Ῥωμαίϊκο Ὁδοιπορικό: Κώστα Γανωτή: "Ὁ βοσκός Νικάνορας καί τό ρωμαίικο"\nΚώστα Γανωτή: "Ὁ βοσκός Νικάνορας καί τό ρωμαίικο"\nὍταν θέλομε νὰ ποῦμε γιὰ κάτι πὼς εἶναι ὡραῖο, λέμε πὼς εἶναι σὰν παραμύθι. Ἔτσι ὁμολογοῦμε πὼς οἱ καρδιὲς μας εἶναι φτιαγμένες τέτοιες ἀπὸ τὸν δημιουργό τους, ὥστε νὰ χαίρονται μὲ τὰ παραμύθια καὶ μὲ ὅ,τι ἀπὸ τὸν ἀντικειμενικὸ κόσμο μοιάζει μὲ παραμύθι. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ὁ κόσμος ποὺ ταιριάζει στὶς καρδιὲς μας εἶναι ἕνας κόσμος πολὺ διαφορετικὸς ἀπὸ αὐτόν, ποὺ ἔφτιαξε ὁ πολιτισμός μας καὶ προσπαθοῦμε νὰ τὸν ζήσομε.\nΛέω ὅτι "προσπαθοῦμε" νὰ τὸν ζήσομε, γιατί αὐτό, ποὺ ζοῦμε, δὲν εἶναι ζωή. Δὲν εἶναι ζωή, γιατί δὲν ἔχει χαρά, γαλήνη, ἁπλότητα, πίστη ὅτι αὐτός, ποὺ μᾶς ἔπλασε κι ἐδημιούργησε τὸν κόσμο, τὸν συνέχει πάντα καὶ τὸν συντηρεῖ καὶ καλλιεργεῖ τὶς ἀρετὲς στὶς καρδιές μας καὶ ὁδηγεῖ τὸν κόσμο ὅλο στὴν μεταμόρφωσή του, μία μεταμόρφωση σὰν παραμύθι.\nΓι' αὐτὸ τὰ παραμύθια εἶναι πιὸ ἀληθινὰ ἀπὸ τὸν ἀντικειμενικὸ κόσμο. Ὁ ἀντικειμενικὸς κόσμος "πυρὶ κατακαήσεται" ἀργὰ ἢ γρήγορα. Καὶ ἡ καινὴ κτίση, ποὺ θὰ ἔρθει μὲ τὴν ἀνακαίνιση τοῦ κόσμου, θὰ εἶναι ἕνα ὡραιότατο παραμύθι, πιὸ ὡραῖο ἀπ' αὐτά, ποὺ σᾶς γράφω. Ὡς ἐκείνη τὴν ὥρα παρηγορηθεῖτε μὲ τὰ δικά μου.