title: Advies van het Comité van de Regio's over het "Zesde periodieke verslag van de sociale en economische situatie en ontwikkeling van de regio's in de Europese Unie"

eurovoc_concepts:
European Union
economic and social cohesion
economic development
regional policy
social development

text: C 226/30 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 8. 8. 2000 Advies van het Comité van de Regio’s over het „Zesde periodieke verslag van de sociale en economische situatie en ontwikkeling van de regio’s in de Europese Unie” (2000/C 226/10) HET COMITE´ VAN DE REGIO’S, gezien het „Zesde periodieke verslag van de sociale en economische situatie en ontwikkeling van de regio’s in de Europese Unie” (SEC(1999) 66 def. ); gezien het besluit van de Commissie van 1 september 1999 om overeenkomstig artikel 265, eerste alinea, van het EG-Verdrag, het Comité van de Regio’s over dit verslag te raadplegen; gezien het besluit van het bureau (2 juni 1999) om commissie 1 „Regionaal beleid, structuurfondsen, economische en sociale samenhang, grensoverschrijdende en interregionale samenwerking” met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden te belasten; gezien het op 1 december 1999 door commissie 1 goedgekeurde ontwerpadvies (CDR 388/99 rev. 2) (rapporteur: de heer Bazin, lid van de regioraad van Bourgogne, F/EVP), heeft tijdens zijn 33e zitting van 12 en 13 april 2000 (vergadering van 12 april) het volgende advies uitgebracht. 1. Inleiding 1. 1. De Commissie analyseert en becommentarieert in het „Zesde periodieke verslag van de sociale en economische situatie en ontwikkeling van de regio’s in de Europese Unie” het effect van het regionale beleid binnen de Unie en de resultaten van het cohesieproces. Tevens gaat zij in op de ontwikkeling in tien Midden- en Oost-Europese landen en op Cyprus. 1. 2. Dit op 28 juli 1999 door de Commissie gepubliceerde verslag is het laatste in een serie documenten die om de drie jaar door de Commissie worden gepubliceerd. Overeenkomstig artikel 130 B van het Verdrag van Maastricht (1) zal de Commissie voortaan driejaarlijks een verslag over de economi- sche en sociale cohesie uitbrengen met analyses die voorheen in de periodieke verslagen werden gegeven. Het eerste cohesie- verslag werd in 1996 gepubliceerd. 1. 3. Accurate, gedetailleerde en regelmatig geactualiseerde kennis van economische en sociale gegevens betreffende de hele Europese Unie is een must. Onderhavig verslag betekent in vergelijking met eerdere verslagen een aanzienlijke stap vooruit: niet alleen stelt de Commissie de gegevens overzichte- lijk bij, ook beschrijft zij nieuwe en interessante perspectieven op een aantal gebieden: mondialisering van de economie, ontwikkeling van de informatiemaatschappij, invoering van de euro, uitbreiding van de Unie naar het Oosten, regionale economie en arbeidsmarkt. (1) Artikel 159, lid 2, van het geconsolideerde EG-Verdrag. 1. 4. Op die manier kan een zo objectief mogelijk oordeel worden gevormd over de belangrijkste tendensen die het laatste decennium van deze eeuw in de regio’s te bespeuren waren op het gebied van economie, arbeidsmarkt en demo- grafie. Voorts kan een analyse worden gemaakt van het concurrentievermogen van de EG-regio’s, de ontwikkelingen in de al dan niet via de Europese structuurfondsen gesteunde regio’s en kunnen de respectieve situaties in de tien Midden- en Oost-Europese landen en Cyprus met elkaar worden vergeleken. 1. 5. Het Comité kan zich dus in beginsel vinden in het zesde periodiek verslag, dat een mijlpaal vormt in de analyse van regionale gegevens en waaruit de vooruitgang blijkt die in dit verband sinds de publicatie van het vijfde verslag (1995) is geboekt. Er moet nog veel kennis worden opgedaan, maar dat hoeft geen probleem te zijn als er verder wordt gewerkt aan de coherentie van de Europese statistieken en de studies die het project EROP (Europees Ruimtelijke Ordenings Perspectief) begeleiden de beloofde resultaten zullen opleveren. Ten slotte stemt het tevredenheid dat wordt vastgehouden aan competitiviteit (tweede gedeelte van het verslag) als middel om meer inzicht te kunnen krijgen in de regionale ontwikkelings- verschillen binnen Europa en oplossingen daartoe aan te dragen. tot 2. Deugdelijkheid van de analytische opzet 2. 1. Het verslag heeft betrekking op de regio’s. Weliswaar lijkt dit het enige juiste vertrekpunt om gegevens te vergaren en te vergelijken, maar het spreekt voor zich dat regio’s in allerlei opzichten vergaand van elkaar verschillen. Sommige 8. 8. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 226/31 regio’s zijn als het ware langs natuurlijke weg ontstaan, andere resulteren uit recente samenvoegingen van kleinere qua grootte uiteenlopende gebieden. Ook speelde een en ander zich in verschillende tijdvakken af en lopen mogelijkheden en bevoegdheden, met name op economisch gebied, uiteen. Het is dus erg moeilijk om entiteiten te vergelijken die in historisch, cultureel, administratief, politiek en economisch opzicht in wezen de bekende appels en peren zijn. De beperkingen waarop een dergelijke vergelijking 2. 2. stuit, kunnen met name worden aangetoond aan de hand van het in de economische theorie gebezigde onderscheid tussen gepolariseerde regio’s (met een actief centrum dat de activiteit uit de omringende ruimte wegzuigt) en homogene regio’s (samengesteld uit zeer gelijksoortige subregio’s). Zo zijn som- mige NUTS-2-regio’s gepolariseerd en andere homogeen. In het verslag wordt dit onderscheid slechts impliciet gemaakt wanneer de Commissie ingaat op grootstedelijke diensten- regio’s, industriële regio’s met steden van gemiddelde grootte of plattelandsregio’s. Gepolariseerde en homogene regio’s vallen echter moeilijk met elkaar te vergelijken, en ook het onderscheid tussen steden en regio’s is niet altijd even duidelijk. 2. 3. Analyses van regionale verschillen worden soms name- lijk vertekend door onvermijdelijke statistische effecten. Naar- mate een regio groter en bevolkter is, komen indicatoren steeds meer neer op een gemiddelde dat aanzienlijke interne verschillen aan het oog kan onttrekken. In een als rijk beschouwde regio bestaat her en der vaak wel degelijk iedere lidstaat vrij om er zijn eigen armoede. Het staat billijkheidsopvattingen op na te houden, maar de Unie kan dergelijke situaties niet negeren. De verschillen werken immers in de hand dat in de lokale publieke opinie aan de Europese gedachte wordt getwijfeld en dat de mensen de Unie de schuld van ongelijkheden geven. Zo bepaalt iedere lidstaat welke regio’s voor het programma NUTS-2 in aanmerking komen, maar de desbetreffende besluiten voldoen niet altijd aan de door de Gemeenschap vastgestelde optimaliteitscriteria. Het Comité hoopt dat het nodige zal worden gedaan om de statistische gegevens geleidelijk te verfijnen, zodat intraregiona- le ongelijkheden zichtbaarder worden. Voorts hoopt het nauw bij deze werkzaamheden te worden betrokken. 2. 4. Weliswaar is er de laatste tijd op statistisch gebied de nodige vooruitgang geboekt, maar de gegevens betreffende de tien Midden- en Oost-Europese landen en Cyprus zijn nog altijd summier en soms onvoldoende betrouwbaar. De kwaliteit van deze gegevens moet, eventueel via een partnerschap, worden verhoogd. Dat is onontbeerlijk met het oog op de uitbreiding en de geloofwaardigheid van ieder toekomstig regionaal beleid. 2. 5. Interregionale ongelijkheden moeten met behulp van nauwkeurigere en betrouwbaardere indicatoren worden geme- ten. In het verslag worden de ongelijkheden voornamelijk gemeten met behulp van de vergelijking BBP per capita van een regio/gemiddeld BBP per capita van alle regio’s. Deze werkwijze steekt schril af bij de veel preciezere meetmethoden die de economische wetenschap vandaag de dag te bieden heeft. Ook kunnen vraagtekens worden geplaatst bij de houdbaarheid van criteria die in wezen uitsluitend in financieel opzicht te kwantificeren zijn. De samenleving kan zich name- lijk anders ontwikkelen en andere waarden op een hoger plan stellen. Het valt namelijk niet uit te sluiten dat de 21e eeuw de opkomst te zien zal geven van een individuele of maatschappe- lijke „vraag” die meer gericht zal zijn op immateriële aspiraties, idealen in verband met solidariteit, milieudoeleinden, meer aandacht voor de kwaliteit van levensmiddelen, behoeften in verband met de gezondheid, de kwaliteit van het bestaan, enz. 2. 6. Ook is het beter om in de toekomst de gevolgen van regionale-bevolkingsvariaties buiten beschouwing te laten. Aan de hand van het criterium BBP per inwoner kan de situatie van de individuele burger worden beoordeeld, maar de ontwikke- ling van de regio als geheel in vergelijking met het aantal inwoners blijft buiten beeld. Zo kan het dus gebeuren dat een regio er dank zij het aantrekken van werkzoekenden op vooruit is gegaan, maar dat deze vooruitgang in termen van BBP per capita minder uit de verf komt dan aan de hand van het regionale BBP. Ongelijkheden kunnen dus door de toepassing van de ratio BBP/Bevolking aan het zicht worden onttrokken. Dit zwakke punt, dat in de hand wordt gewerkt door uitsluitend deze ratio toe te passen, wordt evenwel gecompenseerd door de nauwkeurige studie (in het tweede gedeelte van het verslag) over de factoren die bijdragen tot het BBP en de competitiviteit van de regio’s. 3. Middelen om de aanhoudend hoge werkloosheid te bestrijden 3. 1. Het Comité maakt zich de meeste zorgen over onzicht- bare werkloosheid. Het desbetreffende onderdeel van het verslag moet dan ook als eerste worden besproken. Hoewel de situatie hier en daar lijkt te verbeteren, blijft de werkloosheid in de Unie hoog (ongeveer 16,5 miljoen mensen) en vormt deze een bron van ernstige menselijke en maatschappelijke problemen. Ook werkt zij economische onevenwichtigheden in de hand bij de geografische verdeling van productie van goederen en verlening van diensten. 3. 2. De Commissie benadrukt dat de werkloosheid structureel is en dat eventuele verlagingen niet gecompenseerd worden door verhogingen elders. Geografische werkloos- heidshaarden blijven dan ook om prioritaire aandacht vragen en blijken in hoge mate ongelijk over de Unie te zijn verdeeld. De 25 minst getroffen regio’s zijn bovendien dezelfde als tien jaar geleden. In de meest getroffen gebieden nam het werkloosheidspercentage van 20 tot 24 % toe, terwijl het 4 % voor de 25 sterke regio’s bedroeg. Ook breidde de langdurige werkloosheid zich uit, evenals de werkloosheid onder jongeren op zoek naar hun eerste baan. C 226/32 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 8. 8. 2000 3. 3. De Commissie geeft aan dat de werkloosheid voor ongeveer de helft te wijten is aan structurele onevenwichtighe- den tussen de vraag naar en het aanbod van arbeid. Dat is weliswaar juist, maar ter zake van de volgende onderwerpen dienen de conclusies van het verslag te worden aangescherpt: — school- en permanente opleiding dienen te worden verbe- terd. Deze vormen de sleutel tot aanpassing aan de op de arbeidsmarkt levende behoeften en aan de vergaande huidige ontwikkelingen; — verspreiding van informatie over de arbeidsmarkt aan zowel bedrijven als werkzoekenden, en met name in Unie- verband; — maatregelen om voor een soepele werking van de arbeids- markt te zorgen. 3. 4. De Commissie lijkt zich in het verslag niet erg sterk te maken voor de werkgelegenheid onder vrouwen. Zij consta- teert dat vrouwen, die vaak gezinstaken vervullen, aanspraak moeten kunnen maken op deeltijdwerk en flexibele arbeids- uren. Dat bemoeilijkt echter de toegang van deze groep tot hogere posities. Er dienen in dit verband concretere maatrege- len te worden genomen teneinde gelijke kansen voor mannen en vrouwen op het gebied van werk en toegang tot economi- sche en maatschappelijke posities te creëren. Ook moet een denkproces op gang worden gebracht over de negatieve en positieve effecten voor vrouwen van positieve discriminatie die in sommige landen onderdeel van het gezinsbeleid vormt. Voorts belicht de Commissie het verband tussen een laag werkloosheidspercentage en hoge participatie van vrouwen. Dit verband kan gedeeltelijk worden verklaard door het feit dat vrouwen in deeltijd of met flexibele arbeidstijd werken. In het verslag wordt namelijk opgemerkt dat in de regio’s met sterkere economieën behoefte aan dergelijke arbeid bestaat en omdat vrouwen sneller dan mannen hiertoe overgaan, hebben zij dus een hogere participatiegraad. 3. 5. Wat de interregionale onevenwichtigheden betreft, constateert de Commissie dat in sommige regio’s de vraag naar arbeid veel hoger is dan het aanbod, terwijl in andere regio’s de situatie omgekeerd is. Deze onevenwichtigheden moeten worden gecorrigeerd door de geografische mobiliteit te bevor- deren (een nieuwe taal leren, flexibelere huizenmarkt, telewer- ken, enz. ). Ook zou de Commissie zich nader moeten uitspreken 3. 6. over de verhouding tussen de sociale bescherming van werk- zoekenden en de werkloosheidsoorzaken. Zij gaat niet diep in op kwesties als minimumloon, werkloosheidsuitkeringen en ondersteuning en bescherming van werknemers in het al- gemeen. Voor deze kwesties heeft zij momenteel noch in theoretisch noch in praktisch opzicht een concreet antwoord. 3. 7. De Commissie wijst er herhaaldelijk op dat de werk- loosheid hoog is in regio’s met de meeste landbouw- en aanverwante activiteiten. Zij beveelt aan dat deze regio’s zich meer op industrie en dienstverlening toeleggen. Dat lijkt echter enigszins onjuist, want afstoting van landbouwactiviteiten dient te worden vermeden, evenals minimalisering van het economische en sociale belang van de landbouw en de veralgemenisering van een model dat te veel op productiviteit is gecentreerd. Werkgelegenheid in Europa zou in stand kunnen worden gehouden en nieuwe banen zouden kunnen worden gecreëerd door middel van een minder intensieve landbouw waarin meer oog voor milieunormen bestaat en die gericht is op de vraag van de consument naar natuurlijke producten. Niet alle regio’s zijn even geschikt voor het produceren van voedingsmiddelen. Slaagt men erin om onver- mijdelijke omschakelingen naar andere productiewijzen te stimuleren en de weg naar de toekomst te effenen, dan kunnen bepaalde regio’s zich specialiseren, met alle economische en sociale baten van dien. 3. 8. De Commissie merkt terecht op dat de economische basis van de zwakste regio’s moet worden versterkt, d. w. z. dat er activiteiten moeten worden ontwikkeld die zijn gericht op gebieden buiten deze regio’s. Op micro-economisch, d. w. z. op regionaal, niveau snijdt dit weliswaar hout, maar deze benadering kent wel beperkingen. De voordelen voor de Unie als geheel hangen immers vooral van exporten naar derde landen af. 4. Zorgwekkende demografische ontwikkelingen 4. 1. De demografische ontwikkelingen zijn uiterst zorgwek- kend en nopen tot waakzaamheid. De Commissie geeft bevolkingsprojecties tot 2025 en gaat er daarbij vanuit dat de recente tendensen zich zullen voortzetten. Het lijkt dus waarschijnlijk dat: — lage geboortecijfers vergrijzing in de hand zullen werken met alle maatschappelijke en economische consequenties van dien; — ook de beroepsbevolking zal vergrijzen, waardoor het concurrentievermogen en de capaciteit van de Europeanen om zich in een dynamische wereld aan te passen zwaar op de proef zullen worden gesteld; — vanaf de jaren 2005/2010 het aanbod van arbeid en de daling van de beroepsbevolking in ongelijke mate zullen afnemen en in functie van het immigratiebeleid dat de lidstaten en de Unie zullen voeren. Cohesie dreigt dus een aangelegenheid voor de korte termijn te worden die tot zeer uiteenlopende benaderingen in termen van bevolking, verjonging en evenwicht tussen generaties zal nopen. 8. 8. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 226/33 4. 2. De Commissie wijst op de problemen die door vergrij- zing van de beroepsbevolking ontstaan wanneer werknemers zich aan nieuwe technologie moeten aanpassen. Prioritair is dat gekeken wordt naar maatregelen om permanente educatie te stimuleren, nieuwe technologie zoveel mogelijk toegankelijk te maken en managementtechnieken in te voeren die zijn aangepast aan een oudere beroepsbevolking. De dynamiek van de factor arbeid moet immers behouden blijven. Terecht wordt de nadruk op de afhankelijkheid van 4. 3. ouderen gelegd. Reeds de komende jaren zal de druk op de nationale socialezekerheidsstelsels toenemen met alle vergaan- de consequenties van dien. 4. 4. Europa heeft jeugd, dynamische aflossing van gene- raties en een geboortebeleid nodig. Zo niet, dan verouderen wij en verliezen wij onvermijdelijk onze capaciteit om de actieve bevolking duurzaam te verjongen. 5. Convergentie versus achterstand 5. 1. De Commissie constateert dat er sprake is van reële convergentie. Gedurende het laatste decennium steeg het BBP van de tien regio’s met het laagste percentage van 41 % van het Unie-gemiddelde naar 50 %. In hetzelfde tijdvak steeg het BBP van de 25 armste regio’s van 52 naar 59 % van dit gemiddelde en steeg het BBP van de vier zgn. cohesielanden van 65 naar 76,5 % (geraamd wordt 78 % voor 1999). Zij constateert verder met name dat de handel tussen de cohesielanden en de andere lidstaten gedurende deze periode verdubbelde. 5. 2. Er blijven evenwel vertragingen optreden: het staat vast dat — zelfs in de cohesielanden waar gezien de feiten nieuw beleid geboden is — het BBP in de (hoofd)steden ten koste van de plattelandsregio’s wordt gegenereerd. Gegeven de sociale spanningen die hieruit overal in Europa voortvloeien, naar aanleiding waarvan de Unie veel geld uitgeeft en zal uitgeven, mag het uiteraard niet zo zijn dat het vrije ondernemerschap — waaraan wij allen natuurlijk grote waarde hechten — excessieve groeiverschillen tussen de Europese regio’s veroor- zaakt. Het regionaal beleid van de EU mag niet beperkt blijven tot het bestrijden van de onevenwichtigheden die momenteel voortvloeien uit concentratie, mondialisering, delocalisering, enz. , maar dient er juist te dragen om deze te voorkomen. toe bij 5. 3. Het Comité is verheugd over de vooruitgang die gedurende de laatste jaren in een groot aantal achtergebleven regio’s is geboekt. Voor de periode 1991-1996 lijkt deze significant te zijn en zich snel te hebben voltrokken. Dit is evenwel grotendeels aan de ontwikkelingen in de nieuwe Duitse deelstaten te danken, terwijl de teruggang gedurende de periode 1986-1991 dezelfde wortels had maar het tegengestel- de effect sorteerde. De situatie buiten de nieuwe deelstaten wordt in wezen gekenmerkt door nagenoeg constante vooruit- gang. 5. 4. Over het geheel genomen, vallen drie belangrijke ontwikkelingen te constateren: de groei op de diagonale stedelijke en industriële as van de Unie blijft krachtig, waardoor deze centra dus alleen maar sterker worden; de geografische zones die onder doelstelling 1 vallen halen hun achterstand met verschillende snelheden in; de groei in vele perifere regio’s die buiten doelstelling 1 vallen is zwak. 5. 5. Het gebruik van een gemiddelde om de convergentie per land te onderzoeken lijkt aanvechtbaar. In de vergelijking die van de vier cohesielanden wordt gemaakt om de convergen- tie in beeld te brengen, wordt over het hoofd gezien, zoals in tabel 1 van de bijlage bij het verslag valt te constateren, dat gedurende de periode 1991-1996 de groei in Griekenland en Spanje lager lag dan het Europese gemiddelde (resp. +1 en +1,3 % gemiddelde jaarlijkse groei tegen een Europees gemiddelde van + 1,5 %). Door de krachtige groei in Ierland (+ 7,1 % gemiddeld op jaarbasis) bij de berekeningen mee te nemen, komt de gemiddelde groei voor de vier cohesielanden zonder meer veel hoger uit (+ 1,7 % tegen + 1,5 %). Het gebruik van een gemiddelde is in dit geval dus zeer aanvechtbaar. 6. Concurrentiekracht In het verslag wordt de concurrentiekracht van regio’s 6. 1. gemeten aan de hand van het BBP per hoofd van de bevolking, dat reeds werd gebruikt om het ontwikkelingsniveau van de regio’s te beoordelen. Dit criterium lijkt weinig verband te houden met de twee in het verslag gegeven definities van concurrentiekracht, te weten „het vermogen van bedrijven, sectoren, regio’s, landen en supranationale gebieden om, onder blootstelling aan internationale concurrentie, een relatief hoog niveau van inkomen en werkgelegenheid te genereren” en vooral „het vermogen om goederen en diensten te produceren die internationaal kunnen worden verkocht tegen een prijs die een hoog en blijvend inkomen genereert”. Het gekozen criterium heeft dus weinig met de te meten grootheid te maken. Concurrentiekracht is namelijk afhankelijk van het vermogen om met prijzen te komen die lager liggen dan of gelijk zijn aan die op de wereldmarkt. Lukt dat, dan vloeit daar automatisch werkgelegenheid uit voort. De Commissie gaat dan ook niet zozeer in op concurrentiekracht, maar concen- treert zich slechts op een verklaring voor het uiteenlopende BBP per capita. Hoewel haar uiteenzetting zeker niet oninteres- sant is, behoeft deze toch enkele nadere opmerkingen. C 226/34 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 8. 8. 2000 6. 2. De Commissie gaat er namelijk vanuit dat het BBP/ Bevolking is samengesteld uit (BBP/Werkgelegenheid) × (Werk- gelegenheid/Bevolking in de leeftijdsklasse 15-64) × (Bevolking in de leeftijdsklasse 15-64/Totale bevolking). Voorts is zij van mening dat de laatste component (Bevolking in de leeftijdsklasse 15-64/Totale bevolking) maar weinig verklaart over de variatie in het BBP per capita en ook niet veel door het gevoerde beleid wordt beïnvloed. Eerder merkt ze echter op dat naarmate de tijd vordert, deze ratio kleiner wordt. Zij probeert de concurrentiekracht toe te lichten aan 6. 3. de hand van de andere twee componenten: de ratio (BBP/Werk- gelegenheid), d. w. z. de arbeidsproductiviteit, en de ratio (Werk- gelegenheid/Bevolking in de leeftijdsklasse 15-64), d. w. z. het werkgelegenheidsniveau. Dit lijkt te strijden met het in deel 3 van het verslag ingenomen standpunt. Daarin gaat de Commis- sie er namelijk vanuit dat het werkgelegenheidspercentage geen exogene variabele is maar door de productiviteit wordt bepaald, en valt de volgende redenering te lezen: als concurren- tiekracht van productiviteit afhangt, dan is productiviteitsstij- ging een noodzakelijke voorwaarde voor werkgelegenheids- groei. De arbeidsproductiviteit is dus wel degelijk een factor die de concurrentiekracht mede bepaalt. In deze redenering zouden productie en bijgevolg de werkgelegenheid dus moeten stijgen, maar wordt over het hoofd gezien dat productiviteits- winst ertoe leidt dat minder arbeid per eenheid product wordt ingezet. 6. 4. Wat productiviteit en werkgelegenheidsniveau betreft, blijkt dat uitsluitend de arbeidsproductiviteit zich op een bevredigend niveau situeert. Dit is bemoedigend, maar volledi- ge werkgelegenheid, doelstelling voor iedere samenleving, blijft moeilijk haalbaar. Ter verklaring verwijst de Commissie in dit verband o. a. naar de structuur van de economische bedrijvigheid, het innovatieniveau, toegang tot opleiding en het opleidingsniveau van de arbeidskrachten. Weliswaar kan de economische structuur slechts langzaam worden aangepast, maar het innovatieniveau kan veel sneller worden opgevoerd door EU-maatregelen als een verbeterd octrooistelsel of andere maatregelen waarmee de omzetting van innovaties in marktrij- pe producten en diensten kan worden bevorderd. Voorts benadrukt de Commissie dat innovaties in 6. 5. Europa onvoldoende worden verspreid en dat wij in dit opzicht ver bij de Verenigde Staten achterblijven. Het Comité is van mening dat onderzoek, innovatie en technologische ontwikkeling — noodzakelijkheden voor alle regio’s van de EU — moeten worden verbeterd. 6. 6. Uit het verslag blijkt duidelijk dat de bijdrage van het MKB, dat in dit verband toch een zekere reputatie geniet, tot het scheppen van arbeidsplaatsen moeilijk nauwkeurig te meten is vanwege met name statistische verwarring tussen besluitvormingscentra en productie-eenheden. Europa blijft over het algemeen achter op het gebied van risicokapitaal en financiële steun voor mkb’s die zich met hoogwaardige technologie bezighouden. 6. 7. De Commissie uit zich in concrete en neutrale bewoor- dingen over directe buitenlandse investeringen, maar opge- merkt moet worden dat deze een belangrijke rol bij de ontwikkeling van alle regio’s kunnen spelen. Zij dragen namelijk bij tot uitbreiding van de productiecapaciteit en verhoging van de productiviteit. Voorts kunnen die investerin- gen een gunstig effect op de stabiliteit van de arbeidsverhoudin- gen en de kwaliteit van bedrijfsopleidingen hebben, en komen zij op die manier de samenleving als geheel ten goede. Mochten de investeringen echter in distorsies resulteren, dan dienen de negatieve effecten op de Europese economische en werkgelen- genheidscultuur te worden geneutraliseerd. 6. 8. Vervoers- en communicatieinfrastructuur is onontbeer- lijk voor het welslagen van het integratieproces op het gehele continent. Zowel uit geografisch als modaal oogpunt moeten hier nog de nodige prioriteiten worden vastgesteld. De hele geschiedenis van de Europese beschaving wordt gekenmerkt door betrekkingen tussen personen en uitwisseling van goede- ren en diensten. Pas door dit te vergemakkelijken, kan Europa concreet gestalte worden gegeven. 6. 9. Wat de geografische aspecten betreft, moet de Unie werken aan moderne vervoers- en communicatieverbindingen in heel Europa. In dit verband zijn de verbindingen tussen Oost en West cruciaal als blijk van de cohesie die tussen de Unie en de Midden- en Oost-Europese toetredingskandidaten moet worden gerealiseerd. Ook moet de Unie werken aan de verdere ontwikkeling van de noord-zuidas in West-Europa. Daarbij moet rekening worden gehouden met de uiterst perifeer gelegen gebieden van de Unie, met name eilanden, die behoefte hebben aan adequate vervoer- en communicatiemid- delen. 6. 10. Voorts dient de Unie zowel op modaal als op intermodaal niveau een vervoers- en communicatierevolutie te realiseren die te vergelijken is met die van de negentiende eeuw. Daarbij moet moderne hoogwaardige technologie worden toegepast, dient een strategie meer op heel Europa dan op afzonderlijke projecten te zijn gericht en moet ieder project in het licht van zijn samenhang met de strategie worden gesteund. Voor het vervoer over de weg, per spoor, overzee en vooral via de kustvaart, via de binnenwateren en door de lucht is hier een taak weggelegd die in de geest van intermodaliteit moet worden vervuld en waarbij de natuur wordt gerespecteerd. Tegelijkertijd dient echter voor ogen te worden gehouden dat vervoer en communicatie onderdeel uitmaken van de levensstandaard en inherent zijn aan iedere beschaving. Het spreekt voor zich dat men veel meer dan in het verleden moet toewerken naar een scheiding van personenverkeer en goederenvervoer. Hier ligt een uitdaging voor de Unie en het Comité zal eraan meewerken om deze met succes aan te gaan. 6. 11. Op energiegebied beperkt de Commissie zich tot een beschrijvend betoog over één van de momenteel meest gevoe- lig liggende onderwerpen: afgezien van duurzame energie negeert zij de problematiek van de energiebronnen en vooral het hachelijke probleem kernenergie. Interessant is te constate- ren dat de energie-intensiteit (energieverbruik per eenheid van 8. 8. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 226/35 het BBP) in de minst ontwikkelde regio’s het hoogst is. Dit betekent dat de voorgestelde maatregelen om de energie- infrastructuur te verbeteren en de energieafhankelijkheid te verminderen, vergezeld moeten gaan van energiebesparings- maatregelen. Absoluut genomen ligt in de achterstandsgebie- den het energieverbruik per inwoner lager en wordt er dus minder vervuild, maar wel worden er meer fossiele brandstoffen gebruikt. De Commissie suggereert dat deze gebieden meer gebruik moeten maken van duurzame energie. Dit is echter uitsluitend haalbaar voor zeer zonnige regio’s in het zuiden of voor regio’s met veel wind. Voorts dient er bij grootschalig gebruik van zonne- of windenergie veel niet- agrarische vrije ruimte beschikbaar te zijn. 6. 12. Het verslag bevat interessante informatie over te- lecommunicatie, het voorzieningsniveau (aantal telefoonaan- sluitingen per inwoner) en de kwaliteit van de dienst (aantal digitale verbindingen). Nieuwe toestellen als zaktelefoon — GSM of satelliettelefoon — worden evenwel buiten beschou- wing gelaten, terwijl hier toch mogelijkheden liggen voor de economische uitrusting van achterstandsgebieden, waarin de gespecialiseerde ondernemingen vaak nauwelijks actief zijn. Deze nieuwe mogelijkheden moeten worden aangegrepen want regio’s waarin onvoldoende van nieuwe communicatie- technologie (sleutel tot de moderne wereld) gebruik wordt gemaakt, zullen het meest worden genegeerd door de markt en het vrije ondernemerschap. 6. 13. Watervoorziening is één van de belangrijkste aangele- genheden waarmee Europa te maken zal krijgen. De beschik- baarheid van bronnen is namelijk in hoge mate van de geografische gesteldheid afhankelijk. Het verslag bevat indi- caties van de reserves per hoofd per lidstaat. Daaruit blijkt dat de meest ontwikkelde lidstaten over de minste bronnen beschikken waardoor het water daar het duurst is. Voorts stelt de Commissie zich terecht op het standpunt dat recycling van huisvuil, hoe kostbaar dit ook is, uit milieuoverwegingen te prefereren valt. Het verslag geeft een goed beeld van de nationale 6. 14. dispariteiten op het gebied van menselijk kapitaal, een gebied waarop slechts langzaam vooruitgang kan worden geboekt. De Commissie geeft echter nauwelijks indicaties voor het verband tussen menselijk kapitaal en economische prestatie. Toch is het bekend dat menselijk kapitaal rendementsverho- gend kan werken. In de endogene groeitheorie staat daar echter tegenover dat dergelijke verhogingen het convergentieproces kunnen doorkruisen. 6. 15. Aangaande instituties en maatschappelijk kapitaal toont de Commissie zich optimistisch wanneer zij opmerkt dat „de Europese integratie hierin van veel belang (is), omdat regio’s daardoor te maken krijgen met instituties en concurren- tie uit andere delen van de Unie”. Voor bestuursstructuren zijn de regio’s namelijk afhankelijk van het nationale niveau en ook beschikken zij ter zake vaak over weinig handelingsvrij- heid. Voorts kunnen ten aanzien van bedrijfsnetwerken slechts weinig besluiten lokaal worden genomen, met uitzondering van die betreffende mkb’s die hun maatschappelijke zetel in de regio hebben. Het is niet bewezen dat decentralisatie per definitie het meest efficiënte proces is. Voorts dient decentra- lisatie in ieder geval vergezeld te gaan van mededingingsbepa- lende randvoorwaarden als transparantie, perfecte informatie en een nabijheid van instanties, hetgeen niet altijd het geval is. Prestatiemanagement is niet werkelijk iets nieuws en, zoals de Commissie opmerkt, verschilt het nauwelijks van centrale planning. Het verschijnsel staat dus niet per definitie borg voor effectiviteit. De Commissie lijkt eveneens optimistisch wanneer zij opmerkt dat het openbaar bestuur doeltreffender kan worden gemaakt door privaat/publieke partnerschappen. Er is in dit verband echter vaak sprake van ongewenste effecten als het ontstaan van pressiegroepen, neiging tot corruptie, het feit dat grote bedrijven en niet de mkb’s de grootste vinger in de pap hebben (met alle monopolistische tendensen van dien) en niet te vergeten druk vanuit de bancaire en financiële wereld. De Commissie stelt op goede gronden dat horizontale bestuursnetwerken log kunnen worden en dat de samenwer- kingspraktijk vaak in compromissen, d. w. z. in bestendiging van het bestaande, resulteert. 6. 16. De kwaliteit van het tweede gedeelte van het verslag in zijn geheel verdient echter waardering. De Commissie beschrijft alleszins wenkende perspectieven op weg naar een reëel project voor evenwichtige ontwikkeling in Europa. Het hoofdstuk „Verklaring van concurrentiekracht: gemeenschap- pelijke kenmerken van succesvolle regio’s” zal gedurende de komende maanden ongetwijfeld aanleiding geven tot nadere studies. Dat neemt niet weg dat de uitleg over de vier factoren die het meest tot de groei van het BBP bijdragen overtuigend is: a) de structuur van de economische bedrijvigheid is een sleutelelement waarbij het beleid vooral moet worden gericht op spreiding van het Europese productieapparaat en het zoeken naar wegen om tot meer evenwicht te komen; b) de opmerkingen over innovatieve activiteiten overtuigen eveneens. Ook hier wordt gewezen op de noodzaak om enerzijds het onderzoeksbeleid en anderzijds het beleid inzake ontwikkeling en economische, sociale en territoriale cohesie op elkaar af te stemmen. Hierop wordt overigens ook nog eens met klem gewezen in het hoofdstuk dat aan O & TO is gewijd; c) voorts verdient de aandacht voor de regionale bereikbaar- heid bijval. Het is geen verrassing dat bereikbaarheid en BBP nauw met elkaar samenhangen, maar dat neemt niet weg dat daarop best nog eens mag worden gewezen. Het valt te hopen dat aan de hand van de aangekondigde aanvullingen nog meer zicht kan worden verkregen op deze factor, die niet alleen bepalend is voor de tenuitvoer- legging van het regionale beleid, maar ook voor de trans- Europese vervoersnetwerken (en de aanpassing ervan) en het vervoerbeleid in zijn geheel; d) tenslotte vormt de kwaliteit van de beroepsbevolking zonder meer een relevante factor die noopt tot betere afstemming tussen het EFRO en het ESF. De Commissie heeft dit reeds vaak benadrukt zonder er evenwel voldoen- de rekening mee te houden in de „enige programmerings- documenten regionaal beleid” en de communautaire be- stekken. Er valt in dit verband stellig nog heel wat te doen. C 226/36 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 8. 8. 2000 De verhouding centrum-periferie in Europa komt in kaart 29 van het verslag op opmerkelijk heldere wijze tot uiting. Nauwelijks valt overtuigender te illustreren dat in het structuur- beleid met een dergelijke indicator rekening moet worden gehouden. De evolutie van deze vier sleutelvariabelen, in combinatie met die van het BBP, zouden bovendien een goede basis kunnen vormen voor de beoordeling van de ontwikkelingen in de verhouding centrum-periferie in Europa. 7. 5. Uit de genoemde onderzoeken naar de impact van de structuurfondsen blijkt dat deze de gesteunde regio’s soelaas hebben geboden en dat daarmee de regionale dispariteiten zijn verkleind. Dat is uiteraard een goede zaak. In verband met convergentie is echter het volgende 7. 6. onderscheid belangrijk: — enerzijds het streven naar maximale groei over de hele linie; en 7. Effectiviteit van het cohesiebeleid — anderzijds de gelijkmatige verdeling van groei of regionale ontwikkeling. 7. 1. In dit advies kan niet worden ingegaan op de specifieke situatie van de respectieve regio’s. Daarvoor zou iedere regio haar opmerkingen en desiderata kenbaar moeten maken. Op die basis kan het Comité echter geen samenhangend advies uitbrengen. De Commissie erkent ronduit dat, ondanks de aanzien- 7. 2. lijke vooruitgang die gedurende de laatste jaren is geboekt, het regionale cohesiebeleid in hoge mate tekortschiet en dat zowel op nationaal als op Unie-niveau significante verschillen tussen de regio’s blijven bestaan. Deze doelstelling is zeer ambitieus en tot nog toe ongekend in de Europese geschiedenis. Het is echter nog te vroeg om de desbetreffende resultaten te kunnen beoordelen. Wel kan worden geconcludeerd dat de structuurfondsen hebben bijgedragen tot het terugdringen van de binnen de Unie bestaande ongelijkheden, met name ten voordele van Griekenland, Ierland, Portugal en Spanje. De Commissie concludeert terecht dat de effectiviteit van de structuurfondsen moeilijk kan worden beoordeeld omdat andere factoren nauwelijks in de evaluatie kunnen worden meegenomen. 7. 3. Ondanks het verrichte werk blijft de werkloosheid in de doelstelling-1- en 6-regio’s teleurstellend hoog, maar het BBP per inwoner tendeert naar het EU-gemiddelde. De Com- missie gaat hoofdzakelijk in op de met de werkloosheid verband houdende lage arbeidsparticipatie en beperkt zich tot het constateren van feiten in plaats van het zoeken naar de werkelijke oorzaken van het probleem. Verder zijn bepaalde regio’s fors gesteund. De Commissie suggereert terecht dat de effectiviteit van de bijstand objectief moet worden beoordeeld om iedere achtergebleven regio dezelfde kansen op vooruit- gang te bieden. Uit rechtvaardigheidsoverwegingen is het logisch om de armste regio’s het meest te steunen. Daarbij dient echter wel op efficiëntie te worden gelet, d. w. z. voor maximale ontwikkeling in de hele EU te worden gezorgd. Gelijkheid betekent echter niet altijd doeltreffendheid en het streven naar gelijkmatige regionale ontwikkeling betekent niet automatisch dat de groei in haar totaliteit wordt gemaximaliseerd. Hieruit mag natuurlijk niet worden geconcludeerd dat regionale gelijkheid moet worden verworpen, maar het betekent wel dat gelijkheid gevolgen heeft voor de prestaties van de Unie als geheel. Het gewenste resultaat zou dus in beeld kunnen 7. 7. worden gebracht door de kosten van de structuurfondsen met de globale groei te vergelijken. Zulks niet om vraagtekens bij de fondsen te plaatsen, maar omdat het logisch is om over een dergelijke indicator te beschikken. Met de fondsen wordt immers naar gelijkere ontwikkeling gestreefd. 7. 8. Ook zou het interessant zijn om het multipliereffect van de steun (de verhouding tussen de door de ondersteuning gegenereerde toename van het regionale BBP en de hoogte van de steunbedragen) te kunnen beoordelen. Een dergelijke indicator, zelfs indien slechts summier van aard, vormt een belangrijkere richtsnoer voor de oriëntatie van de structuur- fondsen dan de in het verslag gepresenteerde gegevens betref- fende groei van het BBP of afname van de werkloosheid. 7. 9. Het streven naar gelijkmatige ontwikkeling van de regio’s is belangrijker dan het streven naar evenwichtig gesprei- de groei. Het eerste impliceert namelijk convergentie en de achterstandsregio’s moeten daarom sneller groeien dan de sterkere. 7. 4. De situatie in de doelstelling-2-regio’s lijkt over het algemeen te zijn verbeterd, maar deze gebieden blijven vaak kwetsbaar (verdwijning en verplaatsing van productie-eenhe- den). In de doelstelling-5b-regio’s is het aantal arbeidsplaatsen toegenomen, maar is de werkloosheid vanwege de groei van de actieve bevolking niet afgenomen. Dit is te wijten aan de diversificatie van activiteiten in een economische structuur die hoofdzakelijk op de landbouw is gebaseerd. 8. Uitbreiding 8. 1. Het standpunt van de Commissie komt erop neer dat de toetredingskandidatuur van de Midden- en Oost-Europese landen en Cyprus gewettigd is door de beleidskeuze van deze landen, de opkomst van de markteconomie aldaar en de door hen gedurende de afgelopen tien jaar afgelegde weg. 8. 8. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 226/37 Het Comité besluit niet over toetreding, maar merkt 8. 2. op dat: — er meer landen voor toetreding in aanmerking komen; — niet voorbij mag worden gegaan aan een veelheid van politieke, economische, sociale, culturele en ideologische feiten die verband houden met verleden, heden en toe- komst van deze landen. Deze laten zich niet in de eerste plaats uitdrukken in de vorm van een regionaal BBP, maar manifesteren zich in complexe nationale doelstellingen; — de Unie in staat moet zijn om op korte termijn te beantwoorden aan de door haar gewekte verwachtingen. Daarbij dient zij de vele implicaties die haar interne en externe beleid voor de toetreding inhouden, in te schatten; ook moet zij zich een oordeel vormen over haar reële vermogen, en dat van de toetredingskandidaten, om een daadwerkelijk solidair Europa op te bouwen; — de houding van de Unie jegens deze landen dient altijd evolutief en responsief te zijn. Daarbij dient de EU voor ogen te houden dat de uitbreiding in de eerste plaats gericht is op politieke en morele doelstellingen en gebaseerd is op samenwerking van samenlevingen die door vrijheid en solidariteit worden gekenmerkt. Een geïntegreerd Europa moet bij voorrang worden beschouwd als een levensideaal en een gemeenschappelijke bestemming; de integratie kan slechts duurzaam slagen als deze op concrete fundamenten is gebaseerd, en — het Comité staat geenszins sceptisch tegenover de uitbrei- ding, maar deze moet wel met succes worden bekroond want anders zullen de huidige en toekomstige lidstaten met grote moeilijkheden te maken krijgen. Het zou de voorbereiding van de toetreding ten goede komen wanneer het Comité, vertegenwoordiger van de territoriale collec- tiviteiten, er meer bij betrokken zou zijn. Het Comité kan namelijk praktische samenwerkingsverbanden opzetten en uitbouwen met alle positieve gevolgen van dien. Bovendien mag de kandidatuur in economische zin en qua levenswijze geen al te sterke druk voor de bevolking van de toetredings- landen meebrengen. Is dat wel het geval, dan kan dat tot afwijzing in de publieke opinie leiden. 8. 3. Uit het verslag blijkt dat, enkele uitzonderingen daarge- laten, de dispariteiten tussen de EU- en de toetredingsregio’s significant blijven. De toetreding hangt niet uitsluitend af van economische criteria, en met name niet van gelijkmatige Brussel, 12 april 2000. ontwikkeling van de toetredingsregio’s. De door de toetre- dingskandidaten weg te werken achterstand blijft groot. Met het oog op toetreding hebben nationale aspecten dan ook voorrang boven regionale aspecten, ook al spreekt het voor zich dat het wenselijk is dat de regio’s van deze landen zich harmonieus ontwikkelen. Ook hier speelt het onvermijdelijke onderscheid tussen 8. 4. groei en gelijkmatige regionale ontwikkeling. Zo kan men zich afvragen of deze landen inderdaad zo snel mogelijk moeten groeien om het voor de toetreding noodzakelijke niveau te halen, dan wel of gestreefd dient te worden naar evenwichtig gespreide regionale groei, die zich noodzakelijkerwijs lang- zamer zal voltrekken (zoals de Commissie opmerkt, zijn de met de omwenteling gepaard gaande schokken — een daling van het BBP en het BBP per inwoner — nog lang niet helemaal verwerkt). 8. 5. De Commissie constateert dat de directe buitenlandse investeringen in de Midden- en Oost-Europese landen hoog zijn, maar op slechts enkele landen zijn geconcentreerd en uit een beperkt aantal lidstaten afkomstig zijn. Deze kwestie ligt reeds sinds een aantal eeuwen gevoelig in de Europese geschiedenis, en dat zal zo blijven. Voorts twijfelt de Commissie er niet aan dat deze 8. 6. landen evolueren in de richting van een samenleving naar het model van de Europese Unie. De realiteit gebiedt evenwel te zeggen dat de samenleving aldaar voor een groot deel nog geconcipieerd moet worden gezet. Hier is een taak voor het Comité weggelegd want het door hem gewenste, op maatschappelijke waarden gebaseerde Europa kan slechts via decentralisatie en door evenwicht gekenmerkte solidariteit worden opgebouwd. 8. 7. Het Comité hoopt dat de toetredingskandidaten regio- nale politieke en bestuursstructuren zullen weten op te bouwen zodat aangelegenheden binnen eenzelfde institutioneel kader kunnen worden behandeld. Het Comité kan als partner optreden bij de tenuitvoerlegging van de regionale strategieën in de toetredingslanden. 8. 8. Voor Cyprus liggen de zaken anders. Uit de economi- sche parameters blijkt dat het land op weg is om aan de toetredingscriteria te voldoen. Het BBP ligt op 75 % van het Unie-gemiddelde, de werkloosheid is laag en de werkgelegen- heid hoog. De productiviteit is evenwel aan de lage kant en daaraan moet met prioriteit worden gewerkt. De voorzitter van het Comité van de Regio’s Jos CHABERT


title: Kodex für gute Verwaltungspraxis im Gemeinschaftlichen Sortenamt

eurovoc_concepts:
Community body
code of conduct
crop production

formats: html pdf print

text: C 371/14 DE Amtsblatt der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaften 23. 12. 2000 GEMEINSCHAFTLICHES SORTENAMT KODEX F(cid:220)R GUTE VERWALTUNGSPRAXIS IM GEMEINSCHAFTLICHEN SORTENAMT (2000/C 371/08) DER VERWALTUNGSRAT DES GEMEINSCHAFTLICHEN SORTEN- AMTES (cid:151) in Aus(cid:252)bung der ihm hinsichtlich des gemeinschaftlichen Sor- tenschutzes durch Artikel 36 Absatz 1 Buchstabe d) der Ver- ordnung (EG) Nr. 2100/94 des Rates verliehenen Befugnisse, gest(cid:252)tzt auf die vom Europ(cid:228)ischen B(cid:252)rgerbeauftragten aus ei- gener Initiative durchgef(cid:252)hrte Untersuchung, bei der er der Frage nachging, ob in den verschiedenen Institutionen und Organen der Gemeinschaft ein von den Beamten in ihren Be- ziehungen zur (cid:214)ffentlichkeit zu befolgender Kodex f(cid:252)r gute Verwaltungspraxis vorhanden und f(cid:252)r die (cid:214)ffentlichkeit zu- g(cid:228)nglich ist, in Erw(cid:228)gung nachstehender Gr(cid:252)nde: Der Grundsatz der Offenheit wurde mit dem Vertrag von Amsterdam ausdr(cid:252)cklich im Vertrag (cid:252)ber die Europ(cid:228)ische Union verankert, indem erkl(cid:228)rt wird, dass der Vertrag eine neue Stufe bei der Verwirklichung einer immer engeren Union darstellt, in der die Entscheidungen m(cid:246)glichst offen und b(cid:252)rger- nah getroffen werden; in der Erw(cid:228)gung, dass ein solcher Kodex sowohl f(cid:252)r die Be- amten, die detailliert (cid:252)ber die von ihnen im Umgang mit der (cid:214)ffentlichkeit zu befolgenden Regeln informiert werden, als auch f(cid:252)r die B(cid:252)rger n(cid:252)tzlich ist, da diese Aufschluss (cid:252)ber die Verhaltensnorm bekommen, die sie im Umgang mit dem Amt berechtigterweise erwarten k(cid:246)nnen, in dem Wunsch, deshalb einen Kodex mit den Grunds(cid:228)tzen f(cid:252)r gute Verwaltungspraxis aufzustellen, der von den Beamten in ihren Beziehungen zur (cid:214)ffentlichkeit eingehalten werden sollte, und diesen Kodex (cid:246)ffentlich zug(cid:228)nglich zu machen (cid:151) ERL˜SST HIERMIT FOLGENDE VORSCHRIFTEN (cid:220)BER DIE ARBEITS- METHODEN DES AMTES: Artikel 1 Allgemeine Vorschrift In ihren Beziehungen zur (cid:214)ffentlichkeit beachten die Besch(cid:228)f- tigten des Gemeinschaftlichen Sortenamtes (nachstehend als (cid:132)das Amt(cid:147) bezeichnet) die Grunds(cid:228)tze, die in den vorliegenden Vorschriften niedergelegt sind und die den Kodex f(cid:252)r gute Ver- waltungspraxis (nachstehend als (cid:132)der Kodex(cid:147) bezeichnet) bilden. Artikel 2 Pers(cid:246)nlicher Geltungsbereich Der Kodex gilt, in ihren Beziehungen zur (cid:214)ffentlichkeit, (1) f(cid:252)r alle Beamten und sonstigen Bediensteten, auf die das Statut der Beamten und die Besch(cid:228)ftigungsbedingungen f(cid:252)r die sons- tigen Bediensteten Anwendung finden. Im Folgenden bezieht sich der Begriff (cid:132)Beamter(cid:147) sowohl auf die Beamten als auch auf die sonstigen Bediensteten. (2) Das Amt ergreift die notwendigen Ma(cid:223)nahmen, um zu gew(cid:228)hrleisten, dass die Vorschriften dieses Kodex auch auf die Personen Anwendung finden, die f(cid:252)r es t(cid:228)tig sind, z. B. auf Personen, die im Rahmen von privatrechtlichen Vertr(cid:228)gen be- sch(cid:228)ftigt werden, von den nationalen (cid:246)ffentlichen Diensten ab- gestellte Sachverst(cid:228)ndige und Praktikanten. (3) Der Begriff (cid:132)(cid:214)ffentlichkeit(cid:147) bezieht sich auf nat(cid:252)rliche und juristische Personen unabh(cid:228)ngig davon, ob sie ihren Wohnsitz bzw. ihren eingetragenen Sitz in einem Mitgliedstaat haben oder nicht. Artikel 3 Sachlicher Geltungsbereich (1) Der vorliegende Kodex enth(cid:228)lt die allgemeinen Grund- s(cid:228)tze guter Verwaltungspraxis, die auf die Gesamtheit der Be- ziehungen der Beamten des Amtes zur (cid:214)ffentlichkeit Anwen- dung finden, sofern sie nicht spezifischen Vorschriften unter- liegen. (2) Die in diesem Kodex festgelegten Grunds(cid:228)tze beziehen sich nicht auf die Beziehungen zwischen dem Amt und seinen Beamten. Diese unterliegen dem Statut. Artikel 4 Rechtm(cid:228)(cid:223)igkeit Ein Beamter handelt nach dem Grundsatz der Rechtm(cid:228)(cid:223)igkeit und wendet die in den Rechtsvorschriften der Gemeinschaft niedergelegten Regeln und Verfahren an. Der Beamte achtet insbesondere darauf, dass Beschl(cid:252)sse, die die Rechte oder Inte- ressen von Einzelpersonen beeintr(cid:228)chtigen, eine rechtliche Grundlage haben und ihr Inhalt mit den geltenden Rechtsvor- schriften (cid:252)bereinstimmt. Artikel 5 Nichtdiskriminierung Beim Umgang mit Ersuchen der (cid:214)ffentlichkeit und bei (1) der Beschlussfassung gew(cid:228)hrleistet der Beamte, dass der Grund- satz der Gleichbehandlung beachtet wird. Einzelpersonen, die sich in der gleichen Situation befinden, werden auf vergleich- bare Weise behandelt. (2) Im Fall einer unterschiedlichen Behandlung muss diese durch die entsprechenden objektiven Ma(cid:223)st(cid:228)be des Einzelfalls gerechtfertigt sein. (3) Der Beamte enth(cid:228)lt sich insbesondere jeder ungerecht- fertigten unterschiedlichen Behandlung von Einzelpersonen aus Gr(cid:252)nden der Nationalit(cid:228)t, des Geschlechts, der rassischen oder ethnischen Herkunft, der Religion oder des Glaubens, einer Behinderung, des Alters oder der sexuellen Ausrichtung. 23. 12. 2000 DE Amtsblatt der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaften C 371/15 Artikel 6 Verh(cid:228)ltnism(cid:228)(cid:223)igkeit tiken des Amtes, sofern nicht berechtigte Gr(cid:252)nde daf(cid:252)r vorlie- gen, in einem Einzelfall von diesen Praktiken abzuweichen. (1) Bei der Beschlussfassung stellt der Beamte sicher, dass die getroffenen Ma(cid:223)nahmen im Hinblick auf das angestrebte Ziel der Verh(cid:228)ltnism(cid:228)(cid:223)igkeit entsprechen. Der Beamte vermeidet es insbesondere, die Rechte der B(cid:252)rger einzuschr(cid:228)nken oder ihnen Belastungen aufzuerlegen, wenn diese Einschr(cid:228)nkungen oder in einem angemessenem Verh(cid:228)ltnis zum Belastungen nicht Zweck der durchgef(cid:252)hrten Ma(cid:223)nahmen stehen. (2) Bei der Beschlussfassung achtet der Beamte auf einen angemessenen Ausgleich zwischen den Belangen von Privat- personen und dem allgemeinen (cid:246)ffentlichen Interesse. Artikel 7 Fehlende Amtsbefugnis und Amtsmissbrauch Befugnisse d(cid:252)rfen ausschlie(cid:223)lich zur Erreichung der Ziele aus- ge(cid:252)bt werden, f(cid:252)r die sie in den einschl(cid:228)gigen Vorschriften (cid:252)bertragen worden sind. Der Beamte sieht insbesondere davon ab, von Befugnissen Gebrauch zu machen, f(cid:252)r die keine recht- liche Grundlage besteht bzw. die nicht mit einem (cid:246)ffentlichen Interesse begr(cid:252)ndet werden k(cid:246)nnen. Artikel 8 Unparteilichkeit und Unabh(cid:228)ngigkeit (1) Der Beamte handelt unparteiisch und unabh(cid:228)ngig. Der Beamte enth(cid:228)lt sich jeder willk(cid:252)rlichen Handlung, die sich nachteilig auf Einzelpersonen auswirkt, sowie jeder Form der Vorzugsbehandlung, auf welchen Gr(cid:252)nden sie auch immer be- ruhen mag. Der Beamte l(cid:228)sst sich nicht von (cid:228)u(cid:223)eren Einfl(cid:252)ssen ir- (2) gendwelcher Art, einschlie(cid:223)lich politischer Einfl(cid:252)sse, oder von pers(cid:246)nlichen Interessen leiten. (3) Der Beamte enth(cid:228)lt sich der Mitwirkung an einem Be- schluss (cid:252)ber eine Angelegenheit, die seine eigenen Interessen bzw. die seiner Familienangeh(cid:246)rigen, Verwandten, Freunden und Bekannten betrifft. Artikel 9 Objektivit(cid:228)t Bei der Beschlussfassung ber(cid:252)cksichtigt der Beamte alle wesent- lichen Faktoren und misst jedem von ihnen das ihm geb(cid:252)h- rende Gewicht bei; alle nicht zur Sache geh(cid:246)renden Umst(cid:228)nde finden keine Ber(cid:252)cksichtigung. Artikel 10 Berechtigte Erwartungen und folgerichtiges Handeln (1) Der Beamte ber(cid:252)cksichtigt die berechtigten und ange- messenen Erwartungen, die die (cid:214)ffentlichkeit aufgrund des Handelns des Amtes in der Vergangenheit, hegt. (2) Der Beamte handelt, in seiner eigenen Verwaltungspraxis und im Verh(cid:228)ltnis zur Verwaltungst(cid:228)tigkeit des Amtes, folge- richtig. Der Beamte h(cid:228)lt sich an die (cid:252)blichen Verwaltungsprak- Artikel 11 Fairness Der Beamte sollte fair und vern(cid:252)nftig handeln. Artikel 12 H(cid:246)flichkeit Der Beamte legt in den Beziehungen zur (cid:214)ffentlichkeit (1) ein dienstleistungsorientiertes, korrektes, h(cid:246)fliches und zug(cid:228)ng- liches Verhalten an den Tag. Ist ein Beamter f(cid:252)r eine bestimmte Sache nicht zust(cid:228)n- (2) dig, so verweist er die betreffende Person an den zust(cid:228)ndigen Beamten. (3) Tritt ein Fehler auf, der die Rechte oder Interessen einer Einzelperson beeintr(cid:228)chtigt, entschuldigt sich der Beamte daf(cid:252)r. Artikel 13 Beantwortung von Schreiben in der Sprache des Absenders Ein Beamter tut alles in seiner Macht Stehende, damit eine Einzelperson, die dem Amt in einer der Amtssprachen der Gemeinschaft schreibt, eine Antwort in der gleichen Sprache erh(cid:228)lt. Artikel 14 Empfangsbest(cid:228)tigung und Angabe des zust(cid:228)ndigen Beamten (1) Jedes Schreiben oder jede Beschwerde beim Amt ist in- nerhalb von vierzehn Tagen nach Erhalt zu best(cid:228)tigen bzw. zu beantworten, sofern dies innerhalb dieser Frist m(cid:246)glich ist. Auf alle F(cid:228)lle ist innerhalb von zwei Monaten nach Erhalt eine Antwort zu verschicken. Die Empfangsbest(cid:228)tigung oder Antwort enth(cid:228)lt Namen (2) und Telefonnummer des Beamten, der mit der Angelegenheit befasst ist sowie seine Dienststelle. Keine Empfangsbest(cid:228)tigung oder Antwort ist in den F(cid:228)l- (3) len erforderlich, in denen Schreiben oder Beschwerden unbe- deutend oder schikan(cid:246)s sind, d. h. (cid:252)bertrieben oft oder wieder- holt gestellt werden oder sinnlos sind. Artikel 15 Verpflichtung zur Weiterleitung an die zust(cid:228)ndige Dienststelle Wird ein Schreiben oder eine Beschwerde an das Amt an eine Abteilung oder einen Beamten adressiert oder geleitet, die bzw. der daf(cid:252)r nicht zust(cid:228)ndig ist, wird der Vorgang an die zust(cid:228)n- dige Dienststelle des Amtes geleitet, die gem(cid:228)(cid:223) Artikel 14 ver- f(cid:228)hrt. C 371/16 DE Amtsblatt der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaften 23. 12. 2000 Artikel 16 Recht auf Anh(cid:246)rung und Abgabe von Erkl(cid:228)rungen (1) In F(cid:228)llen, in denen die Rechte oder Interessen von Einzel- personen ber(cid:252)hrt werden, stellt der Beamte sicher, dass in jeder Etappe des Beschlussfassungsverfahrens die Rechte auf Einrede respektiert werden. (2) Jede Einzelperson hat in F(cid:228)llen, in denen ein Beschluss gefasst wird, der seine Rechte oder Interessen ber(cid:252)hrt, das Recht, eine schriftliche Erkl(cid:228)rung abzugeben und erforder- lichenfalls m(cid:252)ndliche Anmerkungen vorzutragen, ehe der Be- schluss gefasst wird. Artikel 17 Angemessene Frist f(cid:252)r die Beschlussfassung Der Beamte stellt sicher, dass (cid:252)ber jedes Ersuchen bzw. (1) jede Beschwerde an das Amt innerhalb einer angemessenen Frist, unverz(cid:252)glich und auf keinen Fall sp(cid:228)ter als zwei Monate nach Erhalt ein Beschluss gefasst wird. (2) Kann (cid:252)ber ein Ersuchen oder eine Beschwerde angesichts der Komplexit(cid:228)t der damit zusammenh(cid:228)ngenden Fragen inner- halb der oben genannten Frist kein Beschluss ergehen, so wird ihr Verfasser so bald wie m(cid:246)glich davon unterrichtet, und ein endg(cid:252)ltiger Beschluss wird dann so bald wie m(cid:246)glich gefasst. Artikel 18 Verpflichtung zur Begr(cid:252)ndung von Beschl(cid:252)ssen (1) F(cid:252)r jeden Beschluss des Amtes, der sich nachteilig auf die Rechte oder Interessen einer Einzelperson auswirken kann, sind die Gr(cid:252)nde zu nennen, auf die sich der Beschluss st(cid:252)tzt; dazu sind die ma(cid:223)geblichen Tatsachen und die Rechtsgrundlage des Beschlusses eindeutig anzugeben. (2) Der Beamte sieht von Beschl(cid:252)ssen ab, die sich auf nicht ausreichende oder vage Gr(cid:252)nde st(cid:252)tzen und die keine indivi- duelle Begr(cid:252)ndung enthalten. (3) Ist es angesichts der hohen Anzahl von Personen, die von (cid:228)hnlichen Beschl(cid:252)ssen betroffen sind, nicht m(cid:246)glich, die Gr(cid:252)nde f(cid:252)r den Beschluss detailliert darzulegen, und werden daher Standardantworten gegeben, so liefert ein Beamter, so- fern dies gew(cid:252)nscht wird, anschlie(cid:223)end die auf den Einzelfall bezogene Begr(cid:252)ndung. Artikel 19 230 bzw. 195 des Vertrages zur Gr(cid:252)ndung der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaft. Artikel 20 Mitteilung des Beschlusses (1) Der Beamte stellt sicher, dass ein Beschluss, der die In- teressen oder Rechte einer Privatperson ber(cid:252)hrt, dieser Person so bald wie m(cid:246)glich nach der Beschlussfassung schriftlich mit- geteilt wird. (2) Der Beamte sieht so lange davon ab, den Beschluss Drit- ten mitzuteilen, bis die betreffende Person unterrichtet worden ist. Artikel 21 Datenschutz (1) Der Beamte, der mit personenbezogenen Daten umgeht, die einen B(cid:252)rger betreffen, beachtet die Grunds(cid:228)tze der Richt- linie 95/46/EG (cid:252)ber den Schutz nat(cid:252)rlicher Personen bei der Verarbeitung personenbezogener Daten und zum freien Daten- verkehr. (2) Der Beamte sieht insbesondere davon ab, personenbezo- gene Daten f(cid:252)r unrechtm(cid:228)(cid:223)ige Zwecke zu verarbeiten bzw. solche Daten an unbefugte Personen weiterzuleiten. Artikel 22 Informationsbegehren (1) Der Beamte stellt Einzelpersonen, sofern er f(cid:252)r die be- treffende Angelegenheit zust(cid:228)ndig ist, die von ihnen angefor- derten Informationen zur Verf(cid:252)gung. (2) Ist ein m(cid:252)ndliches Ersuchen zu kompliziert oder zu um- fangreich, kann der Beamte die entsprechende Person auffor- dern, ihr Ersuchen schriftlich zu formulieren. (3) Kann aufgrund des vertraulichen Charakters der angefor- derten Information der Beamte diese nicht preisgeben, so gibt er daf(cid:252)r gem(cid:228)(cid:223) Artikel 18 die Gr(cid:252)nde an. Informationsbegehren zu Fragen, f(cid:252)r die er nicht zust(cid:228)n- (4) dig ist, leitet der Beamte an die zust(cid:228)ndige Person weiter und gibt deren Namen und Telefonnummer an. Informationsbegeh- ren, die eine andere Institution oder ein anderes Organ der Gemeinschaft betreffen, leitet der Beamte an diese weiter. Angabe der Beschwerdem(cid:246)glichkeiten Artikel 23 Ein Beschluss des Amtes, der sich nachteilig auf die (1) Rechte oder Interessen einer Einzelperson auswirken kann, ent- h(cid:228)lt eine Angabe aller M(cid:246)glichkeiten, Beschwerde gegen den Beschluss einzulegen. Anzugeben sind insbesondere die Art der Rechtsmittel, die Gremien, vor denen sie in Anspruch ge- nommen werden k(cid:246)nnen, sowie die Fristen f(cid:252)r ihre Inan- spruchnahme. Antr(cid:228)ge auf (cid:246)ffentlichen Zugang zu Dokumenten (1) Wird der Zugang zu Unterlagen des Amtes beantragt, gew(cid:228)hrt der Beamte den Zugang zu diesen Unterlagen in (cid:220)ber- einstimmung mit den Rechtsvorschriften des Amtes und dem Beschluss des Verwaltungsrates des Amtes (cid:252)ber den (cid:246)ffent- lichen Zugang zu Dokumenten. (2) Ein Beschluss enth(cid:228)lt auch die M(cid:246)glichkeit der gericht- lichen (cid:220)berpr(cid:252)fung und Beschwerden aufgrund schlechter Ver- waltung beim Europ(cid:228)ischen B(cid:252)rgerbeauftragten nach Artikel (2) Kann der Beamte einem m(cid:252)ndlichen Antrag auf Zugang zu Dokumenten nicht stattgeben, so kann der B(cid:252)rger aufgefor- dert werden, seinen Antrag schriftlich zu formulieren. 23. 12. 2000 DE Amtsblatt der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaften C 371/17 Artikel 24 F(cid:252)hrung angemessener Akten Das Amt f(cid:252)hrt (cid:252)ber ein- und ausgehende Post, erhaltene Un- terlagen und getroffene Ma(cid:223)nahmen in angemessener Weise Akten. Artikel 25 (cid:214)ffentlicher Zugang zum Kodex (1) Das Amt stellt sicher, dass die notwendigen Ma(cid:223)nahmen getroffen werden, damit der Kodex die gr(cid:246)(cid:223)tm(cid:246)gliche (cid:246)ffent- liche Verbreitung findet. Insbesondere stellt das Amt die Ver- f(cid:252)gbarkeit einer Brosch(cid:252)re mit dem Namen (cid:132)Gute Verwaltungs- praxis im Gemeinschaftlichen Sortenamt(cid:147) sicher, die den Kodex enth(cid:228)lt. Das Amt stellt interessierten Personen ein Exemplar die- (2) ses Kodex auf Wunsch zur Verf(cid:252)gung. Artikel 26 tikel 195 des Vertrags zur Gr(cid:252)ndung der Europ(cid:228)ischen Gemein- schaft und dem Statut des Europ(cid:228)ischen B(cid:252)rgerbeauftragten eine Beschwerde an den Europ(cid:228)ischen B(cid:252)rgerbeauftragten ge- richtet werden (1). Artikel 27 Revision Diese Vorschriften werden zwei Jahre nach ihrem Inkrafttreten einer Revision unterzogen. In Vorbereitung auf diese Revision berichtet der Pr(cid:228)sident des Amtes gegen Ende des Jahres 2001 dem Verwaltungsrat (cid:252)ber die diesbez(cid:252)gliche Umsetzung der Vorschriften. Artikel 28 Inkrafttreten Diese Vorschriften treten am 13. April 2000 in Kraft und werden im Amtsblatt der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaften ver(cid:246)ffent- licht. Recht auf Beschwerde beim Europ(cid:228)ischen B(cid:252)rgerbeauftragten Datum: 12. April 2000. Gegen jedwedes Vers(cid:228)umnis eines Beamten, den in diesem Ko- dex dargelegten Grunds(cid:228)tzen nachzukommen, kann gem(cid:228)(cid:223) Ar- Vorsitzender des Verwaltungsrates Louis VAN EYLEN (1) Beschlu(cid:223) des Europ(cid:228)ischen Parlaments vom 9. M(cid:228)rz 1994 (cid:252)ber die Regelungen und allgemeinen Bedingungen f(cid:252)r die Aus(cid:252)bung der Aufgaben des B(cid:252)rgerbeauftragen (ABl. L 113 vom 4. 5. 1994, S. 15)


title: Proposal for a Council Decision concerning the Community position within the Association Council on the participation of Poland in Community programmes in the fields of training and education

eurovoc_concepts:
EU programme
Member States' contribution
Poland
education
vocational training

formats: html pdf

text: COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES Brussels, 12. 04. 2000 COM(2000) 210 final 2000/0090 (ACC) Proposal for a COUNCIL DECISION concerning the Community position within the Association Council on the participation of Poland in Community programmes in the fields of training and education (presented by the Commission) EXPLANATORY MEMORANDUM The Helsinki European Council of December 1999 confirmed the enlargement process launched at its meeting of December 1997 in Luxembourg. The enhanced Pre-Accession Strategy defined in 1997 has been reiterated, which includes the participation of the 13 candidate States in Community programmes as an important part of such strategy. As regards the ten candidate countries of Central and Eastern Europe (CEECs), participation in Community programmes is provided in their respective Europe Agreements. Pursuant to the Europe Agreements, the conditions and modalities of these countries’ participation are defined by the respective Association Councils. In the case of the education, training and youth programmes, all the CEECs have been participating in 1999 in the first phase of the Leonardo da Vinci and of the Socrates programmes, and in the Youth for Europe programme. For some of them, participation in these programmes started already in 1997, others joined the programmes in 1998 and others in 1999. Their participation in these programmes has been an important element in these countries’ pre-accession process. The Association Council decisions setting out the arrangements for this participation expired on 31 December 1999, as did the decisions establishing the programmes themselves. The second phase of Leonardo da Vinci, the second phase of Socrates, and a new Youth programme, are succeeding the previous programmes. The decisions establishing the second phase of Leonardo da Vinci and of Socrates provide that the programmes shall be open to the participation of the CEECs. A similar provision is included in the draft decision of the European Parliament and of the Council establishing the Community action programme Youth, which is in the process of adoption. All the CEECs have confirmed their willingness to participate in the new programmes as from 2000, and to pay their financial contribution partly from their national budget, and partly from their annual Phare allocation. As provided in the conclusions of the meeting of the European Council in Luxembourg of 12 and 13 December 1997, these countries’ financial contributions of their own are steadily increasing. Because of the transnational nature of these programmes, it is in the interests of all parties that the activities undertaken within the first generation of programmes could continue within the successor programmes without any interruption. So as to allow the CEECs to participate in these new programmes since their beginning, the Commission has tabled a proposal for the adoption of two decisions of each Association Council, one for the two programmes already in force, Leonardo da Vinci II and Socrates, and one for the Youth programme. So the proposed decisions concerning Leonardo da Vinci II and Socrates II could be adopted first, and the proposed decisions concerning Youth could be adopted as soon as the decision establishing the programme will enter into force. The main issues addressed in the proposed draft Decisions of the Association Councils are the following : 2 • projects and initiatives submitted by participants from the CEECs shall be subject to the same conditions, rules and procedures pertaining to these programmes as are applied to Member States, regarding in particular the submission, assessment, and selection of applications and projects, in the implementation of the programmes, and the activities related to the monitoring of their participation in the programmes ; the responsibilities of the national structures • the CEECs will pay each year a contribution to the programmes, as established in the Association Council decisions. This contribution will not be reimbursed to the CEEC if, at the end of the year, the results fall short of the contribution paid ; • as provided in the conclusions of the meeting of the European Council in Luxemburg, the CEECs will be invited to attend the Programme Committees as observers, for the points which concern them ; • the decisions will apply for the duration of the programmes and will enter into force the day of their adoption. The early adoption of Association Council decisions would allow the candidate countries to continue being integrated in Community networks and other activities in the fields of education, vocational training and youth without any interruption. Accordingly, the Council is invited to adopt the annexed proposal for a Council Decision concerning the Community position within the Association Council on the participation of Poland in Community programmes in the fields of training and education. 3 Proposal for a COUNCIL DECISION concerning the Community position within the Association Council on the participation of Poland in Community programmes in the fields of training and education THE COUNCIL OF THE EUROPEAN UNION, Having regard to the Treaty establishing the European Community, and in particular Articles 149 and 150, in conjunction with Article 300(2) thereof, Having regard to the proposal from the Commission, Whereas: (1) (2) (3) (4) The Additional Protocol to the Europe Agreement establishing an association between the European Communities and their Member States, of the one part, and the Republic of Poland, of the other part, has been concluded by decision of the Council and the Commission of 4 December 1995 ; According to Article 1 of the Additional Protocol, Poland may participate in Community framework programmes, specific programmes, projects or other actions notably in the fields of training and education and, pursuant to Article 2, the terms and conditions for the participation of Poland in these activities shall be decided by the Association Council ; Following the Decision 1/98 of 27 February 1998 of the Association Council between the European Communities and their Member States, of the one part, and the Republic of Poland, of the other part1, Poland has been participating in the first phase of the Leonardo da Vinci and Socrates programmes since 1 March 1998 ; Council Decision (1999/382/EC) of 26 April 1999 establishing the second phase of the Community vocational training action programme “Leonardo da Vinci”2, and in particular Article10 thereof, and Decision (253/2000/EC) of 24 January 2000 of the European Parliament and the Council establishing the second phase of the Community action programme in the field of education “Socrates”3, and in particular Article 12 thereof, provide that these programmes shall be open to the participation of associated Central and Eastern European countries in accordance with the conditions set out in the Europe Agreements, in their additional protocols and in the decisions of the respective Association Councils, 1 2 3 OJ L 76, 13. 3. 1998, p. 33 OJ L 146, 11. 6. 1999, p. 33. OJ L 28, 3. 2. 2000, p. 1. 4 HAS DECIDED AS FOLLOWS: The position to be taken by the Community within the Association Council established by the Europe Agreement between the European Communities and their Member States, of the one part, and the Republic of Poland, of the other part, concerning the participation of Poland in Community programmes in the fields of training and education, is the attached draft decision of the Association Council. Done at Brussels, For the Council The President 5 Draft DECISION N° …/ 2000 OF THE ASSOCIATION COUNCIL between the European Communities and their Member States, of the one part, and the Republic of Poland, of the other part of. adopting the terms and conditions for the participation of the Republic of Poland in Community programmes in the fields of training and education THE ASSOCIATION COUNCIL Having regard to the Additional Protocol to the Europe Agreement between the European Communities and their Member States, of the one part, and the Republic of Poland, of the other part, concerning Poland’s participation in Community programmes, and in particular Articles 1 and 2 thereof 1 ; Whereas : (1) (2) (3) According to Article 1 of the Additional Protocol, Poland may participate in Community framework programmes, specific programmes, projects or other actions notably in the fields of training and education ; According to Article 2 of the Additional Protocol, the terms and conditions for the participation of Poland in these activities shall be decided by the Association Council ; Following the Decision 1/98 of 27 February 1998 of the Association Council between the European Communities and their Member States, of the one part, and the Republic of Poland, of the other part 2, Poland has been participating in the first phase of the Leonardo da Vinci and Socrates programmes since 1 March 1998, and has expressed the wish to participate in the second phase of the programmes. HAS DECIDED AS FOLLOWS: Article 1 Poland shall participate in the second phase of the European Community programmes Leonardo da Vinci and Socrates (hereinafter called Leonardo da Vinci II and Socrates II) according to the terms and conditions set out in Annexes I and II which shall form an integral part of this Decision. 1 2 OJ L 317, 30. 12. 1995, p. 35. OJ L 76, 13. 3. 1998, p. 33. 6 This Decision shall apply for the duration of the Leonardo da Vinci II and Socrates II programmes, starting from 1 January 2000. Article 2 Article 3 This Decision shall enter into force the day of its adoption by the Association Council. Done at Brussels, For the Association Council The President 7 ANNEX I Terms and conditions for the participation of the Republic of Poland in the Leonardo da Vinci II, and Socrates II programmes 1. Poland will participate in the activities of the Leonardo da Vinci II and Socrates II programmes (hereinafter called “the Programmes”) in conformity, unless otherwise provided in this Decision, with the objectives, criteria, procedures and deadlines as defined in Council Decision (1999/382/EC) of 26 April 1999 and Decision (253/2000/EC) of 24 January 2000 of the European Parliament and of the Council establishing these Community action programmes. 2. In conformity with the terms of Articles 5 of the Decisions on Leonardo da Vinci II and Socrates II and with the provisions relating to the responsibilities of the Member States and of the Commission concerning the Leonardo da Vinci and Socrates National Agencies adopted by the Commission, Poland shall establish the appropriate structures for the coordinated management of the implementation of the programme actions at national level, and take the measures needed to ensure the adequate funding of these Agencies, which will receive programme grants for their activities. Poland will take all other necessary steps for the efficient running of the Programmes at national level. 3. To participate in the Programmes, Poland will pay each year a contribution to the general budget of the European Union according to the modalities described in Annex II. If necessary in order to take into account programme developments, or the evolution of Poland’s absorption capacity, this contribution, so as to avoid budgetary imbalance in the implementation of the programmes. the Association Committee is entitled to adapt 4. The terms and conditions for the submission, assessment and selection of applications related to eligible institutions, organisations and individuals of Poland will be the same as those applicable to eligible institutions, organisations and individuals of the Community. Polish experts may be taken into consideration by the Commission when appointing independent experts according to the relevant provisions of the decisions establishing the programmes to assist it in the project evaluation. 5. With a view to ensure the Community dimension of the Programmes, to be eligible for Community financial support, projects and activities will have to include at least a partner from one of the Member States of the Community. 6. For the mobility activities referred to in Annex I, section III. 1 of the Leonardo da Vinci II decision, and for the Socrates decentralised actions, as well as for financial support to the activities of the National Agencies set up in accordance with point 2 above, funds will be allocated to Poland on the basis of the annual programme budget breakdown decided at Community level and the Poland’s contribution to the programme. The maximal amount of financial support to the activities of the National Agencies will not exceed 50 % of the budget for the National Agencies’ work programmes. 7. The Member States of the Community and Poland will make every effort, within the to facilitate the free movement and residence of framework of existing provisions, students, teachers, trainees, trainers, university administrators, young people and other 8 eligible persons moving between Poland and the Member States of the Community for the purpose of participating in activities covered by this Decision. 8. Activities covered by this Decision shall be exempt from imposition by Poland of indirect taxes, customs duties, prohibitions and restrictions on imports and exports in respect of goods and services intended for use under such activities. 9. Without prejudice to the responsibilities of the Commission of the European Communities and the Court of Auditors of the European Communities in relation to the monitoring and evaluation of the programmes pursuant to the decisions concerning Leonardo da Vinci II and Socrates II (Articles 13 and 14 respectively), the participation of Poland in the programmes will be continuously monitored on a partnership basis involving the to the Commission of the European Communities and Poland. Poland will submit Commission relevant reports and take part in other specific activities set out by the Community in that context. 10. In conformity with the Community’s Financial Regulations, contractual arrangements concluded with, or by, entities of Poland shall provide for controls and audits to be carried out by, or under the authority of, the Commission and the Court of Auditors. As far as financial audits are concerned, they may be carried out with the purpose of controlling such entities’ income and expenditures, related to the contractual obligations towards the Community. In a spirit of cooperation and mutual interest, the relevant authorities of Poland shall provide any reasonable and feasible assistance as may be necessary or helpful under the circumstances to perform such controls and audits. The provisions relating to the responsibilities of the Member States and of the Commission concerning the Leonardo da Vinci and the Socrates National Agencies adopted by the Commission will apply to the relations between Poland, the Commission and the Polish National Agencies. In the event of irregularity, negligence or fraud imputable to the Polish National Agencies, the Polish authorities shall be responsible for the funds not recovered. 11. Without prejudice to the procedures referred to in Articles 7 of the Decision on Leonardo da Vinci II and Article 8 of the Decision on Socrates II, representatives of Poland will participate as observers in the Programme Committees , for the points which concern them. These committees shall meet without the presence of representatives of Poland, for the rest of the points, as well as, at the time of voting. 12. The language to be used in all sorts of contacts with the Commission, as regards the to be submitted and other administrative application process, contracts, arrangements for the programmes, will be one of the official languages of the Community. reports 13. The Community and Poland may terminate activities under this Decision at any time upon the time of twelve months’ notice in writing. Projects and activities in progress at termination shall continue until their completion under the conditions laid down in this Decision. 9 ANNEX II Financial contribution of the Republic of Poland to Leonardo da Vinci II and Socrates II 1. Leonardo da Vinci The financial contribution to be paid by Poland to the budget of the European Union to participate in the Leonardo da Vinci II programme will be the following (in ) : € Year 2000 Year 2001 Year 2002 Year 2003 Year 2004 Year 2005 Year 2006 6 157 000 6 329 000 6 757 000 7 058 000 7 358 000 7 744 000 8 044 000 2. Socrates The financial contribution to be paid by Poland to the budget of the European Union to participate in the Socrates II programme in 2000 will be 11 491 000 €. The contribution to be paid by Poland for the following years of the programme will be decided by the Association Council in the course of the year 2000. 3. Poland will pay the contribution mentioned above, partly from the Polish national budget, and partly from Poland’s PHARE National Programme. Subject to a PHARE separate programming procedure, the requested PHARE funds will be transferred to Poland by means of a separate Financing Memorandum. Together with the part coming from Poland’s State budget, these funds will constitute Poland’s national contribution, out of which it will make payments in response to annual calls for funds from the Commission. 4. PHARE funds will be requested according to the following schedule : € - 7 665 470 for the contribution to the Socrates II programme in 2000 ; - for the contribution to the Leonardo da Vinci II programme, the following yearly amounts (in € ) Year 2000 Year 2001 Year 2002 Year 2003 Year 2004 Year 2005 Year 2006 4 109 110 3 910 000 3 838 000 Amount to be specified later Amount to be specified later Amount to be specified later Amount to be specified later The remaining part of the contribution of Poland will be covered from the Polish State budget. 5. The financial regulation applicable to the general budget of the European Union will apply, notably to the management of the contribution of Poland. Travel costs and subsistance costs incurred by representatives and experts of Poland for the purposes of taking part as observers in the work of the committees referred to in Annex I, Point 11 or other meetings related to the implementation of the Programmes shall be 10 reimbursed by the Commission on the same basis as and in accordance with the procedures currently in force for nongovernmental experts of the Member States of the European Union. 6. After the entry into force of this Decision and at the beginning of each following year, the Commission will send to Poland a call for funds corresponding to its contribution to each of the respective programmes under this Decision. This contribution shall be expressed in Euros and paid into an Euro bank account of the Commission. Poland will pay its contribution according to the call for funds : - by 1 May for the part financed from its national budget, provided that the call for funds is sent by the Commission before 1 April, or at the latest one month after the call for funds is sent if later ; - by 1 May for the part financed from PHARE, povided that the corresponding amounts have been sent to Poland by this time, or at the latest in a period of 30 days after these funds have been sent to Poland. Any delay in the payment of the contribution shall give rise to the payment of interest by Poland on the outstanding amount from the due date. The interest rate corresponds to the rate applied by the European Central Bank, on the due date, for its operations in EURO, increased by 1. 5 percentage points. 11 FINANCIAL STATEMENT 1. TITLE OF OPERATION Participation of Poland in Leonardo da Vinci and Socrates 2. BUDGET HEADING INVOLVED B7-030 Economic aid to the associated countries of Central and Eastern Europe 6091 Revenue accruing from the participation of the associated countries of central Europe in Community programmes 3. LEGAL BASIS Treaty establishing the European Community, and in particular Articles 149 and 150, in conjunction with Article 300(2) thereof ; the Additional Protocol to the Europe Agreement with Poland, providing for the participation in Community programmes ; Council Decision (1999/382/EC) of 26 April 1999 establishing the second phase of the Leonardo da Vinci programme, and in particular Article 10 thereof ; Decision of the European Parliament and of the Council (253/2000/EC) of 24 January 2000 establishing the second phase of the Socrates programme, and in particular Article 12 thereof. 4. 4. 1 DESCRIPTION OF OPERATION General objective The Additional Protocol to the Europe Agreement with Poland provides for Poland’s participation in Community programmes in a wide range of areas, among which education, and vocational training. Its participation will not only contribute towards the implementation of the provisions relating to economic and cultural cooperation in the Europe Agreement, but will also enable Poland to familiarise itself with the procedures and methods used in Community programmes. since 1 March 1998. Poland has been participating in the first phase of the Leonardo da Vinci and Socrates programmes In line with the Commission communication “Agenda 2000” of 16. 7. 1997 and of the conclusions of the European Council in Luxemburg, Poland’s participation in these programmes has been part of the reinforced preaccession strategy which assist this country in its preparation for future accession to the Union. 12 The decision-making process for the opening-up of programmes involves a decision by the Association Council between the Union and Poland. The decision of the Association Council of 27 February 1998 establishing the participation of Poland in the first phase of these programmes has expired on 31 December 1999. This new draft Association Council Decision aims at allowing the Polish participation to be carried on and to ensure continuity between the first and the second phase of these programmes. Like the first one, lays down conditions, notably as concerns Poland’s financial contribution, and practical arrangements for participating in these programmes. it 4. 2 Period covered and arrangements for renewal Until the end of the Community programmes concerned, i. e. 31. 12. 2006. 5. 5. 1 5. 2 5. 3 CLASSIFICATION OF EXPENDITURE OR REVENUE Non-compulsory expenditure Differentiated appropriations Type of revenue involved Since Article 3 of the Additional Protocol to the Europe Agreement stipulates that Poland itself will meet the costs resulting from its participation, it will be invited to pay a contribution for participating in the programmes. As the same article states that the Community may supplement Poland’s contribution, Poland will contribute only part from its national budget. The remaining part of its contribution will be taken from its PHARE National Programme. The required PHARE funds will be charged to heading B7-030, and transferred to Poland by means of a separate Financing Memorandum. Together with the part coming from Poland’s State budget, these funds will constitute Poland’s national contribution, out of which it will make payments in response to annual calls for funds from the Commission. The total contribution, once paid by Poland, will be transferred to item 6091 of the EU’s budget receipts. 6. TYPE OF EXPENDITURE OR REVENUE – 100% subsidy – Subsidy for joint financing with other sources in the public and/or private sector – No provision for all or part of the Community contribution to be reimbursed – As far as revenue is concerned, provision for Poland’s contribution to cover the cost of its participation is made under item 6091. The revenue will be allocated to the items for expenditure on the two programmes in question and, where appropriate, to the relevant items of operating expenditure. The total revenue expected is given under item 7. 4. 13 7. 7. 1 FINANCIAL IMPACT Method of calculating total cost of operation (relation between individual and total costs) Based on the Additional Protocol to the Europe Agreement with Poland, the financial and budgetary arrangements for the two programmes concerned are as follows: the Poland’s contribution takes into account two elements : - the foreseeable operational costs, which have been calculated on the basis of the programme budgets (the previsional yearly breakdown of the Leonardo da Vinci budgetary envelope, and the draft preliminary budget for Socrates for 2000), the country’s estimated take-up capacity, and previous experience of its participation in the first phase of the Leonardo da Vinci and Socrates programmes, - the foreseeable administrative costs, corresponding to the meetings and missions. These estimated administrative costs amount yearly to 24 000 for Leonardo da Vinci, and 50 000 for Socrates. € € Poland will use part of its national PHARE annual programme as a complement to its state budget to finance its contribution to the operational costs. 7. 2 Itemised breakdown of cost (in € ) 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 Total Leonardo da Vinci 6 157 000 6 329 000 6 757 000 7 058 000 7 358 000 7 744 000 8 044 000 49 447 000 Socrates 11 491 000 11 491 000 TOTAL 17 648 000 6 329 000 6 757 000 7 058 000 7 358 000 7 744 000 8 044 000 60 938 000 7. 3 Operational expenditure for studies, experts etc. included in Part B of the budget p. m. : up to a maximum in proportion to the appropriations of that kind in the EUR 15 allocations for Leonardo da Vinci and Socrates, but within the limits allowed by the part of the contribution which comes from the country's national budget. 7. 4 Schedule of commitment and payment appropriations Amounts to be charged to item B7-030 2000 2001 2002 TOTAL Comm. app. 11 774 580 3 910 000 3 838 000 19 522 580 Pay. app. 11 774 580 3 910 000 3 838 000 19 522 580 14 The foreseeable annual receipts are as follows: Item 6091 operational part administrative part 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 TOTAL 17 574 000 6 305 000 6 733 000 7 034 000 7 334 000 7 720 000 8 020 000 60 720 000 74 000 24 000 24 000 24 000 24 000 24 000 24 000 218 000 TOTAL 17 648 000 6 329 000 6 757 000 7 058 000 7 358 000 7 744 000 8 044 000 60 938 000 8. FRAUD PREVENTION MEASURES All the Commission’s contracts, agreements and other legal commitments provide for on-the-spot checks by the Commission and Court of Auditors. Among other things, the beneficiaries of the operations are obliged to file reports and financial statements. These are analysed from the point of view of their content and the eligibility of the expenditure in line with the objective of Community financing. The anti-fraud provisions of the basic budget headings apply to this heading too when adapted to the case of the countries of Central Europe. 9. 9. 1 ELEMENTS OF COST-EFFECTIVENESS ANALYSIS Specific and quantified objectives; target population The aim of opening up the Leonardo da Vinci II and Socrates II programmes to Poland is to bring about similar benefits as for Member States of the Community. The essential aim of Community action on education and training is to enable all European citizens to achieve their full potential and to display initiative and creativity so that they can participate fully in society and in the building of Europe. This objective is based on the gradual establishment of an open European area for education and training. In the field of education, the principal aim of the Socrates II programme is to contribute to the development of quality education by encouraging cooperation between Member States. The specific aims of the programme are: – – to develop the European dimension in education at all levels so as to strengthen the spirit of European citizenship, drawing on the cultural heritage of each Member State; to promote a quantitative and qualitative improvement of the knowledge of the languages of the European Union, and in particular those which are least widely used and least taught, leading to greater understanding and solidarity between the peoples of the European Union, and to promote the intercultural dimension of education; 15 – – – – – – – to promote wide-ranging and intensive cooperation between institutions at all levels of education, enhancing their intellectual and teaching potential; to encourage the mobility of teachers, so as to promote a European dimension in studies and to contribute to the qualitative improvement of their skills; to encourage mobility for students, enabling them to complete part of their studies in another Member State, so as to contribute to the consolidation of the European dimension in education; to encourage contacts among pupils in the European Union, and to promote the European dimension in their education; to encourage the academic recognition of diplomas, periods of study and other qualifications, with the aim of facilitating the development of an open European area for education; to encourage open and distance education in the context of the activities of this programme; to foster exchanges of information and experience so that the diversity and specificity of the educational systems in the Member States become a source of enrichment and of mutual stimulation. In the field of vocational training, the principal aim of the Leonardo da Vinci programme is to implement a vocational training policy which supports and supplements the action of the Member States. The main objectives of the programme are to: – – – support the improvement of the vocational-training systems and arrangements in the Member States by: improving the quality of initial vocational training and the transition of young people to working life, improving the quality of the Member States’ continuing vocational training arrangements, supporting vocational information and guidance, promoting equal opportunities for men and women in vocational training, improving the quality of vocational training arrangements for persons disadvantaged on the labour market, for example owing to socio-economic, geographical or ethnic factors or by physical or mental disabilities or a lack of qualifications or insufficient qualifications such that they are at risk of social exclusion; for concerning undertakings the improvement of vocational support training measures including university/industry cooperation, and workers: training, with a view to taking into account innovation in vocational technological change and its impact on work and the necessary qualifications and skills, the transfer of technological innovation in the context of cooperation between undertakings and universities in the field of continuing vocational training, the promotion of equal opportunities for men and women; in continuing vocational training for workers, investment support dissemination of innovation in the field of vocational training. the development of for language skills, knowledge and the 16 9. 2 Grounds for the operation – Need for Community financial aid In view of the high cost of participation in the programmes and Poland’s precarious budgetary situation, assistance from PHARE is essential. – Choice of ways and means With a contribution from the national budget, supplemented by one from PHARE, Poland’s integration in the programmes concerned will allow its citizens to cooperate with their counterparts in the current EU Member States. The integration of Polish nationals in Community networks will make a definite contribution to preparing Poland for future membership – Main factors of uncertainty which could affect the specific results of the operation Since projects will be selected according to qualitative criteria, it will only be possible to measure the real impact on the basis of Polish firms’ and institutions’ capacity to respond to the calls for proposal launched by the Commission under the two programmes. 9. 3 Monitoring and evaluation of the operation The monitoring and evaluation procedures included in the Leonardo da Vinci II and Socrates II programmes (notably in respect of evaluation, as included in the decisions establishing the two programmes) will also cover operations financed for Polish beneficiaries. 10. ADMINISTRATIVE EXPENDITURE (SECTION III, PART A OF THE BUDGET) Actual mobilization of the necessary administrative resources will depend on the Commission’s annual decision on the allocation of resources, taking into account the number of staff and additional amounts authorized by the budgetary authority. 17 10. 1 Effect on the number of posts Type of post Staff to be assigned to managing the operation Source Duration Permanent posts Temporary posts A B C Officials or temporary staff Other resources Total 1 1 2 Additional resources 2000-2006 Existing resources in the DG or department concerned 1 1 2 10. 2 Overall financial impact of the human resources Amounts Method of calculation (total cost for the period 2000-2006) EUR Officials (*) 1 512 000 2 men x 7 years x 108 000 Temporary staff Other resources Total 1 512 000 (*) By using existing resources required to manage the operation (Calculation based on titles A1, A2, A4, A5 and A7) 18 10. 3 Increase in other administrative expenditure as a result of the operation EUR Budget heading Amounts Method of calculation (yearly cost of the action) A 7010 -missions 13 000 1100 EURO x 12 yearly missions A 7031 -committees 26 000 Travel allowance and subsistence allowance for 27 participants in two-days meetings* A 7030 - other meetings 28 000 Travel allowance and subsistence allowance for 29 participants in two-days meetings* Total 7000 74 000 Travel allowance and subsistence allowance for Polish experts participating in 4 meetings of 7 days in average * 2 representatives in 12 committee and subcommittee meetings (8 for Socrates, and 4 for Leonardo da Vinci), and 1 representative in 3 Socrates subcommittee meetings 2 representatives in 5 Leonardo da Vinci meetings, and 1 participant in 19 Socrates meetings The above expenditure will be met from the receipts (article 4 par. 2, third indent of the financial regulation) received from Poland (see point 5. 3 and 7. 4 of the financial statement). 19 * * *