Komo mangkukna mah ngimpi téh bet teu pupuguh keur nyumput dina hiji rungkun, nyerangkeun ka palebah hiji imah nenggang duduk jandéla. Reyem-reyem. Di hareupeun panto katingali hiji lalaki jangkung gedé jiga nu keur amitan ka pamajikanana. Tiluan tukangeunana. Katingali lebah beungeutna hurung keur ngaroko. Euweuh nu anéh. Ngan, sanggeus éta lalaki jeung baturna jauh ti dinya, si awéwéna—anu kacirina mah budak kénéh téh—ujug-ujug ngarérét ka lebah panyumputan, ngadelék maledogkeun imut. Anéhna deui, kuring tuluy ngahuit jiga nyieun tanda. Bari sasalingkeran panon manco kana jandéla. Teu lila jol méléngé. Di jero kamar aya nu déhém, kawas ngajawab tanda ti kuring. Lakadalah!