La fierté de l’exceptionnalisme a cédé la place à un patriotisme plus sobre, dans lequel les citoyens ordinaires ont pleine conscience des tendances à long terme qui érodent la promesse de l’égalité des chances, et notamment des défaillances qui affectent les systèmes de santé, d’éducation et d’infrastructure du pays.
Het op de borst kloppen hoe bijzonder we zijn heeft plaatsgemaakt voor een soberder patriottisme, waarin gewone burgers de lange termijn trends herkennen die de belofte van gelijke kansen eroderen, in het bijzonder de tekortkomingen die de gezondheidszorg, het onderwijs en de infrastructuur bedreigen.