Ode häi im Allgemäine käi Ändriim; es handlet sich drbii um langi Gedicht, wo in gliichmäässigi Stroofe gliideret si. En Ode cha e fests Metrum haa, si muess aber nit. Am hüfigste si d Odemääss alkäischi, sapphischi und asklepiadeischi Stroofe, wo jewiils us vier Värs bestöön. In dr dütsche Dichdig wird s asklepiadeische Maass am hüfigste verwändet. Sältener si die achilochische Stroofe, die hipponakteische Stroofe und Ode im Ionikus.