Общият дух на текста е, че хората следва да могат да пътуват в Европа, без да е необходимо да понасят капризите на въпросните дружества и следва да могат да изискват минимално равнище на обслужване и минимално равнище на информация, и накрая, че лицата с намалена подвижност следва да могат да се възползват от същото качество на правата, както останалите европейски граждани, без да бъдат наказвани два пъти.
Tekstin yleinen henki on, että ihmisten pitäisi voida matkustaa Euroopassa joutumatta olemaan liikenneyhtiöiden hyväntahtoisuuden armoilla. Heidän pitäisi voida vaatia palveluilta ja tiedonsaannilta tiettyä vähimmäistasoa, ja liikuntarajoitteisten henkilöiden pitäisi voida hyötyä samanlaatuisista oikeuksista kuin muut Euroopan kansalaiset eikä joutua kärsimään kaksin verroin.