Ersame leue Clawes vnde sunderlinx gude vrunt, juen breff gescreuen jn sunte Juriens dage hebbe wij vntfangen vnde vol varnomen, dat jw Wulfart Rosendaels breue wol toirkennende gegeuen hebben dat he sik jegen se beklaget hebben dat wij em jn vortijden jn sinen kintliken vnmundigen jaren, do he nene vormundere en hadde, alle zine gruntuasten erue ent weldiget sollen hebben etc. Hiir vp geleue jw to wetende; dat it sik gevel dat Wulfardes vader mit siner husurowen dat closter toch to sunte Berigitten; also quemen de guden lude, den he schuldich was, vt den rijken vude van hiir vnde en ilk was sine schulde manende. Des zante de raet to her Wulfarde jn dat kloster en bedende dat he guden luden beuole dat erue to uorkopende, vppe dat de schuldemers (!) vntrichtet worden, wente hiir anders nen rede guden was dan dat erue dar men de schulde van betalen mochte, dat doch her Wulfart vorsloch vnde des nicht en achtede. Binnen der tijt dede God dat sine by em, so dat he afliuich war; also wolde sik de rad des erues vnderwunden vnde de schulde dar van betalt hebben, des doch her Gerd van der Beke nicht tolaten wolde mit sinen vrunden vnde leet it bispraken to siner kinder behoff; doch vorkofte her Gert mit siner kyndere vormunderen dat erue na der tijt Hermen Ploninge, deme it de vormundere her Gerdes kindere vor deme sittenden stole des rades vorlaten vnde toscreuen hebbet laten, vnde de erven vormundere brachten dat gelt, dat uor dat erue gekomen was, vppe dat rathus, vnde dar worden de rechten schuldemers (!) van vntrichtet; vnde wes dar vorder ouerleep, dat wart grantwort Wulfardes vrunden to siner behoff alse he hiir des vor deme rade muntliken bekant heuet dat he dat gelt wol vntfangen hebbe etc. Ersame Clawes vnde leue vrunt, aldus sin de sake geuallen vnde anders nicht, dar vns Wulfart billiken vmme solde vnuoruolget laten alse em dat wol temede, vnde bidden jue leue den vorbenomede Wulfart to berichtende dat it nicht mer en sche wij em vnde eneme ilken anders nicht dan recht doen en willen alse gij dat zuluen wol jruaren solen. Scriptum: Nicolao Ludekenson, capitaneo castri Aboeusis, jn octaua sti Johannis ante portam latinam anno xxx.