Това означава, че държавите-членки ще трябва да предадат друга голяма част от суверенитета си над външната политика на органите на ЕС, които ще бъдат натоварени с постигането на обща позиция, която да бъде представяна пред международната общност и на всички многостранни форуми.
Se tarkoittaa, että jäsenvaltioiden pitäisi luovuttaa vielä suuria osia ulkopolitiikkaa koskevasta itsemääräämisoikeudestaan EU:n elimille, joiden pitäisi saavuttaa yhteinen kanta, joka esitettäisiin kansainvälisessä yhteisössä ja kaikilla monenvälisillä foorumeilla.