Beatissime pater, cum quidam sismaticj, videlicet Ruthenj, in eorum sismate jnduratj, aliis in vnitate ecclesie Romane persistentibus jnfesti deuotos vestros jncolas regnj Suetie, ipsorum vicinos, propterea prosequerentur, et eorum persecutio magis magisque jnualesceret, ipsique alias quam per auxilij brachij secularis jnuocationem cohercerj et restringj non possent, s. v. ad presidentium ipsius regnj denunciationem et supplicationem populum christianum in vnitate predicta existentem ad jnsurgendum contra scismaticos predictos et illis resistendum preuia exortacione [admonens], omnibus et singulis christifidelibus crucis signum contra dictos scismaticos assumentibus magnas jndulgentias et penitentiarum remissiones concessit, prout in litteris apostolicis desuper confectis plenius dicitur continerj, pro cuius negotij et aliarum certarum expeditione Victorius Zelonis et socij mercatores Florentini*, Romanem curiam sequentes, circa mille quingentos ducatos quibusdam Hemmingo Gad, Henrico Venne et Petro Henricj, nuncijs ad hoc destinatis, mutuo tradidisse dicuntur, quibus dictj oratores in diuersis obligationibus se principaliter obligarunt, quibus mille quingentis vsque ad summam septingentorum et quindecim ducatorum aurj solutis, prout solutos constat, deuotj oratores vestri Johannes Brasche et Vernerus Nicolaj, clericj Lincopenses, et alij certj pro dictis principalibus et residuo fideiusserunt cum renuntiatione in forma camere apostolice consueta. Verum cum dicte littere, quas ad partes illas transmittendi dictj mercatores onus assumpserunt, jnfra annum in partibus ipsis non compararent (= –rerent?) et propterea de exhortatione et commissione predictis certa noticia non esset et foret, jnde dictum regnum sperato subsidio et adiutorio ex crucesignando careret, multa milia hominum ipsius regnj in defensione contra dictos scismaticos preter innumerabilem fere captiuorum multitudinem miserabiliter jnterierunt, totque et tante in populo illo calamitates et comminationes supervenerunt, quod dictis mercatoribus, quj tamen in deductionem ipsius residuj circa kalendas februarij proxime preteritas centumquinquaginta ducatos jam receperunt, de residua summa commode [satisfacere?] hactenus nequeunt, nec jnfra annum satisfierj posse creditur, suplicat[ur] humiliter igitur s. v. pro parte jncolarum Hemmingi, Henricj et aliorum predictorum oratorum, quatenus calamitatibus ipsorum, quas pro conseruatione vnionis ecclesie Romane sustinuerunt et in dies sustinent, more pij patris compatiendo, maxime cum sit annus jubileus et gratie, quo in veterj lege seruitutes et debita remittebantur, que s. v. temporibus non sine magna ex alto prouidentia advenit, predictis oratoribus, qui ad soluere (= –uendum) peccuniarum summam predictam ad presens jmpotentes sunt, dilationem duodecim mensium proxime sequentium ad soluendum summam eandem concedere misericorditer digneminj, jnhibentes reuerendo patri domino Pe. auditorj camere necnon dictis mercatoribus Barusellis (!) ceterisque quibuscunque justitie executoribus, ne dictos oratores, principales aut fideiussores jnfra dictum terminum in personis aut rebus molestare presumant, quod si secus etc., non obstantibus constitutionibus et ordinationibus apostolicis, obligationibus, renuntiationibus necnon juramento forsan de non vtendo dicta dilatione seu aliis in contrarium facientibus quibuscunque. Concessum vt petitur ad sex menses, data ydonea cautione, in presentia d. n. pape. Jo. car. Alexandrinus. Et cum absolutione a censuris ad effectum presentium; et quod presentis suplicationis sola signatura sufficiat absque aliarum litterarum confectione. Concessum Jo. car. Alexandrinus. Datum Rome apud Sanctum Petrum octauo kalendas septembris anno octauo. Videat archiepiscopus Ragusinus. Jo. car. Alexandrinus. Concessum ad octo menses data ydonea cautione.