" আজি দুপৰীয়া মোক সিহঁতে পুখুৰীলৈ লৈ গৈছে। গা ধুৱাবলৈ। কালি যে মোক ফাচি দিয়া হব। আজি দেহটো পৰিস্কাৰ কৰি প্রিষ্টৰ যৌন শুদ্ধিকৰণৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰা হব । মই গা ধুবলৈ খোজা নাছিলো। কিন্তু মোক গা ধুৱাবৰ বাবে দুজন বিশাল দেহৰ মহিলাক নিয়োগ কৰিছে। সিহতৰ সৈতে যুঁজিবলৈ মোৰ দেহত অবশিষ্ট শক্তি নাই। বাধ্য হৈ নিৰ্বোধ ছোৱালীৰ দৰে মই গা ধুবলৈ ধৰিলো। সিহতে মোৰ দেহটো পুঙ্খানুপুঙ্খ ভাবে পৰিস্কাৰ কৰি দিলে। মোৰ স্তন যোনি নিতম্বত সকলোতকৈ বেছি মনযোগ দি পৰিস্কাৰ কৰিলে । বুজিলো সিহত প্রফেশ্বনেল। সিহঁতৰ কামেই হল মৃত্যুদণ্ড প্রাপ্ত ছোৱালীৰ দেহক প্রিষ্টৰ বিকৃত কামনা পুৰণৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰা । সিহঁতৰ একনিষ্ঠ পৰিশ্ৰমত মোৰ জীর্ণ দেহটো অলপ হলেও আকর্ষণীয় হৈ উঠিল । কিন্তু কপালত আঙঠিৰ পোৰা দাগটো থাকিয়েই গল । ইমান সহজে যাব যে তাৰ আশা নাই। সৰু এটি আঙুঠি কিন্তু ক্ষতটোৱে কপালখন পুৰি পেলাইছে। গোটেই মুৰটো ঝিমঝিম কৰিছে । মাজে মাজে মুৰটো তুলিবলৈ প্ৰচণ্ড কষ্ট হৈছে মোৰ। অসম্ভব ভাৰী হৈ গৈছে যেন। গোটেই দিনটো মই শুইয়েই কটালো । কিন্তু এনে লাগিছে মই গীৰ্জাত নহয় নৰকৰ তপ্ত অগ্নি পিন্ডত বহি আছো । অনুভব কৰিলো নৰকৰ কীট এই মানুহবোৰে এই পবিত্র গীর্জাকো নৰকত পৰিণত কৰিছে । সৰুতে যেতিয়া মই এই গীর্জাত শিক্ষা লৈছিলো তেতিয়া আমিবোৰক কোৱা হৈছিল , " ঈশ্বৰ এই গীর্জাৰ পুজা বেদীৰ ওপৰত স্থাপিত ক্রুচত বিদ্ধ হৈ আছে। যোৱা , তেওঁক ফুল অৰ্পণ কৰি সম্মান জনোৱা।" কিন্তু আজি বুজিলো ঈশ্বৰ কেতিয়াওঁ গীর্জাত নাথাকে । গির্জাত প্রিষ্টৰ দৰে বহুতো ছদ্মবেশী নৰকৰ কীটবোৰ বাস কৰে। আৰু ঈশ্বৰ থাকে বিশ্বাসীসকলৰ হৃদয়ৰ মনিকোঠাত চিৰভাস্কৰ হৈ ।"