......ตั้งแต่วันนั้นเองข้าพเจ้าจำต้องทิ้งงานกรมโฆษณาการทั้งหมด และได้เรียกหัวหน้าแผนกสารบรรณ ซึ่งเป็นเลขานุการคนสนิทของข้าพเจ้ามาร่างระเบียบกันใหม่ในการตั้งกระทรวงนี้ ผู้ที่กล่าวนั้นคือ นายอัษฎา บูรณศิริ ข้าพเจ้ากับนายอัษฎาได้มาจัดระเบียบอัตรากำลังและงบประมาณ ฯลฯ ตามระเบียบที่จะต้อบงเสนอต่อกระทรวงการคลัง อาศัยที่นายอัษฎาเป็นผู้ที่มีความรู้ทางระเบียบบริหารราชการแผ่นดินเป็นอย่างดี ข้าพเจ้าจึงค่อยเบาแรง การเป็นกระทรวงหนึ่งๆ ขึ้นได้นั้นจำต้องกระดาษโรนียวพิมพ์แบบฟอร์มเหล่านี้ส่งยังกระทรวงการคลังไม่น้อยกว่า ๑,๐๐๐ แผ่น เครื่องพิมพ์ก็ไม่มีแม้สักเครื่องเดียว เครื่องเขียนก็ไม่มี ตลอดจนโต๊ะเก้าอี้ที่นั่งหรือที่ทำการใหม่ก็ไม่มี ข้าพเจ้าจำต้องอาศัยใช้สถานที่ตลอดจนโต๊ะเก้าอี้และเครื่องพิมพ์ของกรมโฆษณาการ (ประชาสัมพันธ์) นั่นเอง ถึงวันที่ ๒๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๙๕ พลตรี หม่อมหลวงขาบ กุญชร ก็ถือคำสั่งของท่านนายกรัฐมนตรีมาบอกว่าจะขอรับหน้าที่วันนี้ และให้ข้าพเจ้าพ้นหน้าที่ไปเสียวันนี้ ก็เลยยิ่งลำบากใหญ่ แต่เพราะเหตุที่ยังไม่มีคำสั่งทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ อีก ข้าพเจ้าจึงขอร้องหม่อมหลวงขาบขอยืมที่นั่งตั้งกระทรวงใหม่อยู่ในห้องอธิบดีกรมโฆษณาการนั้นไปพลาง อย่างไรก็ดีพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวงทบวงกรม พ.ศ. ๒๔๙๕ ได้ออกใช้ และกำหนดเอาวันที่ ๑๒ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๙๕ เป็นวันกำเนิดตั้งกระทรวงนี้และตัวกระทรวงได้เริ่มเปิดรับส่งหนังสือเข้าออกจริงเมื่อวันที่ ๒๗ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๙๕