Recommendacionem humilem deuota cum salute. Durum nuncium paternitatis vestre recepimus, quod non sperabamus, vnde repente facti stupidi et in admiracionem ducti vehementer, quod pie deuocionis affectum illustris condam principis equiuoci vestri vestrorumque predecessorum, quorum memoria in benediccione apud nos est, annulare nitiminj et quod ipsi ob salutem animarum suarum prouide et salubriter statuerunt, sine cause cognicione ac racionis iudicio decreuistis infirmare. De vberiori paternitatis vestre quidem gracia confisi quam experimur, cum reuera non conuenti aut de vlla contumacia conuicti ecclesia nostra Borgha cum capellis suis priuati simus et, vt verius dicamus, subtiliter spoliati. Dicitis enim quod inniti velitis nobiscum iuri, quomodo (?) **, si inermis procedit ad bellum contra forciorem se, sic dominacioni vestre credimus resistendum; et quamuis iura non nouimus, confisi tamen sumus, quod omnia spoliatis reintegranda sint antequam procedatur in causa. Quare p[aternitatem] v[estram] humiliter deprecamur, quatenus nos in corporalem et realem possessionem ecclesie nostre prefate et capellarum eius mittere dignemini; quod si quis dixerit nos corporalem et realem possessionem non habuisse, contrarium patet, cum manifestum sit, prefatam ecclesiam et capellas a tempore gracie nobis facte per fratres nostros successores siue sibi succedentes fore rectas et nouissime per quendam fratrem nostrum Nicolaum Bolthe defunctum nomine rectam et in eadem tumulatum ***. Quis enim in (in) conscienciam suam asserere ausus est, talem fuisse intencionem regis equiuoci ac predecessorum, qualem eam ex litteris nostris conamini interpretari? Aut si consensus episcopi et capituli non affuerit, quare sua sigilla littere regis appenderent? Redeat igitur cor paternitatis v[estre] ad conscienciam et consciencia ad cor, et quod iustum est agite nobiscum, permittentes nos saltem butiri percepcione gaudere, prout ordinatum fuit per predecessores vestrum et nostrum, donec maturius et plenius coram domino nostro rege suisque consiliariis de causa et de iusticia nostra decernatur. Quod si diffinitum fuerit per eosdem, nos fore iniustos, pacati stabimus et contenti. Asseruit eciam p[aternitas] v[estra], quod de cetero nobis nolitis esse censuales, quod, quia inconueniens esse videtur, minime peroptamus. Adiecit eciam p[aternitas] v[estra] graue vobis esse et molestum, quod alienj beneficia vestra debeant possidere, cum plures clericos in dyoceci vestra habeatis pane indigentes. Et si (ͻ:Etsi?) alienj a vobis iudicemur, per fidem tamen fratres sumus vestrique humiles oratores. Super omnia tamen que scribimus, beniuolencie vestre et gracie vos (ͻ:nos?) et vestros (ͻ:nostros?) humiliter commendamus. Jn Domino valeat p[aternitas] v[estra] veneranda, nos ad grata vestra queuis requirentes. Scriptum in monasterio nostro Padis ipso die sancti Michaelis archangeli, sub nostro sigillo. Responsum graciosum et litteratorium per presentem nuncium petimus nobis reformari. Vester capellans humilis et deuotus frater Conradus, abbas ibidem.