Η Ιουδήθ, γερμ.: Judith von Hohenstaufen, επίσης γνωστή ως Judith von Swaben (π. 1133/1134 - 7 Ιουλίου 1191) από τον Οίκο των Χοενστάουφεν, ήταν κόρη του δούκα της Σουαβίας και με τον γάμο της έγινε λαντγκραβίνα της Θουριγγίας. Βαπτίστηκε Judith, αλλά συνήθως απεκαλείτο Jutta ή Guta. Μερικές φορές χρησιμοποιήθηκε η λατινική μορφή Clementia ή Claritia ή Claricia.

Βιογραφία 
Ήταν η δεύτερη κόρη (μόνη κόρη από τον 2ο γάμο) του Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Σουαβίας (1090–1147) και της δεύτερης συζύγου του Αγνής του Ζάαρμπρυκεν.  Ετεροθαλής αδελφός της ήταν ο Φρειδερίκος Α΄  Μπαρμπαρόσα, βασιλιάς της Γερμανίας (1122–1190). Η Ιουδήθ εμφανίζεται για πρώτη φορά σε πηγές της εποχής το 1150, μετά τον γάμο της με τον Λουδοβίκο Β΄ λάντγκραβο της Θουριγγίας. Αυτή η σύζευξη είχε ως στόχο να παγιώσει τη σχέση μεταξύ των Λουδοβικιδών της Θουριγγίας και του βασιλικού Οίκου των Χοενστάουφεν, για να ενισχυθεί ο Φρειδερίκος Α΄ στην έντονη σύγκρουσή του με τον Ερρίκο τον Λέοντα δούκα της Σαξονίας και Βαυαρίας και τον Οίκο εκείνου, των Γουέλφων.

Όταν το 1168 ο σύζυγός της συμφιλιώθηκε με τον Ερρίκο τον Λέοντα, η Ιουδήθ ξεκίνησε την κατασκευή του κάστρου Ρούνεμπουργκ στο Βάισενσεε. Οι γειτονικοί κόμητες του Μπάιχλινγκεν αντιτάχθηκαν και διαμαρτυρήθηκαν στον Φρειδερίκο Α΄. Ωστόσο ο βασιλιάς πήρε το μέρος της αδελφής του και απέρριψε τις διαμαρτυρίες τους. Το κάστρο Ρούνεμπεργκ βρισκόταν στη μέση μεταξύ του κάστρου Βάρτμπουργκ και του κάστρου Νόιενμπουργκ και έγινε η κατοικία των λαντγκράβων της Θουριγγίας. Αργότερα, κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων μεταξύ των ισχυρότερων Οίκων της Γερμανίας, το στρατηγικά τοποθετημένο κάστρο Ρούνεμπεργκ έγινε ένα από τα σημαντικότερα κάστρα της περιοχής.

Η Ιουδήθ επέζησε τόσο τού συζύγου της, όσο και του μεγαλύτερου γιου της Λουδοβίκου Γ΄. Απεβίωσε στις 7 Ιουλίου 1191 και τάφηκε στο μοναστήρι Ράινχαρντσμπρουν, δίπλα στο σύζυγό της.

Το όνομά της εξακολουθεί να είναι πανταχού παρόν στο Βάισενσεε, το οποίο δείχνει πόσο πολύ την εκτιμούσαν κατά τη διάρκεια της ζωής της.

Επιτύμβιος λίθος 

Ο τάφος της Ιουδήθ  δημιουργήθηκε τον 14ο αι., πολύ μετά το τέλος της. Πρέπει να τοποθετήθηκε μετά τη φωτιά του 1292. Μετακινήθηκε από το Ράινχαρντσμπρουν στον χώρο της χορωδίας στην εκκλησία του Αγ. Γεωργίου στο Άιζεναχ.

Η λαντγκραβίνα απεικονίζεται να κρατά ένα σκυλάκι με το αριστερό της χέρι, ενώ το δεξί της χέρι κρατά ένα σκήπτρο. Επάνω από το κεφάλι της προεξέχει ένας ευρύς θόλος, που συγκρατούν δύο άγγελοι. Αυτοί φαίνεται να κάθονται στο μαξιλάρι πίσω από το κεφάλι της. Η επιγραφή αριστερά λέει: S. SOROR FRIDERICI INPERATORIS (η αδελφή του αυτοκράτορα Φρειδερίκου).

Λόγω του θόλου, αυτή η ταφόπετρα ήταν μεγαλύτερη από εκείνη των άλλων λαντγκράβων της Θουριγγίας (που εκτίθενται επίσης στην εκκλησία του Αγ. Γεωργίου στο Άιζεναχ). Κάνει τον τάφο της πολύ ορατό, ακόμη και όταν ο τάφος ήταν μέρος του δαπέδου της εκκλησίας. Η παρουσία τής αδελφής τού βασιλιά στην σειρά των τάφων της οικογένειας πρόσθετε επιπλέον τιμή, γι' αυτό το οικογενειακό της υπόβαθρο τονίστηκε στην επιγραφή.

Οικογένεια 
Το 1150 η Ιουδήθ παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Β΄ λάντγκραβο της Θουριγγίας. Είχαν τα ακόλουθα παιδιά:
 Λουδοβίκος Γ΄ (1151–1190), λάντγκραβος της Θουριγγίας.
 Χέρμαν Α΄ (απεβ. 1217), λάντγκραβος της Θουριγγίας.
 Ερρίκος Ράσπε Γ΄ (π.1155 - 18 Ιουλίου 1217), κόμης του Γκούντενσμπεργκ.
 Φρειδερίκος (π.1155 - 1229), κόμης του Τσήγκενχαϊν.
 Γιούντιτ/Ιουδήθ, παντρεύτηκε τον Χέρμαν Β΄ κόμη του Ράβενσμπεργκ.

Πρόγονοι

Βιβλιογραφικές αναφορές 
 Helga Wäß: Grabplatte der Landgräfin Jutta, σε: Form und Wahrnehmung mitteldeutscher Gedächtnisskulptur im 14. Jahrhundert. Ein Beitrag zu mittelalterlichen Grabmonumenten, Epitaphen und Kuriosa in Sachsen, Sachsen-Anhalt, Thüringen, Nord-Hessen, Ost-Westfalen und Südniedersachsen , τομ. 2: Κατάλογος ausgewählter Αντικείμενο vom Hohen Mittelalter bis zum Anfang des 15. Jahrhunderts, Tenea Verlag, Βερολίνο 2006,, στοιχείο καταλόγου # 794. Οι ταφικές πλάκες των Landgraves της Θουριγγίας βρίσκονται στη σελίδα. 531–542.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Weißensee
 Κάστρο Runneburg
 Ιστορία του κάστρου Runneburg

Υποσημειώσεις 

 
Οίκος των Χοενστάουφεν