B. p., alias deuota creatura (creatura) vestra Magnus episcopus Aboensis prouide attendens, quod propter tenuitatem canonicatuum et prebendarum dicte ecclesie Aboensis et propter domesticas occupationes et familiaria negotia, quibus propriam mensam uisitando canonici illius ecclesie et alie persone in dignitatibus constituti adeo grauabantur, quod diuinis officijs in dicta ecclesia, ut decebat, celebrandis vix intendunt, ac alia, que ad eorum ministerium et jurisdictionis excercitium pertinebant, adjmplere non poterant, vnde decus ecclesie et cultus diuinus non modicum patiebantur detrimentum, nolens itaque utilitati et decori tam ecclesie prefate quam personarum eiusdem jdem Magnus episcopus consulere et prouidere de expresso consensu et vnanimi voluntate deuotorum oratorum vestrorum canonicorum et capituli ipsius ecclesie Aboensis, ymo ad reales(?) eorum jnstantias mensam quandam comunem capituli, canonicorum, vicariorum et choralium eiusdem ecclesie per vnum ex illis, qui pre iis eorum negotianam curam gereret et reliquos a talibus releuaret, gubernandam et administrandam ordinaria auctoritate jnstituit et erexit, dote et certis redditibus tunc expressis eidem mense assignatis et perpetuo vnitis, super quibus omnibus et singulis s. v. et apostolice sedis robur et confirmationem meruit obtinere, prout in litteris apostolicis desuper confectis, cuius tenores etc. pro expressis habere placeat, plenius continetur; sed, quia ob jncursum scismaticorum Ruthenorum et hostilem feritatem, quos dicta diocesis hijs annis proxime elapsis imaniter propessa est, redditus ipsius mense plurimum sunt diminuti, et ipsa mensa jn graue dispendium diuini cultus pene(s) desolata est atque derelicta, cupiens igitur prefata creatura Magnus episcopus dictam mensam, quam pro ampliori ipsius ecclesie decore et cultus diuini augmento pridem erexerit, adhuc de nouo jnstaurare, ecclesiam quandam parrochialem Rentemeki catedrali Aboensi vicinam, certo modo tunc vacantem, cuius fructus etc. quatuor marcarum argenti puri secundum communem exstimationem valorem annuum etc., cum omnibus juribus et pertinentijs suis, ita quod ipsi canonici per se uel per vicarium temporalem siue capellanum, prout id propter vicinitatem commode facere possint, dictam parrochialem ecclesiam deseruire et curam animarum parochianorum illius jntendere(?) et deseruire valeant, mense prefate perpetuo vniuit et jncorporauit. Vt ergo, pater s., vnio, anexio et incorporatio prefate maiorem obtineant firmitatem, suplicant humiliter s. v. Magnus episcopus et capitulum prefati, quatenus vnionem, anexionem et jncorporationem predictas auctoritate apostolica aprobare et confirmare omnesque et singulos defectus, si qui forsan jnteruenerint jn eisdem, suplere dignemini de gratia speciali, non obstantibus constitutionibus et ordinationibus apostolicis ac statutis necnon regula cancellarie, qua cauetur, quod jn unionibus et earum confirmationibus exprimantur vtriusque etc. alioquin etc. semper fiat commissio ad partes vocantes, cui hac vice derogare placeat, ceterisque contrarijs quibuscunque, cum clausulis oportunis. Concessum, ut petitur, de nouo, jn presentia d. n. pape. A. car. S. Praxedis; et cum absolutione a censuris ad effectum presentium; et cum vnionis confirmatione huiusmodi, attento quod in illius possessione per certum tempus extiterunt, prout existunt, et defectum supletione et jndulto deseruiendi per vicarium ad nutum eorum amouibilem, quia episcopus concessit etiam per vicarium temporalem, ut deseruiri possit, ut prefertur; et quod fructus mense habeantur pro expressis; et cum derogatione dicte regule, quoad omnes eius partes; et quod maior et verior specificatio omnium et singulorum premissorum et aliorum necessariorum fieri possit in confectione litterarum. Concessum ut supra. A. car. S. Praxedis. Datum Rome apud Sanctum Petrum jdibus februarij anno sexto.