ЩIыпIэ псоми щыпсэу адыгэхэм я къалэнщ адыгэ хабзэр ящIэну икIи къызыхуэтыншэу ягъэзэщIэну. Лъэпкъым къыдэгъуэгурыкIуэ ди хабзэ гъуэзэджэхэр, хабзэ Iущхэр ди щIэблэм псэкIэ зыхащIэу икIи ягъэзащIэу къэгъэхъун хуейщ. Хабзэр фIымэ, абы щапхъи бзыпхъи трах. Ди адыгэ хабзэхэр апхуэдизкIэ фIыщи, абы щапхъи бзыпхъи техыпхъэщ. Ди лъэпкъ Iущыгъэхэр, Iэмал зэриIэкIэ, къытщIэхъуэ щIэблэм яхэпщэн, псэкIэ зыхегъэщIэн хуейщ. АбыкIэ дэIэпыкъуэгъу хъун хуейщ ди адыгэ псалъэжь шэрыуэхэр. «Хамэ ущие тхьэмахуэщ, хабзэ хьэху махуищщ», «ЩIэр къэхъунум щIэнэцIурэ жьы мэхъу, жьыр блэкIам щIэнакIэурэ мэлIэж» жыхуиIэхэм хуэдэхэм, нэгъуэщIхэми щIупIыкI хъунущ ди щIэблэр. «ЩIэблэ зимыIэр лъэпкъ хъуркъым».

ЕРЖЫБ Аслъэн