Une autre classe de théories académiques suivent Bernanke (et, avant lui, Michael Dooley, David Folkerts-Landau et Peter Garber ) en attribuant la faiblesse des taux d'intérêt de long terme à l'importance croissante des économies émergentes, mais en mettant l'accent principal sur l'épargne privée et non sur l'épargne publique.
Een andere groep theorieën volgt Bernanke (en, nog eerder, Michael Dooley, David Folkerts-Landau en Peter Garber) door de lage langetermijnrente toe te schrijven aan het groeiende belang van opkomende economieën, waarbij ze de nadruk leggen op de particuliere besparingen in plaats van het sparen door de overheid.