Идеята за харта, която би създала един законодателен акт, обхващащ правата на потребителите, които в момента са включени в редица европейски директиви и множество национални инструменти за прилагане, беше отхвърлена по правни съображения.
Ajatus peruskirjasta, jolla koottaisiin yhdeksi säädökseksi nykyisin useisiin eri direktiiveihin sisältyvät kuluttajanoikeudet sekä lukuisat kansalliset täytäntöönpanovälineet, hylättiin lainsäädännöllisistä syistä.