Each core component is separate, now each talks to others over known interfaces and each is loadable as needed within the kernel.
ஒவ்வொரு முக்கிய கூறுகளும் தனித்தனியாக உள்ளன, இப்போது ஒவ்வொன்றும் தெரிந்த இன்டெர்பேஸ்களில் மற்றவர்களுடன் பேசுகின்றன, ஒவ்வொன்றும் கர்னலுக்குள் தேவைக்கேற்ப ஏற்றப்படுகின்றன.