म्हण ही म्हालगड्यांच्या अणभवाच्या अर्काची कॅप्सूल. थोडींंच उतरां, पूण तांच्या गर्भांंत उपाट अणभव भरिल्लो आसता. एकच वाक्य, पूण ताचे फाटल्यान एक पुराय घडणूक, एक काणी उरता. म्हालगड्यांच्यो तो अणभव वैश्विक आनी अस्सल देखुनूच म्हणी फकत जिबेर घोळत आसल्यो तरी तिगून उरल्यात. खंयचीय म्हण फट वा उरफाटी थारना. काळ बदलला, परिस्थिती बदलल्या, पूण मनीसजातीचो स्वभाव बदलूंक ना. ताका लागून त्या सभावाच्या चलणुकेचेर आदारिल्ल्या म्हणींतलेंं सत्य उणें जावंक ना. वेळा काळा प्रमाण कांय म्हणींचो उपेग करपाची संद घडये मेळना जायत, पूण म्हणीं फाटलें तत्वगिन्यान फाटीं पडूंक ना. कोंकणीभाशी समाजांत घोळटात त्यो म्हणी म्हळ्यार कोंकणी भाशेचे सोबीत अलंकार, कोंकणी दायजांतल्या गिरेस्त अणभवाचे खेरीत वझरे.