ຂ້ອຍນັ່ງຂ້າງຕຽງຄົນເຈັບ ນັ່ງເບິ່ງ ໃບໜ້າທີ່ຫ່ຽວຍານ ຈັບມືທີ່ແຫ້ງກະດ້າງຍ້ອນ ວຽກຫຼາຍ, ແມ່ຂ້ອຍເອງ ແມ່ທີ່ມີການສຶກສາໜ້ອຍ ແຕ່ລ້ຽງຂ້ອຍໃຫ້ເປັນປັນຍາຊົນ ແມ່ນອນຢຽດກະດູກສັນຫຼັງຂອງແມ່ເຄື່ອນເພາະໂດດຮັບລູກຂ້ອຍທີ່ກໍາລັງຈະລົ້ມ. ລູກຂ້ອຍບໍ່ເປັນຫຍັງ ແຕ່ແມ່ຂ້ອຍນອນໂຮງໝໍ.