Nos Conradus, diuina miseracione ecclesie Aboensis episcopus, uenerabilibus viris dominis preposito, archidiacono ceterisque capitularibus ecclesie nostre prefate, fratribus nostris in Christo sincerissimis salutem et perpetuam in Domino caritatem. Licet nostre sollicitudinis labor ad omnes nostre dyocesis incolas generaliter extendi debeat, quia sapientibus et insipientibus debitores sumus, attamen vbi mayus imminet periculum, diligencius et caucius est consulendum. Hinc est quod curis continuis et assidua meditacione vrgemur, ut iuxta credite nobis dispensacionis officium subditorum commodis jugi quantum nobis ex alto concessum fuerit sollicitudinis studio intendamus. Cum igitur pre ceteris sacrosancta mater nobis commendat ecclesiam Aboensem, sicut primatum optinet ceterarum et oculo sue limpidinis se et sibi subiectas regere habeat et debeat ecclesias corpusque totum nostre dyocesane ecclesie illustrare, sic et pre ceteris luce quadam incomparabilj sapiencie, morum et virtutum vt eminere et nitere debeat, profecto opus fore arbitramur. Hoc sane licet felicis recordacionis predecessores nostri, huius sedis presules dignissimi ac sanctissimi patres, summo circumspectionis studio animaduertissent, ad ea tamen, que intendimus, instituta salubria, quanquam et ipsi temptassent, certis ac racionabilibus causis obnitentibus non poterant peruenire. Siquidem quanta consideracione, opera atque vtriusque hominis sollicitudine circa statum et condicionem predicte nostre Aboensis ecclesie, postquam eius vtinam non immeritj kathedram ascendimus, laborauerimus, non facile dixerimus, presertim qualiter ipsam in strvctura lapidum viuencium personis videlicet studiosis, sapientibus, grauibus et maturis poterimus adornare et eandem huiusmodi personarum residencia personalj decorare. Sed ante hec tempora quomodo id fieri potuerit, non facile erat medium inuenire, ex eo presertim, quod prebende canonicales admodum pauce extiterant, velud de facto existunt, et eciam ipse non fundate, ex quibus huiusmodi residentes deberent sustentari. Vnde est quod maior pars canonicorum dicte ecclesie apud ecclesias rurales residencias duxerat, matre ecclesia, scilicet cathedralj, suis debitis obsequiis in hoc quam plurimum defraudata. Quam ob rem prehabito super hoc maturiorj consilio et examine diligentj, summopere de ratificacione et approbacione reuerendorum patrum, nostrorum successorum episcoporum fiduciam habentes, hanc nostram ecclesiam eiusque consuetudines, jura et instituta, quoad residencias canonicas, veteris ecclesie swecane consuetudinj duxerimus in antea conformari (ͻ: -firmari), prouidentes vobis vestrisque successoribus, prelatis et canonicis, personaliter apud cathedram residere et onera sua consueta supportare, et causis ecclesiasticis superintendere volentibus, de quarta parte decimarum ecclesias rurales, communicata porcione beati Henrici, ex indiuiso contingencium, in quibuscunque rebus huiusmodi decime occurrerint, jn monetis, jn blado, jn pellibus siue tela, aut quauis re alia, quam quidem quartam ecclesia suecana consueuit decimas pauperum apellare, vsibus canonicorum residencium deputatam. Preterea presentibus nostris institutis et decreto vobis vestrisque successoribus canonice intrantibus leuandj ab vniuersis nostre dyocesis ecclesiis dictam quartam decimarum plenam concedimus facultatem et eam inter vos libere disponendj. Et ut maioris firmitatis seu roboris hec nostra concessio et institucio in perpetuum existere valeat, concedimus vobis autoritatem suspendendi et, si opus fuerit, excommvnicandi quoscunque contradicentes, sev aliter consilium, auxilium vel furorem (ͻ: fauorem?) adhibentes, quo minus dicta quarta decimarum ad manus vestras valeat deuenire, cuiuscunque status existant. Quam quidem suspensionis et excommvnicacionis sentenciam ipsos contrauenientes incurrere volumus ipso facto. Jn cuius nostre institucionis ac concessionis perpetuam in antea firmitatem secretum nostrum presentibus duximus appendendum. Datum in Koross, curia nostra, die beate Lucie virginis et martiris anno Domini mcdlxxxvjº, etc:a.