title: WRITTEN QUESTION No. 3047/98 by Dietrich ELCHLEPP to the Commission. Criticism of the German power supply law

eurovoc_concepts:
Germany
State aid
control of State aid
electrical energy
electricity supply
energy production
international competition
renewable energy
single market
wind energy

text: C 142/76 Official Journal of the European Communities EN 21. 5. 1999 (1999/C 142/092) WRITTEN QUESTION E-3045/98 by José Apolinário (PSE) to the Commission (8 October 1998) Subject: Framework directive on noise With regard to the preparation of a framework directive on noise, can the Commission tell me what its guidelines are with regard to this (urgently required) possible initiative, and the timetable envisaged for its taking concrete form? Answer given by Mrs Bjerregaard on behalf of the Commission (17 December 1998) The Commission was able to announce at the conference on the Community future noise policy held in Copenhagen on 7 September 1998 that it would prepare a draft directive on environmental noise as soon as possible. The Commission is already working with groups of experts on environmental noise to provide position papers that could form the basis of the technical content of the framework directive in question. Results are expected in 1999. (1999/C 142/093) WRITTEN QUESTION P-3047/98 by Dietrich Elchlepp (PSE) to the Commission (2 October 1998) Subject: Criticism of the German power supply law 1. Is it true that, in a letter to German Economic Affairs Minister Günter Rexrodt, EU Commissioner Karel Van Miert has criticised the German rules on power supply remuneration for disrupting competition in the EU? Does the Commission realise that in making such a statement, it comes into conflict both with the EU 2. Directive for the internal market in electricity and with its own strategy, set out in the White Paper on renewable energy sources, of doubling the proportion of non-polluting sources − solar energy, wind, hydroelectric power and biomass − by 2010? 3. How does the Commission assess the statement that German supply remuneration arrangements could disrupt competition among power producers and end the practise of passing on any additional costs in a liberalised power market to customers, when the separation of supply and transport networks, on the one hand, and power production, on the other, is the very hallmark of a liberalised power market? 4. Does the Commission not know that the German power supply law amended in spring 1998 clearly places the sale and remuneration obligation on network operators and that the latter can reflect the costs in usage charges, so that competition between power producers is not disrupted in any way? 5. What objective grounds can the Commission give to support the claim that the statutory minimum price for wind power in Germany − currently 16,79 Pfennig per kilowatt-hour − represents ‘over- compensation’? Does the Commission not know that a scientific measurement and evaluation programme carried out by German Government departments calculated average costs to be 16,60 Pfennig/kWh and that over the next few years, because of the link with average prices, supply remuneration in Germany will fall by 30 % to 14-15 Pfennig per kWh anyway?


title: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2121/98 z dnia 2 października 1998 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzeń Rady (EWG) nr 684/92 i (WE) nr 12/98 w zakresie dokumentów dla przewozu osób autokarem i autobusemTekst mający znaczenie dla EOG.

eurovoc_concepts:
bus
carriage of passengers
international road transport
transport licence
vehicle documents

formats: html pdf print

text: 142 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 07/t. 4 31998R2121 L 268/10 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 3. 10. 1998 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 2121/98 z dnia 2 października 1998 r. ustanawiające szczególowe zasady stosowania rozporządzeń Rady (EWG) nr 684/92 i (WE) nr 12/98 w zakresie dokumentów dla przewozu osób autokarem i autobusem (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 684/92 z dnia 16 marca 1992 r. w sprawie wspólnych zasad międzynarodo- wego przewozu osób autokarem i autobusem (1), zmienione rozporządzeniem (WE) nr 11/98 (2), w szczególności jego art. 2 pkt 3. 4 art. 2 i art. 5 ust. 4, art. 6 ust. 2, art. 11 ust. 5 oraz art. 13 ust. 3, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 12/98 z dnia 11 grudnia 1997 r. ustanawiające warunki świadczenia w Pań- stwach Czlonkowskich uslug krajowego drogowego transportu pasażerskiego przez przewoźników obcych (3), w szczególności jego art. 6 ust. 2 i 3 oraz art. 7 ust. 1, po konsultacji z komitetem utworzonym zgodnie z art. 10 roz- porządzenia (WE) nr 12/98, a także mając na uwadze, co następuje: Artykul 4 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 684/92 sta- nowiący, że przewozy regularne i niektóre specjalne przewozy regularne wymagają uzyskania zezwolenia. 684/92 odnośnie do dokumentów wymaganych w mię- dzynarodowych przewozach pasażerskich (4), zmienione Aktem Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji; wspom- niane rozporządzenie zostalo zmienione rozporządze- niem (EWG) nr 2944/93 (5) w celu ujednolicenia, ze względu na konieczność uproszczenia, dokumentów kontrolnych dla przewozów wahadlowych z zakwatero- waniem oraz dla przewozów pozarozkladowych. Rozporządzenie (WE) nr 11/98 znioslo koncepcję prze- wozów wahadlowych i uprościlo definicję przewozów pozarozkladowych poprzez uchylenie koncepcji pozos- talych przewozów pozarozkladowych. Niezbędne jest ujednolicenie, w celu uproszczenia, for- mularza podróży dla międzynarodowych przewozów pozarozkladowych i pozarozkladowych przewozów kabotażowych, określonych w rozporządzeniu (WE) nr 12/98. Formularz podróży, stosowany jako dokument kon- trolny w ramach specjalnych regularnych przewozów kabotażowych, musi być skompletowany w formie mie- sięcznej deklaracji. (6) (7) (8) Artykul 11 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia stano- wiący, że przewozy poza rozkladowe mogą być wyko- nywane z zastosowaniem formularza podróży. Artykul 13 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia stano- wiący, że przewozy na wlasny rachunek wymagają uzys- kania zaświadczenia. (9) W celu zapewnienia przejrzystości i uproszczenia, wszystkie wzorcowe dokumenty ustanowione rozporzą- dzeniem (EWG) nr 1839/92 zostaną dostosowane do nowych ram regulacyjnych dotyczących międzynarodo- wych przewozów autokarowych i autobusowych i roz- porządzenie zostanie zastąpione niniejszym rozporzą- dzeniem. Należy również ustanowić zasady wykorzystania formu- larzy podróżnych, określonych w art. 11 wspomnianego rozporządzenia, oraz sposobów przekazywania zaintere- sowanym Państwom Czlonkowskim nazwy przewoź- ników świadczących takie uslugi informacji dotyczą- cych punktów polączeń na trasie przejazdu. i Komisja przyjęla rozporządzenie (EWG) nr 1839/92 z dnia 1 lipca 1992 r. ustanawiające szczególowe zasady dotyczące stosowania rozporządzenia Komisji (EWG) nr (10) Państwa Czlonkowskie potrzebują czasu na wydrukowa- nie i rozprowadzenie nowych dokumentów. (11) Przewoźnicy powinni móc nadal korzystać z doku- mentów przewidzianych rozporządzeniem (EWG) nr (EWG) nr 2454/ 1839/92 i rozporządzeniem Komisji 92 (6), z odpowiednimi zmianami, gdy będzie to konieczne, uwzględniającymi przepisy rozporządzenia (EWG) nr 684/92 i (WE) nr 12/98, (1) (2) (3) (4) (5) (1) Dz. U. L 74 z 20. 3. 1992, str. 1. (2) Dz. U. L 4 z 8. 1. 1998, str. 1. (3) Dz. U. L 4 z 8. 1. 1998, str. 10. (4) Dz. U. L 187 z 7. 7. 1992, str. 5. (5) Dz. U. L 266 z 27. 10. 1993, str. 2. (6) Dz. U. L 251 z 29. 8. 1992, str. 1. 07/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 143 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: ROZDZIAL I DOKUMENT KONTROLNY — FORMULARZ PODRÓŻY Artykul 1 Dokument kontrolny – formularz podróży dla pozaroz- 1. kladowych przewozów, określonych w art. 2 pkt 3. 1 rozporzą- dzenia (EWG) nr 684/92, jest zgodny ze wzorem zamieszczo- nym w zalączniku I do niniejszego rozporządzenia. Dokument kontrolny – formularz podróży dla pozaroz- 2. kladowych przewozów, określonych w art. 2 pkt 3 rozporzą- dzenia (WE) nr 12/98, będzie zgodny ze wzorem zamieszczo- nym w zalączniku I do niniejszego rozporządzenia. Formularze podróży będą mieć formę zeszytów zawie- 3. rających 25 wyrywanych formularzy z kopią. Każdy zeszyt będzie opatrzony numerem. Formularze będą również numero- wane od 1 do 25. Okladka zeszytu będzie zgodna ze wzorem zamieszczonym w zalączniku II do niniejszego rozporządzenia. Państwo Czlonkowskie podejmie wszystkie niezbędne środki, by dostosować niniejsze wymogi do skomputeryzowanego przetwarzania formularzy podróży. Artykul 2 1. Zeszyt przewidziany w art. 1. ust. 3, wydawany jest w imieniu przewoźnika i nie może być przekazywany osobom trzecim. 2. Przed wyjazdem, dla każdego przejazdu przewoźnik lub kierowca wypelnia czytelnym, nieusuwalnym pismem formu- larz podróży wraz kopią. Formularz zachowuje ważność przez caly okres podróży. Oryginal formularza pozostaje w pojeździe w ciągu calej 3. podróży, której dotyczy. Kopia jest przechowywana w siedzibie przedsiębiorstwa. Przewoźnik odpowiada za przechowywanie formularzy 4. podróży. Artykul 3 W przypadku pozarozkladowych przewozów międzynarodo- wych wykonywanych przez grupę przewoźników dzialających w imieniu tego samego kontrahenta, i które obejmują korzysta- nie przez podróżujących na trasie z polączeń wykonywanych przez innego przewoźnika z tej samej grupy, oryginal formula- rza podróży znajduje się w pojeździe przewożącym pasażerów. Kopia formularza podróży jest przechowywana w siedzibie każdego z przewoźników. Artykul 4 2. W przypadku specjalnych regularnych przewozów kabo- tażowych, na podstawie art. 3 rozporządzenia (WE) nr 12/98, formularz podróży, określony w zalączniku I do niniejszego rozporządzenia, będzie kompletowany w formie miesięcznej deklaracji i przekazywany przez przewoźnika wlaściwym orga- nom lub instytucjom Państwa Czlonkowskiego, w którym przewoźnik podjąl i prowadzi dzialalność gospodarczą, zgod- nie z procedurami ustanowionymi przez te organy lub instytu- cje. Artykul 5 Formularz podróży pozwoli posiadaczowi na przeprowadzenie, w trakcie pozarozkladowego sporadycznego przewozu między- lokalnych wycieczek w Państwie Czlonkowskim narodowego, innym niż państwo, w którym przewoźnik podjąl dzialalność gospodarczą, zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 12 akapit drugi (EWG) nr 686/92. Lokalne wycieczki są wpisywane do formularzy podróży przed wyjaz- dem pojazdu na trasę wycieczki. Oryginal formularza znajduje się w pojeździe przez czas trwania lokalnej wycieczki. rozporządzenia Artykul 6 Dokument kontroli okazywany jest na żądanie stosownego urzędnika. ROZDZIAL II ZEZWOLENIA Artykul 7 1. Wnioski o zezwolenie na wykonywanie przewozów regu- larnych i regularnych przewozów specjalnych wymagających uzyskania pozwolenia są zgodne ze wzorem przedstawionym w zalączniku III. 2. Wnioski o zezwolenie zawierają następujące informacje: a) harmonogram; b) stawki oplat; c) poświadczoną, zgodną licencji wspólnotowej na odplatny międzynarodowy przewóz osób autokarowy i autobusowy, przewidzianą w art. 3a roz- porządzenia (EWG) nr 684/92; oryginalem kopię z d) informację dotyczącą rozmiaru przewozu, rodzaju i którego ubiegający planuje się podjąć w przypadku wnio- sku o rozpoczęcie dzialalności przewozowej, lub którego się podjąl w przypadku wniosku o przedlużenie zezwole- nia; 1. Kopie formularzy podróży, stosowane jako dokumenty kontrolne pozarozkladowych przewozów kabotażowych, na podstawie art. 6 rozporządzenia (WE) nr 12/98, zostaną prze- kazane przez przewoźnika wlaściwym organom lub instytu- cjom Państwa Czlonkowskiego, w którym przewoźnik podjąl i prowadzi dzialalność gospodarczą, zgodnie z procedurami ustanowionymi przez te organy lub instytucje. e) mapę we wlaściwej skali, na której zaznaczono trasę i punkty postojów, na których pasażerowie będą wsiadać lub wysiadać z pojazdu; f) rozklad jazdy, który pozwoli zweryfikować zgodność z prawodawstwem Wspólnoty dotyczącym okresu prowadze- nia pojazdu oraz odpoczynku kierowcy. 144 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 07/t. 4 Skladający wniosek zamieszczą w nim wszelkie dodat- 3. kowe informacje, jakie uznają za stosowne lub jakich zażąda organ wydający. ROZDZIAL V POSTANOWIENIA PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE Artykul 8 Zezwolenia są zgodne ze wzorem zamieszczonym w 1. zalączniku IV. 2. We wszystkich pojazdach dokonujących przewozu na podstawie zezwolenia znajduje się oryginal zezwolenia lub jego kopia poświadczona przez organ wydający. ROZDZIAL III ZAŚWIADCZENIA Artykul 9 Zaświadczenia wymagane w związku czynnościami prze- 1. wozowymi prowadzonymi na wlasny rachunek, określone art. 2 pkt 4 rozporządzenia (EWG) nr 684/92, są zgodne ze wzo- rem zamieszczonym w zalączniku V do niniejszego rozporzą- dzenia. 2. Przedsiębiorstwa występujące z wnioskiem o wydanie zaświadczenia dostarczą organom wydającym dowód lub zapewnienie, że spelnione są warunki ustanowione w art. 2 pkt 4 rozporządzenia (EWG) nr 684/92. 3. W każdym pojeździe dokonującym przewozu, który wymaga zaświadczenia, przez okres trwania podróży, znajduje się zaświadczenie lub poświadczona za zgodność z oryginalem kopia, które okazuje się na żądanie wlaściwych urzędników. 4. Zaświadczenia są ważne przez okres nie dluższy niż 5 lat. Artykul 11 Rozporządzenie (EWG) nr 1839/92 traci moc z dniem 31 grudnia 1999 r. Artykul 12 Państwa Czlonkowskie mogą przyjmować stosowanie formula- rzy podróży, wniosków o zezwolenie, zezwoleń i zaświadczeń sporządzonych zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 1839/92 i rozporządzeniem (EWG) nr 2454/92 nie dlużej niż do 31 grudnia 1999 r. pod warunkiem, że zostaną odpowiednio, w sposób czytelny i niemożliwy do usunięcia zmienione tak, aby odpowiadać wymaganiom rozporządzenia (EWG) nr 684/92, (WE) nr 12/98 i niniejszego rozporządzenia. Pozostale Państwa Czlonkowskie akceptują takie dokumenty na swym terytorium do 31 grudnia 1999 r. Artykul 13 Państwa Czlonkowskie podejmą niezbędne środki, w celu wprowadzenia w życie niniejszego rozporządzenia i niezwlocz- nie powiadomią o tym Komisję. ROZDZIAL IV PRZEKAZYWANIE DANYCH STATYSTYCZNYCH Artykul 10 Artykul 14 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europej- skich. Dane dotyczące przewozowych czynności kabotażowych, określonych w art. 7 rozporządzenia (WE) nr 12/98, prezento- wane są w formie tabelarycznej, zgodnej ze wzorem zamie- szczonym w zalączniku VI do niniejszego rozporządzenia. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 11 grudnia 1998 r. , z wyjątkiem art. 1 ust. 2, art. 4 i art. 10, które stosuje się od dnia 11 czerwca 1999 r. Niniejsze rozporządzenie wiąże w calości Państwach Czlonkowskich. i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Sporządzono w Brukseli, dnia 2 października 1998 r. W imieniu Komisji Neil KINNOCK Czlonek Komisji ZALĄCZNIK I 07/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 147 ZALĄCZNIK II (Papier w formacie A4) Strona tytulowa Dokument należy sporządzić w języku urzędowym lub w jednym z urzędowych języków Państwa Czlonkowskiego, w którym przewoźnik podjąl i prowadzil dzialalność gospodarczą PANSTWO WYSTAWIAJĄCE — Międzynarodowy symbol identyfikacyjny — (1) Wlaściwy organ. ZESZYT nr … formularzy podróży: a) dla pozarozkladowych międzynarodowych przewozów autokarowych i autobusowych między Państwami Czlonkowskimi, wystawiony na podstawie rozporządzenia (EWG) nr 684/92 b) dla pozarozkladowych przewozów autokarowych i autobusowych w formie kabotażu, wykonywanych w Państwie Czlonkowskim innym niż kraj, w którym przewoźnik podjąl dzialalność gospodarczą, wysta- wiony na podstawie rozporządzenia (WE) nr 12/98 dla:. (Nazwisko i imię lub firma przewoźnika). (Pelny adres, numer telefonu i faksu). (Miejscowość i data wydania). (Podpis i pieczęć organu wydającego) (1) Austria (A), Belgia (B), Dania (DK), Finlandia (FIN), Francja (F), Niemcy (D), Grecja (GR), Irlandia (IRL), Wlochy (I), Luksemburg (L), Niderlandy (NL), Portugalia (P), Hiszpania (E), Szwecja (S), Wielka Brytania (UK). 148 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 07/t. 4 Druga strona Dokument należy sporządzić w języku urzędowym lub w jednym z urzędowych języków Państwa Czlonkowskiego, w którym przewoźnik podjąl i prowadzil dzialalność gospodarczą Ważna uwaga A. PRZEPISY OGÓLNE DOTYCZĄCE MIĘDZYNARODOWYCH PRZEWOZÓW POZAROZKLADOWYCH I PRZE- WOZÓW POZAROZKLADOWYCH W FORMIE KABOTAŻU 1. Artykul 11 ust. 1 i art. 4 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 648/92 i art. 6 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 12/98 stanowią, że pozarozkladowe przewozy będą wykonywane z zastosowaniem dokumentu kontrolnego — formularza podróży. 2. Przepisy, określone w poprzednim akapicie, określają przewozy pozarozkladowe jako uslugi, „które nie podle- gają definicji regularnych przewozów, w tym specjalnych przewozów regularnych i których glówną cechą jest to, iż dotyczą przewozu grup utworzonych z inicjatywy klientów lub samego przewoźnika”. Przewozy regularne to „przewozy polegające na przewozie pasażerów w określonych, regularnych terminach po ustalonych trasach; pasażerowie zabierani są i wysiadają we wcześniej określonych punktach postoju pojazdu. Z regularnych przewozów mogą korzystać wszyscy, pod warunkiem, tam gdzie to konieczne, obo- wiązkowej rezerwacji miejsc”. Na regularny charakter przewozów nie ma wplywu jakiekolwiek dostosowanie warunków realizacji przewozu. Niezależnie od tego, przez kogo są organizowane, przewozy które polegają na przewozie określonych kategorii pasażerów z wykluczeniem innych pasażerów, i o ile takie przewozy wykonywane są zgodnie z warunkami określonymi w punkcie 1. 1. , uważa się za przewozy regularne. Takie przewozy określa się terminem „przewozy regularne specjalne”. Przewozy regularne specjalne obejmują: a) przewóz pracowników pomiędzy miejscem pracy a miejscem zamieszkania; b) przewóz uczniów i studentów do i z zakladów ksztalcenia; c) przewóz żolnierzy i ich rodzin pomiędzy państwem pochodzenia a miejscem zakwaterowania. Fakt, że specjalne przewozy mogą ulegać zmianom wedlug potrzeb użytkowników, nie ma wplywu na ich zaklasyfikowanie jako przewozy regularne. 3. Formularz podróży jest ważny przez caly okres podróży. 4. Licencja wspólnotowa i formularz podróży uprawniają posiadacza to wykonywania: a) międzynarodowych pozarozkladowych przewozów autobusowych lub autokarowych między dwoma lub większą liczbą Państw Czlonkowskich; b) pozarozkladowych przewozów w formie kabotażu w Państwie Czlonkowskim innym niż kraj, w którym przewoźnik podjąl dzialalność gospodarczą. 5. Formularz podróży wypelniany jest w dwóch egzemplarzach przez przewoźnika lub kierowcę przed rozpoczę- ciem każdego przewozu. Kopia formularza podróży pozostaje w przedsiębiorstwie. Kierowca zatrzymuje orygi- nal w pojeździe w ciągu calej podróży i okazuje go na żądanie wlaściwych urzędników. 6. Z chwilą zakończenia podróży, której dotyczy formularz podróży, kierowca zwróci go do przedsiębiorstwa, które go dostarczylo. Przewoźnik ponosi odpowiedzialność za przechowywanie dokumentów. Są one wypel- niane w sposób czytelny i nieusuwalny. 07/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 149 Strona trzecia B. PRZEPISY SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE MIĘDZYNARODOWYCH PRZEWOZÓW POZAROZKLADOWYCH 1. Artykul 2 akapit drugi punkt 3. 1 rozporządzenia (EWG) nr 684/92 stanowi, że organizacja równoleglych lub czasowych przewozów, porównywalnych do istniejących linii przewozowych i obslugujących tę samą klientelę, wymaga uzyskania zezwolenia. 2. Przewoźnicy mogą przewozić lokalne wycieczki w Państwie Czlonkowskim innym niż państwo, w którym przewoźnik podjąl dzialalność gospodarczą w przypadku międzynarodowych przewozów okazjonalnych. Takie lokalne wycieczki są przeznaczone wylącznie dla zamiejscowych pasażerów wcześniej przewożonych przez tego samego przewoźnika w ramach międzynarodowego przewozu okazjonalnego. Odbywają się one tym samym pojazdem lub pojazdem należącym do tego samego przewoźnika lub grupy przewoźników. 3. W przypadku lokalnych wycieczek formularz podróży musi zostać wypelniony przed wyjazdem pojazdu na trasę wycieczki, której dotyczy. 4. W przypadku międzynarodowych przewozów pozarozkladowych wykonywanych przez grupę przewoźników dzialających w imieniu tego samego klienta i ewentualnie na rzecz pasażerów korzystających w drodze z polą- czeń oferowanych przez innego przewoźnika z tej samej grupy, oryginal formularza podróży znajduje się w pojeździe przewożącym pasażerów. Kopia formularza podróży przechowywana jest w siedzibie każdego prze- woźnika, którego dotyczy. C. PRZEPISY DOTYCZĄCE POZAROZKLADOWYCH PRZEWOZÓW W FORMIE KABOTAŻU 1. Pozarozkladowe przewozy w formie kabotażu podlegają, o ile przepisy wspólnotowe nie stanowią inaczej, obo- wiązującym przepisom ustawowym, wykonawczym i administracyjnym przyjmującego Państwa Czlonkow- skiego w następujących dziedzinach: a) stawki i zasady regulujące umowy transportowe; b) waga i wymiary pojazdów drogowych. Taka waga i wymiary mogą, tam gdzie wlaściwe, przekraczać te, które są stosowane w Państwie Czlonkowskim, w którym przewoźnik prowadzi dzialalność, lecz w żadnym razie nie mogą przekraczać limitów wagi i wymiarów wymienionych w świadectwie dopuszczenia pojazdu do ruchu; c) wymagania dotyczące przewozu niektórych kategorii pasażerów, a mianowicie uczniów, dzieci i osób o ograniczonej zdolności poruszania się; d) okres prowadzenia pojazdu i odpoczynek kierowcy; e) podatek od wartości dodanej (VAT) od uslug przewozowych. W tej dziedzinie art. 21 ust. 1 lit. a) dyrek- tywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Czlonkow- skich dotyczących podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: jednolite pod- stawy naliczania podatku (1), zmienionej dyrektywą 96/95/WE (2), stosuje do uslug określonych w art. 1 niniejszego rozporządzenia. 2. Normy techniczne dotyczące konstrukcji i wyposażenia pojazdów, którym muszą odpowiadać pojazdy wyko- rzystywane do kabotażowych czynności przewozowych, są zgodne z normami ustanowionymi dla pojazdów dopuszczonych do ruchu w transporcie międzynarodowym. 3. Państwa Czlonkowskie stosują przepisy prawa krajowego, określone w wyżej wymienionych ust. 1. i 2. , w sto- sunku do przewoźników nie mających stalej siedziby w Państwie Czlonkowskim na tych samych warunkach co do swych wlasnych obywateli, aby skutecznie zapobiegać wszelkim formom jawnej lub ukrytej dyskryminacji ze względu na przynależność państwową lub miejsce podjęcia i prowadzenia dzialalności gospodarczej. 4. W przypadku pozarozkladowych przewozów w formie kabotażu, formularze podróży przekazywane są przez przewoźnika wlaściwego organu lub instytucji Państwa Czlonkowskiego, w którym przewoźnik podjąl i prowa- dzi dzialalność gospodarczą, zgodnie z procedurami ustanowionymi przez ten organ lub instytucję (3). 5. W przypadku specjalnych regularnych przewozów w formie kabotażu, formularze podróży skladane są w for- mie miesięcznego zestawienia i przekazywane przez przewoźnika wlaściwemu organowi lub instytucji Państwa Czlonkowskiego, w którym mieści się siedziba przewoźnika, zgodnie z procedurami ustanowionymi przez ten organ lub instytucję. (1) Dz. U. L 145 z 13. 6. 1997, str. 1. (2) Dz. U. L 338 z 28. 12. 1996, str. 89. (3) Wlaściwe wladze Państw Czlonkowskich mogą uzupelnić pkt 4 o szczególowe dane dotyczące wladzy odpowiedzialnej za odbiór for- mularzy podróży i procedurę przesylania informacji. 150 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 07/t. 4 ZALĄCZNIK III Strona tytulowa (Bialy papier w formacie A4) Dokument należy sporządzić w języku urzędowym lub w jednym z urzędowych języków Państwa Czlonkowskiego, w którym przewoźnik podjąl i prowadzi dzialalność gospodarczą WNIOSEK O UDZIELENIE ZEZWOLENIA (1): ROZPOCZĘCIE REGULARNYCH PRZEWOZÓW n ROZPOCZĘCIE SPECJALNYCH REGULARNYCH PRZEWOZÓW (2) n PRZEDLUŻENIE ZEZWOLENIA NA PRZEWÓZ n autokarem lub autobusem między Państwami Czlonkowskimi zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 684/92 do. (Wlaściwy organ) 1. Nazwisko i imię lub firma skladającego wniosek oraz, gdzie wlaściwe, przewoźnika zarządzającego w przypadku stowarzyszenia (kartelu):. 2. Przewozy wykonywane (1) n przez przedsiębiorstwo jako czlonek stowarzyszenia (kartelu) n w charakterze podwykonawcy n 3. Nazwa i adres przewoźnika, stowarzyszonego przewoźnika (przewoźników) nawców) (3) (4) lub podwykonawcy (podwyko- 3. 1. tel. :. 3. 2. tel. :. 3. 3. tel. :. 3. 4. tel. :. (1) Rubryki należy odpowiednio zaznaczyć lub wypelnić. (2) Specjalne przewozy regularne nieobjęte kontraktem pomiędzy organizatorem a przewoźnikiem. (3) W każdym przypadku należy wskazać, czy mamy do czynienia z czlonkiem stowarzyszenia czy podwykonawcą. (4) Zalączyć listę, jeśli to wlaściwe. 07/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 151 (Druga strona wniosku o zezwolenie lub przedlużenia zezwolenia) 4. W przypadku specjalnych przewozów regularnych: 4. 1. Kategoria pasażerów:. 5. Okres obowiązywania zezwolenia lub data, w której wykonywanie przewozów ma się zakończyć:. 6. Glówna trasa przewozu (podkreślić punkty, w których zabiera się pasażerów):. 7. Okres dzialania:. 8. Częstotliwość (codziennie, raz w tygodniu itp. ):. 9. Stawki oplat:. Zalącznik dolączony 10. Zalączyć rozklad jazdy, by umożliwić weryfikację zgodności z prawodawstwem Wspólnoty dotyczącym okresu pro- wadzenia pojazdu i odpoczynku kierowcy. 11. Liczba żądanych zezwoleń lub kopii zezwoleń (1):. 12. Dodatkowe informacje:. 13. (Miejscowość i data). (Podpis wnioskodawcy) (1) Skladającemu wniosek zwraca się uwagę na fakt, że ze względu na to, iż zezwolenie musi znajdować się w pojeździe, liczba zezwo- leń, które musi posiadać skladający wniosek, musi odpowiadać liczbie pojazdów potrzebnych dla równoczesnego wykonywania żądanych przewozów. 152 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 07/t. 4 (Trzecia strona wniosku o zezwolenie lub przedlużenia zezwolenia) Ważna uwaga 1. Do wniosku należy dolączyć, o ile to wlaściwe: a) harmonogram; b) taryfę oplat; c) d) poświadczoną, zgodną z oryginalem kopię licencji wspólnotowej na odplatny międzynarodowy przewóz osób po drogach publicznych, przewidzianą w art. 3 lit. a) rozporządzenia (EWG) nr 684/92; informacje dotyczące rodzaju przewozu i liczby osób, jaką skladający wniosek planuje przewozić w przypadku nowej linii, lub przewożonych, w przypadku przedlużenia posiadanego zezwolenia; e) mapę we wlaściwej skali, na której zaznaczono trasę i przystanki, na których pasażerowie będą wsiadać lub wysiadać z pojazdu; f) rozklad jazdy, który umożliwi weryfikację zgodności z prawodawstwem Wspólnoty dotyczącym okresu prowa- dzenia pojazdu i odpoczynku kierowcy. 2. Skladający wniosek dostarczy wszelkich dodatkowych informacji potwierdzających skladany wniosek, jakie uważa za wlaściwe lub których zażąda organ wydający. 3. Artykul 4 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 684/92 stanowi, że zezwolenia wymagają następujące przewozy: a) b) regularne przewozy, przewozy, które polegają na przewożeniu pasażerów w regularnych okresach na wyzna- czonych trasach, pasażerowie są zabierani przez pojazd i wysiadają we wcześniej określonych miejscach postoju. Z regularnych przewozów korzystają wszyscy, pod warunkiem, gdzie to konieczne, obowiązkowej rezerwacji. Na regularny charakter przewozu nie ma wplywu jakiekolwiek dostosowanie do warunków jego realizacji; specjalne przewozy regularne nie objęte umową między organizatorem a przewoźnikiem. Uslugi, niezależnie do tego, przez kogo są wykonywane, które polegają na przewozie określonych kategorii pasażerów z wyklu- czeniem innych pasażerów, o ile takie przewozy spelniają warunki określone w punkcie 1. 1, uważa się za prze- wozy regularne. Takie przewozy zwane są dalej „przewozami regularnymi specjalnymi”. Przewozy regularne specjalne obejmują: i) przewóz pracowników między miejscem zamieszkania a miejscem pracy, ii) dowóz uczniów i studentów do i z zakladów ksztalcenia, iii) przewóz żolnierzy i ich rodzin pomiędzy państwem pochodzenia a miejscem zakwaterowania. Fakt, że specjalne przewozy mogą podlegać zmianom zależnie od potrzeb użytkowników, nie ma wplywu na klasy- fikowanie takich przewozów jako specjalnych przewozów regularnych. 4. Wniosek skladany jest do wlaściwego organu Państwa Czlonkowskiego, na terenie którego znajduje się miejsce roz- poczęcia podróży, mianowicie jeden z przystanków końcowych przewozu. 5. Maksymalny okres ważności zezwolenia wynosi pięć lat. 07/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 153 ZALĄCZNIK IV (Pierwsza strona zezwolenia) (Różowy papier w formacie A4) Dokument należy sporządzić w języku urzędowym lub w jednym z urzędowych języków Państwa Czlonkowskiego, w którym przewoźnik podjąl i prowadzi dzialalność gospodarczą WYSTAWIAJĄCE PAŃSTWO — Międzynarodowy znak identyfikacyjny — (1) Wlaściwy organ. ZEZWOLENIE Nr … na przewozy regularne (2) dla specjalnych przewozów regularnych nieobjętych liberalizacją, autokarem lub autobusem między Państwami Czlonkowskimi zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 684/92 dla:. [Nazwisko, imię, firma przewoźnika lub przewoźnika zarządzającego w przypadku stowarzyszenia przedsiębiorstw (kartelu)]. Adres:. Telefon i faks:. Nazwa, adres, numery telefonu i faksu czlonków stowarzyszenia przedsiębiorstw (kartelu) i podwykonawców: 1). 2). 3). 4). 5). Dolączyć listę, jeśli to wlaściwe Data wygaśnięcia zezwolenia:. (Miejscowość i data wydania). (Podpis i pieczęć organu lub instytucji wydającej) (1) Austria (A), Belgia (B), Dania (DK), Finlandia (FIN), Francja (F), Niemcy (D), Grecja (GR), Irlandia (IRL), Wlochy (I), Luksemburg (L), Niderlandy (NL), Portugalia (P), Hiszpania (E), Szwecja (S), Wielka Brytania (UK). (2) Niepotrzebne skreślić. 154 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 07/t. 4 (Druga strona zezwolenia nr …) 1. Trasa przejazdu: a) Miejsce wyjazdu: b) Miejsce przeznaczenia: c) Zasadnicza trasa podróży z podkreśleniem przystanków, w których pasażerowie wsiadają do pojazdu i wysia- dają:. 2. Okresy dzialalności:. 3. Częstotliwość:. 4. Harmonogram:. 5. Specjalny przewóz regularny: — kategoria pasażerów:. 6. Inne warunki lub specjalne punkty:. (Pieczęć organu wydającego zezwolenie) 07/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 155 (Trzecia strona pozwolenia) Dokument należy sporządzić w języku urzędowym lub w jednym z urzędowych języków Państwa Czlonkowskiego, w którym przewoźnik podjąl i prowadzi dzialalność gospodarczą Ważna uwaga 1. Niniejsze zezwolenie zachowuje ważność przez caly okres podróży. Nie może być wykorzystywane przez osoby inne niż wymienione w zezwoleniu. 2. Zezwolenie lub wierna kopia zezwolenia poświadczona przez organ wydający jest przechowywane w pojeździe przez caly okres trwania podróży i okazywane na żądanie odpowiednich urzędników. 3. W pojeździe znajduje się uwierzytelniony odpis licencji wspólnotowej. 156 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 07/t. 4 ZALĄCZNIK V (Pierwsza strona zaświadczenia) (Żólty papier w formacie A4) Dokument należy sporządzić w języku urzędowym lub w jednym z urzędowych języków Państwa Czlonkowskiego, w którym przewoźnik podjąl i prowadzi dzialalność gospodarczą KRAJ WYSTAWIENIA — Międzynarodowy symbol identyfikacyjny — (1) Wlaściwy organ. wystawione w celu dokonywania na wlasny rachunek przewozów autobusem lub autokarem między Pań- stwami Czlonkowskimi na podstawie rozporządzenia (EWG) nr 684/92 ZAŚWIADCZENIE _____________________________________________ ______________________________________________________ (Część przeznaczona dla osób lub podmiotów dokonujących przewozów na wlasny rachunek) My, niżej podpisani. odpowiedzialni za przedsiębiorstwo, stowarzyszenie o charakterze niedochodowym lub inną organizację (opisać). (Nazwisko i imię lub nazwisko urzędnika, pelny adres) zaświadczamy, że: — świadczone uslugi przewozowe mają charakter niedochodowy i niekomercyjny, — przewóz jest jedynie dzialalnością pomocniczą dla wspomnianej osoby lub podmiotu, — autokar lub autobus, nr rejestracyjny stanowi wlasność wzmiankowanej osoby lub podmiotu lub zostal uzyskany przez nie na warunkach odroczonej platności lub jest przedmiotem dlugoterminowej umowy leasingowej, — autokar lub autobus będzie prowadzony przez pracownika niżej podpisanej osoby lub podmiotu lub przez niżej podpisaną osobę. (Podpis osoby lub przedstawiciela podmiotu) _____________________________________________ ______________________________________________________ (Część przeznaczona dla wlaściwego organu) Niniejszy dokument stanowi zaświadczenie w rozumienie art. 13 rozporządzenia (EWG) nr 684/92. (Okres ważności). (Miejscowość i data wydania). (Podpis i pieczęć wlaściwego organu) (1) Austria (A), Belgia (B), Dania (DK), Finlandia (FIN), Francja (F), Niemcy (D), Grecja (GR), Irlandia (IRL), Wlochy (I), Luksemburg (L), Niderlandy (NL), Portugalia (P), Hiszpania (E), Szwecja (S), Wielka Brytania (UK). 07/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 157 (Druga strona zaświadczenia) Dokument należy sporządzić w języku urzędowym lub w jednym z urzędowych języków Państwa Czlonkowskiego, w którym przewoźnik podjąl i prowadzi dzialalność gospodarczą Przepisy ogólne 1. Artykul 2 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 684/92 stanowi, że dzialalność przewozowa na wlasny rachunek to przewóz wykonywany na warunkach niekomercyjnych i w celach niedochodowych przez osoby fizyczne lub prawne, pod warunkiem że: — dzialalność przewozowa ma dla takiej osoby fizycznej lub prawnej wylącznie charakter pomocniczy, — wykorzystywane pojazdy stanowią wlasność takiej osoby fizycznej lub prawnej lub zostaly uzyskane na warun- i są prowadzone lub stanowią przedmiot dlugoterminowej umowy leasingowej kach odroczonej platności, przez pracownika osoby fizycznej lub prawnej lub przez samą osobę fizyczną. 2. Przewoźnicy dokonujący przewozów na wlasny rachunek zostają dopuszczeni do wykonywania tego typu dzialal- ności przewozowej bez dyskryminacji ze względu na przynależność państwową lub miejsce podjęcia i prowadzenia przez przewoźnika dzialalności gospodarczej, pod warunkiem że: — są upoważnieni przez państwo, w którym przewoźnik podjąl i prowadzi dzialalność gospodarczą, do wykony- wania przewozu autokarowego lub autobusowego na warunkach dostępu do rynku ustanowionych przez usta- wodawstwo krajowe, — spelniają wymagania dotyczące bezpieczeństwa ruchu drogowego pod względem norm dotyczących kierowców i pojazdów. 3. Dzialalność przewozowa na wlasny rachunek, o której mowa w pkt 1, nie wymaga uzyskania zewolenia, lecz pod- lega systemowi zaświadczeń. 4. Zaświadczenie uprawnia posiadacza do wykonywania międzynarodowego transportu autokarem lub autobusem na wlasny rachunek. Zaświadczenie wystawia wlaściwy organ Państwa Czlonkowskiego, w którym pojazd jest zarejes- trowany; jest ono ważne na caly okres podróży, w tym także podróży tranzytowych. 5. Odpowiednie części niniejszego zaświadczenia muszą być wypelnione czytelnym, nieusuwalnym pismem w trzech egzemplarzach przez osobę lub przedstawiciela podmiotu dokonującego przewozu i przez wlaściwy organ. Jedną kopię zatrzymuje administracja, a drugą osoba lub podmiot, którego to dotyczy. Kierowca musi posiadać w pojeź- dzie oryginal lub poświadczoną za zgodność z oryginalem kopię przez caly czas trwania podróży międzynarodo- wej. Musi okazywać ją na żądanie odpowiednich organów. Osoba lub odpowiednio podmiot, obowiązana jest prze- chowywać zaświadczenia. 6. Zaświadczenie jest ważne przez okres nie dluższy niż pięć lat. 158 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 07/t. 4 ZALĄCZNIK VI WZÓR KOMUNIKATU określony w art. 7 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 12/98 z dnia 11 grudnia 1997 r. ustanawiającego warunki świadczenia w Państwach Czlonkowskich uslug krajowego drogowego transportu osób przez przewoźników obcych Przewozy kabotażowe wykonywane w. (kwartal). (rok) przez przewoźników z siedzibą w. (nazwa Państwa Czlonkowskiego) Państwo Czlonkowskie, na którego terenie odbywa się przewóz Liczba pasażerów Rodzaj przewozów Liczba pasażerów – km Rodzaj przewozów Specjalne regularne Pozarozkladowe Specjalne regularne Pozarozkladowe A B D DK E GR FIN F I IRL L NL P S UK Kabotaż ogólem


title: Direktiva Komisije 98/77/ES z dne 2. oktobra 1998 ki prilagaja Direktivo Sveta 70/220/EGS o približevanju zakonodaje držav članic o ukrepih proti onesnaževanju zraka z emisijami iz motornih vozil, tehničnemu napredkuBesedilo velja za EGP.

eurovoc_concepts:
air quality
anti-pollution device
approximation of laws
clean technology
motor vehicle pollution
technological change

text: 13/Zv. 21 SL Uradni list Evropske unije 77 31998L0077 23. 10. 1998 URADNI LIST EVROPSKIH SKUPNOSTI L 286/34 DIREKTIVA KOMISIJE 98/77/ES z dne 2. oktobra 1998 ki prilagaja Direktivo Sveta 70/220/EGS o približevanju zakonodaje držav članic o ukrepih proti onesnaževanju zraka z emisijami iz motornih vozil, tehničnemu napredku (Besedilo velja za EGP) KOMISIJA EVROPSKIH SKUPNOSTI JE ob upoštevanju Pogodbe o ustanovitvi Evropske skupnosti, Sveta upoštevanju Direktive ob dne 20. marca 1970 o približevanju zakonodaje držav članic o ukre- pih proti onesnaževanju zraka z emisijami iz motornih vozil (1), kakor je bila nazadnje spremenjena z Direktivo 96/69/ES Evrop- skega parlamenta in Sveta (2), 70/220/EGS z pogon vozil omogoča doseganje zelo nizke ravni emisij NOx in je to prednost v sistemu ES-homologacije; ker so te tehnične zahteve skladne s tehničnimi zahtevami, ki jih je sprejela Ekonomska komisija ZN za Evropo v svojem Pravilniku št. 83 o homologaciji vozil glede na njihove emisije onesnaževal (6); ker je primerno jasno določiti metode za merjenje kotalnega upora vozila; ker so ukrepi, predvideni v tej direktivi, skladni z mnenjem Odbora za prilagajanje tehničnemu napredku, ustanovljenega z Direktivo 70/156/EGS, ker je Direktiva 70/220/EGS ena izmed posamičnih direktiv za homologacijski postopek, določen z Direktivo Sveta 70/156/EGS z dne 6. februarja 1970 o približevanju zakonodaje držav članic, ki se nanaša na homologacijo motornih in priklopnih vozil (3), kakor je bila spremenjena z Direktivo Komisije 98/14/ES (4); ker člen 13(2) Direktive 70/156/EGS določa, da se postopek iz člena 13 uporablja tudi za uvedbo določb o homologaciji samo- stojnih tehničnih enot v posamične direktive; Člen 1 SPREJELA NASLEDNJO DIREKTIVO: ker je za določitev usklajene osnove za zagotavljanje zadostne kakovosti nadomestnih katalizatorjev, namenjenih vgradnji v vozila kategorij M1 in N1, ki niso opremljena z vgrajenimi napra- vami za diagnostiko na vozilu, primerno uvesti v Direktivo 70/220/EGS nove tehnične zahteve za ES-homologacijo nado- mestnih katalizatorjev kot samostojnih tehničnih enot; ker so te tehnične zahteve skladne s tehničnimi zahtevami, ki jih je spre- jela Ekonomska komisija ZN za Evropo v svojem Pravilniku št. 103 o homologaciji nadomestnih katalizatorjev za motorna vozila (5); ker je glede na tehnični napredek primerno uvesti v Direktivo 70/220/EGS nove tehnične zahteve za ES-homologacijo vozil, ki jih lahko poganja tekoči naftni plin (LPG) ali zemeljski plin (NG); ker uporaba tekočega naftnega plina in zemeljskega plina za (1) UL L 76, 6. 4. 1970, str. 1. (2) UL L 282, 1. 11. 1996, str. 64. (3) UL L 42, 23. 2. 1970, str. 1. (4) UL L 91, 25. 3. 1998, str. 1. (5) Ekonomska komisija za Evropo, Pravilnik št. 103 (E/ECE/324- E/ECE/TRANS/505/Rev. 2/Add. 102). Člen 1 Direktive 70/220/EGS se nadomesti z naslednjim členom: „Člen 1 V tej direktivi: — ‚vozilo‘ pomeni vsako vozilo, kakor je opredeljeno v Oddelku A Priloge II k Direktivi 70/156/EGS, — ‚avtomobilska oprema za tekoči naftni plin ali zemeljski plin‘ pomeni vsak sklop avtomobilskih sestavnih delov za tekoči naftni ali zemeljski plin, konstruiranih za vgradnjo v enega ali več danih tipov motornih vozil, ki jih je mogoče odobriti kot samostojno tehnično enoto, kakor je dolo- čeno v členu 4(1)(d) Direktive 70/156/EGS, — ‚nadomestni katalizator‘ pomeni katalizator ali sklop kata- lizatorjev, namenjenih zamenjavi katalizatorja, ki je del originalne opreme na vozilu, odobrenem skladno z Direk- tivo 70/220/EGS, ki ga je mogoče odobriti kot samostojno tehnično enoto, kakor je določeno v členu 4(1)(d) Direk- tive 70/156/EGS. “ (6) Ekonomska komisija za Evropo, Pravilnik št. 83 (spremenjeni E/ECE/324-E/ECE/TRANS/505/Rev. 1/Add. 82). 78 SL Uradni list Evropske unije 13/Zv. 21 Člen 2 — prepovedati registracije, prodaje ali začetka uporabe vozil, Priloge k Direktivi 70/220/EGS se spremenijo skladno s prilogo k tej direktivi. če ta izpolnjujejo zahteve Direktive 70/220/EGS, kakor je bila spremenjena s to direktivo; Člen 3 1. Za nove nadomestne katalizatorje, namenjene vgradnji v vozila z ES-homologacijo, ki niso opremljena z vgrajenimi napra- vami za diagnostiko na vozilu (OBD), države članice: (1) od 1. januarja 1999 ne smejo: — zavrniti podelitve ES-homologacije skladno s členom 4(1) Direktive 70/156/EGS ali — prepovedati njihove prodaje ali vgradnje v vozilo, če izpolnjujejo zahteve Direktive 70/220/EGS, kakor je spremenjena s to direktivo; (2) od 1. oktobra 1999 skladno z določbo člena 7(2) Direktive 70/156/EGS zavrnejo prodajo ali vgradnjo nadomestnega katalizatorja (nadomestnih katalizatorjev), če ne gre za tip, ki mu je bila podeljena homologacija skladno z Direktivo 70/220/EGS, spremenjeno s to direktivo. 2. Za nova vozila na tekoči naftni plin ali zemeljski plin ali tista, ki jih lahko poganja bodisi bencin bodisi tekoči naftni plin ali zemeljski plin, države članice zaradi razlogov, ki se nanašajo na onesnaževanje zraka z emisijami: (1) od 1. januarja 1999 ne smejo: — zavrniti podelitve ES-homologacije skladno s členom 4(1) Direktive 70/156/EGS, ali — zavrniti podelitve nacionalne homologacije, ali (2) od 1. oktobra 1999 zavrnejo registracijo, prodajo ali začetek uporabe novih vozil, ki niso skladna z zahtevami Direktive 70/220/EGS, kakor je bila spremenjena s to direktivo. Člen 4 1. Do 31. decembra 1998 države članice sprejmejo zakone in druge predpise, potrebne za uskladitev s to direktivo. O tem takoj obvestijo Komisijo. Države članice se v sprejetih predpisih sklicujejo na to direktivo ali pa sklic nanjo navedejo ob njihovi uradni objavi. Način sklice- vanja določijo države članice. 2. Države članice predložijo Komisiji besedila temeljnih predpi- sov nacionalne zakonodaje, sprejetih na področju, ki ga ureja ta direktiva. Člen 5 Ta direktiva začne veljati dvajseti dan po objavi v Uradnem listu Evropskih skupnosti. Ta direktiva je naslovljena na države članice. Člen 6 V Bruslju, 2. oktobra 1998 Za Komisijo Martin BANGEMANN Član Komisije 13/Zv. 21 SL Uradni list Evropske unije 79 PRILOGA SPREMEMBE PRILOG K DIREKTIVI 70/220/EGS Seznam prilog 1. Seznam prilog se spremeni kot sledi: „PRILOGA IXa: Specifikacija plinastega referenčnega goriva“ „PRILOGA XII: ES-homologacija vozila na tekoči naftni ali zemeljski plin glede na emisije“ „PRILOGA XIII: ES-homologacija nadomestnega katalizatorja kot samostojne tehnične enote Dodatek 1: Opisni list Dodatek 2: Certifikat o ES-homologaciji Dodatek 3: Oznaka ES-homologacije“ Priloga I 2. Na koncu Oddelka 1 se dodajo naslednji odstavki: „Ta direktiva se uporablja tudi za: — postopek ES-homologacije za nadomestne katalizatorje kot samostojne tehnične enote, namenjene vgrad- nji v vozila kategorij M1 in N1, — postopek ES-homologacije za avtomobilsko opremo za tekoči naftni plin ali zemeljski plin kot samostojno tehnično enoto, namenjeno vgradnji v vozila kategorij M1 in N1, glede na njene emisije. “ 3. Točka 2. 4 se glasi kot sledi: „2. 4 Izraz ‚plinasta onesnaževala‘ označuje emisije izpušnih plinov ogljikovega monoksida, dušikovih oksidov, izraženih z enakovredno vrednostjo dušikovega dioksida (NO2), in ogljikovodikov v naslednjih razmerjih: — C1H1,85 za bencin, — C1H1,86 za plinsko olje, — C1H2,525 za tekoči naftni plin, — CH4 za zemeljski plin. “ 4. Dodajo se naslednje točke od 2. 17 do 2. 21: „2. 17 2. 18 2. 19 2. 20 2. 21 ‚katalizator, ki je del originalne opreme‘ pomeni katalizator ali sklop katalizatorjev, zajetih v homologaciji, ki je bila izdana za vozilo, in katerih tipi so navedeni v dokumentu v Prilogi II k tej direktivi; ‚nadomestni katalizator‘ pomeni katalizator ali sklop katalizatorjev, za katere je mogoče pridobiti homologacijo skladno s Prilogo XIII k tej direktivi, razen tistih, določenih v točki 2. 17; ‚avtomobilska oprema za tekoči naftni plin ali zemeljski plin‘ pomeni vsak sklop avtomobilskih sestavnih delov za tekoči naftni plin ali zemeljski plin, narejenih za vgradnjo v enega ali več danih tipov motornih vozil, ki jih je mogoče homologirati kot samostojno tehnično enoto; ‚družina vozil‘ pomeni skupino vozil, ki jih za namen Priloge XII identificira matično vozilo; ‚gorivo za pogon motorja‘ pomeni vrsto goriva, ki se za motor običajno uporablja: — bencin, — tekoči naftni plin (LPG), — zemeljski plin (NG), — oboje: bencin ali tekoči naftni plin, — oboje: bencin ali zemeljski plin, — dizelsko gorivo. “ 80 SL Uradni list Evropske unije 13/Zv. 21 5. Točka 5. 1. 2 se spremeni kot sledi: „5. 1. 2 Odprtine za nalivanje goriva na bencinskih rezervoarjih:“. 6. Doda se nova točka 5. 2. 2: „5. 2. 2 Na vozilih z motorjem na prisilni vžig, ki jih poganja tekoči naftni ali zemeljski plin, se opravijo naslednji preskusi: — tip I (simuliranje povprečnih emisij iz izpušne cevi po hladnem zagonu), — tip II (emisije ogljikovega monoksida pri prostem teku), — tip III (emisije iz bloka motorja), — tip V (trajnost naprav za uravnavanje onesnaževanja). “ 7. Dodata se naslednji točki 5. 3. 1. 2. 1. 1 in 5. 3. 1. 2. 1. 2: „5. 3. 1. 2. 1. 1 Pri vozilih na tekoči naftni plin ali zemeljski plin se s preskusom tipa I ugotavlja, ali obstajajo raz- like v sestavi tekočega naftnega ali zemeljskega plina, kakor je določeno v Prilogi XII. Na vozilih, ki jih lahko poganja bodisi bencin bodisi tekoči naftni ali zemeljski plin, se opravi preskus tipa I z obema vrstama goriva, pri čemer se pri tekočem naftnem ali zemeljskem plinu ugotavlja, ali obstajajo razlike v sestavi tekočega naftnega ali zemeljskega plina, kakor je določeno v Prilogi XII. 5. 3. 1. 2. 1. 2 Ne glede na zahteve iz točke 5. 3. 1. 2. 1. 1 se vozila, ki jih lahko poganja bodisi bencin bodisi pli- nasto gorivo, vendar je bencinski sistem vgrajen le za zasilne namene ali zagon in bencinski rezer- voar lahko vsebuje največ 15 litrov bencina, za preskus tipa I štejejo kot vozila, ki jih lahko poganja samo plinasto gorivo. “ 8. Doda se nova točka 5. 3. 1. 4. 2: „5. 3. 1. 4. 2 Če se preskusi opravljajo s plinastim gorivom, mora biti končna masa plinastih emisij manjša od omejitev za vozila z bencinskim motorjem v zgornji razpredelnici. “ 9. Dodata se novi točki 5. 3. 2. 1. 1 in 5. 3. 2. 1. 2: „5. 3. 2. 1. 1 Na vozilih, ki jih lahko poganja bodisi bencin bodisi tekoči naftni plin ali zemeljski plin, se opravi preskus tipa II z obema vrstama goriva. 5. 3. 2. 1. 2 Ne glede na zahteve iz točke 5. 3. 2. 1. 1 zgoraj se vozila, ki jih lahko poganja bodisi bencin bodisi plinasto gorivo, vendar je bencinski sistem vdelan le za zasilne namene ali zagon in bencinski rezervoar lahko vsebuje največ 15 litrov bencina, za preskus tipa II štejejo kot vozila, ki jih lahko poganja samo plinasto gorivo. “ 10. Dodata se novi točki 5. 3. 3. 1. 1 in 5. 3. 3. 1. 2: „5. 3. 3. 1. 1 Na vozilih, ki jih lahko poganja bodisi bencin bodisi tekoči naftni ali zemeljski plin, se opravi pre- skus tipa III samo z bencinom. 5. 3. 3. 1. 2 Ne glede na zahteve iz točke 5. 3. 3. 1. 1 se vozila, ki jih lahko poganja bodisi bencin bodisi plinsko gorivo, vendar je bencinski sistem vgrajen le za zasilne namene ali zagon in bencinski rezervoar lahko vsebuje največ 15 litrov bencina, za preskus tipa III štejejo kot vozila, ki jih poganja samo plinasto gorivo. “ 11. Točka 5. 3. 4. 1 se spremeni kot sledi: „5. 3. 4. 1 … z motorjem na kompresijski vžig in vozila na tekoči naftni ali zemeljski plin. 5. 3. 4. 1. 1 Na vozilih, ki jih lahko poganja bodisi bencin bodisi tekoči naftni ali zemeljski plin, se opravi pre- skus tipa IV samo z bencinom. “ 12. Doda se nova točka 5. 3. 5. 1. 1: „5. 3. 5. 1. 1 Na vozilih, ki jih lahko poganja bodisi bencin bodisi tekoči naftni ali zemeljski plin, se opravi pre- skus tipa V samo z bencinom. “ 13/Zv. 21 SL Uradni list Evropske unije 81 13. Vstavi se nova točka 5. 3. 8: „5. 3. 8 Homologacija nadomestnega katalizatorja. 5. 3. 8. 1 Preskus se opravlja samo za nadomestne katalizatorje, namenjene vgradnji v vozila z ES-homologacijo, ki niso opremljena z vgrajenimi napravami za diagnostiko na vozilu (OBD), skladno s Prilogo XIII. “ Priloga II (opisni list) 14. Točka 3. 2. 2 se glasi kot sledi: „3. 2. 2 Gorivo: plinsko olje/bencin/tekoči naftni plin/zemeljski plin (1) 15. Dodata se naslednji novi točki 3. 2. 15 in 3. 2. 16: 82 SL Uradni list Evropske unije 13/Zv. 21 Priloga III (preskus tipa I) 16. Točka 1 se glasi kot sledi: „1. Uvod Ta priloga opisuje postopek preskusa tipa I, ki je določen v točki 5. 3. 1 Priloge I. Če je uporab- ljeno referenčno gorivo tekoči naftni plin ali zemeljski plin, dodatno veljajo določbe Priloge XII. “ 17. Doda se naslednja nova točka 3. 2. 1: „3. 2. 1 Vozila, ki jih poganja bencin ali tekoči naftni plin ali zemeljski plin, se preskušajo skladno s Pri- logo XII z ustreznim referenčnim gorivom (ustreznimi referenčnimi gorivi), kakor je določeno v Prilogi IXa. “ 18. Doda se točka 5. 3. 1. 1 kot sledi: „5. 3. 1. 1 Vozila z motorjem na prisilni vžig, ki jih poganja tekoči naftni ali zemeljski plin, ali vozila, oprem- ljena tako, da jih lahko poganja bodisi bencin bodisi tekoči naftni ali zemeljski plin, se med pre- skusoma s prvim plinastim referenčnim gorivom in drugim plinastim referenčnim gorivom pred- hodno pripravijo na preskus z drugim referenčnim gorivom. Predhodna priprava pred preskusom z drugim referenčnim gorivom se opravi tako, da se odpelje vozni cikel predhodne priprave, ki ga sestavljata enkrat prvi del (mestna vožnja) in dvakrat drugi del (zunajmestna vožnja) preskusnega cikla, opisanega v Dodatku 1 te priloge. Na zahtevo proizvajalca in s privolitvijo tehnične službe se vozni cikel predhodne priprave lahko razširi. Nastavitev dinamometra je določena v točkah 5. 1 in 5. 2 te priloge. “ 19. Doda se točka 6. 2. 3 kot sledi: „6. 2. 3 Če se kot gorivo uporablja tekoči naftni plin ali zemeljski plin, se dovoli, da se motor zažene z bencinom, nato pa se preklopi na tekoči naftni ali zemeljski plin po vnaprej določenem obdobju, ki ga voznik ne more spreminjati. “ 20. Točka 8. 2 se spremeni kot sledi: „Za ogljikov monoksid (CO): d = 1,25 g/l Za ogljikovodike: za bencin (CH1,85) za dizel (CH1,86) za tekoči plin (CH2,525) za zemeljski plin (CH4) Za dušikove okside (NO2): d = 0,619 g/l d = 0,619 g/l d = 0,649 g/l d = 0,714 g/l d = 2,05 g/l. “ 21. V točki 5. 1. 1. 2. 8 Dodatka 3 Priloge III se spremenita opredelitev pojma faktorja KR in razpredelnica ter se gla- sita: — „… KR = temperaturni korekcijski faktor za kotalni upor se šteje kot enak 8,64 × 10-3/ °C ali korekcijskemu faktorju proizvajalca, ki ga je odobril organ“ — „… in za vsako hitrost sta koeficienta a in b prikazana v naslednji razpredelnici: V (km/h) 20 40 60 80 100 120 a 7,24 x 10-5 1,59 x 10-4 1,96 x 10-4 1,85 x 10-4 1,63 x 10-4 1,57 x 10-4 B 0,82 0,54 0,33 0,23 0,18 0,14“ 13/Zv. 21 SL Uradni list Evropske unije 83 22. Točka 3. 1. 3. 5. 2 Dodatka 5 Priloge III se spremeni kot sledi: „3. 1. 3. 5. 2 … manj kakor 3 % glede na količino za bencin in plinsko olje, manj kakor 2,2 % glede na koli- čino za tekoči naftni plin in manj kakor 1,5 % glede na količino za zemeljski plin. “ 23. Točka 2. 3 Dodatka 6 Priloge III se spremeni kot sledi: „2. 3 … — metan in prečiščeni zrak 1,00 < Rf < 1,15 ali 1,00 < Rf < 1,05 za vozila na zemeljski plin. …“ 24. Točka 1. 3 Dodatka 8 Priloge III se glasi kot sledi: „… Faktor redčenja se izračuna, kakor sledi: ‐4 za bencin in dizelsko gorivo (5a) +(CHC+Cco)10 C co 2 13,4 11,9 9,5 DF = DF = DF = …“ ‐4 za tekoči naftni plin (5b) +(CHC+Cco)10 C co 2 ‐4 za zemeljski plin (5c) +(CHC+Cco)10 C co 2 25. V točki 1. 5. 2. 3 Dodatka 8 Priloge III se vrednost QHC spremeni: „QHC = 0,619 za bencin ali plinsko olje QHC = 0,649 za tekoči naftni plin QHC = 0,714 za zemeljski plin“ Priloga IV (preskus tipa II) 26. Doda se nova točka 2. 2. 1 kot sledi: „2. 2. 1 Vozila, ki jih poganja bodisi bencin bodisi tekoči naftni ali zemeljski plin, se preskušajo z refe- renčnim gorivom (referenčnimi gorivi), uporabljenim(-i) za preskus tipa I. “ Priloga VII (preskus tipa V) 27. Točka 3 se glasi kot sledi: „3. GORIVO Preskus trajnosti se opravi s primernim gorivom, ki je na voljo na trgu. “ 84 SL Uradni list Evropske unije 13/Zv. 21 Priloga IXa 28. Doda se naslednja nova Priloga IXa: „PRILOGA IXa SPECIFIKACIJE PLINASTEGA REFERENČNEGA GORIVA 1. Tehnični podatki o referenčnem gorivu iz tekočega naftnega plina Gorivo A Gorivo B Preskusna metoda ISO 7941 Sestava C3 C4 < C3, > C4 Olefini vol. % vol. % vol. % vol. % vol. % Izparilni ostanek ppm Vsebnost vode 30 ± 2 balance max. 2 % 9 ± 3 max. 50 nič Vsebnost žvepla ppm (masa) (*) max. 50 ocena Vodikov sulfid Korozivnost na baker Vonj Oktansko število (motorna metoda) nič razred 1 značilen min. 89 85 ± 2 balance max. 2 % 12 ± 3 max. 50 nič max. 50 nič razred 1 značilen min. 89 NFM 41-015 vizualni pregled EN 24260 ISO 625 1 (**) EN 589 Priloga B (*) Vrednost se določi pri standardnih pogojih (293,2 K (20 °C) in 101,3 kPa). (**) Ta način lahko nenatančno določi prisotnost korozivnih snovi, če so v vzorcu protikorozijske snovi ali druge kemikalije, ki zmanjšujejo korozivnost vzorca na bakru. Zato je dodajanje takšnih zmesi za vplivanje na preskusno metodo pre- povedano. 2. Tehnični podatki o referenčnem gorivu zemeljskega plina Referenčno gorivo G20 Značilnosti Enote Osnova Mejne vrednosti Minimum Maksimum Preskusna metoda Sestava: Metan Ravnotežje mol % [Neaktivne snovi + C2/C2 +] N2 Vsebnost žvepla mg/m3 (*) 100 – – 99 – 100 1 ISO 6974 – 50 ISO 6326-5 13/Zv. 21 SL Uradni list Evropske unije 85 Referenčno gorivo G25 Značilnosti Enote Osnova Mejne vrednosti Minimum Maksimum Preskusna metoda Sestava: Metan Ravnotežje mol % [Neaktivne snovi + C2/C2 +] N2 Vsebnost žvepla mg/m3 (*) 86 – 14 – 84 – 12 – 88 1 16 50 ISO 6974 ISO 6326-5 (*) Vrednost se določi pri standardnih pogojih (293,2 K (20 °C) in 101,3 kPa). Indeks Wobbe je razmerje med kalorično vrednostjo plina na enoto prostornine in kvadratnim korenom njegove relativne gostote pri istih referenčnih pogojih: indeks Wobbe = Hplin√ρzrak/√ρplin če je Hplin = kalorična vrednost goriva v MJ/m3 pri 0 °C ρzrak = gostota zraka pri 0 °C ρplin = gostota goriva pri 0 °C Indeks Wobbe je bruto ali neto glede na to, ali je kalorična vrednost bruto ali neto kalorična vrednost. Priloga IX 29. V Dodatku Priloge IX se doda nova točka 1. 8. 1: „1. 8. 1 Za vozila, ki jih poganja tekoči naftni plin ali zemeljski plin: 1. 8. 1. 1 Ponovi se razpredelnica za vse referenčne pline pri tekočem naftnem ali zemeljskem plinu in pri- kaže, ali so rezultati izmerjeni ali izračunani. Za vozila, ki jih lahko poganja bodisi bencin bodisi tekoči naftni plin ali zemeljski plin: ponovi se razpredelnica za bencin in vse referenčne pline za tekoči naftni plin ali zemeljski plin. 1. 8. 1. 2 Homologacijska številka matičnega vozila, če je vozilo član družine: 1. 8. 1. 3 Razmerja ‚r‘ rezultatov emisij družine za plinasto gorivo za vsako okolju škodljivo snov. “ Priloga XII 30. Doda se naslednja nova Priloga XII: „PRILOGA XII ES-HOMOLOGACIJA ZA VOZILO NA TEKOČI NAFTNI PLIN ALI ZEMELJSKI PLIN GLEDE NA EMISIJE 1. UVOD Ta priloga opisuje posebne zahteve, ki veljajo za homologacijo vozila na tekoči naftni plin ali zemeljski plin bodisi na neosvinčeni bencin bodisi tekoči naftni plin ali zemeljski plin, glede presku- šanja s tekočim naftnim ali zemeljskim plinom. Na trgu je veliko različnih sestav tekočega naftnega plina in zemeljskega plina, zaradi česar se morajo sistemi napajanja motorja prilagajati tem različnim sestavam goriva. Za prikaz te sposobnosti se na vozilu opravi preskus tipa I z dvema skrajnima referenčnima vrstama goriva in tako prikaže prila- godljivost sistema napajanja motorja. Če je prilagodljivost sistema za napajanje motorja na vozilu 86 SL Uradni list Evropske unije 13/Zv. 21 dokazana, se takšno vozilo lahko šteje za matično vozilo družine. Če so vozila, ki ustrezajo zahte- vam za člane družine, opremljena z enakim sistemom napajanja motorja, se lahko preskušajo samo z enim gorivom. 2. OPREDELITEV POJMOV V tej prilogi: 2. 1 Matično vozilo pomeni vozilo, izbrano za vozilo, s katerim se dokazuje prilagodljivost sistema za napajanje motorja in na katerega se sklicujejo člani družine. V eni družini je mogoče imeti več matič- nih vozil. 2. 2 Član družine je vozilo, ki z matičnim vozilom (matičnimi vozili) deli naslednje osnovne značilnosti: 2. 2. 1 (a) Proizvaja ga isti proizvajalec vozil. (b) Za vozilo veljajo iste omejitve emisij. (c) Če je na sistemu napajanja motorja s plinom osrednja merilno-dozirna enota za celoten motor: ima potrjeno izhodno moč med 0,7- in 1,15-kratno močjo motorja matičnega vozila. Če je na sistemu napajanja motorja s plinom ločena merilno-dozirna enota za vsak valj: ima za vsak valj potrjeno izhodno moč med 0,7- in 1,15-kratno močjo motorja matičnega vozila. (d) Če je opremljeno s katalizatorjem, ima isti tip katalizatorja, to je tristezni, oksidacijski, redukcij- ski. (e) Ima sistem napajanja motorja s plinom (vključno z regulatorjem tlaka) istega proizvajalca in istega tipa: sesanje, vbrizgavanje tekočega naftnega plina v plinastem stanju (enotočkovno, večtoč- kovno), vbrizgavanje v tekočem stanju (enotočkovno, večtočkovno). (f) Ta sistem napajanja s plinom upravlja elektronska upravljalna enota (ECU) istega tipa z enakimi tehničnimi specifikacijami in enakimi principi programske opreme ter enakim načinom uprav- ljanja. 2. 2. 2 Ob upoštevanju zahteve (c): če predstavitev pokaže, da bi bili lahko dve vozili na plin člana iste dru- žine, vendar imata različno potrjeno izhodno moč P1 ali P2 (P1 < P2) in sta obe preskušeni, kakor bi bili matični vozili, se družinska vez šteje za veljavno za vsako vozilo, ki ima potrjeno izhodno moč med 0,7 P1 in 1,15 P2. 3. PODELITEV ES-HOMOLOGACIJE ES-homologacija se podeli, če so izpolnjene naslednje zahteve: 3. 1 Homologacija emisij izpuha matičnega vozila: Matično vozilo mora pokazati, da se je sposobno prilagajati vsaki sestavi goriva, ki se lahko pojavi na trgu. Pri tekočem naftnem gorivu obstajajo različice v sestavi C3/C4. Pri zemeljskem plinu navadno obstajata dve vrsti goriva, visokokalorično gorivo (H-plin) in nizkokalorično gorivo (L-plin), vendar imata zelo širok razpon; obstajajo velike razlike v indeksu Wobbe. Te razlike se kažejo v referenčnih gorivih. 3. 1. 1 Ustreznost matičnega vozila (matičnih vozil) se ugotavlja(-jo) s preskusom tipa I z dvema skrajnima referenčnima gorivoma iz Priloge IXa. 13/Zv. 21 SL Uradni list Evropske unije 87 3. 1. 1. 1 Če se prehod z enega goriva na drugega v praksi opravi s stikalom, se to stikalo ne sme uporabljati med preskušanjem za pridobitev homologacije. V tem primeru se na zahtevo proizvajalca in s pri- volitvijo tehnične službe lahko podaljša cikel predhodne priprave, naveden v točki 5. 3. 1 Priloge III. 3. 1. 2 Šteje se, da vozilo(-a) ustreza(-jo) predpisom, če izpolnjuje(-jo) omejitve emisij z obema referenčnima gorivoma. 3. 1. 3 Razmerje rezultatov emisij „r“ se za vsako škodljivo snov določi: r = {rezultat emisij pri enem referencnem gorivu} {rezultat emisij pri drugem referencnem gorivu} 3. 2 Homologacija člana družine za emisije izpuha: Član družine opravi preskus tipa I z enim referenčnim gorivom. To referenčno gorivo je lahko eno ali drugo referenčno gorivo. Šteje se, da vozilo ustreza, če izpolnjuje naslednje zahteve: 3. 2. 1 Vozilo ustreza opredelitvi člana družine, kakor je določena v točki 2. 2. 3. 2. 2 Rezultati preskusa za vsako okolju škodljivo snov se pomnožijo s faktorjem „r“ (glej točko 3. 1. 3), če je r večji od 1,0. Če je r manjši od 1,0, se šteje, da je njegova vrednost 1. Rezultati tega množenja se štejejo za končne rezultate emisij. Na zahtevo proizvajalca se preskus tipa I lahko opravi z referenč- nim gorivom dve ali obema referenčnima gorivoma, tako da popravki niso potrebni. 3. 2. 3 Vozilo mora izpolnjevati omejitve za emisije, ki veljajo za izmerjene in izračunane emisije v ustrezni kategoriji. 4. SPLOŠNI POGOJI 4. 1 Preskusi skladnosti proizvodnje se lahko opravljajo s komercialnim gorivom, katerega razmerje C3/C4 je med razmerji referenčnih goriv pri tekočem naftnem plinu ali katerega indeks Wobbe je med indeksi skrajnih referenčnih goriv pri zemeljskem plinu. V tem primeru je treba opraviti analizo goriva. Priloga XIII 31. Doda se naslednja nova Priloga XIII: „PRILOGA XIII ES-HOMOLOGACIJA ZA NADOMESTNI KATALIZATOR KOT SAMOSTOJNO TEHNIČNO ENOTO 1. PODROČJE UPORABE Ta priloga se uporablja za ES-homologacijo za katalizatorje kot ločene tehnične enote v smislu člena 4(1)(d) Direktive 70/156/EGS, namenjene vgradnji v enega ali več tipov motornih vozil kategorij M1 in N1 (1), in sicer kot nadomestni deli (2) 2. OPREDELITEV POJMOV V tej prilogi: 2. 1 „Katalizator“ ki je del originalne opreme: glej točko 2. 17 Priloge I. (1) Kakor je opredeljeno v oddelku A Priloge II k Direktivi 70/156/EGS. (2) Ta priloga ne velja za nadomestne katalizatorje, namenjene vgradnji v vozila kategorij M1 in N1, ki so opremljena z vgrajenim sistemom za diagnostiko na vozilu (OBD). 88 SL Uradni list Evropske unije 13/Zv. 21 2. 2 „Nadomestni katalizator“: glej točko 2. 18 Priloge I. 2. 3 „Tip katalizatorja“ pomeni katalizatorje, ki se ne razlikujejo v osnovnih značilnostih, kakršne so: 2. 3. 1 število prevlečenih katalizatorskih teles, struktura in material; 2. 3. 2 vrsta katalitičnega procesa (oksidacijski, tristezni itd. ); 2. 3. 3 prostornina, razmerje čelne površine in dolžina telesa katalizatorja; 2. 3. 4 vsebina katalitičnega materiala; 2. 3. 5 razmerje katalitičnega materiala; 2. 3. 6 gostota celic; 2. 3. 7 dimenzije in oblika; 2. 3. 8 toplotna zaščita. 2. 4 „Tip vozila“: glej točko 2. 1 Priloge I. 2. 5 „Homologacija nadomestnega katalizatorja“ pomeni homologacijo katalizatorja, namenjenega nadomestni vgradnji v enega ali več določenih tipov vozil, glede na omejitev emisij okolju škodljivih snovi, stopnjo hrupa in učinek na delovanje vozila. 3. VLOGA ZA IZDAJO ES-HOMOLOGACIJE 3. 1 Vlogo za ES-homologacijo skladno s členom 3(4) Direktive 70/156/EGS za tip nadomestnega katali- zatorja vloži proizvajalec. 3. 2 Vzorec opisnega lista je določen v Dodatku 1 k tej prilogi. 3. 3 Tehnični službi, pristojni za homologacijski preskus, se predloži naslednje: 3. 3. 1 Vozilo(-a) tipa, ki je homologiran skladno z Direktivo 70/220/EGS, opremljeno(-a) z novim original- nim katalizatorjem. To vozilo (ta vozila) s privoljenjem tehnične službe izbere vložnik. Vozilo(-a) mora(- jo) izpolnjevati zahteve iz točke 3 Priloge III te direktive; Preskusno vozilo (preskusna vozila) ne sme(-jo) imeti napak na sistemu za uravnavanje emisije; vsak prekomerno obrabljen ali okvarjen originalni del, povezan z uravnavanjem emisije, je treba popraviti ali nadomestiti. Pred preskušanjem emisije se preskusno vozilo (preskusna vozila) primerno nastavi(- jo), skladno s specifikacijo proizvajalca. 3. 3. 2 Vzorec tipa nadomestnega katalizatorja. Ta vzorec se jasno in neizbrisno označi s trgovskim imenom ali blagovno znamko in trgovsko oznako vložnika. 4. PODELITEV ES-HOMOLOGACIJE 4. 1 Če so izpolnjeni ustrezni pogoji, se ES-homologacija podeli skladno s členom 4(3) Direktive 70/156/EGS. 4. 2 Vzorec certifikata o ES-homologaciji je določen v Dodatku 2 te priloge. 4. 3 Vsak tip homologiranega nadomestnega katalizatorja dobi homologacijsko številko skladno s Pri- logo VII k Direktivi 70/156/EGS. Ista država članica ne sme dodeliti iste številke drugemu tipu nado- mestnega katalizatorja. Ista homologacijska številka lahko zajema uporabo tipa nadomestnega katali- zatorja na številnih različnih tipih vozil. 5. OZNAČEVANJE ES-HOMOLOGACIJ 5. 1 Vsak nadomestni katalizator, ustrezen tipu, ki je s to direktivo odobren kot ločena tehnična enota, dobi ES-homologacijsko oznako. 13/Zv. 21 SL Uradni list Evropske unije 89 5. 2 To oznako sestavlja pravokotnik, v katerem je črka „e“, ki ji sledi številčna ali črkovna oznaka države članice, ki je izdala ES-homologacijo: 1 2 3 4 5 6 9 za Nemčijo za Francijo za Italijo za Nizozemsko za Švedsko za Belgijo za Španijo 11 za Združeno kraljestvo 12 13 17 18 21 23 za Avstrijo za Luksemburg za Finsko za Dansko za Portugalsko za Grčijo IRL za Irsko Blizu pravokotnika mora biti tudi „osnovna številka homologacije“ iz točke 4 o homologacijski številki Priloge VII k Direktivi 70/156/EGS, ki sledi števkama zaporedne številke, dodeljene najnovejši večji teh- nični spremembi Direktive 70/220/EGS na dan, ko je bila podeljena ES-homologacija za sestavni del. V tej direktivi je ta zaporedna številka 00. 5. 3 Homologacijska oznaka, navedena v točki 5. 2, mora biti jasno čitljiva in neizbrisna. 5. 4 V Dodatku 3 k tej prilogi so primeri zgoraj navedenih oznak in podatkov o homologaciji. 6. ZAHTEVE 6. 1 Splošne zahteve 6. 1. 1 Nadomestni katalizator je oblikovan, izdelan in prilagojen za vgradnjo tako, da vozilo po vgradnji izpol- njuje določbe direktive, s katero je bilo prvotno skladno, in da učinkovito omeji emisije okolju škod- ljivih snovi med celotno običajno življenjsko dobo vozila v normalnih okoliščinah uporabe. 6. 1. 2 Nadomestni katalizator se namesti točno na mesto, kjer je bil katalizator, ki je bil del originalne opreme, in položaj kisikove sonde (kisikovih sond), če se uporablja(-jo), na izpušni cevi se ne sme spremeniti. 6. 1. 3 Če ima katalizator, ki je del originalne opreme, toplotno zaščito, mora imeti nadomestni katalizator ena- kovredno zaščito. 6. 1. 4 Nadomestni katalizator mora biti vzdržljiv, to je oblikovan, izdelan in prilagojen za vgradnjo tako, da je glede na okoliščine uporabe vozila čimbolj zaščiten pred korozijo in oksidacijo, ki jima je izpostav- ljen. 6. 2 Zahteve glede emisij Na vozilu (vozilih) iz točke 3. 3. 1 te priloge, opremljenem(-ih) z nadomestnim katalizatorjem tipa, za katerega je vložena vloga za homologacijo, je treba opraviti preskus tipa I pod pogoji iz ustrezne pri- loge k tej direktivi, da se lahko primerja njegovo delovanje z delovanjem originalnega katalizatorja skladno s spodaj opisanim postopkom. 6. 2. 1 Določanje osnove za primerjavo Vozilo(-a) se opremi(-jo) z novim originalnim katalizatorjem (glej točko 3. 3. 1), ki se uteče z 12 zuna- jmestnimi voznimi cikli (2. del preskusa tipa I). Po tej predhodni pripravi je (so) vozilo(-a) nameščeno(-a) v prostoru, kjer je temperatura razmeroma stalna med 293 in 303 K (20 in 30 °C). Ta priprava se izvaja vsaj šest ur in se nadaljuje, dokler se tem- peratura motornega olja in hladilne tekočine ne razlikuje za več kakor ± 2 K od temperature v pro- storu. Sledijo trije zaporedni preskusi tipa I. 6. 2. 2 Preskus izpušnih plinov z nadomestnim katalizatorjem Katalizator, ki je del originalne opreme preskusnega vozila (preskusnih vozil), se nadomesti z nado- mestnim katalizatorjem (glej točko 3. 3. 2), ki se uteče z 12 zunajmestnimi voznimi cikli (2. del pre- skusa tipa I). 90 SL Uradni list Evropske unije 13/Zv. 21 Po tej predhodni pripravi je (so) vozilo(-a) nameščeno(-a) v prostoru, kjer je temperatura razmeroma stalna med 293 in 303 K (20 in 30 °C). Ta priprava se izvaja vsaj šest ur in se nadaljuje, dokler se tem- peratura motornega olja in hladilne tekočine ne razlikuje za več kakor ± 2 K od temperature v pro- storu. Sledijo trije zaporedni preskusi tipa I. 6. 2. 3 Ocenjevanje emisij okolju škodljivih snovi iz vozil, opremljenih z nadomestnimi katalizatorji Preskusno vozilo (preskusna vozila) s katalizatorjem, ki je del originalne opreme, mora(-jo) izpolnjevati mejne vrednosti glede na homologacijo vozila (vozil), po potrebi vključno s faktorji poslabšanja, upo- rabljenimi pri homologaciji vozila (vozil). Šteje se, da so zahteve za emisije iz vozila (vozil) z nadomestnim katalizatorjem izpolnjene, če rezultati za vsako s predpisi urejeno okolju škodljivo snov (CO, HC + Nox in delce) izpolnjujejo naslednje pogoje: M ≤ 0,85 S + 0,4 G (1) M ≤ G (2), če je: M povprečna vrednost emisij ene okolju škodljive snovi (CO ali delci) ali vsota dveh okolju škodljivih snovi (HC + Nox), pridobljenih s tremi preskusi tipa I z nadomestnim katalizatorjem. S povprečna vrednost emisij ene okolju škodljive snovi (CO ali delci) ali vsota dveh okolju škodljivih snovi (HC + Nox), pridobljenih s tremi preskusi tipa I z originalnim katalizatorjem. G mejna vrednost emisij ene okolju škodljive snovi (CO ali delci) ali vsota dveh okolju škodljivih snovi (HC + Nox), glede na homologacijo vozila (vozil), deljena s faktorji poslabšanja, če se uporabljajo, določenimi skladno s točko 6. 4. Če odobritev velja za različne tipe vozil istega avtomobilskega proizvajalca in če imajo različni tipi vozil isti tip katalizatorja, ki je del originalne opreme, se preskus tipa I lahko omeji na najmanj dve vozili, izbrani po dogovoru s tehnično službo, odgovorno za homologacijo. 6. 3 Zahteve glede hrupa in protitlaka izpušnih plinov Nadomestni katalizator mora izpolnjevati tehnične zahteve iz Priloge II k Direktivi 70/157/EGS. 6. 4 Zahteve glede vzdržljivosti Nadomestni katalizator mora izpolnjevati zahteve točke 5. 3. 5 Priloge I k tej direktivi, to je preskus tipa V ali faktorji poslabšanja iz naslednje razpredelnice z rezultati preskusov tipa I. Razpredelnica XIII. 6. 4 Kategorija motorja Prisilni vžig Kompresijski vžig CO 1,2 1,1 Faktorji poslabšanja HC + NOx 1,2 1,0 Delci – 1,2 7. SPREMEMBA TIPA IN SPREMEMBA HOMOLOGACIJ Pri spremembi tipa, homologiranega skladno s to direktivo, veljajo določbe iz člena 5 Direktive 70/156/EGS. 13/Zv. 21 SL Uradni list Evropske unije 91 8. SKLADNOST PROIZVODNJE Ukrepi za zagotovitev skladnosti proizvodnje se sprejmejo skladno z določbami člena 10 Direktive 70/156/EGS. 8. 2 Posebne določbe 8. 2. 1 Preverjanje, navedeno v točki 2. 2 Priloge X k Direktivi 70/156/EGS, vključuje skladnost z značilnostmi, določenimi v točki 2. 3 te priloge. 8. 2. 2 Za uporabo točke 2. 4. 4 Priloge X k Direktivi 70/156/EGS se lahko opravijo preskusi, opisani v točki 6. 2 te priloge (zahteve glede emisij). V takšnem primeru lahko imetnik homologacije zaprosi, da se namesto tega za podlago primerjavi ne uporabi katalizator, ki je del originalne opreme, ampak nadomestni katalizator, ki je bil uporabljen med homologacijskimi preskusi (ali drug vzorec, ki doka- zano ustreza homologiranemu tipu). Vrednosti emisij, izmerjene na preverjanem vzorcu, potem pov- prečno ne smejo presegati srednjih vrednosti, izmerjenih na referenčnem vzorcu, za več kakor 15 %. 92 SL Uradni list Evropske unije 13/Zv. 21 Dodatek 1 Opisni list št. … za ES-homologacijo za nadomestne katalizatorje (Direktiva 70/220/EGS, nazadnje spremenjena z Direktivo…) Naslednji podatki, če se uporabljajo, morajo biti predloženi v treh izvodih in vsebovati seznam. Vse risbe morajo biti dostavljene v ustreznem merilu z dovolj podrobnostmi; v formatu A4 ali v mapi formata A4. Morebitne fotografije morajo prikazovati dovolj podrobnosti. Če imajo sistem, sestavni deli ali ločene tehnične enote elektronsko upravljanje, je treba predložiti podatke o njiho- vem delovanju. 13/Zv. 21 SL Uradni list Evropske unije 93 Dodatek 2 Vzorec (Največji format: A4 (210 mm × 297 mm)) CERTIFIKAT O ES-HOMOLOGACIJI 94 SL Uradni list Evropske unije 13/Zv. 21 Dopolnilo certifikata o ES-homologaciji št. … za homologacijo za nadomestne katalizatorje za motorna vozila kot samostojne tehnične enote glede na Direktivo 70/220/EGS, nazadnje spremenjeno z Direktivo … 13/Zv. 21 SL Uradni list Evropske unije 95 Dodatek 3 Vzorec ES-homologacijske oznake (glej točko 5. 2 te priloge) Iz zgornje homologacijske oznake, nameščene na nadomestni katalizator kot sestavni del, je razvidno, da je bil ta tip odobren v Franciji (e 2), skladno s to direktivo. Prvi dve števki številke odobritve (00) veljata za zaporedno številko, ki je dodeljena najnovejšim spremembam Direktive 70/220/EGS. Naslednje štiri števke (1234) homologacijski organ dodeli nadomestnemu katalizatorju kot osnovno homologacijsko številko. “


title: Reglamento (CE) nº 2122/98 de la Comisión de 2 de octubre de 1998 por el que se fijan, para la campaña de comercialización 1997/98, los importes de las cotizaciones a la producción en el sector del azúcar

eurovoc_concepts:
isoglucose
marketing
production aid
sugar levy
syrup
white sugar

text: 3. 10. 98 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 268/27 REGLAMENTO (CE) No 2122/98 DE LA COMISI(cid:222)N de 2 de octubre de 1998 por el que se fijan, para la campa(cid:157)a de comercializaci(cid:155)n 1997/98, los importes de las cotizaciones a la producci(cid:155)n en el sector del az(cid:156)car LA COMISI(cid:222)N DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CEE) no 1785/81 del Consejo, de 30 de junio de 1981, por el que se establece la organizaci(cid:155)n com(cid:156)n de mercados en el sector del az(cid:156)car (1), cuya (cid:156)ltima modificaci(cid:155)n la constituye el Reglamento (CE) no 1148/ 98 (2), y, en particular, el apartado 8 de su art(cid:146)culo 28 y el apartado 5 de su art(cid:146)culo 28 bis, Considerando que el apartado 1 del art(cid:146)culo 7 del Regla- mento (CEE) no 1443/82 de la Comisi(cid:155)n, de 8 de junio de 1982, por el que se establecen determinadas modali- dades de aplicaci(cid:155)n del r(cid:130)gimen de cuotas en el sector del az(cid:156)car (3), cuya (cid:156)ltima modificaci(cid:155)n la constituye el Regla- mento (CE) no 392/94 (4), establece que los importes de la cotizaci(cid:155)n a la producci(cid:155)n de base y de la cotizaci(cid:155)n B, as(cid:146) como, en su caso, el coeficiente contemplado en el apartado 2 del art(cid:146)culo 28 bis del Reglamento (CEE) no 1785/81 para el az(cid:156)car y la isoglucosa y el jarabe de inulina deben fijarse antes del 15 de octubre para la campa(cid:157)a de comercializaci(cid:155)n precedente; Considerando que, por el Reglamento (CE) no 1753/97 de la Comisi(cid:155)n (5), el importe m(cid:145)ximo indicado en el primer gui(cid:155)n del apartado 4 del art(cid:146)culo 28 del Reglamento (CEE) no 1785/81 se elev(cid:155), para la campa(cid:157)a de comercia- lizaci(cid:155)n 1997/98, al 37,5 % del precio de intervenci(cid:155)n del az(cid:156)car blanco; Considerando que la p(cid:130)rdida global previsible compro- bada con arreglo a los apartados 1 y 2 del art(cid:146)culo 28 del Reglamento (CEE) no 1785/81 requiere, para la fijaci(cid:155)n de los importes de la cotizaci(cid:155)n a la producci(cid:155)n para la campa(cid:157)a de comercializaci(cid:155)n 1997/98, que se tomen en cuenta los importes m(cid:145)ximos indicados en el apartado 3 del art(cid:146)culo 28 de dicho Reglamento en lo que se refiere a la cotizaci(cid:155)n a la producci(cid:155)n de base y a tener en cuenta para el c(cid:145)lculo de la cotizaci(cid:155)n B en conformidad con los apartados 4 y 5 del art(cid:146)culo 28 de ese mismo Reglamento un importe igual a 36,8891 % del precio de intervenci(cid:155)n del az(cid:156)car blanco; Considerando que la p(cid:130)rdida global constatada sobre la base de los datos disponibles y en aplicaci(cid:155)n de los apar- tados 1 y 2 del art(cid:146)culo 28 del Reglamento (CEE) (1) DO L 177 de 1. 7. 1981, p. 4. (2) DO L 159 de 3. 6. 1998, p. 38. (3) DO L 158 de 9. 6. 1982, p. 17. (4) DO L 53 de 24. 2. 1994, p. 7. (5) DO L 248 de 11. 9. 1997, p. 1. no 1785/81 est(cid:145) completamente cubierta con los ingresos de las cotizaciones a la producci(cid:155)n de base y de las cotizaciones B; que, en consecuencia, no ha lugar, para la campa(cid:157)a de comercializaci(cid:155)n 1997/98, el fijar el coefi- ciente contemplado en el apartado 2 del art(cid:146)culo 28 bis de dicho Reglamento; Considerando que las medidas previstas en el presente Reglamento se ajustan al dictamen del Comit(cid:130) de gesti(cid:155)n del az(cid:156)car, HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Art(cid:146)culo 1 Los importes de las cotizaciones a la producci(cid:155)n en el sector del az(cid:156)car se fijan, para la campa(cid:157)a de comerciali- zaci(cid:155)n 1997/98, en: a) 1,2638 ecus por 100 kilogramos de az(cid:156)car blanco como cotizaci(cid:155)n a la producci(cid:155)n de base para el az(cid:156)car A y el az(cid:156)car B; b) 23,3102 ecus por 100 kilogramos de az(cid:156)car blanco como cotizaci(cid:155)n B para el az(cid:156)car B; c) 0,5330 ecus por 100 kilogramos de materia seca como cotizaci(cid:155)n a la producci(cid:155)n de base para la isoglucosa A y la isoglucosa B; d) 9,7833 ecus por 100 kilogramos de materia seca como cotizaci(cid:155)n B para la isoglucosa B; e) 1,2638 ecus por 100 kilogramos de materia seca equi- valente az(cid:156)car/isoglucosa como cotizaci(cid:155)n a la produc- ci(cid:155)n de base para el jarabe de inulina A y el jarabe de inulina B; f) 23,3102 ecus por 100 kilogramos de materia seca equi- valente az(cid:156)car/isoglucosa como cotizaci(cid:155)n B para el jarabe de inulina B. Art(cid:146)culo 2 El presente Reglamento entrar(cid:145) en vigor el d(cid:146)a de su publicaci(cid:155)n en el Diario Oficial de las Comunidades Europeas. L 268/28 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 3. 10. 98 El presente Reglamento ser(cid:145) obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Bruselas, el 2 de octubre de 1998. Por la Comisi(cid:155)n Franz FISCHLER Miembro de la Comisi(cid:155)n


title: WRITTEN QUESTION No. 3064/98 by Helena TORRES MARQUES to the Commission. Portuguese energy projects

eurovoc_concepts:
Portugal
energy policy
energy technology
financial aid
industrial project
project evaluation

text: C 142/80 Europeiska gemenskapernas officiella tidning SV 21. 5. 1999 (1999/C 142/097) SKRIFTLIG FRÅGA P-3064/98 från Helena Torres Marques (PSE) till kommissionen (2 oktober 1998) Angående: Portugisiska projekt på energiområdet Kommissionen beslutade att finansiera 116 demonstrationsprojekt inom det energitekniska området och 120 följdåtgärder till ett belopp på totalt 110,5 miljoner ecu. Kan kommissionen informera mig om det bland dessa projekt och följdåtgärder finns några som är avsedda för Portugal samt det belopp som beviljats sådana eventuella projekt och följdåtgärder? Svar från Christos Papoutsis på kommissionens vägnar (23 oktober 1998) Inom ramen för programmet för icke-nukleär energi, demonstrationsdelen (Thermie), har 12 förslag om demonstrationsprojekt (typ A) med 16 portugisiska deltagare utvärderats av kommissionen. Den sammanlagda beräknade bidragssumman för dessa 12 förslag uppgår till 8,1 miljoner ecu. Kommissionen har dessutom utvärderat 19 förslag om kompletterande åtgärder (typ B), med ett planerat deltagande av 20 portugisiska organisationer, för en sammanlagd summa av 2,7 miljoner ecu. Kommissionen översänder en fullständig förteckning över dessa 31 förslag (12 projekt av typ A och 19 av typ B) direkt till frågeställaren och till parlamentets generalsekretariat. I denna anges referens, titel, kostnad, beräknat stöd och den portugisiske förslagsställaren. (1999/C 142/098) SKRIFTLIG FRÅGA E-3068/98 från Werner Langen (PPE) till rådet (16 oktober 1998) Angående: Planer på att lotterier skall underkastas europeisk konkurrenslagstiftning Beslutet att väcka talan om fördragsbrott mot Irland i enlighet med artikel 169 i EG-fördraget, en finsk domstols begäran om förhandsavgörande från Europeiska gemenskapernas domstol och planerna på att lotterier skall underkastats den europeiska konkurrenslagstiftningen och inte medlemsstaternas lagstift- ning har utlöst omfattande diskussioner i Tyskland. Enligt uppgifter jag förfogar över avser de tyska delstaterna ännu inte att göra den tyska lotterimarknaden tillgänglig för utländska organisatörer av pristävlingar. I sammanhanget är en mängd olika frågor av avgörande betydelse, i synnerhet skatterelaterade argument. 1. Vad har föranlett rådet att förkasta sin ursprungliga förklaring om att man vill avstå från en reglering av lotterier, som gjordes vid toppmötet i Edinburgh den 12 december 1992? 2. Vilket yttrande har rådet avgivit i det ärende som gäller en finsk domstols begäran om förhands- avgörande från Europeiska gemenskapernas domstol i mål C-124/97 Läärä? 3. Har frågan behandlats i Ekofin-rådet? Om detta inte är fallet, när planeras en sådan behandling?