Помнейки за мрачните времена на изолация и преследване, трябва да черпим сили от вдъхновяващите моменти в общата ни история и да намираме надежда, че като се обединим ще можем да станем една достойна, хармонична общност.
Meidän on muistettava synkät erottelun ja vainon ajat mutta samanaikaisesti ammennettava voimaa yhteisen historiamme innostavista hetkistä ja löydettävä toivoa siitä, että yhtenäisinä meistä voi tulla kunnioitettava, sopusointuinen yhteisö.