Conventionally time has been treated as an abstract concept and it is in this context that linguistically we have responded to this idea, representing it in different idioms and phrases for example, quality time or time and tide wait for none.
પરંપરાગત રીતે સમયને એબસ્ટ્રેક ખ્યાલ તરીકે ગણવામાં આવે છે અને તે આ સંદર્ભમાં છે કે ભાષાકીય રીતે આપણે આ વિચારને જુદા જુદા રૂઢિપ્રયોગો અને શબ્દસમૂહોમાં રજૂ કરીને પ્રતિભાવ આપ્યો છે, ઉદાહરણ તરીકે, ગુણવત્તો સમય અથવા સમય અને ભરતી કોઈની રાહ જોતા નથી.