Pe ese a fe' un rationabile obsequium, atto ch'o l'imprica l'adexon de l'inteletto e da voentæ a de veitæ no evidente da pe lô, ma fondæ in sciâ viaxitæ de Dê, nasce o problema, centrâ into pensceo crestian, do raporto tra fe' e raxon, ch'o l'è preliminâ a ogni speculaçion teologgica. Varri, storicamente e teoreticamente, i atezamenti front'a questo problema, ch'o se poze scin da-e primme generaçioin crestiañe. A poxiçion attoâ da Gexa catollica a se pœu scintetizâ co-e paole d'avertua de l'encicclica Fides et Ratio (1998) do Zane Paolo II: A fe' e a raxon son comme e doe ae co-e quæ o sprito uman o s’inarça verso a contemplaçion da veitæ. O l'è Dê a avei posto into cœu de l'ommo o dexideio de conosce a veitæ e, in definitiva, de conosce Lê perchè, conoscendolo e amandolo, o posse zonze ascì a-a piña veitæ sciu Lê mæximo.