Roedd y dydd nesaf yn hir iawn i fi. Rhoais i fy mag mewn gwesty yn agos at yr afon Taf a wedyn es i i weld Amgueddfa Werin y Cymry yn St. Ffagan. Mae’r lle tipyn bach i ffwrdd o Gaerdydd ond mae’n werth ei weld. Mae’n llawn o hen dai oedd wedi cael ei dinistrio rhywle arall yng Nghymru ag ail-adeiladu yn St. Ffagan. Yn y lle mae dwy siop lle mae’r cyflogedigion yn siarad Cymraeg, felly prynais i fy losindant a chacen gri gan siarad Cymraeg. Yn anffodus, ches i ddim cyfle pellach i’w siarad hi eto yng nghanol Caerdydd.
Ar ôl i fi gael holl ddiwrnod o grwydro o gwmpas y brifddinas, es i i Aberystwyth i weld fy ffrindiau Robin a Stephen. Roeddan nhw’n groesawgar a charedig iawn. Y noson gyntaf aethon ni i dafarn lle clywson ni gerddoriaeth fyw…. wyddeleg. Yn y bore es i i grwydro o gwmpas y dref, ar ôl i Stephen ddweud wrtha fi am rai o lefydd diddorol i’w gweld. Roedd y traeth yn hyfryd, gyda thonnau bach y Môr yn sibrwd yn dawel iawn. Welais i’r castell, yr eglwys gadeiriol a rhan o’r Brifysgol oedd ar agor. Wedyn es i i weld Craig – glais ond er gwaetha ces i gyfle i dynnu lluniau arbennig o Abersytwyth, welais i mo Eryri oherwydd oedd hi’n niwlog. Ar ôl i mi drio dod o hyd i’r llefydd o “Y Gwyll” (methais), ces i ginio efo Robin Farrar a wedyn coffi efo Meic Birtwistle. Wnaeth e i fi fynd i weld swyddfa Cymdeithas yr Iaith Gymraeg (“Ti’n aelod nawr, rhaid i ti fynd i weld ble mae popeth yn mynd ymlaen”). Ond y peth mwyaf prydferth y diwrnod ‘na oedd y machlud ar y traeth. Syrthiais mewn cariad efo’r lle yn syth a nawr dw i’n gwybod beth yw hiraeth.