Por la raŭm'ist'o'j Esperant'o solv'as neniu'n mond'a'n problem'o'n. Esperant'o posed'as valor'o'n en si mem, kiel ĉiu civiliz'a unu'o, ĉu grand'a kiel Rus'uj'o ĉu et'a kiel Esperanti'o. Ĝi est'as valor'o en si mem kaj postul'as de la ekster'a mond'o je la nom'o de larĝ'e kompren'it'a human'ism'o, en tio hom'ar'an'ism'o, si'a'n lok'o'n en nun'temp'a mond'o. Hom'o ne pov'as viv'i ekster soci'o, aŭ ( kio est'as pli evident'a post cert'a'j soci'ologi'a'j trov'aĵ'o'j ) li viv'as en kelk'a'j soci'o'j sam'temp'e. Ĉiu viv'as en iu makro'soci'o, ekzempl'e en ŝtat'o, sed sam'temp'e en si'a komun'um'o, en si'a etn'o, kiu'n li kun'kre'as, en iu diaspor'o ( ideologi'e li viv'as en la naci'o ).