Beatissime pater, cum quidam Sigffridus Olauj, pro archidiacono ecclesie Aboensis se gerens, Dei timore postposito et mandatis apostolicis spretis, ipso et capitulo dicte ecclesie ad jnstantiam reuerendi patris dominj episcopi Strengensis excommunicationis maioris sententia innodatis, se diuinis officijs jnmiscere ac missas celebrare et per plures annos in eadem excommunicationis sententia insordescere necnon quamplurima beneficia incompatibilia, nulla super hoc legiptima (!) dispensatione suffultus, retinere, etiam per plures annos non expauit in anime sue periculum et totius populj et clerj pernitiosum exemplum, ob quod dicto archidiaconatu merito venit priuandus; supplicat propterea s. v. deuotus orator vester Otto Olauj, clericus Arusiensis, quatenus ipsum specialibus fauoribus et gracijs prosequentes sibique specialem graciam facientes alicui probo viro in partibus illis residenti committere et mandare, ut se summarie et extrajudicialiter ac absque tela judiciaria informet et, si per informationem eandem repererit premissa fore vera, eundem Sigffridum dicto archidiaconatu priuet et amoueat ab eodem et nichilominus, si priuationem et amotionem fieri contingit, dictum archidiaconatum, qui in eadem ecclesia dignitas non tamen maior post pontificalem existit et cuius fructus etc. octo mar. ar. se. co. ex. ua. an. non excedunt ….. eidem Othonj conferre et prouidere etiam de eodem …… Concessum ut petitur in forma juris, jn presentia dominj nostrj pape. A. cardinalis S. Anastasie …… Datum Rome apud sanctum Petrum duodecimo kalendas aprilis anno primo.