зыфаIорэр а зы лексикэ ыкIи грамматикэ мэхьанэхэр зиIэ литературабзэ гущыIэхэу ягъэпсыкIэкIэ макIэу зэтекIхэрэр ары. Адыгэ литературабзэм категориеу вариантностыр къызэрэщынафэрэр апэу къэзгъэлъэгъуагъэр Къумэхэ Зар ары. Ежь шIэныгъэлэжьми ар хегъэунэфыкIы: «Вариантностым ехьылIэгъэ Iофыгъор шапхъэхэм якъэгъэнэфэн епхыгъэу щыт нахь мышIэми, джы къызнэсыгъэми ар адыгэ бзэшIэныгъэм щагъэуцугъэп» [Кумахова, 1972: 113]. «Развитие адыгских литературных языков» зыфиIорэ тхылъым пкъыгъоцIэ, цIэпэпкIэ, глагол шъуашэхэм, нэмыкIыбзэ гущыIэхэм, гущыIэухыгъэм ичлен шъхьаIэхэр зэрэзэпхыгъэм, сказуемэр дополнение занкIэмрэ едзэкIыгъэ дополнениемрэ зэряпхыгъэм, нэмыкIхэми явариант шъуашэхэр авторым къыщегъэлъагъох.