Κυριακή Ι΄ Λουκά – Ὁ ἐκκλησιασμὸς τῆς Κυριακῆς (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου) | Ῥωμηῶν Ἐνημέρωση\n← Διάλεξη π. Ιωάννη Ρωμανίδη στο Μεσολόγγι (1/6)\nΤι είπε ο Στυλιανίδης μέσα στην σφηκοφωλιά ΕΛΙΑΜΕΠ – Δραγώνα – Ιλχάν – προξενείου κλπ κλπ. →\nΣήμερα πῶς πηγαίνει ὁ ἐκκλησιασμός; Ἂς ῥίξουμε μιὰ ματιὰ στὶς ἐνορίες μας. Ἔχουμε ὑ-πολογίσει, ὅτι ἀπὸ τοὺς ἑκατὸ (100) Χριστιανοὺς ἐκκλησιάζονται – πόσοι; Δύο ἢ τρεῖς (2-3%), παραπάνω ὄχι. Τί ἀσέβεια! Φαντασθῆτε σ᾿ ἕνα λόχο νὰ χτυπάῃ τὸ πρωὶ ἐγερτήριο, κι ἀπὸ τοὺς ἑκατὸ ἄντρες νὰ παρουσιάζωνται μόνο δύο νὰ δώσουν τὸ παρών. Γίνεται ποτὲ αὐτὸ στὸ στρατό; Ἐδῶ κάθε Κυριακὴ ὁ Βασιλεὺς τῶν ὅλων κάνει προσκλητήριο μὲ τὴν καμπά-να, μὰ δὲ᾿ βαριέσαι! «στοῦ κουφοῦ τὴν πόρτα, ὅσο θέλεις βρόντα». Λὲς καὶ ὁ διάβολος βούλωσε τ᾿ αὐτιὰ μὲ βουλοκέρι, γιὰ νὰ μὴν ἀκοῦνε. Νὰ τὸ ξέρετε, αὐτὲς οἱ καμπάνες μιὰμέρα θὰ δικάσουν τοὺς Χριστιανοὺς τοῦ αἰ-ῶνος τούτου. Γιὰ κάθε ἀπουσία τὴν Κυριακὴ θὰ δώσουμε λόγο στὸ Θεὸ τί κάναμε, ποῦ ἤμαστε. Ἄλλοι ἀποβραδὶς τὸ Σάββατο χαρτοπαίζουν ὣς τὰ μεσάνυχτα καὶ τὸ πρωὶ κοιμοῦνται, ἄλλοι τρέχουν σὲ ἐκδρομὲς ἢ γιὰ κυνήγι, ἄλλοι τὸ καλοκαίρι πᾶνε γιὰ μπάνιο, ἄλλοι παρακολοῦθοῦν ποδοσφαιρικὲς συναντήσεις ἢ ἱπποδρόμια, ἄλλοι ἐδῶ ἢ ἐκεῖ. Ἔτσι ἀπὸ τοὺς ἑκατὸ ἐκκλησιάζονται μόνο δύο· κι αὐτῶν ἡ καρδιὰ δὲν εἶνε στὴ λατρεία, δὲν ἔχει πόθους ἱερούς. Ὁ νοῦς τους περιπλανᾶται δεξιὰ – ἀριστερά, ἐνῷ ἡ Ἐκκλησία καλεῖ καὶ λέει «Ὡς τὸν Βασιλέα τῶν ὅλων ὑποδεξόμενοι…» (χερουβ. ὕμνος) .Ἔτσι κατήντησε σήμερα ἡ Κυριακή. Καὶ τὸἀποτέλεσμα. Δὲν τὸ μάθατε; Ρωτῆστε τὴν ἀ-στυνομία. Ποιά μέρα εἶνε περισσότερο βου-τηγμένη στὸ αἷμα; Ἐγὼ κάθε Δευτέρα δὲν θέλω νὰ πιάνω ἐφημερίδα. Τὰ μεγαλύτερα ἐγκλήματα γίνονται τὴν Κυριακή. Ἡ ἡμέρα, ποὺ ἔπρεπε νὰ εἶνε ἡ πιὸ λευκή, ἔγινε ἡ πιὸ ἁμαρτωλή . Ἀντὶ νὰ εἶνε ἡμέρα ἀφιερωμένη στὸ Θεό, ἡμέρα λατρείας καὶ ἐλεημοσύνης, ἔγινεἡμέρα τοῦ διαβόλου, ἡμέρα κατάρας.\n. Ἰδίως οἱ γονεῖς. Ὅπως ἄλλοι πᾶνε μαζὶ μὲ τὰ παιδιά τουςστὸ θέατρο καὶ στὸν κινηματογράφο, ἐσεῖςμαζὶ μὲ τὰ παιδιά σας ἐδῶ! Καὶ νὰ στέκεσαι,καὶ νὰ παρακαλῇς τὸ Θεό, καὶ νὰ δακρύζῃς.Καὶ νά ᾿σαι βέβαιος· ὅταν περάσουν τὰ χρό-νια κ᾿ ἐσύ, μάνα – πατέρα, θά ᾿σαι στάχτη μέ-σα στὸ μνῆμα, τὸ παιδί σου ὅλα θὰ τὰ ξεχάσῃ,μὰ δὲν θὰ ξεχάσῃ τὴν ἡμέρα τῆς Κυριακῆς.Θ᾿ ἀσπρίσουν τὰ μαλλιά του, θὰ πλησιάζῃ στὸ θάνατο, ἀλλ᾿ ὅταν ἀκούῃ τὴν Κυριακὴ καμπάνα, θὰ θυμᾶται τὴ μάνα καὶ τὸν πατέρα, ποὺ τὸ ἔπαιρναν στὴν ἐκκλησιά.\nὍλοι, λοιπόν, στὴν ἐκκλησία , μικροὶ – μεγάλοι! Νὰ νικήσουμε τὸ διάβολο, νὰ γίνῃ ὁ τό-πος μας ἅγιος, νὰ δοξάζουμε Πατέρα Υἱὸν καὶἅγιον Πνεῦμα, εἰς αἰῶνας αἰώνων· ἀμήν.