През последната третина на ХХ в. в Русия, като никъде другаде, движението за правата на човека стана синоним на гражданство и руската мисъл относно правата на човека можа да се развие до глобалните обобщения на Сахаров и да придобие качеството на нова политическа философия.
1900-luvun viimeisellä kolmanneksella ihmisoikeusliikkeestä tuli Venäjällä enemmän kuin missään muualla kansalaisuuden synonyymi, ja venäläinen ihmisoikeusajattelu kykeni kehittymään aina Saharovin kattaviin yleistyksiin asti ja siitä tuli eräänlainen uusi poliittinen filosofia.