ေခါင္းမာမႈႏွင့္ သည္းခံမႈျခားနားခ်က္ | Ethnic Nationalities' Voice: Struggling Voices for Justice
တုိင္းရင္းသားအသံ တရားမွ်တမွဳအတြက္တုိက္ပြဲဝင္အသံမ်ား	ေခါင္းမာမႈႏွင့္ သည္းခံမႈျခားနားခ်က္	October 18, 2008
တုိင္းရင္းသားအသံေခါင္းမာမႈႏွင့္ သည္းခံမႈျခားနားခ်က္ User Rating: / 0PoorBest ေဆာင္းပါး – သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္သတင္း Friday, 17 October 2008 11:13 သည္းခံျခင္း (သုိ႔) ခႏၱီတရားသည္ ေခါင္းေဆာင္ အႀကီးအကဲတုိ႔တြင္ ႐ွိရမည့္ က်င့္စဥ္တရပ္ ျဖစ္၏။ သည္းခံမႈ႐ွိေသာ ေခါင္းေဆာင္ကား တရားဓမၼ လက္ကုိင္ထားသူ ျဖစ္သည္။
ႏုိင္င့ံျပႆနာမ်ားကုိ ကုိင္တြယ္ေျဖ႐ွင္းႏုိင္ျခင္းမ႐ွိဘဲႏွင့္ အာဏာရာထူးတည္ၿမဲေရးအတြက္ စြဲလန္းဖက္တြယ္ရန္သာ ႀကဳိးစား ႀကံစည္ၾကသူမ်ားကုိမူ ခႏၱီတရား႐ွိသူထက္ အေရထူေခါင္းမာသူ မိစၥာ ဒိဌိအျဖစ္ သံသယ႐ွိရေပမည္။
သည္းခံျခင္း (သုိ႔) ခႏၱီတရားဆုိသည္မွာ မိမိ၏ပကတိ သဘာ ၀ စိတ္ေနစိတ္ထားကုိ ထိန္းသိမ္းႏုိင္သည့္အေန အထားျဖစ္၏။ မိမိ မလုိလားမႏွစ္သက္သည့္ အခ်င္းအရာအမႈကိစၥ၏ ထိပါး႐ုိက္ခတ္မႈကုိ မည္သုိ႔ပင္ခံစားရပါေစ၊ မလႈပ္မ႐ွားမလႊင့္မပါး၊ ခုိင္မာေလးနက္စြာရပ္ တည္ႏုိင္ျခင္းျဖစ္၏။
မိမိအေပၚေ၀ဖန္ေထာက္ျပမႈ၊ ဖိအားေပးတုိက္တြန္းမႈ၊ ထိပါး ဂယက္႐ုိက္ခတ္မႈအေပၚမခံမရပ္ႏုိင္ဘဲ ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် ႐ႉးတူး႐ွဲတဲ တုန္႔ ျပန္တတ္ျခင္းသည္ သည္းခံျခင္း၊ ခႏၱီတရားႏွင့္ လားလားမွ်မအပ္စပ္ မေလ်ာ္ညီ ဆန္႔က်င္ဖီလာ ျဖစ္၏။ ေခါင္းမာစြာ မာန္မာနေထာင္လႊား ျခင္းသာ ျဖစ္သည္။
ေခါင္းမာမႈဆုိသည္မွာအဘယ္နည္း။ အနက္အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆုိရ လွ်င္ – နားေထာင္နာယူျခင္း၊ လက္ခံစဥ္းစားျခင္း၊ လက္ကမ္းႀကိဆုိျခင္းအလ်ဥ္းမ႐ွိ၊ ထက္ျမက္လိမၼာမႈနတၳိျဖစ္၏။ ထုိ႔ထက္မက မတည္ၿငိမ္ ျခင္း၊ ကြ်တ္ဆတ္ျခင္း၊ အပူအေအးဓါတ္မခံစားႏုိင္ျခင္း၊ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႔မႈ မ႐ွိျခင္း၊ အေရထူျခင္း၊ မ်က္ႏွာေျပာင္တုိက္ျခင္း၊ ဟီရိၾသတပၸကင္း မဲ့ျခင္း စသည္မ်ားစုေ၀းေနေသာ ေနရာျဖစ္၏။ ေခါင္းမာမႈကုိ ေမာက္မာျခင္းဟုလည္း ေခၚဆုိႏုိင္သည္။ အေရထူ ေခါင္းမာျခင္းသည္ အက်င့္ပါစြဲၿမဲ ေသာ စ႐ုိက္ဆုိးျဖစ္သည္။
လွည္းေနေလွေအာင္း ျမင္းေဇာင္းမက်န္ တႏုိင္ငံလုံးျပည္သူ မ်ားအႏွစ္ ၂၀ ေက်ာ္ၾကာ ေအာ့ႏွလုံးနာ၊ ႐ြံ႐ွာမုန္းတီး နာက်ည္းစက္ ဆုပ္ေနသည္ကုိ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျခင္း၊ မသိက်ဳိးကြ်န္ျပဳျခင္းသည္ အေရထူမႈျဖစ္၏။ လယ္သမား၊ အလုပ္သမား လက္လုပ္လက္စား လူတန္းစားမေ႐ြး ေက်းလက္ၿမ႔ျပ၀န္ထမ္းေလာက ခပ္မ်ားမ်ားက ဒင္းတုိ႔အား မလုိလား ဖယ္႐ွားတြန္းလွန္ပစ္ရန္ ႀကံစည္ႀကိဳးပမ္းသည္ ကုိအၾကမ္းဖက္ႏွိပ္ကြပ္ျခင္းသည္ ေခါင္းမာမုိက္မဲမႈျဖစ္၏။
စစ္အာဏာ႐ွင္စနစ္ေျပာင္းလဲပစ္၊ စစ္အာဏာ႐ွင္ ယႏၱယားဖယ္႐ွားပစ္၊ ဒီမုိကေရစီတုိင္းျပည္သစ္ထူေထာင္၊ လူထု ဆႏၵအေကာင္ အထည္ေဖၚဟု ေႂကြးေၾကာ္ေတာင္းဆုိၾကသည္ကုိ မ်က္စိစုံမိွတ္ အခြင့္ အေရးပိတ္ပင္ေနျခင္းကား၊ ေသနတ္အားကုိး မင္းဆုိးမင္းညစ္တုိ႔၏က်င့္စဥ္ စ႐ုိက္ဉာဥ္ျဖစ္ေတာ့သည္။ ဒင္းတုိ႔၏ အေရထူေခါင္းမာမႈ၊ မုိက္တြင္း နက္မႈသည္ သည္းခံခြင့္လြတ္မႈ ခႏၱီတရားႏွင့္ လားလားမွ် မသက္ဆုိင္၊ ကုိယ္ခ်င္းစာမႈႏွင့္ အလ်ဥ္းမွ် အႀကဳံးမ၀င္၊ ေကာင္းကင္ႏွင့္ ေျမလႊာပမာ ဖီလာဆန္႔က်င္ျဖစ္ေတာ့သည္။
၁၉၈၈ စက္တင္ဘာ ၁၈ ရက္စစ္တပ္မွတတိယမၸိအာဏာသိမ္း ခဲ့ၿပီးေနာက္ပုိင္း ဆယ္စုႏွစ္ ၂ ခု ကာလအတြင္း ဗုိလ္သန္းေ႐ႊ စစ္အုပ္စု ဓါးမုိးအုပ္ခ်ဳပ္မႈကုိ အခ်ဳိ႕တပ္မေတာ္အရာ႐ွိမ်ား လက္သင့္မခံဘဲ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေစလုိ၏။ ဗုိလ္မႉးႀကီးေအးျမင့္၊ ဗုိလ္မႉးႀကီးစုိင္း၀င္းေက်ာ္ ၊ ဗုိလ္မႉးေဇာ္ထြန္း၊ ဗုိလ္မႉးေအာင္လင္းထြဋ္ စသည့္ တပ္မေတာ္အရာ ႐ွိ အနည္းစုက ကမၻာ့ဒီမုိကေရစီေရစီးေၾကာင္းႏွင့္အညီ အ႐ွိအတုိင္း အမွန္အတုိင္း ေတြးေခၚေမွ်ာ္ျမင္တတ္ၾက ေသာ္လည္း နအဖထိပ္သီး မ်ားႏွင့္ ဗမာစစ္တပ္အရာ႐ွိအခ်ဳိ႕မွာ သည္းခံမႈႏွင့္အေရထူေခါင္းမာမႈကုိ ခြဲျခားသိျမင္ တတ္ျခင္းမ႐ွိၾကေသးေပ။ အေၾကာင္းမွာ ၀မ္းဗုိက္အပါအ၀င္ ခႏၶာကုိယ္အစိတ္အပုိင္း အားလုံးအေပၚ ဦးေႏွာက္က ဦးေဆာင္ကြပ္ကဲရမည့္ အစား၊ ဒင္းတုိ႔၏ဦးေႏွာက္ကုိ ဒင္းတုိ႔၏၀မ္းဗုိက္ႏွင့္အိတ္ေထာင္(ပုိက္ဆံအိတ္) က ဦးေဆာင္ေစခုိင္းေနေသာ ေၾကာင့္ျဖစ္၏။ ဤသုိ႔ျဖင့္ သည္းခံခြင့္လႊတ္ျခင္း ကုိယ္ခ်င္းစာတတ္ျခင္းထက္ အေရထူေခါင္းမာျခင္းက ၎တုိ႔ အေတြး အျမင္အယူအဆအေပၚ လႊမ္းမုိးျခယ္လွယ္ ခ်ဳပ္ကုိင္ေနျခင္းျဖစ္သည္။
သည္းခံခြင့္လႊတ္ကုိယ္ခ်င္းစာမႈႏွင့္ အေရထူေခါင္းမာမႈ၊ ဤ သေဘာတရားႏွစ္ခုကုိ ဗုိလ္သန္းေ႐ႊစစ္အုပ္စု နားလည္ သေဘာေပါက္ မႈ မ႐ွိမခ်င္း၊စဥ္းစားေ၀ဖန္ခြဲျခမ္း စိတ္ျဖာတတ္မႈမ႐ွိမခ်င္း၊ ဗမာျပည္တြင္း ႏုိင္ငံေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ သည္လည္း ခက္ခဲ႐ွည္ၾကာ သံသရာ လည္ေနဦးမည္ဟု ျမင္ေယာင္မိပါေၾကာင္း။