Бях един от онези милиони хора по улиците, когато Вацлав Хавел говори от трибуната, а ние стояхме там - бях осемнайсетгодишен тогава - и искахме само едно, независимо от политическите ни убеждения, свободни избори.
Ik was een van die ongeveer een miljoen mensen die op straat stonden toen Václav Havel vanaf dat podium zijn toespraak hield. Wij - ikzelf was toen 18 jaar - stonden daar beneden en wilden stuk voor stuk, ongeacht de politieke voorkeur, maar één ding, en dat waren vrije verkiezingen.