ดิอะเมซิ่งเรซ 20
ฤดูกาลนี้เริ่มออกอากาศในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2555 และจะออกอากาศตอนสุดท้ายในวันที่ 6 พฤษภาคม 2555 ซึ่งจะเป็น 2 ชั่วโมงสุดท้ายติดต่อกันเนื่องจากได้เว้นว่างไป 1 สัปดาห์ที่ทางสถานีได้ถ่ายทอด คันทรี มิวสิก อาวอร์ด เช่นเดียวกับปีที่แล้ว
ดิอะเมซิ่งเรซ
การถ่ายทำดิ อะเมซิ่ง เรซ ถือเป็นความท้าทางอย่างหนึ่ง เนื่องจากเป็นรายการที่แข่งขันไปทั่วโลก ทำให้ก่อนการถ่ายทำนั้นทีมงานจะต้องวางแผนเรื่องสถานที่ ภารกิจระหว่างการแข่งขัน การคัดเลือกผู้เข้าแข่งขันและการส่งทีมงานเพิ่มเติมไปสนับสนุน ให้รอบคอบและสำเร็จไปได้ด้วยดี ท่ามกลางหน้าที่อันยากลำบากที่ผู้ผลิตจะต้องเผชิญระกว่างการแข่งขัน ระหว่างการแข่งขันช่างกล้องจะต้องติดตามทีมผู้เข้าแข่งขันและพิธีกรตลอดเวลา และหลังจากการถ่ายทำ ตัดต่อและได้ฟิล์มสุดท้ายที่จะนำไปออกอากาศแล้ว ทั้งทีมงานและสมาชิกในทีมจะต้องรับผิดชอบในการไม่เปิดเผยเนื้อความในรายการ (สปอยเลอร์) ที่จะทำให้มีผู้ทราบสถานที่ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น หรือผลการแข่งขัน จนกว่าการแข่งขันจะออกอากาศจนจบ อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 20
ต่อมา พวกเขาจะต้องถ่ายวิดีโอแฟชั่น ในธีม "ละครรักสามเส้า" ซึ่งจอร์แดน, มาร์วิน และโครี่ จะต้องเป็นคนดำเนินเรื่องทั้งหมด โดยได้ผู้ชนะ จากฤดูกาลก่อน ลอร่า เจมส์ และ ร็อบ อีวานส์ มาร่วมแสดงสมทบด้วย หลังจากนั้น จอห์นนี่ ได้แจ้งให้กับผู้เข้าแข่งขันที่ถูกคัดออกไปแล้วว่า หากคนไหนที่เป็นหัวหน้าทีมพวกเขาชนะ พวกเขาจะได้รับเงินรางวัล 1,000 ดอลลาร์กลับบ้านไปด้วย โดยพวกเขาจะสามารถตกลงกันเองได้ว่า จะอยู่ทีมเดิมต่อไป หรือจะเปลี่ยนไปอยู่ทีมอื่น ทำให้ ไมค์ ตัดสินใจออกจากทีมโครี่ และไปอยู่ทีมจอร์แดนแทน เนื่องจาก เขาคิดว่า จอร์แดน เดินแบบได้แข็งแกร่งที่สุด และมีโอกาสที่จะชนะมากกว่า มิสแอมบาสซเดอร์
20. first competed in 1990 อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 20
หลังจากนั้น พวกเขาได้เดินทางมาเพื่อแข่งขันกันทำโจทย์บนเรือกลางทะเล โดยได้พบกับ จอห์นนี่และ แครอล ลาครัวซ์ ผู้จัดการฝ่ายผลิตภัณฑ์ ชุดว่ายน้ำและชุดชั้นใน ของ 69Slam โดยพวกเขาจะต้องเดินแบบในร้นเวย์ใต้น้ำ โดยจะได้ใส่ ซีวอล์คเกอร์ เพื่อช่วยในการหายใจ ทำให้ ดอน ต้องรู้สึกกังวลเป็นอย่างมาก จากความวิตกกังวลที่ผ่านมา และ นีน่า ก็รู้สึกกังวลเช่นเดียวกัน โดยเธอได้เผยว่า เธอได้เคยตัดส่วนหนึ่งของปอดออก ในการเดินแบบ จอร์แดน, คริส และเรเน่ ทำออกมาได้ดี ในขณะที่ มาร์วินและเจเรอมี่ เดินแบบได้ออกมาไร้ชีวิตชีวา และนีน่า ที่รู้สึกกังวลจนร้องให้ออกมา จึงทำให้ คริส รู้สึกหงุดหงิด เนื่องจากเธอรู้สึกหวาดกลัวจนไม่สามารถเดินแบบโดยใส่ ซีวอล์คเกอร์ ได้ เธอและดอน จึงต้องใส่ แว่นตาดำน้ำ และถ่ายภาพใต้น้ำแทนการเดินแบบ สุดท้ายแล้ว เรเน่ กลายเป็นผู้ชนะการแข่งขันครั้งนี้ อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 20
ต่อมา พวกเขาได้เดินทางมาเพื่อแข่งขันประจำสัปดาห์ เพื่อฝึกทดสอบความสามารถทางกายภาพ โดยได้พบกับ ลอร่า เจมส์ ผู้ชนะจากฤดูกาลก่อน และ ร็อบ อีวานส์ ที่ชายหาด เพื่อฟังการเตรียมพร้อมในการแข่งขัน ซึ่งจะเป็นการแข่งขันระหว่าง ชาย และ หญิง เรเน่ ซึ่งผลปรากฏว่า เรเน่ และมาร์วิน เป็นผู้ชนะ โดยทั้งคู่จะได้ไปปรากฏใน วิดีโอ ฟิตเนส ร่วมกับ ลอร่า และ ร็อบ และทั้งคู่ จะได้ไปพักผ่อน ยัง สปา ทรีทเม้นท์ เพิ่มอีกด้วย อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 11
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 11 (America's Next Top Model, Cycle 11) เป็นฤดูกาลที่ 11 ของอเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดลโดยความคิดริเริ่มของสุดยอดนางแบบและพิธีกรรายการโทรทัศน์ ไทรา แบงส์ ซึ่งทางรายการได้ออกอากาศเป็นครั้งที่ห้า ทางช่อง CW ในวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2551 ประโยคและธีมที่นำมาใช้โปรโมทฤดูกาลนี้คือ "ฟีล เดอะ เลิฟ" ในการแข่งขันครึ่งแรกนั้นได้ถ่ายทำใน ลอสแอนเจลิส โดยที่ได้ย้ายกลับมาจากที่ที่ใช้ถ่ายทำในครั้งก่อนซึ่งก็คือ นิวยอร์ก และในรอบ 6 คนสุดท้ายของฤดูกาลนี้ เป้าหมายในต่างประเทศที่ผู้เข้าแข่งขัน ต้องไปทำการแข่งขันกันต่อ คือ เมืองอัมสเตอร์ดัม ณ ประเทศเนเธอร์แลนด์ เพลงที่ใช้ในการโปรโมตของฤดูกาลนี้คือ When I Grow Up โดย Pussycat Dolls อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 20
เริ่มต้นสัปดาห์นี้ ผู้เข้าแข่งขันที่เหลือ 8คน สุดท้ายจะได้มุ่งหน้าไปแข่งขันกันต่อ ยังบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย และได้เข้าพักที่ อายาน่า รีสอร์ท ซึ่งห้องพักของพวกเขามีสระว่ายน้ำส่วนตัวด้วย คริสและมาร์วิน ได้มีการพูดคุยเกี่ยวกับ การตัดสินครั้งก่อน ที่คะแนนของคริส ได้สูงและรอดจากการถูกคัดออก เพราะเคลลี่ ให้คะแนนเขาเยอะ ซึ่งโครี่ และมาร์วิน เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งว่า น่าจะเป็น คริส ต้องถูกคัดออกมากกว่า อเล็กซานดร้า ดิอะเมซิ่งเรซเอ็นดิสคัฟเวอรีแชนแนล
ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอ็น ดิสคัฟเวอรี แชนแนล (; หรือในบางครั้งรู้จักกันในชื่อ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ลาติน อเมริกา) เป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้ทางโทรทัศน์ในเวอร์ชันของ ลาติน อเมริกา ที่สร้างมาจากเรียลลิตี้โชว์ชื่อดังของสหรัฐอเมริกา ที่ชื่อ ดิ อะเมซิ่ง เรซ โดย ดิสคัฟเวอรี แชนแนล ลาตินอเมริกา ด้วยความร่วมมือของดิสนีย์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขัน 11 ทีม ทีมละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบ โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 250,000 ดอลลาร์สหรัฐอเมริกา ข้อแตกต่างเล็กน้อยสำหรับเวอร์ชันนี้คือ Routmaker ได้ถูกเปลี่ยนเป็นสี น้ำเงิน-ดำและซองคำใบ้ได้ถูกเปลี่ยนเป็นสีน้ำงินแทนสีเหลืองดั่งเดิม รวมถึงชื่อทีมที่ขึ้นในรายการจะตามด้วยธงประเทศของตนเองด้วย การเดิทางทั้งหมดผ่าน 1 ทวีปโดยไม่ได้ออกนอกทวีปอเมริกาใต้แต่อย่างใด รวมถึงเป็น ดิ อะเมซิ่ง เรซ เวอร์ชันที่ 3 ถัดจากบราซิลและอิสราเอล ที่เส้นชัยนั้นไม่ได้อยู่ในประเทศแรกที่ออกเดินทาง ปัจจุบันยังคงผลิตฤดูกาลถัดๆ มาอยู่เรื่อยๆ และในฤดูกาลที่ 3 หลังจากเปลี่ยนช่องที่ทำการออกอากาศในฤดูกาลที่ 3 เป็นต้นมารายการจึงได้กลับไปใช้ Routmaker สีมาตรฐานของต้นฉบับ คือ เหลือง-แดงและซองคำใบ้สีเหลือง ดิอะเมซิ่งเรซ 15
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 15 () เป็นฤดูกาลที่ 15 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ซึ่งฤดูกาลนี้จะเริ่มฉายในวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2552 20:00 น. ตามเวลาในประเทศไทยทางช่อง AXN asia ซึ่งจะฉายหลังจากที่อเมริกาฉายจบไปแล้วประมาณ 14 ชั่วโมงโดยตอนแรกจะฉายด้วยความยาว 2 ชั่วโมงเต็ม ดิอะเมซิ่งเรซ 21
มีการเปลี่ยนแปลงเงินรางวัลเล็กน้อยสำหรับในฤดูกาลนี้ โดยเงินรางวัลยังตั้งปกติไว้ที่ 1 ล้านแต่่จะกลายเป็น 2 ล้านก็ต่อเมื่อทีมนั้นๆ เข้ามาเป็นที่ 1 ทั้งในเลกแรกและเลกสุดท้าย แต่ถ้าทีมที่เข้าที่ 1 ในเลกแรกกับทีมที่ชนะการแข่งขันเป็นคนละทีมกัน เงินรางวัลจะยังคงอยู่ที่ 1 ล้านเช่นเดิม ดิแอคติ้งควีน ล้านฝันสนั่นจอ 1
รายการ ดิแอ็คติ้งควีน ล้านฝันสนั่นจอ ออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 21 นาฬิกา 30 นาที ถึง 22 นาฬิกา 30 นาทีโดยประมาณ ทางช่อง 9 เริ่มออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ดิอะเมซิ่งเรซ 18
และจะมีการจัดฉลองการครบรอบ 10 ปีของรายการซึ่งในการจัดงานครั้งนี้ได้รับการสนับสนุนจากเครื่องดื่มชาสแนปเปิล โดยจะทำการจัดงานวันที่ 8 พฤษภาคม 2554 (ตรงกับวันที่ 9 พฤษภาคม 2554 ของประเทศไทย) รวมถึงการออกอากาศตอนสุดท้ายของฤดูกาลนี้ในวันที่ 9 พฤษภาคม 2554 (ตรงกับวันที่ 10 พฤษภาคม 2554 ของประเทศไทย) ด้วยความยาว 2 ชั่วโมงเป็น 2 เลกสุดท้ายติดต่อกันเนื่องจากเคยมีการหยุดฉายไป 1 สัปดาห์ที่ทางสถานีได้ถ่ายทอดสด คันทรี มิวสิก อาวอร์ด ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 1
ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 1 มีผู้สนับสนุนหลัก 6 บริษัท (คาลเท็กซ์, โนเกีย,แอร์เอเชีย ,การท่องเที่ยวแห่งมาเลเซีย, โซนี่และธนาคารสแตนดาร์ดชาร์เตอร์ด) ส่วนทางด้านการตลาดเป็นที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก เพราะทำการฉายไปทั่วเอเชียจึงทำให้มีผู้ชมเป็นจำนวนมาก อย่างไรก็ตามด้วยลักษณะนิสัยของชาวเอเชียที่จะไม่ได้จริงจังกับเรื่องการแข่งขันมากนัก ทำให้โดยรวมแล้วรูปแบบการแข่งขันนั้นไม่รุนแรงและดุเดือดเท่ากับในเวอร์ชันสหรัรฐฯ และมีผู้ให้ความเห็นว่าส่วนใหญ่แล้วทีมมักไม่ได้ขับรถด้วยตนเองจึงทำให้การแข่งขันนี้ง่ายขึ้นเล็กน้อย อย่างไรก็ตามทางทีมงานรับปากว่าจะแก้ปัญหาเรื่องนี้ในฤดูกาลถัดมา ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
อย่างไรก็ตาม กลางปี ค.ศ.2016 มีการประกาศจากทางโซนี ว่าจะมีการทำรายการนี้ต่อเป็นฤดูกาลที่ 5 และออกฉายในปลายปีเดียวกัน นับเป็นการกลับมาฉายอีกครั้ง หลังจากงดออกอากาศไปนานถึง 6 ปี ดิอะเมซิ่งเรซ 18
คู่พี่น้องจากฤดูกาลที่ 14 คิชากับเจน ซึ่งได้ลำดับที่ 4 ในฤดูกาลนั้น เป็นผู้ชนะการแข่งขันครั้งนี้ไปรวมถึงทั้งคู่ยังเป็นทีมหญิงล้วนคู่ที่สองที่ชนะรายการนี้อีกด้วย กระตุกต่อมฮาอเมริกา
กระตุกต่อมฮาอเมริกา หรือ America's Funniest Home Videos (มีชื่อย่อว่า AFV) เป็นรายการที่ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ ABC มานานถึง 20 ปีโดยในฤดูกาลที่ 20 ได้ออกอากาศที่อเมริกาไปแล้วตั้งแต่วันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 2009 ส่วนฤดูกาลที่ 19 นั้นได้ออกอากาศในประเทศไทยทาง ทรูวิชั่นส์ ช่อง 20 ไปแล้วเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 โดยเนื้อหาของรายการนั้นทางรายการจะให้ผู้ชมส่งเทปวิดีโอที่คิดว่าตลกที่สุดเข้ามายังรายการ ดิอะเมซิ่งเรซ 19
ในฤดูการนี้เป็นฤดูกาลที่สองที่ไม่มี Fast Forward ให้ใช้เลยแม้แต่เลกเดียว (บางฤดูกาลอาจไม่เห็น Fast Forward เลยเนื่องจากไม่ได้ออกอากาศแต่มีข้อมูลลงไว้ให้จากทางซีบีเอสว่าจริงๆ แล้วให้ใช้ในเลกใด) โดย Fast Forward กลับมาให้ใช้อีกครับในฤดูกาลที่ 20 เลกที่ 4 20 ปี แก๊ง 3 ช่า
20 ปี แก๊ง 3 ช่า เป็นรายการวาไรตี้โชว์ฉลองครอบรอบ 20 ปี แก๊ง 3 ช่า ที่ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 มีนาคม 2556 โดยออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 17.00 - 17.50 น. ออกอากาศทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ผลิตโดย บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) และนำมาออกอากาศอีกครั้งหนึ่งทาง เวิร์คพอยท์ ทีวี เริ่มออกอากาศวันอาทิตย์ที่ 5 พฤษภาคม 2556 เวลา 22.00 - 23.00 น. อสุรกายดงดิบ
ฤดูกาลที่ 5 มีอยู่ 17 ตอน ออกอากาศทุกวันพุธ เวลา 21.00 น. ในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา เริ่มออกอากาศเมื่อ 21 มกราคม ค.ศ. 2009 ฤดูกาลที่ 5 มีช่วงเวลาที่เล่าอยู่ 2 ช่วงเวลา ช่วงแรกเกิดขึ้นบนเกาะที่ผู้รอดชีวิตกระโดดข้ามเวลาไปมาเป็นพัก ๆ จนในที่สุดหยุดลงที่ธรรมะปฏิบัติการในปี ค.ศ. 1977 และช่วงที่ 2 เป็นเวลาปัจจุบันที่เกิดขึ้นทั้งนอกเกาะและผู้รอดชีวิต (โอเชียนิกซิกซ์) ที่กลับมาที่เกาะโดยสายการบินอชิระ เที่ยวการบิน 316 ในปี 2007 ดิอะเมซิ่งเรซ 8
ฤดูกาลนี้มีกำหนดออกอากาศตอนแรก 2 ชั่วโมงเต็ม ในวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2548 ทางซีบีเอส และจะออกอากาศตอนแรกในประเทศไทย เวลา 20:00 น. ของวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2548 ทางช่อง AXN ยูบีซีช่อง 19 ส่วนตอนสุดท้าย จะออกอากาศในวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2548ตารางแสดงชื่อ ความสัมพันธ์ของผู้แข่งขันในขณะถ่ายทำของแต่ละทีมพร้อมทั้งแสดงสถานะในการแข่งขัน ดังนี้ เรียงตามลำดับผู้เข้าเส้นชัยก่อน (ตารางนี้อาจไม่ได้แสดงข้อมูลที่ตรงกับข้อมูลที่ออกอากาศในโทรทัศน์เนื่องจากข้อมูลที่เพิ่มเข้ามาบางส่วน หรือข้อมูลที่ถูกนำออกไปบางส่วน)
ชื่อตอนในการแข่งขันมักมาจากคำพูดสำคัญ ๆ ของผู้เข้าแข่งขันในเลกนั้น ๆในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลพิเศษให้กับทีมที่มาถึงจุดพักเป็นทีมแรก สำหรับรางวัลที่เป็นแพ็กเกจทัวร์ทั้งหมดสนับสนุนโดย
The first Detour of the race was Build it or Buggy It. In Build It, teams needed to use the materials provided to build a miniature, working watermill. Buggy It required teams to transport a traditional Amish buggy along a 1.5-mile course with two members riding in it.
The Roadblock required a racer to whisper a code phrase ("The sky is blue") to "spies" walking in the area around the Tidal Basin. Of the fifty spies, ten would reply with another phrase ("The sea is green"). Once the racer had found one of the ten spies, they would receive their next clue. The Detour choices, Heat of the Battle and Heat of the Night, were both part of a full scale American Civil War reenactment. In Heat of the Battle, teams had to transport five "injured" people to a tent. Heat of the Night told racers to take a keg of kerosene to a table. Once there, they had to fill 20 lanterns with the kerosene and light them. After completing the Detour, the teams had to grab a Civil War flag and take it to the nearby pit stop.
The Detour choices for this leg were Forrest Gump or Muddy Waters. In Forrest Gump, teams had to travel to Wando Shrimp Co. to de-head 200 pounds of shrimp. In Muddy Waters, teams had gone to Ridgeville Mud Run to drive through a 3X4 SUV obstacle course which was filled with mud. In the course, if they got stuck, they would have to wait to be towed out. Once towed out, they would have to restart the course. In the Roadblock, two racers from each team rode a centrifuge at 3.2 แรง g.In the Roadblock, teams had to climb to the top of the Worlds Largest Office Chair. It is a similar to unaired Roadblock in leg 10 of season three. The Detour was Work or Play. In Work, Teams used a two-person handsaw to cut four slices off a log 12 inches in diameter. In Play, Teams made their way to a riverboat where they played 21 against a professional dealer. To win a round, the hand of each team member needed to total more than the dealer’s hand, or the dealer must bust (the dealer's hand goes over 21). Once the Teams won three rounds, they would earn their clue.
In the Race's only aired Fast Forward, team members had to jump in tandem off a 140 foot drop, when all members completed the drop, they would win the Fast Forward. The Detour was Rhythm or Coos. Rhythm required teams to deliver four musical instruments to a local club. The musical instruments are saxophone (in Teatro Nacional de Panama), trumpet (in Escuela Simon Bolivar), conga drum (in Casa Góngora‎) and trombone (Instituto Nacional de Cultura). Coos required racers to use binoculars and search within the rainforest canopy for wooden replicas of five local bird species. They have to circle the correct bird species on the provided bird identification card. When all five were circled, they present the card to the ranger who would confirm their choices. The Roadblock for this leg of the race required one team member to hit one baseball pitched by a local little leaguer.In the Roadblock, one person from each team searched for a red bean among 800 pounds of coffee beans. The Detour was Relic or Ripe. In Relic, teams had to recover four Mayan relics in Rainmaker . In Ripe, teams had to harvest 15 bushels of bananas in Frutas Selectas del Tropico.The Detour on this leg was Brush or Barrel. In Brush, teams had to go to Taller Eloy Alfaro in Sarchí and painted two cartwheels with the same design as the sample they were given. In Barrel, teams loaded sugarcane in Ingenio La Argentina and transported sugarcane 6 miles to a warehouse of Fabrica Nacional de Licores, where they would find a hidden clue among dozens of rum barrels. The Roadblock had one person from each team compete in a 50 lap Superkart race.
In the Roadblock, one team member had to perform a 360 degree loop in an airplane. The Detour choices in Horseshoe Bend, Arizona were Bearing or Bailing. In Bearing, teams had to locate three locations on three different islands, using a compass bearing. In Bailing, teams had to bail water from a submerged boat and carry it onshore.The Detour on this leg of the race was Drop Down or Ride Down. In Drop Down, teams completed a two-stage rappel 270-feet down into Bull Canyon. In Ride Down, Teams selected bikes and rode a six-mile course down into Bull Canyon. The Roadblock had team members ski jump into the olympic pool.
On the first half of the leg, the Detour was Spike It or Steam It. In Spike It, teams used old-time materials and tools to complete a 20-foot section of railway track. In Steam It, teams used buckets to fill the tender of an old-time steam locomotive with 400 pounds of coal. The first Roadblock of the leg featured two team members riding horses to corral six cattle from a holding pen. ดิอะเมซิ่งเรซ
ทุกทีมจะต้องปฏิบัติตามกฎกติกาที่วางไว้เมื่อเริ่มต้นการแข่งขัน หากทีมใดไม่ปฏิบัติตาม อาจส่งผลกระทบต่อโทษปรับเวลาที่อาจส่งผลต่อลำดับในการจบการแข่งขันในเลกนั้น ๆ ของทีม อย่างไรก็ดี กฎการแข่งขันอย่างเป็นทางการไม่ได้ถูกเผยแพร่ออกมาสู่ผู้ชม แต่มีกฎกติกาบางส่วนที่เผยแพร่ออกมาในรูปของการบังคับใช้ในหลาย ๆ ครั้งระหว่างการแข่งขัน โดยกฎกติกาที่มีการเปิดเผยมีดังนี้บทลงโทษและการชดเชยเวลาส่วนมากแล้วจะมีผลเมื่อทีมมาถึงจุดหยุดพัก โดยไม่สนว่าการกระทำผิดเกิดขึ้นในช่วงใดของเลก ฟิลจะบอกให้ทีมลงจากพรมเช็กอินก่อน แล้วรอจนกว่าโทษปรับเวลาจะหมด ซึ่งจะทำให้ทีมอื่น ๆ เข้าเช็กอินได้ในระหว่างนั้น ข้อยกเว้นสำหรับกรณีนี้คือทีมที่ไม่สามารถทำงานอุปสรรคได้ จะได้รับโทษปรับเวลา 4 ชั่วโทงทันทีที่ตัดสินใจถอนตัวหรือไม่ทำ รวมถึงไม่สามารถทำงานทางแยกได้ จะโดนปรับเวลา 24 ชั่วโมงทันทีเช่นกัน (ร็อบกับแอมเบอร์ใช้ประโยชน์จากข้อยกเว้นนี้ในซีซั่นที่ 7 จึงทำให้พวกเขายังอยู่ในการแข่งขัน) ในบางครั้งบทลงโทษอาจมีการประกาศหลังจากจบเลกนั้นแล้ว แต่ในบางครั้งไม่มีการออกอากาศ เพราะไม่ได้ส่งผลต่อลำดับของพวกเขา (นิคกับสตาร์ในซีซั่นที่ 13 เลกที่ 4) อย่างไรก็ดีก็สามารถสรุปได้ว่ามีบทลงโทษนั้น ๆ เกิดขึ้น โดยสรุปแล้ว บทลงโทษที่จะออกอากาศทางโทรทัศน์จะมีเพียงบทลงโทษที่ส่งผลกระทบต่อลำดับของทีมเท่านั้น (เช่น ฮีเธอร์กับอีฟในซีซั่นที่ 3 และเทอเรนซ์กับซาร่าห์ในซีซั่นที่ 13) ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
เงินในที่นี้จะให้เป็นเงินสกุล ดอลลาร์สหรัฐ ไม่ว่าทีมจะอยู่ในประเทศใด ๆ ก็ตาม (กฎนี้มีข้อยกเว้นในเลก 4 ของ ซีซั่นที่ 10 ในประเทศเวียดนาม ที่ให้เงินเป็นเงินสกุลท้องถิ่น (ด่อง) โดยจำนวนเงินที่ให้ในแต่ละเลกนั้นแตกต่างออกไปตั้งแต่ไม่ให้เงินจนถึงหลายร้อยดอลลาร์ (ในซีซั่นที่ 1 , ซีซั่นที่ 10 , ซีซั่นที่ 12 มีอยู่หนึ่งเลกที่ทางรายการไม่ได้ให้เงินและในซีซั่นที่ 4 ทางรายการให้เงินเพียง 1 ดอลลาร์สหรัฐสำหรับ 2 เลกสุดท้าย และตั้งแต่ ซีซั่นที่ 5 ถึง ซีซั่นที่ 9 ทีมที่เข้าสุดท้ายในเลกที่ไม่มีการคัดออกจะถูกบังคับให้คืนเงินทั้งหมด และจะไม่ได้รับเงินใช้ในเลกต่อไป อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 20
เริ่มต้นสัปดาห์นี้ ทุกคนรู้สึกประหลาดใจกับไมค์ ที่เขาได้ถูกเรียกชื่อคนแรก เนื่องจากในสัปดาห์ก่อนนั้น เขาถูกเรียกเป็นอันดับล่างๆ ในขณะที่ ความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนของ คริส เอช.และนีน่า ผูกพันกันมากขึ้นเรื่อยๆ กลับมีเรื่องราวเกิดขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อ ไมค์ ได้พูดใส่ คริส เอช.ว่า ให้หุบปากซะ! ทำให้เขาเกิดความรู้สึกโมโห และบอกให้ ไมค์ ขอโทษเขา เนื่องจากเขาคิดว่าเป็นการไม่ให้เกียรติกัน พวกเขาจึงเกิดการโต้เถียงกัน ทุกคนจึงได้มาประชุม และออกมาไกล่เกลี่ยถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้น ดิ อะเมซิ่งเรซเอเชีย 3
ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 3 มีผู้สนับสนุนหลัก 6 บริษัท (คาลเท็กซ์, โนเกีย, เบียร์สิงห์, MASkargo, โซนี่ และ ธนาคารสแตนดาร์ดชาร์เตอร์ด) ก่อนที่การแข่งขันจะเริ่มออกอากาศ มีการออกอากาศตอนพิเศษ ("Racers Revealed") 1 อาทิตย์ก่อนออกอากาศการแข่งขัน (ตรงกับวันที่ 4 พฤศจิกายน 2551) ซึ่งคล้ายกับที่เคยทำใน ฤดูกาลที่ 2 ขบวนการพลังมหัศจรรย์ โอเรนเจอร์
ขบวนการพลังมหัศจรรย์ โอเรนเจอร์ () เป็นภาพยนตร์แนว ขบวนการนักสู้ ลำดับที่ 19 ของประเทศญี่ปุ่น และถือเป็นการฉลองครบรอบ 20 ปีของการออกอากาศภาพยนตร์ขบวนการนักสู้อีกด้วย (โดยนับโกเรนเจอร์และแจ็คเกอร์ 2 ขบวนการแรกที่อิชิโนโมริ โปรดักชั่นได้เข้าเป็นสมาชิกของขบวนการนักสู้อย่างเป็นทางการ) ออกอากาศทางสถานี ทีวีอาซาฮี ทุกวันศุกร์ เวลา 17.30-17.55 น. ตามเวลาประเทศญี่ปุ่น โดยเริ่มออกอากาศตั้งแต่เมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2538 ถึง 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539 รวมความยาวทั้งสิ้น 48 ตอน และมีตอนพิเศษทางภาพยนตร์อีก 1 ตอน ดิอะเมซิ่งเรซ 20
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 20 () เป็นฤดูกาลที่ 20 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ดิอะเมซิ่งเรซ 20
ทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอสได้เริ่มจัดการแข่งขันฤดูกาลที่ 20 เมื่อ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2554 โดยสำหรับฤดูกาลที่ 20 นี้ได้เดินทางเป็นระยะทาง 40,00 ไมล์ใน 22 เมืองและ 5 ทวีป ซึ่งเป็นครั้งแรกในการไปเยือนประเทศปารากวัยและอาเซอร์ไบจาน และการไปเยือนประเทศอาร์เจนตินา, แทนซาเนีย, อิตาลี, เยอรมนี, ญี่ปุ่นและอินเดีย ก็ได้รับการยืนยันจากฤดูกาลนี้แล้วเช่นกัน ส่วนผู้เข้าแข่งขันประกอบไปด้วยทั้งผู้เข้าแข่งขันเก่าของรายการ ""บิ๊ก บราเธอร์ส"" ซึ่งก็ คือ เบรนดอนกับเรเชล รวมไปถึงคู่ของเจ้าหน้าที่ทางรัฐบาล, ตัวตลก, ตำรวจตะเวนชายแดนสหรัฐอเมริกาและคู่เดทที่หย่าแล้วทั้งคู่ ดิอะเมซิ่งเรซ 10
ตารางแสดงชื่อ ความสัมพันธ์ของผู้แข่งขันในขณะถ่ายทำของแต่ละทีมพร้อมทั้งแสดงสถานะในการแข่งขัน ดังนี้ เรียงตามลำดับผู้เข้าเส้นชัยก่อน (ตารางนี้อาจไม่ได้แสดงข้อมูลที่ตรงกับข้อมูลที่ออกอากาศในโทรทัศน์เนื่องจากข้อมูลที่เพิ่มเข้ามาบางส่วน หรือข้อมูลที่ถูกนำออกไปบางส่วน) อสุรกายดงดิบ
ฤดูกาลที่ 1 มีอยู่ 25 ตอน ออกอากาศทุกวันพุธ เวลา 20.00 น. ในสหรัฐอเมริกา เริ่มออกอากาศเมื่อ 22 กันยายน ค.ศ. 2004 เที่ยวบิน 815 สายการบินโอเชียนิก ตกลงไปในเกาะร้างแห่งหนึ่งที่ดูเหมือนเป็นป่าร้อนชื้น ผู้โดยสารที่รอดชีวิตที่ต่างไม่รู้จักกัน ตั้งเป็นกลุ่มเพื่อให้ตัวเองมีชีวิตอยู่รอด แต่ก็มีสิ่งลึกลับที่เกิดขึ้นกับผู้รอดชีวิต เช่นพบหมีขั้วโลก สิ่งมีชีวิตที่ไม่เคยเห็นมาก่อนที่ร่อนเร่ในป่า และคนพื้นเมืองเดิมที่มุ่งร้าย ที่เรียกว่า "คนอื่น" พวกเขายังพบกับหญิงชาวฝรั่งเศสที่ชื่อ ดาเนียล รุซโซ ที่เรือแตกพลัดมาบนเกาะเมื่อ 16 ปีก่อน และพบประตูเหล็กปริศนาที่ถูกฝังอยู่ใต้ดิน และมีการพยายามที่จะออกจากเกาะโดยใช้แพ ดิอะเมซิ่งเรซ 15
ในฤดูกาลนี้เดิมทีในสมัครจะอออกมาวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 แต่แล้วก็ได้เลื่อนออกไปเป็นวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2552 ผู้สมัครเข้าแข่งขันจะมีบางทีมจาก 12 ทีมที่ถูกเลือกโดยพิธีกร จากการขี่จักรยานรอบประเทศสหรัฐอเมริกา โดยนับเป็นครั้งแรกในรอบ 4 ฤดูกาลที่ผ่านมานับตั้งแต่ฤดูกาลที่ 10 ที่จำนวนผู้เล่นกลับไปเป็น 12 ทีม โดยรายการมีกำหนดฉายวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2552 ตามฝังโทรทัศน์ของซีบีเอสประจำปี 09-10 ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
เช่นเดียวกับเวอร์ชันอเมริกา แต่ละทีมจะได้รับเงินพร้อมกับคำใบ้เมื่อทีมจะออกเดินทางในเลกต่อไป (ยกเว้นทีมที่ถูกยืดเงินในด่านที่แล้ว และจะไม่ได้รับเงินใช้ ที่เป็นผลมาจากการเข้าเป็นที่สุดท้ายในเลกที่ไม่มีการคัดออก) เป็นเงินสกุล ดอลลาร์สหรัฐ หากทีมใช้เงินในด่านก่อนหน้าไม่หมด ทีมสามารถเก็บเงินเพื่อนำไปใช้ในด่านถัดไปได้ ยกเว้นในการซื้อตั๋วเครื่องบินที่ทีมจะต้องจ่ายค่าตั๋วเครื่องบินด้วยบัตรเครดิตที่ทางรายการจัดให้ สำหรับใน"ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย" ธงประดับการแข่งขัน (Route Marker) มีสีเหลืองและแดง ยกเว้นใน ซีซั่นที่ 3 ที่ในช่วงที่มีการไปเยือนในประเทศเวียดนาม Route Marker ถูกเปลี่ยนสีเป็นสีเหลืองและขาวเพื่อไม่ให้เกิดความสับสนกับธงของประเทศเวียดนามใต้ ซึ่งคล้ายกับที่ทำใน ซีซั่นที่ 10 ของเวอร์ชันสหรัฐ ดิอะเมซิ่งเรซ 16
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 16 () เป็นฤดูกาลที่ 16 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 20
จากภาพถ่ายที่ดีที่สุดอีกครั้ง ทำให้ จอร์แดน ได้ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกอีกครั้ง ไทร่าจึงได้มอบ สิ่งที่จะช่วยให้ประสบความสำเร็จในการแข่งขัน โดยได้ตั้งชื่อเล่นให้ว่า "Sunrise Smize" จึงทำให้ผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ ตามมาด้วย มาร์วิน ที่ได้ชื่อเล่นว่า "Booch Blue" ทิ้งให้ คริส, เรเน่ และโครี่ ต้องตกเป็นสามคนสุดท้าย เนื่องจาก คริส เริ่มต้นในการแข่งขันได้ดี และลุคส์ของเขาดูเป็นนายแบบแฟชั่นชั้นสูงมาก แต่ภาพถ่ายของขา กลับแย่ลงไปเรื่อยๆ และโครี่ ที่มีลุคส์เป็นได้ทั้ง ผู้หญิง และผู้ชาย แต่กรรมการกังวลว่า เขาจะไม่สามารถแยกลุคส์ให้ออกจากกันได้ กับเรเน่ ที่มีโครงหน้าที่สวยงาม แต่บ่อยครั้งที่กลับต้องพยายามอย่างหนักในการถ่ายภาพ สุดท้ายแล้ว เรเน่ ได้ถูกคัดออกคนแรก ตามมาด้วย คริส ที่มีคะแนนรวมน้อยที่สุด และโครี่ จึงได้เข้าไปแข่งขันในรอบชิงชนะเลิศเป็นคนสุดท้าย และได้รับชื่อเล่น "Fierce Fuchsia" อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 20
เมื่อกลับไปถึงบ้านพัก พวกเขาได้พบกับคะแนนของแต่ละคน มาร์วินรู้สึกไม่พอใจ ที่คริส เอช.ได้คะแนนมากกว่า ซึ่งเขารู้สึกว่ามันไม่ยุติธรรม จึงเกิดการโต้เถียงกันขึ้นเกี่ยวกับ เรื่องเสื้อผ้า ในระหว่างการแข่งขัน และวันต่อมา พวกเขาได้เดินทางมายังสตูดิโอเพื่อชมการแสดงภาพ ของไทร่า แบงส์ และได้พบกับ จอห์นนี่ สำหรับการถ่ายภาพครั้งนี้ พวกเขาจะต้องถ่ายระหว่างที่ถูกสาดด้วยสีน้ำอย่างรุนแรง ซึ่งพวกเขาได้สีที่แตกต่างกันดังนี้
ในการถ่ายภาพ คริส เอช., มาร์วิน, ฟิลล์ และเจียน่า ได้รับความคิดเห็นว่า ดูไม่ค่อยพยายามเท่าไรนัก ในขณะที่ จอร์แดน, โครี่ และเรเน่ ได้รับคำชมในการโพสท่าที่ดูแข็งแกร่ง ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ในการแข่งขันครั้งนี้ยังมีการเปิดตัวจอห์น คีโอแกน คุณพ่อของฟิล คีโอแกน พิธีกรของดิ อะเมซิ่ง เรซ ในฐานะผู้ต้อนรับประจำหมู่บ้านทีพูคี, นิวซีแลนด์ บ้านเกิดของฟิล ดิอะเมซิ่งเรซ 16
ชื่อตอนในการแข่งขันมักมาจากคำพูดสำคัญ ๆ ของผู้เข้าแข่งขันในเลกนั้น ๆในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลให้กับผู้เข้าแข่งขัน ที่สามารถเข้าเส้นชัยได้เป็นทีมแรก สำหรับแพ็กเกจทัวร์ทั้งหมดสนับสนุนโดยแทรเวโลซิตี้ซีบีเอสได้โพสต์วีดีโอขนาดสั้นลงบนเว็บไซด์หลังจากออกอากาศตอนนั้นๆ จบแล้วเพื่อให้ดูว่าทีมที่ถูกคัดออกไปแล้ว จะทำอะไรบ้างขณะที่อยู่ที่บ้านพัก โดยฤดูกาลนี้ทีมที่ถูกคัดออกจะถูกส่งไปยังบ้านพักที่ประเทศเม็กซิโกสำหรับอุปสรรคแรกของการแข่งขัน สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องเดินบนเส้นเคเบิล โดยใช้มือจับเชือกอีกเส้นแล้วไต่ไปเป็นระยะทางของสนามฟุตบอล (120 ฟุตหรือ 37 เมตร) เหนือพื้นดิน เมื่อสมาชิกเดินถึงฝั่งตรงข้ามแล้ว ทีมจะเจอกับกล่องคำใบ้ต่อไป
สำหรับทางแยกแรกในรายการ ทีมจะต้องเลือกระหว่าง ความเลื่อมใสในตัวลามะ (Llama Adoration) กับความเกรงกลัวในตัวอีแร้ง (Condor Consternation) โดยทีมที่เลือกความเลื่อมใสในตัวลามะนั้น จะต้องเดินทางจากจุดชมวิวบริเวณทะเลสาบทูดูส ลอส ซานตอส มายังฟาร์มบริเวณใกล้เคียง แล้วทีมจะต้องเลือกตัวลามะ เพื่อวางผ้าห่มลงบนหลังและผูกผ้าพันคอที่คอ สำหรับงานเทศกาล เมื่อทีมทำเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกความเกรงกลัวในตัววเหยี่ยวนั้น จะต้องเดินทางไปยังชายหาดใกล้เคียง เพื่อทำการระลึกถึงอีแร้งคอนดอร์ โดยการสวมรองเท้าพิเศษ แล้วใช้เครื่องร่อนโครงสร้างเบาและปีกกว้าง ที่มีรูปร่างคล้ายอีแร้งร่อนตัวลงไปในน้ำ แล้วว่ายน้ำไปยังทุ่นที่คำใบ้ต่อไปผูกอยู่ ส่วนอุปสรรคในเลกนี้นั้น สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องรวบรวมส่วนผสม เพื่อใช้ในการทำเค้กภายในฟาร์ม ซึ่งเสนอถึงกลุ่มลูกครึ่งชิลี - เยอรมนี โดยจะต้องเก็บเนย 1 จาน, นมวัว 1 แก้วโดยคั้นสด, ไข่ไก่ 1 โหลจากเล้า น้ำตาล 1 ชามและแป้ง 1 ถุง หลังจากที่สมาชิกเก็บส่วนผสมได้ครบแล้ว จะต้องทำไปให้นักอบขนมปังในครัว เพื่อแลกกับคำใบ้ต่อไปสำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องเลือกจุดโยนเชือก โดยอยู่ห่างจากวัวกระทิงที่ทำจากฟาง 18 ฟุต (5.5 เมตร) แล้วหมุนเชือกเพื่อขว้างให้คล้องส่วนใดส่วนหนึ่งของวัวกระทิง แล้วดึงมันเข้ามา โดยด้านหน้าจะมีคำใบ้ต่อไปแปะอยู่ ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างสัมผัสของม้า (Horse Sense) กับกำลังของม้า (Horse Power) โดยทีมที่เลือกสัมผัสของม้า จะต้องเดินทางไปหาคนดวลปืน แล้วจะได้รับกระดาษที่บอกจำนวนก้าวและทิศทางในการเดิน เพื่อหาถุง 2 ถุงซึ่งมีปากกาเขียนบกถึงทิศทางที่ต้องเดินมา โดยอาศัยเพียงเข็มทิศโบราณเป็นตัวบอกทิศเท่านั้น เมื่อทีมหาถุงเจอแล้ว ทีมจะต้องนำถุงมาให้กับหัวหน้าขุนโจร เมื่อเขาเห็นว่าทิศที่เขียนในกระดาษกับถุงตรงกัน เขาจะให้เหรียญ ซึ่งมีสถานที่อันเป็นจุดหยุดพักสลักอยู่ แต่ถ้าหากไม่ใช่ เขาจะบอกให้ไปให้มาใหม่ ส่วนทีมที่เลือกกำลังของม้า จะต้องสวมเสื้อเล่นโปโล โดยนั่งบนม้าไม้ แล้วใช้ไม้แครกเก็ตตีลูกให้เข้าประตูภายใน 9 ลูก ซึ่งทีมจะต้องยกม้าไม้ไปเมื่อตีลูกแต่ละครั้ง เมื่อลูกเข้าประตูแล้ว ทีมจะได้รับถ้วยรางวัล ซึ่งด้านล่างถ้วยจะมีคำใบ้อยู่ แต่ถ้าตีลูกไม่เข้าประตูภายใน 9 ลูก ทีมจะต้องกลับไปตีใหม่อีกกรอบณ จุดเริ่มมือ ทีมจะต้องร่วมมือกับทีมใดทีมหนึ่ง เพื่อทำภารกิจและตัดสินใจร่วมกัน จนกระทั่งคำสั่งอนาคต ในอุปสรรคพิเศษของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคของทั้ง 2 ทีมจะเดินทางโดยรถไฟฟ้าใต้ดิน ไปยังสถานีท่าเรือฮัมบวร์ก แล้วกระโดดบันจีจัมพ์จากบนเครน ซึ่งสูงจากพื้นดืน 150 ฟุต (46 เมตร) เมื่อสมาชิกกระโดดเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป และเมื่อสมาชิกที่ทำอุปสรรคกลับมาหาสมาชิกอีกคนหนึ่ง ซึ่งรออยู่ที่ถนนจุงเฟิร์นสเตคแล้ว ทีมไม่จำเป็นที่จะร่วมมือกันอีก ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างกีฬาฟุตบอล (Soccer) กับกะหล่ำดอง (Sauerkraut) โดยทีมที่เลือกกีฬาฟุตบอลนั้น จะต้องเดินทางไปยัง แล้วเตะลูกฟุตบอลให้โดนเป้าทั้ง 5 ลูกจากกรอบเขตโทษ เมื่อทีมเตะโดนครบแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกกะหล่ำดอง จะต้องเดินทางไปยังร้านอาหาร แล้วรับประทานกะหล่ำดองในจาน ระหว่างที่วงดนตรีเล่นเพลงชื่อว่า "Sauerkraut Polka" โดยทีมจะต้องรับประทานให้หมดจาน ก่อนที่วงจะเล่นเพลงจบ แล้วทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากพนักงานเสิร์ฟ แต่ถ้าหากทีมไม่สามารถรับประทานให้หมดได้ ทีมจะต้องรับประทานหมดอีกรอบหรือเปลี่ยนไปทำทางแยกกีฬาฟุตบอลเมื่อทีมเดินทางถึงจุดหยุดพักแล้ว ทีมจะต้องเดินทางโดยรถโดยสารจากฮัมบวร์กไปยังจุดหมายต่อไป ซึ่งก็คือปราสาทมงเฟฮง ที่เมืองลอเรน ประเทศฝรั่งเศสนั่นเอง สำหรับทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างในสนามเพลาะ (In the Trench) กับใต้เปลวเพลิงไหม้ (Under Fire) โดยทั้งสองทางแยกนั้น ทีมจะต้องสวมเครื่องแต่งกายเป็นทหารสหรัฐอเมริกา ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งให้เรียบร้อยก่อน ซึ่งทีมที่เลือกใต้สนามเพลาะนั้น จะต้องเดินทางไปตามสนามเพลาะ จนถึงสถานที่ที่มีโทรเลข และแปลสัญญาณที่ส่งมาเป็นรหัสมอร์ส จะได้คำว่า ""พวกเราชนะแล้วหรือ Vive la France."" แล้วนำข้อความที่แปลสัญญาณได้ไปบอกทหาร เพื่อรับคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกใต้เปลวเพลิงไหม้นั้น จะต้องคลานไปตามลวดหนาม จนถึงหลุมหลบภัยที่มีทหารซ่อนตัวอยู่ เพื่อรับข้อความจากทหาร แล้วคลานกลับเพื่อนำข้อความไปบอกทหาร เพื่อให้ทหารนำนกพิราบสื่อสารส่งไปบอกข้อความว่า ""สงครามสงบแล้วหรือ Vive la liberté."" เพื่อรับคำใบ้ต่อไป ส่วนงานเพิ่มเติมของจอร์แดนกับเจฟนั้น จะต้องเดินทางไปตามสนามเพลาะ (สถานที่เดียวกับที่ทำภารกิจทางแยก "ในสนามเพลาะ" แล้วก่อกำแพงสนามเพลาะโดยใช้กิ่งไม้ให้เรียบร้อย เพื่อให้ทหารรู้สึกพึงพอใจ แล้วมอบคำใบ้ต่อไปเพื่อให้พวกเขาสามารถกลับไปทำงานทางแยกได้ อุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องไต่ลงไปในท่อลึก 100 ฟุต (30 เมตร) จนถึงชั้นหินดินสอพองซึ่งเก็บทรัพย์สินของ Leclerc Briant ก็คือแชมเปญ โดยสมาชิกจะต้องหาขวดแชมเปญที่มีสีเหลือง-แดงติดอยู่ที่ก้นขวดภายในที่เก็บแชมเปญ แล้วเดินบันไดขึ้นมาเพื่อเปิดฝาขวด โดยใช้มีดเฉือนซึ่งเป็นวิธีดั้งเดิม เมื่อเฉือนเสร็จแล้ว โดยแรงที่เกิดขึ้นจะผลักดันให้คำใบ้ต่อไปพุ่งออกมา ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างอาคาร (Tower) กับพื้นดิน (Terra) โดยทีมที่เลือกอาคาร จะต้องเข้าไปในห้องที่มีวงดนตรีเล่นเครื่องดนตรีอยู่ แล้วใช้แก้วแชมเปญจำนวน 680 ใบในกล่อง มาเรียงต่อเป็นอาคารสูง 15 ชั้น โดยมีเพียงแก้วใบเดียวอยู่ด้านบน เมื่อเรียงเสร็จแล้ว ทีมจะต้องนำแชมเปญหนัก 16 ปอนด์เทบนแก้วด้านบนสุด เพื่อให้แชมเปญไหลไปตามแก้วที่เรียงไว้ เมื่อเทแชมเปญหมดแล้วโดยที่แก้วไม่แตก ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกพื้นดิน จะต้องเข้าไปในแปลงองุ่นพื้นที่ 1 ตารางกิโมเมตร (250 เอเคอร์) แล้วหาลูกองุ่นที่มีเถาติดสติ๊กเกอร์เหลือง-แดง ซึ่งจะมีธงสีเหลือง-แดงกำกับบอกอยู่ เมื่อทีมหาองุ่นเจอแล้ว ทีมจะต้องนำองุ่นไปแลกคำใบ้ต่อไปจากนักเก็บเกี่ยวทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างการเดินเตาะแตะของเต่า (Turtle Toddle) กับการวิ่งเหยาะเหยาะของวัว (Ox Trot) โดยทีมที่เลือกการเดินเตาะแตะของเต่า จะต้องใช้กล้วย เพื่อนำเต่ายักษ์เซเชลส์ อายุ 100 ปีหนักถึง 500 ปอนด์ (230 กิโลกรัม) ข้ามสนามหญ้าที่ตีเส้น เมื่อเต่าสามารถข้ามเส้นได้แล้ว ทีมจะต้องขนส่งเครือกล้วยไปตามทาง 1.5 ไมล์ (หรือ 2.4 กิโลเมตร) ไปยังแผงขายผลไม้เพื่อรับคำใบ้ต่อไปจากพ่อค้า ส่วนทีมที่เลือกการวิ่งเหยาะเหยาะของวัว จะต้องขับรถเกวียนและนำกองมะพร้าวใส่ลงไป และเมื่อวัวถูกผูกกับรถเกวียนแล้ว ทีมจะต้องบังคับให้วัวให้ไปขนส่งมะพร้าวที่แผงขายผลไม้ (แผงเดียวกับทางแยกการเดินเตาะแตะของเต่า) เมื่อพ่อค้าเห็นว่ามะพร้าวมีจำนวนครบตามสั่งแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป ทั้งนี้หากทีมทำมะพร้าวตกแม้แต่ลูกเดียวหรือไม่ได้หยิบมะพร้าวใส่รถให้ครบ ทีมจะต้องย้อนกลับไปเอามะพร้าวมาใส่ที่รถเกวียนให้ครบ ก่อนที่จะอนุญาตให้ปฏิบัติภารกิจต่อได้ ส่วนอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องดำน้ำลงไปในทะเล เพื่อนำขวดหนึ่งในเจ็ดขวดที่ผูกอยู่กับกล่องขึ้นมา เมื่อเรือจอดที่ท่าเรือปราสแลงแล้ว ทีมจะต้องว่ายน้ำมาที่ชายหาดแล้วเปิดขวด เพื่อประกอบแผนที่เพื่อนำทางทีมไปยังขุมสมบัติ ซึ่งก็คือจุดหยุดพักของเลกนี้ทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างวัฒนธรรมพุทธ (Buddhist Tradition) กับประเพณีจีน (Chinese Custom) โดยทีมที่เลือกวัฒนธรรมพุทธ จะต้องเดินทางไปยังวัดพุทธเทียนกองทาน แล้วขนกำยานจำนวน 12 แท่งขึ้นไปบนวัดที่อยู่เหนือขึ้นบันไดกว่า 200 ขั้น ซึ่งเมื่อทีมนำกำยานมาวางแต่ละรอบแล้ว จะมีพระตีระฆังเพื่อแสดงจำนวนครั้ง โดยเมื่อทีมนำกำยานใส่ในฐานเรียบร้อยแล้ว ทีมจะต้องจุดไฟใส่กำยานเพื่อรับคำใบต่อไปจากพระสงฆ์ ส่วนทีมที่เลือกประเพณีจีน จะต้องเดินทางไปยังสวนสาธารณะปาดัง โกตา ลามา เพื่อปฏิบัติพิธีกรรมของจีน โดยการทรงตัวธงขนาดใหญ่ไว้เหนือศีรษะและวิ่งข้ามสนาม เมื่อสมาชิกทั้งสองสามารถทรงตัวโดยให้ธงไม่ล้มทั้งสองคนแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องประเพณีทางฮินดู ที่เรียกว่าการลอย (คล้ายกับการลอยกระทง) โดยเริ่มจากการทุบมะพร้าวจำนวนมาก เพื่อหามะพร้าวซึ่งด้านในมีสีทาอยู่ จากนั้นก็นำมาตกแต่งแล้วลอยไปหากูรู ซึ่งอยู่ในทะเล เมื่อเขาเห็นว่าตกแต่งได้เรียบร้อยแล้ว เขาจะมอบคำใบ้ต่อไปให้ทีม และงานเพิ่มเติมของเจ็ทกับคอร์ทนั้น พวกเขาจะต้องเดินทางไปยังสวนพฤกษชาติเครื่องเทศ และค้นหาผู้หญิงที่กำลังบ่นเครื่องใบชา แล้วดมเพื่อหาชาที่มีกลิ่นเดียวกัน จากนั้นจึงเดินหากูรูที่นั่งชิงช้าอยู่ ทีมจะต้องเสิร์ฟชาที่ถูกต้องให้แก่กูรู เพื่อให้สามารถทำการแข่งขันต่อไปได้ ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 1
ในเดือนตุลาคม 2548 มีการประกาศออกมาจากทางช่อง AXN ว่าจะมีการทำรายการนี้ในรูปแบบของเอเชียสำหรับในฤดูกาลนี้ถ่ายทำในช่วงเดือนพฤษภาคม - มิถุนายน เป็นจำนวน 13 ตอนโดยประกอบด้วย 12 เลกและซุปเปอร์เลก 1 เลกตาแบบฉบับอเมริกาตั้งแต่ฤดูกาลที่ 6-10 ทำการออกอากาศทั่วเอเชียทางช่อง AXN asia ในวันที่ 9 พฤศจิกายน 2549 - 1 กุมภาพันธ์ 2550 ดิอะเมซิ่งเรซ
ในช่วงปี ค.ศ. 2008 ดิสคัฟเวอรี แชนแนล ลาตินอเมริกา ได้ประกาศเวอร์ชันลาตินอเมริกาของดิ อะเมซิ่ง เรซ ในชื่อ "ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอ็น ดิสคัฟเวอรี แชนแนล" โดยเป็นความร่วมมือกับดิสนีย์แชนแนล ลาตินอเมริกา โดยคาดว่าจะเริ่มถ่ายทำในช่วงต้นปี ค.ศ. 2009 และออกอากาศในแถบลาตินอเมริกา และหมู่เกาะในทะเลแคริบเบียน ในช่วงปลายปีเดียวกัน และโทรทัศน์อิสราเอล Reshet ได้ลิขสิทธิ์ในการผลิตเวอร์ชันอิสราเอลของรายการที่ชื่อ "Ha'Merotz La'Million" (; ) โดยรายการมีกำหนดจะออกอากาศทั่วเอเชียใน ค.ศ. 2009 ดิอะเมซิ่งเรซ 16
ตารางแสดงชื่อ ความสัมพันธ์ของผู้แข่งขันในขณะถ่ายทำของแต่ละทีมพร้อมทั้งแสดงสถานะในการแข่งขัน ดังนี้ (ตารางนี้อาจไม่ได้แสดงข้อมูลที่ตรงกับข้อมูลที่ออกอากาศในโทรทัศน์เนื่องจากข้อมูลที่เพิ่มเข้ามาบางส่วน หรือข้อมูลที่ถูกนำออกไปบางส่วน)เบรทกับแคลิน เดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 2 แต่ถูกปรับเวลา 30 นาทีเนื่องจากไม่ได้นั่งกระเช้าเครนลงมา หลังจากเสร็จงานอุปสรรคตามคำสั่ง ทำให้ตกลงมาอยู่ลำดับที่ 7
แดนกับจอร์แดน เดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 4 แต่ถูกปรับเวลา 15 นาทีเนื่องจากทำแปรงทาสีในงานภารกิจเสริมหาย ทำให้ตกลงมาอยู่ลำดับที่ 8
ดาน่ากับเอเดรียน ทำงานอุปสรรคไม่สำเร็จและได้ขอถอนตัวจากการทำงานอุปสรรคนั้น ฟิลได้เดินทางมา และบอกว่าทุกทีมได้เข้าจุดพักไปเรียบร้อยแล้ว และคัดพวกเขาออกจากการแข่งขัน
เดิมแล้วแบรทกับแคลินมาถึงเป็นที่ 4 ในเลกที่ 2 แต่เดินทางออกจากจุดหยุดพักเดิมเป็นทีมสุดท้าย โดยออกช้ากว่าเวลาเดิม 3 ชั่วโมง 5 นาที เนื่องจากทั้งเบรทกับแคลิน แสดงอาการอาหารเป็นพิษขึ้นมา และถูกส่งตัวไปยังห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลท้องถื่น ซึ่งถูกบำบัดจากอาการขาดน้ำ
เบรทกับแคลิน เดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 6 แต่ไม่ได้หยิบคำใบ้ที่จุดสั่งย้อนกลับมา พวกเขาต้องกลับไปหยิบคำใบ้มาและกลับเข้าจุดพักอีกครั้ง ซึ่งความผิดพลาดครั้งนี้ไม่ส่งผลต่อลำดับของพวกเขา
โจกับไฮดี้ ไม่สามารถทำงานทางแยกที่ 2 ที่พวกเขาถูกใช้คำสั่งย้อนกลับ หลังจากที่ทุกทีมเข้าจุดพักหมด แล้วฟิลได้เดินทางมายังสถานที่ทำงานและคัดพวกเขาออกจากการแข่งขัน
เบรทกับแคลินตามคารอลกับแบรนดี้ เข้าจุดหยุดพักที่สำนักงานวัฒนธรรมท้องถิ่น โดยไม่รู้ว่าข้ามงานทางแยกอยู่ เมื่อพวกเขามาถึงเป็นอันดับที่ 3 แล้วพวกเขาก็ย้อนกลับไปทำทางแยก แล้วกลับมาเข้าจุดหยุดพักเป็นลำดับที ่6 
เดิมแล้ว เจ็ทกับคอร์ทเดินทางมาถึงเป็นลำดับที่ 5 แต่พวกเขาไม่ได้ต่อแผนที่เพื่อนำทางมายังจุดหยุดพัก หลังจากจบภารกิจอุปสรรคแล้ว พวกเขาจึงกลับไปหยิบขวดแล้วต่อแผนที่ให้เรียบร้อย ทำให้ตกลงมาเป็นลำดับสุดท้ายของการแข่งขัน อย่างไรก็ตามเลกนี้เป็นเลกที่ไม่มีการคัดออก
เป็นปรากฏการณ์โดยบังเอิญครั้งแรกของรายการที่ลำดับที่ของแต่ละทีมในเลก 7 และ 8 นั้นสลับตรงข้ามกันหมดเลย โดยเจ็ทกับคอร์ทยังถือว่าเป็นคู่แรกของรายการที่ออกจากลำดับสุดท้ายบวกกับต้องทำงานเพิ่มเติมด้วยแต่ก็ยังสามารถเข้าที่ 1 ได้ ดิอะเมซิ่งเรซ
ในช่วงปี ค.ศ. 2005 เอเอกซ์เอ็น เซ็นทรัลยุโรป ได้ประกาศเวอร์ชันเซ็นทรัลยุโรปออกมาโดยให้ชื่อว่า ดิ อะเมซิ่ง เรซ เซ็นทรัล ยุโรป การสมัครปิดลงโดยมีจำนวนผู้สมัครกว่า 2,500 คน และคาดว่าจะถ่ายทำในปี ค.ศ. 2006 และออกอากาศในเดือน กันยายน ในปีเดียวกัน โดยจนถึงปัจจุบันรายการก็ยังไม่ได้ออกอากาศ และถูกถอดออกจากเว็บไซต์ของเอเอกซ์เอ็น ทำให้มีข่าวลือกันว่ารายการนี้อาจถูกยกเลิก ดิอะเมซิ่งเรซ 16
อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนในทีมจะต้องเข้าไปในโบสถ์อรหันต์ของวัดหลงหัว แล้วนับจำนวนพระพุทธรูปทองทั้งหมดที่อยู่ในอุโบสถ เมื่อทีมนับได้จำนวนที่ถูกต้อง (523 องค์) ทีมจึงจะได้รับคำใบ้ต่อไป หากทีมตอบผิด จะต้องรอ 10 นาทีจึงจะตอบใหม่ได้ ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างตราหมู (Pork Chops) กับเกี๊ยวหมู (Pork Dumplings) โดยทีมที่เลือกตราหมู จะต้องเดินหาร้านตกแต่งศิลปะตราประทับหิน แล้วมองหาตราประทับหินพิเศษหรือพอร์ค ที่มีรูหมูอยู่ข้างใต้พร้อมกับชื่อสมาชิกแต่ละคนภายในทีม ถ้าทีมสามารถหาตราประทับได้ครบเรียบร้อยแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากเจ้าของร้าน ส่วนทีมที่เลือกเกี๊ยวหมูนั้น จะต้องเดินทางไปยังร้านขายเกี๊ยว แล้วขนส่งซุปแป้งต้มภายในตลาด 10 ที่ เมื่อทีมขนส่งซุปแป้งต้มจนหมดแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากพ่อครัว ส่วนงานเพิ่มเติมของหลุยส์กับไมเคิลนั้น ทั้งคู่จะต้องประกอบพิธีกรรมเพื่อขอให้ตนเองโชคดี โดยการโยนเหรียญไปยังช่องบนสุดของกระถางธูปขนาดใหญ่ที่บริเวณลานกว้างของวัดหลงหัว เมื่อทั้งคู่สามารถโยนเหรียญลงช่อง ที่อยู่ด้านบนของกระถางธูปได้แล้ว ทีมจะได้รับอนุญาตให้ทำการแข่งขันต่อไปได้อุปสรรคสุดท้ายของการแข่งขัน สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องปีนขึ้นไปบนทางเดินระเบียงของหอคอยคอยท์ ที่ที่คำใบ้ต่อไปผูกอยู่ ก่อนที่จะโรยตัวต่ำลงมาที่พื้นดิน ดิอะเมซิ่งเรซ 19
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 19 () เป็นฤดูกาลที่ 19 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
จนถึงปัจจุบันและในแต่ละตอนมีผู้ชมเฉพาะในสหรัฐอเมริกากว่า 10 ล้านคน ทั้งนี้ยังไม่รวมจำนวนอีกหลายล้านคนที่ดูรายการนี้ผ่านทางเครือข่ายอื่นๆ อีกทั่วโลก ดิอะเมซิ่งเรซ 15
ชื่อตอนในการแข่งขันมักมาจากคำพูดสำคัญ ๆ ของผู้เข้าแข่งขันในเลกนั้น ๆในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลให้กับผู้เข้าแข่งขัน ที่สามารถเข้าเส้นชัยได้เป็นทีมแรก สำหรับแพ็กเกจทัวร์ทั้งหมดสนับสนุนโดยแทรเวโลซิตี้ ดิอะเมซิ่งเรซ 17
คู่คุณหมอ แนทกับแคท เป็นทีมที่ชนะในฤดูกาลนี้ไปและจะนำเงินรางวัลที่ได้ไปเป็นทุนการศึกษาให้กับเด็กเรียนดีที่ขาดแคลน รวมถึงทำให้พวกเธอกลายเป็นทีมหญิงล้วนทีมแรกที่ชนะรายการนี้ในเวอร์ชันอเมริกา หลังจาก 16 ฤดูกาลผ่านมาที่ไม่เคยมีทีมหญิงล้วนชนะรายการนี้เลย ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
ในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลให้สำหรับผู้ที่มาถึงเป็นทีมแรก ซึ่งของรางวัลนั้นมักจะมาจากผู้สนับสนุนรายการในซีซั่นนั้น ๆ ซีซั่นที่ 3 เป็นซีซั่นแรกที่มีการมอบรางวัลให้ทุกทีมที่เข้ามาถึงเป็นทีมแรก ในทุก ๆ เลกของการแข่งขัน ดิอะเมซิ่งเรซ 18
ตารางแสดงชื่อ ความสัมพันธ์ของผู้แข่งขันในขณะถ่ายทำของแต่ละทีมพร้อมทั้งแสดงสถานะในการแข่งขัน ดังนี้ เรียงตามลำดับผู้เข้าเส้นชัยก่อน (ตารางนี้อาจไม่ได้แสดงข้อมูลที่ตรงกับข้อมูลที่ออกอากาศในโทรทัศน์เนื่องจากข้อมูลที่เพิ่มเข้ามาบางส่วน หรือข้อมูลที่ถูกนำออกไปบางส่วน)
ชื่อตอนในการแข่งขันมักมาจากคำพูดสำคัญ ๆ ของผู้เข้าแข่งขันในเลกนั้น ๆในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลให้กับผู้เข้าแข่งขัน ที่สามารถเข้าเส้นชัยได้เป็นทีมแรก สำหรับแพ็กเกจทัวร์ทั้งหมดสนับสนุนโดยแทรเวโลซิตี้
ในอุปสรรคแรกของการแข่งขัน สมาชิกคนหนึ่งของทีมจะต้องลงไปหาเข็มทิศขนาดใหญ่ที่ซ่อนอยู่ตามที่ต่างๆ ในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำที่มีสัตว์อยู่มากมาย เช่น ฉลามและปลากระเบนของแมนลี่โอเชี่ยนเวิลด์ และใช้เข็มทิศนั้นถอดรหัสจากธงที่ติดอยู่ภายนอกของโอเชี่ยนเวิลด์ ซึ่งต้องนำรหัสไปบอกกับหัวหน้าสมาคมแล่นเรือใบแมนลี่ว่า "I am between the Devil and the deep blue sea" (ฉันอยู่ระหว่างมารร้ายและก้นทะเลลึก - หมายความว่า "หนีเสือปะจระเข้" ในภาษาไทย) ก่อนจะได้คำใบ้ต่อไปจากหัวหน้าสมาคมทางแยกสำหรับเลกแรกนั้น ทีมจะต้องเลือกระหว่างภารกิจที่เน้นไปถึงศิลปะแบบท้องถิ่นของชนเผ่าอะบอริจิน คื่อโลกวิญญาณ (Spirit World) กับโลกธรรมชาติ (Natural World) โดยทีมที่เลือกโลกวิญญาณ จะต้องสร้างผลงานโมเสคที่แสดงถึงลักษณะภูมิประเทศท้องถิ่นซึ่งใช้ก้อนหินแบบต่างๆ โดยยึดตามแบบที่มีให้ เมื่อทีมเรียงก้อนหินสร้างเรียบร้อยแล้ว ทีมจะต้องเต้นแบบท้องถิ่นบนผลงานโมเสคเพื่อรับคำใบ้ต่อไปจากผู้อาวุโสในชนเผ่าอะบอริจิน ส่วนทีมที่เลือกโลกธรรมชาติ จะต้องสร้างภาพวาดท้องถิ่น โดยพ่นน้ำที่ผสมกับเม็ดดินเหนียวที่อยู่ในปาก เพื่อสร้างรูปที่กำหนดให้บนแผ่นหินดินดาน เมื่อทีมสร้างภาพเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากผู้อาวุโสในชนเผ่าอะบอริจิน สำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนจะต้องแต่งตัวเป็นนักรบซามูไร และปฏิบัติพิธีกรรมการฝึกประลองม้าแบบท้องถิ่น รวมถึงเทคนิคในการยิงเป้าจากคันศรขณะนั่งอยู่บนม้าไม้ ต่อหน้าผู้เชี่ยวชาญ โดยเริ่มจากการสังเกตการสาธิตให้ดู จากนั้นจึงเรียนรู้พิธีกรรม (Form) และแสดงต่อหน้าผู้เชี่ยวชาญ เมื่อพวกเขาแสดงได้อย่างถูกต้องแล้ว พวกเขาจะต้องลองแสดงท่าทางการยิงศรจากคันศร และขึ้นขี่บนม้าไม้ที่หมุนได้และยิงศรให้โดนแผ่นกระดานไม้ เพื่อรับคำใบ้ต่อไปจากผู้เชี่ยวชาญ ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างคำอธิษฐานอันบริสุทธิ์ (Prayer of Purity) กับกบนำโชค (Luck of Frog) โดยทีมที่เลือกคำอธิษฐานอันบริสุทธิ์ จะต้องเข้าร่วมในประเพณีของศาสนาชินโต เพื่อกระทำเพื่อชำระจิตใจให้บริสุทธิ์ โดยเริ่มจากการแต่งกายในชุดท้องถิ่น และเรียนรู้คำอธิษฐานที่เกี่ยวข้องทั้งเสียงและร่างกาย จากนั้นพวกเขาจะต้องยืนอยู่บนยอดของน้ำตกอุณหภูมิ 45 องศาฟาเรนไฮต์ (7 องศาเซลเซียส) ข้างหลังภูเขาฟูจิเป็นเวลา 1 นาทีเพื่อรับคำใบ้ต่อไปจากครูฝึก ส่วนทีมที่เลือกกบนำโชค จะต้องถอดให้เหลือชุดคล้ายชุดชั้นใน และลงไปในบึงโคลน ขณะที่คนท้องถิ่นปาโคลนใส่ซึ่งกันและกัน ทีมจะต้องหาของเล่นกบสีเขียวที่อยู่ในโคลน เพื่อรับคำใบ้ต่อไปจากครูฝึกสำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องค้นหาเครื่องรางของขลัง 12 สิ่งที่มีรูปสัตว์ตามสัญลักษณ์ปีนักษัตรจีนอันได้แก่ หนู (ชวด), วัว (ฉลู), เสือ (ขาล), กระต่าย (เถาะ), มังกร (มะโรง), งู (มะเส็ง), ม้า (มะเมีย), แพะ (มะแม), ลิง (วอก), ไก่ (ระกา), สุนัข (จอ) และหมู (กุน) จากเครื่องรางกว่า 10,000 อัน เมื่อสมาชิกสามารถหาเครื่องรางครบทั้ง 12 อัน สมาชิกจะต้องนำเครื่องรางทั้งหมดมาเรียงเป็นโมบายให้เป็นตำแหน่งที่ถูกต้อง จึงจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากพระ ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่าง ค้อน (Hammer) กับ แตร (Horn) โดยทีมที่เลือกค้อน จะต้องเดินทางไปยังร้านขายลูกกวาด ซึ่งทีมจะต้องใช้ค้อนไม้ในการทำขนมลูกกวาดแบบท้องถิ่น เมื่อทีมทุบจนได้ขนมที่ถูกต้องและความคงเส้นคงวา พวกเขาจะต้องตัดเป็นชิ้นใส่กล่อง ก่อนที่คนขายลูกกวาดจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ส่วนทีมที่เลือกแตร จะต้องเดินทางไปยังจัตุรัส ที่ทีมจะต้องหยิบแตรยักษ์แบบท้องถิ่น และนำคณะนักเต้นชนเผ่านาคีเดืนทางข้ามเมือง ไปยังปราสาทเพื่อรับคำใบ้ต่อไปจากเจ้าหญิงสำหรับทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างให้เกียรติอดีต (Honor the Past) กับโอบกอดอนาคต (Embrace the Future) โดยทีมที่เลือกให้เกียรติอดีต จะต้องเดินทางไปยังโรงหอภาพยนตร์จีน แล้วสวมชุดแบบธิเบตท้องถิ่น แล้วสวมการแสดงในโรง โดยไม่ได้รับอนุญาตให้จดบันทึกใดๆ ทั้งสิ้น จากนั้นทีมจะต้องออกไปจากบริเวณเวที เพื่อจัดเรียงตุ๊กตาทั้ง 15 ตัวที่อยู่ในกล่องและแต่งตัวตามนักแสดงบนเวที ให้เป็นไปตามลำดับการยืนเป็นครึ่งวงกลมให้ถูกต้อง แล้วทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป แต่ถ้าเรียงไม่ถูกต้อง ทีมจะต้องเริ่มเรียงใหม่ทั้งหมด ส่วนทีมที่เลือกโอบกอดอนาคต จะต้องเดินทางไปยังบริษัทหุ้นส่วนทรัพย์สินกำแพงเมืองจีน โดยทีมจะต้องสวมอุปกรณ์นิรภัย แล้วขนกล่องหนักทั้ง 3 กล่องที่ตั้งข้างรถบรรทุกขึ้นไปยังชั้นดาดฟ้า แล้วแกะกล่องเพื่อจัดเรียงระบบพลังน้ำแสงอาทิตย์โดยใช้ท่อ 18 ท่อก่อนที่ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรค จะต้องต่อชิ้นส่วนโมเดลที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วบริเวณ ให้เป็นไดโลโฟซอรัสจำลองขนาดจริง (ยาวประมาณ 6.1 เมตร) ซึ่งมีบันไดสูงช่วยในการต่อ โดยนักบรรพชีวินวิทยาอาจจะบอกให้สมาชิกต่อชิ้นส่วนใหม่ เมื่อเขาเห็นว่าลักษณะทางโครงสร้างของโมเดลไดโนเสาร์ไม่ปลอดภัย เมื่อสมาชิกสามารถต่อประกอบชิ้นส่วนของโมเดลไดโลโฟซอรัสได้อย่างถูกต้องแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป
สำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องเข้าร่วมในพิธีการชิมชาของอินเดีย โดยเริ่มแรกนั้น พวกเขาจะต้องนำผลมะละกอ มะม่วงและจานรองชาที่ทีมได้รับก่อนที่จะออกมาจากเมืองคุนหมิง มาให้กับผู้เชี่ยวชาญชา จากนั้น สมาชิกจะต้องหาถ้วยชาที่มีน้ำชาที่ผสมมาจากมะละกอและมะม่วงเหมือนที่ทีมได้ชิมมาจากเมืองคุนหมิง ท่ามกลางถ้วยชากว่าร้อยๆใบ เมื่อสมาชิกหาชาที่ถูกต้องได้ ผู้เชี่ยวชาญจะมองที่บริเวณก้นถ้วย ถ้าหากตรงกับในหนังสือ เขาจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม แต่ถ้าสมาชิกยกถ้วยมาไม่ถูกต้อง ขาจะบอกให้ไปหามาใหม่ (หลายๆทีมเลือกใช้วิธีการดมกลิ่นมะม่วงและมะละกอ) ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างศิลปะฮินดู (Hindu Art) กับวรรณกรรมเบงกอล (Bengali Literature) โดยทีมที่เลือกศิลปะฮินดู จะต้องเดินทางไปยังร้านรูปปั้นราคาล พอลและลูกชาย (Rakhal Paul and Sons Statue Shop) เพื่อระบายสีและสวมเครื่องแต่งกายให้กับรูปปั้นเทพฮินดู นั่นก็คือพระพิฆเนศวร พร้อมกับสุนัข เมื่อทีมระบายสีและสวมชุดให้เสร็จเรียบร้อยแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกวรรณกรรมเบงกอล จะต้องเดินทางไปยังสำนักพิมพ์เดอะเดย์ และหยิบกองหนังสือเด็กสอนภาษาเบงกอล "Introduction to the Bengali Alphabet" จำนวน 8 กองไปยังรถโรงเรียน 3 ล้อและเดินทางข้ามเมืองไปยังโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายและมหาวิทยาลัยวิกตอเรีย และค้นหาห้องสำนักงานของอาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนประถม ที่พวกเขาจะขนส่งหนังสือและได้รับคำใบ้ต่อไปจากคุณครู
สำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรค จะต้องค้นหาพราหมณ์ทั้ง 6 คนที่อ้างอิงได้จากรูปถ่ายทั้งหกรูปที่ได้รับมาพร้อมกับคำใบ้ ซึ่งอยู่ในบริเวณใกล้เคียงกับแผงตองกา โดยพราหมณ์แต่ละคนจะมีหนึ่งในหกส่วนของประโยค (เป็นความหมายของชีวิต ตามที่คำใบ้ในภารกิจอุปสรรคได้บอกเอาไว้) ได้แก่ Once, you're over, the, hill you, pick และ up speed ที่ถูกเขียนในเศษผ้า เมื่อสมาชิกหาได้รับครบทั้งหกส่วนแล้ว เขาหรือเธอจะต้องเดินทางหาพราหมณ์คนที่เจ็ด เพื่อเรียบเรียงข้อความที่กล่าวว่า "Once you're over the hill you pick up speed" เพื่อรับคำใบ้ต่อไปจากพราหมณ์ ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างเติมไฟ (Feed the Fire) กับให้อาหารควาย (Feed the Buffalo) โดยทีมที่เลือกเติมไฟ จะต้องเดินทางไปยังทางลงแม่น้ำศักกา บริเวณที่ใช้ทำงาน ซึ่งเป็นสถานที่ที่ทีมจะต้องทำก้อนพลังงานชีวภาพที่ทำจากมูลของควายจำนวน 50 ก้อนแล้วแปะกับกำแพงเพื่อให้แห้ง ถ้าชาวบ้านรู้สึกพึงพอใจ ทีมจะต้องใช้ก้อนพลังงานชีวภาพแบบแห้งเพื่อจุดไฟใช้ต้มนมสำหรับเด็กๆในละแวกเพื่อรับคำใบ้ต่อไปจากเธอ แต่ถ้าชาวบ้านไม่รู้สึกพึงพอใจ โดยดูจากขนาดและสภาพ เธอจะเขี่ยออกและบอกให้แก้ไขใหม่ให้ถูกต้อง ส่วนทีมที่เลือกให้อาหารควาย จะต้องเดินทางโดยใช้แท็กซี่ทางน้ำไปยังเกาะที่อยู่ภายในแม่น้ำคงคาเพื่อหยิบหญ้าฟาง 2 ฟ่อน ซึ่งทีมจะต้องนำฟ่อนหญ้าฟางไปส่งให้กับ Baje Yadav ที่มีที่อยู่ให้พร้อมมัดมากับหญ้าฟางภายในเมืองพาราณสี ซึ่งเมื่อทีมจะต้องแลกหญ้าฟางฟ่อนกับคำใบ้ต่อไปสำหรับทางแยกในเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างการเดินที่ยากลำบาก (Long Hard Walk) กับอาหารที่ง่ายว่องไว (Quick Easy Meal) โดยทีมที่เลือกการเดินที่ยากลำบาก จะต้องเดินทางไปยังพิพิธภัณฑ์ซิกมุนด์ ฟรอยด์ (บ้านเก่าของซิกมุนด์ ฟรอยด์) โดยที่ทีมไม่ได้รับอนุญาตให้เดินทางโดยการขับรถยนต์ไป เพื่อนำโซฟาที่ใช้ในการวิเคราะห์จิต เหมือนกับที่เขาเคยใช้ในสมัยนั้นไปส่งยังสำนักงานเก่าของเขา นั่นก็คือห้อง Marietta-Blau-Saal ที่มหาวิทยาลัยเวียนนาซึ่งอยู่ห่างออกไป 1 ไมล์ (1.6 กิโลเมตร) เมื่อทีมขนส่งเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากเจ้าหน้าที่ภายในห้อง ส่วนทีมที่เลือกอาหารที่ง่ายว่องไว จะต้องเดินทางไปยังชิงช้าสวรรค์ที่ใหญ่ที่สุดภายในกรุงเวียนนา เพื่อที่จะนำอาหารประจำประเทศออสเตรีย ได้แก่ชนิกเกทล (ไก่ชุบแป้งทอด) 2 จานพร้อมกับเค้กซาเชอร์ จากนั้นพวกเขาจะต้องถืออาหารเพื่อขึ้นไปยังกระเช้าที่ใช้รับอาหาร ซึ่งพวกเขาจะต้องรับประทานทั้งหมดให้เรียบร้อย โดยมีนักดนตรีบรรเลงเพลงคลาสลิกคลอ ภายในการหมุนของชิงช้าสวรรค์ 1 รอบหรือ 12 นาทีก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป แต่ถ้าหากทีมทำไม่สำเร็จ ทีมจะต้องเริ่มรับประทานใหม่ทั้งหมด ส่วนอุปสรรคของเลกนี้นั้น สมาชิกที่เลือกทำอุปสรรค จะต้องเลือกนักทำความสะอาดเตาผิง แล้วสวมชุดนักทำความสะอาดแบบท้องถิ่น จากนั้นจะต้องขึ้นไปยังบนหลังคาของอาคารเพื่อใช้เชือกที่ผูกลูกตุ้มที่ใช้ทำความสะอาด เพื่อทำความสะอาดหนึ่งในสามเตาผิงจำนวน 3 ครั้ง เมื่อเสร็จเรียบร้อยแล้ว สมาชิกจะต้องลงมายังห้องโถง เพื่อเปิดประตูที่ใช้ทำความสะอาดที่จะมีฝุ่นพร้อมคำใบ้ต่อไปของทีมรออยู่
สำหรับงานเพิ่มเติมของแกรี่กับมอลลารี่นั้น พวกเขาจะต้องเตรียมส่วนผสมที่ถูกต้องระหว่างแก๊สโซลีนและน้ำมันเพื่อใช้เป็นพลังงานสำหรับจักรยานที่ใช้ในภารกิจอุปสรรค พวกเขาต้องตวงแก๊สโซลีน 25 ส่วนและน้ำมัน 1 ส่วน และต้องพยายามนึกให้ออกว่าส่วนผสมต้องการปริมาณแก๊สโซลีนจำนวน 2 ลิตร ส่วนอุปสรรคของเลกนี้นั้น สมาชิกที่เลือกทำอุปสรรคจะต้องใช้เครื่องมือวัดระยะทางและจักรยานติดเครื่องยนต์ VéloSoleX เพื่อวัดระยะทางความยาวทั้งหมดของประเทศลิกเตนสไตน์ โดยขับขี่จากเมืองชานวัลด์ไปยังบาลเซอร์ส เมื่อถึงบริเวณที่กำหนด ซึ่งมีป้ายธงชาติประเทศอยู่ สมาชิกจะได้พบกับมาร์โค บูเชล นักกีฬาเก่าสกีเทือกเขาในโอลิมปิกฤดูหนาว ที่พวกเขาจะต้องบอกระยะทางหรือเขียนใส่ในกระดาษโปสการ์ดที่พวกเขาขี่มา นั่นก็คือ 22 กิโลเมตร ถ้าพวกเขาบอกได้ถูกต้อง บูเชลจะบอกให้เดินทางไปยังปราสาทกูเตนเบิร์ก ที่ที่พวกเขาจะพบกับเพื่อนร่วมทีมของเขาที่มารออยู่แล้วและอ่านคำใบ้ต่อไป แต่ถ้าพวกเขาบอกผิด พวกเขาจะต้องขี่กลับไปยังเมืองชานวัลด์และเริ่มต้นใหม่ทั้งหมด และทางแยกของเลกนี้ในเมืองเซอร์แม็ท ทีมจะต้องเลือกระหว่างเนยแข็ง (Cheese) กับเสียงฮืด (Wheeze) ซึ่งทีมที่เลือกเนยแข็ง จะต้องเดินทางไปยังภัตตาคาร Walliserkanne Zermatt ที่พวกเขาจะต้องรับประทานฟงดูว์เนย โดยจิ้มทานกับขนมปังให้หมดทั้งหม้อ เมื่อทีมรับประทานจนหม้อว่างแล้ว เจ้าของภัตตาคารจะมอบหม้อฟงดูว์เปล่าที่มีชื่อของสถานที่ต่อไปบริเวณก้นหม้อ ส่วนทีมที่เลือกเสียงฮืด ทีมจะต้องเดินทางไปยังสถานีรถไฟเซอร์แม็ท เพื่อแต่งตัวเป็นพนักงานถือกระเป๋า และขนส่งกระเป๋าเดินทางในรถเข็นจำนวน 20 ใบไปยังโรงแรมอย่างน้อย 5 แห่งในเมืองเซอร์แม็ท (เช่น Hotel Metropol Spa, Zermatt Alpen hof~ Hotel, Hotel Primavera, Hotel Tschugge, Grand Hotel Zermatterhof, Schlosshotel Tenne, Hotel Astoria, Mont Cervin Palace, Hodel Ambassador) ซึ่งผู้จัดการจะมอบบัตรตอบรับกลับมาให้ เมื่อทีมทำได้สำเร็จแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากผู้ขนสัมภาระที่สถานีรถไฟเซอร์แม็ทIn this Leg's Detour, teams chose between two mountain rescue tasks: Search and Rescue. In Search, teams used a set of avalanche beacons to search the Matterhorn for a dummy buried in the snow; they then had to dig out the whole dummy before they could receive their next clue. In Rescue, teams used a special hoisting device to rescue a mountaineer trapped in a crevasse. One team member had to lower his or her teammate into the crevasse; the lowered teammate then had to attach a carabiner to the mountaineer. The teammate at the top then had to raise the pair back to the surface; once at the top, the rescued mountaineer would give them their next clue. In this Leg's Roadblock, one team member made a Travelocity Roaming Gnome out of Swiss chocolate. First, the team member had to decorate a chocolate mold with colored chocolate. Once the mold was properly decorated, the team member had the mold filled with chocolate and then buried it in the snow outside for 30 minutes in order to harden the chocolate. They then removed the gnome from the mold and covered up imperfections with more colored chocolate. Once the head chocolatier approved the gnome, teams would receive a real Roaming Gnome and their next clue.
In this leg's Roadblock, one team member had to participate in a Rio Carnival parade. After putting on special costumes, teams learned the samba and then led a parade of dancers. If the Carnival Princess approved their dance, teams would receive their next clue; if not, they would be sent back to relearn the dance and try again. The Detour was a choice between On the Rocks and On the Beach. In On the Rocks, teams traveled to the Espacio X bar on Copacabana beach where they learned to make caipirinhas. Once they made 100 proper caipirinhas, they would receive their next clue. In On the Beach, teams had to pick up an umbrella loaded with bikinis and a mobile changing station and sell the bikinis to people on the beach. The buyers then had to change into the bikinis in the mobile changing station. Once teams earned R$100 (approximately US$60), they would receive their next clue.
In the first Roadblock of this leg, one team member had to learn how to operate a heavy load forklift to move a boat into drydock without dropping the boat which would destroy it. Once the boat was successfully moved, teams would receive their next clue. In the second Roadblock, one team member had to use a BOBdive submersible to search the lagoon of the Jules' Undersea Lodge for one of several floating treasure chests that contained their next clue, while being surrounded by distracting mermaid divers. ดิอะเมซิ่งเรซ 19
เหมือนกับฤดูกาลที่แล้ว ที่จุดเริ่มต้น บริเวณตีนเขาของรัฐแคลิฟอร์เนียตอนใต้ มีภารกิจพิเศษที่ให้ผู้เข้าแข่งขันต้องปฏิบัติ ก่อนที่จะได้รับตั๋วไปยังสถานที่แรกของพวกเขา ต่อมาทีมงานอเมริกาถูกพบที่เมืองฮิลเลอร์โฮลท์ ประเทศเดนมาร์กและถูกสงสัยว่าเป็นรายการดิอะเมซิ่งเรซ ซึ่งจะเป็นครั้งแรกที่รายการเดินทางไปยังประเทศเดนมาร์ก โดยในเวลาต่อมาได้รับการยืนยันจากทีมงานเองพร้อม ๆ กับการไปเยือนมาลาวี, เบลเยียมและอินโดนีเซียเป็นครั้งแรก โดยการไปเยือนไทยก็ได้รับการยืนยันในฤดูกาลนี้เช่นกันและมีผู้พบเห็นการถ่ายทำรายการที่เกาะไข่ในอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสุรินทร์ในวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2554 อีกด้วย ดิอะเมซิ่งเรซ 14
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 14 () เป็นฤดูกาลที่ 14 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 เวลา 20 นาฬิกา ซึ่งยังคงเป็นคืนวันอาทิตย์ เช่นเดิม และเริ่มออกอากาศในประเทศไทยทางช่อง เอเอ็กซ์เอ็น ทาง ทรูวิชั่นส์ ในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 เวลา 21 นาฬิกา ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
แม้ว่าในซีซั่นที่ 1 จะประสบความสำเร็จอย่างมากก็ตาม มีผู้ติดตามชมหลายคนตั้งข้อสังเกตว่าทีมไม่ได้ "ขับรถไปยังสถานที่ต่อไป" ด้วยตัวเองเสมอไป ผู้ติดตามชมยังตั้งข้อสังเกตว่าแต่ละทีมมักจะเดินทางบนเที่ยวบินเดียวกัน ตามที่อลัน วู ให้สัมภาษณ์ ซึ่งในซีซั่นที่ 2 ทีมงานรับปากว่าจะแก้ปัญหาในเริ่องนี้ ดิอะเมซิ่งเรซ 12
สำหรับทีมทั้ง 11 ทีมในฤดูกาลนี้มีทั้งคู่แต่งงานบาทหลวง คู่เดธกอธ และคู่พี่/น้องสาว โดยผู้ผลิตรายการ แวนด์ มัสเตอร์ ให้ความเห็นเรื่องนี้ไว้ว่า "จริง ๆ แล้วมันไม่ใช่เรื่องที่เราตั้งใจคัดทีมชายหนุ่มออก" จากที่ปกติที่มักจะพบทีมชายหนุ่มในฤดูกาลก่อน ๆ เขายังกล่าวอีกว่า "มันต้องเป็นความบังเอิญอย่างแน่นอน ที่มีผู้เข้าแข่งขัน 15 ใน 22 คนอยู่ใน ลอสแอนเจลิส" ดิอะเมซิ่งเรซ 22
ทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอสได้เริ่มจัดการแข่งขันฤดูกาลที่ 22 เมื่อ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 โดยสำหรับฤดูกาลที่ 22 นี้ได้เดินทางเป็นระยะทาง 30,000 ไมล์ (48,000 กิโลเมตร) ใน 9 ประเทศและ 5 ทวีป ซึ่งเป็นครั้งแรกในการไปเยือนประเทศในหมู่เกาะเฟรนช์โปลินีเซีย สถานที่ที่ทีมจะต้องกระโดดกลางเวหาเหนือเกาะโบราโบรา ภารกิจอื่นๆ ที่ได้รับการยืนยันจากฤดูกาลนี้แล้วประกอบด้วยการแข่งขัน Shemozzle ในนิวซีแลนด์, การล่าแมงป่องกับชนเผ่าบุชเม็นในบอตสวานาและการปีนเขาไอเกอร์ในสวิตเซอร์แลนด์ ส่วนประเทศอื่นๆ ที่มีการเดินทางไปเยือนประกอบด้วยตาฮิติ, เยอรมนีและสกอตแลนด์ ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 2
"ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 2" มีผู้สนับสนุนหลัก 6 บริษัท (อาวีว่า, คาลเท็กซ์, โนเกีย เอ็นซีรีส์, โซนี่, บินตาน ลากูน รีสอร์ต และ ธนาคารสแตนดาร์ดชาร์เตอร์ด) ผู้สนับสนุนมีบทบาทสำคัญต่อการแข่งขันโดยการให้รางวัล หรือในบางภารกิจของการแข่งขัน ก็จะมีสิ่งที่เกี่ยวกับบริษัทผู้สนับสนุนเหล่านี้อยู่ด้วย ฤดูกาลนี้มีการออกอากาศตอนพิเศษ 2 ตอน คือ "Racers Revealed" ที่ออกอากาศ 3 สัปดาห์ก่อนการแข่งขันจะออกอากาศ มีเนื้อหาเกี่ยวกับการแนะนำตัวผู้เข้าแข่งขันและการคัดเลือกผู้เข้าแข่งขัน และ "Memories" ที่ออกอากาศ 1 สัปดาห์หลังจากตอนสุดท้ายออกอากาศ มีเนื้อหาเกี่ยวกับความทรงจำของผู้เข้าแข่งขันในระหว่างการแข่งขัน และไฮไลต์ของการแข่งขัน ซึ่งคล้ายกับที่เคยทำใน ซีซั่นที่ 1 อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 20
หลังจากนั้น พวกเขาจะได้พบกับ การสัมภาษณ์กับกรรมการแบบตัวต่อตัว จอร์แดน ได้เปิดเผยกับกรรมการว่า ได้เคยแต่งงานและหย่าขาดแล้ว เมื่อตอนเธออายุ 18ปี เวิร์ก ได้พูดคุยเกี่ยวกับการผ่าตัดแปลงเพศของเธอ ว่าเธอได้เริ่มกินฮอร์โมนก่อนที่จะเข้ารับการผ่าตัด ไมค์ ได้สารภาพว่า ถูกไทร่า เจอขณะที่ทำงานอยู่ในรถบรรทุกไอศครีม เจเรอมี่ ได้ยอมรับว่า เมื่อก่อนเขาเคยเป็นเด็กที่อ้วนมากมาก่อน มาร์วิน พูดถึงเกี่ยวกับชีวิตส่วนตัวของเขา และอาชีพ ภารโรง ที่พ่อของเขาได้ทำ คริส เอช.ได้พูดถึงเกี่ยวกับเรื่องราว ที่เขาเคยเป็นเด็กที่ถูกทอดทิ้งมาก่อน ต่อมา ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 35คน จึงได้ถูกพามายัง บ้านพักในฤดูกาลนี้ ซึ่งที่นั่น พวกเขาจะได้ทราบว่า ใครจะได้เข้ารอบ 26คน สุดท้าย เซอร์ไวเวอร์ ฮีโร่ปะทะวายร้าย
เซอร์ไวเวอร์ ฮีโร่ปะทะวายร้าย () เป็นฤดูกาลที่ 20 ของรายการเซอร์ไวเวอร์ จะทำการฉลองที่รายการครบรอบ 10 ปีอีกด้วย รวมถึงจะไม่เหมือนฤดูกาลอื่น ๆ ที่จะหยุดการถ่ายทำไปก่อนช่วงหนึ่งแล้วจึงเริ่มถ่ายทำฤดูกาลถัดไปแต่ฤดูกาลนี้จะถ่ายทำทันทีหลังจากฤดูกาลที่ 19 เซอร์ไวเวอร์ ซาโมอา จบลงโดยจะทำการถ่ายทำที่ประเทศซามัว เช่นเดียวกับฤดูกาลที่ 19 โดยใช้สถานที่เดียวกันแต่จะใช้ชื่อต่างออกไปเพื่อป้องกันการสับสน ผู้แข่งขันได้ถูกทำการเลือกเสร็จเรียบร้อยแล้วพร้อมกับเซอร์ไวเวอร์ ซาโมอา ข้อหักมุมสำหรับฤดูกาลนี้คือ ผู้เข้าแข่งขันทุกคนเป็นผู้เข้าแข่งขันจากฤดูกาลก่อน ๆ หน้าทั้งหมดและจะเป็นการคัดเฉพาะผู้เข้าแข่งขันที่ "ดีที่สุด" ปะทะ "ร้ายกาจที่สุด"อีกด้วย ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 20 คนมาจากในฤดูกาลก่อนๆ ทั้งสิ้นซึ่งมีทั้งเคยเล่นมาแล้ว 1 ครั้งกับเล่นมาแล้ว 2 ครั้ง การออกอากาศตอนแรกสำหรับในประเทศไทยสามารถรับชมได้ทาง True Visions ซึ่งจะฉายหลังจากที่ทางซีบีเอสฉายจบแต่ละตอนไปแล้วเป็นเวลา 7 ชั่วโมงซึ่งตรงกับวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 เวลา 14:00 น. ตามเวลาประเทศไทย แต่ตอนแรกจะฉายที่ 13:00 น. ด้วยความยาว 2 ชั่วโมง ดิอะเมซิ่งเรซ 12
หลังจากแต่ละทีมถูกคัดออกจากการแข่งขัน แต่ละทีมจะถูกส่งมาอยู่ที่บ้านพัก ณ ประเทศโปรตุเกส โดยไม่สามารถติดต่อกับผู้อื่นได้ เพื่อรอเป็นสักขีพยานให้กับผู้ชนะ ซีบีเอส ได้โพสต์วิดีโอขนาดสั้นบนเว็บไซต์หลังจากแต่ละตอนได้ออกอากาศตามเขตเวลามาตรฐานแปซิฟิกของสหรัฐอเมริกา เพื่อแสดงว่าแต่ละทีมทำอะไรบ้างที่บ้านพักนั้น
อุปสรรคแรกในการแข่งขัน "ดิ อะเมซิ่ง เรซ 12" สมาชิกหนึ่งคนในแต่ละทีมจะต้องขี่จักรยานที่ขึงไว้กับลวดข้ามแหล่งน้ำเล็ก ๆ เหนือมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ ประมาณ 200 ฟุต โดยที่สมาชิกอีกคนในทีมจะนั่งอยู่ข้างล่างจักรยาน เพื่อให้สมาชิกของทีมพาข้ามไป
ในทางแยกแรกของการแข่งขัน แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง ยกขึ้น (Hoist It) หรือ ค้นหา (Hunt It) โดยทีมที่เลือก Hoist It จะต้องใช้เชือกท้องถิ่น และระบบรอกที่มีให้ เพื่อยกเฟอร์นิเจอร์ 5 ชิ้นที่เป็นตัวอย่างของที่พักอาศัยของอัมสเตอร์ดัม สำหรับทีมที่ค้นหา ทีมจะต้องเดินไปหลายบล็อกไปยังลานจอดรถและค้นหารถจักรยานที่มีสีเหลือง-แดง (สีของ Route Marker) ท่ามกลางจักรยานกว่าพันคันซึ่งจักรยาน เป็นยานพาหนะที่ใช้ในการเดินทางในทั่วไปในอัมสเตอร์ดัม หลังจากพบจักรยานแล้ว ทีมจะต้องขี่จักรยานไป 5 ไมล์ ไปหาผู้ดูแลเพื่อรับคำใบ้ต่อไป อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนในแต่ละทีมจะต้องกระโดดค้ำถ่อข้ามคูน้ำที่เต็มไปด้วยโคลน และใช้เท้าสองข้างแตะลงบนหญ้าบนพื้นต่ำที่อยู่ฝั่งตรงข้าม ซึ่งเป็นกีฬาท้องถิ่นที่รู้จักกันในชื่อ Ditch Vaulting (Fierljeppen) เพื่อรับคำใบ้ต่อไป
อุปสรรคในเลกนี้ ทีมจะต้องไปที่สถานที่ที่คนชาว Tuareg อาศัยอยู่ โดยสมาชิกหนึ่งคนในแต่ละทีมจะต้องรีดนมจาก อูฐ Dromedary มาใส่ในถ้วย Gourd bowl จนกว่าจะถึงขีดที่กำหนด เมื่อเสร็จแล้วสมาชิกคนนั้นจะต้องนำถ้วยไปให้คนท้องถิ่นดูเพื่อตรวจสอบจำนวน เมื่อผ่าน สมาชิกคนนั้นจะต้องดึ่มนมนั้นทั้งถ้วย ในกรณีที่สมาชิกคนนั้นไม่สามารถรีดนมอูฐได้มากพอจากอูธของสมาชิกคนนั้น สมาชิกคนนั้นจะต้องรอจนกว่าจะมีคนทำงานอุปสรรคเสร็จและรีดนมอูฐจากอูฐของเขาแทน ทางแยกในเลกนี้แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง สอน (Teach It) และ เรียน (Learn It) โดยทีมที่เลือก Teach It จะต้องสอนเด็กนักเรียนที่ไม่พูด ภาษาอังกฤษ ให้จำคำศัพท์ภาษาอังกฤษให้ได้ 10 คำ โดยเด็กเหล่านั้นจะถูกทดสอบโดยครูท้องถิ่นภายหลัง สำหรับทีมที่เลือก Learn It จะต้องเรียนคำศัพท์ภาษามอร์ จำนวน 10 คำ โดยพวกเขาจะถูกทดสอบโดยครูท้องถิ่นภายหลัง เมื่อเด็กหรือทีมสามารถตอบคำศัพท์ได้ทั้งหมด ทีมจึงจะได้รับคำใบ้ต่อไป
ทางแยกในเลกนี้ แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง เขย่ากระทะ (Shake Your Pans) และ โยกเท้า (Shake Your Booty) โดยทีมที่เลือก Shake Your Pans จะต้องใช้วิธีท้องถิ่นเพื่อเขย่าทองคำ 1 ออนซ์ ในกระทะไม่ไห้ตก เมื่อสำเร็จแล้วทีมจะต้องนำทองที่ชั่งแล้วไปแลกกับคำใบ้ที่เต๊นท์ข้าง ๆ กัน สำหรับทีมที่เลือก Shake Your Booty จะต้องเรียนวิธีการเต้นแบบท้องถื่ย และแสดงต่อหน้ากรรมการท้องถิ่น 3 คนและผู้ชม ทีมจะต้องคิดท่าทางของตนเองด้วยส่วนหนึ่งและเต้นด้วย หากท่าที่คิดไม่มีความคิดสร้างสรรค์พอ หรือเต้นได้ไม่ดี ทีมจะต้องถูกปรับเวลา 10 นาทีก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนในแต่ละทีมจะต้องขี่จักรยานเพื่อส่งของหนัก เช่น แพะ ขนาดเล็ก ให้กับบุคคลที่ระบุไว้ในคำใบ้ที่ตลาดใกล้เคียง
อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนในแต่ละทีมจะต้องเลือกหญิงชาวลิทัวเนียที่ทำงานกลางแจ้ง ผู้ซึ่งจะให้พัสดุแก่สมาชิกคนนั้นและบอกสถานที่ที่ให้ไปส่งของ หลังจากนั้น ทีมจะต้องเดินผ่านถนนอันน่าสับสนในเมืองเก่า Vilnius โดยทีมจะต้องส่งของนี้ให้ถูกคน โดยผู้รับจะให้พัสดุชิ้นที่สอง และหนึ่งในสี่ชื่อสถานที่สุดท้าย ทางแยกในเลกนี้แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง นับถอยหลัง (Count Down) และ เพิ่มขึ้น (Step Up) โดยทีมที่เลือก Count Down จะต้องเดินทางผ่านงานฉลองช่วงกลางฤดูร้อน ท้องถิ่น (Joninės) ไปยังบริเวณที่มีรั้วเสาเข็มอยู่ เมื่อไปถึงที่นั้นทีมจะต้องนับจำนวนเสาเข็มที่ใช้ทำรั้วทั้งหมด แล้วไปบอกจำนวนนั้นแก่ชาวบ้าน หากจำนวนนั้นถูกต้อง ทีมจึงจะได้รับคำใบ้ต่อไป สำหรับทีมที่เลือก Step Up ทีมจะต้องเดินด้วยไม้ต่อขาตามทางที่กำหนดไปยังเส้นชัย หากสมาชิกคนใดคนหนึ่งล้มระหว่างทาง พวกเขาจะต้องกลับไปที่จุดเริ่มต้นแล้วเดินมาใหม่ เมื่อพวกเขาไปถึงเส้นชัย พวกเขาจึงจะได้รับคำใบ้ต่อไป ภายหลัง แชนนากับเจนนิเฟอร์ให้สัมภาษณ์กับนักข่าวว่า มีงานทางด่วน (Fast Forward) ที่ำไม่ได้ถูกใช้ในช่วงหนึ่งในเลกนี้ 
อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนในแต่ละทีมจะต้องค้นหาหิน 1 ใน 8 ก้อนจากหินกว่า 150 ก้อน และนำมันไปวางบนกำแพงหินของป้อม St. Lawrance ที่ถูกสร้างใหม่หลังจากสิ้นสุดสงครามอิสรภาพแห่งโครเอเชีย ทางแยกในเลกนี้ แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง สั้นและยาว (Short & Long) และ ยาวและสั้น (Long & Short) โดยทีมที่เลือกสั้นและยาว จะต้องไต่กำแพงป้อม Boker ลงมา แล้วปีนบันไดเชือก กลับขึ้นไป แล้วทีมจะต้องเดินเป็นระยะทางที่ยาวกว่าทางแยกอีกอันหนึ่ง ผ่านสี่แยกถนนเก่า เพื่อไปหยิบคำใบ้ต่อไป สำหรับทีมที่เลือกยาวและสั้น ทีมจะต้องต่อตัวโดยใช้เชือกลงมาจากป้อมแล้วว่ายน้ำไปยังแท่นที่ลอยอยู่ เมื่อไปถึง พวกเขาจะต้องพายเรือไปรอบ ๆ กำแพงเมืองไปยังจุดที่กำหนดให้ จากนั้น ทีมจะต้องเดินไปตามถนนเป็นระยะทางที่สั้นกว่าเพื่อไปหยิบคำใบ้ต่อไป
สำหรับทางด่วนในเลกนี้ ทีมจะต้องไปที่ ฟาบิโอ สตูดิโอ เพื่อเข้าร่วมในประเพณีเดินเรือทะเล แต่สิ่งที่พวกเขาไม่รู้คือประเพณีนั้นเกี่ยวกับรอยสัก เมื่อพวกเขาไปถึง พวกเขาจึงได้ทราบว่าพวกเขาจำเป็นต้องรับการสักถาวรบนตัวเป็นตัวอักษร FF (Fast Forward) ก่อนที่จะไปยังจุดพักต่อไป งานอุปสรรคในเลกนี้สมาชิกหนึ่งคนของแต่ละทีมจะต้องเหาะบนท้องฟ้า เหนือแคว้นทัสเคนีโดยใช้ เครื่องบินร่อน บินเหนือชนบท รัศมี 6 ไมล์ เพื่อค้นหาชื่อสถานที่ต่อไปที่ทีมจะต้องไป (วินชี) ถ้าสมาชิกคนนั้นคิดว่าตนเห็นคำใบ้แล้ว สมาชิกคนนั้นต้องบอกนักบินให้นำเครื่องลง เมื่อถึงพื้น สมาชิกคนนั้นต้องบอกผู้สอนการบินว่า สถานที่ต่อไปที่ทีมต้องไปคือที่ใด ถ้าถูกต้อง นักบินจึงจะให้คำใบ้ต่อไป แม้ว่าจะไม่มีการกำหนดเวลาก็ตาม อย่างไรก็ดี ทีมจะต้องค้นหาคำใบ้ให้เสร็จภายใน 30 นาที หากไม่เสร็จ เครื่องบินจะต้องลงมาเติมน้ำมันก่อนที่จะค้นหาต่อไป ทางแยกในเลกนี้ทีมจะต้องเลือกระหว่าง สิ่งประดิษฐ์ (Invention) และ ประเพณี (Tradition) โดยทีมที่เลือก Invention จะต้องเดินทางไปที่ลานใกล้เคียง แล้วเลือกสำเนาของแปลนเครนอายุประมาณ 100 ปีที่ออกแบบโดย แล้วใช้อุปกรณ์ที่มีให้ประกอบเครนนั้นขึ้นมา แล้วใช้เครนนั้นยกหินก้อนใหญ่หนึ่งก้อน แล้วพวกเขาต้องนำกระจกไปวางข้างใต้เพื่ออ่านคำใบ้ที่เขียนอยู่ใต้หินนั้น สำหรับทีมที่เลือก Tradition ทีมจะต้องไปที่ Piazza Guido Masi แล้วปฏิบัติประเพณีเกี่ยวกับธงท้องถิ่นโบราณ เมื่อพวกเขาสามารถทำได้ถูกต้อง หัวหน้าผู้เชิญธงจะให้ธงที่บอกสถานที่ถัดไปแก่พวกเขาทางแยกในเลกนี้ทีมจะต้องเลือกระหว่าง ปิดป้าย (Paste 'Em) และ ร้อยเชือก (Thread 'Em) โดยทีมที่เลือก Paste 'Em ทีมจะต้องไปใต้สะพานที่กำหนด แล้วใช้อุปกรณ์ที่มีให้ปิดโปสเตอร์ภาพยนตร์บอลลีวูด ขนาด 6 แผ่นบนผนังให้เรียบร้อย เมื่อเสร็จแล้วจึงจะได้รับคำใบ้ต่อไป สำหรับทีมที่เลือก Thread 'Em ทีมจะต้องไปที่ตลาดดอกไม้ Dadar และหาแผงขายดอกไม้ที่กำหนดให้ พวกเขาจะต้องทำพวงมาลัยแต่งงานโดยร้อยดอกไม้ 108 ดอกตามลำดับที่กำหนด (แดง, ส้ม, เหลือง) เมื่อเจ้าหน้าที่เห็นว่าพวงมาลัยเรียบร้อย ทีมจะต้องนำพวงมาลัยไปให้เจ้าบ่าวที่อยู่บริเวณนั้น เพื่อแลกกับคำใบ้ต่อไป อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนในแต่ละทีมจะต้องขนแก๊สโพรเพน 6 ถังใส่รถจักรยาน และถีบไปที่สถานที่ที่กำหนด 2 ที่ที่อยู่ในใบสั่งแก๊ส นำแก๊สไปส่งให้สถานที่ละ 3 ถัง และนำใบเสร็จรับเงินจากเจ้าของบ้านมาเพื่อเป็นการยืนยันว่าส่งแล้ว เมื่อส่งเสร็จแล้ว สมาชิกคนนั้นจะต้องนำใบเสร็จและใบสั่งแก๊สไปให้หัวหน้าคนงานเพื่อรับคำใบ้ต่อไป สำหรับงานเพิ่มเติมของเคนท์กับวิกซินในเลกนี้ พวกเขาจะต้องไปหานักโยคะและทำท่า โยคะ ทั้งหมดให้ได้ ก่อนที่พวกเขาจะได้รับอนุญาตให้แข่งต่อและทำงานทางแยก
อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนในแต่ละทีมจะต้องสวมหมวกและถุงมือ เป็นคนขับแท็กซี่ท้องถิ่น และขับพาคู่สามีภรรยาชาวญี่ปุ่นผ่านการจราจรที่วุ่นวายและเป็นถนนหนึ่งช่องทางในบางครั้งไปยังสถานที่ที่กำหนด ( ) โดยพวกเขาไม่สามารถให้บุคคลท้องถิ่นนำทางพวกเขาไปได้ และคู่สามีภรรยานั้นก็ไม่สามารถช่วยพวกเขาได้ เมื่อสมาชิกคนนั้นขับมาส่งที่สถานที่ที่ำกำหนดแล้ว คู่สามีภรรยาจึงจะให้คำใบ้ต่อไป แต่สมาชิกคนนั้นจะต้องกลับมาหาเพื่อนร่วมทีมก่อนที่จะเปิดคำใบ้อ่านได้ ทางแยกในเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่าง สัมผัส (Sense of Touch) และ ดมกลิ่น (Sense of Smell) โดยทีมที่เลือก Sense Of Touch จะต้องเดินไปอาคารชิโมจิมา แล้วบังคับหุ่นยนต์จากโทรศัพท์มือถือให้เตะฟุตบอลผ่านหุ่นยนต์ป้องกันของฝ่ายตรงข้าม 2 ตัว เมื่อสมาชิกแต่ละคนในทีมสามารถทำประตูได้คนละ 1 ประตู (รวม 2 ประตู) กรรมการจึงจะให้คำใบ้ต่อไป สำหรับทีมที่เลือก Sense of Smell ทีมจะต้องไปที่ร้านขายดอกไม้ Saera ที่มีดอกไม้ปลอมขาย เมื่อไปถึงพวกเขาจะต้องใช้จมูกของพวกเขา (เท่านั้น) ดมหาดอกไม้จริงที่ซ่อนอยู่ท่ามกลางดอกไม้ปลอมกว่าพันดอกในร้าน 2 ชั้น เมื่อพวกเขาหาดอกไม้จริงพบ เจ้าของร้านจึงจะให้คำใบ้ต่อไปอุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนในแต่ละทีมจะต้องเข้าไปนั่งในรถที่ขับโดยนักแสดงผาดโผนมืออาชีพ ที่จะขับรถขึ้นไปบนแท่นโยกขนาดใหญ่และโยกไปโยกมาบนแท่นโยกสูง 25 ฟุต ที่อันตราย เมื่อเสร็จแล้วสมาชิกคนนั้นจะต้องเปลี่ยนไปนนั่งบนรถสะเทิ้นน้ำสะเทิ้นบก แล้วสวนแว่นกันลมกลั้นหายใจระหว่างที่รถวิ่งอยู่ใต้น้ำเป็นเวลา 17 วินาที ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป ทางแยกในเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่าง ไฟ (Fire) และ ดิน (Earth) โดยทีมที่เลือก Fire จะต้องเดินทางไปที่สวน Zhongzheng เพื่อเข้าร่วมในพิธีกรรมของจีนโดยการเขียนข้อความเกี่ยวกับเรื่องโชคดี เรื่องดีและไม่ดีต่าง ๆ ในโคมลอย แล้วจุดโคมลอยด้วย "เงินแห่งวิญญาณ" ที่จะทำให้โคมร้อนและลอยขึ้นไปถึงวิญญาณ ที่อยู่บนสวรรค์ เมื่อทีมทำครบ 20 โคมแล้ว จึงจะได้รับคำใบ้ต่อไป สำหรับทีมที่เลือก Earth ทีมจะต้องไปที่สวนยูธ เพื่อเข้าร่วมในประเพณีท้องถิ่นที่ใช้ในการลดความเครียด โดยทีมจะต้องถอดรองเท้าแล้วเดินเท้าเปล่า ไปตามทางยาว 220 ฟุตที่โรยด้วยหินปุ่มป่ำ แล้วเดินกลับมา ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป สำหรับงานเพิ่มเติมของทีเคกับราเชล พวกเขาจะต้องสวมเครื่องป้องกันแล้ววิ่งผ่านดอกไม้ไฟ ที่ระดมจุดใส่พวกเขา หลังจากพวกเขาวิ่งผ่านดอกไม้ไฟและโดนราดด้วยน้ำ พวกเขาจึงจะสามารถแข่งต่อได้ในทางแยกสุดท้ายของการแข่งขันนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่าง ผ่าปลาค็อด (Cut The Cod) และ จับปู (Grab the Crab) โดยทีมที่เลือก Cut The Cod จะต้องผ่าปลาค็อดหนัก 50 ปอนด์ และหาคำใบ้ขนาดเล็กที่ซ่อนอยู่ในตัวปลา สำหรับทีมที่เลือก Grab The Crab ทีมจะต้องหาปู จากบ่อปูในเรือที่มีปูมากกว่า 500 ตัว โดยทีมจะต้องหาปูตัวที่มี Race Marker ติดอยู่เพื่อนำไปแลกกับคำใบ้ต่อไปจากผู้ดูแล ในอุปสรรคสุดท้ายในการแข่งขันนี้ สมาชิกหนึ่งคนในแต่ละทีมจะได้พบกับสิ่งของที่มีการใช้ในการแข่งขันทั้งหมด จำนวน 15 ชิ้นในเลกต่าง ๆ โดยสมาชิกของทีมจะต้องวางสิ่งของ 10 ชิ้นบนแท่นวางที่กำหนดให้เพื่อทำให้กล่องคำใบ้เปิด โดยสิ่งของทั้งสิบชิ้นนี้จะต้องตรงตามเงื่อนไขต่อไปนี้ (ซึ่งแม้ว่าจะมีหลายวิธีที่จะทำให้ตรงกับเงื่อนไขใด ๆ ในสองข้อนี้ แต่มีของเพียงสิบชิ้นเท่านั้นที่ตรงกับเงื่อนไขทั้งสองข้อ) ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 13 ปิดรับใบสมัครเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน 2550 การสัมภาษณ์รอบรองสุดท้ายมีขึ้นในเดือน ธันวาคม 2550 และการสัมภาษณ์เพื่อคัดตัวครั้งสุดท้ายมีขึ้นในเดือน กุมภาพันธ์ 2551 ใน ลอสแอนเจลิส, แคลิฟอร์เนีย โดยในการแข่งขันนี้มีทั้งคู่นักศึกษา คู่แต่งงานฮิปปี้ และอดีตผู้เล่นเอ็นเอฟแอล ที่หวังจะคืนดีกับภรรยาที่ห่างเหินมานาน ในระหว่างการแข่งขัน ดิอะเมซิ่งเรซเซ็นทรัลยุโรป
รายการนี้ผลิตโดยเอเอ็กซ์เอ็น ยุโรป ที่มีบริษัท โซนี่ พิคเจอร์ เอ็นเตอร์เทเมน อินเตอร์เนชั่นแนล เป็นบริษัทแม่ เช่นเดียวกันกับ ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย โดยการแข่งขันจะแบ่งเป็นทีมละสองคน ออกเดินทางรอบโลกเพื่อแข่งขันกับทีมอื่นๆ โดยพยายามเดินทางให้ถึงจุดหมายในแต่ละรอบให้ได้เร็วที่สุด และระหว่างเดินทางจะต้องทำภารกิจแต่ละรอบที่มอบหมายให้สำเร็จ การแข่งขันเดินทางไปในหลายประเทศ ใช้พาหนะในการเดินทางหลากหลาย เช่น เครื่องบิน, แท็กซี่ , รถเช่า, รถไฟ, รถประจำทาง, เรือ ทำการรับสมัครวันสุดท้ายวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2548 การเดินทางส่วนใหญ่จะอยู่ในประเทศ สาธารณรัฐเช็ค , โปแลนด์ , สโลวาเกีย , ฮังการี , โรมาเนีย และ บัลแกเรีย โดยผู้ชนะจะได้รับเงินรางวัล 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 20
ผู้เข้าแข่งขันที่ผ่านเข้ารอบสุดท้าย สำหรับฤดูกาลที่ 20 ได้ถูกพามายัง ลอสแอนเจลิส ซึ่งเป็นครั้งแรกของประวัติศาสตร์รายการ ที่จะมีหนุ่มๆเข้ามาร่วมเป็นผู้เข้าแข่งขันในรายการด้วย ช่วงแรกนั้น สาวๆกับหนุ่มๆได้ถูกแยกจากกัน แต่หลังจากนั้นพวกเขาจะต้องเดินแบบแฟชั่นโชว์ ในธีมงานเลี้ยงสวมหน้ากาก ร่วมกัน ซึ่งสาวๆจะต้องเลือกหนุ่มๆมาเดินด้วยกัน โดยเมื่อเดินจนสุดรันเวย์ พวกเขาจะต้องจูบกัน โดย โครี่ เป็นเพียงคนเดียวที่เลือกผู้ชาย มาเดินด้วยกัน แทนที่จะเป็นผู้หญิง และ คริส เอช.เป็นเพียงคนเดียวที่ได้เดินกับสาวๆถึงสองคน และบีอังก้า กับเคลีย ที่จะต้องเดินร่วมกัน เนื่องจากทั้งสองไม่มีหนุ่มๆเหลือให้เลือกอีกแล้ว ดิอะเมซิ่งเรซ: Ha'Merotz La'Million
ดิ อะเมซิ่ง เรซ: Ha'Merotz La'Million (; ; ) เป็นเวอร์ชันอิสราเอลของรายการเรียลลิตี้โชว์ชื่อดังของสหรัฐอเมริกาที่ชื่อ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นรายการแข่งขันเดินทางรอบโลกโดยมีผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด 10 คู่ และทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านเชเกล รายการนี้มีการผลิตและออกอากาศทางช่อง Reshet Channel 2 ของเครือข่ายโทรทัศน์อิสราเอล Reshet โดยเริ่มออกอากาศในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 และออกอากาศทุกวันพฤหัสบดี ในเวลา 21 นาฬิกา (เวลามาตรฐานอิสราเอลที่ใช้ DST ตรงกับเวลา 18 นาฬิกาของ GMT) และมีพิธีกรประจำรายการคือราซ เมอร์แมน ดิอะเมซิ่งเรซ 11
ดิ อะเมซิง เรซ 11 () เป็นฤดูกาลที่ 11 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส การแข่งขันโดยรวมสำหรับฤดูกาลนี้คือจะนำผู้ที่มีบทบาทเด่นๆ จากการแข่งขัน ดิ อะเมซิ่งเรซ 1 - 10 มาทำการแข่งขันอีกครั้งโดยเป็นฤดูกาลรวมดาราโดยใช้ชื่อว่า The Amazing Race : All-Stars ดิอะเมซิ่งเรซ 15
"ดิ อะเมซิ่ง เรซ 15" ใช้เวลาเดินทางทั้งหมด 21 วัน คิดเป็นระยะทางประมาณ 25,000 ไมล์ โดยทีมจะเดินทางผ่าน 9 ประเทศ ออกตัวที่ท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิสเช่นเดียวกับฤดูกาลที่ 14 โดยการแข่งขันครั้งนี้เป็นครั้งที่ 3 ที่เดินทางไปยังด้านทิศตะวันตก โดยฤดูกาลแรกที่เดินทางไปยังทิศตะวันตกคือ ฤดูกาลที่ 10 และถัดมาด้วยฤดูกาลที่ 13 รวมถึงฤดูกาลนี้ยังเป็นการแข่งขันที่ระยะสั้นที่สุดเท่าที่เคยมีมา (ยกเว้นฤดูกาลที่ 8) ในฤดูกาลนี้จะมี 1 ทีมที่ถูกคัดออกเร็วที่สุดเท่าที่เคยมีมา โดยการคัดออกตั้งแต่จุดเริ่มต้นและธงเหลือง-แดง ถูกเปลี่ยนเป็นธงเหลือง-ขาว อีกครั้งเมื่อทำการแข่งขันที่เวียดนามเหมือนกับในฤดูกาลที่ 3 (เหลืองล้วน) และ 10 (เหลือง-ขาว) ที่ได้เดินทางไปถ่ายทำ ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 2
ซีซั่นนี้มีผู้เข้าแข่งขันที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 10 ทีม จากผู้สมัครกว่า 2,500 คน ซึ่งผู้สมัครนี้ก็มีผู้เข้าแข่งขันที่เคยแข่งขันในเวอร์ชันสหรัฐอเมริกา รวมอยู่ด้วย คือ เค็นกับวิกซัน ที่ได้รับเลือกให้แข่งในฤดูกาลที่ 12 ของเวอร์ชันสหรัฐฯ ซีซั่นนี้ปิดรับสมัครในวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2550 (เป็นเวลาที่ขยายแล้ว 2 สัปดาห์จากกำหนดเดิม) ในการแข่งขันครั้งนี้ผู้เข้าแข่งขันที่อยู่ในประเทศญี่ปุ่นสามารถเข้าร่วมได้ หลังจากถูกห้ามในซีซั่นที่ 1 การสัมภาษณ์ครั้งสุดท้ายมีขึ้นในช่วงเดือนเมษายนถึงพฤษภาคม พ.ศ. 2550 และการถ่ายทำมีขึ้นในช่วงเดือน มิถุนายนถึงกรกฎาคม ในปีเดียวกัน ดิอะเมซิ่งเรซ 3
ตารางแสดงชื่อ ความสัมพันธ์ของผู้แข่งขันในขณะถ่ายทำของแต่ละทีมพร้อมทั้งแสดงสถานะในการแข่งขัน ดังนี้ เรียงตามลำดับผู้เข้าเส้นชัยก่อน (ตารางนี้อาจไม่ได้แสดงข้อมูลที่ตรงกับข้อมูลที่ออกอากาศในโทรทัศน์เนื่องจากข้อมูลที่เพิ่มเข้ามาบางส่วน หรือข้อมูลที่ถูกนำออกไปบางส่วน)แอนเดรียกับดามอน เดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 7 แต่พวกเขาไม่สามารถบังคับลาให้มาตามทางที่ถูกต้องได้ พวกเขาจึงโดนปรับเวลา 78 นาที แต่โทษปรับนี้จะไปมีผล ณ เวลาที่ออกเดินทางในเลกที่ 2 พวกเขายังคงหลับต่ออีก 3 นาทีหลังจากถึงเวลาออกเดินทางของพวกเขา
เฮเตอร์กับอีฟ เดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 1 แต่พวกเธอไม่ได้ปฏิบัติตามคำสั่งที่ให้เดินมาที่จุดหยุดพัก (พวกเขาใช้แท็กซี่) พวกเธอจึงได้รับโทษปรับเวลา 37 นาที ซึ่งทำให้ทีมอื่น ๆ เข้าเช็ค ณ จุดหยุดพักระหว่างช่วงปรับเวลาของพวกเขา ทำให้พวกเธอตกลงมาอยู่อันดับสุดท้ายและถูกคัดออกจากการแข่งขัน
เดริกกับดรู เดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 3 แต่พวกเขาไม่ได้หยิบคำใบ้ที่เป็นงานอุปสรรคมารวมถึงไม่ได้ทำงานอุปสรรคด้วย ทำให้พวกเขาต้องกลับมาทำงานให้ครบตามกำหนด ซึ่งทำให้ตกลงมาอยู่อันดับสุดท้ายและถูกคัดออกจากการแข่งขัน
ในเลกที่ 5 ไม่เป็นที่เปิดเผยว่า ไมเคิลหรือแคร์ที ทำงานอุปสรรค จึงไม่ได้นับงานอุปสรรคในเลกที่ 5 เข้าไป
งานเพิ่มเติมงานหนึ่งในเลก 10 เป็นงานอุปสรรค แต่มีการออกอากาศทางโทรทัศน์เป็นงานทั่วไป ดังนั้นจำนวนการแก้อุปสรรคที่แสดงนี้จะไม่นับอุปสรรคในเลก 10 แม้ว่าจะมีการแสดงว่าสมาชิกคนใดในทีมทำงานนี้ก็ตาม
เลก 9 และ 10 ถูกออกอากาศติดกันยาว 2 ชั่วโมงและเลก 12 และ 13 ออกอากาศติดกันเป็น 2 ชั่วโมงสุดท้ายเช่นกัน ดิอะเมซิ่งเรซ: A Corrida Milionária
ช่วงเวลาในการส่งใบสมัครมีขึ้นตั้งแต่เดือน มกราคม ถึงเดือน กรกฎาคม พ.ศ. 2550 และการถ่ายทำมีขึ้นใน อเมริกาใต้ ในช่วงเดือน สิงหาคม ถึงเดือน กันยายน ในปีเดียวกัน นาร์ซิสโกกับมาร์เซโลกลายเป็นคู่เกย์เปิดคู่แรกที่เข้าแข่งขันในเรียลลิตี้โชว์ของบราซิล ในขณะที่เอดูอาร์โดเพิ่งชนะการแข่งขันเรียลลิตี้โชว์ที่ชื่อ Sem Saída และได้รับรางวัล 50,000 เรียลบราซิล ก่อนที่จะมาแข่ง A Corrida Milionária อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 20
เมื่อกลับมาถึงบ้านพัก คริส ได้ถูกเรียกชื่อคนแรกในสัปดาห์ก่อน จึงได้เข้าพักในห้องไทร่า สวีท และเขาได้เลือก อเล็กซานดร้า ร่วมแบ่งปันด้วย จึงสร้างความผิดหวัง ให้กับ นีน่า เป็นอย่างมาก ต่อมา พวกเขาได้เดินทางมาแข่งขันทำโจทย์ประจำสัปดาห์ และได้พบกับ เคลลี่ ครูโทน และ วินเซนต์ เซนต์ จอร์จ ซึ่งไม่มีใครทราบว่า เป็นการปลอมตัวของ เร็กกี้ วัทส์ โดยพวกเขาจะได้มีโอกาสทดสอบ การถ่ายโฆษณา ให้กับ เครื่องดื่ม ควอฟฟ์ อเล็กซานดร้า และ จอรแดน ทำออกมาได้ดี ใขณะที่ การแสดงของ คริส ออกมาดูแปลกๆ และเรเน่ ที่เปิดเผยว่า เธอกลัวชุดตุ๊กตาปลอมตัวที่มีคนอยู่ข้างใน เป็นอย่างมาก ท้ายที่สุด จอร์แดน เป็นผู้ชนะการแข่งขันครั้งนี้ เมื่อกลับมาถึงบ้านพัก ความกดดันได้เกิดขึ้นอีกครั้ง เมื่อ คริส ได้ตำหนิสาวๆที่ทำให้ ครัว สกปรก โดยไม่ล้างจานที่ตัวเอง และทิ้งเอาไว้ในอ่างล้างจาน จึงเกิดการโต้เถียงกันขึ้นระหว่าง คริส,เจเรอมี่ และ เรเน่,จอร์แดน ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
อย่างไรก็ดี ผู้ผลิดรายการก็ได้ตัดกฎนี้ออกไปในซีซั่นหลัง ๆ เช่น คริสกับจอห์น (ซีซั่นที่ 6) เป็นคู่เดททางไกลมาเป็นเพียงแค่ 1 ปี หรือในกรณีที่ผู้เข้าแข่งขันหลายคนใน ซีซั่นที่ 5 ได้เคยแข่งขันกันมาก่อนในเวทีประชันความงาม (นิโคลชนะคริสตี้ในเวทีมิสเทกซัส ใน 2003) อีริคกับแดนเนียล (ซีซั่นที่ 11) ได้พบกันมาก่อนเป็นเวลาเพียงแค่ 1 ปีหลังจากแข่งอยู่คนละทีมในซีซั่นที่ 9 อย่างไรก็ดีสุดท้ายแล้วใบสมัครและคุณสมบัติการเข้ารับเลือกของซีซั่นที่ 14 (แจกจ่ายในวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2008 ที่เว็บไซต์ของซีบีเอส) ได้ยกเลิกข้อกำหนดเรื่องความสัมพันธ์ก่อนการแข่งขันแล้ว แต่ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตามโดยทั่วไปแล้วสมาชิกในทีมจะมีความสัมพันธ์กันมาก่อนอยู่แล้ว ไม่ว่าจะมากหรือน้อยก็ตาม ดิอะเมซิ่งเรซ 12
สองวันหลังจากการแข่งขันออกอากาศทางโทรทัศน์ ซีบีเอส ได้สร้างหน้าใหม่เกี่ยวกับ "ดิ อะเมซิ่ง เรซ" ลงในเว็บไซต์ เครือข่ายสังคมออนไลน์ ที่ชื่อ เฟซบุ๊ก ผ่านทางโฆษณาของเฟซบุ๊ก โดยเว็บไซต์นั้นมีสื่อโต้ตอบได้เช่นแผนที่ เกร็ดในการแข่งขัน บันทึกการเดินทางและรางวัล เว็บไซต์นี้ยังมีผลิตภัณฑ์ที่โยงไปถึงโปรแกรม Where I've Been อีกด้วย ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 1
ดิ อะเมซซิง เรซ เอเชีย ปี 1 เป็นปีที่หนึ่งของรายการ The Amazing Race Asia ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้ทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขัน 10 ทีม ทีมละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก ทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 100,000 ดอลลาร์สหรัฐอเมริกา สำหรับ ดิ อะเมซซิง เรซ เอเชีย ปี 1 นี้จะแข่งขันเป็นระยะทางประมาณ 36,000 กิโลเมตร ใน 21 วันทางผู้ผลิตรายการพยายามได้พยายามให้มีการแข่งขันกันมากขึ้น โดยให้มีการขับรถด้วยตัวเองมากขึ้น และพยายามลดโอกาสในการขึ้นเครื่องบินในไฟลท์เดียวกันของผู้เข้าแข่งขัน ฤดูกาลนี้เริ่มแพร่ภาพในวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ถึง 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ดิอะเมซิ่งเรซ 3
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 3 () เป็นฤดูกาลที่ 3 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ดิอะเมซิ่งเรซ 10
ในเลกที่ 1 เป็นเลกที่มีการคัดออกสองครั้ง บิลล่ากับซาอี ถูกคัดออก ณ ครึ่งทางแรกของเลก (ดูหมายเหตุ 2) แต่วิพูลกับอารี ถูกคัดออกที่จุดหยุดพัก
บิลล่ากับซาอี ถูกคัดออกเนื่องจากมาถึงเป็นที่สุดท้าย ณ ประตู Meridian ในพระราชวังต้องห้าม ที่เป็นจุดครึ่งทางของเลกที่ 1 นี้
เคลลี่ เลือกที่จะทำอุปสรรคในเลกนี้ แต่เธอไม่สามารถทำให้สำเร็จได้ เนื่องจากพวกอยู่ในลำดับสุดท้าย พวกเธอจึงเข้าเช็คที่จุดหยุดพัก และถูกคัดออกจากการแข่งขัน
ในเลกที่ 3 ทอมกับเทอร์รี่ เดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 3 แต่ถูกทำโทษเวลา 30 นาทีในการใช้ จักรยานยนต์ ที่ถูกห้ามในกติกาด้วยเหตุผลทางด้านความปลอดภัยของผู้แข่งขัน ระหว่างช่วงเวลาโทษปรับนี้มีหลายทีมที่เข้ายังจุดหยุดพัก และทำให้พวกเขาตกลงมาอยู่ในอันดับที่ 8
จำนวนการแก้อุปสรรค (Roadblock) ของสมาชิกในทีมที่แสดงไว้นี้ ไม่นับอุปสรรคที่ไม่ได้มีการออกฉายทางโทรทัศน์
เนื่องจากมีการใช้กฎจุดร่วมมือ (Intersection) ไทด์เลอร์กับเจมส์ และ ร๊อบกับคิมเบอร์รี่ จึงทำทางด่วนร่วมกันและทั้งสองทีมสามารถข้ามงานที่เหลืออยู่ทั้งหมดและมุ่งหน้าสู่จุดหยุดพักได้ทันที
เดวิดกับแมรี่ เดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 5 แต่พวกเขาถูกทำโทษเวลา 30 นาทีหลังจากไม่สามารถเข้าเป็นที่ 1 หลังจากเข้าในเลกที่ 7 ที่ไม่มีการคัดออกได้และก่อนที่เวลาโทษปรับจะหมดลงก็ได้ทำให้พวกเขาตกลงมาอยู่ลำดับสุดท้ายและถูกคัดออกจากการแข่งขัน
ในเลกที่ 9 เป็นเลกแบบ Double Length (มีอุปสรรค 2 งานและทางแยก 2 งาน) และแบ่งการออกอากาศออกเป็น 2 ตอน ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย () เป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้ทางโทรทัศน์ที่สร้างมาจากเรียลลิตี้โชว์ชื่อดังของสหรัฐอเมริกา ที่ชื่อ ดิ อะเมซิ่ง เรซ
ในวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2548 สถานีโทรทัศน์ ซีบีเอส ให้โอกาสประเทศอื่นในการทำ "ดิ อะเมซิ่ง เรซ" เป็นของตนเอง และเครือข่ายทีวีของเอเชีย เอเอ็กซ์เอ็น เอเชีย ก็เป็นหนึ่งในผู้ผลิตแรก ๆ ที่ได้สิทธิ์ในการผลิด "ดิ อะเมซิ่ง เรซ" สำหรับประเทศของตนเอง รายการนี้ผลิตโดยบริษัทผลิตรายการของออสเตรเลีย ActiveTV สำหรับเอเอ็กซ์เอ็น โดยความร่วมมือของบัวนาวิสต้า อินเตอร์เนชั่นแนล เอเชีย-แปซิฟิก (BVITV-AP) พิธีกรของรายการคือนักแสดงชาวสิงคโปร์เชื้อสายจีน-อเมริกัน อลัน วู อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 20
โครี่, ดอน และคานานี่ ทำออกมาได้น่าประทับใจ ในขณะที่ มาร์วินและอเล็กซานดร้า ต้องพยายามอย่างหนัก คนอื่นๆรู้สึกว่า เจียน่า นั้นโฟกัสไปที่ ฟิลล์ มากกินไป และนีน่า ถูกตำหนิว่า ทำออกมาได้ไม่ดีในการแสดงความเป็นผู้ชาย ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
การแข่งขันในแต่ละด่านจะประกอบไปด้วย "งานทางแยก" และ "งานอุปสรรค" แต่ในบางเลกอาจมีเพียงแค่อย่างใดอย่างหนึ่ง นอกจากนี้ยังมีงานเสริมที่ไม่จัดเป็นภารกิจหลักอีกมากมาย บางเลกอาจมี "ทางด่วน" ให้ใช้เพื่อนข้ามกิจกรรมทั้งหมดของเลกนั้นไปยังจุดพักเลย แต่ทีมสามารถใช้ได้เพียงครั้งเดียวตลอดการแข่งขันทั้งหมดเท่านั้น เมื่อจบแต่ละเลกผู้เข้าแข่งขันจะมีเวลาพัก 12 ชั่วโมงแต่ในบางกรณีอาจมากกว่านั้นโดยสูงสุดอยู่ที่ 60 ชั่วโมงซึ่งเกิดขึ้นในฤดูกาลที่ 1 ที่ทีมงานเปลี่ยนแปลงสถานที่กะทันหันและยังสามารถแยกเลกในการแข่งขันออกเป็น 3 ประเภทได้ดังนี้ ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
ดิ อะเมซิง เรซ (The Amazing Race) หรือชื่อย่อว่า TAR เป็นรายการเรียลลิตี้เกมส์โชว์ทางโทรทัศน์ ผลิตโดยสหรัฐอเมริกา โดยแบ่งเป็นทีมละสองคน (มียกเว้น 1 ครั้ง คือครั้งที่ 8) ออกเดินทางรอบโลกเพื่อแข่งขันกับทีมอื่นๆ โดยพยายามเดินทางให้ถึงจุดหมายในแต่ละรอบให้ได้เร็วที่สุดและระหว่างเดินทางจะต้องทำภารกิจแต่ละรอบที่มอบหมายให้สำเร็จ การแข่งขันเดินทางไปในหลายประเทศ ใช้พาหนะในการเดินทางหลากหลาย เช่น เครื่องบิน, แท็กซี่ , รถเช่า, รถไฟ, รถประจำทาง, เรือ ได้รางวัล แอมมี่อวอร์ด เรียลลิตี้เกมส์โชว์ประเภทพรามไทม์มาตลอดนั้นตั้งแต่เริ่มมีการประกวดรางวัลนี้ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2546 แบบผูกขาด ซึ่งทำให้รายการนี้โด่งดังเป็นอย่างมาก จุดเด่นของรายการจะถ่ายทำยากมากและใช้งบประมาณสูงเนื่องจากค่าเดินทางและจ้างคนท้องถิ่นทำงานเพื่อถ่ายทำในแต่ละฤดูกาล โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวฉายทางซีบีเอสและเริ่มออกอากาศครั้งแรกในปี พ.ศ. 2544 โดยมีชาวนิวซีแลนด์ ฟิล คีโอแกน ซึ่งเป็นทั้งพิธีกรและผู้ร่วมผลิตรายการด้วย ดิอะเมซิ่งเรซ 18
"ดิ อะเมซิ่ง เรซ 18" ใช้เวลาถ่ายทำ 23 วันและจะเป็นฤดูกาลแรกของเวอร์ชันอเมริกาที่จะถ่ายทำและออกอากาศในระบบโทรทัศน์ความละเอียดสูง ในขณะที่หลายๆ รายการในช่วงพรามไทม์ได้เปลี่ยนการออกอากาศเป็นโทรทัศน์ความละเอียดสูงแล้ว ดิ อะเมซิ่ง เรซ ยังคงใช้โทรทัศน์ความละเอียดมาตรฐานอยู่ เนื่องจากปัญหาหลายๆ ด้านไม่ว่าจะเป็นด้านค่าใช้จ่ายหรือแม้กระทั่งความยากลำบากในการถ่ายทำและภาพที่อยู่ในแฟ้มภาพไม่ได้เป็น HD จึงใช้เวลาเป็นอันมากกว่าจะสามารถทำให้เป็นระบบ HD ได้ อย่างไรก็ตามถึงจะช้าไปบ้างนี่ก็จะเป็นฤดูกาลแรกของ "ดิ อะเมซิ่ง เรซ" ที่จะออกอากาศในระบบโทรทัศน์ความละเอียดสูง ดิอะเมซิ่งเรซ 8
ดิ อะเมซซิง เรซ 8 () เป็นฤดูกาลที่ 8 ของรายการยอดนิยม ดิ อะเมซิ่ง เรซ โดยจะมีความแตกต่างจากดิ อะเมซิง เรซ ในฤดูกาลที่ผ่าน ๆ มา จากเดิมแต่ละทีมมีเพียงผู้ใหญ่แข่งเป็นคู่ แต่ในฤดูกาลนี้การแข่งขันจะเป็นแบบครอบครัวที่มี 4 คน และอนุญาตให้มีบุคคลที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะอีกด้วย (ต่ำกว่า 8 ปี) เป็นฉบับครอบครัวโดยใช้ชื่อในการแข่งขันว่า The Amazing Race : Family Edition อย่างไรก็ตาม การแข่งขันจะกลับมามีผู้เข้าแข่งขันเพียงทีมละสองคนในดิ อะเมซิ่ง เรซ 9 เซอร์ไวเวอร์ นิการากัว
เซอร์ไวเวอร์ นิการากัว () เป็นฤดูกาลที่ 21 ของรายการเซอร์ไวเวอร์ จะทำการออกอากาศตอนแรกในวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2553 ซึ่งตรงกับวันพฤหัสบดี 6 โมงเช้าตามเวลาประเทศไทย โดยเป็นครั้งแรกหลังจาก เซอร์ไวเวอร์ บอร์เนียว ที่ทำการออกอากาศในวันพฤหัสบดี สถานที่ในประเทศนิการากัวถูกเปิดเผยว่าเป็นสถานที่แข่งขันในตอนสุดท้ายของฤดูกาลที่ 20 เซอร์ไวเวอร์ ฮีโร่ปะทะวายร้าย โดยยังมีการรายงานว่าฤดูกาลที่ 22 จะถ่ายทำในสถานที่เดียวกันนี้ด้วย ดิอะเมซิ่งเรซ
เวอร์ชันต้นฉบับของ "ดิ อะเมซิ่ง เรซ" คือเวอร์ชันของสหรัฐอเมริกา ซึ่งออกอากาศครั้งแรกทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ในเดือน พฤศจิกายน ค.ศ. 2001 โดยในเดิอนตุลาคม ค.ศ. 2005 ซีบีเอส ให้เอกสิทธิ์ประเทศอื่นในการทำ ดิ อะเมซิ่ง เรซ เป็นของตนเอง โดยบัวนาวิสต้า อินเตอร์เนชั่นแนล เอเชีย-แปซิฟิก (BVITV-AP) และ โซนี่ พิกเจอร์ส เอนเตอร์เทนเมนต์ เอเชีย (บริษัทแม่ของ เอเอกซ์เอ็น เอเชีย) ได้ผลิตดิ อะเมซิ่ง เรซ ในเวอร์ชันเอเชีย โดยมีชื่อว่า ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชียในเดือนเดียวกันนั้นเอง โดยซีซั่นแรกเริ่มรับสมัครตั้งแต่เดือน กุมภาพันธ์ จนถึงปลายเดือน มีนาคม ค.ศ. 2006 เริ่มถ่ายทำในเดือนมิถุนายน และฤดูกาลแรกออกอากาศตั้งแต่วันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006 ถึง 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007 หลังจากนั้นเองยังมี "ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย" ตามอีก 2 ฤดูกาล ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
ผู้เข้าแข่งขันใน ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย จะประกอบไปด้วยผู้เข้าแข่งขัน 10 ทีม ทีมละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว สำหรับใน "ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย" มีผู้เกี่ยวข้องและทีมงานที่ถ่ายทำเพียง 30 คนเท่านั้นที่เข้าร่วมในแต่ละซีซั่นของดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย ซึ่งถือเป็นดิ อะเมซิ่ง เรซที่มีผู้เกี่ยวข้องน้อยที่สุด ในบรรดาดิ อะเมซิ่ง เรซ ต่าง ๆ ทั่วโลก เพราะในฉบับอเมริกานั้น มีทีมงานประสานงานกันอีกมากกว่า 50 คนเป็นอย่างน้อย
ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องทุกคนที่เข้าร่วมในการแข่งขันต้องสามารถสื่อสารเป็นภาษาอังกฤษ ได้ เนื่องจากความแตกต่างด้านภาษาในทวีปเอเชีย ในการคัดเลือกผู้เข้าแข่งขัน ผู้เข้าแข่งขันจะมาจากหลาย ๆ ประเทศในเอเชีย และไม่จำกัดเฉพาะประเทศใดประเทศหนึ่ง โดยรวมแล้ว ผู้เข้าแข่งขันจะมาจากประเทศในเอเชียทั้งหมด ยกเว้นจากประเทศในตะวันออกกลาง แต่ถ้าผู้เข้าแข่งขันคนใดที่ทำงานอยู่ในทวีปเอเชียเป็นเวลานาน แม้ว่าผู้เข้าแข่งขันคนนั้นจะไม่ใช่ชาวเอเชีย ผู้เข้าแข่งขันนั้นก็ยังสามารถถูกคัดเลือกมาแข่งในนามของประเทศที่ตนไปทำงานได้ (เช่น แอนดี้กับลอร่า (ซีซั่นที่ 1) ที่แข่งในนามของประเทศไทยแต่มาจากสหราชอาณาจักร) ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 4
สัปดาห์หลังจากฉายตอนที่ 10 ไปก่อนที่จะฉายตอนสุดท้าย ทางช่องเอเอ็กซ์เอ็นได้ทำการฉาย "Best Moments" of The Amazing Race Asia 4 ในวันที่ 2 ธันวาคมแทนการฉายตอนสุดท้ายและจะทำการฉายตอนสุดท้ายในวันที่ 9 ธันวาคม ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
ในการถ่ายทำรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ในแต่ละฤดูกาลจะมีการแข่งขันทั้งหมด 11-13 เลกด้วยกันแล้วแต่ระยะการถ่ายทำในแต่ละฤดูกาลโดยจากทั้งหมด 20 ฤดูกาลในขณะนี้ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ได้เดินทางไปถ่ายทำแล้วทั้งหมด 82 ประเทศในแต่ละเลกของการแข่งขันทีมที่เข้ามาถึงเป็นลำดับที่ 1 อาจจะได้รับเงินรางวัลหรือของรางวัล แต่ทุกๆ ทีมจะได้รับเงินรางวัลหลังจบการแข่งขันโดยดูจากลำดับที่ของแต่ละทีมดังนี้ ดิอะเมซิ่งเรซ 20
สำหรับทางด่วนครั้งที่สามและครั้งสุดท้ายของซีซั่นนี้ จัดเป็นสวิตซ์แบคของงานทางด่วน (การมาทำงานทางด่วนอันก่อนของรายการดิ อะเมซิ่ง เรซ) จากเลก 8 ที่อินเดียของดิ อะเมซิ่ง เรซ 7นั่นเอง ซึ่งสมาชิกทั้งสองคนในทีมจะต้องโกนหัว โดยเป็นความเชื่อของศาสนาพราหมณ์-ฮินดูว่าโกนหัวแล้วจะโชคดี) ทีมที่แรกจะโกนหัวเสร็จแล้ว จะถือว่าชนะทางด่วนในเลกนี้ (สำหรับซีซั่นที่ 7 ยูเชนน่ากับจ้อยช์เลือกที่จะทำทางด่วนนี้ในครึ่งหลังของเลก 8 และทำให้พวกเขาเข้าเส้นชัยเป็นทีมแรก) สำหรับงานเพิ่มเติมของบ็อปเปอร์กับมาร์ค พวกเขาจะต้องวาดรูปและระบายสีเป็นรูปหน้าเสือบนหน้าท้องของนักเต้นพูลี่ คาลี่ ถ้าพราหมณ์พอใจ พวกเขาจึงจะได้รับอนุญาตให้แข่งขันต่อไป ในอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องเลือกคุณครูสอนและเรียนการปั่นเชือกใยมะพร้าวที่มีความยาว 40 ฟุต (12 เมตร) จากนั้นใช้แกนม้วนม้วนใยทั้ง 4 ม้วน เพื่อรับคำใบ้ถัดไป และทางแยกของเลกนี้ทีมจะต้องเลือกิจกรรมที่อยู่ในประวัติศาสตร์อินเดียระหว่าง ตกแต่งช้าง (Pachyderm) กับแพคเครื่องเทศ (Pack a Box)ทีมที่เลือกตกแต่งช้าง จะต้องใช้อุปกรณ์นำมาตกแต่งช้าง เมื่อนักบวชพอใจแล้ว ทีมจะต้องเข็นมูลช้างโดยรถเข็นไปยังรถบรรทุกที่จอดอยู่ใกล้ๆ ให้ครบ 15 ครั้ง เพื่อรับคำใบ้ถัดไป ส่วนทีมที่เลือกแพคเครื่องเทศ จะต้องทาสีตัวอักษรโดยพิมพ์ทั้ง 10 กล่อง จากนั้นทีมจะต้องใช้ที่กรองขิงแล้วนำใส่กล่องแล้วชั่งบนตาชั่งเมื่อน้ำหนักถูกต้องตามมาตรฐาน ทีมจะต้องปิดฝาทำแบบนี้ไปจนครบทั้ง 10 กล่อง จากนั้นที่จะต้องบรรจุใส่รถเข็นเพื่อไปยังโรงงานส่งออก เมื่อเครื่องเทศพร้อมที่จะส่งออก เจ้าของโรงงานจะมอบคำใบ้ถัดไป ดิอะเมซิ่งเรซ 17
ฤดูกาลนี้จะเป็นฤดูกาลสุดท้ายที่จะถ่ายทำให้ระบบโทรทัศน์ความละเอียดมาตรฐาน โดยในฤดูกาลถัดไปจะเริ่มถ่ายทำในระบบโทรทัศน์ความละเอียดสูง ดิแอคติ้งควีน ล้านฝันสนั่นจอ
รายการ ดิแอ็คติ้งควีน ล้านฝันสนั่นจอ ออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 21 นาฬิกา 30 นาที ถึง 22 นาฬิกา 30 นาทีโดยประมาณ ทางช่อง 9 เริ่มออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 20
วันต่อมา พวกเขาได้เดินทางไปที่ไนท์คลับ และได้พบ จอห์นนี่ กับแขกรับเชิญพิเศษ มาร์วิน สก็อตต์ จาร์เร็ต ซึ่งเป็นบรรณาธิการของ นิตยสาร ไนล่อน ได้มาแจ้งให้พวกเขาทราบว่า ทุกคนจะต้องแข่งขันชิงรางวัลประจำสัปดาห์กัน โดยจะได้เดินแบบแฟชั่นโชว์ ให้กับเสื้อผ้าที่ออกแบบโดย แอชตัน ไมเคิล และ คิมเบอร์ลีย์ กอร์ดอน ซึ่งรันเวย์จะเป็นแท่นวงกลมขนาดใหญ่ที่กำลังหมุนอยู่ ไมค์ ต้องขอคำปรึกษา จาก จอห์นนี่ เนื่องจากเขาเคยถูกวิจารณ์ว่า เดินแบบได้แย่ที่สุดในการแข่งขัน และนีน่า รู้สึกกังวลเนื่องจากเจ็บข้อเท้าอยู่ และกลัวจะทำออกมาได้ไม่ดี ในการเดินแบบนั้น จอร์แดน, เรเน่, ฟิลล์ และคริส เอช.ทำออกมาได้อย่างน่าประทับใจ ในขณะที่ เจเรอมี่ และไมค์ ต้องพยายามอย่างหนัก สุดท้ายแล้ว จอร์แดน เป็นคนที่เดินแบบได้โดดเด่นและสวยงามที่สุด เธอจึงเป็นผู้ชนะการแข่งขันครั้งนี้ โดยรางวัลของเธอ คือ เธอจะได้ชุดจากดีไซน์เนอร์ในวันนี้ และยังได้ปรากฏในช่องของ ไนลอน ทีวี อีกด้วย เมื่อกลับมาถึงบ้านพัก เจเรอมี่และไมค์ ได้คะแนนต่ำสุดจากการแข่งขัน ทำให้พวกเขากังวลเป็นอย่างมาก ดิอะเมซิ่งเรซ 1
แม้ว่าในดีวีดีจะมีการแสดงบางทีมทำงานอุปสรรค (Roadblock) ในเลกที่ 1 ที่ไม่ได้ออกอากาศทางโทรทัศน์ก็ตาม แต่เนื่องจากไม่ได้มีการแสดงให้เห็นทุกทีม ทำให้ไม่สามารถบอกได้ว่างานอุปสรรคแรกนั้นใครเป็นผู้ทำ จึงทำให้จำนวนอุปสรรคนี้ไม่ได้นับการแก้อุปสรรคในเลกที่ 1
เดฟกับมาร์กาเรตต้ามาถึงเป็นลำดับที่ 7 ในเลกที่ 1 แต่พวกเขาออกเดินทางในเลกที่ 2 หลังจากพอลล์กับเอมี่ เพราะทำงานอุปสรรคไม่ถูกต้องและโดนโทษปรับเวลา ลำดับเลยตกลงมาอยู่ที่ 8 โดยที่ไม่ได้แจ้งให้ผู้ชมทราบและไม่ได้แจ้งด้วยว่าถูกโทษปรับเวลานานเท่าใด
เดฟกับมาร์กาเรตต้าเดิมมาถึงเป็นอันดับ 6 ในเลกนี้ แต่ถูกทำโทษเวลา 1 ชั่วโมงเนื่องจากทำงานอุปสรรคไม่ถูกวิธี ทำให้พวกเขาตกลงมาอยู่อันดับ 8
พอลล์กับเอมี่เดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 5 แต่เนื่องจากปัญหาทางด้านการถ่ายทำ พวกเขาจึงได้รับเวลาชดเชย และทำให้พวกเขาขึ้นไปอยู่ในอันดับที่ 4
แฟรงค์กับมาร์การิต้าและโจกับบิลล์มาถึงเป็นลำดับที่ 1 และ 2 ตามลำดับ แต่พวกเขาปฏิบัติตามคำสั่งไม่ถูกต้อง พวกเขาจึงถูกทำโทษเวลา 30 นาที อย่างไรก็ดีการทำโทษเวลานี้ไม่ส่งผลต่อลำดับของพวกเขา 
เลนนี่กับคารินได้รับเวลาชดเชยเนื่องจากเกิดปัญหาทางด้านการถ่ายทำ อย่างไรก็ดีเวลาที่ถูกชดเชยนี้ไม่ได้ส่งผลต่อลำดับของพวกเธอ
แนนซี่กับเอมิลี่เดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 4 แต่พวกเธอไม่ได้ทำงานทางแยก (Detour) ทำให้พวกเธอถูกปรับเวลา 24 ชั่วโมงและถูกคัดออกจากการแข่งขัน
แม้ว่าโจกับบิลล์อยู่ในอันดับที่ 3 เมื่อการแข่งขันสิ้นสุด แต่พวกเขาไม่ได้ไปถึงเส้นชัย พวกเขาได้รับคำใบ้ที่อะแลสกาที่บอกว่าร็อบกับเบรนแนนชนะการแข่งขันนี้แล้ว - พวกเขาเป็นคู่แรกในประวัติศาสตร์รายการที่แข่งถึงเลกสุดท้ายแต่ไม่ได้เข้าเส้นชัยIn the first Fast Forward of the race, teams had to hike down a steep slope to Boiling Pot. The Detour for this leg was Air or Land. In Air, teams had to take a zipline and then do a 54-meter gorge swing. In Land, teams had to take a long hike down the mountains. All teams (except Rob & Brennan) chose Air. The Roadblock, which was unaired (but available on the DVD set), was to cook an ostrich egg and eat it.
The Detour for this leg was Near or Far. In Near, teams went to a nearby jungle to photograph three hard to find animals. In Far, teams had to go to Botswana to photograph only one elephant. The Roadblock on this leg was to climb up part of the Eiffel Tower and look for the pitstop (the Arc de Triomphe) with a telescope. The Fast Forward was to whitewater raft with Bundu Adventures. ดิอะเมซิ่งเรซ 21
มอสโก,รัสเซีย 
อัมสเตอร์ดัม,เนเธอร์แลนด์ ดิอะเมซิ่งเรซ
นอกจากนี้บริษัทผลิดรายการอิสระของอเมริกาใต้แห่งหนึ่งประกาศในช่วงปลายปี ค.ศ. 2006 ว่าจะมีการออกอากาศเวอร์ชันบราซิลของ "ดิ อะเมซิ่ง เรซ" ในชื่อ "" ในช่วงเวลาที่ต้องซื้อเวลาของโทรทัศน์บราซิล RedeTV! โดยซีซั่นแรกเริ่มรับสมัครตั้งแต่เดือน มกราคม จนถึง กรกฎาคม ถ่ายทำในช่วงเดือน สิงหาคม ถึง กันยายน และออกอากาศซีซั่นแรกในช่วงวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 2007 ถึง 5 มกราคม ค.ศ. 2008 ดิอะเมซิ่งเรซ 7
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 7 () เป็นฤดูกาลที่ 7 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 10
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 10 ออกอากาศเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 โดยเป็นฤดูกาลที่สี่ที่ออกอากาศทางช่อง The CW คำโฆษณาประจำฤดูนี้ก็คือ "New Faces, New Attitude, New York" และเพลงที่ใช้โปรโมทไซเคิลนี้ก็คือ "Feedback" ของ "Janet Jackson" ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
"ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย" ยังมีอีกเลกหนึ่งที่รู้จักกันในชื่อ "ซุปเปอร์เลก" ที่คำใบ้จะบอกให้ผู้เข้าแข่งขันให้ "ตามหาตัวอลัน วู" โดยคำใบ้นี้ปรากฏขึ้นในซีซั่นที่ 2 แต่อลันเจะทำให้ข้าใจผิดและอ้างว่าสถานที่ที่เขาอยู่นั้นคือจุดหยุดพัก และข้อแตกต่างของจุดพักในเวอร์ชันอเมริกากับเอเชียนั้นคือ ในเวอร์ชันอเมริกาการเข้าจุดพักกจะมีพรหมพร้อมกับป้ายอยู่ด้านข้างโดยที่ภายในป้ายจะมีโลโก้รายการอยู่แต่เปลี่ยนตรงคำว่า ดิ อะเมซิ่ง เป็น ชื่อเมือง ที่เข้าจุดพักและคำว่า เรซ เป็น ชื่อประเทศ ที่เข้าจุดพัก ส่วนในเวอร์ชันเอเชียนั้นจะมีแค่พรหมเข้าจุดพักเท่านั้น ไม่ได้มีป้ายบอกชื่อประเทศและเมืองแต่อย่างใด ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
สำหรับรางวัลที่ผู้ชนะจะได้รับคือ 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งในเวอร์ชันสหรัฐอเมริกา เงินรางวัลที่ผู้ชนะจะได้รับคือ 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่ง ริคกี้ โอว ผู้จัดการทั่วไปของ โซนี่ พิกเจอร์ส เอนเตอร์เทนเมนต์ เอเชีย บริษัทแม่ของ เอเอ็กซ์เอ็น เอเชีย อธิบายเรื่องเงินรางวัลที่น้อยกว่าเวอร์ชันอเมริกาไว้ว่า "จริง ๆ แล้วเงินไม่ใช่แรงจูงใจหลัก แต่แรงจูงใจหลักนั้นคือการผจญภัย และโอกาสที่จะได้อยู่ในรายการเรียลลิตี้โชว์ที่ดีที่สุดรายการหนึ่งของโลก" แต่ก็เป็นที่น่าเสียดายอย่างยิ่งที่รายการได้ยุติลงหลังจากจบฤดูกาลที่ 4 อันเนื่องมาจากปัญหาด้านงบประมาณ ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 13 () เป็นฤดูกาลที่ 13 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ดิอะเมซิ่งเรซ
ผู้เข้าแข่งขันจำนวน 10 - 12 ทีม ใน "ดิ อะเมซิ่ง เรซ" จะเป็นทีมผู้เข้าแข่งขันสองคนที่รู้จักกันมาก่อนแล้ว (ยกเว้นหนึ่งครั้งในเวอร์ชันสหรัฐอเมริกา คือ ดิ อะเมซิ่ง เรซ 8 ที่เป็นการแข่งขันเป็นครอบครัวทีมละ 4 คน) จากจำนวนทีมที่เข้าแข่งขันทั้งหมด ทีมที่เข้าแข่งขันล้วนแสดงให้เห็นถึงสถิติของอายุ การเข้ากันทางเพศ และความสัมพันธ์ที่แตกต่างกัน ความสัมพันธ์ในการแข่งขันที่พบเห็นเช่นคู่แต่งงานที่แต่งงานกันมานานแล้ว คู่พี่น้อง (รวมถึงแฝด) คู่พ่อแม่ (รวมถึงหลานกับปู่ย่าตายาย) เพื่อน (เพื่อนร่วมห้อง, เพื่อนนักศึกษา, เพื่อนรักซึ่งเป็นเพศเดียวกัน, เพื่อนในโรงเรียนมัธยม, เพื่อนที่คบกันมานาน และเพื่อนในลักษณะอื่น ๆ) คู่รักโรแมนติก (ทั้งรักต่างเพศ และ รักเพศเดียวกัน) รวมไปถึงคู่สามีภรรยาที่เพิ่งเดทกันหรือแยกกันอยู่ กลไกความสัมพันธ์ในหลายด้านระหว่างสมาชิกในทีม ในระหว่างการแข่งขันเป็นหนึ่งในจุดสนใจของรายการ สมาชิกในทีมจะต้องแข่งขันร่วมกัน โดยไม่สามารถแยกกันได้ (ยกเว้นคำสั่งบอกให้ทำเป็นเวลาชั่วคราว) หากมีสมาชิกของทีมบาดเจ็บและไม่สามารถจบการแข่งขันได้ ทีมจะต้องถูกทำโทษ (เช่นมาร์แชลล์กับแลนซ์ในซีซั่นที่ 5) สมาชิกในทีมทั้งสองคนยังจะต้องเข้ามาที่จุดหยุดพักด้วยกันเพื่อเช็กอิน ทิศทางในการแข่งขันหลายอย่างเช่น ตัวผู้เข้าแข่งขันเอง การออกอากาศการแข่งขัน การโปรโมตการแข่งขันและการสนทนาระหว่างฟิลกับทีมที่ถูกคัดออกนั้น จะเป็นตัวเน้นผลกระทบของความสัมพันธ์ระหว่างการแข่งขัน แรกเริ่มแล้วผู้สมัครในการแข่งขันจะต้องรู้จักและมีความสัมพันธ์ซึ่งกันและกันมาอย่างน้อย 3 ปี และผู้เข้าแข่งขันในคนละทีมกันจะต้องไม่รู้จักกันมาก่อนแล้ว ซึ่งจะทำให้มีการออกอากาศความสัมพันธ์ในทีมได้อย่างถูกต้องโดยที่ไม่ต้องยุ่งยากกับความสัมพันธ์ระหว่างทีม ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
สำหรับเครื่องหมายและโจทย์คำสั่งต่าง ๆ ใน "ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย" ทั้งหมดนำมาจากของ เวอร์ชันอเมริกา ทั้งหมด ฤดูกาลที่ 2 มีการใช้คำสั่งจุดร่วมมือ (Intersection) เป็นครั้งแรก และฤดูกาลที่ 3 มีการใช้คำสั่งย้อนกลับ (U-Turn) เป็นครั้งแรก แม้ว่าการใช้งานโดยรวมจะคล้ายกับเวอร์ชันอเมริกัน แต่ยังมีข้อแตกต่างบางส่วนที่พบเห็นได้ใน ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย ดิอะเมซิ่งเรซ 12
"ดิ อะเมซิ่ง เรซ 12" มีการเดินทางคิดเป็นระยะทางทั้งสิ้น 30,000 ไมล์ ซึ่งเป็นระยะทางที่สั้นที่สุดในบรรดาดิ อะเมซิ่ง เรซ ตั้งแต่ ซีซั่นที่ 8 เป็นต้นมา ประเทศใหม่ที่มีการเดินทางไปเยือนได้แก่ ไอร์แลนด์ บูร์กินาฟาโซ ลิทัวเนีย โครเอเชีย และ ไต้หวัน ฤดูกาลนี้ยังเป็นฤดูกาลแรกที่เส้นชัยไม่ได้อยู่ที่แผ่นดินใหญ่ของประเทศสหรัฐอเมริกา ดิอะเมซิ่งเรซ 14
ผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้มีทั้งคู่แต่งงานที่แต่งกันมาแล้ว 17 ปีจากรัฐเวอร์จิเนีย พี่ชายกับน้องชายสตั๊นท์แมน ไปจนถึงผู้เข้าแข่งขันที่หูหนวกครั้งแรกของเวอร์ชันสหรัฐอเมริกา ลูค อดัมส์ ที่อาศัยคุณแม่ของเขาในการสื่อสารด้วยภาษามือ โดยผู้เข้าแข่งขันที่หูหนวกครั้งแรกในทุก ๆ เวอร์ชันคือเอเดรียน แย็บ ซึ่งเป็นผู้ชนะใน ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 2 (สำหรับในกรณีที่ถ้ามาร์กี้กับลุคเข้าถึงจุดพักพิธีกรจะใช้ภาษามือในการบอกลำดับที่ของพวกเขา ซึ่งปรากฏขึ้นในตอนที่ 1) ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 4
ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 4 เป็นปีที่สี่ของรายการดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้ทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขัน 10 ทีม ทีมละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบทวีปเอเชียและโอเชียเนีย ทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 100,000 ดอลลาร์สหรัฐอเมริกา สำหรับความนิยมของรายการนี้ เนื่องจากฉายไปทั่วเอเชียจึงทำให้มีการประมาณกันว่ามีผู้ชมมากถึงเกือบร้อยล้านคน ทำให้มีแผนการที่จะผลิตออกมาเรื่อย ๆ เช่นเดียวกับฉบับอเมริกา การรับสมัครมีขึ้นทางเว็บไซด์ของ AXN Asia โดยจะสิ้นสุดในวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2553 และคัดตัวรอบสุดท้ายในเดือนเมษายน ส่วนการถ่ายทำจะมีขึ้นในราวเดือนพฤษภาคม-กรกฎาคม ดิอะเมซิ่งเรซ 16
ผู้เข้าแข่งขันที่มีชื่อเสียงประกอบไปด้วยสมาชิกในบ้านจากรายการบิ๊ก บราเธอร์ ฤดูกาลที่ 11 จอร์แดน ลอยด์ (ผู้ชนะ) กับแคลิน อัพตัน เจ้าของตำแหน่งมิสเซาท์แคโรไลนาทีนยูเอสเอ ประจำปี พ.ศ. 2550 (ในขณะที่ทำการแข่งขันเธออายุ 20 ปี ทำให้เธอเป็นผู้เข้าแข่งขันที่อายุน้อยที่สุดที่เคยแข่งใน ดิ อะเมซิ่ง เรซ ทั้งนี้ไม่นับการแข่งขันในฤดูกาลที่ 8 ซึ่งเป็นการแข่งขันทั้งครอบครัว) ผู้เข้าแข่งขันที่อายุมากที่สุดที่เคยแข่งในรายการ โจดี้ เคลลี (อายุ 71 ปี) โค้ชเมเจอร์ลีกเบสสามของทีมคลีฟแลนด์อินเดียนส์ สตีฟ สมิธ ผู้เข้าแข่งขันอื่น ๆ ประกอบไปด้วยคู่คาวบอย คู่นักสืบ คู่เลสเบี้ยน คู่สมรสที่รักกันมาตั้งแต่สมัยเรียน คู่คุณแม่ที่เป็นทนายความ และคู่สมรสชาวเอเชียซึ่งปรากฏตัวเป็นครั้งแรกของรายการ