Аляксандр Мікалай Гараін — Вікіпедыя
7 снежня 1716 — 7 снежня 1735
23 снежня 1711 — 7 снежня 1716
30 сакавіка 1651(1651-03-30)
7 снежня 1735(1735-12-07) (84 гады)
Q63531240?
Алякса́ндр Мікала́й Гара́ін (30 сакавіка 1651, Лыскава — 7 снежня 1735) — рымска-каталіцкі дзеяч Вялікага Княства Літоўскага, біскуп смаленскі (1711—1716) і жамойцкі (з 1716).
Паходзіў з шляхецкага роду Гараінаў герба «Шранява». Меў брата Фларыяна Казіміра, падчашага ваўкавыскага. Пляменнікам Аляксандра Мікалая Гараіна быў берасцейскі ваявода Ян Антоні Гараін.
Святар з 9 красавіка 1678. Юыў кусташам і афіцыялам віленск, пробашчам геранёнскім. 15 верасня 1704 прызначаны біскупам-суфраганам беларускім Віленскай дыяцэзіі і тытулярным біскупам Тыберыі. З 23 снежня 1711 біскуп смаленскі, з 7 снежня 1716 жамойцкі.
У 1722 годзе, з'яўляючыся дзедзічам Альковіч, на свае сродкі пабудаваў там драўляны касцёл Нараджэння Найсвяцейшай Дзевы Марыі[1].
Пасля смерці ў 1733 караля Аўгуста II уступіў у канфлікт з камандаваннем расійскіх войскаў у Жамойці і выехаў у Прусію, Жамойкай дыяцэзіяй кіраваў праз свайго пляменніка Аляксандра Казіміра Гараіна.
Аўтар твора «Кніга святога Юзафа пра розныя брацтвы» (Вільня, 1734).
Памёр у Шылгалу ў Прусіі, пахаваны ў Ворнях.
↑ Аляксей Яроменка. Альковіцкі касцёл. Турызм. Вілейка.org. Праверана 1 лютага 2011.
Пазднякоў В. Гараін Аляксандр Мікалай // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. Т.3: Дадатак. А — Я / Рэдкал.: Т.У. Бялова (гал.рэд.) і інш.; Маст. З.Э. Герасімовіч. – Мн.: БелЭн, 2010. – 696 с.: іл. С. 161. ISBN 978-985-11-0487-7
Узята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Аляксандр_Мікалай_Гараін&oldid=3247534"
Род Гараінаў
Пахаваныя ў Варнеі
Апошняе змяненне старонкі адбылося 21:02, 22 лістапада 2018.