Накрая, за съжаление, въпреки че частта, посветена на финансирането за развитие, с основание критикува корупцията на правителствата и данъчните убежища, все пак е достатъчно деликатна да не спомене скандалните практики на многонационалните фирми и най-вече използваните от тях трансферни цени.
Lopuksi pahoittelen sitä, että vaikka kehitysyhteistyön rahoitusta koskevassa osassa suomitaan perustellusti korruptoitunutta hallintoa ja veroparatiiseja, siinä vältetään huolellisesti tuomitsemasta monikansallisten yritysten raivostuttavia käytäntöjä ja erityisesti sitä, kuinka ne hyödyntävät siirtomaksuja.