Разрозненыя групы так званых "постзарубінецкіх" помнікаў з'яўляюцца галоўным чынам па-за межамі ранейшага арэала, да поўдня (сярэдні Паўднёвы Буг), поўначы (басейн Дзясны і Смаленшчына, аж да поўдня Пскоўскай вобласці) і ўсходу (левабярэжжа Дняпра) ад яго. Усе гэтыя групы хутка зліваюцца з мясцовай культурай, губляючы свае характэрныя рысы. Толькі на Валыні ва Ўкраіне постзарубінецкая культура працягвае існаваць яшчэ 2 стагоддзі ў выглядзе помнікаў зубрацкай групы, якая знікла пры з'яўленні ў тых месцах вельбарскай культуры, гэта значыць верагодна ў выніку прасоўвання готаў да Чорнага мора.