title: 2000/628/EG: Beschikking van de Commissie van 11 april 2000 betreffende de door Italië ten uitvoer gelegde steunregeling ten gunste van Centrale del Latte di Roma (kennisgeving geschied onder nummer C(2000) 1173) (Slechts de tekst in de Italiaanse taal is authentiek)

eurovoc_concepts:
Italy
State aid
control of State aid
dairy industry
privatisation
production aid

text: 19. 10. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 265/15 II (Besluiten waarvan de publicatie niet voorwaarde is voor de toepassing) COMMISSIE BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 11 april 2000 betreffende de door Italië ten uitvoer gelegde steunregeling ten gunste van Centrale del Latte di Roma (kennisgeving geschied onder nummer C(2000) 1173) (Slechts de tekst in de Italiaanse taal is authentiek) (2000/628/EG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, inzonderheid op artikel 88, lid 2, Gelet op Verordening (EG) nr. 1255/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelĳke ordening der markten in de sector melk en zuivelproducten (1), inzonderheid op artikel 37, Na de belanghebben overeenkomstig het genoemde artikel te hebben aangemaand hun opmerkingen te maken (2) en gezien deze opmerkingen, Overwegende hetgeen volgt: I PROCEDURE (1) Op 4 december 1996 heeft de Commissie een klacht ontvangen over het besluit van de gemeenteraad van Rome van 8 juli 1996 om Azienda Comunale Centrale del Latte (ACCL) door middel van een onderhandse procedure te privatiseren. In de klacht werd bovendien vermeld dat ACCL in de periode 1992-1994 belangrĳke exploitatieverliezen (156,6 miljard ITL) geleden heeft, die door de gemeente Rome zĳn gedekt. Volgens de klager moeten de voornoemde verrichtingen worden aange- merkt als staatssteun aan ACCL, die onverenigbaar is met de mededingingsvoorschriften van het Verdrag. (2) Bĳ brief van 25 maart 1997 heeft de Commissie de Italiaanse autoriteiten om aanvullende inlichtingen over de beweerde staatssteun verzocht. Bĳ brief van 25 juli 1997, geregistreerd op 31 juli 1997, heeft de Perma- (3) (4) (5) (6) nente Vertegenwoordiging van Italië bĳ de Europese Unie deze aanvullende inlichtingen verstrekt. Aangezien de Commissie met betrekking tot de delging van de schulden van ACCL of de privatisering van dit bedrĳf geen melding van staatssteun overeenkomstig artikel 88, lid 3, van het Verdrag had ontvangen, heeft zĳ besloten dit dossier in het register van niet-aange- melde steunmaatregelen op te nemen onder nummer NN 185/97. Bĳ brief SG(98) D/3692 van 8 mei 1998 heeft de Commissie Italië in kennis gesteld van haar besluit tot inleiding van de procedure van artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag ten aanzien van de steun met betrekking tot de dekking van de exploitatieverliezen van ACCL, de steun voor de melkveehouders in Lazio, de privatisering van ACCL en de eventuele steun aan de koper van het geprivatiseerde bedrĳf. Het dossier is geregistreerd onder nummer C 28/98. Het besluit van de Commissie tot inleiding van de proce- dure is in het Publicatieblad van de Europese Gemeen- schappen (3) bekendgemaakt. De Commissie heeft de belanghebbenden uitgenodigd hun opmerkingen over de betrokken steunmaatregel kenbaar te maken. De Italiaanse autoriteiten hebben hun opmerkingen bĳ brief van 6 juli 1998, geregistreerd op 7 juli 1998, en bĳ brief van 26 juli 1998, geregistreerd op 28 juli 1998, aan de Commissie kenbaar gemaakt. In antwoord op een daaropvolgende brief van de Commissie van 21 september 1999 heeft Italië aanvullende inlichtingen verstrekt bĳ brief van 13 januari 2000, geregistreerd op 19 januari 2000. (1) PB L 160 van 26. 6. 1999, blz. 48. (2) PB C 206 van 2. 7. 1998, blz. 6. (3) Zie voetnoot 2. L 265/16 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 19. 10. 2000 (7) De Commissie heeft van de overige belanghebbenden geen opmerkingen terzake ontvangen. miljard ITL in de betrokken jaren). Voor 1997 (4) zou het exploitatieverlies naar schatting 17,664 miljard ITL bedragen. II BESCHRĲVING (8) (9) ACCL is op 10 december 1992 opgericht om verpakte verse melk en aanverwante producten (room, yoghurt, UHV-melk) te produceren en te verkopen. Het ging daarbĳ om een openbare dienst, d. w. z. dat alle exploita- tieverliezen door de gemeente Rome gedekt zouden worden. ACCL was derhalve geen privaatrechtelĳke vennootschap, maar slechts een afzonderlĳk boekhoud- kundig onderdeel van de gemeente Rome. ACCL kocht verse melk van plaatselĳke producenten, die na behandeling of verwerking verpakt werd voor verkoop onder de merknaam „Centrale del Latte”. Daar- naast produceerde ACCL UHV-melk en yoghurt. De producten waren uitsluitend voor de plaatselĳke markt (Rome en omgeving) bestemd, die echter van behoorlĳke omvang is (ongeveer 4 miljoen verbruikers). (10) Aanvankelĳk heeft ACCL zich hoofdzakelĳk toegelegd op verse melk, die bĳna 100 % van de totale omzet uitmaakte. Dit percentage is mettertĳd gedaald doordat het bedrĳf daarnaast ook andere melk- en zuivelpro- ducten ging bereiden. In 1996 had verse melk een aandeel van 85 % in de totale omzet. Tegelĳkertĳd nam het aandeel van nevenproducten (zoals yoghurt en UHV- melk) toe. In 1994 waren deze namelĳk slechts goed voor 6 % van de ontvangsten, maar in de eerste helft van 1995 werd als gevolg van de ingebruikneming van een productielĳn tweemaal zoveel yoghurt verkocht. In 1996 is de afzet van UHV-melk door het aanboren van nieuwe markten met 129 % toegenomen. In dat jaar is ook de verkoop van yoghurt en verse room met respec- tievelĳk 45,3 % en 34,8 % gestegen. Ofschoon het aandeel van ACCL in de plaatselĳke markt voor zĳn hoofdproduct, verse melk, voortdurend teruggelopen was, bedroeg het bĳ de privatisering toch nog steeds 60 %. Voor de overige producten was zĳn marktaandeel onbeduidend (bĳvoorbeeld 1-2 % voor UHV-melk). (11) (12) Reeds van het begin af aan was ACCL een onderneming in moeilĳkheden met telkenjare opnieuw negatieve bedrĳfsresultaten. De belangrĳkste oorzaken van de economische en financiële problemen leken gelegen te zĳn in de overcapaciteit van het productieapparaat en de daarmee gepaard gaande sterke onderbenutting ervan. De personeelskosten waren hoog en de werknemers hadden niet de nodige specialistische vaardigheden om het bedrĳf marktgericht te laten functioneren. Het gevolg was dat de omzet en de productiviteit per werknemer maar half zo hoog waren als gemiddeld in de sector. Bovendien had het bedrĳf te kampen met management- problemen en een hoge mate van arbeidsonrust. Dekking van exploitatieverliezen Sinds 1992 bedroeg de jaarlĳkse omzet van het bedrĳf ongeveer 170 miljard ITL, waarbĳ in 1992 een nettover- lies van 45,3 miljard ITL en in 1993 van 30,7 miljard ITL werd geleden. Het verlies liep in 1994 op tot 75,6 miljard ITL als gevolg van de afvloeiingsregeling voor (schrapping van 141 banen) en andere het personeel buitengewone verliezen. totale verlies 30 miljard ITL, in 1996 33,5 miljard ITL (inclu- sief de buitengewone verliezen ten bedrage van 23,7 In 1995 bedroeg het al deze (13) Overeenkomstig artikel 23, lid 6, van wet nr. 142 van 8 juni 1990 betreffende plaatselĳke autonomie (ordina- mento delle autonomie locali) heeft de gemeente Rome jaarlĳks exploitatieverliezen gedragen. De Commissie heeft derhalve berekend dat op de datum waarop de procedure van artikel 88, lid 2, van het Verdrag is ingeleid, voor de periode 1992-1997 een bedrag van in totaal 215,1 miljard ITL voor schulddel- ging uitgegeven is. (14) Bĳ de inleiding van de procedure van artikel 88, lid 2, van het Verdrag is de Commissie ervan uitgegaan dat de door de gemeente Rome verleende steun in de vorm van het delgen van de schulden van ACCL, moet worden aangemerkt als staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, van het Verdrag. Deze steun kan de mededinging vervalsen, aangezien het gaat om de dekking van exploi- tatieverliezen van een bedrĳf dat werkzaam is in een sector (melk en zuivelproducten) waarin sprake is van een omvangrĳk handelsverkeer tussen de lidstaten. (15) Wat de grond van de zaak betreft, was de Commissie van mening dat het om steun voor de bedrĳfsvoering ging, die normaliter strĳdig wordt geacht met de arti- kelen 87, 88 en 89 van het Verdrag en die als zodanig geen bĳdrage levert tot de ontwikkeling van de sector of regio (5). (16) Volgens de Commissie zou ACCL wegens de „structu- rele” aard van de exploitatieverliezen beschouwd kunnen worden als een „onderneming in moeilĳkheden” in de zin van de desbetreffende communautaire richtsnoeren die bĳ de inleiding van de procedure van artikel 88, lid 2, van toepassing waren (6). De Commissie heeft in aanmerking genomen dat het dekken van deze verliezen noodzakelĳkerwĳze uitgaven zou omvatten die zouden kunnen samenhangen met een herstructureringspro- gramma (uitgaven voor de inkrimping van het perso- neelsbestand, voor investeringen en voor omschakeling van de productie). De Commissie was echter van mening dat in dit geval twee van de drie hoofdvoorwaarden die in de richtsnoeren voor goedkeuring van herstructure- ringssteun worden gesteld, namelĳk vermĳding van buitensporige vervalsing van de mededinging en steun in verhouding tot de kosten en baten van de herstructure- ring, niet waren vervuld. (17) Volgens de Commissie viel de steun onder artikel 87, lid 1, van het Verdrag en kwam hĳ niet in aanmerking voor de in de leden 2 en 3 van dat artikel bedoelde uitzonde- ringen. (4) Het betreft de meest recente gegevens op de datum waarop de procedure van artikel 88, lid 2, van het Verdrag is ingeleid. (5) Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juni 1995 in zaak T-459/93 (Siemens SA tegen Commissie van de Europese Gemeen- schappen), Jurisprudentie 1995, blz. II-1675. (6) PB C 283 van 19. 9. 1997, blz. 2. 19. 10. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 265/17 (18) Bĳ de toetsing aan de richtsnoeren inzake staatssteun moest er volgens de Commissie in dit geval ook reke- ning mee gehouden worden dat de schulden van het bedrĳf werden gedelgd in het kader van een regeling voor openbare diensten. De gemeente Rome had vennootschap namelĳk (azienda speciale) het beheer over de ophaling, behande- ling, verwerking en verkoop van melk voor menselĳke consumptie. Doordat het een openbare dienst betrof, was de gemeente Rome derhalve verplicht de zoge- naamde maatschappelĳke kosten van deze onderneming te dragen. publiekrechtelĳke een via (19) Overeenkomstig artikel 86, lid 2, van het Verdrag vallen de ondernemingen belast met het beheer van diensten van algemeen economisch belang onder de regels van het Verdrag, met name onder de mededingingsregels, voorzover de toepassing daarvan de vervulling, in feite of in rechte, van de hun toevertrouwde bĳzondere taak niet verhindert. Uit de beschikbare inlichtingen blĳkt niet dat de werkzaamheden van ACCL van een zodanig specifieke aard zĳn dat een eventuele afwĳking van het bepaalde in artikel 86, lid 2, van het Verdrag gerecht- vaardigd zou zĳn (7). (20) Bovendien was de Commissie van mening dat bedrĳven die zich bezighouden met de productie en afzet van in bĳlage I bĳ het Verdrag genoemde producten die onder een gemeenschappelĳke marktordening vallen, niet aangemerkt kunnen worden als ondernemingen die belast zĳn met het beheer van diensten van algemeen economisch belang in de zin van artikel 86, lid 2. De gemeenschappelĳke markt voor melk en zuivelpro- ducten (en voor andere onder een gemeenschappelĳke marktordening vallende producten) kan niet naar behoren functioneren als de staat in de markt ingrĳpt via ondernemingen die andere doelstellingen dan economi- sche doelmatigheid nastreven. (21) De Commissie kwam derhalve tot de slotsom dat de artikelen 87 en 88 van het Verdrag onverkort van toepassing zĳn op de door de gemeente Rome verleende steun in de vorm van het delgen van de schulden van ACCL. Steun voor melkproducenten in Lazio (22) Ondersteuning van de plaatselĳke melkproducenten was een van de beweegredenen om ACCL als publiekrechte- lĳke onderneming op te richten. Uit de beschikbare inlichtingen bĳ de inleiding van de procedure van artikel 88, lid 3, had ACCL met de melkveehouderscoöperaties in Lazio leveringscontracten tegen voor de producenten gunstige prĳzen gesloten voor grotere hoeveelheden melk dan het bedrĳf op een open markt zou kunnen verkopen. Volgens bepaalde inlichtingen zou de Itali- aanse overheid bovendien verlangd hebben dat ACCL in tegen hogere prĳzen probleemgebieden de melk aankocht. (7) Arrest van het Hof van Justitie van 10 december 1991 in zaak C-179/90 (Merci convenzionali porto di Genova SpA tegen Siderur- gica Gabrielli, SpA), Jurisprudentie 1991, blz. I-5889. (23) Overeenkomstig de bepalingen van de gemeenschappe- lĳke marktordening wordt de melkprĳs door de markt bepaald. In zulke omstandigheden moet de door de verwerkingsbedrĳven geboden prĳs een weerspiegeling zĳn van vraag en aanbod en van het commerciële beleid en de financiële soliditeit van het betrokken bedrĳf. Aangezien ACCL elk jaar een aanzienlĳk exploitatiever- lies leed, ziet het ernaar uit dat het bedrĳf de hoge prĳzen en de gegarandeerde afzet voor plaatselĳke producenten uitsluitend kon handhaven omdat het een openbare dienst was waarvan de schulden jaarlĳks door de staat werden gedelgd. (24) De Commissie was dan ook van oordeel dat de toeken- ning van de status van openbare dienst aan ACCL en de overheidsfinanciering van de aankoop van melk tegen gunstige prĳzen aangemerkt moeten worden als staats- steun in de zin van artikel 87, lid 1, aan de melkveehou- ders in Lazio. Om de reeds in verband met de dekking van de exploitatieverliezen van ACCL aangehaalde redenen achtte de Commissie de steun onverenigbaar met de gemeenschappelĳke markt. Bovendien wou het de Commissie voorkomen dat de steun mogelĳk strĳdig was met de bepalingen van de gemeenschappelĳke marktordening voor melk en zuivelproducten (8). (25) Doordat de Commissie nog vragen had over de wĳze waarop de steun werd toegekend en over de steunbe- dragen, heeft zĳ de Italiaanse autoriteiten verzocht haar alle informatie te verstrekken die nuttig is om het totale steunbedrag te kunnen berekenen dat de Italiaanse staat sedert de oprichting van ACCL in 1992 aan de melkvee- houders in Lazio heeft toegekend. Meer in het bĳzonder heeft de Commissie verzocht om gegevens over de leve- ringen door de melkveehouders uit Lazio, over de door ACCL betaalde prĳzen en over de gemiddelde prĳzen of, zo mogelĳk, de door andere marktdeelnemers betaalde prĳzen, alsmede om toezending van alle voorschriften terzake. Privatisering van ACCL (26) In 1995 is de gemeente Rome met de procedure voor privatisering van ACCL begonnen. In november 1995 heeft zĳ een adviseur (JP Morgan) gekozen, die opdracht kreeg een bedrĳfsplan op te stellen. Einde maart 1996 heeft de adviseur een evaluatie van het bedrĳf voorge- legd en een verkoopprocedure voorgesteld. (27) Op 8 juli 1996 heeft de gemeenteraad van Rome besloten van de publiekrechtelĳke onderneming ACCL een privaatrechtelĳke maatschappĳ op aandelen (SpA) te maken. In het besluit werd ook vastgelegd dat de verkoop zou plaatsvinden door middel van rechtstreekse onderhandelingen met inachtneming van bepaalde richt- snoeren in verband met de controle van de overheid op de procedure en de bescherming van de belangen van de werknemers en plaatselĳke melkveehouders. Door dit besluit gingen de activa van ACCL naar Centrale del (8) Zie voetnoot 1. L 265/18 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 19. 10. 2000 Latte di Roma, SpA met een maatschappelĳk kapitaal van 200 miljoen ITL, waarvan de gemeente Rome 95 % bezat en de maatschappĳ Risorse per Roma, SpA — die volledig eigendom van de gemeente Rome was — de overige 5 %. De privatisering zou plaatsvinden via verho- ging van het eigen vermogen door de koper(s). De passiva van Azienda Speciale Centrale del Latte bleven deel uitmaken van het vermogen van die onderneming, die geliquideerd zou worden. (28) In het kader van de verkoopprocedure is in twee van de belangrĳkste Italiaanse kranten op 2 en 3 oktober 1996 een advertentie verschenen waarin belangstellenden werden opgeroepen om deel te nemen in het kapitaal van Centrale del Latte, SpA. De adviseur heeft binnen de vastgestelde termĳn 25 voorstellen ontvangen van afzonderlĳke ondernemingen en joint ventures. Op 30 december 1996 heeft de adviseur alle gegadigden verzocht een bod te doen. De adviseur ontving vier volledige biedingen en stelde voor rechtstreekse onder- handelingen met de vier gegadigden te beginnen. Van 5 maart tot en met 6 mei 1997 voerde de adviseur een laatste reeks besprekingen met de overgebleven kandi- daten. (29) Intussen was op 22 mei 1997 de waarde van het bedrĳf geschat door een onafhankelĳke deskundige die was aangewezen door de voorzitter van de rechtbank van Rome (overeenkomstig artikel 2343 van het Italiaanse burgerlĳk wetboek). Volgens deze deskundige bedroeg de economische waarde van Centrale del Latte di Roma, SpA 75,272 miljard ITL. (30) Na de laatste onderhandelingsronde heeft de adviseur de gemeente Rome een verslag voorgelegd waarin werd aanbevolen Centrale del Latte di Roma, SpA aan maat- schappĳ A* (9) te verkopen, omdat deze maatschappĳ het gunstigste bod had uitgebracht. Deze maatschappĳ bood namelĳk 75,472 miljard ITL voor 75 % van de aandelen van Centrale del Latte di Roma, SpA en 106,6 miljard ITL voor het volledige kapitaal. Het bod van de concurrenten was veel lager: maatschappĳ B* bood 55,105 miljard ITL, maatschappĳ C* 43,944 miljard ITL en maatschappĳ D* 37,5 miljard ITL, telkens voor 75 % van de aandelen van Centrale del Latte di Roma, SpA. Wat de 20 % aandelen betreft die bestemd was voor de plaatselĳke producenten van verse melk, heeft de gemeente Rome besloten dat voor deze producenten dezelfde prĳsvoorwaarden zouden gelden als voor de koper van de 75 % aandelen. Bovendien was in het verslag van de adviseur het volgende vermeld: 55,405 miljard ITL en maatschappĳ D* 41,345 miljard ITL; — maatschappĳ A* wil de volgende vĳf jaar 200 van de 392 arbeidsplaatsen behouden; maatschappĳ B* 300, maatschappĳ C* 256 en maatschappĳ D* 142; — maatschappĳ A* verbindt zich ertoe ten minste 80 % van de benodigde grondstof te betrekken van de melkproducenten in Lazio (een van de maatschap- pĳen is niet bereid een dergelĳke toezegging te doen); bovendien zegt de maatschappĳ ook toe dat de onderneming op de huidige vestigingsplaats in Rome zal blĳven. (31) Op 26 juni 1997 heeft de gemeente Rome besloten 75 % van de aandelen van Centrale del Latte di Roma, SpA aan maatschappĳ A* te verkopen voor in totaal 75,472 miljard ITL. De overige 25 % van de aandelen is later aan de maatschappĳ verkocht, zodat de verkoop- prĳs in totaal 106,6 miljard ITL bedroeg. (32) Naar vaste gewoonte oordeelt de Commissie dat er bĳ de privatisering van een openbare dienst geen sprake is van staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, wanneer aan de volgende voorwaarden is voldaan: — de verkoop vindt plaats via een open, doorzichtige en niet aan voorwaarden gebonden biedprocedure of daarmee gelĳk te stellen procedure; — er wordt ingegaan op het gunstigste bod; — alle gegadigden beschikken over voldoende tĳd en informatie om de te koop aangeboden activa naar behoren te kunnen evalueren voordat zĳ hun bod doen (10). (33) De Commissie merkt op dat de gemeente Rome besloten heeft geen openbare inschrĳving te organiseren. Dit lĳkt een bewuste keuze te zĳn geweest om de continuïteit van de productie, de afname van melk van plaatselĳke producenten en de stabiliteit van het bedrĳf veilig te stellen. De Commissie wĳst er met name op dat de dagbladen advertentie verschenen is. De Commissie kan niet uitsluiten dat andere Europese ondernemingen belangstelling hadden voor de privatisering van het bedrĳf, zodat zĳ van mening is dat deze aanpak wellicht onvoldoende was om een ruime deelname van buitenlandse onderne- mingen te garanderen. landelĳke slechts twee in (34) Wat de informatieverstrekking zelf betreft, is de Commissie tot de slotsom gekomen dat bĳ de privatise- ringsprocedure aan potentiële kopers voldoende tĳd en informatie met het oog op hun bod gegeven is. — het bod van maatschappĳ A* omvat een bedrĳfsplan dat voorziet in investeringen ten bedrage van 59,409 miljard ITL in de volgende vĳf jaar (21,003 miljard ITL voor modernisering en 38,406 miljard voor marketing); de concurrenten stellen voor dezelfde periode een lager investeringsbedrag voor: maat- schappĳ B* 58,014 miljard ITL, maatschappĳ C* (35) Wat het aannemen van het voordeligste bod betreft, heeft de Commissie er nota van genomen dat de winnende kandidaat een bedrag heeft geboden ( 106,6 miljard ITL) dat veel hoger was dan dat van de concur- renten. Zĳn bod was ook veel hoger dan de door een onafhankelĳke deskundige geschatte waarde van het bedrĳf (75,272 miljard ITL), en daarnaast heeft hĳ nog een aantal kostbare toezeggingen gedaan. (9) Met het oog op de geheimhouding van commerciële informatie zĳn de namen van de betrokken maatschappĳen en joint ventures vervangen door een letter van het alfabet, gevolgd door een *. (10) Drieëntwintigste verslag over het mededingingsbeleid (1993), punt 402 e. v. 19. 10. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 265/19 (36) Hoewel het bedrĳf aan de hoogste bieder verkocht is voor een prĳs die aanzienlĳk hoger is dan de geschatte waarde ervan, kan er volgens de Commissie toch sprake geweest zĳn van staatssteun wanneer de door de particu- liere investeerder betaalde prĳs lager was dan die welke hĳ zonder de bovengenoemde verbintenissen betaald zou hebben. De marktwaarde van het bedrĳf is volgens de Commissie veeleer de prĳs die de particuliere inves- teerder betaald zou hebben wanneer van alle verkoops- voorwaarden, en meer in het bĳzonder die betreffende het behoud van een bepaald aantal arbeidsplaatsen en het betrekken van grondstoffen van de plaatselĳke producenten, zou worden afgezien. (37) Op grond van de bovenstaande overwegingen kon de Commissie op grond van de toen beschikbare inlich- tingen niet uitsluiten dat via de privatiseringsprocedure steun aan de kopers van het bedrĳf is verleend. (38) De Commissie heeft niet alleen nagegaan of er via de privatiseringsprocedure steun aan de koper is verleend, maar heeft ook het effect van de gunstige verkoopsvoor- waarden voor de melkproducenten in Lazio onderzocht. De Commissie heeft opgemerkt dat de gegadigden zich ertoe moesten verbinden gedurende vĳf jaar ten minste 80 % (of een ander percentage naar gelang van de van hun grondstoffen te geldende betrekken van melkveehouders in Lazio, en daarvoor een prĳs te betalen die in overeenstemming met de markt- prĳs was. voorschriften) (39) (40) Voor een bedrĳf dat hoofdzakelĳk verse melk produ- ceert, is de afstand tot de grondstofleveranciers van invloed op productie en afzet. In dit opzicht hebben de melkproducenten uit Lazio een „natuurlĳk” concurrentie- voordeel boven andere melkveehouders in Italië en de Europese Unie. Als dit concurrentievoordeel niet voldoende was om andere nadelen te compenseren, moest de Commissie aannemen dat de producenten in Lazio over het algemeen minder efficiënt zĳn dan de andere producenten in de Europese Unie. Daarom leek de verplichting om minstens 80 % van de grondstof van melkveehouders uit Lazio te betrekken, erop te wĳzen dat het bedrĳf dit onder normale marktomstandigheden niet zou doen. Bovendien was het de Commissie niet duidelĳk wat bedoeld werd met de mogelĳkheid om die 80 % te verlagen tot een ander in de geldende regelgeving voor- geschreven percentage. In de gemeenschappelĳke markt- ordening komt een dergelĳke bepaling niet voor. De Commissie heeft de Italiaanse autoriteiten verzocht haar de nodige inlichtingen voor de beoordeling van deze bepaling te verschaffen en haar de eventueel terzake geldende voorschriften mee te delen. (41) De aan de koper opgelegde voorwaarde om ten minste 80 % van zĳn grondstoffen van plaatselĳke producenten te betrekken, komt neer op een voorkeursbehandeling die als staatssteun aan die producenten moet worden aangemerkt en in strĳd is met de betrokken gemeen- schappelĳke marktordening. III OPMERKINGEN VAN ITALIË (42) De Italiaanse autoriteiten hebben hun opmerkingen bĳ brieven van 6 juli 1998, 26 juli 1998 en 13 januari 2000 kenbaar gemaakt. (43) Dekking van exploitatieverliezen Italië vecht de berekening van de Commissie aan volgens welke in totaal 215,1 miljard ITL bĳgepast zou zĳn, en ook het feit dat zĳ hiervoor de periode 1992-1997 als grondslag heeft genomen. In de eerste plaats zou 1992 niet meegerekend mogen worden omdat ACCL pas in december 1992 is opgericht, terwĳl ook voor ogen moet worden gehouden dat de uitgaven voor 1997 groten- deels door de liquidatie beïnvloed zĳn. Daarnaast wordt opgemerkt dat een belangrĳk deel van de totale verliezen (99,25 miljard ITL) met eigen middelen van ACCL gedekt is en 5 miljard ITL ongedekt bleef. Bĳgevolg is Italië van oordeel dat de totale in de periode 1993-1996 gedekte som slechts 96,654 miljard ITL bedroeg. (44) Volgens de Italiaanse autoriteiten heeft de gemeente Rome de schulden van ACCL voor haar rekening genomen om de levensvatbaarheid van de onderneming met het oog op de privatisering ervan te herstellen. Bĳgevolg heeft de gemeente gehandeld als particuliere investeerder in markteconomische omstandigheden. (45) De Italiaanse autoriteiten wĳzen erop dat het handelsver- keer niet door de maatregelen beïnvloed werd. ACCL was namelĳk hoofdzakelĳk werkzaam op de markt voor verse melk, die op grond van wettelĳke voorschriften voor de afzet van het product (hoogstens vier dagen na de verpakkingsdatum) in de praktĳk slechts in tamelĳk dicht bĳ het productiegebied gelegen plaatsen kan worden verkocht. In Italië is de markt voor verse melk derhalve een typisch regionale markt zonder handelsver- keer met de overige lidstaten, behalve in een aantal gebieden van Noord-Italië. (46) (47) In verband met de bewering van de Commissie dat de schulddelging als staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, van het Verdrag moet worden aangemerkt, voert Italië aan dat de in artikel 87, lid 3, onder c), bepaalde uitzon- dering van toepassing is, omdat de steun in overeen- stemming is met de communautaire richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilĳkheden (11). Volgens Italië was de steun voor ACCL volledig in over- eenstemming met de geldende richtsnoeren, omdat hĳ verleend is in het kader van een herstructureringsplan om de levensvatbaarheid van de onderneming te herstellen, zonder buitensporige vervalsing van de mede- dinging en met inachtneming van de verhouding tussen kosten en baten. (48) ACCL was een onderneming in moeilĳkheden in de zin van de terzake geldende richtsnoeren. Volgens de Itali- aanse autoriteiten is dit een onloochenbaar feit wanneer men de jaarlĳkse exploitatieverliezen in aanmerking neemt. (11) PB C 283 van 19. 9. 1997, blz. 2. L 265/20 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 19. 10. 2000 te uit (49) Met het oog op de toekomstige privatisering van het bedrĳf heeft een groep deskundigen een in de periode 1995-1997 herstructureringsplan voeren („bedrĳfsplan” genoemd) opgesteld om de onderneming aan te passen en de levensvatbaarheid ervan te herstellen en om de productie en de afzetmogelĳkheden te verbe- teren. Het bedrĳfsplan zou in drie opeenvolgende fasen worden uitgevoerd: herstructurering in 1995, consolide- ring in 1996 en diversificatie van de productie in 1997. (50) Het plan omvatte maatregelen voor interne herstructure- ring met het oog op het financieel-economische herstel van ACCL op langere termĳn. De belangrĳkste maatre- gelen waren: — het drukken van de algemene kosten en van de industriële kosten; — een forse inkrimping van het personeelsbestand (van 610 werknemers in 1993 tot 402 in 1997); — vervangingsinvesteringen (10 miljard ITL) om, zonder capaciteitsverhoging, de productie doeltref- fender te maken en de milieuoverlast te verminderen; — herstructurering en verbetering van de doeltreffend- heid van het distributieapparaat; — omschakeling op producten met een grotere toege- voegde waarde (UHV-melk, speciale melk, yoghurt, vruchtensap, enz. ). (51) Deze maatregelen voor interne herstructurering waren geëigend om binnen een realistische termĳn de levens- vatbaarheid van het bedrĳf te herstellen en zodoende opnieuw tot een gezonde financiële situatie te komen. De uitvoering van het herstructureringsplan heeft de bedrĳfsresultaten gunstig beïnvloed (1,5 miljard ITL winst volgens de balans voor 1998). (52) Wat het voorkomen van concurrentieverstoringen betreft, wĳzen de Italiaanse autoriteiten erop dat de steun uitsluitend verband hield met het herstel van de levensvatbaarheid van ACCL, zonder dat de positie van de concurrenten daardoor ongunstig beïnvloed werd. Alle doorgevoerde maatregelen hebben uitsluitend tot gevolg gehad dat het personeelsbestand aanzienlĳk inge- krompen is, de productie efficiënter verloopt en het aanbod gediversifieerd is, zodat nu producten met een grotere toegevoegde waarde bereid worden. Italië staaft deze bewering door te verwĳzen naar de Italiaanse anti- trustautoriteiten, die de overname van ACCL aan de artikelen 81 en 82 van het Verdrag getoetst hebben en tot de slotsom gekomen zĳn dat de steun voor het bedrĳf de concurrentie op de zuivelmarkt niet geschaad heeft. Bovendien heeft ACCL geen agressieve verkooppo- litiek gevoerd noch aan klantenbinding gedaan. (53) De Italiaanse autoriteiten voegen daaraan toe dat het herstructureringsplan in verhouding tot het doel stond, namelĳk om ACCL aan de hoogste bieder te verkopen, en ook dat ACCL met de eigen middelen (44 miljard ITL) in belangrĳke mate tot de herstructurering bĳge- dragen heeft. Bovendien merkt Italië op dat de kosten nog veel hoger waren geweest wanneer de gemeente Rome besloten zou hebben het bedrĳf te liquideren. (54) Volgens de Italiaanse autoriteiten wordt de deugdelĳk- heid van het herstructureringsproces bewezen door de particuliere koper die na de overname van het bedrĳf het bedrĳfsplan volgens de uitgestippelde lĳn verder uitge- voerd heeft. (55) De Commissie is van oordeel dat de steun niet onder artikel 87, lid 3, onder c), van het Verdrag valt, maar Italië merkt op dat de begunstigde onderneming het in liquidatie verkerende ACCL was en niet Centrale del Latte di Roma, SpA. Volgens de Italiaanse autoriteiten is de verkoop geheel volgens de marktvoorwaarden verlopen en hebben Centrale del Latte di Roma, SpA en de koper geen voordeel van de eerder verleende steun gehad. De steun moet derhalve teruggevorderd worden van ACCL en niet van Centrale del Latte di Roma, SpA. Steun voor de melkveehouders in Lazio (56) De Italiaanse autoriteiten beweren dat ACCL de plaat- selĳke producenten voor de geleverde melk nooit een prĳs betaald heeft die boven de marktprĳs lag en evenmin van hen meer melk heeft afgenomen dan hĳ nodig had. Wat de aan de producenten betaalde prĳzen betreft, wĳst Italië erop dat ACCL zich gehouden heeft aan het bepaalde in wet nr. 88 van 16 maart 1988 betreffende de sectorovereenkomsten en de teelt- en verkoopcontracten voor landbouwproducten. (57) Ter staving van deze bewering heeft Italië de door ACCL betaalde prĳzen meegedeeld en deze vergeleken met de door particuliere melkfabrieken in de regio Lazio betaalde prĳzen. Jaar 1993 1994 1995 1996 1997 (in ITL/kg) ACCL 661 700 700 700 725 Particuliere melk- fabrieken 677 687 772 742 725 (58) Ten aanzien van de door ACCL aangekochte hoeveelheid grondstof verklaart Italië dat deze aankoop plaatsvond overeenkomstig de met de producentenorganisaties gegevens gesloten leveringscontracten. verstrekt waaruit moest blĳken dat de totale door ACCL aangekochte hoeveelheid melk in de periode 1993-1997 voortdurend afgenomen is en dat de verhouding tussen de bereide hoeveelheid producten en de geleverde hoeveelheid melk in die periode constant gebleven is (90-93 %). Italië heeft Privatisering van ACCL (59) De privatisering van ACCL is volgens de Italiaanse auto- riteiten doorgevoerd overeenkomstig wet nr. 474/94 betreffende de verkoop van openbaar eigendom, dat, volgens deze wet, door middel van rechtstreekse onder- handelingen mag worden verkocht. Volgens de Italiaanse autoriteiten bestaat er op grond van de Gemeenschaps- voorschriften geen verplichting in dergelĳke gevallen een openbare inschrĳving te houden, maar de doorzichtig- heid van de procedure wordt daardoor niet in het gedrang gebracht. 19. 10. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 265/21 (60) Voor de privatisering is de adviseur ingeschakeld, die uitgekozen is volgens de procedure van Richtlĳn 92/ 50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening (12). Als advi- seur werd JP Morgan, een zakenbank van internationaal aanzien, uitgekozen. (65) haalt het voorbeeld aan van de verkoop van Rolls Royce tussen twee particuliere ondernemingen). In de tweede plaats wĳst Italië erop dat de Commissie niet aan de hand van gefundeerde gegevens kan bewĳzen dat de bĳ de privatisering opgelegde voor- waarden de marktwaarde van het bedrĳf enigermate, laat staan in belangrĳke mate beïnvloed heeft. Bĳ de bepaling van de marktwaarde zĳn al deze voorwaarden buiten beschouwing gelaten en uiteindelĳk is een prĳs betaald die 29 % boven de geschatte waarde lag. Bovendien wĳst Italië erop dat de door de koper geboden eindprĳs (106,6 miljard ITL) gelĳk was aan die van een andere bieder, die echter niet bereid was deze voorwaarden te aanvaarden. (66) De Italiaanse autoriteiten verklaren dat er geen enkele reden is om artikel 87, lid 1, van het Verdrag toe te passen en dat volgens hen de koper geen voordeel uit de privatisering gehaald heeft. (67) Subsidiair voeren de Italiaanse autoriteiten aan dat, zelfs wanneer er volgens de Commissie in het kader van de privatisering sprake is van steun voor de koper, deze maatregel onder artikel 87, lid 3, onder c), van het Verdrag valt omdat de steun ervoor bestemd is om de privatisering te bevorderen en als zodanig ervoor bestemd is om de concurrentieverstoringen weg te werken die meestal door openbare diensten veroorzaakt worden. (68) Met betrekking tot de bepaling volgens welke de koper van de Centrale del Latte di Roma, SpA minstens 80 % van de grondstof van plaatselĳke melkveehouders moet betrekken, voert Italië aan dat deze voorwaarde geen staatssteun inhoudt, omdat daarin ook bepaald is dat de melk aangekocht moet worden. tegen marktvoorwaarden IV BEOORDELING Toepassing van artikel 87, lid 1, van het Verdrag (69) Op grond van artikel 87, lid 1, van het Verdrag zĳn steunmaatregelen van de staten of in welke vorm dan ook met staatsmiddelen bekostigd, die de mededinging door begunstiging van bepaalde ondernemingen of bepaalde producties vervalsen of dreigen te vervalsen, onverenigbaar met de gemeenschappelĳke markt, voor- zover deze steun het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig beïnvloedt. (70) In artikel 37 (13) van Verordening (EG) nr. 1255/1999 is bepaald dat de artikelen 87, 88 en 89 van het Verdrag, behoudens andersluidende bepalingen in deze verorde- ning, van toepassing zĳn op de productie van en de handel in de in artikel 1 van die verordening bedoelde producten. Dit artikel geldt voor bĳna alle producten van ACCL (verse melk, UHV-melk, yoghurt en andere zuivelproducten). (61) De Italiaanse autoriteiten zĳn van mening dat de aankondiging van de privatisering van ACCL in twee landelĳke kranten ruim voldoende was om hieraan de nodige ruchtbaarheid te geven. Dit blĳkt uit het feit dat de adviseur 25 voorstellen ontvangen heeft. Italië blĳft erbĳ dat niet in de buitenlandse pers geadverteerd behoefde te worden, omdat ervan uitgegaan werd dat wegens de bĳzondere kenmerken van de markt voor verse melk en de met de privatisering verband houdende aspecten uitsluitend Italiaanse bedrĳven en reeds in Italië werkzame buitenlandse ondernemingen voor deze priva- tisering belangstelling zouden hebben. Volgens de Itali- aanse autoriteiten is het uitgesloten dat nog niet in Italië gevestigde marktdeelnemers belangstelling zouden tonen en is het niet aannemelĳk dat eventuele buitenlandse marktdeelnemers die overwegen zich in Italië te vestigen, niet regelmatig het belangrĳkste financiële dagblad, waarin een van de advertenties verschenen is, zouden lezen. (62) Wat de toewĳzing aan de hoogste bieder betreft, verwĳzen de Italiaanse autoriteiten naar het besluit tot inleiding van de procedure van artikel 88, lid 2, van het Verdrag, waarin de Commissie het volgende verklaart: „Wat het aannemen van het hoogste bod betreft, heeft de Commissie er nota van genomen dat de winnende kandidaat een bedrag heeft geboden (106,6 miljard ITL) dat veel hoger was dan de biedingen van zĳn concur- renten. Zĳn bod was ook veel hoger dan de waarde van het bedrĳf zoals geraamd door een onafhankelĳke deskundige (75,272 miljard ITL), terwĳl hĳ daarnaast nog een aantal kostbare toezeggingen heeft gedaan. ”. Volgens de Italiaanse autoriteiten is deze verklaring, samen met de open en doorzichtige biedingsprocedure, ruim voldoende om te waarborgen dat aan de koper geen steun verleend is in de zin van artikel 87, lid 1, van het Verdrag. (63) De bewering van de Commissie dat, hoewel ACCL aan de hoogste bieder verkocht is voor een prĳs die aanzienlĳk hoger is dan de geschatte waarde, er toch sprake van staatssteun geweest kan zĳn als de door de particuliere investeerder betaalde prĳs lager was dan het geval zou zĳn geweest als de bovenvermelde verbinte- nissen niet nodig waren geweest, berust volgens de Itali- aanse autoriteiten op louter abstracte en speculatieve overwegingen, die in de praktĳk niet in het minst van belang zĳn. (64) Ten slotte zĳn de Italiaanse autoriteiten van oordeel dat het algemene beginsel volgens welk een privatisering niet gepaard mag gaan met bepaalde voorwaarden, niet altĳd en overal geldt. De opgelegde voorwaarden kunnen wel degelĳk verenigbaar zĳn met de handelwĳze van een particuliere investeerder in een markteconomie (Italië (12) PB L 209 van 24. 7. 1992, blz. 1. (13) Zie voetnoot 1. L 265/22 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 19. 10. 2000 (71) Derhalve zĳn de artikelen 87, 88 en 89 van het Verdrag onverkort van toepassing op de door de gemeente Rome aan ACCL verleende steun. Om te bepalen of er sprake is van staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, van het Verdrag heeft de Commissie drie maatregelen afzon- derlĳk onderzocht, namelĳk het dekken van de exploita- tieverliezen, de steun voor de melkproducenten in Lazio en de privatisering. Dekking van exploitatieverliezen (72) De Commissie aanvaardt de argumenten van de Itali- aanse autoriteiten, volgens welke de schulddelging in in de eerste plaats totaal 96,6 miljard ITL bedraagt: worden de jaren 1992 (oprichting van ACCL in december 1992) en 1997 (verkoop van de onderneming in juni 1997) buiten beschouwing gelaten; daarnaast neemt de Commissie ook aan dat een belangrĳk deel van de schuld van ACCL met eigen middelen gedekt is (99,25 miljard ITL) en dat een schuld van 5 miljard ITL nooit bĳgepast werd. (73) Bĳgevolg heeft de gemeente Rome in de periode 1993- 1996 de exploitatieverliezen van ACCL stelselmatig gedekt tot een totaalbedrag van 96,6 miljard ITL. Zodoende is met overheidsmiddelen (de gemeente Rome is een openbare instantie) steun toegekend aan een bepaald levensmiddelenbedrĳf, dat daardoor onmisken- baar een onrechtmatig economisch en financieel voor- deel verkregen heeft ten opzichte van zĳn concurrenten in Italië en in de overige lidstaten die deze steun niet ontvangen hebben. (74) De betrokken maatregelen beïnvloeden wel degelĳk de handel tussen de lidstaten: in de zuivelsector bereikt deze handel namelĳk een aanzienlĳke omvang. In 1998 is in Italië 4,34 miljoen ton melk uit de overige lidstaten ingevoerd, terwĳl de uitvoer van Italië naar de overige EU-landen in totaal 20 391 ton bedroeg. In datzelfde jaar bedroeg de productiewaarde van melk in Italië 4,2 miljard ECU, terwĳl deze voor de gehele Europese Unie 38,5 miljard ECU beliep (14). (75) De Gemeenschap beschikt niet over specifieke gegevens over de handel in verse melk, het belangrĳkste product van ACCL. Het marktaandeel van ACCL in 1997 voor dit product op de markt van Rome bedroeg in 1997 60 %. Italië beweert echter dat de betrokken steunmaat- regelen het handelsverkeer tussen de lidstaten niet hebben kunnen beïnvloeden wegens de bĳzondere kenmerken van de markt voor verse melk (beperkte houdbaarheid en regionaal begrensde afzetmogelĳkheid). (76) De Commissie is echter van oordeel dat de markt die in in aanmerking genomen moet het voorliggende geval worden, die van de gehele Europese Unie is: deze omvat alle soorten melk die potentieel of daadwerkelĳk met de verse melk van ACCL concurreren, alsmede de markt van producten die bĳ de verbruiker de plaats van verse melk kunnen innemen (meer in het bĳzonder UHV- melk). Bovendien kan volgens het Hof van Justitie aan een onderneming verleende steun ook het handelsver- keer tussen de lidstaten beïnvloeden en de concurrentie (14) Bron: Eurostat. vervalsen, wanneer haar producten met die uit andere lidstaten concurreren, zelfs wanneer die onderneming niet uitvoert. Ook wanneer er geen sprake is van een te grote productiecapaciteit in de betrokken sector, kan een dergelĳke situatie zich voordoen. Wanneer een lidstaat namelĳk steun aan een onderneming verleent, dan kan de binnenlandse productie daardoor op peil blĳven of zelfs verhoogd worden, zodat in andere lidstaten geves- tigde ondernemingen minder kans hebben om hun eigen producten naar de betrokken lidstaat uit te voeren. Derhalve kan een dergelĳke steun de handel tussen de lidstaten ongunstig beïnvloeden en de concurrentie vervalsen (15). (77) De Commissie concludeert derhalve dat de bĳpassing van de exploitatieverliezen van ACCL onder het in artikel 87, lid 1, van het Verdrag bedoelde verbod vallen. (78) (79) Steun voor de melkveehouders in Lazio Bĳ de inleiding van de procedure van artikel 88, lid 2, van het Verdrag was de Commissie op grond van de klacht over de aan de plaatselĳke producenten betaalde hogere prĳzen en de levering van te grote hoeveelheden melk, van mening dat de exploitatie van ACCL als open- bare dienst waarvan de exploitatieverliezen jaarlĳks bĳgepast zouden worden, als staatssteun voor de melk- veehouders in Lazio moet worden aangemerkt. Volgens de Italiaanse autoriteiten bestond er voor ACCL geen wettelĳke verplichting om melk van de produ- centen in Lazio te betrekken. Bovendien merkt de Commissie op dat ACCL zich in het verleden gehouden heeft aan de in het kader van de sectorovereenkomsten vastgestelde melkprĳs. Uit een aantal aan de Commissie meegedeelde cĳfergegevens blĳkt duidelĳk dat de door ACCL betaalde prĳzen systematisch beneden de door een grote particuliere zuivelfabriek betaalde prĳzen lagen. Tegelĳk blĳkt uit de gegevens dat de aangekochte hoeveelheden steeds op de door ACCL bereide hoeveel- heid producten afgestemd waren. (80) Op grond van de door de Italiaanse autoriteiten verstrekte inlichtingen en omdat niet bewezen is dat een prĳspolitiek werd gevoerd die de melkveehouders in Lazio begunstigde, concludeert de Commissie derhalve dat de werkzaamheden van ACCL in de periode 1993- 1997 geen staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, van het Verdrag voor de melkveehouders in Lazio inhielden. Privatisering van ACCL (81) Bĳ de inleiding van de procedure van artikel 88, lid 2, van het Verdrag achtte de Commissie het op grond van de toen beschikbare inlichtingen niet uitgesloten dat in het raam van de privatisering steun aan de koper is verleend. (82) De bedenkingen van de Commissie waren tweeërlei. In de eerste plaats is de privatisering van ACCL slechts in twee landelĳke dagbladen aangekondigd, terwĳl niet kon worden uitgesloten dat ook andere bedrĳven buiten (15) Arrest van het Hof van Justitie van 13 juli 1988 in zaak 102/87 (Franse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen- schappen), Jurisprudentie 1988, blz. 4067. 19. 10. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 265/23 Italië hiervoor belangstelling konden hebben. Ten tweede is het bedrĳf weliswaar verkocht aan de hoogste bieder voor een prĳs die beduidend hoger was dan de geschatte waarde, maar daarbĳ moest de koper bepaalde verbintenissen aangaan. Er kan sprake zĳn van staats- steun, wanneer de door de particuliere investeerder betaalde prĳs lager was dan die welke hĳ betaald had zonder deze verbintenissen, meer in het bĳzonder die welke betrekking hadden op het aanhouden van een bepaald aantal arbeidsplaatsen en de aankoop van melk bĳ de plaatselĳke producenten. (83) Italië heeft het door de Commissie bĳ de inleiding van de procedure van artikel 88, lid 2, ingenomen standpunt aangevochten en is van mening dat er bĳ de privatise- ring geen sprake was van aan de koper verleende staats- steun in de zin van artikel 87, lid 1, van het Verdrag. (84) Wat meer in het bĳzonder de punten betreft waartegen de Commissie bedenkingen had, blĳven de Italiaanse autoriteiten erbĳ dat de geplaatste advertenties meer dan voldoende waren om een ruim publiek over de privatise- ring te informeren, hetgeen blĳkt uit het feit dat 25 Italië de voorstellen ontvangen zĳn. Bovendien acht redenering volgens welke de aan de privatisering verbonden voorwaarden enig effect op de marktwaarde van het bedrĳf gehad hebben, abstract en speculatief en zĳn er geen objectieve elementen waaruit blĳkt dat de prĳs door deze voorwaarden beïnvloed is. Bĳgevolg voert Italië aan dat hierbĳ geen overheidsmiddelen in het geding waren. (85) (86) (87) Bĳ het voorafgaande onderzoek van de steunmaatregel heeft de Commissie uitsluitend verwezen naar haar vaste gedragslĳn ten aanzien van de verkoop van eigendom door de overheid (zie overweging 32). In dit stadium is de Commissie van mening dat het voorafgaande onder- zoek moet worden aangevuld door een beoordeling van de privatisering in het kader van de mededeling van de Commissie betreffende staatssteunelementen bĳ de verkoop van gronden en gebouwen door openbare instanties (16). Volgens deze mededeling is er geen sprake van staats- steun wanneer de verkoop van gronden en gebouwen plaatsvindt via een open, voldoende bekendgemaakte onvoorwaardelĳke biedprocedure. Deze bepaling is echter in dit geval niet van toepassing, omdat aan de verkoop van de onderneming voorwaarden verbonden waren. In die mededeling zĳn ook voorschriften opgenomen aan de hand waarvan kan worden uitgemaakt of er sprake is van staatssteun bĳ verkoop zonder onvoor- waardelĳke biedprocedure. In dat geval moet vóór de verkooponderhandelingen de marktwaarde van het eigendom door een onafhankelĳke taxateur worden bepaald. Een afwĳking van ten hoogste 5 % van deze geschatte waarde kan in overeenstemming met de marktvoorwaarden worden geacht. Bovendien kunnen in het algemeen belang aan de verkoop speciale voor- waarden worden verbonden in verband met de gronden en gebouwen, doch niet in verband met de koper of (16) PB C 209 van 10. 7. 1997, blz. 3. diens economische activiteit, voorzover iedere potentiële koper in beginsel verplicht en in staat is aan deze voor- waarden te voldoen. (88) Blĳkens deze mededeling zĳn de lidstaten niet verplicht openbaar eigendom via een formele biedprocedure te verkopen noch het bepaalde in de richtlĳnen inzake openbare inschrĳvingen bĳ een dergelĳke verkoop toe te passen. Bĳgevolg is de verkoop van openbaar eigendom, ongeacht het feit of daaraan al dan niet metterdaad ruime bekendheid gegeven is, via rechtstreekse onder- handelingen aanvaardbaar in het kader van het Gemeen- schapsrecht. (89) Wat de verkoopprĳs van de onderneming betreft, eist de Commissie bĳ een verkoop zonder formele biedproce- dure gewoonlĳk slechts dat de verkoopprĳs aan de door een onafhankelĳke taxateur geschatte marktwaarde van de activa beantwoordt. (90) In de eerste plaats dient te worden opgemerkt dat reeds vóór de eindfase van de onderhandelingen in de zin van artikel 2343 van het Italiaanse burgerlĳk wetboek een onafhankelĳke schatting plaatsgevonden heeft. De door de voorzitter van de rechtbank van Rome aangewezen deskundige had de totale waarde van Centrale del Latte di Roma, SpA op 75,272 miljard ITL geraamd. De Commissie merkt op dat de onderneming aan de hoogste bieder verkocht is. Zĳn bod (106,6 miljard ITL) lag 29 % boven de door de taxateur geschatte markt- waarde van de onderneming. het Gemeenschapsrecht (91) Met betrekking tot de verkoopvoorwaarden merkt de Commissie in de eerste plaats op dat de verkoop van openbaar eigendom onder bepaalde voorwaarden in overeenstemming met is, wanneer deze voorwaarden niet discriminerend zĳn ten aanzien van de koper. Bĳ de betrokken verkoop zĳn alle voorwaarden (behoud van arbeidsplaatsen, opstelling van een bedrĳfsplan, verbintenis om minstens 80 % van de grondstoffen van de plaatselĳke melkveehouders te betrekken en het bedrĳf gedurende vĳf jaar op zĳn huidige vestigingsplaats te laten) inderdaad niet discrimi- nerend ten aanzien van de koper. Ook is de Commissie van mening dat een aantal van deze voorwaarden de reële marktprĳs van de onderneming kan beïnvloeden. De Commissie heeft er nota van genomen dat de koper inzake het behoud van de werkgelegenheid toegezegd heeft slechts 200 van de 392 huidige personeelsleden aan te houden. Rekening houdend met de overige offertes en de raming in het bedrĳfsplan lĳkt dit aantal geschikt te zĳn voor het normaal functioneren van het bedrĳf. De koper heeft zich er ook toe verbonden een totaalbedrag van 59,409 miljard ITL in het bedrĳf te investeren, hetgeen meer is dan de andere gegadigden hebben voorgesteld. De overige voorwaarden lĳken tot doel te hebben gehad de voortzetting van het productie- model van de onderneming te garanderen. Daarom is de Commissie het eens met de Italiaanse autoriteiten dat het effect van die voorwaarden geneutraliseerd kan worden door het feit dat het bod van de winnende kandidaat veel hoger was (42 %) dan de door de onafhankelĳke deskundige geschatte waarde van de onderneming. L 265/24 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 19. 10. 2000 (92) Bĳgevolg vervalt het oorspronkelĳke bezwaar van de Commissie dat er bĳ de privatisering mogelĳk staats- steun in de zin van artikel 87, lid 1, van het Verdrag was toegekend. (93) Op grond van de bovengenoemde conclusie acht de Commissie een verdere toetsing van de verkoopvoor- waarden aan de artikelen 87, 88 en 89 van het Verdrag niet langer noodzakelĳk. Eventuele uitzonderingen in de zin van artikel 87 van het Verdrag (94) De Commissie is bĳ haar beoordeling tot de slotsom gekomen dat de toekenning van staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, van het Verdrag slechts aangetoond kan worden voor één van de drie aspecten die zĳ in aanmerking genomen heeft om de procedure van artikel 88, in te leiden, namelĳk het dekken van de exploitatieverliezen van ACCL. lid 2, (95) Het in artikel 87, lid 1, vastgestelde verbod om staats- steun toe te kennen is echter niet onvoorwaardelĳk. Gezien de aard en de doelstellingen van de onderzochte steunmaatregelen zĳn de in lid 2 van dat artikel bedoelde uitzonderingen hier duidelĳk niet van toepas- sing. Italië heeft zich bĳ deze maatregelen overigens niet op artikel 87, lid 2, van het Verdrag beroepen. (96) In artikel 87, lid 3, worden de steunmaatregelen vermeld die als verenigbaar met de gemeenschappelĳke markt kunnen worden beschouwd. Of deze inderdaad met het Verdrag verenigbaar zĳn, moet vanuit het standpunt van de Gemeenschap en niet vanuit dat van een bepaalde lidstaat worden onderzocht. Terwille van het goed func- tioneren van de gemeenschappelĳke markt moeten de uitzonderingen op het verbod tot toekenning van staats- steun restrictief worden opgevat. (97) Artikel 87, lid 3, onder a), is hier duidelĳk niet van toepassing, omdat de steunmaatregel niet ten doel heeft de economische ontwikkeling te bevorderen van streken waarin de levensstandaard abnormaal laag is of waar een ernstig gebrek aan werkgelegenheid heerst. (98) Wat de in artikel 87, lid 3, onder b), bepaalde uitzonde- ring betreft, moet worden opgemerkt dat de steun niet ten doel heeft de verwezenlĳking van een belangrĳk project van gemeenschappelĳk Europees belang te bevorderen en er evenmin op gericht is een ernstige verstoring in de Italiaanse economie op te heffen. (99) De maatregel is ook niet bedoeld of ervoor geschikt om te lid 3, onder d), de doelstellingen van artikel 87, bereiken. (100) Op grond van artikel 87, lid 3, onder c), van het Verdrag kunnen steunmaatregelen die de ontwikkeling van bepaalde vormen van economische bedrĳvigheid of van bepaalde regionale economieën vergemakkelĳken, als verenigbaar met de gemeenschappelĳke markt worden voorwaarden waaronder het beschouwd, mits de handelsverkeer zodanig worden veranderd dat het gemeenschappelĳk belang wordt geschaad. plaatsvindt daardoor niet (101) Ten aanzien van de procedure merkt de Commissie op dat ACCL van einde 1992 tot en met de verkoop midden 1997 als openbare dienst gefunctioneerd heeft, waarvan de exploitatieverliezen door de gemeente Rome werden gedekt. Inhoudelĳk beschouwt de Commissie de dekking van exploitatieverliezen normaliter als steun voor de bedrĳfsvoering die geen bĳdrage levert tot de ontwikkeling van de sector of de regio (17). eventuele (102) heeft de Commissie Italië beweert echter dat deze steun in aanmerking komt voor de in artikel 87, lid 3, onder c), van het Verdrag bepaalde uitzondering, omdat hĳ in overeenstemming is met de communautaire richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilĳk- heden (18). Aanvankelĳk de betrokken voorschriften beoordeeld aan de hand van de communautaire richtsnoeren die van kracht waren in de periode waarin de steun is toegekend en waarin de procedure van artikel 87, lid 2, van het Verdrag is ingeleid. De nieuwe, aangepaste versie van deze richt- snoeren is midden 1999 vastgelegd (19). Overeenkomstig punt 7. 5, onder b), van die nieuwe richtsnoeren onder- zoekt de Commissie alle vóór de inwerkingtreding hiervan toegekende reddings- en herstructureringssteun op zĳn verenigbaarheid met de gemeenschappelĳke markt op de grondslag van de ten tĳde van de toeken- ning van de steun geldende richtsnoeren. (103) Aangezien ACCL elk jaar verlies leed, viel zĳ onder het begrip „onderneming in moeilĳkheden” in de zin van punt 2. 1 van de toenmalige richtsnoeren. (104) Volgens de Commissie is het delgen van de schulden door de gemeente Rome echter niet in overeenstemming met de algemene doelstelling van de reddingssteun voor ondernemingen, die er uitsluitend op gericht is die ondernemingen een korte adempauze te geven, waarin naar een oplossing op lange termĳn wordt gezocht. Reddingssteun moet, om te worden goedgekeurd: — bestaan in kassteun in de vorm van een kredietga- rantie of af te lossen kredieten tegen een rente gelĳk aan de marktrente; — zich qua bedrag beperken tot het strikt noodzakelĳke voor de voortzetting van de exploitatie van een onderneming (bĳvoorbeeld dekking van de loon- kosten, lopende leveringen); — alleen worden uitgekeerd voor de periode (over het algemeen niet langer dan zes maanden) die noodza- kelĳk is voor de vaststelling van de noodzakelĳke en mogelĳke herstelmaatregelen; — worden gerechtvaardigd door dringende sociale redenen en niet ten gevolge hebben dat de situatie van de industrie of de landbouwsector in andere lidstaten uit het evenwicht wordt gebracht; — in beginsel eenmalig zĳn. (17) Zie voetnoot 5. (18) Zie voetnoot 11. (19) PB C 288 van 9. 10. 1999, blz. 2. 19. 10. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 265/25 (105) De bovenbedoelde jaarlĳkse schulddelgingen omvatten geen terugbetaling met een rentepercentage dat gelĳk is aan de marktrente en zĳn niet eenmalig. Bĳgevolg voldoen zĳ niet aan de voorwaarden die zĳn vastgesteld in de communautaire richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilĳk- heden. alle andere in de beschikking van de Commissie opgelegde verplichtingen nakomen. e) Controle en jaarlĳks verslag Regelmatig moet aan de hand van gedetailleerde verslagen op de toekenning van de herstructurerings- steun worden toegezien. (106) In het kader van de desbetreffende richtsnoeren kan herstructureringssteun uitsluitend worden goedgekeurd wanneer aan de volgende algemene voorwaarden is voldaan: (107) a) Herstel van de levensvatbaarheid verbetering voornamelĳk Elk herstructureringsplan moet de levensvatbaarheid op lange termĳn van de onderneming binnen een redelĳk tĳdsbestek herstellen op grond van realisti- sche veronderstellingen betreffende de toekomstige van de bedrĳfsomstandigheden. De levensvatbaarheid moet stand komen door middel van interne maatregelen en mag alleen op externe factoren berusten indien de veron- derstellingen inzake de marktontwikkeling algemeen worden aanvaard. Om aan het criterium van de levensvatbaarheid te voldoen, moet de onderneming na uitvoering van het herstructureringsplan in staat worden geacht alle kosten met inbegrip van afschrĳ- vingen en financiële lasten te dekken en een mini- male kapitaalopbrengst te behalen, zodat zĳ op eigen kracht op de markt kan concurreren. tot b) Voorkoming van ongerechtvaardigde vervalsing van de mededinging Maatregelen moeten worden genomen om nadelige gevolgen voor concurrenten zoveel mogelĳk te beperken. Wanneer uit een objectieve beoordeling van vraag en aanbod blĳkt dat er een structureel overschot aan productiecapaciteit bestaat, moet het herstructureringsplan, evenredig met de hoogte van het ontvangen steunbedrag, bĳdragen tot de herstruc- turering van de bedrĳfstak op de relevante markt in de Gemeenschap door een onomkeerbare verminde- ring of sluiting van productiecapaciteit. c) Steun in verhouding tot de kosten en baten van de herstructurering Het bedrag en de intensiteit van de steun moeten tot het voor de uitvoering van de herstructurering strikt noodzakelĳke minimum worden beperkt en in verhouding staan tot de voordelen die daarvan voor de Gemeenschap worden verwacht. Derhalve moeten de begunstigden met eigen middelen of via externe commerciële financiering een belangrĳke bĳdrage leveren aan het herstructureringsplan. Om mededin- gingsvervalsing zoveel mogelĳk te beperken, moet de steun in een zodanige vorm worden verleend dat de onderneming niet de beschikking krĳgt over extra middelen die zouden kunnen worden gebruikt voor agressieve, marktverstorende activiteiten. d) Volledige uitvoering van het herstructureringsplan en inachtneming van de voorwaarden De onderneming moet het door de Commissie goed- gekeurde herstructureringsplan volledig uitvoeren en In het algemeen dient te worden opgemerkt dat er geen duidelĳk verband bestaat tussen de dekking van de verliezen volgens een voor openbare diensten geldende regeling herstructureringsmaatregelen binnen het bedrĳf. De delging van de schulden vond reeds vanaf 1992 plaats, terwĳl eerst in 1995 met de uitvoering van het herstructureringsplan (het zoge- naamde „bedrĳfsplan 1995-1997”) begonnen werd. eventuele en (108) Wat het herstel van de levensvatbaarheid binnen een redelĳk tĳdsbestek betreft, omvat het bedrĳfsplan de volgende maatregelen: — verlaging van de industriële kosten met 5,6 % door een doelmatiger industriële verwerking; — verlaging van de algemene productiekosten met 37,5 %, vooral door een inkrimping van het perso- neelsbestand en besparing op de algemene beheers- kosten. Volgens het bedrĳfsplan moesten ongeveer 200 arbeidsplaatsen worden geschrapt (streefcĳfer 280 in 1997 tegenover 488 werknemers voor de uitvoering van het plan). De bedrĳfskosten zouden daardoor jaarlĳks met ongeveer 15 miljard ITL afnemen; — uitvoering van een plan om tot en met 1997 jaarlĳks 9,8 miljard ITL te investeren, vooral met het oog op de aanpassing van de bestaande productielĳnen, en meer in het bĳzonder die voor UHV-melk; — het bedrĳfsplan had een omschakeling van de productie ten doel. De verkoop van zuivelproducten moest met in totaal 6 % stĳgen. Dit percentage omvatte wel een daling van de productie van verse melk met 5 %, die echter ruimschoots gecompen- seerd werd door een aanzienlĳke stĳging van de productie room (+ 60 %), yoghurt en UHV-melk (+ 300 %). Einde 1997 zou de omzet van het bedrĳf met 37 % toege- nomen moeten zĳn; andere melkproducten: van — herstructurering van het inefficiënt geachte distribu- tieapparaat en uitstippeling van een nieuwe verkoop- politiek. (109) Het bedrĳfsplan van ACCL omvat een belangrĳk pakket interne maatregelen die als herstructureringsplan in de zin van de communautaire richtsnoeren kunnen worden aangemerkt. Met dit plan werd echter al bĳ het begin niet aangestuurd op het daadwerkelĳke herstel van de levensvatbaarheid van het bedrĳf in de zin van de richt- snoeren, waardoor de onderneming namelĳk in staat zou zĳn alle kosten te dekken en een voldoende kapi- taalopbrengst te hebben, maar wel op een verbetering van de nettobedrĳfsuitkomsten (van – 13 miljard ITL in 1995 tot – 5,9 miljard ITL in 1997), waardoor uitslui- tend de grondslag voor latere winst zou worden gelegd. Ook al heeft het bedrĳf na de privatisering in 1998 L 265/26 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 19. 10. 2000 (+ 1,5 inderdaad positieve bedrĳfsresultaten geboekt miljard ITL), is de Commissie van mening dat het nieuwe bedrĳf door de verkoop niet langer als onderneming in moeilĳkheden kan worden aangemerkt (zie overweging 125 en punt 7 van de nieuwe communautaire richt- snoeren voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilĳkheden (20). Bovendien lĳkt de in dat jaar geboekte winst toe te schrĳven te zĳn aan de uitvoering van een later maatregelenpakket. De bedrĳfs- resultaten voor 1997 daarentegen zĳn door een aantal buitengewone kosten in verband met de liquidatie van ACCL duidelĳk negatief (– 57,1 miljard ITL), hetgeen laat vermoeden — en ook door Italië bevestigd is — dat het bedrĳfsplan niet volledig ten uitvoer is gelegd. Bĳgevolg is volgens de Commissie niet voldaan aan de eerste voorwaarde van de richtsnoeren voor herstructurerings- steun. (110) Wat de tweede voorwaarde betreft, is in het bedrĳfsplan van ACCL voor de periode 1995-1997 niets vermeld over maatregelen om de nadelige gevolgen voor concur- renten zoveel mogelĳk te neutraliseren. Bovendien moet de herstructureringssteun in sectoren met een structurele overcapaciteit in de Gemeenschap bĳdragen tot de herstructurering van de betrokken sector door onom- keerbare vermindering of sluiting van productiecapaci- teit. ACCL was werkzaam in de sector melk en zuivel- producten, een sector met een grote overcapaciteit in de Gemeenschap. Dit blĳkt uit de (in de herstructurerings- periode geldende) strenge beperkingen voor investe- ringen in de betrokken sector met betrekking tot de primaire productie (artikel 6 van Verordening (EG) nr. 950/97 van de Raad van 20 mei 1997 betreffende de verbetering van de doeltreffendheid van de landbouw- structuur (21) en op het gebied van de verwerking en afzet van zuivelproducten (punt 2. 3 van de bĳlage bĳ Beschikking 94/173/EG van de Commissie (22). In het bedrĳfsplan noch in de opmerkingen van de Italiaanse autoriteiten is sprake van de afbouw van productie- of afzetcapaciteit. Derhalve is de Commissie van mening dat niet voldaan is aan de tweede voorwaarde van de richtsnoeren voor herstructureringssteun. (111) De derde voorwaarde heeft betrekking op de verhouding tussen het bedrag van de herstructureringssteun en de daarvan verwachte voordelen voor de Gemeenschap. Deze voorwaarde is niet in acht genomen omdat de Commissie op grond van de vorm waarin de steun verleend is (dekking van de exploitatieverliezen), niet kan aannemen dat de steun beperkt gebleven is tot het voor strikte minimum. de herstructurering noodzakelĳke Door het schulddelgingssysteem van het bedrĳf was er een grotere toevloed van financiële middelen dan hetgeen nodig was voor de herstructurering (zie overwe- ging 107). (20) PB C 288 van 9. 10. 1999, blz. 2. (21) PB L 142 van 2. 6. 1997, blz. 1. (22) Beschikking tot vaststelling van de selectiecriteria voor investeringen ter verbetering van de voorwaarden inzake verwerking en afzet van land- en bosbouwproducten en tot intrekking van Beschikking 90/342/EEG (PB L 79 van 23. 3. 1994, blz. 29). (112) Bĳgevolg is de Commissie van oordeel dat de steunmaat- regel niet in overeenstemming is met de richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun aan onderne- mingen in moeilĳkheden. Toepasselĳkheid van artikel 86, Verdrag lid 2, van het (113) Bĳ de inleiding van de procedure van artikel 88, lid 2, van het Verdrag is de Commissie ervan uitgegaan dat de werkzaamheden van ACCL niet van zodanig specifieke aard waren dat zĳ aan artikel 86, lid 2, van het Verdrag getoetst moesten worden om eventueel een afwĳking van deze bepaling toe te staan (23). Bovendien was de Commissie van mening dat bedrĳven die zich bezig- houden met de productie en afzet van in bĳlage I bĳ het Verdrag genoemde producten die onder een gemeen- schappelĳke marktordening vallen, niet aangemerkt kunnen worden als ondernemingen die belast zĳn met het beheer van diensten van algemeen economisch belang in de zin van artikel 86, lid 2, van het Verdrag. (114) De Italiaanse autoriteiten hebben in hun opmerkingen de zienswĳze van de Commissie niet aangevochten. (115) Derhalve blĳft de Commissie bĳ haar standpunt dat artikel 87 lid 2, van het Verdrag niet van toepassing is voor een onderneming die werkzaam is op het gebied van de productie en afzet van melk en zuivelproducten. V CONCLUSIES (116) De Commissie is van mening dat het dekken van de exploitatieverliezen van ACCL in de periode 1992-1997 staatssteun is in de zin van artikel 87, lid 1, van het Verdrag. (117) Anderzĳds is de Commissie van oordeel dat de steun- maatregelen ten behoeve van de melkveehouders in Lazio geen staatssteun zĳn in de zin van artikel 87, lid 1, van het Verdrag. Volgens de Commissie is er bĳ de privatisering van ACCL evenmin sprake van staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, van het Verdrag. (118) De Commissie betreurt het feit dat Italië in strĳd met lid 3, van het Verdrag de bovenbedoelde artikel 88, steunmaatregelen onwettig ten uitvoer heeft gelegd. (119) Om de bovengenoemde redenen komt de steun die onder artikel 87, lid 1, van het Verdrag valt, niet in aanmerking voor de in artikel 87, leden 2 en 3, bepaalde uitzonderingen. Deze steun komt ook niet in aanmer- king voor een uitzondering op artikel 86, lid 2, en is derhalve onverenigbaar met de gemeenschappelĳke markt. (120) De bovengenoemde conclusie loopt niet vooruit op een eventuele toetsing door de Commissie van de betrokken voorschriften van wet nr. 142 van 8 juni 1990 betref- fende plaatselĳke autonomie aan de artikelen 87, 88 en 89 van het Verdrag. (23) Zie voetnoot 7. 19. 10. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 265/27 (121) In gevallen zoals deze, waar niet-aangemelde steun wordt toegekend voordat de Commissie haar definitieve verhindert het dwingende besluit heeft genomen, karakter van de in artikel 88, lid 3, van het Verdrag vastgestelde procedureregels, waarvan het Hof van Justitie de rechtstreekse werking heeft erkend in zĳn arresten van 19 juni 1973 (zaak 77/72, Carmine Capo- longo tegen Azienda Agricola Maya (24), van 11 december 1973 (zaak 120/73, Gebr. Lorenz GmbH tegen Bondsrepubliek Duitsland (25) en van 22 maart 1977 (zaak 78/76, Steinicke und Weinlig tegen Bondsre- publiek Duitsland (26), dat de betrokken steunmaatre- gelen met terugwerkende kracht worden gelegaliseerd (arrest van 21 november 1991 in zaak C-354/90, Fédération nationale du commerce extérieur des produits alimentaires e. a. tegen Frankrĳk (27)). (122) is bepaald dat, In artikel 14, lid 1, van Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 88 van het EG-Verdrag (28) indien negatieve beschikkingen worden gegeven in gevallen van onrecht- matige steun, de Commissie beschikt dat de betrokken lidstaat alle nodige maatregelen dient te nemen om de steun van de begunstigde terug te vorderen. Deze terug- betaling is nodig om de vroegere situatie te herstellen door alle financiële voordelen ongedaan te maken die de begunstigde van de onrechtmatig verleende steun heeft genoten sinds de datum waarop deze steun is uitgekeerd. (123) In artikel 14, lid 2, van Verordening (EG) nr. 659/1999 is bepaald dat de terug te vorderen steun de rente omvat die wordt berekend op basis van een door de Commissie vastgesteld passend percentage. De rente is betaalbaar vanaf de datum waarop de onrechtmatige steun voor de begunstigde beschikbaar was tot de datum van daadwer- kelĳke terugbetaling van de steun. (124) De steun moet worden terugbetaald overeenkomstig de procedures van het Italiaanse recht. De betrokken steun- bedragen worden vermeerderd met rente die wordt bere- kend vanaf de datum waarop de steun is verleend tot de datum van de daadwerkelĳke terugbetaling ervan. De rente wordt berekend op basis van het marktrentetarief dat wordt gehanteerd voor de berekening van het subsidie-equivalent regionale steun (29). in het kader van de (125) In dit geval moet ook nader worden aangegeven van wie de steun teruggevorderd moet worden. Van 1992 tot en met 1997 heeft ACCL in totaal 96,6 miljard ITL ontvangen om de exploitatieverliezen te dekken. De gemeente Rome heeft op 8 juli 1996 besloten de activa van ACCL over te dragen aan Centrale del Latte di Roma SpA. De laatstgenoemde onderneming is later tegen normale marktvoorwaarden verkocht, waardoor de over- heid het gunstigste financiële resultaat verkregen heeft (24) Jurisprudentie 1973, blz. 611. (25) Jurisprudentie 1973, blz. 1417. (26) Jurisprudentie 1977, blz. 595. (27) Jurisprudentie 1991, blz. I-5505. (28) PB L 83 van 27. 3. 1999, blz. 1. (29) PB C 74 van 10. 3. 1998, blz. 9. dat bĳ een klassieke liquidatie mogelĳk was. Daarom is de Commissie van mening dat de betrokken maatregel gelĳkgesteld kan worden met een activatransactie („asset deal”) waarbĳ de Centrale del Latte di Roma SpA slechts als vehikel gefungeerd heeft. Bovendien heeft de koper (een grote particuliere industriegroep) geen voordeel uit de vroeger verleende steun gehaald, omdat de genoemde vennootschap geen rechtspersoonlĳkheid meer bezit en derhalve ook niet verplicht is de steun terug te betalen. Bĳgevolg moet de steun door ACCL terugbetaald worden. (126) Deze beschikking doet niets af aan eventuele latere besluiten van de Commissie met betrekking tot de finan- ciering van het gemeenschappelĳk landbouwbeleid uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds van de Land- bouw (EOGFL), HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN: Artikel 1 1. Het dekken van de compensatieverliezen van Azienda Comunale Centrale del Latte di Roma in de periode 1992-1997 is geen staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, van het Verdrag ten behoeve van de melkveehouders in Lazio. 2. De privatisering van Azienda Comunale Centrale del Latte di Roma houdt geen staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, van het Verdrag in. 3. De bepalingen voor het dekken van de exploitatiever- liezen van Azienda Comunale Centrale del Latte di Roma in de periode 1992-1997 zĳn onverenigbaar met de gemeenschappe- lĳke markt. Artikel 2 1. De Italiaanse autoriteiten nemen alle nodige maatregelen om binnen twee maanden na de kennisgeving van deze beschikking de in artikel 1, lid 3, bedoelde en ontwettig ter beschikking gestelde steun van de begunstigden terug te vorderen. De terugvordering vindt plaats volgens de procedure 2. waarin de Italiaanse wetgeving voorziet. De terug te vorderen steun omvat rente vanaf de datum waarop de steun voor de begunstigden beschikbaar was tot de datum van de daadwerke- lĳke terugbetaling. De rente wordt berekend op grond van de referentierentevoet die wordt gehanteerd voor de berekening van het nettosubsidie-equivalent in het kader van regionale steunregelingen. Artikel 3 Italië deelt de Commissie binnen twee maanden vanaf de kennisgeving van deze beschikking mee welke maatregelen het heeft genomen om hieraan te voldoen. L 265/28 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 19. 10. 2000 Deze beschikking is gericht tot de Italiaanse Republiek. Artikel 4 Gedaan te Brussel, 11 april 2000. Voor de Commissie Franz FISCHLER Lid van de Commissie


title: INTERROGAZIONE SCRITTA E-1126/00 di Bart Staes (Verts/ALE) alla Commissione. Libro bianco sulla sicurezza alimentare e Autorità alimentare europea.

eurovoc_concepts:
European Commission
European Food Safety Authority
interinstitutional relations (EU)

formats: html pdf print

text: C 46 E/128 Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:224) europee IT 13. 2. 2001 (2001/C 46 E/139) INTERROGAZIONE SCRITTA E-1124/00 di Bart Staes (Verts/ALE) alla Commissione (11 aprile 2000) Oggetto: Il Libro bianco sulla sicurezza alimentare e l(cid:146)Autorit(cid:224) alimentare europea Nel gennaio 2000 Ł stato pubblicato il Libro bianco sulla sicurezza alimentare (COM(1999) 719 def. ). Il capitolo 4 concerne l(cid:146)istituzione di un(cid:146)Autorit(cid:224) alimentare europea. Il capitolo 5 prende in esame gli aspetti normativi della sicurezza alimentare. Sulla sicurezza alimentare vengono raccolte molte informazioni, che spesso per(cid:242) non sono ben coordinate e/o analizzate. E' necessario quindi migliorare l(cid:146)analisi (quotidiana) dei rischi, in modo da poter reagire tempestivamente ai rischi potenziali (paragrafi 16 e 17). In che modo viene organizzata, sul piano procedurale e pratico, la collaborazione tra l(cid:146)Autorit(cid:224) alimentare e la Commissione, al fine di soddisfare le elevate esigenze di un(cid:146)analisi (quotidiana) dei rischi e poter reagire prontamente ai rischi potenziali? (2001/C 46 E/140) INTERROGAZIONE SCRITTA E-1126/00 di Bart Staes (Verts/ALE) alla Commissione (11 aprile 2000) Oggetto: Libro bianco sulla sicurezza alimentare e Autorit(cid:224) alimentare europea Nel gennaio 2000 Ł stato pubblicato il Libro bianco sulla sicurezza alimentare (COM(1999) 719 def. ). Il capitolo 4 tratta dell(cid:146)istituzione di un(cid:146)Autorit(cid:224) alimentare europea e il capitolo 5 della legislazione in materia di sicurezza alimentare. lavoro e richiamano l(cid:146)attenzione sui tempi I comitati scientifici esistenti hanno un notevole carico di necessari per l(cid:146)espletamento dei loro compiti consultivi (par. 22 e segg. ). L(cid:146)Autorit(cid:224) alimentare europea che si intende istituire dovr(cid:224) tener conto di tale problema. L(cid:146)assunzione di personale qualificato sufficiente all(cid:146)interno dell(cid:146)Autorit(cid:224) potr(cid:224) contribuire a migliorare e ad accelerare l(cid:146)attivit(cid:224) di consulenza scientifica. In che modo la Commissione intende superare il periodo che preceder(cid:224) l(cid:146)istituzione e l(cid:146)entrata in 1. funzione dell(cid:146)Autorit(cid:224)? In che modo la Commissione intende distribuire i compiti tra il personale dell(cid:146)Autorit(cid:224) e i comitati 2. consultivi? (2001/C 46 E/141) INTERROGAZIONE SCRITTA E-1129/00 di Bart Staes (Verts/ALE) alla Commissione (11 aprile 2000) Oggetto: Libro bianco sulla sicurezza alimentare e Autorit(cid:224) alimentare europea. Nel gennaio 2000 Ł stato pubblicato il Libro bianco sulla sicurezza alimentare (COM(1999) 719 def. ) il cui capitolo 4 tratta dell(cid:146)istituzione di un(cid:146)Autorit(cid:224) alimentare europea mentre il capitolo 5 si sofferma sugli aspetti normativi. Il Libro bianco cita tre motivi per cui la gestione del rischio non deve rientrare nel mandato dell(cid:146)Autorit(cid:224) (punto 33). Il trattato dell(cid:146)UE infatti prescrive che le funzioni di controllo e le competenze legislative spettano alla Commissione. Ci(cid:242) premesso, intende la Commissione iscrivere all(cid:146)ordine del giorno della futura conferenza intergoverna- tiva (CIG) la questione della funzione di controllo e delle competenze legislative delegate all(cid:146)Autorit(cid:224) alimentare onde consentire il reperimento di soluzioni nel lungo periodo? In caso negativo, non ritiene forse necessario la Commissione che all(cid:146)Autorit(cid:224) alimentare siano demandate, a termine, funzioni di controllo e competenze legislative delegate?


title: QUESTION ÉCRITE E-1127/00 posée par Bart Staes (Verts/ALE) à la Commission. Livre blanc sur la sécurité alimentaire en Europe et Autorité alimentaire.

eurovoc_concepts:
European Food Safety Authority
institutional balance (EU)
scientific committee (EU)

text: C 53 E/80 Journal officiel des CommunautØs europØennes FR 20. 2. 2001 Selon les informations qui ont ØtØ communiquØes (cid:224) la Commission, les opØrations citØes par l(cid:146)Honorable Parlementaire n(cid:146)Øtaient pas de dimension communautaire et ont ØtØ ou sont actuellement apprØciØes par les autoritØs espagnoles de concurrence. (1) Ecfin 209/00, http://europa. eu. int/comm/economy_finance/document/econeur/beg/gope2000_fr. pdf. (2) Une opØration de concentration est de dimension communautaire lorsque: a) le chiffre d(cid:146)affaires total rØalisØ sur le plan mondial par l(cid:146)ensemble des entreprises concernØes reprØsente un montant supØrieur (cid:224) 5 milliards d(cid:146)euros et b) le chiffre d(cid:146)affaires total rØalisØ individuellement dans la CommunautØ par au moins deux des entreprises concernØes reprØsente un montant supØrieur (cid:224) 250 millions d(cid:146)euros, (cid:224) moins que chacune des entreprises concernØes rØalise plus des deux tiers de son chiffre d(cid:146)affaires total dans la CommunautØ (cid:224) l(cid:146)intØrieur d(cid:146)un seul et mŒme (cid:201)tat membre. le chiffre Une concentration qui n(cid:146)atteint pas les seuils prØcitØs est de dimension communautaire lorsque: d(cid:146)affaires total rØalisØ sur le plan mondial par l(cid:146)ensemble des entreprises concernØes reprØsente un montant supØrieur (cid:224) 2,5 milliards d(cid:146)euros; (b) dans chacun d(cid:146)au moins trois (cid:201)tats membres, le chiffre d(cid:146)affaires total rØalisØ par toutes les entreprises concernØes est supØrieur (cid:224) 100 millions d(cid:146)euros; (c) dans chacun d(cid:146)au moins trois (cid:201)tats membres inclus au point b), le chiffre d(cid:146)affaires total rØalisØ individuellement par au moins deux des entreprises concernØes est supØrieur (cid:224) 25 millions d(cid:146)euros et (d) le chiffre d(cid:146)affaires total rØalisØ individuellement dans la CommunautØ par au moins deux des entreprises concernØes reprØsente un montant supØrieur (cid:224) 100 millions d(cid:146)euros, (cid:224) moins que chacune des entreprises concernØes rØalise plus des deux tiers de son chiffre d(cid:146)affaires total dans la CommunautØ (cid:224) l(cid:146)intØrieur d(cid:146)un seul et mŒme (cid:201)tat membre. (a) (2001/C 53 E/096) QUESTION (cid:201)CRITE E-1122/00 posØe par Bart Staes (Verts/ALE) (cid:224) la Commission (11 avril 2000) Objet: Livre blanc sur la sØcuritØ alimentaire et AutoritØ alimentaire europØenne En janvier 2000 paraissait le Livre blanc sur la sØcuritØ alimentaire (COM(1999) 719). Le chapitre 4 concerne la crØation d(cid:146)une AutoritØ alimentaire europØenne tandis que le chapitre 5 examine la lØgislation relative (cid:224) la sØcuritØ alimentaire. La Commission se propose, dans son Livre blanc, de s(cid:146)employer (cid:224) dØfendre un niveau ØlevØ de sØcuritØ alimentaire et de protection des consommateurs. Ces objectifs s(cid:146)appliquent (cid:224) l(cid:146)ensemble de la cha(cid:238)ne alimentaire, y compris aux produits importØs des pays tiers. Une approche intØgrØe de la sØcuritØ alimentaire est donc trŁs urgente. Le Livre blanc compte 117 points et reprend 84 mesures lØgislatives prioritaires (cid:224) introduire dans les trois ans (point 7). La Commission reconna(cid:238)t-elle que, dans le passØ, la procØdure d(cid:146)adoption de la lØgislation a toujours pris plus de trois ans? Dans l(cid:146)affirmative, de quelle maniŁre compte-t-elle parvenir (cid:224) respecter le calendrier proposØ? Cela exigera-t-il des changements de procØdure? (2001/C 53 E/097) QUESTION (cid:201)CRITE E-1127/00 posØe par Bart Staes (Verts/ALE) (cid:224) la Commission (11 avril 2000) Objet: Livre blanc sur la sØcuritØ alimentaire en Europe et AutoritØ alimentaire En janvier 2000 est paru le Livre blanc sur la sØcuritØ alimentaire (COM(1999) 719 final) qui prØvoit, en son chapitre 4, la crØation d(cid:146)une AutoritØ alimentaire europØenne (AAE) et, en son chapitre 5, les aspects rØglementaires de la question. La Commission entend rØtablir et maintenir un haut niveau de protection des consommateurs ainsi que la confiance de ceux-ci (points 29 et suivants), et la crØation d(cid:146)une AutoritØ alimentaire europØenne doit y contribuer. La Commission n(cid:146)a pas optØ pour une Agence selon le modŁle amØricain: les comitØs dans lesquels sont reprØsentØs les (cid:201)tats membres restent responsables de la prØparation et de la prise de dØcisions, c(cid:146)est-(cid:224)-dire que les dØcisions en matiŁre de sØcuritØ alimentaire ne sont pas dØterminØes par les seules considØrations scientifiques. 20. 2. 2001 FR Journal officiel des CommunautØs europØennes C 53 E/81 Ces comitØs, oø siŁgent des reprØsentants des (cid:201)tats membres, et qui fixent les rŁgles doivent-ils justifier leurs dØcisions quand celles-ci s(cid:146)Øcartent des avis scientifiques? a) Dans l(cid:146)affirmative, quelle est, selon la Commission, la forme que doit revŒtir cette justification? b) Dans la nØgative, pourquoi la Commission estime-t-elle que ces comitØs ne doivent pas justifier publiquement leur position? (2001/C 53 E/098) QUESTION (cid:201)CRITE E-1128/00 posØe par Bart Staes (Verts/ALE) (cid:224) la Commission (11 avril 2000) Objet: Livre blanc sur la sØcuritØ alimentaire et AutoritØ alimentaire europØenne En janvier 2000 paraissait le Livre blanc sur la sØcuritØ alimentaire (COM(1999) 719). Le chapitre 4 concerne la crØation d(cid:146)une AutoritØ alimentaire europØenne tandis que le chapitre 5 examine la lØgislation relative (cid:224) la sØcuritØ alimentaire. Le Livre blanc indique trois raisons pour ne pas inclure la gestion des risques dans le mandat de l(cid:146)AutoritØ (point 33). On suppose implicitement que le processus actuel de prise de dØcisions prØvoit dans une mesure suffisante la responsabilitØ dØmocratique et la transparence, ce qui ne correspond pas (cid:224) la rØalitØ. La plupart des (cid:201)tats membres n(cid:146)exercent guŁre de contr(cid:244)le dØmocratique sur les prises de dØcisions au sein des comitØs. On ne peut gØnØralement disposer des ordres du jours, procŁs-verbaux et documents de travail des rØunions de ces comitØs. La prise de dØcisions est donc actuellement opaque. La Commission prendra-t-elle des initiatives pour augmenter le contr(cid:244)le dØmocratique de ces comitØs? a) Dans l(cid:146)affirmative, lesquelles? b) Dans la nØgative, pourquoi se montre-t-elle rØticente (cid:224) l(cid:146)Øgard de ce contr(cid:244)le dØmocratique? (2001/C 53 E/099) QUESTION (cid:201)CRITE E-1140/00 posØe par Bart Staes (Verts/ALE) (cid:224) la Commission (11 avril 2000) Objet: Livre blanc sur la sØcuritØ alimentaire et AutoritØ alimentaire europØenne En janvier 2000 paraissait le Livre blanc sur la sØcuritØ alimentaire (COM(1999) 719). Le chapitre 4 concerne la crØation d(cid:146)une AutoritØ alimentaire europØenne tandis que le chapitre 5 examine la lØgislation relative (cid:224) la sØcuritØ alimentaire. La lØgislation existante n(cid:146)est pas cohØrente. Selon la Commission, il est nØcessaire de rØviser la lØgislation en matiŁre alimentaire (point 64). Les observateurs affirment que la lØgislation existante pour les denrØes alimentaires a surtout ØtØ mise en place comme rØaction au marchØ unique. Une rØvision de la lØgislation doit se fonder sur des principes clairs. La Commission est-elle disposØe (cid:224) Ølaborer une lØgislation gØnØrale au niveau de l(cid:146)UE en matiŁre de denrØes alimentaires qui couvre toute la cha(cid:238)ne alimentaire? Dans la nØgative, pourquoi et en fonction de quels arguments la Commission refuse-t-elle la mise en place d(cid:146)une lØgislation gØnØrale au niveau de l(cid:146)UE concernant les denrØes alimentaires? Dans l(cid:146)affirmative, dans quel dØlai une telle lØgislation au niveau de l(cid:146)UE en matiŁre de denrØes alimentaires peut-elle voir le jour? (2001/C 53 E/100) QUESTION (cid:201)CRITE E-1141/00 posØe par Bart Staes (Verts/ALE) (cid:224) la Commission (11 avril 2000) Objet: Livre blanc sur la sØcuritØ alimentaire et AutoritØ alimentaire europØenne En janvier 2000 paraissait le Livre blanc sur la sØcuritØ alimentaire (COM(1999) 719). Le chapitre 4 concerne la crØation d(cid:146)une AutoritØ alimentaire europØenne tandis que le chapitre 5 examine la lØgislation relative (cid:224) la sØcuritØ alimentaire


title: WRITTEN QUESTION E-1154/00 by Bart Staes (Verts/ALE) to the Commission. White Paper on Food Safety and the European Food Authority.

eurovoc_concepts:
European Food Safety Authority
administration of the Institutions
division of powers
food safety

text: 13. 2. 2001 EN Official Journal of the European Communities C 46 E/135 compromise the objectivity of the committees. In practice the committee decides on a case by case basis on the extent of a member(cid:146)s participation in the work. A member who is not able to act independently is not invited to be rapporteur or chairman and may not seek to influence conclusions. Declarations of interest are recorded. Since November 1997, when the Commission(cid:146)s scientific committees were reorganised under common internal management, the opinions expressed by the committees have been made publicly available on the internet, generally within three working days of the scientific committees issued since that time can be found on the Commission(cid:146)s Europa server: their adoption. All the opinions of http://www. europa. eu. int/comm/dg24/health/sc/index_en. html. (1) OJ L 52, 4. 3. 1993. (2) OJ L 237, 28. 8. 1997. (3) COM(2000) 6 final. (2001/C 46 E/154) WRITTEN QUESTION E-1154/00 by Bart Staes (Verts/ALE) to the Commission (11 April 2000) Subject: White Paper on Food Safety and the European Food Authority The White Paper on Food Safety (COM(1999) 719 final) was published in January 2000. Chapter 4 is concerned with establishing a European Food Authority (EFA). Chapter 5 considers legislation on food safety. The existing procedures for adapting legislation to technical and scientific progress are not always satisfactory (sections 82 and 83). The procedures are often cumbersome, different committees are involved, different modalities apply and official support is limited and fragmented. Better coordination is needed to ensure that food safety issues are adequately tackled. This could be done by having a single regulatory procedure for delegated legislation, a single management procedure for adopting individual decisions and a single emergency procedure for all urgent matters of food safety. With a view to improving coordination of food safety, will the Commission concentrate responsibilities for the management procedure and the emergency procedure in the Health and delegated legislation, Consumer Protection DG? If not, why not? If so, (a) in what way and by what date will the Commission achieve this concentration and (b) in what respect will the recent decision on commitology change the division of powers between the Commission and the Member States? Answer given by Mr Byrne on behalf of the Commission (8 June 2000) In October 1999 and March 2000 the Commission undertook a two-stage restructuring of its departments in order to concentrate all responsibilities relating to food safety into a single Directorate-General. As a result, the Directorate General for Health and Consumer Protection is now responsible for all aspects of safety in food production, covering all sectors from the farm to the dinner table. Council Decision 1999/468/EC of 28 June 1999 laying down the procedures for the exercise of implementing powers conferred on the Commission (1), also referred to as commitology, modified certain aspects of the procedure for adopting decisions under the delegation of powers. However it did not alter the division of powers between the Commission and the Member States. (1) OJ L 184, 17. 7. 1999


title: Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 40/2000 z dnia 11 kwietnia 2000 r. zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

eurovoc_concepts:
EU programme
action programme
aid to disaster victims
civil defence
public safety

text: 11/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 131 22000D0615(16) L 141/68 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 15. 6. 2000 DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG NR 40/2000 z dnia 11 kwietnia 2000 r. zmieniająca protokól 31 do Porozumienia EOG w sprawie wspólpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami WSPÓLNY KOMITET EOG, uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zmienione Protokolem dostosowują- cym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, dalej zwane Porozumieniem, w szczególności jego art. 86 i 98, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Protokól 31 do Porozumienia zostal zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 71/1999 z dnia 2 czerwca 1999 r. (1). (2) Wlaściwe jest rozszerzenie wspólpracy Umawiających się Stron Porozumienia tak, aby obejmowala ona decyzję Rady 1999/847/WE z dnia 9 grudnia 1999 r. , wspólnotowy program dzialań w dzie- dzinie ochrony ludności (2). Protokól 31 do Porozumienia powinien w związku z tym zostać zmieniony w celu umożliwienia wprowadzenia rozszerzonej wspólpracy od dnia 1 stycznia 2000 r. , (3) STANOWI, CO NASTĘPUJE: Artykul 1 W art. 10 ust. 8 (ochrona cywilna) protokolu 31 do Porozumienia dodaje się tiret w brzmieniu: „— 399 D 0847: decyzja Rady 1999/847/WE z dnia 9 grudnia 1999 r. ustanawiająca wspólnotowy program dzialań w dziedzinie ochrony ludności (Dz. U. L 327 z 21. 12. 1999, str. 53). ” Artykul 2 W artykule 10 protokolu 31 do Porozumienia wprowadza się następujące zmiany: 1) 2) 3) slowo „program” w ust. 5, 6 i 7 zastępuje się slowem „programy”; slowo „komitet” w ust. 7 zastępuje się slowem „komitety”; slowo „akt” zastępuje się slowem „akty”. Artykul 3 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2000 r. , pod warunkiem że dokonano wszystkich notyfikacji wobec Wspólnego Komitetu EOG (*) na mocy art. 103 ust. 1 porozumienia. Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2000 r. Artykul 4 Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich. Sporządzono w Brukseli, dnia 11 kwietnia 2000 r. W imieniu Wspólnego Komitetu EOG F. BARBASO Przewodniczący (1) Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym. (2) Dz. U. L 327 z 21. 12. 1999, str. 53. (*) Bez wskazania wymogów konstytucyjnych


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL E-1136/00 af Bart Staes (Verts/ALE) til Kommissionen. Hvidbog om fødevaresikkerhed og en europæisk fødevaremyndighed.

eurovoc_concepts:
European Food Safety Authority
interinstitutional relations (EU)
scientific committee (EU)

text: C 46 E/130 De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende DA 13. 2. 2001 (2001/C 46 E/145) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-1135/00 af Bart Staes (Verts/ALE) til Kommissionen (11. april 2000) Om: Hvidbog om fłdevaresikkerhed og en europ(cid:230)isk fłdevaremyndighed I januar 2000 offentliggjorde Kommissionen sin hvidbog om fłdevaresikkerhed (KOM(1999) 719). Kapitel 4 vedrłrer oprettelse af en europ(cid:230)isk fłdevaremyndighed. Kapitel 5 omhandler lovgivningen om fłdevaresikkerhed. Fłdevaremyndighedens arbejdsomr(cid:229)der omfatter hele fłdevarek(cid:230)den og vedrłrer b(cid:229)de fłdevaresikkerhed og fłdevareanliggender. Myndigheden f(cid:229)r et selvst(cid:230)ndigt budget til undersłgelse i vigtige situationer og skal opretholde forbindelserne til de videnskabelige komitØer og Kommissionen (punkt 45 ff. ). Udvidelsen af det videnskabelige sekretariat til (stłtte af) de videnskabelige udtalelser er nłdvendig for at forbedre kvaliteten og hurtigheden af de videnskabelige udtalelser. Et selvst(cid:230)ndigt budget til ad hoc- undersłgelse fremmer fleksibiliteten. Endvidere er sammens(cid:230)tningen af myndighedens personale af afgłrende betydning. 1. Hvilket budget afs(cid:230)tter Kommissionen til fłdevaremyndigheden? Hvilke kriterier g(cid:230)lder for rekruttering af medarbejdere? Hvor mange medarbejdere skal fłdevare- 2. myndigheden have (alle niveauer)? (2001/C 46 E/146) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-1136/00 af Bart Staes (Verts/ALE) til Kommissionen (11. april 2000) Om: Hvidbog om fłdevaresikkerhed og en europ(cid:230)isk fłdevaremyndighed I januar 2000 offentliggjorde Kommissionen sin hvidbog om fłdevaresikkerhed (KOM(1999) 719). Kapitel 4 vedrłrer oprettelse af en europ(cid:230)isk fłdevaremyndighed. Kapitel 5 omhandler lovgivningen om fłdevaresikkerhed. Analyse og udnyttelse af informationer b(cid:229)de i og uden for F(cid:230)llesskabet bliver en af myndighedens Information er vigtig for hurtigst muligt at kunne p(cid:229)pege eventuelle hovedopgaver (punkt 49 ff. ). problemer. Fłdevaremyndigheden f(cid:229)r funktion som vogter med henblik p(cid:229) nye risici. I hvilken grad kan fłdevaremyndigheden głre Kommissionen opm(cid:230)rksom p(cid:229) potentielle problemer 1. uden at inddrage de videnskabelige komitØer? 2. Truer en dobbelt udtalerunde (cid:129) fłdevaremyndighed og videnskabelige komitØer (cid:129) ikke med at undergrave fłdevaremyndighedens effektivitet? I ben(cid:230)gtende fald, hvilke garantier har Kommissionen for, at en s(cid:229)dan dobbelt udtalerunde om det samme emne ikke udgłr en hindring for fłdevaremyndighedens gennemslagskraft? (2001/C 46 E/147) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-1137/00 af Bart Staes (Verts/ALE) til Kommissionen (11. april 2000) Om: Hvidbog om fłdevaresikkerhed og en europ(cid:230)isk fłdevaremyndighed I januar 2000 offentliggjorde Kommissionen sin hvidbog om fłdevaresikkerhed (KOM(1999) 719 endelig). Kapitel 4 vedrłrer oprettelse af en europ(cid:230)isk fłdevaremyndighed. Kapitel 5 omhandler lovgivningen om fłdevaresikkerhed


title: QUESTION ÉCRITE E-1124/00 posée par Bart Staes (Verts/ALE) à la Commission. Livre blanc sur la sécurité alimentaire et Autorité alimentaire européenne.

eurovoc_concepts:
European Commission
European Food Safety Authority
interinstitutional relations (EU)
operation of the Institutions

text: C 46 E/128 Journal officiel des CommunautØs europØennes FR 13. 2. 2001 (2001/C 46 E/139) QUESTION (cid:201)CRITE E-1124/00 posØe par Bart Staes (Verts/ALE) (cid:224) la Commission (11 avril 2000) Objet: Livre blanc sur la sØcuritØ alimentaire et AutoritØ alimentaire europØenne En janvier 2000 paraissait le Livre blanc sur la sØcuritØ alimentaire (COM(1999) 719). Le chapitre 4 concerne la crØation d(cid:146)une AutoritØ alimentaire europØenne tandis que le chapitre 5 examine la lØgislation relative (cid:224) la sØcuritØ alimentaire. De nombreuses informations sont collectØes sur la sØcuritØ alimentaire. Souvent, cependant, ces informa- tions sont mal coordonnØes et/ou analysØes. Il convient dŁs lors d(cid:146)amØliorer l(cid:146)analyse (journaliŁre) des risques pour pouvoir rØagir en temps opportun aux risques potentiels (points 16 et 17). Comment la coopØration entre l(cid:146)AutoritØ alimentaire et la Commission est-elle organisØe a) sur le plan de la procØdure et b) sur le plan pratique, pour rØpondre aux exigences importantes d(cid:146)une analyse journaliŁre des risques qui permette de rØagir (cid:224) temps aux risques potentiels? (2001/C 46 E/140) QUESTION (cid:201)CRITE E-1126/00 posØe par Bart Staes (Verts/ALE) (cid:224) la Commission (11 avril 2000) Objet: Livre blanc sur la sØcuritØ alimentaire en Europe et AutoritØ alimentaire En janvier 2000 est paru le Livre blanc sur la sØcuritØ alimentaire (COM(1999) 719 final) qui prØvoit, en son chapitre 4, la crØation d(cid:146)une AutoritØ alimentaire europØenne (AAE) et, en son chapitre 5, les aspects rØglementaires de la question. Les comitØs scientifiques actuels sont surchargØs et ont besoin de temps pour rendre leurs avis (points 22 et suivants). La future AutoritØ alimentaire doit Œtre consciente de ce problŁme. Le recrutement par cette autoritØ de personnel qualifiØ en nombre suffisant doit permettre la formulation plus rapide d(cid:146)avis scientifiques. Comment la Commission assurera-t-elle la transition avant la crØation et le dØbut du fonctionnement 1. de l(cid:146)AutoritØ? Comment la Commission organisera-t-elle la rØpartition des t(cid:226)ches entre le personnel de l(cid:146)AutoritØ et 2. les comitØs scientifiques? (2001/C 46 E/141) QUESTION (cid:201)CRITE E-1129/00 posØe par Bart Staes (Verts/ALE) (cid:224) la Commission (11 avril 2000) Objet: Livre blanc sur la sØcuritØ alimentaire et AutoritØ alimentaire europØenne En janvier 2000 paraissait le Livre blanc sur la sØcuritØ alimentaire (COM(1999) 719). Le chapitre 4 concerne la crØation d(cid:146)une AutoritØ alimentaire europØenne tandis que le chapitre 5 examine la lØgislation relative (cid:224) la sØcuritØ alimentaire. Le Livre blanc fournit trois raisons pour ne pas inclure la gestion des risques dans le mandat de l(cid:146)AutoritØ (point 33). Ainsi, le traitØ sur l(cid:146)Union europØenne prescrit-il que la fonction de contr(cid:244)le et les compØtences lØgislatives relŁvent de la responsabilitØ de la Commission. La Commission se propose-t-elle de mettre la question de l(cid:146)octroi (cid:224) l(cid:146)AutoritØ alimentaire d(cid:146)une fonction de contr(cid:244)le et d(cid:146)un pouvoir en matiŁre de droit dØrivØ (cid:224) l(cid:146)ordre du jour de la prochaine ConfØrence intergouvernementale (CIG) de sorte que des solutions puissent Œtre envisagØes (cid:224) plus long terme? Dans la nØgative, la Commission n(cid:146)estime-t-elle pas qu(cid:146)il serait nØcessaire que l(cid:146)AutoritØ alimentaire se voie confØrer (cid:224) terme une fonction de contr(cid:244)le et une compØtence en matiŁre de droit dØrivØ?