Тя се основава на три правни акта, приложими спрямо държавите-членки, а именно Регламент (ЕО) № 539/2001 за определяне на третите страни, чиито граждани трябва да притежават виза, и тези, чиито граждани са освободени от това изискване; второ, визовият кодекс, обхващащ всички процедури и условия за издаване на шенгенски визи за краткосрочен престой; и накрая, Регламент (ЕО) № 1683/95 за определяне на единeн формат за визи.
Se perustuu kolmeen jäsenvaltioihin sovellettavaan oikeudelliseen välineeseen, eli asetukseen (EY) N:o 539/2001, jossa luetteloidaan kolmannet maat, joiden kansalaisiin sovelletaan viisumivaatimuksia, ja ne, joiden kansalaisiin niitä ei sovelleta; toiseksi viisumisäännöstöön, joka kattaa kaikki menettelyt ja ehdot lyhytaikaisten Schengenin viisumien myöntämistä varten; ja lopuksi asetukseen (EY) N:o 1683/95 yhtenäisestä viisumin kaavasta.