Силата й се крие в признанието, че само донорството след смъртта не може да осигури необходимия брой органи и с оглед на това тя въведе проверки и насоки, които да гарантират, че когато се правят дарения от живи донори, това става по правилния начин, като се защитават както донорите, така и реципиентите, и се гарантира, че се осъществява на безвъзмездни и доброволни начала.
Sen vahvuutena on sen myöntäminen, ettei tarvittavien elinten saatavuutta pystytä turvaamaan pelkästään kuoleman jälkeisillä luovutuksilla, ja näin ollen siinä on säädetty tarkastuksista ja suuntaviivoista, joilla varmistetaan, että elävien luovuttajien tekemät luovutukset suoritetaan asianmukaisesti suojaten sekä luovuttaja että vastaanottaja ja huolehtien siitä, että luovutukset tehdään ilman palkkiota ja vapaaehtoisesti.