— Господин Печорин! — фæхъæр кодта драгуйнаг капитан, — ды ам уый тыххæй нæ дæ, æмæ искæмæн йæ тæригъæдтæ æргом кæнын кæнай, бахатыр кæн, фæлæ... Цæй, тагъддæр фæуæм; кæннод, афтæ нæу, комы исчи рацæудзæнис — æмæ нæ фендзæнис.