Като представител на ултра-либерална партия неговата гледна точка не е изненадваща, а отразява по-общия проблем, че правителствени ръководители с определено идеологическо минало не са подготвени да предприемат смели стъпки, които изискват визия, и да изпълнят мерки, които могат да се окажат в конфликт с идеологическите им възгледи.
Ääriliberaalin puolueen edustajana hänen näkemyksensä eivät ole yllättäviä, mutta se kertoo yleisemmästä ongelmasta, että tietystä ideologisesta taustasta tulevat hallituksen johtajat eivät ole valmiita ryhtymään rohkeisiin toimenpiteisiin, jotka edellyttävät näkemystä, ja panemaan täytäntöön toimenpiteitä, jotka ovat ristiriidassa heidän ideologisten vakaumustensa kanssa.