Lorsque j’ai commencé à dire ces dernières années que le silence et l’anonymat habituels exigés des victimes d’un viol ne les protégeaient pas, mais ne faisaient que perpétuer un cadre victorien qui donne une impunité aux violeurs et fait porter la «&#160;honte&#160;» aux victimes, mon point de vue n’a rencontré qu’hostilité.
Toen ik er de afgelopen jaren op ben gaan hameren dat de traditionele stilte en anonimiteit van verkrachtingsslachtoffers hen niet beschermt, maar slechts een Victoriaans systeem in stand houdt, waarin verkrachters straffeloos tekeer kunnen gaan en aan de slachtoffers wordt gevraagd de “schaamte” te dragen, werd mijn betoog met vijandigheid ontvangen.