Европейският банков орган, разбира се, в момента се намира между чука и наковалнята: допускането публично, че рискът от обезценка съществува, може да увеличи неимоверно много реалния риск, а отричането му би било направо безотговорно за регулатора.
Euroopan pankkiviranomainen on luonnollisesti puun ja kuoren välissä: Jos se myöntää julkisesti arvonalennukseen liittyvän riskin olemassaolon, tämä saattaa lisätä sen esiintymisen riskiä, mutta jos se kieltää sen olemassaolon, tämä olisi sääntelyviranomaiselta suorastaan vastuutonta.