Dospěl k tomuto závěru: „Hodnota stoupající životní úrovně netkví jen v konkrétních zlepšeních toho, jak žijí jednotlivci, ale také v tom, jak formuje sociální, politický a v posledku mravní charakter národa.“
Hij kwam tot de slotsom dat “de waarde van een stijgende levensstandaard niet louter is gelegen in de concrete verbeteringen die deze met zich meebrengt voor hoe individuen leven, maar ook in de manier waarop hierdoor het sociale, politieke en uiteindelijk ook het morele karakter van een volk worden gevormd.”