Usono-registaro iĝis ĉiam pli kritika de la revoluciema registaro de Castro. Ĉe renkontiĝo de aŭgusto 1960 de la Organizaĵo de Amerikaj Ŝtatoj (OAS) okazigita en Kostariko, la US Secretary of State (Usono ministro por eksteraj aferoj), Christian Herter, publike proklamis ke la registaro de Castro "sekvis fidele la bolŝevik padronon" starigante unu-partian politikan sistemon, prenante registaran kontrolon de sindikatoj, subpremante burĝajn liberecojn, kaj forigante kaj la sinesprimliberecon kaj gazetara libereco. Li krome asertis ke internacia komunismo utiligis Kubon kiel "operacibazon" por disvastigado de revolucio en la okcidenta hemisfero, kaj vokis sur aliaj OAS-membroj kondamni la kuban registaron pro ĝia rompo de homaj rajtoj. [60] En victurno, Castro lambastis la terapion de nigruloj kaj la laboristaj klasoj li travivis en New York, kiun li karikaturis kiel tio "superliberan, superdemokratan, superhumanan, kaj supercivilizitan grandurbon". Proklamante ke Usono-senhavuloj vivis "en la intestoj de la imperialistmonstro", li atakis la ĉefan US amaskomunikilaron kaj akuzis ĝin je esti kontrolita fare de grandkomerco. [61] Devas notiĝi ke, sur la surfaco, Usono provis plibonigi ĝian rilaton kun Kubo. Pluraj intertraktadoj inter reprezentantoj de Kubo kaj Usono okazis ĉirkaŭ tiu tempo. Ripari financajn internaciajn rilatojn estis la fokuso de tiuj diskutoj. [62] Politikaj rilatoj estis alia varma temo de tiuj konferencoj. Usono deklaris ke ili ne influus la elekton de Kubo de registaro aŭ ĝia hejma strukturo; tamen, Usono ankaŭ ordonis al la kubanoj interrompi ĉiujn ligojn kun Sovet-Unio [62]