Les économistes du courant dominant qualifieraient sans doute cela d’équilibre inférieur&nbsp;; personnellement, j’utilise le terme de cauchemar – un mauvais rêve qui engendre actuellement une souffrance immense, laquelle pourrait pourtant être facilement évitée si les conceptions erronées et les tabous qui la sous-tendent étaient dissipés.
De gemiddelde econoom zou het een ‘inferieur equilibrium’ noemen, maar ik noem het een nachtmerrie. Een nachtmerrie die een enorme pijn en lijden veroorzaakt die makkelijk voorkomen zouden kunnen worden als met de misconcepties en taboes die ze in stand houden korte metten gemaakt zouden worden.