The first component is known as a trigger and the second component as we have seen in the previous lectures is the payload if somehow we can design our hardware model such that it is difficult to create such a trigger then payload would never execute even though a hardware Trojan maybe present if the trigger never happens as expected by the attacker then the payload will never execute and a sensitive information or malicious activities by the device would never occur.
మొదటి భాగాన్ని ట్రిగ్గర్ అని పిలుస్తారు మరియు మునుపటి లెక్చర్లలో మనం చూసినట్లుగా రెండవ భాగం పేలోడ్. మన హార్డ్వేర్ ట్రోజన్ ఉన్నప్పటికీ పేలోడ్ ను ఎప్పటికీ ఎగ్జిక్యూట్ చేయనటువంటి ఒక ట్రిగ్గర్ ను సృష్టించగల హార్డ్ వేర్ మోడల్ ను మనము ఎలాగైనా డిజైన్ చేయగలిగితే, అప్పుడు అటాకర్ ఊహించిన విధంగా హార్డ్ వేర్ ట్రోజన్ ఉన్నప్పటికీ పేలోడ్ ఎప్పటికీ ఎగ్జిక్యూట్ అవ్వకవచ్చు. మరియు పరికరం ద్వారా సున్నితమైన సమాచారం లేదా హానికరమైన కార్యకలాపాలు ఎప్పుడూ జరగవు.