And a lot of the people that I spoke to -particularly parents of children with cerebral palsy- would tell me they did not like going out very much as a family anymore because they felt their daughter was seen like an animal in a zoo that people would stop and just stare.
நான் பல மக்களிடம் அங்கு பேசி வந்தேன், குறிப்பாக மூளை வளர்ச்சி குன்றிய  குழந்தைகளின் பெற்றோர்கள். அவர்கள் சொல்லுவார்கள், ஒரு குடும்பமாக வெளியே செல்வது எங்களுக்குப் பிடிக்கவில்லை ஏனென்றால் அவர்களுடைய மகளை எல்லோரும் ஏதோ மிருகக்காட்சி சாலையில்  உள்ள ஒரு மிருகத்தைப் போல  பார்த்தனர். அவர்கள் சிறிது நேரம் நின்று அவளை முறைத்துப்  பார்ப்பார்கள்.