İndi bu müddətdən artıq xidmət edən cavuş ağ saçına, gombul sifətinə kədər çökdürən gözlərilə müddətdən artıq xidmət edən hərbi qulluqçunun şərəf məhkəməsində dinlənilmək ərəfəsində belə yalvarırdı: "Uşaqlarım var, krediti ödəyə bilmirəm, qızım iki uşaqla boşanıb qayıdıb.” Dalısıyca təntimiş adamın ütələk söylədikləri: "beş-altı toyuq üçün..., yanı qopmuş əsgər çörəkləri..., polis... cəmi-cümlətanı..., yox oğurlamamışam...” Sadəcə bir zillət və vurnuxma. Bu dovşana qaç deyib, tazıya tut demək ssenarisi üzərində qurulan şərəf məhkəmələrindən biri idi. Şərəf məhkəməsi də yaxşı pul çıxaran oğlanların əlində bir vasitəyə çevrilmişdi. Bu gün qaz vurub qazan doldurmaq istəyi heç nəyə məhəl qoymur, nə göz yaşlarına, nə vicdana, nə şərəfə, nə də ki, hər gün, birinin dediyi kimi hər an heysiyyatımızla məzələnən dağın ö üzündəki düşmənin bizi təhqir etməsinə. Şərəfimiz var, olmamış deyil, necəki arabanın beşinci təkəri, bax elə. Şərəf məhkəməmiz də var... onunla necə rəftar olunmasını və nə işlə məşğul olmasını özünüz taparsız. Vəziyyət özü izah edir. Bizi əzən korrupsiya, rüşvət maşının vintciyinə çevrilən şərəf məhkəməsi və qanla yazılmış nizamnamələr bir- birini quyruqlarında sürüyür. Sürünə-sürünə yeganə ədalət mühakiməsi kimi qalan şəhidlərimizin ruhuna sarmaşmağa, onu boğmağa can atır.