Във връзка със социално-икономическите проблеми той не представи нищо по-различно, което означава запазване на неолибералните позиции, предложенията, отхвърлени от Европейския парламент, относно Директивата за работното време, Пактът за стабилност и растеж и неолибералната Лисабонска стратегия, и пренебрегна икономическата криза и сериозните й последствия в социално измерение.
Sosiaalis-taloudellisissa kysymyksissä hän ei esittänyt mitään uutta, mikä tarkoittaa sitä, että uusliberaalit kannat, Euroopan parlamentin hylkäämät ehdotukset työaikadirektiivistä, vakaus- ja kasvusopimus ja uusliberaali Lissabonin strategia säilytetään, eikä hän välittänyt talouskriisistä ja sen vakavista sosiaalisista seurauksista.