Yakim enggal-enggal mêncolot saking kapalipun, murugi ingkang dhawah, numpaki dhadhanipun, ngunus cundrikipun ingkang pitung panyukur landhêpipun, saha nêdya angrampungi ingkang kakintên mêngsahipun wau. Nanging sarêng angrucati panganggenipun ingkang sarwa gumêbyar, ing  dhadhanipun Yakim amanggih palang mas ingkang dados pasêmonipun tiyang ingkang angrukêbi agami Kristên ingkang sajati, sanalika ngriku piyambakipun anyumêrêpi bilih ingkang kataman gadanipun wau botên sanès kajawi sadhèrèkipun sinarawèdi piyambak, inggih punika: Alyasa. Yakim ingkang lair batos pancèn trêsna sangêt dhatêng mitranipun wau, sangêt kaduwungipun sarta lajêng ngaruara pangangluhipun, makatên: