Um wäörd en naome in 't Chinees sjrif nao 't Latiens sjrif um te zètte, is e transcriptiesysteem nujeg. Vaanajds waore diverse systeme in gebruuk, beveurbeeld 't Nederlands systeem (Duivendak-Hulsewé), 't Ingels (Wade-Giles) en 't Chinees possysteem. In 1958 veurde de Volksrippubliek 't pinyin (拼音, pīn yīn) in, e zier doelmaoteg systeem boe-in eder foneem oet 't Standaardmandarijn zien eige teike of combinatie heet, en boe me wienie dat gewuns is de toen (alle Chinese dialekte zien toentaole) mèt diacritische teikes kin aongeve. Door de jaore heer heet 't pinyin alle aander systeme verdroonge; zelfs Taiwan (wat tot daan toe Wade-Giles had gebruuk) stapde in 2009 drop euver. Ouch dit artikel gebruuk 't; op 'ne naom in Chinese karakters volg hei väölal de transcriptie in 't pinyin.