Vruntliken grot tho voren vnde wes ik vormach to donde dor iuwen [willen]. Besunderghen vrunde. Witlik si iuwer erbaricheyt, dat hir to my weren koplude in dem herueste, de my zegheden, dat ze tho Reuel en dels borgher weren, en dels dar pleghen to kopslaghende. Do ik dat horde, dat ze van Reuel weren, do dede ik en dat beste, dat ik vor mochte; vnde ze voren wedder to schepe, dat my Got so helpe, dat ik anders nicht en wiste, ze weren eren wech ghevaren. Dar na bynnen achte daghen edder neghenen, do quam my en bot, dat dar en schip leghe in den scheren. Des zende ik mine vrunt vt, dat ze zeen scholden wat lude it weren, wente ik nicht en wiste, oft it vrunt edder vyande weren. Des quemen myne vrunt tho dem schepe des nachtes vnde steghen in dat schip, er ze des en war worden. Do mine vrunt de lude zeghen, de to my hadden ghewezen, vnde wisten dat it koplude van Reuel weren, do schededen ze mit vruntschop wedder van en vnde leten ze varen eren wech. Hirvmme zo wethe iuwe erbaricheit, dat mi is tho wetende worden, dat ze my bezecht hebben, alzo dat ik ze ghehindert hebbe, dat Got wol wet des nicht en is, [w]aente ik node koplude hinderen wolde, de van Reuel, van Danske edder van anders wor weren, dede rechtverdich weren. Hir vmme bidde ik iu dor iuwer erbaren vruntschop willen, dat gy den schipheren berichten, dat he mi nicht bezegghe; dat is myn bede; wente Smithuzen was hir, zedder dat ik wol wiste, dem ik dar vmme wol mochte to sproken hebben, des ik do wol maght hadde, men ik let dat dor iuwer vruntschop willen, wente dat Got wol wet. Konde ik wat don, dat iu leff were, dat ik dat gherne dede. Hir bewiset iu ane alze ik iuwer erbarcheyt to beloue. Bliuet ghesunt vnde bedet to my wes ik vor mach. Gheschreuen in pinxte auende, meo sub sigillo. Thordo Bonda.