And therefore, whenever we feel anxious or upset, these fingertips always are simulated and we use them either to touch a surface, to get certain assurance, to caress ourselves, to console ourselves, to while away the time in a very unconscious manner.
எனவே, நாம் கவலைப்படவோ அல்லது வருத்தப்படவோ உணரும்போதெல்லாம், இந்த விரல் நுனிகள் எப்போதுமே உருவகப்படுத்தப்படுகின்றன, மேலும் அவற்றை ஒரு மேற்பரப்பைத் தொடுவதற்கும், சில உறுதிமொழிகளைப் பெறுவதற்கும், நம்மை நாமே சமாதானப்படுத்துவதற்கும், நம்மை ஆறுதல்படுத்துவதற்கும், நேரத்தை மிகவும் மயக்க நிலையில் இருப்பதற்கும் பயன்படுத்துகிறோம்.