Of course, when one had conversations and spent time with people, you could ascertain whether they really thought they were or not, but there was a sense in involving that original kind of judgment; you met somebody on a bus for example, he is suddenly spotted at one leg, and we would go and try conversing. And if we struck up a conversation, I might add that I was doing some research on disability, and would he or she be interested in chatting to me about their experiences of it, but there was that ethical dilemma in the sense of 'did this person necessarily see themselves as disabled?
अर्थात काही लोकांसोबत खूप वेळ चर्चा केल्यानंतर किंवा खूप वेळ व्यतीत केल्यानंतर समजते की त्यांच्यामध्ये कोणत्या प्रकारचे अपंगत्व आहे. उदाहरण सांगायचे झाले तर बसमध्ये चढताना किंवा उतरताना एखादी व्यक्ती आपल्या एका पायाचा वापर करीत नसेल तर त्यावरून लक्षात येते सदर व्यक्ती अपंग आहे. अशा व्यक्ती जवळ जाऊन तिच्याशी बोलायचा प्रयत्न करावे असे वाटते. ती व्यक्ती आपल्या दृष्टीने अपंग आहे, पण ती स्वतःला अपंग मानते का नाही ही?