В Копенхаген наистина се събраха повече държавни глави, отколкото в Киото, но се създаде и повече разделение и като следствие се стигна до сценария "всеки за себе си", при което всяка страна е свободна да определя собствените си цели и, нещо повече, да прави това на доброволна основа.
Kööpenhaminaan todellakin saatiin Kiotoa enemmän valtion päämiehiä, mutta siellä myös luotiin enemmän jakoja, ja sen tuloksena siitä tuli "kaikki omasta puolestaan" -näytelmä, jossa kaikki valtiot voivat asettaa tavoitteensa ja lisäksi tehdä niin vapaaehtoisesti.