قصر ابونصر
قصر ابونصر پیشتر در فاصله شش کیلومتری شیراز بوده ولی اکنون بخشی از منطقه هفت شهرداری است و در نزدیکی شهرک نصر قرار دارد. در گذشته، محلی معروف به قصر ابونصر در نزدیکی قصر بوده که اکنون محلهٔ سرتل حسین‌آباد نام دارد. اغلب خانواده‌های اصیل ساکن این بنای تاریخی نام خانوادگی فراحی دارند که در بعضی موارد با پسوند قصر ابونصر همراه است. قصر ابونصر
نام شهر شیراز برگرفته از نام قلعه‌ای در اطراف شیراز کنونی در محل قصر ابونصر است. آنگونه که پیدا است در هنگام بنای شهر نام این قلعه بر شهر شیراز نهاده شده‌است. قصر ابونصر
بر اساس تحقیقات جان لیمبرت و اشارهٔ حمدالله مستوفی، نشانه‌هایی از سکونت پیش از اسلام در محل یا نزدیک شیراز وجود داشته که نام شهر را به آن داده‌است. کتیبه‌ای ایلامی در تخت جمشید حاوی نام قلعه‌ای به نام تیرازیس یا شیرازیس است. با توجه با اشارات موجود در منابع اسلامی، اسناد و شواهد باستان‌شناسی و مهرهای مربوط به اواخر ساسانی و اوایل اسلام که نام شیراز را دربردارد، قصر ابونصر در شرق محل کنونی شهر بوده که شیراز نام داشته‌است. در محل اولیه شیراز، این استحکامات موجود در محل قصر ابونصر بوده که همان محل قلعه تیرازیس یا شیرازیس یاد شده در لوح تخت جمشید است و بعدها پس از آنکه شهر فعلی شیراز در نزدیک این قلعه بنیان نهاده شده، این شهر نام خود را از این قلعه در حوالی شهر به یادگار گرفته‌است. همچنین نام شیراز همراه بخش اردشیرخوره دوره ساسانی به مرکزیت فیروزآباد ذکر شده‌است و شیراز جزئی از آن بوده‌است. اردشیرخوره یکی از پنج بخشی بوده‌است که استان فارس ساسانیان را تشکیل می‌داده‌است. این اطلاعات در مهرهای ساسانی مربوط به اواخر ساسانی و اوایل دوران اسلامی کشف شده در محل قصر ابونصر در شرق محل کنونی شهر شیراز بدست آمده‌است و لیمبرت چنین پیشنهاد می‌نماید که استحکامات موجود در محل قصر ابونصر همان قلعه تیرازیس یا شیرازیس یاد شده در لوح‌های ایلامی پارسه است و بعدها پس از آنکه شهر فعلی شیراز در نزدیک این قلعه بنیان نهاده شده، این شهر نام خود را از این قلعه در حوالی شهر به یادگار گرفته‌است.
تخت ابونصر (مجموعه تلویزیونی)
داستان این مجموعه از آنجا آغاز می‌شود که عده‌ای باستان‌شناس از موزه مترپولیتن شیکاگو برای حفاری به ایران می‌آیند. پروفسور وارنر و دو نفر از دستیاران او دراین حفاری‌ها تابوتی راکشف می‌کنند که درداخل آن سردار مومیایی شده وجود دارد. وصیت نامه‌ای در کنار جسدها می‌شود. دنباله سریال پی‌جویی این وصیت است. آرامگاه سید ابوجعفر ثائری ابیض
بقعه سید ابوجعفر ثائری ابیض مربوط به سدهٔ ۹ ه‍.ق است و در شهرستان رودسر، چابکسر، روستای میانده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۵۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این بقعه متعلق به ابوالفضل (ابوطالب) جعفربن محمد، الثائر فی اللّه، فرمانروای علوی زیدی هُوسَمْ در نیمه اول قرن چهارم است. فهرست جاهای تاریخی بابل
این قلعه در روستای ابوالحسن کلاً و بخش مرکزی شهرستان بابل قرار دارد. تخت ابونصر (داستان کوتاه)
گروهی از باستان‌شناسان آمریکایی به‌رهبری دکتر وارنر در محوطهٔ تخت ابونصر مومیایی به‌نام سیمویه را می‌یابند. سیمویه توسط زن و خواهرش، گوراندخت، همراه با زن جدیدش خورشید خانم، به‌دلیل حسادت، با شرابی خواب‌آلود به خواب کاذب یا بوشاسپ فرو رفته است و گوراندخت نیز به‌خواست خود همراه با آنان زنده‌به‌گور شده است. سیمویه با کشف رمز طلسمی توسط دکتر وارنر، از خواب چندهزارساله بیدار می‌شود و به سراغ زن مطربی به‌نام خورشید می‌رود که هم‌نام معشوق او است و ... به‌گفتهٔ محمد علی همایون کاتوزیان، «تخت ابونصر» از آن دسته داستان‌های صادق هدایت است که علاقهٔ وی به فرهنگ و آیین‌های باستانی ایرانی را نشان می‌دهد. آرامگاه خواجه ابونصر پارسا
شهر بلخ یا باختر، از شهرهای مهم خراسان بزرگ و از کهن ترین شهرهای افغانستان است که امروزه در فاصلهٔ بیست کیلومتری از شهر مزار شریف واقع است. برخی می‌گویند این شهر، کهن‌ترین شهر جهان است و قدمت آن به هزاران سال پیش از میلاد مسیح بازمی‌گردد و می‌گویند زرتشت، بین سال‌های ششصد تا پانصد پیش از میلاد در بلخ ظهور کرده و پادشاه کیانی دعوت وی را به آیین زرتشت پذیرفته است. دین زرتشتی و زبان اوستایی از بلخ آغاز شد. این شهر از مراکز مهم آیین بودایی نیز بوده‌است. اولین حملهٔ مسلمانان به بلخ در سال 32 هجری قمری بود، اما چند سال بعد به‌طور کامل به تصرف مسلمانان درآمد. در دورهٔ اعراب، بلخ همراه با هرات، نیشابور و مرو یکی از چهار قسمت (چهار ربع) شهر بزرگ خراسان بود. در سال 118 هجری قمری پایتخت خراسان از مرو به بلخ انتقال یافت و این امر باعث رونق بیش‌تر این شهر گشت. در سال 287 به تصرف دولت سامانیان درآمد و در سال 451 سلجوقیان تصرفش کردند. در سال ۵۵۰ ه‍. ق. به دست ترکان غز ویران شد و در سال ۶۱۷ ه‍. ق. با وجود این‌که بلخ تسلیم چنگیزخان مغول شد، از هجوم وحشیانه و کشتار در امان نماند. در دورهٔ تیموریان (قرن‌های هشتم و نهم هجری قمری) تا اندازه‌ای شکوه گذشته را بازیافت ولی پس از بنای مزارشریف در بیست کیلومتری آن، بلخ رو به انحطاط گذاشت. خرابه‌های بلخ قدیم اکنون ناحیهٔ وسیعی از این شهر را اشغال کرده است. مسجد و مقبرهٔ ابونصر پارسا برهان‌الدین محمد ابونصر پارسا، عارف و شاعر نامی قرن نهم هجری قمری است. او از بزرگان فرقهٔ نقشبندیّه بود و بعد از پدرش ـ خواجه محمد ـ جامع علوم شریعت و فنون طریقت در این فرقه بود. از ابونصر پارسا رساله‌ای به زبان فارسی باقی مانده است که نسخهٔ منحصر به فردی از آن در مؤسسهٔ شرق‌شناسی ابوریحان بیرونی واقع در تاشکند موجود است. ابونصر در سال 865 هجری قمری در بلخ درگذشت و دو سال بعد، مقارن با سال 1462 میلادی، میر مزید ارغون (یکی از زمین‌داران آن زمان) مقبره‌ای با گنبدی زیبا برای او ساخت که به گنبد عالی معروف است و به مرکز طریقت او تبدیل شد. بعدها مدرسه‌ای و سپس مسجدی کنار مقبرهٔ این عارف و به نام او ساخته شد. مسجد ابونصر پارسا از زیباترین آثار معماری دوران تیموری در استان بلخ افغانستان است و به نام مسجد جمعهٔ بلخ معروف است. این مسجد بر روی پلانی هشت ضلعی به ابعاد 25 × 30/25 ساخته شده و ارتفاع کلّ ساختمان بیست و هفت متر است. بنای مسجد شامل یک تالار مربع است که روی زیرزمینی قرار گفته. سایر بناهایی که در جوار مسجد ساخته شده بودند، بر اثر مرور زمان از بین رفته‌اند. بر روی تالار مربع، گنبدی ساخته شده که پوشش داخلی آن با گوشواره‌هایی زیبا که در آن‌ها روزنه‌هایی تعبیه شده، تزیین شده‌است. پوشش خارجی گنبد روی استوانه‌ای سوار است و به شیوهٔ معماری دوران تیموری، شامل ترکه‌هایی است که تعداد آن در این گنبد به چهل و هشت عدد می‌رسد. در ورودی اصلی بنا سردرِ بزرگی ساخته شده که پوشیده از تزئینات کاشی‌کاری و اغلب -به رنگ محبوب مغولان – فیروزه‌ای است. در دو سوی طاق ورودی دو ستون مارپیچ قرار دارد و سرتاسر پوشش خارجی بنا، دیوارهای خارجی، گنبد و ساقهٔ گنبد به‌وسیلهٔ آجر و کاشی معرق تزیین شده‌است و در دخل بنا، محراب از معرق پوشیده شده، و دیوارها سفید رنگ‌اند. پوشش داخلی گنبد، گوشواره‌ها و مقرنس‌ها نیز با استفاده از رنگ زینت یافته‌اند. بسیاری از مورخین بر این عقیده‌اند که قسمت عمدهٔ تزئینات مسجد ابونصر، در دوران بعد انجام شده‌است. متأسفانه این بنای عظیم اسلامی ـ ایرانی امروزه در معرض ویرانی است و باستان‌شناسان افغان در مورد از بین رفتن این بنا هشدار داده‌اند. قلعه کاظم
قلعه کاظم روستایی است از توابع شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان اشترینان در بخش اشترینان این شهرستان قرار دارد. قلعه کاظم درحد فاصل روستاهای کمره بالا و کوشکی پایین قرار دارد. دسترسی به این روستا از طریق جاده ای در انتهای بلوار ارتش امکان‌پذیر است.حمام خزینه ایی و تاریخی آن بسیار زیبا و تا سال 1388 دایر بوده است ولی بعد از سهمیه بندی گازوییل و گران شدن آن استفاده نشده و در حال تخریب میباشد. سایر اماکن تاریخی آن شامل تپه پاچقا بوده که قدمتی بسیار قدیمی و طی بررسیهای انجام شده حدود 2000 سال یا بیشتر قدمت دارد. اکثر ساکنین آن با نام خانوادگی خسروی بوده و سایر فامیلیهای موجود گودرزی، دارابی و کاظمی میباشد. ارتفاع این روستا از سطح دریا بیش از 2000 متر بوده و اختلاف دمایی آن نسبت به شهر بروجرد بین 5 تا 10 درجه است که در تابستان دارای هوایی بسیار مطبوع و در زمستانها بسیار سرد می باشد.اسامی شهدای جنگ تحمیلی این روستا شامل : شهید امراله خسروی، شهید محمود خسروی، شهید احمد خسروی و شهید حسین خسروی هستند. این روستا دارای آب، برق و جاده آسفالته و جدیداً سیستم گازکشی این روستا به همت مسئولان عزیز شهر بروجرد در حال راه اندازی می باشد. شغل مردم این روستا کشاورزی و دامپروری بوده که عمده محصولات آن انگور، گردو، بادام میباشد که انگور یاقوتی آن بسیار خوشمزه و مرغوب است. جلفار
جُلفار نام قدیم رأس‌الخیمه یکی از امیرنشین‌های هفت‌گانه امارات متحده عربی است. منطقه جلفار در خلال سده‌های هشتم و نهم میلادی سکونتگاه «قبیله عَضد» بود. خانه‌های عضدیان از چوب ساخته شده بود. پرتغالی‌ها دژی در جلفار بنا نمودند. ملاح عربی مشهور شهاب الدین أحمد بن ماجد بن محمد بن عمرو الأسدی بن أبی الرکائب النجدی از همین روستا بودند و در همین‌جا نیز مدفون هستند. نسب ابن ماجد به قبیلهٔ بنی أسد یکی از بزرگترین قبیله‌های شمال بادیهٔ نجد در شبه‌جزیره عربستان می‌رسد. در جنوب روستا قلعه‌ای وجود دارد که آن را قلعه ضایه می‌نامند، این قلعه در شمال دهستان رمس واقع است. قلعه یادشده در سال ۱۹۹۹ میلادی توسط دولت مرمت شده است. تخت ابونصر (داستان کوتاه)
«تخت ابونصر» داستان کوتاهی از نویسندهٔ ایرانی، صادق هدایت است که نخستین بار در سال ۱۳۲۱ خورشیدی، همراه با هفت داستان دیگر در مجموعهٔ "سگ ولگرد" منتشر شد. ابوالعباس ربنجنی
ابوالعباس فضل پسر عباس رَبِنجَنی (رَبَنجَنی)، از شاعران ایرانی سدهٔ چهارم هجری است. او از مردم ربنجنِ سمرقند و هم‌روزگار با نصر بن احمد سامانی (۳۰۱-۳۳۱ ق) و نوح بن نصر سامانی (۳۳۱-۳۴۳ ق) بوده‌است. شعر زیر ــ که در سوگ نصر بن احمد و برتخت‌نشینی نوح بن نصر سروده شده ــ از اوست: حصن البلاد
قلعه بلاد  یکی از دژهای تاریخی کشور پادشاهی عمان است. این قلعه در. شهرستان بخاء و در استان مسندم واقع شده‌است، ویکی از (نقاط دیدنی سلطنت عمان) به‌شمار می‌آیند. «حصن البلاد» از معالم بارز و گردشگری استان مسندم است. این قلعه در وسط شهرستان بخاء به عربی ( ولایة بخاء) در نوار ساحلی کرانهٔ خلیج فارس واقع شده‌است. حمام نصر
حمام نصر در خلخال، خیابان شهید رجائی، محله غازیلر واقع شده و این اثر در تاریخ ۱ مهر ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۱۰۳۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. حمام نصر خلخال متعلق به دوره قاجار می‌باشد و در جوار رودخانه نور علی چای در بافت بازار بنا شده‌است. این بنا از جاهای دیدنی خلخال، طبق تحقیقات محلی و مطالعه در کتب تاریخی (تاریخ گیلان و دیلمستان، سیری در تاریخ آذربایجان و…) به دلیل خشکسالی و قحطی حادث شده در سال ۱۲۲۸ در هرو آباد (خلخال) بعنوان بنائی عام‌المنفعه برای تأمین نیازهای اهالی محل بنا شده‌است. باباخنجر
باباخنجر روستایی در بخش شیرین سو از توابع شهرستان کبودراهنگ می باشد و در شمالی ترین نقطه استان همدان و هم مرز با استان زنجان قرار گرفته است.محصور بین کوههای بوقاطی در شرق و آق داغ در غرب،گونئ در شمال و رشته کوه ساری قیه (قوزئ)در جنوب که چشم اندازی سراسر کوهستانی به این روستا بخشیده اند. با وجود مهاجرتهای گسترده و ادامه دار اهالی باباخنجر به شهرهای بزرگ ،این روستا،همچنان یکی از روستاهای پرجمعیت بخش شیرین سو محسوب می شود. شغل اکثر مردم روستا،کشاورزی و دامداری است. در خصوص وجه تسمیه باباخنجر آنطور که قبلا منتشر شده است *به نقل از ابن عامر دمشقی درکتاب تحفه الممالک ، باباخنجر را برادر بزرگتر باباطاهر معرفی نموده که در اوایل قرن پنجم هجری مامور شد از هگمتانه بسوی سلطانیه، رهسپار گردد تا سیر و سلوک عرفانی خود را بر آنان تعلیم دهد. ولی به سبب بیماری ناشناخته در همان جا فوت می نماید و به خاک سپرده می شود و قبر وی نیز تا سالها پیش زیارگاه عارفان بود تا اینکه بین سالهای 1367 تا 1374 هجری شمسی توسط سارقان، قبر باباخنجر تخلیه و به گفته ساکنان، مقداری اشیاء گرانقیمت از آن محل سرقت گردیده است و اکنون قبر مذکور کاملا محو شده و به زمین فوتبال تبدیل گشته است .همانطور که در کتب مختلف تاریخی بر می آید شخصیتهای مهمی چون بابانظر ، باباگاوسوار ، باباگرگر ، باباقاسم و باباپیر برادران دیگر باباطاهر عریان بودند که از وی کوچکتر بودند که خود اینها نیز ماموریت تدریس عرفان در همدان و اطراف همدان را بر عهده داشتند * قصر ابریم
قصر ابریم () یک مکان تاریخی است که در النوبه پایین و در فاصله ۲۴۰ کیلومتری اسوان و ۵۰ کیلومتری کشور سودان واقع شده‌است. این شهر که به وسیلهٔ یک دیوار حفاظتی پوشیده شده‌است بر بالای یک بلندی صخره‌ای که بر ساحل شرقی رود نیل مشرف است قرار دارد و به سمت مقر حاکم این شهر امتداد یافته‌است. ارتفاع آب دریاچه ناصر بعد از ساخته شدن سد العالی در اسوان بالا رفت و به همین خاطر بعضی از مناطق اطراف قصر ابریم را زیر آب برد و غرق نمود. قصر ابریم عبارت از یک مکان تاریخی منحصر بفرد در النوبه پایین که توانسته از تمام سیل‌های رود نیل تا الان جان سالم بدر ببرد. بونصر منصور
ابونصر منصور بن علی بن عراق جیلانی معلم بیرونی در گیلان به دنیا آمد و در سال ۳۹۶ شمسی به دستور سلطان محمود به دار آویخته شد. ریاضی‌دان و منجم مسلمان؛ یکی از سه تن کسانی که کشف قانون سینوس‌ها را به وی نسبت داده‌اند. در ۱۰۰۷–۱۰۰۸ میلادی تحریر بهتری از اُکَر منلاوس فراهم ساخت. آثار متعددی در باب مثلثات و نجوم به وی منسوب است. عمر خیام او را کاشف قضیهٔ سینوس‌ها در مثلث کروی می‌دانست. مشهورترین اثر وی پاسخ او به شاگردش ابوریحان دربارهٔ مقالهٔ سیزدهم کتاب اصول اقلیدس است. از کتاب‌های معروف او می‌توان به «مانالاوس فی الاشکال الکریه» که «ماکس کراوزه» ریاضی‌دان معروف آلمانی به آلمانی ترجمه کرده‌است اشاره کرد. او شاگرد ابوالوفا بوزجانی بود. بخش رستاق
قصر آیینه یکی از نقاط دیدنی بخش رستاق است. این کاخ در ۳۴۰ کیلومتری جنوب شرقی شهر شیراز و در ۷۰ کیلومتری شهر داراب، در ۸ کیلومتری جنوب شرقی رستاق در مسیر جاده داراب - بندرعباس می‌باشد. ابونصر
این روستا در دهستان سرچهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۵ نفر (۳۶خانوار) بوده‌است. برم‌دلک
برم‌دلک barm delak، سرچشمه، تالاب و گردشگاهی طبیعی است در استان فارس￼ این تالاب در شرق شیراز و در چهار کیلومتری قصر ابونصر قرار گرفته‌است. آب این چشمه از شکاف کوه خارج می‌شود و دردامنهٔ کوه، تالابی را تشکیل می‌دهد. اطراف این آبگیر را نیزار فراگرفته‌است. در بدنهٔ کوه مشرف بر تالاب، سه تاقچهٔ حجاری شده وجود دارد که قدمت نقوش آن به دوره ساسانی می‌رسد. این حجاری دربردارنده تصویر بهرام دوم و همسرش شاپوردختک است. این نقش برجسته از این نظر که تنها حجاری از این ملکه ساسانی است می تواند از نظر باستان شناسی دارای اهمیت بالایی باشد.برم دلک به نوعی شناسنامه و هویت شهر شیراز است ،چرا که در جهان معدود شهرهایی هستند که بیش ار یک قرن قدمت دارند و شیراز از نادر شهرهایی است که نقش برجسته هزار و هفتصد دارد.متأسفانه برم دلک به نحوی شایسته ای حفظ و نگهداری نمی‌شود و برای حفظ ان نیاز است که دغدغه مندان میراث فرهنگی در سفر به شیراز از این اثر زیبا بازدید نمایند.لذا ما با ارایه ادرس دقیق از تمام دوستداران میراث فرهنگی و جهانگردی تقاضا میکنیم از این سایت زیبا دیدن نمایند. بوزنجان علیا
بوزنجان علیاء، روستایی از توابع بخش بیضا شهرستان بیضا در استان فارس ایران است.  بوزنجان(به گویش محلی بوزِنگون) روستایی از توابع بخش بیضاء دارای طبیعتی بسیار دنج، پوشش گیاهی متنوع درختان بلوط و جغرافیایی استثنایی که در گذشته انواع مختلف گوزن ها، پلنگ ایرانی، نمونه های متنوع پرندگان و سایر جانداران در کوههای آن زندگی می کردند که بعلت شکار بی رویه درگذشته نسل گوزن های آن منقرض شده است. براساس گفته های قدیمیان ده در خانه های خود هرروز شاهد دیدن گله های گوزن در حال چرا دردامنه کوه بوده اند. این روستا در دره ای در حصار دو کوه ،که به مرتفع ترین نقطهٔ کوه شمالی و در اصطلاح محلی "بر آفتاب"،"چل چهار قلا(چهار کلاغ)"هست و معبر امام زاده یا عارفی با نام "شاه سفید پوش"در دامنهٔ این کوه قرار دارد . از جنوب و در اصطلاح محلی"نصحه"به کوه های سرد سیری محاط هست که "تل قلعه"که قدمتش به دوران ساسانیان بر می گردد که ثبت ملی نیز شده(سال1386) نیز در دامنهٔ این کوه قرار دارد، محاط شده است. گفتنی ست بوزنجان به بزمگاه بزرگان نیز شهرت داشته و در زمان ساسانیان چراگاهی مناسب برای سران حکومتی بوده، چنان که به نقل از برخی مردم محلی در کوه های این منطقه تیرهای آهنی مخصوص کمان تیر اندازی نیز یافت شده است. تا همین اواخر هم خانهای منطقه، برای تفریح و خوشگذرانی به اینجا می‌آمدند و حتی خانه آنها که خان چندین روستای بزرگ بودند، در بوزنجان قرار داشت. آثاری از چندین آسیاب قدیمی نشان از رونق و آبادانی این روستا درگذشته دارد. بوزنجان به دو بخش سفلی و علیاء تقسیم شده و گویش ساکنین این روستا لری است.اما آنها خود را تاجیک (فارس) میدانند. قسمت سفلای آن 7 کیلومتر آنطرفتر و به طرف شرق علیا هست و در حدود 60 سال پیش با اجبار خان محل توسط ساکنین علیا ساخته و بخشی از ساکنین علیا به اجبار به این بخش مهاجرت کردند. از جاهای دیدنی بوزنجان، برم جنیِ، تل قلعه،دره باغ انجیر،شاه سفید پوش، و به ویژه دره‌ی برم شیر است.در کل منطقه ای بکر و دیدنی پوشیده از درختان بلوط و...میباشد که در ایام تعطیلات خیلی از دوستداران طبیعت برای تفریح به این منطقه می آیند.جدیدأ اهالی روستا اقدام به ساخت منازل جدید نموده و یا منازل قدیم را مرمت کرده و همچنین باغات را سر و سامان داده اند.از محصولات باغی میتوان به میوه سیب،سیب گلاب،گیلاس،زرد آلو،گوجه باغی،هلو،به،انگور،گردو،بادام و...نام برد،روستا نیز مشکلاتی دارد،از قبیل کمبود آب،گاز،تلفن...که انشاالله به زودی حل میشود آق‌قلعه (اسفراین)
آق‌قلعه=دره بی صحاو./جنم دره (اسفراین)، روستایی از توابع بخش بام وصفی آباد شهرستان اسفراین در استان خراسان شمالی ایران است. بیشتر شغل اهالی کشاورزی دیم باغداری بادام و باغداری ابی توسط قنات میباشد از جمله قناتهای معروف کوسه بالا کوسه پایبن بستان بالا بستان پایین ترکمنی دره فتح اباد میتوان نتم برد دامپروری نیز بخشی از شغل مردمان میباسد که در زمستان به ییلاق بابر در نزدیکی شهر صفی ابد هست کوچ میکنند حدودا از سال ۱۳۶۰ مهاجرت به شهرهای تهران و مشهد شروع شده . قلعه پور اشرف شیخ مکان
به گفته حبیب الله محمودیان (۱۳۸۳)، قلعه پور اشرف، در ۶ کیلومتری ضلع جنوب شرقی شهرستان دره شهر در روستای شیخ مکان قرار گرفته‌است. مطابق سنگ نوشته نصب شده بر دیوار ورودی قلعه، در سال 1335 هجری قمری، در این منطقه از دره شهر ساخته شده‌است. قلعه دارای سه طبقه به همراه زیرزمین و برج دیده بانی است. در راس و در وسط ضلع غربی، یعنی در محل واقع شدن برجهای دیده بانی، به فواصل یکسان از برج، محل‌هایی به صورت تیرکش وجود دارد که نشانه استفاده نظامی از قلعه در ادوار پیشین است. نمای بیرون قلعه با ملاتی از گچ و خاک، اندودکاری شده و نمای داخلی اتاق‌ها با استفاده از گچ سفیدکاری شده‌است. بیشترین مصالح بکار رفته در اسکلت بنا، قلوه سنگ و در مواردی از آجر جهت تزیین از جمله سر در ورودی و نیز برجستگی‌های روی دیوار استفاده شده‌است. بر اساس اثر محمودیان (1383)، در مدخل شمالی قلعه نه سطر شعر روی سنگی نوشته شده که زمان تعمیر ساختمان در آن ذکر شده‌است. در ساخت بنا از انواع قوس‌های باربر و تزیینی استفاده گردیده و در وسط قلعه دو حوض بزرگ وجود داشته که آب مورد نیاز آن از رودخانه حاشیه بنا تأمین می‌شده‌است. آب رودخانه از طریق کانالی از رودخانه منشعب شده پس از گذر از میان روستا از ضلع جنوبی به حوض داخل صحن قلعه آمده و از سمت دیگر بنا خارج می‌گردد. آب جهت استحمام از طریق کانالی دیگر و به صورت مجزا از سمت جنوبی وارد آب‌انبار حمام گردیده و از طریق کانال‌هایی که در کف و دیوارهای باربر حمام تعبیه گردیده به داخل چندین حوض می‌ریزد. از دیگر قسمت‌های قلعه می‌توان به سیاه چال در ضلع شرقی بنا، پله‌های 2/1 در گردش به پشت بام، انبار و محل‌های جمع‌آوری غلات، آشپزخانه، اسطبل در طبقه همکف و خارج از بنا، چاه آب آشامیدنی در داخل صحن قلعه و تراس مفروش ده با لاشه سنگ در جلوی ضلع جنوبی قلعه اشاره کرد. قصر ابونصر
طی حفاری‌های گروه کاوش دانشگاه شیکاگو و موزه متروپولیتن نیویورک در (۱۹۳۱–۱۹۳۳) ۱۳۱۰–۱۳۱۲ بقایای شهرکی مربوط به اشکانیان از زیر توده‌های خاک بیرون آمده از جمله آثار بدست آمده سفالها، سکه‌ها و مهرهای بسیاری بود. بر روی یکی از سکه‌ها نام شیراز در وسط و ارتشیرخوره در اطراف آن خوانده شد با پیدایش و قرائت این سکه روشن شد که در این محل شهری یا شهرکی که از شهر جدید شیراز فاصله چندانی نداشته به نام شیراز قرار داشته که بخشی از استان اردشیرخوره محسوب می‌شده‌است. در دوره ساسانی مرکز این ناحیه شهر باستانی گور بوده که بعدها در دوره اسلامی و به روایت مشهور در عهد عضدالدوله دیلمی به فیروزآباد شهرت یافت. پس از دو فصل حفاری، تحقیقات بیشتری در این محل صورت نگرفت تا اینکه در سالهای پس از سوم شهریور ماه ۱۳۲۵ این مکان باستانی توسط عده‌ای از دهقانان مجاور اشغال گردید و چند خانه روستائی ساخته شد و قسمتی از سنگ‌های قصر ابونصر را در شالوده و دیوار خانه‌های روستائی مذکور بکار بردند. گروه کاوش دانشگاه شیکاگو که ریچارد فرای در آن حضور داشته، یک عکس هوایی نیز از محوطهٔ تخت ابونصر گرفته‌اند. کاخ طوپقاپو
کاخ طوپقاپو (به ترکی عثمانی: "طوپقپو سرایی"، به ترکی استانبولی: "Topkapı Sarayı") که همچنین طوپقاپی یا توپکاپی نیز گفته میشود از قصرهای معروف امپراتوری عثمانی در استانبول است که از ۱۴۶۵ تا ۱۸۵۳ مرکز اداری این امپراتوری بود. سلطان محمد فاتح در ۱۴۵۹ دستور ساخت این قصر را داد و کار ساختن آن در ۱۴۶۵ به پایان رسید. این قصر بین شاخ طلایی و دریای مرمره در استانبول واقع شده و چشم‌اندازی بسیار عالی به تنگه بسفر دارد. قلعه کرشاهی
سرانجام با کاهش آب دهی قنات و با پیروزی انقلاب اسلامی، ساکنان مزرعه کرشاهی به تدریج به ابوزیدآباد مهاجرت نموده و در محله‌ای با نام خودشان که در شمال خاوری ابوزیدآباد قرار دارد، سکنا گزیده‌اند. طایفه کرشاهی در ابوزیدآباد می‌تواند تنها طایفه‌ای باشد که بسیار مجتمع بوده و خانواده‌هایشان در کنار یکدیگر زندگی می‌کنند. علی‌رغم امکان مهاجرت ساکنان قلعه کرشاهی به سایر شهرها و روستاهای اطراف، مهاجرت آن‌ها به ابوزیدآباد و سکونت در این شهر، گویای وجود ارتباطات و مشترکات انسانی، فرهنگی، تاریخی و … طی چند سده با اهالی ابوزیدآباد بوده‌است. فراه
فراه که زادگاه اصلی شیخ ابونصر فراهی و عطا ملک جوینی است، دارای اماکن زیاد تاریخی و باستانی در ولسوالی‌های مختلف می‌باشد. قعلهٔ «کک کهزاد» که بیشتر از دو هزار سال سابقه دارد، یکی از اماکن تاریخی این ولایت شمرده می‌شود. این قلعهٔ در ۱۵ کیلومتری جنوب شرق شهر فراه موقعیت دارد که در سر کوه از سنگ، خشت پخته و گچ ساخته شده و ساختمان آن در بین چند برج موقعیت دارد. قلعهٔ فریدون نیز در مرکز ولایت فراه موقعیت دارد و به نام (شهر کهنه) مشهور است، این قلعهٔ به اساس تاریخ (سیستان) و (شهنامه فردوسی) تاریخ بیشتر از دو هزار ساله دارد. این قلعه در حدود ۳۰۰ جریب زمین از گل و خشت خام ساخته شده که تعداد برج‌های آن به ۹۹ می‌رسید. همچنان قلعهٔ لاش جوین، شهر پشاوران، زیارت شیخ ابونصر فراهی، زیارت سلطان امیر، بارندک و کافرقلعهٔ (مرکز) زیارت شهدای کنسک (بالابلوک) و همچو جای‌های دیگر از اماکن تاریخی این ولایت می‌باشد. بلوار ابونصر
بلوار ابونصر(نصر) یکی از بلوار های شرق شیراز است.این بلوار دارای دو بخش شرقی و غربی است.بخش غربی این بلوار با نام بلوار ابونصر غربی از میدان بوستان(کلبه)،آغاز و سپس با گذشت از پل های فضیلت و سرداران در میدان نصر ختم میشود سپس از میدان نصر با نام بلوار ابونصر شرقی با گذشت از شهرک های نصر و دستخضر و نصرآباد در کفترک ختم میشود.قسمت های مختلف این بلوار زیرنظر مناطق ۳ و ۱۱ و ۷ شهرداری شیراز محسوب میشود. قصر ابو هادی
قصر ابو هادی () یک روستا در لیبی است که در سرت واقع شده‌است. این روستا در فاصله ۲ کیلومتری شرق پایگاه هوایی قرضابیه و ۲۰ کیلومتری جنوب سرت قرار دارد.. قصر ابو هادی ۴٬۸۹۰ نفر جمعیت دارد. ابونصر سراج
ابونصر عبدالله بن علی بن محمد بن یحیی سرّاج طوسی از صوفیان قرن چهارم هجری است. آل فریغون
۴. "ابونصر احمد یا محمد" (د ۴۰۱ق/۱۰۱۰م). پس از درگذشت ابوالحارث احمدبن محمد، فرزندش ابونصر بر جای پدر نشست (عتبی، ۲۹۵). تاریخ جلوس او مشخص نیست. ابن اثیر در ذکر رویدادهای ۳۸۹ق/۹۹۹م دربارهٔ سلطان محمود غزنوی و آل فریغون مطالبی بیان داشته، لیکن نام فرمانروایان را معلوم نکرده‌است و از این‌رو نمی‌توان فردی را که در آن سال فرمان می‌رانده به درستی باز شناخت. حدس باسورث مبنی بر اینکه احتمالاً پیش از ابونصر یکی دیگر از افراد این خاندان به نام فریغون بن محمد از سوی سلطان محمود در ۳۹۴ق/۱۰۰۴م در گوزگان فرمانروایی داشته، با گفته‌های عتبی نمی‌خواند، چه وی صریحاً جانشینی ابونصر را به جای پدرش ابوالحارث احمد گزارش کرده‌است. ابونصر در دوران حکومت خود مورد اعتماد سلطان محمود بود. در جنگی که میان محمود و ایلک خان رخ داد، سلطان غزنوی قلب شکر را به ابونصربن احمد و امیر نصر برادرش سپرد. این جنگ با شکست ایلک خان پایان پذیرفت (همو، ۲۸۶–۲۸۷). ابونصر در ۴۰۱ق/۱۰۱۰م درگذشت (همو، ۲۹۵؛ ابن اثیر، ۹/۲۲۵). از سرنوشت افراد این خاندان پس از درگذشت ابونصر، خبر دقیقی در دست نیست. با مرگ وی باید دوران فرمانروایی این دودمان را پایان یافته دانست. اباذر (نیر)
«دهکده تاریخی اباذر در فاصله ۹٫۵ کیلومتری جنوب شهر نیر و ۱٫۵ کیلومتری روستای فعلی اباذر قرار دارد این دهکده گرچه در پشت تپه نه چندان مرتفعی قرار گرفته، اما به دلیل استفاده مناسب از عوارض طبیعی حتی تا چند قدمی آن نیز قابل رویت نیست و در چنان مکان مخفی و مطمئنی ساخته شده که دارای موقعیت تدافعی خاصی باشد دهکده صخره ای اباذر از ترکیب ۱۳ واحد یا فضای معماری تشکیل شده‌است که هر واحد به‌طور مستقل در دامنه یا شیب صخره، رو به جنوب کنده شده‌اند. بعضی از واحدها به صورت منفرد و تعدادی دیگر با توجه به عملکردشان متشکل از چندین قسمت هستند. علاوه بر این در جلوی هر فضای صخره‌ای بقایای دیوارهای سنگی به چشم می‌خورد که قطر هر کدام به یک متر می رسد. اغلب آثار معماری صخره‌ای این دهکده دارای دریچه‌های نورگیر سقفی برای روشنایی فضای داخلی می‌باشند. آثار تاریخی بدست آمده در این دهکده به دوره‌های قبل از اسلام و اوایل دوره اسلامی مرتبط می‌باشند. راه رسیدن به دهکده تاریخی اباذر از کنار آبگرم ساقیزچی می‌گذرد. جاده مواصلاتی ساقیزچی در مکانی موسوم به لانه اژدها درنزدیکی دهکده ساقیزچی، دو شاخه می‌شود. انشعابی که به سمت جنوب‌شرقی و دهکده اباذر ادامه پیدا می‌کند. حدود ۲ کیلومتر بعد به باغ دره ای در دل منطقه ای کوهستانی منتهی می‌شود که دهکده صخره‌ای اباذر را در خود جای داده‌است. این دهکده دردل صخره و درپشت قبرستان و تپه نه چندان مرتفعی قرار دارد.» قلعه آقا باشتین
قلعه آقا باشتین مربوط به دوره ایلخانی تا دوره صفوی - دوره قاجار است و در شهرستان داورزن، بخش باشتین، مرکز روستای باشتین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۶۱۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. قصر ابونصر
منقول است که اهالی این شهر باستانی شیراز، زرتشتیانی بودند که با ظهور اسلام مسلمان شدند. دهستان برزنون
بقعه امامزاده حسین‌اصغر (ع) در جبهه جنوبی برزنون در شمال غربی نیشابور و در خط‌الراس رشته‌کوه اردلان و بر فراز ارتفاعات سنگی اردلان و جازندر و بین روستای گرماب شاهزاده شهرستان فیروزه و روستای برزنون از بخش سرولایت شهرستان نیشابور واقع شده‌است. این آرامگاه، زیارتگاهی شناخته شده در میان شهرستان‌های منطقه است و مردم نیشابور، قوچان، فیروزه، خوشاب، جوین، سبزوار و دیگر شهرستان‌های پیرامونی به زیارت این امامزده می‌آیند. شخصیت مدفون در این بقعه که به عنوان حسین الاصغر، فرزند بلافصل امام زین‌العابدین (ع)، خوانده می‌شده در میان مردم بومی منطقه به امامزاده شاهزاده حسین‌اصغر و شاهزاده حسین و شاهزاده علی‌اصغر (ع) مشهور است. بنای آرامگاه، دارای یک ایوان ورودی در جهت شرق و دو دالان طاق‌دار ورودی در شمال است. در زمان‌های گذشته، اتاق مقبره دارای یک ضریح چوبی منبت‌کاری شده بود که در داخل محفظه‌ای از شیشه نگهداری می‌شد اما امروزه ضریح موجود در بنا، فلزی و جدید است. فضای گنبدخانه دارای پلان چهارگوش بوده که در هر ضلع آن یک ورودی بزرگ با قوس جناقی تعبیه شده، پلان چهارضلعی بقعه به وسیله چهار فیلپوش در ارتفاع ۳۸۰ سانتی‌متری در چهار گوشه بنا به هشت‌ضلعی تبدیل شده که به دایره و سپس به گنبد ختم می‌شود. در شمال شرقی بنا یک زائرسرا توسط اداره اوقاف ساخته شده‌است. پس از ورودی غربی داخل بقعه، محوطه‌ای است که کاربری مسجد داشته و یک بنای الحاقی است که احتمالاً مربوط به دوره صفویه باشد. این محوطه چهارگوش بوده که به وسیله دو ستون قطور به چهار قسمت تقسیم می‌شود که بالای هر قسمت به وسیله یک طاق یا گنبد کم‌خیز نیم‌کاسه‌ای پوشیده شده‌است. بسیاری از کارشناسان این بنا را از نظر خصوصیات معماری، مربوط به قرن هفتم دانسته‌اند. آرامگاه خواجه ابونصر پارسا
به امر خان بخارا "عبدالمومن" در سال ۹۷۷ه‌ق یک قسمت چهارخانه‌های پوشش که افتاده بود دوباره ساخته شد و قسمت‌های زیادی کاشی‌های ستون‌های مارپیچی آن فرو ریخته که حدود سی سال قبل توسط متخصصین هندی جهت جلوگیری از فروریزی بیشتر آن تحکیماتی صورت گرفته، اما طی سال‌ها جنگ خسارات شدیدی برآن وارد گردیده از جمله یک قسمت از کاشی‌های از گنبد در اثر اصابت موشک تخریب شده که در سال ۱۳۷۵ دوباره ترمیم شد و حال نیز در حال ترمیم دوباره است. کرج ابودلف
امروزه موقعیت دقیق کرج ابودلف مشخص نیست اما با توجه به فواصل و مسافاتی که جغرافیا نویسان در آثار خود ضبط کرده‌اند محل حقیقی آن را شهر شازند و آستانه معرفی کرده اند که در گذشته یک شهر بوده اند به نام کرج ابودلف که پیشه اکثر مردم آن دیار تولید شراب بوده که بعد از شراب شیراز معروفترین نوع شراب نه تنها در ایران بلکه در دنیا بوده.علت کیفیت بالای شراب شازند نوع خاک و نحوه تولید خاص شراب در این منطقه بوده. یک گمان دیگر وجود دارد مبنی بر این که این شهر در فاصله ۴۰ کیلومتری جنوب شهر فعلی اراک و در مکان کنونی شهر آستانه و یا در دشت شازند قرار دارد . حمدالله مستوفی محل آن را آن طرف کوه راسوند (که امروزه به راسبند معروف است) دانسته بنابراین باید محل آن را در نزدیکی سرچشمه‌های نهری که از ساروق می‌گذرد و به قره‌سو می‌پیوندد جستجو کرد. در قرن چهارم ابن حوقل در جایی که از کرج نام می‌برد گوید از بروجرد کوچکتر است با این وجود شهر مهمی است که در روی بلندی بنا شده و طول آن دو فرسخ است، دو بازار داشته یکی دم دروازهٔ مسجد جامع و دیگری در کنار دروازهٔ مقابل که آن طرف صحرای بزرگ بوده، چنان‌که صحرا بین دو بازار جا داشته‌است. این شهر چندین گرمابه داشته و خانه‌های آن از خشت خام بوده و هرچند که باغ‌های زیادی نداشته ولیکن اراضی اطراف شهر حاصلخیز بوده‌اند. یاقوت حموی گوید کرج اسمی است فارسی اهالی آنجا را کره می‌نامند. وی همچنین گوید قلعه‌ای به نام فرزین در جوار دروازهٔ کرج است. بنا به گفتهٔ حمدالله مستوفی رودخانهٔ آنجا کره رود نام داشته‌است. خانه منوچهری
خانه منوچهری یک خانه تاریخی در محله‌ی محتشم کاشان در ایران است، و در حال حاضر به عنوان یک هتل استفاده می‌شود. معماری اصلی آن به سلسله صفویه بازمی‌گردد. خانه منوچهری با زلزله سال ۱۷۷۸ میلادی تا حدودی خراب شد و در دوره قاجار بازسازی شده است. در سال ۱۳۸۶، خانه خریداری شده و به اهتمام ابوالفضل شاهی مرمت و احیا شده و با شماره ۱۹۳۲۷ به ثبت آثار ملی می‌رسد؛ پس از کار بازسازی بین سال‌های ۱۳۸۶ تا ۱۳۸۹، خانه منوچهری به عنوان یک هتل بوتیک افتتاح می‌شود. طراحی داخلی این خانه توسط شهناز نادر اصفهانی انجام شده است. خانه منوچهری در زمره معدود خانه‌هایی است که دارای آب‌انبار بوده و در سال ۲۰۱۶ کاندید جایزه ی معماری آقاخان شده است. جرف النصر
جرف النصر با نام پیشین جرف الصخر یک منطقهٔ مسکونی در عراق است که در استان بابل واقع شده‌است. صفاریان
کاخ عمرولیث نیز در شهر زرنگ، میان دو دروازه فارس و طعام قرار داشت و ساختمان بزرگی که خزانه او را تشکیل می‌داد، میان دو دروازه کرکویه و نیشک واقع بود. بنای شهر سَینج را نیز به عمرولیث نسبت می‌دهند، این شهر از توابع کرمان و در نزدیکی ایالت سیستان بوده‌است. او در نیشابور، در کنار «میدان حسین» و در نزدیکی زندان شهر، دارالعماره ساخت. دارالعماره خراسان در عهد اکاسره تا آخر عهد طاهریان در بلخ و مرو بود، و چون دولت به بنی لیث رسید، عمرو بن لیث در نیشابور دارالعماره را ساخت و نیشابور دارالملک خراسان شد. همچنین در شهر شیراز به سال ۲۸۱ هجری قمری مسجدی معروق به «جامع عتیق» بنا نهاد. «گفته‌اند آن مقام هرگز از ولی خالی نبوده و بین محراب و منبر دعا را اجابت بود». ساختمان مسجد دیگری در جیرفت به عمرولیث نسبت داده می‌شود که در زمان تسلطش بر کرمان بنا شده‌است؛ و گفته می‌شود طغرل‌شاه در این مسجد دفن است. رباطی را نیز در راه سیستان به کرمان و فارس از آثار او به حساب می‌آورند. آبادانی‌های عمرو در اطراف نیشابور تا سال‌های بعد نیز شهرت داشته‌است. بیهقی می‌نویسد: «چون خبر او (شورش ابوعلی سیمجور و حرکت او به سوی نیشابور) به امیر محمود رسید، از شهر (نیشابور) برفت و به باغ عمرولیث در یک فرسنگی شهر فرود آمد». دستخضر
این محله در بلوار نصر نزدیک قصر ابونصر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1391، جمعیت آن 16٬500 نفر (5٬478خانوار) بوده‌است. شهرستان سروستان
مجموعه کاخ ساسانی سروستان در استان فارس و در ۹ کیلومتری جنوب شهر سروستان در بخش شرقی شهرستان شیراز قرار دارد. این کاخ در زمان بهرام گور ساسانی ساخته شده و به عنوان اقامتگاه شکارگاهی کاربرد داشته‌است. این کاخ که از سنگ و گچ ساخته شده، یکی از قدیمی‌ترین گنبدهای آجری کشور را در خود جای داده و نسبت به دیگر بناهای این دوره چون کاخ فیروزآباد از معماری و طرح‌های پیچیده و کامل‌تری برخوردار است. قصر شیرین
قصر شیرین از شهرهای قدیمی و تاریخی استان کرمانشاه است و بنای آن را در آثار تاریخی و ادبی به خسرو پرویز نسبت می‌دهند. وی در زمان پادشاهی‌اش باغی وسیع با قصرهایی دلپذیر که متناسب با آب و هوای زمستان این ناحیه بود در این شهر بنا نهاد. پس از حملهٔ عربها به امپراتوری ساسانیان، قصرهای خسرو پرویز به کلی ویران گشت.قصرشیرین از دیر باز شهری برای تبادل فرهنگ و تجارت بوده و آثار باستانی به جای مانده از ادوار مختلف گواهی دهنده اهمیت این شهر می باشد.. محمد حامد ابونصر
محمد حامد ابونصر (زاده ۲۵ مارس ۱۹۱۳ میلادی – درگذشته ۲۰ ژانویه ۱۹۹۶ میلادی)در شهر منفلوط در استان اسیوط به دنیا آمد. او پس از درگذشت عمر التلمسانی در سال ۱۹۸۶ میلادی به عنوان چهارمین مرشد عام جماعت اخوان المسلمین مصر انتخاب شد. تخت ابونصر (داستان کوتاه)
به‌گفتهٔ شریفی ولدانی و چهارمحالی، صادق هدایت در داستان «تخت ابونصر» آیین قدیمی سگ‌دید را بازتاب داده است و نظیر این رسم در صحنهٔ زنده کردن سیمویه که «اینگا»، سگ قهوه‌ای گروه هم حضور دارد، دیده می‌شود. قائن
قلعه حسین قائنی معروف به قلعه کوه قائن در فاصله سه کیلومتری جنوب شهر قائن در ارتفاعات رشته کوه قهستان قرار دارد. این قلعه از جنوب و شرق به ارتفاعات و از سمت غرب و شمال به دشت قائن محدود است. این قلعه در دوره سلجوقی به دستور قاضی حسین قائنی که از سرداران حسن صباح در قهستان بوده، ساخته شده‌است. این قلعه پس از قلعه شاه دژ نهبندان بزرگ‌ترین قلعه خراسان جنوبی است. این دژ یکی از بزرگترین دژهای خراسان جنوبی است و سال‌ها مرکز حکومت حکام ایالت قهستان بود. این قلعه مشرف بر منطقه قهستان بوده بطوریکه حکام آن در هنگام خطر یا حمله دشمن از مناطق شرقی، با نور آتشی که برفراز قلعه کوه زردان، درفاصله ۶۵ کیلومتری آن توسط قوای نظامی خودی برافروخته می‌شد، آگاه می‌شدند مزار شیخ ابونصرایراوه‌ای
مزار شیخ ابونصرایراوه‌ای مربوط به سدهٔ ۷ است و در شهرستان طبس، روستای پیر حاجات واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. قصر ابونصر
لیمبرت، شهبازی و آرتور آربری هر سه فهرستی از نشانه‌های متعددی از سکونت دائم در دشت شیراز و اطراف محل کنونی شیراز در دوران پیش از اسلام را ذکر کرده‌اند. مانند نگاره‌های سنگی مربوط به اوایل ساسانی، اشارات موجود به دو آتشکده (به نام‌های هرمزد و کارنیان) و قلعه‌ای باستانی به نام شاه موبد و آثار کشف شده در قلعه ساسانی در محل فعلی قصر ابونصر. ولاشان
ولاشجرد کرمان که گولاسکِرد هم گفته‌اند از ولایت جیرفت، شهری کهن به گونة لاشکِرد، بر سر راه هُرمز است که گویند بلاش پنجم اشکانی (حک:۱۹۱–۲۰۷ میلادی) بنا کرده‌است (> اساس فقه اللغة ایرانی اردشیر بابکان (حک:۲۲۴–۲۴۰ میلادی)، پادشاه کرمان بلاش نام داشت که اردشیر با او جنگید و بر او چیره گشت (نولدکه، ص ۴۴). یاقوت حموی (ج ۴، ص ۹۳۹) از ولاشجردِ نواحی بلخ در مرزگاهان نام می‌برد که باید همان جولاشجرد یا گولاشگِردِ نزدیک مرو باشد (> اساس فقه اللغة ایرانی قصر بشیر
قصر بشیر تقریباً در ۸۰ کیلومتری جنوب امان و ۱۵ کیلومتری شمال غربی شهر القطرانای امروزی واقع شد. به‌طور چشمگیری به خوبی حفظ شده‌است، این قلعه به عنوان یک یادآوری تکان دهنده از قدرت شکست خورده طولانی رم در این حاشیه جنوب شرقی امپراتوری است. این قلعه از قله برجهای خود بر منطقه اطراف آن با چشم‌اندازهای عالی از همه جهات به جز جنوب تسلط دارد و در غرب، منطقه مسکونی و حاصلخیز فلات موآبیت در وادی مجیب قابل مشاهده است. قصر ابو الخراق و قصرالعل، دو برج سابق عصر آهن که توسط نبطی‌ها و رومی‌ها مورد استفاده مجدد قرار گرفتند در محدوده دید قلعه قرار دارند. پلان قصر بشیر تقریباً مربع شکل است و اضلاع آن ۵۶٫۳۰ متر (SE)، ۵۷٫۰۵ متر (SW)، ۵۶٫۷۵ متر (NW) و ۵۵٫۴۵ متر (NE) است. قصر الحیر غربی
قصر الحیر غربی، دژ یا قلعه‌ای در ۸۰ کیلومتری جنوب-غربی پالمیرا و جادهٔ دمشق در سوریه قرار دارد. این کاخ زوج قصر الحیر شرقی است که توسط هشام بن عبدالملک در ۷۲۷ م؛ و به سبک معماری بیزانس ساخته‌شده‌است. برج‌های نیم استوانه‌ای آن در دو طرف راهرو، ستون‌ها و شکل‌های هندسی، منعکس کنندهٔ ترکیبی از معماری ایرانی، بیزانسی و عرب است. شاهرود
ابوالحسن علی بن جعفر بن سلمان بن احمد خرقانی (زادهٔ ۳۵۲-درگذشتهٔ ۴۲۵ق) عارف و صوفی نام‌دار ایرانی بوده‌است. وی از انگشت شمار پیرانی است که پیرو حکمت خسروانی و پاسدار فرهنگ ایران بودند. آرامگاه وی در روستای قلعه نو خرقان از توابع شهرستان شاهرود و در ۲۵ کیلومتری جاده شاهرود به آزادشهر جاده ۸۳ قرار گرفته‌است. عمارت امیر اعظم جزء آثار ارزشمند و تاریخی شهر شاهرود می‌باشد. این بنا در اواخر دوره قاجاریه و در سال ۱۳۰۴ بر رو ی مقبره امیراعظم در ابتدای ورودی شهر شاهرود از سمت گرگان و مشهد احداث گردیده‌است. این بنای تاریخی مقبره امیراعظم حاکم مشروطه خواه استرآباد و قومس در دوره قاجار و در واقع شناسنامه فرهنگی منطقه قلمداد می‌شود. این عمارت در تاریخ ۲۱/۱۲/۹۷ و به شماره ۳۲۳۳۵ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. آرامگاه امیر اعظم در اتاق اصلی یا همان هال مرکزی می‌باشد پس از درگذشت نصرت‌الله خان امیر اعظم او را در باغ و خانه خودش به خاک می‌سپارند. این بنا که امروزه از باغ اصلی آن تنها قسمت‌هایی باقی مانده شامل یک حیاط در قسمت جلویی بنا می‌باشد که با تعدادی پله می‌توان وارد فضای تراس شد. بنا شامل سه اتاق که اتاق میانی به صورت سه دری می‌باشد. استفاده از آجرکاری بسیار زیبا در نمای آن جلوه ای با شکوه را برای بنا خلق کرده‌است. اتاق میانی با تناسبات مستطیل شکل که دارای دو شومینه و طاقچه بوده و در مرکز این فضا سه قبر مشاهده می‌شود. به ترتیب قبر مرکزی که در مدارک موجود است قبر نصرت‌الله خان امیراعظم حاکم شاهرود استرآباد و قومس و در کنارش، فرزندش یدالله عضدی (امیراعظم ثانی که این لقب به او در زمان احمد شاه قاجار به پاس قدردانی از زحمات پدر به او داده شد) که در سال ۱۳۴۰ به عنوان سفیر کبیری ایران در آرژانتین درگذشت و قبر آخر مربوط به بانو شمس الملوک عضدی دختر امیر اعظم بوده که در سال ۱۳۴۶ درگذشت. خانهٔ یغمایی‌ها یکی از خانه‌های تاریخی شاهرود است، این خانهٔ تاریخی و زیبا در حدود ۱۰۰ سال پیش توسط یک معمار یزدی به نام استاد مهدی حیدریان ساخته شده‌است و به همین دلیل عناصری از معماری یزد مانند بادگیر در آن دیده می‌شود. سبک معماری این بنا بی نظیر و فرم پلان آن به صورت حیاط مرکزی است. ورودی خانه در قسمت جنوبی با یک راهرو به حیاط مرتبط می‌شود و یک راه پلهٔ مارپیچ دالان را به بالاخانه مرتبط می‌کند. در ضلع غربی حیاط بادگیر، حوضخانه، اتاق‌های میهمان، ایوان و آب انبار قرار دارند و در ضلع شمالی آن نیز اتاق‌های زمستانه قرار گرفته‌اند. حیاط این بنا محوطه ای است که با گل‌های رنگارنگ و درختان آلبالو مزین شده‌است. این بنا در حال حاضر با تغییر کاربری به ادارهٔ میراث فرهنگی شاهرود تبدیل شده‌است و بازدید از آن رایگان می‌باشد. انه عطاردی در مجاورت باروی قدیم شهر در ابتدای کوچه رزازان واقع شده‌است. خانه ای زیبا که مساحت آن ۵۴۰ متر مربع و شامل دو بخش اندرونی و بیرونی است. فضاهای خانه شامل سردرب ورودی، دالان، انباری، بالاخانه، حیاط بیرونی، اتاق‌های میهمان، حیاط اندرونی، اتاق‌های نشیمن، مطبخ، آب انبار، تنورخانه است. مجموعه کاروانسراهای شاه عباسی در ۱۱۰ کیلومتری شرق شاهرود در جاده سبزوار به شاهرود قرار گرفته و از سه کاروانسرای متصل به یکدیگر تشکیل می‌شود. دو کاروانسرای این مجموعه یادگاری به جای مانده از دوران قاجاریه ودوران «شاه عباس اول» است. این کاروانسراها از آب انبار، حمام، چاپارخانه، تلگراف‌خانه تشکیل می‌شوند. ساختمان این بنا مربوط به ساختمان قدیمی شهرداری (بلدیه) شهر بوده و در دوره پهلوی اول بنا شده‌است و شامل دو بخش باستان‌شناسی و مردم‌شناسی است. در بخش باستان‌شناسی آثار ارزشمندی مربوط به دوره‌های پیش از اسلام و در قسمت مردم‌شناسی نیز مجموعه‌ای از ابزار و ادوات تولید پوشاک، زیورآلات، دست بافته‌ها، اسناد و قباله‌ها و نیز ابزاری از فنون سنتی زندگی مردم به نمایش گذاشته شده‌است. همچنین برخی از اشیای مکشوفه در تپه هشت هزار ساله سنگ چخماق بسطام و تپه سه هزار ساله بلوار شاهرود مانند ابزار استخوانی و سنگی کار مربوط به هزاره ششم قبل از میلاد، سفال‌های خاکستری و نیز در امامزاده قطری در موزه شاهرود به نمایش گذاشته شده‌است. موزه حیات وحش شاهرود، درزمینی به مساحت ۲۰۰ متر مربع ساخته شده و از سال ۸۹ کار خود را آغاز کرده‌است. در این موزه ۴۲ گونه از جانوران اعم از پستانداران، خزندگان و پرندگان صورت تاکسیدرمی نگهداری می‌شوند که به غیر از تعدادی از پرندگان که منشأ دریایی دارند؛ سایر گونه‌های موجود بومی این شهرستان هستند. این موزه اولین موزهٔ خصوصی آب در ایران است که در سال ۱۳۹۱ خورشیدی راه اندازه شده‌است. این موزه در یک ساختمان قدیمی به نام تکیه برنجی قرار دارد و در آن بیش از ۳۰۰ قطعه از لوازم مرتبط با آب، مانند شیرهای آب قدیمی، تاس اندازه‌گیری مدار آب وجهت یاب قنات و… به نمایش گذاشته شده‌اند. ساختمان موزهٔ آب متعلق به دوران قاجاریه است و در حال حاضر دارای سه تالار می‌باشد، در این تالارها علاوه بر اشیاء تاریخی در زمینهٔ آب به فرهنگ و تمدن کهن ایران زمین در مورد آب نیز توجه شده‌است. موزه عرفان شرق در سال ۱۳۸۹ از سوی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در مجموعهٔ تاریخی بسطام افتتاح شد. بنای این موزه معروف به گنبد غازان خان مربوط به سال‌های ۷۰۳–۶۷۰ ه‍.ق است. طبق نوشته کتب مختلف، غازان خان گنبدی برآرامگاه امام زاده محمد وگنبدی نیز برآرامگاه بایزید بنا کرده و در نظر داشته که جسد بایزید را بدانجا منتقل کند که گویا چون بایزید را در خواب از این کار ناراضی می‌بیند از تصمیم خود منصرف می‌شود. گنبد غازان خان مربع و به ضلع ۵/۷ که نمای شمالی و شرقی آن طاقنماهایی تعبیه شده که با ایجاد سایه روشن بنا را از یکنواختی کسل کننده درآورده است. بر فراز بنا، گنبد زیبا وجالب مخروطی شکل قرار گرفته که دارای پوششی از کاشی‌های فیروزه ای است. ایوان بنا در جنوب بقعه قرار دارد ودارای مقرنس‌های گچی ظریف است. در این موزه قرآن‌های خطی، ابزار روشنایی (شمعدان) و عکسهای قدیمی از مجموعه تاریخی بسطام به نمایش گذاشته شده‌است. اشیاء دیگری مانند پیه‌سوزهای سفالی، کشکول‌های چوبی، ظروف چینی دورهٔ صفویه، در منبت کاری شده و … در معرض دید علاقمندان قرار گرفته‌است.شهر شاهرود در مسیر جاده ۴۴ تهران -مشهد قرار گرفته، همچنین جاده ۸۳ که شاهرود را به آزادشهر و گنبد کاووس متصل می‌کند و ارتباط شمالی-جنوبی شرقی البرز است نیز در تقاطع جاده ۴۴ است. بوستان بزرگ کوثرشهرک صنعتی شاهرود به وسعت حدود ۴۲۰ هکتار و در ۲ فاز عملیاتی اجرا شده و دارای ۲۰۰ واحد صنعتی است که از این تعداد حدود ۹۵ واحد صنعتی با اشتغال زایی بیش از ۱۸ هزار نفر در حال فعالیت بوده و دارای پروانه بهره‌برداری می‌باشند. این شهرک دارای تأسیسات برق، مخابرات، روشنایی، گاز، آسفالت، تصفیه خانه فاضلاب و منابع آب است. از شرکت‌های مهم صنعتی شاهرود می‌توان موارد ذیل را نام برد. شرکت معادن زغالسنگ البرز شرقی با جمعیت کارگری و پرسنلی دوهزار نفره بزرگترین واحد صنعتی استان سمنان محسوب میشودکه با مدیریت صحیح و دقیق آقای مهندس شریف مدیرعامل شرکت مذکور، از یک شرکت غیرفعال، زیان ده و در حال انحلال، به یک شرکت پویا و فعال با سود دهی عالی تبدیل شد. قلعه آماج
قلعه آماج یکی از دژهای تاریخی منطقه کوخرد در بخش کوخرد شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران واقع شده‌است. این قلعه در زمان حکومتی سیبه (کوخرد) بر منطقه وجود داشته‌است و قرارگاه لشکر حاکم سیبه بوده‌است. ابونصر فتح‌الله
خواجه برهان‌الدین ابونصر فتح‌الله وزیر فرزند کمال‌الدین ابوالمعالی از وزیران قرن هشتم هجری قمری در فارس بود. اصلیت او مشخص نیست. پس از مرگ پدر عازم شیراز شد ولی امیر مبارزالدین محمد او را طلبید. وی به مدت ۱۰ سال در یزد وزیر امیر مبارزالدین محمد بوده‌است. در سال ۷۵۶ هجری قمری موقعیکه امیر مبارزالدین، فارس را تسخیر می‌کند، دوباره خواجه برهان‌الدین را به وزارت بر می‌گزیند. او در اوایل سلطنت شاه شجاع معزول شد و به سال ۷۸۰ درگذشت. علی بن سهل
این بنا در مرکز باغی وسیع در محله طوقچی اصفهان بوده و باقیمانده بنا هم‌اکنون خانقاه دراویش خاکسار اصفهان است که حدود ۶۰ سال تحت نظر احمد علیخان برومند جزى نصرت علیشاه (زاده ۱۳۰۲/۰۱/۱۲ وفات ۱۳۹۳/۰۷/۲۳ خورشیدی) بوده و هم اکنون نیز دایر است. اسکندر (تبریز)
اسکندر یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان میدان‌چای بخش مرکزی شهرستان تبریز واقع شده‌است. و همانند یک شهر پیشرفته و با فرهنگ و بسیار پاک می باشد،با توجه به نزدیکی این روستا به کلانشهر تبریز و همچنین داشتن آب و هوای بسیار زیبا و دل انگیز، اکثر مردم طبیعت دوست تبریز نسبت به خرید زمین و ایجاد باغ در این منطقه اقدام نموده اند.و همچنین با داشتن بانک و خودپرداز گردشگران می‌توانند کار های بانکی خود را انجام دهند و کوه های بلند این روستا برای کوهنوردی گردشگران بسیار عالی هست.  این روستا آبشار های فصلی دارد.غار موجود در روستا غار اسکندر متعلق به خود روستا به نام "ایلیح(Ilih)" به عنوان پدیده‌ای کمیاب به ثبت ملی رسیده است. گفته می‌شود این غار متعلق به ۱۵۰ میلیون سال پیش است.و خیابان ها و کوچه های این روستا سنگ فرش می باشد و دو مدرسه به نام مدرسه سعادت تا پایه نهم وجود دارد و مردم روستا از مسئولان درخواست دبیرستان می کنند و بسیار نیازمند به دبیرستان هستند .http://sitef.ir/Yashasn_eskandar ابونصر هروی
ابونصر جعفر بن ابی اسحاق هروی، در سال ۵۰۰ هجری قمری قدم به طریق عرفان نهاد بعضی گفته‌اند پدرش محمد بن احمد بوده و اصالتاً از کرمان به هرات کوچ کرده‌است. شرف‌الدوله دیلمی
با امارت صمصام‌الدوله، چون شرف‌الدوله که از جانب عضدالدوله والی کرمان بود از مرگ پدر مطلع شد رهسپار فارس گردید و آنجا را به تصرف درآورد. پس از آن سپاهی را که صمصام‌الدوله به جنگ او فرستاده بود شکست داد. در سال ۳۷۵ یکی از سرداران بزرگ دیلمی به نام اَسوار به مخالفت با صمصام‌الدوله برخاست و بسیاری از سپاهیان به او پیوستند. آنان تصمیم گرفتند که از شرف‌الدوله فرمانبرداری کنند و ابونصر (ملقب به بهاءالدوله پسر سوم عضدالدوله که پانزده سال داشت) را به نیابت از طرف شرف‌الدوله در بغداد به فرمانروایی برسانند. اما چنین نشد و صمصام‌الدوله یکی از سرداران خود به نام فولاد زماندار را به جنگ اسوار فرستاد و او را شکست داد و ابونصر برادر کوچکتر خود را اسیر کرد و به زندان انداخت. قلعه کلات اهرم
قلعهٔ کلات اهرم یا قلعه زائر خضر خان واقع در شهر اهرم از توابع بخش مرکزی شهرستان تنگستان یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است. این بنا بر فراز تپه‌ای در شمال غربی شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. «قلعهٔ کلات اهرم» یکی از قلعه‌های تاریخی منطقه‌است، این قلعه در شمال «شهر اهرم» واقع شده و به زائر خضرخان تنگستانی منسوب است. قلعه مذکور در زمان حمله انگلستان به ایران مورد استفاده قرار گرفته و جای اصابت گلوله توپ بر برج غربی آن هنوز هم باقی مانده‌است. همچنین در همین قلعه اسرای انگلیسی نگهداری می‌شده‌اند. قلعه مشتمل بر چهار برج و بارو و قلعه میانی است و دارای تأسیسات خصوصی برای ساکنین قلعه می‌باشد. مصالح ساختمان قلعه از خشت خام و گل ساخته شده‌ است و چندین بار دیوار های آن بازسازی شده‌است که ظاهراً بر اثر زمین لرزه ریخته بوده است یا کم کاری "شهرداری اهرم" از مواردی است که می توان به آن اشاره کرد. دژ اخیضر
دژ اُخَیضِر یا کاخ عباسی اخیضر، دژی است در حدود ۵۰ کیلومتری جنوب کربلا در عراق. ساختمان این دژ به گونهٔ مستطیلی بزرگ است و در سال ۷۷۵ میلادی ساخته شد. بیت‌النعمان
یکی از قلعه‌های کشور پادشاهی عمان است.  قلعهٔ بیت النعمان در شهرستان برکاء و در منطقهٔ باطنه واقع شده‌است، ویکی از (نقاط دیدنی سلطنت عمان) به‌شمار می‌آیند. این قلعه در عهد حکمرانی الإمام سیف بن سلطان الیعربی بنیادگذاری شده‌است، بعد از اتمام بنای قلعه بدستور (الإمام سیف بن سلطان الیعربی) دور مادور واطراف قلعه ۳۰ هزار اصلهٔ نخل خرما و نارگیل کاشته می‌شود. «قلعه بیت النعمان» مابین سال‌های (۱۶۲۴-۱۷۴۱م) که أوج حکمرانی (أئمة الیعاربة) بوده، یکی از معاقل استراتیژیکی منطقه بوده‌است، و در حفظ وأمنیت منطقه نقش ایفایی داشته بوده‌است. مدتی نیز به عنوان مسکن مسافرین وشخصیات بازر و أعیان دولت الیعاربة استفاده شده‌است. همچنین گاهی معقل رزمندگان قشون دولت الیعاربة بوده، وگاهی نیز برای برگزاری جشنواره‌های ملی مورد استفاده قرار گرفته‌است. قلعه هشون
نام دیگر این قلعه، قلعه نارنج (نارنج قلعه به گفته اهالی منطقه هشون) یا قلعۀ غنجعلی‌خان می‌باشد، غنجعلی‌خان افشار ایلخانی در تابستان‌ها در این قلعه سکونت داشت، در همین قلعه با سردار ظفر بختیاری درگیر شد، زخم توپ‌های سردار ظفر بر تن یکی از برج‌های این قلعه، به شکل یک حفره و سوراخ هنوز بر جای مانده است. قلعه نارنج در هشون و در مسیر جاده بافت – سیرجان قرار دارد و در چهار گوشۀ آن چهار برج وجود داشته و در بین این چهار برج ساختمان بزرگی بوده که بزرگان قبایل و ایل‌ها در آن زندگی می‌کردند. حسینیه حضرت ابوالفضل سرو سفلی
حسینیه حضرت ابوالفضل سروسفلی مربوط به دوره قاجار است و در ۲۵ کیلومتری شمال غرب اردکان، روستای سرو سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۴۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. شاهان‌دشت
آبشار شاهان‌دشت بزرگترین آبشار استان مازندران است؛ و یکی از آثار ملی کشور در فهرست آثار ملی ایران است. این آبشار در در روستای شاهاندشت واقع در کیلومتر ۹۶ جاده هراز (در ۶۵ کیلومتری شهر آمل) بخش امیری قرار دارد و از سمت جاده نسبت به آن دید وجود دارد. این آبشار دائمی، درجانب جنوبی جاده و رودخانه هراز از کنار قلعه ملک بهمن بر روی یک‌کوه هرمی شکل مشرف به روستای شاهان‌دشت به پایین می‌ریزد. در ارتفاعات مشرف به روستای شاهاندشت آبشار اصلی شاهان‌دشت با ارتفاع ۵۱ متر بزرگترین آبشار استان مازندران به‌شمار می‌رود که این آبشار که دارای سه آبشار متعدد است در مجموعه ارتفاعی ۱۸۰ متری دارد. در بالای آبشار شاهاندشت قلعه ملک بهمن که به قلعه ملکه قلا یا ملک بهمن مشهور است و نام تاریخی آن قلعه فرشته بوده‌است، واقع شده و از عظیمترین قلاع کوهستانی البرز ایران است که از سنگ و نوعی ساروج که مخلوطی از شیر و تخم مرغ و نوعی خاک است ساخته شده و استحکام زیادی دارد که قدمت آن به سه هزار سال پیش می‌رسد. دراصل شاهاندشت دارای دو ابشار می‌باشد که ابشار دوم ان بعد از ابشار اول می‌باشد و در منطقه ای به نام خوزک قرار داردکه نسبت به ابشار اصلی شاهاندشت ارتفاع کمتری دارد قلعه بردزنجیر
بنظر در دوره صفوی محل حکمرانی سومین وکیل قبادخان، یعنی نوشیروان بوده است.این احتمال مطرح شده که این قلعه همان قلعه زنجیر است که در تاریخ عالم آرای عباسی به آن اشاره شده و جزو درتنگ ذکر شده است. ابونصر
ابونصر (بوانات)، روستایی از توابع بخش سرچهان شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. قلعه بیگ (سرچهان)
قلعه بیگ در ۱۸ کیلومتری شهرستان قادرآباد در استان فارس قراردارد که از دیر باز محل سکونت خوانین خمسه قرار داشته است . باغات گردو، انگور و بادام به وفور در آن یافت می‌شود . خانه‌ی خانی زیبایی در وسط روستا قرار دارد که عمر آن به بیش از یکصد سال برمیگردد و محل اقامت رستم خان عرب غنی از خوانین بزرگ طایفه خمسه بوده است که هم اکنون نیز در اختیار نوادگان ایشان می‌باشد. عمارت چهارصفه عبدالسلام نادری
عمارت چهارصفه عبدالسلام نادری مربوط به دوره ایلخانی است و در استان فارس، شهرستان کازرون، بخش کوهمره، دهستان کوهمره، قسمت شرق روستای دوسیران واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۹۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. دهستان گوغر
گوغر، منطقه ای کوهستانی، مرتفع و سردسیر از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان، ایران است. این منطقه نسبتا وسیع دارای جاذبه‌های گردشگری زیادی است و سالانه گردشگران زیادی از این منطقه دیدن می‌کنند.امیر اباد مرکز این منطقه میباشد.همجواری این منطقه با دو شهرستان بردسیر(شمال)وسیرجان(غرب)ویژگی خاصی به آن داده است.در زمانی نه چندان دور مرکز تجارت منطقه بود و حاکمان منطقه(کلانتر)بی شک از شخصیتهای با نفوذ استان بودند.طبق سندی 260ساله امیر عبداقادر جوجردرانی*از باغفتک بزنجان در شرق بافت تا روستای هشون در سرچان را مهریه خانمش کرده است. قلعه مظفری
قلعه مظفری واقع در الشتر، یکی از بناهای تاریخی شهرستان سلسله به شمار می‌رود که به اواخر دوره قاجار تعلق دارد. این قلعه به وسیله یکی از خوانین محلی الشتر به نام صیدمهدی خان حسنوند مشهور به امیر العشایر بنا شده که بیانگری از تمدن قوم لک است. معماری این اثر تاریخی به دوره پهلوی اول مربوط بوده و در ساخت آن از مصالحی چون آجر، چوب، خاک، گچ، سنگ و خشت خام بهره گرفته شده و معماری آن طاق ضربی است. قلعه مظفری با مساحت کلی ۷۵۰ متر مربع و مساحت هر طبقه ۲۷۰ متر مربع، دارای زیربنایی به ابعاد ۹ در ۳۰ متر و حیاط آن به ابعاد ۲۰ در ۲۵ متر است. در گذشته بخشی از این بنای تاریخی به عنوان دارالحکومه و بخش دیگری از آن برای برگزاری آیین‌های ملی و مذهبی مورد استفاده قرار گرفته است. این قلعه در دو طبقه با پلان مستطیل و به شکل جنوبی بنا شده است. این بنای تاریخی دارای چهار برج مدور در چهارگوشه آن بوده است که در حال حاضر فقط یکی از برج‌های آن باقی مانده است. طبقه اول قلعه مظفری به روش معماری سنتی و طبقه دوم با تیر چوبی ساخته شده است که در بخش شمال غربی دارای مقداری تزئینات گچی است. بخش شاخص این بنای تاریخی برج آن است که با سنگ و آجر احداث شده است. قلعه والی
در مورد تاریخچه قلعه والی چنانچه از سنگ نوشته‌ای که در تخت خان (محله‌ای در ۱۵ کیلومتری شمال شرقی صالح آباد-ایلام) پیداست چنین آمده که غلام رضاخان بعد از ذکر چندین سطر از کارهای انجام شده خود می‌نویسد: امر به ساختن قلعه حسین‌آباد فیلی که مشهور به ده بالا است نمودم. قلعه حمام و باغ به معماریت حاج درویش علی کرمانشاهی و حجاری رضاقلی بود مورد توجه غلام رضا خان قرار گرفته و خان ایلام مسئولیت حفاظت از زنانش را در تمامی جنگ‌هایی که غلامرضا ابوقداره انجام می‌داد به رضا قلی سپرد، از این پس رضا قلی در طول جنگ‌های غلامرضاخان زنانش را با لباس مبدل به ایلات و عشایر ایلام می‌برد. در آن زمان رضا قلی با دختر باقر یکی از بزرگان خاندان غیاثی ازدواج نمود و در ایلام ماندگار شد پس از فرار غلامرضا خان از ایلام و اقامت در بغداد در سال ۱۳۰۶ شمسی، رضا قلی چند وقتی را در یکی از شهرهای مرزی عراق به سر برده و پس از اعلام امان نامه حکومت وقت، به ایلام برگشته و اواخر عمر خود را در شهر ایلام سپری نمود. رضا قلی فرزند حیدر کرمانشاهی است. . فرزندان بجا مانده از رضا قلی دو دختر به نام‌های فردوس و ربابه محجوبی که در ایلام سکونت دارند. قابوس بن وشمگیر
مجدالدوله و قابوس بعد از مدتی با هم صلح کردند و قرار شد، منطقهٔ طبرستان، گرگان و دیلم برای قابوس و ری و جبال برای مجدالدوله باشد. در این زمان، نصر در نزدیکی سمنان به صورت یاغی زندگی می‌کرد و بر کاروان‌های تجاری و حجاج دست‌اندازی می‌کرد و موجب ناامنی راه‌ها می‌شد. قابوس و مجدالدوله با یکدیگر اندیشیدند، تا نصر را از میان ببرند. نصر از این موضوع با خبر شد و شنید که ابوالقاسم سیمجور در ولایت گناباد سرزمین خود را از دست داده‌است. نصر نزد او رفت و او را به تصرف ری تشویق کرد. ابوالقاسم با لشکری به سمت ری رفت و در خوار ری، لشکری از آل بویه به پیشواز آن‌ها رفتند. قابوس از آن طرف سپاهی فرستاد و ابوالقاسم و نصر مجبور شدند به سلطان محمود پناه برند. نصر مدتی را در دربار محمود بود، تا این که حکومت بیار وجومند را به او داد و او بدان جا رفت؛ ولی آنجا را برای خود کم دید، تا این که او را از ری راندند و اسیر گرفته و به قلعهٔ استوناوند فرستادند. بعد از آن، قابوس در اطراف سرزمین خود دست به فتوحات زد و قلعه‌های حدود قومس را به تصرف خود درآورد و برای آن‌ها حاکمانی مشخص کرد و با سلطان محمود از در دوستی وارد شد و هدایایی را برای او فرستاد. ابونصر زهیر سرخسی
از امام بو علی زاهر بن احمد الفقیه سرخسی معروف به زاهر پسر احمد سرخسی نقل شده که ابونصر در سال ۴۵۴ یا ۴۵۵ هجری قمری در دیار سرخس بدرود حیات گفته‌است. قلعه نصیر (پلدختر)
قلعه نصیر واقع در منطقه آبسرد در سال ۱۲۱۲ه ق توسط نصیر خان جودکی ساخته شده است و پس از ساخت قلعه مذکور منطقه آبسرد به قلعه نصیر شهرت یافته است. لازم بذکر است در ضلع شرقی قلعه نصیرخان بقایای کاروان سرای شاه عباسی وجود دارد که دو بنای مجزا مربوط به دو دوره تاریخی متفاوت می باشند. قصر البدیع
قصر البدیع () یکی از شاهکارهای معماری و مهندسی در مغرب (مراکش) می‌باشد، سلطان سعدی احمد المنصور الذهبی (دوران حکومت وی از ۱۵۷۸ میلادی تا ۱۶۰۳ میلادی بوده‌است) چند ماه بعد از اینکه حکومت را بدست گرفت و توانست در یک پیروزی بزرگ پرتغالی‌ها را در نبرد وادی المخازن در سال ۱۵۷۸ میلادی شکست بدهد شروع به ساختن این قصر نمود. سلطان سعدی احمد المنصور سمت و گوشه شمال شرقی مراکش را برای بنای این قصر انتخاب نمود. این قصر مخصوص برگزاری جشن‌های سلطنتی و همین‌طور برای استقبال و پذیرایی از میهمانان رسمی بوده‌است. کارهای این قصر از ماه دسامبر ۱۵۷۸ شروع شد، استفاده از قصر پس از اتمام ساختمان بمدت ۱۶ سال بدون انقطاع ادامه داشت. ابونصر فارقی
ابونصر فارقی (؟ -۱۰۹۴) (نسب: حسن بن اسد بن حسن) زبان‌شناس، ادیب، نویسنده و شاعر عراقی در سدهٔ پنجم هجری بود. ابوالمظفر منصور از امیران بنی‌مروان او را بر دیوان آمد ولایت داد، اما ابونصر از پرداخت وجود سر باز زد و دستگیر شد. ابونصر در سال ۴۸۷ق اعدام یا به صلیب کشیده شد. «شرح اللمع»، «کتاب الحروف»، «الإفصاح فی شرح ابیات مشکلةٍ فی الصحاح» و «الألغاز» از آثار اوست. شاهزاده ابوالقاسم
شاهزاده ابوالقاسم (بوانات)، روستایی از توابع بخش سرچهان شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. قلعه ملک بهمن
قلعه ملک بهمن یا ملک قلاع مربوط به دوران پیش از اسلام است و در شهرستان آمل، بخش لاریجان، روستای شاهان‌دشت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۷۷۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این قلعه از قلعه‌های عظیم البرز و ایران است که در جاده هراز بخش لاریجان شهرستان آمل و مشرف به روستای شاهان‌دشت در ۷۵ کیلومتری جنوب آمل قرار دارد این قلعه متعلق به حکام پادوسبانیان است که بر رویان، نور، کجور و رستمدار حکومت می‌کردند. بنای قلعه بر روی صخره‌ای حدود ۲۲۰متر بالاتر از سطح اراضی شاهاندشت از لاشه سنگ‌های بزرگ و کوچک و ملات گچ و ساروج ساخته شده که به صورت طبقه طبقه و شامل اتاق‌ها و قسمت‌های مختلف ساختمانی است. این قلعه به دستور شاه عباس صفوی در سال ۱۰۰۵ فتح شد. قلعه کرشاهی
قلعه کَرشاهی، قلعه‌ای است که در قسمت شمال شرقی شهر ابوزیدآباد از توابع شهرستان آران و بیدگل واقع در جنوب کویر سیازگه بند ریگ، و در نزدیکی ارتفاعات کوه یخ‌آب در استان اصفهان قرار دارد. احشام قائدها
این روستا در دهستان خورموج قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ آمار رسمی جمعیت آن (۳۳ خانوار) ۱۳۳ نفر می‌باشد. روستای اِحشام قائد ها در بخش مرکزی و از توابع خورموج است.فاصله اش تا مرکز دشتی 26 کیلومتر و در جنوب غربی آن قرار دارد. کوه مند در 5 کیلومتری غرب آن و دره «باغ شاه» در 2 کیلومتری غرب آن قرار دارد.این روستا دارای معدن گچ و محصولات و فرآورده های آن گندم ،جو و خرماست. در این روستا علاوه بر قایدها،طوایف دیگری از جمله رضائی ها و فقیه ها هم سکونت دارند.به هنگام هجوم انگلیس به بوشهر عده ای از اهالی این روستا به دفاع از میهن بر می خیزند که یکی از معروفترین این افراد مرحوم آقاشیر(آشیر)فقیه،پدر مرحوم حاج علی فقیه است.این روستا همچنین در زمان جنگ تحمیلی چندین شهید ، جانباز و رزمنده را تقدیم وطن کرده است. یکی از جاذبه های گردشگری این روستا مسجدی زیبا با معماری خاص به نام «مسجد صاحب الزمان(عج)» با امکاناتی مناسب است.در احداث این مسجد که نظر هر مسافری را به خود جلب می کند آقای حاج محمد فقیه فرزند مرحوم حاج علی فقیه فرزند آشیر نقش زیادی داشته است. حصن خصب
یکی از قلعه‌های مشهور کشور پادشاهی عمان است، ویکی از (نقاط دیدنی سلطنت عمان) به‌شمار می‌آید. این قلعه در استان مسندم و در  شهرستان خصب به عربی ( ولایة خصب) واقع شده‌است. شهرستان خصب بر کرانه تنگه هرمز و در صد کیلومتری امارت رأس‌الخیمه از توابع (امارات متحده عربی) قرار دارد. قلعهٔ خصب دقیقاً در پایهٔ کوه و در کنار دریای خور خصب واقع شده‌است..  قلعه خصب در قرن هفدهم میلادی توسط اشغالگران پرتغالی‌ها ساخته شده‌است. این قلعه برای کنترل کشتی‌های بازرگانی دریایی ایجاد نموده بودند. قلعه در دهانهٔ خلیج خصب واقع شده‌است. در درون دیوار (سور) خارجی قلعه چند تیرکش و آثار توپ‌های قدیمی به چشم می‌خورد... به اعتقاد پیشنیان مردم خصب برج بزرگ دائره‌ای مانند قلعه قبل از ایجاد وبنای اصلی قلعه ساخته شده‌است. قلعه  دارای بارویی محکم از سنگ‌های مرجانی، گچ و ملات ساروج و دارای سه برج است . قصر ابونصر
باستان شناسان موزهٔ متروپولیتن نیویورک نیز با توجه به نتایج حفاری‌های خود در محل قصر ابونصر، این استحکامات و احتمالاً روستاهای اطراف را به عنوان محل شیراز پیش از اسلام پیشنهاد می‌کنند. آن‌ها گفته‌های بلخی در سده ۱۲ نقل می‌کنند که می‌گوید: در محلی که شیراز کنونی وجود دارد منطقه‌ای بوده‌است با چند قلعه در میان دشتی باز. آنان در مورد داستان بنیان نهاده شدن شهر جدید شیراز و انتقال آن به محل جدید چنین نظر می‌دهند که انتقال یک شهر در بسیاری جاهای دیگر مانند نیشابور و قاهره نیز اتفاق افتاده‌است. در این حالت پس از تحولات یا تغییراتی سیاسی، شهر به محلی در نزدیکی شهر قدیم منتقل شده و شهر قدیمی رها گشته تا به شهری حاشیه‌ای یا تلی از خرابه تغییر پیدا کند. کاخ خسرو
«عمارت خسرو یا کاخ خسرو در قصرشیرین در سمت غربی دامنه‌های زاگرس واقع و تاریخش از آغاز سده هفتم میلادی است. کاخ نامبرده در پارکی که محیط آن شش هزار متر می‌باشد بنا شده‌است. در بعضی جاها ایوانش هنوز نمودار است و آن شش متر و نیم ارتفاع دارد. در این نزهتگاه وسیع امروزه به جز ریشه‌های درختان خرما و انار چیز دیگر دیده نمی‌شود؛ ولیکن نویسندگان عرب شرح زیباییهای این باغ و شماره جانوران نادر و کمیابی را که در آن آزاد می‌گشتند را به تفضیل نوشته‌اند. این کاخ مجلل که شعاع برکه آب مصنوعی جلو آن چشمها را خیره می‌نمود در طول شرقی و غربی بنا شده و دارای ۳۴۲ متر طول و در عریض‌ترین نقطه دارای ۱۷۸ متر عرض بوده‌است. در سمت شرقی عمارت پلکانی دو ردیف وجود دارد که منتهی به ایوانی می‌شد که ۹۹ متر پهنا داشته‌است. در این ایوان اتاقهای مسقف طاقی چندی قرار داشته که سه طاق آن مدخل یک دهلیز طویل را تشکیل می‌دادند و اتاقهای متعدد دیگر هم به این دهلیز راه داشته‌اند. مدخل اصلی این عمارت از همان پلکان فوق و از وسط ایوان به یک سرازیری می‌گذشت که با ۲۴ ستون آرایش یافته بود و از آنجا به عمارت خصوصی شاهنشاه داخل می‌شدند. اولین تالار بزرگ و وسیع این کاخ به سه راهرو تقسیم شده و منتهی به اتاق مربع شکلی می‌شده‌است و بعد از آنجا به اتاقهای دیگری داخل می‌شدند و ایوان مسقفی نیز در مرکز حیاط دیده می‌شود. اتاقهای پادشاه (نظیر آنچه در تخت جمشید است) دارای سقف چوبی است بر خلاف اتاقهای دیگر که عمدتاً طاقی بودند. مصالح و موادی که در این ساختمان بکار رفته‌اند از سنگ‌های آهکی کاخ هنی فشی پست‌تر می‌باشد. ستونها از آجر تراش و با گچ اندود شده و در این قسمت هم با مواد کاخهای مجلل هنی فشی تفاوت کلی دارد.» قلعه کرشاهی
پس از عبور از شهر ابوزیدآباد از توابع شهرستان آران و بیدگل، به روستایی به نام قاسم‌آباد می‌رسید که پس از ورود به روستا و گذر از آن، راه خاکی به سمت شمال وجود دارد که پس از طی مسافت ۳۰ کیلومتر به قلعه کرشاهی می‌رسد. کاروانسرای خواجه ابوالحسن
کاروانسرای خواجه ابوالحسن مربوط به دوره زند است و در شهرجویم و بخش جویم، جنب دبستان شهید باهنر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۰۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. انوشیروان بن خالد بن محمد کاشانی
انوشیروان بن خالد بن محمد کاشانی، معروف به ابونصر شرف الدین، یک دولتمرد و مورخ ایرانی بود که به عنوان وزیر امپراتوری سلجوقی و خلافت عباسی خدمت می‌کرد. انوشیروان در سال ۱۰۶۶ میلادی در ری به دنیا آمد. او در یک خانواده شیعه دوازده امامی با اصالت کاشانی به دنیا آمد. وی در زمان سلطان محمد اول خزانه دار و رئیس ارتش سلجوقی بود. شمس الملک عثمان بعداً به عنوان رئیس ارتش سلجوقی جانشین انوشیروان شد. پس از این، انوشیروان به بغداد رفت، جایی که بعداً بار دیگر رئیس ارتش سلجوقی شد. وی مدت کوتاهی در سال ۱۱۲۷ توسط محمود دوم به عنوان وزیر خود منصوب شد و تا سال ۱۱۲۸ در آن منصب ماند. انوشیروان از سال ۱۱۳۲ تا ۱۱۳۴ به عنوان وزیر خلیفه عباسی المسترشید و سپس برای مدت کوتاهی به عنوان وزیر سلطان سلجوقی غیاث الدین مسعوداز ۱۱۳۵ تا ۱۱۳۶ خدمت کرد. انوشیروان بعداً بین سالهای ۱۱۳۷ و ۱۱۳۹ درگذشت. خانه سلطان ابونصیری
خانه سلطان ابونصیری مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۵۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. کافتر
در فاصله ۷۹ کیلومتری شهر اقلید و در دو کیلومتری روستا، امامزاده سیدمحمد از نوادگان حضرت ابالفضل قرار دارد و در طول سال به‌ویژه در فصل تابستان پذیرای زوار از نقاط دور و نزدیک کشور است. قلعه قیزلارقلعه‌سی
بقایای قلعه قیز لار قلعه سی مربوط به دوره ایلخانی است و در شهرستان ابهر، بخش سلطانیه، دهستان سلطانیه، روستای اسدآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۵۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. اوجور
اوجور روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان سرعین، بخش مرکزی، دهستان آب‌گرم قرار دارد. این روستای خوش آب و هوا که مردمانی بسیار مهربان و مهمان نواز نیز دارد به خاطر قرار گرفتن در کوهپایه و نزدیکی به کوه بلند قامت سبلان نظر هر بیننده ای را به خودش جلب می‌کند؛ و دربند روستا که این دربند با روستای ورگه سران روستای همجوار از جهت شمال غربی در مرز مابین این روستاها قرار گرفته‌است نیز گردشگران زیادی را به این منطقه سوق می‌دهد. این روستا ۴ فصله می‌باشد (بهار_تابستان_پاییز و زمستان) که تک تک هر فصل این روستا مجذوبیت‌های خودش را دارد. طبق یافته‌های تاریخی، قدمت پیدایش روستای اوجور به دوره قاجاریه بر می‌گردد؛ و در همان دوره نیز روستای اوجوربه عنوان زندان سیاسی حکومت قاجار استفاده می‌شده‌است. قصر (بم)
قصر (بم)،روستایی از دهستان عزیزآباد، بخش مرکزی شهرستان نرماشیر در استان کرمان ایران است. قصر ابونصر
این قلعه-شهر زمانی تجارت بسیار پر رونقی داشته و احتمالاً یک شاهراه تجاری در جنوب ایران بوده‌است. چندین سکه و مهر چینی و یونانی در مجموعهٔ کشفیات تخت ابونصر به چشم می‌خورد. بهشهر
هنگام حمله اعراب به ایران و فرار یزدگرد سوم، وی از خراسان به مازندران آمد و مثل پدر در آتشکده کوسان بهشهر (مغرب بهشهر) معتکف شد و به عبادت مشغول گردید. تحقیقات به عمل آمده از متون تاریخی نشان می‌دهد که در اواسط قرن سوم هجری قمری دین اسلام در شکل علویان در این ناحیه نفوذ یافته‌است. شهرستان بهشهر در ابتدا به عنوان یکی از روستاهای حائز اهمیت با نام‌های نامیه، کبود جامه، تمیشه، قره طغان پنج هزاره، و اشرف معروف بوده‌است. در دوره صفویان، شکوفائی و رونق این ناحیه بیشتر گردید. در آغاز قدرت یافتن آقامحمدخان قاجار، ناوگان جنگی روسیه برای احداث پایگاه نظامی در کناره‌های جنوبی دریای مازندران، اشرف را اشغال کردند. جهانگردان اروپایی که در دورهٔ قاجار از اشرف دیدن کرده‌اند، آنجا را شهری نیمه ویران وصف نموده‌اند. ناصرالدین شاه در سفر اول خود به مازندران (۱۲۸۳ق) چند روزی در اشرف اقامت کرد و دستور داد تا کاخ‌های ویران شده را بازسازی نمایند که در سفر دوم خود در ۱۲۹۲ق هنوز تعمیر و مرمت آن به اتمام نرسیده بود. در دورهٔ پهلوی نام اشرف به بهشهر تغییر داده شد.در جنوب غرب شهرستان بهشهر و در بالای ارتفاعات منتهی به دشت قرار دارد. این کاخ به دستور شاه عباس بزرگ ساخته شد و در زمان شاه صفی توسعه پیدا کرده‌است. این کاخ در میان باغی زیبا به صورت بنایی مربع شکل که دارای ابعاد ۲۵ × ۲۵ متر بوده و در دو طبقه ساخته شد. ورودی کاخ در سمت شمالی قرار داشته که با عبور از پنج پله امکان دسترسی به داخل طبقه اول کاخ وجود دارد. طبقه اول دارای اتاق‌های متعدد بوده که از طریق راهرو و هشتی امکان دسترسی به داخل آن وجود دارد. طبقه دوم نیز دارای راهرو و اتاق‌های زیبا است. از کاخ صفی‌آباد و تا باغ شاه بهشهر که به عمارت چهل ستون مشهور است، یک راه زیر زمینی احداث شده بود که در مواقع ضروری مورد استفاده عبور و مرور یا سایر جریان‌های دیگر می‌گردید. امامزاده اباذر
امامزاده اباذر در روستایی به همین نام و در فاصله بیست کیلومتری شمال شرقی شهرستان قزوین قرار دارد. بنا بر اعتقاد اهالی منطقه او از فرزندان جعفر صادق هست. بقعه از سنگ‌های کوهی ساخته شده و با گنبد دو پوش آجری پوشش داده شده‌است. ازاره بقعه از کاشی پوشیده شده و بنا بر طرح و پخت آن می‌توان این کاشی‌ها را از آثار دوره قاجار دانست. علاوه بر ضریح، در کنج بقعه سنگ قبری به ارتفاع تقریبی چهل سانتی‌متر به صورت سکو قرار دارد و دارای کتیبه کنده کاری شده ایلخانی است. ورودی بقعه در سمت شرق است و در طرفین آن سنگ‌های منقش به کتیبه بسیار نفیسی قرار دارد. در دو طرف ورودی دو شباک سنگی با گره بندی قرار گرفته‌اند که یکی از آن‌ها دارای کتیبه است. بقعه شبیه بناهای صفویه است و می‌توان نتیجه گرفت که بنای اولیه دوره ایلخانی که احتمالاً بسیار زیبا و با شکوه بوده به علت ویرانی و تخریب در دوره صفویه بازسازی شده و کتیبه‌های آن روی بنای جدید نصب شده‌است. کاشیکاری گنبد و داخل بقعه نیز در زمان قاجار انجام گرفته‌است. قصر الابیض
قصر الابیض (به عربی: قصر الأبیض) یک روستا در سوریه است که در ناحیه سنجار واقع شده‌است. قصر الابیض ۵۰۳ نفر جمعیت دارد. ابونصر فارسی
قوام الملک نظام الدین هبةالله مشهور به ابونصر فارسی همچنین ابونصر پارسی؛ وزیر، سپهسالار، دبیر و شاعر سده ششم هجری قمری و از کارگزاران حکومت غزنوی بود. ابونصر فارسی در زمان حکومت مسعود سوم، پسر و جانشین ابراهیم، هنگامی که حکومت متصرفات هند را به فرزندش عضدالدوله شیرزاد سپرد، به مقام سپهسالاری رسید و به عنوان جانشین وی راهی هندوستان شد. قصر شیرین
در مورد پیشینهٔ تاریخی و خاستگاه قصرشیرین مطالب فراوانی گفته شده، از جمله آنکه قصرشیرین را که نام آن دستجرد، دستگرد بوده که یونانی‌ها آن را "آرت میتا" گفته‌اند، "«آرت»" در زبان لاتینی به معنی معماری است. در این هر دو نام یگانگی الفاظ میتان و ماد مشهود است و دستگرد یکی از کاخ‌های سلطنتی خسرو پرویز بوده‌است. جغرافی‌دانان معتقدند که در دورهٔ هخامنشی نیز این محل دارای بخش‌هایی آباد بوده که بنام‌های کاله یا اکرای پل «سرپل ذهاب» و «کادینا کرند» و "باغشتانا" و سرخک نوشیروان و قره‌غان خوانده می‌شدند. لسترنج آورده‌است که: شش فرسخ پس از خانقین در نصف راه حلوان که نخستین شهر استان جبلان است قصرشیرین واقع شده‌است. شیرین معشوقه خسرو پرویز است؛ و قصرشیرین روستایی است یزرگ که بارو و ویرانهٔ قصر ساسانی در آنجا پدیدار است. ابن رشد در سدهٔ سوم دربارهٔ آن می‌گوید: ایوانی بزرگ و با شکوه از گچ و آجر دارد. به گرد ایوان حجره‌هایی ساخته‌اند و حجره‌ها به یکدیگر راه دارند و در حجره‌ها به آن ایوان باز می‌شود. جلوی ایوان صفحه‌ای است از سنگ مرمر، داستان فرهاد دلدادهٔ شیرین و پهلباد نوازنده و شبدیز اسب معروف خسروپرویز در بسیاری نقاط آن حول و حوش به صورت افسانه‌ای درآمده است. بر قصرشیرین جبال بزرگی مشرف است که در سر حد ایران واقع است. این شهر در درازای تاریخ فراز و نشیب‌های زیادی را پشت سر گذاشته‌است ولی به‌علت موقعیت ویژهٔ خود دوباره از نو ساخته شده‌است، به‌طوری‌که پس از حملهٔ اعراب به ایران کاخ‌های خسروپرویز به‌کلی ویران گشت و تا سال ۱۲۷۰ قمری قصرشیرین روستای کوچکی بیش نبوده و جمعیتی در حدود ۲٬۵۰۰ نفر داشت. قصرشیرین در جنگ جهانی اول مرز سربازان دولتی آلمان و عثمانی از یک طرف و روسیه و انگلستان از طرف دیگر بود. ویرانهٔ قصور وسیعی که بنام شیرین محبوبه خسروپرویز ساسانی موسوم و در جوار شهر نو کنونی واقع گردیده‌است از عهد باستان تا حال مشرف بر شاهراه بزرگی است که اراضی مرتفع ایران را به دشت میانرودان متصل می‌کند. قصرشیرین در دوران قاجاریه محل زمستانی حکام گوران و سنجابی بود که خالصه‌جات را از دولت اجاره می‌کردند. باغ مجد رومی
این باغ که هم‌اکنون ویران شده‌است در جنوب شرقی شیراز، در نزدیکی برم دلک و شرق قصر ابونصر قرار داشته‌است. مستنصر عباسی
مستنصر خلیفه عباسی در بغداد بود که از سالهای ۱۲۲۶ تا ۱۲۴۲ فرمان راند. او پسر ابونصر محمد ظاهر و نواده ابوالعباس احمد ناصر بود. او شخصی مداراگر و خوشخو بود؛ اما خلافتش صرفاً نمادین بود و در عمل قدرتی نداشت. او مدرسه مستنصریه را در بغداد بر کرانه رود دجله در جانب شرقی ساخت. سرای اسحاق پاشا
سرای اسحاق پاشا یک کاخ نیمه‌مخروبه در ۵ کیلومتری شهر دغوبایزید، استان آغری در شرق ترکیه است. این کاخ در بین سال‌های ۱۶۸۵ تا ۱۷۸۴ با ترکیبی از معماری ایرانی، عثمانی و ارمنی ساخته شد. قلعه ملک
قلعه ملک یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان اوچ‌هاچا بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است. قلعه ملک یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان اوچ‌هاچا بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است. این روستا در ۱۰ کیلومتری جاده اهر- کلیبر واقع است. از روستاهای اطراف قلعه ملک می‌توان به «شیرین دره»، «بینه»، «قورشاخلع» و «چاپان» اشاره کرد. چشمه ای تاریخی در وسط این روستا قرار دارد که به وسیله کندن قنات به داخل روستا هدایت شده‌است. قبلاً چشمهٔ دیگری نیز به نام «جقلی بلاخ» در نزدیکی روستا وجود داشته که که بنا به گفتهٔ اهالی آب آن بسیار زلال و گوارا بوده‌است. از مشاهیر این روستا می‌توان به فضی بی اشاره کرد که قریب به سی سال است که به رحمت خدا رفته و در نزدیکی روستا همجوار با جاده کلیبر دارای قهوه‌خانه بوده که رهگذران زیادی از خدمات آنجا استفاده می‌کردند و عده ای از قدیمی‌ها این روستا را به نام او (فضی بی قفسی) می‌شناسند. از دیگر افتخارات این روستا که چهره ای ملی دارد می‌توان قالالی قوربان را نام برد که علاقهٔ خاصی داشت که روستای شیرین دره را مورد عنایت و الطاف خود قرار دهد و در این زمینه با کمک یکی از اهالی روستای مذکور یک فایل صوتی تهیه کرده و در دسترس عموم قرار داده که محبوبیت خاصی نیز بین عام و خاص پیدا کرده‌است. از مراتع طبیعی این روستا می‌توان به «حتم یویولان»، «ایمیش»، «حاج باغر»، «اشه اوچان»، «شور دره» و … اشاره کرد. خانه عباسقلی خان میرپنج
خانه ضیائی یکی از آثار گردشگری تفرش بوده و متعلق به میرزا عباسقلی خان ضیائی از صاحب منصبان نظامی دوره قاجار است . از ميان بسيار اندك منازل تاريخي باقيمانده در شهر تفرش مي توان به بناي فوق اشاره نمود كه در محله زاغزم تفرش واقع مي باشد منزل فوق از ساخته هاي دوره قاجاريه به محسوب مي شود اشعاری كه در سقف شاه نشين و نيز سقف طبقه اول نگاشته شده تاريخ ساخت بنا را 1286 ه.ق عنوان نموده است ميرزا عباسقلي خان مير پنج كه خانه مذكور به نام او و خاندان ضیائی معروف مي باشد جهت اصلي بنا از جهت شمال آن مي باشد اين ورودي داراي دروازه دو لنگه و چوبي است كه از طريق آن مي توان به دالاني وارده شده درميان اين دالان يك فضاي تقسيم كنند همانند هشتي وجود دارد كه از آن راهي به طرف شرق و حياط خلوت و رشته راه پله اي براي دسترسي به بام قرار دارد .حياط بنا مستطيل شكل و در ميان آن حوضي سنگي تعبيه شده است ضلع غرب حياط فاقد سازه بوده ولي در سه سمت ديگر واحدهاي خدماتي و اتاقهاي نشيمن و پذيرايي قرار دارند در جنوب حياط يك اتاق مركزي و بزرگ وجود دارد كه در سمتهاي چپ و راست آن يك ايوانچه و اتاقي تك دري بنا شده است. ايوان نامبرده رابط بين اتاق تك دري حياط و اتاق مركزي مي باشد اتاق پذيرايي نور مورد نياز خود را از طريق يك ارسي بزرگ كه در سمت شمال آن قرار دارد تامين مي نمايد. استان کربلا
استان کربلا نام یکی از استان‌های هجده‌گانه کشور عراق است. مرکز آن شهر کربلا است. فاصله کربلا تا بغداد ۹۷ کیلومتر است. استان کربلا سه شهرستان به نام‌های کربلا، سده الهندیه و عین تمر دارد. از آثار باستانی کربلا می‌توان از دژ الاخیضر نام برد که در فاصله ۴۸ کیلومتری جنوب شهر کربلا و در فاصله ۱۵۰ کیلومتری بغداد و بر سر راه قدیم حلب - بصره واقع شده‌است غارهای «الطار» که در فاصله سی کیلومتری جنوب شهر کربلا واقع شده و شامل ۴۰۰ غار باستانی است. منطقه باستانی الاقیصر که در فاصه ده کیلومتری شمال غربی دژ الاخیضر قرار دارد و بالاخره قصر شمعون که در شهرستان عین تمر واقع شده‌است.