Ve skutečnosti Německo nemohlo pojistit všechny dluhy evropské periferie, aniž by riskovalo ztrátu vlastní solventnosti a úvěrové bonity, zejména při absenci fungujícího systému kontrolních a vyvažovacích mechanismů na úrovni celé eurozóny.
In werkelijkheid had Duitsland niet de hele schuldenlast van de Europese periferie kunnen waarborgen zonder zijn eigen solvabiliteit en kredietwaardigheid op het spel te zetten, vooral bij ontstentenis van een functionerend systeem van 'checks and balances' voor de hele Eurozone.