Turquie : mort de l'ancien Premier ministre Bülent Ecevit

Bulent Ecevit, journaliste, poète et homme politique turc, qui fut Premier ministre de Turquie à cinq reprises, est décédé à l'âge de 81 ans, dimanche 5 novembre 2006, à l'hôpital militaire d'Ankara, où il était soigné depuis le 18 mai dernier, à la suite d'un accident cardiaque, qui l'avait plongé dans un coma dont il n'est pas ressorti.

M. Ecevit était entré en politique en 1957, année où il fut élu député sous la bannière du Cumhuriyet Halk Partisi (CHP, « Parti républicain du peuple »), une formation classée au centre-gauche. Il est remarqué par İsmet İnönü, leader du CHP, ancien compagnon d'armes d'Atatürk et ancien président de la République, dans l'opposition depuis le début des années 1950.

Lorsqu'İnönü revient au pouvoir, à la suite des élections de 1961, Bülent Ecevit se voit confier le ministère du Travail, qu'il occupera jusqu'en 1965. M. Ecevit quitte le gouvernement en même temps que son mentor et se consacre à l'organisation interne du CHP, au sein duquel il anime l'aile gauche, qui défend un « socialisme démocratique ». En 1966, il devient secrétaire général du parti.

En 1971, Bülent Ecevit démissionne du secrétariat général, en désaccord avec la ligne de son parti, qui décide de participer au gouvernement d'union nationale formé par Nihat Erim, pressenti comme Premier ministre après la démission de Süleyman Demirel sous la pression des militaires turcs. Le froid entre le parti et son ancien secrétaire général ne dure toutefois qu'un peu plus d'un an, le grand âge d'İsmet İnönü conduisant l'appareil du parti à organiser une fronde contre le vieux leader et à élire Bülent Ecevit à la présidence du CHP le 18 mai 1972.

La victoire relative du CHP aux élections législatives, en 1973, conduit à la formation d'une coalition entre le CHP et le Milli Selamet Partisi  (MSP, « Parti du bien-être national »), présidé par Necmettin Erbakan, et à la nomination de M. Ecevit comme Premier ministre, le 26 janvier 1974.

C'est lors de ce premier passage à la tête du gouvernement que Bülent Ecevit, le 20 juillet 1974 donne le feu vert pour l'invasion, par l'armée turque, de l'île de Chypre où, cinq jours plus tôt, un coup d'État militaire – fomenté par la dictature des colonels grecs –, ayant comme objectif final le rattachement de la petite république « binationale » à la Grèce. Lors de ce coup d'État, l'archevêque Makarios III, primat de l'Église orthodoxe de Chypre et président de la République de Chypre, fut temporairement déposé. L'armée turque s'appuya sur ce complot pour invoquer une nécessité de protéger les populations chypriotes turques et, après son invasion, prit le contrôle d'un gros tiers de l'île, dans le nord-est,  en chassa tous les Chypriotes grecs et téléguida la formation d'une République turque de Chypre du Nord, toujours existante bien que n'étant reconnue que par la Turquie et le Pakistan.

Pendant ce temps, en raison de dissensions au niveau de la politique intérieure, la coalition avec le MSP se délite et, le 17 novembre 1974, M. Ecevit démissionne et cède la place à un gouvernement de transition, dirigé par Sadi Irmak, à son tour remplacé par Süleyman Demirel de 1975 à 1977.

Le 21 juin 1977, M. Demirel est contraint à la démission, et M. Ecevit redevient Premier ministre, fonction qu'il est à son tour obligé d'abandonner un mois plus tard, le 21 juillet, au profit... de M. Demirel, qui parvient à se maintenir à la tête du gouvernement jusqu'au 5 janvier 1978, date à laquelle M. Ecevit reprend la place, pour une durée un peu plus longue cette fois, puisque son dernier remplacement par Süleyman Demirel n'intervient que le 12 novembre 1979.

Moins d'un an plus tard, l'armée turque, se basant notamment sur une certaine instabilité des institutions turques et une situation socio-économique grave, renverse le gouvernement de M. Demirel, forme un gouvernement militaire (qui restera en place jusqu'en 1983) interdit tous les partis politiques existants et place en détention un certain nombre d'hommes politiques, dont M. Ecevit.

En 1985, l'épouse de Bülent Ecevit, Rahsan, crée le Demokratik Sol Parti (DSP, « Parti démocratique de la gauche »), qui restera dans l'opposition jusqu'en 1997.

Le 30 juin 1997, après la chute du gouvernement islamiste de Nekmettin Erbakan, brièvement allié de M. Ecevit en 1974, Le DSP est enfin associé au pouvoir, en formant une coalition avec l'Anavatan Partisi (ANAP, « Parti de la mère patrie »), sous la direction de Mesut Yılmaz, M. Ecevit revenant au gouvernement au poste de vice-Premier ministre. L'alliance ne tient que jusqu'au 11 janvier 1999, date à laquelle M. Yılmaz démissionne, entraînant la formation d'un gouvernement de transition dirigé par M. Ecevit, monocolore et minoritaire mais soutenu de l'extérieur par l'ANAP et le Doğru Yol Partisi (DYP, « Parti de la juste voie »), formation réputée « islamiste » fondée par Recep Tayyip Erdoğan, ancien maire d'Istanbul, après l'interdiction du Refah Partisi (RP, « Parti du bien-être »), dernière formation fondée et présidée par Nekmetti Erbakan.

Durant cette dernière période au pouvoir, M. Ecevit assista à l'arrestation, le  d'Abdullah Öcalan, leader du « ku » (PKK, « Parti des travailleurs du Kurdistan »).

Le 28 mai, après la nette victoire de la coalition tripartite aux élections législatives, Bülent Ecevit forme son dernier gouvernement, groupant les députés de centre gauche du DSP, l'ANAP de centre-droit et le Milliyetçi Hareket Partisi (MHP, « Parti d'action nationaliste »), réputé d'« extrême-droite », avec une confortable majorité parlementaire de 351 sièges sur 550.

La crise économique en Turquie ne faiblit pas et la population, dans un mouvement de rejet sans précédent, s'était détournée des partis politiques traditionnels et, lors des élections du 3 novembre 2002, accordait une conforatble majorité relative et une large majorité en sièges à l'Adalet ve Kalkınma Partisi (AKP, « Parti pour la justice et le développement »), dernier parti fondé par Recep Tayyip Erdoğan. Celui-ci, toutefois, étant toujours sous le coup d'une condamnation judiciaire, ne put toutefois prendre les rênes du gouvernement que le 12 mars 2003, l'« intérim » étant assuré, à partir du 19 novembre 2002, par son « lieutenant » Abdullah Gül.

Bülent Ecevit, dont le parti s'était effondré lors des élections de 2002 (passant de près de 7 millions de voix, soit 22,19 % en 1999 à moins de 400 000 voix soit 1,22 %, et perdant la totalité de ses 136 sièges), se résolut alors à quitter définitivement la vie politique turque.


Car maker DeLorean dies at 80

Automobile industry pioneer, John DeLorean, died Saturday in a New Jersey hospital by complications from a stroke.

DeLorean was born in 1925 in Detroit, Michigan to European immigrant parents. He received an education in automotive engineering and quickly rose through the ranks of Packard and later General Motors (GM). DeLorean was credited with the development of the Pontiac GTO, which helped introduce the era of "muscle cars". By 1965, DeLorean led the entire Pontiac division, and four years later was promoted to the prestigious position of leading GM's Chevrolet.

In 1973, DeLorean quit General Motors and started his own company, the De Lorean Motor Company. The company's product was the DMC-12, an unusual car featuring an unpainted, stainless-steel exterior and gull-wing doors. The company started production in 1981 but failed less than two years later, having produced under 9,000 vehicles. Despite the company's failure and the car's dismal sales, the car itself gained a cult following after the release of the 1985 movie Back to the Future which featured the car as a time-travel machine.

DeLorean himself was in nearly as much trouble as his company. In 1982 he was arrested for attempting to sell $24 million worth of cocaine to undercover police, and after his company's failure, he became involved in a multitude of lawsuits alleging investor fraud. Though DeLorean successfully resolved the cocaine case after claiming entrapment, his other legal cases would drag on until 1999, when he declared bankruptcy.


Inventor do carro de "De Volta para o Futuro" morre aos 80 anos

O pioneiro de setor industrial de automóvel, John DeLorean, morreu  sábado, 19 de março de 2005,  no hospital de  New Jersey de complicações de um ataque cardíaco.

DeLorean nasceu em 1925 na cidade Detroit, Michigan,  de pais imigrantes europeus. Ele recebeu uma educação em  engenharia de automóvel e rapidamente subiu de posição na Packard e mais tarde na General Motors. DeLorean recebeu os méritos pelo desenvolvimento do Pontiac GTO, que ajudou a introduzir a era "dos carros musculosos". Antes de 1965, DeLorean conduzia o setor de atividades do Pontiac por completo, e quatro anos depois foi promovido à posição principal de prestígio da Chevrolet e General Motors.

Em 1973, DeLorean saiu da General Motors e começou a sua própria companhia, a  De Lorean Motor Company.
O produto da companhia foi o DMC-12, um carro excepcional que apresentava um exterior não pintado, de aço sem mancha e portas de asa de gaivota. A companhia começou a produção em 1981 mas faliu menos de dois anos depois, tendo produzido menos de 9 mil veículos.

Apesar do fracasso da companhia e das baixas vendas, o  carro tornou-se objeto de culto tempos depois com o lançamento do  filme "De Volta Para o Futuro" ("Regresso ao Futuro", em Portugal), em 1985, dirigido por Robert Zemeckis e com Michael J. Fox e Christopher Lloyd nos papéis principais. No filme, o carro funcionava como uma máquina para viagens no tempo.

DeLorean teve  quase tantos problemas quanto a sua companhia. Em 1982 ele foi detido por tentar vender  24 milhões de dólares em cocaína para policiais disfarçados. Após o fracasso da sua companhia, ele ficou implicado em vários processos que alegavam fraude em investimentos.

Embora DeLorean tenha tido sucesso em livrar-se das acusações referentes ao caso com a cocaína, outros casos legais  iriam perseguí-lo  até 1999,  época em que declarou que tinha ido à  bancarrota.


Coretta Scott King passes away

Coretta Scott King, wife of slain civil rights leader Martin Luther King, Jr. has died at the age of 78. Coretta King, tireless crusader for civil rights, died in her sleep.

Mrs. King, who had been diagnosed with terminal ovarian cancer, died late on Monday in Mexico, where she had been seeking treatment, a spokeswoman for the family told Reuters.

"Mrs. King was in Mexico for observation and consideration of treatment for ovarian cancer," the spokeswoman said. "She was considered terminal by physicians in the United States. She and the family wanted to explore other options." King died at Hospital Santa Monica, a holistic health center in Mexico.

News of her death led to tributes across Atlanta, including a moment of silence in the Georgia Capitol and piles of flowers at the tomb of her slain husband. Flags at the King Center - the institute devoted to the civil rights leader's legacy - were lowered to half-staff.

Dubbed the "first lady of the civil rights movement," Mrs King suffered a debilitating stroke and heart attack in August. She was last seen on January 14 at a dinner marking the Martin Luther King Jr. holiday, where she received a standing ovation.

As she recalled in her autobiography My Life With Martin Luther King Jr., Mrs. King felt she had to step fully into the civil rights movement after her husband's assassination.

After graduating from Antioch College in Ohio in 1951, she enrolled in the graduate program at Boston's New England Conservatory of Music. It was there she met her future husband, a young preacher and doctoral student at Boston University. They were married in 1953.

Mrs. King had an influence on the civil rights movement for over half a century. She pushed and goaded politicians to have her husband's birthday observed as a national holiday. Following her husband's assassination in 1968, she fought to bring national recognition to King Jr. For over a decade, she lobbied to make King's birthday a federal holiday, and in 1983 the bill was signed into law. Three years later, the USA observed the first King holiday.

She created a memorial and a forum in the Martin Luther King Jr. Center for Nonviolent Social Change in Atlanta. The center has archives containing more than 2,000 King speeches.

Coretta Scott was born April 27, 1927, near Marion, Alabama. "It was awful," she said of living in Marion. "Every Saturday we would hear about some black man getting beat up and nothing was done about it."

The Rev. Jesse Jackson, who in 1968 broke the news of King's death to Coretta, described her as a "freedom fighter". "She walked with her husband during the ordeal of the Montgomery Bus Boycott. Their home was bombed, she endured the hate and violent anger toward their family. And she had to endure the constant knowledge that each time he left their home, he might never return," said Jackson. "She was the part of him that made him complete."

In 1969 she founded the Martin Luther King Jr. Center for Nonviolent Social Change in Atlanta and used it to confront hunger, unemployment, voting rights and racism. "The centre enables us to go out and struggle against the evils in our society," she often said.

She also accused movie and TV companies, video arcades, gun manufacturers and toy makers of promoting violence. Coretta King has became a symbol in her own right of her husband's struggle for peace and brotherhood.

In his State of the Union Address, US President George W Bush remembered Mrs King, saying her "lasting contributions to freedom and equality have made America a better and more compassionate nation."

Mrs. King is survived by her four children, Yolanda, Martin III, Dexter and Bernice. The family issued a statement thanking the public for an outpouring of support.


Fallece la viuda de Martin Luther King

Coretta Scott King, viuda del luchador por los derechos civiles Martin Luther King, falleció mientras dormía la noche del lunes (30) para el martes (31), a la edad de 78 años.

Coretta King padecía un cáncer de ovarios que había ido a tratarse a México puesto que los médicos estadounidenses la habían desahuciado. Su familia optó por un tratamiento con medicinas alternativas.

El pasado mes de agosto la viuda del famoso pastor bautista sufrió un ataque al corazón. La última vez que fue vista en público fue en una cena conmemorativa del nacimiento de su marido.

Coretta Scott King tuvo una gran influencia en el movimiento de derechos civiles norteamericano durante más de medio siglo. Su marido se hizo famoso en todo el mundo como el más destacado líder negro norteamericano, quien promovía la no violencia y la desobediencia civil como formas de lucha. Luther King fue un verdadero icono de los movimientos sociales de los años 60 hasta que fue asesinado en 1968. Coretta y Martin sufrieron a menudo violentos agresiones por parte de racistas y belicistas, que incluso llegaron a atacar su casa con bombas.

Coretta King fundó en 1969 el centro Martin Luther King por el Cambio Social No Violento, desde el cual luchó contra el hambre, el paro, el racismo y la exclusión cívica. El presidente George W. Bush la recordó durante su último discurso sobre el Estado de la Unión, pronunciado la noche del martes (31).


Cosmonaut Alexei Leonov dies at age 85

Yesterday, Roscosmos, the Russian space agency, announced the death of cosmonaut Alexei Leonov. Leonov was famous for performing the first human spacewalk as part of the Soviet Union's Voskhod 2 mission. He was 85.

Leonov, also known as "cosmonaut No. 11", was part of the Soviet Union's original team of cosmonauts. On March 18, 1965, he performed the first manned extravehicular activity (EVA), or "spacewalk", remaining alone outside the spacecraft for just over twelve minutes. He received the "Hero of the Soviet Union", the Soviet Union's highest honor, for his work. Ten years later, he led the Soviet part of the Apollo–Soyuz mission symbolizing that the Space Race was over.

NASA interrupted its live coverage of an International Space Station spacewalk to mourn Leonov's passing. It also credited Leonov with making the spacewalk possible, noting on Twitter "[h]is venture into the vacuum of space began the history of extravehicular activity".

Sputnik News reported Leonov, who died in Moscow, will be buried at the Federal Military Memorial Cemetery on Tuesday. He was the last surviving member of the Voskhod programme crew.


Mortis kosmonaŭto Aleksej Leonov

La 11-an de oktobro, 2019, la rusa kosmoesplora agentejo Roskosmos anoncis, ke la kosmonaŭto Aleksej Leonov mortis. Leonov famis pro tio, ke li estis la unua homo, kiu eliris la kosmoŝipon en kosmo, dum la sovetunia misio Vosĥod 2. Li havis 85 jarojn.

Leonov, alinome «kosmonaŭto numero 11», estis ano de la origina sovetunia kosmonaŭtaro. La 18-an de marto 1965, li plenumis la unuan homan eksterveturilan agadon (EVA-o) kaj estis ekster la kosmoveturilo dum pli ol dek du minutoj. Li estis premiita kiel la Heroo de Sovetunio. Dek jaroj poste li gvidis la sovetan parton de la misio Apollo–Sojuz, kiu iĝis la simbolo de la fino de la usona–sovetunia kosmokonkuro.

La usona kosmoagentejo NASA interrompis sian senperan elsendon de EVA-o de la Internacia Kosmostacio por kondolenci pri la morto de Leonov. NASA diris per Tvitero: "Lia risko en la vakuo de la kosmo komencis la historion de eksterveturila agado."

La rusa gazeto Sputnik raportis, ke Leonov, kiu mortis en Moskvo, estos enterigita en la Federacia Milita Memora Enterigejo la 15-an de oktobro. Li estis la lasta viva ano de la Voskhod-a kosmonaŭtaro.


Умер космонавт Алексей Леонов

Умер советский космонавт, первый человек, вышедший в открытый космос, Алексей Леонов. Ему было 85 лет.

По данным Mash, Леонов умер после продолжительной болезни в среду, 10 октября 2019 года, в московской клинической больница имени В. П. Демихова (№ 68).
Последние дни он провёл в клинике.

Алексей Леонова похоронят 15 октября на федеральном военном мемориальном кладбище в Мытищах.
Прощание состоится там же в 11:00 мск.

Алексей Леонов родился 30 мая 1934 года в селе Листвянка Западно-Сибирского края (сейчас — Кемеровская область).

В 1960 году Алексей Архипович попал в первый отряд советских космонавтов.
19 марта 1965 года впервые отправился в космос.
Он стал одиннадцатым советским космонавтом и первым человеком, вышедшим в открытый космос, проведя там 12 минут.
Во второй раз он летал в космос в 1975 году, где участвовал в первом совместном космическом полете «Союз-19» и «Аполлон 18».

Алексей Леонов — дважды Герой Советского Союза, кавалер двух орденов Ленина, ордена «За заслуги перед Отечеством» I, III и IV степеней и ордена Дружбы.

С 1970 по 1991 годы Леонов занимал пост заместителя главы Центра подготовки космонавтов имени Ю. А. Гагарина.

После выхода на пенсию сотрудничал с коммерческими организациями: был советником первого заместителя председателя совета директоров «Альфа-банка», входил в консультационный совет Baring Vostok Capital Partners. Также он был членом высшего совета «Единой России».

11 октября 2019 года


Crown Prince Sultan of Saudi Arabia dies

Prince Sultan bin Abdulaziz al Saud, the crown prince of Saudi Arabia, died in his eighties. He was King Abdullah's half brother and had been battling colon cancer since 2004.

He died in New York, where he had been getting treatment since 2009 for his terminal cancer.

He served as First Deputy Prime Minister of Saudi Arabia and was Minister of Defence and Aviation from 1963 to 2011. With his death, Prince Nayef, aged 78, is considered most likely to become the next in line to the throne.

He was also a strong supporter of the US after the events of 9/11.


وفاة ولي العهد السعودي الأمير سلطان بن عبد العزيز

أعلن الديوان الملكي السعودي وفاة الأمير سلطان بن عبد العزيز آل سعود ، ولي عهد المملكة العربية السعودية الذي توفي في الثمانينات من عمره. وقد كان يصارع مرض سرطان القولون منذ عام 2004 .

وقد توفي الأمير سلطان في نيويورك ، حيث كان يتلقى العلاج هناك .

وقد جاء في بيان الديوان الملكي السعودي في الرياض 24بتاريخ ذوالقعدة 1432 هـ الموافق 22 أكتوبر 2011 م التالي:-

"بيان من الديوان الملكي , ببالغ الأسى والحزن ينعى خادم الحرمين الشريفين الملك عبدالله بن عبدالعزيز آل سعود أخاه وولي عهده الأمين صاحب السمو الملكي الأمير سلطان بن عبدالعزيز آل سعود ولي العهد نائب رئيس مجلس الوزراء وزير الدفاع والطيران والمفتش العام الذي انتقل إلى رحمة الله تعالى فجر هذا اليوم السبت الموافق 24/11/1432هـ خارج المملكة إثر مرض عانى منه _ يرحمه الله_ وسيصلى عليه _ إن شاء الله _ بعد صلاة العصر من يوم الثلاثاء الموافق 27/11/1432هـ في مسجد الامام تركي بن عبدالله بمدينة الرياض.
وإذ يعلن الديوان الملكي ذلك ليعزي الشعب السعودي في الفقيد. سائلين المولى عز وجل ان يتغمده بواسع رحمته ومغفرته وأن يسكنه فسيح جناته، وأن يجزيه خير الجزاء لما قدمه لدينه ووطنه.إنا لله وإنا إليه راجعون"

24 أكتوبر 2011


Zemřel saúdský korunní princ Sultán

Princ Sultán Abdalazíz Al-Saúd zemřel ve věku 80 let v New Yorku. Jako polovlastní bratr krále Abdalláha byl následníkem trůnu v saúdskoarabském království, vykonával také od roku 1963 funkci vicepremiéra a ministra obrany a letectví. Po teroristických útocích z 11. září 2001 se stal věrným spojencem Spojených států.

Od roku 2004 bojoval s rakovinou, v New Yorku byl od roku 2009, kde podstupoval léčení.

Na jeho místě v nástupnické linii by ho měl nahradit 78letý princ Najef.


سلطان بن عبدالعزیز درگذشت

روز شنبه پادشاهی عربستان سعودی در بیانیه‌ای از مرگ سلطان بن عبدالعزیز، ولیعهد این کشور خبر داد. مرگ ولیعهد عربستان در حالی انجام شده که پادشاه عربستان نیز به تازگی تحت عمل جراحی قرار گرفت و همچنان بستری است.

گفته شده که سلطان بن عبدالعزیز، که نزدیک به ۸۶ سال سن داشته، از بیماری سرطان روده رنج می‌برد و سرانجام بامداد شنبه بر اثر وخامت بیماری در یک بیمارستان در نیویورک آمریکا جان باخته‌است.

یک دیپلمات غربی به خبرگزاری فرانسه گفت که ولیعهد پادشاه عربستان، از یک ماه پیش به «مرگ بالینی» دچار شده بود و با کمک دستگاه‌های مختلف پزشکی به زندگی ادامه می‌داد.


Kroeanprins Sultan van Saoedi-Arabië gestórve

Veurblaad - Lètste verangeringe, Willekäörige pazjena, Veur pagina's in, Alle artikele - De Kaffee, Zandjbak, Hölp, Spellingshölp - Nuujseuverzich

zóndig, oktober 23, 2011

Prins Sultan bin Abdulaziz al Saud, de kroeanprönsj van Saoedi-Arabië is in zien achtiger jaore gestórve. Hae waar de halfbroor van Keuning Abdoelah en hae woor taenge rögkewèrvelkanker 'nt vèchte zaer 2004.

Dit artikel besleit aad nuujs en maak deil oet van oos arsjief van nuujsberichte.


சவூதி அரேபியாவின் முடிக்குரிய இளவரசர் அப்துல் அசீஸ் அமெரிக்காவில் காலமானார்

சவூதி அரேபியாவின் பட்டத்து இளவரசர் சுல்தான் பின் அப்துல் அசீஸ் நேற்று முன்தினம் சனிக்கிழமை அமெரிக்காவில் காலமானார். இவர் சவூதி அரேபியாவின் துணைப் பிரதமராகவும் பாதுகாப்பு மற்றும் விமானப் போக்குவரத்து அமைச்சராகவும் இருந்தார். காலமாகும் போது இவரின் வயது 86. கடந்த 2009, ஆண்டு முதல் சுகவீனமுற்றிருந்த அவர் அமெரிக்காவிலும், மொராக்கோவிலும் சிகிச்சை பெற்று வந்தார். அவரது நோய் தொடர்பில் வெளியில் தெரிவிக்கப்படாத போதிலும் புற்றுநோயால் அவதியுற்றுவந்திருக்கலாம் என நம்பப்படுகின்றது.

இவர், மன்னர் அப்துல்லாவின் சகோதரர். அடுத்த மன்னராகும் வாய்ப்பில் இருந்தார். இவரது மறைவைத் தொடர்ந்து 78 வயதாகும் சவுதி உள்துறை அமைச்சரும் இவரது இளைய சகோதரருமான நயீப் பின் அப்துல் அசீஸ் மன்னர் அப்துல்லாவுக்குப் பின், மன்னராகும் வாய்ப்பைப் பெற்றுள்ளார்.

கடந்த சூன் மாதம் முதல் சிகிச்சைக்காக அமெரிக்கா சென்றிருந்த அவர் சிகிச்சை பலனின்றி இறந்து விட்டதாக சவுதி அரேபிய அரசவை அறிக்கையொன்றில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. "இரண்டு புனிதமான மசூதிகளின் தக்காரான அரசர் அப்துல்லா பின் அப்துல் அசீஸ், தமது சகோதரர் உடல்நலக் குறைவு காரணமாக சனிக்கிழமை அதிகாலை வெளிநாட்டில் இறந்தது குறித்து ஆளாத் துயர் அடைகிறார்' என்று அரசவையின் அதிகாரபூர்வ அறிவிப்பு கூறியிருந்தது.

இளவரசர் மறைவுக்கு இரங்கல் தெரிவிக்கும் விதமாக சவூதி தொலைக்காட்சிகளில் குரான் ஓதப்படும் காட்சி ஒளிபரப்பானது. இவரது உடல், சவூதி அரேபியாவுக்குக் கொண்டு வரப்பட்டு, 25ம் தேதி தலைநகர் ரியாதில் இறுதிச் சடங்கு நடைபெறுமென அந்நாட்டு செய்தி நிறுவனம் தெரிவித்துள்ளது. 87 வயதாகும் சவூதி அரசர் அப்துல்லா, ரியாதில் உள்ள மருத்துவமனையில் இப்போது சிகிச்சை பெற்று வருகிறார்.

திங்கள், அக்டோபர் 24, 2011


Dennis Ritchie, C programming language creator, dies aged 70

The C programming language creator and co-developer of the Unix operating system Dennis Ritchie died at home on October 8 after an extended illness, at the age of 70. Former colleague Rob Pike first publicly announced the death, which Alcatel-Lucent then confirmed.

Ritchie, born in Bronxville, New York on September 9, 1941, joined Bell Labs in 1967.  There, with Ken Thompson, he helped develop Unix, an operating system on which are based many modern systems such as Linux and Mac OS X. Unix provided the infrastructure that led the creation of the Internet. Between 1969 and 1973 he developed the C, one of the most used programming languages, that influenced many languages like C++, Java, and PHP. After Unix was rewritten, C was key to its portability. In 2007 he retired from his post as Bell Labs' head of systems software research.

Ritchie and Thompson were awarded the Turing Award in 1983, the IEEE Richard W. Hamming Medal in 1990, the National Medal of Technology and Innovation in 1998, and the Japan Prize in 2011.


دنیس ریچی، خالق زبان برنامه‌نویسی سی، درگذشت

دنیس ریچی، خالق زبان برنامه‌نویسی سی و یکی از توسعه‌دهندگان سیستم عامل یونیکس، هشتم اکتبر در خانه‌اش در ۷۰ سالگی درگذشت. در ابتدا راب پایک، همکار سابقش، خبر مرگ او را اعلام کرد و سپس این خبر توسط آلکاتل-لوسنت تأیید شد.

ریچی، زادهٔ برانکسویل، نیویورک در ۹ سپتامبر ۱۹۴۱، در سال ۱۹۶۷ به آزمایشگاه‌های بل پیوست. در آنجا به کمک کن تامپسون، به توسعهٔ یونیکس (سیستم عاملی که بسیاری از سیستم‌های دیگر نظیر لینوکس یا مک اواس ده بر پایهٔ آن ساخته شده‌اند) پرداخت. یونیکس زیرساخت‌هایی را فراهم آورد که به خلق اینترنت منجر شد. ریچی بین سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۳ زبان برنامه‌نویسی سی را توسعه داد. زبان برنامه‌نویسی سی یکی از پر استفاده‌ترین زبان‌های برنامه‌نویسی است که تأثیر به‌سزایی بر زبان‌های دیگر نظیر سی++، جاوا، و پی‌اچ‌پی گذاشت. در سال ۲۰۰۷ او از سمتش به عنوان رئیس بخش تحقیقات نرم‌افزارهای سیستمی آزمایشگاه‌های بل کناره گرفت.

ریچی و تامپسون در سال ۱۹۸۳ موفق به کسب جایزهٔ تورینگ، در ۱۹۹۰ مدال ریچارد دبیلیو. همینگ آی‌تریپل‌ئی، در ۱۹۹۸ نشان ملی تکنولوژی و نوآوری، و در ۲۰۱۱ جايزهٔ ژاپن شدند.


È morto Dennis Ritchie, creatore del linguaggio C

Nella notte tra l'8 e il 9 ottobre è morto, nella sua casa dopo una lunga battaglia contro una non meglio specificata malattia, Dennis Ritchie, informatico e programmatore statunitense.

Ritchie era noto per aver sviluppato C e altri linguaggi di programmazione e per i suoi contributi allo sviluppo del sistema operativo UNIX. Proprio riguardo il suo lavoro sui sistemi operativi aveva vinto nel 1983 il Turing Award[2]. Il suo ultimo riconoscimento è di quest'anno, il Japan Prize for Information and Communications, sempre per il suo fondamentale apporto allo sviluppo di UNIX[3].


Maker van de C-programmeringsspraok Dennis Ritchie (70) euverleje

vriedig, oktober 14, 2011

Dennis Ritchie, de maker van de C-programmeringsspraok óppe computer en de mitóntwikkeleer van Unix, 'ne saortj van Windows, is 8 óktoeaber óp zeuvetigjäörige laeftied heim gestórve nao 'n lankdoerig krankdjebèd. Veurmaolige collega Rob Pike waar d'n ieëste dae publiekelik zien doead aaflag en det woort later door Alcatel-Lucent bevèstig.


யுனிக்ஸ் இயங்குதளத்தைக் கண்டுபிடித்த டெனிஸ் ரிட்ச்சி காலமானார்

கணினி அறிவியலில் முன்னோடியும், சி நிரலாக்க மொழியை உருவாக்கியவரும், யுனிக்சு இயங்குதளத்தைக் கண்டுபிடித்தவர்களில் ஒருவருமான டெனிஸ் ரிட்ச்சி தனது 70வது அகவையில் காலமானார்.

யுனிக்ஸ் இயங்கு தளம் 1960கள், 1970களில் அமெரிக்காவின் நியூ ஜேர்சியில் பெல் ஆய்வுக்கூடத்தில் கென் தாம்சன், டென்னிஸ் ரிட்சி ஆகியோர் அடங்கிய குழுவால் உருவாக்கப்பட்டது. அத்துடன், சி நிரலாக்க மொழியை உருவாக்கியவரும் இவரே. கணினித் தொழில்நுட்பத்தின் ஆரம்ப காலங்களில் ரிட்ச்சி போன்றவர்களின் கண்டுபிடிப்புகளே தற்போதுள்ள பல நவீன தொழில்நுட்பங்களில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

1941 ஆம் ஆண்டு பிறந்த டெனிஸ் ரிட்சி தன் 30 ஆவது வயதில் யூனிக்ஸ் இயங்குதளத்தினைத் தந்தவர். நீண்ட காலம் சுகவீனமுற்றிருந்த இவர் கடந்த புதன்கிழமையன்று நியூஜெர்சியில் காலமானார். ரிட்ச்சி பெல் ஆய்வுகூடங்களில் லூசெண்ட் டெக்னலாஜீஸ் ஆய்வுகூடத்தின் தலைவராகப் பணியாற்றி 2007 ஆம் ஆண்டில் ஓய்வு பெற்றார்.

அமெரிக்காவின் தொழில்நுட்பப் புதுமையாக்கப் பதக்கம் இவருக்கும் இவருடன் இணைந்து யுனிக்சை உருவாக்கிய கென் தாம்ப்சனுக்கும் 1998 ஆம் ஆண்டில் அப்போதைய அரசுத்தலைவர் பில் கிளிண்டன் அவர்களால் வழங்கப்பட்டது.

இவர் தன் நண்பர்களுடன் இணைந்து எழுதிய சி நிரலாக்க மொழி நூல், இன்றும் கணினி மாணவர்களால் ஓர் அடிப்படை நூலாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இவர் உருவாக்கிய சி மொழி பின்னர் பல மொழிகளுக்கும், குறியீடுகளுக்கும், திறந்த மூலத் திட்டத்திற்கும் அடிப்படையாய் அமைந்தது. இணையத்தின் அடிப்படைக் கட்டமைப்பாய யுனிக்ஸ் இயங்குதளம் பயன்படுத்தப்பட்டது.

வெள்ளி, அக்டோபர் 14, 2011


Dubai leader Sheikh Maktoum bin Rashid Al Maktoum dead

"His Highness Sheikh Maktoum bin Rashid Al Maktoum, Vice President and Prime Minister of the UAE and ruler of Dubai has passed away. He was 62 years old."

The above statement from the Ministry of Presidential Affairs confirmed that the ruler of Dubai died earlier this morning in Australia. The statement added that "the UAE had lost a historical leader from its leaders who dedicated his life to building the country, and strove to do his best for its people."

The official mourning period will last for 40 days, during which all UAE flags will fly at half mast. Ministries and government organisations will be closed for seven days, starting Wednesday.

Local stock markets in Abu Dhabi and Dubai shed 1.8% and 3.3%, respectively, in early trading.

The Dubai Shopping Festival, the largest business & cultural event in Dubai's calendar, has been postponed until further notice, in a statement by CEO Saeed Al Nabouda.

Sheikh Mohammed bin Rashid Al Maktoum has been named the new ruler of Dubai, in an accession process that officials described as being automatic.


Der Emir von Dubai ist tot

Canberra (Australien), 04.01.2006 – Scheich Maktum bin Raschid Al Maktum, der Emir von Dubai, ist tot. Er starb am 4. Januar im Alter von 62 Jahren in Australien, während er das Land besuchte, um Rennpferde zu verkaufen. Forbes schreibt bezüglich des Todestages in Abweichung von den anderen Medien „yesterday afternoon“, das wäre dann der 3. Januar.

Der Emir war auch Vizepräsident und Regierungschef der Vereinigten Arabischen Emirate, das Emirat Dubai ist ein Teil dieses Staatengebildes. Australische Medien berichteten, dass er in dem Luxus-Hotel „Palazzo Versace“ an der Goldküste im nordwestlichen Queensland einen Herzanfall erlitt. Eine Ambulanz wollte ihn noch in das Gold Cost Hospital bringen, doch als er gegen 12:55 Uhr ankam, war er verstorben. Eine private Boeing 747-400 soll ihn später wieder in seine Heimat Dubai überführen.


Vicepresidente de los Emiratos Árabes muere durante visita a Australia

Maktum bin Rashid al-Maktum, vicepresidente de los Emiratos Árabes Unidos y emir de Dubai, murió de un paro cardiaco durante su visita a Australia en un hotel de Gold Coast este miércoles (4).

En un comunicado del Ministerio de Relaciones Exteriores del país árabe se señala que "los EAU han perdido a un líder histórico entre sus líderes que dedicó su vida a construir el país y a esforzarse por dar lo mejor por su gente"

El periodo oficial de luto es de 40 días, durante el cual todas las banderas de los EAU ondearán a media asta. Los ministerios y las organizaciones gubernamentales cerrarán durante 7 días, desde el miércoles.

Ben Rashid, de 62 años, era considerado el hombre que llevó a cabo la modernización de Dubai hasta convertir al emirato en la meca del turismo que es en la actualidad.

El emir era bien conocido en el mundo de la equitación por ser dueño de caballos de carreras y haberse coronado campeón de varios torneos.

Maktum será sucedido en el cargo por su hermano Mohamed, el príncipe real, quien a su vez dejará este último cargo vacante.


Mort du cheikh Maktoum bin Rashid Al Maktoum

La mort du cheikh Maktoum bin Rashid Al Maktoum a été annoncée aujourd'hui. Il avait 62 ans. Il fut le vice-président et le premier ministre des Émirats arabes unis et chef de Dubaï.

Dans un message, le ministre des affaires présidentielles a confirmé le décès du cheikh ce matin en Australie. Le message indiquait que « les EAU avaient perdu un chef historique, de ces leaders qui sacrifient leur vie à la construction du pays et au bien-être de son peuple ».
Une période de deuil de 40 jours sera annoncée durant laquelle les drapeaux seront en berne. Les ministères et les organismes gouvernementaux seront fermés pour 7 jours à partir de mercredi.

Le Dubaï Shopping Festival, événement économique et culturel important de Dubaï est retardé jusqu'à une date ultérieure a indiqué son CEO Saeed Al Nabouda.

Le cheikh Mohammed bin Rashid Al Maktoum a été nommé nouveau chef de Dubaï de manière « automatique » selon les officiels présents.


Vice-Presidente dos Emirados Árabes morre durante visita à Austrália

Maktoum bin Rashid Al Maktoum, Vice-Presidente, Primeiro Ministro dos Emirados Árabes Unidos e Emir de  Dubai, morreu de  uma parada cardíaca durante sua visita à  Austrália, num hotel da cidade de  Gold Coast, nesta quarta-feira (4).

Um comunicado do Ministério das  Relações Exteriores do país árabe   assinala que "os Emirados perderam   um líder histórico entre seus líderes que dedicou sua vida a  construir o país e a  esforçar-se por  dar o melhor de si para  sua gente".

O período oficial de  luto é de  40 dias, durante o qual todas as bandeiras dos Emirados Árabes Unidos serão hasteadas a meio pau. Os ministérios e as organizações governamentais estão fechados desde ontem e ficarão assim por 7 dias.

Ben Rashid, de  62 anos, era considerado o homem que  modernizou  Dubai e que ajudou no incremento do  turismo nos Emirados.

O emir era bastante conhecido no mundo da equitação por  ser dono de  cavalos de  raça e ter-se sagrado campeão de  vários torneios.

Maktum deve ser sucedido no cargo por  seu irmão, o Príncipe Mohamed, que por  sua vez deixará seu cargo vago.


Ethiopian prime minister Meles Zenawi dies at 57

Meles Zenawi, the Prime Minister of Ethiopia, died this week on Monday at the age of 57 years of an undisclosed illness at a Brussels hospital. This came after months of speculation about the health of the Ethiopian leader after he missed several high profile meetings in the last month. An Ethiopian government official reported a week prior to his death that Meles Zenawi was recovering well from his illness.

Zenawi ruled for more than 20 years after taking leadership from Mengistu Haile Mariam in 1991. His deputy Haile Mariam Desalegne, who is also the foreign minister, was appointed to occupy the Prime Minister's post in an acting capacity following the news.

Ethiopia's economy was transformed under Zenawi's leadership to place it to among the Africa's fastest growing with the Prime Minister serving as a key ally to the United States in fighting terrorism. During his time as head of state, several social, economic, religious and political developments and systems were established for the first time in Ethiopia. His government has also been accused him of oppression, killings of its critics, and unjust detention and surveillance of the opposition members in Ethiopia by the Human Rights Watch in Africa. He is survived by one widow, Azeb Mesfin.


وفاة ملس زيناوي رئيس وزراء أثيوبيا

أعلن المتحدث الرسمي باسم الحكومة الأثيوبية بركات سيمون اليوم الثلاثاء أن رئيس وزراء أثيوبيا ملس زيناوي (57 سنة) توفي مساء أمس قرابة منتصف الليل خلال العلاج خارج البلاد، ولم يعط تفاصيل حول المرض المسبب للوفاة. وأصبح وزير الخارجية هايله مريم ديساليغنه قائماً بأعمال رئاسة الوزراء.

وبدأت الإشاعات حول الوضع الصحي لزيناوي تنتشر بعد أن غاب عن قمة الاتحاد الأفريقي في أديس أبابا عاصمة أثيوبيا منذ أسبوعين. ولم يكن زيناوي يظهر علنياً منذ حوالي شهرين. وأعلنت الحكومة حينذاك أنه نقل للعلاج إلى دولة أجنبية ونفت أن وضعه الصحي خطير.

وأعلن المتحدث باسم الحكومة أن زيناوي «كان يتعافى جيداً، لكن فجأة حصل شيء ما ونقل على أثره إلى وحدة العناية الفائقة حيث لم يتمكنوا من إنعاشه»، ولم يعط تفاصيل إضافية حول المرض أو مكان الوفاة.

وصل ملس ويناوي إلى الحكم في سنة 1991 بعد الإطاحة بحكومة منغستو هيلا مريام الشيوعية، وفاز منذ ذلك الحين في عدد من الانتخابات، ولو أن خصومه اتهموه بقمع الاحتجاجات من أجل المحافظة على السلطة.

الثلاثاء 21 أغسطس 2012


Ezer Weizman former Israeli president dies at the age of 81

Ezer Weizman, former President of the State of Israel died at the age of  81 on April 24, 2005.

A World War II fighter pilot, Ezer Weizman led the formation of the Israeli Air Force which played a decisive role in Israel's wars with Arab nations. He left the military and began his political career in 1969, going on to help found the Likud Party, serving as Defence Minister, was closely involved in the Camp David accords and the treaty with Egypt, and advocated negotiations with the Palestinians.

Initially a hawk, Israel-born Weizman made a very public transition to the dove political views, saying Jews had to "share this part of the world" with Arabs. It was his belief that peace, and a strong military, were Israel's strongest defences.

Weizman was a nephew of Israel's first President, Chaim Weizmann, and was himself elected in 1993 on the dovish Labour ticket. His seven years in office led critics to describe him as the most political President of Israel, a largely ceremonial position.

His funeral was held on April 26, 2005.


Ezer Weizmann verstorben

Haifa / Caesarea Maritima (Israel), 24.04.2005 - Ezer Weizmann, der siebte Präsident Israels ist heute im Kreise seiner Familie verstorben.

Der ehemalige Kampfflieger trat 1942 in die britische Armee ein und schlug später eine Karriere in der israelischen Armee ein. 1969 verließ er die Armee und wurde Mitglied der Gahal- (später Likud)-Partei. 1977 wurde er Verteidigungsminister. 1984 gründete Weizmann die Yachad-Partei und wurde erneut Mitglied der Regierung.

Vom 13. Mai 1993 bis 13. Juli 2000 war er der siebte israelische Präsident.

Weizman wurde Ende Februar wegen einer Lungeninfektion auf der Intensivstation des Rambam-Krankenhaus in Haifa behandelt. Der Politiker verstarb 80-jährig in seinem Haus in Caesarea, er hinterlässt seine Frau Reuma und eine Tochter, Michal. Die Beerdigung ist für den 26. April in Or Akiva vorgesehen.


Mort de l'ancien président israélien Ezer Weizman

Ezer Weizman, ancien président de l'État d'Israël, est mort dimanche 24 avril 2005 à Césarée, à l'âge de 81 ans, des suites d'une infection pulmonaire qui n'avait cessé de s'aggraver depuis deux mois.

Né le 15 juin 1924 à Haïfa (Israël), Ezer Weizman était le neveu de Chaim Weizmann, qui fut le premier président de l'État d'Israël, après sa création, de 1949 à 1952.

Ezer Weizman fut pilote dans la Royal Air Force durant la Seconde Guerre mondiale. Il avait participé, à un rang subalterne, à la création de l'aviation israélienne et pris part aux combats aériens durant la guerre de 1948.

Il fut nommé commandant dans l'armée de l'air en 1958 puis, en 1966, chef d'éta-major adjoint et, à ce titre, considéré comme un des artisans de la victoire israélienne dans la Guerre des Six Jours en 1967 après la destruction au sol de l'aviation égyptienne par les chasseirs israéliens.

Il avait quité l'armée et participé à la création, en 1969, du Likoud, aux côtés de Menahem Begin. En 1977, après la victoire de ce parti aux élections à la Knesset, il devint ministre de la Défense dans le gouvernement de M. Begin jusqu'en 1980. À ce titre, il participa activement, aux côtés du Premier ministre, aux négations de Camp David, nouant même des relations d'amitié avec le président égyptien Anouar el-Sadate.

En désaccord avec Menahem Begin et le reste du Likoud sur l'interprétation – à ses yeux trop stricte – donnée, côté israélien, aux modalités de l'accord de paix, il démissionna du parti et du gouvernement en 1980, étant remplacé, dans ses fonctions de ministre de la Défense, par Ariel Sharon.
Il s'était progressivement rapproché du Parti travailliste, et fut élu à plusieurs reprises à la Knesset sous ses couleurs, participant à l'occasion, à plusieurs gouvernements d'union nationale. Ayant rencontré en Suisse, en 1989, un représentant officiel de l'Organisation de libération de la Palestine, il avait suscité, quatre ans avant la conclusion des accords d'Oslo, un certain émoi dans la classe politique israélienne.

Cela ne l'empêcha pas d'accéder, en 1993, au poste honorifique de président de l'État d'Israël, et d'y être réélu en 1998. Compromis dans un scandale financier, et bien qu'ayant été blanchi des accusations portées contre lui, il fut contraint à la démission en 2000.


First Algerian president Ahmed Ben Bella dies aged 95

Ahmed Ben Bella, the first president of Algeria, died on Wednesday. He was 95.

Known for his struggle against French rule, Ben Bella led the nation from 1963 to 1965 having only learned Arabic during a prison sentence. He came from a poor, agricultural background and left school early, but it was during his schooldays he joined Messali Hadj's Algerian People's Party.

Serving in World War II, Ben Bella was decorated with five medals for actions including conflict at the 1944 Battle of Monte Cassino in Italy and shooting down a German aircraft over Marseille, France. After the war he was elected to seniority within a group dedicated to ending French rule.

The movement was deemed illegal and Ben Bella escaped and fled two years after his 1951 arrest for his part in a fundraising robbery. He became a fugitive in Cairo. In 1956 he was re-arrested and imprisoned. A bloody conflict for Algerian independence eventually convinced France to relinquish control in 1962 and Ben Bella was freed. The following year he took control of a one-party nation.

Within years of attaining power, defence minister Houari Boumediene, an ally of current president Abdelaziz Bouteflika, overthrew Ben Bella in a coup. Ben Bella had grappled with post-war consolidation after about 1.5 million French left the nation, leaving gaps in its economy.

Ben Bella died at his Algiers home whilst asleep. He had been receiving hospital treatment for breathing problems. "Today we lost one of modern Algeria's bravest leaders," said Bouteflika, declaring eight days of mourning. Successive regimes detained Ben Bella first in prison and later his home from his deposition to 1980 when he left for Switzerland in exile, before being pardoned a decade later. He married journalist Zohra Sellami in 1971.


Algérie : décès de Ahmed Ben Bella

Le premier président de l'Algérie indépendante, Ahmed Ben Bella, est décédé à l'âge de 96 ans, selon une source officielle algérienne que rapporte l'AFP.


First Czech Winter Olympics champion Jiří Raška dies at age 70

Jiří Raška, one of former Czechoslovakia's most popular athletes in the 1960s and 1970s, died in Nový Jičín at age 70. He won the 1968 Winter Olympics normal hill ski jumping competition.

Raška was a national hero after his win and after he added another, silver medal in the large hill competition in Grenoble. Writer Ota Pavel helped popularizing him with his book The Tale of Raška. Raška also won the Four Hills Tournament and was a bronze medalist in 1972 ski flying world championships.

"I am very sorry, because Jura was not only a great athlete, but also a good friend, companion and a popular member of the Olympic club" ((cs))Czech language: Je mně to velice líto, protože Jura byl nejen vynikající sportovec, ale i dobrý kamarád, parťák, oblíbený člen olympijského klubu., said fellow Olympic champion Dana Zátopková. Jura is the regional form of Raška's given name Jiří.

After ending his career in 1976, Raška worked as a coach. He opposed the communist regime, signing the 2000 Words appeal. In 2011 Czech Republic President Václav Klaus awarded him the Medal of Merit. He was named Czech Skier of the Century in 2003.

The Czech Olympic Committee chairman Milan Jirásek named Raška a legend. "He was a devoted athlete and skier for all his life" ((cs))Czech language: celý život byl věrný sportu a lyžování, Jirásek said. "Until the last moment, he was an active member of the Czech club of Olympians" ((cs))Czech language: Do poslední chvíle byl aktivní v Českém klubu olympioniků.


Zemřel Jiří Raška, první český zimní olympijský vítěz

Skokan na lyžích Jiří Raška, jeden z nejpopulárnějších sportovců Československa konce 60. a první poloviny 70. let, zemřel v novojičínské nemocnici. Bylo mu 70 let. V roce 1968 se stal olympijským vítězem na hrách v Grenoblu.

Raška se stal bezmála národním hrdinou, když v Grenoblu získal zlato na středním můstku. Na velkém navíc přidal stříbrnou medaili. K jeho popularitě přispěl i spisovatel Ota Pavel, který jeho příběh vtělil do literární podoby v díle Pohádka o Raškovi. Raška byl navíc i vítězem Turné čtyř můstků nebo bronzovým medailistou z mistrovství světa v letech na lyžích.

„Je mně to velice líto, protože Jura byl nejen vynikající sportovec, ale i dobrý kamarád, parťák, oblíbený člen olympijského klubu,“ popsala Rašku Dana Zátopková. Raška pocházející z Frenštátu pod Radhoštěm se blízce přátelil se Zátopkovými, kteří byli spjatí se stejným krajem.

Po ukončení kariéry v roce 1976 působil Raška jako trenér. Postavil se i proti komunistickému režimu podepsáním výzvy 2000 slov. V loňském roce ho prezident Václav Klaus ocenil Medailí za zásluhy, byl též vyhlášen nejlepším českým lyžařem století. Zemřel po těžké nemoci.

Předseda Českého olympijského výboru Milan Jirásek označil Rašku za legendu. „Celý život byl věrný sportu a lyžování. Do poslední chvíle byl aktivní v Českém klubu olympioniků,“ připomněl i skokanovo pozdější působení. V české sportovní historii ale zůstane jako zlatý olympijský Raška z Pohádky Oty Pavla.


Football legend Johan Cruyff dies at 68 due to cancer

Netherlands and FC Barcelona football legend Johan Cruyff died in Barcelona on Thursday at the age of 68. He had lung cancer, announced last October.  Per World of Johan Cruyff website statement, he died peacefully, his family present.

The Dutch maestro won three Ballon d'Ors in his nineteen-year career, in 1971, 1973, and 1974. Born in the Dutch capital Amsterdam, Cruyff began his career with Ajax AFC. He won three consecutive European titles, eight Eredivisie titles ("Dutch league"), five KNVB Cups ("Dutch Cup"), a UEFA Super Cup, and an Intercontinental Cup with the capital club. Later in his career, he signed for Feyenoord and won the Dutch league Dutch Cup with them as well.

He joined the Catalans in 1973. In his first season at Barça, the Blaugrana won the league after fourteen years without. That season, Barcelona defeated Real Madrid 5–0 at Santiago Bernabéu Stadium. He managed Barcelona for eight years, from 1988 to 1996. When he signed for the managerial position, he said, "I know the club and I don't want history to repeat itself[...] If we want things to change, we must change history." In his managing career at Barcelona, he won four consecutive La Liga titles and the club won its very first European Cup in 1992 at the Wembly. Before the match, he told the team ""Go out and enjoy yourselves" ((es))Spanish: Salid y disfrutad. He won a total of eleven trophies before he was sacked. Before he became the manager, the Catalonians had only ten Spanish titles but after 1990, they won thirteen trophies in 26 years.

He took the Dutch national team to the 1974 FIFA World Cup final, but lost 2–1 to West Germany. He completed 34 dribbles, the most by any player in the tournament. Cruyff won the FIFA World Cup Golden Ball in that World Cup. The tournament also saw his famous 'Cruyff turn' for the first time in a match against Sweden. He also promoted the idea of 'Total Football', a style of playing the game.

He had a heart bypass surgery in 1991 and stopped smoking. He had been a heavy smoker. Last month, he said that he was he "2–0 up in the first half of a match" against lung cancer.

As a tribute, the Netherlands v France friendly football match on Friday was paused in the 14th minute, as his jersey featured the number 14. The French side won the match 3–2 with Antoine Griezmann scoring an early goal in the 6th minute.


وفاة أسطورة كرة القدم الهولندية يوهان كرويف عن عمر ناهز ال68 سنة

أعلن وسائل إعلامية عن وفاة أسطورة كرة القدم الهولندية ونجم برشلونة السابق يوهان كرويف عن عمر ناهز ال68 سنة بعد صراع طويل مع مرض سرطان الرئة، ونشر موقع كرويف الرسمي على "فيسبوك": "في الـ 24 من مارس/آذار 2016، توفي يوهان كرويف في برشلونة وهو محاط بأفراد أسرته، بعد صراع شاق مع مرض السرطان. وإذ يساورنا الشعور بحزن بالغ، نحن نحثكم على احترام خصوصية الأسرة خلال وقت الحداد".

هذا وقد عانى كرويف من صراع طويل مع المرض العضال حيث تراجعت في الآونة الأخيرة صحته بشكل ملحوظ. وقام الأطباء بتشخيص المرض لدى النجم الهولندي السابق في منتصف شهر أكتوبر/تشرين الأول الماضي، في مدينة برشلونة، ومن ثم خضع لفحوصات للتعرف على مدى تطور مرض سرطان الرئة لديه. وكان اللاعب قد خضع لعملية جراحية في القلب في سنة 1991 في القلب بعد معاناته من قصور الشريان التاجي وبدأ بعد ذلك رحلة كفاحه ضد التدخين تحت شعار "في الحياة، كانت لدي نقطتا ضعف: التدخين وكرة القدم. كرة القدم منحتني كل شيء في الحياة، بينما أوشك التدخين على انتزاعها مني".

ويذكر أن يوهان كرويف أنه ولد في أمستردام في 25 أبريل 1947 وهو لاعب كرة قدم هولندي وصانع ألعاب وكابتن منتخب هولندا، صاحب فكرة اللعب الشامل وكان كرويف العقل المخطط وراء إنجازات منتخب هولندا لكرة القدم توفي يوم 24 مارس 2016 بعد صراع مع مرض العضال. ويعتب من أفضل اللاعبين على مستوى العالم من حيث السرعة الهائلة والمهارة وسرعة البديهة بالمراوغة والتسديدات المقوسة من داخل وخارج منطقة الجزاء.وقد اختاره بيليه ضمن قائمة أفضل 125 لاعب حي في مارس 2004.

وأبرز الإنجازات ألتي حققها هو توصيل منتخبه هولندا إلى المباراة النهائية من بطولة كأس العالم من سنة 1974، كما فاز مع برشلونة بلقب الدوري الإسباني في سنة 1974 ألذي غاب عن الفريق لمدة 14 عام كما حقق مع أياكس أمستردام بطولة دوري أبطال أوروبا 3 مرات.

الخميس 24 مارس 2016


Преминуо Јохан Кројф

24. март 2016.Барселона-   (Beta) - Бивши холандски фудбалер Јохан Кројф умро је у 69. години, саопштено је данас на његовом званичном сајту.

„
Јохан Кројф је умро у миру у Барселони, окружен својом породицом, након тешке борбе са раком“, наводи се у саопштењу.

Кројфу је рак плућа дијагностикован у октобру прошле године. Кројф је дуго година био страствен пушач, али је после срчаног удара 1991. године и уграђеног двоструког бајпаса престао са пушењем.

Он је током играчке каријере носио дрес Ајакса, Барселоне, Лос Анђелеса, Вашингтона, Левантеа и Фејенорда, а три пута је проглашаван најбољим фудбалером света.

Са Ајаксом је као фудбалер освојио 8 титула шампиона Холандије, пет националних купова, Интертото куп, 3 Лиге шампиона, Супер куп Европе и Интерконтинентални куп. Био је национални шампион и са Барселоном и Фејенордом.

Након играчке каријере бавио се тренерским послом. Водећи Ајакс током три сезоне освојио је два купа и европски Куп победника купова, а неупоредиво више успеха имао је са Барселоном, са којом је као тренер четири пута освојио Примеру, а у сезони 1991/92. био је шампион Европе.

Оставио је траг и у репрезентацији Холандије, за коју је наступио 48 пута и постигао 33 гола. Са селекцијом своје земље је био други на Светском првенству 1974. године.


Former Austrian President Kurt Waldheim dies at 88

Kurt Waldheim, the former President of Austria and also a former United Nations Secretary General, has died at the age of 88 of heart failure at a hospital in Vienna. He was admitted on May 28 after having an elevated fever and problems with his circulatory system.

Waldheim served as the U.N.'s Secretary General from 1972 to 1981 and was elected as President of Austria in 1986.

Waldheim was involved in a scandal where he was part of a unit of a German army squad in World War II that was accused of war crimes. Waldheim first denied the allegations, and was later cleared of having done anything wrong.

Waldheim was also not allowed inside the United States because the U.S. government put him on a "watch list" which contains names of people not welcome in the country. To this day, he remains on the list.


Kurt Waldheim ist tot

Wien (Österreich), 14.06.2007 – Der frühere österreichische Bundespräsident und ehemaliger UN-Generalsekretär Kurt Waldheim ist am Donnerstag um 12.45 Uhr im Alter von 88 Jahren gestorben. Er erlag nach Angaben seiner Familie einem Herz-Kreislauf-Versagen. Nach Angaben der Nachrichtenagentur APA starb er im Kreise seiner Familie.

Ende Mai wurde Kurt Waldheim wegen eines fiebrigen Infekts in das Wiener Allgemeine Krankenhaus (AKH) eingeliefert. Dort lag er zeitweilig auf der Intensivstation. Er durfte jedoch vor wenigen Tagen in seine Wohnung zurückkehren.

Kurt Waldheim wurde am 21. Dezember 1918 als Sohn eines Lehrers in Niederösterreich geboren. Er studierte Jura und absolvierte eine Diplomatenausbildung. Mit Beginn des Zweiten Weltkriegs wurde er zur Wehrmacht eingezogen und diente als Offizier zuerst in Russland und später auf dem Balkan. 1945 trat er in den Auswärtigen Dienst ein. Bis 1962 hatte er unterschiedliche Ämter inne.

Von 1964 bis 1968 und 1970/1971 war Kurt Waldheim UN-Botschafter Österreichs. 1971 wurde Kurt Waldheim, obwohl nie einer Partei angehörend, von der ÖVP erstmals als Kandidat für die Bundespräsidentenwahlen nominiert. Von 1968 bis 1970 war der parteilose Politiker Außenminister. Kurt Waldheim war von 1972 bis 1981 UN-Generalsekretär und von 1986 bis 1992 österreichischer Bundespräsident.


Duelo oficial en Austria por deceso de Kurt Waldheim

15 de junio de 2007Viena, Austria —

El gobierno austriaco decretó tres días de duelo por el deceso de Kurt Waldheim, antiguo Secretario General de la ONU y Presidente Federal de Austria desde 1986 hasta 1992, quien falleció en Viena a la edad de 88 años, a causa de un paro cardíaco.

Nacido el 21 de diciembre de 1918, Kurt Waldheim habría estudiado derecho antes de integrar las filas del Wehrmacht (fuerzas armadas de Alemania), durante la Segunda Guerra Mundial. A título de soldado traductor, habría participado en las operaciones militares en Yugoslavia bajo las órdenes del general Alexander Lohr, quien fuera acusado de crímenes de guerra y ejecutado en 1947.

Después de la derrota alemana en 1945, dirigió su carrera hacia la diplomacia dando sus primeros pasos hacia la política como ministro de asuntos extranjeros de Austria, cargo que ocupó desde 1968 hasta 1970. Se hace presente en 1971 en las elecciones presidenciales austriacas, pero fracasa. Algunos meses más tarde es elegido secretario general de la ONU, recibiendo sus nuevas funciones el primero de enero de 1972. Fue reelegido a finales de 1976 para un segundo mandato de cinco años a la cabeza de la secretaría general y en 1982 lo sucede el peruano Javier Pérez de Cuéllar.

De regreso en Austria, Waldheim continúa en la política y, después de haber recibido el apoyo del Partido Popular gana las elecciones presidenciales de 1986. Su investidura como presidente tuvo lugar el 8 de julio de 1986.

Su paso por el seno de las fuerzas armadas alemanas fue revelado a la opinión pública en 1982, tras su retiro de la ONU, regresando rápidamente a la escena pública y conduciendo a la mayoría de los países europeos y occidentales a declararlo persona non grata, debido a su turbio pasado.

Su mandato presidencial finalizó el 8 de julio de 1992, fecha en la cual toma posesión del cargo Thomas Klestil, quien también pertenecía a su partido político. Posteriormente, Waldheim se retiró definitivamente de la vida política y de la vida pública.

Desde finales del mes de abril, Kurt Waldheim estaba hospitalizado en Viena tras sufrir una grave infección.


Décès de Kurt Waldheim

Kurt Waldheim, ancien secrétaire général de l'ONU et ancien président fédéral de l'Autriche, est décédé, jeudi 14 juin 2007, à l'âge de 88 ans.

Né le 21 décembre 1918, Kurt Waldheim avait étudié le droit avant d'intégrer les rangs de la Wehrmacht (l'armée allemande), durant la Seconde Guerre mondiale. À ce titre, il avait participé aux opérations militaires en Yougoslavie, dans des fonctions de traducteur mais aussi comme ordonnance d'un officier.

Après la défaite allemande en 1945, il s'était tourné vers une carrière dans la diplomatie puis avait fait des premiers pas en politique en devenant, de 1968 à 1970, ministre des Affaires étrangères de l'Autriche. Il s'était ensuite présenté, en 1971, à l'élection présidentielle autrichienne, mais avait essuyé un échec. Quelques mois plus tard, il avait toutefois été élu secrétaire général de l'ONU et avait pris ses fonctions le 1er janvier 1972. Il avait été réélu, à la fin de l'année 1976, pour un second mandat de cinq ans à la tête du secrétariat général mais, en 1981, avait été confronté au refus de la République populaire de Chine, lorsqu'il avait souhaité se présenter pour un troisième mandat. Le Péruvien Javier Pérez de Cuéllar lui avait alors succédé, le 1er janvier 1982.

Revenu en Autriche, M. Waldheim n'avait pas renoncé à la politique et, après avoir reçu le soutien du Parti populaire autrichien (ÖVP), avait remporté l'élection présidentielle de 1986. Son investiture comme président avait eu lieu le 8 juillet 1986.

Son passé au sein de l'armée allemande, révélé au grand jour en 1982 par le quotidien américain The New York Times après son départ de l'ONU, était très rapidement revenu sur le devant de la scène, conduisant la plupart des pays européens et occidentaux à le déclarer persona non grata, en raison de son passé trouble.

Son mandat de président s'était normalement achevé le 8 juillet 1992, date à laquelle il avait passé le relais de la présidence fédérale à Thomas Klestil, issu comme lui des rangs de l'ÖVP. Kurt Waldheim s'était ensuite définitivement retiré de la vie politique et de la vie publique.

Kurt Waldheim était hospitalisé à Vienne depuis la fin du mois d'avril, à la suite d'une infection, et a succombé à une attaque cardiaque.


Kurt Waldheim nie żyje

14 czerwca w godzinach porannych zmarł austriacki polityk, dyplomata, były sekretarz generalny ONZ i były prezydent Austrii Kurt Waldheim (ur. 21 grudnia 1918 roku). Miał 87 lat.

Od miesiąca przebywał w wiedeńskim szpitalu. Przyczyną śmierci był zawał serca.


Former Belgian Chairman of the Senate Frank Swaelen dies at 77

Minister of State and former Chairman of the Senate of Belgium Frank Swaelen died in Antwerp at the age of 77.

Frank Swaelen became a member of the Belgian Chamber of Representatives in 1968 and remained so for 17 years. From 1980 to 1981, he was Minister of Defence in the government of Prime Minister Wilfried Martens. After this, he became the chairman of his party, the Christian People's Party (CVP). In 1985 he left the Chamber of Representatives and joined the Belgian Senate, which he presided over for more than ten years, from 1988 to 1999, before retiring from active politics. He was made a minister of State in 1995.

In a reaction, Etienne Schouppe, the interim chairman of CD&V, the party that succeeded the CVP, praised Mr Swaelen and described him as "faithful, loyal and discreet." Prime Minister Guy Verhofstadt, on behalf of the government, offered his condolences to the family and friends of the former party chairman, minister of State and Chairman of the Senate. He stated in a reaction that "Frank Swaelen has made an important contribution to Belgian and international politics, as Representative, Minister of Defence, but above all as chairman of the CVP and Chairman of the Senate."

The Chamber of Representatives observed a minute of silence in honour of Mr Swaelen.


Belgique : l'ancien président du Sénat Frank Swaelen est mort

Le Ministre d'État et ancien président du Sénat belge Frank Swaelen est mort à Anvers hier à l'âge de 77 ans.
Frank Swaelen est devenu un membre de la Chambre des Représentants de Belgique en 1968 et le resta pendant 17 ans. De 1980 à 1981, il fut ministre de la Défense dans le Gouvernement du Premier ministre Wilfried Martens. Puis il devint le président de son parti, le Christelijke Volkspartij (parti populaire chrétien) (CVP). En 1985, il quitta la Chambre des Représentants et rejoignit le Sénat belge, qu'il présida pendant plus de dix ans, de 1988 à 1999, avant de prendre sa retraire de la politique active. Il fut fait Ministre d'État en 1995.
Etienne Schouppe, président par intérim du CD&V, parti qui a succédé au CVP, a réagi en louant Frank Swaelen et l'a décrit comme « droit, loyal et discret ». Le Premier ministre Guy Verhofstadt, au nom du Gouvernement, a présenté ses condoléances à la famille et aux amis de l'ancien président de parti, ministre d'État et président du Sénat. Il a déclaré dans un communiqué que « Frank Swaelen a fourni une importante contribution à la politique belge et internationale, comme député, ministre de la Défense, mais par dessus tout comme président du CVP et président du Sénat ».
La Chambre des Représentants a observé une minute de silence en l'honneur de Frank Swaelen.


Former Chilean dictator Pinochet dies at 91

The former Chilean dictator, General Augusto Pinochet, died yesterday in a military hospital in Santiago de Chile.

Pinochet died at 2:15 p.m. (1715 GMT), surrounded by his family. A brief announcement by the hospital said Pinochet's condition had worsened suddenly following a heart attack on December 3. Earlier in the week he was reported to be recovering from the heart failure.

In 1973 Augusto Pinochet took power in a US-assisted coup against Chile's democratically elected president, Salvador Allende Gossens, who died in the first hours of the military takeover. His rule of terror, which he maintained by silencing all opposition, lasted 17 years and produced a national trauma that has still not fully healed.

A few hours after the dictator's death, the Chilean government spokesman, Ricardo Lagos Weber, announced there would be no state funeral or national mourning. But the government authorized the flying of flags at half-mast on military buildings, and Pinochet's funeral will be performed with military honors. Chile's president, Michelle Bachelet, will not attend.

Within hours of the news yesterday, thousands of people gathered at Plaza Italia to celebrate the ex-dictator's death. There was a jubilant carnival atmosphere in the streets as people merrily waved flags, sang songs or drank champagne. Later on, there were reports of clashes with police firing water cannon and tear gas at the crowd.

A smaller group of right-wingers mourned Pinochet's passing outside the Military Hospital, clutching pictures of the dead dictator. "It is very sad, because it is as if we were left orphans," one Pinochet supporter told the press.

But many of Pinochet's opponents are angry because of his impunity during his lifetime. "What saddens me is that this criminal has died without having been sentenced", said Hugo Gutierrez, a human rights lawyer.

During Pinochet's dictatorship, established in 1973 by means of a coup de état, and later maintained through the use of police and military forces, curfews and state terrorism, thousands were killed or disappeared, and in later years his image was further marred by reports that he had stolen large amounts of money held in foreign bank accounts and that he had been engaged in cocaine smuggling.

Accused of dozens of human rights abuses, the ex-dictator was never tried for these crimes on the pretext of his frail health, despite repeated international attempts to take him to court.

There are a number of ceremonies to be held at Santiago, Chile, on December 12th. And there have been a number of clashes between the "momios" (right-wing pro-dictator sectors of the nation) and anti-pinochet manifestants, however, violence has not escalated to a concerning degree

"Former Chilean President Pinochet suffers heart attack" — Wikinews, December 3, 2006


Chiles Ex-Diktator Pinochet verstorben

Santiago de Chile (Chile), 10.12.2006 – Chiles Ex-Diktator Augusto Pinochet ist heute Morgen in einem Krankenhaus in der chilenischen Hauptstadt verstorben. Am 3. Dezember war der 91-Jährige wegen eines Herzinfarktes in das Krankenhaus eingeliefert worden.

Pinochet war von 1973 bis 1990 Chef einer Militärjunta, die die sozialistische Regierung von Salvador Allende 1973 durch einen Militärputsch gestürzt hatte. Über 3.000 Menschen sollen während seiner Herrschaft ums Leben gekommen sein. Wegen Verbrechen aus der Zeit seiner Herrschaft stand Pinochet unter Anklage und durfte sein Haus nicht verlassen. Auch wegen anderer Menschenrechtsverletzungen sollte ihm der Prozess gemacht werden. Dazu kam es jedoch nie, weil er wegen seines Gesundheitszustandes nicht zu den Verhandlungen erscheinen konnte.


Muere el ex dictador chileno Augusto Pinochet

Este domingo (10) falleció el ex presidente y Capitán General del Ejército (r) de Chile Augusto Pinochet en el Hospital Militar de Santiago. El deceso se produjo a las 17:15 horas UTC (14:15 hora chilena) por una recaída, descompensación y un nuevo infarto ocurrido a las 16.30 UTC (13.30, hora local), causando una falla multisistémica de la cual no se pudo recuperar.

Esto marcó el final de una semana durante la que el ex gobernante se mantuvo internado en el Hospital Militar, tras sufrir un infarto agudo al miocardio sumado a una insuficiencia cardíaca y un edema pulmonar en la noche del domingo 3 de diciembre. Tras ello registró una progresiva mejoría hasta el día domingo (10) en la mañana, cuando se entregó el último parte médico favorable, cerca de las 14:00 horas UTC (11:00 hora chilena), el que señalaba que Pinochet se encontraba estable y se recuperaba de forma favorable.

El jefe de comunicación del ejército chileno, Carlos Mezzaro, declaró que Pinochet alcanzó a recibir la unción de los enfermos y que falleció rodeado de sus familiares.

Los adherentes del ex mandatario se reunieron en las afueras del Hospital Militar, donde mostraron su pesar entonando el himno nacional, además de exhibir fotografías y banderas para manifestar su dolor y a la vez su gratitud por los años de gobierno.

Tras informarse que el general (r) será velado en la Escuela Militar, algunos adherentes se han trasladado hasta ese lugar.

Los detractores al Gobierno Militar se concentraron en las cercanías de la Plaza Italia para celebrar la muerte de Pinochet, para luego iniciar una marcha hacia el Palacio de La Moneda, sede del poder ejecutivo chileno. Esta marcha fue disuelta por fuerzas policiales cuando algunos encapuchados empezaron a generar actos de violencia.

En entrevistas televisivas, los dirigentes de agrupaciones de Detenidos Desaparecidos y Derechos Humanos manifestaban su pesar por la muerte, pero también indicaron que seguían buscando la verdad a pesar de que el supuesto principal autor de varios crímenes y violaciones de derechos humanos durante el Gobierno Militar había fallecido.

Durante la tarde del domingo, Ricardo Lagos Weber, vocero de gobierno, ha anunciado que no se decretará duelo nacional por el fallecimiento de Augusto Pinochet ni se le realizarán funerales de Estado, sino que sólo recibirá honores como ex comandante en jefe del Ejército, según lo establecido por el reglamento de la institución castrense. Junto a lo anterior, se indicó que la presidenta Michelle Bachelet no asistirá a las exequias del militar. En representación del gobierno, se hará presente la Ministra de Defensa, Vivianne Blanlot.


Décès de l'ancien dictateur chilien Augusto Pinochet

Augusto Pinochet, ancien dictateur du Chili, est mort ce jour (17H15 GMT) à l'hôpital militaire de Siantago à l'âge de 91 ans. Il y avait été admis il y a une semaine après avoir été victime d'un infarctus du myocarde et d'un oedème pulmonaire. Assigné à résidence le 27 novembre pour l'affaire de la "Caravane de la mort", un groupe de militaires qui a assassiné plus de 75 opposants dans les semaines ayant suivi le coup d'État du 11 septembre 1973, Augusto Pinochet avait été  libéré sous caution dans ce dossier lundi, au lendemain de son hospitalisation.


Augusto Pinochet è morto

Augusto Pinochet, che ha governato il Cile dall'11 settembre 1973 all'11 marzo 1990, è morto oggi, secondo quanto riferito dalla TV cilena Canale 7, all'età di 91 anni.

Nato a Valparaíso il 25 novembre 1915, arrivò al potere in Cile con un colpo di stato militare che rovesciò il governo del Presidente socialista Salvador Allende.


ピノチェト・元チリ大統領死去

元チリ大統領アウグスト・ピノチェト将軍が、12月10日、チリの首都サンティアゴの陸軍病院で死去した。

ピノチェト元大統領は現地時間午後2時15分（午後5時15分 UTC）に家族に見守られて死去した。病院からの短い発表によると、元大統領の容態は、12月3日の心臓発作のあと急に悪化した。先週はじめには、ピノチェト元大統領は心臓発作から回復しつつあると報道されていた。

1973年、ピノチェト将軍は、アメリカ合衆国に援助されたクーデターを起こし、民主的な選挙によるサルバトール・アレンデ大統領政権を転覆した。アレンデ大統領はクーデターのごく初めの数時間に死亡した。ピノチェト政権はあらゆる反対者を沈黙させる恐怖政治を17年行った。1990年にピノチェト大統領が退陣した後も、現在に至るまでチリの国民的な傷跡はいまだに癒えていない。

ピノチェト元大統領の死後数時間経って、チリ政府スポークスマンのリカルド・ラゴス・ウェーバーは、国葬や国家的弔意の表明を行わないことを発表した。一方で、政府は陸軍の施設が半旗を揚げることを公認した。ピノチェト将軍の葬儀では陸軍による敬意が表される予定であるが、	ミシェル・バチェレ大統領は参列しない。

死去が報じられて数時間の間に、数千人の人々がサンティアゴ市中心部のイタリア広場に集まり、かつての独裁者の死を祝った。街路にはカーニバルのような祝賀の雰囲気が満ち、人々は旗を振り、歌を歌い、シャンパンを飲んだ。その後、警察が放水銃と催涙ガスを群集に放ち、衝突が起こったと報道されている。

少数人からなる右翼グループが、故人の写真を掲げて、陸軍病院の外でピノチェト元大統領の死を悼んだ。「とても悲しい。まるで孤児になったような気がする」とある支持者は報道陣に語った。

一方、多くの反対者はピノチェト元大統領が生前処罰を受けなかったことに憤っている。「この犯罪者が刑を宣告されないまま死んだことが、悲しい」と人権擁護派のフーゴー・グティアレズ弁護士は語った。

ピノチェト氏の「鉄拳による支配」によって、数千人が殺されたり行方不明になった。後年、ピノチェト元大統領のイメージは、元大統領が大量の金を盗んで外国の銀行口座に蓄え、コカインの密輸と関係していたという報告によって、さらに損なわれた。

数十の人権侵害を理由に告訴され、ピノチェト元大統領を法廷に立たせようとする数多くの国際的な努力が繰り返されたが、かつての独裁者は健康を損ねていることを理由に、法廷に立つことはついになかった。


Augusto Pinochet er død

Målform: Nynorsk - Dato: 10. desember 2006 - Oppdater siden - Rediger artikkelen - Flere nyheter

Chile: Den tidlegare diktatoren i Chile  er død. Pinochet blei 91 år.

Det er den chilenske fjensynskanalen Channel 7 som melder at Pinochet døydde av eit hjarteanfall søndag. Pinochet vart 91 år 25. november tidlegare i år. Helsa hans var dårleg dei siste åra han levde. Mellom anna vart han bypass-operert tidlegare denne månaden.

Pinochet heldt Chile i et militært jerngrep frå han på oppdrag frå høgsterett og parlamentet styrta president Salvador Allende i eit militærkupp 11. september 1973 til 11. mars 1990, då sivilt styre vart innført att i landet. Under diktaturet hans vart fleire tusen menneske myrda eller «forsvann», og endå fleire vart torturerte. Ein stor del av folket vart òg drivne i eksil.


Zmarł Augusto Pinochet

Były dyktator Chile Augusto Pinochet zmarł 10 grudnia 2006 w wieku 91 lat. W ciągu ostatniego tygodnia przed śmiercią przebywał w szpitalu na oddziale intensywnej opieki, gdzie trafił po zawale serca.

W latach 1973 - 1990 Pinochet stał na czele rządzącej Chile wojskowej junty, która doszła do władzy w wyniku obalenia socjalistycznego rządu Salvadora Allende w 1973 r. W czasie rządów Pinocheta sterowane przez niego władze miały zabić ponad 3.000 ludzi. Ze względu na przestępstwa Pinochet został postawiony w stan oskarżenia i nałożono na niego areszt domowy. Z powodu innych naruszeń praw człowieka miał mu być wytoczony proces, do którego jednak nie doszło, jako że ze względu na zły stan zdrowia były dyktator nie mógł stawiać się na rozprawach.


Ex-Presidente Chileno Augusto Pinochet morre aos 91 anos

O ex-Chefe de Estado Chileno General Augusto Pinochet  morreu hoje (10) no Hospital do Exército em Santiago do Chile. Ele já havia sofrido um ataque cardíaco domingo último mas segundo o que se divulgava estava em processo de recuperação.

Pinochet morreu às 2:15 da tarde (1715 GMT) depois de de sua condição piorar de repente segundo o que foi relatado pelo hospital.


Former communist leader Hua Guofeng dies age 87

Hua Guofeng, the successor of Chinese communist leader Mao Zedong, died this afternoon in Beijing at age 87 from an undisclosed disease.

Born Su Zhu in China's Shanxi province in 1921, Guofeng became a Communist Party member at age 15. Soon after, he became known to Mao Zedong in 1954, and as a result rose quickly through the party ranks.

After he succeeded Zhou Enlai as China's Premier, Guofeng was chosen by the dying Mao to be his successor. After becoming Premier and Chinese Communist Party Chairman, he ended the Cultural Revolution and had the Gang of Four (including Mao's last wife, Jiang Qing) arrested.

A vain leader, Hua had the National People's Congress, the CPC Party Congress, and all schools hang portraits of Mao side-by-side with himself in prominent positions. Hua also attempted to change the Chinese national anthem's lyrics to incorporate Mao Zedong, however these revisions were rejected.

He was effectively ousted in 1978 as a result of Deng Xiaoping's increasingly strong grip on the Communist Party. Guofeng was replaced as Premier in 1980 ending four years of service.


Antigo líder comunista Hua Guofeng morre aos 87 anos

Pequin, China • 22 de agosto de 2008

Hua Guofeng, o sucessor do  líder comunista chinês Mao Tsetung, morreu na tarde do dia 20 em Pequim aos 87 anos de uma doença não divulgada.

Nascido na província chinesa de Su Zhu Shanxi {hoje Shanxi) em 1921, Guofeng passou a ser um membro Partido Comunista aos 15 anos de idade. Pouco depois, ele se tornou conhecido por Mao Tsetung, em 1954 e como resultado subiu rapidamente através das fileiras do partido.

Depois conseguiu de Shun Enlai como o primeiro-ministro chinês, Guofeng foi escolhido após a morte de Mao como sucessor. Depois de se tornar presidente e primeiro-ministro do Partido Comunista chinês, ele acabou com a Revolução Cultural e teve o Bando dos Quatro (incluindo a última esposa de Mao, Jiang Qing) presos.

Um líder em vão, Hua teve o Congresso Nacional Popular, do Partido do Congresso PCC e de todas as escolas pendurarem retratos de Mao lado a lado com ele próprio em posições proeminentes. Hua também tentou mudar a letra do hino nacional chinês incorporarando Mao Tsetung, porém estas revisões foram rejeitadas.

Ele estava efetivamente afastado em 1978 como resultado de aderência de Deng Xiaoping cada vez mais forte ao Partido Comunista. Guofeng foi substituído como primeiro-ministro que termina em 1980 quatro anos de serviço.


中國共産黨前領導人華國鋒逝世

據新華社報導，前中国共产党中央委员会主席、中华人民共和国国务院总理華國鋒於今日12時50分在北京因病逝世，享年87歲。

華國鋒曾被毛澤東讚譽「你辦事我放心」，更是毛澤東指定接班人，他於文化大革命結束後繼任中華人民共和國國務院總理、中共中央主席、中共中央軍委主席等職務，一度集黨政軍大權於一身。後來因為堅持毛澤東路線，提出「兩個凡是」，而被評為極左，領導地位被鄧小平取代，之後慢慢退下政治火線。

他最後一次公開露面是去年10月召開的中共十七大上。

官方新華社發悼文指華國鋒是「中國共產黨的優秀黨員，久經考驗的忠誠的共產主義戰士，無產階級革命家。」


Former German president Johannes Rau dies at 75

Former German president Johannes Rau has died on Friday morning in his home in Berlin at the age of 75, his office announced. Rau had been president of Germany from 1999 till 2004. He had a heart disease for a long time and had to undergo twice a surgery after leaving office. He is survived by his wife and their three children.

Rau was born on January 16, 1931 in Wuppertal. He first joined the Gesamtdeutsche Volkspartei in 1952. After the party had been dissolved, he followed his political mentor Gustav Heinemann to the Social Democratic Party of Germany (SPD). He was elected member of the state legislature of North Rhine-Westphalia in 1958 and became governor of the state in 1978. He was an unsuccessful candidate for the chancellorship in 1987. He resigned as governor in 1998 when his party promised to nominate him for the presidential elections. During his presidency, Rau became the first German head of state to speak in the Israeli Knesset.

His successor, president Horst Köhler, ordered that a state funeral for Rau be held on February 7. He said Germany "has lost a distinctive politician, a great president and a man who made the world more humane."

Chancellor Angela Merkel said Germany "has lost an exceptional personality".

The governor of North Rhine-Westphalia, Jürgen Rüttgers, called Rau a "great governor" to whom the state and its people owe a great deal.

SPD chair Matthias Platzeck said the Social Democrats lost "an irreplaceable friend, who was one of the most outstanding and popular politicians of our country. [...] We will miss him."

Israeli president Moshe Katsav called Rau a "great friend of the Jewish people and of the state of Israel".


Altbundespräsident Johannes Rau ist tot

Berlin (Deutschland), 28.01.2006 – Der ehemalige deutsche Bundespräsident Johannes Rau (SPD) ist wenige Tage nach seinem 75. Geburtstag gestorben.

Rau, wegen seiner Bibelfestigkeit auch „Bruder Johannes“ genannt, war 20 Jahre lang Ministerpräsident von Nordrhein-Westfalen und von 1999 bis 2004 Bundespräsident der Bundesrepublik Deutschland. In seiner Amtszeit hielt er unter anderem eine Rede vor der israelischen Knesset. Für eine zweite Amtszeit stellte er sich nicht zur Wahl.

In den letzten Jahren musste sich der gebürtige Wuppertaler mehreren Operationen unterziehen. An den Feiern zu seinem eigenen 75. Geburtstag am 16. Januar konnte er schon nicht mehr teilnehmen. Er starb am Morgen des 27. Januars um 08.30 Uhr in seiner Berliner Wohnung im Kreis seiner Familie.

Die Bürger haben die Möglichkeit, sich in Kondolenzbücher einzutragen, welche noch bis Montag im Berliner Schloss Bellevue und in der Bonner Villa Hammerschmidt ausliegen.


L'ancien président allemand Johannes Rau est décédé

L'ancien président fédéral allemand Johannes Rau est décédé à l'âge de 75 ans à Berlin des suites d'une longue maladie. Il fut président du pays de 1999 à 2004.

Rau est né le 16 janvier 1931 à Wuppertal. Il fut ministre-président de Rhénanie-du-Nord-Westphalie, mais n'a pas été élu chancelier en 1987.


Умер бывший президент Германии Йоханнес Рау

Сегодня, 27 января, в своём доме в Берлине после продолжительной болезни скончался бывший президент Германии Йоханнес Рау.

Йоханнес Рау был президентом Германии в 1999 — 2004 годах.

Йоханнес Рау (Johannes Rau)

27 января 2006 года


Former Indonesian President Suharto dies at 86

Suharto, second president of Indonesia, has died today in a Jakarta hospital at the age of 86. The cause of death was announced as multiple-organ failure. He had been in the hospital since January 4, when he was admitted with failing kidneys, heart and lungs.

A week of national mourning was declared by President Susilo Bambang Yudhoyono. In a televised address, the current president described Suharto as "one of Indonesia's best sons and national leaders who has done very great service to his beloved nation" and called for all Indonesians to pay their respects.

The president is to oversee a state funeral after Suharto's body is taken to his family mausoleum in Surakarta, Central Java by a fleet of seven Air Force planes.

Suharto was born Raden Suharto on June 8, 1921 in Kemusu Argamulja, Java, Indonesia. He was president of Indonesia from 1967 - 1998.

Suharto is survived by two sons and one daughter. His eldest daughter, Tutut, said, "My father passed away peacefully. May God bless him and forgive all of his mistakes."


Indonesiens Ex-Diktator Suharto ist tot

Jakarta (Indonesien), 27.01.2008 – Der ehemalige Machthaber Indonesiens, General Hadji Mohamed Suharto, ist im Alter von 86 Jahren an Organversagen verstorben.

1965 schlug Suharto den angeblichen Putsch der Kommunisten in Indonesien nieder. Mehrere hunderttausend angebliche oder tatsächliche Mitglieder der Kommunistischen Partei wurden danach hingerichtet. Von 1967 bis 1998 hatte er als Präsident den südostasiatischen Inselstaat geführt. In seine 31 Jahre lange Herrschaft fielen unter anderem die Invasion in Timor-Leste und die Unterdrückung der chinesischen Minderheit in Indonesien. Säuberungsaktionen und der Unterdrückung von Minderheiten und Freiheitsbewegungen fielen zwischen 500.000 und 1,2 Millionen Menschen zum Opfer.

Gleichzeitig wird Suharto und seiner Familie Korruption vorgeworfen. Konten, Unternehmensbeteiligungen, Grundbesitz, Preziosen und Kunstgegenstände sollen einen Gesamtwert von 73 Milliarden US-Dollar haben. Mehrere Familienmitglieder wurden daher bereits verurteilt. Versuche, auch Suharto vor Gericht zu bringen, scheiterten an seinem Gesundheitszustand.

Osttimors Präsident und Friedensnobelpreisträger José Ramos-Horta hatte bereits Mitte Januar, als sich das Ende Suhartos abzeichnete, seine Landsleute aufgefordert, Suharto zu vergeben:

„Es ist für uns unmöglich, die Vergangenheit zu vergessen, aber Timor-Leste sollte ihm vergeben, bevor er stirbt. Ich bitte die Menschen für Suharto als den früheren Präsidenten Indonesiens zu beten.“


Kenraali Suharto on kuollut

Indonesian pitkäaikainen johtaja, kenraali Haji Muhammed Suharto on kuollut. Suharto oli kuollessaan 86-vuotias.

Suharto joutui sairaalaan tammikuun alussa keuhkojen vajaatoiminnan, anemian, sydämen vajaatoiminnan ja alhaisen verenpaineen vuoksi. Hänen vointinsa kuitenkin parani noin viikko sitten ja lääkärit suunnittelivat hänen kotiuttamistaan. Lääkärien mukaan Suharto vaipui koomaan juuri ennen kuolemaansa.

Suharto johti Indonesiaa diktaattorina vuosina 1966–1998. Useiden maailmanlaajuisten mielenosoitusten, poliittisen- ja armeijan painostuksen jälkeen hänet pakotettiin eroamaan 21. toukokuuta 1998.


L'ancien président indonésien Soeharto est décédé

Mohamed Soeharto, le deuxième président de l'Indonésie, est décédé aujourd'hui dans un hôpital de Jakarta, à l'âge de 86 ans, à la suite des défaillances organiques multiples. Il était hospitalisé depuis le 4 janvier pour des problèmes respiratoires, cardiaques et rénaux conjugués.

Une semaine de deuil national a été décrétée par l'actuel président indonésien Susilo Bambang Yudhoyono, qui, dans un message télévisé, a décrit son prédécesseur comme « l'un des meilleurs fils de l'Indonésie et l'un des meilleurs dirigeants nationaux, qui a rendu de très grands services à sa nation bien-aimée » et a appelé tous les Indonésiens à prier pour leur défunt président. Le président est prêt à organiser des funérailles nationales, avant que la famille ne récupère le corps de Suharto pour l'inhumer lundi au mausolée de Surakarta, en faisant survoler la Java-Centrale par sept avions de l'armée de l'air.

Né le 8 juin 1921 dans le hameau de Kemusu Argamulja, dans le centre de l'île de Java, en Indonésie, Soeharto a dirigé le pays pendant trente-deux ans, de 1967 à 1998, où des émeutes populaires l'ont chassé du pouvoir. Alors que la communauté internationale critiquait sa corruption (lui et sa famille auraient perçu entre 15 et 35 milliards de dollars, sans qu'il ne soit jamais inquiété par la suite par la justice), les Indonésiens, la quatrième population du monde, respectaient celui qu'ils surnommaient « Pak Harto » (monsieur Harto). S'il a favorisé le développement du pays, Soeharto a réprimé sévèrement tous les opposants à son régime (notamment ses anciens alliés, les communistes). Lors de l'occupation du Timor oriental, près d'un tiers de sa population a été massacrée.

Soeharto a eu deux fils et une fille. Sa fille aînée, Tutut, a déclaré « Mon père est décédé paisiblement. Que Dieu le bénisse et lui pardonne toutes ses erreurs. »


Indonesia: è morto l'ex dittatore Suharto

Suharto, secondo presidente dell'Indonesia, è morto quest'oggi in un ospedale di Giava all'età di 86 anni. La causa annunciata della morte è una complicazione che ha coinvolto più organi. Era ricoverato nel nosocomio dal 4 gennaio scorso, quando è stato ammesso con problemi renali, cardiaci e polmonari.

È stata proclamata, dal presidente indonesiano Susilo Bambang Yudhoyono, una settimana di lutto nazionale. In un messaggio televisivo, l'attuale presidente ha descritto Suharto come "uno dei più grandi figli dell'Indonesia e leader nazionali che ha donato un grande servigio per la crescita della sua nazione", per poi chiamare tutto il popolo a manifestazioni di rispetto in sua memoria.

Il presidente sarà presente ai funerali di Stato, dopo dei quali la salma di Suharto sarà tumulata nel mausoleo di famiglia a Surakarta, nella regione di Giava centrale; qui, sette aerei dell'aeronautica militare indonesiana renderanno omaggio alla figura del leader scomparso.

Raden Suharto nacque a Kemusu Argamulja, l'8 giugno del 1921, e fu presidente dell'Indonesia dal 1967 al 1998. Suharto ha visto morire tre dei suoi quattro figli; l'ultima di questi, Tutut, ha detto: "Mio padre è morto serenamente. Possa Dio benedirlo e perdonare tutti i suoi peccati".


O Ex-presidente Indonésio Suharto morre aos 86 anos

Suharto, o segundo presidente de Indonésia, morreu ontem no hospital de Jakarta com a idade de 86 anos. A causa da morte foi anunciada como múltipla falência orgânica. Ele tinha estado no hospital desde o dia 4 de janeiro, quando ele foi admitido na falta de rins, coração e pulmões.

*Anthony Deutsch. Ex-Indonesian Dictator Suharto Dies [inativa] — Associated Press, 27 de janeiro de 2008. Página visitada em 28 de janeiro de 2008. Arquivada em 30 de janeiro de 2008

*Former Indonesian President Suharto dies at 86 [inativa] — CNN, 27 de janeiro de 2008. Página visitada em 28 de janeiro de 2008. Arquivada em 30 de janeiro de 2008


Former IOC President Samaranch dies at 89

Juan Antonio Samaranch, former head of the International Olympic Committee (IOC), has died in Barcelona at the age of 89.

A former diplomat and Spanish ambassador in Moscow elected to the IOC in 1980, Samaranch was largely credited with the renewal of the Olympic movement over two decades marked by boycotts, bribery and drug scandals.  While appearing to be small in stature and uncomfortable speaking in public, he was viewed as an often ruthless operator who could forge consensus within an often fractious Olympic movement and bring IOC members to deliver what he wanted.

Samaranch was admitted to hospital on Sunday with heart trouble and died at approximately 11:25 UTC, marking one of a number of occasions he has fallen ill.  Even in retirement, with advancing age and medical issues, Samaranch continued to travel and be active in Olympic circles, working to try and secure both the 2012 Olympics and 2016 Olympics for Madrid as well as attending various sport conferences.

"I cannot find the words to express the distress of the Olympic Family," current IOC president Jacques Rogge was quoted as saying, also making mention of the personal inspiration he drew from Samaranch.

During his time in office, Samaranch worked to help increase the number of participating countries at the Olympics, oversaw the creation of the Court of Arbitration for Sport (CAS) and the creation of the IOC Athletes Commission.

Prior to his election to the role of IOC president in 1980, he had a long background in sports, having held roles with the Spanish Skating Federation, Spanish National Olympic Committee and as Chef de Mission at the games in Cortina d'Ampezzo, Rome and Tokyo.


Zemřel Juan Antonio Samaranch, sedmý předseda MOV

Ve věku 89 let zemřel v rodné Barceloně španělský sportovní funkcionář Juan Antonio Samaranch. V letech 1980 až 2001 byl předsedou Mezinárodního olympijského výboru, přičemž v této funkci působil druhou nejdelší dobu v historii. Poté, co byl ve funkci vystřídán, byl až do smrti čestným předsedou výboru.

Samaranch byl hospitalizován s vážnými srdečními obtížemi a vzhledem k jeho věku nedávali lékaři mnoho nadějí na jeho zotavení. Zpráva o jeho úmrtí hluboce zasáhla představitele olympijského hnutí v čele s nástupcem Samaranche na postu předsedy MOV Jacquem Roggem, který se považoval za jeho žáka a byl jeho blízkým přítelem. Zasažen zprávou reagoval: „Osobně jsem velmi smutný ze smrti muže, který vybudoval olympijské hry moderní éry, muže, ketrý mne inspiroval a jehož znalosti sportu byly opravdu výjimečné. Díky svým výjimečným vizím a talentu se Samaranch stal architektem silného a sjednoceného olympijského hnutí. Mohu jen vzdát hold jeho skvělým úspěchům a ocenit jeho naprostou oddanost olympijskému hnutí a jeho hodnotám.“

Samaranch začínal jako aktivní sportovec (věnoval se lednímu hokeji), ale záhy se začal věnovat i sportovní žurnalistice (byl zpravodajem listu La Prensa z olympijských her v Helsinkách v roce 1952 a sportovnímu funkcionářství. Stal se členem španělského olympijského výboru, byl šéfem španělské olympijské mise na třech olympiádách a dostal se i do Mezinárodního olympijského výboru, ve kterém se ve druhé polovině 70. let 20. století stal místopředsedou. Zároveň působil i jako španělský velvyslanec v Mongolsku a Sovětském svazu.

Samaranch byl zvolen předsedou MOV v roce 1980 v Moskvě. Usiloval o sjednocení a posílení olympijského hnutí, což se mu značnou měrou podařilo začleněním žen do MOV, vytvořením komise sportovců anebo vstupem Číny do výboru a úsilím, kterým přispěl k zániku apartheidu v Jihoafrické republice, a ta se tak mohla zúčastnit olympijských her se společným multirasovým týmem. Podporoval účast profesionálů na olympijských hrách, přičemž jeden ze symbolů této snahy, první start amerického basketbalového Dream Teamu z NBA se uskutečnil na olympijských hrách právě v jeho rodné Barceloně v roce 1992. Počet zemí v olympijském hnutí stoupl za jeho předsednictví o třetinu na téměř dvě stovky a velikost letních olympiád téměř o polovinu na deset tisíc zúčastněných sportovců.

Stabilizoval také finanční situaci MOV zvýšením hodnoty televizních práv a získáním silných sponzorů, byl ale kritizován za to, že tito sponzoři získali příliš silný vliv na chod MOV (zvláště když byly přiděleny hry v roce 100. výročí obnovení olympijských her do sídelního města společnosti Coca Cola Atlanty místo do Atén. Problémem se také stala bující korupce, která vyvrcholila skandálem po přidělení zimních olympijských her na rok 2002 Salt Lake City.

Mezi jeho další počiny patří založení Olympijského muzea v Lausanne a vybudování nového sídla MOV v tomto švýcarském městě.

Předseda Českého olympijského výboru Milan Jirásek ho označil za velkého vizionáře a připomněl jeho úzký vztah k České republice: „Byl několikrát v Česku, znal naše špičkové reprezentanty a vždy se o ně živě zajímal. Navštívil například nemocného Emila Zátopka a povzbuzoval ho v boji s nemocí. Dokonce měl čestný doktorát na Fakultě tělesné výchovy a sportu Univerzity Karlovy.“


Nécrologie : Juan Antonio Samaranch s'est éteint à Barcelone

L'ancien président du CIO, Juan Antonio Samaranch, s'est éteint aujourd'hui à l'âge de 89 ans, des suites d'un arrêt cardio-respiratoire. Ayant été hospitalisé à plusieurs reprises, il avait essuyé une première alerte en 2001, le jour de ses 81 ans, à Lausanne. Il s'était rendu seul à l'hôpital Quiron à Barcelone à la suite d'un malaise. Depuis, son état a empiré jusqu'à l'issue fatale. Le monde sportif et politique a immédiatement réagi à l'annonce de son décès. Son successeur à la tête du CIO, Jacques Rogge, parle de la « détresse de la famille olympique ». En Espagne, le Real Madrid et le FC Barcelone ont rendu hommage à leur compatriote.

Le gouvernement catalan informe la population qu'elle pourra rendre un dernier adieu au défunt. Sa dépouille sera exposée dans une chapelle ardente de la Generalitat.

Juan Antonio Samaranch a fortement marqué l'olympisme de son empreinte en dirigeant le CIO pendant 21 ans, le plus long mandat après celui de son fondateur, le Baron Pierre de Coubertin (29 ans). Il fut membre du CIO dès 1966, pour en gravir les échelons. Admirateur du Général Franco, il a été secrétaire d'État aux sports en 1967. En 1964, il devient procureur aux Cortes du régime franquiste trois législatures durant, jusqu'à la fin de l'année 1977. Parallèlement, il devient vice-président du CIO de 1974 à 1978. En 1980, il préside aux destinées de l'olympisme pendant 21 ans après avoir été reconduit trois fois en 1989, 1993 et 1997.

Après le décès de Caudillo, il fut le premier ambassadeur d'Espagne en URSS, en 1977, après le rétablissement des relations diplomatiques entre les deux pays. En 1991, le roi d'Espagne, Juan Carlos Ier, lui confère de titre de marquis.


Morto Juan Antonio Samaranch, ex-presidente del CIO

Barcellona, mercoledì 21 aprile 2010

Il mondo dello sport è in lutto: è infatti morto Juan Antonio Samaranch, che fu per 21 anni (dal 1980 al 2001) alla guida del Comitato Olimpico Internazionale e di cui era presidente onorario a vita.

Samaranch, che avrebbe compiuto 90 anni a luglio, era ricoverato da domenica in stato di coma nel reparto di terapia intensiva dell'Ospedale "Quirón" di Barcellona per una grave insufficienza coronarica.
   A dare la notizia del decesso, avvenuto poco dopo le 13, è stato il direttore dello stesso reparto, Rafael Esteban Mur.

Juan Antonio Samaranch Torelló (in catalano: Joan Antoni Samaranch i Torelló) era nato a Barcellona il 17 luglio 1920 e prima di diventare un dirigente, aveva praticato vari sport ed era stato quindi un giornalista sportivo, inviato in varie edizioni dei Giochi Olimpici.

Con lui il CIO, di cui fu alla guida a partire dal 1980, arrivò a contare l'affiliazione di oltre 190 comitati olimpici nazionali. Nel 2001, affetto da gravi problemi di salute, fu sostituito alla presidenza da  Jacques Rogge.
Il suo fu il secondo mandato più lungo dopo quello di Pierre de Coubertin, il "padre" dei Giochi.

Cordoglio per la scomparsa di Samaranch è stato espresso dalle massime cariche del mondo dello sport.

L'attuale presidente del CIO, Jacques Rogge si è detto incapace di esprimere a parole il sentimento di tristezza che affligge oggi la famiglia olimpica. Il presidente del CONI Gianni Petrucci ha parlato di "una giornata di lutto per lo sport mondiale", mentre il secondo segretario del CONI, Raffaele Pagnozzi ha detto: "Samaranch è stato per tutti noi come un padre putativo".


訃報 フアン・アントニオ・サマランチ氏 - 国際オリンピック委員会前会長、五輪の商業化を推進

国際オリンピック委員会(IOC)前会長のフアン・アントニオ・サマランチ氏が4月21日午後1時25分（UTC+2）、心臓疾患のため出身地であるスペイン・バルセロナの病院で死去した。89歳だった[1][2][3]。

サマランチ氏は1920年[2]バルセロナ生まれ[3][4]。1960年ローマオリンピックと1964年東京オリンピックのスペイン選手団団長を務めた後[3]、1966年にIOC委員に就任[1][2][3]。1974年から1978年まで副会長を務め[2]、駐ソ連スペイン大使在任中の[1]1980年に第7代IOC会長に就任した[1][2][3][4]。

会長就任当時のIOCは財政難に陥っており[3]、一時は存続も危ぶまれる状態であったが[2]、1984年のロサンゼルスオリンピックを機に[2][3]、テレビ放送権料やスポンサー料を中心として巨額の資金を集めるシステムを導入[1][2][3]。五輪の商業化を進め[2][4]、IOCの財政基盤建て直しを果たした[1][3]。またバスケットボール・テニスなどの[1]プロスポーツ選手に対しても五輪の門戸を開放した[1][2][4]。

一方で、過剰な商業主義がIOCの腐敗体質を助長させたとされ、2002年ソルトレイクシティオリンピックの招致をめぐる買収疑惑が明らかになった際には、IOCの腐敗を招いたとして批判された[2][3]。

IOC委員の定年規定引上げを行い[2][3]、2001年の退任[1][2][3][4]まで21年にわたりIOC会長に在任[2]。退任後も終身名誉会長として活動した[3][4]。

近年は体調を不安視されており、4月18日に心臓疾患で入院[4]。重体の状態が続いていた[2][4]。

サマランチ氏の死去を受けて、現IOC会長のジャック・ロゲ氏は「現代の五輪を作り上げ、刺激を与えてくれた人物」との声明を発表した。また、日本オリンピック委員会会長の竹田恒和氏は「長野オリンピックの際には、立候補の段階から多大なご尽力を頂いた」とコメントした[3]。

本ニュースは「共同通信」、「時事通信」および「朝日新聞」の以下の報道を情報源としている。


Bivši predsednik MOK-a primljen u bolnicu

20. април 2010.Барселона-  (Beta-AP) - Bivši predsednik Međunarodnog olimpijskog komiteta (MOK) Huan Antonio Samaran u utorak je primljen u bolnicu u Barseloni.

Njegova sekretarica nije želela da kaže zašto je 89-godišnji Samaran u bolnici.

On je bio predsednik MOK-a od 1980. do 2001. godine, a poslednjih godina imao je problema sa zdravljem.

Bio je u bolnici u Švajcarskoj 11 dana zbog "velike iscrpljenosti", posle sednice MOK-a u Moskvi, kada je Žak Rog izabran za njegovog naslednika. Samaran je bio u bolnici u Monaku u septembru, a proveo je dva dana i u bolnici u Madridu 2007. godine zbog vrtoglavice.


Former Irani president Rafsanjani dies, aged 82

Yesterday, Ali Akbar Hashemi Rafsanjani, president of Iran from 1989 to 1997, died in hospital in Tehran after a heart attack, Iran's state television reported. He was 82 years old.

Born in 1934, Rafsanjani studied theology in Qom. He was one of the leaders of the 1979 Islamic Revolution in Iran which overthrew the Shah to make Iran a religious republic. He was the first to hold, for nine years, the speakership of the post-revolution Iranian parliament. Rafsanjani was also appointed top representative of supreme leader Ayatollah Ruhollah Khomeini on the supreme defense council, effectively Iran's military commander-in-chief in 1988 for the end of the Iran-Iraq war.

The year after the end of Iran-Iraq war, Rafsanjani became president and led the country in post-war reformation and improving relations with other Arab nations. Rafsanjani was elected for a second term and served as president till 1997. In 2005, Rafsanjani participated in the presidential election, but lost to Mahmoud Ahmadinejad.

Rafsanjani joined with the reformers in 2009 when hardliner Ahmadinejad was re-elected as the president. The Guardian Council blocked his candidature for the presidency in 2013, citing his age. Rafsanjani later supported moderate Hassan Rouhani, who won the 2013 election. Rouhani is to re-run in May of this year.

Rafsanjani's burial is scheduled for Tuesday.


Irans ehemaliger Präsident Rafsandschani ist tot

Teheran (Iran), 08.01.2017 – Rafsandschani, der von 1989 bis 1997 Staatspräsident des Iran war, ist am Sonntag, 8. Januar, im Alter von 82 Jahren gestorben. Er war ein Schüler des Ajatollah Chomeini und gehörte zu den führenden religiösen Revolutionären, die unter anderem die Abdankung des Schahs und den Umsturz 1979 im Iran herbeiführten. Er war 1980 bis 1989 Präsident des iranischen Parlaments und galt schon damals als „heimlicher Regierungschef“. Nach seiner Wahl zum Staatspräsidenten 1989 wurde er zum Ajatollah ernannt. Er gilt als einer der reichsten Männer des Landes.


Iran : mort de l'ancien président Rafsandjani

L'ancien président iranien Akbar Hachémi Rafsandjani est décédé dimanche 8 janvier à l'âge de 82 ans, d'un malaise cardiaque. Il avait dirigé le pays de 1989 à 1997 en menant une politique de libéralisation économique et de renforcement des relations avec l'Ouest. Battu par Mahmoud Ahmadinejad en 2005, il était devenu un de ses principaux détracteurs.

Avec sa mort, le camp modéré et réformiste perd un influent partisan au sein de l'élite politique iranienne.


Morre aos 82 anos, o antigo presidente iraniano Ali Akbar Hashemi Rafsanjani

O antigo presidente do Irã(o), Akbar Hashemi Rafsanjani, morreu no hospital em Teerã(o), capital do país, após um ataque cardíaco. A morte do antigo presidente iraniano aconteceu na noite de domingo (8 de Janeiro), mas só divulgada pela televisão estatal nas primeiras horas de hoje. Ele tinha 82 anos.

Nascido em 1934, Rafsanjani estudou teologia em Qom. Ele foi um dos líderes da Revolução Islâmica de 1979 que teve no lugar em Irão, que derrubou o Xá para fazer o país em uma república religiosa. Ele foi o primeiro a ocupar, durante nove anos, o discurso do Parlamento iraniano (Majlis) pós-revolução. Rafsanjani foi também nomeado representante superior do líder supremo aiatolá Ruhollah Khomeini no Conselho de Defesa Supremo, efectivamente comandante-em-chefe das Forças Armadas do Irã em 1988 para o fim da guerra Irã(o)-Iraque.

Um ano após o fim da guerra Irã(o)-Iraque, Rafsanjani se tornou presidente e levou o país na reforma pós-guerra, através da realização de uma política de liberalização econômica, fortalecimento e melhoria nas relações com nações vizinhas, incluindo árabes, Ocidente e a Ásia Central recém independente da extinta União Soviética. Rafsanjani foi eleito para um segundo mandato e serviu como presidente até 1997.

Em 2005, Rafsanjani participou na eleição presidencial, mas perdeu para Mahmoud Ahmadinejad. Desde então, se tornou um de seus principais críticos. Rafsanjani se juntou com os reformistas em 2009, quando o presidente opositor Ahmadinejad foi reeleito em meio às acusações de fraude e violência política. O Conselho dos Guardiões bloqueou sua candidatura à presidência em 2013, alegando sua idade. Rafsanjani mais tarde apoiou o moderado Hassan Rouhani, que ganhou a eleição 2013. Rouhani é candidato à reeleição em maio deste ano.

Com a sua morte, o campo moderado e reformista perde uma influência partidária no seio da elite política iraniana. O enterro de Rafsanjani está programado para terça-feira (10/1).