Vruntlyke grote to voren geschreuen. An de erbarn hern borghmester vnde ratlude to Reuele. Weten schole gy, dat de vyende j schep nemen, des was na paschen j jar. Dat schep hadden se ene wyle in er ghewolt. Do velt syk dar na, dat se hyr vndert lant quemen. Do quemen myne vrunt vnde drengheden en dat schep af, dat set øuer gheuen mosten. Do wart dat schep to Hanghøde op dat lant ghetoghen. Dar stundet jar vnde dach, dar enbynnen en quam dar nument, de dar op claghede. Do was dat schep met rechte myn. Do ghaf yk et Swen Wren. Nu is my to wetene worden, dat dar lude sint in juwer stat, de hebbet eme dar sin schep vntweldeghet vnde ghenomen in juwer stat. Hyr vme bydde yk ju, her borghmester vnde ghy ratlvde, dat gy wol don vmme myns vordenstes wyllen vnde weset eme behulpelyk, dat eme sin schep weder werde, dar he recht to heft, wente dat is ene myt lyke ane komen, des sta ik eme to; al en es dar nen grot macht ane. Lyke wol heft he dar jo recht to. Were dar ok vul grot macht ane, so løvede yk des juwer erbarcheyt lyke wol to, dat ghy et eme weder to kerden, dar he recht to hedde. Hyr mede so blyuet ghesunt met Ghode to langher tijt vnde ghebedet to my alse to juwen vrunde, de al tyt gherne døt vmme juwen wyllen wes he vormach. Ghescreuen des sunauendes vor sunte mychaheles daghe. By my Thord Bonde van der Raseborch.