—এই সময়ত জীৱন আৰু মৰণ দুয়োটাই মূল্যহীন হৈ পৰিল৷ পৃথিৱীৰ বহুতো ঘটনাৰেই কাৰণ আৰু অৰ্থ বিচাৰি লেখক আৰু সাহিত্যিকসকল হতাশ হ’ল৷ তেওঁলোকৰ সৃষ্টিত জীৱনৰ অৱস্থিতিয়ে অদ্ভুত আৰু উদ্ভট ৰূপ ধাৰণ কৰিলে, গোটেই জগতখনেই হৈ পৰিল এবছাৰ্ড৷ প্ৰচলিত নাট্যৰীতিৰে জীৱন আৰু জগতৰ এই ৰূপ দাঙি ধৰাটো অসম্ভৱ বুলি তেওঁলোকে বিবেচনা কৰিলে৷ ঐক্যবদ্ধ ঘটনা, যুক্তিপূৰ্ণ আৰু অৰ্থপূৰ্ণ সংলাপেৰে ৰচিত আৰু সুগঠিত নাটকৰ বিৰুদ্ধে তেওঁলোকে বিদ্ৰোহ ঘোষণা কৰিলে৷ তাৰ ফলস্বৰূপে এক নব্য নাট্যধাৰাৰ সৃষ্টি হ’ল পাশ্চাত্যত৷ সমালোচক Martin Esslin-এ এই শ্ৰেণীৰ নাটকক এবছাৰ্ড (Absurd) নাটক বুলি অভিহিত কৰে৷ এই নাট্যধাৰাৰ অন্যতম প্ৰৱক্তা এলবার্ট ক্যেমুৱে এই বিষয়ে কোৱা মন্তব্যটিও উল্লেখযোগ্য—