Despois de que os invitados marcharan, Violetta pregúntase se Alfredo podería ser o home da súa vida (Violetta: Ah, fors'è lui – "Ah, quizais sexa el"). Mais finalmente desbota a idea, xa que precisa ser libre para vivir a súa vida, dun placer a outro (Violetta: Sempre libera – "Sempre libre"). Desde fora do escenario, escoitase a voz de Alfredo cantando sobre o amor segundo baixa pola rúa.