Ο Πάτμιος: Σταμάτης Σπανουδάκης\n4. Ἡ λέξη “ἀλήθεια” ἀποτελεῖται ἀπὸ τὸ “Α”(στερητικὸ)+ “Λήθη”. “Αλήθεια” σημαίνει “ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ”. Πῶς μέσω τῆς μουσικῆς μποροῦμε νὰ διατηρήσουμε τὴν ἱστορική μας μνήμη; Ντύνοντας μὲ πολλὴ γερὰ μουσικὰ θέματα, ἢ μελωδίες ἂν θέλετε, ποὺ νὰ ἀντέχουν στὸν χρόνο, ὅλα ἐκεῖνα ποὺ μᾶς συγκινοῦν καὶ ποὺ οἱ ὀρδὲς τῶν ἀνθελλήνων προσπαθοῦν νὰ....\n5. Ἔχετε σκεφτεῖ – ἐμπνευστεῖ νὰ γράψετε μουσικὴ μὲ βάση τὰ τραγικὰ γεγονότα πού συμβαίνουν στὴν Ἑλλάδα;\nὌχι ἀκόμη. Εἶναι πολὺ πρόσφατα, ὅλοι ἔχουν γνώμη καὶ ζοῦν οἱ πρωταγωνιστές τους. Προτιμῶ τὰ γεγονότα ὅταν πιὰ ἔχουν ἐξελιχθεῖ καὶ τελειώσει. Καὶ τοὺς ἀνθρώπους ἄλλωστε.\n6. Τί εἶναι ἡ Ἑλληνικὴ μουσική; Ἕνα λογικὸ δόγμα κανόνων, ἕνα συναίσθημα, μία συνείδηση, κάτι ἄλλο; Τί εἶναι αὐτὸ τὸ ὁποῖο τὴν καθιστὰ ξεχωριστή;\nἙλληνικὴ μουσικὴ δυστυχῶς δὲν ἔχουμε. Πολὺ ἐλάχιστη. Τραγούδια χιλιάδες. Ἂν μιλᾶτε γιὰ τὴν μουσική, ποὺ ἐμένα ἐνδιαφέρει, εἶναι ἕνα ὄνειρο φωτεινό, εἶναι μία…. γαλανόλευκη σὲ ἦχο, εἶναι μία θάλασσα σὲ νότες καὶ τὸ ὕψιστο θὰ ἦταν ἴσως μία ἀκρόπολη σὲ ἕνα ἁπλό, παιδικὸ καὶ ὅμως μεγαλειῶδες μειδίαμα.\nὉ πρῶτος καὶ ὁ τελευταῖος. Τὸ Α καὶ τὸ Ω. Τὸ ἄπιαστο ποῦ γίνεται γιὰ λίγο δικό σου καὶ μὲ ἕνα ἥσυχο ἀεράκι φεύγει καὶ πάλι. Καὶ πάντα, ἡ παιδικὴ καρδιὰ καὶ διάθεση.\n8. Πέτρινα χρόνια, …«Ἑλλάδα στοὺς ὤμους τὴ γῆ κουβαλᾶς, ἐσὺ ποὺ χάραξες τοὺς δρόμους, τὴ φωνή σου νὰ βρεῖς ζητάς».Γράψατε ἕνα ὑπέροχο τραγούδι κάπου 25 χρόνια πρίν. Εἶναι καράβι χωρὶς δική του πυξίδα ἢ κιβωτὸς ἡ πατρίδα μας;\nἜχει καὶ πυξίδα καὶ γερὸ σκαρὶ καὶ καλοτάξιδη πάντα ἦταν καὶ θὰ εἶναι. Ἀπὸ καπετάνιους καὶ πληρώματα πάσχουμε. Καὶ ἀπὸ προορισμούς, Ἰθάκες.\n9. Πόσο εὔκολο εἶναι γιὰ ἕναν ἄνθρωπο τοῦ καλλιτεχνικοῦ χώρου ποὺ διακηρύττει Χριστὸ καὶ Ἑλλάδα νὰ ἀνέβει τόσο ψηλὰ καὶ τί δυσκολίες-εὐλογίες ἀντιμετώπισε στὸ διάβα του;\nὯν οὐκ ἔστιν ἀριθμός, οἱ δυσκολίες. Ἀλλὰ ἀσύγκριτα ἄλλης ποιότητας καὶ διάρκειας, οἱ εὐλογίες. Ὁ Χριστὸς εἶναι ὁ καλλίτερος σύμβουλος γιὰ ὅλα αὐτά.\n10) Πόσο ἐπίκαιρη εἶναι ἡ παράδοσή μας; Συνεχίζει καὶ σήμερα νὰ ἐμπνέει καλλιτέχνες; Σὲ μία ἐποχὴ ἐθνικῆς καταθλίψεως ἡ Ἑλλάδα συνεχίζει νὰ παράγει πολιτισμό;\nΘὰ σᾶς γελάσω. Ὅλα αὐτὰ γίνονται μέσα σου, μὲ ἕναν ἁπλὸ καὶ μαγικὸ τρόπο. Σὰν νὰ ἀκοῦς διάφορα στὸ ραδιόφωνο καὶ νὰ λὲς κάποια στιγμή, ὡραῖο εἶν’ αὐτό, τὸ κρατάω.\n12) Πῶς ἐξηγεῖτε τὴν ἐκκωφαντικὴ σιωπὴ τῶν πνευματικῶν ἀνθρώπων καὶ δημιουργῶν γιὰ τὸ δράμα ποῦ βιώνει ὁ λαός μας;\nΜιλάω ὅποτέ μου ζητηθεῖ. Καὶ παράγοντας μουσικὴ καὶ ἀπαντώντας σὲ ὅτι ἐρωτῶμαι. Καὶ δὲν αἰσθάνομαι καθόλου πνευματικὸς ἄνθρωπος. Λίγο μὲ προσβάλλει ὁ ὅρος καὶ τὸ τί σημαίνει πιά.\nΚαὶ τὰ δύο σωστὰ εἶναι. Μὲ ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις οἱ ὁποῖες ἐλπίζω αὔριο, θὰ κάνουν τὸν νικηφόρο ἀγώνα καὶ γιὰ ὅλους τους ἄλλους.\n16) Ἕνα μήνυμα, τὸ ὁποῖο ἐνδεχομένως θὰ θέλατε νὰ στείλετε σὲ ὅλους τους ἀναγνῶστες τῆς Ἑνωμένης Ρωμηοσύνης.\nΕτικέτες Εθνικά θέματα, Εκκλησία, Κοινωνία, Μουσική, Παιδεία, Πνευματικά θέματα, Πολιτισμός