Благоприятстващият монопола характер на политиката на ЕС се илюстрира от факта, че 2/3 от общностните средства се насочват към големите предприятия (риболовни дружества, рибни стопанства, преработка), а останалата 1/3 се дава на бедните и обикновени рибари, за да ликвидират лодките си и да напуснат бранша.
Monopoleja suosiva EU:n politiikka ilmenee siten, että kaksi kolmasosaa yhteisön varoista on ohjattu suurille yrityksille (kalastusyrityksille, kalanviljelylaitoksille ja kalanjalostukseen) ja että yksi kolmannes on annettu köyhille ja keskinkertaisesti toimeentuleville kalastajille, jotta he voivat romuttaa veneensä ja lopettaa ammatin harjoittamisen.