Как може човек да остане глух за призивите, как да остане равнодушен към тази липса на демокрация, как да остане спокоен, като гледа как мъже и жени, богати и бедни, млади и стари искат да бъдат освободени от един режим на страха?
Hoe kon het Parlement doof blijven voor de roep van het volk, hoe kon het onbewogen blijven bij deze honger naar democratie, hoe kon het níet in vuur en vlam raken bij het zien van al die mannen en vrouwen, rijk en arm, jong en oud, die smeekten ze van een regime van angst te bevrijden?