A virtude de Suárez Casas consistiu en facer unha formulación teórica do citado programa case dez anos antes da súa posta en práctica definitiva. Nun momento no que a crise de exportación a Inglaterra concitaba as preocupacións de todos os arbitristas, el participa no debate aberto sobre a mellora gandeira cunha proposta, por primeira vez, adaptada ás necesidades da agricultura campesiña realmente existente en Galicia e afastada das veleidades de grande empresa agrícola que caracterizan á maioría dos enunciados dos seus coetáneos. Basicamente propón a urxente necesidade de reconstitución da raza do país, de acordo coas necesidades mixtas das explotacións (carne, leite e traballo), rexeitando así unha imposible especialización. Para realizar o cruzamento sinala entre outras a raza que ao cabo será utilizada, a suíza Simmenthal, de características morfotípicas semellantes ás razas comúns galegas e adaptada a un medio económico que garda certas similitudes co noso.