Тхак1ом истиль къэзыш1ырэмэ ащыщ «внутренне монологыр», е адыгэмэ зэра1оу «ышъхьэ рыгущы1эжьыныр» . А ш1ык1эм анахь къогъум къолъ гупшысэри къыкъуиуигъэхын ылъэк1ыщт. Героим ыгук1э зэри1ожьырэр нэмык1эу дунаим зэри1ошъун щы1эп, ары пак1опышъ, ежьми ар зыш1уеушъэфыжьы. Рассказэу «Бысым к1алэр» моущтэу хэт: «Шъыпкъэ дэдэу, сыделэба сэ! А жъугъохэри къыздэхьащхынк1э сифэшъуашэу сэзек1оба! Хэт сыригъэзыгъ сэр - сэрэу псэхэхым сыфэк1онэу? Сыди сил1ыгъа сэ , сыди сишъхьак1у!» /Т.2.с.538/. Романэу «Шыу закъу» тштэмэ: Ерстэм ыгу зэбгъэжьэу, шъхьэк1о т1эк1у ыгу къыридзагъ: «Блэ зэуагъэр аркъэнми щэщтэ зэра1оу, щтагъохэр сынэмэ къапэш1ош1эу сыхъугъэмэ сш1эрэп!» /Т.2, с.19/.