Mynen otmodighen wyllichghen denst stedes to foren …. * Ersamen vnde vorsichtighen leuen heren, jwe erlike wy[s]heyt sal weten, dat Hanss Bus de qwam to jaer van Rijghe to Reuel. Soe woert he dar an ghelanget van mynent weghen van selighe Otte Vsseler wegen van wyne, de he my tor hant forde jn vorgangen tyde, aldus, leuen heren, dat js ghescheen jn vorgangen tide, dat jck scref selighe Otte omme wyn my to senden, wente he woste wol woe onse dynghe stunde. Aldus sande he my den wyn by Hans Bus, de was sin junghe, vnde scref my den wyn to, vnde jck sande om den jungen Hans Bus wedder vnde screff, de wyn doecht nycht, vnde leet en foren to Wyborcht, van Wyborcht ton Holm; dar van kofte en ene, de het Peter van Twyfel; de heft dat ghelt nocht by sick vnde js to Ryghe wol bekant. Aldus, leuen heren, soe hebben selighe Otte syn vormundere anlanghet omme den wyn, vnde seden he weer em befalen, dat soe nycht en js; woe solde Otte sin junghe senden jn framde lande, vnde de junghe hedde doe sodan vorstant nycht. Aldus hedde se soe sijne boke auer seen; dar funden se jn de junghe weer den wyn schuldicht, dat wyl jck louen. Dar heel jck en to relick to. Aldus, leuen heren, de formunder de ghinghen soe mijt em to werke to Reuel; wolde he van dar wesen, he moste en dar geuen xx [mark]. Jck wolde dat se et al hedden ghenomen, hedden se dar recht to. Jck vor wylkoer my, js to Reuel einet de my to rekenschop wyl staen tusgen Otte vnde my, sy jck schuldycht; jck wyl betalen vnde wyl myn boeck dar senden vnde maken enen fulmechticht to rechte edder myt frunschop. Desse wylkoer wyl jck doen. Woer omme hebben se em soe beschattet; he was en kranck knecht; dat segen se wol; jck hedde den goden luden nycht to betrwet hebben se syn boeck auer seen latet dat myne dar bij komen. Aldus, leuen heren, Hans hedde my vor onsen heren her Swante Nielson vnde syn raet vnde klag[t]he, dat he moste sodan ghelt vt geuen vnde hedde dar myn boeck; vnde he boet sick to sweren, dat he men en knecht was to den wyn; soe woert secht jck, soldet jw erlike wysheyt vor wytliken, soe jck doe vis bidde jw, ghy wyllen dyt tor kennen weer em recht ghescheen js. Se hedden soe myt em omme gaen vnde he js soe nycht dar he sick konde vor antworden. Se hedden em goet to doende, men et js my leet, dat em dat van mynen weghe wedderfaren js. He heft omme der framen frowen wyllen fake fraren (!) vnde herden slacht leetden; he weet wol der framen frowen er stucke, men he was soe erber, dat he wolde nycht on eren. Aldus leuen, jck doe jwe erlike wysheyt to weten, jsset recht, soe bliuet recht. Ersamen leuen heren, wetet, dat jk in vor tyden Hans van Ecken sande gerste by Hermen Hane; den kofte Hans van Hermen op ene tyt, vnde dar gaf he Hermen syn hant scryf op. De brochte my Hermen Hane. Soe sy jck to Abo komen vnde hebbe em myt siner hantscryf af ghemaent dat ghelt. Soe heft he et mark betalen nicht ens to Reuel, soe he my secht; men my heft he betaelt, dyt bat he my jw to scryuen, ock hedde he my vor myn heer; dar bekende jck, dat he my betaelt hedde. Hyr mede syt den almechtighen Gade befalen. Ghescreuen jn Abo vp sunte Matheus apostel anno iiij. Hermen Torn. Adress: Dem ersamen vnde wysen heren borgermester vnde raet der stat Reuel fruntliken ghescreuen.