Now, making the same arguments that we made in the case of the equality constraint problem, we will see that I give up on my optimality, that is I keep going through contours of larger and larger size where the optimum value keeps increasing and when a contour particular contour touches this line exactly at one point then I have a feasible point which is going to satisfy this constraint, the equality part of the constraint.
இப்போது,   ஈக்குவாலிட்டி கன்ஸ்ரைன்ட்ஸ் பிரச்சினையில் நாம் வைத்த அதே வாதங்களை முன்வைக்கும்போது, நாம் ஆப்டிமாலிட்டியை கைவிடுவதைக் பார்ப்போம். அதாவது பெரிய அளவிலான காண்டூர்ஸை நாம் தொடர்ந்து செல்லும் போது, ஆப்டிமம் மதிப்பு அதிகரித்துக்கொண்டே இருக்கும். ஒரு குறிப்பிட்ட காண்டூர் இந்த லயனை சரியாக ஒரு பாயிண்டில் தொடும்போது, எனக்கு ஒரு பீசிபில் பாயிண்ட் கிடைக்கும். அது இந்த கன்ஸ்ரைன்ட்ஸில் உள்ள   ஈக்குவாலிட்டியை பூர்த்தி செய்யும்.