Аммиан Марселлин фалсафаи антиқӣ дар сатҳи хеле баланд гузошта ва худ асарҳои мактабҳои гуногуни фалсафи афлотунчиён ва афлотунчиёни нав, инчунин, Арасту,Гераклити Эфесӣ.Демокрит()-ро хеле хуб медонист. Ӯ бо ҳастаӣ (атомистика) шинос буд; ӯ дар бораи шуғл варзидан ба натурфалсафа ва илмҳои табиӣ бо хурсандӣ ва таърифу баҳогузорӣ мекунад. Вале дар бораи Аммиан Марселлин бо дарду алам дар бораи таназзули илми антиқа дар замони худ ҳарф мезанад. Одамони ашроф “аз илм чун аз заҳр” метарсанд. Ба ҷои шуғл варзидан ба илм донистани халқ онҳо бо тамоми ҳастиашон ба мусобиқаҳои асптозӣ машғул мешаванд; имову ишоранамо, масхарабозон, раққосаҳои танфурӯш дар назди мардум хеле машҳур мебошанд –дари китобхонаҳо чун тобут абадӣ баста шудаанд. Аммиан Марселлин бар зидди таъқиботи илм ва фалсафаи бутпарастӣ мехезад, ки баъд аз шикасти ислоҳоти Юлиани Мартад (Отступник) аз нав оғоз ёфта буд, ҳукеуматро барои мурофиаҳои намоишкоронае, ки дар онҳо файласуфони бутпарастро бо гуноҳномаҳои бофтаи дуруғин барои ҷодую афсунгарӣ муттаҳам мекарданд, маҳкум мекунад. Таърихшинос марги олимони бутпараст – махсусан файласуфон Пасифил ва Симонидро, ки сабабгори он золимони ба хашмомада сурат гирифта буд, оби дида мерезад; онҳо маргро ҷавонмардона қабул карда, ҳатто дар зери шиканҷаи сахттарин ҳам нахостанд одамони дигари бегуноҳро тӯҳмат кунанд ва руҳи ниҳоят мустаҳками худро ифода намуданд. Аммиан Марселлин вандализми ҷаллодонро, ки мувофиқи амри император Валента дастнависҳо ва китобҳои пурқиммати муаллифони антиқиро, ки аз хонаҳои бутпарастони маҳкумшуда кашида гирифта буданд, фош мекунад.