ھوءَ منجھي پئي. ھنن کي ڇا ٻڌائي ته فقط چار پھر اڳ ھوءَ نُوري ھئي، جنھن جي ھڪ ماءُ ھئي، جيڪا ھن کي ايترو ڀائيندي ھئي، جو ڄڻ کيس دل ۾ جاءِ ڏيڻ ٿي گھريائين، جنھن جو ھڪ پيءُ ھو، جيڪو ھن جي وِک وِک تان ٻلھار ٿيندو ھو، ھن کي پنھنجا سوٽ ماسات ھئا، جن سان انگل آرا ڪري، ھوءَ ڏينھن رات وساري ويھندي ھئي، ھن جو پنھنجو ڳوٺ ھو، جنھن جا لاکيڻا ماڻھو پيار محبت ۽ ماڻھپي کانسواءِ ڪجھه ڪين ڄاڻندا ھئا. اڄ ھوءَ اھا نوري ته ڪانه ھئي. اڄ ھوءَ بندياڻي ھئي، جنھنجو سڀ ڪجھه کسجي چڪو ھو. ھوءَ ڪيئن چوي ته ھن جو نالو نوري ھو! نوري نالو ته انھن سمورن رشتن ناتن جو نالو ھو. انھن کانسواءِ ته ھوءَ ڪجھه به نه ھئي.