সুতরাং, এই ধরণের গবেষকরা এই বোঝার পটভূমিতে নেতৃত্ব দিয়েছিলেন যে আমরা যখন কথা বলি তখন আমরা কেবলমাত্র শব্দের অর্থ, আভিধানিক অর্থ দ্বারা বিষয়বস্তুর ব্যাপারে ভাব প্রকাশ করিনা তবে আমরা একটি বোধশক্তির উদ্ভাবন করি বা সেই শব্দের সাথে বা সেই পরিস্থিতির সাথে যুক্ত আবেগ এবং অনুভূতির সাথে সম্পর্কিত সংকেতগুলি প্রেরণ করি।
இந்த வகை ஆராய்ச்சியாளர்கள் இந்த புரிதலின் பின்னணியை வழிநடத்தினர், நாம் பேசும்போது, பொருள், ஒரு வார்த்தையின் லெக்சிக்கல் அர்த்தம், ஆனால் நாங்கள் திட்டம் மற்றும் புரிதல் அல்லது அந்த வார்த்தையுடன் தொடர்புடைய உணர்ச்சிகள் மற்றும் உணர்வுகளுடன் தொடர்புடைய சிக்னல்களை நாங்கள் கடந்து செல்கிறோம்.