Obecněji řečeno platí, že mnoho politik (zejména politik spojovaných s neoliberálním „Washingtonským konsensem“), které byly podstrkovány rozvojovým zemím se vznešeným cílem podpořit efektivitu alokace zdrojů, dnes ve skutečnosti brzdí učení, a tím dlouhodobě vede k nižší životní úrovni.
In bredere zin dwarsboomt een groot deel van het vooral met de neoliberale “Washington Consensus” samenhangende beleid dat aan de ontwikkelingslanden wordt opgedrongen, met het nobele doel de doelmatigheid van de toewijzing van de middelen onmiddellijk te verbeteren, het leren feitelijk, waardoor het op de langere termijn tot een lagere levensstandaard leidt.