Sincere subiectionis debiteque seruitutis salute preintellecta. Vestre dominacioni insigni Hermannum de Lippia, nostri consulatus socium, presencium exhibitorem, transmittimus, cui in omnibus et singulis, que vobis nomine nostro insinuando retulerit, velut si personaliter una vobiscum loqueremur, fidem adhibeatis creditiuam. Presertim vos scire cupimus, quod dominus commendator Revaliensis nobiscum tractabat, ad nos respectum habendo, quod bona ciuium Tarbatensium iuxta nos existencia occuparemus arrestando; cui diximus, quod hoc maxime contra nostram iurisdictionem cum mercatore foret. Quapropter dominus noster commendator predictus retulit, quod hoc apud vos negotiando expediremus, ex quo nuntium nostrum vobis legare nos oporteret. Quare vestram nobilitatem precibus inclinatis instanter deprecando aggredimur, quatenus sana vestra deliberacione et consilio habitis nos pauperes homines cum tali arrestacione, velut prefertur, non perturbetis aggrauando. Nam hoc multum contra nostrum ius cum communi mercatore existeret, quia una cum ciuitatibus istius territorii seu patrie sumus constricti, de singulis, communem mercatorem tangentibus, insimul permanendo; si vero cum ciuibus Tarbatensibus aliquid habueritis expediendo aut super ipsos causando, extunc in tantum de bonis eorum in vestris districtibus undique habere valeatis. Unde nostram necessitatem clementer inspecturi, nos cum premissis non perturbando, quum cum mercatore communi in una hansa existimus conclusi, et in Flandria nec non Nougardia, quocunque nos aut nostri peruenerint, hoc maxime a mercatoribus nobis imputaretur ac obliquo inuerteretur.