Ето защо Китайската народна република и нейното правителство трябва да приемат, че разискването на правата на човека, като например свободата на сдружаване, правото на независим печат, религиозните свободи и правата на културните малцинства, в Тибет и в други части на Китай не представлява недопустима намеса.
Kiinan kansantasavallan ja sen hallituksen pitäisi näin ollen tunnustaa, että keskustelu ihmisoikeuksista, kuten kokoontumis-, lehdistön- ja uskonnonvapaudesta, sekä kulttuurivähemmistöjen oikeuksista Tiibetissä ja Kiinan muissa osissa ei ole sen sisäisiin asioihin puuttumista.