Nombre de récits d’actualité autour des PDG de sexe féminin et autres femmes de grand accomplissement suivent un certain nombre de codes empreints des clichés les plus commodes : les femmes ne parviendraient ainsi à décrocher de nouveaux postes qu’en raison de la chance (ne méritant donc pas leurs fonctions), qu’en héritant cette place de leurs époux ou parents de sexe masculin (et par conséquent ne tiendraient pas véritablement les rênes du pouvoir), ou seraient vouées à ne l’exercer que temporairement.
Veel nieuwsverhalen over vrouwelijke CEO’s en andere goed presterende vrouwen gaan gepaard met een reeks vertrouwde clichés: ze zijn bij toeval in hun nieuwe rol terecht gekomen (en verdienen die dus niet), hebben hun positie te danken aan mannelijke verwanten of hun echtgenoten (en hebben dus niet echt de touwtjes in handen), of zullen het niet lang volhouden.