Int jar unses Heren m°cd°xxvj, an des hilgen cruces avende invencionis, do antworde unse rad upp den breff, den her Kersten Nycleissone deme gemeynen copmanne hadde gescreven tho Revale uppe den rad: Ghii guden lude ghemeynliken altomale, hiir zeget unse rad alsus to, dat her Kersten ziick sulven und deme rade vele tho kort darane gedan hevet. Want de rad der zake gansliken unschuldich is, alze gii dat wol horen mogen in her Kerstens breve und ok in Clawes Doekes breven, de men jw hiir lesen sal. Item, leven vrunde, so bidde wii alle gude lude, dat gii dit vort zeggen, alze gii dit hiir gehort hebben, bynnen landes und buten landes und anders nycht. Und een isslik hebbe enen hoveschen munt, dat is syn egen ere. We deme anderen wat overzecht edder overschryvet, dat nycht en is, de dot ziick sulven tho kort.