1དེ་རྗེས་མོ་ཤེ་དང་ཨ་རོན་ཨི་ཇིབ་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་མདུན་དུ་ཕྱིན་ནས་ཁོང་ལ། ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་དཀོན་མཆོག་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁྱོད་ལ་གསུངས་པ། ངའི་མི་སྡེས་འབྲོག་སྟོང་ནང་དུ་ང་ལ་དགའ་སྟོན་ཞིག་བཤམས་ཕྱིར་དེ་དག་འགྲོར་ཆུགས་ཤིག་ཅེས་བཀའ་གནང་ཡོད་ཅེས་སྨྲས་སོ།
2རྒྱལ་པོས། གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་དེ་སུ་ཡིན་ནམ། དེའི་སྐད་ཆ་ཉན་ནས་ངས་ཨིསི་རཱཨེལ་པ་ཚོ་ལ་ག་རེའི་དོན་དུ་འགྲོར་བཅུག་དགོས། ངས་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་དེ་ཤེས་ཀྱི་མེད། ངས་ཨིསི་རཱཨེལ་པ་རྣམས་འགྲོར་བཅུག་གི་མིན་ཞེས་སྨྲས་སོ།
3དེ་ཚོས་སྨྲས་པ། ཨིབ་རི་པའི་དཀོན་མཆོག་དེས་ང་ཚོར་མངོན་པར་གནང་བྱུང་། ང་ཚོས་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ང་ཚོའི་དཀོན་མཆོག་ལ་དམར་མཆོད་འབུལ་ཕྱིར་ཉིན་གསུམ་གྱི་ལམ་དུ་འབྲོག་སྟོང་ནང་དུ་ང་ཚོ་གཏོང་བ་གནང་རོགས་གནང་། དེ་མིན་ཁོང་གིས་ང་ཚོར་ནད་ཡམས་སམ་དམག་གི་སྒོ་ནས་ཚར་བཅད་པར་འགྱུར་རོ།
4རྒྱལ་པོས། མོ་ཤེ་དང་ཨ་རོན་ལ་སྨྲས་པ། མི་མང་ལ་ལས་ཀ་བྱེད་མི་བཅུག་པ་དེ་གང་ཡིན་ནམ། བྲན་གཡོག་དང་བྲན་མོ་ཚོ་ལ་ལས་བྱེད་དུ་གཏོང་ཞིག
5ད་ལྟ་ལུང་པའི་ནང་ཁྱོད་ཚོའི་ཁ་གྲངས་ནི་ཨི་ཇིབ་པ་ལས་མང་དུ་ཕྱིན་ཡོད་པས། དེའི་ཁར་ཁྱོད་ཚོས་དེ་དག་ལ་ངལ་རྩོལ་བྱེད་མ་བཅུག་པར་བཀག་འདོད་དམ།
6ཉིན་དེ་རང་ལ་རྒྱལ་པོས་ཨི་ཇིབ་པ་བྲན་གཡོག་གི་མགོ་དཔོན་རྣམས་དང་ཨིསི་རཱཨེལ་པ་ལས་དཔོན་རྣམས་ལ་བཀའ་གནང་བ།
7ཁྱོད་ཚོས་ད་བར་སྟེར་བཞིན་པའི་ས་བག་བཟོ་བྱེད་ཀྱི་སོག་མ་དེ་དག་ཕྱིན་ཆད་མ་སྟེར་ཞིག དེ་ཚོས་སོ་སོས་འཚོལ་ནས་སོག་མ་འཁྱེར་ཡོང་དགོས་སོ།
8འོན་ཀྱང་དེ་སྔ་ཁོ་ཚོས་ས་བག་མང་ཉུང་ག་ཚོད་བཟོ་གི་ཡོད་པ་ད་ལྟའང་མ་ཉུང་དེ་ཙམ་རང་བཟོ་ཆུག་ཅིག གང་ལ་ཟེར་ན། དེ་ཚོས་ལས་ཀ་མ་སྒྱིད་པར་སྐད་འདོན་ཏེ་ང་ཚོའི་དཀོན་མཆོག་ལ་དམར་མཆོད་འབུལ་ཕྱིར་འགྲོར་བཅུག་རོགས་གནང་ཞེས་ཟེར་བའི་ཕྱིར་རོ།
9མི་རྣམས་ཀྱིས་སྐད་ཆ་རྗུན་མར་དོ་སྣང་མ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཚོར་ངལ་རྩོལ་ལྗིད་པོ་བཀལ་དགོས་ཅེས་བཀའ་གནང་ངོ་།
10དེ་ནས་མི་མང་གི་མགོ་དཔོན་དང་ལས་བྱེད་པའི་འགོ་པ་རྣམས་ཕྱིན་ནས་ཨིསི་རཱཨེལ་པ་ཚོ་ལ་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོས་ད་ནས་བཟུང་ཁྱོད་ཚོར་སོག་མ་གནང་གི་མིན་ཞེས་གསུངས་ཡོད།
11དེ་བས་ན་ཁྱོད་ཚོ་རང་ཉིད་ཕྱིན་ཏེ་ས་ཕྱོགས་གང་ནས་ཡིན་རུང་སོག་མ་སྒྲུབ་ཐབས་བྱོས་ཤིག འོན་ཀྱང་ས་བག་གི་ཚད་མང་ཉུང་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་ཆག་ཡང་བྱེད་མི་ཆོག་ཅེས་སྨྲས་སོ།
12དེ་ནས་མི་དམངས་རྣམས་སོག་མ་འཚོལ་ཕྱིར་ཨི་ཇིབ་ཀུན་ཏུ་ཕྱིན་ནོ།
13མགོ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཚོར་བཙན་དབང་བྱེད་ཏེ་སྔར་སོག་མ་འབྱོར་དུས་ཁྱོད་ཚོས་ལས་ཀ་མང་ཉུང་ག་ཚོད་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་ད་ལྟའང་བྱས་ཏེ་སོ་སོའི་ཉིན་རེའི་ལས་ཚད་དེ་སྒྲུབ་པར་བྱོས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་སོ།
14དེ་ནས་ལས་བལྟག་སྤྱད་བྱེད་པའི་བསྐོ་བཞག་བྱས་པའི་ཨིསི་རཱཨེལ་པའི་ལས་དཔོན་རྣམས་ལ་ཨི་ཇིབ་པའི་བྲན་གཡོག་གི་མགོ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་བརྡུང་ནས་དེ་དག་ལ། ཁྱོད་ཚོས་སྔར་བཞིན་ས་བག་མ་བཟོས་པར་དེ་གང་ཡིན་ནམ་ཞེས་སྨྲས་པས།
15ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་མགོ་དཔོན་རྣམས་རྒྱལ་པོའི་མདུན་དུ་ཕྱིན་ནས་ཞུས་པ། ཀྱེ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ། ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ཚོའི་ཐོག་ཏུ་བཀའ་བཙན་པོ་འདི་འདྲ་ཅི་ལ་གནང་བཞིན་ཡོད་དམ།
16ང་ཚོར་སོག་མ་ཅིའང་མ་གནང་བའི་ཁར། ས་བག་བཟོ་དགོས་ཅེས་ཟེར་བ་དང་། ང་ཚོར་ཉེས་བརྡུང་བྱས་པའི་ནག་ཉེས་ནི་སྐུ་ཉིད་ཀྱི་ཞབས་ཕྱི་ཚོའི་ཁར་ཡོད་ཅེས་ཞུ་བ་ཕུལ་ཀྱང་།
17རྒྱལ་པོས་དེ་དག་ལ། ཁྱོད་ཚོ་ནི་ལེ་ལོ་ཅན་ཡིན་པས་ལས་མ་སྒྱིད་པར། ང་ཚོ་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ལ་དམར་མཆོད་འབུལ་ཕྱིར་འགྲོར་བཅུག་རོགས་གནང་ཞེས་ཟེར་སྨྲས་སོ།
18ཁྱོད་ཚོ་ལས་ཀར་སོང་ཞིག། ཁྱོད་ཚོར་སོག་མ་ཡང་སྟེར་མི་ཡོང་། འོན་ཀྱང་ཁྱོད་ཚོས་ཉིན་རེར་བཟོ་དགོས་པའི་ས་བག་གི་ཁ་གྲངས་དེ་ཚང་བར་བྱེད་དགོས་ཅེས་བཀའ་གནང་ངོ་།
19ཉིན་རེར་བཟོ་དགོས་པའི་ས་བག་གི་གྲངས་ཆད་དེ་ལས་ཆག་ཡང་ཅི་ཡང་མེད་པའི་བཀའ་དེ་ཐོས་ནས། ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་འགོ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ལ་ད་ང་ཚོ་དཀའ་ངལ་དྲག་པོ་ཞིག་གི་ནང་དུ་ཚུད་བཞག་ཅེས་ཧ་གོའོ།
20དེ་ནས་ཁོ་ཚོ་རྒྱལ་པོའི་རྩར་ནས་ཕྱིར་ཐོན་པ་དང་། ལམ་དུ་ཁོ་ཚོ་ལ་སྒུག་ནས་བསྡད་ཡོད་པའི་མོ་ཤེ་དང་ཨ་རོན་འཕྲད་དོ།
21དེ་ཚོས་ཨ་རོན་དང་མོ་ཤེ་ལ། ཁྱོད་ཚོའིརྐྱེན་གྱིས་རྒྱལ་པོ་དང་དེའི་འཁོར་གཡོག་ཚོས་ང་ཚོར་སྡང་དགྲ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་པ་དེ་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་གཟིགས་ཡོད་པས། ཁོང་གིས་ཁྱོད་ཚོར་ཁྲིམས་གཅོད་གནང་བར་ཤོག ཁྱོད་ཚོས་དེ་ཚོ་ལ་ངེད་རྣམས་བསད་བའི་ཁ་འདྲི་ཞིག་སྤྲད་ཡོད་ཅེས་སྨྲས་སོ༎
22དེ་ནས་མོ་ཤེས་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གི་ཕྱོགས་སུ་ཁ་སྒྱུར་ནས་ཡང་སྐྱར་ཁོང་ལ། ཀྱེ་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ཁྱེད་ཀྱིས་རང་གི་མི་འབངས་འདི་ལ་དཀའ་སྡུག་དྲག་པོ་འདི་འདྲ་ག་རེའི་དོན་ལ་གནང་བ་ཡིན་ནམ། ཁྱེད་ཀྱི་ང་ལ་ཅི་ཕྱིར་གཏོང་གནང་བ་ཡིན་ནམ།
23ངས་ཁྱེད་ཀྱི་མཚན་གྱི་ངང་ནས་རྒྱལ་པོར་སྐད་ཆ་བཤད་པའི་ཉིན་མོ་ནས་བཟུང་། རྒྱལ་པོས་མི་དམངས་ལ་སྡུག་རྩུབ་ཆེ་རུ་བཏང་ཡོད། འོན་ཀྱང་ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་ཚོར་སྐྱབས་པའི་ཆེད་དུ་གང་ཡང་གནང་མ་སོང་ཞེས་ཞུས་སོ༎
Exodus 5
1 Afterward Moses and Aaron went and said to Pharaoh, “Thus says the Lord, the God of Israel, ‘Let my people go, that they may hold a feast to me in the wilderness.’” 2 But Pharaoh said, “Who is the Lord, that I should obey his voice and let Israel go? I do not know the Lord, and moreover, I will not let Israel go.” 3 Then they said, “The God of the Hebrews has met with us. Please let us go a three days’ journey into the wilderness that we may sacrifice to the Lord our God, lest he fall upon us with pestilence or with the sword.” 4 But the king of Egypt said to them, “Moses and Aaron, why do you take the people away from their work? Get back to your burdens.” 5 And Pharaoh said, “Behold, the people of the land are now many, and you make them rest from their burdens!” 6 The same day Pharaoh commanded the taskmasters of the people and their foremen, 7 “You shall no longer give the people straw to make bricks, as in the past; let them go and gather straw for themselves. 8 But the number of bricks that they made in the past you shall impose on them, you shall by no means reduce it, for they are idle. Therefore they cry, ‘Let us go and offer sacrifice to our God.’ 9 Let heavier work be laid on the men that they may labor at it and pay no regard to lying words.”
10 So the taskmasters and the foremen of the people went out and said to the people, “Thus says Pharaoh, ‘I will not give you straw. 11 Go and get your straw yourselves wherever you can find it, but your work will not be reduced in the least.’” 12 So the people were scattered throughout all the land of Egypt to gather stubble for straw. 13 The taskmasters were urgent, saying, “Complete your work, your daily task each day, as when there was straw.” 14 And the foremen of the people of Israel, whom Pharaoh’s taskmasters had set over them, were beaten and were asked, “Why have you not done all your task of making bricks today and yesterday, as in the past?”
15 Then the foremen of the people of Israel came and cried to Pharaoh, “Why do you treat your servants like this? 16 No straw is given to your servants, yet they say to us, ‘Make bricks!’ And behold, your servants are beaten; but the fault is in your own people.” 17 But he said, “You are idle, you are idle; that is why you say, ‘Let us go and sacrifice to the Lord.’ 18 Go now and work. No straw will be given you, but you must still deliver the same number of bricks.” 19 The foremen of the people of Israel saw that they were in trouble when they said, “You shall by no means reduce your number of bricks, your daily task each day.” 20 They met Moses and Aaron, who were waiting for them, as they came out from Pharaoh; 21 and they said to them, “The Lord look on you and judge, because you have made us stink in the sight of Pharaoh and his servants, and have put a sword in their hand to kill us.”
22 Then Moses turned to the Lord and said, “O Lord, why have you done evil to this people? Why did you ever send me? 23 For since I came to Pharaoh to speak in your name, he has done evil to this people, and you have not delivered your people at all.”