Beatissime pater, alias prepositura ecclesie Aboensis certo modo vacante sanctitas vestra de illa sic vacante devoto vestro Wolgaugo (!) Nalmano, clerico Vienensis dioceesis, apostolica auctoritate providit seu provideri mandavit vel concessit. Cum autem, pater sancte, dictus Wolgaugus ex certis causis animum suum moventibus ad manus sanctitatis vestre dictam preposituram resignare proponit, prout de facto ac de presenti per manus notarii publici resignaverat, supplicat humiliter sanctitati vestre devotus orator Iohannes Biello, clericus Lincopensis dioecesis, in decretis licentiatus, quatenus ipsum specialibus favoribus et gratiis prosequentes de dicta prepositura, cujus fructus sex marcarum argenti puri secundum communem extimationem valorem annuum non excedunt, sive premisso sive alio quovis modo seu ex alterius cujuscumque persona seu per liberam resignationem dicti Wolgaugi vel cujusvis alterius de illa in Romana curia vel extra eam etiam coram notario publico et testibus sponte factam, aut constitutionem Execrabilis vel c. De multa, etiam si devolutis affectibus specialiter vel si dignitas major existat aut alias generaliter reservatis litigiosis, cujus litis status etc. existat, eidem oratori in forma perinde ac etiam valere aut alias prout utilius videbitur providere seu provideri mandare dignemini de gratia speciali, non obstantibus constitutionibus et ordinationibus apostolicis, statutis quoque juramento etc. roboratis, ceterisque in contrarium facientibus quibuscumque cum clausulis oportunis et consuetis. Concessum ut petitur in praesentia domini nostri pape. Io. Bontian. Et cum absolutione a censuris ad effectum presentium, et quod obstantie oratoris ac verus et ultimus dicte prepositure vacationis modus, etiam si ex illo quevis generalis reservatio etiam in corpore juris clausa resultet, habeantur pro expressis seu exprimi possint et cum clausola generalem reservationem importante ex quavis alia causa etc. et cum oportuna gratificatione, quatenus illi locus sit et quod premissorum omnium etiam qualitatis denominationis annexarum et fructuum augendo vel minuendo usque ad verum valorem, regula non obstante contraria, nec non tenoris dicte cessionis aliorumque necessariorum major et verior specificatio fieri possit in litteris = Concess. Io. Bontianus.