Бзылъфыгъэхэри цIэрыIо зэрэхъущтыгъэхэр ятеплъэрэ язекIокIэ дахэрэ язакъоп, ахэр етIани Iофым фэщагъэхэу, Iэпэ-Iасэу щытыгъэх, яIэшIэгъэ дахэхэмкIэ цIыфхэр агъэгушIоныр ахэмэ яшэныгъ. Джащ фэдэ литературнэ образхэм угу къагъэкIы лъэпкъым цIэрыIо щыхъугъэ бзылъфыгъэхэр. Повестэу «Шапсыгъэ пшъашъ» тхакIом къыхегъэщы Гулэз ишэнымэ ащыщэу дэныр зэрикIэсагъэр. «Гулэз чылэ пшъашъэмэ къахэщэу щытыгъ, етIани, пстэумэ анахьэу къызэрахэщэу ыцIэ зэрэIущтыгъэри – дэн-бзэн IэпэIэсагъэу хэлъыгъэр ары... шъуашэу Гулэз ыIапэ къычIэкIыгъэри, идэгъугъэкIи цIыфмэ ашIэжьэу, гъуащэщтыгъэп... ащ ыдыгъэ щыгъыныр зыщыгъымкIэ лIыгъэ цIыфыгъэ нэшэнэ шъыпкъэу щытыгъ...» [П,376].