"Не знам за друг какво е тоз край опожарен, / но той, макар и малък, родина е за мен, / земя, в която мойто детинство е трептяло. / В таз пръст съм аз поникнал и в нея мойто тяло / бих искал да изтлее, когато дойде час." - написа Миклош Радноти.
"En tiedä, mitä tämä maa muille merkitsee. / Minulle se on synnyinpaikkani, tämä pieni kansakunta / liekeissä, lapsuuteni maailma kaukana keinuen. / Kasvoin siitä kuin hento oksa puusta / ja toivon, että jonain päivänä ruumiini lasketaan siihen. / Olen kotona." Näin kirjoitti runoilija Miklós Radnóti.