Mening sevimli mashg’ulotlarimdan yana biri, katta tezlik bilan yugurib borayotgan otning egaridan tutib goh u-goh bu tomoniga sakrab oyog’imni yerga tegizar-tegizmas yana egarga o’nglanib olishdan iborat edi. Bu mashg’ulot keyin-chalik janglarda yovning o’qlariga chap berish uchun asqotdi. To’g’ri, bunday chog’lari otim halok bo’lar, ammo o’zim omon va beshikast qolar edim.