Bewley se během rozhovorů s manažery dozvěděl, že nejlepší by bylo (tedy přinejmenším z jejich hlediska), pokud by se bolestné snížení zaměstnanosti koncentrovalo na několik málo lidí, jejichž reptání by zbylí zaměstnanci neslyšeli.
In zijn interviews met deze managers werd hem te kennen gegeven dat het het beste is (vanuit het gezichtspunt van de managers) als de pijn van de verminderde werkgelegenheid wordt geconcentreerd op een paar mensen, wier gemopper niet wordt gehoord door de resterende werknemers.