"זע נאר," האט דער טאטע זיך אנגערופן האלב שמייכלענדיג האלב ערנסט, "קוק ווי גרינג מ'קען פארקירעווען דיין אויפמערקזאמקייט פון ערנסטע זאכן. א קליינטשיג פייגעלע זעצט זיך אויף דער ערד און דו ביסט שוין פארקוקט, ווי גלייך דאס וואלט געווען א ביכעלע..."