* Jam i sinqerte se nuk ekziston gezim me i madh ne jete, se ajo kur ia arrijme te fitojme mbi dobesite tona. Te gjithe e njohim gezimin e madh te fitores dhe dhimbjes e  humbjes. duket sikur njera perjashton tjetren. Megjithate, me shprese, dinjitet, pak cmenduri dhe besim ne veten tone, mund te bejme hapa te medha drejt realizimit te idealeve tona. Deshtimi me i madh eshte te mos tentojme. Shume prej nesh kane hequr dore, pikerisht atehere kur do te kishte mjaftuar dhe pak durim dhe me shume kembengulje per tia arritur qellimit. Shpesh, pikerisht kur duket se cdo gje po shkon drejt deshtimit, pikerisht atehere mberrin fitorja.    * Eshte mekat qe shpesh presim qe  vetmia te na mbyte perpara se te fillojme te kuptojme kompleksitetin nga na vjen. Nga ana tjeter, eshte e kuptueshme, meqenese qe ne femijeri na kane mesuar t'i shmangemi vetmise, si te qe nje sjellje antisociale. Jeta jone e femijerise pershkohet nga shume detyrime shoqerore dhe te programuara. Na nxisin te shkojme ne cirk, te marrim pjese ne skuadra, kurse etj. Kaq te shoqeruar jemi, saqe kur gjendemi vetem, ne momentet e lira, per shume nga ne eshte nje pervoje dermuese.    * Secili prej nesh  ka nevoje per nje bote te veten, te vecuar nga cdo gje, larg te tjereve, ku te mundemi te terhiqemi plotesisht dhe te refletkojme per te gjetur serisht kontaktin me shpirtin tone.    * Per te fituar mbi vetmine secili prej nesh duhet te marre pergjegjshmerine e shenjte qe te behet nje individ i kompletuar dhe, mbi te gjitha te vetevendose pa perfshire te tjeret ne kete proces.    *Frika jone do te behej me e perkulshme po te mesonim ta zgjeronim perkufizimin e familjes dhe te kuptojme se  te gjithe jemi ne te njejten anije. Kemi nevoje per njeri tjetrin. Duket se frika eshte semundja me e perhapur e shekullit xx. Ndoshta duke u bere me te afert, deri ne fund te ketij shekulli do te mesojme se nje interes i sinqerte per te tjeret mund te jete ilac.    * Jeta ne te vertet eshte e thjeshte. Jemi ne qe e bejme te komplikuar.    * Me ne fund mund te pranojme se grate jane te mencura, krijuese dhe te afta sa dhe burrat. U bindem tiu njohim atyre se dhe ato kane te drejte te  dalin, te japin kontributin sipas kapacitetit qe ato kane, qe deshirojne lirine e tyre, nuk kane pse te kufizohen e ndryshen.    * Edhe per burrat kane ndryshuar gjerat. Kane zbuluar me ne fund sa mire eshte te kene nje grua te afte, te sigurte dhe interesante qe te mbuloje paaftesine e tyre. Po zbulojne nje kenaqesi te re duke ndare plotesisht pergjegjesite ne detyrat shoqerore, ekonomike dhe psikologjike, ne shtepi dhe ne familje. Kane kuptuar per shembull, se duke ndare detyrat si burre e grua,  jane te lire per caste me prodhuese, te mbrekullueshme dhe personale.    *Te njohesh vetveten eshte nje pune qe meriton lavderim. Por nuk eshte e domosdoshme qe te siklterisesh per kete te gjithe dhe gjithcka. ..... Nuk ka humbje me te keqe per te gjithe ne, se nje jete qe nuk e jetojme... Por duhet te kemi parasysh, perpara se te nisemi "per te rifilluar jeten " se edhe filozofite e bukura te kerkimit te vetvetes na mesojne se kjo deshire ndricuese, mund te na vije dhe duke gatuar brume per buke,  duke kultivuar kopshtin apo duke degjuar nje pjese muzikore.. ( behet fjale per disa studiues qe braktisnin shpite e tyre.. te afermit dhe gjithcka .. per te kerkuar "vetveten dhe unin e tyre..")