Omnibus presens scriptum cernentibus Tidemannus, Dei gracia abbas in Padis, ordinis Cisterciensis, Reualiensis dyocesis, et conuentus ibidem salutem in Domino sempiternam. Dudum reuera dominus Magnus, Swecie et Noruegie quondam rex illustris et dominus terre Scanie, videns et magis in posterum inualescere pertimescens nostrj conuentus paupertatem, innata deuictus clemencia aliqualj subuencione releuandam misericorditer aspexit; jus patronatus ac eciam ius aliud, siquidem¹ sibi in ecclesia Borgha, Aboensis dyocesis, et capellis annexis competere dinoscitur, in dominum abbatem tunc temporis monasterio nostro in Padis² presidentem et suos successores donacione transtulit, prout sue patentes littere super hoc confecte suoque maiore sigillo sigillate clare demonstrant, sperans ex hoc inopie monasterij releuamen aliqualiter prouenire, llicet nobis modicum profuit eius diuinitus inspiratus affectus. Sed venerabilis in Christo pater Hemingus, diuina prouidencia eodem tempore Aboensis episcopus, igne caritatis accensus piissimj regis affectum racionalj condescendencia deducere cupiens in effectum, vt nobis et conuentuj nostro saltem aliqualis inde profectus proueniret, ecclesie predicte Borgha et annexarum capellarum iura sacerdotalia ex mera gracia nobis concessit, quam concessionem ad instanciam eiusdem benigni regis ad dies suos inconcussam tenuit, sub certo tamen censu limitatam, quem censum venerabiles in Christo patres, suj successores, motu caritatis patrum suorum vestigia sequentes temporibus suis generose nobis faueba[n]t, censu(m) tamen non auaricie vicio sed caristiarum ingrvencia minorato. Sed heu proch dolor! Tempore venerabilis in Christo patris et dominj, dominj Magni, Dei gracia pronunc episcopi Aboensis, gwerris ingruentibus violenciisque inimicorum insultantibus terramque deuastantibus et caristiis subsequentibus, jdem dominus episcopus Aboensis ecclesiarum predictarum censum, pia predecessorum suorum largitate generose³ nobis concessum, ad prouidendum de pane suis egenis clericis ad manus suas reuocare conatus est. Tandem tamen nostris supplicacionibus et continuis deuictus instanciis, nostre⁴ consideratis necessitatis⁵ indigenciis, ad pia antecessorum suorum vestigia se conuertens aliquantam ecclesie predicte census porcionem indigencie nostre reliquit et concessit tali condicione, vt nos predicti census porcionem, nobis vt premittitur generose⁶ concessam, de sua mera gracia habere fateremur, ne prolixa concessio per longiora continuata tempora jus proprietatis seu prescripcionis inducere videatur. Nos igitur abbas et conuentus predicti originales eiusdem domini Magni regis illustris litteras diligenti scrutinio perlegentes nullius possessionis seu proprietatis ius inuenimus, quo decernente censum aliquem in predictis ecclesiis nobis vendicaremus, nisi tantum jus presentandi et si quid aliud regie dispensacionj competere poterit in eisdem. Quare per presentes publice recognoscimus, quod quidquid in predictis ecclesiis regimen siue censum hactenus⁷ habueramus, de dicti venerabilis patris dominj Magni episcopi predicti suorumque predecessorum⁸ mera gracia nos fatemur habuisse. Jn cuius recognicionis euidenciam sigilla nostra presentibus sunt appensa. Per istam recognicionem⁹ nolumus litteris, priuilegiis et concessionibus illustrissimi principis dominj Magni, condam regis Swecie, nobis super ecclesia et capellis predictis factis in aliquo derogari, sed eas semper in omni vigore suo stabiliter perdurare. Datum anno Domini mcdxxiij,¹⁰ in vigilia sancti Laurencij martiris.