Beatissime pater, alias deuota creatura uestra Magnus de Sarkilax(!) episcopus Oboensis prouide considerans, quod in ciuitate Oboensi non erant pistores seu furnarij publici nex (!) braxatores cereuisie, qui canonicis et alijs personis etiam in dignitatibus constitutis ecclesie Oboensis ac alijs clericis dicte ciuitatis panes coquerent et pro potu cereuisiam disponerent, quinjmo canonici et alii beneficiati premissa per se ipsos aut eorum familiares in propriis domibus faciebant uel fieri procurabant et circa ea ac alia negotia familiaria adeo occupati, quod diuinis officijs in dicta ecclesia, ut decebat, celebrandis uix intendere ac alia, que ad ecclesiasticum ministerium et jurisdictionis exercitium pertinebat, adimplere non poterant, quinimo – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – vnanimj voluntate et deuotorum oratorum uestrorum – – – – – – – – – – instancias quandam mensam communem capitularem canonicorum, vicariorum et choralium eiusdem ecclesie per vnum ex illis, qui premissorum negotiorum curam gereret et reliquos a prefatis negotijs releuaret, gubernandam et administrandam ordinaria auctoritate instituit et ordinauit, pro cuius mense dote et communi refectione dictus Magnus episcopus quandam domum, ab antiquo domum clericorum nuncupatam, cum suis attinentijs nec non certos redditus, prouentus et obuentiones tunc expressos tam de mensa episcopalj quam capitularij ac vicariorum seu choralium predictorum perpetuo eadem auctoritate applicauit, annexuit et incorporauit, pro ut in litteris autenticis ipsius episcopi desuper confectis plenius continetur. Vt igitur, pater s., institutio, ordinatio, applicatio, annexio et incorporatio predicte maioris firmitatis robur obtineant, supplicant humiliter s. v. Magnus episcopus et capitulum prefati, quatenus institutionem, ordinationem, applicationem, annexionem et incorporationem predictas ac, prout illas concernunt, omnia et singula in dictis litteris contenta et inde sequta quecunque apostolica auctoritate approbare et confirmare omnesque et singulos defectus, si qui forsan interuenerint in eisdem, supplere ac earundem tenorem pro expresio habere dignemini de gratia specialj; non obstantibus constitutionibus et ordinationibus apostolicis ac statutis etc., ceterisque contrarijs quibuscunque, cum clausulis opportunis. Concessum, ut petitur, sine preiuditio, in presentia domini nostri pape. Jo. car. Alexandrinus. – Et cum suppletione defectuum etc.; et quod tenor[es] dictarum litterarum habeantur pro expressis; et in forma gratiosa ad perpetuam rei memoriam; et cum absolutione ad effectum etc.; et quod maior et verior specificatio premissorum et aliorum necessariorum fieri possit in confectione litterarum. Concessum ut supra. Jo. car. Alex. Datum Rome apud sanctum Petrum sextodecimo kalendas augusti anno secundo.