На практика Договорът от Лисабон съдържа протокол за субсидиарност, с други думи протокол, според който приемането на норма на по-високо равнище, в този случай на европейско равнище, може да бъде обосновано само когато такава мярка е доказано по-ефективна и по-необходима.
Lissabonin sopimukseen nimittäin sisältyy toissijaisuuspöytäkirja, toisin sanoen pöytäkirja, jonka mukaan korkeamman tason säädökset, tässä tapauksessa yhteisön tason säädökset, ovat perusteltuja ainoastaan silloin, kun tällainen toimenpide voidaan osoittaa tehokkaammaksi ja tarpeelliseksi.