But the advantage is, if we define a constructor then as soon as the control will pass this particular point that is when the object gets instantiated immediately an automatic call, an implicit call, will happen to this method, and that call will make sure that top is indeed assign to -1. So, when we return from this call at this point we already have the top of yes initialize to -1 and that, this implicit initialization is a beauty of the constructor.
ಆದರೆ ಅನುಕೂಲವೆಂದರೆ, ನಾವು ಕನ್ ಸ್ಟ್ರಕ್ಟರ್ ಅನ್ನು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದರೆ, ನಿಯಂತ್ರಣವು ಈ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಬಿಂದುವನ್ನು ಹಾದುಹೋದ ತಕ್ಷಣ, ಅಂದರೆ ಆಬ್ಜೆಕ್ಟ್ ಇನ್ ಸ್ಟಾಂಟಿಯೇಟ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ತಕ್ಷಣವೇ ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತ ಕಾಲ್, ಇಂಪ್ಲಿಸಿಟ ಕಾಲ್, ಈ ವಿಧಾನಕ್ಕೆ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆ ಕಾಲ್ ಟಾಪ್ ಅನ್ನು -1 ಕ್ಕೆ ನಿಯೋಜಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಖಚಿತಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಟಾಪ್ ಅನ್ನು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ -1 ಗೆ ನಿಯೋಜಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ಬಿಂದುವಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಈ ಕಾಲ್ನಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿದಾಗ ನಾವು ಈಗಾಗಲೇ -1 ಗೆ ಇನಿಷಿಯಲೈಜ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಅದು, ಈ ಸೂಚ್ಯ ಇನಿಶಿಯಲೈಝಷನ್ ಕನ್ ಸ್ಟ್ರಕ್ಟರ್ ನ ಸೌಂದರ್ಯವಾಗಿದೆ.