വൈകല്യ പഠനങ്ങൾ തീർച്ചയായും കട്ടിയുള്ളതും വളരെ സൂക്ഷ്മവുമായ ഒരു സാംസ്കാരിക വ്യാഖ്യാനമാണ്. ഉദാഹരണത്തിന്, ബധിര സംസ്കാരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രൊഫസർ മൈക്കൽ ഫ്രൈസ്നറുമായുള്ള എന്റെ അഭിമുഖം നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചിരിക്കാം, അവിടെ ശ്രവണ-ശ്രവണ സംസ്കാരത്തിൽ അന്തർലീനമായ ഭൂരിപക്ഷത്തെക്കുറിച്ചും ഭാഷാപരമായ ന്യൂനപക്ഷമെന്ന നിലയിൽ ബധിരതയെക്കുറിച്ചും ധാരാളം ചർച്ചകളെക്കുറിച്ചും സംസാരിക്കുന്നു. അതുപോലെ, ഓട്ടിസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള എന്റെ ചർച്ചയിൽ ന്യൂറോ വൈവിധ്യത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു ചർച്ച ഉണ്ടായിരുന്നു.
இயலாமை படித்து ஒரு நுணுக்கமான கலாச்சார விமர்சனத்தை கொண்டது, எடுத்துக்காட்டாக மைக்கேல் ஃபரிஸ்னர் உடனான என்னுடைய நேர்காணலில் பெரும்பான்மையினர் எப்படி காது கேளாதோர் ஐ மொழியில் சிறுபான்மையினர் என்று கருதினர் என்பதை பார்த்தோம் அதேபோல நியூரோ டைவர்சிடி பற்றி ஆட்டிஸம் பற்றிய பல கலந்துரையாடலி்ல் பார்த்தோம்.