Ճիշտ ժամը երեքին ես Բեյքր֊ստրիտում էի, բայց Հոլմսը դեռևս չէր վերադարձել։ Տնտեսուհին հայտնեց, որ նա տնից դուրս է գնացել ժամը իննի սկզբին։ Նստեցի բուխարիկի մոտ, որոշելով սպասել նրան, որքան էլ հարկ լինի սպասելու։ Ես խորապես հետաքրքրված էի նրա հետաքննությամբ, չնայած դա չուներ տարօրինակ ու մռայլ գծեր, որոնք հատուկ էին իմ՝ մի այլ տեղում պատմած երկու ոճրագործություններին։ Սակայն այս դեպքի յուրօրինակ առանձնահատկությունները և այցելուի բարձր դիրքը գործին տալիս էին անսովոր բնույթ։ Եթե մինչև իսկ մի կողմից թողնելու լինենք հետաքննության բուն բովանդակությունը, որ կատարում էր իմ բարեկամը, ապա որքան հաջող ու վարպետությամբ նա իսկույն ընդգրկեց ողջ կացությունը և ինչպիսի խիստ, անհերքելի տրամաբանություն կար նրա եզրահանգումներում։ Ես իսկական բավականություն էի ստանում, հետևելով այն արագ, ճարպիկ հնարներին, որոնց օգնությամբ նա բացահայտում էր ամենախճճված գաղտնիքները։ Այնքան էի վարժվել Հոլմսի անպայման հաղթանակներին, որ անհաջողության հնարավորությունն իսկ մտքովս չէր անցնում։