title: Proposta modificata di Decisione del Parlamento Europeo e del Consiglio relativa alla revisione del programma comunitario di politica ed azione a favore dell'ambiente e di uno sviluppo sostenibile "Per uno sviluppo durevole e sostenibile"

eurovoc_concepts:
EU programme
environmental policy
environmental protection
sustainable development

text: COMMISSIONE DELLE COMUNITÀ EUROPEE Bruxelles, 01. 10. 1997 COM(97) 471 def. 96/0027 (COD) PARERE DELLA COMMISSIONE in applicazione dell'articolo 189 B, paragrafo 2, lettera d) del trattato CE, sugli emendamenti del Parlamento europeo alla posizione comune del Consiglio riguardante la proposta di DECISIONE DEL PARLAMENTO EUROPEO E DEL CONSIGLIO RELATIVA ALLA REVISIONE DEL PROGRAMMA COMUNITARIO DI POLITICA ED AZIONE A FAVORE DELL'AMBIENTE E DI UNO SVILUPPO SOSTENIBILE "PER UNO SVILUPPO DUREVOLE E SOSTENIBILE" RECANTE MODIFICA DELLA PROPOSTA DELLA COMMISSIONE in applicazione dell'articolo 189 A, paragrafo 2 del trattato CE 1. Contesto Il 29 febbraio 1996 la Commissione ha presentato al Parlamento e al Consiglio una proposta di decisione del Parlamento e del Consiglio relativa alla revisione del programma comunitario di politica ed azione a favore dell'ambiente e di uno sviluppo sostenibile "Per uno sviluppo durevole e sostenibile", basata sull'articolo 130 S, paragrafo 3, primo comma del trattato1 (COM(95) 647 def. - 96/0027 (COD) del 24 gennaio 1996). Il Comitato economico e sociale ha formulato il suo parere il 29 e 30 maggio 19962. Il Comitato delle regioni ha formulato il suo parere il 18 e 19 settembre 19963. Il Parlamento europeo si è pronunciato in prima lettura il 13 novembre 19964. Il 4 dicembre 1996, a seguito del parere del Parlamento, la Commissione ha presentato al Consiglio una proposta modificata5 (COM (96) 648 def. del 4 dicembre 1996). Il 17 aprile 1997, il Consiglio ha adottato la sua posizione comune conformemente all'articolo 189 B del trattato6. Il 17 luglio 1997, il Parlamento europeo ha adottato in seconda lettura la decisione che modifica la posizione comune del Consiglio7. 2. Obiettivo e contenuto della proposta di decisione Il 18 marzo 1992, la Commissione ha adottato il programma comunitario di politica ed azione a favore dell'ambiente e di uno sviluppo sostenibile "Per uno sviluppo durevole e sostenibile". Nella risoluzione del 17 novembre 1992, il Parlamento ha accolto gli orientamenti stabiliti nel programma. H Consiglio e i rappresentanti dei governi degli Stati membri, nella risoluzione del 1° febbraio 1993, hanno approvato l'impostazione generale e la strategia del programma. Il programma guarda essenzialmente al 2000, ma è stato previsto con apposita disposizione di procedere ad una revisione globale della sua strategia entro la fine del 1995. Nelle risoluzioni del Parlamento e del Consiglio ne era stata fatta esplicita richiesta •GUn, C140deiril. 5. 1996. 2 GUn. C 212 del 22. 7. 1996. 3 GUn. C 34 del 3. 2. 1997. 4 GUn. C 362 del 2. 12. 1996. 5 GUn. C 28 del 29. 1. 1997. 6 GUn. C 157 del 24. 5. 1997. 7 Non ancora pubblicato e tale riesame è stato effettuato nel corso del 1995. La relazione generale sullo stato di avanzamento del programma adottata dalla Commissione il 10 gennaio 1996 (COM(95) 624 def) e la relazione aggiornata sullo stato dell'ambiente presentata dall'Agenzia europea per l'ambiente il 10 novembre 1995, hanno fornito gli elementi concreti per procedere al riesame in questione. L'obiettivo principale della proposta di decisione è quello di imprimere un rinnovato impulso politico a livello comunitario all'attuazione del Quinto programma e al progresso generale in materia di sviluppo sostenibile. La proposta è finalizzata a riorientare le azioni prioritarie dell'attuale programma verso settori chiave nei quali la Comunità dovrebbe prendere l'iniziativa al fine di superare gli ostacoli alla loro attuazione individuati nella relazione sullo stato di avanzamento. 3. Parere della Commissione sugli emendamenti del Parlamento europeo 3. 1 Osservazioni generali Dei 28 emendamenti adottati dal Parlamento europeo in seconda lettura, la Commissione può accoglierne 13, completamente, in parte o nella sostanza. 15 emendamenti non possono essere approvati. Dei suddetti 13 emendamenti, 4 erano già stati approvati dalla Commissione in prima lettura e inclusi nella proposta modificata del dicembre 1996. 3. 2 Osservazioni particolari Emendamenti accolti Gli emendamenti 15 e 23 sono accolti integralmente e sono già stati inseriti nella proposta modificata del dicembre 1996 (COM(96) 648 def. ). Anche gli emendamenti 32. 33 e 35 sono approvati poiché reintroducono il testo originario della Commissione. Per quanto attiene agli emendamenti relativi all'integrazione di aspetti ecologici in altre politiche, la Commissione può accettare la riformulazione della parte aa dell'emendamento 7 (sulTagricoltura) e della parte ca dell'emendamento 14 (sul turismo). H resto dell'emendamento 7 non può essere accettato perché è meno rigoroso della proposta della Commissione. Il resto dell'emendamento 14 non può essere accettato perché propone di includere il principio "chi inquina paga" che è già previsto dal trattato e il principio "chi utilizza le risorse naturali paga" che non è conosciuto. La Commissione accetta il riferimento alla responsabilità contenuto nell'emendamento 12 del progetto di decisione, ma tenuto conto del libro bianco che sta preparando in materia, ritiene sia opportuno mantenere il riferimento generico di cui all'articolo 3 della proposta originaria. Essa approva in linea di massima l'emendamento 13 sugli inquinanti organici persistenti che ha incluso nel paragrafo 7 dell'articolo 11 della sua proposta modificata del dicembre 1996. Per quanto riguarda l'ampliamento della gamma di strumenti disponibili, la Commissione può accettare una riformulazione dell' emendamento 17. Nel dicembre 1996 la Commissione ha presentato una proposta sulla valutazione strategica dell'impatto ambientale. Per quanto riguarda l'emendamento 25, la Commissione aveva incluso nella sua proposta modificata del dicembre 1996 un riferimento al sostegno tecnico, amministrativo e finanziario destinato ai paesi associati dell'Europa centrale ed orientale candidati all'adesione. Per quanto attiene agli emendamenti 34 e 37 relativi ad aspetti ambientali particolari (Articolo 11), la Commissione accoglie questi emendamenti in quanto reintroducono parti della proposta originaria della Commissione Essa non può invece accogliere altri elementi di questi emendamenti per ragioni istituzionali. Alcuni suggerimenti, tuttavia, potrebbero essere ripresi nei futuri programmi di lavoro della Commissione. Emendamenti non accolti La Commissione non può accogliere l'emendamento 1 che fa un riferimento specifico all'articolo 130 R del trattato dal momento che non apporta miglioramenti. La Commissione non concorda sull'inserimento dell'emendamento 2 (e di una parte dell'emendamento 37 ad esso collegato) che introduce l'obbligo di conseguire il più alto livello di protezione ambientale nell'Unione entro il 1° gennaio 1999. Tale aspetto non è in relazione diretta con la proposta di revisione del Quinto programma. La Commissione si è impegnata con in materia di protezione dell'ambiente, sanità pubblica e sicurezza dei prodotti ad adeguare 1'"acquis communautaire" e, ove necessario, a presentare proposte sulle quali occorre decidere prima della fine del periodo transitorio previsto dai trattati di adesione, vale a dire entro il 1° gennaio 1999. la dichiarazione comune sulle norme L'emendamento 3 prevede riferimenti dettagliati alle conclusioni formulate dall'Agenzia europea dell'ambiente contenute nella sua relazione aggiornata sullo stato dell'ambiente. La Commissione ritiene che sia sufficiente il semplice riferimento alla relazione dell'Agenzia contenuto nella proposta originaria della Commissione. Per quanto riguarda gli emendamenti 4. 6. 16. 21 e 36 e alcune parti degli emendamenti 17 e 37 che propongono scadenze ed obiettivi si sottolinea che, data la struttura del progetto di decisione, tali scadenze o obiettivi indicherebbero le date ultime entro le quali la Comunità dovrebbe decidere sulle misure in questione, il che potrebbe creare difficoltà procedurali. Nell'emendamento 5 si propone di sostituire l'espressione "le priorità sono le seguenti" con la "Comunità vuole". La Commissione non ritiene opportuno tale emendamento. Il progetto di decisione specifica indicazioni generali sull'insieme di misure atte a contribuire al conseguimento degli obiettivi del programma. L'espressione "la Comunità vuole" risulterebbe giuridicamente più vincolante poiché prescriverebbe esattamente le misure indicate ed escluderebbe la possibilità di elaborarne altre. le aree prioritarie e fornisce In molti emendamenti nel testo ( ad esempio gli emendamenti 6. 7. 12. 16. 17. 20. 21. 22, 24, 36 e in alcune parti degli emendamenti 34 e 37), si richiede implicitamente o esplicitamente alla Commissione di presentare proposte entro la data di scadenza del programma o di adottare altre misure. In alcuni casi il contenuto e l'ambito di applicazione delle misure sono già indicati dettagliatamente. La Commissione non può accogliere tali emendamenti perché anche quando non ledono il diritto di iniziativa della Commissione previsto dal trattato o limitano la portata della proposta della Commissione o sono troppo specifici o dettagliati rispetto al progetto di decisione. Inoltre, la presente decisione non deve diventare un programma dettagliato di lavoro della Commissione. Tuttavia, alcune delle azioni proposte potrebbero fare parte del programma annuale di lavoro della Commissione dei prossimi anni. L'emendamento 26 limita la questione del commercio e dell'ambiente al solo contesto della OMC. Inoltre, la Comunità non è in grado di garantire che le norme della OMC tengano pienamente conto della necessità di garantire un elevato livello di protezione ambientale. L'emendamento 27 relativo al PEL verde non può essere accolto. Il Quinto programma non prevede il calcolo di un PIL verde relativamente all'UE entro il 1999. Esso indica che gli indicatori economici come il PIL devono essere adottati su iniziativa degli Stati membri e con il sostegno della CE. La comunicazione del 1994 sugli indicatori e la contabilità ambientale rilevava che le ricerche effettuate avevano dimostrato che l'elaborazione di un "PIL verde" è più difficile di quanto ritenuto inizialmente. Di conseguenza, la Commissione, insieme ad altri organismi internazionali e agenzie degli Stati membri, sta mettendo a punto un sistema di conti satelliti come primo passo in questa direzione. Per quanto riguarda gli emendamenti 36 e 40 e alcune parti dell'emendamento 34 relativi a particolari temi ambientali (articolo 11), la Commissione non può accoglierli per ragioni istituzionali. Tuttavia, si terrà probabilmente conto di alcuni di questi suggerimenti nei futuri programmi di lavoro della Commissione. 4. Proposta modificata A seguito della seconda lettura del progetto di decisione adottato dal Parlamento europeo il 17 luglio 1997, la Commissione modifica la sua proposta accogliendo parzialmente tre emendamenti, mentre quattro altri emendamenti sono già stati inclusi nella proposta modificata del dicembre 1996. I rimanenti emendamenti accolti dalla Commissione non richiedono modifiche del testo della proposta della Commissione poiché non fanno che reintrodurre il testo originario della proposta della Commissione. Proposta modificata di DECISIONE DEL PARLAMENTO EUROPEO E DEL CONSIGLIO relativa alla revisione del programma comunitario di politica ed azione a favore dell'ambiente e di imo sviluppo sostenibile "Per uno sviluppo durevole e sostenibile" POSIZIONE COMUNE PROPOSTA MODIFICATA Articolo 2, punto 1, lettera f (nuovo) (f) avviare i lavori preparatori in via di una riforma progressiva della politica agraria comune che dovrà entrare in vigore al più tardi al momento dell'adesione dei nuovi Stati membri. La riforma deve garantire che le sovvenzioni in futuro dipendano in primo luogo da metodi di conduzione sostenibili. Articolo 2, punto 5, lettera d (nuovo) (d) assicurare che i fondi strutturali e di coesione vengano utilizzati per aiutare forme sostenibili di turismo e che i progetti finanziati per il loro tramite siano soggetti ad una valutazione dell'impatto ambientale, conformemente dei alle regolamenti relativi ai fondi strutturali e di coesione e della direttiva modificata 85/337/CEE del Consiglio. disposizioni Articolo 3, punto 2, lettera a ambientale (a) elaborare strategie per la valutazione (a) la Comunità istituirà una strategia per la e valutazione dell'impatto ambientale di piani dell'impasto programmi e promuovere lo sviluppo di e programmi e promuoverà lo sviluppo di metodologie, materiali di formazione e metodologie, materiali di formazione e materiale guida per la valutazione sia di materiale guida per la valutazione sia di progetti che di piani e programmi; progetti che di piani e programmi; piani di ISSN 0254-1505 COM(97)471def. DOCUMENTI IT 11 14 17 N. di catalogo : CB-CO-97-483-IT-C ISBN 92-78-24976-9 Ufficio delle pubblicazioni ufficiali delle Comunità europee L-2985 Lussemburgo


title: INTERROGAZIONE SCRITTA n. 2989/97 dell'on. Nikitas KAKLAMANIS alla Commissione. Mosse arbitrarie della Turchia negli Stretti

eurovoc_concepts:
Cyprus
International Maritime Organisation
Türkiye
maritime law
maritime surveillance
maritime transport
public international law
strait
traffic control

formats: html pdf print

text: C 117/124 IT Gazzetta ufficiale delle Comunita‘ europee 16. 4. 98 Risposta data dal sig. Kinnock a nome della Commissione (4 novembre 1997) Durante la procedura di adozione degli orientamenti comunitari sullo sviluppo della rete transeuropea dei trasporti, la Commissione si e‘ impegnata a presentare una relazione nel corso del 1997 ed eventualmente una proposta per lo sviluppo dei porti simile a quella adottata per gli aeroporti. La Commissione sta attualmente lavorando a tale relazione che spera di poter trasmettere a Parlamento europeo e Consiglio entro la fine del 1997. (98/C 117/158) INTERROGAZIONE SCRITTA E-2989/97 di Nikitas Kaklamanis (UPE) alla Commissione (1o ottobre 1997) Oggetto: Mosse arbitrarie della Turchia negli Stretti Secondo dichiarazioni rilasciate dalle autorita‘ turche, la Turchia ha iniziato a muoversi al fine di prendere decisioni unilaterali riguardo al controllo della navigazione negli stretti del Bosforo e dei Dardanelli, il che ha sollevato reazioni pure da parte di esponenti della Marina turca schierati a favore di una soluzione internazionale della questione. L(cid:146)OMI, d(cid:146)altronde, ha gia‘ espresso il proprio disappunto per le mosse del governo turco che, con certezza matematica, porterano a una grave crisi nella zona. Un altro esempio di azioni destabilizzanti delle autorita‘ turche e‘ l(cid:146)avvio dei controlli sulle navi in transito nel Bosforo per scoprire il sistema di difesa russo S-300 ordinato dalla Repubblica di Cipro con l(cid:146)intezione di installarlo nell(cid:146)isola per difendersi dalla inestinguibile voracita‘ turca. Qual e‘ l(cid:146)opinione della Commissione su quanto i turchi stanno arbitrariamente facendo per cambiare il regime degli Stretti? Quale sara‘ la sua reazione nel caso in cui la Turchia passera‘ realmente ai fatti agendo illegalmente? Risposta data dal sig. Van den Broek a nome della Commissione (24 ottobre 1997) Dalle informazioni raccolte dalla Commissione, si conclude che le autorita‘ turche non progettano misure che mirano a modificare il controllo della navigazione nello stretto del Bosforo e in quello dei Dardanelli. (98/C 117/159) INTERROGAZIONE SCRITTA E-2998/97 di Glyn Ford (PSE) alla Commissione (1o ottobre 1997) Oggetto: La liberta‘ di espressione in Turchia Vista l(cid:146)ultima comunicazione della Commissione (COM(97)0394) che sollecita, tra l(cid:146)altro, la piu‘ ampia cooperazione possibile con le ONG europee e soprattutto turche impegnate a favore della difesa dei diritti dell(cid:146)uomo, e‘ la Commissione a conoscenza del documento del ministro degli Interni turco (n. B05HID0000073/ 472) del gennaio1997 relativo all(cid:146)istituzione di un programma volto a impedire le attivita‘ delle ONG che denunciano le violazioni dei diritti umani? Quali assicurazioni puo‘ dare la Commissione che il programma suddetto non rientra piu‘ nella politica del governo turco?


title: QUESTION ECRITE no 3036/97 de Amedeo AMADEO à la Commission. Taxation des véhicules automobiles lourds

eurovoc_concepts:
Treasury
axle tax
commercial vehicle
energy policy
environmental policy
excise duty
motor fuel
tax system
toll
transport policy

text: 30. 4. 98 FR Journal officiel des Communaute·s europe·ennes C 134/63 (98/C 134/78) QUESTION E· CRITE E-3036/97 pose·e par Amedeo Amadeo (NI) a‘ la Commission (1er octobre 1997) Objet: Taxation des ve·hicules automobiles lourds En ce qui concerne la proposition de directive du Conseil relative a‘ la taxation des poids lourds pour l(cid:146)usage de certaines infrastructures (Doc. COM(96) 331 final › 96/0182 SYN) (1), il convient d(cid:146)attirer l(cid:146)attention sur le fait qu(cid:146)actuellement, dans l(cid:146)Union europe·enne, l(cid:146)approche qui pre·vaut en matie‘re de taxation fiscale des carburants est en premier lieu fonde·e sur des conside·rations fiscales pluto(cid:136)t que sur les aspects ayant trait a‘ la politique des transports, dans la mesure ou‘ les accises sur les carburants restent et resteront une importante ressource. La Commission est invite·e a‘ re·tablir une re·elle cohe·rence entre les taxes indirectes, qui sont le fruit de la politique fiscale, et les taxes directes sur l(cid:146)usage des infrastructures et la couverture des cou(cid:136)ts externes qui rele‘vent de la politique des transports. (1) JO C 59 du 26. 2. 1997, p. 9. Re·ponse donne·e par M. Kinnock au nom de la Commission (12 novembre 1997) La Commission convient que les droits d(cid:146)accises sur les carburants dans les E· tats membres servent avant tout a‘ alimenter le Tre·sor public. Toutefois, dans sa proposition de directive restructurant le cadre communautaire de taxation des produits e·nerge·tiques (1), la Commission a reconnu le fait que les accises sur les carburants sont e·galement utilise·es par les E· tats membres pour poursuivre d(cid:146)autres objectifs, notamment dans le cadre de leur politique de l(cid:146)environnement, de l(cid:146)e·nergie et des transports. La Commission reconna(cid:14)(cid:136)t par ailleurs que les impo(cid:136)ts personnels directs et indirects qui sont lie·s a‘ l(cid:146)utilisation des infrastructures routie‘res doivent faire partie d(cid:146)un syste‘me de taxation cohe·rent. Par conse·quent, dans sa re·cente proposition de directive du Conseil sur la taxation des produits e·nerge·tiques, la Commission a introduit une disposition spe·ciale autorisant les E· tats membres a‘ appliquer aux carburants des niveaux de taxation infe·rieurs aux niveaux minimaux fixe·s par cette directive, en cas d(cid:146)introduction ou de modification de syste‘mes de taxation spe·cifiques pour le transport routier visant la re·cupe·ration des cou(cid:136)ts tels que les cou(cid:136)ts d(cid:146)infrastructure, de congestion ou les cou(cid:136)ts environnementaux. (1) JO C 139 du 6. 5. 1997. (98/C 134/79) QUESTION E· CRITE E-3042/97 pose·e par Amedeo Amadeo (NI) a‘ la Commission (1er octobre 1997) Objet: Livre blanc sur les chemins de fer En ce qui concerne l(cid:146)avis du Comite· e·conomique et social sur le «Livre blanc › une strate·gie pour revitaliser les chemins de fer communautaires» (Doc. COM(96) 421 final) (1), et notamment les dettes accumule·es, le re·assainissement de la situation financie‘re et les infrastructures ›: un e·le·ment strate·gique essentiel de la libe·ralisation des chemins de fer vise·e par le Livre blanc est l(cid:146)autonomie de la gestion commerciale. Une condition essentielle pour parvenir a‘ cet objectif et, en conse·quence, pour mettre en (cid:156)uvre la direc- tive 91/440/CEE (2) sur le de·veloppement des chemins de fer communautaires est la re·duction de dettes accumule·es dans ce secteur. La Commission peut-elle indiquer s(cid:146)il est exact que cette re·duction est intervenue de manie‘re incomple‘te et ine·gale dans les diffe·rents E· tats et si elle entend prendre des mesures pour reme·dier a‘ cette situation? (1) (2) JO C 206 du 7. 7. 1997, p. 23. JO L 237 du 24. 8. 1991, p. 25


title: SCHRIFTLICHE ANFRAGE Nr. 2981/97 von Patricia McKENNA an die Kommission. Radioaktive Verschmutzung durch das britische Kernkraftwerk Sellafield

eurovoc_concepts:
Arctic Ocean
United Kingdom
application of EU law
environmental protection
radiation protection
radioactive pollution

text: 16. 4. 98 DE Amtsblatt der Europa¤ischen Gemeinschaften C 117/121 (98/C 117/153) SCHRIFTLICHE ANFRAGE P-2978/97 von Konstantinos Hatzidakis (PPE) an die Kommission (15. September 1997) Betrifft: Verlauf der Durchfu¤hrung des GFK-Griechenland Die Ha¤lfte der Laufzeit des GFK fu¤r Griechenland ist jetzt verstrichen und das Fo¤rderkonzept befindet sich jetzt in einer kritischen Phase. Kann die Kommission angeben, welche Betra¤ge und wieviel Prozent der fu¤r das GFK-Griechenland vorgesehenen Mittel bis heute in Anspruch genommen wurden › und zwar 1. 2. 3. in bezug auf die fu¤r die gesamte Laufzeit (1994-1999) veranschlagten Mittel, in bezug auf die seit Anlaufen des GFK bis heute (1997) veranschlagten Mittel und in bezug auf die Mittel nur fu¤r das Jahr 1997 (Mittelinanspruchnahme bis zum und fu¤r das zweite Quartal 1997 im Vergleich zu den fu¤r das gesamte Jahr vorgesehenen Mitteln)? Kann die Kommission diese Angaben au(cid:223)erdem › generell und aufgeschlu¤sselt › fu¤r den nationalen und den regionalen Anteil des GFK sowie fu¤r den Koha¤sionsfonds vorlegen? Antwort von Frau Wulf-Mathies im Namen der Kommission (16. Oktober 1997) Die Zahlungen der Strukturfonds im Rahmen des Gemeinschaftlichen Fo¤rderkonzepts › Griechenland (1994-1997) sind der Tabelle unten zu entnehmen (in Mio. Ecu bis Ende August 1997): Ausgezahlter Gesamtbetrag 1994-1999 in % 1994-1997 in % Operationelle Regionalprogramme Operationelle Landesprogramme 1. 764,8 3. 121,9 INSGESAMT 4. 886,7 39,1 33,4 35,3 62,4 56 58,2 1997 ausgezahlt 158,9 323,7 482,6 in % 21 17,2 18,3 Im Zusammenhang mit dem Koha¤sionsfonds sei daran erinnert, da(cid:223) die Zahlungen erst geleistet werden, wenn die nationalen Beho¤rden entsprechende Antra¤ge auf Auszahlung eingereicht haben und daraus hervorgeht, da(cid:223) die finanzierten Vorhaben zufriedenstellend voranschreiten. Fu¤r 1997 hat die Kommission bis Mitte September Zahlungen zugunsten Griechenlands in Ho¤he von 257 Mio. Ecu geleistet. (98/C 117/154) SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-2981/97 von Patricia McKenna (V) an die Kommission (1. Oktober 1997) Betrifft: Radioaktive Verschmutzung durch das britische Kernkraftwerk Sellafield Im New Scientist (10. Mai 1997) werden Einzelheiten einer Studie vero¤ffentlicht, mit der untersucht wurde, wie sich die radioaktive Verschmutzung durch das britische Kernkraftwerk Sellafield durch den Arktischen Ozean in die Gewa¤sser Nordkanadas ausgebreitet hat. Die Studie wurde unter Leitung von Mike Brewers vom Bedford Institute of Oceanography in Halifax, Neuschottland, durchgefu¤hrt. Sie war fu¤r eine vor kurzem abgehaltene Konferenz u¤ber Radioaktivita¤t in der Arktis in Tromsł, Norwegen, bestimmt. Einer der Veranstalter der Konferenz, Per Strand von der norwegischen Strahlenschutzbeho¤rde, scha¤tzte, da(cid:223) Sellafield 40. 000 Billionen Becquerel Ca¤sium-137 an die Umgebung abgegeben hat. Seinen Angaben zufolge haben 15. 000 Billionen Becquerel dieses Radioisotops die Arktis erreicht. Dies ist zwei- bis dreimal mehr als die Verschmutzung, die in der Arktis durch Tschernobyl u¤ber die Ost- und die Nordsee hervorgerufen wurde. Hat die Kommission die zu dieser Frage gesammelten Daten untersucht? Welche Ma(cid:223)nahmen wird sie einleiten, um sicherzustellen, da(cid:223) die radioaktive Verschmutzung durch Sellafield beendet wird?


title: Proposition de règlement (CE) du Conseil modifiant le règlement 3094/95 et prorogeant les dispositions pertinentes de la septième directive du Conseil concernant les aides à la construction navale

eurovoc_concepts:
OECD
State aid
competition policy
control of State aid
shipbuilding

text: 15. 4. 98 FR Journal officiel des Communaut~s europ~ennes C 114/13 II (Actes pr~paratoires) COMMISSION Proposition de r(cid:127)glement (CE) du Conseil modifiant le r(cid:127)glement (CE) no 3094/95 et proro(cid:220) geant les dispositions pertinentes de la septi(cid:127)me directive du Conseil concernant les aides { la construction navale (98/C 114/07) (Texte pr~sentant de l’int~r(cid:240)t pour l’EEE) COM(97) 469 final - 97/0248(CNS) (Pr~sent~e par la Commission le 2 octobre 1997) LE CONSEIL DE L’UNION EUROP^ENNE, vu le trait~ instituant la Communaut~ europ~enne, et notamment son article 92, paragraphe 3, point e), et ses articles 94 et 113, vu la proposition de la Commission, vu l’avis du Parlement europ~en, vu l’avis du Comit~ ~conomique et social, consid~rant que l’accord sur les conditions normales de concurrence dans l’industrie de la construction et de la r~paration navales marchandes, conclu dans le cadre de l’Organisation de coop~ration et de d~veloppement ~conomiques (OCDE) entre la Communaut~ europ~enne et certains pays tiers(cid:216)(˛), n’est toujours pas entr~ en vigueur; consid~rant que le r(cid:127)glement (CE) no 3094/95 du Conseil du 22 d~cembre 1995 relatif aux aides { la construction navale(cid:216)(ˇ) n’est, par cons~quent, pas encore entr~ en vigueur; consid~rant que, conform~ment { l’article 10 du r(cid:127)glement (CE) no 3094/95, tel que modifi~ par le r(cid:127)glement (CE) no 1904/96(cid:216)(—), les r(cid:127)gles pertinentes de la directive 90/684/CEE(cid:216)((cid:209)) concernant les aides { la construction navale continuent { s’appliquer provisoirement, dans l’attente de l’entr~e en vigueur de l’accord de l’OCDE, et au plus tard jusqu’au 31 d~cembre 1997; consid~rant que, ~tant donn~ les incertitudes persistantes entourant l’entr~e en vigueur de l’accord de l’OCDE et son ~ventuel report au(cid:220)del{ du 31 d~cembre 1997, le Conseil doit prendre les mesures qui s’imposent dans l’attente de d~cisions concernant un ~ventuel nouveau r~gime applicable aux aides { la construction navale; consid~rant qu’il y a lieu, par cons~quent, de modifier le r(cid:127)glement (CE) no 3094/95, A ARR(cid:226)T^ LE PR^SENT R_GLEMENT: Article premier [ l’article 10 du r(cid:127)glement (CE) no 3094/95, le troisi(cid:127)me alin~a est remplac~ par le texte suivant: (cid:133)Dans l’attente de l’entr~e en vigueur dudit accord, les dispositions pertinentes de la directive 90/684/CEE s’appliquent jusqu’{ l’entr~e en vigueur de cet accord, et au plus tard jusqu’au 31 d~cembre 1998. (cid:176) Article 2 Le pr~sent r(cid:127)glement est obligatoire dans tous ses ~l~ments et directement applicable dans tout ^tat membre. (˛)(cid:217)JO C 375 du 30. 12. 1994, p. 3. (ˇ)(cid:217)JO L 332 du 30. 12. 1995, p. 1. (—)(cid:217)JO L 251 du 3. 10. 1996, p. 5. ((cid:209))(cid:217)JO L 380 du 31. 12. 1990, p. 27


title: WRITTEN QUESTION No. 2980/97 by Klaus-Heiner LEHNE to the Commission. Admissibility of special credit card fees on purchases in other Member States

eurovoc_concepts:
EU law
bank charges
consumer protection
electronic money
payment
purchase

text: 25. 5. 98 EN Official Journal of the European Communities C 158/23 (98/C 158/29) WRITTEN QUESTION E-2980/97 by Klaus-Heiner Lehne (PPE) to the Commission (1 October 1997) Subject: Admissibility of special credit card fees on purchases in other Member States The issuers of credit cards (e. g. Eurocard-Mastercard, Visa and Barclay) charge their clients a special fee of up to 2. 3% of the invoice amount every time they use their cards abroad. This makes purchases in other Member States rather more expensive. In the age of electronic payment transactions it also creates a psychological barrier to shopping in neighbouring countries: the mere fact that special fees are payable on purchases made abroad deters the customer. The damage consequently done to the internal market and the discrimination against cross-border trade and payment transactions are unmistakable. There is no objective justification for this behaviour of the card-issuing companies, since the use of a credit card in the age of advanced EDP systems generates the same costs at home and abroad. Much of the advertising of these companies, moreover, emphasizes that their cards can be used abroad, while failing to refer to the special costs that then arise. Although the contractual clauses on which this practice is based have been declared invalid by German courts on several occasions, the card-issuing companies are not prepared to forgo these special fees. In fact, they threaten any client complaining about or taking legal action against this practice with the termination of the card contracts and actually carry out this threat. This has serious implications for the individual client, not least because the major card-issuing companies have a virtual monopoly. Is the Commission aware of the above, and what does it intend doing to prevent as soon as possible a practice that is in contravention of European law and inappropriate to the internal market? Answer given by Mr Monti on behalf of the Commission (10 November 1997) The Commission is aware of the practice to which the Honourable Member refers, but has no complete overview of the actual fees applied. Indeed, according to the information at the Commission(cid:146)s disposal, these fees are not fixed by card organisations such as Eurocard-Mastercard or VISA, but by individual banks issuing credit cards to their customers. The Commission agrees with the Honourable Member that this practice can create a psychological barrier, but thinks that these fees are not in conflict with Community law, except where they would flow from agreements or concerted practices prohibited under Article 85 of the EC Treaty. In particular, the fixing of these fees is not, in the eyes of the Commission, a restriction in the meaning of Articles 59 or 73b of the EC Treaty. The fees are prices for services determined by offer and demand. (98/C 158/30) WRITTEN QUESTION E-2983/97 by Patricia McKenna (V) to the Council (30 September 1997) Subject: Treatment of street children by Guatemalan police Human Rights Watch has recently published a report entitled (cid:145)Guatemala(cid:146)s forgotten children: Police violence and abuses in detention(cid:146)


title: Πρόταση κανονισμού (ΕΚ) του Συμβουλίου για επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές σάκων και σακιδίων από πολυαιθυλένιο ή από πολυπροπυλένιο καταγωγής Ινδίας, Ινδονησίας και Ταϊλάνδης και για την οριστική είσπραξη του επιβληθέντος προσωρινού δασμού

eurovoc_concepts:
ASEAN
anti-dumping duty
import
packaging product
plastics

text: ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ *WA * * * •k $ >V Βρυξέλλες, 1. 10. 1997 COM(97) 484 τελικό Πρόταοη ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (Ι. Κ)ΊΌΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την επιβολή οριστικού δασμού αντινταμπινγκ στις εισαγωγές σάκων και σακιδίων από πολυαιθυλένιο ή από πολυπροπυλένιο καταγωγής Ινδίας, Ινδονησίας και Ταϊλάνδης και για την οριστική είσπραξη του επιβληθέντος προσωρινού δασμού (υποβληθείσα από την Κπιτροπή) Αιτιολογική έκθεση Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 47/97', η Επιτροπή επέβαλε προσίορινούς δασμούς αντινταμπινγκ στις εισαγωγές σάκων και σακιδίων από πολυαιθυλένιο ή από πολυπροπυλένιο που υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 6305 32 81 και 6305 33 91, καταγωγής Ινδίας, Ινδονησίας και Ταϊλάνδης. Στη συνέχεια, ενδιαφερόμενα μέρη υπέβαλαν γραπτά σχόλια, ζήτησαν και έγιναν δεκτά σε ακρόαση. Τα σχόλια τους λήφθηκαν μπόψη στις περιπτώσεις που-κρίθηκε σκόπιμο. Η Επιτροπή εξακολούθησε να αναζητεί όλες τις πληροφορίες που θεωρούσε απαραίτητες για τα οριστικά της πορίσματα. Μετά την δημοσίευση του προσωρινού κανονισμού, έγινε εμφανές ότι το υπό εξέταση προϊόν θα μπορούσε σε ορισμένες περιπτώσεις να υπαχθεί και σε κωδικούς ΣΟ άλλους από αυτούς που αναφέρθηκαν σ' αυτόν τον κανονισμό. Κατά συνέπεια, προτείνεται να συμπεριληφθούν και αυτοί οι κωδικοί στον κανονισμό που επιβάλλει τον οριστικό δασμό. Αναφορικά με το ντάμπινγκ, (ας αποτέλεσμα αρκετών αποδείξείον που υποβλήθηκαν από τους παράγωγούς/εξαγωγείς στις χώρες υπό εξέταση, τα οριστικά περιθώρια ντάμπινγκ ορίστηκαν σε επίπεδο χαμηλότερο από εκείνο που είχε καθοριστεί προσωρινά. Ενώ τα οριστικά περιθώρια για την Ινδονησία και την Ταϊλάνδη δεν ήταν κατά πολύ διαφορετικά από τα προσωρινά περιθώρια (βλέπε εδάφια 27 και 29), οι Ινδοί εξαγιογείς παρουσίασαν στοιχεία που επέτρεψαν μία σημαντική μείωση των οριστικών τους περιθωρίων ντάμπινγκ (βλέπε εδάφιο 24). Ααμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι όσον αφορά τη ζημία, την αιτκόδη συνάφεια και το κοινοτικό συμφέρον κανένα νέο επιχείρημα που να οδηγεί σε μεταβολή πον προσωρινών συμπερασμάτων δεν υποβλήθηκε, επιβεβακιόνεται ότι ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής υπέστη σημαντική ζημία που προκλήθηκε από τις εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ και ότι είναι προς το συμφέρον της Κοινότητας να ληφθούν οριστικά μέτρα. Εφόσον τα περιθίόρια ζημίας που διαπιστώθηκαν για τους εξαγωγείς των υπό εξέταση χωρών ήταν σε όλες τις περιπτώσεις υψηλότερα από τα ανάλογα περιθώρια ντάμπινγκ, προτείνεται να επιβληθούν οριστικοί δασμοί στο επίπεδο TCOV οριστικών περιθωρίων ντάμπινγκ ως ακολούθως: Ινδία: περιθώρια από 0. 0% μέχρι 36. 0% Ινδονησία: περιθώρια από 23. 5% μέχρι 56. 0% Ταϊλάνδη: περιθώρια από 13. 2% μέχρι 60. 8% 1 ΕΕαοιθ. L 12, 15. 01. 97, σ. 8 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ (ΕΚ) αριθ. της για την επιβολή οριστικού δασμού αντινταμπινγκ στις εισαγωγές σάκων και σακιδίων από πολυαιθυλένιο ή από πολυπροπυλένιο καταγωγής Ινδίας, Ινδονησίας και Ταϊλάνδης και για την οριστική είσπραξη του επιβληθέντος προσωρινού δασμού ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 384/96 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1995, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας1, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2331/962, και ιδίως το άρθρο 9, την πρόταση που υπέβαλε η Επιτροπή μετά από διαβουλεύσεις στο πλαίσιο της συμβουλευτικής επιτροπής, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: Ι. ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ ΜΕΤΡΑ (1) Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/973 της Επιτροπής (που εορεξής καλείται κανονισμός για τον προσωρινό δασμό), επιβλήθηκαν προσοορινοί δασμοί στις εισαγωγές στην Κοινότητα σάκων και σακιδίων που υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 6305 32 81 και 6305 33 91, καταγωγής Ινδίας, Ινδονησίας και Ταϊλάνδης. Ο προσωρινός δασμός αντινταμπινγκ επεκτάθηκε για μέγιστη περίοδο τριών 1 2 3 ΕΕ αριθ. L 56, 06. 03. 1996, α. 1. ΕΕ αριθ. L 317, 06. 12. 1996, ο. 1 ΕΕ αριθ. L 12, 15. 01. 1997,0. 8. - y| ex - II. ΕΠΑΚΟΛΟΥΘΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ (2) Μετά την επιβολή προσωρινών μέτρων αντινταμπινγκ, ορισμένα ενδιαφερόμενα μέρη υπέβαλαν γραπτά τα σχόλια τους. (3) Τα μέρη που υπέβαλαν σχετική αίτηση έγιναν δεκτά σε ακρόαση από την Επιτροπή. (4) Η Επιτροπή συνέχισε να αναζητεί και να επαληθεύει όλες τις πληροφορίες που θεώρησε απαραίτητες για τα οριστικά της συμπεράσματα. (5) Τα μέρη ενημερώθηκαν σχετικά με τα βασικά πραγματικά γεγονότα και παρατηρήσεις βάσει των οποίων επρόκειτο να γίνει σύσταση για την επιβολή οριστικών δασμών αντινταμπινγκ και την οριστική είσπραξη τιον ποσών που καταβλήθηκαν ως·ασφάλεια υπό μορφή προσωρινών δασμών. Ορίστηκε επίσης προθεσμία εντός της οποίας θα μπορούσαν να υποβάλουν παρατηρήσεις μετά την εν λόγω κοινολόγηση. (6) Εξετάστηκαν τα προφορικά και γραπτά σχόλια που υπέβαλαν τα ενδιαφερόμενα μέρη, και, στις περιπτώσεις που κρίθηκε σκόπιμο, λήφθηκαν υπόψη στα οριστικά συμπεράσματα. III. ΥΠΟ ΕΞΕΤΑΣΗ ΠΡΟΪΟΝ ΚΑΙ ΟΜΟΕΙΔΕΣ ΠΡΟΪΟΝ (7) Ορισμένοι εξαγωγείς έθεσαν υπό αμφισβήτηση το συμπέρασμα του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό ότι οι σάκοι "leno" (σάκοι από γάζα) θεωρείται ότι περιλαμβάνονται στο υπό εξέταση προϊόν. Επανέλαβαν τα επιχειρήματα που αναφέρονται στο εδάφιο 8 του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό. Σχετικά με αυτό το θέμα πρέπει να σημειωθεί ότι το γεγονός ότι οι σάκοι "leno" δεν είναι πλήρως εναλλάξιμοι με όλους τους άλλους τύπους του υπό εξέταση προϊόντος δεν επαρκεί για να θεωρηθούν ως ξεχωριστό προϊόν. Αντίθετα, αρκεί να έχουν αυτοί οι τύποι του προϊόντος τα ίδια βασικά χαρακτηριστικά και τις ίδιες βασικές χρήσεις. Αυτό ισχύει σαφώς για τους σάκους "leno" σε σύγκριση με άλλους τύπους από πολυολεφίνη που αποτελούν αντικείμενο της έρευνας. Συνεπώς επιβεβαιώνονται τα προσωρινά συμπεράσματα σχετικά με την περιγραφή του υπό εξέταση προϊόντος. ?. (8) Επιπλέον, ο ισχυρισμός που προέβαλαν οι εν λόγω εισαγί,ογείς, ότι ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής δεν παρήγαγε σάκους "leno" είναι αβάσιμο;. Παρόλο που υπενθυμίζουμε ότι δεν είναι απαραίτητο για έναν τύπο προϊόντος να παραχθεί από τον κοινοτικό κλάδο παραγωγής για να συμπεριληφθεί στο πεδίο της διαδικασίας αντινταμπινγκ, ωστόσο από την έρευνα προέκυψε ότι τρεις από τους συνεργαζόμενους κοινοτικούς παραγωγούς κατασκευάζουν και πωλούν επίσης σάκους "leno". Ως εκ τούτου, ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής παράγει πράγματι το ομοειδές προϊόν, όπως ορίζεται από το άρθρο Ι παράγραφος 4 του κανονισμού αριθ. 384/96 του Συμβουλίου (που εφεξής καλείται βασικός κανονισμός). (9) Ένας εισαγωγέας ζήτησε να μην συμπεριληφθούν στη διαδικασία οι μαλακοί περιέκτες για χύμα φορτία από υφάσματα με βάρος που δεν υπερβαίνει τα 120 g/m2 (οι λεγόμενοι μεγάλοι σάκοι). Σχετικά με το θέμα αυτό, προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι μέχρι τις αρχές του 1995 οι μεγάλοι σάκοι ήταν δυνατόν να παραχθούν μόνο με τ») χρησιμοποίηση υφασμάτίυν βάρους ίσου ή που υπερβαίνει τα 120 g/m*. Εντούτοις, εν τω μεταξύ, χάρη στην πρόοδο της τεχνολογίας είναι δυνατόν τώρα να χρησιμοποιηθούν υφάσματα βάρους μόνο 100 g/m2 για την παραγωγή μεγάλων σάκων. Επιπλέον, ο εν λόγω εισαγο>γέας τόνισε ότι οι μεγάλοι σάκοι με βάρος που δεν υπερβαίνει τα 120 g/m2 εύκολα προσδιορίζονται διότι υπάγονται σε ξεχωριστό κωδικό ΣΟ. ( 10) Το αίτημα δεν ήταν δυνατόν να γίνει αποδεκτό. Κατά πρώτον, η καταγγελία αφορούσε όλους τους σάκους που κατασκευάζονται από λωρίδες από πολυαιθυλένιο ή πολυπροπυλένιο, όχι πλεκτά, από ύφασμα με βάρος που δεν υπερβαίνει τα 120 g/m2. Δεν έγινε διάκριση μεταξύ μεγάλοη' σάκων και άλλων τύπων σάκων. Κατά δεύτερον, οι μεγάλοι σάκοι και οι άλλοι τύποι σάκίον που αποτελούν αντικείμενο της έρευνας έχουν τα ίδια βασικά φυσικά/χημικά - χαρακτηριστικά και τις ίδιες χρήσεις, ήτοι κατασκευάζονται από τις ίδιες πρώτες ύλες και χρησιμοποιούνται για τη συσκευασία και τη μεταφορά εμπορευμάτων. Σχετικά με το θέμα αυτό, πρέπει να σημειώσουμε ότι ακόμα και αν δεν υπήρχε ένας συγκεκριμένος τύπος του υπό εξέταση προϊόντος ή δεν χρησιμοποιείτο ευρέως κατά την περίοδο της έρευνας, ο ορισμός του προϊόντος καλύπτει επίσης τους τύπους του προϊόντος που δημιουργήθηκαν αργότερα, υπό την προϋπόθεση ότι αυτοί οι τύποι έχουν τα ίδια βασικά φυσικά/χημικά/τεχνολογικά χαρακτηριστικά και τις ίδιες χρήσεις. - 3- (il) Ο κανονισμός για τον προσωρινό δασμό ανέφερε στην αιτιολογική σκέψη 6 ότι το υπό εξέταση προϊόν υπάγεται στους κωδικούς ΣΟ 6305 3281 και 6305 3391. Εντούτοις, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι οι σάκοι και τα σακίδια που καλύπτονται από την παρούσα έρευνα μπορούν να υπαχθούν στους κωδικούς ΣΟ 3923 21 00, 3923 29 10 και 3923 29 90, χωρίς να πάψουν να ανταποκρίνονται στην περιγραφή του υπό εξέταση προϊόντος, εάν έχουν παραχθεί από ύφασμα που έχει υφανθεί από λωρίδα φαρδύτερη από 5 mm ή με επανωτές στρώσεις και στις δύο πλευρές κατά τρόπο ορατό από γυμνό οφθαλμό. Ως εκ τούτου, οι σάκοι και τα σακίδια που καλύπτονται από την περιγραφή του υπό εξέταση προϊόντος και κατατάσσονται σε κωδικούς ΣΟ άλλους από εκείνους που κοινολογήθηκαν προσωρινά θα πρέπει να αποτελέσουν επίσης αντικείμενο της παρούσας έρευνας. Ως εκ τούτοι', επιβεβαιώνονται τα συμπεράσματα που αναφέρονται στον κανονισμό για τον προσωρινό δασμό σχετικά με τον ορισμό του υπό εξέταση προϊόντος και του ομοειδούς προϊόντος. IV. ΝΤΑΜΠΙΝΓΚ 1. Κανονική αξία α. Ινδία (12) Τρεις ινδοί εξάγοντες παραγωγοί εξέφρασαν αντιρρήσεις σχετικά με τη μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε για τον προσδιορισμό του κατά πόσον οι πωλήσεις τους πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο συνήθων εμπορικοί πράξεων. Προέβαλαν τον ισχυρισμό ότι δεδομένου ότι το κόστος των προπων υλών αυξήθηκε απότομα κατά την περίοδο της έρευνας, θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί το μηνιαίο κόστος παραγωγής, και όχι το ετήσιο κόστος,-για τον προσδιορισμό του όγκου των πωλήσεων που πραγματοποιήθηκαν με απώλεια. Δεδομένου ότι οι πρώτες ύλες αποτελούν το σημαντικότερο στοιχείο του συνολικού κόστους παραγωγής για το υπό εξέταση προϊόν, υπολογίστηκε εκ νέου ο όγκος των πωλήσεων που πραγματοποιήθηκαν σε τιμές κάτω του κόστους ανά μονάδα, με βάση το μηνιαίο κόστος παραγωγής για τις εταιρείες που υπέβαλαν αυτές τις πληροφορίες. -4 (13) Ορισμένοι ινδοί παραγωγοί που πραγματοποίησαν εξαγίογές αντιτέθηκαν στον τρόπο με τον οποίον η Επιτροπή εφήρμοσε το άρθρο 2 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού. Ζήτησαν να συγκριθούν οι μέσες σταθμισμένες τιμές πώλησης με το μέσο σταθμισμένο κόστος των τύπων του υπό εξέταση προϊόντος, χωρίς να παραλειφθούν οι πωλήσεις που πραγματοποιήθηκαν με απώλεια. Παρόλο που ορισμένες τιμές ήταν χαμηλότερες του κόστους κατά την εποχή της πώλησης, η μέση τιμή πώλησης του υπό εξέταση προϊόντος υπερέβαινε το μέσο σταθμισμένο κόστος. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι αποτελεί σταθερή πρακτική, σύμφωνα με την τρίτη παράγραφο του άρθρου 2 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού, να βασίζεται η κανονική αξία σε όλες τις πωλήσεις, περιλαμβανόμενο™ αυτών που πραγματοποιήθηκαν με απώλεια, μόνον όταν πληρούνται συγχρόνως οι δύο ακόλουθοι όροι: - το μέσο σταθμισμένο κόστος παραγωγής είναι χαμηλότερο από τη μέση σταθμισμένη τιμή πώλησης για ένα συγκεκριμένο προϊόν και - ο όγκος των εγχωρίων πωλήσεων που πραγματοποιήθηκαν με απώλεια είναι κατώτερος από 20% του συνολικού όγκου πωλήσεων. Δεδομένου ότι οποιαδήποτε άλλη προσέγγιση θα ερχόταν σε αντίθεση με το άρθρο 2 παράγραφος 4, απορρίφθηκε το αίτημα που υπέβαλαν οι ινδοί εξαγωγείς. (14) Ένας ινδός παραγωγός που πώλησε το υπό εξέταση προϊόν σε ανεπαρκείς ποσότητες στην εγχώρια αγορά και που εξήγαγε τύπους του προϊόντος που πωλήθηκαν από άλλους παραγωγούς/εισαγωγείς στην εν λόγω χώ. ρα, ισχυρίστηκε ότι ο υπολογισμός της κανονικής αξίας θα πρέπει να κατασκευαστεί και όχι να βασιστεί στις τιμές που εφήρμοσαν άλλοι παραγωγοί στην Ινδία. -5 Σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 1 του βασικού κανονισμού, η κανονική αξία βασίζεται κανονικά στις εγχώριες τιμές. Εάν ένας εισαγ(υγέας δεν πραγματοποιήσει επαρκείς εγχώριες πωλήσεις στο πλαίσιο συνήθο>ν εμπορικών πράξεων, η κανονική αξία θα πρέπει να καθοριστεί με βάση τις τιμές πώλησης άλλων εξαγωγών για το συγκρίσιμο προϊόν, διότι μπορεί να υποθέσει κανείς ότι η χρησιμοποίηση των τιμών άλλων εξαγ(. ογ<ί>ν παρέχει ακριβέστερη κανονική αξία απ' ό,τι η κατασκευή από το κόστος παραγωγής. Μόνο ελλείψει αντιπροσωπευτικών εγχωρίων πωλήσεοη' από άλλους παραγωγούς, ή εφόσον οι τιμές πώλησης δεν είναι κατάλληλες, μπορεί να κατασκευαστεί η κανονική αξία σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 3 του βασικού κανονισμού. Εντούτοις, ο εν λόγω εξαγωγέας δεν προέβαλε επιχειρήματα σχετικά με τους λόγους για τους οποίους η χρησιμοποίηση των τιμο>ν άλλων εξαγωγέων δεν θα ήταν σκόπιμη. β. Ινδονησία (15) Ένας παραγωγός της Ινδονησίας που πραγματοποίησε εξαγωγές ισχυρίστηκε ότι ο σταθμισμένος μέσος όρος πραγματικών αξιών που καθόρισαν οι άλλοι ινδονήσιοι παραγωγοί δεν θα πρέπει να εφαρμοστεί στον ίδιο, δεδομένου ότι δεν ήταν αντιπροσωπευτικός για έναν ορισμένο τύπο σάκων και πρότεινε να μη συμπεριληφθεί ο εν λόγω τύπος προϊόντος στον υπολογισμό της κανονικής αξίας, ή να κατασκευαστεί η κανονική αξία. Το αίτημα αυτό δεν έγινε αποδεκτό για τους ίδιους λόγους που αναφέρονται στην αιτιολογική σκέ\ρη 10 του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό. γ. Συμπέρασμα (16) Επιβεβαιώνονται τα άλλα πορίσματα που συνήχθησαν στα σημεία 14 έως_24 του αιτιολογικού του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό σχετικά με τον καθορισμό της κανονικής αξίας. 2. Τιμή εξαγωγής (17) Δεν προβλήθηκαν άλλα επιχειρήματα σχετικά με τον καθορισμό πον τιμών εξαγωγής. Συνεπώς επιβεβαιώνονται τα πορίσματα που αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη 20 του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό. -6 3. Σύγκριση α. Ινδία ( 18) Τέσσερις ινδοί παραγωγοί που πραγματοποίησαν εξαγωγές έθεσαν υπό αμφισβήτηση τη συμπερίληψη των τραπεζικών επιβαρύνσαον στο κόστος της πίστωσης για την προσαρμογή των τιμών εξαγίογής. Ισχυρίστηκαν ότι αυτές οι επιβαρύνσεις δεν λήφθηκαν υπόψη από τους ίδιους κατά τον καθορισμό των τιμών εξαγωγής που εφήρμοσαν. Πρέπει να σημειωθεί ότι σε αυτές τις περιπτώσεις οι τραπεζικές επιβαρύνσεις αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του κόστους πίστωσης και ότι συνεπώς πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά τον καθορισμό του κόστους πίστωσης. Ως εκ τούτου, το αίτημα δεν έγινε αποδεκτό. (19) Η πλειονότητα των παραγωγών/εξαγωγέων ισχυρίστηκε ότι έγινε ανεπαρκής προσαρμογή για την επιστροφή των δασμών δεδομένοι' ότι όλες οι πρώτες ύλες που αγοράστηκαν στην εγχώρια αγορά υπόκεινταν σε εισαγωγικούς δασμούς, για τους οποίους έπρεπε να γίνει προσαρμογή για την επιστροφή των δασμών και ότι θα έπρεπε να τους επιστρέφονται οι εν λόγιο δασμοί κάθε φορά που εξάγουν το εν λόγω προϊόν, ανεξάρτητα από το κατά πόσον οι πρώτες ύλες που χρησιμοποιούνται κατάγονται από τις εγχώριες αγορές πον εν λόγω χωρών ή εισάγονται από τρίτες χώρες. Όσον αφορά το θέμα αυτό, πρέπει να σημειωθεί ότι οι παραγωγοί/εξαγωγείς δεν υπέβαλαν πειστικά αποδεικτικά στοιχεία για την τεκμηρύοση του ισχυρισμού τους ότι όλο το πολυαιθυλένιο και το προπυλένιο που χρησιμοποιήθηκε για την παραγίογή σάκων και σακιδύυν, συμπεριλαμβανομένων αυτών που πωλήθηκαν στην εγχώρια αγορά, περιείχε εισαχθείσες πρώτες ύλες για τις οποίες είχαν καταβληθεί δασμοί σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 σημείο β του βασικού κανονισμού. Ως εκ τούτου, όπως ορίστηκε στο σημείο 24 του αιτιολογικού του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό, που επιβάλλει προσωρινό δασμό αντινταμπινγκ, έγινε προσαρμογή στην επιστροφή των δασμών μόνον εφόσον διαπιστώθηκε ότι το ομοειδές προϊόν και τα φυσικώς ενσωματωμένα σε αυτό υλικά που πωλήθηκαν από τους εν λόγω παραγωγούς/εξαγωγείς στις εγχώριες αγορές τους, και που προορίζονταν για κατανάλωση στο εσωτερικό των εν λόγω χωρών, δεν υπόκεινταν σε εισαγωγικές επιβαρύνσεις. 7- β. Ινδονησία (20) Οι ινδονήσιοι παραγωγοί που πραγματοποίησαν εξαγωγές ισχυρίστηκαν ότι θα πρέπει να γίνει προσαρμογή για την επιστροφή το)ν δασμών με βάση την προηγούμενη πρακτική και το γεγονός ότι η απαλλαγή από δασμούς της ρητίνης πολυαιθυλενίου και πολυπροπυλενίου που χρησιμοποιήθηκε στην παραγωγή των εξαχθέντο)ν σάκων αποδεικνύεται από τους εισαγίογικούς δασμούς που επιβάλλονται, κατά τους ισχυρισμούς, στη ρητίνη που είναι ενσωματωμένη στους σάκους που πωλούνται στην εγχοορια αγορά. Οι παραγωγοί που πραγματοποίησαν εξαγωγές δεν υπέβαλαν πειστικά στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι όλες οι ρητίνες πολυαιθυλενίου και πολυπροπυλενίου που χρησιμοποιήθηκαν για την παραγωγή σάκ<ον και σακιδίων, συμπεριλαμβανομένων αυτών που πωλήθηκαν στην εγχώρια αγορά, περιείχαν εισαχθείσες πρώτες ύλες για τις οποίες καταβλήθηκαν δασμοί σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 σημείο β του βασικού κανονισμού. Ως εκ τούτου, δεν έγινε η προσαρμογή για την επιστροφή των δασμών. γ. Ταϊλάνδη (21) Οι παραγωγοί της Ταϊλάνδης που πραγματοποίησαν εξαγορές ισχυρίστηκαν ότι, λόγο) των σημαντικιόν διαφορών τιμής μεταξύ αφενός πον πραΥαον υλών που προέρχονται από την εγχώρια αγορά και χρησιμοποιούνται για τις εγχώριες πωλήσεις του υπό εξέταση προϊόντος και αφετέρου πον πρώτων υλών που προέρχονται από την εξαγ(ογική αγορά και χρησιμοποιούνται για εξαγωγές σε τρίτες χώρες, θα πρέπει να γίνει προσαρμογή σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 10 σημείο κ του βασικού κανονισμού. Οι ταϊλανδοί παραγωγοί που πραγματοποίησαν εξαγωγές ισχυρίστηκαν ότι το σύστημα επιστροφής των δασμών που εφαρμόζεται στην Ταϊλάνδη είχε ως αποτέλεσμα σημαντική διαφορά μεταξύ του κόστους των πρώτων υλών για το εξαχθέν προϊόν και του αντίστοιχου κόστους για το προϊόν που πωλήθηκε στην εγχώρια αγορά, και συνεπώς επηρεάστηκε η συγκρισιμότητα των εγχωρίων τιμών πώλησης και των τιμίόν εξαγωγής. Θα πρέπει να σημεκοθεί ότι η προσαρμογή που ζητήθηκε σχετίζεται με την επιστροφή των δασμοόν και τις επιβαρύνσεις κατά την εισαγιογή και υπόκειται αποκλειστικά στο άρθρο 2 παράγραφος 10 σημείο β) του βασικού κανονισμού. Εντούτοις, οι εξάγοντες παραγωγοί δεν υπέβαλαν πειστικά στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι όλο το πολυαιθυλένιο και το πολυπροπυλένιο που χρησιμοποιήθηκε για την παραγο>γή σάκων και σακιδίων, συμπεριλαμβανομένων αυτών που πωλήθηκαν στην εγχίόρια αγορά, περιείχε εισαχθείσες πρώτες ύλες για τις οποίες καταβλήθηκαν δασμοί σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 σημείο β του βασικού κανονισμού. 4. Περιθώριο ντάμπινγκ α. Γενικά (22) Ελλείψει άλλων νέων επιχειρημάτων σχετικά με τον προσδιορισμό των περιθωρίων ντάμπινγκ, επιβεβαιώνεται η μεθοδολογία που ορίζεται στις αιτιολογικές σκέψεις 25 έιος 36 του κανονισμού για τον προσίυρινό δασμό. β. Ινδία (23) Ένας παραγωγός που πραγματοποίησε εξαγωγές αμφισβήτησε τα συμπεράσματα της αιτιολογικής σκέψης 27 του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό, ήτοι ότι θα πρέπει να ορισθεί μόνον ένα περιθώριο ντάμπινγκ για δύο συνδεόμενες εταιρείες. Προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι η εταιρεία αποτελεί ξεχωριστή οικονομική οντότητα, με ξεχωριστή παραγωγή, διαχείριση και εμπορία, και κατασκευάζει διαιρορετικό προϊόν. Εντούτοις, δεδομένων των πραγματικών γεγονότων που αναφέρονται στον κανονισμό για τον προσωρινό δασμό, τα περισσότερα από τα οποία τ)εν αμφισβητήθηκαν από την εταιρεία, και για να αποφευχθεί ο κίνδυνος καταστρατήγησης τω μέτρων αντινταμπινγκ; διατηρήθηκε η απόφαση να καθοριστεί ένα μόνο περιθώριο ντάμπινγκ για τους δύο ινδούς παραγωγούς/εξαγωγείς. -9 (24) Τα σταθμισμένα μέσα περιθώρια ντάμπινγκ που καθορίστηκαν οριστικά για τους συνεργασθέντες ινδούς παραγωγούς/εξαγωγείς, εκφρασμένα σε εκατοστιαίο ποσοστό της τιμής "ελεύθερο στα σύνορα της Κοινότητας" είναι τα εξής: Gilt Pack Neo Sack Ltd Buildmet Private Ltd Kanpur Plastipack Polyspin Export Ltd and Polyspin Private Ltd Shankar Packaging Ltd 0,0% 0,0% 15,6% 4,3 % 13,8% 6,1 % (25) To περιθώριο ντάμπινγκ που καθορίστηκε οριστικά για τους ινδούς εξαγωγούς που δεν συνεργάστηκαν στην εν λόγω έρευνα, εκφρασμένο ιος εκατοστιαίο ποσοστό της τιμής "ελεύθερο στα σύνορα της Κοινότητας", είναι 36,0%. (26) Το Συμβούλιο Προώθησης των Εξαγωγών Πλαστικίόν και Λινοταπήτονν στην Ινδία έθεσε υπό αμφισβήτηση την παρατήρηση της αιτιολογικής σκέψης 29 του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό, ότι δηλαδή σημειώθηκε υψηλό ποσοστό μη συνεργασίας. Δεδομένου ότι οι συνεργασθέντες εξαγα>γείς αντιπροσωπεύουν περίπου το 57% των συνολικών εξαγιογιόν, αυτό σημαίνει ότι 43% των εξαγωγών δεν συνεργάστηκαν. Σύμφωνα με τη συνήθη πρακτική, αυτό θεωρείται ως υψηλό επίπεδο μη συνεργασίας. Συνεπώς δεν έγινε αποδεκτό το εν λόγω αίτημα και, ως εκ τούτου, διατηρήθηκε η μεθοδολογία που καθορίζεται στην αιτιολογική σκέψη 29 του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό. -ίο- γ. Ινδονησία (27) Τα περιθώρια ντάμπινγκ που διαπιστώθηκαν για τους ινδονήσιους παραγωγούς/εξαγωγείς, όπως ορίζονται στις αιτιολογικές σκέψεις 31 έως 33 του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό επιβεβαιώνονται οριστικά. Ως εκ τούτου, τα περιθώρια ντάμπινγκ, εκφρασμένα ως εκατοστιαίο ποσοστό της τιμής "ελεύθερο στα σύνορα της Κοινότητας" είναι τα ακόλουθα: (i) για τους συνεργασθέντες παραγωγούς/εξαγωγείς που συμπεριλήφθηκαν στη δειγματοληψία: ΡΤ Budi Indoplast Indah ΡΤ Hardo Soloplast PT Kemilau Indah Permana Ltd PT Poliplas Indah Sejahtera PTSimoplas 56,0% 28,4 % 31,0 % 38,0% 23,5% (ii) για τους συνεργασθέντες παραγωγούς/εξαγωγείς που δεν συμπεριλήφθηκαν στη δειγματοληψία: 28,3% (iii) για τους ινδονήσιους παραγωγούς/εξαγωγείς, εκτός από τους συνεργασθέντες στην έρευνα: 56,0% δ. Ταϊλάνδη (28) Ένας ταϊλανδός παραγωγός που πραγματοποίησε εξαγωγές εξέφρασε αντίρρηση για τη σύγκριση της μέσης σταθμισμένης κανονικής τιμής με την τιμή εξαγωγής για κάθε συναλλαγή ξεχωριστά, τονίζοντας ότι μόνο λίγες συναλλαγές διέφεραν σημαντικά από τη μέση σταθμισμένη τιμή πώλησης, και ότι αυτές οι συναλλαγές αφορούσαν τιμές που ήταν σημαντικά υψηλότερες από τη μέση σταθμισμένη τιμή εξαγωγής. Αυτό επιβεβαιώθηκε με επανεξέταση των υπολογισμών, και συνεπώς η μέση σταθμισμένη κανονική αξία συγκρίθηκε με τη μέση σταθμισμένη τιμή εξαγωγής. Η μέθοδος σύγκρισης επανεξετάστηκε επίσης σε άλλους ταϊλανδούς εξαγωγούς και, δεδομένου ότι διαπιστώθηκε παρόμοια κατάσταση για δύο άλλες εταιρείες, αποφασίστηκε να συγκριθεί η μέση σταθμισμένη κανονική αξία με τη μέση σταθμισμένη τιμή εξαγωγής και για αυτές τις εταιρείες. 11- (29) Τα μέσα σταθμισμένα περιθώρια ντάμπινγκ που καθορίστηκαν οριστικά για τους συνεργασθέντες ταϊλανδούς παραγιυγούς/εξαγωγείς, εκφρασμένα ως εκατοστιαίο ποσοστό της τιμής "ελεύθερο στα σύνορα της Κοινότητας" είναι τα εξής: Bangkok Polysack Co. Ltd CP Poly-Industry Public Co. Ltd Laemthong Industry Co. Ltd Pacific Polysack Co. Ltd Thai Coating Industrial Public Co. Ltd Thai Plastic Products Co. Ltd 13,2 % 43,2% 60,8 % 47,8 % 21,5% 15,8 % To περιθώριο ντάμπινγκ που καθορίστηκε οριστικά για τους άλλους ταϊλανδούς εξαγωγείς εκτός από αυτούς που συνεργάστηκαν στην έρευνα, εκφρασμένα ως εκατοστιαίο ποσοστό της τιμής "ελεύθερο στα σύνορα της Κοινότητας" είναι 60,8%. ε. Νέοι εξαγωγείς στην Ινδία (30) Τρεις ινδικές εταιρείες που δεν εξήγαγαν το υπό εξέταση προϊόν στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα κατά την περίοδο της έρευνας ζήτησαν να θειορηθούν ως νέες εταιρείες. Η Επιτροπή, αφού βεβαιώθηκε ότι πληρούνται όλοι οι όροι που προβλέπει το άρθρο 11 παράγραφος 4, συνεπέρανε ότι θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί γι ' αυτές τις τρεις νέες εταιρείες το μέσο σταθμισμένο περιθώριο, δηλαδή 10,5%, ντάμπινγκ που διαπιστώθηκε στις συνεργασθείσες ινδικές εταιρείες. -12 V. ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΣ ΚΑΑΑΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ (31) Το Συμβούλιο Προυόθησης των Εξαγωγών Πλαστικών και Λινοταπήτων στην Ινδία (PLEPCI) έθεσε υπό αμφισβήτηση την αντιπροσωπευτικότητα uov καταγγελλόντων, δεδομένου ότι από τους οκτώ αρχικούς καταγγέλλοντες, μόνο τέσσερις, καθώς και ένας άλλος που συμμετέσχε στην καταγγελία αργότερα, απήντησαν στο ερωτηματολόγιο της Επιτροπής, και ισχυρίστηκε ότι ήταν αβάσιμο το συμπέρασμα της Επιτροπής σχετικά με την αντιπροσωπευτικότητα του καταγγέλλοντος κλάδου παραγωγής, όπα>ς ορίζει το εδάφιο 37 του κανονισμού για τον προσίορινό δασμό. (32) Αυτή η κριτική δεν σττιρίχθηκε από τεκμηοκομένα στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι τα συμπεράσματα της Επιτροπής σχετικά με το θέμα ήταν λανθασμένα. Όπο)ς αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 37 του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό, εξετάστηκε στο πλαίσιο της έρευνας κατά πόσον οι συνεργασθέντες καταγγέλλοντες κοινοτικοί παραγωγοί εξακολουθούσαν να αντιπροσωπεύουν το μεγαλύτερο μέρος της συνολικής κοινοτικής παραγωγής του υπό εξέταση προϊόντος, κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού. Από την εν λόγω εξέταση προέκυψε ότι οι συνεργασθέντες παραγωγοί, που αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη 4 του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό αντιπροσώπευαν περίπου 75%? της εκτιμώμενης συνολικής κοινοτικής παραγίογής του ομοειδούς προϊόντος. Ως εκ τούτου, επιβεβαιώνεται ο χαρακτηρισμός του καταγγέλλοντος κλάδου παραγωγής (. ος κοινοτικού κλάδοι1 παραγωγής για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 37 του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό. 13- VI. ΖΗΜΙΑ (33) To PLEPCI έθεσε υπό αμφισβήτηση το γεγονός ότι αναφέρθηκαν ακριβή αριθμητικά στοιχεία στον κανονισμό για τον προσωρινό δασμό για τους υπαλλήλους που εξαρτώνται από την παραγωγή του υπό εξέταση προϊόντος και ζήτησε διευκρίνιση για τη μείοοση της απασχόλησης κατά 16,9% που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 51 του εν λόγιο κανονισμού. Ως απάντηση σε αυτόν τον ισχυρισμό, μπορεί να αναφερθεί απλίός ότι το αριθμητικό στοιχείο για την απασχόληση καθορίστηκε με βάση τις απαντήσεις του κοινοτικού κλάδου παραγωγής στα εριοτηματολόγια. Η απασχόληση στην Κοινότητα για την παραγωγή του ομοειδούς προϊόντος μειώθηκε από 767 το 1992 σε 637 κατά την περίοδο της έρευνας, ήτοι κατά 16,9%. (34) Ελλείψει οποιουδήποτε άλλου επιχειρήματος σχετικά με τη ζημία που υπέστη ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής, το Συμβούλιο επιβεβακόνει τα πορίσματα για τη ζημία, καθώς και το συμπέρασμα ότι ο εν λόγιο κλάδος παραγωγής υπέστη σημαντική ζημία κατά την έννοια του άρθρου 3 του βασικού κανονισμού, όπως αναφέρεται στις αιτιολογικές σκέψεις 38 έως 52 του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό, λαμβανομένιον ιδύος υπόψη των αρνητικών τάσεοον της παραγωγής, της χρησιμοποίησης της παραγωγικής ικανότητας, του μεριδίου αγοράς, των τιμών, της αποδοτικότητας, των επενδύσεων και της απασχόλησης καθόλη την περίοδο που καλύπτει η εξέταση της ζημίας. - 14 VII. ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΖΗΜΙΑΣ (35) To PLEPCI ισχυρίστηκε ότι η Επιτροπή διαπίστωσε μεάοση κατά 3,9% της μέσης σταθμισμένης τιμής πώλησης του κοινοτικού κλάδοι' παραγ<ογής κατά την υπό εξέταση περίοδο, αλλά δεν εξήγησε το ρόλο που έπαιξε σε αυτήν την αρνητική εξέλιξη των τιμών η μείωση της τιμής των πριότων υλ(όν για την παραγωγή του ομοειδούς προϊόντος, υποστηρίζοντας ότι οι τιμές τ(ον πρώτων υλών μειώθηκαν κατά περισσότερο από το εν τρίτο στο διάστημα μεταξύ 1991 και 1993. Επιπλέον, ισχυρίστηκε ότι υπάρχει σύμπποση μεταξύ της εντυπωσιακής πτώσεως των τιμών των πρώτων υλών το 1993 και των απωλειών που υπέστη ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής κατά το εν λόγω έτος. (36) Κατά τη διάρκεια της έρευνας, δεν προέκυψε από τα διαθέσιμα στοιχεία ότι η προβαλλόμενη εξέλιξη των τιμών τιον πρώτιον υλών έπαιξε σημαντικό ρόλο στην τάση των τιμών πώλησης στην κοινοτική αγορά στο διάστημα μεταξύ 1992 και του πρώτου τριμήνου του 1995, ήτοι για ολόκληρη την υπό εξέταση περίοδο. Δεδομένου ότι το PLEPCI δεν παρέσχε πειστικά στοιχεία ή πληροφορίες που να αποδεικνύουν το αντίθετο, αυτός ο ισχυρισμός δεν μπορεί να ληφθεί περαιτέρω υπόψη. (37) Επιπλέον, θα πρέπει να σημειωθεί ότι αντίθετα από την δήλίοση που έκανε το PLEPCI, οποιαδήποτε μείωση του κόστους τιον πρώπον υλών θα έπρεπε να έχει, κατά τον άλφα ή βήτα τρόπο, θετική επίπτωση στην αποδοτικότητα του κοινοτικού κλάδου παραγωγής, δεδομένου ιδίως του γεγονότος ότι οι πριότες ύλες μπορεί να αντιπροσωπεύουν μέχρι το εν τρίτο του συνολικού κόστους παραγωγής του κοινοτικού κλάδου παραγωγής του υπό εξέταση προϊόντος. Εντούτοις, τα πορίσματα που αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη 49 του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό αποδεικνύουν ότι αυτό δεν συνέβη. -15 (38) To PLEPCI ζήτησε επίσης διευκρινίσεις σχετικά με τα πορίσματα της Επιτροπής όσον αφορά τα αποθέματα, τις πωλήσεις και την παραγωγή το>ν καταγγελλόντων παραγωγών στο διάστημα μεταξύ 1994 και της περιόδου της έρευνας, ισχυριζόμενο ότι αποτελεί ασυνέπεια η δήλίοση ότι ο όγκος τοη- πωλήσεων και η παραγωγή του κοινοτικού κλάδου παραγιογής αυξήθηκαν ενο') τα αποθέματα μειώθηκαν κατά την ίδια περίοδο. Όσον αφορά αυτόν τον ισχυρισμό, επιβεβαιώνεται ότι τα αποθέματα σημείοχχιν ελαφριά μείωση στο διάστημα μεταξύ 1994 και της περίοδοι' της έρευνας. Αυτό εξηγείται από το γεγονός ότι οι πωλήσεις που πραγματοποιήθηκαν από τον εν λόγιο κλάδο παραγίογής στην κοινοτική αγορά ήταν, σε γενικές γραμμές, σταθερές (-46 τόνοι), ενώ οι ποιλήσεις που προορίζονταν για εξαγωγή εκτός της Κοινότητας αυξήθηκαν ανάλογα κατά την ίδια χρονική περίοδο. (39) Τέλος, το PLEPCI ισχυρίστηκε ότι δεν είναι δυνατόν να Οειορηθεί ότι οι εισαγωγές που αποτελούν αντικείμενο της έρευνας προκάλεσαν σημαντική ζημία στον κοινοτικό κλάδο παραγωγής, διότι στο διάστημα μεταξύ 1994 και της περιόδου της έρευνας οι τιμές και το μερίδιο αγοράς πον κοινοτικαον παραγωγών αυξήθηκε ενώ οι εισαγωγείς τους οποίους αφορά η έρευνα διαπιστώθηκε ότι έχασαν μερίδιο στην αγορά λόγιο της ελαφριάς αύξησης της τιμής εισαγωγής τους. (40) Σχετικά με το θέμα αυτό, τονίστηκε ότι η εξέταση της ζημίας κάλυψε την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 1992 έως τις 31 Μαρτίου 1995. ήτοι περίοδο άνω των τριών ετών. Ως εκ τούτου, οποιαδήποτε τάση που αφορά μέρος αυτής της περιόδου θα πρέπει να εξεταστεί υπό το φως της συνολικής τάσεως ολόκληρης της υπό εξέταση περιόδου. Δεδομένου ότι - τα συμπεράσματα του PLEPCI βασίζονται μόνο σε περιορισμένη περίοδο εντός της περιόδου εξέτασης της ζημίας, ανεξάρτητα από τη συνολική τάση ολόκληρης της εν λόγω περιόδου, το επιχείρημα του έχει μόνο περιορισμένη αξία. 16- (41) ΕπιβεβαιοΥνεται ότι το μερίδιο αγοράς του κοινοτικού κλάδου παραγωγής αυξήθηκε κατά 0,2%? και ότι οι τιμές σημείωσαν ελαφριά αύξηση κατά την περίοδο της έρευνας σε σύγκριση με το 1994. Εντούτοις, ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής σημείωσε απώλεια μεριδίου στην αγορά και οι τιμές πώλησης μειώθηκαν κατά την περίοδο που εξετάστηκε για τον υπολογισμό της ζημίας, ήτοι από το 1992 ως το τέλος της περιόδου έρευνας, όπιος αναφέρεται στις αιτιολογικές σκέψεις 47 και 48 του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό. Επιπλέον, παρόλο που οι εν λόγιο εισαγωγές έχασαν 1,8% του μεριδίου αγοράς ενώ οι τιμές τους αυξήθηκαν κατά 2,5% κατά την περίοδο της έρευνας σε σχέση με το 1994, θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι στο διάστημα από το 1992 ως την περίοδο της έρευνας, ήτοι καθ'όλη την περίοδο που εξετάστηκε για τον υπολογισμό της ζημίας, το μερίδιο αγοράς κέρδισε 13,8 εκατοστιαίες μονάδες ή αυξήθηκε κατά 46% και η τιμή εισαγωγής μειώθηκε κατά 3,3%?. Ως εκ τούτου, το επιχείρημα τους δεν έγινε αποδεκτό. (42) Δεδομένου ότι δεν υποβλήθηκαν νέα σημαντικά επιχειρήματα όσον αφορά τα πορίσματα στις αιτιολογικές σκέψεις 53 έιος 72 του προσωρινού κανονισμού, επιβεβαιώνεται το προσωρινό συμπέρασμα για την πρόκληση σημαντικής ζημίας στον κοινοτικό κλάδο παραγωγής. 17- VIII. ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ (43) Θα πρέπει να υπενθυμίσουμε, βάσει των αιτιολογικών σκέψειον 73 και επομένων του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό, ότι πραγματοποιήθηκε εκτίμηση των διαφόρων συμφερόντων, συμπεριλαμβανομένων τιον συμφερόντων του κοινοτικού κλάδου παραγωγής, τιον χρησπόν και τιον εισαγωγέων, και ότι δεν διαπιστώθηκαν επιτακτικοί λόγοι για την μη επιβολή μέτρων αντινταμπινγκ. Αντίθετα συνήχθη το συμπέρασμα ότι τα εύλογα συμφέροντα της Κοινότητας απαιτούν να προστατευτεί ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής κατά της αθέμιτης εμπορικής πρακτικής εισαγωγιόν από την Ινδία, Ινδονησία και Ταϊλάνδη που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ. (44) Δεδομένου ότι δεν υποβλήθηκαν νέα επιχειρήματα σχετικά με την ανάλυση του συμφέροντος της Κοινότητας που πραγματοποιήθηκε στον κανονισμό για τον προσωρινό δασμό, επιβεβαιιόνονται τα προσωρινά πορίσματα. IX. ΜΕΤΡΑ ΑΝΤΙΝΤΑΜΠΙΝΓΚ Α. Επίπεδο και μορφή των δασμών (45) Με βάση τα παραπάνω συμπεράσματα για την πρακτική ντάμπινγκ, τη ζημία, την αιτιώδη συνάφεια και το συμφέρον της Κοινότητας, εξετάστηκε η μορφή και το επίπεδο των μέτρων αντινταμπινγκ που θα απαιτηθούν για να εξαλειφθεί η στρέβλο)ση του εμπορίου που προκαλείται από την επιζήμια πρακτική ντάμπινγκ και για να αποκατασταθούν πραγματικοί ανταγιονιστικοί όροι στην κοινοτική αγορά. (46) Δεδομένου ότι το επίπεδο των τιμών που απαιτείται για την εξάλειψη τ<ον επιζήμιων συνεπειών των εισαγωγών είναι υψηλότερο από το περιθιόριο ντάμπινγκ όλων των χωρών που καλύπτονται από την έρευνα, χρησιμοποιήθηκε το περιθώριο ντάμπινγκ για να προσδιορισθεί το επίπεδο των μέτρων. (47) Με βάση τα παραπάνω, πρέπει να επιβληθούν οριστικοί δασμοί υπό μορφή κατ ' αξίαν δασμών. (48) Σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού, δεν είναι δυνατόν να αρχίσει επανεξέταση για τους νέους εξαγιογείς για να προσδιορισθούν τα ατομικά περιθώρια ντάμπινγκ στην εν λόγιο διαδικασία όσον αφορά την Ινδονησία, δεδομένου ότι στην αρχική έρευνα εφαρμόστηκε η μέθοδος της δειγματοληψίας. Εντούτοις, για να εξασφαλιστεί ίση μεταχείριση μεταξύ των νέων εξαγωγέων και τιον εταιρεκόν που συνεργάστηκαν στην παρούσα έρευνα, θεωρείται σκόπιμο να εφαρμοστεί ο μέσος σταθμισμένος δασμός που επιβλήθηκε στις παραπάνω εταιρείες σε όλους τους νέους εξαγωγείς, οι οποίοι θα είχαν κανονικά δικαίωμα να υποβληθούν σε επανεξέταση σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 4. Χ. ΕΙΣΠΡΑΞΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΩΡΙΝΩΝ ΔΑΣΜΩΝ (49) Αόγω των υψηλών περιθωρίων ντάμπινγκ που διαπιστώθηκαν για τους παραγωγούς που πραγματοποίησαν εξαγωγές, καθώς και λόγιο της σημαντικής ζημίας που προκλήθηκε στον κοινοτικό κλάδο παραγιογής, θεωρείται απαραίτητο να εισπραχθούν οριστικά στο επίπεδο των οριστικών δασμιόν τα ποσά που καταβλήθηκαν ως ασφάλεια υπό μορφή προσωρινιόν δασμών αντινταμπινγκ για τις συναλλαγές που acpooouv το υπό εξέταση προϊόν. 19- ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Αρθρο 1 1. Επιβάλλεται οριστικός δασμός στις εισαγωγές υφασμένων σάκων και σακιδίων του τύπου που χρησιμοποιείται για τη συσκευασία αγαθών, όχι πλεκτών, που κατασκευάζονται από λωρίδες ή παρόμοιες μορφές από πολυαιθυλένιο ή από πολυπροπυλένιο, από υφάσματα με βάρος που δεν υπερβαίνει τα 120 g/m2, καταγωγής Ινδίας, Ινδονησίας και Ταϊλάνδης. Το προϊόν που περιγράφεται ανωτέρω υπάγεται στους κωδικούς ΣΟ 6305 32 81, 6305 33 91, ex 3923 21 00 (κωδικός Tarie 39232100*10), ex 3923 29 10 (κωδικός Tarie 39232910*10) και ex 3923 29 90 (κιοδικός Tarie 39232990*10). 2. Στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, το ποσοστό του δασμού που εφαρμόζεται στην καθαρή τιμή "ελεύθερο στα σύνορα της Κοινότητας", πριν τον εκτελωνισμό, είναι το ακόλουθο: (α) 36,0% για σάκους και σακίδια καταγωγής Ινδίας, (πρόσθετος κιοδικός Tarie 8900), με εξαίρεση τις εισαγωγές προϊόντιον που κατασκεύασαν οι ακόλουθες εταιρείες, οι οποίες θα υπόκεινται στους παρακάπο δασμούς: Ινδία: Buildmet Private Ltd Gilt Pack Kanpur Plastipack Neo Sack Ltd Polyspin Polyspin Private Ltd Export Ltd and Shankar Packaging Ltd Aditya Bags (India) Limited TPI India Limited Virgo Polymers (India) Limited Ποσοστό δασμού (%) Πρόσθετος κωδικός Tarie 15,6 0,0 4,3 0,0 13,8 6,1 10,5 10,5 10,5 8944 8945 8946 8947 8948 8949 8424 8424 8424 20 (β) 56,0% για τους σάκους και σακίδια καταγιογής Ινδονησίας (πρόσθετο; κωδικός Tarie 8900), με εξαίρεση τις εισαγιογές προϊόντων που κατασκεύασαν οι ακόλουθες εταιρείες, οι οποίες θα υπόκεινται στους παρακάτω δασμούς: Ινδονησία: Ρ. Τ. Adhi Kara Suryatama Ρ. Τ. Aster Dharma Industri P. T. Hardo Soloplast P. T. Kemilau Indah Permana Ltd P. T. Peiasnal P. T. Poliplas Indah Sejahtera P. T. Simoplas P. T. Wirapetro Ποσοστό δασμού (%) Πρόσθετος Tarie κωδικός 28,3 28,3 28,4 31,0 28,3 38,0 23,5 28,3 ι 8950 8950 8951 8952 8950 8953 8954 8950 (γ) 60,8% για σάκους και σακίδια καταγωγής Ταϊλάνδης (πρόσθετο; κωδικός Tarie 8900), με εξαίρεση τις εισαγωγές προϊόντων που κατασκεύασαν οι ακόλουθες εταιρείες, οι οποίες θα υπόκεινται στους ακόλουθους δασμούς: Ταϊλάνδη: Ποσοστό δασμού Πρόσθετος κωδικός Bangkok Polysack Co Ltd CP Poly-Industry Public Co Ltd Thai Coating Industrial Public Co Ltd Thai Plastic Products Co Ltd Pacific Polysacks Co Ltd (%) 13,2 43,2 21,5 15,8 47,8 Tarie 8955 8956 8958 8959 8094 21 - 3. Με την επιφύλαξη τυχόν διαφορετικής ρυθμίσεως, εφαρμόζονται οι διατάξεις που ισχύουν για τους τελωνειακούς δασμούς. 4. Στις περιπτώσεις που ένα από τα μέρη της Ινδονησίας υποβάλλει αρκετά στοιχεία στην Επιτροπή που να αποδεικνύουν ότι δεν εξήγαγε τα εμπορεύματα που περιγράφονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 κατά την περίοδο της έρευνας, ότι δεν συνδέεται με κανέναν από τους εξαγιογείς ή παραγωγούς που υπόκεινται στα μέτρα που επιβλήθηκαν με τον εν λόγιο κανονισμό και ότι έχει εξάγει τα υπό εξέταση προϊόντα μετά την περίοδο της έρευνας, ή ότι έχει αναλάβει αμετάκλητη συμβατική υποχρέωση για την εξαγωγή σημαντικής ποσότητας στην Κοινότητα, το Συμβούλιο, με απλή πλειοψηφία, μετά από πρόταση της Επιτροπής, καθώς και μετά από διαβουλεύσεις με τη συμβουλευτική επιτροπή, μπορεί να τροποποιήσει το άρθρο 1 παράγραφος 2 σημείο β επιβάλλοντας στο εν λόγιο μέρος τον δασμό που εφαρμόζεται στους συνεργασθέντες παραγιογούς/κξαγωγείς που δεν συμπεριλήφθηκαν στη δειγματοληψία, ήτοι 28,3%. Άρθρο 2 Τα ποσά που έχουν εισπραχθεί ως εγγύηση υπό μορφή προσιορινού δασμού αντινταμπινγκ δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/97 εισπράττονται οριστικούς μέχρι του ύψους του οριστικούς επιβαλλομένου δασμού. Τυχόν ποσά που έχουν εισπραχθεί ως εγγύηση και τα οποία υπερβαίνουν το οριστικό ύψος του δασμού αντινταμπινγκ αποδεσμεύονται. Άρθρο 3 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, Για το Συμβούλιο -22 ISSN 0254-1483 COM(97) 484 τελικό ΕΓΓΡΑΦΑ GR 02 π Αριθ. καταλόγου : CB-CO-97-494-GR-C ISBN 92-78-24874-6 Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L-2985 Λουξεμβούργο - <? ?


title: WRITTEN QUESTION No. 2991/97 by María SORNOSA MARTÍNEZ to the Commission. Ban on hunting and legal protection of the Marjal del Moro (Valencia)

eurovoc_concepts:
Community of Valencia
bird
hunting
hunting regulations
protected area
protected species
protection of animal life
wildlife

formats: html print


title: WRITTEN QUESTION No. 2989/97 by Nikitas KAKLAMANIS to the Commission. Arbitrary measures by Turkey in the Bosphorus

text: C 117/124 FI Euroopan yhteiso¤jen virallinen lehti 16. 4. 98 Komission ja¤senen Neil Kinnockin komission puolesta antama vastaus (4. marraskuuta 1997) Laadittaessa yhteiso¤n suuntaviivoja Euroopan laajuisen liikenneverkon kehitta¤miseksi komissio sitoutui antamaan vuonna 1997 kertomuksen ja tekema¤a¤n tarvittaessa satamahankkeita koskevan ehdotuksen, jossa noudatetaan lentokenttiin sovellettavaa la¤hestymistapaa. Komissio laatii parhaillaan kyseista¤ kertomusta, jonka se toivoo voivansa antaa neuvostolle ja Euroopan parlamentille ennen vuoden 1997 loppua. (98/C 117/158) KIRJALLINEN KYSYMYS E-2989/97 komissiolle esitta¤ja¤(t): Nikitas Kaklamanis (UPE) (1. lokakuuta 1997) Aihe: Turkin mielivaltainen asenne Bosporin salmen suhteen Turkin viranomaisten antamien lausuntojen mukaan Turkki aikoo ryhtya¤ yksipuolisiin toimiin merenkulun valvomiseksi Bosporin ja Dardanellien salmissa. Ta¤ma¤ on hera¤tta¤nyt na¤ra¤a¤ jopa turkkilaisissa merenkulkupii- reissa¤, jotka toivoisivat kysymykseen kansainva¤lista¤ ratkaisua. Kansainva¤linen merenkulkuja¤rjesto¤ IMO on myo¤s ilmaissut tyytyma¤tto¤myytensa¤ Turkin hallituksen asentee- seen, joka va¤a¤ja¤a¤ma¤tta¤ vie aluetta kohti vakavaa kriisia¤. Toinen esimerkki Turkin viranomaisten omavaltaisesta ka¤yto¤ksesta¤: Bosporin salmen kautta kulkevia laivoja on alettu tarkastaa vena¤la¤isen S-300-puolustusja¤rjestelma¤n lo¤yta¤miseksi. Kyproksen tasavalta on tilannut puolus- tusja¤rjestelma¤n ja aikoo asentaa sen suojaamaan saarta Turkin kyltyma¤tto¤mia¤ valtapyrkimyksia¤ vastaan. Voiko komissio kertoa mielipiteensa¤ turkkilaisten mielivaltaisesta asenteesta, joka pyrkii muuttamaan salmien nykyista¤ tilannetta, ja voiko komissio ilmoittaa miten se reagoisi, jos Turkki toteuttaisi ta¤llaisen laittoman toimenpiteen? Komission ja¤senen Hans Van den Broekin komission puolesta antama vastaus (24. lokakuuta 1997) Komission hankkimien tietojen mukaan Turkin viranomaiset eiva¤t suunnittele toimia, joiden tarkoitus olisi muuttaa merenkulun valvontaa Bosporin ja Dardanellien salmissa. (98/C 117/159) KIRJALLINEN KYSYMYS E-2998/97 komissiolle esitta¤ja¤(t): Glyn Ford (PSE) (1. lokakuuta 1997) Aihe: Turkki ja sananvapaus Kun otetaan huomioon komission tuorein tiedonanto (KOM(97)0394), jossa kehotetaan tekema¤a¤n mahdollisim- man laajaa yhteistyo¤ta¤ ihmisoikeuksien jne. parantamiseksi tyo¤skentelevien eurooppalaisten ja ennen kaikkea turkkilaisten kansalaisja¤rjesto¤jen kanssa, onko komissio tietoinen Turkin sisa¤ministerio¤n tammikuussa 1997 pa¤iva¤tysta¤ asiakirjasta (n:o B05HID0000073/472), jolla ka¤ynnisteta¤a¤n ohjelma, joka haittaa ihmisoikeuksista raportoivien kansalaisja¤rjesto¤jen toimintaa? Mita¤ takeita komissio voi antaa siita¤, etta¤ ta¤ma¤ ei ena¤a¤ ole Turkin hallituksen politiikka?


title: WRITTEN QUESTION No. 3034/97 by Amedeo AMADEO to the Commission. SLIM: a Pilot Project

eurovoc_concepts:
EC Directive
EU control
EU law - national law
application of EU law
national implementing measure
single market

text: C 134/62 EN Official Journal of the European Communities 30. 4. 98 The intergovernmental conference, after examining this possibility, agreed to add, in the Amsterdam Treaty, a paragraph 1 to Article F of the Treaty on European Union stipulating that the Union was founded on the principles of freedom, democracy, respect for human rights and fundamental freedoms and the rule of law, principles which were common to the Member States. This Article comes on top of paragraph 2 of Article F of the Treaty on European Union, under which the Union (cid:145)shall respect fundamental rights, as guaranteed by the European Convention on the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms. (cid:146). Moreover, a new Article F. 1 was inserted into the Treaty on European Union and a new Article 236 into the EC Treaty on the measures to be taken if a Member State is in breach of the principles on which the Union is founded. Under the new Article 6a, the Council can take any necessary measures to combat discrimination based on sex, race or ethnic origin, religion or convictions, a handicap, age or sexual orientation. (98/C 134/77) WRITTEN QUESTION E-3034/97 by Amedeo Amadeo (NI) to the Commission (1 October 1997) Subject: SLIM: a Pilot Project With reference to the Commission Communication to the Council and the European Parliament › Simpler legislation for the internal market (SLIM): a pilot project (COM(96) 0204 final), will the Commission adopt an incisive and vigorous approach to monitoring the Member States(cid:146) transposal and application of Community legislation with the specific aim of preventing the cohesion of the Community market from being undermined, either by an inadequate level of transposal into national legislation, or by other factors? Answer given by Mr Monti on behalf of the Commission (17 November 1997) The proper enforcement of common rules across the entire single market is the major priority of the Commission, as set out in Chapter 5. 1 of its communication to the Parliament and the Council on the impact and effectiveness of the single market (1). The simplification of Community directives was also highlighted as an area for priority action. The Commission followed up its report on the single market by means of an action plan for the single market (2) which was endorsed by the European Council. The first of four strategic objectives contained in the Commission(cid:146)s action plan is (cid:145)Making the rules more effective(cid:146). It contains five actions to put agreed single market legislation into force, establish a framework for enforcement and problem-solving, provide better access for business to the right information, simplify and improve national and Community rules and tackle weaknesses in the existing legal framework. The first action required Member States to provide by 1 October 1997 a detailed timetable showing their programmes of transposition to tackle urgently all delays and to ensure that transposition deadlines falling due before 1 January 1999 are respected. Almost all the Member States have now provided these timetables. The Commission will be monitoring Member States(cid:146) performance against these timetables. (1) COM(96) 520 final. (2) Communication of the Commission to the European Council, CSE(97) 1 final


title: WRITTEN QUESTION No. 3030/97 by Amedeo AMADEO to the Commission. Human Rights

eurovoc_concepts:
European Convention on Human Rights
Treaty on European Union
anti-discriminatory measure
charter on human rights
democracy
fundamental rights
human rights

text: 30. 4. 98 EN Official Journal of the European Communities C 134/61 (98/C 134/75) WRITTEN QUESTION E-3029/97 by Amedeo Amadeo (NI) to the Commission (1 October 1997) Subject: Human Rights The Commission(cid:146)s policy, set out in (cid:145)The European Union and the External Dimension of Human Rights Policy(cid:146) (CES 0474/97) (1), lacks clear, strategic guidelines for the implementation of a coherent human rights policy. The Economic and Social Committee has the impression that EU policy to date has been determined on a case-by-case basis. Will the Commission follow three lines of action to consolidate the external aspects of the EU(cid:146)s human rights policy: 1. accession by the EU to the European Convention for the protection of human rights and fundamental freedoms; 2. the creation of a European (cid:145)Bill of Rights(cid:146); 3. the inclusion of certain specific human rights clauses in the Protocol attached to the Maastricht Treaty? (1) OJ C 206, 7. 7. 1997, p. 117. (98/C 134/76) WRITTEN QUESTION E-3030/97 by Amedeo Amadeo (NI) to the Commission (1 October 1997) Subject: Human Rights With reference to (cid:145)The European Union and the External Dimension of Human Rights Policy(cid:146) (CES-0474/97) (1), will the Commission insert several specific human rights clauses in the Protocol attached to the Maastricht Treaty? (1) OJ C 206, 7. 7. 1997, p. 117. Joint answer to Written Questions E-3029/97 and E-3030/97 given by Mr Van den Broek on behalf of the Commission (17 October 1997) The Commission draws the Honourable Member’s attention to the fact that it has for some considerable time adopted a coherent approach on human rights, in particular as regards the aspects they raised. In 1991 it put a communication before the Council to obtain a negotiating mandate defining the arrangements for the Community’s accession to the European Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms. This initiative, actively supported by Parliament, prompted the Council to ask the Court of Justice in April 1994 to rule on whether accession was compatible with the Treaty establishing the Community. On 28 March 1996 the Court ruled that, as Community law stood, the Community did not have the competence to accede to the Convention. In its grounds it said that given the act’s constitutional scope and its implications for the Community institutions it went beyond the limits of Article 235 and could not be implemented by amending the Treaty


title: Talous- ja sosiaalikomitean lausunto aiheesta "Ehdotus neuvoston direktiiviksi vesipolitiikkaan liittyvien yhteisön toimien kehyksestä"

eurovoc_concepts:
EU law
environmental policy
environmental protection
water management

formats: html pdfa1b print