La gravité de la maladie varie selon la classification 1996 de l’OMS, la maladie est jugée bénigne lorsque la victime n’a pas toujours besoin d’un bâton pour marcher, modéré lorsqu’un ou deux bâtons ou des béquilles sont utilisés et grave lorsque le patient est alité ou incapable de marcher sans support.
De ernst van konzo varieert. Volgens de classificatie van de WHO uit 1996 wordt de ziekte als 'mild' beschouwd als het slachtoffer niet steevast hulpmiddelen nodig heeft bij het lopen; als 'gematigd' als er één of twee stokken of krukken moeten worden gebruikt; en als 'ernstig' als hij of zij aan bed gekluisterd is of niet in staat is om zonder steun te lopen.