ఖరీదైనవి, మంచి చీరలు తియమన్నాను.సేల్స్ మాన్ అడిగాడు, ‘పెళ్లికా?’ అని.నేనేం చెప్తానో అని భయపడి ఉంటుంది, వెంటనే అమ్మ అంది, ‘అవును, మా అబ్బాయి పెళ్లి’.నవ్వొచ్చింది.రెండు మంచి చీరలు కొన్నాక, ‘ మీ దగ్గర ప్యూర్ వైట్ చీరలు ఉంటాయి’ కదా అన్నాను వాడితో.‘ఓ అంటే శోభనం కోసమా?’ అన్నాడు మొహమాటం లేకుండా.అవును అన్నట్టు తల ఊపాను.అమ్మ చేత్తో నన్ను పొడిచింది ‘ఆపు’ అన్నట్టు.ఒక్కొక్కటి తీస్తుంటే ‘ఇది బావుందా?’ అని అమ్మకి చూపించి అడగసాగాను.ఇంతలో ధగ ధగ మెరిసిపోయే చీర ఒకటి తీసాడు. తెలుపు మీద ఎర్రటి అంచు తో చాలా అందం గా ఉంది.‘అమ్మా ఇది నాకు నచ్చిందే’ అన్నాను చెవిలో.దాన్ని పట్టుకుని చూసి సిగ్గు పడింది. మాములుగా చీరలు చూసినట్టు మడత విప్పి కొంచెం మీద వేసుకుని చూసింది.‘మీకు చాల బావుంది మేడం’ అని వెంటనే నాలుక కరుచుకున్నాడు సేల్స్ మాన్.నేను చెవిలో అన్నాను ‘అవును. కొత్త పెళ్లి కూతురు లా ఉన్నావు. నిన్నిప్పుడే గట్టిగా కావలించుకోవాలని ఉంది’ అన్నాను.సిగ్గుపడుతూ లేచింది, ‘ఇక వెళ్దాం పద’ అని.