Sincera dileccione et salute premissis spiritum concilij sanioris et bene dirigi in agendum. Superioribus diebus nobis fuerunt presentate littere tue, copiam cuiusdam breuis apostolicj in causa, que vertitur inter magnificum virum dominum Stenonem Stwre, regni Swecie gubernatorem, et dominam Dorotheam, Dacie reginam illustrem, includentes, pro qua tibi grates referimus multiformes. Fecisti in causa illa ut virum decet bonum et communis commodj zelatorem. Ad ea, que scripsisti de negociis tuis, quorum ut asseris, te tedet facere memoriam, breuiter respondemus pro nostri defensione honoris et fame, cum iura dicunt, nedum rerum sed eciam honoris esse prodigium, qui propriam famam negligit. Et quamuis vnico contextu litteris tuis satisfacere possemus, nichilominus ad particularia respiciendo ffatemur in primis et domini nostri archiepiscopi Vpsalensis et domini gubernatoris preces almas pro parte tua oblatas nobis fuisse, quibus libenter vtj decuisset annuissemus, nec debuissent in cassum apud nos ire, si honestas et recta racio dictasset huiusmodi preces admittj debere; nam frequenter accidit, quod qui suis meritis placere non potest, alieno conatur. Asseris preterea ex liuore inuidie et inueterato rancore te despectui habitum, quod, ut salua vtamur dicendi licencia, citra tamen iniuriam, mendacium est perniciosum et a veritate omnino alienum. Viros maturos, doctos, honestos et litterarum amatores semper dileximus et pro possibilitate nostra promouere curauimus. An non habes mentj, que tibi diximus, cum alias in scopulis prope castrum Raseborgh pariter fuissemus constituti. Sed ut verum dicamus, singularis et pertinax tua opinio et proprie opinionis inflacio te redidit contempnalem, nec quisquam, velut subiungis, in perniciem tui nobis aliquid mali suggescit, multumque miratj fuimus, cur talia non vereris dicere, que nulla racione possunt fulciri; vbi enim pudor non est, neque mansuetudo, pietas aut fides. Quomodo insuper detrahis nobis, ecclesie nostre et eius personis, satis audiuimus; nec tales obloquciones nos semel mouent, cum propria consciencia contenti et nostrorum gestorum conscii non curamus quid dicant ora loquencium iniqua, quamquam tamen tantam diffamacionis materiam tacite preterire non deberemus, cum nichil sit, quin male narrando possit deprauari. Hoc docent littere tue, et testantur homines fide digni quamplures, qui tales obloquciones detestandas ab ore tuo audierunt. An immemor iuramentj ordinario tuo et eius successoribus in ordinacione tua prestiti. Verum ne propositi nostri metas egrediamur, contendis te ad ecclesiam Lloyo ius habere. An ignoras, quod a tempore, cuius memoria in contrarium non existit, pro usu pauperum studencium fuit incorporata et reseruata. Et quamquam magister Aruidus, quondam archidiaconus in Christo defunctus, ad tempus ibidem tanquam vicecuratus resedit, nichilominus censum consuetum inde exhibere pro vsu studencium, ut premittitur, annuatim soluebat, idque mediante iuramento nostro, cum opus fuerit, probare volumus. Nec vnquam nobis constitit, quod super ecclesiam Tenala habuisti collacionem manualem. Sed ad instancias reuerendj patris dominj Conradj, antecessoris nostri in Christo defuncti, annuit capitulum, ut censum illius ecclesie pro continuacione studij tuj ad annos duos uel maxime tres perciperes, qui prius fuit pro canonicis apud cathedram residentibus et expensis choralium. Consuetudo istius ecclesie semper fuerat et est, quam pro lege tenemus, quod episcopus consueuit conferre beneficia cum consensu et in presencia capituli, quod nunquam fuit tecum obseruatum. Eciam si collacionem literalem habes, illam reputamus surrepticiam, jn cuius argumentum memoratus antecessor noster reuocauit et cassauit literas institucionis tue, quas tibi sine scitu et consensu capituli concessit rescribendo tibi literas destitucionis. Jnponis infra nobis simile et iniuriose, quod litteris et mandatis sancte sedis apostolice non obediuimus etc. Reuera litteras domini nostri sanctissimi non vidimus nec mandata sue sanctitatis contempsimus, nec hoc probabis ineternum, si saltem veritati inniti velis. Ceterum incedentes per vestigia humilitatis et iniustas contumelias negligentes hortamur paterne, ut a talibus infestacionibus resipiscas et metiri vires tua prudencia nosque ad gracias vberiores promptos semper inuenies, si saltem id desideres et te perswabilem reddas. Si autem in antiquo proposito perdurare velis, cogis nos pariter et capitulum nostrum alia excogitare remedia. Cum hiis iugiter vale. Ex Abo anno etc. xciij°, die xx secunda julii, nostro sub signeto.