N'àuta lession ëd notomìa    Iv arcòrde 'd lòn ch'i l'avìo parlà lession fà?  A l'é amportant ch'i sapie i nòm ëd le part dël còrp an piemontèis. Na bela partìa 'd nòm i l'eve già amprendula: àora av manca mach pi 'd conòss-ne dontrè d'àuti. Donca: i seve lòn ch'a l'é 'l còl e 'dcò lòn ch'a l'é  'l cupiss; sota a-i é da na part ël cassiòt e da l'àutra la schin-a. Al sènter ëd lë stòmi a-i é l'amburì;  le gambe as plego a la mira  dlë snoj (o gënoj).  Ij dìj dël pe a l'han nen ëd nòm, gavà dël dilon e dël dilin. Antrames j'òrgo intern, i l'oma 'l cheur, ël sërvel, ël fìdich (ch'a l'é col ëd j'òmo, ch'as peul nen confond-se con la fricassà, cola dle bes-ce)  e via fòrt. Ël rastel dla schin-a as peul ëdcò ciamesse filon dla schin-a: "spin-a dorsal", coma ch'a dis caidun, a fiàira l'italian. Fé d'atension: se al ristorant i ciame un piat ëd fìdich (e nen ëd fricassà) av pijo pr'un canìbal. Pijeve varda!