Pa sorpresa de toos, Federicu II morrió nel añu 1250, diez años antes del agoráu fin del mundu, ensin poder llegar a cumplir la so misión escatolóxica. Llueu empezó a rumorearse que siguía vivu. Entá más, resucitaría, pos fuera vistu entrar nos cráteres del Etna, mientres un exércitu de caballeros baxaba escontra l'enfarrucáu mar sicilianu. D'esta forma nació la lleenda del rei sol monte, que foi popularizada polos hermanos Grimm y darréu aplicóse de manera retrospectiva a Carlomagno y Federicu Barbarroja.