Vrbanus episcopus, seruus seruorum Dej, venerabilibus fratribus Linkopensi et Strengenensi episcopis salutem et apostolicam benediccionem. Apostolice sedis benignitas circumspecta, cunctorum christifidelium quieti prospicere cupiens, eos, cum sibi facultas suppetit, protegit et tuetur; et dum per se non potest, alias (ͻ: alios) fideles ad hoc indulgenciis et remissionibus libenter inuitat. Sane nuper ad nostrum non sine mentis turbacione peruenit auditum, quod regnum Swecie a ruthenis infidelibus et [s]cismaticis, eidem vicinis, sepius impugnat[ur], et christianorum sanguis ibidem effunditur, ac in opprobrium catholice fidej per ipsos ruthenos cedes, rapine et incendia ecclesiarum, matronarum stupra et deflorationes virginum perpetrantur, propter quod, cum homines christianj jpsius regni, qui numero infidelibus sunt pauciores, nequeant eis resistere, nobis supplicatum fuit, vt eisdem dignaremur de op[p]ortuno subuencionis auxilio prouidere. Nos igitur de hiis dolentes ob (ͻ: ab) intimis ac cupientes, vt dictis infidelibus non solum resistatur, sed jpsi nichilominus impugnantur (ͻ: -nentur), vniuersis christifidelibus dictos ruthenos, ipsum regnum Swecie inuadentes, persequi precipimus [et] hortamur. Et vt fideles jpsi eo prompciores reddantur, quo maius premium exinde se sperauerint adipisci, ffraternitati vestre, de qua in hiis et aliis plenam in Domino fiduciam gerimus, a fidelibus eisdem pugnantibus, vicibus et mora pugne siue bellj secundum nostrum arbitrium declarandis, et aliis vtriusque sexus, qui per se pugnare noluerint seu non poterint et ad stipendia pugnancium contribuerint, diuitibus qui xx, et mediocriter diuitibus qui x, pauperibus vero qui v florenos auri vel plus secundum exigenciam facultatum soluerint, recipiendi et colligendi huiusmodi pecunias et ad stipendia pugnancium conuertendi, et concedendi vt confessor, quem cuilibet (ͻ: qui-) eorundem fidelium duxerit eligendum, omnium peccatorum suorum, de quibus corde contriti et ore confessi fuerint, semel tantum in mortis articulo, plenam remissionem ipsius, (et) sinceritate fidej, vnitate sancte Romane ecclesie ac obediencia et deuocione nostra vel successorum nostrorum, pontificum Romanorum, canonice intrancium, persistentibus, auctoritate apostolica concedere valeat, sic tamen, quod idem confessor de hiis, de quibus fuerit alteri satisfactio impendenda, eam ipsis per eos, si peruixerint, et per heredes eorum vel alios, si tunc forte transierint, faciendam iniungat, quam ipsi vel illi teneantur facere, vt prefertur, damus tenore presencium facultatem; et ne, quod absit, idem vel huiusmodi stipendiorum contribucionem erogantes propter huiusmodi graciam reddantur procliuiores ad illicita imposterum committenda, volumus quod, si ipsi ex confidencia remissionis huiusmodi alia forte committerent, quoad illa predicta remissio eis nullatenus suffragetur. Et insuper volumus, vt queljbet persona, que infra v florenos manus ad dictam subuencionem porrexerint adiutrices, vel pro pugnantibus et bono statu fidelium et ecclesie vniuersalis orauerint, iuxta quantitatem elemosine et pietatis affectum particeps fiet indulgencie memorate, presentibus post quinquennium, a die [quo] presentes littere solenniter in regno publicate fuerint computandum, minime valituris. Datum Rome, apud sanctam Mariam in Transtiberim, ydibus Decembris, pontificatus nostri anno primo.