Възможно е писмото му да не съдържа отговор на всеки въпрос, но защо първо се насочваме към приемане на резолюция, вместо да потърсим диалог?
Het kan zijn dat zijn brief niet op elke afzonderlijke vraag ingaat, maar waarom zouden wij eerst een resolutie willen aannemen in plaats van de dialoog op te zoeken?