Cristoferus, Dei gracia Suecie, Dacie, Noruegie, Sclauorum Gotorumque rex, comes palatinus Reni et dux Bauarie, omnibus presentes litteras inspecturis salutem in Domino sempiternam. Sacrosancta mater¹ ecclesia per illum sumens exordium, qui se colonum in mundum repromisit futurum, velud vernans plantula ab ymo vsque ad suprema progrediens, sic per sui cultoris opem et operam suas radices defixit in altum, vt² ramos suos ad orbis extrema protenderet et cacumen eius celos, sicut fide tenemus non dubia, penetraret. Nos jgitur licet jmmeriti ad regale fastigium sublimati, sub vmbra huius arboris cum ceteris christifidelibus quiescentes pacique et tranquillitati populi nobis crediti quantum cum Deo possumus jntendentes, auctore Deo affectamus, etsi non nostris³, ecclesie tamen Dei et ipsius ministrorum adiuti meritis et intercessionibus, ab ymis deuenire ad media et⁴ (ͻ: vt) tandem cum ipsis ac ceteris fidelibus⁵ possimus pertingere ad suprema. Hinc est quod predecessorum nostrorum illustrium quondam regum Suecie, qui ecclesiarum et ecclesiasticarum personarum ac familiarum earundem speciales successiuis temporibus fuerant protectores, qui eas magnis ditauerunt donacionibus et libertatum muniuerunt priuilegiis, libenter vestigiis jnherere volentes, indulgemus ex liberalitate ac clemencia regia jndulgencia in perpetuum valitura, cum eciam ad hoc expressum in patentibus litteris dilectorum consiliariorum et procerum regni nostri Suecie modernorum et patrvm ac progenitorum eorundem consensu accessisse et accedere senciamus vt omnes ecclesie et ecclesiastice persone jn regno nostro Suecie constitute sub nostra proteccione maneant et plena securitate, pace, libertatibus, emunitatibus et juribus, tam a iure quam legibus, ac ipsis siue per romanos pontifices siue per predecessores⁶ nostros reges et principes jndultis priuilegiis gaudere valeant et debeant, vt eo deuocius quo quiecius regi regum poterint militare, acerbissima contra eorum molestatores nostra ‡¹ vindicta procedente. Concedimus eciam vt omnia bona sua mobilia et jmmobilia, que ad eas sunt cum suis oneribus deuoluta et ecclesiarum nomine possidentur, saluis antiquis possessionibus tam jnferiorum quam cathedralium ecclesiarum cum familiis in eisdem possessionibus commorantibus, siue per villicos regantur siue per colonos, siue per inquilinos siue eciam per noualium excultores, ab omni iure regio et causis regalibus, solucionibus quoque wlgariter dictis ledungxlama, skipwist, spannamaala, ætergeld⁷ et aliis talliis, muneribus,⁸ exaccionibus siue quibuscunque tributis rebus uel personis impositis uel imponendis, quibuscunque nominibus censeantur ac si specialiter et nominatim essent expressa, libera penitus et exempta. Quascunque eciam causas pecuniarias⁹ in dictis bonis emergentes preterquam partem lesis debitam ab episcopis et eorum officialibus exigi volumus et recipi, voce cuiuslibet alterius preterclusa. Eciam si qui apparuerint juramenti regii transgressores, hoc est si in penam wlgariter dictam eedzøre inciderint, huiusmodi tamen persone paci et commvnioni hominum regni nullatenus restituantur nisi hii contra quos deliquerant intercesserint pro eisdem. Si vero contingat aliquos inhabitare predia ecclesiastica in parte et in parte predia propria uel alterius persone priuate jta videlicet quod huiusmodj bonorum partes sint equales, pro rata bonorum que tenent ab ecclesia teneantur ecclesiasticis personis respondere de iuribus et causis omnibus supradictis, pro rata vero prediorum propriorum uel alterius persone priuate respondeant regi. Quod si vltra medietatem in prediis ab ecclesiis tenuerint, personis ecclesiasticis exhibiciones omnes de prediis omnibus que inhabitant integraliter vt dictum est soluant; si vero minus de prediis ecclesiasticis et plus de propriis aut priuatis, tunc regi, qui pro tempore fuerit, se in omnibus recognoscant et intelligant debitores. Hec itaque omnia et singula supradicta, que ipsis ecclesiis ecclesiasticisque personis, earum hominibus, famulis et familiis regia liberalitate¹⁰ jndulsimus, jta libera et exempta dimittimus sicut ea vnquam hactenus liberius tenuerint; et ea in perpetuum, salua nostra regia fide, volumus inviolabiliter obseruari, sub obtentu gracie nostre fugaque vindicte districcius inhibentes ne quisquam quauis auctoritate seu temeraria presumpcione, cuiuscunque gradus, status aut condicionis extiterit, ecclesias ipsas, ecclesiasticasque personas, homines, famulos et familias predictos aut eorum bona contra tenorem presencium impedire presumat seu eciam quomodolibet molestare. Jn cuius nostre concessionis euidenciam pleniorem sigillum nostre maiestatis quo vtimur pro presentj presentibus est appensum. Actum et datum Vpsalie die coronacionis nostre, hoc est ipso die exaltacionis sancte crucis anno Domini millesimo quadringentesimo quadragesimo primo, anno regnj Suecie primo.