Jhesus, Maria. Minen willigen denst myt vermoge alles guden stedes to vorne. Juw geleue to wetten, werdige leue her vadder vnde gude vrund, dat hyr an my gekomen is her Olleff Surpe myt des erwerdigen heren electuss & kappitelss breue vnde ock des rades van Abo forsegelden breuen, dar se den in screuen ene wytlick sy, dat by salligen Hans Surpe wessen sall ij(c) xij [mark], [de] Morten, mynen steffsone, to horen sal; des geliken dat werdigen kappittel och myt sampt de erwerdigen heren screuen och vmme c [mark], screuen vnde tugen, vnde noch x rinssen gulden vnde ene silueren schale. Erwerdige leue her, vader vnde gude vrund, is my van schulden (schulden) offte gelde nycht wy[t]lyk, och van salligen Hanss nv gehord en hebbe, och hefft he in sinen lasten welken dingen vp screuen laten, men van desse geldes heft he nycht bekand. Aldus, leue her vadder vnde gude vrund, hebbe ick ene vruntliken handeling geholden myt mynen vrunden vnde hebbe deme werdigen heren & kappittel vnde deme rade den louen geuen vnde hebben ene vruntlike handelinge na rade mynen vormunder holden vnde hebben vnss in vruntliken handelinge gescheden jn jegenwerdicheit her Olleff Surpe vnde Merten Surpe, hans sone, vnde Syfferet Pauwelsson, de sick vor vulmechtige dar gesa[n]d hebben, so juw dat her Oleff wol vnderrychte[n]de werd etc. ock scryffuen dar vp gemelden sin, so dat [ick] eme de betallinge voll vnde all holden sal vnde ick eme ene guden moder wessen wil; vnde bydde juw, leue her vnde vadder, gy wol willen don vnde willen Merten tom besten holden, [dat] he en gud preste werden mogen, so wil ick eme gerne to hulpe komen myt clednigen, myt krude to siner ersten myssen, dat he my dancken sall. Leue vadder, ick bydde juw vruntliken gy an em willen mynen klenen hu[l]pen, se och by brode bliuen mogen, vnde dessen vordracht so bliuen mogen vnde ick dar jn moge vor clard werden, wante all myn trost nv to Gode vnde to juw sted; werdige leue her vadder, sallige Hanss heft grote schaden geleden myt den scheppe vnde gude he vorloss, vnde dat ame dee konynck tussen Danske vnde Reuel nam, vnde noch ouer xiiij(c) [mark] in schulden sten, en del vorstoruen vnde vordruncken, so her Oleff in sallige Hansses sinen boken wol gelessen heuet, so dat vermogend hyr is grot, nycht en is so men wol mente; leue vadder, ick sy juw ock noch schuldich, scriuet my (my) wad ick juw senden sall, will ick gerne don; ick hadde juw gerne wad gesand; gud win is hyr nycht to bekomen. God geuen myt leue de scheppe komen, sal juw leue nychd vorgetten sin, vnde bydde gy myn vrunde wessen willen, so ick juw des vnde alles guden to truwe. Hir mede Gode almechtige beuollen gesund vnde sallych jn langen wolvard. Gescreuen to Reuel des mytwekenss na Mathei anno xj. Gerdrud, sallige Hans Surpe nalatene wdewe. Adress: Deme erwerdigen heren mester Pawel Schelen, domher to Abo, sall desse [breff].