Sincerissimis nostris etc. Reverende pater ac venerabiles fratres et domini amici, nobis in Christo carissimi. Si aliquando nos pati contingat aut periculis aut incommodis affici vel exponi, tunc ista si adest consolacio, quod talibus occasionem non atque non dederemus, facillime similia cum paciencia sufferemus; sed si consciencia nos remordet, quia cognoscimus nos a principio errasse, quare nobis ipsis molesti sumus et refugimus consolari. Hinc est, reverende pater ac venerandi domini, quia audivimus, quod quidam se armant, ut ecclesiam vestram grauant nunc vno nunc alio modo, si tum illis occasio non sit a vobis exorta, facillime talium insidias auctore Domino euadetis. Vnde apud vos ante omnia habere volumus exoratum, quod cum potestis obstare principiis, non sinatis herbam venenosam propagare radices. Verum, reverende pater ac venerandi domini, ut rem propius accedamus, accessit nos hiis diebus dominus Petrus Benedicti, presbyter vestre diocesis, rediens ab urbe Romana, nobis certa mandata apostolica in negocio domini gubernatoris presentabat. Jdem eciam nobis exponit qualiter quandam parochialem ecclesiam in diocesi vestra adeptus fuerat et eam per aliquot annos tenuerat pacifice et quiete, sed nunc conqueritur, quod eum ab ipsius possessione exclusatis [et] minime permitteretur quod fructus percipere poterit ex eadem. Vnde rogamus ut, si quandam in eum displicenciam conceperatis, istam ab animis vestris auertere velitis et ipsum restituere ad possessionem ecclesie predicte ac percepcionem fructuum proueniencium ex eadem. Melius enim est eum pro amico habere et illius vti seruiciis tam in parecia quam extra, quam eum tamquam abjectum reputare, maxime cum sit homo juuenis et studio deditus et a multis propter parentes dilectus, jn rebus agendis experienciam habens et ad seruiendum in rebus ecclesie satis ydoneus, deturque causa paucioribus, quo fieri potest, in curia uel alibi querulandi, et eritis exinde in seruiendo Deo et ecclesie quieciores quam tunc, cum pro parte taliter querulancium debeatis a multis sustinere minas uel suscipere preces. Nos vt tenemur, vbicumque cognoueremus aliquid ad vestrum uel ecclesie suscitari dispendium, cum omni conatu curabimus uel auertere uel per nostras litteras reddere recciores. Cum hiis statum ecclesie vestre et vestrum pariter Domino deuotissime commendantes.