د ښځو فعالیت ولې د هغوی خپل نه ګڼل کېږي؟ - BBC News پښتو\nایمل پسرلی کابل\nImage caption څو ځایه مې اورېدلي چې یو څوک وايي ما د پلانۍ لیکنه لیدلې چې پلاني ورته اصلاح کوله. که د چا لیکنه ایډیټ یا اصلاح شي دا په دې مانا نه ده چې خیال او فکر یې هم پنځولی او ټوله لیکنه یې ورته کړې ده.\nلا مې لیکنې نه وې چاپ شوې پلار مې د سپيدو مجله چلوله. څو لیکنې به د دوی خپلې وې. خو یوازې یوه به یې په خپل نامه خپروله نورې به یې په مستعار نوم وې. د یوې ګڼې کومه لیکنه یې په داسې مستعار نوم غوښته چې نوی وي. ما ورته وویل: زما په نامه یې کړه. خبره یې ومنله.\nد ایمل افغان په نامه لیکنه خپره شوه. د پېښور په وزیر باغ کې به ما له خپلو وروڼو او یو څو هوتخېلو سره فوټبال لوبه کوله. هغوی خبر وو چې زه لیکنې کوم او د سپيدې مجله یې هم لوسته. ښه مې یادېږي هغوی دغه لیکنه وستایله او ما ته یې شاباس راکړ.\nد بېلابېلو هېوادونو په مختلفو سیمو کې ښځې د کار کولو پر مهال\nد میندوارې محجبې مسلمانې رپ سندره\nما ته ویل شوي و چې مستعار نوم افشا نه کړم. خو دا شاباسی هم ښه نه راباندې لګېده. لکه غلا چې کوم. ورته ومې ویل دا زما لیکنه نه ده.\nتر دې خبرې وروسته چې مې خپلې لیکنې هم خپرې شوې اقلآ د فوټبال هغو څو ملګرو په ما باور نه کاوه چې ګواکې ما دې خپله لیکلې وي. تر ډېره، لږ تر لږه له ځان سره په دې جنجال اخته وم چې خلک به مې لیکنه ومني چې زما ده که نه. دغه اندېښنه دردونکې وه.\nځان ثابتول او په بیا بیا ثابتول تر لیکنې لا ګران و. وروسته وروسته مې عملاً ولیدل چې د ژوند په بېلا بېلو ډګرونو کې نجونې او ښځې له همدې حالته تل تېرېږي.\nیو کال مې د یوې نجلۍ مقاله ولوسته. ډېره ښه ليکل شوې وه. له یوه محترم لیکوال سره مې پرې خبرې وکړې. هغه راته وویل دا نجلۍ پېژنم دومره تومنه پکې نه وینم دا پلاني خان ورته لیکلې ده.\nوروسته وروسته مې د هغې اغلې نورې لیکنې او د هغه ښاغلي په نامه خپاره شوي مطالب سره پرتله کړل. پوه شوم چې تومنه ښاغلي نه لرله، اغلې پرې ډېره تکړه وه.\nد واده شوې شاعرې او د کیسه لیکوالې په باب مې له ښځو او سړو دواړو اورېدلي چې دا یې مېړه ورته لیکي. که وپوښتې دا مېړونه ولې په خپل نوم دومره ښه اثر نه خپروي، په مرموزه خندا به درته ووايي دا نو ته پرېږده.\nد ژورنالیزم په ډګر کې که یو زلمی وځلېږي ټول یې ستایو که یوه ځوانه خپل جوهر وښيي ډېر په دې پسې یوو چې دا کار څوک ورته کوي. که واده شوې وه طبعاً د مېړه کمال یې دی که نه وه حتماً د کوم خواخوږي برکت دی.\nImage caption که یوه نجلۍ لیکل کوي، شعر وايي یا په کوم دفتر کې کار کوي نو لکه له پل صراطه چې تېرېږي لومړی باید پلار قانع کړي، ورور باوري کړي، تره خوشاله کړي، که واده وي د مېړه اجازه ترلاسه کړي او د شلو نورو خبرې نا اورېدلې وګڼي.\nد سیاست په ډګر کې هم همداسې یوو. یوه سیاستواله وه څو خبرې یې وکړې له همدې خلکو مې واورېدل دا یې د مېړه خبرې دي. د یوې پېغلې په باب یې بیا ویل دا پلاني خان په غوږ کې ورکړي.\nولې دا فکر او دا ذهنیت شته؟\nکه مې د کمکیني تجربې ته ستون شم، نو هغه وخت ما دا انګېرله چې خلک مې ماشوم بولي، باور نه شي کولی چې زه دې څه ولیکلی شم او د مستعار نوم یوه بېلګه هم وه. خو ایا د نجونو او ښځو په تړاو هم دا خبره صدق کوي؟\nولې موږ ښځې مرګونې کیسې پټې ساتو؟\nڅو ځایه مې اورېدلي چې یو څوک وايي ما د پلانۍ لیکنه لیدلې چې پلاني ورته اصلاح کوله. که د چا لیکنه ایډیټ یا اصلاح شي دا په دې مانا نه ده چې خیال او فکر یې هم پنځولی او ټوله لیکنه یې ورته کړې ده.\nImage caption د نجونو او ښځو پر خلاقیت شک کوونکي لکه چې لنډيو ته نه ګوري\nځینې خلک استدلال کوي چې د نجونو لپاره ټولنیز شرایط دومره خراب دي او تعلیمي کچه یې دومره ټیټه ده چې د خلاقیت او ښه کار تمه ترې ناممکنه ده. دا منم چې دلته تر سړو ښځو ته شرایط سخت دي.\nکه یوه نجلۍ لیکل کوي، شعر وايي یا په کوم دفتر کې کار کوي نو لکه له پل صراطه چې تېرېږي لومړی باید پلار قانع کړي، ورور باوري کړي، تره خوشاله کړي، که واده وي د مېړه اجازه ترلاسه کړي او د شلو نورو خبرې نا اورېدلې وګڼي.\nزه "یوه تسلیم شوې ښځه"یم\nبیا باید محتاطه واوسي چې څه وايي او څه لیکي چې هسې نه له لیکنې یې بل ډول اخیستنه ونه شي. خو د دې ټولو خبرو په سر هم زموږ نجونو چې څه پنځولي لا هم د شک په سترګه ورته ګورو چې ګواکې بل چا ورته کړي دي.\nد نجونو او ښځو پر خلاقیت شک کوونکي لکه چې لنډيو ته نه ګوري. ډېر پښتانه دا مني چې پښتو لنډۍ د ښځو له خوا ویل شوي. نو چې ښځو ویلي دي ایا د لنډيو خلاقیت زموږ په بل کوم شعر کې شته؟\nImage caption د نجونو او ښځو پر خلاقیت شک کوونکي لکه چې لنډيو ته نه ګوري.\nله امیر کروړه تر اوسني شاعره کوم یوه د لنډيو په څېر فکر، تصویر او عاطفه تل په نوې بڼه پنځولې؟ ایا په لنډيو کې هم کوم سړي له ښځو سره مرسته کړې؟ یا شاید لنډۍ ځکه منو چې هلته یې د ویناوالې نوم نشته چې ورسره رخه وکړو او یا یې په چا پورې وتړو.\n۱۰۰ ښځې: غر هم د اوسېدو نه دی ښار هم دغسې دی\nزموږ د عالي ادب، لنډيو، پنځوونکې چې ښځې شوې نو باید ومنو چې زموږ د بریالي ادب تر شا د ښځو لاس دی. زموږ ښځې خلاقې دي او د خوشال بابا خبره:\nد عکسونو البوم د عکسونو البوم: ښځې په کار کې