Mynen fruntlyken groet vnde wes jck godes vormacht. Ersamen vnde vorsychtygen leuen heren, soe jwe erlyke wysheyt en dels mede broders syttendes rades wol wytlyken js, dat jck ene vordracht hebbe geholden tusgen Law[r]ens Frydach vnde my, dar doe tor tyt auer was jn Reuel alse myn heren gnade now tor tyt bysschopp js to Abo vnde ytlyke meer, noch her Gosschal Hagen, doemher vnde kerckheer to sunte Olef, her Johan Super, borgemeyster, her Johan Gellynckhusen, her Tyman Scroue, raetman, Hans Boemhuwer, Arent Blome, Symon Norenberch, borgers, dar jck doe tor tyt beschuldyge Lawerens Frydacht omme xxxij t[onnen] lasses myn edder meer, nae jn holde syn egen hantscryf, de jck my dar tor stede berepp vnde dar nycht en hedde; aldus hebbe jck de now gefunden vnde holden jn dat des lasses meer vnde kan dat bewysen myt syner egen hant scryf, dat des lasses js gewesen iiij last. Forder meer hebbe jck den schypper vnde welke van synen folke hant vor myn heren gnade bysschopp, dat se hebben dat vor edet, dat se van mynent wege hebben to leuert Lawerens Frydacht iiij last lasses. Hyr op sende jck jw erlyke wysheyt by mynen fulmechtygen Hynrickus Fust den gesswaren bref vnde syn egen hantscryf. Ersamen leuen heren, noch sprack jck en an omme omme (!) xc [mark] Ryg., de he my schuldycht was van graw werkes wegen; dar woert my doe tor tyt ock op afsecht, konde jck dat bewysen myt syner egen hantscryf, dat jck enen steden fasten koepp hedde gemaket myt em. Wes jck em sande van jaren to jaren, dat solde he entfangen op den olden koepp; dat dyt waer js, sal syn egen hantscryf vt wysen. Doe woert my ock afsecht, wes jck des betugen konde, dat solde jck geneten, vnde he solde my de betaly[n]ge vtrychten nae syn egen wyllen koer. Ersamen leue heren, soe sprack jck en noch an omme iij dusent Ryges, de jck em gesant hebbe vor vnde nae dar he syn egen proffyt mede doen solde en tyt lanck. Des woert jck myt em ens enen steden fasten koepp aldus ludende, dat he solde mynnen weert ton Stockesholm vornogen solden nae der hant; myt wat ware he em sende dar, mochte he em mede betalen. Now secht Lawere[n]s, dat he my vor nogen sal myt Rygeschen merken, dar he de waerheyt seer jn spaert. Leuen heren, jck hebbe dat euentuer staen van al den gode vt Sweden to Reuel, van Reuel ton Holm, vnde hebbe em sant meestel deel reet gelt an schyllynge vnde pennyckge; woe solde he my dan myt Rygesschen paeyment betalen, dat doch ton Holm nycht geue vnde genge js; dyt solde wol en kynt merken; wel wolde gelt auersenden vnde entfangen dat sulfeste gelt wedder. Aldus, leuen heren, dat jck dyt to der waerheyt wyl brengen soe sende jck dar syn egen hantscryf, de ene vt der anderen sneden; de ene hebbe jck, de ander heft he, men late de beyden scryften to hope komen; kan jwe erlyke wysheyt merken, dat jck geen recht to hebbe, soe wyl jck en lyder wesen. Ersamen leuen heren, soe sende jck dar ene hantscryf, de Lawerens Frydach heft selyge her Eryck Axelsel (!) vorsegelt myt den segel, he doe tor tyt hedde ij dussent lii[½] Ryges, dat nycht betaelt js; dyt geltt kompp mynen frowen suster to. Aldus bydde jck jwe erlyke wysheyt em onderrychten wyllen, dat de hantscryf gedodet werde. Ersamen leuen heren, erkennet desse vorscreuen sake vnde vordracht, de dar scheen js, soe wes jck bewysen kan myt Lawere[n]s syn egen hantscryf, dat sal he my vtrychten vnde betalen vnde heft syn egen hantscryf vorsaket, dat jck er nycht en hedde; vnde wes jck sede vor de bauen screuen erbaren lude, dat moste jck legen vnde konde darto tor tyt nycht to der waerheyt komen vnde anderspytyge woerde, de he my gaf, dar jck nycht jn to freden was; docht omme bede haluen der erbaren manne, de de sake handelen an beyden perten, de my dat afbeden, sal jck dat holden. Soe sal he my dat ock holden, dat he my belauet heft, edder jck holde en nych[t] dat jck en gelauet hebbe. Aldus, leuen heren, soe js myn begeer, dat jw erlyke wysheyt wyllen laten vorbaden de vor screuen erbaren manne, de ons vordregen hebben; wert aldus nycht gescheen js soe vorscreuen steet, dat se den Lawerens dar to holden, dat he mynen fulmechtygen dar vor noge vnde betale, soe dat gededynget js; wert dat my hyr enege togerynge jn schege, soe dencke jck my des vorder to beklagen, dat jck nycht gerne dede; doch wes my dar afsproken js, mocht my dat bescheen. Jck begere nycht meer, he heft dus lange de waerheyt seer spaert. Men dar sal he my nycht mede betalen vnde hebbe syn spot vnde spytys gewoerdet lange noch gehoert vnde denke dar geen gelt meer omme to spylden. Leuen heren, alse jck hore soe heft en God gekrenket, dat my leet js, ofte syn eruen wolden segen jck moste beden bet onse Heer em de gesuntheyt wedder geue, dat em joe God geue vnde syn leue moder, dar sege jck neen to. Wy synt alle sterfelick, jck wyl gescheden wesen van em, mach my anders recht wedderfaren; jck wyl dar af wessen vnde hope my des, dat geen recht sal bauen de vordracht gaen. Al hedde onse Here God syn godlyke wylle by em gedaen, dat solde my nycht en tegen wesen, wente my js en recht af wyset, dar scrifte op gemaket synt, dar noget my wol an wen men de wolde wol voerstae, soe men wol doen wert. Meer begere jck nycht. Ersamen leuen heren, soe heft he my gewyset op myn heren her Steet (!) dusent merck, de he solde gemaent hebben my to gode, des he nycht gedaen heft. Hyr mede sy jck ock nycht betaelt; doch dor fru[n]tschopp wyllen kan my Lawerens Frydacht wysse bewys vnde auer bewysynge schycken an mynen heren, wes jck kan manen vnde entfangen, dat wyl jck korten jn afkortinge der suare. Hyr mede befele jck jw erlyke wysheyt den almechtychgen Gade. Gescreuen jn Abo des dages nae assumcio Marye anno xcij. Knotte Poesse, houetman op Kasterholm. Adress: Den ersamen vnde wolwysen vorsychtychgen heren borgemeysteren vnde raetmanne der stat Reuel myt aller ersamenheyt.