— Тудым кид гыч кидыш колтылыныт, туржалт, лавыраҥ пытен. Журнал верчын Ильяковын чонжо йӱлен, тудым шуко автораным ыштынеже ыле. Возышо-влак, чынжымак, шукем миеныт, нигунам возыдымо-влак сераш тӱҥалыныт...»