CC 20220801
Категория: Новости\t Опубликовано 01 Июнь 2020\t Просмотров: 191\nЭнемниҥ адазы, Кыпчаков Кÿндÿбей Амырович 1941 jылда сыгын айдыҥ 5-чи кÿнинде, ак-jарыкка jаҥы туулган уулын, Акчашты, эки кöзиле кöрÿп, эки колыла сыймай тудала, jуу-чакка сала берген. Ойто кайра 1944 jылда, бир jылга шыку jаан шыркадаҥ ылам госпитальга эмденип, Алтайына, балдарына jанып келген.\nЭмдиле кöзÿмге, колы öжÿнинеҥ ырап, jукачаак болуп кунурап кадып калган jерде, эки öткÿш ÿйт болгон. Ӱстиндези jаан, алды jанындазы эбеш кичинек. От-jалбышту jууныҥ jалаҥында билинип келерде, бистин черÿ тескерилеп, ырап барып jаткан. Jууктап келеткен оштÿниҥ шаҥ-маҥ куучыны, айткан состöри jап jарт угулуп турган. Бастыра кÿчин салып: « Мааа» - деп, кыйгырган кышкызын санитар бала угала, кайра келип кадык колынаҥ тудала окоптыҥ тÿбинеҥ чыгара сÿÿртеп, абрага салып, аргадап апарган. Кайындап, байлап, качанда адабаган кайын эjезиниҥ адын адап кыйгырганы (кайындарыныҥ адын кызалаҥга тÿбекке кирзе адаар деген бай) карган таайысты олÿмнеҥ, олjоноҥ ушта согуп, аргадап алган. Солдаттын тынын коруурга, jуктап келеткен öштÿге удура jÿгÿрген санитарка кööркий баланыҥ бойыныҥ салымы кандый болды не? Jуудаҥ-чактаҥ тÿрÿ артып, айыл-jуртына кайра jанды не? Кööркий бала-барка азырап, ондый ырыс кöрди не?\nКарган таайым айыл-jуртына jедип келерде, jаан уулы Иван Кÿндÿбеевич jууга атана берген. Олор jолугышпай, jолдоры экиле кÿнге карыжа берген. Карган таайыбыс чыга конуп, актаҥ тамганды айлана согуп ÿрÿстеп: «Алтайымныҥ тöрт талазы амыр турзун, албатыма шыра-кинчек тÿшпезин» - деп, кÿнÿҥ кÿнге аластанып, алканып jÿретен. Келер öйди белегелеп, jарлыктап, топшуурын алып, от-очогыныҥ jанында кайлап отуратан. Jууда-чакта торолоп, кайыш курларысты, сопокторыстыҥ конычтарын чайнап jип турганыс деп айдатан. Кайрылыктыҥ фронтовиктериле кожо орустап-орустап куучындажып сыр каткыда отургылайтан.\nЭнем куучындаар: «Адам (Корумдунаҥ, Коксуудаҥ) фронтко сала берген. Кийнинеҥ ары тöлöс сööктÿ Маргачы деп кижи, jууга атанып jатканын энези угала, кÿлге маҥ бажына теертпек быжырып, кеден бöскö ороп берерде, байа абралу атту барып jаткан улустыҥ кийнинеҥ, Кайыҥду Коjогор деген jерге jетире, колымда тудунчагымды ычкынбайын деп, кÿjÿренип jÿгÿргем. Олор jÿгÿрип келееткен баланы корÿп токтой тÿшкÿлеген. Маргачы деген кижи абранан тужуп: «Не болды, балам?» - деген. Энемге Кыпчакова Пионер Кÿндÿбеевнагат 10 jаш болгон. Энем колында тудунчагын байа кижиге берип: «Jууда-чакта адам учурашса берип ийгер, таайым, учурабаза бойор jип койгор» - деген. Ол кижи эки кöзи jашталып,бажымды сыймап: « Jе, балам, адаҥа апарып берерим, амыр-энчу ле jургÿлегер»- деп айдала сала берген, Алтайына кайра jанбаган.\nКарындажымды, Акчашты, jÿктенип алып чыдаткам. Jаш бала аштаганына ыйлап-ыйлап, белимди ачу-ачу тиштеп турар» - деп куучындап, тороны, шыраны албаты канайып алып чыкканын, бажын jайкап кайкап отуратан эди.\nЛюдмила Петровна Бордомолова-Кыпчакова