ЩыIэкIакIэу къанэсыгъэм адыгэ лэжьакIомэ ядунэееплъыкIэ зэпырегъазэ. Устэныкъо Къарбэч иобраз ащ ишыхьат. Къарбэч – адыгэ лъэпкъ шэным, адыгагъэм изехьакIу. Ар игъашIэм IофшIэным хэтыгъ, ыIэшъхьитIумэ къалэжьыгъэр ары имылъкур, ау анахь мылъкушхоу зэрихьэрэр иакъыл, изэхэшIыкI, щыIэныгъэ кIыхьэм къыхихыгъэ гулъытэр ары. ИщыIэныгъэ ыкIэм зыфэкIоным ежь зэсэгъэ-зыхэтыгъэ щыIакIэр укъуагъэ хъугъэ. Ежьым зи шIомыгъэшIэгъоныжьэу лIыжъ тIысыжьыгъэу щытми, етIани щыIэкIакIэм зыфещэ. ТхакIом зэритхырэр: «Къарбэч илъэсишъэм нэсыгъэу, ышъхьаци ыжакIи зэфэдэу, къэрабэм фэдэу фыжьыбзэу, жъы дэдагъ. Урыс пачъыхьэм адыгэ хэкур зызэрипхъуагъэм ибэлахьыр ынэгу кIэкIыгъагъ... Унэгъо Iофи дунэе Iофи зи зыпылъыжь щыIагъэп. Дунэе нэфынэу ынэмэ акIидзэрэри имыгопэжьы фэдэу, ынэбзыц кIыхьэхэмрэ кIырэу къекIыхыгъэ ынэпцэ IужъухэмрэкIэ кIизыкIыщтыгъэ» (I,137).