Debita nostra recommendacione premissa paratissimus in omnibus animum complacendi. Reuerendissime pater, accepimus autumpno proxime preterito ea qua decuit reuerencia litteras paternitatis vestre reuerendissime, nobis per medium familiaris nostri presentatas, gracias paternitati vestre multiplices pro tunna medonis et salmonibus fumigatis indefesse agentes, que, sicut accepimus, adhuc manent apud hospitem nostrum Rigis sub fide custudia reseruata, eidem paternitati vestre reuerendissime pro hiis et aliis quamplurimis beneficiis et caritatis effectibus semper placere et deseruire cupientes. Ceterum, reuerendissime pater, innotuit nobis hac hyeme relacione multorum et ex scriptis aliquorum intelleximus qualiter illustris dux Litwonie matrimonium contraxerat cum filia magni principis Mwskouie, et quod princeps prefato duci Litwonie pro dote nupciali promiserat et sigillauerat territoria infrascripta et omne ius, quod ad illa se putat habere, Nouegardiam videlicet cum terris adiacentibus, Niuoniam et patriam nostram Finlandiam, dempta alia notabili summa et ingenti thesauro in auro, argento et pecunia numerata; et si ita sit, prout verisimiliter credere non valemus, speramus paternitatem vestram melius nobis id iam dudum intellexisse. Ffamatur eciam apud nos, inter Liuoniam et memoratam Mwskouie principem treugas decem annorum esse stabilitas, sed quid veritatis rumoris huiusmodi in se contineant penitus ignoramus. Obsecramus propterea paternitatem vestram reuerendissimam omni qua possumus sinceritate, quatinus intuitu compassionis humane et pro zelo, quem geritis ad nos et verisimiliter ad omnes christiane religionis professores, ut [de] premissis nos velitis scriptis vestris reddere cerciores sicut de vestra erga nos paterna pietate plena confidimus, vt possemus in tempore ad ea intendere, que pro defencione fidei catholice et patrie nostre tutela necessaria esse videantur, in qua re non solum nobis sed cunctipotenti Deo, cuius res penitus agitur, gratuitum prestabitis obsequium et acceptum. Mittimus paternitati vestre reuerendissime caseum vnum, supplicantes obnixius ut munus tam exiguum in grato ferat animo. Nichil vmquam fauenti paternitati vestre negabitur, quod opera nostri effici possit, quam altissimus in longeua vtriusque hominis sospitate ad honorem ecclesie sue sancte et nostram consolacionem singularem diutissime dignetur conseruare.