η Επιτροπή θεωρεί ότι η ενίσχυση δεν είναι συµβατή µε το άρθρο 87 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συνθήκης, επισηµαίνεται ότι ο δικαιούχος είναι η ACCL υπό εκκαθά- ριση και όχι η Centrale del Latte di Roma SpA. ∆ιότι, κατά τη γνώµη της Ιταλίας, η διαδικασία πώλησης τήρησε πλήρως τους όρους που επιβάλλονται από την αγορά και, σύµφωνα µε την κρίση της, η Centrale del Latte di Roma SpA, καθώς και ο αγοραστής της, δεν θα αποκόµιζαν κανένα όφελος από τις προηγούµενες ενισχύσεις. Συνεπώς, η ανάκτηση των ενισχύσεων απαιτείται από την ACCL και όχι από την Centrale del Latte di Roma SpA. Ενίσχυση στους γαλακτοπαραγωγούς της περιφέρειας Λάτσιο Σύµφωνα µε την Ιταλία, η ACCL δεν έχει ποτέ αγοράσει γάλα από τους τοπικούς γαλακτοπαραγωγούς σε τιµές υψη- λότερες από εκείνες της αγοράς και ούτε αγόρασε γάλα σε ποσότητες µεγαλύτερες από τις ανάγκες της. Όσον αφορά τις τιµές που πληρώθηκαν στους παραγωγούς, η Ιταλία επισηµαίνει ότι η ACCL εφήρµοσε τις διατάξεις του ιταλι- κού νόµου αριθ. 88, της 16ης Μαρτίου 1988, περί κανόνων για τις ενδοεπαγγελµατικές συµφωνίες και για τις συµβάσεις των αγροτικών και προϊόντων. καλλιέργειας εµπορίας (57) Προς ενίσχυση αυτού του ισχυρισµού, η Ιταλία προσκόµισε στατιστικές για τις τιµές που πληρώθηκαν από την ACCL, συγκρίνοντας αυτές µε εκείνες που πληρώθηκαν από ένα ιδιωτικό φορέα της περιφέρειας Λάτσιο. (σε ITL/kg) Έτος 1993 1994 1995 1996 1997 ACCL Ιδιώτης 661 700 700 700 725 677 687 772 742 725 (58) (59) Έτσι, αναφορικά µε την ποσότητα των πρώτων υλών που αγοράστηκαν από την ACCL, η Ιταλία υποστηρίζει ότι η απόκτηση των πρώτων υλών πραγµατοποιήθηκε µε βάση τις συµβάσεις προµήθειας µε τις ενώσεις παραγωγών. Η Ιταλία διαβίβασε κατάλληλες πληροφορίες που αποδεικνύουν ότι η συνολική ποσότητα του γάλακτος που αγοράστηκε από την ACCL µειώθηκε σταθερά µεταξύ του 1993 και του 1997 και ότι η σχέση µεταξύ συσκευασµένων προϊόντων και παρα- δόσεων γάλακτος παρέµεινε σταθερή στο ίδιο χρονικό διάστηµα (µεταξύ 90 και 93 %). Ιδιωτικοποίηση της ACCL Σύµφωνα µε τις ιταλικές αρχές, η ιδιωτικοποίηση της ACCL υλοποιήθηκε µε βάση τον ιταλικό νόµο αριθ. 474/94 που αφορά την πώληση των δηµοσίων ιδιοκτησιών και προβλέπει τη δυνατότητα να πραγµατοποιηθούν αυτές οι πωλήσεις µε απευθείας συµφωνία. Σύµφωνα µε τις ιταλικές αρχές, η σχετική κοινοτική νοµοθεσία δεν επιβάλλει σε αυτές τις περιπτώσεις τη διαδικασία δηµόσιας δηµοπρασίας, αλλά αυτό δεν θέτει σε αµφισβήτηση τη διαφάνεια της διαδικα- σίας. 19. 10. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 265/21 (60) Η διαδικασία ιδιωτικοποίησης πραγµατοποιήθηκε µε τη βοήθεια ενός συµβούλου, ο οποίος επιλέχθηκε σύµφωνα µε τη διαδικασία που προβλέπεται από την οδηγία 92/50/ΕΟΚ του Συµβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, και συντονίζει τις διαδικασίες κατακύρωσης των δηµοσίων διαγωνισµών για υπηρεσίες (12). Ο επιλεγµένος σύµβουλος ήταν η JP Mor- gan, µια διεθνής επιχειρηµατική τράπεζα µεγάλου κύρους. (65) πώληση της Rolls Royce που έλαβε χώρα ανάµεσα σε δύο ιδιωτικές επιχειρήσεις). Κατά δεύτερο, η Ιταλία υποστηρίζει ότι η Επιτροπή δεν διαθέτει εµπειρικά στοιχεία µε τα οποία µπορεί να αποδείξει ότι οι επιβαλλόµενοι όροι για την ιδιωτικοποίηση επηρέα- σαν, και µάλιστα σηµαντικά, την αξία της αγοράς της επι- χείρησης. Οι ιταλικές αρχές επισηµαίνουν ότι η πραγµα- τογνωµοσύνη που πραγµατοποιήθηκε χωρίς να υπάρχουν όλοι οι όροι και ότι η τελική τιµή είναι κατά 29 % ανώτερη από την εκτιµούµενη. Επίσης, η Ιταλία τονίζει ότι η τελική τιµή που προσφέρθηκε από τον αγοραστή (106,6 δισεκα- τοµµύρια ιταλικές λίρες) ήταν ίση µε την τιµή που προ- σφέρθηκε από έναν άλλο υποψήφιο, ο οποίος δεν ήταν διατεθειµένος να αποδεχτεί τέτοιους όρους. (66) Οι ιταλικές αρχές ισχυρίζονται ότι δεν υφίσταται ένας από τους όρους για την εφαρµογή του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης και µάλλον, κατά την κρίση τους, ο αγο- ραστής δεν έλαβε κανένα όφελος από τη διαδικασία ιδιωτι- κοποίησης. (67) ∆ευτερευόντως, οι ιταλικές αρχές υποστηρίζουν ότι, αν και κατά την κρίση της Επιτροπής υφίσταται ενίσχυση προς τον αγοραστή στα πλαίσια της διαδικασίας ιδιωτικοποίησης, αυτή η ενίσχυση πρέπει να θεωρηθεί συµβατή µε τη συνθήκη σύµφωνα µε το άρθρο 87 παράγραφος 3 στοιχείο γ), επειδή πρόκειται για ενίσχυση µε στόχο να ευνοηθεί η ιδιωτικο- ποίηση και για µέσο που στοχεύει στην εξάλειψη των στρεβλώσεων του ανταγωνισµού για τις οποίες συνήθως ευθύνονται οι δηµόσιες επιχειρήσεις. (68) Όσον αφορά τον όρο που επιβάλλει στον αγοραστή της Centrale del Latte di Roma SpA να αγοράσει το 80 % τουλάχιστον της πρώτης ύλης από τους τοπικούς γαλακτο- παραγωγούς, η Ιταλία υποστηρίζει ότι αυτός ο όρος δεν αποτελεί κρατική ενίσχυση επειδή οι ίδιοι οι όροι προβλέ- πουν ότι η αγορά του γάλακτος πρέπει να πραγµατοποιηθεί στις συνθήκες της αγοράς. IV ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ (69) (70) ∆υνατότητα εφαρµογής του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης Σύµφωνα µε το άρθρο 87 παράγραφος 1 της συνθήκης, είναι ασυµβίβαστη µε την κοινή αγορά, στο µέτρο που αυτό έχει επιπτώσεις στις συναλλαγές ανάµεσα στα κράτη µέλη, η ενίσχυση που χορηγείται από τα κράτη, είτε µέσω κρατικών πόρων, µε οποιαδήποτε µορφή, είτε ευνοώντας κάποιες επι- χειρήσεις ή κάποιες παραγωγές, που µπορεί να στρεβλώσουν ή να απειλήσουν µε στρέβλωση τον ανταγωνισµό. Το άρθρο 37 του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1255/1999 (13) ορίζει ότι, µε την επιφύλαξη των αντίθετων διατάξεων του ίδιου κανονισµού, τα άρθρα 87, 88 και 89 της συνθήκης µπορούν να εφαρµοστούν για την παραγωγή και την εµπο- ρία των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1, το οποίο ρυθµίζει πρακτικά όλα τα προϊόντα της ACCL (νωπό γάλα, γάλα µακράς διαρκείας, γιαούρτι και άλλα γαλακτοκοµικά προϊόντα). (61) Κατά την κρίση των ιταλικών αρχών, η δηµοσίευση της ιδιωτικοποίησης της ACCL σε δύο εθνικές εφηµερίδες ήταν υπέρ το δέον επαρκές για να ενηµερωθεί το ευρύ κοινό. Προς απόδειξη αυτού του γεγονότος, η Ιταλία επισηµαίνει ότι ο σύµβουλος έλαβε 25 προτάσεις. Όσο για την απουσία αγγελιών στο διεθνή Τύπο, η Ιταλία υποστηρίζει ότι, µε δεδοµένο τα ειδικά χαρακτηριστικά της αγοράς του νωπού γάλακτος και της µορφής της ιδιωτικοποίησης, θεωρήθηκε ότι θα ενδιαφέρονταν µόνον οι ιταλικές επιχειρήσεις και οι αλλοδαπές που ήταν ήδη δραστήριες στην ιταλική επικρά- τεια. Οι ιταλικές αρχές αποκλείουν την πιθανότητα να µπο- ρούσαν να ενδιαφερθούν παράγοντες που δεν είχαν ακόµη εγκατασταθεί στην Ιταλία και επισηµαίνουν ότι θα ήταν παράξενο το γεγονός ότι οι ενδεχόµενοι αλλοδαποί παράγο- ντες που ενδιαφέρονταν να εγκατασταθούν στην Ιταλία δεν θα διάβαζαν την κυριότερη οικονοµική εφηµερίδα, στην οποία δηµοσιεύτηκε µια από τις αγγελίες. (62) Όσον αφορά την κατακύρωση στον πλειοδότη, οι ιταλικές αρχές αναφέρουν όσα ισχυρίστηκε η Επιτροπή κατά την έναρξη της διαδικασίας σύµφωνα µε το άρθρο 88 παράγρα- φος 2: «Η Επιτροπή παρατηρεί ότι η ανάδοχος εταιρεία προσέφερε ένα ποσό πολύ υψηλότερο από αυτό που προσέ- φεραν οι άλλοι υποψήφιοι ( 106,6 δισεκατοµµύρια ιταλικές λίρες). Επίσης, η προσφορά ήταν κατά πολύ υψηλότερη από την πραγµατική αξία της επιχείρησης που εκτιµήθηκε από έναν ανεξάρτητο πραγµατογνώµονα (75,272 δισεκατοµµύ- ρια ιταλικές λίρες), πέρα από το γεγονός ότι η ανάδοχος εταιρεία παρείχε και µια σειρά από επιβαρυντικές δεσµεύ- σεις». Κατά την κρίση των ιταλικών αρχών, αυτή η αξιο- λόγηση, καθώς και η δυνατότητα ανοικτής συµµετοχής και διαφάνειας της προσφοράς, είναι υπέρ το δέον επαρκής για να εγγυηθεί το γεγονός ότι δεν χορηγήθηκε στον αγοραστή καµία κρατική ενίσχυση µε βάση το άρθρο 87 παράγραφος 1 της συνθήκης. (63) Ο ισχυρισµός της Επιτροπής ότι, αν και η ACCL πωλήθηκε στον πλειοδότη σε τιµή σηµαντικά υψηλότερη από την εκτιµούµενη αξία, στην τιµή πώλησης θα µπορούσε να υπάρχει κάποιο στοιχείο κρατικής ενίσχυσης εάν ο επεν- δυτής είχε πληρώσει µια τιµή χαµηλότερη από αυτή που θα πλήρωνε εφόσον δεν υπήρχαν οι προαναφερόµενοι όροι, σύµφωνα µε τις ιταλικές αρχές βασίζεται σε εκτιµήσεις εντελώς αφηρηµένες και θεωρητικές, άνευ οποιασδήποτε πρακτικής σηµασίας. (64) Τέλος, οι ιταλικές αρχές θεωρούν ότι η γενική αρχή, σύµφωνα µε την οποία η ιδιωτικοποίηση δεν πρέπει να εξαρτάται από καθορισµένους όρους, δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη ως απόλυτη. Οι επιβαλλόµενοι όροι µπορούν να είναι συµβατοί µε την αρχή του ιδιώτη επενδυτή στην οικο- νοµία της αγοράς (η Ιταλία αναφέρει, για παράδειγµα, την (12) ΕΕ L 209 της 24. 7. 1992, σ. 1. (13) Βλέπε υποσηµείωση 1. L 265/22 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 19. 10. 2000 (71) Συνεπώς, τα άρθρα από 87 έως 89 της συνθήκης εφαρµό- ζονται εξ ολοκλήρου στις παρεµβάσεις του δήµου Ρώµης προς όφελος της ACCL. Για να αξιολογήσει την ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης σύµφωνα µε το άρθρο 87 παράγραφος 1 της συνθήκης, η Επιτροπή ανέλυσε χωριστά τρία µέτρα: την αντιστάθµιση των ζηµιών χρήσεως, τις παρεµβάσεις προς όφελος της περιφέρειας Λάτσιο και τις ενισχύσεις που χορηγήθηκαν στα πλαίσια της διαδικασίας ιδιωτικοποίησης. των γαλακτοπαραγωγών Αντιστάθµιση των ζηµιών χρήσεως (72) Η Επιτροπή αποδέχεται τον ισχυρισµό που υιοθετούν οι ιταλικές αρχές, σύµφωνα µε τις οποίες το χρέος που αντι- σταθµίστηκε ανέρχεται συνολικά στα 96,6 δισεκατοµµύρια ιταλικές λίρες: δηλαδή, κατ’ αρχάς αποκλείονται τα έτη 1992 (ίδρυση της ACCL τον ∆εκέµβριο του 1992) και 1997 (πώληση της επιχείρησης τον Ιούνιο του 1997). Κατά δεύτερο, η Επιτροπή συµφωνεί µε το γεγονός ότι σηµαντικό µέρος του χρέους της ACCL καλύφθηκε µε ίδια κεφάλαια (99,25 δισεκατοµµύρια ιταλικές λίρες) και ότι 5 δισεκατοµ- µύρια ιταλικές λίρες δεν καλύφθηκαν ποτέ. (73) (74) (75) Συνεπώς, µεταξύ του 1993 και του 1996 ο δήµος Ρώµης συστηµατικά αντιστάθµισε τις ζηµιές χρήσεως της ACCL έως το συνολικό ποσό των 96,6 δισεκατοµµυρίων ιταλικών λιρών. Έτσι, αυτές οι αντισταθµίσεις πρέπει να θεωρηθούν ως χορήγηση ενισχύσεων µε δηµόσιους πόρους (ο δήµος Ρώµης είναι δηµόσια αρχή) προς όφελος µιας συγκεκριµένης αγροτικής-βιοµηχανικής αναµφίβολα, έλαβε ένα καταχρηστικό όφελος από οικονοµικής και δηµο- σιονοµικής άποψης εις βάρος άλλων υποψηφίων στην Ιτα- λία και σε άλλα κράτη µέλη, οι οποίοι δεν επωφελήθηκαν της ίδιας ενίσχυσης. επιχείρησης που, Βέβαια, τα εν λόγω µέτρα έχουν αντίκτυπο στις συναλλαγές µεταξύ των κρατών µελών: πράγµατι, το ενδοκοινοτικό εµπόριο γάλακτος είναι σηµαντικό. Το 1998, οι εισαγωγές γάλακτος στην Ιταλία από τα άλλα κράτη µέλη της Ευρω- παϊκής Ένωσης ανήλθαν σε 4,34 εκατοµµύρια τόνους, ενώ οι ιταλικές εξαγωγές προς τα άλλα κράτη µέλη της Ευρω- παϊκής Ένωσης ανήλθαν συνολικά σε 20 391 τόνους. Τον ίδιο χρόνο, η Ιταλία παρήγαγε γάλα αξίας 4,2 δισεκατοµµυ- ρίων Ecu, ενώ η αξία της παραγωγής για την Ευρωπαϊκή Ένωση στο σύνολό της ήταν 38,5 δισεκατοµµύρια Ecu (14). ∆εν είναι διαθέσιµα συγκεκριµένα στοιχεία σε κοινοτικό επί- πεδο όσον αφορά τις συναλλαγές µε αντικείµενο το κύριο προϊόν της ACCL (νωπό γάλα). Το µερίδιο της αγοράς που η ACCL κατείχε το 1997 για αυτό το προϊόν στην αγορά της Ρώµης ήταν 60 %. Ωστόσο, η Ιταλία υποστηρίζει ότι τα εν λόγω µέτρα δεν έχουν επίπτωση στις συναλλαγές µεταξύ των κρατών µελών εξ αιτίας των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της αγοράς του νωπού γάλακτος (αυστηρές προθεσµίες λήξης και εµπορίας στα περιφερειακά πλαίσια). προέρχονται από άλλα κράτη µέλη, χωρίς να συµµετέχει η ίδια στις εξαγωγές. Μια παρόµοια περίπτωση µπορεί να συµβεί ακόµη και όταν δεν υπάρχει πλεόνασµα στον συγκε- κριµένο τοµέα. Πράγµατι, όταν ένα κράτος µέλος χορηγεί ενίσχυση σε µια επιχείρηση, η εσωτερική παραγωγή µπορεί να παραµείνει αµετάβλητη ή να αυξηθεί, µε συνέπεια τη µείωση των δυνατοτήτων για τις άλλες επιχειρήσεις που εδρεύουν σε άλλα κράτη µέλη να εξάγουν τα προϊόντα τους στην αγορά αυτού του κράτους µέλους. Συνεπώς, µια τέτοια ενίσχυση µπορεί να επηρεάσει το εµπόριο µεταξύ των κρατών µελών και να νοθεύσει τον ανταγωνισµό (15). (77) Γι’ αυτό το λόγο, η Επιτροπή συµπεραίνει ότι τα µέτρα που προορίζονται για την αντιστάθµιση των ζηµιών χρήσεως της ACCL περιλαµβάνονται στα πλαίσια της εφαρµογής της απαγόρευσης που προβλέπεται από το άρθρο 87 παράγρα- φος 1 της συνθήκης ΕΚ. (78) (79) (80) Ενισχύσεις στους γαλακτοπαραγωγούς της περιφέρειας Λάτσιο Κατά την κίνηση της διαδικασίας που προβλέπεται από το άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης και λαµβάνοντας υπόψη όλα όσα υποστηρίζονται στην καταγγελία, σχετικά µε τις υψηλότερες τιµές που καταβλήθηκαν στους τοπικούς παραγωγούς ή τις µεγαλύτερες ποσότητες που παραδόθη- καν, η Επιτροπή θεώρησε ότι η λειτουργία της ACCL ως δηµόσια υπηρεσία, όπου οι ζηµιές χρήσεως έχουν αντισταθ- µισθεί ετησίως, αντιπροσωπεύει µια κρατική ενίσχυση προς όφελος των γαλακτοπαραγωγών της περιφέρειας Λάτσιο. Σύµφωνα µε τις ιταλικές αρχές, δεν υπάρχει µια ειδική νοµοθεσία που επιβάλλει στην ACCL να αγοράζει το γάλα από τους παραγωγούς της περιφέρειας Λάτσιο. Επίσης, η Επιτροπή παρατηρεί ότι η πολιτική που η ACCL ακο- λούθησε στο παρελθόν σχετικά µε τις τιµές, συνίσταται στην προσαρµογή στο επίπεδο που καθορίζεται από τις διατοµεα- κές συµφωνίες για το γάλα. Από µια σειρά στατιστικών στοιχείων που προσκοµίστηκαν στην Επιτροπή, προκύπτει καθαρά ότι οι τιµές που καταβλήθηκαν από την ACCL ήταν συστηµατικά χαµηλότερες από τις τιµές που καταβλήθηκαν από µια µεγάλη ιδιωτική επιχείρηση που δραστηριοποιείται στον ίδιο τοµέα. Επίσης, τα στατιστικά δεδοµένα αποκαλύ- πτουν ότι οι ποσότητες που αγοράστηκαν ήταν πάντα ανά- λογες µε την παραγωγή της ACCL. Συνεπώς, µε βάση τις πληροφορίες που διαβιβάστηκαν από τις ιταλικές αρχές και εν απουσία κατάλληλων αποδείξεων για την ύπαρξη τέτοιας θετικής πολιτικής τιµών προς όφε- λος των παραγωγών της περιφέρειας Λάτσιο, η Επιτροπή συµπεραίνει ότι η δραστηριότητα της ACCL µεταξύ του 1993 και του 1997 δε συνεπάγεται τη χορήγηση κρατικής ενίσχυσης προς όφελος των γαλακτοπαραγωγών της περιφέ- ρειας Λάτσιο, σύµφωνα µε το άρθρο 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ. (76) Παρ’ όλα αυτά, κατά την κρίση της Επιτροπής, η σηµαντική αγορά που πρέπει να ληφθεί υπόψη στην προκειµένη περίπτωση αποτελείται από την αγορά γάλακτος της Ευρω- παϊκής Ένωσης στο σύνολό της: αυτός ο ορισµός περιλαµ- βάνει όλα τα είδη γάλακτος µε τα οποία το νωπό γάλα της ACCL βρίσκεται ή µπορεί να βρεθεί σε ανταγωνισµό, καθώς και την αγορά των προϊόντων που είναι σε θέση να αντικα- ταστήσουν το νωπό γάλα στις συνήθειες των καταναλωτών (ειδικότερα το γάλα UHT µακράς διαρκείας). Επίσης, το ∆ικαστήριο αποφάνθηκε ότι η ενίσχυση σε µια επιχείρηση µπορεί να επηρεάσει τις συναλλαγές µεταξύ των κρατών µελών και να στρεβλώσει τον ανταγωνισµό, ακόµη και εάν αυτή η επιχείρηση είναι σε ανταγωνισµό µε προϊόντα που (14) Πηγή: Eurostat. Ιδιωτικοποίηση της ACCL (81) Κατά την κίνηση της διαδικασίας που προβλέπεται από το άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης, η Επιτροπή δεν µπόρεσε να αποκλείσει, µε βάση τις διαθέσιµες πληροφορίες την εποχή εκείνη, το γεγονός ότι χορηγήθηκε ενίσχυση στον αγοραστή στα πλαίσια της διαδικασίας ιδιωτικοποίησης. (82) Οι αµφιβολίες της Επιτροπής αφορούν δύο διαφορετικές απόψεις. Καταρχάς, η δηµοσίευση της αγγελίας ιδιωτικο- ποίησης της ACCL έγινε µόνο σε δύο ιταλικές εφηµερίδες (15) Απόφαση του ∆ΕΚ της 13ης Ιουλίου 1988 στην υπόθεση 102/87, Γαλλική ∆ηµοκρατία κατά της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, Συλλογή 1988, σ. 4067. 19. 10. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 265/23 και δεν µπορεί να αποκλειστεί το γεγονός ότι άλλες ευρω- παϊκές επιχειρήσεις µπορούσαν να ενδιαφέρονται για την ιδιωτικοποίηση. Κατά δεύτερο, αν και η επιχείρηση πωλήθηκε στον πλειοδότη σε τιµή σηµαντικά υψηλότερη από την εκτιµούµενη αξία, η πώληση πραγµατοποιήθηκε κάτω από κάποιους όρους. Μπορούν να υφίστανται στοιχεία κρατικής ενίσχυσης εάν η τιµή που κατέβαλε ο ιδιώτης επενδυτής ήταν χαµηλότερη από αυτή που θα διαµορφωνό- ταν εν απουσία αυτών των όρων, ειδικότερα αυτών που αφορούν τη διασφάλιση κάποιου επίπεδου απασχόλησης και την προµήθεια της πρώτης ύλης από τους τοπικούς παραγωγούς. (83) Η Ιταλία αµφισβητεί τη θέση που υιοθέτησε η Επιτροπή κατά την κίνηση της διαδικασίας που προβλέπεται από το άρθρο 88 παράγραφος 2 και θεωρεί ότι η ιδιωτικοποίηση δεν συνεπάγεται κρατική ενίσχυση προς τον αγοραστή σύµφωνα µε το άρθρο 87 παράγραφος 1 της συνθήκης. (84) Όσον αφορά τους ειδικούς λόγους που καθόρισαν τις αµφι- βολίες της Επιτροπής, οι ιταλικές αρχές υποστηρίζουν ότι οι δηµοσιευµένες αγγελίες ήταν υπεραρκετές για να πληροφο- ρηθεί το ευρύ κοινό σχετικά µε τη διαδικασία ιδιωτικο- ποίησης, µε αποτέλεσµα την παραλαβή 25 προτάσεων. Επίσης, η Ιταλία θεωρεί αφηρηµένο και θεωρητικό τον ισχυ- ρισµό σύµφωνα µε τον οποίο οι όροι που αφορούν την ιδιωτικοποίηση θα είχαν επιπτώσεις στην αξία της αγοράς της επιχείρησης και αρνείται την ύπαρξη αντικειµενικών στοιχείων από τα οποία προκύπτει ότι η τιµή επηρεάσθηκε από αυτούς τους όρους. Συνεπώς, η Ιταλία υποστηρίζει ότι δεν υπήρχε χρήση δηµοσίων πόρων. (85) Κατά την προκαταρκτική εξέταση της ενίσχυσης, η Επιτροπή έλαβε υπόψη µόνο την πρακτική που η ίδια ακολουθεί σταθερά σε σχέση µε την πώληση της δηµόσιας περιουσίας (βλέπε αιτιολογική σκέψη 32). Σε αυτή τη φάση, η Επιτροπή θεωρεί ότι η προκαταρκτική εξέταση πρέπει να ολοκληρωθεί µε την αξιολόγηση της διαδικασίας ιδιωτικοποίησης στα πλαίσια της ανακοίνωσης της Επιτροπής που αφορά τα στοιχεία κρατικής ενίσχυσης τα οποία συνδέονται µε τις πωλήσεις οικοπέδων και κτιρίων εκ µέρους των δηµοσίων αρχών (16). (86) Σύµφωνα µε αυτή την ανακοίνωση, η πώληση οικοπέδων και κτιρίων µε βάση τη διαδικασία της ανοικτής και άνευ όρων προσφοράς, µε επαρκή διαφήµιση, δεν περιλαµβάνει κρατι- κές ενισχύσεις. Αυτή η διάταξη δεν εφαρµόζεται στην εν λόγω περίπτωση, εφόσον η πώληση της επιχείρησης υπέ- κειτο σε όρους. (87) Η ίδια η κοινοποίηση περιέχει κανόνες που είναι σε θέση να καθορίσουν την ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης σε περίπτωση πώλησης χωρίς την ύπαρξη µιας διαδικασίας προσφοράς άνευ όρων. Σε αυτή την περίπτωση, η αξία της αγοράς µιας επιχείρησης πρέπει να καθοριστεί µέσω µιας ανεξάρτητης αξιολόγησης, η οποία πραγµατοποιείται από πραγµατογνώ- µονα εκτιµητή, πριν από τις διαπραγµατεύσεις ενόψει της πώλησης. Μπορεί να θεωρηθεί συµβατή µε τους όρους της αγοράς η µέγιστη απόκλιση του 5 % σε σχέση µε την καθορισµένη αξία. Επίσης, ειδικές υποχρεώσεις που σχετίζο- νται µε οικόπεδα και κτίρια και όχι µε τον αγοραστή ή τις οικονοµικές του δραστηριότητες µπορούν να συνδεθούν µε την πώληση, µε στόχο την προστασία του δηµοσίου συµφέ- ροντος, υπό τον όρο ότι όλοι οι εν δυνάµει αγοραστές είναι (16) ΕΕ C 209 της 10. 7. 1997, σ. 3. υποχρεωµένοι να εκπληρώσουν αυτή την υποχρέωση και είναι σε θέση να το πράξουν. (88) Από την προαναφερόµενη ανακοίνωση προκύπτει ότι, στις διαδικασίες πώλησης της δηµόσιας περιουσίας, τα κράτη µέλη δεν είναι υποχρεωµένα ούτε να οργανώσουν διαδικα- σίες επίσηµου διαγωνισµού, ούτε να εφαρµόσουν τις διατά- ξεις των οδηγιών που αφορούν τις δηµόσιες συµβάσεις. Συνεπώς, ανεξάρτητα από το εάν υπήρξε ή όχι ενεργή και ευρεία διαφήµιση, η πώληση δηµόσιας περιουσίας µέσω απευθείας συµφωνίας είναι αποδεκτή στα πλαίσια της κοινο- τικής νοµοθεσίας. (89) Όσον αφορά την τιµή πώλησης της επιχείρησης και στις περιπτώσεις πώλησης που πραγµατοποιούνται χωρίς τη δια- δικασία του επίσηµου διαγωνισµού, η Επιτροπή, συνήθως, επιβάλλει µόνο την τιµή πώλησης η οποία πρέπει να ευθυ- γραµµίζεται µε την αξία της αγοράς των περιουσιακών στοι- χείων, όπως προκύπτει από την αξιολόγηση του ανεξάρτη- του πραγµατογνώµονα. (90) Καταρχάς, πρέπει να παρατηρηθεί ότι µια ανεξάρτητη πραγ- µατογνωµοσύνη είχε ήδη πραγµατοποιηθεί πριν από τις τελι- κές διαπραγµατεύσεις, σύµφωνα µε το άρθρο 2343 του ιταλικού Αστικού Κώδικα. Ο πραγµατογνώµονας που ορίστηκε από το ∆ικαστήριο της Ρώµης είχε εκτιµήσει τη συνολική αξία της Centrale del Latte di Roma SpA στα 75,272 δισεκατοµµύρια ιταλικές λίρες. Η Επιτροπή παρατη- ρεί ότι η πώληση έγινε στον πλειοδότη. Επίσης, αυτή η προσφορά (106,6 δισεκατοµµύρια ιταλικές λίρες) ήταν υψηλότερη κατά 29 % της αξίας της αγοράς της επι- χείρησης, όπως υπολογίστηκε από την πραγµατογνωµοσύνη. (91) Όσον αφορά τους όρους πώλησης, η Επιτροπή παρατηρεί, καταρχάς, ότι η πώληση δηµόσιας περιουσίας υπό ειδικούς όρους είναι αποδεκτή σύµφωνα µε το κοινοτικό δίκαιο, εάν αυτοί οι όροι δεν αποτελούν διάκριση από την πλευρά του αγοραστή. Στην εν λόγω πώληση, πράγµατι, όλοι οι όροι (εξασφάλιση των θέσεων εργασίας, εκπόνηση ενός επιχειρη- µατικού σχεδίου, υποχρέωση αγοράς του 80 % τουλάχιστον των πρώτων υλών από τοπικούς παραγωγούς και απαγό- ρευση µετακίνησης του τόπου παραγωγής για πέντε έτη) δεν είναι µεροληπτικοί από την πλευρά του αγοραστή. Όµως, η Επιτροπή θεωρεί ότι µερικοί από αυτούς τους όρους µπο- ρούν να επηρεάσουν την πραγµατική τιµή της αγοράς της επιχείρησης. Όσον αφορά τη διατήρηση των θέσεων εργα- σίας, η Επιτροπή επισήµανε ότι ο αγοραστής δεσµεύτηκε να διατηρήσει µόνο 200 θέσεις εργασίας από τις υπάρχουσες 392. Λαµβάνοντας υπόψη τις άλλες προσφορές και τις εκτιµήσεις του επιχειρηµατικού σχεδίου, αυτός ο αριθµός θέσεων εργασίας φαίνεται να είναι κατάλληλος για την οµαλή λειτουργία της εταιρείας. Επίσης, ο αγοραστής δεσµεύτηκε να εκπονήσει ένα βιοµηχανικό σχέδιο συνολικού ποσού 59,409 δισεκατοµµυρίων ιταλικών λιρών, υψηλότε- ρου από αυτό που πρότειναν οι άλλοι υποψήφιοι. Αναφο- ρικά µε τους άλλους όρους, αυτοί φαίνεται να έχουν ως στόχο τη διασφάλιση της συνέχισης του πρότυπου παραγωγής της εταιρείας. Συνεπώς, η Επιτροπή συµφωνεί µε τις ιταλικές αρχές που θεωρούν ότι δεν είναι δυνατό να υπολογιστούν οι επιπτώσεις αυτών των όρων στην τιµή της αγοράς και ότι αυτές οι επιπτώσεις µπορούν να εξουδετε- ρωθούν µε βάση το γεγονός ότι η προσφορά του επιλεγµέ- νου υποψηφίου είναι ουσιαστικά µεγαλύτερη από την αξία της επιχείρησης, όπως προκύπτει από την ανεξάρτητη πραγ- µατογνωµοσύνη (42 %). L 265/24 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 19. 10. 2000 (92) (93) (94) Έτσι λοιπόν, διασκεδάστηκαν οι αµφιβολίες που η Επιτροπή αρχικά διατηρούσε σε σχέση µε την ενδεχόµενη χορήγηση κρατικής ενίσχυσης, σύµφωνα µε το άρθρο 87 παράγραφος 1 της συνθήκης, στον αγοραστή κατά τη διαδικασία ιδιωτι- κοποίησης. Λαµβάνοντας υπόψη τα προαναφερόµενα συµπεράσµατα, η Επιτροπή θεώρησε ότι δεν υπήρχε η ανάγκη περαιτέρω εξέ- τασης των όρων πώλησης, σύµφωνα µε τα άρθρα 87, 88 και 89 της συνθήκης. Ενδεχόµενες παρεκκλίσεις σύµφωνα µε το άρθρο 87 της συνθήκης Λαµβάνοντας υπόψη την προηγούµενη αξιολόγηση, η Επι- τροπή συµπέραινε ότι η ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης σύµφωνα µε το άρθρο 87 παράγραφος 1 της συνθήκης µπορεί να επιβεβαιωθεί µόνο για µία από τις τρεις πλευρές που αρχικά εξετάστηκαν για την έναρξη της διαδικασίας σύµφωνα µε όσα προβλέπονται από το άρθρο 88 παράγρα- φος 2, αυτή που αφορά την αντιστάθµιση των ζηµιών χρήσεως της ACCL. (95) Παρ’ όλα αυτά, η απαγόρευση της χορήγησης κρατικής βοήθειας σύµφωνα µε το άρθρο 87 παράγραφος 1 δεν είναι άνευ όρων. Οι παρεκκλίσεις που αναφέρονται στην παρά- γραφο 2 του ίδιου άρθρου είναι προφανώς µη εφαρµόσιµες λόγο της φύσης των µέτρων της εν λόγω ενίσχυσης και των στόχων αυτών. Εξάλλου, η Ιταλία δεν επικαλέστηκε τη δυνα- τότητα εφαρµογής του άρθρου 87 παράγραφος 2 για τα µέτρα αυτά. (96) Το άρθρο 87 παράγραφος 3 διευκρινίζει τις συνθήκες στις οποίες η κρατική ενίσχυση µπορεί να θεωρηθεί συµβατή µε την κοινή αγορά. Αυτή η συµβατότητα πρέπει να αξιολο- γηθεί από την άποψη της Κοινότητας και όχι από την άποψη του µεµονωµένου κράτους µέλους. Για το συµφέρον της λειτουργίας της κοινής αγοράς, οι παρεκκλίσεις στην απαγόρευση της χορήγησης κρατικής βοήθειας πρέπει να ερµηνευτούν περιοριστικά. (97) Το άρθρο 87 παράγραφος 3 στοιχείο α) είναι εµφανώς µη εφαρµόσιµο επειδή η ενίσχυση δεν προορίζεται για την ανάπτυξη περιοχών όπου το βιοτικό επίπεδο είναι ασυνήθι- στα χαµηλό ή όπου υπάρχει σοβαρή µορφή υποαπα- σχόλησης. (98) Όσον αφορά το άρθρο 87 παράγραφος 3 στοιχείο β), η εν λόγω ενίσχυση δεν προορίζεται ούτε για να προωθήσει την υλοποίηση ενός σηµαντικού σχεδίου κοινού, ευρωπαϊκού συµφέροντος και ούτε για να επανορθώσει κάποια σοβαρή διατάραξη της ιταλικής οικονοµίας. (99) Η ενίσχυση δεν προορίζεται, ούτε είναι κατάλληλη για την υλοποίηση των στόχων που αναφέρονται στο άρθρο 87 παράγραφος 3 στοιχείο δ). (100) Σύµφωνα µε το άρθρο 87 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συνθήκης, µπορούν να θεωρηθούν συµβατές µε την κοινή αγορά οι ενισχύσεις που προορίζονται για τη διευκόλυνση της ανάπτυξης κάποιων δραστηριοτήτων ή κάποιων οικονο- µικών περιοχών, εφόσον δεν αλλοιωθούν οι όροι συναλ- λαγών ούτως ώστε να αντιτίθενται στο κοινό συµφέρον. (101) Προκαταρκτικά, η Επιτροπή παρατηρεί ότι ανάµεσα στα τέλη του 1992 και την πώληση κατά τα µέσα του 1997, η ACCL διεξήγε τη δραστηριότητά της στα πλαίσια ενός καθεστώτος δηµόσιας υπηρεσίας, όπου οι ενδεχόµενες ζηµιές χρήσεως θα αντισταθµίζονταν από το δήµο Ρώµης. Σχετικά µε αυτό, η Επιτροπή θα θεωρούσε κανονικά αυτές τις αντισταθµίσεις ως ενίσχυση για τη λειτουργία, οποία δεν µεταφράζεται σε καµία ανάπτυξη στον τοµέα ή στην περιφέ- ρεια (17). (102) Όµως, η Ιταλία ισχυρίζεται ότι αυτή η ενίσχυση ανταποκρί- νεται στους όρους της παρέκκλισης που προβλέπεται από το άρθρο 87 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συνθήκης, επειδή είναι συµβατή µε τις κοινοτικές κατευθυντήριες γραµµές για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση των προβληµατικών επι- χειρήσεων (18). Σε µια πρώτη φάση, η Επιτροπή είχε αξιο- λογήσει αυτές τις διατάξεις υπό το πρίσµα των κοινοτικών κατευθυντήριων γραµµών που ίσχυαν την εποχή στην οποία είχαν χορηγηθεί οι ενισχύσεις και είχε ξεκινήσει η διαδικασία σύµφωνα µε το άρθρο 87 παράγραφος 2 της συνθήκης. Οι εν λόγω κατευθυντήριες γραµµές, στη συνέχεια, κωδικοποι- ήθηκαν κατά τα µέσα του 1999 (19). Σύµφωνα µε το σηµείο 7. 5 β) αυτών των νέων κατευθυντήριων γραµµών, η Επι- τροπή εξετάζει τη συµβατότητα µε την κοινή αγορά για οποιαδήποτε ενίσχυση που έχει ως στόχο τη διάσωση και την αναδιάρθρωση και χορηγήθηκε πριν από την έναρξη ισχύος, µε βάση τους προσανατολισµούς που ίσχυαν τη στιγµή της χορήγησης της ενίσχυσης. (103) Επειδή η ACCL εµφάνιζε συστηµατικά ετήσιες ζηµίες, µπο- ρεί να θεωρηθεί ότι ικανοποιούσε τους όρους για να θεω- ρηθεί προβληµατική επιχείρηση, σύµφωνα µε το σηµείο 2. 1 των εφαρµόσιµων προσανατολισµών. (104) Κατά την κρίση της Επιτροπής, η αντιστάθµιση των χρεών που υλοποιήθηκε από το δήµο Ρώµης δεν είναι συµβατή µε το γενικό στόχο της διάσωσης των προβληµατικών επιχειρή- σεων, ο οποίος είναι απλώς η προσφορά σε αυτές τις επι- χειρήσεις κάποιας ανακούφισης βραχυπρόθεσµα ενώ γίνο- νται προσπάθειες να βρεθεί µια λύση µακροπρόθεσµα. Για να µπορούν να εγκριθούν, οι ενισχύσεις διάσωσης πρέπει: — να συνίστανται σε ταµειακές ενισχύσεις µε τη µορφή πιστωτικών εγγυήσεων ή πληρωτέων πιστώσεων που επι- βαρύνονται µε τόκους αντίστοιχους µε αυτούς της αγο- ράς, — να είναι περιορισµένο το ποσό τους, καλύπτοντας µόνον όσα χρειάζονται για να διατηρηθεί ενεργή η επιχείρηση (για παράδειγµα, κάλυψη των µισθολογικών επιβαρύν- σεων, του τρέχοντος ανεφοδιασµού), — να καταβληθούν µόνο για την απαραίτητη χρονική περίοδο (κατά κανόνα όχι άνω των έξι µηνών) έως τον καθορισµό των απαραίτητων και πραγµατοποιήσιµων µέτρων εξυγίανσης, — να έχουν ως κίνητρο οξείες κοινωνικές δυσκολίες και να µην έχουν αρνητικές και αδικαιολόγητες επιπτώσεις πάνω στη βιοµηχανική και αγροτική κατάσταση σε άλλα κράτη µέλη, — κατά κανόνα, να χορηγούνται εφάπαξ. (17) Βλέπε υποσηµείωση 5. (18) Βλέπε υποσηµείωση 11. (19) ΕΕ C 288 της 9. 10. 1999, σ. 2. 19. 10. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 265/25 (105) Οι προαναφερόµενες ετήσιες αντισταθµίσεις δεν συνεπάγο- νται απόδοση µε τόκους αντίστοιχους µε αυτούς της αγο- ράς και δεν αποτελούν πράξεις εφάπαξ. Συνεπώς, δεν µπορεί να θεωρηθεί ότι ικανοποιούν τους όρους που καθορίζονται από τους προσανατολισµούς για τις κρατικές ενισχύσεις για τη διάσωση των προβληµατικών επιχειρήσεων. (106) Στα πλαίσια των εφαρµόσιµων προσανατολισµών, η έγκριση µιας ενίσχυσης για την αναδιάρθρωση, είναι δυνατή µόνον όταν ικανοποιούνται οι ακόλουθοι όροι γενικής φύσεως: a) Επαναφορά της απόδοσης Όλα τα σχέδια αναδιάρθρωσης πρέπει να επιτρέπουν την επαναφορά της βιωσιµότητας της επιχείρησης µακρο- πρόθεσµα, σε εύλογο χρονικό διάστηµα και µε βάση ρεαλιστικές υποθέσεις για τις µελλοντικές λειτουργικές συνθήκες. Η βελτίωση της αποδοτικότητας πρέπει να αποτελεί κατά κύριο λόγο αποτέλεσµα των µέτρων εξυ- γίανσης και µπορεί να βασιστεί σε εξωτερικούς παράγο- ντες µόνον όταν πρόκειται για προβλέψεις που εν γένει είναι αποδεκτές σχετικά µε την εξέλιξη αυτών των ίδιων παραγόντων. Για να ανταποκριθεί στα κριτήρια αποδοτι- κότητας, το σχέδιο αναδιάρθρωσης πρέπει να επιτρέψει στην επιχείρηση να καλύψει το σύνολο του κόστους, περιλαµβανοµένης και της απόσβεσης και των δηµοσιο- νοµικών επιβαρύνσεων, καθώς και απόδοση του ελάχι- στου κεφαλαίου τέτοια, ώστε να µπορεί να αντιµετωπι- στεί ο ανταγωνισµός, µε βάση τους πόρους της ίδιας της επιχείρησης. b) Πρόβλεψη των καταχρηστικών στρεβλώσεων ανταγω- νισµού που προκαλούνται από την ενίσχυση Πρέπει να υιοθετηθούν µέτρα που έχουν ως στόχο την πρόληψη, στο µέτρο του δυνατού, των αρνητικών επιπτώσεων για τους ανταγωνιστές. Στην περίπτωση που η αντικειµενική αξιολόγηση της προσφοράς και της ζήτησης εντοπίζει µια υπέρµετρη παραγωγική ικανότητα, το σχέδιο αναδιάρθρωσης πρέπει να συµβάλλει, αναλο- γικά µε το ποσό της ενίσχυσης που λαµβάνεται, στην αναδιάρθρωση της ενδιαφερόµενης αγοράς στην Ευρω- παϊκή Κοινότητα µε µείωση ή µη αναστρέψιµη παύση των παραγωγικών ικανοτήτων. c) Αναλογικότητα των ενισχύσεων µε τις δαπάνες και τα οφέλη της αναδιάρθρωσης Το ποσό και το µέγεθος της ενίσχυσης πρέπει να περιορί- ζονται στο ελάχιστο απαραίτητο για να επιτραπεί η ανα- διάρθρωση και πρέπει να ρυθµιστούν αναλογικά µε τα προβλεπόµενα οφέλη σε κοινοτικό επίπεδο. Συνεπώς, οι δικαιούχοι των ενισχύσεων πρέπει να συµβάλλουν κατά σηµαντικό τρόπο στο πρόγραµµα αναδιάρθρωσης, είτε µε ίδια κεφάλαια είτε ανατρέχοντας σε εξωτερικές πηγές εµπορικής χρηµατοδότησης. Για να µειωθούν στο ελάχι- στο οι επιπτώσεις, πρέπει να αποφευχθεί η χορήγηση της ενίσχυσης µε τη µορφή ή για ένα ποσό τέτοιο που να επιτρέπει στην επιχείρηση να διαθέτει επιπρόσθετη ρευ- στότητα που θα µπορούσε να χρησιµοποιηθεί για επιθε- τικές πρωτοβουλίες µε αποτέλεσµα τη διατάραξη της αγοράς. d) Πλήρης υλοποίηση του σχεδίου αναδιάρθρωσης και τήρηση των όρων Η επιχείρηση πρέπει να υλοποιήσει πλήρως το σχέδιο αναδιάρθρωσης που εγκρίθηκε από την Επιτροπή και να εκπληρώσει όλες τις προβλεπόµενες υποχρεώσεις από την απόφαση της Επιτροπής. e) Έλεγχος και ετήσια έκθεση Η χορήγηση των ενισχύσεων για την αναδιάρθρωση πρέ- πει να αποτελέσει αντικείµενο περιοδικών ελέγχων µε βάση κατάλληλες εκθέσεις. (107) Γενικά, δεν υπάρχει κάποια συνάφεια µεταξύ του καθεστώ- τος «δηµόσιας υπηρεσίας» για την κάλυψη των ζηµιών και των ενδεχόµενων παρεµβάσεων αναδιάρθρωσης που ξεκίνησε η επιχείρηση στο εσωτερικό της. Εξάλλου, η αντιστάθµιση των χρεών ξεκίνησε από το 1992, ενώ το σχέδιο αναδιάρ- θρωσης (που ονοµάζεται «επιχειρηµατικό σχέδιο 1995- 1997») άρχισε µόνο το 1995. (108) Όσον αφορά την επαναφορά της αποδοτικότητας εντός ενός εύλογου χρονικού διαστήµατος, το επιχειρηµατικό σχέδιο βασίζεται στα ακόλουθα µέτρα: — µείωση κατά 5,6 % του βιοµηχανικού κόστους µε µεγα- λύτερη αποτελεσµατικότητα της βιοµηχανικής επεξεργα- σίας, — µείωση του γενικού κόστους επεξεργασίας κατά 37,5 %, που θα πραγµατοποιηθεί κυρίως µε τη µείωση του προσωπικού και των γενικών διοικητικών δαπανών. Η µείωση του προσωπικού που προβλέπεται από το επι- χειρηµατικό σχέδιο ήταν σχεδόν 200 µονάδες (από τους 488 απασχολούµενος πριν από το επιχειρηµατικό σχέ- διο έως έναν στόχο 280 το 1997). Η µείωση του σχετικού λειτουργικού κόστους εκτιµήθηκε στα 15 δισε- κατοµµύρια ιταλικές λίρες ανά έτος, — υλοποίηση ενός σχεδίου επενδύσεων των 9,8 δισεκατοµ- µυρίων ιταλικών λιρών ανά έτος έως το 1997, µε στόχο κυρίως τον εκσυγχρονισµό των υπαρχουσών γραµµών παραγωγής, ιδιαίτερα της γραµµής του γάλακτος UHT µακράς διαρκείας, — το επιχειρηµατικό σχέδιο βασιζόταν σε αναπροσανατολι- σµό της παραγωγής. Προβλέπει συνολική αύξηση κατά 6 % των πωλήσεων των συσκευασµένων προϊόντων µε βάση το γάλα. Συνολικά, αυτό το ποσοστό αντιστοιχεί σε µείωση κατά 5 % της παραγωγής του νωπού γάλα- κτος και σηµαντική αύξηση στην παραγωγή άλλων γαλακτοκοµικών προϊόντων: κρέµα γάλακτος (+ 60 %), γιαούρτι και γάλα µακράς διαρκείας (300 %). Έως το 1997 προβλεπόταν αύξηση κατά 37 % του κύκλου εργασιών της επιχείρησης, — αναδιάρθρωση της γραµµής διανοµής, η οποία θεωρείται αναποτελεσµατική, και ανάπτυξη µιας νέας πολιτικής εµπορευµατοποίησης. (109) Το επιχειρηµατικό σχέδιο της ACCL περιλαµβάνει ένα σηµα- ντικό αριθµό από µέτρα-κλειδιά σε εσωτερικό επίπεδο που µπορούν να θεωρηθούν ως σχέδιο εξυγίανσης σύµφωνα µε τους κοινοτικούς προσανατολισµούς. Παρ’ όλα αυτά, εξ αρχής το σχέδιο δεν προέβλεπε πραγµατική επαναφορά της αποδοτικότητας, αλλά αύξηση των καθαρών αποτελεσµάτων (από – 13 δισεκατοµµύρια ιταλικές λίρες το 1995 σε – 5,9 δισεκατοµµύρια ιταλικές λίρες το 1997) που θα έθετε µόνο τις βάσεις για την κερδοφορία. Συνεπώς, το σχέδιο δεν προέβλεπε την επαναφορά της κερδοφορίας σύµφωνα µε τους προσανατολισµούς, δηλαδή την επαρκή απόδοση για την κάλυψη των συνολικών δαπανών και κάποια απόδοση του κεφαλαίου. Αν και το 1998, µετά από την ιδιωτικο- ποίηση, η επιχείρηση πράγµατι σηµείωσε θετικά αποτελέ- σµατα (1,5 δισεκατοµµύρια ιταλικές λίρες), η Επιτροπή θεω- ρεί ότι, εξ αιτίας της πώλησης της εταιρείας, η νέα οντότητα L 265/26 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 19. 10. 2000 δεν µπορεί να θεωρηθεί ως προβληµατική επιχείρηση [βλέπε τίτλο 7 των νέων κοινοτικών προσανατολισµών για τις κρα- τικές ενισχύσεις µε στόχο τη διάσωση και την αναδιάρθρωση των προβληµατικών επιχειρήσεων (20)]. Επίσης, αυτά τα κέρδη φαίνεται να οφείλονται στην υλοποίηση ενός πρόσθε- του συνόλου µέτρων. Πέρα από αυτά, το γεγονός ότι τα αποτελέσµατα της χρήσης για το 1997 είναι καθαρά αρνη- τικά (– 57,1 δισεκατοµµύρια ιταλικές λίρες), ακόµη και µε την ύπαρξη κάποιου έκτακτου κόστους που σχετίζεται µε τη διαδικασία εκκαθάρισης της ACCL, δίνεται η δυνατότητα να σκεφτεί κανείς ότι το επιχειρηµατικό σχέδιο (το οποίο εγκρίθηκε από την Ιταλία) δεν υλοποιήθηκε πλήρως. Συνεπώς, η Επιτροπή δεν µπορεί να θεωρήσει ότι µε αυτό τον τρόπο ικανοποιείται ο πρώτος όρος των προσανατο- λισµών που αφορά την αναδιάρθρωση. (110) Όσον αφορά την τήρηση του δεύτερου όρου, το επιχειρηµα- τικό σχέδιο της ACCL για την περίοδο 1995/97 δεν περι- λαµβάνει καµία διάταξη σχετικά µε τα µέτρα που υιοθετήθη- καν για να αντισταθµιστούν, στο µέτρο του δυνατού, οι αρνητικές επιπτώσεις για τους ανταγωνιστές. Επίσης, η ενί- σχυση στην αναδιάρθρωση των τοµέων που υποφέρουν από υπερβάλλον δυναµικό σε ευρωπαϊκό επίπεδο, πρέπει να συµ- βάλλει στο έργο αναδιάρθρωσης του ίδιου του τοµέα µε τη µείωση ή τη µη αναστρέψιµη κατάργηση δυναµικού. Η ACCL δραστηριοποιήθηκε στον τοµέα του γάλακτος και των γαλακτοκοµικών προϊόντων, στον οποίο παρατηρείται έντονα υπερβάλλον δυναµικό σε κοινοτικό επίπεδο. Αυτό µπορεί να αποδειχθεί από την ύπαρξη (κατά τη διάρκεια της περιόδου στην οποία έλαβε χώρα η διαδικασία αναδιάρ- θρωσης) αυστηρών τοµεακών περιορισµών στις επενδύσεις, είτε στο επίπεδο της πρωτογενούς παραγωγής [άρθρο 6 του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 950/97 του Συµβουλίου, της 20ής Μαΐου 1997, που αφορά τη βελτίωση της αποτελεσµατι- κότητας στις αγροτικές δοµές (21)], είτε στο επίπεδο της επεξεργασίας και εµπορίας των γαλακτοκοµικών προϊόντων [σηµείο 2. 3 του παραρτήµατος της απόφασης 94/173/ΕΚ της Επιτροπής στις 22 Μαρτίου 1994 (22)]. Ούτε το επι- χειρηµατικό σχέδιο και ούτε τα σχόλια των ιταλικών αρχών περιέχουν καµία ένδειξη σχετική µε την εξάλειψη του παραγωγικού ή εµπορικού δυναµικού. Συνεπώς, κατά την κρίση της Επιτροπής, δεν ικανοποιείται ο δεύτερος όρος των προσανατολισµών που αφορά την αναδιάρθρωση. (111) Ο τρίτος όρος αναφέρεται στην αναλογικότητα µεταξύ του κόστους της ενίσχυσης στην αναδιάρθρωση και των οφελών που πηγάζουν από αυτά σε κοινοτικό επίπεδο. Αυτός ο όρος δεν τηρείται διότι, µε δεδοµένη τη µορφή που έλαβε η ενίσχυση (αντιστάθµιση των ζηµιών χρήσεως), η Επιτροπή δεν µπορεί να θεωρήσει ότι οι ενισχύσεις περιορίστηκαν στο ελάχιστο που ήταν απαραίτητο για να επιτραπεί η αναδιάρ- θρωση. Αντιθέτως, το σύστηµα αντιστάθµισης του χρέους που υιοθετήθηκε από την επιχείρηση συνέχισε να επιφέρει ρευστότητα σε µεγαλύτερο µέγεθος από εκείνο το οποίο είναι απαραίτητο για τη διαδικασία αναδιάρθρωσης (βλέπε αιτιολογική σκέψη 107). (112) Συνεπώς, η Επιτροπή θεωρεί ότι το µέγεθος της ενίσχυσης δεν τηρεί τους εφαρµόσιµους προσανατολισµούς για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση των προβληµατικών επι- χειρήσεων. (20) ΕΕ C 288 της 9. 10. 1999 σ 2. (21) ΕΕ L 142 της 2. 6. 1997, σ. 1. (22) Απόφαση που καθορίζει τα κριτήρια επιλογής σχετικά µε τις επενδύσεις που προορίζονται για τη βελτίωση των συνθηκών µεταποίησης και εµπορευµατοποίησης των γεωργικών και δασοκοµικών προϊόντων που καταργεί την απόφαση 90/342/ΕΟΚ (ΕΕ L 79 της 23. 3. 1994, σ. 29). ∆υνατότητα εφαρµογής του άρθρου 86 παράγραφος 2 της συνθήκης (113) Κατά την έναρξη της διαδικασίας σύµφωνα µε όσα προβλέ- πονται από το άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης, η Επιτροπή θεώρησε ότι οι δραστηριότητες της ACCL δεν παρουσιάζουν ιδιαιτερότητα που να επιτρέπει την αξιο- λόγηση σε σχέση µε την παρέκκλιση, σύµφωνα µε το άρθρο 86 παράγραφος 2 της συνθήκης (23). Επίσης, η Επιτροπή θεώρησε ότι οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στη παραγωγή και εµπορία των προϊόντων που αναφέρονται στο παράρτηµα Ι της συνθήκης και καλύπτονται από µια κοινή οργάνωση των αγορών δεν µπορούν να θεωρηθούν επιχειρή- σεις στις οποίες ανατίθεται η διαχείριση των υπηρεσιών γενικού οικονοµικού συµφέροντος, σύµφωνα µε το άρθρο 86 παράγραφος 2 της συνθήκης. (114) Στην απάντησή τους, οι ιταλικές αρχές αµφισβήτησαν την άποψη που εκφράστηκε από την Επιτροπή. (115) Συνεπώς, η Επιτροπή που εκφράστηκε προηγουµένως σχετικά µε το ανεφάρµοστο του άρθρου 87 παράγραφος 2 της συνθήκης για µια επιχείρηση παραγωγής και εµπορίας γαλακτοκοµικών προϊόντων. επιβεβαιώνει άποψη την V ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ (116) Η Επιτροπή θεωρεί ότι τα µέτρα αντιστάθµισης των ζηµιών χρήσεως που υπέστη η ACCL µεταξύ 1992 και 1997 αποτελούν κρατική ενίσχυση σύµφωνα µε το άρθρο 87 παράγραφος 1 της συνθήκης. (117) Εξάλλου, η Επιτροπή θεωρεί ότι τα προαναφερόµενα µέτρα δεν αποτελούν κρατική ενίσχυση σύµφωνα µε το άρθρο 87 παράγραφος 1 της συνθήκης προς όφελος των γαλακτοπα- ραγωγών της περιφέρειας Λάτσιο. Κατά τον ίδιο τρόπο, η Επιτροπή θεωρεί ότι η διαδικασία ιδιωτικοποίησης της ACCL δεν περιέχει κρατική ενίσχυση σύµφωνα µε το άρθρο 87 παράγραφος 1 της συνθήκης. (118) Η Επιτροπή εκφράζει τη δυσαρέσκειά της για το γεγονός ότι η Ιταλία προέβη κατά τρόπο παράνοµο στη χορήγηση των προαναφερόµενων ενισχύσεων, παραβιάζοντας το άρθρο 88 παράγραφος 3 της συνθήκης. (119) Για τους προαναφερόµενους λόγους, σχετικά µε τις ενισχύ- σεις που ικανοποιούν τους όρους του άρθρου 87 παράγρα- φος 1 της συνθήκης, δεν είναι εφαρµόσιµη καµία από τις παρεκκλίσεις που προβλέπονται από το άρθρο 87 παράγρα- φοι 2 και 3. Κατά τον ίδιο τρόπο, η παρέκκλιση του άρθρου 86 παράγραφος 2 δεν είναι εφαρµόσιµη σε τέτοιες ενισχύ- σεις, οι οποίες, συνεπώς, είναι ασυµβίβαστες µε την κοινή αγορά. (120) Το προαναφερόµενο συµπέρασµα δεν θίγει µια ενδεχόµενη τοποθέτηση της Επιτροπής, σύµφωνα µε τα άρθρα 87, 88 και 89 της συνθήκης σχετικά µε τις εν λόγω διατάξεις που περιλαµβάνονται στον ιταλικό νόµο αριθ. 142, της 8ης Ιουνίου 1990, και αφορούν τον κανονισµό της τοπικής αυτοδιοίκησης. (23) Βλέπε νοµολογία που αναφέρεται στην υποσηµείωση 7. 19. 10. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 265/27 (121) Σε περιπτώσεις όπως η συγκεκριµένη, στις οποίες χορηγού- νται µη κοινοποιούµενες ενισχύσεις χωρίς να αναµένεται η οριστική απόφαση της Επιτροπής, η αναγκαστική εφαρµογή των διαδικαστικών κανόνων που καθορίζονται από το άρθρο 88 παράγραφος 3 της συνθήκης, των οποίων το ∆ικαστήριο αναγνώρισε την άµεση ισχύ µε τις δικαστικές αποφάσεις της 19ης Ιουνίου 1973 (υπόθεση 77/72, Carmine Capolongo κατά Azienda Agricola Maya) (24) της 11ης ∆εκεµβρίου 1973 (υπόθεση 120/73, Gebr. Lorenz GmbH κατά της Οµοσπονδιακής ∆ηµοκρατίας της Γερµανίας) (25) και της 22ας Μαρτίου 1977 (υπόθεση 78/76, Steinicke und Weinlig κατά της Οµοσπονδιακής ∆ηµοκρατίας της Γερµα- νίας) (26), εµποδίζει οποιαδήποτε αναδροµική νοµιµοποίηση των ενισχύσεων [απόφαση της 21ης Νοεµβρίου 1991 στην υπόθεση C-354/90, Fédération nationale du commerce extérieur des produits alimentaires και άλλοι κατά της Γαλλίας (27)]. (122) Το άρθρο 14 παράγραφος 1 του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συµβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, που αφορά τις διαδικασίες εφαρµογής του άρθρου 88 της συνθήκης ΕΚ (28) προβλέπει ότι, σε περίπτωση αρνητικών αποφάσεων που αφορούν παράνοµες ενισχύσεις, η Επιτροπή υιοθετεί µια απόφαση µε την οποία επιβάλλει στο ενδιαφε- ρόµενο κράτος µέλος να λάβει όλα τα απαραίτητα µέτρα για την ανάκτηση της ενίσχυσης από τον δικαιούχο. Η ανάκτηση είναι απαραίτητη για την επαναφορά στην προηγούµενη κατάσταση, εξαλείφοντας όλα τα οικονοµικά οφέλη που χορηγήθηκαν καταχρηστικά στον δικαιούχο µετά από την ηµεροµηνία χορήγησης της ενίσχυσης. (123) Το άρθρο 14 παράγραφος 2 του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 προβλέπει ότι τα ποσά που πρέπει να ανακτη- θούν είναι τοκοφόρα και υπολογίζονται µε βάση ένα κατάλληλο επιτόκιο το οποίο καθορίζεται από την Επι- τροπή. Οι τόκοι αρχίζουν να υπολογίζονται από την ηµε- ροµηνία στην οποία η παράνοµη ενίσχυση τέθηκε στη διάθεση του δικαιούχου, έως την ηµεροµηνία της ανάκτησής της. (124) Η ανάκτηση των ενισχύσεων πρέπει να πραγµατοποιηθεί σύµφωνα µε τους διαδικαστικούς κανόνες του ιταλικού δικαίου. Το ποσό αυτών των ενισχύσεων είναι τοκοφόρο από την ηµεροµηνία χορήγησής τους έως τη στιγµή της πραγµα- τικής τους ανάκτησης. Αυτοί οι τόκοι υπολογίζονται µε βάση το επιτόκιο της αγοράς, µε αναφορά στο επιτόκιο που χρησιµοποιείται για τον υπολογισµό της ενδεχόµενης επι- δότησης στα πλαίσια των ενισχύσεων που προορίζονται για τους σκοπούς των περιφερειών (29). (125) Σε αυτή την περίπτωση, είναι απαραίτητο να διευκρινιστεί ο φορέας από τον οποίο θα πραγµατοποιηθεί η ανάκτηση. Μεταξύ του 1992 και του 1997 η ACCL ήταν δικαιούχος ενισχύσεων συνολικού ποσού 96,6 δισεκατοµµυρίων ιτα- λικών λιρών για την αντιστάθµιση των ζηµιών χρήσεως. Με απόφαση του δήµου Ρώµης, της 8ης Ιουλίου 1996, τα περιουσιακά στοιχεία της ACCL µεταφέρθηκαν από την (24) Συλλογή 1973, σ. 611. (25) Συλλογή 1973, σ. 1417. (26) Συλλογή 1977, σ. 595. (27) Συλλογή 1991, σ. Ι-5505. (28) ΕΕ L 83 της 27. 3. 1999, σ. 1. (29) ΕΕ C 74 της 10. 3. 1998, σ. 9. Centrale del Latte di Roma SpA. Αυτή η τελευταία επι- χείρηση στη συνέχεια πωλήθηκε σε κανονικές συνθήκες αγο- ράς, πράξη χάρη στην οποία το κράτος επέτυχε το καλύτερο δυνατόν οικονοµικό αποτέλεσµα, σε σχέση µε µια τυπική εκκαθάριση. Στα πλαίσια αυτά, η Επιτροπή θεωρεί ότι η εν λόγω πράξη ισοδυναµεί µε ένα «διακανονισµό περιουσιακών στοιχείων» στον οποίο η Centrale del Latte di Roma SpA υπήρξε µόνον ένα µέσο. Επίσης, ο αγοραστής (ένας µεγάλος βιοµηχανικός ιδιωτικός όµιλος) δεν έλαβε οφέλη που προ- κύπτουν από τις προηγούµενες ενισχύσεις, διότι δεν αποτε- λεί πλέον νοµικό πρόσωπο και, συνεπώς, δεν είναι υποχρεω- µένος να επιστρέψει τις εν λόγω ενισχύσεις. Συνεπώς, οι ενισχύσεις θα πρέπει να επιστραφούν από την ACCL. (126) Η παρούσα απόφαση δεν θίγει τα ενδεχόµενα συµπεράσµατα που η Επιτροπή µπορεί να εξαγάγει σχετικά µε τη χρηµατο- δότηση της κοινής αγροτικής πολιτικής εκ µέρους του ΕΓΤΠΕ, ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Άρθρο 1 Τα µέτρα αντιστάθµισης των ζηµιών χρήσεως που υπέστη η 1. Azienda Comunale Centrale del Latte di Roma µεταξύ 1992 και 1997 δεν αποτελούν κρατική ενίσχυση, σύµφωνα µε το άρθρο 87 παράγραφος 1 της συνθήκης, προς όφελος των γαλακτοπα- ραγωγών της περιφέρειας Λάτσιο. 2. Η διαδικασία ιδιωτικοποίησης της Azienda Comunale Cen- trale del Latte di Roma δεν συνεπάγεται κρατική ενίσχυση σύµφωνα µε το άρθρο 87 παράγραφος 1 της συνθήκης. 3. Τα µέτρα αντιστάθµισης των ζηµιών χρήσεως της Azienda Comunale Centrale del Latte di Roma µεταξύ 1992 και 1997 είναι ασυµβίβαστα µε την κοινή αγορά. Άρθρο 2 1. Οι ιταλικές αρχές θεσπίζουν όλα τα απαραίτητα µέτρα για να ανακτήσουν από τους δικαιούχους τις ενισχύσεις, που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 3, οι οποίες χορηγήθηκαν κατά τρόπο παράνοµο, εντός δύο µηνών από την κοινοποίηση της παρούσας απόφασης. 2. Η ανάκτηση πραγµατοποιείται σύµφωνα µε τους διαδικαστι- κούς κανόνες του ιταλικού δικαίου. Τα ποσά προς ανάκτηση είναι τοκοφόρα από την ηµεροµηνία την οποία τέθηκαν στη διάθεση των δικαιούχων έως τη στιγµή της πραγµατικής ανάκτησης. Ο τόκος υπολογίζεται µε βάση το επιτόκιο αναφοράς που χρησιµοποιείται για τον υπολογισµό της ισότιµης επιδότησης των ενισχύσεων για τους σκοπούς των περιφερειών. Άρθρο 3 Η Ιταλία ενηµερώνει την Επιτροπή, εντός προθεσµίας δύο µηνών από την κοινοποίηση της παρούσας απόφασης, για τα µέτρα που έλαβε για την εφαρµογή της. L 265/28 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 19. 10. 2000 Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Ιταλική ∆ηµοκρατία. Άρθρο 4 Βρυξέλλες, 11 Απριλίου 2000. Για την Επιτροπή Franz FISCHLER Μέλος της Επιτροπής


title: Az EGT-Vegyesbizottság 39/2000 határozata (2000. április 11.) az EGT-megállapodás egyes, a négy alapszabadságon kívül eső területeken folytatott együttműködésről szóló 31. jegyzőkönyvének módosításáról

eurovoc_concepts:
EU action
action programme
child
violence
woman
young person

formats: html pdf print

text: 130 HU Az Európai Unió Hivatalos Lapja 11/4. kötet 22000D0615(15) 2000. 6. 15. AZ EURÓPAI KÖZÖSSÉGEK HIVATALOS LAPJA L 141/67 AZ EGT-VEGYESBIZOTTSÁG 39/2000 HATÁROZATA (2000. április 11. ) az EGT-megállapodás egyes, a négy alapszabadságon kívül együttműködésről szóló 31. jegyzőkönyvének módosításáról eső területeken folytatott AZ EGT-VEGYESBIZOTTSÁG, tekintettel az Európai Gazdasági Térségről szóló, az Európai Gazdasági Térségről szóló megállapodás kiigazításáról szóló jegyzőkönyvvel módosított megállapodásra (a továbbiakban: a Megállapodás), és különösen annak 86. és 98. cikkére, mivel: (1) (2) (3) A Megállapodás 31. jegyzőkönyvét az 1996. október 28-i 55/96 EGT-vegyesbizottsági határozat (1) módosította. Helyénvaló kiterjeszteni a Megállapodásban résztvevő Szerződő Felek közötti együttműködést a gyermekekkel, a fiatalokkal és a nőkkel szembeni erőszak elleni küzdelmet szolgáló megelőző intéz- kedésekre (2000-2003) cselekvési programra (293/2000/EK európai parlamenti és tanácsi határozat) (2). A Megállapodás 31. jegyzőkönyvét ezért módosítani kell annak érdekében, hogy lehetséges legyen ez a kiterjesztett együttműködés 2000. január 1-jétől, (a Daphne program) vonatkozó közösségi A KÖVETKEZŐKÉPPEN HATÁROZOTT: A Megállapodás 31. jegyzőkönyvének 5. cikke a következőképpen módosul: 1. Az (8) bekezdés a következő francia bekezdéssel egészül ki: 1. cikk „– 32000 D 0293: Az Európai Parlament és a Tanács 2000. január 24-i 293/2000/EK határozata a gyermekekkel, a fiatalokkal és a nőkkel szembeni erőszak elleni küzdelmet szolgáló megelőző intézkedésekre vonatkozó közösségi cselekvési program (a Daphne program) (2000-2003) elfoga- dásáról (HL L 34. , 2000. 2. 9. , 1. o. ). ” 2. A (5) bekezdés szövegének helyébe a következő szöveg lép: „(5) Az EFTA-államok 1996. január 1-jétől részt vesznek a (8) bekezdés első két francia bekezdésé- ben említett közösségi programokban és fellépésekben, és 2000. január 1-jétől részt vesznek a harma- dik francia bekezdésben említett programban. ” Ez a határozat az azt követő napon lép hatályba, amikor a Megállapodás 103. cikkének (1) bekezdése sze- rint előírt utolsó értesítést eljuttatták az EGT-Vegyesbizottsághoz. 2. cikk A határozat 2000. január 1-jétől alkalmazandó. 3. cikk Ezt a határozatot az Európai Közösségek Hivatalos Lapjának EGT-re vonatkozó részében, illetve EGT-kiegészí- tésében közzé kell tenni. Kelt Brüsszelben, 2000. április 11-én. az EGT-Vegyesbizottság részéről az elnök F. BARBASO (1) HL L 85. , 1997. 3. 27. , 64. o. (2) HL L 34. , 2000. 2. 9. , 1. o


title: Gemensamma EES-kommitténs beslut nr 39/2000 av den 11 april 2000 om ändring av protokoll nr 31 till EES-avtalet, om samarbete inom särskilda områden vid sidan om de fyra friheterna

text: 15. 6. 2000 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 141/67 GEMENSAMMA EES-KOMMITTÉNS BESLUT nr 39/2000 av den 11 april 2000 om ändring av protokoll nr 31 till EES-avtalet, om samarbete inom särskilda områden vid sidan om de fyra friheterna GEMENSAMMA EES-KOMMITTÉN HAR FATTAT DETTA BESLUT med beaktande av avtalet om Europeiska ekonomiska samarbetsområdet, i dess lydelse enligt protokollet med justeringar av avtalet om Europeiska ekonomiska samarbetsområdet, nedan kallat avtalet, särskilt artiklarna 86 och 98 i detta, och av följande skäl: (1) (2) (3) Protokoll nr 31 till avtalet ändrades genom Gemensamma EES-kommitténs beslut nr 55/96 av den 28 oktober 1996 (1). Det är lämpligt att öka de avtalsslutande parternas samarbete till att omfatta ett program för gemenskapens insatser (Daphne-programmet) (2000–2003) för förebyggande åtgärder i kampen mot våld mot barn, ungdomar och kvinnor (Europaparlamentets och rådets beslut nr 293/2000/EG (2)). Följaktligen bör protokoll nr 31 till avtalet ändras för att detta utökade samarbete skall kunna inledas den 1 januari 2000. HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE. Artikel 5 i protokoll nr 31 till avtalet skall ändras på följande sätt: 1. Följande nya strecksats skall läggas till i artikel 8: Artikel 1 ”— 32000 D 0293: Europaparlamentets och rådets beslut nr 293/2000/EG av den 24 januari 2000 om att anta ett program för gemenskapens insatser (Daphne-programmet) (2000–2003) för förebyg- gande åtgärder i kampen mot våld mot barn, ungdomar och kvinnor (EGT L 34, 9. 2. 2000, s. 1). ” 2. Texten i punkt 5 skall ersättas med följande: ”5. Efta-staterna skall delta i de gemenskapsprogram och den verksamhet som avses i de två första strecksatserna i punkt 8 från och med den 1 januari 1996 och i det program som avses i den tredje strecksatsen från och med den 1 januari 2000. ” Artikel 2 Detta beslut träder i kraft dagen efter det att den sista anmälan enligt artikel 103. 1 i avtalet har gjorts till gemensamma EES-kommittén. Det skall tillämpas från och med den 1 januari 2000. Detta beslut skall offentliggöras i EES-delen av och EES-supplementet till Europeiska gemenskapernas officiella tidning. Artikel 3 Utfärdat i Bryssel den 11 april 2000. På Gemensamma EES-kommitténs vägnar F. BARBASO Ordförande (1) EGT L 85, 27. 3. 1997, s. 64. (2) EGT L 34, 9. 2. 2000, s. 1


title: Verordening (EG) nr. 749/2000 van de Commissie van 11 april 2000 houdende aanpassing van de totale hoeveelheden als bedoeld in artikel 3 van Verordening (EEG) nr. 3950/92 van de Raad tot instelling van een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten

eurovoc_concepts:
agricultural levy
milk
milk product
regulation of agricultural production

text: L 90/4 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 12. 4. 2000 VERORDENING (EG) Nr. 749/2000 VAN DE COMMISSIE van 11 april 2000 houdende aanpassing van de totale hoeveelheden als bedoeld in artikel 3 van Verordening (EEG) nr. 3950/92 van de Raad tot instelling van een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, (4) Gelet op Verordening (EEG) nr. 3950/92 van de Raad van 28 december 1992 tot instelling van een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten (1), laatstelĳk gewĳzigd bĳ Verorde- ning (EG) nr. 1256/1999 (2), en met name op artikel 3, lid 2 en artikel 4, lid 2, Overwegende hetgeen volgt: (1) (2) (3) In artikel 3, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 3950/92 is bepaald dat de totale gegarandeerde hoeveelheden voor Finland met maximaal 200 000 ton kunnen compensatie voor de Finse worden verhoogd als „SLOM”-producenten. Finland heeft overeenkomstig artikel 6 van Verordening (EG) nr. 671/95 van de Commissie (3), gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 1390/ 95 (4), de betrokken hoeveelheden voor het melkprĳsjaar 1999/2000 meegedeeld. In artikel 4, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 3950/92 is bepaald dat de individuele referentiehoeveelheid op deugdelĳk gemotiveerd verzoek van de producent zo wordt verhoogd of vastgesteld dat rekening wordt gehouden met veranderingen die van invloed zĳn op zĳn leveringen en/of zĳn rechtstreekse verkoop en dat de referentiehoeveelheid wordt verhoogd of vastgesteld op voorwaarde dat de andere referentiehoeveelheid van de producent met dezelfde hoeveelheid wordt verlaagd, respectievelĳk wordt ingetrokken. Deze aanpassingen mogen voor de betrokken lidstaat niet leiden tot een verhoging van de som van de in artikel 3 van Verordening (EEG) nr. 3950/92 bedoelde hoeveelheden voor levering en rechtstreekse verkoop. In geval van definitieve wĳziging van de individuele refe- rentiehoeveelheden worden de in bovengenoemd artikel 3 bedoelde hoeveelheden dienovereenkomstig aangepast. Spanje, België, Denemarken, Duitsland, Frankrĳk, Ierland, Italië, Nederland, Oostenrĳk, Portugal, Finland en het Verenigd Koninkrĳk hebben de op grond van artikel 4, lid 2, tweede alinea, van Verordening (EEG) nr. 3950/92 definitief omgezette hoeveelheden medegedeeld overeenkomstig artikel 8, derde streepje, van Verorde- ning (EEG) nr. 536/93 van de Commissie (5), laatstelĳk gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 1255/98 (6). De voor het tĳdvak van 1 april 1999 tot 31 maart 2000 geldende, in de tabel in artikel 3, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 3950/92 vastgestelde totale hoeveelheden moeten derhalve worden aangepast, en dus ook de voor de volgende tĳdvakken geldende en in de bĳlage bĳ die verordening vastgestelde hoeveelheden. De in deze verordening vervatte maatregelen zĳn in overeenstemming met het advies van het Comité van beheer voor melk en zuivelproducten, (5) (6) HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Verordening (EEG) nr. 3950/92 wordt als volgt gewĳzigd: 1. De tabel van artikel 3, lid 2, wordt vervangen door de tabel in bĳlage I bĳ deze verordening. 2. De bĳlage wordt vervangen door bĳlage II bĳ deze verorde- ning. Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op de zevende dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselĳk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 11 april 2000. Voor de Commissie Franz FISCHLER Lid van de Commissie (1) PB L 405 van 31. 12. 1992, blz. 1. (2) PB L 160 van 26. 6. 1999, blz. 73. (3) PB L 70 van 30. 3. 1995, blz. 2. (4) PB L 135 van 21. 6. 1995, blz. 4. (5) PB L 57 van 10. 3. 1993, blz. 12. (6) PB L 173 van 18. 6. 1998, blz. 14. 12. 4. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 90/5 „Totale referentiehoeveelheden voor het tĳdvak van 1 april 1999 tot en met 31 maart 2000 BĲLAGE I Lidstaten Leveringen Rechtstreekse verkoop (in ton) België Denemarken Duitsland (1) Griekenland Spanje Frankrĳk Ierland Italië Luxemburg Nederland Oostenrĳk Portugal Finland Zweden 3 152 062 4 454 411 27 768 016 629 817 5 469 725 23 816 298 5 236 758 9 703 974 268 098 10 990 667 2 563 309 1 862 977 2 396 730 3 300 000 158 369 937 96 800 696 97 225 419 500 9 006 226 086 951 84 025 186 092 9 484 9 462 3 000 Verenigd Koninkrĳk 14 394 532 195 515 (1) Waarvan 6 242 276 ton voor leveringen van producenten op het grondgebied van de nieuwe Länder en 11 091 ton voor rechtstreekse verkoop in de nieuwe Länder. ” L 90/6 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 12. 4. 2000 BĲLAGE II „BĲLAGE a) Totale referentiehoeveelheden als bedoeld in artikel 3, lid 2, van toepassing van 1 april 2000 tot en met 31 maart 2001 c) Totale referentiehoeveelheid als bedoeld in artikel 3, lid 2, van toepassing van 1 april 2002 tot en met 31 maart 2005 (in ton) (in ton) Lidstaten Leveringen Rechtstreekse verkoop Lidstaten Leveringen Rechtstreekse verkoop België Denemarken Duitsland Griekenland Spanje Frankrĳk Ierland Italië Luxemburg Nederland Oostenrĳk Portugal Finland Zweden Verenigd Koninkrĳk (1) 3 152 062 4 454 411 27 768 016 674 617 5 819 725 23 816 298 5 332 758 10 087 974 268 098 10 990 667 2 563 309 1 862 977 2 396 730 3 300 000 158 369 937 96 800 696 97 225 419 500 9 006 226 086 951 84 025 186 092 9 484 9 462 3 000 14 407 140 195 515 België Denemarken Duitsland Griekenland Spanje Frankrĳk Ierland Italië Luxemburg Nederland Oostenrĳk Portugal Finland Zweden 3 152 062 4 454 411 27 768 016 699 817 6 019 725 23 816 298 5 386 758 10 303 974 268 098 10 990 667 2 563 309 1 862 977 2 396 730 3 300 000 158 369 937 96 800 696 97 225 419 500 9 006 226 086 951 84 025 186 092 9 484 9 462 3 000 (1) Specifieke verhoging van het quotum voor toewĳzing aan Noord-Ierland. Verenigd Koninkrĳk 14 414 232 195 515 b) Totale referentiehoeveelheden als bedoeld in artikel 3, lid 2, van toepassing van 1 april 2001 tot en met 31 maart 2002 d) Totale referentiehoeveelheden als bedoeld in artikel 3, lid 2, van toepassing van 1 april 2005 tot en met 31 maart 2006 (in ton) (in ton) Lidstaten Leveringen Rechtstreekse verkoop Lidstaten Leveringen Rechtstreekse verkoop België Denemarken Duitsland Griekenland Spanje Frankrĳk Ierland Italië Luxemburg Nederland Oostenrĳk Portugal Finland Zweden Verenigd Koninkrĳk (1) 3 152 062 4 454 411 27 768 016 699 817 6 019 725 23 816 298 5 386 758 10 303 974 268 098 10 990 667 2 563 309 1 862 977 2 396 730 3 300 000 158 369 937 96 800 696 97 225 419 500 9 006 226 086 951 84 025 186 092 9 484 9 462 3 000 14 414 232 195 515 België Denemarken Duitsland Griekenland Spanje Frankrĳk Ierland Italië Luxemburg Nederland Oostenrĳk Portugal Finland Zweden 3 168 614 4 476 688 27 907 340 699 817 6 019 725 23 937 477 5 386 758 10 303 974 269 443 11 046 040 2 577 056 1 872 339 2 408 753 3 316 515 158 369 937 96 800 696 97 225 419 500 9 006 226 086 951 84 025 186 092 9 484 9 462 3 000 (1) Specifieke verhoging van het quotum voor toewĳzing aan Noord-Ierland. Verenigd Koninkrĳk 14 487 182 195 515 12. 4. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 90/7 e) Totale referentiehoeveelheden als bedoeld in artikel 3, lid 2, van toepassing van 1 april 2006 tot en met 31 maart 2007 f) Totale referentiehoeveelheden als bedoeld in artikel 3, lid 2, van toepassing van 1 april 2007 tot en met 31 maart 2008 (in ton) (in ton) Lidstaten Leveringen Rechtstreekse verkoop Lidstaten Leveringen Rechtstreekse verkoop België Denemarken Duitsland Griekenland Spanje Frankrĳk Ierland Italië Luxemburg Nederland Oostenrĳk Portugal Finland Zweden 3 185 166 4 498 964 28 046 664 699 817 6 019 725 24 058 656 5 386 758 10 303 974 270 788 11 101 414 2 590 803 1 881 702 2 420 775 3 333 030 158 369 937 96 800 696 97 225 419 500 9 006 226 086 951 84 025 186 092 9 484 9 462 3 000 België Denemarken Duitsland Griekenland Spanje Frankrĳk Ierland Italië Luxemburg Nederland Oostenrĳk Portugal Finland Zweden 3 201 718 4 521 241 28 185 988 699 817 6 019 725 24 179 835 5 386 758 10 303 974 272 134 11 156 787 2 604 550 1 891 064 2 432 798 3 349 545 158 369 937 96 800 696 97 225 419 500 9 006 226 086 951 84 025 186 092 9 484 9 462 3 000 Verenigd Koninkrĳk 14 560 132 195 515 Verenigd Koninkrĳk 14 633 083 195 515”


title: Kommissionens förordning (EG) nr 749/2000 av den 11 april 2000 om anpassning av den totala kvantitet som fastställs i artikel 3 i rådets förordning (EEG) nr 3950/92 om införande av en tilläggsavgift inom sektorn för mjölk och mjölkprodukter

text: L 90/4 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 12. 4. 2000 KOMMISSIONENS FÖRORDNING (EG) nr 749/2000 av den 11 april 2000 om anpassning av den totala kvantitet som fastställs i artikel 3 i rådets förordning (EEG) nr 3950/92 om införande av en tilläggsavgift inom sektorn för mjölk och mjölkprodukter EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNING med beaktande av Fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen, med beaktande av rådets förordning (EEG) nr 3950/92 av den 28 december 1992 om införande av en tilläggsavgift inom sektorn för mjölk och mjölkprodukter (1), senast ändrad genom förordning (EG) nr 1256/1999 (2), särskilt artiklarna 3. 2 och 4. 2 i denna, och av följande skäl: (1) (2) (3) För att kompensera ”SLOM”-producenterna föreskrivs i artikel 3. 2 i förordning (EEG) nr 3950/92 att de garante- rade totala kvantiteterna för Finland kan ökas till högst 200 000 ton. I enlighet med artikel 6 i kommissionens förordning (EG) nr 671/95 (3), ändrad genom förordning (EG) nr 1390/95 (4), har Finland lämnat uppgifter om de berörda kvantiteterna för regleringsåret 1999/2000. I artikel 4. 2 i förordning (EEG) nr 3950/92 föreskrivs att den individuella referenskvantiteten skall ökas eller införas om producenten inger en vederbörligen styrkt ansökan, för att ta hänsyn till förändringar som påverkar deras leveranser och/eller direktförsäljning. Ökningen eller införandet av en sådan referenskvantitet förutsätter en motsvarande minskning eller indragning av en annan referenskvantitet som producenten förfogar över. Sådana justeringar får inte för den berörda medlems- staten leda till en ökning av summan av de totalt levere- rade och direktförsålda kvantiteter som avses i artikel 3 i förordning (EEG) nr 3950/92. Om de individuella refe- renskvantiteterna ändras definitivt, bör de kvantiteter som fastställs i nämnda artikel 3 också de justeras. (4) (5) (6) I enlighet med artikel 8 tredje strecksatsen i kommissio- nens förordning (EEG) nr 536/93 (5), senast ändrad genom förordning (EG) nr 1255/98 (6), har Belgien, Danmark, Tyskland, Spanien, Frankrike, Irland, Italien, Nederländerna, Österrike, Portugal, Finland och Före- nade kungariket lämnat uppgifter om de kvantiteter som definitivt ändrats i enlighet med artikel 4. 2 andra stycket i förordning (EEG) nr 3950/92. Det är därför lämpligt att justera de för perioden från och med den 1 april 1999 till och med den 31 mars 2000 gällande totala kvantiteter som fastställs i tabellen i artikel 3. 2 och följaktligen även de som gäller följande perioder och som fastställs i bilagan till förordning (EEG) nr 3950/92. De åtgärder som föreskrivs i denna förordning är fören- liga med yttrandet från förvaltningskommittén för mjölk och mjölkprodukter. HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE. Artikel 1 Förordning (EEG) nr 3950/92 ändras på följande sätt: 1. I artikel 3. 2 skall tabellen ersättas med tabellen i bilaga I till den här förordningen. 2. Bilagan skall ersättas med bilaga II till den här förordningen. Artikel 2 Denna förordning träder i kraft den sjunde dagen efter det att den har offentliggjorts i Europeiska gemenskapernas officiella tidning. Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater. Utfärdad i Bryssel den 11 april 2000. På kommissionens vägnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen (1) EGT L 405, 31. 12. 1992, s. 1. (2) EGT L 160, 26. 6. 1999, s. 73. (3) EGT L 70, 30. 3. 1995, s. 2. (4) EGT L 135, 21. 6. 1995, s. 4. (5) EGT L 57, 10. 3. 1993, s. 12. (6) EGT L 173, 18. 6. 1998, s. 14. 12. 4. 2000 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 90/5 ”Totala referenskvantiteter, med giltighet från och med den 1 april 1999 till och med den 31 mars 2000 BILAGA I Medlemsstat Leveranser Direktförsäljning (ton) Belgien Danmark Tyskland (1) Grekland Spanien Frankrike Irland Italien Luxemburg Nederländerna Österrike Portugal Finland Sverige 3 152 062 4 454 411 27 768 016 629 817 5 469 725 23 816 298 5 236 758 9 703 974 268 098 10 990 667 2 563 309 1 862 977 2 396 730 3 300 000 158 369 937 96 800 696 97 225 419 500 9 006 226 086 951 84 025 186 092 9 484 9 462 3 000 Förenade kungariket 14 394 532 195 515 (1) Varav 6 242 276 ton för leveranser från producenter inom de nya delstaternas territorium och 11 091 ton för direktförsäljning i de nya delstaterna. ” L 90/6 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 12. 4. 2000 BILAGA II ”BILAGA a) Totala referenskvantiteter enligt artikel 3. 2, med giltighet från och med den 1 april 2000 till och med den 31 mars 2001 c) Totala referenskvantiteter enligt artikel 3. 2, med giltighet från och med den 1 april 2002 till och med den 31 mars 2005 (ton) (ton) Medlemsstat Leveranser Direktförsäljning Medlemsstat Leveranser Direktförsäljning Belgien Danmark Tyskland Grekland Spanien Frankrike Irland Italien Luxemburg Nederländerna Österrike Portugal Finland Sverige 3 152 062 4 454 411 27 768 016 674 617 5 819 725 23 816 298 5 332 758 10 087 974 268 098 10 990 667 2 563 309 1 862 977 2 396 730 3 300 000 158 369 937 96 800 696 97 225 419 500 9 006 226 086 951 84 025 186 092 9 484 9 462 3 000 Förenade kungariket (1) 14 407 140 195 515 (1) Särskild ökning av kvoten för fördelning i Nordirland. Belgien Danmark Tyskland Grekland Spanien Frankrike Irland Italien Luxemburg Nederländerna Österrike Portugal Finland Sverige 3 152 062 4 454 411 27 768 016 699 817 6 019 725 23 816 298 5 386 758 10 303 974 268 098 10 990 667 2 563 309 1 862 977 2 396 730 3 300 000 158 369 937 96 800 696 97 225 419 500 9 006 226 086 951 84 025 186 092 9 484 9 462 3 000 Förenade kungariket 14 414 232 195 515 b) Totala referenskvantiteter enligt artikel 3. 2, med giltighet från och med den 1 april 2001 till och med den 31 mars 2002 d) Totala referenskvantiteter enligt artikel 3. 2, med giltighet från och med den 1 april 2005 till och med den 31 mars 2006 (ton) (ton) Medlemsstat Leveranser Direktförsäljning Medlemsstat Leveranser Direktförsäljning Belgien Danmark Tyskland Grekland Spanien Frankrike Irland Italen Luxemburg Nederländerna Österrike Portugal Finland Sverige 3 152 062 4 454 411 27 768 016 699 817 6 019 725 23 816 298 5 386 758 10 303 974 268 098 10 990 667 2 563 309 1 862 977 2 396 730 3 300 000 158 369 937 96 800 696 97 225 419 500 9 006 226 086 951 84 025 186 092 9 484 9 462 3 000 Förenade kungariket (1) 14 414 232 195 515 (1) Särskild ökning av kvoten för fördelning i Nordirland. Belgien Danmark Tyskland Grekland Spanien Frankrike Irland Italien Luxemburg Nederländerna Österrike Portugal Finland Sverige 3 168 614 4 476 688 27 907 340 699 817 6 019 725 23 937 477 5 386 758 10 303 974 269 443 11 046 040 2 577 056 1 872 339 2 408 753 3 316 515 158 369 937 96 800 696 97 225 419 500 9 006 226 086 951 84 025 186 092 9 484 9 462 3 000 Förenade kungariket 14 487 182 195 515 12. 4. 2000 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 90/7 e) Totala referenskvantiteter enligt artikel 3. 2, med giltighet från och med den 1 april 2006 till och med den 31 mars 2007 f) Totala referenskvantiteter enligt artikel 3. 2, med giltighet från och med den 1 april 2007 till och med den 31 mars 2008 (ton) (ton) Medlemsstat Leveranser Direktförsäljning Medlemsstat Leveranser Direktförsäljning Belgien Danmark Tyskland Grekland Spanien Frankrike Irland Italien Luxemburg Nederländerna Österrike Portugal Finland Sverige 3 185 166 4 498 964 28 046 664 699 817 6 019 725 24 058 656 5 386 758 10 303 974 270 788 11 101 414 2 590 803 1 881 702 2 420 775 3 333 030 158 369 937 96 800 696 97 225 419 500 9 006 226 086 951 84 025 186 092 9 484 9 462 3 000 Belgien Danmark Tyskland Grekland Spanien Frankrike Irland Italien Luxemburg Nederländerna Österrike Portugal Finland Sverige 3 201 718 4 521 241 28 185 988 699 817 6 019 725 24 179 835 5 386 758 10 303 974 272 134 11 156 787 2 604 550 1 891 064 2 432 798 3 349 545 158 369 937 96 800 696 97 225 419 500 9 006 226 086 951 84 025 186 092 9 484 9 462 3 000 Förenade kungariket 14 560 132 195 515 Förenade kungariket 14 633 083 195 515”