Gno - Wikipèdia\nGno blau (Connochaetes taurinus)\nLos gnos son las doas espècias de bovids del genre Connochaetes.\nSon erbivòrs e vivon en tropèl en Africa. Son de mamifèrs onglats. Se trapan en Africa del Sud, al Kenya e en Tanzania. Ils son avegada considerats coma d’antilòps.\n3 Abituds de vida\nlo Gno blau (Connochaetes taurinus, Burchell, 1823) lo mai espandit, dins la mai granda partida de l'Africa, levat al Cap ;\nlo Gno negre (Connochaetes gnou, Zimmermann, 1780) o en Africa del Sud solament).\nGno negre (Connochaetes gnou)\nLas talhas e los peses mencionats correspondon a las doas espècias de gnos.\nNautor al garròt: 98 a 147 cm\nLongor del còrs: 150 a 240 cm\nLongor de la coa: 70 a 100 cm\nPes dels mascles: 130 a 270 kg\nPes de las femèlas: 110 a 220 kg\nGestacion: 8 mois\nNombre de jove per portada: 1\nLongevitat: 15-20 ans dins la natura e find a 40 ans en captivitat.\nVelocitat de córrer: 40 km/h sus de longas distàncias, los gnos blaus pòdon aténher 65 km/h en mejana e 80 km/h en putas maximalas sus de cortas distàncias.\nAbituds de vida[modificar | modificar la font]\nLos gnos son puslèu sedentaris, levat en carestiá de manjar. Realizan alara demigrations sasoniaras grandas. Pendent aqueste viatge, de zèbres, gazèlas e elands los acompanhan, formant d’amassadas de mai de dos milions de caps.\nLos pichons naisson mai sovent en febrièr. Venon alara una presa aisida pels predators, quitament se son capables de córrer sonque tres minutas après lor naissença, un còp levats del placenta.\nPer seduire las femèlas, los gnos fan de graulaments, e se baton entre eles. Quand un mascle es fòrça dominant, pòt prene fins a cent cinquanta femèlas.\nLa carn de gnou es fòrça agradada del autoctòns per lor tendor e leugieretat. Las banas son a vegadas utilizadas per l’escultura o per lor qualitat (çò dich) afrodisiaca.\nLos gnos son la presa dels leon, de las ienas, dels licaons e dels leopards. Los guepards caçan los joves fins a 6 meses. Los gnos en migracion s’amassan per passar los cors d'aiga, e son alara una caça de tria per las espècias en concurréncia. Al passar las aigas, fòrça gnos son victimas dels crocodils.\nLos animals malauts, joves, nafrats, d’edat o una femèla al tèrme de sa gestacion son mai vulnerables. Los gnos en bonas condicions fisicas, mai vigorosas son fòrça rapids a la corsa, agils e se defendon fòrça plan e atacan, de crénher quand fan de cargas de grop. Lo gno es plan irritat e protector de natura.\nLo gno sembla a l’encòp a un antilòp amb sas grandas patas primas, al caval per sa corpuléncia, sa crinièra e sa coa e al taure amb sa tèsta, sas banas e sa caraga imprevisibla e brutala quand se sentís menaçat.\nGaleriá[modificar | modificar la font]\nGnos de barba blanca al zoo de Leipzig\nGno de barba blanca, en Africa de l'Èst.\nLo gno blau s’encontra en Africa de l'Èst mas tanben en Africa del Sud.\nGno de barba blanca en Tanzania\nLo gno es un romegaire erbivòr, se noirís de diferentas plantas erbacèas.\nGno dins lo Pargue nacional Kruger en Africa del Sud\nGno mascle que passa a l'ataca\nLa granda migracion dels gnos, e autres erbivòrs se debana dos còps per an, entre lo Kenya e la Tanzania en Africa de l'Èst. Pendent lo viatge, devon far fàcia a fòrça perilhs, (rius, crocodils, leons...)\nGno blau al pargue d'Etosha en Namibia\nGno blau sus la plana africana del Zoo de Beauval\nGno e zèbres\nLo pichon gno a una pèl fauva clar e sa fàcia e aurelhas son negras.\nGno dins lo cratèri du Ngorongoro (Tanzania)\n(en) Référence Mammal Species of the World (version 3, 2005) : Connochaetes Lichtenstein, 1812\n(fr) Référence Catalogue of Life : Connochaetes\nReferéncia Fossilworks Paleobiology Database : Connochaetes (Lichtenstein 1812) (en)\n(fr+en) Référence ITIS : Connochaetes Lichtenstein, 1812 (+ version anglaise )\nReferéncia Animal Diversity Web : Connochaetes (en)\n(en) Référence NCBI : Connochaetes\n(en) Référence UICN : taxon Connochaetes\n(en) Wildebeest images\nLa grande migration des gnous, photos et textes\n(en) Gnu's World: Serengeti Wildebeest Ecology and Life History, Richard D. Estes, University of California Press, Berkeley, 2014, 368 pages\n↑ http://zoolabarben.com/animal/gnou-bleu Gnou Bleu\n↑ Photos d'un gnou victime de crocodiles, Kenya, juillet 2010\nRecuperada de « https://oc.wikipedia.org/w/index.php?title=Gno&oldid=2279888 »