Беркъукъу и къуэ Фэрэдж (1399 – 1412)
   Беркъукъум къуищ къыщIэнат: Фэрэдж, Абдул-Хьэзиз, Ибрэхьим. Дунейм зэрехыжу пащтыхь хасэр зэхуэсри, унафэ къызэдащтащ пащтыхь тахътэм Фэрэдж трагъэтIысхьэну. И ныбжьыр илъэси 10-рэ мазихрэ фIэкIа хъуатэкъыми, пащтыхь щIалэм и къалэнхэр дзэпщ Аитмэш и пщэ далъхьащ.
   Фэрэдж къыщалъхуам щыгъуэ и адэм цIэуэ фIищар «Бэлыхьыкъуэ»-щ, къыщалъхуа махуэм бэлыхь хэту ирихьэлIати. Хьэрыпхэм цIэр зэратхар «Бэлгъакъ»-щ. ИужькIэ, зыхэхуауэ щыта бэлыхьыр дахэу щызэфIэкIыжым, «Фэрэдж» фIищыжащ, хьэрыпыбзэкIэ «насып къэкIуэгъуэ» къикIыу.
   Фэрэдж и сабиигъуэм щегъэжьауэ къэмыланджэу, хахуэу щытами, егъэлеяуэ щхьэпст, балигъ хъууэ пащтыхь тахътэм щытетIысхьами апхуэдэт. Ефауэ зауэм Iухьэрт, жэщкIэ чэфу уэрамхэм къыщиджэдыхьырт, лъэхъуэщым иридзахэр къыщIригъэшырти, нэхъ зыхузэгуэпхэр къыхишурэ иукIырт, хьэщхьэрыIуагъэ якIэлъызэрихьэрт. Фэрэдж и хьэл мыхъумыщIэхэр къызыхэкIауэ тхыдэджхэм къалъытэр щIалэм и адэм и блыгущIэтхэр къыхуэфIу зэрыщымытаращ.
   Фэрэджрэ и адэмри зэгурыIуэртэкъым. И адэ Беркъукъум иригъэухуауэ щыта мэжджытыр икъутэнути, ирагъэкъутакъым, ауэ щIэлъыр щIихащ. Мэжджытыр щимыкъутэфым, и адэм и цIэри, и дамыгъэри мэжджыт блынхэм тещIыхьати, ахэр тригъэкIри, езым и цIэмрэ и дамыгъэмрэ тригъэуващ, мэжджытыр зыухуауэ щыта Жэмалудин иригъэукIащ.
   Къэбэрдей Аднан и къэхутэныгъэхэм хэтщ пащтыхь Фэрэдж и адэм и гъуэгум щIытемытам и щхьэусыгъуэр: «Фэрэдж и адэ Беркъукъу лъэпкъщIэкъут, и лъэпкъэгъухэр сыт щыгъуи япэ иригъэщырт, увыпIэ яритырт, ауэ езым и къуэ Фэрэдж апхуэдэтэкъым. И анэр (Хъонд Ширин) урым лъэпкъым къыхэкIати, и анэшхэр япэ иригъэщырт, абы щхьэкIи адыгэпщхэр хузэгуэпырти яукIынуи, ятхьэлэнуи хэтахэщ».
   Ар илъэсихрэ ныкъуэкIэ пащтыхьу тета нэужь, илъэсипщI фIэкIа зимыныбжь и къуэш Абдулхьэзиз пащтыхьыгъуэр IэщIалъхьащ, къэралыр дзэпщ Бейбарс зэрихьэн хуей хъуащ. Ауэ пщыхэр абыкIэ арэзытэкъыми, Абулхьэзизыр мазитIрэ махуипщIрэ фIэкIа темытауэ трагъэкIыжри, аргуэру Фэрэдж пащтыхь тахътэм трагъэтIысхьэжащ. Фэрэдж и етIуанэ пащтыхьыгъуэр илъэсихкIэ екIуэкIащ. А зэманым тета хъэлифатыр арэзытэкъым абыкIэ. «Пащтыхьу хьэрып щIыналъэм щыIэн хуейр муслъымэнщ, Мухьэмэд Бегъымбарым и щIэблэм щыщу щытыпхъэщ», – жаIэу псалъэмакъ къыщаIэтым, Фэрэдж ар идакъым. Дамаск быдапIэм тэтэрхэр димыгъэхьэу зауэу, къаубыдри яукIауэ щытащ. Фэрэдж езыгъэукIа хъалифыр пащтыхьу теувами, зэрытетар мазих къудейщ.
   Пащтыхь Фэрэдж и лъэхъэнэр щIагъуэу щымытауэ зытх щыIэщ, нэхъ хэзыщIыкIхэм и тэмэмыкIэр ятхыж. Сыт хуэдэу щытами, абы лъэкIащ тэтэр зэрыпхъуакIуэхэр Дамаск дихужын, Мысыр щIыналъэри абыхэм ящихъумащ, муслъымэн динри, щэнхабзэри, хьэрыпыбзэри, щIэныгъэри иригъэфIэкIуащ.
   Фэрэдж СулътIаныр шэрджэс пащтыхьхэм я нэхъ щэджащэу къалъытащ, зауэ IуэхухэмкIэ лIыхъужьт, ухуэныгъэ уардэхэр Каир куэду дригъэщIыхьащ. И лъэхъэнэм щIэныгъэлIхэмрэ тхакIуэ-усакIуэхэмрэ заужьащ.