અને બસ ખતમ…! પળવારમાં નામશેષ, લગભગ બધું જ…! મારા વૈભવશાળી કમરાઓ, કિંમતી રાચરચીલું, મોંઘી જાજમ, ભવ્ય ઝુમ્મરો – બધું ભસ્મીભૂત થઈ ચૂક્યું હતું! બગીચોયે ખેદાન-મેદાન કરી ચૂક્યા હતાં જલ્લાદો. મારી ભવ્યતાને એક જ રાતમાં ધૂળધાણી કરી માત્ર કાટમાળ, રાખ અને નિસ્તેજ થઈ રહેલા અંગારાઓ જ બાકી રાખ્યા હતા. જો કે મારે માટે ખુશીની વાત એ હતી કે આવી પરિસ્થિતિમાં પણ માલિક મારી સાથે જ રહ્યો. પોતાના ઘર ‘જન્નત’ સાથે! અને એની પ્રેયસી પણ ખરી જ. નોકર-ચાકર, ડ્રાઈવર, રસોઈયા, માળી પોતાનો જીવ બચાવવા મને સળગતો મૂકીને ભાગી છૂટ્યાં હતાં.