Адыгей лъахэ.

ЩIыналъэ дахэу, Адыгей лъахэ!
Адыгэ псоми ди уардэщ.
ЕхъулIэныгъэхэр уи гъуазэу,
ЩIэблэ гъэсахэр къыпщIохъуэ.

Уи псы ежэххэр блэ лантIэу
Мэз щхъуантIэ дахэм къыщоIущащэ.
И куэдщи псы къелъэр Руфабго
Ар дунейпсом щыцIэрыIуэщ.

ЦIыхухэр гъэсахэщ, гу щабэщ,
Хабзэр яIыгъыу, намыс яхэлъщ.
Гум зигъэпсэхуу хуиту щобауэ -
Жэнэт щIыналъэщ, Адыгей хэку!

Уи лъэр щIигъэкIыу “Нальмэсыр” къофэ,
Егъэбзэрабзэ пшынэр Тлебзум,
Кърешыр Дзыбэм уэрэдхэр
УзыIэпашэу гур ягъэзу.

Къалэ нэхъыщхьэу Мейкъуапэ
Удз гъэгъа дахэхэр щыалэрэбгъущ,
ЕкIуу уэрэдыр къраш и фонтанхэм
Къофэр макъамэм дежьуу.

ШIыналъэ дахэу, Адыгей лъахэ!
Адыгэ псоми ди уардэщ.
ЕхъулIэныгъэхэр уи гъуазэу
ЩIэблэ гъэсахэр къыпщIохъуэ.