Le Printemps arabe –provoqué par une faible croissance, un fort taux de chômage des jeunes, ainsi qu’un désespoir économique généralisé – a cédé la place à un pénible hiver en Égypte et en Libye, où les deux seuls pans de l’alternative consistent soit en un retour à une main de fer autoritaire, soit en un nouveau chaos politique.
De Arabische Lente (veroorzaakt door langzame groei, hoge jeugdwerkloosheid en wijdverspreide economische wanhoop) heeft plaats gemaakt voor een lange winter in Egypte en Libië, waar de alternatieven een terugkeer naar autoritaire krachtige leiders en politieke chaos zijn. In Syrië en Jemen is er burgeroorlog;