Minen vruntliken grot thovoren myt Gode. Wetet, leven vrundes, borgermester unde ratlude van Revele, dat ik juu lesten enen vruntliken breff thoschreff (se n:o 1550) van myns heren weghen des koninghes umme der gene wyllen tho Wyborch, de gy gheschediget hebben in erer kopenscop, unde ik berichte dat mynem heren, dat gy dat vruntliken hadden affghelecht myt her Kristejerne. Dat was mynem heren sere tho danke, dat gy et afghelecht hadden sunder prank. Nuu hore ik wol, dat dar nichtes nicht ane gheschen is sunder homoth uppe homoth, sunder dat gy my ungunst maken van mynem heren, aldus dat he my up ene ander tiid deste beth nicht en lovet, na deme male dat he dat nicht en vint, also ik eme ghesecht hadde van juwer weghen, dat et scholde vorliket wesen unde hadden juu vruntliken scheden, her Kristejern unde gy. Leven vrundes, ik rade juu noch, alse ik juu vor thogheschreven hebbe, beholdet mynen heren den koninch tho vrunde, wente he is gut tho vrunde tho hebbende. Also ik van eme hort hebbe, so helde he et gerne myt juu vruntliken. Hirumme rade ik juu, dat gy desse vruntschop nicht van juu en drenghen, wente gy vinden sodanighen vrunt in allen bysschen nicht. Hirumme rade ik juu, wat unredelicheyt van juu gheschen is, dat gy dat sulven richten, also ik juu vor thogheschreven hebbe, noch er dar mer prank aff wert, wente hir geyt grotter claghe, wen ik loven hadde, over den homoth, den gy ghedan hebben dessen armen lude[n], de her Kristejerne borth tho vordegedingende van myns heren weghen des koninges, alse juwe medeborgher Evert wol ghehort heft 10 werve mer, wen ik juu thoschriven kan. Hirmede sith Gode bevolen, unde desses breves beghere ik en antworde myt dessem breffforer. Ghescreven tho Wyborch des dinxtedaghes tho vastelavende. Her Clawes Flemingh, ridder. Adress: An de erboren heren borghermester unde ratlude tho Revele kome desse breff myt werdicheyt; detur littera.