Le Monde has until now presented a paradox: though a thoroughly establishment publication, it has retained a certain operational independence from the day-to-day propagandistic needs of the state.

லு மொன்ட் இதுவரை ஒரு புதிரை அளித்திருந்தது: முற்றிலும் நடைமுறை பதிப்பாக இருந்தபோதிலும், செயல்முறையில் ஒருவித சுதந்திரத்தை அது அராசங்கத்தின் அன்றாடா பிரச்சார அழுத்தங்கள் இல்லாத முறையில் கொண்டிருந்தது.
