And I always felt like these blanks were confronting me with so many different possibilities and I was you know alone with my forms and just the voices of you cannot do this, you cannot do this, I just could not make sense of where the, the blanks and the words were all supposed to hang together, but I was really very ashamed of not being able to make sense of it.
ഈ ശൂന്യത എന്നെ വളരെയധികം സാധ്യതകളുമായി അഭിമുഖീകരിക്കുന്നതായി എനിക്ക് എല്ലായ്പ്പോഴും തോന്നിയിട്ടുണ്ട്, എന്റെ ഫോമുകൾ ഉപയോഗിച്ച് നിങ്ങൾക്ക് മാത്രം അറിയാമെന്നും നിങ്ങളുടെ ശബ്ദങ്ങൾക്ക് ഇത് ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല, നിങ്ങൾക്ക് ഇത് ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല, എനിക്ക് എവിടെയാണെന്ന് മനസിലാക്കാൻ കഴിയില്ല, ശൂന്യവും വാക്കുകളും എല്ലാം ഒരുമിച്ച് തീർക്കേണ്ടതായിരുന്നു, പക്ഷേ അതിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്തതിൽ ഞാൻ വളരെ ലജ്ജിച്ചു.