Za zásadní prvek strategického usmíření a vzájemné důvěry považuje spíš diplomatickou provázanost a té se snáze dosahuje, mají-li státy podobný společenský řád a etnickou příslušnost.
Hij acht met name diplomatieke afspraken cruciaal voor het bereiken van een strategische vergelijk en het winnen van elkaars vertrouwen. Dit is makkelijker te verwezenlijken als staten een gelijksoortige sociale orde en etnische achtergrond hebben.