Sanctissimo ac beatissimo in Christo patri domino Pio, divina providentia sacrosancte Romane et universalis ecclesie summo pontifici, Christiernus etc. reverentiam devotam et filialem. Subiit animum, pater beatissime, rerum occurrentium, qve in regnis meis aqvilonaribus emergunt, novitates vestro apostolatui reserare, non qvidem eventus ambigui, sed qve patulis [se] offerunt evidentiis, ut sanctitudo vestra, qve ab oris istis vadis vastissimis et maritimis reumatibus distare dinoscitur, luculenter intelligat. Sane cum hiis superioribus diebus pagani et scismatici Rutheni, qvi crebro fines regnorum meorum Swecie et Norwegie cum innumerabili exercitu discriminosis aggredi incursibus consvevere, cuncta igne, gladio et strage sevissima depopulantes, fatoque miserando sacras diripientes edes, non parcendo sexui, statui vel etati, maximam captivorum catervam sepius abducentes, Finlandiam invadere satagentes [essent], ego enim tam importabile paganorum iugum non ferens, convocatis ex regnis meis qviritum et militarium expeditionibus, partes Finlandie, qve in frontespiciis scismatice Russie consistunt, ad interdicendum dictis scismaticis aditum ingressus. Interea reverendus pater dominus Johannes, archiepiscopus Upsalensis, qvem gubernatorem generalem regni mei Svecie in mea absentia singularissima ex fiducia effeceram, timens dum regna mea sub tranqville pacis amenitate decumberent, qvodque scismaticorum et paganorum viribus exturbatis nichil titubaret adversi, monopolea, qve cum universa communitate dicti regni mei Svecie*, contra me, statum meum regalem pocioresque proceres meos in dicto regno meo negantes, propriis viribus conceperat, perficere non posse, non satis ratus, qvod regnum ipsum, ad cuius regimen mirabili versutia et callida machinatione prius se intruserat et iugo extreme servitutis oppresserat, invidam mentem, qva felices regnorum prefatorum emulabatur successus, ad novas diffidentias suggerendum convertit, sediciones, iniurias, incendia, rapinas et mortes plaga lamentabili commovendo, adeo qvod cum, ut premittitur, ad defensionem fidei orthodoxe in dicta Finlandia urgerer, coactus sum, singulis illic fortune commissis, adunata militia regnum meum prefatum reingredi, et proprios subditos maxima cum sangvinis effucione proch dolor bello prosternere; divinitus tandem michi collata victoria. Ex premissis et aliis gravissimis causis, qvas S. V. de proximo plenius detegere intendo, dictum archiepiscopum, ne graviora michi et singulis incolis regnorum meorum commoveat, de maturo et diliberato consiliariorum meorum consilio honesta custodie ad tempus duxi deputandum; non intendens per hoc ecclesie, ut regem decet catholicum, aliqvod afferre detrimentum. Qvare S. V. loco pii avisamenti duxi supplicandum, ne sinistris suggestionibus forsan eidem vestre sanctitati in contrarium, prout in similibus titillare assolent, faciendis velit prestare auditum, cum in negotio huiusmodi sacrum collegium reverendissimorum cardinalium totumqve parliamentum omnium regnorum meorum attenta cause gravitate oportuno intendo habere consultum. Datum in castro meo Stokholmensi, die martis proxima post festum Bartholomæi anno etc. lxiij.