— Ида лÿд, родем-таҥем-влак! Мый колымекемат тендам ом мондо. Туткар пагыт толын шуэш гын, шÿгар чоҥгашкем толза, волгыдо кумыл дене каласыза: «Кынел, патыр! Тушман мемнам сеҥынеже!» Мый тунамак тыланда полшаш лектам. Шинчен лийза: эн йöсö жап шумеке гына мыйым ÿжаш лиеш. А кердемым, умдемым пеленем пыштыза. Сар ожемат пеленемак тойыза.