Paulus etc:a dilecto filio preposito ecclesie Aboensis salutem etc:a. Ex iniuncto nobis apostolice seruitutis officio ad ea libenter intendimus, per que ecclesie et monasteriorum quorumlibet, presertim monialium, que mundanis abiectis illecebris sub humilitatis spiritu ac regularj obseruantia altissimo sua vota persoluunt, commoditatibus consulatur. Exhibita siquidem nobis nuper pro parte dilectarum in Christo filiarum abbatisse et sororum monasterij sancte Birgute(!) Vallisgracie, ordinis sancti Augustini sancti Saluatoris nuncupati, Aboensis diocesis, vnacum confessore et certis fratribus dicti ordinis sub perpetua clausura degentium peticio continebat, quod olim bone memorie Magnus episcopus Aboensis monasterium predictum pro vsu et habitatione sororum et fratrum dicti ordinis sub perpetua clausura uiuentium ad laudem omnipotentis Dei et consolationem principum, prelatorum, primatu[u]m ac nobilium regni Suecie cum auxilio et fauore ipsorum prelatorum et nobilium ordinaria auctoritate de nouo fundauit, instituit et dotauit et deinde, ut sorores et fratres predicti commodius sustentari et in eorum necessitatibus competens releuamen suscipere possent, parrochialem ecclesiam de Masco predicte diocesis, quam primum illam per cessum uel decessum rectoris eiusdem parrochialis [ecclesie] tunc existentis vacare contingeret, ipsi monasterio de dilectorum filiorum capituli ecclesie Aboensis ac eiusdem rectoris ad id expresso accedente consensu prefata auctoritate perpetuo incorporauit, annexuit et vniuit, certis per eum adiectis condictionibus, prout in quibusdam litteris autenticis super hoc confectis, ipsorum episcopi et capituli sigillis munitis, dicitur plenius continerj. Et de inde, postquam vnio, annexio et incorporatio predicte plenarium effectum consecute fuerant, ipsique abbatissa, sorores et fratres dictam parrochialem ecclesiam per multos annos tenuerant et possederant, prout tunc tenebant et possedebant pacifice et quiete, bone memorie Olauus, tunc episcopus Alboensis(!), vnionem, annexionem et jncorporacionem predictos, nulla subsistente rationabile causa ipsisque abbatissa et sororibus non vocatis nec citatis saltem legitime, eadem auctoritate quamuis de facto reuocauit, et subsequenter venerabilis frater noster Conradus, episcopus Aboensis, vnioni, annexionj et jncorporationj predictis consensit. Cum autem, sicut eadem peticio subiungebat, abbatissa, sorores et fratres predicti dubitent annexionem, vnionem et incorporationem huiusmodi ex certis causis viribus non subsistere, pro parte abbatisse, sororum et fratrum predictorum asserentium, quod ipsi in pacifica dicte parrochialis ecclesie possessione extiterunt et quod vnio, annexio et jncorporatio predicte diuini cultus augmentum et animarum salutem concernunt, quodque monasterij centum parrochialis uero ecclesie huiusmodi quatuor marcharum argenti fructus, redditus et prouentus secundum communem extimationem ualorem annuum non excedunt, nobis fuit humiliter supplicatum, ut dictam parrochialem ecclesiam cum omnibus juribus et pertinencijs suis eidem monasterio de nouo vnire, annectere et incorporare ali[a]sque in premissis oportune prouidere de benignitate apostolica dignaremur. Nos itaque de premissis certam noticiam non habentes huiusmodi supplicationibus inclinati discretionj tue per apostolica scripta mandamus, quatenus, vocatis quorum interest, de premissis omnibus et singulis ac eorum circumstancijs vniuersis auctoritate nostra te diligenter informes et, si per informationem huiusmodi ita esse repereris, parrochialem ecclesiam predictam cum omnibus juribus et pertinencijs supradictis eidem monasterio imperpetuum eadem auctoritate vnias, jncorpores et annectas de nouo, ita quod liceat ex nunc abbatisse, sororibus et fratribus predictis per se uel alium seu alios corporalem parrochialis ecclesie [eiusdem] iuriumque et pertinenciarum predictorem possessionem auctoritate propria libere apprehendere et perpetuo retinere, illiusque fructus, redditus et prouentus huiusmodi in suos ac dicti monasterij vsus vtilitatemque conuertere, diocesani loci et cuiuscunque alterius super hoc licentia minime requis[it]a, non obstantibus constitucionibus et ordinacionibus apostolicis contrarijs puibuscunque, aut si aliqui super prouisionibus sibi faciendis de huiusmodi uel alijs beneficijs ecclesiasticis in illis partibus speciales uel generales apostolice sedis uel legatorum eius litteras impetrarint, etiam si per eas ad inhibitionem, reseruationem et decretum uel alias quomodolibet sit processum, quos quidem litteras ac processus habitos per easdem et inde secuta quecunque ad prefatam parrochialem ecclesiam volumus non extendi, sed nullum per hoc eis quo ad assecutionem beneficiorum aliorum preiudicium generari, et quibuslibet alijs priuilegijs, indulgencijs et litteris apostolicis generalibus uel specialibus, quorumcunque tenorum exsistant, per que presentibus non expressa uel totaliter non inserta effectus earum impediri valeat quomodolibet uel differri et de quibus, quorumque totis tenoribus de uerbo ad uerbum habenda sit in nostris litteris mentio specialis, prouiso quod propter vnionem, annexionem et incorporationem huiusmodi, si ille vigore presentium fiant et effectum sorciantur, eadem parrochialis ecclesia debitis non fraudetur obsequijs et animarum cura in ea nullatenus negligatur sed illius congrue supportentur consueta. Nos enim ex nunc irritum decernimus et inane, si secus super hijs a quoquam quauis auctoritate scienter uel ignoranter contigerit attemptari. Datum Rome apud Sanctum Petrum anno jncarnacionis dominice millesimo quadringentesimo sexagesimosexto, quartodecimo kalendas januarij anno tertio. F. xxv. Saxenatensis.