Нека помислим за събитията в Будапеща през есента на 2006 г., когато хората, чиито най-основни свободи и права бяха потъпкани и които до ден днешен чакат истината и справедливостта, да не споменаваме и хората, принадлежащи към национални малцинства в новите-държави-членки, които дори и сега се сблъскват с горчивия опит от дискриминацията, засягаща правата им и възможностите пред тях.
Ajatelkaamme vain Budapestin syksyn 2006 tapahtumia, joissa ne, joiden perustavanlaatuisimmat vapaudet ja ihmisoikeudet poljettiin tuolloin jalkoihin, eivät ole saaneet vielä tähän päivän mennessäkään totuutta ja oikeutta, puhumattakaan siitä, että ne, jotka uusissa jäsenvaltioissa kuuluvat kansallisiin vähemmistöihin, joutuvat edelleenkin kohtaamaan katkeraa syrjintää, joka vaikuttaa heidän oikeuksiinsa ja mahdollisuuksiinsa.