Τὸ τέλος τῶν ταπιῶν. | Φιλονόη καὶ Φίλοι...\nΤί εἶναι τά ταπιά;\nΠρὸ μερικῶν μηνῶν δὲν ἐγνώριζα, ἔως τῆς στιγμῆς ποὺ ἕνας πολὺ καλὸς φίλος δικηγόρος μὲ διεφώτισε.\nΤὰ ταπιὰ εἶναι τὰ σουλτανικὰ ἐκχωρητήρια, παραχωρητήρια ἢ ἀκόμη καὶ ἁπλῶς τὰ συμβόλαια ποὺ ἐγίνοντο μὲ τὴν ἐπικύρωσι τῆς σουλτανικῆς σφραγίδος. Ἐν ὁλίγοις, τὸ ταπὶ ἦταν ἕνα ἐπίσημο ἔγγραφο ἰδιοκτησίας τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας. Τὸ ὁποῖον λογικὰ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἰσχύῃ μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσι μας ἀπὸ τὸν ζυγὸ τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας. Διότι ἡ ἐπελευθέρωσις ἔφερε κατάλυσι τοῦ ὀθωμανικοῦ δικαίου. Συνεπῶς καὶ κάθε ἐγγράφου ποὺ τὸ ὑπεστήριζε.\nἊν καὶ τὸ ἔχω ἤδη ἀναλύσει στὸ κείμενον οἱ σφετεριστές, θὰ προσθέσω μόνον κάποιες σκέψεις μου νεότερες, ποὺ δὲν κατέθεσα τότε.\nΓιατί πρέπει νὰ ἀναγνωρίσω ὡς νικητής (ἀναφέρομαι στὸ Ἑλληνικὸ δίκαιον μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσι) τὶς συμφωνίες ποὺ ἔχει κάνει ὁ ἡττημένος; Καὶ γιατί δὲν τὶς ἀναγνωρίζω αὐτὲς τίς συμφωνίες στὸ ὅλον παρὰ τίς περιορίζω σὲ «ἐκλεκτούς»; (Ἐκκλησία, τσιφλικᾶδες… Ὁ ἁπλὸς λαός πῆρε γῆ μετὰ ἀπὸ βάσανα ἐπὶ βασάνων καὶ μὲ μέσον τὸν μπάρμπα ἀπὸ τὴν Κορώνη. Τρανότατον παράδειγμα κάθε ἀγωνιστής μὲ πρῶτον καὶ σημαντικότερον τὸν Νικηταρᾶ.)\nἘὰν ἐγώ ὡς νικητής, καταλύω τὶς ὑπάρχουσες συμφωνίες, συμβάσεις, ἐξουσίες, γιατί ἐπιλέγω (μὲ κάποια ἰδιαίτερα κριτήρια) τὴν ἰσχύ κάποιων συμφωνιῶν ποὺ «προστατεύουν» περιουσίες κατ’ ἐξαίρεσιν; Τί εἶναι αὐτὸ ποὺ μὲ κάνει ὡς κράτος νὰ συμπεριφέρομαι μὲ δύο μέτρα καὶ δύο σταθμὰ στοὺς πολίτες μου; Ἐν τάξει, ὁ ἕνας εἶναι βρωμοχωριάτης κι ὁ ἄλλος ἐπίσημος ἐκπρόσωπος τοῦ θεοῦ ἐπί γῆς. Ἐ καί; Τί τὸν διαχωρίζει ἀπό τὸν βρωμοχωριάτη; Ἡ διαμεσολάβησις; Δίκαιον καὶ ἄδικον λοιπόν! Ἡ ἀπόλυτος ἔκφρασις τοῦ Ἑλλαδιστᾶν. Ἀπὸ γενέσεως τῆς Ψωροκώσταινας, ψωροκοσταινέικες συμπεριφορές. «Δίκαιον» ἀπονέμεται στοὺς «δικούς μας», καὶ τὸ ἄδικον σὲ ὅλους τοὺς ἄλλους. Ἔχεις γλώσσα καὶ πουγγί; Ὅλα καλὰ στὴν ζωή σου. Δὲν ἔχεις; Τοῦ κλώτσου καὶ τοῦ μπάτσου θὰ εἶσαι. Δὲν ξέρω μὲ ἐσᾶς, ἀλλὰ ἐγὼ τὸ θεωρῶ ἀπαράδεκτον κάτι τέτοιο.\nΠοιός ἀποδεικνύει τὴν πραγματικὴ ἰδιοκτησία; Ποιός ἐπιβεβαιώνει τὴν νομιμότητα τῶν συμβολαίων; Ὁ σουλτᾶνος; Ὁ ὁποῖος ὅμως διετήρησε τὸ ῥωμαϊκὸν δίκαιον!! Ἄλλο κουλό ἐτοῦτο!!!! Γιατί; Μὰ διότι ὁ κατακτητὴς δὲν σέβεται τίποτα. Στὴν ἀνάρτησι Ὅταν σφάζουν οἱ Τοῦρκοι!! διαφαίνεται ἡ γνωστὴ «μεγαλοψυχία» τοῦ Μωάμεθ. Ἐπίσης, διαφαίνεται ἡ ἀπόλυτος ἰδιοκτησία τοῦ Μωάμεθ (κατακτητοῦ) σὲ κάθε τί. Τὰ πάντα τοῦ ἀνῇκαν. Γιατί λοιπὸν τὰ ἐκκλησιαστικὰ κτήματα δὲν τοῦ ἀνῇκαν; Κι ὄχι μόνον δὲν τοῦ ἀνῇκαν, ἀλλὰ ἔγιναν καὶ τὰ βακούφια πρὸ κειμένου νὰ τὰ διασφαλίσουν! Τί στὰ κομμάτια κατακτητὴς ἦταν αὐτὸς ποὺ δὲν ἀνεγνώριζε τὴν δική του κατάκτησι; Ἢ μήπως δὲν ἦταν κατάκτησις;\nἘὰν ἀνατρέξουμε στὰ χρυσόβουλα, (ἄλλα ταπιὰ αὐτά, μὲ αὐτοκρατορικὴ βούλα παρακαλῶ) κι ἀναζητήσουμε τὶς πραγματικὲς περιουσίες, τὸ σίγουρο εἶναι πὼς θὰ γεμίσουμε αὐτοκρατορικὲς ὑπογραφές. Ἐὰν θυμᾶμαι καλῶς, ὁ μόνος ποὺ ἐτόλμησε νὰ τὰ βάλλῃ μὲ τὴν ἐκκλησία (δὲν ἀμφισβήτησε τὴν ἐξουσία της ὅμως) ἦταν ὁ Κωνσταντῖνος Δραγάσης Παλαιολόγος. Κι αὐτὸ λόγῳ οἰκονομικῆς στενότητος. Ἔλαβε δῆλα δή τμῆμα τῶν ἐκκλησιαστικῶν κειμηλίων πρὸ κειμένου νὰ φροντίσῃ γιὰ τὴν ἄμυνα τῆς Πόλεως. (Κάτι ποὺ ἴσως δὲν τοὺ ἐσυγχωρήθῃ ποτέ.) Γενικότερα ὅμως, ἡ ἐκκλησία ἐπὶ Βυζαντίου (ὀρθότερα Ἀνατολικῆς Ῥωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας) «ἔλυνε κι ἔδενε»! Ἀνέβαζε καὶ κατέβαζε αὐτοκράτορες, κατὰ πῶς βόλευε ἢ δὲν βόλευε. Πῶς λοιπὸν ἐγὼ σήμερα νὰ θεωρήσω τὰ χρυσόβουλα (προεόρτια τῶν ταπιῶν καὶ τῶν βακουφιῶν) ὡς κάτι ἔντιμο καὶ ἠθικό; Πῶς νὰ θεωρήσω πὼς ὄντως ἀνῇκαν στὴν ἐκκλησία καὶ δὲν τὰ κατεπάτησε ὅλα αὐτὰ τὰ κτήματα μὲ κάποιον, ὁποιονδήποτε τρόπο;\nἈπὸ ποῦ ἀντλεῖ κάποιος μίαν περιουσία; Ἀπὸ δωρεές; Ἀπὸ ἐργασία προσωπική; Ἀπὸ ἀνταλλαγές; Ἂς μὴν πιάσουμε τὰ ἱστορικὰ γεγονότα διότι σὲ κάποιους δὲν θὰ ἀρέσῃ διόλου. (Ποῦ πῆγαν οἱ ἰδιοκτησίες τῶν Ἑλλήνων ποὺ «ὅλως τυχαίως» ἐχάθησαν ἀπό προσώπου γῆς; Οἱ περιουσίες τῶν νεκρῶν τῆς Σκυθοπόλεως; Οἱ περιουσίες τῶν Κρητῶν; Τῶν Μανιατῶν; Τῶν Θεσσαλῶν;) Εἰλικρινῶς ἀδιαφορῶ γιὰ τὸν ἄτιμο ἢ σκοτεινὸ τρόπο, μὲ τὸν ὁποῖον κάποιος ἀπέκτησε μίαν περιουσία. Αὐτὸ ποὺ μὲ ἐνδιαφέρει πλέον εἶναι ἡ ἀπόδοσις τοῦ δικαίου. Καὶ δίκαιον δὲν ἀναγνωρίζω οὔτε σὲ ταπιά, οὔτε σὲ βακούφια, οὔτε σὲ χρυσόβουλα. Κάθε τί καταπατημένο πρέπει νὰ ἐπιστραφῇ ἄμεσα. Καὶ φυσικά, αὐτὸ δὲν σημαίνει πὼς ὑπάρχει φυσικός κληρονόμος ἄμεσος, πλὴν τοῦ κράτους.\nΤεράστιες περιουσίες δὲν ἐλέγχθησαν ποτὲ γιὰ τὴν πραγματική τους προέλευσι, διότι προέρχονταν ἀπό ταπιά. Οἱ τσιφλικᾶδες γιὰ παράδειγμα διέθεταν ταπιά. Ὅταν τὸ 1910 ξεκίνησαν οἱ κολλῆγοι, τότε δοῦλοι, νὰ ἀξιώσουν τὴν ἐλευθερία τους, ἔφθασε μία ἁπλῆ ἀναγνώρισις τῶν ταπιῶν, πρὸ κειμένου νὰ ἀδιαφορήσῃ ἡ τότε κυβέρνησις Δραγούμη καὶ νὰ μεταθέσῃ στὸ ἄγνωστο μέλλον τὴν ἐπίλυσι τοῦ ζητήματος.\nὍταν οἱ θρησκεῖες ἀξιώνουν ἐσωτερισμό τότε γιατί λειτουργοῦν ὡς ἐπιχειρήσεις; Ποίου Σατανᾶ (μὲ τὰ δικά τους μέτρα καὶ σταθμά) τὰ συμφέροντα ἐξυπηρετοῦν; Ὁ ἴδιος ὁ θεός τους κυνήγησε τοὺς ἐκμεταλλευτὲς τοῦ ἀνθρωπίνου πόνου. Ὁ ἴδιος ὁ θεός τους μαστίγωσε ὅσους μέσῳ ναοῦ κερδοσκοποῦσαν. Ποῦ εἶναι ἡ δική τους συνέπεια σὲ ὅσα ἰσχυρίζονται πὼς ὑπηρετοῦν; Ποῦ ἀκριβῶς ἐφαρμόζουν τὸν λόγο τοῦ θεοῦ τους; Πῶς κατάφεραν καὶ «ἔπεισαν» κι ἔλαβαν τὴν ἀποκλειστικὴ ἀντιπροσωπεία ἐπὶ γῆς; Τί στό καλό μέσον χρησιμοποίησαν; Νὰ πάω κι ἐγὼ βρὲ παιδιά… Ἔχει χρῆμα τὸ μαγαζάκι….\nΤὰ ἐρωτήματα πάρα πολλά. Προσωπικῶς δὲν ἀναγνωρίζω ταπιά. Προσωπικῶς θεωρῶ τὰ ταπιὰ ἄκυρα. Κι αὐτὸ βεβαίως δὲν περιμένω καμμία «δικαιοσύνη» νὰ τὸ ἐπιβεβαιώσῃ. Εἴπαμε, τὸ Ἑλλαδιστὰν καὶ ἡ Ψωροκώσταινα ἔχουν δημιουργήσει ἤδη ἕνα δικό τους σύστημα ἀντιλήψεως, μακρᾶν τῆς κάθε ἀληθείας. Κατάφεραν καὶ στράβωσαν τόσο πολὺ τὰ πάντα, ποὺ ἀντὶ νὰ θυμώνουμε κουνᾶμε σπανίως τὸ κεφάλι. Ἐὰν τὸ κουνήσουμε κι αὐτό.\nἜχω γράψει ἀρκετὲς φορὲς γιὰ τὴν νέα μας Πατρίδα ποὺ κοντοζυγώνει νὰ γίνῃ εἰκόνα πραγματική, ἀκόμη καὶ γιὰ τοὺς πλέον δυσπίστους. Ἔχω ἀναφερθεῖ ἤδη στὶς μὴ ἀναγνωρίσιμες ἀπὸ ἐμᾶς συμφωνίες ποὺ ὑπογράφουν οἱ ψευτοκυβερνῆτες μας. Δηλώνω ἐκ νέου λοιπόν πὼς ἕνα ζήτημα ποὺ θὰ παύσουμε συντόμως εἶναι τὰ ταπιά.\nΓνωρίζω πὼς ἡ ἐκκλησία ἔχει σταθεῖ ἀπέναντι ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες σήμερα. Κάποιοι λιγοστοὶ ἱερᾶρχες (πρὸς τιμήν τους), ὅπως ἕνας Παπαφλέσσας κάποτε, ἀρνοῦνται νὰ τὴν ὑπηρετήσουν. Ἀντιλαμβάνονται τὸ ἄδικον καὶ τὸ πολεμοῦν.\nΣήμερα, γιὰ ἀκόμη μία φορά, ἡ ἐκκλησία στέκεται ἀπέναντι. Σήμερα, γιὰ ἀκόμη μίαν φορὰ συνεργεῖ μὲ τὸν ἐχθρό. Κι ὅλα αὐτὰ γιὰ νὰ μὴν χάσουν τὰ ταπιά. Κρίμα… Κρίμα στὰ μυαλά τους…. Τόσα ξέρουν καὶ τόσα καταλαβαίνουν…\nΤὰ ταπιὰ λοιπὸν ἀκυρώνονται. Δὲν ὑφίστανται.\nὍποιος ἐπιθυμεῖ νὰ διατηρῇ ἐκκλησιαστικὰ καὶ θεοκρατικὰ μαγαζάκια, μὲ τὶς εὐχές μας. Δὲν θὰ τὸν ἐνοχλήσῃ οὐδεῖς. Ἀλλὰ νὰ μάθῃ κι αὐτὸς νὰ μὴν ἐνοχλῇ κανέναν. Δὲν γίνεται νὰ ἀκούω τὸν ἰμάμη ἢ τὰ καμπαναριὰ ἢ τὴν Τορά. Οὔτε χρειάζεται ὁ χριστιανὸς νὰ ἐνοχλεῖται ἀπὸ τὸν ἰσλαμιστὴ ἢ ἀπὸ τὸν ἑβραῖο. Οὔτε ὁ ἰσλαμιστὴς ἀπὸ τὸν χριστιανὸ ἢ τὸν ἑβραῖο. Οὔτε ὁ ἑβραῖος ἀπὸ τὸν χριστιανὸ ἢ τὸν ἰσλαμιστή. Ἐσωτερισμὸ δὲν διδάσκετε; Νὰ παραμείνετε στὸν ἐσωτερισμό σας! Τί τέλια καὶ κουδούνια εἶναι ὅλα αὐτά; Ὅποιος ἐπιθυμεῖ νὰ θρησκεύεται νὰ τὸ κάνῃ ἐλεύθερα, δίχως ὅμως νὰ ἐνοχλῆ ἢ νὰ βαραίνῃ τοὺς γύρω του.\nΠοιοί θέλουν ἱερατεῖα; Ὅσοι χρειάζονται ἱερατεῖα, νὰ φροντίζουν νὰ τὰ συντηροῦν. Γιατί πρέπει ὁ φόρος τοῦ ἰσλαμιστοῦ καὶ τοῦ ἀθέου νὰ συντηρῇ τὸ μισθολογικὸ οἰκοδόμημα τοῦ χριστιανοῦ; Γιατί νὰ μὴν συντηροῦνται τότε καὶ οἱ ὑπόλοιποι παρομοίως; Γιατί νὰ πληρώνῃ ὁ κάθε πολίτης τὶς προσωπικὲς θεωρήσεις τῆς ἄλφα ὁμάδος κι ὄχι καὶ τῆς βῆτα; Πάλι δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά; Πάλι οἱ κολλητοί μας βολεμένοι καὶ οἱ ἄλλοι νὰ πληρώνουν;\nἩ κοσμοθέασις εἶναι προσωπικὴ θεώρησις καὶ μόνον. Εἶναι ἐσωτερισμὸς καὶ μόνον. Περιουσίες στὰ ἱερατεῖα δὲν χρειάζονται. Ἐὰν χρειάζονται τότε πρέπει νὰ φορολογοῦνται κανονικότατα. Τί πούλησαν; Κεράκι; Ἀπόδοσις ΦΠΑ. Τί ἔκαναν γᾶμο; ΦΠΑ. Βάπτισι, κηδεία, εὐχέλαιο, ἐξορκισμό; ΦΠΑ!!! Γιατί νὰ πληρώνω ΦΠΑ στὸ συνεργεῖο αὐτοκινήτων καὶ στὸ «συνεργεῖο τῆς ψυχῆς» μου νὰ μὴν πληρώνω; Πάλι δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά;\nΤέλος τὰ δύο μέτρα ὅμως. Αὔριο ξημερώνει μία νέα ἡμέρα. Καὶ αὐτὴν τὴν ἡμέρα ἀπαιτοῦμε νὰ εἶναι ἡ ἀρχὴ τῶν δικαίων καὶ ἡ παύσις τῶν ἀδίκων.\nὍσοι θέλουν μαγαζάκια, θὰ τὰ συντηροῦν μόνοι τους. Ὅσοι ἔχουν ταπιά, μεσοπρόθεσμα, ἐφαρμοστικοὺς νόμους, μνημόνια κι ὅσα ἄλλα ἐκχωρητήρια, παραχωρητήρια, συμβόλαια…. Καλλίτερα νὰ τὰ ξεχάσουν!!! Δὲν ἰσχύει τίποτα! Δὲν ἀναγνωρίζουμε τίποτα! Δὲν θὰ τοὺς μείνῃ τίποτα. Καὶ φυσικὰ αὐτὸ δὲν τὸ γράφω γιὰ τοὺς παλαιούς, ποὺ ἔχουν πολὺ λερωμένη τὴν φωλίτσα τους.. Αὐτοὶ γνωρίζουν ἄριστα τί ἔπεται. Τὸ γράφω γιὰ τοὺς νεοτέρους ἀγοραστές, ἐπιχειρηματίες, τράπεζες, τοκογλύφους, ἐπενδυτές, ἁρπακτικά… Κύριοι «σωτῆρες» μας… Μὴν βιάζεστε… ὅσα κι ἐὰν καταθέσετε, θὰ τὰ χάσετε.. Νὰ εἶστε βέβαιοι! Δὲν ἀναγνωρίζουμε τίποτα! Καὶ θὰ τὸ δεῖτε συντόμως.\nΠρὸ μερικῶν μηνῶν ἕνα παιδάκι ἐδιάβαζε στὸ ἀδελφάκι του τὴν ἱστορία τοῦ Ἀλῆ Μπαμπᾶ μὲ τοὺς σαράντα κλέπτες. Τυχαίως παρευρέθην στὴν ἀνάγνωσι τῶν τελευταίων σελίδων. Ἐκεῖ ποὺ ὁ «καλός» Ἀλῆ νικᾶ τὸν κακὸ κλέπτη καὶ μαθαίνει τὸ μυστικὸ τοῦ σπηλαίου καὶ τοῦ τρόπου άνοίγματος. «Σησάμι ἄνοιξε»… ἔλεγε τὸ παιδάκι. Μετὰ ὁ «καλὸς» Ἀλῆ, ξεκίνησε ἀνὰ τακτὰ χρονικὰ διαστήματα νὰ ἐπισκέπτεται τὸ σπήλαιον καὶ νὰ λαμβάνῃ μικρὰ τμήματα τοῦ θησαυροῦ. Τὸ μικρότερο παιδάκι χάρηκε. Τότε λοιπόν κι ἐγὼ ἐρώτησα:\n«Εἶναι καλός ὀ Ἀλῆ»;\n«Ναί» ἀπαντᾶ τὸ παιδάκι.\n«Γιατί τότε δὲν ἐπέστρεψε ἢ δὲν μοίρασε τὰ κλοπιμαῖα σὲ αὐτοὺς ποὺ τὰ ἔχασαν; Ἦταν δικά του;» ξαναρωτῶ.\nΤὸ παιδάκι ἔμεινε σκεπτικό. Μετὰ ἀπὸ ἀρκετὴν ὥρα ἦλθε κοντά μου καὶ μοῦ εἶπε στὸ αὐτί:\n«Ὁ Ἀλῆ πρέπει νὰ ἦταν πιό κλέπτης ἀπό τὸν ἀρχηγὸ τῶν κλεπτῶν».\nὉ Ἀλῆ μᾶλλον κυρίες καὶ κύριοι, ἦταν κλεπταποδόχος. Δῆλα δή, κατὰ τὸ παιδάκι τῆς παραπάνω ἱστορίας, πιὸ κλέπτης ἀπὸ τὸν κλέπτη. Δῆλα δή κυρίες καὶ κύριοι, πιό ἄχρηστος καὶ πιὸ ἀνέντιμος ἀπὸ αὐτὸν ποὺ ἐνίκησε. Δῆλα δή κυρίες καὶ κύριοι πιὸ περιττός ἀπὸ τοὺς περιττούς. Δῆλα δή;\nΣτὴν Ἑλλάδα ποὺ φτιάχνουμε δὲν χρειαζόμαστε κανέναν Ἀλῆ. Χρειαζόμαστε ἐντίμους καὶ ἠθικούς. «Κορόιδα», ὅπως θὰ μᾶς ἐχαρακτήριζαν κάποιοι. Ἀλλὰ δικαίους. Κατανοητόν; Διότι δὲν θὰ ζήσουμε γιὰ τοὺς κάποιους πλέον. Ἀρκετὰ ζήσαμε γιὰ αὐτούς. Ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα θὰ ζήσουμε μόνον γιὰ τοὺς ἑαυτούς μας καὶ γιὰ τὴν Ἑλλάδα.\nΚαταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία ........καὶ ἂλλοι,«εἰς τὰ ἐνδότερα»,Ἑλλὰς,νεοταξίτες,οἰκονομία,παλαιά καὶ νέα τάξις,τὸ αὔριο καὶ σημειώθηκε ὡς ἐξαγορασμένοι, ἐφιάλτες, Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι, συνωμοσίες, τό ἀπό κάτω, τὸ αὔριο. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.\n← Δὲν εἴμαστε ἀλλὰ θὰ γίνουμε Ἰνδία!\nΠοιόν πᾶτε μωρὲ νὰ ξεπουλήσετε; →\n2 thoughts on “Τὸ τέλος τῶν ταπιῶν.”