Lá Fhéile Stiofáin, lá náisiúnta na hUngáire, a bhí ann ar an Domhnach agus muid i mBúdaipeist, agus ba léir nár chaill muid amach ar an gcóisir. Bhí margadh bia ar siúl faoi Chaisleán Buda, agus bhí an áit plódaithe le hUngáirigh agus turasóirí, iad go léir ag baint sult as an dea-aimsir agus an lá mór. I ndiaidh dúinn siúl timpeall na cathrach, d’aimsigh muid bialann bhreá Liobánach, Baalbek (Váci útca 34). Bhí an bia iontach blasta, agus muid inár suí taobh amuigh ar an sráid faoin spéir ghorm. I ndiaidh sin, chuaigh muid ar ais chuig Droichead Mháiréad (Margit híd) chun seó na dtinte ealaíne a fheiceáil. B’é an taispeántas ba mhó agus ab fhearr a chonaic muid riamh! Chonaic muid seó uisce ar Oileán Mháiréad freisin, é ar siúl mar chuid de chomórtas FINA. Bhí na sluaite ann sa chathair, ag céiliúradh na hUngáire agus a príomhchathrach, idir Ungáirigh, comh-Eorpaigh, agus turasóirí araon. Bhí an chuid eile den turas ciúin go leor, le cuairteanna chuig Caisleán Buda é féin, an Halászbástya (nó Fisherman’s Bastion mar ab fhearr eolas air sa Bhéarla) agus an cuimhneachán ar Bhalla Bheirlín, sular éirigh muid réidh chun an Ungáir a fhágáil agus eitilt a thógáil ar ais go Sasana.