An array to keep the index the address of where you will find the next element; and another array to actually have the values, but that is not something, which is efficient which is scalable which what people would do; so, you will always use pointers.
ಸೂಚ್ಯಂಕವನ್ನು ನೀವು ಮುಂದಿನ ಅಂಶವನ್ನು ಹುಡುಕುವ ವಿಳಾಸವನ್ನು ಇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಒಂದು ಶ್ರೇಣಿ; ಮತ್ತು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಹೊಂದಲು ಮತ್ತೊಂದು ಸರಣಿ, ಆದರೆ ಅದು ಯಾವುದೋ ಅಲ್ಲ, ಇದು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಇದು ಜನರು ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಸ್ಕೇಲೆಬಲ್ ಆಗಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ನೀವು ಯಾವಾಗಲೂ ಪಾಯಿಂಟರ್ ಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತೀರಿ.