O svilùppo de confratèrnite e a sò inportànte fonçión sociâle a portiâ a 'n grànde rinovaménto da vìtta crestiànn-a tànto che, into XVI sécolo saiàn creæ de nêuve congregaçioìn religiôze cómme e Conpagnîe da Caitæ e-e Conpagnîe do Divìn Amô, ch’arviàn di uspiæ e di ricòveri pe-i ciù bezeugnôzi. Inti mæximi ànni saiàn creæ ascì e confratèrnite do Càrmo, gestîe da-i fràtti Carmelitén e co-in caràtere escluxivaménte devoçionâle, quélle da Çénta, creæ da-i fràtti Ermìtti de Sant'Agostìn, e confratèrnite do Rozâio, controlæ da-i fràtti Domenichén, e quélle divöte a-o Santìscimo Sacraménto, a-e quæ o pàppa Pòulo III o concediâ vàrie indulgénse e privilêgi. Inte zöne de canpàgna, pe contrastâ l'uzûa e controlâ a véndia di seménse, saiàn creæ e Cazànn-e, cómme, prezénpio, into pàize de Gâvi, dónde gh'êa a confratèrnita di Giànchi, ch'a gestîva a Cazànn-a do gràn, e di Turchìn, che in càngio a gestîva o Mónte.