Dans une communication, Shanta Devarajan critique le point de vue que l’éducation est un bien public essentiel dont le financement et la prestation doivent être assurés par l’État, avançant qu’elle doit plutôt être considérée comme un bien privé, fourni par le marché aux clients – c.-à-d., les parents et les enfants – qui recherchent des bénéfices de nature privés.
In één zo'n bijdrage kritiseert Shanta Devarajan het idee dat onderwijs een essentieel publiek goed zou zijn dat regeringen moeten financieren en verzorgen. Hij betoogt dat het juist als een particulier goed moet worden gezien, dat via de markten – tegen betaling - aan de klanten – ouders en kinderen – moet worden geleverd.