Votiva in Dei filio salutacione premissa. Sincere et singulari dileccioni vestre notifico, me intellexisse litteras vestras in effectu continentes, qualiter familiaris meus, dictus Brunswik, civibus et hospitibus vestris in recepcione quarumdam peciarum panni, ad ipsos pertinencium, dampna quedam intulerat, quod michi, teste Domino, penitus incognitum fuerat usque modo. Unde, quia postulastis, quod prefatis civibus et hospitibus vestris pecias antedictas restitui procurarem, idcirco voluntati et beneplacito singulari amicicie vestre semper volens satisfacere iuxta vires, per litteras meas iam mandaveram domino Eringisloni Niclisson, militi, in Wiborgh et aliis officialibus meis, quod ipsi intuitu vestre dileccionis restitui faciant omnia illa, que de predictis peciis ad cives et hospites vestros noverint pertinere. Verum si ego aut fautores mei dampna aliqua civitati Tarbatensi fecissemus seu adhuc faceremus, non esset mirandum neque inde dolerem, ymo nec deberet displicere vobis aut aliis amicis et fauctoribus meis, habentibus saltem noticiam iniuriarum et pomparum, quas in me et meos Tarbatenses exercuerant et exercent, si ipsis per me aut per meos familiares aut fauctores iniuriarum et pomparum hujusmodi fieret recompensa. Intendo nichilominus, quando per vos aut nuncios nostros convenerimus discrecioni et sinceritati vestre, civibus et hospitibus vestris ac aliis, quorum iusticiam de iure defendere tenemini, in premissis et aliis maioribus negociis racionabiliter complacere, sicuti michi, meis et aliis, pro quibus de iure placitare debeo, per vos et vestros fieri desidero vice versa. Altissimus in sua gracia vos et statum vestrum semper manuteneat et conservet. Necesse est, ut illi, quibus vultis quod pannum restituatur, de vestris litteras vestras habeant ad dominum Eringislonem Niclisson, militem, et cum iuramento probant, ne pannum, quod rehabere requirunt, meis attinet inimicis. Scriptum in curia mea Nesboholm die beati Luce ewangeliste, sub sigillo meo. Vester specialis Bo Ionsson, dapifer regni Swecie.