Minen denst vnd wes ijk gwdes wormach. Wetet werdijge here her meijsster Pawel Schel, gode ffrwnt, dat ijk ijw sende mijnen sone Hans Chonnert, dat gij so wol wijllen don vnd hebben en bij ijw ijn chosst, dat he de sprake mochte leren fijnijch; vnd, so ijk heret, hebbe gij bij jw wol stoddenten, de en noch mochte leren swedijsche breffe mochte leren, vnd fijnnijch ok so wat lattijnesch; he chan jo wat worsoket, wen en sal he eyn choppman werden, so ijs ijt em ganch nwtte. So bijdde ijk ijw als mijnen groten goden ffrunt, dat gij en tom bessten holden, dat he ijw behorsam ssij. Effte gij beter rat wessten, dar bijdde ijk ijw fruntlijch wme effte gij en depper jnt lant ssenden wme de sprake. So mij Pawel, myn chnecht, sacht, so ffare gij den wijnter offer ijnt lant; dwnket jw got, latet em mijt jw tom al wat jw got dwnket, dar sal he ijw mijt wijllen folgen; al wat he wortert, wijl ijk jw mijt wijllen gernne betale; schrijffet mij, al wat gij wan Dan[s]ke begeren, wijl ijk jw so wel senden mijt der helpe Godes. Jtem her meijsster Pawel, ijk (ijk) bijdde ijw fruntlijch, ber mach he nijcht drijnken, mochte he got dwnber chrijgen, dat were em sere got. Jtem werdijge here, mijn sonne Markus qwam wan Rome, dar ijs he wol vij jar gewesst, de ijs wedder hen, so begere ijk wan ijwer werdijchheijt, dat gij mij mochten choppen wer j[w chan?] eijn got teller pert, chwnde gy eyn graw teller effte tewe al, solde gy xxx [mark] wor dat stwcke geffen ok wor eyn got droffer. Peter Wye sal dat gelt wt geffen. Ijk hebbe em mede gedan mijnem sone vnd em ij lasst ssolt vnd j ffat, dar ijs ijn en x#15 laken vnd viij elen got brwn vnd vj elen mwssterde fijlgesch; denet ijw wat dar wan, dat mo gij wan en nemen, de anderen laken sijn enelsche, so wan allen chanten farwe. Peter Wije ret mij dar grot to. Jtem ok sende ijk ijw xv elen got messterdefijlges dar Peter Wije jw de preffe wan brachte wor warre. Mijner dochter man hefft ijt mij solffen gechofft to Lwnden yn Enelant, de ele stet em offer ij [mark], swnder gij mogen ijt beholden wor ij [mark]; ijt ijs eijn sere got laken vnd grote brede; ijk menne ijt sal yw wol denen. Lewe her meijsster Pawel, ijk bijdde jw ganch fruntlijch, beholdet jo al mijnen sonne bij jw, dat he jo nijcht to schaden chome, dat he nijcht ffele ijn de stat geijt, dat he nijcht to sschaden chwmpt, dar bijdde ijk jw ganch fruntlijch wmme. Nijcht mer men ffele goder nacht. Gescreuen to Dan[s]ke wp swnte Matijes* affent ijnt jar mv(c) & xiij. Hans Chonnert. Jtem ok sende ijk jw j tone chijppel en vnd j schak chwnpwnt ok sal ijw den Peter Wije [½] pwnt mosschaten; ijk hadde ijw gernne frijch schonijch herijnk gessant, dar was noch nijcht; foget Got so ffro wat chwmpt, wijl ijk ijw wol senden; dot man dat besste bij mijnem sone, dar bijdde ijk jw ganch fruntlijch wme, vnd wesset doch beholppen Peter Wijen, dat (dat) he dat want wol wor choppet, vnd he sal mij ware wedder choppen vnd mij wedder ssenden. Lewe here, set ijo wol vp mijnen ssone, dar bijdde ijk ijw frwntlijch wme. Nijcht mer wen grot gode nacht etc. Jtem rekent doch eyns wnser dijnk offer, ijk wylt al dem wor war, begere ijk wij effte gij mande vp j d. wnrecht to donde, dat lasse ijk jw wor warre etc. Jtem ffoget Got, hen na py[n]xten solen gij en mij wedder to hws senden, dat schenst ijn dem somer mijt eijn gode sschwte etc. Adress: Dem werdijgen heren her meijsster Pawel Schal (!) to Abow sal dusse breff etc.