Beide N.P. van Wyk Louw en W.E.G. Louw was gedrenk in die Nederlandse literatuur. En deur hulle het Afrikaans weer ’n onvervreembare deel geword van hulle “student” Adriaan van Dis se skryfstyl. Tussen dogter Afrikaans en moeder Nederlands bestaan daar lank reeds (en nog steeds) ’n gulle verstandhouding van neem en gee.