Na der grothe. Leue besunderge vrond Magnus. Iuwen breff an vns gesant hebbe wij leffliken entfangen vnd wol vornomen, dar gy vns ynne scryuen alze van der schulde, de iv Wulfard Rosendal seliger dechtnisse schuldich ghebleuen is; ok so röre gij dar ynne alze wij vornemen dat wij vns syner erbe vnderwunden hebben. Des so wetet leue vrund, dat wij vns der eruen nicht vnderwunden hebben, alse wij iv ok wol er ghescreuen hebben, sunder wij bebben gheboden dat nymant de erue bewonen ene sal byt thor tijt dat syne eruen eder de schuldeners de erue vorkopen, vnd wes eneme mweliken dan mit rechte boret, des ghunne wij eneme ydermanne wol; vnd wes wij vmme iuwer leue willen don moghen, des sole gij ganczen ghetruwen tho vns hebben dat wij dat alle tijt gerne don willen dat vns stet to donde mit all deme dat wij vormogen. Dominus conseruet vos. Scriptum in vigilia Mertini.