Mynen otmodigen, vruntliken grot myt gunst unde vormoghe alles gudes allwege to juwer behegelicheit. Ersame, leve her Crissterne. Zoe als my juwe erbaricheit schrivet, klagende over de van Revale, woe se juwer erbaricheit vrunschop, geloven und gude handelynge togezecht hebben etc. unde vort dair enboven Clauws Doke, den ze juwer erbaricheit sullen affgemordet hebben, den juwe erbaricheitmyt juwen breven an de van Reval sole gesant hebben: ersame, leve her Cristerne, zoe segede juwe[r] erbaricheit deenre, de de breve herbrochte, hiir muntliken un[de] irkante des hiir openbaer, dat desulve Clauws Doeck uppe dezulve jegenwordige tiidt to Wyborch were unde nycht hiir im lande; dair Clauws Doeck sik sulven ane vorsumet hevet. Ersame, leve her Cristerne. Zoe hebbe ik den van Reval disse zake vorgelecht unde to irkennende gegeven. Dair ze my also up antworden, dat ze juwer erbaricheit der vruntschop unde geloven bekennen unde tostaen, unde voert, wo dat deszulves Clauws Dokes in den tiiden in der degedinge nu gedacht en worde, also ik ok vernomen hebbe van myneme heren van Revall unde van unsem ersamen meystere unde ok van den ritteren unde knechten, de to der tiidt dairby weren; unde wes se dairane gedaen hebben, hopen ze, dat se dat myt rechte gedaen hebben, unde se hopen des, dat ze der vrunschop unde geloven an juwer erbaricheit dair nycht mede gebroken en hebben. Ersame, leve her Cristerne. Zo is my dat leeth, dat gy jw der zake zoe hoech annemen unde ok juwe unmoed, den juwe erbaricheit uppe de van Revall hevet, wente ze doch menen, dat Clauws Doeke geen recht to en eyn hadde, nademe dat he ere openbare untsegede viant was unde he oppe ze gerovet hadde uppe der see, eer he en untsecht hadde, des desulve Clauws Doeck hiir muntlike unde openbaer bekande. Ersame, leve her Cristerne. Woerumme ik juwe erbaricheit domodeliken bidde, dat gi wol willen doen umme myner bede unde umme guder nabuerschop willen unde willen juwen ummoet untsachten unde nycht zoe hart to herten nemen.