Viděl jsem v ní ztělesnění otevřené společnosti – sdružení národních států, které se vzdaly části své suverenity v zájmu společného dobra a vytvořily unii, jíž nedominuje žádný stát či národnost.
Ik zag het als de belichaming van een open samenleving – een verzameling natiestaten die vrijwillig een deel van hun soevereiniteit hadden opgegeven voor een gemeenschappelijk belang en een unie hadden gevormd die door geen land of nationaliteit werd gedomineerd.