It also meant that I ended up very often interviewing the parent of the person who had cerebral palsy rather than the person who was affected by that themselves, which was problematic at various kinds of levels.
പലതരം തലങ്ങളിൽ പ്രശ് നമുണ്ടായിരുന്ന സ്വയം ബാധിച്ച വ്യക്തിയെക്കാൾ സെറിബ്രൽ പക്ഷാഘാതമുള്ള വ്യക്തിയുടെ മാതാപിതാക്കളുമായി ഞാൻ പലപ്പോഴും അഭിമുഖം നടത്തിയെന്നും ഇത് അർത്ഥമാക്കുന്നു.