Item ok so wetet, Donhoef Kalle, dat wy nicht en twyvelen, ju en vordencke wol, dat wy myt ju wern vor unsem heren dem kumtur unde ju vor eme vortalt wort, wo dat ju knechte hir unser borger schune unde garden bestolen hedden, dar se ut genomen hadden kettele unde kappune, honre unde louwent unde vyckede unde ok ander dynck, unde dat louwent wer gevunden in juwen erve unde ok de vyckede. Item ok so wart dar do vart vortalt, wo dat ju knechte der staet snyckenhus hedden upgebroken unde dat se darut gestolen hedden scheppesgetouwe unde mangerleye scheppesresschop unde 1 ancker, dat wer in juwer schunen gevunden. Item ok so was hir eyn man ut Osel van Hapesel, de klagede, wo dat ju knechte eme eyn boet genomen hedden, dar he mannygerhande in gehaet hadde, also meel unde korn unde ysseren, unde de knechte hadden den man myt syme scheppe gevort verne in de zee unde setteden ene do in eyn klene boet, sulf derde myt eynen jungen unde myt eyner maget, unde deden em men eyn remen in dat boet unde geven eme nicht mer dan eyn broeyt; do bat he se, dat se eme noch eyn brot geven solden; do antworden se eme, he hedde brodes genoch so lange, also he leven mochte, also wy hir ok er van gescreven hebben. Alsus so lovede gy myt hande unde myt munde, dat gy darto behulplik wolden wesen, dat men desso krege unde dat en so vele weddervo[re], also recht wer, up dat dar en ander an dechte. Aldus so sy wy noch van ju begerne, dat gy dem lofte vuldoen, up dat se gerychte[t] werden, wente gy se beet kennen da[n] wy, wente et geschen is van juwen knechten.