title: Verordnung (EG) Nr. 851/2000 der Kommission vom 27. April 2000 zur Festlegung der Vermarktungsnorm für Aprikosen/Marillen

eurovoc_concepts:
fresh fruit
marketing standard
product quality
quality standard
stone fruit

formats: html pdf print

text: L 103/22 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 28. 4. 2000 VERORDNUNG (EG) Nr. 851/2000 DER KOMMISSION vom 27. April 2000 zur Festlegung der Vermarktungsnorm für Aprikosen/Marillen DIE KOMMISSION DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN — gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft, gestützt auf die Verordnung (EG) Nr. 2200/96 des Rates vom 28. Oktober 1996 über die gemeinsame Marktorganisation für Obst und Gemüse (1), zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 1257/1999 (2), insbesondere auf Artikel 2 Absatz 2 und Artikel 3 Absatz 3, in Erwägung nachstehender Gründe: (1) (2) (3) (4) (5) Aprikosen/Marillen (*) sind im Anhang I der Verordnung (EG) Nr. 2200/96 als eines der Erzeugnisse aufgeführt, für die Normen festzulegen sind. Die Verordnung (EWG) Nr. 1108/91 der Kommission vom 1. Mai 1991 zur der Qualitätsnormen für Aprikosen (3), Festlegung zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 888/ 97 (4), ist mehrfach geändert worden, so daß die Rechts- klarheit nicht mehr gewährleistet ist. Die genannte Regelung ist daher neu zu fassen und die Verordnung (EWG) Nr. 1108/91 aufzuheben. Aus Gründen der Transparenz auf dem Weltmarkt empfiehlt es sich hierbei, die von der Arbeitsgruppe für die Normung verderblicher Erzeugnisse und die Qualitäts- entwicklung der Wirtschaftskommission für Europa der Vereinten Nationen empfohlene Norm für Aprikosen zu berücksichtigen. Die Anwendung dieser Norm hat den Zweck, Erzeug- nisse unzureichender Qualität vom Markt fernzuhalten, die Erzeugung auf die Anforderungen der Verbraucher auszurichten, den Handel auf der Grundlage lauteren Wettbewerbs zu fördern und so zu einer besseren Renta- bilität der Erzeugung beizutragen. Die Norm gilt auf allen Vermarktungsstufen. Der Trans- port über eine große Entfernung, eine längere Lagerung und die verschiedenen Hantierungen dieser Erzeugnisse können aufgrund ihrer biologischen Entwicklung oder ihrer Verderblichkeit zu bestimmten Beeinträchtigungen führen. Diese Beeinträchtigungen sind bei der Anwen- dung der Norm auf den Vermarktungsstufen nach dem Versand zu berücksichtigen. Da es sich bei der Klasse Extra um besonders sorgfältig sortierte und verpackte Erzeugnisse handelt, ist bei diesen lediglich der vermin- derte Frische- und Prallheitsgrad zu berücksichtigen. Artikel 3 Absatz 3 der Verordnung (EG) Nr. 2200/96 sieht für den Fall, daß Erzeugnisse eines bestimmten Gebiets vom Einzelhandel dieses Gebiets verkauft traditionellen werden, um allgemein bekannten (1) ABl. L 297 vom 21. 11. 1996, S. 1. (2) ABl. L 160 vom 26. 6. 1999, S. 80. (*) Österreichischer Ausdruck gemäß Protokoll Nr. 10 zur Beitrittsakte 1994. (3) ABl. L 110 vom 1. 5. 1991, S. 67. (4) ABl. L 126 vom 17. 5. 1997, S. 11. Verbrauchsgewohnheiten auf lokaler Ebene zu entspre- chen, eine Ausnahme von der Verpflichtung zur Erfül- lung dieser Norm vor. Bestimmte Aprikosensorten, die in Deutschland im Gebiet „Süßer See“ erzeugt werden, weisen einen Durchmesser auf, der unter dem Mindest- durchmesser der geltenden Norm liegt. Diese Aprikosen werden aber traditionell im Erzeugungsgebiet verkauft und sind Gegenstand der Verordnung (EG) Nr. 1010/98 der Kommission vom 14. Mai 1998 zur Abweichung von Qualitätsnormen in Deutschland (5). Im Interesse größerer Klarheit und der Vereinfachung der Gemeinschaftsregelung sollte die genannte Abweichung in diese Verordnung einbezogen und dementsprechend die Verordnung (EG) Nr. 1010/98 aufgehoben werden. für Aprikosen/Marillen (6) Die in dieser Verordnung vorgesehenen Maßnahmen entsprechen der Stellungnahme des Verwaltungsaus- schusses für frisches Obst und Gemüse — HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: Artikel 1 Die Vermarktungsnorm für Aprikosen/Marillen des KN-Codes 0809 10 00 im Anhang festgelegt. Diese Norm gilt unter den Bedingungen der Verordnung (EG) Nr. 2200/96 auf allen Vermarktungsstufen. Die Erzeugnisse dürfen jedoch auf den dem Versand nachgela- gerten Vermarktungsstufen folgendes aufweisen: — einen leicht verringerten Frische- und Prallheitsgrad, — geringfügige Veränderungen aufgrund biologischer Entwick- lungsvorgänge und der Verderblichkeit der Erzeugnisse, ausgenommen Erzeugnisse der Klasse Extra. Artikel 2 Abweichend vom Anhang dieser Verordnung kann der (1) Durchmesser von Aprikosen/Marillen aus dem Erzeugungsge- biet „Süßer See“ um 5 mm unter dem Mindestdurchmesser der Norm liegen. Diese Aprikosen/Marillen dürfen jedoch nur in Sachsen-Anhalt und in Sachsen in den Verkehr gebracht werden. (2) Zur Anwendung von Absatz 1 dieses Artikels muß bei jeder Partie das Warenbegleitpapier bzw. der Zettel gemäß Artikel 5 Absatz 2 der Verordnung (EG) Nr. 2200/96 neben den anderen vorgeschriebenen Angaben folgenden Hinweis enthalten: „Nur in Sachsen-Anhalt und in Sachsen im Einzel- handel zu verkaufen“. (5) ABl. L 145 vom 15. 5. 1998, S. 10. 28. 4. 2000 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 103/23 Die Verordnungen (EWG) Nr. 1108/91 und (EG) Nr. 1010/98 werden aufgehoben. Artikel 3 Diese Verordnung tritt am siebten Tag nach ihrer Veröffentlichung im Amtsblatt der Europäischen Gemein- schaften in Kraft. Sie gilt ab dem ersten Tag des auf ihr Inkrafttreten folgenden Monats. Artikel 4 Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitglied- staat. Brüssel, den 27. April 2000 Für die Kommission Franz FISCHLER Mitglied der Kommission L 103/24 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 28. 4. 2000 ANHANG NORM FÜR APRIKOSEN/MARILLEN I. BEGRIFFSBESTIMMUNG Diese Norm gilt für Aprikosen/Marillen der aus Prunus armeniaca L. hervorgegangen Anbausorten zur Lieferung in frischem Zustand an den Verbraucher. Aprikosen/Marillen für die industrielle Verarbeitung fallen nicht darunter. II. BESTIMMUNGEN BETREFFEND DIE GÜTEEIGENSCHAFTEN Die Norm bestimmt die Güteeigenschaften, die Aprikosen/Marillen nach Aufbereitung und Verpackung aufweisen müssen. A. Mindesteigenschaften In allen Klassen müssen die Aprikosen/Marillen, vorbehaltlich besonderer Bestimmungen für jede Klasse und der zulässigen Toleranzen, sein: — ganz, — gesund; ausgeschlossen sind Erzeugnisse mit Fäulnisbefall oder anderen Mängeln, die sie zum Verzehr ungeeignet machen, — sauber, praktisch frei von sichtbaren Fremstoffen, — praktisch frei von Schädlingen, — praktisch frei von Schäden durch Schädlinge, — frei von anomaler äußerer Feuchtigkeit, — frei von fremdem Geruch und/oder Geschmack. Die Aprikosen/Marillen müssen sorgfältig gepflückt worden sein. Die Aprikosen/Marillen müssen genügend entwickelt sein und müssen einen ausreichenden Reifegrad aufweisen. Entwicklung und Zustand der Aprikosen/Marillen müssen so sein, daß sie — Transport und Hantierung aushalten und — in zufriedenstellendem Zustand am Bestimmungsort ankommen. B. Klasseneinteilung Aprikosen/Marillen werden in die drei nachstehend definierten Klassen eingeteilt: i) K l a s s e E x t r a Aprikosen/Marillen dieser Klasse müssen von höchster Qualität sein. Sie müssen — unter Berücksichtigung des Anbaugebiets — die für die Sorte typische Form, Entwicklung und Färbung aufweisen. Sie dürfen keine Mängel aufweisen, mit Ausnahme sehr leichter oberflächlicher Fehler, sofern diese das allgemeine Aussehen der Erzeugnisse und ihre Qualität, Haltbarkeit und Aufmachung im Packstück nicht beeinträchtigen. ii) K l a s s e I Aprikosen/Marillen dieser Klasse müssen von guter Qualität sein. Sie müssen — unter Berücksichtigung des Anbauge- biets — die typischen Merkmale der Sorte aufweisen. Das Fruchtfleisch muß frei von allen Mängeln sein. Die folgenden leichten Fehler sind jedoch zulässig, sofern diese das allgemeine Aussehen der Erzeugnisse und ihre Qualität, Haltbarkeit und Aufmachung im Packstück nicht beeinträchtigen: — ein leichter Form- oder Entwicklungsfehler, — ein leichter Farbfehler, — leichte Reibestellen, — leichter Sonnenbrand, — leichte Hautfehler bis zu 1 cm Länge bei länglichen Fehlern und bis zu einer Gesamtfläche von 0,5 cm2. bei sonstigen Fehlern. iii) K l a s s e I I Zu dieser Klasse gehören Aprikosen/Marillen, die nicht in die höheren Klassen eingestuft werden können, die aber den vorstehend definierten Mindesteigenschaften entsprechen. 28. 4. 2000 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 103/25 Die folgenden Hautfehler sind innerhalb nachstehender Grenzen zulässig, sofern die Aprikosen/Marillen ihre wesentli- chen Merkmale hinsichtlich Qualität, Haltbarkeit und Aufmachung behalten: — längliche Fehler bis zu 2 cm Länge, — sonstige Fehler bis zu einer Gesamtfläche von 1 cm2. III. BESTIMMUNGEN BETREFFEND DIE GRÖSSENSORTIERUNG Die Größe wird bestimmt nach dem größten Querdurchmesser. Die Größensortierung ist für die Klassen Extra und I zwingend vorgeschrieben. Klasse Mindestdurchmesser (in mm) Größtmöglicher Unterschied zwischen den Früchten im selben Packstück (in mm) Extra I und II (nach Größen sortiert) II (nicht nach Größen sortiert) 35 30 30 5 10 — IV. BESTIMMUNGEN BETREFFEND DIE TOLERANZEN Güte- und Größentoleranzen sind in jedem Packstück für Erzeugnisse zulässig, die nicht den Anforderungen der angegebenen Klasse genügen. A. Gütetoleranzen i) K l a s s e E x t r a 5 % nach Anzahl oder Gewicht Aprikosen/Marillen, die nicht den Eigenschaften der Klasse entsprechen, die aber denen der Klasse I — in Ausnahmefällen einschließlich der Toleranzen der Klasse I — genügen. ii) K l a s s e I 10 % nach Anzahl oder Gewicht Aprikosen/Marillen, die nicht den Eigenschaften der Klasse entsprechen, die aber denen der Klasse II — in Ausnahmefällen einschließlich der Toleranzen der Klasse II — genügen. iii) K l a s s e I I 10 % nach Anzahl oder Gewicht Aprikosen/Marillen, die weder den Eigenschaften der Klasse noch den Mindesteigen- schaften entsprechen; ausgenommen sind jedoch Erzeugnisse mit Fäulnisbefall, ausgeprägten Druckstellen oder anderen Mängeln, die sie zum Verzehr ungeeignet machen. B. Größentoleranzen In allen Klassen: 10 % nach Anzahl oder Gewicht Aprikosen/Marillen, die die Mindestgröße um höchstens 3 mm unterschreiten oder die auf dem Packstück angegebene Größe um höchstens 3 mm über- oder unterschreiten. V. BESTIMMUNGEN BETREFFEND DIE AUFMACHUNG A. Gleichmäßigkeit Der Inhalt jedes Packstücks muß einheitlich sein und darf nur Aprikosen/Marillen gleichen Ursprungs, gleicher Sorte, gleicher Güte und gleicher Größe (falls nach Größen sortiert ist) sowie bei der Klasse Extra einheitlicher Färbung umfassen. Der sichtbare Teil des Inhalts des Packstücks muß für den Gesamtinhalt repräsentativ sein. B. Verpackung Die Aprikosen/Marillen müssen so verpackt sein, daß sie angemessen geschützt sind. Das im Inneren des Packstücks verwendete Material muß neu, sauber und so beschaffen sein, daß es bei den Erzeugnissen keine äußeren oder inneren Veränderungen hervorrufen kann. Die Verwendung von Material, insbesondere von Papier oder Aufklebern mit Geschäftsangaben, ist zulässig, sofern zur Beschriftung oder Etikettierung ungiftige Farbe bzw. ungiftiger Klebstoff verwendet wird. Die Packstücke müssen frei von jeglichen Fremdstoffen sein. L 103/26 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 28. 4. 2000 C. Aufmachung Die Aprikosen/Marillen können wie folgt aufgemacht sein: — in Kleinpackungen, — in einer oder mehreren voneinander getrennten Lagen, — lose im Packstück, ausgenommen Klasse Extra. VI. BESTIMMUNGEN BETREFFEND DIE KENNZEICHNUNG Jedes Packstück muß zusammenhängend auf einer Seite folgende Angaben in lesbaren, unverwischbaren und von außen sichtbaren Buchstaben aufweisen: A. Identifizierung Packer und/oder Absender: Name und Anschrift oder von einer amtlichen Stelle erteilte oder anerkannte kodierte Bezeichnung. Falls jedoch eine kodierte Bezeichnung verwendet wird, muß die Angabe „Packer und/oder Absender“ (oder in unmittelbarem Zusammenhang mit der kodierten Bezeichung angebracht sein. eine entsprechende Abkürzung) B. Art des Erzeugnisses — „Aprikosen“/„Marillen“, wenn der Inhalt von außen nicht sichtbar ist, — Name der Sorte bei den Klassen Extra und I. C. Ursprung des Erzeugnisses — Ursprungsland und — wahlfrei — Anbaugebiet oder nationale, regionale oder örtliche Bezeichnung. D. Handelsmerkmale — Klasse, — Größe (falls nach Größen sortiert ist), ausgedrückt durch den Mindest- und Höchstdurchmesser. E. Amtlicher Kontrollstempel (wahlfrei)


title: INTERROGAZIONE SCRITTA E-1330/00 di Marielle De Sarnez (PPE-DE) alla Commissione. Scarico di idrocarburi in mare.

eurovoc_concepts:
EU environmental policy
oil pollution
pollution from ships

text: 20. 3. 2001 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:224) europee C 89 E/27 Risposta data dal sig. Barnier in nome della Commissione (15 giugno 2000) L(cid:146)elenco delle zone francesi cui si applica l(cid:146)obiettivo n. 2 dei Fondi strutturali per il periodo di programmazione 2000-2006 Ł stato definito dalla Commissione il 7 marzo 2000 in base alla proposta trasmessa dalle autorit(cid:224) francesi. L(cid:146)articolo 4 del regolamento (CE) n. 1260/1999 del Consiglio, del 21 giugno 1999, recante disposizioni generali sui Fondi strutturali (1), prevede che tale elenco possa essere modificato su proposta di uno Stato membro soltanto nel corso dell(cid:146)anno 2003, in caso di crisi grave in una regione e senza aumento della popolazione ammissibile della regione in questione. Giova osservare che le zone cui si applica l(cid:146)obiettivo n. 2 per il periodo 2000-2006, stabilite con decisione della Commissione del 7 marzo 2000, coprono il 70 % della popolazione colpita dalle tempeste della fine del 1999. Le zone che, pur essendo state danneggiate, non sono ammissibili all(cid:146)obiettivo n. 2 potranno ci(cid:242) interventi comunitari. Una nota d(cid:146)informazione (2) elenca i vari strumenti nonostante usufruire di altri comunitari che possono essere mobilitati a questo scopo. D(cid:146)altra parte, la Commissione non prevede, ora come ora, di ripristinare la linea di bilancio relativa all(cid:146)aiuto alle vittime di catastrofi naturali. Vista l(cid:146)esiguit(cid:224) degli importi iscritti a tal fine in bilancio sino finanziari comunitari hanno rivestito un carattere puramente simbolico e l(cid:146)azione al 1997, gli aiuti comunitaria nel settore Ł troppo spesso sfociata in una dispersione di interventi relativamente modesti. La Commissione vorrebbe privilegiare oggi la ripresa economica delle aree sinistrate grazie agli strumenti strutturali comunitari. (1) GU L 161 del 26. 6. 1999. (2) SEC(2000) 40. (2001/C 89 E/025) INTERROGAZIONE SCRITTA E-1330/00 di Marielle De Sarnez (PPE-DE) alla Commissione (27 aprile 2000) Oggetto: Scarico di idrocarburi in mare In seguito alla catastrofe della petroliera Erika sulle coste bretoni, parecchie petroliere hanno approfittato dell(cid:146)inquinamento marino per pulire in maniera clandestina i loro serbatoi in pieno mare. Considerata la minaccia all(cid:146)ambiente che rappresentano tali scarichi selvaggi, non prevede la Commissione di elaborare una direttiva che imponga alle navi di pulire i lasciare il porto, introducendo l(cid:146)obbligo di un certificato, senza il quale l(cid:146)imbarcazione non sarebbe autorizzata a prendere il largo? loro tank prima di Risposta data dalla sig. ra de Palacio a nome della Commissione (9 giugno 2000) La Commissione Ł seriamente preoccupata per l(cid:146)inquinamento marino provocato dalle operazioni delle petroliere (compresa la ripulitura delle cisterne) nelle acque comunitarie; queste operazioni costituiscono la principale causa di inquinamento marino e la loro entit(cid:224) supera quella dell(cid:146)inquinamento dovuto a incidenti. Negli ultimi decenni sono state adottati, a livello internazionale, vari strumenti che interessano la costruzione e il funzionamento delle petroliere (si ricorda in particolare la Convenzione Marpol 73/78), grazie ai quali gli scarichi in mare dei residui del carico hanno perso molta della loro attrattiva e presentano meno vantaggi che in passato. L(cid:146)osservanza di queste regole internazionali viene assicurata, nei porti comunitari, dalle misure di attuazione della direttiva del Consiglio 95/21/CE del 29 giugno 1995 relativa all(cid:146)attuazione di norme internazionali per la sicurezza delle navi, la prevenzione dell(cid:146)inquinamento C 89 E/28 Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:224) europee IT 20. 3. 2001 lavoro a bordo (controllo da parte dello Stato di approdo) (1). Va inoltre e le condizioni di vita e di segnalato, su un altro versante, che recentemente la Commissione ha proposto nuovi requisiti di costruzione per le petroliere, nella sua comunicazione sulla sicurezza del naviglio cisterniero (2). Gran parte dell(cid:146)inquinamento dovuto al trasporto marittimo nelle acque comunitarie Ł riconducibile all(cid:146)impossibilit(cid:224), in alcuni porti, di consegnare i residui del carico e i rifiuti delle navi a impianti a terra o dalla riluttanza delle navi stesse a farne uso. La proposta di direttiva sugli impianti portuali di raccolta dei rifiuti affronta questo particolare problema e introduce una serie di obblighi a carico sia dei porti che delle navi garantendo la disponibilit(cid:224) di infrastrutture adeguate in tutti i porti comunitari e imponendo alle navi di utilizzarli (3). Il provvedimento detta una serie di disposizioni sulle infrastrutture di raccolta, sulla gestione dei rifiuti, norme relative al finanziamento degli impianti di raccolta e misure che incentivano la consegna dei rifiuti a terra: in mare caler(cid:224) decisamente. La proposta mira inoltre ad imporre alle navi l(cid:146)obbligo di notificare preventivamente al porto di destinazione le quantit(cid:224) di rifiuti e di residui presenti a bordo. La direttiva e i concomitanti controlli effettuati nei porti miglioreranno decisamente l(cid:146)osservanza delle pertinenti norme internazionali. In conclusione, la Commis- sione confida nel fatto che la proposta di direttiva, che attualmente Ł in fase di conciliazione tra Parlamento e Consiglio, avr(cid:224) effetti molto positivi sulla riduzione dell(cid:146)inquinamento dovuto alle operazioni di trasporto in mare e in particolare sugli scarichi di petrolio di ogni tipo di nave. in questo modo il volume degli scarichi Va infine ricordato che, nella sua comunicazione sulla sicurezza del naviglio cisterniero, la Commissione ha annunciato l(cid:146)intenzione di prendere in esame altre possibili iniziative comunitarie per combattere il fenomeno dell(cid:146)inquinamento marino provocato dalle navi di tutti i tipi. (1) GU L 157 del 7. 7. 1995. (2) COM(2000) 142 def. (3) GU C 271 del 31. 8. 1998, versione modificata in GU C 148 del 18. 5. 1999, pag. 7. (2001/C 89 E/026) INTERROGAZIONE SCRITTA E-1340/00 di Alexander de Roo (Verts/ALE) alla Commissione (4 maggio 2000) Oggetto: Salvaguardia degli habitat naturali sull(cid:146)isola di Malta La Commissione Ł al corrente del fatto che vi sono progetti volti a convertire un(cid:146)ampia area di terreno agricolo sottostante l(cid:146)hotel Verdala, presso Rabat, sull(cid:146)isola di Malta, in un campo da golf? La Commissione sa che tre specie di rettili (Chalcides ocellatus, Elaphe situla e Coluber viridiflavus) e una di anfibi (Discoglossus pictus) che si trovano in quest(cid:146)area agricola dovrebbero essere protetti ai sensi della direttiva UE sugli habitat naturali? La Commissione Ł disposta a chiedere alle autorit(cid:224) maltesi di l(cid:146)ubicazione e la densit(cid:224) delle diverse specie contemplate dalla citata direttiva presenti sull(cid:146)isola di Malta? fornire informazioni complete circa La Commissione intende esaminare la possibilit(cid:224) di aggiungere specie tipicamente maltesi Podarcis filfolensis maltensis) alla lista gi(cid:224) esistente nella suddetta direttiva, salvaguardia? (come la in modo da assicurarne la La Commissione non ritiene che le autorit(cid:224) maltesi dovrebbero designare al piø presto possibile aree di protezione ecologica, cos(cid:236) da consentire una tutela completa di tutte queste specie a partire dal primo giorno di adesione di Malta all(cid:146)UE?


title: INTERROGAZIONE SCRITTA E-1311/00 di Glyn Ford (PSE) alla Commissione. Sovvenzioni per il gemellaggio fra città.

eurovoc_concepts:
EU financing arrangements
Lower Normandy
South West (England)
twinning

text: C 53 E/124 Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:224) europee IT 20. 2. 2001 (2001/C 53 E/157) INTERROGAZIONE SCRITTA E-1309/00 di Nicholas Clegg (ELDR) alla Commissione (27 aprile 2000) Oggetto: Adesione della Cina all(cid:146)OMC Quali piani sono stati elaborati per garantire l(cid:146)adozione di un programma consistente di assistenza tecnica europea e multilaterale come misura di accompagnamento all(cid:146)adesione della Cina all(cid:146)OMC, misura intesa a migliorare la capacit(cid:224) amministrativa e giuridica della Cina ad assolvere pienamente i suoi obblighi di paese membro dell(cid:146)OMC? In particolare hanno avuto luogo discussioni volte a far s(cid:236) che l(cid:146)UE e gli SU forniscano un(cid:146)assistenza correttamente coordinata in tal settore? Risposta data dal sig. Lamy in nome della Commissione (13 giugno 2000) Per far s(cid:236) che l(cid:146)ulteriore integrazione della Cina nell(cid:146)economia mondiale sia il piø agevole possibile, la Commissione ha avviato una serie di progetti di cooperazione, i quali intendono contribuire a potenziare le capacit(cid:224) del governo e dell(cid:146)amministrazione cinesi in settori direttamente legati al rispetto dei prossimi impegni del paese nell(cid:146)ambito dell(cid:146)Organizzazione mondiale del commercio (OMC). La Commissione d(cid:224) molta importanza al fatto che l(cid:146)assistenza tecnica a tal fine Ł fornita in uno spirito di cooperazione e partenariato con la Cina e non riguarda soltanto la sorveglianza da parte della Comunit(cid:224). Sono gi(cid:224) stati presentati cinque progetti, dell(cid:146)importo totale di circa 22 milioni di euro; alcuni sono in corso, mentre altri lo saranno nei prossimi mesi. In particolare, quest(cid:146)anno sar(cid:224) realizzato un programma quadro a sostegno dell(cid:146)adesione all(cid:146)OMC, che fornir(cid:224) formazione ai funzionari cinesi che si occuperanno del rispetto degli impegni. I progetti in corso riguardano lo sviluppo di un sistema moderno ed efficiente per la protezione dei diritti di propriet(cid:224) intellettuale, la creazione di un sistema di appalti pubblici trasparente e non discriminatorio nonchØ la raccolta e la fornitura di statistiche. Inoltre, alla fine dell(cid:146)anno Ł previsto l(cid:146)avvio di una vasta iniziativa per contribuire alla riforma e alla ristrutturazione del settore dei servizi finanziari. il sostegno alla riforma economica e sociale continuer(cid:224) ad essere una priorit(cid:224) nell(cid:146)ambito del Infine, finanziamento della cooperazione in futuro. La Commissione sta esaminando i metodi per intensificare i programmi esistenti in caso di necessit(cid:224) alla luce dell(cid:146)esperienza acquisita nel corso dei cinque progetti menzionati. La Commissione non Ł a conoscenza di piani concreti statunitensi per fornire alla Cina assistenza tecnica in ambito OMC. Tuttavia, cerca di coordinare le proprie attivit(cid:224) di cooperazione con gli Stati Uniti e altri donatori attivi nel settore, al fine di evitare i doppioni e di sviluppare sinergie tra i vari programmi. (2001/C 53 E/158) INTERROGAZIONE SCRITTA E-1311/00 di Glyn Ford (PSE) alla Commissione (27 aprile 2000) Oggetto: Sovvenzioni per il gemellaggio fra citt(cid:224) Nel maggio 1999 la Societ(cid:224) britannica per il gemellaggio Dorchester (cid:129) Bayeux ha presentato alla Commissione una domanda di sovvenzione per un evento organizzato nell(cid:146)ambito del gemellaggio fra le due citt(cid:224). La Commissione ha per(cid:242) informato la Societ(cid:224) di averle accordato una sovvenzione di 1 200 euro 20. 2. 2001 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:224) europee C 53 E/125 invitandola a ripresentare la sua a copertura delle spese solo molto tempo dopo la manifestazione, domanda per ottenerne il pagamento. Non avendo ricevuto alcuna risposta dalla Commissione dopo ulteriori quattro mesi, la Societ(cid:224) in questione si Ł rivolta direttamente alla Direzione generale competente, dove una funzionaria le ha comunicato di non avere sufficiente personale per emettere l(cid:146)assegno, nØ l(cid:146)autorit(cid:224) per designare qualcuno a farlo. Pu(cid:242) la Commissione verificare questo episodio e successivamente indicare quali provvedimenti intende adottare per migliorare l(cid:146)efficienza della sua struttura preposta alla concessione delle sovvenzioni per i gemellaggi? Risposta del Commissario Reding a nome della Commissione (9 giugno 2000) La Commissione riconosce di non aver risposto entro termini ragionevoli. Tuttavia, sovvenzione al richiedente. fra i motivi del ritardo sono state le difficolt(cid:224) di natura tecnica nel trasferimento della Il numero di conto bacario comunicato da Dorchester non era adatto al pagamento elettronico. Pertanto la procedura Ł stata seguita rivolgendosi ad un(cid:146)altra banca, il che ha comportato un ulteriore ritardo. Attualmente la Commissione Ł lieta di comunicare all(cid:146)onorevole perlamentare che il pagamento Ł stato effettuato. (2001/C 53 E/159) INTERROGAZIONE SCRITTA E-1312/00 di Glyn Ford (PSE) alla Commissione (27 aprile 2000) Oggetto: Omnipaque/Iohexol e aracnoidite L(cid:146)Omnipaque (chiamato anche Iohexol) Ł un mezzo di contrasto che viene iniettato al paziente per consentire ai medici di eseguire una mielografia. Questa sostanza provoca l(cid:146)aracnoidite, una malattia progressiva, debilitante ed estremamente dolorosa. I sintomi si manifestano solo dopo molto tempo, per cui molti pazienti non li ricollegano piø all(cid:146)originario mezzo di contrasto e a molti viene addirittura erroneamente diagnosticata un(cid:146)artrite. Nel 1997/98 il Senatore Traficant ha presentato alla Camera dei rappresentanti statunitense un progetto di legge inteso a vietare questo mezzo di contrasto, sostenendo che era stato accertato che esso provoca l(cid:146)aracnoidite. Pu(cid:242) la Commissione comunicare se dispone d(cid:146)informazioni su altri casi riguardanti gli effetti postumi della sostanza in questione? Pu(cid:242) la Commissione inoltre precisare quali ricerche ha eventualmente effettuato su questo mezzo di contrasto e i suoi effetti postumi? In caso negativo, Ł la Commissione disposta ad effettuare prossimamente uno studio su questa sostanza? Risposta data dal sig. Liikanen a nome della Commissione (8 giugno 2000) L(cid:146)omnipaque Ł un medicinale la cui sostanza attiva Ł lo iohexol. Si tratta di un mezzo di contrasto a base di iodio, utilizzato in vari esami radiologici. Le autorizzazioni di immissione nel mercato di tale medicinale sono state rilasciate dalle autorit(cid:224) nazionali, che sono i conseguenza responsabili del monitoraggio e segnatamente della farmacovigilanza


title: Komisijas Regula (EK) Nr. 847/2000 (2000. gada 27. aprīlis), ar ko izklāsta noteikumus kritēriju īstenošanai, lai zālēm piešķirtu zāļu reti sastopamu slimību ārstēšanai statusu, un jēdzienu līdzīgas zāles un klīniskais pārākums definīcijas

eurovoc_concepts:
drugs classification
market approval
medicinal product
pharmaceutical legislation

text: 15/5. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 71 32000R0847 L 103/5 EIROPAS KOPIENU OFICIĀLAIS VĒSTNESIS 28. 4. 2000. KOMISIJAS REGULA (EK) Nr. 847/2000 (2000. gada 27. aprīlis), ar ko izklāsta noteikumus kritēriju īstenošanai, lai zālēm piešķirtu zāļu reti sastopamu slimību ārstēšanai statusu, un jēdzienu “līdzīgas zāles” un “klīniskais pārākums” definīcijas EIROPAS KOPIENU KOMISIJA, ņemot vērā Eiropas Kopienas dibināšanas līgumu, (10) Šajā regulā paredzētie pasākumi ir saskaņā ar Cilvēkiem paredzēto zāļu pastāvīgās komitejas atzinumu, ņemot vērā Eiropas Parlamenta un Padomes Regulu (EK) Nr. 141/2000 (1999. gada 16. decembris) par zālēm reti sasto- pamu slimību ārstēšanai (1), un jo īpaši tās 3. un 8. pantu, IR PIEŅĒMUSI ŠO REGULU. tā kā: (1) (2) (3) (4) (5) Regula (EK) Nr. 141/2000 aicina Komisiju pieņemt notei- kumus, kas nepieciešami 3. panta īstenošanai, un pieņemt “līdzīgu zāļu” un “klīniskā pārākuma” definīcijas. Lai īstenotu Regulas (EK) Nr. 141/2000 3. pantu, papildin- formācija par faktoriem, kas būtu jāņem vērā, nosakot izplatību, iespējamo peļņu no kapitālieguldījuma un diag- nozes, profilakses un ārstēšanas alternatīvo metožu apmie- rinošajiem rezultātiem, var būt noderīga iniciatoriem un Komitejai zālēm reti sastopamu slimību ārstēšanai. Šī informācija būtu jāsniedz saskaņā ar Komisijas izstrādā- tajiem ieteikumiem, ievērojot Regulas (EK) Nr. 141/2000 5. panta 3. Punktu. Ņemot vērā attiecīgo zāļu raksturu un iespēju, ka ārstējamā saslimšana reti sastopama, nav lietderīgi noteikt pārāk pre- skriptīvas prasības, lai konstatētu atbilstību kritērijiem. 3. pantā minēto kritēriju novērtēšanai būtu jābalstās uz iespējami objektīvu informāciju. (6) Būtu jāņem vērā citi Kopienas pasākumi reto slimību jomā. (7) (8) (9) tiek ievēroti Lai nodrošinātu, ka tirgus atbilstoši izņēmumtiesību noteikumi, kas izklāstīti Regulas (EK) Nr. 141/2000 8. pantā, jānosaka jēdzienu “līdzīgas zāles” un “klīniskais pārākums” definīcijas; šajās definīcijās būtu jāņem vērā Patentēto zāļu komitejas darbs un pieredze pastāvošo zāļu novērtēšanā, kā arī attiecīgi Zāļu un medi- cīnas ierīču zinātniskās komitejas atzinumi. Definīcijas būtu jābalsta arī uz pamatnostādnēm, kas pare- dzētas Regulas (EK) Nr. 141/2000 8. panta 5. punktā. Šie noteikumi būtu regulāri jāatjaunina, ņemot vērā zināt- niskās un tehniskās zināšanas un pieredzi zāļu reti sasto- pamu slimību ārstēšanai statusa piešķiršanā un regulēšanā. (1) OV L 18, 22. 1. 2000. , 1. lpp. 1. pants Mērķis Šī regula nosaka faktorus, kas jāņem vērā, īstenojot Regulas (EK) Nr. 141/2000 par zālēm reti sastopamu slimību ārstēšanai 3. pantu, un ievieš “līdzīgu zāļu” un “klīniskā pārākuma” definīcijas iepriekšminētās regulas 8. panta īstenošanai. Tā paredzēta, lai palīdzētu potenciālajiem iniciatoriem, Komitejai zālēm reti sastopamu slimību ārstēšanai un kompetentajām iestādēm interpretēt Regulu (EK) Nr. 141/2000. 2. pants Statusa piešķiršanas kritēriji 1. Saslimšanas izplatība Kopienā Lai, ievērojot Regulas (EK) Nr. 141/2000 3. panta 1. punkta a) apakšpunkta pirmo daļu, noteiktu, ka zāles paredzētas dzīvību apdraudošas vai hroniski novājinošas tādas saslimšanas diagno- zei, profilaksei un ārstēšanai, kas skar ne vairāk kā piecas no 10 000 personām Kopienā, piemēro īpašus noteikumus un sniedz turpmāk tekstā uzskaitīto dokumentāciju saskaņā ar pamatno- stādnēm, kas sastādītas, ievērojot Regulas (EK) Nr. 141/2000 5. panta 3. punktu: a) dokumentācija ietver pievienotas autoritatīvas atsauksmes, ja tādas pieejamas, kas parāda, ka slimība vai saslimšana, kam zāles būtu paredzētas, skar ne vairāk kā piecas no 10 000 per- sonām Kopienā laikā, kad iesniegts pieteikums statusa piešķir- šanai; b) c) informācija ietver attiecīgas sīkas ziņas par ārstējamo saslim- šanu un pamatojumu par saslimšanas dzīvību apdraudošo vai hroniski novājinošo raksturu, ko apstiprina zinātniskas vai medicīniskas atsauksmes; iniciatora iesniegtā dokumentācija ietver atbilstošas zinātnis- kas literatūras pārskatu vai atsaucas uz to un sniedz informā- ciju no attiecīgām Kopienas datu bāzēm, ja tādas pieejamas. Ja Kopienā nav pieejama datu bāze, var atsaukties uz trešās val- stīs pieejamām datu bāzēm, ar nosacījumu, ka veiktas atbilstī- gas ekstrapolācijas; LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 15/5. sēj. 72 d) ja slimība vai saslimšana aplūkota citu Kopienas pasākumu ietvaros, kas skar retas slimības, sniedz šādu informāciju. Ja sli- mības vai saslimšanas ietvertas projektos, ko finansiāli atbal- sta Kopiena, lai pilnveidotu informāciju par retām slimībām, sniedz atbilstošus izvilkumus no šīs informācijas, tai skaitā sīkas ziņas par attiecīgās slimības vai saslimšanas izplatību. 2. Iespējamā peļņa no kapitālieguldījuma Lai, ievērojot Regulas (EK) Nr. 141/2000 3. panta 1. punkta a) apakšpunkta otro daļu, noteiktu, ka zāles paredzētas dzīvību apdraudošas, būtiski novājinošas vai smagas un hroniskas saslim- šanas diagnozei, profilaksei un ārstēšanai Kopienā un ka maz ticams, ka bez stimulēšanas zāļu tirdzniecība Kopienā dotu pie- tiekamu peļņu, lai attaisnotu nepieciešamo ieguldījumu, piemēro īpašus noteikumus un sniedz atbilstīgu dokumentāciju saskaņā ar (EK) sastādītas, pamatnostādnēm, Nr. 141/2000 5. panta 3. punktu: ievērojot Regulas kas a) informācija ietver attiecīgas sīkas ziņas par ārstējamo saslim- šanu un pamatojumu par saslimšanas dzīvību apdraudošo vai būtiski novājinošo, vai smago un hronisko raksturu, ko apstip- rina zinātniskas vai medicīniskas atsauksmes; b) iniciatora iesniegtā dokumentācija ietver ziņas par visām izmaksām, ko iniciators sedzis zāļu izstrādāšanas gaitā; i) sniegtā dokumentācija ietver informāciju par tās saslimšanas izplatību un biežumu Kopienā, kurai paredzētas zāles, laikā, kad iesniegts pieteikums par statusa piešķiršanu. 3. Citu diagnozes, profilakses un ārstniecības metožu pastāvēšana Pieteikumu par zāļu reti sastopamu slimību ārstēšanai statusa pie- šķiršanu zālēm var iesniegt saskaņā ar šā panta 1. vai 2. punktu. Neatkarīgi no tā, vai pieteikums statusa piešķiršanai iesniegts saskaņā ar 1. vai 2. punktu, iniciatoram papildus jānorāda, ka nepastāv apmierinoša attiecīgās saslimšanas diagnozes, profilak- ses vai ārstniecības metode, vai, ja šāda metode pastāv, ka zāles dos ievērojamu labumu tiem, ko skārusi šī saslimšana. Lai, ievērojot Regulas (EK) Nr. 141/2000 3. panta 1. punkta b) apakšpunktu, noteiktu, ka nepastāv apmierinoša attiecīgās saslimšanas diagnozes, profilakses vai ārstniecības metode vai, ja tāda metode pastāv, ka zāles dos ievērojamu labumu tiem, ko skā- rusi šī saslimšana, piemēro šādus noteikumus: a) sniedz sīkas ziņas par jebkuru pastāvošu attiecīgās saslimša- nas diagnozes, profilakses vai ārstniecības metodi, kas apstip- rināta Kopienā, atsaucoties uz zinātnisku un medicīnisku lite- ratūru vai citu būtisku informāciju. Šī informācija var ietvert apstiprinātas zāles, ārstniecības līdzekļus vai citas diagnozes, profilakses vai ārstniecības metodes, ko izmanto Kopienā; b) sniedz pamatojumu tam, kāpēc a) apakšpunktā minētās meto- des nav uzskatāmas par apmierinošām, c) sniegtā dokumentācija ietver sīkas ziņas par jebkādām subsī- dijām, nodokļu atvieglojumiem vai citiem izdevumu atlīdzi- nāšanas pasākumiem, kas saņemti Kopienā vai trešās valstīs; vai d) ja zāles jau apstiprinātas jebkurām indikācijām vai ja zāles tiek pārbaudītas vienai vai vairākām citām indikācijām, sniedz skaidru izskaidrojumu un pamatojumu metodei, kas tiek lie- tota, lai sadalītu izstrādes izmaksas starp atšķirīgajām indikā- cijām; e) sniedz pārskatu un pamatojumu par visām izstrādes izmak- sām, kuras iniciators gatavojas segt pēc pieteikuma par statusa piešķiršanu iesniegšanas; f) sniedz pārskatu un pamatojumu par visām ražošanas un tirdz- niecības izmaksām, kuras iniciators sedzis iepriekš un gatavo- jas segt pirmo 10 gadu laikā pēc zāļu apstiprināšanas; g) sniedz novērtējumu un pamatojumu paredzamajiem ienāku- miem no zāļu pārdošanas Kopienā 10 gadu laikā pēc apstip- rināšanas; c) sniedz pamatojumu pieņēmumam, ka zāles, kurām lūdz sta- tusa piešķiršanu, dos ievērojamu labumu tiem, ko skārusi šī saslimšana. 4. Vispārīgie noteikumi a) Iniciators, kas zālēm prasa piešķirt zāļu reti sastopamu slimību ārstēšanai statusu, pieprasa statusa piešķiršanu jebkurā zāļu izstrādes posmā, pirms tirdzniecības atļaujas pieteikuma iesniegšanas. Tomēr pieteikumu statusa piešķiršanai var iesniegt par jau apstiprinātu zāļu jaunu terapeitisku indikāci- ju. Šajā gadījumā tirdzniecības atļaujas īpašnieks pieprasa atse- višķu tirdzniecības atļauju, kas attiecas tikai uz indikāciju (in- dikācijām) reti sastopamu slimību ārstēšanai. b) Vairāk kā viens iniciators var vienām un tām pašām zālēm, kas paredzētas vienas un tās pašas slimības vai saslimšanas profi- laksei, ārstēšanai vai diagnozei, iegūt zāļu reti sastopamu sli- mību ārstēšanai statusu, ar nosacījumu, ka katrā gadījumā tiek iesniegts pilnīgs pieteikums statusa piešķiršanai, kā noteikts 5. panta 3. punktā konkretizētajās pamatnostādnes. h) visus izdevumu un ienākumu datus nosaka saskaņā ar vispārpieņemto grāmatvedības praksi un tos apstiprina Kopienā reģistrēts grāmatvedis; c) Ja zālēm statusu piešķir Komiteja zālēm reti sastopamu sli- mību ārstēšanai, atsauci uz statusa piešķiršanas kritērijiem izdara ar šīs regulas 2. panta 1. punktu vai 2. panta 2. punktu. 15/5. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 73 3. pants Definīcijas 1. Regulas (EK) Nr. 141/2000 2. panta definīcijas piemēro šīs regulas noteikumiem: — “viela” nozīmē vielu, kas izmantota cilvēkiem paredzēto zāļu ražošanai, kā noteikts Direktīvas 65/65/EEK 1. pantā. 2. Regulas (EK) Nr. 141/2000 par zālēm reti sastopamu slimību ārstēšanai 3. panta īstenošanai lieto šādu definīciju: tajā pašā Starptautiskā nepatentētā nosaukuma (SNN) apakšsistēmā) parasti uzskatīs par līdzī- giem, — monoklonālās antivielas saistās ar vienu un to pašu mērķa epitopu. Tās parasti uzskata par līdzī- gām; 2. 2. ) polisaharīda vielas, kam atkārtojas identiskas saha- rīda vienības, pat ja vienību skaits atšķiras un pat ja pastāv pēcpolimerizācijas pārmaiņas (tai skaitā kon- jugācija); — “ievērojams labums” nozīmē klīniski nozīmīgas priekšrocības vai būtisku ieguldījumu pacienta aprūpē. 2. 3. ) polinukleotīda vielas (tai skaitā gēnu pārnešanas un antiinformācijas vielas), kas sastāv no diviem vai vai- rākiem atsevišķiem nukleotīdiem, kur: 3. Regulas (EK) Nr. 141/2000 par zālēm reti sastopamu slimību ārstēšanai 8. panta īstenošanai lieto šādas definīcijas: a) “aktīvā viela” nozīmē vielu ar fizioloģisku vai farmakoloģisku iedarbību; b) “līdzīgas zāles” nozīmē zāles, kas satur līdzīgu aktīvo vielu vai vielas kā tās, kuras sastopamas pašlaik apstiprinātās zālēs reti sastopamu slimību ārstēšanai, un kas paredzētas tām pašām terapeitiskajām indikācijām; c) “līdzīga aktīvā viela” nozīmē identisku aktīvo vielu vai aktīvo vielu ar tādām pašām molekulārās struktūras pamatiezīmēm (bet ne obligāti ar visām vienādām molekulārās struktūras iezī- mēm) un kas iedarbojas tādā pašā veidā. Tas ietver: 1) izomērus, izomēru maisījumu, salikumus, esterus, sāļus un sākotnējās aktīvās vielas nekovalentus atvasinājumus vai aktīvo vielu, kas atšķiras no sākotnējās aktīvās vielas tikai ar nelielām izmaiņām molekulārajā struktūrā, piemēram, strukturālu analogu, vai 2) tādu pašu makromolekulu vai tādu, kas atšķiras no sākot- nējās makromolekulas tikai ar izmaiņām molekulārajā struktūrā, piemēram: 2. 1. ) olbaltumvielām līdzīgas vielas, kur: — atšķirība radusies transkripcijas vai translācijas neprecizitātes rezultātā, — atšķirība to struktūrā radusies pēctranslācijas notikumu (tādu kā dažādas glikozilācijas modeļi) vai atšķirīgu terciāro struktūru rezultātā, — atšķirība aminoskābes secībā nav būtiska. Tādēļ divas farmakoloģiski radniecīgas olbaltumvielas no vienas un tās pašas grupas (piemēram, divus bioloģiskus savienojumus, kas ietilpst vienā un — atšķirības nukleotīdu purīna un pirimidīna bāzes vai to atvasinājumu secībā nav būtiskas. Tādēļ antiinformācijas vielas, kam nukleotīda (nukleo- tīdu) pievienošana vai atņemšana būtiski neskar hibridizācijas kinētiku, parasti uzskata par līdzī- gām. Gēnu pārnešanas vielas, ja vien atšķirības secībā nav būtiskas, parasti uzskata par līdzīgām, — atšķirības to struktūrā saistītas ar izmaiņām ribo- zes vai dezoksiribozes cukura skeletā vai skeleta aizstāšanu ar sintētiskiem analogiem, — atšķirība ir vektorā vai pārnešanas sistēmā; 2. 4. ) cieši saistītas sarežģītas, daļēji nosakāmas vielas (tā- das kā divas saistītas pretvīrusu vakcīnas vai divi sais- tīti šūnu terapijas līdzekļi); vai 3) tādu pašu radioloģijā lietojamu zāļu aktīvo vielu vai tādu, kas atšķiras no sākotnējās radioaktīvā izotopa, liganda, iezīmēšanas vietas vai molekulas–radionuklīda savieno- juma mehānismā, kas saista molekulu un radionuklīdu, ar nosacījumu, ka tā iedarbojas tādā pašā veidā; d) “klīniskais pārākums” nozīmē, ka zāles uzrāda nozīmīgu tera- peitisku vai diagnostisku pārākumu pār apstiprinātu zāļu reti sastopamu slimību ārstēšanai uzrādīto kādā no šiem veidiem: 1) lielāka efektivitāte kā apstiprinātām zālēm reti sastopamu slimību ārstēšanai (kā novērtēts pēc iedarbības uz klīniski nozīmīgiem galamērķiem atbilstošos un labi kontrolētos klīniskos izmēģinājumos). Parasti tas sniegtu līdzīgus pie- rādījumus, kas nepieciešami, lai apstiprinātu salīdzinošās efektivitātes prasības divām atšķirīgām zālēm. Parasti nepieciešami tieši, salīdzinoši klīniski izmēģinājumi, tomēr var izmantot salīdzinājumus, kas balstās uz citiem gala- mērķiem, tai skaitā aizstājējiem galamērķiem. Jebkurā gadī- jumā jāpamato metodoloģiskā pieeja; vai 74 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 15/5. sēj. 2) lielāka drošība nozīmīgas mērķa sabiedrības (sabiedrību) daļā. Dažos gadījumos būs nepieciešami tieši, salīdzinoši klīniski izmēģinājumi; vai 3) izņēmuma gadījumos, kad nav uzrādīta ne lielāka drošība, ne lielāka efektivitāte, pierādījums, ka zāles dod būtisku ieguldījumu diagnozē vai pacienta aprūpē. 4. pants Stāšanās spēkā Šī regula stājas spēkā nākošajā dienā pēc tās pieņemšanas Komisijā un to piemēro no šīs dienas. Šī regula uzliek saistības kopumā un ir tieši piemērojama visās dalībvalstīs. Briselē, 2000. gada 27. aprīlī Komisijas vārdā — Komisijas loceklis Erkki LIIKANEN


title: Πρόταση απόφαση του Συμβουλίου σχετικά με τη θέση της Κοινότητας στο πλαίσιο του Συμβουλίου Σύνδεσης όσον αφορά τη συμμετοχή της Εσθονίας στο πρόγραμμα κοινοτικής δράσης «Νεολαία»

eurovoc_concepts:
Association Council (EU)
EU programme
Estonia
project evaluation
young person

formats: html pdf

text: ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ Βρυξέλλες , 27. 04. 2000 τελικό COM(2000) 252 2000/0101 (ACC) Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά µε τη θέση της Κοινότητας στο πλαίσιο του Συµβουλίου Σύνδεσης όσον αφορά τη συµµετοχή της Εσθονίας στο πρόγραµµα κοινοτικής δράσης Νεολαία " " υποβληθείσα από την Επιτροπή ) ( ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ τον ∆εκέµβριο του Το Ευρωπαϊκό Συµβούλιο του Ελσίνκι διεύρυνσης που εγκαινιάστηκε κατά τη συνεδρίασή του τον ∆εκέµβριο του Λουξεµβούργο στην οποία περιλαµβάνεται η συµµετοχή των προγράµµατα ως σηµαντικό µέρος της εν λόγω στρατηγικής. 1997 Επανέλαβε την ενισχυµένη προενταξιακή στρατηγική που καθόρισε το επιβεβαίωσε τη διαδικασία στο 1997, υποψήφιων κρατών σε κοινοτικά 1999, 13. ,. ( ), ΧΚΑΕ Όσον αφορά τις δέκα υποψήφιες χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης η συµµετοχή στα κοινοτικά προγράµµατα προβλέπεται στις αντίστοιχες ευρωπαϊκές συµφωνίες µε τις χώρες αυτές οι όροι και οι λεπτοµέρειες Σύµφωνα µε τις ευρωπαϊκές συµφωνίες , συµµετοχής των εν λόγω χωρών καθορίζονται από τα αντίστοιχα Συµβούλια Σύνδεσης. όλες οι ΧΚΑΕ Στην περίπτωση των προγραµµάτων εκπαίδευσης , , και συµµετείχαν το Leonardo da Vinci Σωκράτης Ορισµένες εξ αυτών άρχισαν ενώ άλλες άρχισαν να να συµµετέχουν στα εν λόγω προγράµµατα ήδη από το Η συµµετοχή των προαναφερόµενων χωρών στα συµµετέχουν το και άλλες το προγράµµατα αυτά αποτελεί σηµαντικό στοιχείο της προενταξιακής διαδικασίας τους Η. ισχύς των αποφάσεων των Συµβουλίων Σύνδεσης για τον καθορισµό των λεπτοµερειών της καθώς και των αποφάσεων για τη θέσπιση των ίδιων των εν λόγω συµµετοχής , προγραµµάτων , καθώς και στο πρόγραµµα Νεολαία για την Ευρώπη στο πρώτο στάδιο των προγραµµάτων κατάρτισης και νεολαίας. 1997, ∆εκεµβρίου έληξε στις 1999. 1999. 1998 1999 31 , Τα προγενέστερα προγράµµατα διαδέχεται το δεύτερο στάδιο του προγράµµατος , του Σωκράτης καθώς και νέο πρόγραµµα Νεολαία Leonardo Σύµφωνα µε τις αποφάσεις για da Vinci, και Σωκράτης τη θέσπιση του δεύτερου σταδίου των προγραµµάτων , παρέχεται στις ΧΚΑΕ η δυνατότητα συµµετοχής στα προγράµµατα αυτά Παρόµοια διάταξη περιλαµβάνεται στο σχέδιο απόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συµβουλίου για τη θέσπιση του προγράµµατος κοινοτικής δράσης Νεολαία το οποίο βρίσκεται στο στάδιο της έγκρισης. Leonardo da Vinci. , 2000, και να καταβάλουν τη χρηµατοδοτική συνεισφορά τους Όλες οι ΧΚΑΕ επιβεβαίωσαν την προθυµία τους να συµµετάσχουν στα νέα προγράµµατα εν µέρει από τον από το κρατικό προϋπολογισµό τους και εν µέρει από την ετήσια χορήγηση Όπως προβλέπεται στα συµπεράσµατα της συνεδρίασης του Ευρωπαϊκού Συµβουλίου του Λουξεµβούργου η χρηµατοδοτική συνεισφορά των 1997, , ίδιων των ενδιαφεροµένων χωρών αυξάνεται σταθερά. ης ∆εκεµβρίου ης και Phare. της 13 12 , είναι προς το συµφέρον όλων των ∆εδοµένης της διεθνικής φύσης των προγραµµάτων αυτών , µερών οι δραστηριότητες που έχουν αναληφθεί στο πλαίσιο των προγραµµάτων της πρώτης γενεάς να µπορέσουν να συνεχιστούν χωρίς διακοπή στο πλαίσιο των προγραµµάτων που θα διαδεχθούν τα υπάρχοντα. Για να επιτρέψει στις ΧΚΑΕ να συµµετάσχουν στα νέα αυτά προγράµµατα από την αρχή η , Επιτροπή έχει υποβάλει πρόταση για έκδοση δύο αποφάσεων εκάστου Συµβουλίου το και το Σύνδεσης , θα µπορούσε να προηγηθεί η Σωκράτης , και έκδοση των προτεινόµενων αποφάσεων σχετικά µε τα προγράµµατα και να ακολουθήσει η έκδοση των προτεινόµενων αποφάσεων σχετικά µε το Σωκράτης πρόγραµµα Νεολαία µόλις τεθεί σε ισχύ η απόφαση για τη θέσπιση του προγράµµατος. µία για τα δύο προγράµµατα που είναι ήδη σε ισχύ Εποµένως και µία για το πρόγραµµα Νεολαία , Leonardo da Vinci II Leonardo da Vinci II II ,. 2 Τα κύρια θέµατα που εξετάζονται στα προτεινόµενα σχέδια αποφάσεων των Συµβουλίων Σύνδεσης είναι τα εξής : • • • • τα σχέδια και οι πρωτοβουλίες που υποβάλλουν οι συµµετέχοντες από τις ΧΚΑΕ υπόκεινται στους ίδιους όρους κανόνες και διαδικασίες που διέπουν τα προγράµµατα , την αυτά όπως ισχύουν και για τα κράτη µέλη όσον αφορά , αξιολόγηση και την επιλογή αιτήσεων και σχεδίων τις αρµοδιότητες των εθνικών διαρθρώσεων όσον αφορά την εφαρµογή των προγραµµάτων και τις δραστηριότητες που αφορούν την παρακολούθηση της συµµετοχής τους στα προγράµµατα την υποβολή , ειδικότερα , , όπως θεσπίζεται στις οι ΧΚΑΕ καταβάλλουν ετήσια συνεισφορά στα προγράµµατα , αποφάσεις των Συµβουλίων Σύνδεσης Η εν λόγω συνεισφορά δεν επιστρέφεται στις. ΧΚΑΕ εάν τα αποτελέσµατα αποδεικνύονται κατώτερα της , καταβληθείσας συνεισφοράς · στο τέλος του έτους , · όπως προβλέπεται στα συµπεράσµατα της συνόδου του Ευρωπαϊκού Συµβουλίου του των οι ΧΚΑΕ θα καλούνται να συµµετέχουν στις Λουξεµβούργου , προγραµµάτων ως παρατηρητές επιτροπές , για τα θέµατα που τις αφορούν · όλη τη διάρκεια των προγραµµάτων και θα τεθούν σε ’ οι αποφάσεις θα εφαρµόζονται καθ ισχύ την ηµέρα έκδοσής τους. Η έγκαιρη έκδοση των αποφάσεων των Συµβουλίων Σύνδεσης θα επιτρέψει στις υποψήφιες χώρες να συνεχίσουν την ένταξή τους σε κοινοτικά δίκτυα και άλλες δραστηριότητες στους τοµείς της εκπαίδευσης της επαγγελµατικής κατάρτισης και της νεολαίας χωρίς διακοπή. , Συνεπώς το Συµβούλιο καλείται να εγκρίνει την συνηµµένη προτάση αποφάσης του Συµβουλίου σχετικά µε τη θέση της Κοινότητας στο πλαίσιο του Συµβουλίου Σύνδεσης όσον αφορά τη συµµετοχή της Εσθονίας στο πρόγραµµα κοινοτικής δράσης , Νεολαία " ". 3 Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά µε τη θέση της Κοινότητας στο πλαίσιο του Συµβουλίου Σύνδεσης όσον αφορά τη συµµετοχή της Εσθονίας στο πρόγραµµα κοινοτικής δράσης Νεολαία " " ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ , Έχοντας υπόψη : τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας συνδυασµό µε το άρθρο παράγραφος , και ιδίως το άρθρο σε 149, 300 την πρόταση της Επιτροπής , Εκτιµώντας τα εξής : 2, (1) (2) (3) (4) και της ∆ηµοκρατίας της Εσθονίας Η ευρωπαϊκή συµφωνία σύνδεσης µεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των άρχισε να αφενός κρατών µελών τους , , η Φεβρουαρίου ισχύει την 1998· και µε το παράρτηµα 1 η Σύµφωνα µε το άρθρο σε ειδικά Εσθονία µπορεί να συµµετέχει σε κοινοτικά προγράµµατα πλαίσια προγράµµατα και οι όροι σε σχέδια ή άλλες δράσεις ιδίως στον τοµέα της νεολαίας και οι προϋποθέσεις για τη συµµετοχή της Εσθονίας στις δραστηριότητες αυτές αποφασίζονται από το Συµβούλιο Σύνδεσης · της ευρωπαϊκής συµφωνίας αφετέρου , 108 X , , , , , Σύµφωνα µε την απόφαση Κοινοτήτων και των κρατών µελών τους , αφετέρου ης Οκτωβρίου 1998,1, 29 , η Νοεµβρίου Νεολαία για την Ευρώπη από την του Συµβουλίου Σύνδεσης µεταξύ των Ευρωπαϊκών και της ∆ηµοκρατίας της Εσθονίας , η Εσθονία συµµετέχει στο πρόγραµµα αφενός 3/98 της , 1 Η απόφαση Κ για τη θέσπιση του προγράµµατος κοινοτικής δράσης 1998· της του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συµβουλίου , ιδίως , (…/2000/E … το 2000 προβλέπει ότι οι συνδεδεµένες χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής άρθρο Ευρώπης µπορούν να συµµετέχουν στο πρόγραµµα αυτό σύµφωνα µε τους όρους που καθορίζονται στις ευρωπαϊκές συµφωνίες και στις αποφάσεις των αντίστοιχων Συµβουλίων Σύνδεσης Νεολαία " και 11, "2 ) , , 1 2 ΕΕ ΕΕ L 307, 17. 11. 1998,. [ L …, …. 2000, σ σ συµφωνία της επιτροπής συνδιαλλαγής στις. 19. Φεβρουαρίου 29 2000] 4 ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ : Άρθρο µόνο Η θέση που πρέπει να λάβει η Κοινότητα στο Συµβούλιο Σύνδεσης που συστάθηκε από την ευρωπαϊκή συµφωνία µεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών µελών τους , όσον αφορά τη συµµετοχή της αφενός Εσθονίας στο πρόγραµµα κοινοτικής δράσης είναι το συνηµµένο σχέδιο απόφασης του Συµβουλίου Σύνδεσης. και της ∆ηµοκρατίας της Εσθονίας αφετέρου , Νεολαία " ", , , Βρυξέλλες , Για το Συµβούλιο Ο Πρόεδρος 5 Σχέδιο ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΡΙΘ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΥΝ∆ΕΣΗΣ. /2000 µεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών µελών τους , αφενός , και της αφετέρου ∆ηµοκρατίας της Εσθονίας , της. για την έγκριση των όρων και των προϋποθέσεων συµµετοχής της ∆ηµοκρατίας της Εσθονίας στο πρόγραµµα κοινοτικής δράσης Νεολαία " " ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΣΥΝ∆ΕΣΗΣ , Έχοντας υπόψη : την ευρωπαϊκή συµφωνία µεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών µελών τους , αφενός και της ∆ηµοκρατίας της Εσθονίας αφετέρου και το άρθρο ιδίως , , , 1083, , Εκτιµώντας τα εξής : Σύµφωνα µε το άρθρο Εσθονία µπορεί να συµµετέχει σε κοινοτικά προγράµµατα πλαίσια προγράµµατα σε σχέδια ή άλλες δράσεις ιδίως στον τοµέα της νεολαίας · και το παράρτηµα 108 (1) X , , της ευρωπαϊκής συµφωνίας η σε ειδικά , (2) (3) οι όροι και οι προϋποθέσεις για τη συµµετοχή Σύµφωνα µε το προαναφερθέν άρθρο , της Εσθονίας σε αυτές τις δραστηριότητες αποφασίζονται από το Συµβούλιο Σύνδεσης · Σύµφωνα µε την απόφαση Κοινοτήτων και των κρατών µελών τους , αφετέρου 1998,4, 29 , η Νοεµβρίου Νεολαία για την Ευρώπη από την 1 επιθυµία να συµµετάσχει στο νέο πρόγραµµα Νεολαία του Συµβουλίου Σύνδεσης µεταξύ των Ευρωπαϊκών και της ∆ηµοκρατίας της Εσθονίας , η Εσθονία συµµετέχει στο πρόγραµµα και έχει εκδηλώσει την ης Οκτωβρίου αφενός 3/98 της , 1998,. ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ : Άρθρο 1 Νεολαία Η Εσθονία συµµετέχει στο πρόγραµµα κοινοτικής δράσης Νεολαία " " σύµφωνα µε τους όρους και τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στα παραρτήµατα Ι και ΙΙ , οποία αποτελούν αναπόσπαστο µέρος της παρούσας απόφασης. εφεξής " ( "), τα 3 4 ΕΕ ΕΕ σ L 68, 9. 3. 1998, L 307, 17. 11. 1998,. 3. σ. 19. 6 Η παρούσα απόφαση ισχύει για όλη τη διάρκεια του προγράµµατος Νεολαία γενοµένης από ης Ιανουαρίου αρχής , 1 2000. Άρθρο 2 Άρθρο 3 Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την ηµέρα έκδοσής της από το Συµβούλιο Σύνδεσης. Βρυξέλλες , Για το Συµβούλιο Σύνδεσης Ο Πρόεδρος 7 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I Όροι και προϋποθέσεις για τη συµµετοχή της ∆ηµοκρατίας της Εσθονίας στο πρόγραµµα Νεολαία 1. 2. σύµφωνα µε τους στόχους Η Εσθονία θα συµµετάσχει στις δραστηριότητες του προγράµµατος Νεολαία πρόγραµµα που καθορίζονται στην απόφαση Συµβουλίου , εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά στην παρούσα απόφαση το " τις διαδικασίες και τις προθεσµίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του για τη θέσπιση του εν λόγω προγράµµατος κοινοτικής δράσης , (…/2000/E τα κριτήρια … 2000, εφεξής της "), Κ ( ) , ,. , 5 της απόφασης για τη θέσπιση του προγράµµατος Σύµφωνα µε τους όρους του άρθρου Νεολαία καθώς και µε τις διατάξεις σχετικά µε τις αρµοδιότητες των κρατών µελών και που της Επιτροπής όσον αφορά τα Εθνικά Γραφεία του προγράµµατος Νεολαία θεσπίζονται από την Επιτροπή η Εσθονία συγκροτεί την κατάλληλη διάρθρωση για τη , συντονισµένη διαχείριση της εφαρµογής των δράσεων του προγράµµατος σε εθνικό επίπεδο και λαµβάνει επαρκή χρηµατοδότηση του εν λόγω Γραφείου το οποίο θα λαµβάνει επιδοτήσεις για τις , δραστηριότητές του Η Εσθονία θα λάβει κάθε απαραίτητο µέτρο για την αποτελεσµατική. λειτουργία του προγράµµατος σε εθνικό επίπεδο. τα απαραίτητα µέτρα για να εξασφαλίσει την , 3. Για να συµµετάσχει στα προγράµµατα η Εσθονία θα καταβάλλει ετησίως συνεισφορά στον γενικό προϋπολογισµό της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύµφωνα µε τις λεπτοµέρειες που περιγράφονται στο παράρτηµα ΙΙ. , Εάν κριθεί απαραίτητο εξέλιξη της ικανότητας απορρόφησης της Εσθονίας , προσαρµόζει την εν λόγω συνεισφορά , κατά την υλοποίηση των προγραµµάτων. για να ληφθούν υπόψη οι εξελίξεις των προγραµµάτων ή η η Επιτροπή Σύνδεσης δύναται να για να αποφεύγονται δηµοσιονοµικές ανισορροπίες , , 4. 5. 6. την αξιολόγηση και την επιλογή των Οι όροι και οι προϋποθέσεις για την υποβολή τις οργανώσεις και άτοµα στην αιτήσεων σε σχέση µε τους επιλέξιµους οργανισµούς Εσθονία θα είναι οι ίδιοι µε εκείνους που εφαρµόζονται σε επιλέξιµους οργανισµούς οργανώσεις και άτοµα της Κοινότητας , , ,. Η Επιτροπή ενδέχεται να λάβει υπόψη της τους εσθονούς εµπειρογνώµονες κατά τον διορισµό ανεξάρτητων εµπειρογνωµόνων σύµφωνα µε τις σχετικές διατάξεις των αποφάσεων για τη θέσπιση του προγράµµατος για να την επικουρούν στην αξιολόγηση των σχεδίων. Για να εξασφαλιστεί η κοινοτική διάσταση του προγράµµατος που θα είναι επιλέξιµο για τα σχέδια και οι δραστηριότητες θα πρέπει να κοινοτική χρηµατοδοτική στήριξη , περιλαµβάνουν τουλάχιστον εταίρο ενός κράτους µέλους της Κοινότητας. , Για τις δραστηριότητες που θα αποτελέσουν αντικείµενο διαχείρισης σε αποκεντρωµένη καθώς και για τη χρηµατοδοτική στήριξη των δραστηριοτήτων του Εθνικού βάση Γραφείου που έχει συσταθεί σύµφωνα µε το ανωτέρω άρθρο χορηγούνται πόροι στην Εσθονία µε βάση την ετήσια κατανοµή του προϋπολογισµού στο πρόγραµµα που Το αποφασίζεται σε κοινοτικό επίπεδο και τη συνεισφορά της Εσθονίας στο πρόγραµµα µέγιστο ύψος χρηµατοδοτικής στήριξης των δραστηριοτήτων του Εθνικού Γραφείου δεν 2,. 8 7. 8. 9. θα υπερβαίνει το Γραφείου. 50% του προϋπολογισµού για το πρόγραµµα εργασιών του Εθνικού στο Τα κράτη µέλη της Κοινότητας και η Εσθονία θα καταβάλουν κάθε προσπάθεια , πλαίσιο των προβλεποµένων διατάξεων για να διευκολύνουν την ελεύθερη κυκλοφορία και κατοικία των νέων και άλλων επιλέξιµων ατόµων που µετακινούνται µεταξύ της Εσθονίας και των κρατών µελών της Κοινότητας µε σκοπό τη συµµετοχή τους στις δραστηριότητες που καλύπτονται από την παρούσα απόφαση ,. Οι δραστηριότητες που καλύπτει η παρούσα απόφαση απαλλάσσονται από τους εσθονικούς έµµεσους φόρους και δασµούς και δεν υπόκεινται σε απαγορεύσεις και περιορισµούς επί των εισαγωγών και των εξαγωγών όσον αφορά τα αγαθά και τις υπηρεσίες των που δραστηριοτήτων. χρησιµοποιηθούν προορίζονται πλαίσια αυτών στα να των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Με την επιφύλαξη των αρµοδιοτήτων της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και την του Ελεγκτικού Συνεδρίου παρακολούθηση και την αξιολόγηση του προγράµµατος της , απόφασης για τη θέσπισή του η συµµετοχή της Εσθονίας στο πρόγραµµα θα , µε τη συµµετοχή της Επιτροπής των παρακολουθείται συνεχώς σε βάση εταιρικής σχέσης , Η Εσθονία θα υποβάλλει σχετικές εκθέσεις Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και της Εσθονίας. στην Επιτροπή και θα λαµβάνει µέρος σε άλλες ειδικές δραστηριότητες που καθορίζει η Κοινότητα σε αυτό το πλαίσιο. σύµφωνα µε το άρθρο αφορά όσον 13 10. , ή από εσθονικούς φορείς , στις συµβατικές Σύµφωνα µε τους δηµοσιονοµικούς κανονισµούς της Κοινότητας , προβλέπεται η διενέργεια ρυθµίσεις που συνάπτονται µε λογιστικών και λοιπών ελέγχων από την Επιτροπή και το Ελεγκτικό Συνέδριο ή υπό την Χρηµατοοικονοµικοί έλεγχοι διενεργούνται µε σκοπό τον έλεγχο των εποπτεία αυτών. σε συσχετισµό µε τις συµβατικές τους υποχρεώσεις εσόδων και εξόδων τέτοιων φορέων , έναντι της Κοινότητας οι αρµόδιες. εσθονικές αρχές παρέχουν κάθε εύλογη και εφικτή βοήθεια που κρίνεται αναγκαία ή χρήσιµη υπό τις εκάστοτε περιστάσεις για τη διενέργεια τέτοιων λογιστικών και λοιπών ελέγχων. Με πνεύµα συνεργασίας και αµοιβαίου συµφέροντος , Οι διατάξεις που αφορούν τις αρµοδιότητες των κρατών µελών και της Επιτροπής σχετικά οι οποίες θεσπίζονται από την µε τα Εθνικά Γραφεία του προγράµµατος Νεολαία της Επιτροπής και του Επιτροπή , εσθονικού Εθνικού Γραφείου αµέλειας ή απάτης που µπορεί. οι εσθονικές αρχές θεωρούνται υπεύθυνες να καταλογιστεί στο εσθονικό Εθνικό Γραφείο για τη µη ανάκτηση των πόρων. εφαρµόζονται στις σχέσεις µεταξύ της Εσθονίας , Σε περίπτωση παρατυπίας , , , 11. της απόφασης για τη Με την επιφύλαξη των διαδικασιών που αναφέρονται στο άρθρο θέσπιση του προγράµµατος Νεολαία αντιπρόσωποι της Εσθονίας θα συµµετέχουν ως Η παρατηρητές στην επιτροπή του προγράµµατος , επιτροπή αυτή συνεδριάζει χωρίς την παρουσία αντιπροσώπων της Εσθονίας για την εξέταση των υπόλοιπων θεµάτων , για τα θέµατα που τους αφορούν καθώς και για ψηφοφορία 8. , 12. Η γλώσσα που θα χρησιµοποιείται σε όλες τις συµβάσεις µε την Επιτροπή τη διαδικασία υποβολής αιτήσεων , διοικητικές ρυθµίσεις των προγραµµάτων Κοινότητας. όσον αφορά τις υποβαλλόµενες εκθέσεις και άλλες θα είναι µία από τις επίσηµες γλώσσες της τις συµβάσεις , , , 9 13. Η Κοινότητα και η Εσθονία δύνανται να προβούν σε καταγγελία δραστηριοτήτων διεξαγόµενων βάσει της παρούσας απόφασης κατόπιν έγγραφης προειδοποίησης δώδεκα µηνών Τα έργα και οι δραστηριότητες που βρίσκονται σε εξέλιξη κατά το χρόνο καταγγελίας συνεχίζονται µέχρις ότου ολοκληρωθούν σύµφωνα µε τους όρους που καθορίζονται στην παρούσα απόφαση ανά πάσα στιγµή , ,. ,. 10 Χρηµατοδοτική συνεισφορά της ∆ηµοκρατίας της Εσθονίας στο πρόγραµµα Νεολαία ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II 1. 2. 3. 4. 5. Η χρηµατοδοτική συνεισφορά που θα καταβάλει η Εσθονία στον προϋπολογισµό της ανέρχεται σε Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη συµµετοχή της στο πρόγραµµα Νεολαία το €. 519 000 Η χρηµατοδοτική συνεισφορά που θα καταβάλλει η Εσθονία τα επόµενα έτη του προγράµµατος θα αποφασιστεί από το Συµβούλιο Σύνδεσης κατά το έτος 2000 2000. θα µεταφερθούν στην Εσθονία µέσω χωριστού χρηµατοδοτικού µνηµονίου. Η Εσθονία θα καταβάλει την προαναφερθείσα συνεισφορά εν µέρει από τον εθνικό της για την Εσθονία προϋπολογισµό και εν µέρει από το Εθνικό Πρόγραµµα. τα απαιτούµενα κεφάλαια Σύµφωνα µε τη χωριστή διαδικασία προγραµµατισµού PHARE, Μαζί τα κεφάλαια αυτά θα αποτελέσουν από την οποία θα καταβάλλει πληρωµές PHARE µε τους πόρους από τον κρατικό προϋπολογισµό της , την εθνική συνεισφορά της Εσθονίας , ανταποκρινόµενη στις ετήσιες προσκλήσεις της Επιτροπής για καταβολή συνεισφοράς. ακόλουθο καθορίζονται σύµφωνα µε απαιτούµενα κεφάλαια PHARE το Τα χρονοδιάγραµµα : PHARE € για συνεισφορά στο πρόγραµµα Νεολαία το - 250 000 Το υπόλοιπο της συνεισφοράς της Εσθονίας θα καλυφθεί από τον κρατικό της προϋπολογισµό. 2000· Εφαρµόζεται ο δηµοσιονοµικός κανονισµός που ισχύει για τον γενικό προϋπολογισµό της Ευρωπαϊκής Ένωσης , ιδίως όσον αφορά τη διαχείριση της συνεισφοράς της Εσθονίας. Οι δαπάνες ταξιδίου και διαµονής των αντιπροσώπων και των εµπειρογνωµόνων της Εσθονίας για τη συµµετοχή τους ως παρατηρητές στις εργασίες της επιτροπής που αναφέρονται στο παράρτηµα Ι ή σε άλλες συνεδριάσεις που συνδέονται µε την , υλοποίηση του προγράµµατος επιστρέφονται από την Επιτροπή στην ίδια βάση και , σύµφωνα µε τις διαδικασίες που ισχύουν για τους µη κυβερνητικούς εµπειρογνώµονες των κρατών µελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. σηµείο 11, Μετά την έναρξη ισχύος της παρούσας απόφασης και στην αρχή κάθε επόµενου έτους η , Επιτροπή θα αποστέλλει στην Εσθονία πρόσκληση για την καταβολή συνεισφοράς που αντιστοιχεί στη συµβολή της στο πρόγραµµα στο πλαίσιο της παρούσας απόφασης. Η εν λόγω συνεισφορά εκφράζεται σε ευρώ και καταβάλλεται σε τραπεζικό λογαριασµό της Επιτροπής σε ευρώ. Η συνεισφορά της Εσθονίας θα καταβάλλεται σύµφωνα µε την πρόσκληση για καταβολή συνεισφοράς : µέχρι την - 1 προϋπολογισµό , αποστέλλεται από την Επιτροπή πριν από την την πρόσκληση για καταβολή συνεισφοράς σε περίπτωση που αποστέλλεται αργότερα · η Μαΐου για το τµήµα που καταβάλλεται από τον κρατικό της µε την προϋπόθεση ότι η πρόσκληση για καταβολή συνεισφοράς ένα µήνα µετά η Απριλίου , το αργότερο , ή 1 , 11 µέχρι την η Μαΐου για το τµήµα που χρηµατοδοτείται από το - 1 προϋπόθεση ότι συγκεκριµένη ηµεροµηνία , των εν λόγω κεφαλαίων στην Εσθονία το αργότερα , ή , εντός περιόδου 30 τα αντίστοιχα ποσά έχουν αποσταλεί στην Εσθονία µέχρι µε την PHARE, τη ηµερών µετά την αποστολή. Οποιαδήποτε καθυστέρηση στην πληρωµή της συνεισφοράς θα οδηγεί σε πληρωµή τόκων από την Εσθονία για το οφειλόµενο ποσό από την ηµεροµηνία καταβολής της οφειλής Το επιτόκιο αντιστοιχεί στο επιτόκιο που εφαρµόζεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα προσαυξηµένο κατά την ηµεροµηνία λήξης της προθεσµίας , εκατοστιαίες µονάδες. για τις πράξεις σε ευρώ 1,5 , ,. 12 ∆ΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ∆ΕΛΤΙΟ ΤΙΤΛΟΣ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ Συµµετοχή της Εσθονίας στο πρόγραµµα Νεολαία ΣΧΕΤΙΚΟ ΚΟΝ∆ΥΛΙΟ ΤΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ Οικονοµική βοήθεια στις συνδεδεµένες χώρες B7-030 Ανατολικής Ευρώπης της Κεντρικής και Έσοδα που προέρχονται από τη συµµετοχή συνδεδεµένων χωρών της 6091 Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης στα κοινοτικά προγράµµατα ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ 1. 2. 3. Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας , συνδυασµό µε το άρθρο παράγραφος και ιδίως το άρθρο σε 149, Ευρωπαϊκή συµφωνία µε την Εσθονία κοινοτικά προγράµµατα · ( 300 2· άρθρο που προβλέπει τη συµµετοχή σε 108), Απόφαση Κ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συµβουλίου (…/2000/E για τη θέσπιση του προγράµµατος Νεολαία και , ) το άρθρο ιδίως , 11. 2000 της , … ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ Γενικός στόχος 4. 4. 1 Η ευρωπαϊκή συµφωνία µε την Εσθονία προβλέπει τη συµµετοχή της Εσθονίας σε κοινοτικά προγράµµατα σε ευρύ φάσµα τοµέων µεταξύ των οποίων στον τοµέα της , νεολαίας. Εκτός του ότι θα συµβάλει στην υλοποίηση των διατάξεων της ευρωπαϊκής η συµµετοχή συµφωνίας που αφορούν την οικονοµική και πολιτιστική συνεργασία , αυτή θα επιτρέψει επίσης στην Εσθονία να εξοικειωθεί µε τις διαδικασίες και τις µεθόδους που χρησιµοποιούνται σε κοινοτικά προγράµµατα. η Η Εσθονία συµµετέχει στο πρόγραµµα Νεολαία για την Ευρώπη από την Πρόγραµµα δράσης Σύµφωνα µε την ανακοίνωση της Επιτροπής Νοεµβρίου " 1998. και µε τα συµπεράσµατα του Ευρωπαϊκού Συµβουλίου του της 2000", 16. 7. 1997, η συµµετοχή της Εσθονίας στο εν λόγω πρόγραµµα αποτελεί Λουξεµβούργου , τµήµα της ενισχυµένης προενταξιακής στρατηγικής η οποία θα βοηθήσει την προετοιµασία της χώρας αυτής για τη µελλοντική προσχώρησή της στην ΄Ενωση 1. Η διαδικασία λήψης αποφάσεων για το άνοιγµα των προγραµµάτων απαιτεί την έκδοση σχετικής απόφασης από το Συµβούλιο Σύνδεσης µεταξύ της Ένωσης και της ης Οκτωβρίου Εσθονίας. Η ισχύς της απόφασης του Συµβουλίου Σύνδεσης της 29 , 13 για τη θέσπιση της συµµετοχής της Εσθονίας στο εν λόγω πρόγραµµα , ∆εκεµβρίου έληξε 1998, στις 31 1999. Στόχος του παρόντος νέου σχεδίου απόφασης του Συµβουλίου Σύνδεσης είναι να συµβάλει στη συνέχιση της συµµετοχής της Εσθονίας και να εξασφαλίσει συνέχεια Κατά τον ίδιο µεταξύ του νέου προγράµµατος Νεολαία και του προκατόχου του. τρόπο ειδικότερα όσον αφορά τη χρηµατοδοτική συνεισφορά , της Εσθονίας , καθώς και τις πρακτικές ρυθµίσεις της συµµετοχής στο πρόγραµµα καθορίζει τους όρους ,. Χρονική διάρκεια της ενέργειας και ρυθµίσεις για την ανανέωσή της Μέχρι το τέλος του εν λόγω κοινοτικού προγράµµατος , δηλαδή στις 31. 12. 2006. ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΤΩΝ ∆ΑΠΑΝΩΝ ΕΣΟ∆ΩΝ / Μη υποχρεωτική δαπάνη ∆ιαχωριζόµενες πιστώσεις Είδος των εσόδων 4. 2 5. 5. 1 5. 2 5. 3 , 108 της ευρωπαϊκής συµφωνίας ορίζει ότι η ίδια η Εσθονία θα Εφόσον το άρθρο θα καλείται να καταβάλλει καλύπτει το κόστος που απορρέει από τη συµµετοχή της Εφόσον το ίδιο άρθρο ορίζει ότι συνεισφορά για τη συµµετοχή της στο πρόγραµµα. η Εσθονία θα η Κοινότητα µπορεί να συµπληρώνει τη συνεισφορά της Εσθονίας , συνεισφέρει µόνο ένα µέρος από τον κρατικό της προϋπολογισµό Το υπόλοιπο της. Τα απαιτούµενα συνεισφοράς θα λαµβάνεται από το εθνικό πρόγραµµα PHARE. και θα µεταφέρονται κεφάλαια 7-030, στην Εσθονία µέσω χωριστού χρηµατοδοτικού µνηµονίου Μαζί µε τους πόρους από. τα κεφάλαια αυτά θα αποτελέσουν την εθνική τον κρατικό προϋπολογισµό της , πληρωµές συνεισφορά από για καταβολή ανταποκρινόµενη στις συνεισφοράς θα. µεταφερθεί στη θέση µόλις καταβληθεί από την Εσθονία , Το σύνολο της συνεισφοράς , θα καταλογίζονται στο κονδύλιο Β ετήσιες προσκλήσεις της Επιτροπής της Εσθονίας καταβάλλει PHARE οποία την θα των εσόδων του προϋπολογισµού της ΕΕ. 6091 , 6. ΕΙ∆ΟΣ ΤΩΝ ∆ΑΠΑΝΩΝ ΕΣΟ∆ΩΝ / – – – – επιδότηση κατά 100% επιδότηση για συγχρηµατοδότηση από κοινού µε άλλες χρηµατοδοτικές πηγές του δηµόσιου ή του ιδιωτικού τοµέα δεν θα επιστραφεί κανένα ποσό του συνόλου ή µέρους της κοινοτικής συνεισφοράς η συνεισφορά της Εσθονίας που προορίζεται να καλύψει Όσον αφορά τα έσοδα , Τα έσοδα θα διατεθούν το κόστος συµµετοχής της καταλογίζεται στη θέση στα κεφάλαια που αφορούν τις δαπάνες για το εν λόγω πρόγραµµα και όπου , είναι κατάλληλο Το σύνολο των προβλεπόµενων εσόδων παρατίθεται στο σηµείο στα αντίστοιχα κεφάλαια των δαπανών λειτουργίας. 6091. , 7. 4. 14 7. 7. 1 7. 2 7. 3 ∆ΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ Τρόπος υπολογισµού συνολικού κόστους της ενέργειας και συνολικού κόστους ) ( σχέση µεταξύ επιµέρους οι ρυθµίσεις που αφορούν τη Με βάση την ευρωπαϊκή συµφωνία µε την Εσθονία , τον προϋπολογισµό του συγκεκριµένου προγράµµατος χρηµατοδότηση και εξετάζονται στη συνέχεια για τη συνεισφορά της Εσθονίας λαµβάνονται υπόψη δύο : στοιχεία : το προβλεπόµενο λειτουργικό κόστος το οποίο έχει υπολογιστεί µε βάση τον - , το προσχέδιο προϋπολογισµού για το προϋπολογισµό του προγράµµατος πρόγραµµα Νεολαία η προβλεπόµενη ικανότητα απορρόφησης της χώρας και η προηγούµενη εµπειρία από τη συµµετοχή της στο πρόγραµµα Νεολαία για την Ευρώπη 2000), ( , οι προβλεπόµενες διοικητικές δαπάνες που αντιστοιχούν στη διεξαγωγή Οι εν λόγω προβλεπόµενες διοικητικές δαπάνες , - συνεδριάσεων και αποστολών. € ετησίως ανέρχονται σε. 19 000 Η Εσθονία θα χρησιµοποιήσει τµήµα του ετήσιου εθνικού προγράµµατος PHARE ως συµπλήρωµα του κρατικού της προϋπολογισµού για να χρηµατοδοτήσει τη συνεισφορά της στις λειτουργικές δαπάνες. Κατανοµή κόστους ανά δραστηριότητα € για το εκ των οποίων και 2000, 269 000 519 000 κρατικό προϋπολογισµό της Εσθονίας 250 000 , εµπειρογνώµονες , Λειτουργικές δαπάνες για µελέτες , στο τµήµα Β του προϋπολογισµού από το θα χρηµατοδοτηθούν από τον Phare. που περιλαµβάνονται κλπ , υ. : έως ένα ανώτατο όριο , αναλογία των πιστώσεων αυτού του τύπου στις π '. χορηγήσεις της Ευρώπης των αλλά εντός των 15 επιτρεπόµενων ορίων από το µέρος της συνεισφοράς που προέρχεται από τον κρατικό προϋπολογισµό της χώρας για το πρόγραµµα Νεολαία κατ ,. 7. 4 Χρονοδιάγραµµα πιστώσεων αναλήψεως πληρωµών υποχρεώσεων και πιστώσεων Ποσά που θα επιβαρύνουν τη θέση B7-030 € το σε πιστώσεις αναλήψεως υποχρεώσεων και πιστώσεις πληρωµών. 250 000 Τα προβλεπόµενα ετήσια έσοδα είναι τα ακόλουθα 2000 : € το εκ των οποίων 519 000 για τις διοικητικές δαπάνες 2000, 500 000 € για τις λειτουργικές δαπάνες και 19 000 15 8. 9. 9. 1 ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΤΗΣ , οι συµφωνίες ή άλλες νοµικές δεσµεύσεις της Επιτροπής Όλες οι συµβάσεις προβλέπουν επιτόπιους ελέγχους από την Επιτροπή και το Ελεγκτικό Συνέδριο. οι δικαιούχοι των ενεργειών είναι υποχρεωµένοι να υποβάλλουν Μεταξύ άλλων , Αυτές αναλύονται σε σχέση µε το εκθέσεις και οικονοµικές καταστάσεις. περιεχόµενό τους και την επιλεξιµότητα της δαπάνης σύµφωνα µε το στόχο της κοινοτικής χρηµατοδότησης. Οι διατάξεις των βασικών κονδυλίων του προϋπολογισµού για την καταπολέµηση της απάτης ισχύουν και για το παρόν κονδύλιο υπό την προϋπόθεση ότι είναι προσαρµοσµένες στην περίπτωση των χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης ,. ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΝΑΛΥΣΗΣ ΚΟΣΤΟΥΣ - πληθυσµός στον οποίο απευθύνεται η ενέργεια Ειδικοί και ποσοτικοί στόχοι ΑΠΟ∆ΟΤΙΚΟΤΗΤΑΣ · Με το άνοιγµα του προγράµµατος Νεολαία στην Εσθονία επιδιώκονται τα ίδια Ο βασικός στόχος της οφέλη που αποκοµίζουν τα κράτη µέλη της Κοινότητας κοινοτικής δράσης για τη νεολαία είναι να διευκολύνει όλους τους ευρωπαίους πολίτες να αξιοποιούν πλήρως τις δυνατότητές τους και να παρουσιάζουν πρωτοβουλίες και δηµιουργικότητα ώστε να µπορούν να συµµετέχουν πλήρως στην Ο στόχος αυτός βασίζεται στη κοινωνία και στην οικοδόµηση της Ευρώπης. βαθµιαία δηµιουργία ενός ανοικτού ευρωπαϊκού χώρου για τη νεολαία. , – – v υ ύ υς 25 15 ov έως ετών υς µε ε υς τ o κατοίκων ενός ή αυτές π v o τικό επίπεδ o vo οι στόχοι του Γενικός στόχος του προγράµµατος Νεολαία είναι να συµβάλει στην εκπαιδευτική υ συµπληρώ έργειες π υ έ διαδικασία για όλ o vo v o o v πραγµατ ι ται σε κ βλέπ υ πρ τα κράτη µέλη και αυτές π π ι o o o o o o στ Συγκεκριµένα µείς της εκπαίδευσης και της κατάρτισης υς τ ,. o o προγράµµατος είναι οι εξής : να εντείνει τις ανταλλαγές νέων ηλικίας περισσοτέρων κρατών µελών · εωτεριστικά σχέδια κ υλίες και ύ τικ ι o o v vo έ ι υς ι για τ υ ώ ργα υ ύ χαρακτήρα π vo v o o v v o o o εργό και ρόλ ε υ α διαδραµατίζ v o v o υς µικές τ τις ατ υ απτύσσ α α v v o o o ια της αλληλεγγύης και της έ vvo τις πρωτ β να στηρίξει o o ς ή διακρατικ διαφέρ τ ε o ov v o υς επιτρέπ ία τ π τα υς έ υ o o o o , v o v v ία καθώς και ω κ στη ωρισµέ αγ α vo v v v v v o τη υς υργικότητά τ τη δηµ ότητες ικα , v , o o υς µίας τ αυτ · o ovo υργήσει ευ α δηµι o – v ιότητα και υψηλή π o αλαµβά α v θήκες για ϊκές συ v vo α εξασφαλιστεί η π v ς γράµµατ ται βάσει τ o να στηρίξει την κατάρτιση των εµψυχωτών των νέων ώστε καταστήσει τους νέους ικανούς να ωφεληθούν από τις κοινές ενέργειες υψηλής ποιότητας που συνδέονται µε τους γενικούς στόχους του προγράµµατος τήσεις α v v υ π εργειώ o v κτήσ α απ o v ιότητα όλω v ι συ v o ε v υ πρ o υ τω vov τα – o v v v o o ι · – v α ε ει τη συ τεί v v της Επιτρ πής µέσω της α εργασία µεταξύ τω v v ταλλαγής εµπειριώ v κρατώ v o v µελώ · και µεταξύ αυτώ καθώς και µέσω κ v και ώ v v v ι o 16 β υλιώ πρωτ σε κ ι o o vo σπάθειές τ κράτη µέλη στις πρ o o έω υπέρ τω και τω v v v v, α φέρ π υς στ υ υ στ v o o o ς γράµµατ υς τ στόχ · o o o o v µέτρω v υ χεύ v v o υ πρ o o τική κλίµακα και α στηρίξει κατ v υς για βελτίωση της π κυρίως µέσω της α αυτό τ v ιότητας τω ' o άπτυξης δραστηρι v υ ρίες π υ έχ o o v ov v τρόπ τα o υπηρεσιώ v τήτω v υς o σχέση µε τ o έ v o υς πληρ o φ o – να επιδιώξει την ενίσχυση του αισθήµατος αλληλεγγύης να προωθήσει την ενεργό συµµετοχή και ένταξη των νέων στην κοινωνία και να τονώσει την απόκτηση νέων ικανοτήτων και δεξιοτήτων µέσω άτυπης µαθητείας µε τη συµµετοχή σε διακρατικές δραστηριότητες στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Εθελοντικής Υπηρεσίας προς όφελος των τοπικών κοινοτήτων. , Αιτιολόγηση της ενέργειας 9. 2 – – – Αναγκαιότητα της κοινοτικής χρηµατοδοτικής βοήθειας Λαµβα µέ vo vo ύς δηµ ασταθ o o πρόγραµµα PHARE υ υπόψη τ o αι v o Επιλογή τρόπων και µέσων ovo εί σι υσιαστική. υ υψηλ ύ κόστ o o µικής κατάστασης της Εσθονίας υς συµµετ o χής στο πρόγραµµα και της ήθεια από τ o η β o , η Με τη συνεισφορά από τον κρατικό προϋπολογισµό και από το PHARE, ενσωµάτωση της Εσθονίας στο πρόγραµµα θα επιτρέψει στους πολίτες της να Η συνεργαστούν µε τους οµολόγους τους στα σηµερινά κράτη µέλη της ΕΕ. ένταξη Εσθονών υπηκόων στα κοινοτικά δίκτυα θα συµβάλει αποφασιστικά στην προετοιµασία της Εσθονίας για µελλοντική προσχώρηση. Κύριοι αστάθµητοι παράγοντες που θα µπορούσαν να επηρεάσουν τα ειδικά αποτελέσµατα της ενέργειας. υ ότι τα έργα επιλέγ ∆εδ µέ vo o ατός δυ λ υπ o v o o ότητα τω ικα εσθονικών οργανισµών v v τάσεω λή πρ β υπ o o o προγράµµατος α µε π ι τικά κριτήρια v o o υ µό τίκτυπ ύ α o v o ύ κριθ ταπ α α o v v υ θα προκηρύξει η Επιτρ vo στις πρ v πή στ o o γισµός τ o αι v µε βάση τη v σκλήσεις για o του πλαίσι o υ πραγµατικ ται σύµφω θα εί ov π v o o ,. Παρακολούθηση και αξιολόγηση της ενέργειας 9. 3 ύθησης και αξι λ o ιδίως όσ Οι διαδικασίες παρακ πρόγραµµα Νεολαία v ( απόφαση για τη θέσπιση του προγράµµατος ) υς χρηµατ. αφ o ται για Εσθονούς δικαι v ύχ o ρά τη δ o τ o ov ύ o o o υ περιλαµβά λόγησης π o o όπως περιλαµβά λόγηση αξι υ θα καλύπτ ται στο vov εται στην v υ επίσης και δράσεις π o , o v o ΤΜΗΜΑ ΙΙΙ ( ∆ΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ∆ΑΠΑΝΕΣ ΜΕΡΟΣ Α ΤΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ 10. Η συγκέντρωση των αναγκαίων διοικητικών πόρων εξαρτάται από την ετήσια απόφαση της Επιτροπής για την κατανοµή των πόρων κατά την οποία λαµβάνεται υπόψη ο αριθµός του , προσωπικού και τα πρόσθετα ποσά που εγκρίνει η αρµόδια επί του προϋπολογισµού αρχή. ) , 17 Επιπτώσεις στον αριθµό των θέσεων εργασίας 10. 1 Κατηγορία θέσης Προσωπικό που πρέπει να διατεθεί για τη διαχείριση της ενέργειας µόνιµες θέσεις Εκτακτες θέσεις Πηγή ∆ιάρκεια Υφιστάµενο προσωπικό στην οικεία Γ∆ ή υπηρεσία µε προσφυγή σε συµπληρωµ. προσωπικό 2000-2006 1 1 1 1 Μόνιµοι ή έκτακτοι υπάλληλοι A B C Άλλοι Σύνολο 10. 2 Συνολικές δηµοσιονοµικές επιπτώσεις του ανθρώπινου δυναµικού Ποσά έθοδος υπολογισµού M ( συνολικό κόστος για την περίοδο 2000- 2006) σε ευρώ Μόνιµοι υπάλληλοι (*) 756 000 άτοµο έτη x 7 1 x 108 000 Έκτακτοι υπάλληλοι Άλλοι Σύνολο 756 000 Με προσφυγή στο υφιστάµενο προσωπικό που απαιτείται για τη διαχείριση της ενέργειας (*) υπολογισµός βάσει των τίτλων ( A1, A2, A4, A5 και A7) 18 Αύξηση των λοιπών διοικητικών δαπανών που απορρέουν από την ενέργεια 10. 3 σε ευρώ Ποσά Μέθοδος υπολογισµού συνολικό κόστος της ενέργειας κατ ’ ( έτος ) Κονδύλιο του προϋπολογισµού Α 7010 αποστολές επιτροπές A 7031 - A συνεδριάσεις 7030 - άλλες Σύνολο 3 000 4 000 8 000 4 000 19 000 ύ Οι α τ o 7. 4 ες θα καλυφθ ωτέρω δαπά v v ισµ ύ κα µικ υ δηµ o o o του δηµοσιονοµικού δελτίου ). vov ovo σι o ύ ) v π ευρώ ετήσιες αποστολές x 3 1100 Οδοιπορικά και επίδοµα διαµονής για σε διήµερες συνεδριάσεις 2 Οδοιπορικά και επίδοµα διαµονής για σε διήµερες συνεδριάσεις 4 Οδοιπορικά και επίδοµα διαµονής για που συµµετέχει σε διήµερες συνεδριάσεις 1 4 συµµετέχοντες συµµετέχοντες 2 2 εµπειρογνώµονα άρθρ υ v o 4, από τη v παράγραφ ς o Εσθονία 2, βλ (. τρίτη περίπτωση και σηµείο 5. 3 δα από τα έσ ( o έλθ υ θα πρ o o o 19


title: Dictamen del Comité Económico y Social sobre el tema «La utilización del transporte colectivo y privado en el entorno urbano y periurbano»

eurovoc_concepts:
environmental protection
means of public conveyance
public transport
urban transport

text: 16. 6. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 168/3 Dictamen del Comité Econo´ mico y Social sobre el tema «La utilizacio´ n del transporte colectivo y privado en el entorno urbano y periurbano» (2000/C 168/02) El 21 de octubre de 1999, de conformidad con el apartado 3 del artı´culo 23 de su Reglamento Interno, el Comité Econo´ mico y Social decidio´ elaborar un dictamen sobre el tema mencionado. La Seccio´ n de Transportes, Energı´a, Infraestructuras y Sociedad de la Informacio´ n, encargada de preparar los trabajos en este asunto, aprobo´ su dictamen el 6 de abril de 2000 (ponente: Sr. Tosch). En su 372o Pleno del 27 de abril de 2000, el Comité Econo´ mico y Social ha aprobado por unanimidad el presente Dictamen. 1. Introduccio´ n 1. 1. El presente dictamen de iniciativa surge como respuesta a la preocupacio´ n del Comité por el nivel de congestio´ n que sufren actualmente casi todos los centros urbanos y periurbanos en mayor o menor grado, el impacto producido por elevados niveles de tra´fico, la relativa aleatoriedad en las pautas de uso del coche y la adecuacio´ n y capacidad de respuesta de los servicios pu´ blicos. Son especialmente preocu- pantes: El dictamen del Comité transmite su preocupacio´ n en 1. 3. este sentido, junto con unas observaciones y sugerencias que merecen ser incluidas en la formulacio´ n de la polı´tica correspondiente y de las prioridades presupuestarias para el transporte en el pro´ ximo ejercicio presupuestario tanto de los Estados miembros como (cuestio´ n importante) de los paı´ses candidatos a la adhesio´ n. 2. Causas de la situacio´ n actual — La repercusio´ n y proximidad de las emisiones y del ruido a las zonas ma´s densamente pobladas, que reducen la calidad del aire para residentes y trabajadores en la zona. 2. 1. El Comité reconoce la complejidad de los componentes fundamentales que han contribuido a la actual situacio´ n del transporte y del tra´fico en los centros urbanos y periurbanos, principalmente: — El impacto econo´ mico del feno´ meno, dado que tanto el tiempo requerido para los desplazamientos como la paralizacio´ n del tra´fico por congestio´ n han incrementado los costes del transporte y reducido su rendimiento, perjudicando de hecho la competitividad. — Las consecuencias para la movilidad de las personas, considerando que se han alargado los plazos de tiempo necesarios para los desplazamientos por motivos laborales, sociales o de ocio y que los modos actuales de transporte no tienen en cuenta este factor. 1. 2. El Comité considera que el acceso al transporte urbano es un derecho fundamental de todas las personas (1). Cuando, por motivos sociales, econo´ micos, medioambientales o de otro tipo, se impone la necesidad de introducir restricciones, deben preverse compensaciones que reconozcan la necesidad de mejorar el entorno urbano y de crear un ambiente en el que la actividad comercial apoye y coexista de manera competitiva con una poblacio´ n cuya mejor calidad de vida sea constatable. El acceso a la movilidad no tiene por qué suponer una movilidad sin freno de los coches. (1) Véase también el Dictamen del CES sobre el tema «Servicios de interés general», DO C 368 de 20. 12. 1999. — El mayor nu´ mero de personas que poseen un automo´ vil y el apego al uso del coche como medio de transporte personal, considerado ma´s ventajoso. — La repercusio´ n de una inversio´ n insuficiente, en algunos Estados miembros, en infraestructuras y en ciertas modali- dades de transporte pu´ blico, en ocasiones por falta de previsio´ n organizativa. En todos los Estados miembros deberı´an optimizarse los sistemas logı´sticos de gestio´ n del transporte de mercancı´as y pasajeros con el fin de crear alternativas reales que acompasen los cambios en la demanda. — La naturaleza de la ordenacio´ n territorial, con el concepto de regeneracio´ n que esta´ empezando lentamente a producir una redefinicio´ n de los entornos urbanos allı´ donde habı´a prevalecido hasta ahora la expansio´ n urbanı´stica descontrolada. Es fundamental que se reconozca la interde- pendencia de la ordenacio´ n territorial y de los transportes. — La creciente riqueza en distintas zonas urbanas regionales, que permite estilos de vida con ma´s alternativas y consi- guientes exigencias de movilidad. — La preocupacio´ n por la seguridad personal en los centros urbanos, donde dichos temores se ven confirmados por el aumento de las estadı´sticas sobre delincuencia y por los resultados de las encuestas. C 168/4 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 16. 6. 2000 — La escasez de espacio disponible, de oferta limitada. Sera´n necesarios mecanismos de tarificacio´ n o medidas fiscales para garantizar un equilibrio entre el uso, la demanda y la oferta de carreteras y espacios destinados a la circulacio´ n. El Comité encuentra difı´cil medir la extensio´ n y 2. 2. naturaleza de la congestio´ n y las consecuencias y costes de la misma. Existen varias evaluaciones llevadas a cabo por diversos grupos de interés, como la de la Confederacio´ n de Industrias Brita´nicas, que asegura que el coste adicional para la actividad comercial brita´nica derivado de la congestio´ n vial es de 16 000 millones de libras al an˜ o. 2. 3. Debe reconocerse que la congestio´ n la provoca no so´ lo la sobrecarga de las redes viales, un factor responsable de so´ lo un tercio del feno´ meno, casi siempre en zonas urbanas y periurbanas, sino también la mala gestio´ n del tra´fico, las obras, los accidentes, los acontecimientos especiales, las condiciones clima´ticas, las manifestaciones, etc. El Comité comprende que cada solucio´ n sera´ especı´fica 2. 4. para cada centro urbano de una regio´ n y que no existe una panacea universal. Por este motivo, el dia´logo local y regional deberı´a influir en las decisiones. Los siguientes elementos del presente dictamen analizan las prioridades que el Comité considera relevantes, pero sin intentar abordar cada uno de ellos de forma exhaustiva. 3. El tra´fico 3. 1. El crecimiento global de nuevas matriculaciones de vehı´culos en los Estados miembros, que fue del 6 % anual entre 1960 y 1990, ha descendido actualmente hasta el 4 %; la Comisio´ n prevé que se reducira´ ulteriormente hasta un 1-2 % en los pro´ ximos diez an˜ os. Estos descensos no son uniformes, sino que presentan grandes divergencias. En los paı´ses de crecimiento ra´pido, como Grecia, Espan˜ a e Irlanda, en los an˜ os 90 se constata un crecimiento anual del 12 % en el nu´ mero de automo´ viles por mil habitantes. En el Reino Unido y Alemania, el crecimiento del nu´ mero de vehı´culos se mantuvo entre un 4 % y un 6 % anual hasta 1997 (véase anexo). 3. 1. 1. Los datos que demuestran que se esta´ alcanzando una «meseta» en la densidad de vehı´culos equivalente a 500 coches por cada mil habitantes resultan poco convincen- tes. El nu´ mero de nuevas matriculaciones ha sufrido un crecimiento del 250 % en los u´ ltimos treinta an˜ os y las previsiones para la UE sen˜ alan un crecimiento del 30 % desde ahora hasta el an˜ o 2020. Puede que los actuales problemas de congestio´ n no crezcan hasta provocar una para´lisis, pero siguen siendo graves, dado que los europeos viven en entornos urbanos y periurbanos. 3. 2. Cabe sen˜ alar que ha habido mejoras en las normas de seguridad de los automo´ viles y en el rendimiento de los motores, con restricciones en las emisiones contaminantes y de CO2 de los coches nuevos (a saber, 140 mg/km de CO2 de aquı´ a 2008). Un nivel ma´s bajo de emisiones contaminantes producira´ una mejora progresiva, pero no satisfactoria, de la calidad del aire en zonas urbanas. 3. 3. Asimismo, el aumento del nivel de ruido y el impacto visual de las carreteras atascadas, sobre todo en zonas periurba- nas, siguen siendo aspectos degradantes y poco atractivos. 3. 4. Las opciones de transporte pu´ blico constituyen una fuerte preocupacio´ n para el Comité. En vez de prever tanto la movilidad interurbana como la intraurbana, tienden, en la pra´ctica, a cubrir trayectos radiales. So´ lo los minibuses y los taxis parecen adaptarse a la demanda, un aspecto que contribuye, asimismo, a incrementar el atractivo del coche. De la misma manera, los sistemas pu´ blicos podrı´an ser ma´s flexibles y orientados hacia la demanda. Las posibilidades de los sistemas de gestio´ n de la circulacio´ n, como el GPS y Galileo, para mejorar la velocidad media diaria y la asignacio´ n con cara´cter prioritario del espacio vial para el transporte pu´ blico siguen estando inexploradas en gran parte. Existen algunos proyectos piloto en Mu´ nich, Turı´n, Zu´ rich, Viena, Grenoble, Copenhague y Amsterdam. 4. Ordenacio´ n del territorio 4. 1. El crecimiento de las ciudades ha producido unas pautas mucho ma´s complejas en los desplazamientos, con un volumen notable de tra´fico intraperiférico que no se adapta a las rutas fijas de los transportes pu´ blicos. 4. 2. Las decisiones imprevisoras o la falta de decisiones adoptadas en materia de ordenacio´ n territorial han hecho que la expansio´ n urbana irregular contribuyera a crear unas mayores necesidades de movilidad para acceder a escuelas, hospitales, centros comerciales y nuevos mercados residencia- les. No hay un entendimiento cabal de la relacio´ n entre planificacio´ n, densidad, uso combinado de los terrenos, con- sumo de energı´a y movilidad. Sin embargo, la ciudad compacta, o su modalidad urbana, con sus diferentes subnu´ cleos auto´ no- mos, contribuye a acortar los trayectos y a reducir de forma sustancial el uso de los vehı´culos privados. Recomendaciones 5. Medio ambiente El Comité estima: 5. 1. Que deberı´an introducirse unas normas rı´gidas de calidad del aire y de niveles de ruido en entornos urbanos y que las desviaciones deberı´an afrontarse con las soluciones comparativas adecuadas. 16. 6. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 168/5 5. 2. Que la gestio´ n de los centros urbanos debe defender el transporte como factor clave para el éxito. Un mayor uso de controles mediante televisio´ n de circuito cerrado y de vigilancia policial ayudarı´a a mejorar la seguridad. 5. 3. Que deberı´a examinarse la posibilidad de conceder estatus preferente o permitir el acceso a los centros urbanos so´ lo a los transportes pu´ blicos y a los vehı´culos con emisiones contaminantes bajas, cuyo criterio de seleccio´ n determinante sea el impacto medioambiental de su consumo de energı´a y sus niveles de emisio´ n. 6. Congestio´ n Organicen alternativas realistas para que determinados 6. 7. trayectos puedan realizarse a pie o en bicicleta. 6. 8. Adopten y apliquen medidas prioritarias que incluyan carriles para vehı´culos que transporten a varios pasajeros y otras medidas de gestio´ n de carriles de autopista, lo que puede suponer una alternativa al coste asumido por los usuarios de las carreteras al facilitar una asignacio´ n del limitado espacio disponible en las carreteras a aquellas modalidades de trans- porte que resulten ma´s eficientes. 6. 9. Consideren la posibilidad de introducir aparcamientos de pago por zonas y restricciones a la duracio´ n del aparca- miento. El Comité cree que la UE deberı´a procurar influir en los Estados miembros para que: 6. 10. Contemplen la posibilidad de introducir el transporte pu´ blico o de crear zonas peatonales en los centros histo´ ricos de las ciudades en caso de que ésta sea la u´ nica opcio´ n viable. 6. 1. Creen un método comu´ n de medicio´ n de la congestio´ n vial urbana y periurbana y establezcan unos servicios regiona- les mı´nimos de transporte tanto pu´ blicos como privados. La medicio´ n cuantitativa del coste que la congestio´ n acarrea en la economı´a, los niveles de movilidad, la calidad del aire y el nivel de ruido que llevarı´a aparejada la aspiracio´ n a dicho método comu´ n servirı´a para concienciar al pu´ blico de su importancia. 6. 2. Amplı´en las iniciativas actuales de aplicacio´ n de las mejores pra´cticas para desarrollar herramientas telema´ticas (1) que mejoren la gestio´ n de los recursos viales y ferroviarios en el tra´fico intraurbano e interurbano. Intenten atraer el interés y la participacio´ n de las 6. 3. comunidades locales para fomentar y ayudar a la introduccio´ n de cambios en las pautas de los desplazamientos laborales y escolares con el fin de equilibrar el uso de los recursos. 6. 4. Permitan el acceso equilibrado a la vı´a pu´ blica a todos los usuarios —coches, vehı´culos de reparto de mercancı´as, autobuses, ciclomotores, ciclistas y peatones—, escalonen su utilizacio´ n en un mayor plazo de tiempo disponible al dı´a y optimicen el concedido a los transportes pu´ blicos. 6. 5. Empleen unos sistemas y pra´cticas de reparto urbanos ma´s sofisticados y apliquen la logı´stica a todos los traslados de mercancı´as. 6. 6. Utilicen los mejores materiales de construccio´ n y pavimentacio´ n que puedan costear y los mantengan debida- mente; las aceras deberı´an incorporar sistemas de planificacio´ n «inteligente» para que se reconozca su papel en relacio´ n con las instalaciones de servicio pu´ blico. 7. Ordenacio´ n territorial Las preocupaciones del Comité se mitigarı´an si las regiones: 7. 1. Afrontaran de forma sensible el desarrollo y la regene- racio´ n de las zonas urbanas y posibilitaran la recuperacio´ n de los terrenos industriales marginales en declive con vistas a la realizacio´ n de inversiones en la pro´ xima generacio´ n. 7. 2. Defendieran una evolucio´ n de subnu´ cleos y un desarro- llo suburbano que incluyeran una combinacio´ n de viviendas, instalaciones de ocio y servicios comerciales y generales de cara al restablecimiento de unas comunidades urbanas y periurbanas que sean en gran medida autosuficientes y en las que esté previsto el transporte pu´ blico. 7. 3. Reflexionaran sobre la profusio´ n de los centros comer- ciales y de ocio periféricos, especialmente los situados en zonas accesibles por autopista, que fomentan, evidentemente, el uso del vehı´culo privado y son difı´ciles de acceder por autobu´ s, por lo que excluyen de su entorno a las personas que no tienen coche. Esta tendencia recuerda al feno´ meno de expansio´ n incontrolada en los Estados Unidos, con el elevado consumo energético correspondiente y un uso de los terrenos perjudicial para el medio ambiente. El hecho de que en el recinto de estos centros comerciales periféricos se vendan carburantes a bajo precio aumenta au´ n ma´s su atractivo. 8. Modos de transporte ecolo´ gicos El Comité cree que los Estados miembros pueden introducir mejoras simples y de bajo coste a través de: (1) Véase el Dictamen del CES sobre el tema «Aplicacio´ n de los sistemas telema´ticos al transporte intermodal en un contexto paneuropeo», DO C 18 de 22. 1. 1996. La creacio´ n de carriles para bicicletas y la mejora de las 8. 1. vı´as peatonales, a ser posible apartadas de las vı´as destinadas a vehı´culos de motor. C 168/6 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 16. 6. 2000 8. 2. La incitacio´ n a nin˜ os y padres para que adopten el ha´bito de caminar, por ejemplo, para ir a la escuela, lo cual es manifiestamente saludable. 10. Observaciones finales 8. 3. La incitacio´ n a los empresarios para que adopten medidas incentivadoras o métodos de mejores pra´cticas que fomenten entre sus trabajadores la costumbre de compartir los coches o utilizar el transporte pu´ blico y desincentiven el uso del aparcamiento de la empresa para coches con un solo ocupante. El ejemplo de las tarjetas de viaje naranjas subvencio- nadas por los empresarios ya es operativo en la regio´ n de Ile de France. 9. Transportes pu´ blicos El presente dictamen se centra en iniciativas para luchar contra la congestio´ n vial y mejorar la movilidad; en este sentido: En dicta´menes anteriores (1) se afirma que un transporte 9. 1. pu´ blico de ma´s calidad es un requisito indispensable para fomentar la propia movilidad, por lo que ha de ser reforzado. 9. 2. Debe considerarse seriamente la necesidad de adoptar medidas reguladoras claras y de restringir de algu´ n modo el acceso de los coches al interior de las ciudades, junto con la adopcio´ n de la combinacio´ n aparcamiento-transporte pu´ blico, con excepciones en casos especiales. Son igualmente importan- tes otras formas de usos intermodales, como las soluciones «hı´bridas» y nuevas formas de propiedad de coches, como se encuentran en Alemania y en Edimburgo. 9. 3. Hay que introducir conexiones de transporte por autobu´ s u otros medios pu´ blicos que cubran la creciente complejidad de las pautas de desplazamiento. Los transportes pu´ blicos so´ lo funcionan de forma eficaz si se conciben como un sistema. Se requiere la coordinacio´ n y cooperacio´ n entre operadores o modos con el fin de ofrecer a los posibles clientes el servicio de alta calidad que el coche proporciona. 9. 4. La creacio´ n y posterior vigilancia de carriles prioritarios y carriles bus en la periferia y para el acceso a los centros urbanos garantizarı´a una mayor fiabilidad y previsibilidad del rendimiento del transporte pu´ blico y mejorarı´a sus posibilida- des como medio alternativo de transporte. Conceder prioridad a las vı´as utilizadas por el tra´fico de paso por zonas urbanas garantizarı´a un uso o´ ptimo de las mismas. (1) Véase el Dictamen del CES sobre la Comunicacio´ n de la Comisio´ n al Consejo, al Parlamento Europeo, al Comité de las Regiones y al Comité Econo´ mico y Social Europeo — Desarrollar la red de ciudadanos. Importancia de un transporte de pasajeros regional y local de calidad y contribucio´ n de la Comisio´ n al respecto (COM(1998) 431 final), DO C 138 de 18. 5. 1999. 10. 1. El Comité desea sen˜ alar que el tra´fico del siglo XXI requiere soluciones para el transporte urbano que reflejen do´ nde y co´ mo cree la sociedad que debe situarse, dando prioridad a la movilidad y la calidad del aire y de vida en paralelo con una industria sostenible y competitiva. Deberı´a llevarse a cabo una tarificacio´ n selectiva del uso de las carreteras y aparcamientos por los vehı´culos privados en zonas que sufran una congestio´ n cro´ nica o una fuerte degradacio´ n medioambiental y en las que haya restricciones polı´ticas, financieras o econo´ micas que limiten su capacidad vial. Entre dichas zonas deberı´an contarse los centros comerciales y residenciales, los centros histo´ ricos, etc. No deben ignorarse las obligaciones del servicio 10. 2. universal de proporcionar transporte. Las posibles soluciones deben distinguir entre poseer un coche y hacer uso del mismo y evitar demonizar el uso del coche, teniendo en cuenta su papel a la hora de crear movilidad laboral para los discapacita- dos y los habitantes de las zonas rurales en las que no exista transporte pu´ blico, ası´ como la experiencia social relacionada con el coche privado. Por estos motivos, es poco probable que un método basado meramente en la tarificacio´ n resulte justo o eficaz. El Comité desea, asimismo, sen˜ alar que, si se opta por 10. 3. tarifar el uso de las carreteras, el beneficio generado localmente se deberı´a destinar exclusivamente a reinversiones en iniciativas de transporte en el a´mbito local correspondiente, de modo que este proceso de tarificacio´ n garantice el ma´s amplio provecho posible a todos los usuarios urbanos y evite dispersar y desviar recursos hacia otros objetivos. Hay precedentes de este sistema en el modelo aplicado por el S-Bahn alema´n. 10. 4. Es ya algo excesivamente rutinario afirmar que el transporte pu´ blico es inco´ modo, esta´ poco desarrollado, es poco eficaz y no cumple su papel como primer medio de transporte para pasajeros. El remedio implica buscar medidas de equilibrio entre la voluntad polı´tica y la cofinanciacio´ n pu´ blica y privada y apoyar inversiones en infraestructuras y sistemas de desarrollo regional que, a su vez, se complementen con planes nacionales y comunitarios que fomenten de forma coherente un transporte ecolo´ gico. Las instancias regionales existentes que gestionan el desarrollo socioecono´ mico deberı´an ser los organismos de gestio´ n competentes. En este contexto, el Comité apoya a la Comisio´ n en su proyecto de modificacio´ n del Reglamento (CEE) no 1191/69 con objeto de introducir criterios de calidad para el transporte pu´ blico. El presente dictamen también pretende servir de documento de referencia para la pro´ xima actualizacio´ n de la iniciativa de la Comisio´ n sobre la creacio´ n de una red de ciudadanos. Debera´ prestarse especial atencio´ n a la situacio´ n en los paı´ses de Europa Central y Oriental. 16. 6. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 168/7 10. 5. Las decisiones de ordenacio´ n regional integrada deben tener en cuenta una rigurosa evaluacio´ n de las disposiciones y normas de uso de los transportes pu´ blicos para todo el periodo de vigencia del plan de ordenacio´ n, que debera´ incluir ana´lisis precisos de los lı´mites de uso y de las normas que puedan mantener su actividad. El Comité cree que la investigacio´ n, el seguimiento de 10. 6. las repercusiones de las compras por Internet, el trabajo en casa, un incremento de los desplazamientos por motivos de ocio, el reparto de mercancı´as en la modalidad «segu´ n la demanda» («just-in-time»), el desarrollo de una conciencia social y de valores ecolo´ gicos en los transportes, especialmente en zonas urbanas, sera´n todos ellos factores esenciales para que la UE oriente de forma positiva sus futuras polı´ticas. Serı´a impensable que se aplicara la «vieja» experiencia a las cuestiones de transportes relacionadas con la ampliacio´ n. Hay que prever y evitar la perspectiva de que la hipermovilidad evolucione sin planificacio´ n alguna hasta convertirse en un monstruo que paralice las principales ciudades. Bruselas, 27 de abril de 2000. La Presidenta del Comité Econo´mico y Social Beatrice RANGONI MACHIAVELLLI ANEXO al dictamen del Comité Econo´ mico y Social Motorizacio´ n Nu´ mero de vehı´culos de pasajeros por cada mil habitantes B DK D EL E F IRL I L NL A P FIN S UK I´ndice EU15 1970= 100 1970 214 218 194 1980 321 271 330 26 89 70 234 133 189 212 197 160 202 341 217 313 353 322 298 49 94 155 284 214 184 100 257 347 277 291 158 1990 388 309 447 171 309 466 227 483 480 368 387 187 389 421 360 401 218 1991 397 309 460 173 322 474 233 501 496 369 397 204 384 420 360 410 223 1992 400 310 471 177 336 476 241 518 512 373 410 205 384 414 360 418 227 1993 408 312 479 189 344 479 249 520 523 376 421 224 370 409 366 423 231 1994 422 312 488 199 351 478 262 540 540 383 433 242 368 409 372 432 235 1995 428 319 495 211 362 478 265 553 559 364 447 258 372 411 374 437 238 1996 435 330 500 223 376 477 272 571 558 370 458 277 379 413 388 447 243 1997 441 338 504 238 389 478 310 577 565 372 469 297 377 419 399 454 247 Fuente: ca´lculos de la DG Transportes