Certainly, in working with leprosy patients, physical touch was very important, because many of the people who I worked with had come from communities where they have been shunned and where people have not wanted to touch them anymore for feeling of a little bit of untouchability in the sense the people literally will be afraid that-"I might catch this thing.
തീർച്ചയായും, കുഷ്ഠരോഗികളുമായി പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ, ശാരീരിക സ്പർശം വളരെ പ്രധാനമായിരുന്നു, കാരണം ഞാൻ ജോലി ചെയ്തിരുന്ന പലരും അവർ  ഒഴിവാക്കപ്പെട്ട കമ്മ്യൂണിറ്റികളിൽ  നിന്നും വന്നിട്ടുള്ളവർ ആയിരുന്നു, അവരെ പലപ്പോഴും മാറ്റിനിർത്തപ്പെടുമായിരുന്നു, ആളുകൾ ക്ക് അവരെ തൊടാൻ  താൽ പ്പര്യമില്ലായിരുന്നു , അത്തരം സ്ഥലങ്ങളിൽ  അൽ പം തൊട്ടുകൂടായ്മ അനുഭവപ്പെട്ടിരുന്നു, പലപ്പോഴും ആളുകൾ  അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ  ഭയപ്പെടും- "എനിക്ക് ഈ അസുഖം പിടിച്ചേക്കാം.