Las fòrmas ancianas son Lonicus, en 986, de Loneges, au sègle XI, de Lonicis, vèrs 1200, Loregues, en 1478 . Lei Féniés, coma Dauzat e Rostaing, explican lo nom per un nom gallic d'òme, Lonus e lo sufixe -icum / -icus , Xavier Delamarre per Lonicon o Lonicā, la proprietat de Lonicos. Delamarre resèrva donc la possibilitat que lo nom siá Lòrgas, mas las fòrmas ancianas fan puslèu supausar Lòrgues. Se ne'n cresèm Mistral, lo nom modèrne seriá majoritàriament Lòrgas.