Le point de vue dominant, que ce soit au FMI ou dans les pays avancés, est toutefois que les contrôles des mouvements de capitaux doivent être un instrument de dernier recours – ne devant servir que lorsque les politiques financières et macroéconomiques ont été épuisées.
Niettemin blijft bij het IMF en in de ontwikkelde landen de mening overheersen dat kapitaalcontroles een laatste redmiddel zijn, dat louter kan worden gebruikt als de conventionele macro-economische en financiële beleidsinstrumenten zijn uitgeput.