ดิอะเมซิ่งเรซ
ดิ อะเมซิ่ง เรซ ในเวอร์ชันสหรัฐอเมริกา สร้างโดย อลิส ดอร์แกนเลอร์ และ เบ็นตั้น แวนด์ มัสเตอร์ และได้ออกอากาศในสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ ค.ศ. 2001 มีพิธีกรชื่อดังระดับรางวัลเอ็มมี ชาวนิวซีแลนด์ ฟิล คีโอแกน เป็นพิธีกรของรายการตั้งแต่ซีซั่นแรก และผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์ระดับ ฮอลลีวูด เจอร์รี บรัคไฮเมอร์ เป็นผู้อำนวยการสร้างหลักของรายการ นอกจากนี้รายการนี้ยังมีการซื้อลิขสิทธิ์ ไปสร้างในหลาย ๆ ประเทศ โดยยังคงรูปแบบหลัก ๆ ของรายการอยู่ ส่วนเนื้อหาในบทความนี้จะใช้เกณฑ์และเนื้อหาของฉบับอเมริกาเป็นส่วนใหญ่
ดิอะเมซิ่งเรซ 19
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 19 () เป็นฤดูกาลที่ 19 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 1
ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 1 มีผู้สนับสนุนหลัก 6 บริษัท (คาลเท็กซ์, โนเกีย,แอร์เอเชีย ,การท่องเที่ยวแห่งมาเลเซีย, โซนี่และธนาคารสแตนดาร์ดชาร์เตอร์ด) ส่วนทางด้านการตลาดเป็นที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก เพราะทำการฉายไปทั่วเอเชียจึงทำให้มีผู้ชมเป็นจำนวนมาก อย่างไรก็ตามด้วยลักษณะนิสัยของชาวเอเชียที่จะไม่ได้จริงจังกับเรื่องการแข่งขันมากนัก ทำให้โดยรวมแล้วรูปแบบการแข่งขันนั้นไม่รุนแรงและดุเดือดเท่ากับในเวอร์ชันสหรัรฐฯ และมีผู้ให้ความเห็นว่าส่วนใหญ่แล้วทีมมักไม่ได้ขับรถด้วยตนเองจึงทำให้การแข่งขันนี้ง่ายขึ้นเล็กน้อย อย่างไรก็ตามทางทีมงานรับปากว่าจะแก้ปัญหาเรื่องนี้ในฤดูกาลถัดมา ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 1
ผู้สมัครกว่า 1,000 ทีมได้ทำการสมัครเข้ามา โดยเป็นผู้ที่อาศัยอยู่ในทวีปเอเชียเท่านั้น (รวมถึงชาวตะวันตกที่สัญชาติเอเชียด้วย) ยกเว้นจากประเทศญี่ปุ่นที่ไม่ได้รับสิทธิ์ในการสมัครลงแข่งขัน จนสุดท้ายคัดเหลือ 10 ทีมที่จะทำการแข่งขันในฤดูกาลที่ 1 นี้ ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 13 () เป็นฤดูกาลที่ 13 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 1
ดิ อะเมซซิง เรซ เอเชีย ปี 1 เป็นปีที่หนึ่งของรายการ The Amazing Race Asia ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้ทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขัน 10 ทีม ทีมละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก ทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 100,000 ดอลลาร์สหรัฐอเมริกา สำหรับ ดิ อะเมซซิง เรซ เอเชีย ปี 1 นี้จะแข่งขันเป็นระยะทางประมาณ 36,000 กิโลเมตร ใน 21 วันทางผู้ผลิตรายการพยายามได้พยายามให้มีการแข่งขันกันมากขึ้น โดยให้มีการขับรถด้วยตัวเองมากขึ้น และพยายามลดโอกาสในการขึ้นเครื่องบินในไฟลท์เดียวกันของผู้เข้าแข่งขัน ฤดูกาลนี้เริ่มแพร่ภาพในวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ถึง 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ดิอะเมซิ่งเรซ 15
"ดิ อะเมซิ่ง เรซ 15" ใช้เวลาเดินทางทั้งหมด 21 วัน คิดเป็นระยะทางประมาณ 25,000 ไมล์ โดยทีมจะเดินทางผ่าน 9 ประเทศ ออกตัวที่ท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิสเช่นเดียวกับฤดูกาลที่ 14 โดยการแข่งขันครั้งนี้เป็นครั้งที่ 3 ที่เดินทางไปยังด้านทิศตะวันตก โดยฤดูกาลแรกที่เดินทางไปยังทิศตะวันตกคือ ฤดูกาลที่ 10 และถัดมาด้วยฤดูกาลที่ 13 รวมถึงฤดูกาลนี้ยังเป็นการแข่งขันที่ระยะสั้นที่สุดเท่าที่เคยมีมา (ยกเว้นฤดูกาลที่ 8) ในฤดูกาลนี้จะมี 1 ทีมที่ถูกคัดออกเร็วที่สุดเท่าที่เคยมีมา โดยการคัดออกตั้งแต่จุดเริ่มต้นและธงเหลือง-แดง ถูกเปลี่ยนเป็นธงเหลือง-ขาว อีกครั้งเมื่อทำการแข่งขันที่เวียดนามเหมือนกับในฤดูกาลที่ 3 (เหลืองล้วน) และ 10 (เหลือง-ขาว) ที่ได้เดินทางไปถ่ายทำ ดิอะเมซิ่งเรซ 13
สำหรับฤดูกาลที่ 13 นี้เป็นส่วนหนึ่งของรายการในช่วงฤดูใบไม้ร่วง ของผังรายการโทรทัศน์ในสหรัฐอเมริกาประจำปี ค.ศ. 2008-09 โดยเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2551 (ณ เวลา 20 นาฬิกา ตามเวลามาตรฐานตะวันออก และเวลามาตรฐานแปซิฟิกของสหรัฐอเมริกา ทางช่องซีบีเอส ) และตอนสุดท้ายออกอากาศในวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2551 (ซึ่งในประเทศไทยเริ่มออกอากาศในวันที่ 29 กันยายน ทางช่อง เอเอ็กซ์เอ็น ณ เวลา 21 นาฬิกา และสิ้นสุดการออกอากาศในวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2551) ดิอะเมซิ่งเรซ 10
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 10 () เป็นฤดูกาลที่ 10 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีม ๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ดิอะเมซิ่งเรซ
โดยส่วนใหญ่แล้วจะซื้อลิขสิทธิ์มาผลิตและฉายไปทั่วทวีปที่ตนเองอยู่ ไม่ว่าจะเป็น ทวีปเอเชีย ทวีปยุโรป ทวีปอเมริกาใต้ ยกเว้นสหรัฐอเมริกาที่เป็นต้นกำเนิดและมีลิขสิทธิ์เป็นของตนเองโดยมากต่างประเทศจะซื้อรายการของสหรัฐอเมริกาไปฉาย แต่ในบางประเทศก็ซื้อลิขสิทธิ์ไปเพื่อผลิตเองและฉายเฉพาะในประเทศตนเองเท่านั้น ไม่ได้ฉายไปทั่วทวีป เช่น ประเทศบราซิล ประเทศจีน ประเทศอิสราเอล ประเทศออสเตรเลีย ประเทศยูเครน เป็นต้น ดิอะเมซิ่งเรซ 8
In a special challenge, after the race ended, titled "The Final Amazing Challenge, " the second and third place teams competed for a new GMC Yukon. Using the maps they completed, all team members ran out to twelve clueboxes, one cluebox at a time. In the clueboxes were miniature cutouts of things they had done on the race. They then ran back to the map and placed the cutout on the state or country they had done the thing in. They then ran back out and continued the same pattern. Once done, teams asked Phil if they were right. If they were right, they won. The Bransens won the challenge. This post-race challenge was shown only at CBS.com. ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
รูปแบบรายการในการผลิตต่อๆ มาไม่ต่างจากแบบแผนในฤดูกาลแรกมากนัก คือ ทีมสุดท้ายที่มาถึงจุดพักจะถูกคัดออกหรืออาจจะถูกคัดออก การแข่งขันจะเริ่มต้น ณ สถานที่ใดสถานที่หนึ่งในประเทศสหรัฐอเมริกา ทีมจะต้องอ่านคำใบแรกที่ให้ไว้และเดินทางตามคำสั่งที่มีทั้ง เครื่องบิน , รถเช่า , แท็กซี่ , เรือ , รถประจำทาง , รถไฟ ไปยังที่สถานที่ต่างๆ รอบโลกตามที่กำหนดไว้ให้เร็วที่สุด โดยปกติแล้วการแข่งขันจะวนกลับมาที่ประเทศสหรัฐอเมริกาซึ่งเป็นจุดหมายปลายทางสุดท้ายก่อนเข้าเส้นชัย ซึ่งในการที่จะได้คำใบ้ต่อไปจนถึงจุดหมายปลายทางนั้นทีมจะต้องทำภารกิจต่างๆ ที่ให้ไว้ในโจทย์คำสั่ง (สามารถดูคำสั่งได้จากหัวข้อ คำสั่งต่างๆ ที่ใช้ในการแข่งขัน) ในแต่ละช่วงการแข่งขันทีมจะได้เงินสดส่วนมากมาในรูปของ ดอลล่าสหรัฐอเมริกา จำนวนหนึ่งซึ่งต้องใช้อย่างคุ้มค่าในการแข่งขัน โดยเงินจำนวนนั้นต้องนำมาจ่ายทุกอย่างที่ใช้สำหรับการแข่งขันยกเว้นค่าตั๋วเครื่องบินที่อนุญาตให้ใช้บัตรเครดิตจ่ายแทนได้ การผลิตของ "The Amazing Race" เป็นการทำงานที่ยากมากงานหนึ่งและแตกต่างจากเรียลลิตี้เกมโชว์อื่นๆ อย่างสิ้นเชิงเพราะการทำงานจะต้องย้ายสถานที่ไปตามที่แข่งขันตลอดเวลา ทั้งๆ ที่รายการนี้ถ่ายทำได้ยากมากแต่ก็ยังได้เข้าชิงรางวัล Primetime Emmy Awards ในสาขาต่างๆ เป็นเรื่อยมาตั้งแต่รายการออกอากาศถึง 40 รางวัลและคว้ามาได้มากถึง 12 รางวัล ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 1
ในเดือนตุลาคม 2548 มีการประกาศออกมาจากทางช่อง AXN ว่าจะมีการทำรายการนี้ในรูปแบบของเอเชียสำหรับในฤดูกาลนี้ถ่ายทำในช่วงเดือนพฤษภาคม - มิถุนายน เป็นจำนวน 13 ตอนโดยประกอบด้วย 12 เลกและซุปเปอร์เลก 1 เลกตาแบบฉบับอเมริกาตั้งแต่ฤดูกาลที่ 6-10 ทำการออกอากาศทั่วเอเชียทางช่อง AXN asia ในวันที่ 9 พฤศจิกายน 2549 - 1 กุมภาพันธ์ 2550 เมจิกไนท์ เรย์เอิร์ธ
เมจิกไนท์ เรย์เอิร์ธ ได้ถูกสร้างเป็นอนิเมะ ออกอากาศครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อปี 2537 ทางสถานีโยมิอุริทีวี จากนั้นในปี 2540 ก็ได้ถูกสร้างเป็นโอวีเอ ความยาว 3 ตอนจบ โดยเปลี่ยนผู้ออกแบบตัวละครจาก อาสึโกะ อิชิดะ มาเป็น เมงุมิ คาโดโนโซโนะ และได้ มิจิทากะ คิคุจิ มาเป็นผู้ออกแบบหุ่นยนต์ ดิอะเมซิ่งเรซ 17
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 17 () เป็นฤดูกาลที่ 17 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ซีบีเอสประกาศการทำรายการฤดูกาลที่ 17 ออกมาในวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2553 ใบสมัครถูกแจกจ่ายออกมาในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 คัดตัวรอบแรกในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2553 และจะมีการคัดตัวครั้งสุดท้ายรวบถึงการไปเยือนสถานที่ต่างๆ ในเดือนเดียวกัน โดยมีกำหนดการถ่ายทำในช่วงเมษายน-พฤษภาคม พ.ศ. 2553 อลัน วู
ความโด่งดังของเขายิ่งทวีคูณเพิ่มขึ้นเมื่อเขาได้เป็นพิธีกรในรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย ตั้งแต่ฤดูกาลแรกจนถึงปัจจุบัน ทางช่องเอเอ็กซ์เอ็น ทำให้เขาเป็นที่รู้จักไปทั่วเอเชียเนื่องจากรายการนี้เป็นรายการที่ดังมากและออกอากาศทั่วทั้งเอเชีย รวมถึงยังมีอีกหลายประเทศที่ซื้อรายการไปฉายต่อในประเทศตนเองภายหลังอีกด้วย ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 4
Season 4's cast include the show's first father-daughter team, as well as martial arts experts, tattooists, social workers and musicians. Like in previous Asian editions, this season features a large number of media personalities or their relatives. Wendy was a finalist in Miss Hong Kong 2006, Nadine was Miss Indonesia Earth 2009, while Natasha was Miss South Jakarta 2007. Dimple is a Hindi soap actress who starred in the serial Aathvaan Vachan while her friend Sunaina is an Indian TV actress, who is currently starring in Dill Mill Gayye, as well as a movie actress who starred in Hindi movie Kyun! Ho Gaya Na... Manas finished runner-up as a contestant on the Indian reality-dating show Rakhi Ka Swayamwar, similar in format to The Bachelorette of the American series. Jess and Lani have appeared in numerous media and print advertisements and commercials in the Philippines. Michelle was a reality TV contestant on the Singaporean series S Factor. At the ages of 21 and 22 respectively, Claire and Michelle also form the youngest team in Amazing Race Asia history. ดิอะเมซิ่งเรซ: Ha'Merotz La'Million
สิ่งที่แตกต่างจาก ดิ อะเมซิ่ง เรซ ในเวอร์ชันอื่น ๆ ทุกเวอร์ชันเลยก็คือ ตอนสุดท้ายของ Ha'Merotz La'Million ยังไม่ได้มีการถ่ายทำ แต่จะมีการถ่ายทำหลังจากที่รายการออกอากาศไปได้แล้วพักหนึ่งแล้ว ในขณะที่เวอร์ชันอื่น ๆ มีการถ่ายทำทุกตอนจนจบแล้วจึงออกอากาศ นอกจากนี้การออกอากาศ 1 ตอนมีการออกอากาศไม่เต็มเลก (ไปถึงจุดพัก) แต่มีการออกอากาศเพียงครึ่งเลกในวันศุกร์ และอีกครึ่งเลกแบ่งไปออกอากาศในวันเสาร์ โดยจะออกอากาศเลกละ 2 ตอนและมีตอนประมวลภาพซ้ำด้วยอีก 2 ตอนโดยเฉลี่ยทั้งหมดอยู่ที่ตอนละ 1 ชั่วโมง อีกทั้งเวอร์ชันนี้เป็น ดิ อะเมซิ่ง เรซ เพียงไม่กี่เวอร์ชันที่เส้นชัยนั้นไม่ได้อยู่ในประเทศแรกที่ออกเดินทาง ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ซีบีเอสโปรโมต ดิ อะเมซิ่ง เรซ 13 อย่างหนักด้วยการติดป้ายโฆษณาบนยอดของอาคารที่ ท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิส ก่อนที่จะมีการออกอากาศ ต่างจากซีซั่นอื่น ๆ ที่ซีบีเอสไม่เคย เปิดเผยถึงสถานที่ที่จะไปล่วงหน้า แต่ใน ดิ อะเมซิ่ง เรซ 13 นี้ ซีบีเอสได้เปิดเผยแผนที่การเดินทางที่จะทำให้ทราบว่า ระหว่างการแข่งขัน มีการเดินทางไปที่ใดบ้าง ก่อนที่การแข่งขันจะออกฉายทางโทรทัศน์ ดิอะเมซิ่งเรซ: A Corrida Milionária
ดิ อะเมซิ่ง เรซ: A Corrida Milionária (; ) เป็นเวอร์ชันบราซิลของรายการเรียลลิตี้โชว์ชื่อดังของสหรัฐอเมริกาที่ชื่อ ดิ อะเมซิ่ง เรซ โดยมีพิธีกรประจำรายการคือโรนี่ เซิร์ฟเวอร์โร่ รายการนี้มีการผลิตและออกอากาศเป็นอิสระ ในช่วงที่ต้องมีการซื้อเวลาของเครือข่ายโทรทัศน์บราซิล RedeTV! ดิอะเมซิ่งเรซเซ็นทรัลยุโรป
สำหรับกฎกติกาส่วนใหญ่จะนำมาจาก ดิ อะเมซิ่ง เรซ เวอร์ชันอเมริกา ทั้งหมด แต่ขีดจำกัดอายุขั้นต่ำของผู้เข้าแข่งขันลดลงเหลืออายุ 18 ปีขึ้นไป ดิอะเมซิ่งเรซ 21
มีการเปลี่ยนแปลงเงินรางวัลเล็กน้อยสำหรับในฤดูกาลนี้ โดยเงินรางวัลยังตั้งปกติไว้ที่ 1 ล้านแต่่จะกลายเป็น 2 ล้านก็ต่อเมื่อทีมนั้นๆ เข้ามาเป็นที่ 1 ทั้งในเลกแรกและเลกสุดท้าย แต่ถ้าทีมที่เข้าที่ 1 ในเลกแรกกับทีมที่ชนะการแข่งขันเป็นคนละทีมกัน เงินรางวัลจะยังคงอยู่ที่ 1 ล้านเช่นเดิม ดิ อะเมซิ่งเรซเอเชีย 3
สำหรับในฤดูกาลนี้มีผู้เข้าแข่งขันที่เป็นญาติ และพ่อลูกกัน อย่างไรก็ดี การคัดเลือกผู้เข้าแข่งขันของรายการในครั้งนี้ก็ยังเหมือนกันครั้งก่อนๆ คือมีการคัดเลือกบุคคลที่มีชื่อเสียงของแต่ละประเทศเข้ามาจำนวนหนึ่ง ได้แก่ ไพลิน ซึ่งได้รับตำแหน่งรองอันดับ 1 มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์สประจำปีพ.ศ. 2549 และเป็นตัวแทนประเทศไทยไปประกวด ในปีเดียวกัน วินซ์ ซึ่งเป็น stand-up comedian ของฮ่องกง นิรู ไอด้า และไหม ซึ่งต่างก็เป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงในประเทศของตัวเอง วิลเลียมและไอแซค ซึ่งต่างก็เป็นนักพากย์ฟุตบอลของเกาหลีใต้ ทิช่า ซึ่งเคยได้รับตำแหน่ง Miss Philippines Universe ในปีพ.ศ. 2541แต่เนื่องจากเธอเป็นชาวแคนาดา จึงต้องสละตำแหน่งนี้ไป และยังมีนาตาลี ซึ่งเป็นที่รู้จักทั่วโลกเพราะได้รับตำแหน่งนางงามจักรวาลในปีพ.ศ. 2549 ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
แม้ว่าในซีซั่นที่ 1 จะประสบความสำเร็จอย่างมากก็ตาม มีผู้ติดตามชมหลายคนตั้งข้อสังเกตว่าทีมไม่ได้ "ขับรถไปยังสถานที่ต่อไป" ด้วยตัวเองเสมอไป ผู้ติดตามชมยังตั้งข้อสังเกตว่าแต่ละทีมมักจะเดินทางบนเที่ยวบินเดียวกัน ตามที่อลัน วู ให้สัมภาษณ์ ซึ่งในซีซั่นที่ 2 ทีมงานรับปากว่าจะแก้ปัญหาในเริ่องนี้ อนิเมะมิวสิกวิดีโอ
อนิเมะมิวสิกวิดีโอได้ถูกทำขึ้นครั้งแรกในปี 1982 โดย จิม คาโปสสตัซ (Jim Kaposztas) อายุ 21 ปี ผู้ซึ่งติดทั้งวีซีอาร์ (เครื่องอัดวิดีโอ) และการตัดต่อที่กำลังใช้จากฉากของการ์ตูนเรื่อง สตาร์ เบลเซอส์ (Star Blazers) ที่ใช้เพลง "ออลยูนีดอิสเลิฟ (All You Need Is Love)" ของเดอะบีเทิลส์ ได้ทำขึ้นมาเพื่อให้ผลแบบตลกขนขัน
หนึ่งในอนิเมะมิวสิกวิดีโอแรกๆที่ประสบความสำเร็จมาจากความนิยมของเพลง "Daytona 500" ในปี 1996 ของนักร้องแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน โกสต์เฟซ คิลลาห์ โดยใช้การ์ตูนเรื่อง สปีด เรซเซอร์ ในยุค 1960 ซึ่งการ์ตูนเรื่องนั้นได้ถูกนำมาออกอากาศครั้งแรกในช่องโทรทัศน์ภาษาอังกฤษในปี 1968 ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 2
สำหรับซีซั่นนี้เริ่มออกอากาศตอนแรกทางช่องเอเอกซ์เอ็น ในวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 เวลา 21 นาฬิกา (เวลา UTC+8) และตอนสุดท้ายออกอากาศในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 เวลา 21 นาฬิกา (เวลา UTC+8) การประกวดความงาม
ความนิยมของการประกวดมิสอเมริกากระตุ้นให้องค์กรอื่น ๆ สร้างการแข่งขันที่คล้ายคลึงกันในทศวรรษที่ 1950 เป็นต้นไป บางคนมีความหมายในขณะที่คนอื่น ๆ เป็นเรื่องเล็กน้อยเช่นการประกวด Queen Donut Queen การแข่งขันมิสเวิลด์เริ่มขึ้นเมื่อปี 1951, มิสยูนิเวิร์สเริ่มขึ้นเมื่อปี 1952, เช่นเดียวกับมิสยูเอสเอ มิสอินเตอร์เนชั่นแนล เริ่มต้นขึ้นในปี 1960 การประกวด มิสแบล็คอเมริกา เริ่มขึ้นในปี 1968 ในการตอบสนองต่อการยกเว้นผู้หญิงแอฟริกันอเมริกันจากการประกวดมิสอเมริกา องค์กรนางงามจักรวาล เริ่ม ในปี 1983 สำหรับกลุ่มอายุ 14-19 ปี มิสอินเตอร์คอนติเนนตัล เริ่มต้นในปี 1971 มิสเอิร์ธ เริ่มต้นในปี 2001 มิสทัวริซึมควีนอินเตอร์เนชันแนล เริ่มต้นในปี 2004 มิสซูปราเนชันแนล เริ่มต้นในปี 2009 มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล เริ่มต้นในปี 2013. การแข่งขันเหล่านี้ยังคงดำเนินต่อไปจนถึงวันนี้ คริส เคิร์กแพทริก
ทิมเบอร์เลกและเจซี แชเซซ ได้รู้จักกันเมื่อครั้งอยู่ในมิกกี้เมาส์คลับ ได้เข้ามาเป็นนักร้องนำวงบอยแบนด์ที่ได้รับความนิยมในช่วงทศวรรษ 1990 ที่ชื่อ เอ็นซิงก์ โดยได้เริ่มก่อตั้งวงในปี 1995 และเริ่มต้นอาชีพด้านดนตรีในปี 1996 ในยุโรป มีเพลงฮิตในสหรัฐอเมริกาหลังจากนั้น 2 ปี โดยออกผลงานอัลบั้มแรกในสหรัฐอเมริกาชื่ออัลบั้ม "*NSYNC" มียอดขาย 11 ล้านชุดเฉพาะในสหรัฐอเมริกา โดยมีเพลงฮิตอย่างเช่น Tearin' Up My Heart หลังจากนั้น 2 ปีพวกเขาเจอเหตุการณ์คล้าย ๆ กับวงแบ็กสตรีทบอยส์ ที่เกิดการสู้ทางด้านกฎหมายอันยาวนานเกี่ยวกับการโกงของผู้จัดการพวกเขาคือ ลู เพิร์ลแมน ในที่สุดพวกเขาก็ได้เซ็นสัญญากับไจฟ์เรคคอร์ด ออกผลงานหลังจากการรอคอยอันยาวนาน คืออัลบั้มชุด "No Strings Attached" ในเดือนมีนาคม 2000 ที่สร้างสถิติมียอดขายสัปดาห์แรกด้วยยอดขาย 2.4 ล้านชุดเร็วที่สุดในสัปดาห์แรกตลอดกาล และมีเพลงซิงเกิลอันดับ 1 อย่างเพลง It's Gonna Be Me หลังจากนั้นออกอัลบั้มที่ 3 ชื่อชุด "Celebrity" ที่สร้างสถิติอัลบั้มที่มียอดขายเร็วที่สุดเป็นอันดับ 2 ตลอดกาล ต่อมาในปี 2002 หลังจากจบทัวร์ Celebrity Tour และหลังออกซิงเกิล Girlfriend ซิงเกิลที่ 3 จากอัลบั้ม พวกเขาตัดสินใจที่จะหยุดงาน จากจุดนี้เองทิมเบอร์เลกเริ่มต้นงานการทำอัลบั้มเดี่ยวของตัวเอง หลังจากนั้นวงก็แยกย้ายกันไป ในประวัติการทำงานของวงเอ็นซิงก์พวกเขามีชื่อเสียงในระดับนานาชาติ แสดงบนเวทีรางวัลออสการ์ [[โอลิมปิก รวมถึงมียอดขายอัลบั้มมากกว่า 50 ล้านชุดทั่วโลก ถือเป็นวงบอยแลนด์ที่มียอดขายมากที่สุดเป็นอันดับที่ 3 ในประวัติศาสตร์ ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 13 ปิดรับใบสมัครเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน 2550 การสัมภาษณ์รอบรองสุดท้ายมีขึ้นในเดือน ธันวาคม 2550 และการสัมภาษณ์เพื่อคัดตัวครั้งสุดท้ายมีขึ้นในเดือน กุมภาพันธ์ 2551 ใน ลอสแอนเจลิส, แคลิฟอร์เนีย โดยในการแข่งขันนี้มีทั้งคู่นักศึกษา คู่แต่งงานฮิปปี้ และอดีตผู้เล่นเอ็นเอฟแอล ที่หวังจะคืนดีกับภรรยาที่ห่างเหินมานาน ในระหว่างการแข่งขัน ดิอะเมซิ่งเรซเซ็นทรัลยุโรป
เมื่อเดือน พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 มีการประกาศออกมาจากทางเอเอ็กซ์เอ็นว่า การคัดตัวผู้เข้าแข่งขันนั้นได้สิ้นสุดลงแล้ว และรายการมีกำหนดจะออกอากาศในเร็ว ๆ นี้อย่างไรก็ดีในเดือน สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีการถอดเว็บไซต์ของรายการเนื่องจากรายการอาจถูกยกเลิก รวมถึงมีการถอดผังรายการที่มีรายการนี้อยู่ด้วย และเมื่อเดือน กรกฎาคม พ.ศ. 2550 มีแหล่งข่าวจากโซนี่ยืนยันว่ารายการนี้ได้ถูกเลื่อนออกไปเพราะยังไม่สามารถออกอากาศได้ อย่างไรก็ดียังไม่เป็นที่แน่ชัดว่ารายการนั้นมีการถ่ายทำแล้วหรือไม่ หากแต่ในอนาคตอันใกล้ จนกว่าจะมีประกาศที่ชัดเจนออกมาจากทางเอเอ็กซ์เอ็น เซ็นทรัลยุโรป รายการนี้จะยังไม่นำมาฉาย ดิอะเมซิ่งเรซ 22
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 22 () เป็นฤดูกาลที่ 22 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 9 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก ทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ดิ อะเมซิ่งเรซเอเชีย 3
ฤดูกาลนี้ได้ตัด ซุปเปอร์เลก ออกไปทำให้เท่ากับว่าเหลือ 11 เลกและจำนวนตอนน้อยกว่าปกติ 2 ตอน รวมถึงไม่ได้มีการตั้งชื่อตอนแต่ละตอนที่ออกอากาศด้วย ตามที่เอเอ็กซ์เอ็นได้ประกาศไว้ก่อนหน้านี้ ฤดูกาลนี้ถูกขนานนามว่า "การแข่งขันที่โหดที่สุดเท่าที่เคยมีมา" (The Toughest Race Ever) เนื่องจากฤดูกาลนี้ทั้งผู้เข้าแข่งขันและทีมงานประสบกับความเหนื่อยล้าเป็นอย่างมาก เนื่องจากทั้งผู้เข้าแข่งขันและทีมงานต้องเดินเร็วขึ้นมาก แต่มีเวลาพักน้อยลง แม้ในระหว่างการถ่ายทำรายการ ก็ยังมีทีมงานหนึ่งคนถูกส่งตัวเข้ารักษาในโรงพยาบาล ดิอะเมซิ่งเรซ 3
ตารางแสดงชื่อ ความสัมพันธ์ของผู้แข่งขันในขณะถ่ายทำของแต่ละทีมพร้อมทั้งแสดงสถานะในการแข่งขัน ดังนี้ เรียงตามลำดับผู้เข้าเส้นชัยก่อน (ตารางนี้อาจไม่ได้แสดงข้อมูลที่ตรงกับข้อมูลที่ออกอากาศในโทรทัศน์เนื่องจากข้อมูลที่เพิ่มเข้ามาบางส่วน หรือข้อมูลที่ถูกนำออกไปบางส่วน)แอนเดรียกับดามอน เดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 7 แต่พวกเขาไม่สามารถบังคับลาให้มาตามทางที่ถูกต้องได้ พวกเขาจึงโดนปรับเวลา 78 นาที แต่โทษปรับนี้จะไปมีผล ณ เวลาที่ออกเดินทางในเลกที่ 2 พวกเขายังคงหลับต่ออีก 3 นาทีหลังจากถึงเวลาออกเดินทางของพวกเขา
เฮเตอร์กับอีฟ เดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 1 แต่พวกเธอไม่ได้ปฏิบัติตามคำสั่งที่ให้เดินมาที่จุดหยุดพัก (พวกเขาใช้แท็กซี่) พวกเธอจึงได้รับโทษปรับเวลา 37 นาที ซึ่งทำให้ทีมอื่น ๆ เข้าเช็ค ณ จุดหยุดพักระหว่างช่วงปรับเวลาของพวกเขา ทำให้พวกเธอตกลงมาอยู่อันดับสุดท้ายและถูกคัดออกจากการแข่งขัน
เดริกกับดรู เดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 3 แต่พวกเขาไม่ได้หยิบคำใบ้ที่เป็นงานอุปสรรคมารวมถึงไม่ได้ทำงานอุปสรรคด้วย ทำให้พวกเขาต้องกลับมาทำงานให้ครบตามกำหนด ซึ่งทำให้ตกลงมาอยู่อันดับสุดท้ายและถูกคัดออกจากการแข่งขัน
ในเลกที่ 5 ไม่เป็นที่เปิดเผยว่า ไมเคิลหรือแคร์ที ทำงานอุปสรรค จึงไม่ได้นับงานอุปสรรคในเลกที่ 5 เข้าไป
งานเพิ่มเติมงานหนึ่งในเลก 10 เป็นงานอุปสรรค แต่มีการออกอากาศทางโทรทัศน์เป็นงานทั่วไป ดังนั้นจำนวนการแก้อุปสรรคที่แสดงนี้จะไม่นับอุปสรรคในเลก 10 แม้ว่าจะมีการแสดงว่าสมาชิกคนใดในทีมทำงานนี้ก็ตาม
เลก 9 และ 10 ถูกออกอากาศติดกันยาว 2 ชั่วโมงและเลก 12 และ 13 ออกอากาศติดกันเป็น 2 ชั่วโมงสุดท้ายเช่นกัน ดิ อะเมซิ่งเรซเอเชีย 3
ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 3 มีผู้สนับสนุนหลัก 6 บริษัท (คาลเท็กซ์, โนเกีย, เบียร์สิงห์, MASkargo, โซนี่ และ ธนาคารสแตนดาร์ดชาร์เตอร์ด) ก่อนที่การแข่งขันจะเริ่มออกอากาศ มีการออกอากาศตอนพิเศษ ("Racers Revealed") 1 อาทิตย์ก่อนออกอากาศการแข่งขัน (ตรงกับวันที่ 4 พฤศจิกายน 2551) ซึ่งคล้ายกับที่เคยทำใน ฤดูกาลที่ 2 ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 13 ใช้เวลาเดินทางทั้งหมด 23 วัน คิดเป็นระยะทางประมาณ 40,000 ไมล์ใน 8 ประเทศ 5 ทวีป รวมถึงยังไปเยือนยังประเทศที่ใน ดิ อะเมซิ่ง เรซ ฤดูกาลก่อน ๆ ไม่เคยไป เช่น โบลิเวีย กัมพูชา และ คาซัคสถาน นอกจากนี้ บราซิล นิวซีแลนด์ อินเดีย และ รัสเซีย ก็ยังถูกบรรจุไว้ในรายการประเทศที่จะเดินทางไปเยือนด้วย การแข่งขันนี้ยังเป็นครั้งที่สองที่มีการเดินทางไปทาง ทิศตะวันตก จากเดิมที่มักจะเดินทางไปทาง ทิศตะวันออก (โดยครั้งแรกที่มีการเดินทางไปทางทิศตะวันตกคือ ซีซั่นที่ 10) ดิอะเมซิ่งเรซ 19
ตารางแสดงชื่อ ความสัมพันธ์ของผู้แข่งขันในขณะถ่ายทำของแต่ละทีมพร้อมทั้งแสดงสถานะในการแข่งขัน ดังนี้ (ตารางนี้อาจไม่ได้แสดงข้อมูลที่ตรงกับข้อมูลที่เว็บไซด์เนื่องจากข้อมูลที่เพิ่มเข้ามาบางส่วนในภายหลัง หรือข้อมูลที่ถูกนำออกไปบางส่วน)ชื่อตอนในการแข่งขันมักมาจากคำพูดสำคัญ ๆ ของผู้เข้าแข่งขันในเลกนั้น ๆในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลให้กับผู้เข้าแข่งขัน ที่สามารถเข้าเส้นชัยได้เป็นทีมแรก สำหรับแพ็กเกจทัวร์ทั้งหมดสนับสนุนโดยแทรเวโลซิตี้
อุปสรรคแรกของรายการ "ดิ อะเมซิ่ง เรซ 19" นั้น สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องหาโทรศัพท์สาธารณะแบบบัตรเติมเงิน ก่อนที่จะกดโทรศัพท์ไปยัง 1-800-CONFUCIUS โดยที่เสียงในโทรศัพท์จะกล่าวถึงคติพจน์หนึ่งในลัทธิขงจื๊อ ซึ่งก็คือ "In all things success depends on previous preparation, and without such previous preparation there is sure to be failure." กล่าวคือ "ในการทำอะไรให้ประสบความสำเร็จนั้น จะต้องอาศัยการเตรียมตัวล่วงหน้า และถ้าหากขาดการเตรียมตัวล่วงหน้า ก็จะแน่ใจได้ว่าคุณล้มเหลว – "ขงจื๊อ" ซึ่งทีมไม่ได้อนุญาตให้จดข้อความใดๆ ต่อมาเขาหรือเธอจะต้องกล่าวคติพจน์ให้แก่พระในวัด เมื่อพวกเขาพูดคติพจน์ได้อย่างถูกต้องทุกคำ ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนการลงโทษของเคย์ลานี่กับลิซ่านั้น พวกเธอจะต้องเดินทางไปยังศูนย์การค้าคอร์แปซิฟิก ซิตี้ ซึ่งที่หนึ่งในพวกเธอ (ในนี้คือเคย์ลานี่) จะต้องกระโดดบันจี้จัมพ์ในร่มจากบนชั้น 11 ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไปและแข่งขันต่อได้
สำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องไต่ลงมาภายในถ้ำโจมบลัง ซึ่งสมาชิกจะต้องค้นหาหน้ากากแบบฉบับเกาะชวาดั้งเดิม และมีดท้องถิ่นที่เรียกกันว่ากริช ในบริเวณที่มีคนตีกลองจีนอยู่ ก่อนที่จะกลับมาเพื่อปีนหน้าผาโดยขึ้นไปตามตารางไม้ไผ่ เพื่อแลกเปลี่ยนของกับคำใบ้ต่อไป แต่ก่อนหน้านั้น สำหรับงานเพิ่มเติมนั้น บิลล์กับเคธีจะต้องปลดปมเชือก จนกว่าจะได้ความยาวเพียงพอที่จะยาวข้ามบริเวณไปจนถึงคาราไบเนอร์ จึงจะเริ่มปีนได้ และทางแยกแรกของการแข่งขัน ทีมจะต้องเลือกระหว่างนักทำเงิน (Money Maker) กับนักเก็บตั๋ว (Ticket Taker) โดยทีมที่เลือกนักทำเงิน จะต้องสวมชุดรวมถึงหน้ากากลิง และให้สมาชิกคนหนึ่งเต้นไปตามถนนเพื่อให้ได้รับเงินบริจาค 30,000 รูปี (ประมาณ 3.40 ดอลลาร์สหรัฐ) ส่วนอีกคนหนึ่งก็ให้ตีกลองประกอบจังหวะเพื่อรับคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกนักเก็บตั๋วนั้น จะต้องเดินทางไปยังศูนย์การค้ามาลิโอโบโร เพื่อจูงใจให้ผู้ขับจักรยานยนต์ให้เข้ามาจอดจักรยานยนต์ของตน 15 คันเพื่อให้ได้เงิน 15,000 รูปี (ประมาณ 1.70 ดอลลาร์สหรัฐ) ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไปจากผู้ดูแล ดิอะเมซิ่งเรซ 11
"ดิ อะเมซิ่ง เรซ 11" ไม่ได้มีการเปิดรับสมัครเพราะเป็นฤดูกาลรวมดารา จึงเป็นการนำทีมเก่าๆ จากฤดูกาลที่แล้วมาทำการแข่งขัน โดยทีแรกทีมงานได้เลือกเผื่อไว้ทั้งหมด 15 ทีแต่มีบางทีมที่ปฏิเสธไปบ้างจนได้จำนวนครบ 11 ทีมที่จะทำการแข่งขัน สำหรับทีมทั้ง 11 ทีมในฤดูกาลนี้ บางทีมมีความสัมพันธ์ในแบบทั้งดีขึ้นและแย่ลง เช่น จอห์น วีโต้กับจิล ที่แต่เดิมในฤดูกาลที่ 3 พวกเขาตัดสิ้นใจจะหมั้นกันแต่แล้วความสัมพันธ์กลับแย่ลงจนในขณะนี้ทั้งคู่ยังเป็นเพียงแค่คู่เดทกัน ส่วนร็อบกับแอมเบอร์ ที่แต่เดิมในฤดูกาลที่ 7 พวกเขาพึ่งหมั้นกันแต่ในฤดูกาลที่ 11 นี้ความสัมพันธ์ได้พัฒนาไปจนทั้งคู่พึ่งจะแต่งงานกันไปไม่นานก่อนที่จะเริ่มทำการถ่ายทำฤดูกาลนี้ รวมถึงบางทีมที่ยังคงมีความสัมพันธ์แบบเดิมจากฤดูกาลก่อน ดิอะเมซิ่งเรซ 18
และจะมีการจัดฉลองการครบรอบ 10 ปีของรายการซึ่งในการจัดงานครั้งนี้ได้รับการสนับสนุนจากเครื่องดื่มชาสแนปเปิล โดยจะทำการจัดงานวันที่ 8 พฤษภาคม 2554 (ตรงกับวันที่ 9 พฤษภาคม 2554 ของประเทศไทย) รวมถึงการออกอากาศตอนสุดท้ายของฤดูกาลนี้ในวันที่ 9 พฤษภาคม 2554 (ตรงกับวันที่ 10 พฤษภาคม 2554 ของประเทศไทย) ด้วยความยาว 2 ชั่วโมงเป็น 2 เลกสุดท้ายติดต่อกันเนื่องจากเคยมีการหยุดฉายไป 1 สัปดาห์ที่ทางสถานีได้ถ่ายทอดสด คันทรี มิวสิก อาวอร์ด ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
ทุกทีมจะต้องปฏิบัติตามกฎกติกาที่วางไว้เมื่อเริ่มต้นการแข่งขัน หากทีมใดไม่ปฏิบัติตาม อาจส่งผลกระทบต่อโทษปรับเวลาที่อาจส่งผลต่อลำดับในการจบการแข่งขันในเลกนั้น ๆ ของทีม อย่างไรก็ดี กฎการแข่งขันอย่างเป็นทางการไม่ได้ถูกเผยแพร่ออกมาสู่ผู้ชม แต่มีกฎกติกาบางส่วนที่เผยแพร่ออกมาในรูปของการบังคับใช้ในหลาย ๆ ครั้งระหว่างการแข่งขัน โดยกฎกติกาที่มีการเปิดเผยมีดังนี้บทลงโทษและการชดเชยเวลาส่วนมากแล้วจะมีผลเมื่อทีมมาถึงจุดหยุดพัก โดยไม่สนว่าการกระทำผิดเกิดขึ้นในช่วงใดของเลก ฟิลจะบอกให้ทีมลงจากพรมเช็กอินก่อน แล้วรอจนกว่าโทษปรับเวลาจะหมด ซึ่งจะทำให้ทีมอื่น ๆ เข้าเช็กอินได้ในระหว่างนั้น ข้อยกเว้นสำหรับกรณีนี้คือทีมที่ไม่สามารถทำงานอุปสรรคได้ จะได้รับโทษปรับเวลา 4 ชั่วโทงทันทีที่ตัดสินใจถอนตัวหรือไม่ทำ รวมถึงไม่สามารถทำงานทางแยกได้ จะโดนปรับเวลา 24 ชั่วโมงทันทีเช่นกัน (ร็อบกับแอมเบอร์ใช้ประโยชน์จากข้อยกเว้นนี้ในซีซั่นที่ 7 จึงทำให้พวกเขายังอยู่ในการแข่งขัน) ในบางครั้งบทลงโทษอาจมีการประกาศหลังจากจบเลกนั้นแล้ว แต่ในบางครั้งไม่มีการออกอากาศ เพราะไม่ได้ส่งผลต่อลำดับของพวกเขา (นิคกับสตาร์ในซีซั่นที่ 13 เลกที่ 4) อย่างไรก็ดีก็สามารถสรุปได้ว่ามีบทลงโทษนั้น ๆ เกิดขึ้น โดยสรุปแล้ว บทลงโทษที่จะออกอากาศทางโทรทัศน์จะมีเพียงบทลงโทษที่ส่งผลกระทบต่อลำดับของทีมเท่านั้น (เช่น ฮีเธอร์กับอีฟในซีซั่นที่ 3 และเทอเรนซ์กับซาร่าห์ในซีซั่นที่ 13) ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 2
"ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 2" มีการเดินทางคิดเป็นระยะทางประมาณ 50,000 กิโลเมตร (32,023 ไมล์) ใน 24 วัน รวมถึงไม่ได้มีการตั้งชื่อตอนแต่ละตอนที่ออกอากาศด้วย และมีการเดินทางผ่านทั้งหมด 4 ทวีป สำหรับการแข่งขันครั้งนี้มีการนำกติกาใหม่บางส่วนของเวอร์ชันอเมริกา มาใช้ เช่นกฎ "Marked As Elimination" (ทีมที่เข้าจุดพักเป็นลำดับสุดท้ายในเลกที่ไม่มีการคัดออกจะต้องเข้าเป็นที่หนึ่งในเลกถัดไป มิฉะนั้นจะถูกปรับเวลา 30 นาทีแทน) โดยในฤดูกาลนี้ ทางผู้ผลิตรายการพยายามได้พยายามให้มีการแข่งขันกันมากขึ้น โดยให้มีการขับรถด้วยตัวเองมากขึ้น และพยายามลดโอกาสในการขึ้นเครื่องบินในเที่ยวบินเดียวกันของผู้เข้าแข่งขันลง ดิอะเมซิ่งเรซ 11
ฤดูกาลนี้ถูกโปรโมตหลังจากจบฤดูกาลที่ 10 ทันทีโดยในขณะนั้นอยู่ในช่วงที่รายการต่างๆ ในสหรัฐอเมริกาได้ทยอยทำฤดูกาล "ออลสตาร์" กันออกมา โดยในฤดูกาลนี้ก็ยังคงได้รับผลการตอบรับที่ดีเช่นเคยเหมือนฤดูกาลที่ผ่านๆ มา ซึ่งสาเหตุอาจมาจากที่มีคู่ของร็อบกับแอมเบอร์ที่กลับมาแข่งอีกครั้งโดยร็อบกับแอมเบอร์เป็นเพียงคู่เดียวในประวัติศาสตร์รายการโทรทัศน์ที่มีผู้ชมชื่นชอบเป็นจำนวนมากเพราะทั้งคู่ได้ออกรายการเซอร์ไวเวอร์และในรายการดิ อะเมซิ่ง เรซในฤดูกาลของตัวเองและฤดูกาล “ออลสตาร์” ทำให้สองคนนี้กลายเป็นคู่ขวัญของรายการเรียลลิตี้เกมส์โชว์ ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
การแข่งขันในแต่ละด่านจะประกอบไปด้วย "งานทางแยก" และ "งานอุปสรรค" แต่ในบางเลกอาจมีเพียงแค่อย่างใดอย่างหนึ่ง นอกจากนี้ยังมีงานเสริมที่ไม่จัดเป็นภารกิจหลักอีกมากมาย บางเลกอาจมี "ทางด่วน" ให้ใช้เพื่อนข้ามกิจกรรมทั้งหมดของเลกนั้นไปยังจุดพักเลย แต่ทีมสามารถใช้ได้เพียงครั้งเดียวตลอดการแข่งขันทั้งหมดเท่านั้น เมื่อจบแต่ละเลกผู้เข้าแข่งขันจะมีเวลาพัก 12 ชั่วโมงแต่ในบางกรณีอาจมากกว่านั้นโดยสูงสุดอยู่ที่ 60 ชั่วโมงซึ่งเกิดขึ้นในฤดูกาลที่ 1 ที่ทีมงานเปลี่ยนแปลงสถานที่กะทันหันและยังสามารถแยกเลกในการแข่งขันออกเป็น 3 ประเภทได้ดังนี้ ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ในการแข่งขันครั้งนี้ยังมีการเปิดตัวจอห์น คีโอแกน คุณพ่อของฟิล คีโอแกน พิธีกรของดิ อะเมซิ่ง เรซ ในฐานะผู้ต้อนรับประจำหมู่บ้านทีพูคี, นิวซีแลนด์ บ้านเกิดของฟิล ดิอะเมซิ่งเรซ 1
แม้ว่าในดีวีดีจะมีการแสดงบางทีมทำงานอุปสรรค (Roadblock) ในเลกที่ 1 ที่ไม่ได้ออกอากาศทางโทรทัศน์ก็ตาม แต่เนื่องจากไม่ได้มีการแสดงให้เห็นทุกทีม ทำให้ไม่สามารถบอกได้ว่างานอุปสรรคแรกนั้นใครเป็นผู้ทำ จึงทำให้จำนวนอุปสรรคนี้ไม่ได้นับการแก้อุปสรรคในเลกที่ 1
เดฟกับมาร์กาเรตต้ามาถึงเป็นลำดับที่ 7 ในเลกที่ 1 แต่พวกเขาออกเดินทางในเลกที่ 2 หลังจากพอลล์กับเอมี่ เพราะทำงานอุปสรรคไม่ถูกต้องและโดนโทษปรับเวลา ลำดับเลยตกลงมาอยู่ที่ 8 โดยที่ไม่ได้แจ้งให้ผู้ชมทราบและไม่ได้แจ้งด้วยว่าถูกโทษปรับเวลานานเท่าใด
เดฟกับมาร์กาเรตต้าเดิมมาถึงเป็นอันดับ 6 ในเลกนี้ แต่ถูกทำโทษเวลา 1 ชั่วโมงเนื่องจากทำงานอุปสรรคไม่ถูกวิธี ทำให้พวกเขาตกลงมาอยู่อันดับ 8
พอลล์กับเอมี่เดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 5 แต่เนื่องจากปัญหาทางด้านการถ่ายทำ พวกเขาจึงได้รับเวลาชดเชย และทำให้พวกเขาขึ้นไปอยู่ในอันดับที่ 4
แฟรงค์กับมาร์การิต้าและโจกับบิลล์มาถึงเป็นลำดับที่ 1 และ 2 ตามลำดับ แต่พวกเขาปฏิบัติตามคำสั่งไม่ถูกต้อง พวกเขาจึงถูกทำโทษเวลา 30 นาที อย่างไรก็ดีการทำโทษเวลานี้ไม่ส่งผลต่อลำดับของพวกเขา 
เลนนี่กับคารินได้รับเวลาชดเชยเนื่องจากเกิดปัญหาทางด้านการถ่ายทำ อย่างไรก็ดีเวลาที่ถูกชดเชยนี้ไม่ได้ส่งผลต่อลำดับของพวกเธอ
แนนซี่กับเอมิลี่เดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 4 แต่พวกเธอไม่ได้ทำงานทางแยก (Detour) ทำให้พวกเธอถูกปรับเวลา 24 ชั่วโมงและถูกคัดออกจากการแข่งขัน
แม้ว่าโจกับบิลล์อยู่ในอันดับที่ 3 เมื่อการแข่งขันสิ้นสุด แต่พวกเขาไม่ได้ไปถึงเส้นชัย พวกเขาได้รับคำใบ้ที่อะแลสกาที่บอกว่าร็อบกับเบรนแนนชนะการแข่งขันนี้แล้ว - พวกเขาเป็นคู่แรกในประวัติศาสตร์รายการที่แข่งถึงเลกสุดท้ายแต่ไม่ได้เข้าเส้นชัยIn the first Fast Forward of the race, teams had to hike down a steep slope to Boiling Pot. The Detour for this leg was Air or Land. In Air, teams had to take a zipline and then do a 54-meter gorge swing. In Land, teams had to take a long hike down the mountains. All teams (except Rob & Brennan) chose Air. The Roadblock, which was unaired (but available on the DVD set), was to cook an ostrich egg and eat it.
The Detour for this leg was Near or Far. In Near, teams went to a nearby jungle to photograph three hard to find animals. In Far, teams had to go to Botswana to photograph only one elephant. The Roadblock on this leg was to climb up part of the Eiffel Tower and look for the pitstop (the Arc de Triomphe) with a telescope. The Fast Forward was to whitewater raft with Bundu Adventures. มายซิมส์ เรซซิ่ง
มายซิมส์ เรซซิ่ง คือ วิดีโอเกม แนวขับรถ พัฒนาโดย อิเลคโทรนิค อาร์ต และผลิตภายใต้ตราซิมส์ และเป็นหนึ่งในเกมชุดเดอะซิมส์อีกด้วย เกมนี้ได้จัดจำหน่ายในวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2552 จำหน่ายในรูปแบบ นินเทนโด ดีเอส และ วี ดิอะเมซิ่งเรซ 17
ตารางแสดงชื่อ ความสัมพันธ์ของผู้แข่งขันในขณะถ่ายทำของแต่ละทีมพร้อมทั้งแสดงสถานะในการแข่งขัน ดังนี้ (ตารางนี้อาจไม่ได้แสดงข้อมูลที่ตรงกับข้อมูลที่ออกอากาศในโทรทัศน์เนื่องจากข้อมูลที่เพิ่มเข้ามาบางส่วน หรือข้อมูลที่ถูกนำออกไปบางส่วน)
ชื่อตอนในการแข่งขันมักมาจากคำพูดสำคัญ ๆ ของผู้เข้าแข่งขันในเลกนั้น ๆในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลให้กับผู้เข้าแข่งขัน ที่สามารถเข้าเส้นชัยได้เป็นทีมแรก สำหรับแพ็กเกจทัวร์ทั้งหมดสนับสนุนโดยแทรเวโลซิตี้ซีบีเอสได้โพสต์วีดีโอขนาดสั้นลงบนเว็บไซด์หลังจากออกอากาศตอนนั้นๆ จบแล้วเพื่อให้ดูว่าทีมที่ถูกคัดออกไปแล้ว จะทำอะไรบ้างขณะที่อยู่ที่บ้านพัก โดยฤดูกาลนี้ทีมที่ถูกคัดออกจะถูกส่งไปยังบ้านพักที่ประเทศเม็กซิโก
อุปสรรคแรกของรายการ "ดิ อะเมซิ่ง เรซ 17" นั้นสมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องขี่หลังม้าไปยังลานประลอง แล้วใช้หนังสติ๊กขนาดใหญ่ เพื่อให้แตงโมไปโดนอัศวินชุดเกราะที่อยู่ห่างออกไป 50 ฟุต (15 เมตร) ให้ล้ม เมื่อสมาชิกสามารถทำให้อัศวินล้มได้ ทีมจะค้นหาตัวตลกเพื่อรับคำใบ้ต่อไปสำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องขายแว่นกันแดดภายในตลาดมะโคล่าให้ได้จำนวนเงิน 15 เซดี (ประมาณ 10 ดอลลาร์สหรัฐ) โดยทีมจะต้องขายแว่นกันแดดอันหนึ่งราคาไม่ต่ำกว่า 3 เซดี เมื่อทีมได้จำนวนเงินครบแล้ว ทีมจะต้องนำเงินมาแลกกับเจ้าของร้านเพื่อรับคำใบ้ต่อไป ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างปรับเข้าที่ (Tune In) กับตรวจสอบให้ (Check Out) โดยทีมที่เลือกปรับเข้าที่ จะต้องค้นหาร้าน "Adom Electricials" ที่ตั้งอยู่บนถนนติชิ มิถุนายนที่ 4 เพื่อนำสายไฟ แว่นและเสาอากาศไปติดตั้งให้กับบ้านที่มีป้ายสัเหลือง-แดงแปะอยู่ ซึ่งทีมจะต้องติดตั้งเสาอากาศให้กับบ้านหลังนั้น เมื่อเจ้าของบ้านรู้สึกพึงพอใจแล้ว เขาจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ส่วนทีมที่เลือกตรวจสอบให้นั้น จะต้องเดินทางไปยังร้านไม้ Emmanuel เพื่อนำรถเข็นบรรทุกโลงศพแฟนซีไปส่งให้กับโชว์รูมที่อยู่อีกฟากของเมือง เมื่อทีมขนส่งโลงศพเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปสำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องออกกำลังกายโดยการชกมวย โดยเริ่มจากเลือกคู่ฝึก แล้วฝึกฝนการพันฝ่ามือโดยยางอย่างเหมาะสมและให้ถูกต้อง จากนั้นจึงสวมนวมแล้วชกกระสอบมวยและกระโดดเชิอกอย่างละ 60 วินาทีแล้วทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างส่วนจักรยาน (Bicycle Parts) หรือศิลปะภาษา (Language Arts) โดยทีมที่เลือกส่วนจักรยาน จะต้องใช่แท่งไม้ตีวงขอบล้อจักรยาน (คล้ายการละเล่นตีลูกล้อหรือเหล้นวงล้อของชาวล้านนาในไทย) ให้ผ่านทั้ง 2 รอบของความยาวสนามฟุตบอลให้ได้ เมื่อสมาชิกทั้งสองทีมสามารถตีให้กลิ้งข้ามได้ ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากกลุ่มนักเรียน แต่ถ้าทีมทำให้ล้อหล่นระหว่างทาง จะต้องกลับไปเริ่มต้นใหม่ ส่วนทีมที่เลือกศิลปะภาษา จะต้องเลือกแผ่นกระดาษสำนวน ที่มีคำ 8 คำถูกไฮไลท์อยู่ จากนั้นจึงเปรียบเทียบสำนวนกับสัญลักษณ์อดินกราที่อยู่บนกำแพงขนาดใหญ่ (คล้ายกับเกมหาคำ) แล้วตรวจสอบการเรียงลำดับบนกำแพงอีกฝั่ง ถ้าทีมพบรูปแบบการเรียงที่ตรงกับสำนวน ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากนักเรียนสำหรับงานเพิ่มเติมของไมเคิลกับเคลวินนั้น พวกเขาจะต้องนั่งอยู่บนเก้าอี้ ที่ทำมาจากน้ำแข็งภายในโรงแรมน้ำแข็งในระยะเวลา 10 นาที เมื่อนั่งเสร็จเรียบร้อยแล้ว พวกเขาจะสามารถแข่งขันต่อไปได้และรับคำใบ้ต่อไป ส่วนอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรค จะต้องเลือกทีมสุนัขลากเลื่อน และผูกพวกมันไว้กับรถลากเลื่อนหิมะฝึกฝนฤดูร้อน จากนั้นจากทำการเก็บธงที่แตกต่างให้ได้จำนวน 5 ธงในสนาม เพื่อจะได้นำหนังสัตว์ฟลอร์ไปแลกกับคำใบ้ต่อไป แต่ถ้าสมาชิกไม่สามารถเก็บธงครบได้ สมาชิกจะถูกปรับเวลาโดยการลากเลื่อนรอบสนามอีกตามจำนวนธงที่ไม่ได้คว้ามา และทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างรถเลื่อน (Sled) กับเตียงนอน (Bed) โดยทีมที่เลือกรถเลื่อนนั้น จะต้องนั่งกระเช้าไฟฟ้า เพื่อขึ้นไปบนยอดภูเขา แล้วขับขี่รถลากเลื่อนหิมะเทค ลงมาตามภูเขาและผ่านอุปสรรคต่างๆ แล้วเข้าเส้นชัย ภายใน 1 นาที 58 วินาที ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป แต่ถ้าทีมไม่สามารถเข้าสู่เส้นชัยภายในระยะเวลาที่กำหนดได้ ทีมจะต้องกลับไปทำใหม่อีกรอบ ส่วนทีมที่เลือกเตียงนอนนั้น ทีมจะต้องสร้างที่อยู่อาศัยแบบชาวซามิพื้นฐาน ที่รู้จักกันดีในชื่อว่าโกธติ โดยใช้ไม้เบิร์ชทรงโค้งเพิ่มพื้นที่เต็นท์ จากนั้นจึงตกแต่งภายในกระโจมด้วยขนฟลอร์และกองผิงไฟ โดยผู้อาวุโสของชาวซามิจะมอบคำใบ้ต่อไปให้แก่ทีม เมื่อโกธติถูกสร้างจนเสร็จ และตกแต่งได้ถูกใจพวกเขาในงานทางด่วนนี้ทีมจะต้องช่วยกันกินหัวแกะอย่างหมดจด ยกเว้นกระดูกเท่านั้นให้หมดก่อนที่จะได้คำใบ้ถัดไป งานอุสรรคในเลกนี้สมาชิกคนหนึ่งของทีมต้องห้อยตัวลงไปอยู่เหนือน้ำใต้สะพานสโจเมนและส่งสัญญาณให้เรือ 1 ใน 2 ลำที่รออยู่ด้านล่างเอาคำใบ้ถัดไปมาให้ หลังจากได้คำใบ้จะต้องปีนขึ้นมาบนสะพานด้วยระยะทาง 130 ฟุตก่อนที่จะสามารถเปิดอ่านคำใบ้ต่อไปได้ งานทางแยกในเลกนี้ทีมจะต้องเลือกระหว่าง ปั่น (Bike) หรือ เรือ (Boat) ทีมที่เลือกปั่นจะต้องเลือกที่ล็อกจักรยานสีใดสีหนึ่งมาก 1 อันและปั่นจักรยานไปตามทางขรุขระที่กำหนดไว้ เมื่อไปถึงที่หมายจะมีบอร์ดอยู่ ซึ่งบนบอร์ดจะบอกรหัสไว้ โดยให้ทีมจำรหัสบนบอร์ดที่ตรงกับสีของที่ล็อกจักรยานที่ตนเองเลือกไว้ หลังจากนั้นให้ขี่จักรยานกลับไปที่จุดเริ่มต้นและใช้ตัวเลขรหัสปลดล็อกที่ล็อกจักรยานที่ตรงกับสีที่เลือกไว้ โดยคำใบ้ถัดไปจะอยู่ในนั้น ส่วนทีมที่เลือกเรือจะต้องใช้แผนที่เดินเรือนำทางไปยังตำแหน่งระบุไว้และจะต้องเดินไปส่งปลาคอดขนาดใหญ่ 2 ตัวกับเลื่อยไฟฟ้า 1 อันที่บ้านของชาวประมง ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ถัดไป
สำหรับทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างดนตรีคลาสลิก (Classical Music) กับภาพยนตร์คลาสลิก (Classical Cinema) โดยทีมที่เลือกดนตรีคลาสลิก จะต้องเดินทางไปยังปราสาทเบโลเซลสกี้-เบโลเซอร์สกี้ แล้วฟังท่อนของเพลงจากแกรมโมโฟนที่มีหมายเลขแปะอยู่ทั้งสามเครื่องได้แก่ 1. เพลง "Pictures at an Exhibition" ของโมเดสท์ เปโตรวิช มูสซอคสกี้, 2.เพลง Scheherazade ของนิโคไล ริมสกี-คอร์ซาคอฟ และ 3.เพลง Troika ของปีเตอร์ อิลิช ไชคอฟสกี จากนั้นทีมจะต้องเข้าไปในหอการแสดงดนตรี ที่เต็มไปด้วยนักเปียโนที่กำลังบรรเลงเพลงที่ถูกประพันธ์ขึ้นที่แตกต่างกันไป โดยจะต้องหยิบแผ่นสำเนาของชีทเนื้อเพลงนั้นๆ ที่วางบนที่เปียโนของนักเปียโนที่บรรเลงเพลงที่ตรงกับที่ทีมฟังมาจากแกรมโมโฟน และทีมต้องเรียงชีทเพลงให้ถูกต้องตามลำดับหมายเลข จึงจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากผู้ควบคุมดนตรี ส่วนทีมที่เลือกภาพยนตร์คลาสลิก จะต้องเดินทางไปยังห้องสตูดิโอที่ 4 ในเลนฟิล์ม เพื่อค้นหาฟิล์มภาพยนตร์ที่ตรงกับภาพยนตร์ที่กำลังฉายอยู่บนจอ (เรื่อง อคเตียเบร กำกับโดย เซียร์เกย์ ไอเซนสไตน์ เมื่อปีค.ศ. 1927) จากฟิล์มภาพยนตร์หลายร้อยอันที่เกลื่อนกลาดอยู่รอบๆ เมื่อทีมนำฟิล์มภาพยนตร์ที่ถูกต้องไปมอบให้กับผู้ฉายภาพ แล้วเขาจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ส่วนอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องแต่งตัวเหมือนกับชาวพื้นเมืองบาบุชกา แล้วหยิบถุงที่บรรจุเมล็ดมันฝรั่ง 50 เม็ด แล้วเข็นรถเข็นล้อเดียวที่ใส่มูลวัว แล้วชาวบาบุชกาจะแสดงให้ทีมดูถึงวิธีการที่ปลูกมันฝรั่งอย่างเหมาะสม และเธอจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม เมื่อทีมปลูกมันฝรั่งได้อย่างสมบูรณ์แล้ว
สำหรับทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างวงดนตรีละครสัตว์ (Circus Band) กับตัวตลกละครสัตว์ (Circus Clown) โดยทีมที่เลือกวงดนตรีละครสัตว์ จะต้องเรียนรู้วิธีการเล่นเพลงพื้นเมืองของรัสเซียโดยใช้แอกคอร์เดียน เมื่อทีมสามารถเล่นดนตรีได้อย่างถูกต้องแล้ว หัวหน้าวงดนตรีจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ส่วนทีมที่เลือกตัวละครละครสัตว์ จะต้องเรียนรู้วิธีการหมุนจานโดยไม่ให้หล่น 10 ใบจากตัวตลก เมื่อทีมสามารถบังคับให้จานหมุนบนไม้ทั้ง 10 ใบเกิน 10 วินาทีขึ้นไป ตัวตลกจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ส่วนอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องเล่นการละเล่นของรัสเซียที่เรียกว่าโกโรดกิ ที่คล้ายกับโบว์ลิ่ง โดยใช้สมาชิกโยนไม้ที่ใหญ่กว่าให้โดนฐานไม้บล็อกที่ตั้งอยู่ เมื่อสมาชิกสามารถเล่นได้ครบทั้งสามด่านแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ที่บอกให้ไปเข้าจุดหยุดพัก ที่อยู่ด้านในป้อมปราการปีเตอร์และพอลในอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องโรยตัวลงมาจากทิวเขาของขุนเขาแห่งดวงอาทิตย์เป็นระยะทาง 500 ฟุต (150 ฟุต) เพื่อค้นหา 1 ในหลายร้อยตะเกียงน้ำมันที่กระจัดกระจายอยู่รอบๆ ซึ่งมีแหวนวิเศษของอะลาดินอยู่ภายใน เมื่อสมาชิกค้นหาเจอแล้ว สมาชิกจะต้องนำตะเกียงพร้อมแหวนไปแลกกับคำใบ้ต่อไป ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างบัญชีน้ำ (Water Table) กับบัญชีแต่งงาน (Wedding Table) โดยทีมที่เลือกบัญชีน้ำ จะต้องปั๊มน้ำจำนวนหนึ่งขึ้นไปในรถขนส่งน้ำ แล้วขับรถส่งน้ำกลับเข้าไปในเมือง เพื่อขนส่งน้ำให้กับบ้านที่มีสัญลักษณ์แปะอยู่ ซึ่งอยู่ในแถบบริวเณแอสวัน อัล อิลโต เมื่อทีมส่งถ่ายน้ำให้เรียบร้อยแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากคนขับรถ ส่วนทีมที่เลือกบัญชีแต่งงาน จะต้องเดินทางไปยังตลาดอาหรับ เพื่อซื้อไก่จำนวน 25 ตัวและเครื่องเทศอีกหลายอย่าง เพื่อทำอาหารท้องถิ่นของโอมานที่เรียกว่า "มาคบุชส์" แล้วทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากคู่บ่าวสาวในทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างสมดุลอาหาร (Balanced Meal) กับสมดุลอิฐ (Balanced Bricks) โดยทีมที่เลือกสมดุลอาหาร จะต้องหยิบปิ่นโตใส่อาหารจำนวน 30 เถาขึ้นไปบนเรือ และขนส่งไปยังเรือที่มีคนงานทำงานอยู่ ก่อนที่จะให้สมาชิกคนหนึ่งเข้าไปบนเรือเพื่อให้สมาชิกอีกคนส่งปิ่นโตขึ้นไปโดนใช้เชือกผูก เมื่อทีมส่งอาหารขึ้นไปบนเรือแล้ว ทีมจะต้องนำปื่นโตเปล่า 10 เถากลับมาเพื่อแลกกับคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกสมดุลอิฐ จะต้องเดินทางไปยังเรือบรรทุกเรือ และขนส่งไปยังตลาด โดยใช้ตะกร้าบนศีรษะบรรทุกไป เมื่อทีมสามารถขนส่งก้อนอิฐที่ไม่แตกได้ 100 ก้อนแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องประกอบรถลากสามล้อให้อย่างเหมาะสม ประกอบไปด้วยล้อหน้ากับล้อหลัง, เบาะที่นั่ง, กระแชง, กระดิ่ง, พู่ห้อย, คันเหยียบ เบาะหลังและโซ่ เมื่อทีมต่อได้อย่างถูกต้องและใช้วัสดุทุกอย่างที่ให้มาแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป
สำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องใช้ตะเกียบ เพื่อค้นหาหนึ่งในห้าชิ้นของอาหารปลอม ที่ปกติใช้เพื่อตั้งโชว์หน้าร้าน ท่ามกลางอาหารบุฟเฟ่ต์หลากหลายจาน แต่ถ้าสมาชิกคีบชิ้นอาหารจริงขึ้นมา สมาชิกจะต้องรับประทานอาหารชิ้นนั้นก่อนที่จะค้นหาต่อไป เมื่อสมาชิกคีบเจออาหารปลอมแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากพ่อครัว และทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างรถเมล์ (Ding Ding) กับเรือเมล์ (Sampan) โดยทีมที่เลือกรถเมล์ จะต้องนั่งรถรางของฮ่องกง ที่รู้จักกันในชื่อว่า "ดิงดิง" เพื่อมองหาป้ายสามป้ายได้แก่ "Pit Stop" (จุดหยุดพัก), "Statue" (สแตคชู) และ "Square" (จัตุรัส) ที่เปิดเปยถึงสถานที่ที่เป็นจุดหยุดพักของเลกนี้ ท่ามกลางป้ายไฟหลากหลายมากมายของฮ่องกง ส่วนทีมที่เลือกเรือเมล์นั้น จะต้องเดินทางไปยังท่าเรือจัมโบ้ คิงดอม เพื่อรับกรงนกที่บรรจุนกหงส์หยกสองตัวอยู่ แล้วมองหาท่าเรืออาเบอร์ดีน สำหรับเรือที่มีหมายเลขที่ตรงกับหมายเลขที่ผูกอยู่กับกรงนก เมื่อทีมหาเรือเจอแล้ว ทีมจะต้องแลกกรงนกกับคำใบ้ที่บอกถึงสถานที่อันเป็นจุดหยุดพักในอุปสรรคด่านนี้ ผู้เล่นหนึ่งคนในทีมจะต้องไปเลือกผ้าโพกหัวมา 1 ลายและหาทหารที่กำลังฝึกท่าชกต่อยที่มีผ้าโพกหัวอยู่จำนวน 200 คน ซึ่งต้องหาให้ตรงกับลายที่ตนได้เลือกไว้ หากส่งให้ผิดคนจะต้องกลับไปเลือกผ้าลายใหม่ ถ้าได้ผ้าโพกหัวตรงกับที่ต้องการแล้ว ทหารจะกระโดดเตะแผ่นไม้แล้วคำใบ้ต่อไปที่อยู่ภายในจะหล่นออกมา ในภารกิจทางแยกทีมจะต้องเลือกระหว่าง ส่งโสม (Full Bottle) หรือ เล่นเสก็ต (Full Throttle) ใน เล่นเสก็ต ทีมจะต้องไปที่สนามกีฬาน้ำแข็งมองกอง () และจะต้องเล่นเสก็ตวนรอบทั้งสองคนรวมกันให้ได้ 24 รอบก่อนที่จะได้คำใบต่อไป ใน ส่งโสม ทีมจะต้องขนโหลโสมขนาดใหญ่จำนวน 6 โหลโดยที่น้ำดองโสมจะต้องไม่หก เมื่อครบตามทีกำหนดทีมจะต้องดื่มน้ำโสมคนละ 1 ถ้วยก่อนที่เภสัชกรจะให้คำใบ้ต่อไป สำหรับงานเพิ่มเติม นิคกับวิกกี้ จะต้องล้างรถถังทหารโดยมีอุปกรณ์ต่างๆ เตรียมไว้ให้ในสถานีใกล้ๆ กับค่ายทหาร
สำหรับอุปสรรคสุดท้ายของรายการนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องตกแต่งขบวนพาเหรด 3 ส่วน ได้แก่บริเวณฐาน, บริเวณล้อและทาสีตกแต่งรูปปั้นดอกกุหลาบสำหรับการแข่งขันโรสพาเหรด โดยใช้ดอกเก๊กฮวยและกุหลาบ และจุ่มน้ำให้กับดอกไม้ด้วย เมื่อผลงานเป็นที่น่าพึงพอใจของนักจัดดอกไม้แล้วทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากคอร์ทนี่ ลี ราชินีดอกกุหลาบปี 2009 ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 2
ในซีซั่นนี้ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 10 ทีมนั้นมีทีมที่เป็นทีมพี่น้องที่กลับมารวมตัวกัน เพื่อนสมัยเด็กและคู่เดท เอเดรียนเป็นผู้เข้าแข่งขันคนแรกของดิ อะเมซิ่ง เรซทุก ๆ ฤดูกาลทั้งของสหรัฐอเมริกาและเอเชีย ที่มีปัญหาทางการได้ยิน ซีซั่นนี้ยังมีการนำเสนอผู้เข้าแข่งขันที่เป็นผู้ดำเนินรายการโทรทัศน์หรือผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องหลายคน โมนิก้า โล เคยเป็นตัวแทนของเมืองโตรอนโต ประเทศแคนาดา เข้าประกวด Miss Chinese International Pageant ปี 1997 และเธอก็ชนะการประกวดด้วย พอลล่า เทเลอร์ เป็นนางแบบ นักแสดง และวีเจทางช่องแชนแนลวีไทยแลนด์ พาเมล่า และ วาเนสซ่า ชอง เป็นน้องสาวของ วินซ์ ชอง นักร้องมาเลเซียที่มีชื่อเสียง คินาร์โยชิ (หรือ คินาร์) เป็นนักแสดงและนางแบบชาวอินโดนีเซีย เธออยู่ในโฆษณาโทรทัศน์และภาพยนตร์ของอินโดนีเซีย โดยเคยได้รับรางวัล Citra award สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมในปี พ.ศ. 2549 นอกจากนี้ยังเคยเข้าร่วมแข่งขันในรายการ "Seleb Dance" และรายการเดียวกันของอินเดีย "Nach Baliye" อีกทั้งยังชนะการแข่งรายการ "Fear Factor Indonesia" ด้วย โซฟีเป็นผู้ผลิตภาพยนตร์ ให้กับ ดิสคัฟเวอรี แชนแนลอีกด้วย และเป็นนักข่าวในงานภาพยนตร์อาเซียนอีกด้วย มาร์ค เนลสัน เป็นนายแบบ และหนึ่งในพิธีกรรายการกีฬา "Sports Unlimited" ในช่อง ABS-CBN ของฟิลิปปินส์ ขณะที่เพื่อนร่วมทีม โรวิลสัน เฟอร์นันเดส เป็นพิธีกรรายการกีฬา "Gameplan" และยังเป็นบรรณาธิการบริหารของนิตยสาร "Maxim" ฉบับของฟิลิปปินส์ และทั้งคู่ก็เป็นพิธีกรรายการ The Duke ทางAXN (เลิกออกอากาศแล้ว) ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
อย่างไรก็ตาม กลางปี ค.ศ.2016 มีการประกาศจากทางโซนี ว่าจะมีการทำรายการนี้ต่อเป็นฤดูกาลที่ 5 และออกฉายในปลายปีเดียวกัน นับเป็นการกลับมาฉายอีกครั้ง หลังจากงดออกอากาศไปนานถึง 6 ปี ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 2
ซีซั่นนี้มีผู้เข้าแข่งขันที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 10 ทีม จากผู้สมัครกว่า 2,500 คน ซึ่งผู้สมัครนี้ก็มีผู้เข้าแข่งขันที่เคยแข่งขันในเวอร์ชันสหรัฐอเมริกา รวมอยู่ด้วย คือ เค็นกับวิกซัน ที่ได้รับเลือกให้แข่งในฤดูกาลที่ 12 ของเวอร์ชันสหรัฐฯ ซีซั่นนี้ปิดรับสมัครในวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2550 (เป็นเวลาที่ขยายแล้ว 2 สัปดาห์จากกำหนดเดิม) ในการแข่งขันครั้งนี้ผู้เข้าแข่งขันที่อยู่ในประเทศญี่ปุ่นสามารถเข้าร่วมได้ หลังจากถูกห้ามในซีซั่นที่ 1 การสัมภาษณ์ครั้งสุดท้ายมีขึ้นในช่วงเดือนเมษายนถึงพฤษภาคม พ.ศ. 2550 และการถ่ายทำมีขึ้นในช่วงเดือน มิถุนายนถึงกรกฎาคม ในปีเดียวกัน ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ทัวร์นาเมนต์
คิงออฟเดอะริง (King of the Ring) เป็นรายการทัวนาเมนต์หนึ่งของ WWE ที่เริ่มจัดขึ้นในปี ค.ศ. 1985 แต่มาเริ่มจัดเป็น PPV ในระหว่างปี 1993 - 2002 ดิอะเมซิ่งเรซ 4
ตารางแสดงชื่อ ความสัมพันธ์ของผู้แข่งขันในขณะถ่ายทำของแต่ละทีมพร้อมทั้งแสดงสถานะในการแข่งขัน ดังนี้ เรียงตามลำดับผู้เข้าเส้นชัยก่อน (ตารางนี้อาจไม่ได้แสดงข้อมูลที่ตรงกับข้อมูลที่ออกอากาศในโทรทัศน์เนื่องจากข้อมูลที่เพิ่มเข้ามาบางส่วน หรือข้อมูลที่ถูกนำออกไปบางส่วน)
ชื่อตอนในการแข่งขันมักมาจากคำพูดสำคัญ ๆ ของผู้เข้าแข่งขันในเลกนั้น ๆในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลพิเศษให้กับทีมที่มาถึงจุดพักเป็นทีมแรก สำหรับรางวัลที่เป็นแพ็กเกจทัวร์ทั้งหมดสนับสนุนโดย
The Fast Forward had teams put on showshoes and trek to the top of a snowy hill. The Detour on this leg was Search or Rescue. In Search teams use a locator beacon to search the snow for keys which they would use to drive a snowmobile to the next clue. In Rescue teams crossed a rescue bridge of 4 steel cables then use a zipline to cross a ravine. ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
ในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลให้สำหรับผู้ที่มาถึงเป็นทีมแรก ซึ่งของรางวัลนั้นมักจะมาจากผู้สนับสนุนรายการในซีซั่นนั้น ๆ ซีซั่นที่ 3 เป็นซีซั่นแรกที่มีการมอบรางวัลให้ทุกทีมที่เข้ามาถึงเป็นทีมแรก ในทุก ๆ เลกของการแข่งขัน ดิอะเมซิ่งเรซเซ็นทรัลยุโรป
ดิ อะเมซิง เรซ เซ็นทรัล ยุโรป () เป็นรายการเรียลลิตี้เกมส์โชว์ทางโทรทัศน์ที่สร้างจากเรียลลิตี้โชว์ของสหรัฐอเมริกาชื่อดังที่ชื่อ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ดิอะเมซิ่งเรซ
ในช่วงปี ค.ศ. 2005 เอเอกซ์เอ็น เซ็นทรัลยุโรป ได้ประกาศเวอร์ชันเซ็นทรัลยุโรปออกมาโดยให้ชื่อว่า ดิ อะเมซิ่ง เรซ เซ็นทรัล ยุโรป การสมัครปิดลงโดยมีจำนวนผู้สมัครกว่า 2,500 คน และคาดว่าจะถ่ายทำในปี ค.ศ. 2006 และออกอากาศในเดือน กันยายน ในปีเดียวกัน โดยจนถึงปัจจุบันรายการก็ยังไม่ได้ออกอากาศ และถูกถอดออกจากเว็บไซต์ของเอเอกซ์เอ็น ทำให้มีข่าวลือกันว่ารายการนี้อาจถูกยกเลิก ดิอะเมซิ่งเรซ 21
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 21 () เป็นฤดูกาลที่ 21 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก ทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ดิอะเมซิ่งเรซ
อย่างไรก็ดี ผู้ผลิดรายการก็ได้ตัดกฎนี้ออกไปในซีซั่นหลัง ๆ เช่น คริสกับจอห์น (ซีซั่นที่ 6) เป็นคู่เดททางไกลมาเป็นเพียงแค่ 1 ปี หรือในกรณีที่ผู้เข้าแข่งขันหลายคนใน ซีซั่นที่ 5 ได้เคยแข่งขันกันมาก่อนในเวทีประชันความงาม (นิโคลชนะคริสตี้ในเวทีมิสเทกซัส ใน 2003) อีริคกับแดนเนียล (ซีซั่นที่ 11) ได้พบกันมาก่อนเป็นเวลาเพียงแค่ 1 ปีหลังจากแข่งอยู่คนละทีมในซีซั่นที่ 9 อย่างไรก็ดีสุดท้ายแล้วใบสมัครและคุณสมบัติการเข้ารับเลือกของซีซั่นที่ 14 (แจกจ่ายในวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2008 ที่เว็บไซต์ของซีบีเอส) ได้ยกเลิกข้อกำหนดเรื่องความสัมพันธ์ก่อนการแข่งขันแล้ว แต่ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตามโดยทั่วไปแล้วสมาชิกในทีมจะมีความสัมพันธ์กันมาก่อนอยู่แล้ว ไม่ว่าจะมากหรือน้อยก็ตาม ดิอะเมซิ่งเรซ 18
"ดิ อะเมซิ่ง เรซ 18" ใช้เวลาถ่ายทำ 23 วันและจะเป็นฤดูกาลแรกของเวอร์ชันอเมริกาที่จะถ่ายทำและออกอากาศในระบบโทรทัศน์ความละเอียดสูง ในขณะที่หลายๆ รายการในช่วงพรามไทม์ได้เปลี่ยนการออกอากาศเป็นโทรทัศน์ความละเอียดสูงแล้ว ดิ อะเมซิ่ง เรซ ยังคงใช้โทรทัศน์ความละเอียดมาตรฐานอยู่ เนื่องจากปัญหาหลายๆ ด้านไม่ว่าจะเป็นด้านค่าใช้จ่ายหรือแม้กระทั่งความยากลำบากในการถ่ายทำและภาพที่อยู่ในแฟ้มภาพไม่ได้เป็น HD จึงใช้เวลาเป็นอันมากกว่าจะสามารถทำให้เป็นระบบ HD ได้ อย่างไรก็ตามถึงจะช้าไปบ้างนี่ก็จะเป็นฤดูกาลแรกของ "ดิ อะเมซิ่ง เรซ" ที่จะออกอากาศในระบบโทรทัศน์ความละเอียดสูง ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
สำหรับในเวอร์ชันเอเชีย ทีมจะไม่ออกเดินทางจากเมืองเริ่มต้นโดยทันที แต่ทีมจะยังอยู่ที่เมืองเริ่มต้นในเลกแรกทั้งช่วงในเลกนั้น (ซีซั่นที่ 1) หรือบางส่วนในเลกนั้น (ซีซั่นที่ 2 และ 3) สำหรับซีซั่นที่ 2 ทีมจะต้องทำงานเพิ่มเติม ณ บริเวณใกล้เคียงสถานที่เริ่มต้นในแต่ละเลก สำหรับเรื่องเที่ยวบิน เนื่องจากในเวอร์ชันเอเชียไม่มีการกำหนดเที่ยวบินที่เดินทางระหว่างประเทศไว้ล่วงหน้า ทีมจึงสามารถจองตั๋วเครื่องบินจากสายการบินใด ๆ ก็ได้ที่ทีมเห็นว่าดีที่สุด ยกเว้นในซีซั่นที่ 1 ที่ทีมจะต้องเดินทางโดยสายการบินแอร์เอเชีย เนื่องจากสายการบินแอร์เอเชียเป็นผู้สนับสนุนรายการ จัสติน ทิมเบอร์เลก
ทิมเบอร์เลกและเจซี ชาเซ ได้รู้จักกันเมื่อครั้งอยู่ในมิกกี้เมาส์คลับ ได้เข้ามาเป็นนักร้องนำวงบอยแบนด์ที่ได้รับความนิยมในช่วงทศวรรษ 1990 ที่ชื่อ เอ็นซิงก์ โดยได้เริ่มก่อตั้งวงในปี 1995 และเริ่มต้นอาชีพด้านดนตรีในปี 1996 ในยุโรป มีเพลงฮิตในสหรัฐอเมริกาหลังจากนั้น 2 ปี โดยออกผลงานอัลบั้มแรกในสหรัฐอเมริกาชื่ออัลบั้ม "*NSYNC" มียอดขาย 11 ล้านชุดเฉพาะในสหรัฐอเมริกา โดยมีเพลงฮิตอย่างเช่น Tearin' Up My Heart หลังจากนั้น 2 ปีพวกเขาเจอเหตุการณ์คล้าย ๆ กับวงแบ็กสตรีทบอยส์ ที่เกิดการสู้ทางด้านกฎหมายอันยาวนานเกี่ยวกับการโกงของผู้จัดการพวกเขาคือ ลู เพิร์ลแมน ในที่สุดพวกเขาก็ได้เซ็นสัญญากับไจฟ์เรคคอร์ด ออกผลงานหลังจากการรอคอยอันยาวนาน คืออัลบั้มชุด "No Strings Attached" ในเดือนมีนาคม 2000 ที่สร้างสถิติมียอดขายสัปดาห์แรกด้วยยอดขาย 2.4 ล้านชุดเร็วที่สุดในสัปดาห์แรกตลอดกาล และมีเพลงซิงเกิลอันดับ 1 อย่างเพลง It's Gonna Be Me หลังจากนั้นออกอัลบั้มที่ 3 ชื่อชุด "Celebrity" ที่สร้างสถิติอัลบั้มที่มียอดขายเร็วที่สุดเป็นอันดับ 2 ตลอดกาล ต่อมาในปี 2002 หลังจากจบทัวร์ Celebrity Tour และหลังออกซิงเกิล Girlfriend ซิงเกิลที่ 3 จากอัลบั้ม พวกเขาตัดสินใจที่จะหยุดงาน จากจุดนี้เองทิมเบอร์เลกเริ่มต้นงานการทำอัลบั้มเดี่ยวของตัวเอง หลังจากนั้นวงก็แยกย้ายกันไป ในประวัติการทำงานของวงเอ็นซิงก์พวกเขามีชื่อเสียงในระดับนานาชาติ แสดงบนเวทีรางวัลออสการ์ โอลิมปิก และซูเปอร์โบว์ล รวมถึงมียอดขายอัลบั้มมากกว่า 50 ล้านชุดทั่วโลก ถือเป็นวงบอยแลนด์ที่มียอดขายมากที่สุดเป็นอันดับที่ 3 ในประวัติศาสตร์. ดิอะเมซิ่งเรซ 9
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 9 () เป็นฤดูกาลที่ 9 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีม ๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส อิเล็กทรอนิก อาตส์
ในเดือน กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1982 ทริป เฮาว์กินซ์ เตรียมการนัดพบกับ ดอน วาเลนไทน์ แห่ง ซีเควียร์ แคปปิทอลเพื่อสนทนาเรื่องการลงทุนสินทรัพย์ในธุรกิจใหม่ชื่อ "อเมซิ่น' ซอฟต์แวร์" วาเลนไทน์ได้สนับสนุนให้เฮาว์กินซ์ลาออกจากการดำรงตำแหน่งกรรมการบริหารสินค้าการตลอดในบริษัท แอปเปิล (บริษัท) และได้อนุญาตให้เฮาว์กินซ์ใช้พื่นที่สำรองของสำนักงาน ซีเควียร์ แคปปิทอล ในการเริ่มก่อตั้งบริษัท ในวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1982 ทริป เฮาว์กินซ์ ร่วมก่อตั้งบริษัทอย่างเป็นทางการกับการทุ่มเงินในการลงทุนกิจการนี้ประมาณ 200,000 ดอลลาร์สหรัฐ เจ็ดเดือนให้หลังในเดือน ธันวาคม ค.ศ. 1982 เฮาว์กินซ์ได้รับเม็ดเงินเป็นจำนวน 2 ล้านดอลลาร์สหรัฐจากบริษัทกองทุนเงินเพื่อกิจการ การลงทุนเช่น ซีเควียร์ แคปปิทอล เป็นต้น 
แผนต้นฉบับร่างขึ้นโดยเฮาว์กินซ์เป็นส่วนมากในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2525 ในระวางนั้น เฮาว์กินซ์ได้ว่าจ้างพนักงานสองอัตราคือ เดฟ เอวานส์ และ แพท แมร์ริออท รับตำแหน่งผู้ประกอบการ ซึ่งแผนการตลาดได้ถูกกลั่นกรองอีกครั้งในเดือนกันยายน
และตีพิมพ์ใหม่อีกรอบในวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2525 ระหว่างเดือนกันยายนและพฤศจิกายนอัตราพนักงานนับได้ 11 คน ในที่นี้รวม ทิม มอทท์ บิง กอร์ดอน, เดวิด เมย์นาร์ด, และ สตีฟ เฮยร์ มีการเจริญเติบโตเร็วกว่าสำนักงานที่ทาง ซีเควียร์ แคปปิทอลจัดหาให้ ต่อมาบริษัทย้ายสถานที่ใหม่ไปเป็นสำนักงาน ซาน มาติโอ ซึ่งตั้งอยู่ในทัศนียภาพของท่าจอดของสนามบิน ซานฟรานซิสโก ยอดบุคลากรมีอัตราการเติบโตมาขึ้นอย่างรวดเร็วนับได้เฉลี่ย 1983 ในจำนวนนี้รวม ดอน ดากโลว์, ริชาร์ด ฮิลลิแมน, สจ๊วต บอนน์, เดวิด การ์ดเนอร์ และ แนนซี่ ฟองค์ ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
จนถึงปัจจุบันและในแต่ละตอนมีผู้ชมเฉพาะในสหรัฐอเมริกากว่า 10 ล้านคน ทั้งนี้ยังไม่รวมจำนวนอีกหลายล้านคนที่ดูรายการนี้ผ่านทางเครือข่ายอื่นๆ อีกทั่วโลก ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย () เป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้ทางโทรทัศน์ที่สร้างมาจากเรียลลิตี้โชว์ชื่อดังของสหรัฐอเมริกา ที่ชื่อ ดิ อะเมซิ่ง เรซ
ในวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2548 สถานีโทรทัศน์ ซีบีเอส ให้โอกาสประเทศอื่นในการทำ "ดิ อะเมซิ่ง เรซ" เป็นของตนเอง และเครือข่ายทีวีของเอเชีย เอเอ็กซ์เอ็น เอเชีย ก็เป็นหนึ่งในผู้ผลิตแรก ๆ ที่ได้สิทธิ์ในการผลิด "ดิ อะเมซิ่ง เรซ" สำหรับประเทศของตนเอง รายการนี้ผลิตโดยบริษัทผลิตรายการของออสเตรเลีย ActiveTV สำหรับเอเอ็กซ์เอ็น โดยความร่วมมือของบัวนาวิสต้า อินเตอร์เนชั่นแนล เอเชีย-แปซิฟิก (BVITV-AP) พิธีกรของรายการคือนักแสดงชาวสิงคโปร์เชื้อสายจีน-อเมริกัน อลัน วู รักเธอสุดที่รัก
“"รักเธอสุดที่รัก"” ที่เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นที่นอร์ธชอบนลองไอส์แลนด์และในกรุงนิวยอร์กระหว่างหน้าร้อนปี ค.ศ. 1922 เป็นงานเขียนเสียดสีความฝันอเมริกัน เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นในสมัยของฟิตซ์เจอรัลด์เองที่เรียกกันว่า “ยุคแจ๊ส” ที่สะท้อนถึงความยุ่งเหยิงและความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สหรัฐอเมริกาประสบกับระดับของความเจริญทางเศรษฐกิจอย่างไม่เคยเห็นกันมาก่อนระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1920 ที่มารู้จักกันว่า “Roaring Twenties” ในยุคเดียวกันสหรัฐก็ตกอยู่ในสมัยการห้ามขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในสหรัฐอเมริกา (Prohibition in the United States) ที่ทำให้ผู้ลักลอบขายกลายเป็นมหาเศรษฐีกันไปตามๆ กัน ที่นำไปสู่ระบบอาชญากรรม (organized crime) เช่นมาเฟียยิว แม้ว่านิค คาร์ราเวย์ผู้เป็นตัวละครเอกของเรื่องจะชื่นชมกับผู้มีฐานะมั่งคั่งและใช้ชีวิตอย่างหรูหราของสมัย แต่นิคก็มีความรู้สึกไม่สะดวกใจกับการใช้ชีวิตแบบวัตถุนิยมอันปราศจากขอบเขต และความขาดจริยธรรมที่เกิดขึ้นที่นำไปสู่ความเสื่อมโทรมทางจิตใจ ดิอะเมซิ่งเรซ 18
คู่พี่น้องจากฤดูกาลที่ 14 คิชากับเจน ซึ่งได้ลำดับที่ 4 ในฤดูกาลนั้น เป็นผู้ชนะการแข่งขันครั้งนี้ไปรวมถึงทั้งคู่ยังเป็นทีมหญิงล้วนคู่ที่สองที่ชนะรายการนี้อีกด้วย ดิอะเมซิ่งเรซ 18
การถ่ายทำเริ่มต้นในวันที่ 20 พฤศจิกายนที่ทุ่งกังหันลมซาน จอร์โกนิโอ ใกล้กับเมืองปาล์มสปริง ในรัฐแคลิฟอร์เนีย โดยอุปสรรคแรกของเกมคือการที่จะต้องค้นหาเครื่องร่อนกระดาษที่มีคำว่า "Queensland and Northern Territory Aerial Services" หรือชื่อเต็มของสายการบินแคนตัส ซึ่งเป็นผู้สนับสนุนตั๋วเครื่องบินให้กับผู้เข้าแข่งขันไปสู่จุดหมายปลายทางแรกคือนครซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย. โดยผู้เข้าแข่งขันได้ถูกพบที่โอเชี่ยนเวิลด์ ในเมืองแมนลี่ ในรัฐนิวเซาท์เวลส์ เมืองท่องเที่ยวที่สำคัญใกล้เคียงกับนครซิดนีย์ในช่วงวันที่ 22 พฤษศจิกายน นอกจากนี้ยังมีรายงานว่ามีการพบผู้เข้าแข่งขันในประเทศอื่น ๆ เช่นโยะโกะฮะมะ, ญี่ปุ่น ที่ทีมผู้เข้าแข่งขันได้ถูกพบว่ายน้ำเย็นจัดใกล้เคียงกับภูเขาไฟฟูจิ และการไปเยือนประเทศ ลิกเตนสไตน์ ครั้งแรกของรายการ โดยผู้เข้าแข่งขันต้องทำการวัดความยาวอาณาบริเวณของประเทศโดยรถจักรยานไฟฟ้า และทีมยังไปเยือนเมืองลี่เจียงและคุนหมิงของประเทศจีน, โกลกาตาและพาราณสีของประเทศอินเดีย, เวียนนาของประเทศออสเตรีย, เซอร์แมทของประเทศสวิตเซอร์แลนด์และรีโอเดจาเนโรของประเทศบราซิล ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
สำหรับเครื่องหมายและโจทย์คำสั่งต่าง ๆ ใน "ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย" ทั้งหมดนำมาจากของ เวอร์ชันอเมริกา ทั้งหมด ฤดูกาลที่ 2 มีการใช้คำสั่งจุดร่วมมือ (Intersection) เป็นครั้งแรก และฤดูกาลที่ 3 มีการใช้คำสั่งย้อนกลับ (U-Turn) เป็นครั้งแรก แม้ว่าการใช้งานโดยรวมจะคล้ายกับเวอร์ชันอเมริกัน แต่ยังมีข้อแตกต่างบางส่วนที่พบเห็นได้ใน ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
ผู้เข้าแข่งขันใน ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย จะประกอบไปด้วยผู้เข้าแข่งขัน 10 ทีม ทีมละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว สำหรับใน "ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย" มีผู้เกี่ยวข้องและทีมงานที่ถ่ายทำเพียง 30 คนเท่านั้นที่เข้าร่วมในแต่ละซีซั่นของดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย ซึ่งถือเป็นดิ อะเมซิ่ง เรซที่มีผู้เกี่ยวข้องน้อยที่สุด ในบรรดาดิ อะเมซิ่ง เรซ ต่าง ๆ ทั่วโลก เพราะในฉบับอเมริกานั้น มีทีมงานประสานงานกันอีกมากกว่า 50 คนเป็นอย่างน้อย
ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องทุกคนที่เข้าร่วมในการแข่งขันต้องสามารถสื่อสารเป็นภาษาอังกฤษ ได้ เนื่องจากความแตกต่างด้านภาษาในทวีปเอเชีย ในการคัดเลือกผู้เข้าแข่งขัน ผู้เข้าแข่งขันจะมาจากหลาย ๆ ประเทศในเอเชีย และไม่จำกัดเฉพาะประเทศใดประเทศหนึ่ง โดยรวมแล้ว ผู้เข้าแข่งขันจะมาจากประเทศในเอเชียทั้งหมด ยกเว้นจากประเทศในตะวันออกกลาง แต่ถ้าผู้เข้าแข่งขันคนใดที่ทำงานอยู่ในทวีปเอเชียเป็นเวลานาน แม้ว่าผู้เข้าแข่งขันคนนั้นจะไม่ใช่ชาวเอเชีย ผู้เข้าแข่งขันนั้นก็ยังสามารถถูกคัดเลือกมาแข่งในนามของประเทศที่ตนไปทำงานได้ (เช่น แอนดี้กับลอร่า (ซีซั่นที่ 1) ที่แข่งในนามของประเทศไทยแต่มาจากสหราชอาณาจักร) มิสแอมบาสซเดอร์
การประกวดมิสแอมบาสซเดอร์ (Miss Ambassador) เป็นการประกวดนางงามที่จัดขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อหาสาวงามทำหน้าที่เป็นทูตสันถวไมตรี รณรงค์เกี่ยวกับกิจกรรมสาธารณประโยชน์ทั้งปวง โดยวัตถุประสงค์ในแต่ละปีจะเปลี่ยนแปลงไปตามความเหมาะสมของการประกวด และการกำหนดรูปแบบ แนวคิดในแต่ละปี การประกวดเริ่มจัดขึ้นครั้งแรก ในปี 1990 ที่นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ดำเนินการโดย องค์กรมิสแอมบาสซเดอร์ (Miss Ambassador Organization) ซึ่งเป็นองค์กรเพื่อการกุศล ดำเนินการเพื่อรณรงค์กิจกรรมเพื่อสังคม จัดตั้งขึ้นโดย Peter Lee Sammor ในปี 1989 และจัดประกวด Miss Ambassador ครั้งแรกในวันที่ 14 มิถุนายน 1990 โดยมีตัวแทนจากประเทศต่างๆ เข้าร่วมประกวดครั้งแรกทั้งหมด 59 ประเทศ ปัจจุบันมี Karen McDersonเป็นประธานองค์กร ดาการ์แรลลี
ดาการ์แรลลี หรือ เดอะ ดาการ์ ในอดีตรู้จักกันในชื่อ ปารีส-ดาการ์ เป็นการแข่งขันรถประจำปี ที่จัดการแข่งขันโดยองค์กรกีฬาอามอรี (Amaury Sport Organisation - ASO) บริษัทสัญชาติฝรั่งเศสที่ก่อตั้งโดยฟิลิปเป อามอรี จัดการแข่งขันครั้งแรกในปี ค.ศ. 1978 เดอะคอส์
4 พี่น้อง เดอะคอส์ เริ่มประสบความสำเร็จจากการได้แสดงเพลง "Runaway" ซิงเกิ้ลแรกของพวกเขาในรายการ The Late Late Show ในช่วงปี 1993 แต่อย่างไรก็ตาม นอกจากในบ้านเกิดอย่างไอร์แลนด์แล้ว ชื่อเสียงของวงก็ยังไม่เป็นที่รู้จักมากนัก จนกระทั่งในปี 1994 เมื่อ จีน เคนเนดี สมิธ เอกอัคราชทูตอเมริกันประจำประเทศได้เห็นการแสดงของ เดอะคอส์ ที่บาร์เวียลานซ์มิวสิค ในเมืองดับลิน เธอจึงเชิญให้พวกเขาไปแสดงในงานฟุตบอลโลกปี 1994 ที่เมืองบอสตัน สหรัฐอเมริกา โดยก่อนถึงกำหนดกลับไอร์แลนด์ ทั้ง 4 พี่น้องได้ใช้เวลาระหว่างนั้น ตระเวนหาบริษัทแผ่นเสียงที่สนใจจะรับพวกเขาไว้ในสังกัด ซึ่งเจสัน ฟลอม รองประธานบริษัทแอตแลนติกเรคคอร์ดส ในเครือวอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ป แสดงท่าทีให้ความสนใจพวกเขา นี่จึงเป็นส่วนที่ทำให้ เดอะคอส์ ได้พบกับ เดวิด ฟอสเตอร์ โปรดิวเซอร์และนักแต่งเพลงผู้มีชื่อเสียง จากนั้นก็ได้เซ็นสัญญาเข้าเป็นศิลปินในสังกัดแอตแลนติกเรคคอร์ดส รวมทั้งได้แสดงเป็นวงเปิดในคอนเสิร์ตเวิลด์ทัวร์ของ เซลิน ดิออน ในปี 1996 ด้วย ดิอะเมซิ่งเรซ 16
งานทางด่วนซึ่งมีเพียงครั้งเดียวตลอดการแข่งขันนี้ ทีมหนึ่งทีมจะต้องไปที่สิงคโปร์ฟลายเยอร์ โดยทีมต้องนั่งกระเช้าขึ้นไป 541 ฟุต (165 เมตร) ไปที่จุดยอดของชิงช้าสวรรค์ แล้วจึงไต่ออกมาจากกระเช้ามาตามบันไดที่อยู่บนอากาศ เพื่อไปยังกระเช้าต่อไปที่มีคำใบ้เข้าสู่จุดหยุดพักรออยู่ ทางแยกในเลกนี้ทีมจะต้องเลือกระหว่างการตีกลอง (Pounding The Drums) และการตีบนบาทวิถี (Pounding The Pavement) โดยทีมที่เลือกการตีกลอง จะต้องเดินทางไปที่ลานนักพูด (Speakers' Corner) และเรียนวิธีการตีกลองในการเชิดสิงโต เมื่อเด็กที่ฝึกสอนพอใจแล้ว ทีมจะต้องขึ้นตีกลองประกอบการเชิดสิงโตบนเวทีเพื่อรับคำใบ้ต่อไป สำหรับทีมที่เลือกการตีบนบาทวิถี ทีมจะต้องเดินตามลานกว้างบนถนนโรเชอร์เพื่อไปนำของซึ่งได้แก่ ร่มตั้งร้าน เก้าอี้ เวเฟอร์ ขนมปังหนึ่งแถวและไอศกรีม 10 กล่อง แล้วตามหาคนขายไอศกรีมที่กำหนด จากนั้นทีมต้องขายไอศกรีมแซนด์วิชในแบบสิงคโปร์ให้ได้ 25 ชิ้น (ชิ้นละ 1 ดอลลาร์สิงคโปร์) เพื่อรับคำใบ้ต่อไป งานอุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนในทีมจะต้องนับจำนวนโซ่สมอเรือ ท่ามกลางเสียงดังจากคนงานที่กำลังทำงานอยู่และเสียงประกาศผ่านลำโพง เมื่อทีมนับได้ครบและเขียนตัวเลขที่ถูกต้องบนกระดาษ (521 ชิ้น) และนำกระดาษไปส่งให้กับผู้จัดการท่าเรือ ทีมจึงจะได้รับคำใบ้ต่อไปอุปสรรคแรกของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะดูการสาธิตทำเส้นก๋วยเตี๋ยวหนัก 1 กิโลกรัม (หรือ 2.2 ปอนด์) ของนักทำเส้นก๋วยเตี๋ยวท้องถิ่น จากนั้นจึงทำเส้นก๋วยเตี๋ยวเอง เมื่อทีมทำเส้นเสร็จแล้ว เหอปิงปิง อดีดคนที่ตัวเตี้ยที่สุดในโลก (ปัจจุบันเสียชีวิตไปแล้วเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2553) จะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ส่วนอุปสรรคที่สองของเลกนี้ สมาชิกที่ไม่ได้กระทำในอุปสรรคที่แล้ว จะต้องเรียงจิ๊กซอว์จำนวน 96 ชิ้นให้ได้เป็นรูปมังกร แล้วนำแผ่นจิ๊กซอว์ไปมอบให้ประชาชนบนสแตนด์ตามลำดับ หากสมาชิกในทีมสามารถต่อจิ๊กซอว์ได้ถูกต้อง ด้านหลังจิ๊กซอว์จะมีหมายเลขที่นั่งในสนามที่ซึ่งคำใบ้ต่อไปรออยู่ การ์ตูน
แอนิเมชั่นแต่ละเรื่องในยุคแรกๆนั้นจะดัดแปลงจากภาพยนตร์เงียบ ที่ยุโรปในปี 1908 แอนิเมชันก็ได้ถือกำเนิดขึ้นในโลก นั่นก็คือเรื่อง Fantasmagorie ของ Emile Courtet ผู้กำกับชาวฝรั่งเศส ส่วนภาพยนตร์แอนิเมชั่นเรื่องยาวเรื่องแรกของโลก นั่นก็คือ Satire du Pt Irigoyen ของอาร์เจนตินา ในปี 1917 และตามด้วย The Adventure of Prince Achmed
ในขณะเดียวกัน ที่สหรัฐฯ ก็มีการเริ่มต้นพัฒนาด้านแอนิเมชันซึ่งหนังในช่วงแรกๆก็มี Koko the Clown และ แมวฟิลิกซ์ ในปี 1923 วอลต์ ดิสนีย์ ก็ถือกำเนิดขึ้นด้วย
หลังจากที่วอล์ท ดิสนี่ย์ได้กำเนิดขึ้น ก็ทำให้เกิดยุคทองหนังแอนิเมชันของดิสนี่ย์ในช่วงระยะเวลาถึง20ปีเลยทีเดียว ในปี1928 มิกกี้ เมาส์ก็ถือกำเนิดขึ้น ตามด้วย พลูโต กู๊ฟฟี่ โดนัลด์ ดั๊ก เป็นต้น และในปี 1937 สโนว์ไวท์และคนแคระทั้ง7 ก็เป็นแอนิเมชั่นเรื่องยาวเรื่องแรกของ ดิสนี่ย์ และได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี และทยอยมีแอนิเมชันเรื่องอื่นๆตามมา เช่น หุ่นไม้พินอคคิโอ, แฟนเทเชีย ,ดัมโบ้, กวางน้อย...แบมบี้ , อลิซท่องแดนมหัศจรรย์, ปีเตอร์ แพน จากนั้นก็มีการตั้งสตูดิโอของ วอร์เนอร์ บราเธอร์ส,MGM และ UPA
ในช่วงปี 1960 หลังจากที่ภาพยนตร์แอนิเมชั่นประสบความสำเร็จ ก็ก่อให้เกิดธุรกิจแอนิเมชันบนจอโทรทัศน์ขึ้นมา ซึ่งมีทั้งการ์ตูนของดิสนีย์ และการ์ตูนพวกฮีโร่ทั้งหลายแหล่อย่าง ซูเปอร์แมน แบทแมน ฯลฯ และในขณะเดียวกัน ก็มีการศึกษาการทำแอนิเมชั่น3มิติอีกด้วย
เวลาก็ได้ล่วงมาถึง ช่วงปี 1980 ภาพยนตร์ของดิสนีย์ก็ถึงคราวซบเซา แต่ทว่าในปี 1986 The Great Mouse Detective ก็เป็นแอนิเมชั่นเรื่องแรกของโลก ที่นำเอา 3D แอนิเมชั่นมาใช้ด้วย ซึ่งก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้แอนิเมชั่นของดิสนีย์กลับมา ได้รับความนิยมใหม่อีกครั้งหนึ่ง ทั้ง โฉมงามกับเจ้าชายอสูร,อะลาดินกับตะเกียงวิเศษ ,เดอะ ไลอ้อน คิง ในปี 1995 ภาพยนตรแอนิเมชั่น3มิติเรื่องแรกของโลก อย่าง ทอย สตอรี่ ก็ถือกำเนิดขึ้น และ ทำให้มีการสร้างสรรงานแอนิเมชัน3มิติอีกหลายๆงานต่อมาจนถึงปัจจุบัน รวมไปถึง มีการทำแอนิเมชันเพื่อจับกลุ่มคนดูที่เป็นผู้ใหญ่ด้วย อย่างเช่น เดอะซิมป์สัน ,เซาท์พาร์ก และมีการยอมรับแอนิเมชั่นจากประเทศอื่นๆมากขึ้นอีกด้วย ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 4
The Amazing Race Asia 4 has three official sponsors, they are Axiata, Caltex and Sony. The official hotel partner is Hilton, while the series is supported by Tourism Malaysia and Mix FM. A week before the premiere of Racers Revealed, the show was released on its official website. The first episode premiered on the official website one week before the season debut as well. ดิ อะเมซิ่งเรซเอเชีย 3
ฤดูกาลนี้มีผู้เข้าแข่งขัน 3 คนที่ไม่ใช่คนเอเชียแท้ ๆ นาตาลีกับวินซ์เป็นชาวแคนาดา (นาตาลีเกิดในประเทศรัสเซีย) และเจฟมาจาก นิวซีแลนด์ สำหรับผู้เข้าแข่งขันที่แข่งในนามของประเทศอื่นเช่น แซม มาจาก สิงคโปร์ แต่แข่งในนามของ ฮ่องกง และทิช่าที่ถือสัญชาติแคนาดา แต่แข่งในนามของฟิลิปปินส์ ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
ผู้เข้าแข่งขันจำนวน 10 - 12 ทีม ใน "ดิ อะเมซิ่ง เรซ" จะเป็นทีมผู้เข้าแข่งขันสองคนที่รู้จักกันมาก่อนแล้ว (ยกเว้นหนึ่งครั้งในเวอร์ชันสหรัฐอเมริกา คือ ดิ อะเมซิ่ง เรซ 8 ที่เป็นการแข่งขันเป็นครอบครัวทีมละ 4 คน) จากจำนวนทีมที่เข้าแข่งขันทั้งหมด ทีมที่เข้าแข่งขันล้วนแสดงให้เห็นถึงสถิติของอายุ การเข้ากันทางเพศ และความสัมพันธ์ที่แตกต่างกัน ความสัมพันธ์ในการแข่งขันที่พบเห็นเช่นคู่แต่งงานที่แต่งงานกันมานานแล้ว คู่พี่น้อง (รวมถึงแฝด) คู่พ่อแม่ (รวมถึงหลานกับปู่ย่าตายาย) เพื่อน (เพื่อนร่วมห้อง, เพื่อนนักศึกษา, เพื่อนรักซึ่งเป็นเพศเดียวกัน, เพื่อนในโรงเรียนมัธยม, เพื่อนที่คบกันมานาน และเพื่อนในลักษณะอื่น ๆ) คู่รักโรแมนติก (ทั้งรักต่างเพศ และ รักเพศเดียวกัน) รวมไปถึงคู่สามีภรรยาที่เพิ่งเดทกันหรือแยกกันอยู่ กลไกความสัมพันธ์ในหลายด้านระหว่างสมาชิกในทีม ในระหว่างการแข่งขันเป็นหนึ่งในจุดสนใจของรายการ สมาชิกในทีมจะต้องแข่งขันร่วมกัน โดยไม่สามารถแยกกันได้ (ยกเว้นคำสั่งบอกให้ทำเป็นเวลาชั่วคราว) หากมีสมาชิกของทีมบาดเจ็บและไม่สามารถจบการแข่งขันได้ ทีมจะต้องถูกทำโทษ (เช่นมาร์แชลล์กับแลนซ์ในซีซั่นที่ 5) สมาชิกในทีมทั้งสองคนยังจะต้องเข้ามาที่จุดหยุดพักด้วยกันเพื่อเช็กอิน ทิศทางในการแข่งขันหลายอย่างเช่น ตัวผู้เข้าแข่งขันเอง การออกอากาศการแข่งขัน การโปรโมตการแข่งขันและการสนทนาระหว่างฟิลกับทีมที่ถูกคัดออกนั้น จะเป็นตัวเน้นผลกระทบของความสัมพันธ์ระหว่างการแข่งขัน แรกเริ่มแล้วผู้สมัครในการแข่งขันจะต้องรู้จักและมีความสัมพันธ์ซึ่งกันและกันมาอย่างน้อย 3 ปี และผู้เข้าแข่งขันในคนละทีมกันจะต้องไม่รู้จักกันมาก่อนแล้ว ซึ่งจะทำให้มีการออกอากาศความสัมพันธ์ในทีมได้อย่างถูกต้องโดยที่ไม่ต้องยุ่งยากกับความสัมพันธ์ระหว่างทีม เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง
หลังจากที่ได้ก่อตั้งบริษัทของตัวเอง นั้นก็คือ ไททัน สปอร์ท จำกัด ขึ้นในปี ค.ศ. 1980 และในปี ค.ศ. 1982 วินเซนต์ เคนเนดี แม็กแมเฮิน ได้ซื้อกิจการของบิดานั่นก็ คือ แคปิเทิลเรสต์ลิงคอร์ปอเรชั่น (ซีดับเบิลยูซี) และได้รวมเข้าไปในบริษัท ไททัน สปอร์ท จำกัด หลังจากนั้นก็ได้เปลี่ยนชื่อมีเป็น เวิลด์เรสต์ลิงเฟดดิเรชั่น (ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ) และได้กลายเป็นสมาคมชั้นนำในอเมริกาเหนือ และในฝั่งของ จีซีดับเบิลยู ก็ได้คิดค้นชื่อ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง ในความพยายามที่จะแข่งขันกัน ในปี ค.ศ. 1982 จีซีดับเบิลยู ก็ได้เปลี่ยนชื่อของรายการโทรทัศน์ของมัน (และทำให้เผชิญในที่สาธารณะ) เพื่อ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง นับตั้งแต่ได้เริ่มต้นแสดงให้เห็นถึงการทำงานในพื้นที่ "เป็นกลาง" อาทิ เช่น รัฐโอไฮโอ และรัฐมิชิแกน ความพยายามเหล่านี้ช่วยให้ จีซีดับเบิลยู แข่งขันกับ ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ ที่เป็นสมาคมทั้งคู่ได้ข้อเสนอการรักษาความปลอดภัยทางโทรทัศน์และพยายามที่จะกลายเป็นระดับประเทศในตรงข้ามกับหน่วยงานกับระดับภูมิภาค การเปลี่ยนชื่อนี้ช่วยทำให้ จีซีดับเบิลยู สมาคมชั้นนำอีกครั้งจน ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ ก็สามารถออกจาก เอ็นดับเบิลยูเอ อย่างเป็นทางการและสร้างการแสดง นั่นก็คือ ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ ออลล์อเมริกันเรสต์ลิง เอ็นดับเบิลยูเอ นำโดยประธานสมาคมของ ไมด์-แอตแลนติกแชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง จิม ครอคเคทท์ ที่ตอบโต้ด้วยการสร้าง สตาร์เคด ในฤดูใบไม้ร่วงของปี ค.ศ. 1983 ที่ทำให้แรงขับเคลื่อนกลับไปยังชั้นนำแต่ วินซ์ แม็กแมเฮิน เป็นอีกครั้งในการคืนนำไปสู่​​ชัยชนะอย่าง ฮัลค์ โฮแกน ของโลกในที่ เมดิสันสแควร์การ์เดน ในเดือนมกราคมปี ค.ศ. 1984 เช่นเดียวกับการสร้างรายการโทรทัศน์ นั่นก็คือ ทิวส์เดย์ไนท์ไททันส ดิอะเมซิ่งเรซ 20
ทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอสได้เริ่มจัดการแข่งขันฤดูกาลที่ 20 เมื่อ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2554 โดยสำหรับฤดูกาลที่ 20 นี้ได้เดินทางเป็นระยะทาง 40,00 ไมล์ใน 22 เมืองและ 5 ทวีป ซึ่งเป็นครั้งแรกในการไปเยือนประเทศปารากวัยและอาเซอร์ไบจาน และการไปเยือนประเทศอาร์เจนตินา, แทนซาเนีย, อิตาลี, เยอรมนี, ญี่ปุ่นและอินเดีย ก็ได้รับการยืนยันจากฤดูกาลนี้แล้วเช่นกัน ส่วนผู้เข้าแข่งขันประกอบไปด้วยทั้งผู้เข้าแข่งขันเก่าของรายการ ""บิ๊ก บราเธอร์ส"" ซึ่งก็ คือ เบรนดอนกับเรเชล รวมไปถึงคู่ของเจ้าหน้าที่ทางรัฐบาล, ตัวตลก, ตำรวจตะเวนชายแดนสหรัฐอเมริกาและคู่เดทที่หย่าแล้วทั้งคู่ ดิอะเมซิ่งเรซ 3
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 3 () เป็นฤดูกาลที่ 3 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ในการสัมภาษณ์เดียวกันนั้นเองหลังจากการแข่งขันจบลง มีการเปิดเผยว่าสตาร์กับดัลลัสเริ่มเดทกัน จนถึงปัจจุบัน (วันออกอากาศ) เป็นระยะเวลาถึง 6 เดือน ดิอะเมซิ่งเรซ
ในช่วงปี ค.ศ. 2008 ดิสคัฟเวอรี แชนแนล ลาตินอเมริกา ได้ประกาศเวอร์ชันลาตินอเมริกาของดิ อะเมซิ่ง เรซ ในชื่อ "ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอ็น ดิสคัฟเวอรี แชนแนล" โดยเป็นความร่วมมือกับดิสนีย์แชนแนล ลาตินอเมริกา โดยคาดว่าจะเริ่มถ่ายทำในช่วงต้นปี ค.ศ. 2009 และออกอากาศในแถบลาตินอเมริกา และหมู่เกาะในทะเลแคริบเบียน ในช่วงปลายปีเดียวกัน และโทรทัศน์อิสราเอล Reshet ได้ลิขสิทธิ์ในการผลิตเวอร์ชันอิสราเอลของรายการที่ชื่อ "Ha'Merotz La'Million" (; ) โดยรายการมีกำหนดจะออกอากาศทั่วเอเชียใน ค.ศ. 2009 ดิอะเมซิ่งเรซ 16
เดิมกำหนดการรับสมัครผู้เข้าแข่งขันในฤดูกาลนี้ถูกกำหนดไว้ ณ วันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 แต่ภายหลังได้ถูกเลื่อนออกไป การสัมภาษณ์เพื่อคัดเลือกในรอบรองสุดท้ายมีขึ้นในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2552 และมีการสัมภาษณ์รอบสุดท้ายต่อมาในเดือนกันยายนและตุลาคม ที่ลอสแอนเจลิส การถ่ายทำเริ่มขึ้นในเดือนพฤศจิกายนถึงเดือนธันวาคมของปีเดียวกัน ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
ในช่วงเริ่มต้นของแต่ละเลก แต่ละทีมจะได้รับเงินสดเป็นค่าใช้จ่ายพร้อมกับซองคำใบ้แรก ซึ่งในระหว่างการแข่งขัน ค่าใช้จ่ายทั้งหมด (อาหาร , การเดินทาง , ค่าที่พัก , ค่าเข้าชมสถานที่ในการแข่งขัน และอุปกรณ์ต่าง ๆ) จะต้องใช้เงินสดนี้ในการจ่าย ยกเว้นการซื้อตั๋วเครื่องบิน (และการจ่ายค่าน้ำมัน ในซีซั่นที่ 8) จะต้องใช้บัตรเครดิตที่ทางรายการมีให้ หากมีเงินเหลืออยู่ระหว่างเลก ทีมสามารถนำไปใช้ในเลกต่อไปได้ สำหรับในฤดูกาลก่อน ๆ ทีมสามารถใช้บัตรเครดิตในการจองตั๋วผ่านทางโทรศัพท์และการจองตั๋วออนไลน์ ได้ แต่ในซีซั่นที่ 12 ทีมจะสามารถใช้บัตรเครดิตได้ในการจองตั๋วที่แท่นขายตั๋วเท่านั้น (แต่ทีมยังสามารถใช้วิธีการใด ๆ ก็ได้ในการค้นหาเที่ยวบินที่พวกเขาเห็นว่าดีที่สุด) ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
ในซีซั่นที่ 1 ทีมสุดท้ายที่มาถึงในเลกที่ไม่มีการคัดออก จะต้องถูกยืดเงินทั้งหมดที่ทีมมี และจะไม่ได้รับอนุญาตให้หาเงินใช้ ก่อนที่เลกต่อไปจะเริ่ม ซึ่งคล้ายกับที่ทำในเวอร์ชันอเมริกา ซีซั่นที่ 6 แต่ที่แตกต่างจากเวอร์ชันอเมริกาคือ ซีซั่นที่ 7 ถึง ซีซั่นที่ 9 ของเวอร์ชันอเมริกา ทีมจะต้องทิ้งสัมภาระส่วนตัวทั้งหมด แต่ในเวอร์ชันเอเชียทีมไม่ต้องทำเช่นนั้น ดิ อะเมซิ่งเรซเอเชีย 3
ในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลพิเศษให้กับทีมที่มาถึงจุดพักเป็นทีมแรก
ทางแยกในเลกนี้ แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง ข้าว (Rice) และ แข่ง (Race) โดยทีมที่เลือกข้าวจะต้องช่วยกันตำข้าวเหนียวให้เป็นก้อนแป้ง 2 ก้อน ตามวิธีของคนท้องถิ่น ส่วนทีมที่เลือกแข่งจะต้องขับรถ off-road buggy ในสนามระยะทาง 8 กิโลเมตรตามเส้นทางที่กำหนด
อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนของแต่ละทีมจะต้องเดินผ่านดงกล้วยเพื่อไปเอาคำใบ้ถัดไปที่อยู่ในกระเป๋าเป้ที่แขวนอยู่ แต่ระหว่างทางจะต้องคอยระวังไม่ให้ถูกยิงโดยนักเล่น ส่วนทางแยกในเลกนี้ แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง สำปั้น (Sampan) หรือ เดิน (Some Walk) โดยทีมที่เลือกสำปั้นจะต้องพายเรือไปส่งผลไม้ ณ จุดที่กำหนดให้ ส่วนทีมที่เลือกเดินจะต้องจับไก่ 20 ตัวและนำไปส่ง ณ จุดที่กำหนดไว้
อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนของแต่ละทีมจะต้องเดินทางไปยังสุสาน โดยรถจี๊ป และต้องไปเก็บเหรียญ 7 เหรียญที่มีสัญลักษณ์ของจักรพรรดิของเวียดนาม เพื่อนำกลับมาเรียงตามลำดับรัชสมัยที่สุสาน ส่วนทางแยกในเลกนี้ แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง ธูป (Stick) และ ข้าว (Stalk) โดยทีมที่เลือกธูปจะต้องปั้นธูปตามวิธีดั้งเดิมให้ได้ครบ 10 ดอก ส่วนทีมที่เลือกข้าวจะต้องฟาดรวงข้าวให้ได้เมล็ดข้าวจนเต็ม 2 ตะกร้า
ทางแยกในเลกนี้ แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง ถ่าย (Shoot It) และ ต่อรูป (Shape It) โดยทีมที่เลือกถ่ายจะต้องขับรถไปพิพิธภัณฑ์ของจิ๋ว และถ่ายรูปวัตถุที่ทางรายการกำหนดให้ (ในที่นี้คือป้าย The Amazing Race Asia ขนาดจิ๋ว) โดยใช้กล้องถ่ายรูป Sony Cybershot เมื่อถ่ายรูปได้และนำไปพิมพ์ คำใบ้จะอยู่ด้านหลังรูปถ่าย ส่วนทีมที่เลือกต่อรูปจะต้องขับรถไปที่ตลาดและเรียงแทนแกรมขนาดใหญ่ให้เป็นรูปตามที่กำหนดไว้ ส่วนอุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนของแต่ละทีมจะต้องรับประทานเต้าหู้เหม็นหนึ่งชามให้หมด
อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนของแต่ละทีมจะต้องทีมขุดถ่านหินในรถถ่านหินเพื่อหาของที่ระลึกรายการ (เหรียญ ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย) ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนทางแยกในเลกนี้ แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง หยิบ (Pick) และ ถัง (Pail) โดยทีมที่เลือกหยิบจะต้องไปยังศูนย์การค้าและหยิบตุ๊กตาจากเครื่องวาวาชิให้ได้ 3 ตัว ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป สำหรับทีมที่เลือกถัง ทีมจะต้องไปยังวัด Grand Tong และขนน้ำจำนวน 1 ถังเต็ม ขึ้นไปให้พระที่อยู่บนเขา เมื่อพระตรวจสอบว่ามีน้ำพอ ทีมจึงจะได้รับคำใบ้ต่อไป สำหรับทางด่วนในเลกนี้ ทีมที่เลือกทำจะต้องรับการสักถาวรบนตัวที่ร้าน Kevin's Tatoo ก่อนที่จะได้รับคำใบ้เพื่อมุ่งสู่จุดหยุดพักต่อไป
ทางแยกในเลกนี้ แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง ปลา (Get Fishy) และ เสี่ยงทาย (Get Lucky) โดยทีมที่เลือกปลาจะต้องขอดเกล็ดและคว้านไส้ในปลา 15 ตัว ให้เป็นที่พอใจแก่คนขายปลา ก่อนที่ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป สำหรับทีมที่เลือกเสี่ยงทาย ทีมจะต้องหาโต๊ะที่กำหนดที่ถนน Mee Lun แล้วกัดในโหลที่กำหนดจำนวน 300 ชิ้น จนกว่าจะเจอคำทำนายที่บอกถึงคำใบ้ต่อไป (คุณกินเก่งมาก รับคำใบ้ต่อไป) ทีมจึงจะไปต่อได้ อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนในแต่ละทีมจะต้องเลือกกระเป๋าที่เตรียมไว้ให้ แล้วค้นหาผู้หญิงที่ถือกระเป๋าแบบเดียวกับที่สมาชิกคนนั้นเลือก โดยทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากผู้หญิงที่ถือกระเป๋านั้น
อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกคนหนึงของแต่ละทีมจะต้องปืนขึ้นไปบนยอดมาเก๊าทาวเวอร์เพื่อไปเอาคำใบ้ และกลับลงมาหาเพื่อนร่วมทีมก่อนที่จะอ่านคำใบ้ต่อไป ส่วนทางแยกในเลกนี้ แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง เต้น (Dance) และ เสี่ยงโชค (Chance) โดยทีมที่เลือกเต้นจะต้องตามท่าที่กำหนดให้กรรมการพอใจ ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกเสี่ยงโชคจะต้องสวมชุดราตรีและเล่นให้ชนะเป็นจำนวน 9 ครั้ง โดยในแต่ละครั้งที่ชนะทีมจะได้รับตัวอักษร 1 ตัว โดยทีมจะต้องสะสมตัวอักษรเป็นคำว่า COMPLETED ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป 
อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกคนหนึ่งของแต่ละทีมจะต้องกระโดดบันจีจัมพ์ลงมาจากมาเก๊าทาวเวอร์ โดยทีมที่ทำสำเร็จเป็นทีมแรกจะได้เดินทางไปยังเป้าหมายถัดไปด้วยเฮลิคอปเตอร์ ส่วนทางแยกในเลกนี้ แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง ปลา (Fish) และ เติม (Fill) โดยทีมที่เลือกปลาจะต้องแบกปลา 6 ตัว แต่ละตัวหนัก 20 กิโลกรัม นำไปส่งที่ภัตตาคารมารีน่าซีฟู้ด ส่วนทีมที่เลือกเติมจะต้องทำลวดลายแบบตามแบบที่กำหนดให้โดยใช้ผงข้าวย้อมสี ดิอะเมซิ่งเรซ 18
ตารางแสดงชื่อ ความสัมพันธ์ของผู้แข่งขันในขณะถ่ายทำของแต่ละทีมพร้อมทั้งแสดงสถานะในการแข่งขัน ดังนี้ เรียงตามลำดับผู้เข้าเส้นชัยก่อน (ตารางนี้อาจไม่ได้แสดงข้อมูลที่ตรงกับข้อมูลที่ออกอากาศในโทรทัศน์เนื่องจากข้อมูลที่เพิ่มเข้ามาบางส่วน หรือข้อมูลที่ถูกนำออกไปบางส่วน)
ชื่อตอนในการแข่งขันมักมาจากคำพูดสำคัญ ๆ ของผู้เข้าแข่งขันในเลกนั้น ๆในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลให้กับผู้เข้าแข่งขัน ที่สามารถเข้าเส้นชัยได้เป็นทีมแรก สำหรับแพ็กเกจทัวร์ทั้งหมดสนับสนุนโดยแทรเวโลซิตี้
ในอุปสรรคแรกของการแข่งขัน สมาชิกคนหนึ่งของทีมจะต้องลงไปหาเข็มทิศขนาดใหญ่ที่ซ่อนอยู่ตามที่ต่างๆ ในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำที่มีสัตว์อยู่มากมาย เช่น ฉลามและปลากระเบนของแมนลี่โอเชี่ยนเวิลด์ และใช้เข็มทิศนั้นถอดรหัสจากธงที่ติดอยู่ภายนอกของโอเชี่ยนเวิลด์ ซึ่งต้องนำรหัสไปบอกกับหัวหน้าสมาคมแล่นเรือใบแมนลี่ว่า "I am between the Devil and the deep blue sea" (ฉันอยู่ระหว่างมารร้ายและก้นทะเลลึก - หมายความว่า "หนีเสือปะจระเข้" ในภาษาไทย) ก่อนจะได้คำใบ้ต่อไปจากหัวหน้าสมาคมทางแยกสำหรับเลกแรกนั้น ทีมจะต้องเลือกระหว่างภารกิจที่เน้นไปถึงศิลปะแบบท้องถิ่นของชนเผ่าอะบอริจิน คื่อโลกวิญญาณ (Spirit World) กับโลกธรรมชาติ (Natural World) โดยทีมที่เลือกโลกวิญญาณ จะต้องสร้างผลงานโมเสคที่แสดงถึงลักษณะภูมิประเทศท้องถิ่นซึ่งใช้ก้อนหินแบบต่างๆ โดยยึดตามแบบที่มีให้ เมื่อทีมเรียงก้อนหินสร้างเรียบร้อยแล้ว ทีมจะต้องเต้นแบบท้องถิ่นบนผลงานโมเสคเพื่อรับคำใบ้ต่อไปจากผู้อาวุโสในชนเผ่าอะบอริจิน ส่วนทีมที่เลือกโลกธรรมชาติ จะต้องสร้างภาพวาดท้องถิ่น โดยพ่นน้ำที่ผสมกับเม็ดดินเหนียวที่อยู่ในปาก เพื่อสร้างรูปที่กำหนดให้บนแผ่นหินดินดาน เมื่อทีมสร้างภาพเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากผู้อาวุโสในชนเผ่าอะบอริจิน สำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนจะต้องแต่งตัวเป็นนักรบซามูไร และปฏิบัติพิธีกรรมการฝึกประลองม้าแบบท้องถิ่น รวมถึงเทคนิคในการยิงเป้าจากคันศรขณะนั่งอยู่บนม้าไม้ ต่อหน้าผู้เชี่ยวชาญ โดยเริ่มจากการสังเกตการสาธิตให้ดู จากนั้นจึงเรียนรู้พิธีกรรม (Form) และแสดงต่อหน้าผู้เชี่ยวชาญ เมื่อพวกเขาแสดงได้อย่างถูกต้องแล้ว พวกเขาจะต้องลองแสดงท่าทางการยิงศรจากคันศร และขึ้นขี่บนม้าไม้ที่หมุนได้และยิงศรให้โดนแผ่นกระดานไม้ เพื่อรับคำใบ้ต่อไปจากผู้เชี่ยวชาญ ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างคำอธิษฐานอันบริสุทธิ์ (Prayer of Purity) กับกบนำโชค (Luck of Frog) โดยทีมที่เลือกคำอธิษฐานอันบริสุทธิ์ จะต้องเข้าร่วมในประเพณีของศาสนาชินโต เพื่อกระทำเพื่อชำระจิตใจให้บริสุทธิ์ โดยเริ่มจากการแต่งกายในชุดท้องถิ่น และเรียนรู้คำอธิษฐานที่เกี่ยวข้องทั้งเสียงและร่างกาย จากนั้นพวกเขาจะต้องยืนอยู่บนยอดของน้ำตกอุณหภูมิ 45 องศาฟาเรนไฮต์ (7 องศาเซลเซียส) ข้างหลังภูเขาฟูจิเป็นเวลา 1 นาทีเพื่อรับคำใบ้ต่อไปจากครูฝึก ส่วนทีมที่เลือกกบนำโชค จะต้องถอดให้เหลือชุดคล้ายชุดชั้นใน และลงไปในบึงโคลน ขณะที่คนท้องถิ่นปาโคลนใส่ซึ่งกันและกัน ทีมจะต้องหาของเล่นกบสีเขียวที่อยู่ในโคลน เพื่อรับคำใบ้ต่อไปจากครูฝึกสำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องค้นหาเครื่องรางของขลัง 12 สิ่งที่มีรูปสัตว์ตามสัญลักษณ์ปีนักษัตรจีนอันได้แก่ หนู (ชวด), วัว (ฉลู), เสือ (ขาล), กระต่าย (เถาะ), มังกร (มะโรง), งู (มะเส็ง), ม้า (มะเมีย), แพะ (มะแม), ลิง (วอก), ไก่ (ระกา), สุนัข (จอ) และหมู (กุน) จากเครื่องรางกว่า 10,000 อัน เมื่อสมาชิกสามารถหาเครื่องรางครบทั้ง 12 อัน สมาชิกจะต้องนำเครื่องรางทั้งหมดมาเรียงเป็นโมบายให้เป็นตำแหน่งที่ถูกต้อง จึงจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากพระ ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่าง ค้อน (Hammer) กับ แตร (Horn) โดยทีมที่เลือกค้อน จะต้องเดินทางไปยังร้านขายลูกกวาด ซึ่งทีมจะต้องใช้ค้อนไม้ในการทำขนมลูกกวาดแบบท้องถิ่น เมื่อทีมทุบจนได้ขนมที่ถูกต้องและความคงเส้นคงวา พวกเขาจะต้องตัดเป็นชิ้นใส่กล่อง ก่อนที่คนขายลูกกวาดจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ส่วนทีมที่เลือกแตร จะต้องเดินทางไปยังจัตุรัส ที่ทีมจะต้องหยิบแตรยักษ์แบบท้องถิ่น และนำคณะนักเต้นชนเผ่านาคีเดืนทางข้ามเมือง ไปยังปราสาทเพื่อรับคำใบ้ต่อไปจากเจ้าหญิงสำหรับทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างให้เกียรติอดีต (Honor the Past) กับโอบกอดอนาคต (Embrace the Future) โดยทีมที่เลือกให้เกียรติอดีต จะต้องเดินทางไปยังโรงหอภาพยนตร์จีน แล้วสวมชุดแบบธิเบตท้องถิ่น แล้วสวมการแสดงในโรง โดยไม่ได้รับอนุญาตให้จดบันทึกใดๆ ทั้งสิ้น จากนั้นทีมจะต้องออกไปจากบริเวณเวที เพื่อจัดเรียงตุ๊กตาทั้ง 15 ตัวที่อยู่ในกล่องและแต่งตัวตามนักแสดงบนเวที ให้เป็นไปตามลำดับการยืนเป็นครึ่งวงกลมให้ถูกต้อง แล้วทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป แต่ถ้าเรียงไม่ถูกต้อง ทีมจะต้องเริ่มเรียงใหม่ทั้งหมด ส่วนทีมที่เลือกโอบกอดอนาคต จะต้องเดินทางไปยังบริษัทหุ้นส่วนทรัพย์สินกำแพงเมืองจีน โดยทีมจะต้องสวมอุปกรณ์นิรภัย แล้วขนกล่องหนักทั้ง 3 กล่องที่ตั้งข้างรถบรรทุกขึ้นไปยังชั้นดาดฟ้า แล้วแกะกล่องเพื่อจัดเรียงระบบพลังน้ำแสงอาทิตย์โดยใช้ท่อ 18 ท่อก่อนที่ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรค จะต้องต่อชิ้นส่วนโมเดลที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วบริเวณ ให้เป็นไดโลโฟซอรัสจำลองขนาดจริง (ยาวประมาณ 6.1 เมตร) ซึ่งมีบันไดสูงช่วยในการต่อ โดยนักบรรพชีวินวิทยาอาจจะบอกให้สมาชิกต่อชิ้นส่วนใหม่ เมื่อเขาเห็นว่าลักษณะทางโครงสร้างของโมเดลไดโนเสาร์ไม่ปลอดภัย เมื่อสมาชิกสามารถต่อประกอบชิ้นส่วนของโมเดลไดโลโฟซอรัสได้อย่างถูกต้องแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป
สำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องเข้าร่วมในพิธีการชิมชาของอินเดีย โดยเริ่มแรกนั้น พวกเขาจะต้องนำผลมะละกอ มะม่วงและจานรองชาที่ทีมได้รับก่อนที่จะออกมาจากเมืองคุนหมิง มาให้กับผู้เชี่ยวชาญชา จากนั้น สมาชิกจะต้องหาถ้วยชาที่มีน้ำชาที่ผสมมาจากมะละกอและมะม่วงเหมือนที่ทีมได้ชิมมาจากเมืองคุนหมิง ท่ามกลางถ้วยชากว่าร้อยๆใบ เมื่อสมาชิกหาชาที่ถูกต้องได้ ผู้เชี่ยวชาญจะมองที่บริเวณก้นถ้วย ถ้าหากตรงกับในหนังสือ เขาจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม แต่ถ้าสมาชิกยกถ้วยมาไม่ถูกต้อง ขาจะบอกให้ไปหามาใหม่ (หลายๆทีมเลือกใช้วิธีการดมกลิ่นมะม่วงและมะละกอ) ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างศิลปะฮินดู (Hindu Art) กับวรรณกรรมเบงกอล (Bengali Literature) โดยทีมที่เลือกศิลปะฮินดู จะต้องเดินทางไปยังร้านรูปปั้นราคาล พอลและลูกชาย (Rakhal Paul and Sons Statue Shop) เพื่อระบายสีและสวมเครื่องแต่งกายให้กับรูปปั้นเทพฮินดู นั่นก็คือพระพิฆเนศวร พร้อมกับสุนัข เมื่อทีมระบายสีและสวมชุดให้เสร็จเรียบร้อยแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกวรรณกรรมเบงกอล จะต้องเดินทางไปยังสำนักพิมพ์เดอะเดย์ และหยิบกองหนังสือเด็กสอนภาษาเบงกอล "Introduction to the Bengali Alphabet" จำนวน 8 กองไปยังรถโรงเรียน 3 ล้อและเดินทางข้ามเมืองไปยังโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายและมหาวิทยาลัยวิกตอเรีย และค้นหาห้องสำนักงานของอาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนประถม ที่พวกเขาจะขนส่งหนังสือและได้รับคำใบ้ต่อไปจากคุณครู
สำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรค จะต้องค้นหาพราหมณ์ทั้ง 6 คนที่อ้างอิงได้จากรูปถ่ายทั้งหกรูปที่ได้รับมาพร้อมกับคำใบ้ ซึ่งอยู่ในบริเวณใกล้เคียงกับแผงตองกา โดยพราหมณ์แต่ละคนจะมีหนึ่งในหกส่วนของประโยค (เป็นความหมายของชีวิต ตามที่คำใบ้ในภารกิจอุปสรรคได้บอกเอาไว้) ได้แก่ Once, you're over, the, hill you, pick และ up speed ที่ถูกเขียนในเศษผ้า เมื่อสมาชิกหาได้รับครบทั้งหกส่วนแล้ว เขาหรือเธอจะต้องเดินทางหาพราหมณ์คนที่เจ็ด เพื่อเรียบเรียงข้อความที่กล่าวว่า "Once you're over the hill you pick up speed" เพื่อรับคำใบ้ต่อไปจากพราหมณ์ ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างเติมไฟ (Feed the Fire) กับให้อาหารควาย (Feed the Buffalo) โดยทีมที่เลือกเติมไฟ จะต้องเดินทางไปยังทางลงแม่น้ำศักกา บริเวณที่ใช้ทำงาน ซึ่งเป็นสถานที่ที่ทีมจะต้องทำก้อนพลังงานชีวภาพที่ทำจากมูลของควายจำนวน 50 ก้อนแล้วแปะกับกำแพงเพื่อให้แห้ง ถ้าชาวบ้านรู้สึกพึงพอใจ ทีมจะต้องใช้ก้อนพลังงานชีวภาพแบบแห้งเพื่อจุดไฟใช้ต้มนมสำหรับเด็กๆในละแวกเพื่อรับคำใบ้ต่อไปจากเธอ แต่ถ้าชาวบ้านไม่รู้สึกพึงพอใจ โดยดูจากขนาดและสภาพ เธอจะเขี่ยออกและบอกให้แก้ไขใหม่ให้ถูกต้อง ส่วนทีมที่เลือกให้อาหารควาย จะต้องเดินทางโดยใช้แท็กซี่ทางน้ำไปยังเกาะที่อยู่ภายในแม่น้ำคงคาเพื่อหยิบหญ้าฟาง 2 ฟ่อน ซึ่งทีมจะต้องนำฟ่อนหญ้าฟางไปส่งให้กับ Baje Yadav ที่มีที่อยู่ให้พร้อมมัดมากับหญ้าฟางภายในเมืองพาราณสี ซึ่งเมื่อทีมจะต้องแลกหญ้าฟางฟ่อนกับคำใบ้ต่อไปสำหรับทางแยกในเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างการเดินที่ยากลำบาก (Long Hard Walk) กับอาหารที่ง่ายว่องไว (Quick Easy Meal) โดยทีมที่เลือกการเดินที่ยากลำบาก จะต้องเดินทางไปยังพิพิธภัณฑ์ซิกมุนด์ ฟรอยด์ (บ้านเก่าของซิกมุนด์ ฟรอยด์) โดยที่ทีมไม่ได้รับอนุญาตให้เดินทางโดยการขับรถยนต์ไป เพื่อนำโซฟาที่ใช้ในการวิเคราะห์จิต เหมือนกับที่เขาเคยใช้ในสมัยนั้นไปส่งยังสำนักงานเก่าของเขา นั่นก็คือห้อง Marietta-Blau-Saal ที่มหาวิทยาลัยเวียนนาซึ่งอยู่ห่างออกไป 1 ไมล์ (1.6 กิโลเมตร) เมื่อทีมขนส่งเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากเจ้าหน้าที่ภายในห้อง ส่วนทีมที่เลือกอาหารที่ง่ายว่องไว จะต้องเดินทางไปยังชิงช้าสวรรค์ที่ใหญ่ที่สุดภายในกรุงเวียนนา เพื่อที่จะนำอาหารประจำประเทศออสเตรีย ได้แก่ชนิกเกทล (ไก่ชุบแป้งทอด) 2 จานพร้อมกับเค้กซาเชอร์ จากนั้นพวกเขาจะต้องถืออาหารเพื่อขึ้นไปยังกระเช้าที่ใช้รับอาหาร ซึ่งพวกเขาจะต้องรับประทานทั้งหมดให้เรียบร้อย โดยมีนักดนตรีบรรเลงเพลงคลาสลิกคลอ ภายในการหมุนของชิงช้าสวรรค์ 1 รอบหรือ 12 นาทีก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป แต่ถ้าหากทีมทำไม่สำเร็จ ทีมจะต้องเริ่มรับประทานใหม่ทั้งหมด ส่วนอุปสรรคของเลกนี้นั้น สมาชิกที่เลือกทำอุปสรรค จะต้องเลือกนักทำความสะอาดเตาผิง แล้วสวมชุดนักทำความสะอาดแบบท้องถิ่น จากนั้นจะต้องขึ้นไปยังบนหลังคาของอาคารเพื่อใช้เชือกที่ผูกลูกตุ้มที่ใช้ทำความสะอาด เพื่อทำความสะอาดหนึ่งในสามเตาผิงจำนวน 3 ครั้ง เมื่อเสร็จเรียบร้อยแล้ว สมาชิกจะต้องลงมายังห้องโถง เพื่อเปิดประตูที่ใช้ทำความสะอาดที่จะมีฝุ่นพร้อมคำใบ้ต่อไปของทีมรออยู่
สำหรับงานเพิ่มเติมของแกรี่กับมอลลารี่นั้น พวกเขาจะต้องเตรียมส่วนผสมที่ถูกต้องระหว่างแก๊สโซลีนและน้ำมันเพื่อใช้เป็นพลังงานสำหรับจักรยานที่ใช้ในภารกิจอุปสรรค พวกเขาต้องตวงแก๊สโซลีน 25 ส่วนและน้ำมัน 1 ส่วน และต้องพยายามนึกให้ออกว่าส่วนผสมต้องการปริมาณแก๊สโซลีนจำนวน 2 ลิตร ส่วนอุปสรรคของเลกนี้นั้น สมาชิกที่เลือกทำอุปสรรคจะต้องใช้เครื่องมือวัดระยะทางและจักรยานติดเครื่องยนต์ VéloSoleX เพื่อวัดระยะทางความยาวทั้งหมดของประเทศลิกเตนสไตน์ โดยขับขี่จากเมืองชานวัลด์ไปยังบาลเซอร์ส เมื่อถึงบริเวณที่กำหนด ซึ่งมีป้ายธงชาติประเทศอยู่ สมาชิกจะได้พบกับมาร์โค บูเชล นักกีฬาเก่าสกีเทือกเขาในโอลิมปิกฤดูหนาว ที่พวกเขาจะต้องบอกระยะทางหรือเขียนใส่ในกระดาษโปสการ์ดที่พวกเขาขี่มา นั่นก็คือ 22 กิโลเมตร ถ้าพวกเขาบอกได้ถูกต้อง บูเชลจะบอกให้เดินทางไปยังปราสาทกูเตนเบิร์ก ที่ที่พวกเขาจะพบกับเพื่อนร่วมทีมของเขาที่มารออยู่แล้วและอ่านคำใบ้ต่อไป แต่ถ้าพวกเขาบอกผิด พวกเขาจะต้องขี่กลับไปยังเมืองชานวัลด์และเริ่มต้นใหม่ทั้งหมด และทางแยกของเลกนี้ในเมืองเซอร์แม็ท ทีมจะต้องเลือกระหว่างเนยแข็ง (Cheese) กับเสียงฮืด (Wheeze) ซึ่งทีมที่เลือกเนยแข็ง จะต้องเดินทางไปยังภัตตาคาร Walliserkanne Zermatt ที่พวกเขาจะต้องรับประทานฟงดูว์เนย โดยจิ้มทานกับขนมปังให้หมดทั้งหม้อ เมื่อทีมรับประทานจนหม้อว่างแล้ว เจ้าของภัตตาคารจะมอบหม้อฟงดูว์เปล่าที่มีชื่อของสถานที่ต่อไปบริเวณก้นหม้อ ส่วนทีมที่เลือกเสียงฮืด ทีมจะต้องเดินทางไปยังสถานีรถไฟเซอร์แม็ท เพื่อแต่งตัวเป็นพนักงานถือกระเป๋า และขนส่งกระเป๋าเดินทางในรถเข็นจำนวน 20 ใบไปยังโรงแรมอย่างน้อย 5 แห่งในเมืองเซอร์แม็ท (เช่น Hotel Metropol Spa, Zermatt Alpen hof~ Hotel, Hotel Primavera, Hotel Tschugge, Grand Hotel Zermatterhof, Schlosshotel Tenne, Hotel Astoria, Mont Cervin Palace, Hodel Ambassador) ซึ่งผู้จัดการจะมอบบัตรตอบรับกลับมาให้ เมื่อทีมทำได้สำเร็จแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากผู้ขนสัมภาระที่สถานีรถไฟเซอร์แม็ทIn this Leg's Detour, teams chose between two mountain rescue tasks: Search and Rescue. In Search, teams used a set of avalanche beacons to search the Matterhorn for a dummy buried in the snow; they then had to dig out the whole dummy before they could receive their next clue. In Rescue, teams used a special hoisting device to rescue a mountaineer trapped in a crevasse. One team member had to lower his or her teammate into the crevasse; the lowered teammate then had to attach a carabiner to the mountaineer. The teammate at the top then had to raise the pair back to the surface; once at the top, the rescued mountaineer would give them their next clue. In this Leg's Roadblock, one team member made a Travelocity Roaming Gnome out of Swiss chocolate. First, the team member had to decorate a chocolate mold with colored chocolate. Once the mold was properly decorated, the team member had the mold filled with chocolate and then buried it in the snow outside for 30 minutes in order to harden the chocolate. They then removed the gnome from the mold and covered up imperfections with more colored chocolate. Once the head chocolatier approved the gnome, teams would receive a real Roaming Gnome and their next clue.
In this leg's Roadblock, one team member had to participate in a Rio Carnival parade. After putting on special costumes, teams learned the samba and then led a parade of dancers. If the Carnival Princess approved their dance, teams would receive their next clue; if not, they would be sent back to relearn the dance and try again. The Detour was a choice between On the Rocks and On the Beach. In On the Rocks, teams traveled to the Espacio X bar on Copacabana beach where they learned to make caipirinhas. Once they made 100 proper caipirinhas, they would receive their next clue. In On the Beach, teams had to pick up an umbrella loaded with bikinis and a mobile changing station and sell the bikinis to people on the beach. The buyers then had to change into the bikinis in the mobile changing station. Once teams earned R$100 (approximately US$60), they would receive their next clue.
In the first Roadblock of this leg, one team member had to learn how to operate a heavy load forklift to move a boat into drydock without dropping the boat which would destroy it. Once the boat was successfully moved, teams would receive their next clue. In the second Roadblock, one team member had to use a BOBdive submersible to search the lagoon of the Jules' Undersea Lodge for one of several floating treasure chests that contained their next clue, while being surrounded by distracting mermaid divers. ดิอะเมซิ่งเรซ
ในช่วงเริ่มต้นของแต่ละเลก แต่ละทีมจะได้รับเงินสดเป็นค่าใช้จ่ายพร้อมกับซองคำใบ้แรก ซึ่งในระหว่างการแข่งขัน ค่าใช้จ่ายทั้งหมด (อาหาร , การเดินทาง , ค่าที่พัก , ค่าเข้าชมสถานที่ในการแข่งขัน และอุปกรณ์ต่าง ๆ) จะต้องใช้เงินสดนี้ในการจ่าย ยกเว้นการซื้อตั๋วเครื่องบิน (และการจ่ายค่าน้ำมัน ในซีซั่นที่ 8) จะต้องใช้บัตรเครดิตที่ทางรายการมีให้ หากมีเงินเหลืออยู่ระหว่างเลก ทีมสามารถนำไปใช้ในเลกต่อไปได้ สำหรับในฤดูกาลก่อน ๆ ทีมสามารถใช้บัตรเครดิตในการจองตั๋วผ่านทางโทรศัพท์และการจองตั๋วออนไลน์ ได้ แต่ในซีซั่นที่ 12 ทีมจะสามารถใช้บัตรเครดิตได้ในการจองตั๋วที่แท่นขายตั๋วเท่านั้น (แต่ทีมยังสามารถใช้วิธีการใด ๆ ก็ได้ในการค้นหาเที่ยวบินที่พวกเขาเห็นว่าดีที่สุด) ดิอะเมซิ่งเรซ 14
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 14 () เป็นฤดูกาลที่ 14 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 เวลา 20 นาฬิกา ซึ่งยังคงเป็นคืนวันอาทิตย์ เช่นเดิม และเริ่มออกอากาศในประเทศไทยทางช่อง เอเอ็กซ์เอ็น ทาง ทรูวิชั่นส์ ในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 เวลา 21 นาฬิกา แลนซ์ เบสส์
ทิมเบอร์เลกและเจซี แชเซซ ได้รู้จักกันเมื่อครั้งอยู่ในมิกกี้เมาส์คลับ ได้เข้ามาเป็นนักร้องนำวงบอยแบนด์ที่ได้รับความนิยมในช่วงทศวรรษ 1990 ที่ชื่อ เอ็นซิงก์ โดยได้เริ่มก่อตั้งวงในปี 1995 และเริ่มต้นอาชีพด้านดนตรีในปี 1996 ในยุโรป มีเพลงฮิตในสหรัฐอเมริกาหลังจากนั้น 2 ปี โดยออกผลงานอัลบั้มแรกในสหรัฐอเมริกาชื่ออัลบั้ม "*NSYNC" มียอดขาย 11 ล้านชุดเฉพาะในสหรัฐอเมริกา โดยมีเพลงฮิตอย่างเช่น Tearin' Up My Heart หลังจากนั้น 2 ปีพวกเขาเจอเหตุการณ์คล้าย ๆ กับวงแบ็กสตรีทบอยส์ ที่เกิดการสู้ทางด้านกฎหมายอันยาวนานเกี่ยวกับการโกงของผู้จัดการพวกเขาคือ ลู เพิร์ลแมน ในที่สุดพวกเขาก็ได้เซ็นสัญญากับไจฟ์เรคคอร์ด ออกผลงานหลังจากการรอคอยอันยาวนาน คืออัลบั้มชุด "No Strings Attached" ในเดือนมีนาคม 2000 ที่สร้างสถิติมียอดขายสัปดาห์แรกด้วยยอดขาย 2.4 ล้านชุดเร็วที่สุดในสัปดาห์แรกตลอดกาล และมีเพลงซิงเกิลอันดับ 1 อย่างเพลง It's Gonna Be Me หลังจากนั้นออกอัลบั้มที่ 3 ชื่อชุด "Celebrity" ที่สร้างสถิติอัลบั้มที่มียอดขายเร็วที่สุดเป็นอันดับ 2 ตลอดกาล ต่อมาในปี 2002 หลังจากจบทัวร์ Celebrity Tour และหลังออกซิงเกิล Girlfriend ซิงเกิลที่ 3 จากอัลบั้ม พวกเขาตัดสินใจที่จะหยุดงาน จากจุดนี้เองทิมเบอร์เลกเริ่มต้นงานการทำอัลบั้มเดี่ยวของตัวเอง หลังจากนั้นวงก็แยกย้ายกันไป ในประวัติการทำงานของวงเอ็นซิงก์พวกเขามีชื่อเสียงในระดับนานาชาติ แสดงบนเวทีรางวัลออสการ์ [[โอลิมปิก รวมถึงมียอดขายอัลบั้มมากกว่า 50 ล้านชุดทั่วโลก ถือเป็นวงบอยแลนด์ที่มียอดขายมากที่สุดเป็นอันดับที่ 3 ในประวัติศาสตร์ ดิอะเมซิ่งเรซเอ็นดิสคัฟเวอรีแชนแนล
สำหรับฤดูกาลแรกนี้เปิดรับสมัครผู้เข้าแข่งขันเป็นชาวอเมริกาใต้ทั้งหมดหรือผู้ที่อาศัยอยู่ในทวีปอเมริกาใต้มาเป็นเวลานาน โดยอาจเป็นบุคคลที่มีเชื้อชาติอื่นก็ได้ เช่นเดียวกับการคัดเลือกของ ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย และใบสมัครได้ประกาศออกมาตั้งแต่วันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ไปจนถึงวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2552 และคาดว่าจะออกอาการทางช่อง ดิสคัฟเวอรี แชนแนล ในแถบ ลาตินอเมริกา และหมู่เกาะในทะเลแคริบเบียนในช่วงปลายปี พ.ศ. 2552 เป็นจำนวน 13 ตอน โดยเริ่มออกอากาศ 20 กันยายน 2552 และมีพิธ๊กรประจำรายการคือ แฮริส วิดเบ็ค ซึ่งเป็น 1 ในผู้สื่อข่าวของสำนักข่าว ซีเอ็นเอ็น อินเตอร์เนชั่นแนลประจำทวีปอเมริกาใต้ ดิอะเมซิ่งเรซ 16
ฤดูกาลที่ 16 นี้เดินทางผ่าน 5 ทวีป 9 ประเทศ เป็นระยะทางกว่า 40,000 ไมล์ (64,000 กิโลเมตร) โดยบางส่วนของประเทศที่เดินทางผ่านได้แก่ชิลี เยอรมัน ฝรั่งเศส และเซเชลส์ (เป็นครั้งแรกของรายการ) ดิอะเมซิ่งเรซ 17
ใบสมัครถูกแจกจ่ายออกมาในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 รอบคัดเลือกมีขึ้นในช่วงเดือนมีนาคมและจัดการการคัดเลือกครั้งสุดท้ายที่ลอสแอนเจลิส จาก 11 ทีมที่ถูกเลือกเข้าเป็นผู้แข่งขันนั้นก็ได้เริ่มการถ่ายทำในเดือนพฤษภาคม ผู้เข้าแข่งขันประกอบไปด้วย พิธีกรรายการช๊อปปิ้ง, นักโพสต์วิดีโอให้ความบันเทิงบนยูทูป เคลวิน วู ที่รู้จักกันในนาม "เควจัมบ้า" ซึ่งมาพร้อมกับ ไมเคิล พ่อของเขา, นักร้องประสานเสียงของสมาคมนักศึกษากลุ่มมหาวิทยาลัยไอวีลีก และคู่แม่ผู้ให้กำเนิดกับลูกที่ห่างหายกันไปนานกว่า 20 ปี โดยฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลแรกของรายการที่ไม่มีคู่สมรสเลย รวมไปถึงยังมีผู้เคยผ่านการประกวดนางงามมาด้วย 3 คน คือ มอลลารี่ ที่ได้อันดับที่ 5 ในการประกวดมิสอเมริกา ปี 2553, บรู๊ค ซึ่งเข้าประกวดมิสอเมริกา ปี 2548 และ สเตฟานี่ ซึ่งเคยเป็นมิส เซ้า คาร์โรไลน่า ปี 2552 ดิอะเมซิ่งเรซ 12
หลังจากแต่ละทีมถูกคัดออกจากการแข่งขัน แต่ละทีมจะถูกส่งมาอยู่ที่บ้านพัก ณ ประเทศโปรตุเกส โดยไม่สามารถติดต่อกับผู้อื่นได้ เพื่อรอเป็นสักขีพยานให้กับผู้ชนะ ซีบีเอส ได้โพสต์วิดีโอขนาดสั้นบนเว็บไซต์หลังจากแต่ละตอนได้ออกอากาศตามเขตเวลามาตรฐานแปซิฟิกของสหรัฐอเมริกา เพื่อแสดงว่าแต่ละทีมทำอะไรบ้างที่บ้านพักนั้น
อุปสรรคแรกในการแข่งขัน "ดิ อะเมซิ่ง เรซ 12" สมาชิกหนึ่งคนในแต่ละทีมจะต้องขี่จักรยานที่ขึงไว้กับลวดข้ามแหล่งน้ำเล็ก ๆ เหนือมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ ประมาณ 200 ฟุต โดยที่สมาชิกอีกคนในทีมจะนั่งอยู่ข้างล่างจักรยาน เพื่อให้สมาชิกของทีมพาข้ามไป
ในทางแยกแรกของการแข่งขัน แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง ยกขึ้น (Hoist It) หรือ ค้นหา (Hunt It) โดยทีมที่เลือก Hoist It จะต้องใช้เชือกท้องถิ่น และระบบรอกที่มีให้ เพื่อยกเฟอร์นิเจอร์ 5 ชิ้นที่เป็นตัวอย่างของที่พักอาศัยของอัมสเตอร์ดัม สำหรับทีมที่ค้นหา ทีมจะต้องเดินไปหลายบล็อกไปยังลานจอดรถและค้นหารถจักรยานที่มีสีเหลือง-แดง (สีของ Route Marker) ท่ามกลางจักรยานกว่าพันคันซึ่งจักรยาน เป็นยานพาหนะที่ใช้ในการเดินทางในทั่วไปในอัมสเตอร์ดัม หลังจากพบจักรยานแล้ว ทีมจะต้องขี่จักรยานไป 5 ไมล์ ไปหาผู้ดูแลเพื่อรับคำใบ้ต่อไป อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนในแต่ละทีมจะต้องกระโดดค้ำถ่อข้ามคูน้ำที่เต็มไปด้วยโคลน และใช้เท้าสองข้างแตะลงบนหญ้าบนพื้นต่ำที่อยู่ฝั่งตรงข้าม ซึ่งเป็นกีฬาท้องถิ่นที่รู้จักกันในชื่อ Ditch Vaulting (Fierljeppen) เพื่อรับคำใบ้ต่อไป
อุปสรรคในเลกนี้ ทีมจะต้องไปที่สถานที่ที่คนชาว Tuareg อาศัยอยู่ โดยสมาชิกหนึ่งคนในแต่ละทีมจะต้องรีดนมจาก อูฐ Dromedary มาใส่ในถ้วย Gourd bowl จนกว่าจะถึงขีดที่กำหนด เมื่อเสร็จแล้วสมาชิกคนนั้นจะต้องนำถ้วยไปให้คนท้องถิ่นดูเพื่อตรวจสอบจำนวน เมื่อผ่าน สมาชิกคนนั้นจะต้องดึ่มนมนั้นทั้งถ้วย ในกรณีที่สมาชิกคนนั้นไม่สามารถรีดนมอูฐได้มากพอจากอูธของสมาชิกคนนั้น สมาชิกคนนั้นจะต้องรอจนกว่าจะมีคนทำงานอุปสรรคเสร็จและรีดนมอูฐจากอูฐของเขาแทน ทางแยกในเลกนี้แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง สอน (Teach It) และ เรียน (Learn It) โดยทีมที่เลือก Teach It จะต้องสอนเด็กนักเรียนที่ไม่พูด ภาษาอังกฤษ ให้จำคำศัพท์ภาษาอังกฤษให้ได้ 10 คำ โดยเด็กเหล่านั้นจะถูกทดสอบโดยครูท้องถิ่นภายหลัง สำหรับทีมที่เลือก Learn It จะต้องเรียนคำศัพท์ภาษามอร์ จำนวน 10 คำ โดยพวกเขาจะถูกทดสอบโดยครูท้องถิ่นภายหลัง เมื่อเด็กหรือทีมสามารถตอบคำศัพท์ได้ทั้งหมด ทีมจึงจะได้รับคำใบ้ต่อไป
ทางแยกในเลกนี้ แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง เขย่ากระทะ (Shake Your Pans) และ โยกเท้า (Shake Your Booty) โดยทีมที่เลือก Shake Your Pans จะต้องใช้วิธีท้องถิ่นเพื่อเขย่าทองคำ 1 ออนซ์ ในกระทะไม่ไห้ตก เมื่อสำเร็จแล้วทีมจะต้องนำทองที่ชั่งแล้วไปแลกกับคำใบ้ที่เต๊นท์ข้าง ๆ กัน สำหรับทีมที่เลือก Shake Your Booty จะต้องเรียนวิธีการเต้นแบบท้องถื่ย และแสดงต่อหน้ากรรมการท้องถิ่น 3 คนและผู้ชม ทีมจะต้องคิดท่าทางของตนเองด้วยส่วนหนึ่งและเต้นด้วย หากท่าที่คิดไม่มีความคิดสร้างสรรค์พอ หรือเต้นได้ไม่ดี ทีมจะต้องถูกปรับเวลา 10 นาทีก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนในแต่ละทีมจะต้องขี่จักรยานเพื่อส่งของหนัก เช่น แพะ ขนาดเล็ก ให้กับบุคคลที่ระบุไว้ในคำใบ้ที่ตลาดใกล้เคียง
อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนในแต่ละทีมจะต้องเลือกหญิงชาวลิทัวเนียที่ทำงานกลางแจ้ง ผู้ซึ่งจะให้พัสดุแก่สมาชิกคนนั้นและบอกสถานที่ที่ให้ไปส่งของ หลังจากนั้น ทีมจะต้องเดินผ่านถนนอันน่าสับสนในเมืองเก่า Vilnius โดยทีมจะต้องส่งของนี้ให้ถูกคน โดยผู้รับจะให้พัสดุชิ้นที่สอง และหนึ่งในสี่ชื่อสถานที่สุดท้าย ทางแยกในเลกนี้แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง นับถอยหลัง (Count Down) และ เพิ่มขึ้น (Step Up) โดยทีมที่เลือก Count Down จะต้องเดินทางผ่านงานฉลองช่วงกลางฤดูร้อน ท้องถิ่น (Joninės) ไปยังบริเวณที่มีรั้วเสาเข็มอยู่ เมื่อไปถึงที่นั้นทีมจะต้องนับจำนวนเสาเข็มที่ใช้ทำรั้วทั้งหมด แล้วไปบอกจำนวนนั้นแก่ชาวบ้าน หากจำนวนนั้นถูกต้อง ทีมจึงจะได้รับคำใบ้ต่อไป สำหรับทีมที่เลือก Step Up ทีมจะต้องเดินด้วยไม้ต่อขาตามทางที่กำหนดไปยังเส้นชัย หากสมาชิกคนใดคนหนึ่งล้มระหว่างทาง พวกเขาจะต้องกลับไปที่จุดเริ่มต้นแล้วเดินมาใหม่ เมื่อพวกเขาไปถึงเส้นชัย พวกเขาจึงจะได้รับคำใบ้ต่อไป ภายหลัง แชนนากับเจนนิเฟอร์ให้สัมภาษณ์กับนักข่าวว่า มีงานทางด่วน (Fast Forward) ที่ำไม่ได้ถูกใช้ในช่วงหนึ่งในเลกนี้ 
อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนในแต่ละทีมจะต้องค้นหาหิน 1 ใน 8 ก้อนจากหินกว่า 150 ก้อน และนำมันไปวางบนกำแพงหินของป้อม St. Lawrance ที่ถูกสร้างใหม่หลังจากสิ้นสุดสงครามอิสรภาพแห่งโครเอเชีย ทางแยกในเลกนี้ แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง สั้นและยาว (Short & Long) และ ยาวและสั้น (Long & Short) โดยทีมที่เลือกสั้นและยาว จะต้องไต่กำแพงป้อม Boker ลงมา แล้วปีนบันไดเชือก กลับขึ้นไป แล้วทีมจะต้องเดินเป็นระยะทางที่ยาวกว่าทางแยกอีกอันหนึ่ง ผ่านสี่แยกถนนเก่า เพื่อไปหยิบคำใบ้ต่อไป สำหรับทีมที่เลือกยาวและสั้น ทีมจะต้องต่อตัวโดยใช้เชือกลงมาจากป้อมแล้วว่ายน้ำไปยังแท่นที่ลอยอยู่ เมื่อไปถึง พวกเขาจะต้องพายเรือไปรอบ ๆ กำแพงเมืองไปยังจุดที่กำหนดให้ จากนั้น ทีมจะต้องเดินไปตามถนนเป็นระยะทางที่สั้นกว่าเพื่อไปหยิบคำใบ้ต่อไป
สำหรับทางด่วนในเลกนี้ ทีมจะต้องไปที่ ฟาบิโอ สตูดิโอ เพื่อเข้าร่วมในประเพณีเดินเรือทะเล แต่สิ่งที่พวกเขาไม่รู้คือประเพณีนั้นเกี่ยวกับรอยสัก เมื่อพวกเขาไปถึง พวกเขาจึงได้ทราบว่าพวกเขาจำเป็นต้องรับการสักถาวรบนตัวเป็นตัวอักษร FF (Fast Forward) ก่อนที่จะไปยังจุดพักต่อไป งานอุปสรรคในเลกนี้สมาชิกหนึ่งคนของแต่ละทีมจะต้องเหาะบนท้องฟ้า เหนือแคว้นทัสเคนีโดยใช้ เครื่องบินร่อน บินเหนือชนบท รัศมี 6 ไมล์ เพื่อค้นหาชื่อสถานที่ต่อไปที่ทีมจะต้องไป (วินชี) ถ้าสมาชิกคนนั้นคิดว่าตนเห็นคำใบ้แล้ว สมาชิกคนนั้นต้องบอกนักบินให้นำเครื่องลง เมื่อถึงพื้น สมาชิกคนนั้นต้องบอกผู้สอนการบินว่า สถานที่ต่อไปที่ทีมต้องไปคือที่ใด ถ้าถูกต้อง นักบินจึงจะให้คำใบ้ต่อไป แม้ว่าจะไม่มีการกำหนดเวลาก็ตาม อย่างไรก็ดี ทีมจะต้องค้นหาคำใบ้ให้เสร็จภายใน 30 นาที หากไม่เสร็จ เครื่องบินจะต้องลงมาเติมน้ำมันก่อนที่จะค้นหาต่อไป ทางแยกในเลกนี้ทีมจะต้องเลือกระหว่าง สิ่งประดิษฐ์ (Invention) และ ประเพณี (Tradition) โดยทีมที่เลือก Invention จะต้องเดินทางไปที่ลานใกล้เคียง แล้วเลือกสำเนาของแปลนเครนอายุประมาณ 100 ปีที่ออกแบบโดย แล้วใช้อุปกรณ์ที่มีให้ประกอบเครนนั้นขึ้นมา แล้วใช้เครนนั้นยกหินก้อนใหญ่หนึ่งก้อน แล้วพวกเขาต้องนำกระจกไปวางข้างใต้เพื่ออ่านคำใบ้ที่เขียนอยู่ใต้หินนั้น สำหรับทีมที่เลือก Tradition ทีมจะต้องไปที่ Piazza Guido Masi แล้วปฏิบัติประเพณีเกี่ยวกับธงท้องถิ่นโบราณ เมื่อพวกเขาสามารถทำได้ถูกต้อง หัวหน้าผู้เชิญธงจะให้ธงที่บอกสถานที่ถัดไปแก่พวกเขาทางแยกในเลกนี้ทีมจะต้องเลือกระหว่าง ปิดป้าย (Paste 'Em) และ ร้อยเชือก (Thread 'Em) โดยทีมที่เลือก Paste 'Em ทีมจะต้องไปใต้สะพานที่กำหนด แล้วใช้อุปกรณ์ที่มีให้ปิดโปสเตอร์ภาพยนตร์บอลลีวูด ขนาด 6 แผ่นบนผนังให้เรียบร้อย เมื่อเสร็จแล้วจึงจะได้รับคำใบ้ต่อไป สำหรับทีมที่เลือก Thread 'Em ทีมจะต้องไปที่ตลาดดอกไม้ Dadar และหาแผงขายดอกไม้ที่กำหนดให้ พวกเขาจะต้องทำพวงมาลัยแต่งงานโดยร้อยดอกไม้ 108 ดอกตามลำดับที่กำหนด (แดง, ส้ม, เหลือง) เมื่อเจ้าหน้าที่เห็นว่าพวงมาลัยเรียบร้อย ทีมจะต้องนำพวงมาลัยไปให้เจ้าบ่าวที่อยู่บริเวณนั้น เพื่อแลกกับคำใบ้ต่อไป อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนในแต่ละทีมจะต้องขนแก๊สโพรเพน 6 ถังใส่รถจักรยาน และถีบไปที่สถานที่ที่กำหนด 2 ที่ที่อยู่ในใบสั่งแก๊ส นำแก๊สไปส่งให้สถานที่ละ 3 ถัง และนำใบเสร็จรับเงินจากเจ้าของบ้านมาเพื่อเป็นการยืนยันว่าส่งแล้ว เมื่อส่งเสร็จแล้ว สมาชิกคนนั้นจะต้องนำใบเสร็จและใบสั่งแก๊สไปให้หัวหน้าคนงานเพื่อรับคำใบ้ต่อไป สำหรับงานเพิ่มเติมของเคนท์กับวิกซินในเลกนี้ พวกเขาจะต้องไปหานักโยคะและทำท่า โยคะ ทั้งหมดให้ได้ ก่อนที่พวกเขาจะได้รับอนุญาตให้แข่งต่อและทำงานทางแยก
อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนในแต่ละทีมจะต้องสวมหมวกและถุงมือ เป็นคนขับแท็กซี่ท้องถิ่น และขับพาคู่สามีภรรยาชาวญี่ปุ่นผ่านการจราจรที่วุ่นวายและเป็นถนนหนึ่งช่องทางในบางครั้งไปยังสถานที่ที่กำหนด ( ) โดยพวกเขาไม่สามารถให้บุคคลท้องถิ่นนำทางพวกเขาไปได้ และคู่สามีภรรยานั้นก็ไม่สามารถช่วยพวกเขาได้ เมื่อสมาชิกคนนั้นขับมาส่งที่สถานที่ที่ำกำหนดแล้ว คู่สามีภรรยาจึงจะให้คำใบ้ต่อไป แต่สมาชิกคนนั้นจะต้องกลับมาหาเพื่อนร่วมทีมก่อนที่จะเปิดคำใบ้อ่านได้ ทางแยกในเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่าง สัมผัส (Sense of Touch) และ ดมกลิ่น (Sense of Smell) โดยทีมที่เลือก Sense Of Touch จะต้องเดินไปอาคารชิโมจิมา แล้วบังคับหุ่นยนต์จากโทรศัพท์มือถือให้เตะฟุตบอลผ่านหุ่นยนต์ป้องกันของฝ่ายตรงข้าม 2 ตัว เมื่อสมาชิกแต่ละคนในทีมสามารถทำประตูได้คนละ 1 ประตู (รวม 2 ประตู) กรรมการจึงจะให้คำใบ้ต่อไป สำหรับทีมที่เลือก Sense of Smell ทีมจะต้องไปที่ร้านขายดอกไม้ Saera ที่มีดอกไม้ปลอมขาย เมื่อไปถึงพวกเขาจะต้องใช้จมูกของพวกเขา (เท่านั้น) ดมหาดอกไม้จริงที่ซ่อนอยู่ท่ามกลางดอกไม้ปลอมกว่าพันดอกในร้าน 2 ชั้น เมื่อพวกเขาหาดอกไม้จริงพบ เจ้าของร้านจึงจะให้คำใบ้ต่อไปอุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนในแต่ละทีมจะต้องเข้าไปนั่งในรถที่ขับโดยนักแสดงผาดโผนมืออาชีพ ที่จะขับรถขึ้นไปบนแท่นโยกขนาดใหญ่และโยกไปโยกมาบนแท่นโยกสูง 25 ฟุต ที่อันตราย เมื่อเสร็จแล้วสมาชิกคนนั้นจะต้องเปลี่ยนไปนนั่งบนรถสะเทิ้นน้ำสะเทิ้นบก แล้วสวนแว่นกันลมกลั้นหายใจระหว่างที่รถวิ่งอยู่ใต้น้ำเป็นเวลา 17 วินาที ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป ทางแยกในเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่าง ไฟ (Fire) และ ดิน (Earth) โดยทีมที่เลือก Fire จะต้องเดินทางไปที่สวน Zhongzheng เพื่อเข้าร่วมในพิธีกรรมของจีนโดยการเขียนข้อความเกี่ยวกับเรื่องโชคดี เรื่องดีและไม่ดีต่าง ๆ ในโคมลอย แล้วจุดโคมลอยด้วย "เงินแห่งวิญญาณ" ที่จะทำให้โคมร้อนและลอยขึ้นไปถึงวิญญาณ ที่อยู่บนสวรรค์ เมื่อทีมทำครบ 20 โคมแล้ว จึงจะได้รับคำใบ้ต่อไป สำหรับทีมที่เลือก Earth ทีมจะต้องไปที่สวนยูธ เพื่อเข้าร่วมในประเพณีท้องถิ่นที่ใช้ในการลดความเครียด โดยทีมจะต้องถอดรองเท้าแล้วเดินเท้าเปล่า ไปตามทางยาว 220 ฟุตที่โรยด้วยหินปุ่มป่ำ แล้วเดินกลับมา ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป สำหรับงานเพิ่มเติมของทีเคกับราเชล พวกเขาจะต้องสวมเครื่องป้องกันแล้ววิ่งผ่านดอกไม้ไฟ ที่ระดมจุดใส่พวกเขา หลังจากพวกเขาวิ่งผ่านดอกไม้ไฟและโดนราดด้วยน้ำ พวกเขาจึงจะสามารถแข่งต่อได้ในทางแยกสุดท้ายของการแข่งขันนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่าง ผ่าปลาค็อด (Cut The Cod) และ จับปู (Grab the Crab) โดยทีมที่เลือก Cut The Cod จะต้องผ่าปลาค็อดหนัก 50 ปอนด์ และหาคำใบ้ขนาดเล็กที่ซ่อนอยู่ในตัวปลา สำหรับทีมที่เลือก Grab The Crab ทีมจะต้องหาปู จากบ่อปูในเรือที่มีปูมากกว่า 500 ตัว โดยทีมจะต้องหาปูตัวที่มี Race Marker ติดอยู่เพื่อนำไปแลกกับคำใบ้ต่อไปจากผู้ดูแล ในอุปสรรคสุดท้ายในการแข่งขันนี้ สมาชิกหนึ่งคนในแต่ละทีมจะได้พบกับสิ่งของที่มีการใช้ในการแข่งขันทั้งหมด จำนวน 15 ชิ้นในเลกต่าง ๆ โดยสมาชิกของทีมจะต้องวางสิ่งของ 10 ชิ้นบนแท่นวางที่กำหนดให้เพื่อทำให้กล่องคำใบ้เปิด โดยสิ่งของทั้งสิบชิ้นนี้จะต้องตรงตามเงื่อนไขต่อไปนี้ (ซึ่งแม้ว่าจะมีหลายวิธีที่จะทำให้ตรงกับเงื่อนไขใด ๆ ในสองข้อนี้ แต่มีของเพียงสิบชิ้นเท่านั้นที่ตรงกับเงื่อนไขทั้งสองข้อ) ดิอะเมซิ่งเรซ 15
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 15 () เป็นฤดูกาลที่ 15 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ซึ่งฤดูกาลนี้จะเริ่มฉายในวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2552 20:00 น. ตามเวลาในประเทศไทยทางช่อง AXN asia ซึ่งจะฉายหลังจากที่อเมริกาฉายจบไปแล้วประมาณ 14 ชั่วโมงโดยตอนแรกจะฉายด้วยความยาว 2 ชั่วโมงเต็ม ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
การถ่ายทำดิ อะเมซิ่ง เรซ ถือเป็นความท้าทางอย่างหนึ่ง เนื่องจากเป็นรายการที่แข่งขันไปทั่วโลก ทำให้ก่อนการถ่ายทำนั้นทีมงานจะต้องวางแผนเรื่องสถานที่ ภารกิจระหว่างการแข่งขัน การคัดเลือกผู้เข้าแข่งขันและการส่งทีมงานเพิ่มเติมไปสนับสนุน ให้รอบคอบและสำเร็จไปได้ด้วยดี รวมทั้งการจ้างให้คนท้องถิ่นช่วยประสานงานเปรียบเสมือนผู้ช่วยทีมงานใน 1 ฤดูกาลทางผู้ผลิตกล่าวว่าจะต้องพบเจอกับผู้คนมากหน้าหลายตาจากต่างประเทศโดยรวมแล้วกว่า 2,000 คนและทีมงานอีกกว่าร้อยชีวิต ท่ามกลางหน้าที่อันยากลำบากที่ผู้ผลิตจะต้องเผชิญระหว่างการแข่งขัน รายการนี้ใน 1 ฤดูกาลจัดได้ว่า "ใช้งบประมาณมากที่สุดรายการหนึ่ง ทีมงานร่วมผลิตมากที่สุด การถ่ายทำยากลำบากมากที่สุด การวางแผนการทำงานมีโอกาสที่จะเปลี่ยนแปลงได้มากที่สุด" ระหว่างการแข่งขันช่างกล้องกับช่างเสียง 2 คน จะต้องติดตามทีมผู้เข้าแข่งขันและพิธีกรตลอดเวลา ซึ่งหลังจากการถ่ายทำ ตัดต่อและได้ฟิล์มสุดท้ายที่จะนำไปออกอากาศแล้ว ทั้งทีมงานและสมาชิกในทีมจะต้องรับผิดชอบในการไม่เปิดเผยเนื้อความในรายการ (สปอยเลอร์) ที่จะทำให้มีผู้ทราบสถานที่ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น หรือผลการแข่งขัน จนกว่าการแข่งขันจะออกอากาศจนจบ ดิอะเมซิ่งเรซ 10
ชื่อตอนในการแข่งขันมักมาจากคำพูดสำคัญ ๆ ของผู้เข้าแข่งขันในเลกนั้น ๆในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลพิเศษให้กับทีมที่มาถึงจุดพักเป็นทีมแรก สำหรับรางวัลที่เป็นแพ็กเกจทัวร์ทั้งหมดสนับสนุนโดย
The first Roadblock of The Amazing Race 10 was one team member had to eat an indulge in delicacy of fish eyes out of a bowl, which is commonly a Chinese delicacy. The Detour was Labor or Leisure. In Labor, teams had to travel 1.6 km. by pedicab to Run De Li Market where they needed to use traditional Chinese bricks and methods to pave a 45 m² section of sidewalk in a specific pattern. In Leisure, teams had take a pedicab to Beihai Park to take part of a Chinese relaxation method known as Taiji Bailong, which they need to successfully balancing a ball on a paddle to earn their next clue.
The Detour for this leg was Take It Down or Fill It Up. In Take It Down, teams had to take down the canvas walls and roof of traditional nomadic shelters known as yurt, roll it up, and attach it to a camel. In Fill it Up, teams must take a cart and they had to put four water containers pulled by a hynik, an ox-like animal indigenous to the river. Then they had to fill them up at a stream, bring them back by their hynik, and fill a barrel to the designated line. A nomad would get their next clue. The Roadblock was one team member to shoot traditional Mongolian bow and shoot a flaming arrow to hit a target away. After hitting the target, the team could run to the pit stop at the pavilion on a hill.
In this leg's Roadblock, one team member to choose a Vietnamese bicycles with a basket of flowers and sell enough to make at least 80,000₫ (dong VND - approximately USD $5). Whatever the money earned, they were allowed to keep the money they made. In the Detour, teams chose between Fuel and Fowl. In Fuel, teams had to travel to the home of Nguyĕn Văn Thuý and take wet coal and use a traditional press to create 30 coal round bricks, a traditional Vietnamese fuel source. In Fowl, teams had to travel to Nhà Thò to construct an intricate traditional Vietnamese birdcage using traditional materials and local materials to build it.
At the Hydrofoil Harbor was the first Yield of the Race. This leg's Roadblock one team member to use a mechanical ascender to climb the sheer face of the rock, receive the clue and then rappel down. The Detour was Over or Under. Teams were taken to the water by a junk, then given a sampan to row. In Over, teams had to row to a provisions ship, load the provisions, then row a sampan to a floating village to make deliver goods to the specific address invoice. When its finished, teams must row back to the provisions ship and present it to the captain. In Under, teams had to take a marked buoy and take a sampan to a pearl farm, choose a line of buoys and grab 30 baskets hauling them out of the sea and onto their boats. Then, they had deliver the baskets to a pearl farmer to receive their next clue. ดิอะเมซิ่งเรซ 12
"ดิ อะเมซิ่ง เรซ 12" ปิดรับใบสมัครเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2550 การสัมภาษณ์เพื่อคัดตัวรอบรองสุดท้ายมีขึ้นในช่วงเดือน กุมภาพันธ์ ถึงเดือน มีนาคม พ.ศ. 2550 และการสัมภาษณ์ในรอบสุดท้ายมีขึ้นในเดือน เมษายน พ.ศ. 2550 แจมโปรเจกต์
JAM Project เป็นวงที่ตั้งขึ้นในวันที่ 19 ก.ค. ปีพ.ศ. 2543 โดย "ราชาพันเพลง" อิจิโร่ มิซึกิ ราชาแห่งเพลง Anime ที่เป็นที่รู้จักกันดีทั้งเด็ก และผู้ใหญ่ในญี่ปุ่น รวมไปถึงแฟนเพลงในหลายๆประเทศทั่วโลก ผู้มีฉายาว่า "Aniki" ซึ่งย่อมาจาก Anison King (และ Aniki ยังหมายถึงคำว่า "พี่ชาย" ในภาษาญี่ปุ่นด้วย) คำว่า JAM มาจาก Japan Animationsong Makers ด้วยความตั้งใจของ Aniki ก็คือการสืบทอดจิต "วิญญาณของเพลง Anison" จากอดีตไปสู่ยังศตวรรษที่ 21 โดยมีสมาชิกเริ่มต้นก็คือ อิจิโร่ มิซึกิ ,ฮิโรโนบุ คาเงยามะ ,เอโซ ซาคาโมโตะ (นักร้องนำของวงเฮฟวี่ ANTHEM และ Animetal) ,ริกะ มัตสึโมโตะ และมาซาอากิ เอนโดะ ด้วยความที่สมาชิกหลายคนมาจากสายเฮฟวี่ไม่ว่าจะเอย์โซ และคาเงยามะ ทำให้วงแบ็คอัพช่วงแรกนั้นจะเป็นพวกนักดนตรีสายเฮฟวี่เป็นหลัก เพลงที่ร้องในช่วงแรก ๆ ก็มีเพลง EX Driver, Shin Getter vs Neo Getter Robo, SOULTAKER, Mazingaizer, CRUSH GEAR FIGHT ดิอะเมซิ่งเรซ 14
สำหรับในซีซั่นที่ 14 นี้ เบอร์แทรม ฟาน มุนสเตอร์ ได้ให้สัมภาษณ์กับยูเอสเอทูเดย์ไว้ว่า จะมีการอัปเดตแผนที่แสดงเส้นทางในรายการผ่านทาง กูเกิล แมปส์ มีช่วงเปิดรายการแบบใหม่ กราฟิกใหม่ (ฟอนต์ของชื่อผู้เข้าแข่งขันและคำอธิบายภารกิจในรายการ และไอคอนแสดงสัญลักษณ์คำใบ้ต่าง ๆ อย่างไรก็ดีไอคอนแบบเก่ายังพบในการถ่ายทำอยู่) มีการแบ่งครึ่งหน้าจอในช่วงที่มีสองฉากเกิดขึ้นในเวลาเดียวกัน และมีการปรับปรุงเพลงประกอบรายการใหม่อีกด้วย นอกจากนี้ซีซั่นนี้เป็นครั้งที่สองที่เส้นชัยไม่ได้อยู่ที่แผ่นดินใหญ่ในสหรัฐอเมริกา โดยฤดูกาลแรกที่เส้นชัยอยู่นอกแผ่นดินใหญ่ในสหรัฐอเมริกาคือ ดิ อะเมซิ่ง เรซ 12 ไม่เพียงเท่านี้ ฤดูกาลนี้ยังมีการเปลี่ยนกติกาของคำสั่งย้อนกลับ (U-Turn) เล็กน้อย ซึ่งปรากฏในเลกที่ 4 ของการแข่งขัน คำสั่งย้อนกลับที่ปรากฏในเลกนั้นทีมที่ใช้ไม่จำเป็นต้องเปิดเผยว่าตนสั่งย้อนกลับ (ไม่จำเป็นต้องปิดป้ายแสดงว่าพวกเขาเป็นผู้สั่งย้อนกลับ (Blind U-Turn) ซึ่งตั้งแต่มีการใช้คำสั่งถ่วงเวลา (Yield) และคำสั่งย้อนกลับ ทีมที่ใช้จะต้องปิดป้ายแสดงว่าตนเป็นผู้สั่งย้อนกลับให้ทีมอื่น ๆ ทราบ) แต่ทว่า U-Turn ในเลกที่ 10 ของฤดูกาลนี้นั้นเป็น U-Turn แบบปกติ คือ ต้องติดแผ่นป้ายบอกว่าใครเป็นคนสั่ง U-Turn ใคร
ในการแข่งขันครั้งนี้ มีคำสั่งทางด่วนที่ไม่ได้ออกอากาศทางโทรทัศน์ 1 ครั้ง โดยเมลกับไมค์ให้สัมภาษณ์หลังจากจบการแข่งขันว่าคำสั่งทางด่วนในเลก 7 ของการแข่งขันเป็นคำสั่งที่ให้ทีมเดินทางไปยังตลาดและซื้อของให้กับสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า ด้วยเงินของพวกเขาเอง ซึ่งในที่สุดแล้วไม่มีทีมใดใช้ทางด่วนในเลกดังกล่าวเลยรวมถึงเป็นครั้งแรกที่จำนวนทางด่วนนั้นมีแค่ 1 ครั้งเท่านั้นซึ่งโดยปกติแล้วจำนวนทางด่วนในฤดูกาลที่ 5-13 จะมีทั้งหมด 2 ครั้ง (ฤดูกาลที่ 1-4 มีจำนวนทางด่วน 9-11 ครั้งด้วยกัน) ดิอะเมซิ่งเรซ 19
สำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรค จะต้องสวมเครื่องแบบสีส้มของกรรมการ และขนส่งกระสอบใบยาสูบหนัก 200 ปอนด์ (91 กิโลกรัม๗ จำนวน 10 กระสอบในโกดังเก็บยาสูบ ไปยังบริเวณเฉพาะในส่วนอื่นภายในโกดัง โดยใช้เพียงรถเข็นมือที่สามารถขนได้ 1 กระสอบในหนึ่งครั้ง เมื่อสมาชิกทำสำเร็จแล้ว พวกเขาจะได้รับคำใบ้ต่อไป และทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างเย็บขึ้นทั้งหมด (All Sewn Up) กับยังไม่เติบโต (Not Grown Up) โดยทีมที่เลือกเย็บขึ้นทั้งหมด จะต้องเดินทางไปยังตลาด และไปยังร้านตัดเสื้อไวท์ฮอร์สดีไซน์ แล้วเลือกลูกค้า ซึ่งพวกเขาจะต้องใช้จักรเย็บมือ เพื่อเย็บเสื้อสูทและกางเกงของลูกค้าให้เรียบร้อย เพื่อรับคใบ้ต่อไปจากลูกค้า ส่วนทีมที่เลือกยังไม่เติบโต จะต้องเดินทางไปยังโรงเรียนลิลองเว ลีอา ซึ่งเป็นสถานที่ที่ทีมจะต้องใช้วัสดุอุปกรณ์ที่กำหนดให้ (ได้แก่ กล่องกระดาษแข็ง, ตะปู, ด้ายและฝาเกลียวขวด) เพื่อสร้างรถบรรทุกของเล่นเด็ก เมื่อทีมสร้างรถบรรทุกของแล่นได้อย่างเหมาะสม ผู้อำนวยการจะมอบรถของเล่นให้เด็ก เพื่อนำไปลากตรวจสอบก่อนที่จะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม
สำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องใช้รถจักรยานแท็กซี่ ที่รู้จักกันในชื่อ ""คาบาซา"" เพื่อนำผู้โดยสารที่ขนปลา ไปยังหนึ่งในสามสถานที่ปลายทางที่แตกต่างกัน ซึ่งเขียนในแผ่นไม่ที่ผูกอยู่กับปลา อันได้แก่ mudzingoyangana mini Shop, patsetse pamlambe หรือ mtukula mwendo เมื่อพวกเขาส่งผู้โดนสารไปยังจุดหมายตามที่ต้องการแล้ว ผู้โดยสารจะมอบเงินค่าโดยสารและสมาชิกจะต้องขี่จักรยานกลับมาที่สถานีขนส่ง เพื่อแลกเงิน 100 MK (หรือประมาณ 0.66 ดอลลาร์สหรัฐ) ให้กับผู้จัดการรถคาบาซากับคำใบ้ต่อไป และงานเพิ่มเติมสำหรับอามานี่กับมาร์คัสนั้น พวกเขาจะต้องแก้ปริศนาเกมจิ๊กซอว์ต่อภาพเลื่อน 12 ชิ้น เพื่อให้ได้ธงชาติของประเทศมาลาวี (จะมีช่องสีเขียวหนึ่งช่องที่เป็นกระดานเปล่า) ก่อนที่พวกเขาจะสามารถทำภารกิจอุปสรรคได้ แล้วทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่าง เรือต้นไม้ (Dugout) กับนำออก (Lugout) โดยทีมที่เลือกเรือต้นไม้ จะต้องเข้าร่วมในการแข่งขันพายเรือแคนูแบบเรือทรงเรียวแหลม ที่บริเวณทะเลสาบมาลาวีประจำปี และใช้เรือทรงแหลมยาวแบบท้องถิ่นพายออกไปยังบริเวณที่มีนักตีกลองยืนอยู่กลางน้ำ ก่อนที่จะวนกลับมายังชายฝั่งเพื่อรับคำใบ้ต่อไปจากชาวประมงพื้นเมือง ส่วนทีมที่เลือกนำออก จะต้องลุยน้ำไปยังเรือขนส่งผู้โดยสารบนทะเลสาบ และขนส่งทั้งผู้โดยสารและสินค้าจากบนเรือลงไปยังชายฝั่ง โดยพวกเขาจะต้องขนส่งกะหล่ำปลี 2 กล่อง, มัดอ้อย 2 ฟ่อน, มัดไม้กวาด 2 ฟ่อน, เก้าอี้ 1 ตัว, พัดลม 1 ตัวและผู้โดยสาร 8 คน ซึ่งทุกอย่างถูกคาดหวังว่าจะแห้งจนถึงฝั่ง ก่อนที่พวกเขาจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากคนเฝ้าประตูท่าเรือสำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรค จะต้องสวมชุดย้อนสมัยเรอเนสซองซ์ และเรียนรู้ท่าเต้นสามส่วนโดยสมบูรณ์ที่ห้องโถงของปราสาทเฟรเดอริคส์เบิร์ก เมื่อสมาชิกเต้นรำได้เป็นไปตามคำพึงพอใจทั้งหมดของเคาท์เทสแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป และทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่าง กระโดดขึ้น (All Hopped Up) กับ กระจายออก (All Churned Out) โดยทีมที่เลือกกระโดดขึ้น จะต้องประกอบและวางด่านกีดขวางสำหรับการโชว์กระต่ายกระโดดให้เหมาะสม ก่อนที่จะเลือกกระต่ายในกรงและจูงกระต่ายให้กระโดดโดยไม่ให้ชนหรือติดขัดกับด่านอุปสรรคใดๆก็ตาม เมื่อสมาชิกทั้งสองคนจูงกระต่ายเสร็จเรียบร้อยและเข้าเส้นชัยแล้ว ผู้ดูแลสัตว์เลี้ยงจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ส่วนทีมที่เลือกกระจายออก จะต้องผสมครีมสดก่อนที่จะเทและปั่นในเครื่องปั่นเนย แล้วนำมาปั้น แล้วใช้แม่พิมพ์ท้องถิ่นทำเนยที่สวยงามออกมาให้ได้ 6 ก้อน เมื่อทีมทำได้สำเร็จแล้ว แม่บ้านน้ำนมจะตรวจสอบงานของเขา แล้วมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม
สำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรค จะต้องจดจำบทกลอนที่สลักอยู่บริเวณตัวฐานของรูปปั้นฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เซน" บริเวณถนนแอนเดอร์เซนที่ว่า "To move, to breathe, to fly, to float, To gain all while you give, To roam the roads of lands remote: To travel is to live" และใช้แผนที่ซึ่งอยู่บริเวณล้อหน้าของจักรยานนำทางพวกเขาไปยังพิพิธภัณฑ์โรงภาพยนตร์ไอ ฮอฟเทียเตอร์ สถานที่ที่พวกเขาจะต้องท่องบทกลอนแบบคำต่อตำ และใส่อารมณ์ไหวพริบลงไปในแต่ละคำ เพื่อให้ผู้ดูแลโรงภาพยนตร์รู้สึกพึงพอใจ ก่อนที่เขาจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ก่อนที่จะให้ปั่นกลับไปยังรูปปั้นของฮันส์ เพื่อเปิดอ่านคำใบ้ต่อไปพร้อมกับสมาชิกอีกคนของทีม แต่ถ้าหากผู้ดูแลไม่พึงพอใจ เขาจะบอกให้ทีมขี่กลับไปยังรูปปั้น ก่อนที่จะปั่นกลับมาใหม่ โดยเลกนี้มีภารกิจทางแยกอยู่ด้วย (สังเกตได้จากมือของอามานี่หลังจากทำภารกิจเสร็จเรียบร้อย) แต่ทุกทีมเลือกทำภารกิจ "ท่วงท่าการเพาะกาย" ซึ่งถูกเปลี่ยนเป็นภารกิจเสริมหลังจากการถ่ายทำ เหลือเพียงแต่อีกทางเลือกของทางแยกนึงซึ่งยังเป็นปริศนาของผู้ชม ซึ่งสำหรับรายละเอียดภารกิจนั้น ทีมจะต้องเดินทางไปยังคอนเสิร์ตโนเบิลในเมืองบรัสเซลส์ และเข้าร่วมการแข่งขันเพาะกาย เพื่อเป็นเกียรติให้กับฌอง-โกล็ด วอง ดัม ผู้ที่มีชื่อเสียงว่าเป็น "กล้ามเนื้อจากบรัสเซลส์" โดยผู้เข้าแข่งขันจะต้องสวมใส่ชุดว่ายน้ำบิกินี่จากสปีโด และทาน้ำมันเงาผิวปกคลุมร่างกาย และเรียนท่วงท่าการโพสท่าในการแข่งขันเพาะกาย ก่อนที่พวกเขาจะโพสท่า ซึ่งจะต้องปฏิบัติต่อหน้าคณะกรรมการและผู้ชม หากกรรมการทั้งสามคนให้คะแนนรวมกันเท่ากับหรือมากกว่า 12 คะแนนแล้ว พวกเขาจะได้รับคำใบ้ต่อไปแก่กรรมการ
สำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรค จะต้องทดสอบการขับรถยนต์ฟอร์ด มัสแตง โดยเริ่มจากสวมชุดแข่งรถ แล้วเริ่มทำการทดสอบรถสามแบบ ได้แก่การเร่งความเร็วรถให้ถึง 100 ไมล์ต่อชั่วโมง (หรือ 160 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) ไปตามทางและเบรกในจุดที่กำหนดให้ ต่อด้วยการขับรถผ่านสลาลอม หรือกรวยซิ๊กแซกก่อนที่จะจอดไม่ได้ถูกรถยนต์ยางข้างหน้าภายใน 16 วินาที สุดท้ายจบด้วยการขับรถให้วนแบบโดนัทให้ครบทั้ง 2 รอบก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไปจากผู้แนะนำการขับรถ ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องระหว่าง เวิ้งน้ำ (Water) กับ วาฟเฟิล (Waffle) โดยทีมที่เลือกเวิ้งน้ำ จะต้องใช้อุปกรณ์ที่มีอยู่ (ได้แก่ถังลอยน้ำ 4 ใบ, เชือกผูกและท่อนไม้) เพื่อนำมาประกอบเป็นแพ ก่อนที่จะค้นหาชิ้นส่วนครึ่งของคำใบ้ต่อไปในคลองลีฟ เมื่อค้นหาได้ครบเรียบร้อยแล้ว ทีมจะต้องพายแพขึ้นฝึ่งก่อนจะประกอบคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกวอฟเฟิล จะต้องสร้างแผงร้านขายวอฟเฟิลสีสันสดใส ก่อนที่จะผสมแป้ง ทำและตกแต่งวอฟเฟิลเบลเยียมให้ได้ทั้ง 18 แบบก่อนนำมาตั้งโชว์ในตู้โชว์ให้ได้ตำแหน่งที่ถูกต้อง เมื่อทีมทำได้อยู่ในความพึงพอใจของเชฟแล้ว เขาจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม
สำหรับอุปสรรคเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรค (ในคำใบ้ระบุไว้ชัดเจนว่าต้องให้ อามานี่ แอนดี้ ซินดี้และแซนดี้เป็นคนทำ) จะได้สำรวจบรรยากาศน่านฟ้าของกรุงปานามาซิตี โดยจะต้องไต่ข้ามเส้นเชือกระหว่างอาคารซานฟรานซิสโกเบย์ ซึ่งมีความสูง 35 ชั้นและห่างกัน 65 ฟุต (20 เมตร) โดยเมื่อสมาชิกข้ามไปหยิบคำใบ้ที่อาคารตรงข้ามแล้ว จะต้องไต่เชือกกลับมายังอาคารแรกก่อนที่ดำเนินการแข่งขันต่อได้ ซึ่งสมาชิกอีกคนจะรอให้กำลังใจอยู่ที่อาคารตรงข้ามนั่นเอง ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่าง ฟิเลต์ (Filet) กับพื้นรองเท้า (Sole) โดยทีมที่เลือกฟิเลต์ จะต้องเดินทางไปยังตลาดเอล เมอร์ซาโด เดอ มาริสคอส สถานที่ที่ทีมจะต้องขนส่งสัตว์ทะเลต่างๆไปยังแผงขายค้าต่างๆภายในตลาด ซึ่งแต่ละร้านจะมีป้ายเขียนบอกชนิดและจำนวนของสัตว์ทะเลที่สามารถรับได้อยู่ด้วย โดยเมื่อทีมขนส่งสัตว์ทะเลครบเรียบร้อยแล้ว คนขายของเร่ปลาจะมอบคำใบ้ต่อไปให้แก่ทีม ส่วนทีมที่เลือกพื้นรองเท่า จะต้องเดินทางไปยังตลาดซาลซิปูเดส สถานที่ทีมจะต้องค้นหาร้านขายรองเท้าแตะ "Tacho Outtraras" ซึ่งทีมจะต้องใช้ชิ้นส่วนของหนังวัดเป็นพื้นรองเท้า และทำการสานเชือกหนังให้เข้ารูปทั้งสองข้าง เมื่อทีมทำรองเท้าให้ลูกค้าเสร็จเรียบร้อยและอยู่ในความพึงพอใจของเจ้าของร้านแล้ว เขาจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม อัลฟาโรเมโอ
ทางด้านวงการรถแข่ง Alfa Romeo มีชื่อเสียงโดยประสบความสำเร็จในการแข่งขันในมากมายหลายๆด้านในวงการ รวมถึง Grand Prix motor racing, Formula One, Sports car racing และ Rally Racing โดยเริ่มต้นประเดิมสนามในปี ค.ศ. 1911 ในนาม A.L.F.A. หลังจากที่ก่อตั้งบริษัทได้เพียงแค่ปีเดียวเท่านั้น และเริ่มประสบความสำเร็จภายในสองปีต่อจากนั้น ซึ่งต่อมาในปี ค.ศ. 1929 ได้มีทีมแข่งเฉพาะกิจเป็นของตนเองชื่อว่า Alfa Corse และทีมที่ Enzo Ferrari หลังจากสมัยที่เขาทำงาน และเป็นนักแข่งรถให้กับ Alfa Romeo นั่นคือทีมที่มีชื่อว่า Scuderia Ferrari (ทีมแข่งของรถ Ferrari ในปัจจุบัน) ซึ่งก่อตั้งในปีเดียวกัน โดยในยุคแรกๆทีมของ Ferrari นั้นก่อตั้งเพื่อเป็นทีมแข่งโดยใช้รถ Alfa Romeo โดยเฉพาะ โดยในยุคต่อมาหลังจากที่ Ferrari ทำรถยนต์เป็นของตนเอง Alfa Romeo ก็มีทีมงานสำหรับการแข่งขันโดยเฉพาะอีกหนึ่งทีมโดยใช้ชื่อว่า Auto-Delta ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1961 โดย Alfa Romeo นั้นสามารถคว้าชัย World championship for Grand Prix ในปี ค.ศ. 1925 แชมป์รายการ World Championships 5 สมัย แชมป์ 24 Hours Le Mans 4 สมัย และรายการอื่นๆ อีกมากมาย ซึ่ง Alfa Romeo ได้สร้างชื่อเสียงที่ดีในวงการมอเตอร์สปอร์ตมาตลอด อาจกล่าวได้ว่าไม่มีการแข่งรถประเภทใดในทวีปยุโรปที่ Alfa Romeo ลงแข่งขันแล้วไม่เคยชนะ
Jeremy Clarkson อดีตพิธีกรชื่อดังจากรายการ Top Gear ทางช่อง BBC 2 ได้กล่าวกับรถ Alfa Romeo เอาไว้ว่า "Nobody can call themselves a true petrolhead until they have owned one" (ไม่มีใครสามารถเรียกตัวเองได้ว่าเป็นคนบ้ารถได้อย่างแท้จริง จนกว่าพวกเขาจะได้เป็นเจ้าของมัน) และในเทปที่ทำการทดสอบ Alfa Romeo 8C Competizione ยังกล่าวเอาไว้อีกว่า "If I can liken the whole global car industry to the human body, Toyota is the brain, Aston Martin is the face, Cadillac is the stomach and Alfa Romeo... is the heart and soul" (ถ้าผมสามารถเปรียบอุตสาหกรรมรถยนต์ทั่วโลกเสมือนกับร่างกายมนุษย์, โตโยต้าคือมันสมอง, แอสตัน มาร์ติน คือใบหน้า, คาดิลแลคคือกระเพาะอาหาร และอัลฟ่า โรมิโอ... คือหัวใจและจิตวิญญาณ) ซึ่งความหมายสอดคล้องกับสโลแกนในตอนนั้นของ อัลฟ่า โรมิโอ "Without Heart We Would Be Mere Machines" แปลความหมายซึ่งเป็นประโยคเปรียบเทียบกับรถยนต์อื่นๆได้ว่า "ถ้าเราไม่มีหัวใจ ก็คงเป็นได้แค่เพียงเครื่องจักรเท่านั้น"