На Софиското советување истакнатите револуционерни дејци се изјасниле против масовно повсеместно востание. Но, за да го спречат солунското решение требало против него да се произнесат окрузите во внатрешноста со формални решенија. Меѓутоа, ЦК раководен од Иван Гарванов одлучително го застапувал солунското решение. Задграничните претставници Христо Матов и д-р Христо Татарчев го поддржувале Гарванов. По Софиското советурање сите заминале без единствено решение. Некои и не сакале да се спротивстават на решението, други, пак, без оглед што биле против, веднаш заминале да го подготвуваат востанието (Б. Сарафов и В. Ковачев). Единствено, потполно разочаран со донесувањето на решението за востание, Гоце Делчев заминал за Серско со надеж дека Јане Сандански и Пејо Јаворов и другите интелектуалци од округот ќе можат да влијаат на ЦК да се одложи востанието. Во февруари ЦК на ТМОРО по земеното решение за востание на Солунскиот јануарски конгрес испратил циркулар до своите подрачни органи.