Podle klasifikace WHO z roku 1996 se onemocnění považuje za mírné, když postižený nemusí běžně při chůzi používat pomůcky, za střední, když používá jednu nebo dvě hole, popřípadě berle, a za závažné, když je upoután na lůžko či neschopen chůze bez pomoci.
Volgens de classificatie van de WHO uit 1996 wordt de ziekte als 'mild' beschouwd als het slachtoffer niet steevast hulpmiddelen nodig heeft bij het lopen; als 'gematigd' als er één of twee stokken of krukken moeten worden gebruikt; en als 'ernstig' als hij of zij aan bed gekluisterd is of niet in staat is om zonder steun te lopen.