Jhesus. Mynen dynst myt vermoge alles gudes. Wetet, leue Hynryk, gude frunt, dat my Hans Warmbock to heuet to gescreuen, dat jck jw schal dat gelt vernugen van synet wegen. Aldus, leue Hynryk, gude frunt, so wyl jck jt jw gern vernugen. Jck eyn wet nycht woe wel des is geldes is, dat wet Got. Jck haddet em lange sant; myn reckensbuck vnde myn breff, de synt my verbrent al to mal. Leue Hynryk, gy en behuffet myn schyp dar nycht em to rostyren eder schaden to don. Schryuet my woe vel dat is geldes is, jck wyl jt jw by eyne penynck senden, eder jck wyl jt Hans to Lubeck senden an boter eder an heckede so vern als my Got leuen let. Leue Hynryk, jck eyn wet jw anders nycht to schryuen, den dat gy wyllen hyr weten myn best. Jn dat is myn fruntlycke bede to jw. War jck jw kan weder to wyllen wesen, dat wyl jck al tyt gern don. Gescreuen to Wyborch vp svnte Matys dach jnt jar xcij. Hans van Eyken. Adress: Deme ersamen gesellen Hynryck Mychgels to Reuel kome dusse bref.