જો કે, આપણને લાગે છે કે કાર્યસ્થળ પર સ્પર્શ કરીએ, તેમાં હંમેશા કોઈ ધ્યેય હોય છે અથવા તે નિયમિત વ્યાવસાયિક અરસપરસ વાતચીતનો એક ભાગ છે. અને આ પ્રકારના સ્પર્શથી લોકોને ઓછો ડર લાગે છે અને કેટલીકવાર આંતરવ્યક્તિત્વ સંબંધો સ્થાપવામાં મદદરૂપ બને છે.
हालांकि, हम पाते हैं कि कार्य-स्थल में स्पर्श हमेशा एक लक्ष्य से संबंधित होता है, या यह एक नियमित पेशेवर बातचीत का एक हिस्सा होता है और यह संदर्भ इस खतरे को कम करता है और कभी-कभी स्पर्श को पारस्परिक संबंधों का एक सक्षम पहलू भी बनता है।