Quia jn iure cautum est, quod ille solus recognoscendus est filius, quem nupcie demonstrant, et in statutis Sabinensibus prohibetur sub pena excommunicacionis late vniuersis et singulis sacerdotibus filios proprios secum tenere uel eos recognoscere esse suos, precipimus in virtute sancte obediencie vniuersis et singulis sacerdotibus dyocesis Aboensis, quatenus statim, visis presentibus et perlectis, filios suos et filias a familiaritate sua et cotidiana conuersacione procul abiciant, eciam extra parrochias, ne occasionem habeant cum eis iterum conuersandj. Qui vero scienter contrarium facere presumpserint, sint excommvnicati; similiter filij et filie cum eisdem. Possunt tamen ex permissione tales filij uel filie habitare intra parrochiam in bonis propriis personaliter adquisitis uel hereditariis, non tamen in bonis intuitu ecclesie acquisitis, quia illa bona omnia et singula ad dominium ecclesie reuocamus, quia sunt patrimonium crvcifixi, prohibentes, ne quocunque alienacionis tytulo alienentur sev eciam quomodolibet distrahantur, sed tantum vsufructu concesso, quamdiu vixerint, acquisitoribus eorundem, post mortem plene et integre ecclesie reseruentur. Qui vero contrarium attemptauerint, ab officio et beneficio tam diu suspensi maneant ipso facto, quousque, restitucione in integrvm facta, relaxacionem¹ interdicti et nouam institucionem beneficij consequi mereantur. Actum et datum per nos Hemmingum, Dei gracia episcopum Aboensem, anno Dominj m ccc quinquagesimo,² sexta feria pasce, nostro sub sigillo.