Cum votiua et semper sincera salutacione et salute, fraterna dileccione in Christo Ihesu premissis. Reuerende domine et frater dilectissime. Benedictus Deus et pater Domini nostri Ihesv Christi, qui secundum suam misericordiam iuxta noua in gloriosa litera vestra, heri leto corde a fratribus meis et me recepta, licet mihi specialiter assignata, vos et fratrem vestrum, de quo consultacionem scribitis, regenerauerat in spem viuam. Iam enim spes nostra, que propter longam dilacionem affluxerat, animos salubriter confirmauit. Spes autem impiorum et presumpcio, que institucioni et profectui monasterii ordinis nostri, scilicet Vallis gracie et degencium in eodem, non modicum detraxerat, finaliter euanescit. Presumimus itaque de infinita et exuberante inolita Dei clemencia, vt bonum, quod in vobis ceperat, confirmabit consolidabitque: ex intimis nostris precordiis, quatenus ita faciat, eam iteratis precibus exorantes, vobisque in visceribus caritatis Ihesu Christi, qua et ipsi Deum et fratrem vestrum predictum diligitis, salubriter et obnixius supplicantes consulimus, ne ipsum in huius nequam seculi illecebris relinquatis, caritatis eius intuitu, cuius exemplo eciam animas pro fratribus ponere, et relictis nonaginta nouem ouibus, vnicam perditam requirere edocemur; sed ambo pariter abnegantes, impietatem et secularia desideria, religionem profitemini et intretis, ut in hoc seculo, non tamen secundum seculum, sed religiose et regulariter viuentes, demum ipsius Saluatoris gracia iustificati, heredes Dei, sicut per spem et graciam in presenti, coheredes autem Christi per spem et fruicionem in gloria sempiterna. Miror omnino ego, sed iam non ego, ymo et omnes fratres mei dilectissimi, cur ex tam leui causa, eciam si possibile esset, dispensacioni et baculo arundineo inniti, fratri vestro consulitis et velitis, eam a me instancius requirentes, qui vix iuxta aut secundum, et multo minus contra seu supra nostram regulam, et non solum regulam, verum eciam communia iuris canonici instituta et plura nostri ordinis specialia privilegia et statuta, sine animarum salutis dispendio cum meis fratribus valeo dispensare. Nam et par in parem imperium non habet etc. Quare, reuerendissime domine et frater in Cristo perdilecte, sustinete adhuc modicum tempus, donec compleatur numerus dierum tam paucorum fratris vestri, quod vtique vobis sancimus in Christo dilectissimum, considerantes tria, que licet in omnibus, maxime tamen in votis et dispensacionibus sunt consideranda: scilicet quod liceat secundum equitatem, quod deceat secundum honestatem et quod expediat secundum rei veritatem. Nouit, qui nihil ignorat, quod libentissime vestris satisfacerem piis et affectuosis consultacionibus, si voluntati possibilitas suppeteret et facultas. Imputari igitur non debet, humillime supplico, ne mihi imputetis, per quem non stat, si non fit seu fiat, quod per me pie creditis faciendum; scituri me in omnibus mihi secundum Deum possibilibus ad queuis vestre voluntatis beneplacita semper beniuolum et paratum. Jn Christo Ihesu valete, et de virtute in virtutem proficientes mei, dum vobis bene fuerit, mementote. Scriptum Watzstenis anno Domini mcdlj. Jn crastino sanctorum Mauricii et sociorum eius. Officii mei sub signeto. Monasterii Watzsten. confessor generalis inutilis et indignus frater Magnus Vnnonis. Adress: Reuerendo viro et in Christo Ihesu sibi dilecto domino Laurencio Skytta, ecclesie Aboensis canonico & yconomo, hec cum omni reurencia & honore.