Cum nostri recommendacione deuota vtj dignum et debitum obsequij incrementum. Allate nobis fuerunt hiis diebus preteritis litere vestre nobis pergrate, reuerendissime pater, quibus inclusa erat copia cujusdam breuis apostolici cum copiis quarundam literarum ad paternitatem vestram reuerendissimam et inclitos regni Swecie consiliarios ex Dacia emissarum, quas ea qua decuit reuerencia et gratanter suscepimus et earum continenciam diligenter inspeximus, gracias omnimodo(?) condignas tantis pro fatigiis paternitati vestre reuerendissime agentes humillimas; de regiis tamen literis copiam nullam recepimus, quod inaduertancia scriptoris putamus fore ommissum. Sed ne silencio rem cordi viciniorem preterire videamur, breue illud apostolicum, quod interea in primis nobis optulit sese legendum, iam resumendum duximus. Ex eo equidem apparet pertinacis ingenii exquisita inuencio, cui rite conuenit occurrere nouo remedio, ne quieta ecclesiarum libertas, hactenus defensata, tempore paternitatis vestre reuerendissime, cui nos esse subiectos profitemur et vna secum ad partem sollicitudinis vocatos, in laqueum seruitutis, quod Deus auertat, redigetur et tyrannidi subicietur. Et quamquam de ecclesiis Lincopensi, Stregnensi et Aboensi in breui apostolico duntaxat fit mensio, vno nichilominus inconuenientj dato infinita contingunt; hiis enim in seruitutem redactis et relique de facilj redigentur. Sed priusquam ecclesie nostre id contingat, rebus corporibusque minime parcendum decreuimus; eciam si aliarum ecclesiarum prelatj dissimulare vellent, quod non credimus, nos nequaquam dissimulabimus. Quia ergo ecclesia Sweuicana non solum ex reliquiis præteritarum turbacionum, verumeciam ex nouiter emergentibus causis, partim eciam ex materia huius odiose inuencionis, turbari et concutj exterarum gencium iniquarum incursibus formidatur, opere precium nobis videretur, saluo semper iudicio paternitatis vestre meliori, qvod tota prouincia Sweuicana vnum saltem aut duos procuratores valentes propter casus fortuitos in curia Romana sustentaret, qui in expensis tocius prouincie ibidem militare deberent, eciam si oporteret totum clerum pro eorum manutencionem contribuere, quod proculdubio gratanter facerent, priusquam ecclesiam sub seua impiorum tyrannide conculcari permitterent, et quod prouincia vnum de reverendissimis dominis cardinalibus fautorem haberet et promotorem specialem, ad quem imminente necessitate posset oportunum habere refugium, et quod ille semper haberetur commissarius in causa electorum, cui eciam annuatim propina decens et honesta ex prouincia esset exhibenda. Ceterum, reuerendissime pater, dum multiplices huiusmodi calamitates animo recolligimus, jd eciam pro consolacione nobis occurrit, quod ipse idem, qui istud iniquum conflauit principium, idipsum facillime poterit retractare, consideratis iniuriis et exacerbacionibus obprobriosis, quas in opido Holmensi nouissime protulit in dieta. Nam, qui dedit consilium impetrandi, feret et auxilium reuocandj. Præterea si visum fuerit paternitati vestre expediens, quod tota prouincia impetraret a sede apostolica, quod breue huiusmodi reuocaretur, allegando, si opus esset, tyrannidem et seuiciam dominorum temporalium regni nostri et statuencium contra ecclesiasticam libertatem, necnon et alias exhorbitaciones contra ecclesiam per eosdem attemptatas, atque quod sanctissimus nullas electiones aut prouisiones approbaret et confirmaret, nisi rite et canonice factas, quia frustra et in vanum sede vacante fierent electiones aut que suffragarentur ecclesiis et ecclesiarum prelatis canonum sanctiones maxime de electionibus, nisi dominus noster sanctissimus, canonum conditor, eas habere velit roboratas, Quare, reuerendissime pater, propter has et consimiles causas satis arduas videretur nobis non inutile, quod consilium prouinciale celebraretur futurum, iuxta motiua paternitatis vestre reuerendissime hac estate in dieta Holmensi proposita, vbi talia et similia negocia per ecclesiarum prelatos maturius possent masticari, cum non tantum quod ante pedes est sit respiciendum, sed eciam quantum possibile sit oporteat futura intuere. Oramus idcirco affectuosissime paternitatem vestram reverendissimam, ut ad hanc rem exstirpandam viriliter assurgat et pro compassionis animo negocium ecclesie consideret et reuoluet, ne calamitas calamitatj ecclesie Sweuicane accrescat, et extranei iniqui in conculcacionem indigenarum sublimentur atque propter paucorum, qui sunt summæ sortis(?) querencium, importunas instancias multorum hominum incommoda subsequantur. Videmus enim ecclesiam nostris temporibus satis afflictam et homines, perditis erga Deum, religione et veneracione crudelissime immitescere. Hec, reuerendissime pater, minus bene masticata precipitanter et acceleranter scribimus, quia tardius nuncium mittere formidamus, minime diffidentes, quin paternitas vestra reuerendissima similia profundius excogitauerat et quomodo agendum sit in animo disposuerat, maxime cum paternitas vestra in talibus rebus experienciam habeat et apud se quamplures iurisconsultos viros doctissimos et peritos, qui in rebus huiusmodi merito essent consulendj, cum eciam res, que agitur, eos plus concernat, quam nos, qui iam de facto ad apicem, vtrum digne(?), ascendimus episcopalem. Neque, reverendissime pater, temeritati nostre ascribatis, quod ausi sumus talia scriptis demandare. Nouit hancce nostram scribendj necessitatem omnium archanorum percunctator, cui paternitatem vestram reuerendissimam, nobis in honore et reuerencia debitis prosequendam, ad direccionem iusticie et honorem ecclesie Sweuicane indefessa prece humillime commendamus. Datum in castro nostro Kwsto anno Domini millesimo quadringentesimo nonagesimo primo, die xiiij mensis nouembris.