ငါမက္ဖူးတဲ႔အိပ္မက္ထဲမွာေပါ႔ အျပာေရာင္အမွ်င္တစ္စေနာက္ကို တေကာက္ေကာက္လိုက္ရင္း  ေန႔ကိုရက္စား ရက္ကိုလစား လကိုႏွစ္စား သစၥာေတာ္ေတးတစ္ပုဒ္ကို တစ္ဘက္သတ္ၾကီးရြတ္ေနလိုက္တာ  ေႏြဦးကံ႔ေကာ္ပြင္႔တဲ႔အထိ။ ။    ေ၀းၾကျပီဆုိပါစို႔...ခံစားခ်က္ကိုဖလွယ္ရင္း သီအိုရီေတြထပ္တူက်ဖုိ႔ ႏွလံုးသားသံစဥ္ကိုအရင္ညွိေတာ႔  ျပတ္လုျပတ္ခင္ ဂစ္တာညေနခင္းမွာ သံစဥ္ေတြကခပ္အက္အက္။ ။    တစ္ခါ ႏွစ္ခါ သံုးခါ ေလးခါ ..အခါခါ ေဖာက္ဖ်က္လာတဲ႔စည္းေတြၾကားမွာ အေမာက္ေထာင္ျပတဲ႔သူက မွားစတမ္းဆိုရင္ ငါမွားတယ္... ငါမွားတယ္...။  အမွားကိုဆုပ္ကိုင္ထားတဲ႔ ေခါင္းမာမာလူတစ္ေယာက္ရဲ႔  အတၱအစစ္နဲ႔ႏွလံုးသားအတုကိုယံုမွတ္တဲ႔ငါ...မွားတယ္။ ။    ေမ႔သြားၿပီဆုိပါစို႔...အျပာတစ္စ အနီတစ္စ အညိဳတစ္စ ပန္းခ်ီတစ္ခ်ပ္မွာ စုတ္တစ္ခ်က္သပ္လိုက္တုိင္း  ခါးခါးတက္လာတဲ႔ ဖန္ေရာင္အရည္တစ္ခ်ိဳ႕ဟာ လ်စ္လ်ဴရႈျခင္းအတြက္ ေသြးစက္ေတြ။ ။    ေဖာက္ဖ်က္ခံရတဲ႔သစၥာတရားအတြက္ လက္ညိႈးထုိးရင္ေတာင္မွ ေလ်ာ႔မသြားႏုိင္တဲ႔ တရုတ္ပန္းျခံကညေနခင္းေတြ  မ်က္ရည္စက္လက္ေက်ာက္ရုပ္တစ္ရုပ္ဟာ ခပ္တည္တည္ျပံုးျပေတာ႔ တနဂၤေႏြညေတြေတာင္ မိုးသည္းသြားတယ္...လိႈက္ခနဲ လိႈက္ခနဲ။ ။    မခ်စ္ေတာ႔ဘူးဆိုပါစို႔...က်ိန္စာတစ္ပုဒ္ကိုရြတ္ဆုိရမွာလား  မ်က္ရည္ခံထုိးေတာင္းပန္ရမွာလာဒ အခ်ိန္ေတြကုန္ ရာသီေတြသာလည္သြားမယ္..ျပန္လွည္႔မလာတဲ႔ တပ္မက္ျခင္းအတြက္  တစ္ခ်ိန္တစ္ခါကပက္သက္မႈက ႀကိဳးျပတ္ခဲ႔တဲ႔ ဂစ္တာတစ္လက္ ။ ။