On the contrary when we talked about the Concanavalin, what we appreciated about it is Concanavalin is a carbohydrate binding protein, and if you coat the substrate with the carbohydrate binding protein with the assumption that the cells what you are isolating are having a lot of carbohydrate moieties decorated on it is substrate surface then automatically the cell will get trapped or will get attachment points with Concanavalin right.
നേരെമറിച്ച്, കോൺനവാലിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചപ്പോൾ, അതിനെ അഭിനന്ദിച്ചത് കോൺകനവാലിൻ ഒരു കാർബോഹൈഡ്രേറ്റ് ബൈൻഡിംഗ് പ്രോട്ടീനാണ് എന്നതാണ്. നമ്മൾ വേർതിരിച്ചെടുക്കുന്ന കോശങ്ങളിൽ ധാരാളം കാർബോഹൈഡ്രേറ്റ് നിമിഷങ്ങൾ ഉള്ളത് സബ്സ്ട്രേറ്റ് ഉപരിതലം ആണെന്ന് വിചാരിച്ച്, സബ്സ്ട്രേറ്റ്റ്റിനെ കാർബോഹൈഡ്രേറ്റ് ബൈൻഡിംഗ് പ്രോട്ടീൻ കൊണ്ട് പൂശിയാൽ തന്നത്താനെ ആ സെൽ കുടുങ്ങും അഥവാ കോൺകനവാലിനുമായി അറ്റാച്ചുമെൻറ് പോയിൻറുകൾ  ലഭിക്കും.