Бисмиллаҳ, валҳамдулиллаҳ. Шариатда деярли барча амаллар вожиб бўлиш шартларида “оқиллик”, яъни ақли жойидалик санаб ўтилади. Бу нарса банда мукаллаф бўлиши учун ақли заиф бўлмаслиги кераклигини англатади. Али розияллоҳу анҳу Набий саллаллоҳу алайҳи ва салламдан ривоят қилади: “Уч(тоифа)дан – уйқудаги одам уйғонгунича, бола эҳтилом кўргунича, мажнун оқил бўлгунича, қалам кўтарилган” (Абу Довуд, Термизий, Насоий, Доримий, Ибн Можа, Аҳмад, Ибн Ҳиббон ва Ҳоким ривояти).