Освен това бюджетната процедура следва да включва по-добър баланс между дългосрочната стабилност и гъвкавостта, за да реагира на променящите се потребности, спазвайки принципа на субсидиарността чрез осигуряване на ясни предимства и добавена стойност в сравнение с националните бюджети.
Talousarviomenettelyssä olisi tämän lisäksi oltava nykyistä parempi tasapaino pitkäkestoisuuden ja joustavuuden välillä haluttaessa vastata muuttuviin tarpeisiin säilyttämällä kuitenkin toissijaisuusperiaate niin, että yhteisön talousarvio tarjoaa selkeitä etuja ja lisäarvoa kansallisiin talousarvioihin verrattuna.