Дали това наложено прагматично завръщане към двустранния подход наистина е правилно или трябва да направим опит за интензивен диалог с Латинска Америка като цяло и просто да обмислим специфични изисквания в контекста на специални договорености?
Onko tämä pakollinen ja pragmaattinen paluu kahdenvälisiin sopimuksiin oikea lähestymistapa, vai pitäisikö meidän pyrkiä intensiivisempään vuoropuheluun Latinalaisen Amerikan kanssa kokonaisuutena ja ottaa erityisvaatimukset huomioon ainoastaan erityissopimusten puitteissa?