எழுத்து அம்சத்தில் நாம் அதிக கவனம் செலுத்துவதில்லை என்பதால், எங்கள் கவனம் பேசும் வடிவத்தில் இருக்க போகிறது மற்றும் நடைமுறையில் பேசப்படும் சொற்பொழிவை கணக்கில் எடுத்து கொள்ள போகிறது, இது நடைமுறையின் டைப்பாலஜி தொடர்பான ஒப்பீட்டளவில் இளம் துறை என்று நான் சொல்ல விரும்புகிறேன்.
కాబట్టి, మనం వ్రాసిన అంశంపై ఎక్కువ దృష్టి పెట్టడం లేదు. మా దృష్టి మాట్లాడే రూపంపై ఉంటుంది మరియు ప్రాగ్మాటిక్స్ యొక్క మాట్లాడే ఉపన్యాసాన్ని పరిగణనలోకి తీసుకుంటే, ఇది ప్రాగ్మాటిక్స్ యొక్క టైపోలాజీతో వ్యవహరించే సాపేక్షంగా కొత్త రంగం అని నేను చెప్పాలనుకుంటున్నాను.