4. Lamun ana wong loma ing bumi | atas angên-angêne sampurna | sinungan bênêr tatane | saking murah tyasipun | nadyan dudu kang dènlomani | yêkti mèlu manpangat | saking bumi luhur | wong kumêt budine andhap | ya sanadyan duduwa kang dènkumêti | tan wande mèlu mada ||