“Heç nə gətirmədik. Əynimizin paltarını da gətirə bilmədik, kül başımıza. Qonşunun evi yanırdı, evin qapısını açıq qoyub qaçdıq”… Susur. Danışdıqca nəfəsi kəsilir sanki. Hər üç cümlədən sonra dayanır, tövşüyür. Nəfəsini dərib yenidən başlayır… “Əvvəl asfalt yola qaçdıq. İnsafı olan maşın gətirdi, insafı olmayan gətirmədi. Heyvanlarımız elə həyətdə qaldı” (səssizcə ağlayır)…