څوک چي په زمکه ناست وي دهغه دلوېدلو وېره نه وي او خلګ مړسپی په ډبرو نه ولي، هغوی خو ځکه تاته کارېږي چي ستا مقام ورنه وچت دی، تاخوبه یا په ښو خويونوکي ، يا په پوهنه کي، يا په قلم او ادب کي، يا په شتمني کی، يا په مؤثریت او شُهرت کي يا په ځواک او واک کي له هغوی څخه میدان وړی وي . نو ته دهغوی په سترګو کي داسي يوګنهګار يې چي هغه وخت به دتوبه قبلېږي چي دا هرڅه له ځانه لېري کړې او يا دالله تعالی دا پېرزو شوي نعمتونه درنه واخېستل شي او يا ټول هغه خويونه له ځانه لېري کړې کوم چي ستا شخصیت ورباندي ښایسته دی او يا ته ورباندي ستايل کېږي. شاعر وايي :