თავიდან რომ ჩამოვედით, ჩვენი ახლობელი დაგვხვდა და სადამდეც შეძლო ჩვენი დახმარება, დაგვეხმარა, მაგრამ ყველა კონტროლში ჰყავთ და რთულია ვინმესთან ცხოვრება… მერე ისე მოხდა, რომ ჩამოსვლიდან 2 კვირაში სრულიად მარტოებს მოგვიწია ჭიდილი ყველა პრობლემასთან და იმდენად გაგვიჭირდა, რომ სერიოზული პრობლემა გვაქვს შექმნილი ნერვებთან დაკავშირებით. თვე-ნახევარი ვიცხოვრეთ ქუჩაში, 115-მა (დახმარების სამსახურია, რომელიც თავშესაფრით უზრუნველყოფს უსახლკაროებს) მოგვცა რაღაც საერთო საცხოვრებელი რამდენიმე დღით, მაგრამ იქ იმდენად ცუდი სიტუაცია იყო, რომ ერთ დღეზე მეტხანს ფიზიკურად ვერ გავჩერდით – იმიტომ, რომ სულ ლოთები და ასეთი ტიპები იყვნენ.