Jistý britský učitel tento pocit trefně vyjádřil už v&nbsp;roce 1910: „Jsme podezíraví k&nbsp;tomu, kdo hovoří o patriotismu a imperialismu, tak jako jsme podezíraví k&nbsp;tomu, kdo hovoří o náboženství nebo o čemkoli jiném, co má v&nbsp;životě nejhlubší hodnotu.
Een Britse schoolmeester verwoordde dit gevoel in 1910 goed: “We vinden de man verdacht die het heeft over patriottisme en imperialisme, net zoals we de man verdacht vinden die het over religie of andere zaken met de diepste waarde voor het leven heeft.