So, the reason why, as we go on to the tertiary carbocation it becomes more stable is that just that there are more C-H bonds, there are more of these sigma orbital electrons that can potentially overlap with the empty p-orbital.
તેથી જેમ જેમ આપણે તૃતીય કાર્બોકેશાયન પર જઈએ છીએ તે વધુ સ્થિર બને છે. ત્યાં વધુ C-H બોન્ડ્સ છે, આમાંના વધુ સિગ્મા કક્ષક ઇલેક્ટ્રોન છે. જે સંભવિત રીતે ખાલી p-કક્ષક સાથે ઓવરલેપ કરી શકે છે.