Второ, изкуственият краен срок, поставен за завършване на пълните и временните СИП означаваше, че преговорите, които трябваше да бъдат между равни, на практика не бяха между равни, защото страните от АКТБ имаха какво да губят, ако сроковете не се спазят.
Toisekseen, täysimääräisten ja väliaikaisten sopimusten tekemiselle asetetun keinotekoisen määräajan vuoksi neuvotteluja ei todellisuudessa käyty tasapuolisten kumppaneiden kesken, kuten oli tarkoitettu, koska AKT-mailla oli enemmän hävittävää, mikäli sopimukseen ei päästy määräaikaan mennessä.