С други думи, когато една държава-членка има по-голям дефицит с цел да се бори с безработицата и вследствие на това безработицата спадне чувствително, не би ли било по-разумно да се насърчава подобен подход?
Toisin sanoen, kun jäsenvaltio kärsii suuresta alijäämästä torjuakseen työttömyyttä, ja sitten työttömyys lisääntyy voimakkaasti, eikö tällöin olisi järkevää edistää kyseisenlaista lähestymistapaa?