altay_sooktor
ЭРТЕН ТУРА ТУРУП КЕЛГЕНДЕ...

Јӱзимди кӧзнӧк ажыра кӱн изидет...
Јадырым орында... Мен кем? Мен кайда?
Јарылат бажым, јер айланат, кускум да келет...
Јанымда кандый да кыс... А! Мен кемниҥ айлында?

Сыкык кӧстӧрим јаанада ачылды... Кандый кыс?
Согулды јӱрегим, бойыма бӱтпей колымды чымчыдым...
Санаама ады-јолы кирбейт... Кайда јолыкан эдис бис?
Серийердим, кӧстӧримди јабып, сананып јаттым:

"Уйуктап јадарда капшай ла мынаҥ качар,
Уйатка тӱшпеске турган болзом, о Кудай!
Улус укса, не деп айдар? Нени олор сананар?
Удабас ойгонзо, меге та нени айткай..."

Турдым араай, ол кызычакты ойгоспой.
Трусымды бедиреп, штанымды таптым.
Тамыр маскалу ошкош, бажымды токпоктойт токтобой.
Туалетке кирдим... Ай, јеҥилилин... Сууны јуттым...

Чыгып келдим јеҥилткиштеҥ, орын куру. 
"Чай ичип ал" - тӧринде кыптаҥ ӱни угулды.
Чалкойто араай ла јыгылбадым. Кӧрзӧм туру:
Чачын ӧрӱп кӱскӱниҥ алдында. Кулактарым изиди.

А кыс кем-јок, јараш бойыла эмтир:
Ак ӧҥдӱ, "а-ля кружевной" ич-кийимдӱ
("Ах, какая женщина.." кожоҥ санаага да киреер).
Ады кем эди? Бойдоҥ болгон эди бе, айса ӧгӧндӱ?

Бир сӧсти айдып болбой. (Чындап та нени айдар?)
Барып айакты капшай ла туттым. Ол: "Сӱт холодильникте,
Бойыҥ уруп ал. Калбак таркышта, сахар шкафта бар."
Баштапкы урт јӱк арай ашты. (Ондый да болот кезикте).

"Чындап, тилиҥ кайда? Не унчукпай отурыҥ?!" -
Чек ӱни тыҥыды. Айттым бойыма: "Каруны санан!"
"Чайардыҥ амтандузын, ичеерге де јакшызын"-
Чӧйилди, угулар-угулбас, сӧстӧр оозымнаҥ.

"Калак, јаманымды таштагар! Билинбес болгом.
Кечеги ӧткӧн кӱн - бӱгӱнги кӱч табышкак...
Кӧкӱгем, кылынгам, кайда да слерге туштагам...
Канай бери келгем, нени эткем? Је кыйнайт калганчы сурак".

Ол кыс ачынып, базып келди јаныма.
"Оҥдонбос болгоҥ бо? Адымды да билбезиҥ,
Ол эмезе, кирбейт пе бастыра санаҥа?
Ондый боло беретен, мен санангам- сен андый эмезиҥ."

Терлей бердим. Чай да божоды. Тӱби кӧрӱнди айактыҥ.
"Таҥдалай адым, Кош-Агаштыҥ, сӧӧгим кӧбӧк, ӧбӧкӧм
Т... А сен Батыр, Јоло јурттаҥ Оҥдой аймактыҥ.
Телевидинеде иштеп тургаҥ, вконтактада кӧргӧм".

Јаактар кызарды, кулактар изиди! Тутты уйадым...
Јарап та баштады меге, кӧӧркий Таҥдалай.
"Јазаптыра таныжайлы" куучынды баштадым...
Је артканы, нӧкӧр, јажыт болуп ла арткай.

Кару кычыраачы! Бастыра бойы бу бичимел
Кара чачту, кара бажымнаҥ алгынган...
Кокыр-ойын эдип кӧргӱскен, чыны јок чӱмдемел.
Келишкендер де болзо - јӱрӱмде не ле болуп турган...

Батыр КОМДОШЕВ