Vruntlike grote tovoren unde wes ik gudes vormach. Weten, ersamen leven frundes unde leven nabers, dat ik juwe erbarheyt bidde, dat gy wol wolden don unde lenen my ene tunne salpeters, de dar gut is, edder dut wol unde sendet se my unde bedet my tho, wat se gelt; dat wil ik jw to danke betalen myt den ersten schepen. Vortmer so bidde ik juwe erbarheyt, dat gy wol wolden don unde lenen my ene busse bet to sunte Michelis daghe; de wil ik jw gutliken unde by truwen gerne weddersenden unde wil dat myt allem gude tegen jw fordenen. Item, leven vrundes, ik do juwer leve untkennende, dat herra Cristin is gefangen, unde [en] grep de marsk ut Sweden, unde sin vruwe is ovele gewundet, unde ik bevare my des, dat dar nicht vele gudes aff werden wil. Item so bidde ik jw, leven frundes, dat gy wol willen don unde unbeden my tho, efft gy wat van mynem hern dem koninge hebben gehort, dat gy my dat wolden toscriffven, dar bidde ik jw vruntliken umme. Nicht mer to dusser tiit, sunder ik bevele jw dem almechtighen Gode nu unde altiit. Ge[sc]reven op Rasaborgh, under min insegel. Unde ik do altiit gerne, wat jw leff is. Valete in Cristo. Karll Bonde Tordzsson. Adress: An den ersamen leven heren, bormester unde radh to Revel, kome dusse breff, myt erwerdigheyt detur hec.