جيڪڏهن اوهان سمجهو ٿا ته ٿر ۾ واقعي ڪوئلو آهي، آئون واقعي انهيءَ ڪري لکان ٿو ته تقريبن مان پنهنجي پيدائش کان وٺي ٻڌان ٿو ته سنڌ جي علائقي ٿر ۾ ايترو ڪوئلو آهي جو بس ست پيڙهيون نه کٽائين! ته پوءِ ٺاهيو پنهنجي بجلي؟ ڪنهن جهليو آهي؟ پر ائين ڪٿي ٿيندو. سڄي سنڌ جي گهرج جيتري بجلي ته ڏهرڪي ويجهو لبرٽي پاور پلانٽ ۾ ٺهي ٿي. ٿورو انهن کي ته لوڏي ڏسو، ساڳئي ئي علائقي ۾ اهڙيون ڪالونيون آهن، جتي هڪ منٽ بجلي ڪونه ٿي وڃي! ڀت جي ٻي پار ماڻهو لالٽين تي پيا گذارو ڪن. ٿيڻ ڇا گهرجي؟ هن لٽيل خوابن جي ڪهڙي ساڀيان ٿيڻ گهرجي؟ خاص طور تي نوجوان جيڪي هن وقت علم پرائي رهيا آهن ۽ تقريبن هر پڙهيل ڳڙهيل ماڻهو وڏيري ۽ ڌپ ڪري ويل ڀوتار مان تنگ اچي چڪو آهي، انهن کي کپي ته ڪو نئون ساٿ جوڙين، ڪا محبت جي زنجير جوڙين، اهڙو ساٿ جنهن ۾ وفاداري هجي، جنهن ۾ ارپنا هجي، جنهن ۾ لطيفي واٽ جو ڪو ڏس هجي، انهيءَ سڀ ڪجهه سان جيڪڏهن، ڪڏهن ڪو ماڻهو اهڙي واٽ تان نکڙي به وڃي ته پوءِ به ان وٽ اعليٰ انساني آدرش موجود هجن، جيڪي ان کي هن عالمگير انسانيت ۾ بيهڻ لاءِ ڀاڪرن ۾ ڀرين.