Без такъв съюз, винаги ще изпитваме инстинктивната потребност - а знаем, че във време на криза е по-лесно да се прибегне до националистическа и популистка реторика - да представяме като отговорност на Брюксел, както понякога се казва, или може би и на Страсбург, това, което е, откровено казано, национална отговорност.
Ilman tätä liittolaisuutta asetamme vaistomaisesti Brysselin vastuulle (kuten toisinaan sanotaan) tai myös Strasbourgin vastuulle asioita, jotka oikeasti kuuluvat jäsenvaltioiden vastuuseen, sillä tiedämme vallan hyvin, että kriisien aikana on helppo turvautua kansalliseen ja populistiseen retoriikkaan.