అలిపిరి
పూర్వం అలిపిరిని అడిపుళీ అని పిలిచేవారు. అడి అంటే పాదం పుళ అంటే చింత చెట్టు. పూర్వం పెద్ద చింత చెట్టు వున్నందున ఇది అలిపిరిగా పిలువబడింది. ఈచెట్టు క్రిందే తిరుమల నంబి రామానుజునికి రామాయణ రహస్యాలను ఉపదేశించాడని ఇతిహాసాలు చెబుతున్నాయి. మధ్యాహ్నాపు వేళలో రామానుజునికి పాఠం చెప్పడంలో నిమగ్నమై ఉన్నప్పుడు పరమాత్ముని పూజలకు వేళ అయినప్పుడు నంభి తపనని తీర్చే స్వామి పాదాలు ప్రత్యక్ష మయ్యాయట. ఇంకో ఇతిహాసం ప్రకారం కురువతి నంభి వేంకటేశ్వరుని నైవేద్యం కోసం మట్టికుండలు తయారు చేస్తూ ఇక్కడ నివసించాడు. మట్టితో పుష్పాలు చేస్తూ వాటిని భగవత్పాదులకు అర్పణ చేసేవాడు. నంభి కూలాల చక్రం, మట్టి ముద్ద, కూలాల సమ్మెట్టలు శిలాఫలకాలుగా రెండవ గాలి గోపురం మెట్ల ప్రక్కన ఉన్నాయి.
కాఫిర్
కాఫిర్ (ఆంగ్లం : Kafir "" ) (అరబ్బీ : كافر ) పదం. అరబ్బీ సాహిత్యంలో దీనికి మూలం "కుఫ్ర్", అనగా తిరస్కరించడం, 'కాఫిర్' అనగా తిరస్కరించువాడు, తిరస్కారి. ఇస్లామీయ ధార్మిక సాహిత్యానుసారం, సత్యాన్ని లేదా ఈశ్వరుణ్ణి (అల్లాహ్ ను) తిరస్కరించుటను "కుఫ్ర్" అని, తిరస్కరించువాడిని "కాఫిర్" అనీ లేదా నాస్తికుడు అనీ వ్యవహరిస్తారు. మూలంగా దేవున్ని (అల్లాహ్ ను) తిరస్కరించువాడు, సత్యతిరస్కారి, నాస్తికుడు. 
ముస్లిముల దృష్ఠిలో ఏకేశ్వరవాదం తప్పించి, బహుఈశ్వరారాధన, విగ్రహారాధన, సృష్టి-ఆరాధన నాస్తికత్వంతో సమానమే. క్లియోపాత్రా
వారిరువురు కలుసుకునేటప్పటికి క్లియోపాత్రాకి 21 సంవత్సరాలు మరియు సీజర్ కి 52 సంవత్సరాలు అయినప్పటికీ, 48 BC మరియు 47 BC ల మధ్య కాలంలో సిజర్ ఈజిప్ట్ లో ఉన్నప్పుడు వారు ప్రేమికులుగా మారారు. క్లియోపాత్రా తన కొడుకుకి తండ్రిగా సీజర్ ని ప్రకటించింది మరియు ఆ పిల్లవాడిని తన వారసునిగా ప్రకటించమని అతనిని కోరింది, కానీ సీజర్ తన మనవడు ఆక్టవియన్ కి బదులుగా అతనిని అంగీకరించలేదు. ఈ సంబంధముతో, లీప్ డేలు మరియు లీప్ సంవత్సరములను మొదటిసారిగా ప్రవేశ పెట్టినఖగోళశాస్త్రవేత్త సోసిగేనిస్ ఆఫ్ అలెగ్జాండ్రియా,కి సీజర్ ని క్లియోపాత్రా పరిచయం చేసినట్లుగా కూడా వదంతులు వచ్చాయి. ఖలీఫా
ఖలీఫాలకు అమీర్ అల్ మూమినీన్ (أمير المؤمنين) "విశ్వాసుల నాయకుడు", "ఇమామ్ అల్-ఉమ్మహ్", "ఇమామ్ అల్-మూమినీన్" (إمام المؤمنين), లేదా అతి సాధారణంగా "ముస్లింల నాయకుడు" అని పిలుస్తారు. మొదటి నలుగురు ఖలీఫాలైన అబూబక్ర్, ఉమర్ ఇబ్న్ ఖత్తాబ్, ఉస్మాన్ ఇబ్న్ అఫ్ఫాన్, అలీ ఇబ్న్ అబీ తాలిబ్ ల తరువాత, ఈ బిరుదును ఉమయ్యద్ లు, అబ్బాసీయులు మరియు ఉస్మానీయులు స్పెయిన్ ఉత్తర ఆఫ్రికా మరియు ఈజిప్టును పరిపాలించే కాలంలో ఉపయోగించారు. ముఖ్యమైన చారిత్రక ముస్లిం గవర్నర్లైన సుల్తానులు లేదా అమీరులు ఖలీఫాలకు విధేయులుగా వుండేవారు. రాను రాను ఈ ఖలీఫాల ప్రాముఖ్యత తగ్గుతూ వచ్చింది. ఈ బిరుదు ఆఖరుగా ఉస్మానియా సామ్రాజ్యానికి చెందిన టర్కీకు వుండినది. కానీ 1924 సం.లో ఆంగ్లేయుల కుతంత్రానికి బలై తుడిచివేయబడింది. చాలామంది ముస్లింలు ఈ ఖలీఫా విధానాన్ని తిరిగి ప్రవేశపెట్టాలని ఆందోళనలు చేశారు. భారతదేశంలో స్వాతంత్ర్యానికి పూర్వం జరగిన ఖిలాఫత్ ఉద్యమం ఈకోవకుచెందినదే. అలిపిరి
కొండ ఎక్కేవారు తలయేరు గుండుకు తలతో మోకాలితో తాకి నమస్కరిస్తే నొప్పులు వుండవని భక్తుల నమ్మకం. శతాబ్దాల తరబడి భక్తులు ఈ గుండుకి భక్తితో తమ తలను, మోకాళ్లను తాకించి నందున ఆ గుండుకు చాల గుంటలు ఏర్పడ్డాయి. చిత్రంలో వాటిని చాల స్పష్టంగా చూడవచ్చు. గతంలో అంట రాని వారు తిరుమలేసుని గుడి లోనికి వచ్చేవారు కాదు. కనీసం ఏడు కొండలను కూడా ఎక్కేవారు కాదు. అలా చేస్తే అది మహా పాపమని భావించే వారు. అలాంటి వారు ఈ తలయేరు గుండు వరకే వచ్చి తమ తలను ఈ గుండుకు తాకించి అక్కడి నుండే స్వామి వారికి నమస్కరించే వారు. అంతకు మించి వారు ముందుకి వెళ్లె వారు కారు. అంట రాని వారు ఇక్కడ మెట్లమీద సాస్టాంగ పడి స్వామి వారికి నమస్కారం చేసే వారు. అలాంటి సాస్టాంగ నమస్కార ముద్రలో వున్న అంట రాని వారి శిల్పాలు ఇప్పటికి అక్కడ మెట్లపై ఉన్నాయి. మెట్ల దారిలో వెళ్లె వారికి ఇవి సుపరిచితమె. ఇక్కడి నుండి పైనున్న గాలి గోపురం వరకు మెట్లు చాల ఎత్తుగా వుంటాయి. వాటిని ఎక్కే టప్పుడు మోకాళ్ల నెప్పులు పుట్టేవి. మెట్లు ఎక్కే భక్తులు తమ మోకాళ్లను ఈ గుండుకు తాకించి ఎక్కితె మోకాళ్లు నెప్పులు వుండవని భక్తులు నమ్మె వారు. దానికి మోకాళ్ల మెట్లు, లేదా మోకాళ్ల కొండ అని పిలిచే వారు. ప్రస్తుతం మెట్ల దారి ద్వారా వెళ్లె భక్తులకు కొంత వెసులు బాటు ఉంది. వారి సామానులను ఉచితంగా వాహనాల ద్వారా పైకి చేర్చడము, నడచి వచ్చే భక్తులకు ప్రత్యేక దర్శన భాగ్యం కల్పించడము వంటివి అమలులో ఉన్నాయి. అదియును గాక ఎండకు వానకు రక్షణగా మెట్ల దారి వెంబడి పైకప్పు నిర్మించి ఉన్నారు. అక్కడక్కడా త్రాగు నీటి వసతి, విశ్రాంతి కొరకు ఏర్పాట్లు చేసి ఉన్నారు. ఇక్కడికి గెంతు: పేజీకి సంబంధించిన లింకులు, అన్వేషణ ఆలేరు
ఈ వూరిలో పెద్దపులులనే తరిమేటన్ని ఆవుల మందలుండేవని అందువల్లే ఆవులున్న ఈ వూరు ఆవులూరు లేదా ఆవులేరుగా,రాను రాను ఆలేరుగా పిలువబడ్డది. కాదు ఆరు ఏరులు పారే ఊరే ఆలేరుగా పేరుపొందిందని కొందరివాదం.దానికి బలం కల్పించే కైఫీయతు ఏమిటంటే ఒకరాజు (?) రంగనాయకుని విగ్రహాన్ని తన రాజ్యానికి తీసుకపోతున్నపుడు విగ్రహమున్న బండి ఇక్కడి నదిపాయలో దిగబడిపోయి కదలలేదట.అపుడు రంగనాయకదేవుడే రాజుకు కలలో కనిపించి ‘శ్రీరంగపట్నంలో సప్తకావేరులున్నట్టు ఇక్కడ ఏడుపాయలు ప్రవహిస్తున్నందున ఇక్కడే తనవిగ్రహాన్ని ప్రతిష్టించి దేవాలయం నిర్మించమన్నా’డట. ఈకథను రంగనాయకుని గుడిపూజారి కీ.శే.కొండమయ్య భార్య చెప్పింది.అందువల్ల ఆలేరులో ఏడుప్రవాహాలుండడం వల్ల ఏరులవూరు ఆలేరు అయిందంటారు కొందరు.ఈ దేవాలయంలో 16 వ శతాబ్దంలో రంగనాయకుడు ప్రతిష్టించబడితే క్రీ.శ.1034 నాటి సైదాపురం శాసనంలో పేర్కొన్న ఆలేరు కా పేరట్లా వచ్చే అవకాశమే లేదు.A Lair అంటే Chambers’ Dictionary ఇచ్చే అర్ధం 1.ఒక దాచుకునేస్థలం అంటే గుహ లేదా అడవిజంతువుల విశ్రాంతి ప్రదేశం,2.జంతువుల సురక్షిత ప్రదేశం... ఆలేరు పేరును అలయార్ అని తెలుగులో,ఆంగ్లంలో Alair గా కార్యాలయాల శిలాఫలకాల మీద చెక్కిన తమిళశిల్పి రాతలకు ఒక పండితుని వ్యాఖ్యానం.రెండువేల ఏండ్ల కిందటి వూరికి ఈ ఇంగ్లీష్ పేరెట్లా వస్తుంది? రాదు.ఆవులేరు ఆలేరుగా మారడమే పరిణామపద్ధతి.కళ్యాణిచాళుక్యుల ఏలుబడిలో ఆలేరు ఒకకంపణం.కంపణం అంటే ఒక దేశవిభాగం.కన్నడభాషలో కంపణమంటే మండలం లేదా విషయం అని అర్థం.(ప్రాచీనాంధ్ర చారిత్రక భూగోళం- కుందూరి ఈశ్వరదత్తు.. పే.41) ఆలేరుకు 6 కి.మీ.ల దూరంలోవున్న కొలనుపాక పశ్చిమ చాళుక్య చక్రవర్తులకు కొంతకాలం రాజధాని, మరికొంతకాలం ఉపరాజధానిగా ఉంది.సైన్యాన్ని ఆయత్తపరిచే నెలవీడు,ఉపాయనవీడు (Preparatory camp)గా వుండేది.10 వ శతాబ్దంలో కొలనుపాక-7000ల గ్రామాలకు రాజధాని. (కొందరు ఏడువేల ఆదాయపరిమితిగల ప్రాంతం అని వివరించారు.) ఆ కాలాన ఆలేరు కంపణంగా వుండేది.కంపణం అంటే 40 నుండి 60 గ్రామాలకు కేంద్రంగా వున్న పాలకప్రాంతం.చాళుక్యచక్రవర్తి జగదేకమల్లుని కాలాన కొల్లిపాక-7000 విభాగంలో ఆలేరు-40 కంపణంగా వుండేది.ఒక ప్రాంతీయాధికారి ఇక్కడ పాలకుడుగా వుండి కంపణంలోని గ్రామాలను ఏలుతుండేవాడు.ఆలేరు-40 కంపణంలో గ్రామాలు పడమరన భువనగిరిదాకా, దక్షిణాన పులిగిళ్ళ, సుంకిశాలదాకా,తూర్పున వెల్మజాలదాకా,ఉత్తరాన కొన్నె మొదలైన గ్రామాలదాకా విస్తరించి వున్నట్లు తెలుస్తున్నది. లలితాదిత్య ముక్తాపీడుడు
లలితాదిత్యుని ఘన విజయాలలో కొన్ని అతిశయోక్తులున్నప్పటికీ, చారిత్రిక అంశాలు కొంతమేరకు మాత్రమే కనిపిస్తున్నప్పటికీ , కాశ్మీర్ ప్రజలు మాత్రం అతను సాధించిన విజయాలను అతిశయోక్తులతో ఊహాకల్పనలతో కీర్తించారు. తదనంతర కాలంలో కాశ్మీర్ పురాణగాథలు లలితాదిత్యుని అత్భుతమైన శక్తులు (miraculous powers) గల మహిమాన్వితుడిగా, గొప్ప విజేతగా అభివర్ణించాయి. కాశ్మీర్ చరిత్రలో ఒక మహావిజేతగా అతనిని గుర్తించిన విదేశీయులు అతనిని "కాశ్మీరీ అలేగ్జాండర్" గా పేర్కొన్నారు. ఏది ఏమైనప్పటికీ ఇతనికాలంలో కాశ్మీరు గొప్ప వైభవాన్ని, కనీవినీ ఎరుగని అమోఘమైన నిర్మాణ కార్యకలాపాలను వీక్షించింది. తత్ఫలితంగా కాశ్మీర్లో లలితాదిత్య ముక్తాపీడుని పాలనా కాలం స్వర్ణయుగంగా పేరుపొందింది. అరిపిరాల
వరి తిరుమల
అలిపిరి కాలిబాట: ఇది ఎక్కువ ప్రఖ్యాతిగాంచిన కాలిబాట. దానికి కారణం చాలా మంది భక్తులు కష్టసాధ్యమైన ఏడు కొండలూ దాటితే తమ కోరికలు తీరతాయని విశ్వసిస్తారు. ఇది తిరుపతి పట్టణం నుండి మొదలవుతుంది. తిరుమల తిరుపతి దేవస్థానముల (తితిదే) వారు దీన్ని బాగా అభివృద్ధి చేయటం. బస్సు ద్వారా గాని, రైలు ద్వారా గాని తిరుపతి చేరుకున్న తరువాత, అక్కడి నుండి తితిదే వారు నడుపుతున్న ఉచిత బస్సు / ఆటో / ప్రయివేటు బస్సు / టాక్సీ / జీపు ద్వారా ఈ కాలిబాట దగ్గరకు చేరుకోవచ్చు. అక్కడ కర్పూరాలు కొని (ఏడు కొండలకు ఏడు అని అమ్ముతుంటారు), దారి మొదట్లో ఉన్న "వేంకటేశ్వరుని పాదాల గుడి" దర్శనం చేసుకుని నడక కొనసాగిస్తూ దారిలో ఉన్న ఆంజనేయస్వామి చిన్న చిన్న మందిరాలు దర్శిస్తూ నడుస్తారు. ఈ మెట్లదారి సుమారుగా తొమ్మిది కిలోమీటర్లు ఉంటుంది. సుమారు 3500 పైబడి మెట్లు ఎక్కాలి. ఈ మధ్య తిరుమల తిరుపతి దేవస్థానం వారు కాలిబాటన వచ్చేవారికి అధిక ప్రాధాన్యత ఇస్తూ తొందరగా దైవదర్శనం అయ్యే విధానాన్ని అమలు చేసారు. మీరు ఎపుడైనా తిరుపతికి కాలినడకన వెళ్ళారా. మీరు తిరుపతికి కాలినడకన వెళితే ఈ సారి తప్పక వేకువజామున 3 నుంచి 5 గంటల మధ్య నడిచి వెళ్ళండి. ఎందుకంటె ఆ సమయములో శ్రీ వారిని పూజించడానికి గంధర్వ బ్రహ్మాది దేవతలు ఏడుకొండల లోని దివ్యమైన వృక్షాలనుంచి అదృశ్య పూలను కోసుకొని తీసుకెళ్తుంటారంట అప్పుడు మనకు ఆ పూల దివ్యమైన సుగంధ పరిమళ వాసన వస్తుంది. ఆ అనుభూతి అనిర్వచనీయము. ఇది వర్ణించరానిది. ఇది ఇప్పటికి ఉంది. అందుకే మీరు ఈ సారి తిరుపతికి వెళ్ళినప్పుడు తప్పకుండా వేకువజామున వెళ్ళండి. ఓం నమో వెంకటేశాయ. మొదటిసారి నడవాలి అని అనుకునేవారికి కొన్ని సలహాలు: నెమ్మదిగా నడవండి, పరుగెత్తవద్దు, పరుగెత్తితే తొందరగా అలసిపోతారు. సాధ్యమైనంతవరకూ మొదటి గంట ఎక్కడా కూర్చోవద్దు, కూర్చోకుండా నెమ్మదిగా నడిస్తే మొదటి గంటలో మెట్లన్నీ అయిపోయి మామూలు రోడ్డులాంటి దారికి వెళ్తారు, ఇక అక్కడి నుండి మోకాళ్ళ మంటపము వరకూ మెట్లు ఉండవు, ఉన్నా ఒకటీ అరా ఉంటాయి. మెట్లకి ఇరువైపులా ఉన్న అంగళ్లలో పానీయాలు, తినుబండారాలు తక్కువ తీసుకోండి. సాధ్యమైనంతవరకు గ్లూకోసు, నీళ్లు - వీటిపై ఆధారపడండి, ముఖ్యంగా కూల్ డ్రింకులు(కోక్,పెప్సీ మొ.) ఏ విధంగానూ మన నడకకు సహకరించవు. నామాల కొండ వద్ద తొందరగా దైవదర్శనం అయ్యేందుకు ఇస్తున్న రశీదు తీసుకోవడం మరచిపోవద్దు. ఆ తరువాత కొంత దూరం నడిచినాక మళ్ళీ ఆ రశీదు మీద ముద్ర వేయించుకోవడం మరచిపోవద్దు. లగేజీలో విలువైన వస్తువులు లేకుండా చూసుకోండి, లగేజిని కింద ఉన్న తిరుమల తిరుపతి దేవస్థానముల ఉచిత రవాణా సేవలో పైకి పంపించండి. శ్రీవారి మెట్టు కాలిబాట: తిరుమల చేరుకోవడానికి ఇది రెండవ కాలిబాట. తిరుమల పట్టణానికి కళ్యాణీ డ్యాము నీటి సరఫరాకి ఈ మార్గం నుండి పైపులైను వేసిన తరువాత నుండి ఈ దారి కొంత అభివృద్ధి చెందింది. అలాగే తితిదే వారు ఈ కాలిబాటను కూడా బాగా అభివృద్ధి చేస్తున్నారు. దీనికీ, అలిపిరి కాలిబాటకు ఉన్న ముఖ్యమైన తేడా ఏమిటంటే అలిపిరి కాలిబాట మొత్తం సుమారుగా 9 కిలోమీటర్లు ఉంటే ఈ కాలిబాట సుమారుగా మూడు కిలోమీటర్లు మాత్రమే ఉంటుంది. అయితే ఈ కాలిబాటలో సమస్య ఏమిటంటే దీనికి చేరుకోవడానికి రవాణా సౌకర్యాలు తక్కువగా ఉండేవి.కాని తిరుమల తిరుపతి దేవస్తానము వారు తిరుపతి నుంచి శ్రీవారి మెట్టు దారి వరకు ఉచిత బస్సులను నడుపుతున్నారు.ఈ దారిలో వేళ్ళేవారికి తిరుమల తిరుపతి దేవస్తానం వారు దివ్యదర్శనానికి టోకను మంజూరు చేస్తున్నారు,దారి పొడవునా నీటి కుళాయిలను వుంచారు,అలిపిరి లాగా మెట్టు దారి లాగా పైకప్పును కూడా యేర్పాటుచేసారు. ఈ దారిగుండానే వేంకటేశ్వరుడు వివాహానంతరం ఆరు నెలలు అగస్త్యాశ్రమంలో గడిపి తరువాత తిరుమల చేరుకున్నాడని పురాణ కథ. శ్రీనివాస మంగాపురం చేరుకొని అక్కడి నుండి ఆటోలో వెళ్లవచ్చు. శ్రీనివాస మంగాపురం నుండి శ్రీవారి మెట్టు సుమారుగా 6 కిలోమీటర్లు ఉంటుంది. నైమిశారణ్యం
ఆదిలోకంలో లోకహితార్ధమై బ్రహ్మమనోమయమగు నొక చక్రమును గల్పించెను. ఆ చక్రమును సత్యలోకమునుండి దొర్లించెను. (నేమి అంటే బండి చక్రపు కమ్మి అని అర్ధం) ఆ చక్రము దొర్లి దొర్లి అన్ని లోకములు దాటి భూలోకమునందు వ్రాలెను. అమిత వేగమున వచ్చి వచ్చి భూమిట్ట పల్లములలో చక్రముకమ్మి విచ్చి పోయిన ప్రదేశములో "నైమిశ" మయ్యెను . ఆ ప్రదేశములోని వనము గూడ నైమిశారణ్యమయ్యెను.
వాయు పురాణాన్ని అనుసరించి దీనికి సంబంధించిన ఒక గాథ ప్రాచుర్యంలో ఉంది. మహాభారత యుద్ధం అనంతరం కలియుగ ఆరంభం అయే సమయంలో సౌనకాది మహామునులు కలియుగ ప్రభావం లేని పవిత్ర ప్రదేశాన్ని తాము యజ్ఞం నిర్వర్తించుకునేందుకు చూపమని బ్రహ్మను ప్రార్థిస్తారు. బ్రహ్మ ఒక పెద్ద చక్రాన్ని సృష్టించి ఈ చక్రం వెంట కదిలివెళ్ళండి ఈ మనోమాయా చక్రం ఏ ప్రదేశంలో ఆగి విరిగిపోతుందో ఆ ప్రదేశం చాలా పవిత్రమైనది, యజ్ఞర్హత గలది అని చెబుతాడు.
మునులంతా చక్రాన్ని అనుసరించి వెళ్ళగా ఈ నైమిశారణ్య ప్రాంతంలో ఒకచోట చక్రం ఆగి విరిగిపోతుంది. చక్రం విరిగిన ప్రదేశంలో ఉదృత రూపంలో జలం ఉద్భవించి లింగాకృతిలో పొంగి ప్రవహిస్తుంది. మహాశక్తి ఆ ప్రవాహాన్ని ఆపివేస్తుంది. ఈ పవిత్ర ప్రాంతం శక్తిపీఠంగా రూపొంది లింగధారిణి శక్తి రూపం అయిన లలితా దేవి ఆలయంగా పేరుగాం చింది. చక్రం ఆగిన ప్రదే శం చక్రతీర్థం అయింది. నిమి అంటే చక్రకైవారం, అరణ్యం - అడవి. చక్రం విరిగిన అరణ్యం కనుక నైమి శారణ్యంగా పేరుగాంచింది. వరాహ పురాణం ప్రకారం లిప్త కాలంలో విష్ణువు అసురు లను ఈ ప్రాంతంలో సం హరిస్తాడు. నిమి (లిప్త) (సెకండు) లో అసురుల్ని సంహరించిన ఈ అర ణ్యం నైమిశారణ్యంగా పేరొందినదని పేర్కొన బడింది. ఇక్కడే వ్యాస పీఠం, దధీచి కుండం ఉన్నాయి. శ్రీ ఆదిశంకరులు ఇక్కడి లలి తాదేవిని దర్శించి 'లలితా పంచకాన్ని రచించినట్టు చెబుతారు. డెల్ఫీ
ఆరక్షిత అథ్లెటిక్‌ శిల్పాలకు కూడా డెల్ఫీ బాగా ప్రసిద్ధి చెందింది. వాస్తవానికి ఒలంపియా వీటిలో చాలా శిల్పాలకు ఆవాసంగా ఉండేదని, వాటిలో చాలా వరకు కాలగర్భంలో కలిసిపోయాయని తెలుస్తోంది. రానురానూ డెల్ఫీయే అథ్లెటిక్‌ శిల్పాలకు ప్రధాన వేదికగా మారిందట (మిల్లర్‌, 98). బలానికి ప్రతీకలైన సోదరులు క్లియోబిస్‌, బిటన్‌ డెల్ఫీలో ఇప్పటిదాకా లభించిన అతి పురాతన శిల్పాల్లో రెండింటిలో దర్శనమిస్తారు. ఎద్దులు లేకపోవడంతో ఈ సోదరులిద్దరూ వాళ్ల తల్లి కూర్చున్న బండిని మైళ్ల కొద్దీ లాగి హెరా సంరక్షణ కేంద్రానికి చేరుస్తారు. దాన్ని పురస్కరించుకుని ఈ శిల్పాలను చెక్కించారు. దీన్ని చూసి పొరుగు వాళ్లంతా ఎంతో ప్రభావితులయ్యారు. దాంతో వాళ్ల తల్లి వారికి అత్యంత ఉత్తమమైన కానుక ప్రదానం చేయాల్సిందిగా హెరాను కోరుతుంది. వారు హెరా మందిరంలోకి ప్రవేశించగానే సుషుప్తిలోకి జారుకుంటారు. ఇక దాన్నుంచి లేవనే లేవరు. వారి కీర్తి చుక్కలనంటిన ఆ సమయంలో మరణించడమే వారికి అత్యుత్తమ కానుకన్నమాట (మిల్లర్‌, 98)!
ఇక డెల్ఫీ రథ చోదకుడు కూడా ఇక్కడి అతి పురాతన శిథిలాల్లో ఒకటి. శతాబ్దాల పాటు ఇది కాలపరీక్షకు నిలిచింది. ఇక్కడి అత్యుత్తమ శిల్పాల్లో ఇదొకటి. కానీ రథ చోదకుడు‌ శిల్పం చాలా భాగం కళ కోల్పోయింది. రథంతో పాటు అతని ఎడమ చేయి కూడా ఇప్పుడు కనిపించదు. కానీ పురాతన అథ్లెటిక్‌ కళలకు తిరుగులేని నివాళిలా అదిప్పటికీ అలాగే నిలిచి ఉంది (మిల్లర్‌, 98) అలిపిరి
ఇక్కడి నుండి కొండపైకి మెట్లు మొదలవుతాయి (అలిపిరి అంటే మెదటి మెట్టు అని ఒక అర్దం) . ఇక్కడ వేంకటేశ్వరుని మరియు జయవిజయుల విగ్రహాలు ఉన్నాయి.1990 వ దశకం వరకూ ఇక్కడ స్వామివారి పాదాలు మాత్రమే వుండేవి. స్వామి కొండ పైకి ఎక్కేప్పుడు మెదటి అడుగు ఇక్కడ పెట్టారని ఒక ప్రతీతి. ఇక్కడి పాదాల మడపంలో స్వామివారు కొండకు ఎక్కేప్పుడు పాదరక్షలతో వెళ్ళకూడదని తన పాదరక్షలు ఇక్కడ వదలి వెళ్ళారని అంటారు.నేటికీ ఇక్కడ స్వామివారి పాదరక్షలని చెప్పబడే తోలు చెప్పులు, వాటికి నకళ్ళు అని చెప్పబడే ఇత్తడి చెప్పులూ ఉన్నాయి. హాలోవీన్
ప్రతి ఏటా ఆపిల్ పంట వచ్చే కాలంలో ఈ పండుగ వస్తుండటంతో, కాండీ ఆపిల్‌లు (ఉత్తర అమెరికా బయట టాఫీ ఆపిల్‌గా తెలుసు), చక్కరపాకం పట్టిన లేదా టఫీ ఆపిల్‌లు సాధారణంగా హాలోవీన్ విందుల్లో కనిపిస్తుంటాయి. ఆపిల్ పండ్లను చక్కర ముదురుపాకంలో ముంచి, కొన్నిసార్లు తరువాత వీటికి గింజలను కూడా జోడించి ఈ మిఠాయిలు తయారు చేస్తారు. కాస్పియన్ సముద్రము
గ్రీకులు మరియు పర్షియన్లు సాంప్రదాయ పూర్వకాలంలో దీనిని "హిర్కానియన్ మహాసముద్రం" అని పిలిచేవారు. పర్షియన్ పూర్వకాలంతో పాటుగా ఆధునిక ఇరాన్లో కూడా ఇది "మజాన్దరాన్ సముద్రం"గా ప్రసిద్ధి చెందింది (పర్షియన్ مازندران). భారతీయులు దీనిని "కశ్యప్ సాగర్" అని పిలిచేవారు. టర్కిక్ మాట్లాడే దేశాలలో ఇది "ఖజార్ సముద్రం"గా పిలువబడుతుంది. పురాతన రష్యన్ వర్గాలు దీనిని ఖ్వరేజ్మియా నివాసితులైన ఖ్వలిస్ ల పేరు మీదుగా "ఖ్వలిన్ (ఖ్వలినియన్) సముద్రం" (Хвалынское море /Хвалисское море) అని పిలిచారు. పురాతన అరబిక్ వర్గాలు بحر افزين "Baḥr Qazvīn" ను- "కాస్పియన్/క్వజ్విన్ సముద్రం"గా సూచిస్తాయి.
కాస్పియన్ అనే పదం కాస్పి (పెర్షియన్ کاسپی) అనే పేరు నుండి వచ్చింది, వీరు ఈ సముద్రానికి నైరుతి దిశలో ట్రాన్స్ కాకాసియాలో నివసించిన పురాతన ప్రజలు. "అల్బెనియన్ల దేశానికి కాస్పియనే అనే ప్రదేశం కూడా చెందుతుంది, ఇది కాస్పియన్ తెగ, మరియు అదే పేరుతో ఉన్న సముద్రం మీదుగా వచ్చింది; అయితే ఇప్పుడు ఈ తెగ అంతరించిపోయింది" అని స్ట్రాబో రచించాడు. అంతేకాక, ఇరాన్ లోని టెహ్రాన్ ప్రాంతంలోని ఒక ప్రదేశం యొక్క పేరు అయిన కాస్పియన్ గేట్స్, వారు ఈ సముద్రానికి దక్షిణంగా వలస వెళ్ళారని చూపగలిగే మరొక ఆధారం. గ్రీక్ చరిత్రకారుడు స్ట్రాబో ప్రకారం,'కాస్పియన్' అనే పేరు భారతదేశం యొక్క హిందువులు నమ్ముతున్నట్లు సంస్కృత పదమైన భారతదేశ ఋషి 'కశ్యప' పేరు మీదుగా వచ్చింది. కిమేర
కిమేర (చిమేర) లైకాౢ దేశ౦ లో అనటోలియలో ఉంటుంది.ఇది నిప్పుని విడుదల చేసే ఆడ మృగం.దాని తల్లి, తంఁడులు "త్య్ఫఓన్,ఎచిడ్న".కిమేరని కారోయొ అనే దేశపు రాజు, "అమిసోడారుస్" పైకి తెచారు.దీనికి మూడుు తలలు ఉంటాయి.దాని నుదురు సింహం లా ఉందగా దాని మద్యమ భాగం మేక లా ఉందగా దాని మెడ భాగం డ్రాగన్ లా ఉంటుంది.దీనికి మూడుు తలలు ఉండడం వల్ల దీనిని "త్రికెఫలొస్" లేదా "త్రిసొమతొస్" అని అంటారు.
దీని తరువాత ఒర్చుస్ అనే మృగం దీని స్థానం తీసుకుంది.కిమేరని బెల్లెరొఫొన్ మరియు విర్గిల్ అనే మృగాలు చ౦పాయి.ఇది లైసియా దేశము న ఫసెలిస్ లో చిమేర అనే అగ్నిపర్వతము లా నిప్పుని విడుదల చేసింది కావున దీనిని చిమేర అనే పేరుతో పిలుస్తారు.కిమేర నీ శీతాకాలంలో మకర౦ (గుర౦) రూప౦లో గురి౨౦చారు. గ్రీక్ పురాణశాస్త్రం
క్లాసికల్ యుగపు పురాణశాస్త్రానికి సంబంధించి రాక్షసులు తరిమివెయ్యబడిన తరువాత దేవుళ్ళ మరియు దేవతల యొక్క నూతన వృత్తాకార గోపురం ధ్రువీకరించబడింది. ముఖ్యమైన గ్రీక్ దేవుళ్లలో ఒకడైన ఒలింపియన్స్ జ్యూస్ కనుసన్నలలో ఒలింపస్ పర్వతం పై నివసిస్తాడు. (వారి సంఖ్యను పన్నెండుకి పరిమితం చెయ్యటం అనేది ఒక ఆధునిక ఆలోచన వలె కనిపిస్తుంది.) ఒలింపియన్స్ తో పాటుగా గ్రీకులు అనేక గ్రామ దేవుళ్ళను కూడా పూజించారు, ఉదాహరణకి, మేకల-దేవుడు పాన్, నిమ్ప్స్ (నదుల యొక్క ఆత్మలు), నయడ్స్ (నీటి ఊటలలో నివసిస్తారు), ద్రయడ్స్ (వృక్షాల యొక్క ఆత్మలు), నేరేయిడ్స్ (సముద్రంలో నివసిస్తారు), నదుల దేవుళ్ళు, సాటిర్స్, మరియు ఇతరులు. అదనంగా, ఎరినేస్ (లేదా ఫురియెస్) వంటి పాతాళలోకం యొక్క చీకటి శక్తులు ఉన్నాయి, అవి తమ రక్త-సంబంధీకుల పై ఇలాంటి తప్పుడు నేరాలను కొనసాగించాయి. పురాతన గ్రీక్ గుడి గోపురాన్ని గౌరవించటానికి కవులు హోమేరిక్ స్తుతిగీతాలను స్వరపరిచారు (ముప్పై-మూడు పాటల యొక్క సమూహం). "పెద్దవైన హోమేరిక్ స్తుతి గీతాలు సాధారణ పరిచయ వాక్యాల వలె ("థియోగొని" తో పోల్చబడినవి) ఒక్కొక్కటి ఒక్కో దేవుడిని రక్షణ కోసం ప్రార్ధిస్తాయి అని గ్రెగొరీ నాగి సూచించాడు. పోపూరి లలిత కుమారి
ఓల్గా గా ప్రసిద్ధి పొందిన పోపూరి లలిత కుమారి ప్రముఖ తెలుగు రచయిత్రి.[1] ఆంధ్రప్రదేశ్లోని రాజకీయ, సాహిత్యరంగపు చర్చలో స్త్రీవాద ధృక్పధాన్ని ప్రవేశపెట్టిన రచయితగా ఈమెను గుర్తిస్తారు[2] స్త్రీవాద ఉద్యమానికి ప్రతీకగా నిలిచిన ఓల్గా, తనను తాను తెలుగులో గురజాడ అప్పారావు వ్రాసిన కన్యాశుల్కంతో ప్రారంభమైన అభ్యుదయ రచనా పరంపరలో భాగంగా కూడా భావించింది.[3] ప్రాచీన ఈజిప్టు నాగరికత
మార్క్ ఆంటోనీ మరియు టోలెమిక్ రాణి క్లియోపాత్రా VIIలను ఆక్టియమ్ యుద్ధంలో ఆక్టోవియన్ (తరువాత చక్రవర్తి ఆగస్టస్) ఓడించడంతో, 30 BCలో ఈజిప్టు రోమన్ సామ్రాజ్యంలో ఒక ప్రావిన్స్‌గా మారింది. ఈజిప్టు నుంచి ధాన్యాల దిగుమతిపై రోమన్లు బాగా ఆధారపడ్డారు, చక్రవర్తి నియమించిన ప్రిఫెక్ట్ (పాలనాధికారి) నియంత్రణలో రోమన్ సైన్యం తిరుగుబాట్లను సమర్థవంతంగా అణిచివేయడంతోపాటు, అధిక పన్నులను వసూలు చేసింది, ఈ సమయంలో తీవ్ర సమస్యగా పరిణమించిన దొంగల దాడులను రోమన్ సైన్యం నిరోధించింది. రోమ్‌లో విదేశీ విలాస వస్తువులకు బాగా గిరాకీ ఉండటంతో, తూర్పు దేశాలతో ఉన్న వాణిజ్య మార్గంపై అలెగ్జాండ్రియా ప్రధాన కేంద్రంగా రూపుదిద్దుకుంది. అడవిపాలెము
చరిత్ర ప్రకారం ఈ గ్రామం దాదాపుగా 200 సంవత్సరాలుగా విరజిల్లుతున్నది. అడవిపాలెం గ్రామ ప్రజలు ప్రకాశం జిల్లా లక్కవరం నుండి వలస వచ్చి నివాసం ఏర్పరుచుకోనిరి. మరియెక గ్రామం పేరు "గొపాపురం"గా ఉందెది. ఈ గ్రామం ఎల్చురు గ్రామం దగ్గరిగా ఉందెది. కాల క్రమేనంలో ఇది దొంగలబారిన పడింది, ఆ బాధలు తాళ లేక ఈ గ్రామ ప్రజలు అడవిపాలెం గ్రామం ప్రజలతో జీవనం కొనసాగించారు. అదే ఇప్పటి అడవిపాలెం గ్రామం. గ్రామము ఏర్పడినప్పుడు అక్కడ చిన్న పాటి చెట్ల సముదాయం వుండేది అందువల్ల ఈ గ్రామానికి "అడవిపాలెం" అని పేరు ఆనాటి గ్రామస్థులు వలన నిర్ణయం జరిగింది. మరియొక కథనం ప్రకారం ఈ గ్రామం పేరు "ఆనందపురం" అని కూడా పేరుగాంచింది.
గ్రామము ఏర్పడినప్పుడు అక్కడ చిన్న పాటి చెట్ల సముదాయం వుండేది అందువల్ల ఈ గ్రామానికి "అడవిపాలెం" అని పేరు ఆనాటి గ్రామస్థులు వలన నిర్ణయం జరిగింది. మరియొక కథనం ప్రకారం ఈ గ్రామం పేరు ఆనందపురం అని కూడా పేరుగాంచింది.
ఈ గ్రామం చుట్టూ ప్రక్కల గల గ్రామాలు ఏల్చూరు, కామేపల్లి, వెల్లాలచెరువు, గంటవారిపాలెం, మతుకుమల్లి మరియు కారుమంచి గ్రామాలు ఉన్నాయి.
సంతమాగులూరు, శావల్యాపురం, రొంపిచెర్ల, బల్లికురవ, అద్దంకి, వినుకొండ, నరసరావుపేట.
ఈ గ్రామానికి రెండు ప్రధాన రహదారులు ఉన్నాయి. క్లియోపాత్రా
క్లియోపాత్రా యొక్క తల్లిని గురించి ఏవిధమైన ఆధారాలు లేవు, కానీ ఆమె సాధారణంగా క్లియోపాత్రా V వ ట్రైఫైనా ఆఫ్ ఈజిప్ట్ గా, టోలెమి XII యొక్క సోదరి లేదా సహజన్మురాలు మరియు భార్య, లేదా క్లియోపాత్రా V టోలెమి X మరియు బెరేనిసు III ల కుమార్తె కాకపోతే ఇతర టోలెమి కుటుంబానికి చెందిన టోలెమి X మరియు క్లియోపాత్రా బెరేనిసు III ఫిలపాటర్ కుమార్తె గాని అయి ఉంటుందని నమ్ముతున్నారు. క్లియోపాత్రా తండ్రి అయిన అల్టాస్, అలెగ్జాండర్ ది గ్రేట్ జనరల్ అయిన మకడోన్ కి చెందిన అర్సినో మరియు లాగాస్ ల కుమారుడైన టోలెమి I సోటర్ యొక్క వారసుడు.
అధికార కేంద్రీకరణ మరియు అవినీతి పెచ్చుమీరటం మరియు సైప్రస్ మరియు సైరేనైకాలను కోల్పోవటం అనేవి టోలెమి శకములో ఒక ముఖ్యమైన ఉపద్రవం అని చెప్పవచ్చు. టోలెమి క్లియోపాత్రాతో రోమ్ కి వెళ్ళినప్పుడు, క్లియోపాత్రా VI ట్రైఫైన అధికారములో ఉన్నది కానీ కొద్ది కాలము తరువాత అనుమానాస్పదమైన పరిస్థితులలో మరణించింది. బెరేనిసు IV తను ఏక చత్రాధిపత్యము వహించవచ్చనే ఉద్దేశముతో ఆమెను విషమిచ్చి చంపిందని చారిత్రక ఆధారాల ద్వారా నిరూపించకపోయినప్పటికి ఇది నమ్మబడింది. పర్యవసానముగా టోలెమి అలేతెస్ 55 BC లో తిరిగి వచ్చేలోపు రోమన్ల సహాయముతో రోమన్ జనరల్ ఆలుస్ గబినియస్ మద్దతుతో అలెగ్జాండ్రియాను ఆమె ఆక్రమించుకుంది. బెరేనిసు ఖిడు చేయబడ్డాడు మరియు వెంటనే బహిష్కరింపబడ్డాడు, ఆమె తండ్రి డిక్రీ పై ఆరోపణలతో ఆమెను రాజు సమక్షంలోనికి ప్రవేశపెట్టారు. క్లియోపాత్రాకి 14, సంవత్సరాల వయసప్పుడు యజమానులలో ఒకరిగా మరియు ఆమె తండ్రికి సహాయకునిగా తీసుకోబడింది, అయినప్పటికీ ఆమె యొక్క అధికారము పరిమితమైనది. ఆమ్రపాలి
ఆమ్రపాలి కథ రసభరితమయినది. దీన్ని సినిమాలుగా కూడా తీశారు. 
ఇంకా తీస్తున్నారు. ఆ కథలో అంత ఆకర్షించిన అంశాలేమిటి? ఇలా ఆలోచిస్తూ మన తెలుగులో ఎవరైనా ఆమ్రపాలి కథను రాశారా? 
తెలుగులో చాలామంది బౌద్ధ మతేతివృత్తంతో వివిధ కావ్యాలను రాశారు.
గౌతమబుద్ధుని బోధనలకు ఆకర్షితులైన వాళ్ళలో వేశ్యలు కూడా ఉన్నారు. 
వేశ్యగా మారడానికి కారణాలెన్ని ఉన్నా, మరలా సాధారణ స్త్రీగా ఆమె తన జీవితాన్ని గడపాలనుకుంటే, ఈ సమాజం ఎంతవరకూ అంగీకరిస్తుందనేది ఒక పెద్ద ప్రశ్న! ఆ ప్రశ్నకు సరైన సమాధానమే బుద్ధుడు ఆమ్రపాలిని బౌద్ధమతంలోకి ఆహ్వానించడం. బౌద్ధ హిందూమతంలో అనాచారులుగా కనిపించే చాలా వాటిని సంస్కరించే ప్రయత్నం కనిపిస్తుంది. సమాజ నిరాదరణకు గురయిన వాళ్ళనెంతోమందిని దరి చేర్చుకొని, తక్కువ కాలంలోనే విస్తృతంగా వ్యాపించ గలిగింది. సామాజిక నిర్బంధాల కారణంగా గణభోగ్యగా మారిన ఆమ్రపాలి కథ ఇంచుమించు అన్ని భారతీయ భాషలలోను ఎంతో ప్రాచుర్యం పొందింది. తెలుగులో చాలామంది ఈ కథను రాశారు. 
‘ఆమ్రపాలి’ బౌద్ధ జాతక కథను యస్.టి.జ్ఞానానంద కవిగారు ఎనిమిది ఆశ్వాసాలుగాను, కరటూరి సత్యనారాయణగారు ఏడు సర్గలుగాను విభజించి ‘ఆమ్రపాలి’ అనే పేర్లతో కావ్యాలుగా రాశారు. జ్ఞానానందకవిగారు శాంతాన్నీ, కరటూరి వారు ‘కరుణ’ను ప్రధాన రసాలుగా పోషించారు.
ఇరువురు కవులూ ఆమ్రవనంలో ‘ఆమ్రపాలి’ అనాధగానే దొరికినట్లు పేర్కొన్నారు. 
లల్లాదేవి మాత్రం పూర్తి భిన్నంగా కథను సామాజిక అంశాలతో పరిశీలించి రచించారు. ఆమ్రపాలి అసలు పేరు ‘ఉదాయి’గా మార్పు చేసి, ఆమ్రవనంలో నివసించటం వల్ల ‘ఆమ్రపాలి’గా మారినట్లు, ఆ పిల్ల పుట్టిన తరువాత తల్లిదండ్రులు చనిపోయినట్లు లల్లాదేవి మార్పులు చేశారు.
యస్.టి. జ్ఞానానందకవిగారు తన కావ్యంలో పిల్లలు లేని మహానామునికి (శాక్య ధనికునికి) ‘ఆమ్రపాలి’ దొరకగా, కరటూరి వారి కావ్యంలో ఆనందుడనే కొడుకు కలిగిన శాక్యధనికునికి ఆ పసిపిల్ల దొరికినట్లు చిత్రించారు.
ఆడపిల్ల పెళ్ళీడుకొస్తుంటే, పెళ్ళి చేయాలనే తపన తండ్రికి ఎలా పెరుగుతుందో అది జ్ఞానానందకవిగారి కావ్యంలో బాగా కనిపిస్తుంది. కానీ, కరటూరివారు, ‘తండ్రి రాజ్య నిర్వహణా భారంలో పడి కూతురికి వివాహం చేయటం మరచిపోయినట్లు రాశారు. ఇటువంటి ప్రయత్నమేదీ లల్లాదేవి నవలలో కనిపించలేదు. ఆమ్రపాలి తండ్రి లిచ్ఛవుల మనస్తత్వాన్ని ఎప్పటికప్పుడు గమనిస్తూ, వారి వల్ల కూతురికి ఏ ముప్పు వాటిల్లుతుందోననే భయంతో ఉండేవాడనీ, కనుక సరియైన సమయంలో తగిన వరుణ్ణి చూసి వివాహం చేయాలని భావించి స్వయంవర సభను ఏర్పాటు చేసినట్లు జ్ఞానానందకవిగారు వివరించారు.గణతంత్ర రాజ్యాలలో అందమైన యువతి కనిపిస్తే, ఆ దేశ పాలకులు గణభోగ్యగా చేసుకొనే ఆచారం ఉంది. శాక్యధనికుడు గణతంత్ర రాజ్యానికి చక్రవర్తి అయినా, పాలకులంతా ఏకమయి తీర్మానిస్తే తన కూతురినయినా గణభోగ్యగా చేయవలసిందే! కానీ, ‘స్వయంవరం’ అనేది ఒక సంప్రదాయం మాత్రం ఉంది. స్వయంవరంలో యువతికి నచ్చిన యువరాజుని పెళ్ళి చేసుకొనే స్వేచ్ఛ ఉన్నా, అది గణనాయకుడైన చక్రవర్తి చేతిలో ఉండదు. గణరాజ్యాలలో ఒక గణ పరిషత్తు ఉంటుంది. విధి, విధానాలను అన్నింటినీ ఆ గణపరిషత్తే నిర్ణయిస్తుంది.
అందుకనే స్వయంవర సభలో గణపరిషత్తులో సభ్యులైన లిచ్ఛవ రాజులు అందగత్తె అయిన ఆమ్రపాలి తమకే చెందాలని, ఇతరులకు చెందకూడదనీ పట్టుపడతారు. గణనాయకుడైన శాక్యధనికుణ్ణి, లిచ్ఛవులు తమ అభిప్రాయం ప్రకారం జరగకపోతే తీవ్ర పరిణామాలు ఎదురౌతాయని హెచ్చరిస్తారు. గణనాయకుడైనా తండ్రికి నామమాత్రమైన అధికారాలే ఉన్నాయని ఆ పరిస్థితిని గమనించి సభలోనే ఉన్న ఆమ్రపాలి ‘గణభోగ్య’గా ఉండటానికి అంగీకరిస్తుంది. అందుకుగాను కొన్ని నియమ నిబంధనలను విధిస్తుంది. తనతోపాటు మొదటినుండి సభల్లోనూ, రాచకార్యాల్లోనూ పాల్గొన్నట్లు జాగ్రత్తపడ్డారు జ్ఞానానంద కవిగారు.
కరటూరివారు లిచ్ఛవుల్లో ‘అభయుడు’ అనే బలవంతుడైన మూర్ఖుడు ఆమ్రపాలి పట్ల వ్యామోహం పెంచుకుని, లిచ్ఛవులను రెచ్చగొట్టి, ఆమ్రపాలికి పెళ్ళి చేయకపోవటం వల్లనే రాకుమారులు రాజ్యంలో అశాంతిని సృష్టిస్తూ, ఒకరినొకరు చంపుకుంటున్నారని రాజైన శాక్యధనికునికి నివేదించినట్లు వర్ణించారు.
సభలో మహానాముడిని ‘గణభోగ్య’గా ఆమ్రపాలిని చేయమని పట్టుపట్టడం తనకో ధర్మం, పరులకో ధర్మం పని చేయదని లిచ్ఛవులు రాజుని వ్యతిరేకించటం వల్ల మహానాముడే ఆమ్రపాలిని, ఆమె అంగీకారాన్ని కూడా తెలుసుకోకుండా ‘గణభోగ్య’గా ప్రకటించాడు. ఆ విషయాన్ని, కూతురైన ఆమ్రపాలికి చెప్పటానికి బాధాతప్త హృదయుడై ఆమె భవనానికి వెళతాడు. వెళ్ళి కూడా అక్కడే మాట్లాడకుండా కూర్చుండిపోతాడు. తండ్రిని చూసి, ఆమ్రపాలి బింబిసారుని వల్ల మోసగింపబడిన విషయం ఎక్కడ తెలిసిపోయిందోనని, అందుకే ఎంతో ప్రేమగా పిలిచి ఆదరించే తండ్రి తాను చేసిన పనికి బాధపడుతున్నాడనుకొంటుంది. ఈ సన్నివేశం చక్కని నాటకీయతతో సాగింది. జరిగిన విషయాన్ని అంతటినీ తండ్రికి చెప్పేసి, శత్రురాజైన బింబిసారుడని తెలియదనీ, దేశద్రోహం చేయననీ, క్షమించమనీ ప్రాధేయపడుతుంది.
తండ్రి ఆమ్రపాలిని సముదాయించి, అనివార్యమైన పరిస్థితుల్లో గణభోగ్యగా చేయవలసి వచ్చిందని, సభా విషయాలను ఆమెకు తెలుపుతాడు. ఆ సందర్భంలోనే ఆమ్రపాలి తనకు ఆమ్రవనంలో దొరికిందనీ, స్వంత కుమారుడైన ఆనందుడినీ నిన్నూ ఒకేలా పెంచాననీ చెపుతాడు.తెలిసిన విషయాలు ఇరువురికీ ఆశ్చర్యాన్ని కలిగిస్తాయి. ఆమ్రపాలి దేశభక్తి (దేశంలో అల్లకల్లోలాలను ఆపడం కూడా దేశభక్తిగానే భావిస్తుంది.) దేశం కోసం దేనికైనా సిద్ధమవుతాననీ, బింబిసారుని చేతిలో మోసపోయినందుకు క్షమించమని చెపుతుంది.
ఇది జరిగిన తర్వాత కూతురు గురించి బెంగ పెట్టుకొని తండ్రి కొన్నాళ్ళకు చనిపోతాడు. ఆనందుడు బౌద్ధ సన్యాసిగా మారిపోతాడు. ఆమ్రపాలికి పుట్టిన కొడుకు ‘విమలకొండ’ను వేశ్య బిడ్డగా సమాజం గౌరవించదని ఆనందుడు చెప్పటం వల్ల బౌద్ధ సంఘంలో చేరటానికి తల్లి అంగీకరిస్తుంది. కానీ కొడుకు పట్ల పుత్ర వాత్సల్యం వీడలేకపోతుంది. ఏదో ఒక నెపంతో పుత్రుణ్ణి చూడాలనే బుద్ధుని దగ్గరకు వెళ్ళి, బుద్ధుణ్ణి, ‘కొడుకుని తల్లి నుండి విడదీయడం ధర్మమేనా?’ అని నిలదీస్తుంది. బుద్ధుడు జీవిత సత్యాన్ని, దుఃఖ నివారణను చెప్పటం వల్ల ఆమె బౌద్ధ సంఘంలో చేరగలుగుతుంది.
లల్లాదేవి రాసిన ‘ఆమ్రపాలి’ నవలలో కథను పరిశీలిస్తే ‘ఉదాయి’కి తల్లిదండ్రులు చనిపోవడంతో, వైశాలినీ రాజ్యంలో ఉన్న బంధువుల ఇంటికి మేనమామ ఆ పిల్లను తీసుకొని వెళుతుంటాడు. మార్గమధ్యంలో దొంగలబారిన పడటంతో మేనమామ చనిపోతాడు. భైరవుడనే మంచి దొంగ ఆ పసిపిల్లను చేరదీసి వైశాలినీ నగరానికి చేర్చి యశోదేవి దగ్గర విద్యాభ్యాసం కొనసాగేలా దోహదపడతాడు. గురువుగారి దగ్గర విద్యాభ్యాసం అభ్యసిస్తూ రాజుగారి అనుగ్రహం పొంది, వారి ఆదరణకు పాత్రమవుతుంది. ఆమె చేసిన నాట్యానికి మెచ్చి, నర్తకి పదవినిచ్చి ఒక ఆమ్రవనాన్ని కేటాయించి, దానిలో చక్కని భవనాన్ని నిర్మించాలని రాజు చేతనుడు ఆదేశిస్తాడు. ఆమె ఆమ్రవనంలో ఉండటం వల్ల ‘ఆమ్రపాలిక’గా, తర్వాత ‘ఆమ్రపాలి’గా పిలువబడుతుంది.
భవన నిర్మాణానికి వినియోగించిన శిల్పులలో లౌకిక విషయాలను పట్టించుకోని ‘ఉదయుడు’ అనే శిల్పి ఏకాగ్రతతతో శిల్పాలను చెక్కుతుంటాడు. అతని శిల్ప నైపుణ్యాన్ని ఆమ్రపాలి అభిమానిస్తుంది. అతని దగ్గరే ఎక్కువసేపు గడుపుతుండేది. ఆమె కూర్చున్న భంగిమను ఒకసారి ‘ఉదయుడు’ చూసి చక్కని శిల్పాన్ని చెక్కుతాడు. ఆ శిల్పంతోపాటు, బుద్ధుని ప్రశాంతమైన విగ్రహాన్ని కూడా ఆమెకు బహూకరిస్తాడు. ఉదయునుడి పట్ల ఆసక్తిని పెంచుకోవడం గమనించిన రాజు ఆ శిల్పిని మరొక చోటికి పంపాలనుకొంటాడు. ఉదయునుడు ఒక స్వేచ్ఛాజీవి. ఎవరి నియమ నిబంధనలకు తలొగ్గనివాడు. రాజుగారి ఆజ్ఞ ప్రకారం మరోచోటికి శిల్పాలను చెక్కటానికి వెళ్ళమంటే ఇష్టపడక ఆ రాజ్యమే వదిలిపోతాడు.
బుద్ధుని ప్రశాంతమైన శిల్పాన్ని చూస్తూ బుద్ధుని గురించి, అతని ఆశయాలు, ధర్మాలను గురువుగారి సహాయంతో తెలుసుకొని, బుద్ధుణ్ణి దర్శించాలని తహతహలాడుతుంటుంది ఆమ్రపాలి. అదే సమయంలో ఒక బౌద్ధ భిక్షువు ఆ రాజ్యం వచ్చాడని తెలిసి తన భిక్షను స్వీకరించమని ప్రార్థిస్తుంది. ఆ బౌద్ధ భిక్షువు మొదట అంగీకరించి ఆమె ఇంటికి వెళ్ళి భిక్షను స్వీకరించాలనుకొంటాడు. అంతలో ఒక ధనస్వామి అనే ధనవంతుడు ఆ విషయాన్ని తెలుసుకొని ఆ బౌద్ధ భిక్షువుతో, ‘ఆమె ఒక వేశ్య’ అనీ, ఆ భిక్షను స్వీకరించవద్దనీ, మా ధనవంతుల దగ్గర స్వీకరించమనీ చెపుతాడు. ఆ బౌద్ధ సన్యాసి వెంటనే ఆమె పెట్టే భిక్షను తిరస్కరిస్తాడు. దానితో ఆమె ఎంతో బాధపడుతుంది. వేశ్య అంటే ఏమిటో, ఆ జీవితం ఎలా ఉంటుందో అని ఆలోచిస్తూ, తనకి తెలియకుండానే ఒక వేశ్యావాడలోని ఒక ఇంటికి నడుచుకుంటూ వెళ్ళిపోతుంది. అక్కడ ‘ఆమ్రపాలి’ని కొంతమంది పట్టుకొని వేశ్యగా ముద్రవేసి, రాజు చేత ఆమెను నర్తకి పదవి నుండి తప్పించి, రాజ్య బహిష్కార శిక్ష వేస్తారు. బుద్ధుడు ఆ నగరం వచ్చేవరకూ ఏ తిండీ బట్టా పట్టించుకోకుండా నిరీక్షించి, బుద్ధుని కరుణ వల్ల బౌద్ధ సన్యాసినిగా మారటంతో కథ ముగుస్తుంది.
ముగ్గురు రచయితలూ మూడు విధాలుగా ‘ఆమ్రపాలి’ కథను తీర్చిదిద్దారు.జ్ఞానానందకవిగారు తండ్రి పాత్రను పోషించటంలో ఔన్నత్యాన్ని, నైతిక విలువలను పాటిస్తూ సమయోచితంగా, సందర్భోచితంగా వర్ణించినట్లు అవగతమవుతుంది. దీనికి ముందు నుండే కథను చక్కని ప్రణాళిక వేసుకొన్నారనిపిస్తుంది. రాచకార్యాల్లో పాల్గొనడం, ఆమ్రపాలికి ఏర్పాటుచేసిన ‘స్వయంవర సభ’లోనే గణభోగ్య నిర్ణయం జరిగినట్లూ రాశారు.కరటూరి వారి కావ్యంలో అప్పటికే తప్పు చేసి ఉండటం వల్ల, తండ్రి అప్పటికే ఆమెను గణభోగ్యగా అంగీకరించటం వల్ల ‘గణభోగ్య’గా ఆమె అంగీకరిస్తూ, పైకి దేశభక్తి పూత పూసినట్లు అనుకోవడానికి అవకాశం కలుగుతుంది. కానీ, కావ్యాన్ని చదువుతున్న పాఠకునికి ఆ నాటకీయత అబ్బురపరుస్తుంది.
జ్ఞానానందకవీ, కరటూరి వారూ ఇద్దరూ కూడా ‘ఆమ్రపాలి’ గణభోగ్యగా మారిన తర్వాత తండ్రి పాత్రను బాగా చిత్రించారు. జ్ఞానానందకవిగారు, ఆమ్రపాలి తండ్రి పాత్రను కావ్యంలో మరలా ప్రవేశపెట్టకుండానూ, కరటూరివారు, ఆమ్రపాలి తండ్రి బెంగ పెట్టుకొని మరణించినట్లు బాగా రాశారు. జ్ఞానానందకవిగారు ‘ఆమ్రపాలి’ గణభోగ్యగా మారిన తర్వాత కథను ఆమె నుండే చూశారు. పెంచిన తల్లిదండ్రుల కోణం నుంచి చూడలేదు. ఇది చక్కని కథన శిల్పం.లల్లాదేవిగారి నవలలో ‘ఆమ్రపాలి’ వేశ్యగా ముద్ర వేయబడుతుంది. ఆమెకు తెలియకుండానే వేశ్యావాడకు పోతుంది. అక్కడకొంతమంది యువకులు ఆమెను నిర్బంధించి వేశ్యగా మార్చినట్లు రాశారు. అక్కడ వేశ్య జీవితచిత్రణను వర్ణించటంలో లల్లాదేవి పరిశీలన చక్కగా వ్యక్తమవుతుంది. దొంగల గుంపుకి దొరికిన ఉదాయి అడవిలో పాడుపడిన దేవాలయం మీద ఉన్న నాట్యభంగిమలను చూసి, ఆమె నాట్యాన్ని అభ్యసించాలనుకొన్నది. సాధన వలన నాట్యాన్ని సాధించింది. ఆ నాట్యమే ఆమ్రవనాన్ని, నర్తకి పదవిని వచ్చేలా చేసింది. అదే ఆమెను ‘వేశ్య’గా అనుమానించేలా చేసింది. ఆ అనుమానంలో నుండి వచ్చిన అవమానమే ఆమెను బౌద్ధభిక్షువుగా మార్చి, సన్మార్గంవైపు పోయేటట్లు చేసింది.
యస్.టి. జ్ఞానానందకవిగారి ‘ఆమ్రపాలి’ బింబిసారుణ్ణి ప్రేమించింది. బింబిసారుడూ ఆమెను కోరుకున్నాడు. తర్వాత ఇరువురిలో ఎవరిని ఎవరూ ద్వేషించుకోలేదు. బింబిసారుడు మాత్రం ఆరురోజులు ఆమె భవనంలో ఉండి, దొంగచాటుగా వచ్చిన అతని రాకను లిచ్ఛవులు పసిట్టడం, అతడిని జాగ్రత్తగా దాచటం, ఆమెను విడిచి వెళ్ళిపోయేటపుడు ఒక ఉంగరాన్ని ఇవ్వటం, ఒకవేళ కొడుకు పుడితే, ఉంగరమిచ్చి పంపమని చెప్పి వెళ్ళిపోతాడు. తన కోసం చిత్రించిన చిత్రపటంలో బింబిసారుణ్ణి ఆకర్షించి, ఆలోచిస్తుండగా చెలికత్తె ఆమె హృదయాన్ని పసిగట్టడం, రాయబారం నడపడం వంటివన్నీ చేస్తుంది. బింబిసారుని పాత్రను కావాలనే కావ్యనాయకునిగా, కవి తీర్చిదిద్దలేదేమో ననిపిస్తుంది. ఆమెను బింబిసారుడు అనుభవించటానికే ప్రయత్నించినట్లు తేలుతుంది. అయితే ఉంగరాన్ని ఇచ్చి, కొడుకు పుడితే, ఉంగరం చూపితే తన పుత్రునిగా స్వీకరిస్తానని చెప్పటం అతని స్వభావాన్ని తేటపరిచే విషయాలుగా గమనించే వీలుంది.
‘గణభోగ్య’గా జీవితాన్ని గడుపుతున్న ఆమ్రపాలి తనలో తాను తీవ్ర సంఘర్షణకు లోనై ఒకసారి తాను దొరికిన ఆమ్రవనానికి ప్రశాంతత కోసం రావటంతో, అక్కడ తొలిసారిగా బుద్ధుని దర్శనమవుతుంది. ఆనాటి నుండే ఆమెలో బుద్ధుని ప్రవచనాలు లౌకిక విషయాల పట్ల కోరికను తగ్గించి, అలౌకిక విషయాల పట్ల ఆసక్తిని కలిగిస్తాయి. బుద్ధుని రాక కోసం నిరీక్షిస్తూ, తీరా బుద్ధునికి భిక్షను పెట్టాలని ప్రయత్నించినపుడు ఆ నగరంలోని ధనవంతులు వ్యతిరేకిస్తారు. బుద్ధుని దర్శనాన్నీ బుద్ధుని శిష్యుడు కూడా అడ్డుకుంటాడు. కానీ బుద్ధుని జోక్యం వల్ల ఆమెకు అతని దర్శనం కలగటం, ఆమె పూర్వజన్మలో నెమలి అనీ, ఇంద్రుని శాపం వల్ల ‘ఆమ్రపాలి’గా జన్మించిందని, ఆమె జన్మ వృత్తాంతాన్ని బుద్ధుడు వివరించటంతో ప్రజల్లో ఎక్కడలేని ఆదరణ కలుగుతుంది. బుద్ధునికి భిక్షను పెట్టి, తన సర్వవిద్యలనూ బౌద్ధ సంఘ వ్యాప్తికే వినియోగిస్తూ జీవితాన్ని గడపాలని నిర్ణయించుకొంటుంది.
జ్ఞానానందకవిగారు ‘ఆమ్రపాలి’ కావ్యాన్ని చారిత్రక తత్త్వకావ్య లక్షణాలతో చక్కగా అన్వయించే ప్రయత్నం చేశారు. జ్ఞానానందకవిగారి ‘ఆమ్రపాలి’ కావ్యంలో బుద్ధుని బోధనలు అడుగడుగునా కన్పిస్తుంటాయి. మరో విశేషమేమంటే, ఈ కావ్యంలో అన్ని పాత్రలూ ఆమ్రపాలి వైపు నడవగా, ఆమ్రపాలి బుద్ధుని ధర్మాలవైపు, బుద్ధుని వైపు పయనిస్తుంది. బౌద్ధమతంలోని ఆర్యసత్యాలనూ, త్రిరత్నాలనూ, అష్టాంగమార్గాన్ని కావ్యానికి అన్వయించి బౌద్ధ ధర్మేతిహాసంగా మలచగలిగారు.
జ్ఞానానందకవిగారి ‘ఆమ్రపాలి’ కావ్యంలో మరికొన్ని విశేషాలు ఉన్నాయి.ఆమ్రపాలి గణభోగ్యగా జీవితాన్ని గడుపుతూ మానసిక ప్రశాంతత కోల్పోయి, సంఘర్షణ పడుతూ, తీవ్రవ్యధకు లోనై గుండెల్లో దుఃఖాన్ని పోగొట్టు కోవాలని తాను దొరికిన ఆమ్రవనంలోకి వస్తుంది. కరుణ హృదయుడైన బుద్ధుడు అక్కడ తపస్సు చేసుకుంటూ కనిపిస్తాడు. అతడిని ఆమె ఎవరో ముని అనుకొని ఆమెలో తీరని కోరికను నర్మగర్భితంగా వ్యక్తీకరించి అతనిని తన ఇంటికి రమ్మనమనీ, సర్వసౌఖ్యాలనూ సమకూరుస్తానంటుంది.బుద్ధుడు ఆమె మనోవాంఛను గమనిస్తాడు.
చాలా మృదువుగా, ప్రశాంతంగా, జీవిత సత్యాలను వివరిస్తాడు. అంతేకాక ఆమె బౌద్ధ భిక్షువుగా మారిన తరువాత ఆమెతోపాటు బౌద్ధారామానికి వచ్చిన మిగిలిన ప్రజలకు నాలుగు ఆర్యసత్యాలను వివరిస్తాడు.బౌద్ధధర్మ మూలసూత్రాలలో సర్వమూ క్షణికమనేది ఒక మూల సూత్రం.ఇది ప్రపంచం దుఃఖమయమనే దాన్ని స్పష్టం చేస్తుంది. పుట్టిన ప్రతివారికీ మరణం తప్పదు. అయినా ఆశలు పెంచుకుంటారు. ప్రపంచంలో దుఃఖం లేకపోవటంగాని, పుట్టిన జీవి మరణించకపోవటమనేది కనిపిస్తే ఎంతో సంతోషం కదా! అని బుద్ధుడు చెబుతాడు.
మానవుని శరీరం వయః పరిణామాన్ని అనుసరించి క్షణక్షణం మారుతూ మట్టిలో కలిసిపోతుందనే విషయాన్ని కవి ‘నాల్గు దశల మధ్య నవయుచు నున్నటి’ అని వర్ణించారు. దృశ్యమాన ప్రపంచంలోని సర్వమూ అనిత్యమేనని దానివల్ల తెలుస్తుంది.దుఃఖానికి కారణం కోరికలు అనేది బుద్ధుడు బోధించిన నాలుగు ఆర్య సత్యాల్లో రెండవది.ఇంద్రియాలకు ప్రియమైన విషయ సంపర్కం, వాటి స్మృతి, కోరిక (తృష్ణ) లకు కారణమవుతుంది. ఆ కోరికలు పూర్తి కాగా త్యజించగలిగినపుడు దుఃఖం నివారింపబడుతుంది. ఇది మూడవ ఆర్యసత్యం.ఆమ్రపాలి ఎన్నో కోర్కెలతో రగిలిపోతూనే బుద్ధుని ప్రథమ దర్శనం చేసుకొన్నది. బుద్ధుడు జీవితం క్షణికమైనదనే జీవిత సత్యాన్ని బోధించడం, తన తపస్సు పూర్తయిన తరువాత భిక్షను స్వీకరించటానికి వస్తానని చెప్పి పంపితే బుద్ధుని పునరాగమనం వరకూ భిక్షను సమర్పించటానికి ఎదురుచూస్తూనే ఉంది. అప్పటికి ఆమెలో కోరికలు నశించిపోయాయి. తాత్కాలికమైన లౌకిక భోగాల నుండి శాశ్వతమైన విముక్తి మార్గానికి సిద్ధమై ఉంది. దీనికంతటికీ కారణం ఆమెలో వివాహం చేసుకోవాలనీ, సర్వసౌఖ్యాలను అనుభవించాలనీ ఉన్న కోర్కెలన్నీ నశించటమే. కొడుకుని, తండ్రిని, సర్వస్వాన్నీ వదిలి బుద్ధుని శిష్యగణంలో చేరిపోతుంది. ఆమె దుఃఖం నుండి విముక్తి పొందుతుంది. ఈ విధంగా చారిత్రక తత్త్వ కావ్యంగా జ్ఞానానందకవిగారు ‘ఆమ్రపాలి’ కావ్యాన్ని తీర్చిదిద్దారు.
బుద్ధుని బోధనలు సమాజం మీద ఎంత ప్రభావాన్ని చూపాయనేది తెలియజేసే కథలు ఎన్నో వస్తున్న నేపథ్యంలోనే ‘ఆమ్రపాలి’ కావ్యాలు, నాటకాలు, నవలలు కూడా వెలువడ్డాయి. మానవ విలువలను, మానవ సంబంధాలను పటిష్టపరచడంలో బౌద్ధేతివృత్త కావ్యాలు చాలావరకూ తోడ్పడ్డాయి. అలా నిరూపించే బౌద్ధజాతక కథలలో ఆమ్రపాలి కథ ఉత్తమమోత్తమ కథ. ఇంకా చాలామంది తెలుగు రచయితలు కూడా ఆమ్రపాలి కథను తీసుకొని వివిధ ప్రక్రియలలో రచనలు చేసినవారు ఉండవచ్చు. అంబడిపూడి
వత్సవాయ తిమ్మ జగపతి మహారాజు గారు చారిత్రక పెద్దాపురం సంస్థానాన్ని పరిపాలిస్తున్న రోజులు... ఆయన మహా పరాక్రమవంతులు వేట అంటే మహా ఇష్టం... పెద్దాపురానికి సమీపంలోనే మన్యం అటవీ ప్రాంతం ఉండటంతో తరచూ మారువేషంలో అక్కడకు వేటకు వెళ్తూ వస్తూ ఉండేవారు ఒకరోజు వేటకు వెళ్లి వస్తూ మద్యదారిలో బాగా ఆకలి వేయడంతో మార్గ మద్యంలో ఉన్న ఒక పల్లెకు వెళ్లి పెండ్యాల భూలచ్చమ్మ అను పేరు గల ఒక పెద్దావిడను తనకేదైనా తినడానికి పెట్టమని అడిగెను... ఆ పెద్దావిడ మా ఇంట మేము వండుకున్న అంబలి తప్ప వేరే ఏమీ లేదు అని చెప్పి కావాలంటే ఆ అంబలి కొంచెము పోస్తానని చెప్పింది. రాజు గారు కూడా అందుకు అంగీకరించి ఆ అంబలి ని తీసుకుని త్రాగి పెద్దాపురం కోటకి బయలుదేరి వెళ్లిపోయారు... ఆ తరువాత రోజు వత్సవాయ తిమ్మ జగపతి మహారాజు గారు ఆ పుణ్యవంతురాలయిన మహిళా మూర్తి పెండ్యాల భూలక్ష్మమ్మ ని కబురు పంపించి ఆమెకు కొంత దనమును, ఒక గ్రామమును అగ్రహారముగా రాసి ఇచ్చెను ఆ ఆగ్రహారానికే "అంబటి పూడి అగ్రహారం" అని ఇప్పటికీ పేరు కలదు. ఇది గుంటూరులో ఉంది గుంటూరు మండలంలో ఎక్కువ భాగం ఒకప్పుడు పెద్దాపురం సంస్థానంలో భాగంగా ఉండేది. ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాజధాని ప్రాంత అభివృద్ధి ప్రాధికార సంస్థ (సీఆర్‌డీఏ) పరిధిలోకి వస్తున్న మండలాలు, గ్రామాలను ప్రభుత్వం విడిగా గుర్తిస్తూ ఉత్తర్వులు జారీచేసింది. ప్రస్తుతం గుర్తించిన వాటిలోని చాలా గ్రామాలు వీజీటీఎం పరిధిలో ఉన్నాయి. గతంలో వీజీటీఎం పరిధిలో ఉన్న వాటితోపాటుగా ఇప్పుడు మరిన్ని కొన్ని గ్రామాలు చేరాయి. సీఆర్‌డీఏ పరిధిలోకి వచ్చే గుంటూరు, కృష్ణా జిల్లాల్లోని మండలాలు, గ్రామాలను గుర్తిస్తూ పురపాలక శాఖ ముఖ్య కార్యదర్శి ద్వారా ఉత్తర్వులు జారీ అయ్యాయి.[2] అలకాపురి
హిందూమతంలో అలకాపురి అని పిలువబడే "'అలక"' (సంస్కృతం: अलक), ఇది ఒక పౌరాణిక నగరం. ఇది కుబేరుడు నివాసము, యక్షుల రాజు మరియు సంపద యొక్క యజమాని మరియు ఈతని సేవకులను, యక్షులు అని పిలుస్తారు. మహాభారతం ఈ నగరాన్ని యక్ష రాజ్యం రాజధానిగా పేర్కొంది.
దేవతల రాజు ఇంద్రుడు రాజధానికి దాని నిర్మాణం, సంపద, మరియు మొత్తం శోభలలో ఈ నగరం ప్రత్యర్థి. ఇది కాళిదాసు ద్వారా విరచితమైన ప్రసిద్ధ మాటలు కవితల గ్రంధం అయిన మేఘదూతలో పేర్కొనబడింది. సంస్కృతంలో అలక అంటే గిరజాల జుట్టు కుచ్చు అని అర్థం. అలకా అనేది హిందూ బాలికలకు కూడా ఒక సాధారణ పేరు. తెల్ల ఆరెచెట్టు
ఈ చెట్టును బీడీ ఆకు చెట్టు (Beedi Leaf Tree), బర్మీస్ సిల్క్ ఆర్కిడ్ అనే పేర్లుతో పిలుస్తారు. తెలుగులో తెల్ల అరె చెట్టు, అడవి యవిసె, మంచరె అని పిలవబడుతున్న ఈ చెట్టుకి భారతదేశంలో వివిధప్రాంతాలలో వివిధ స్థానిక పేర్లున్నాయి. తమిళంలో ఆత్తి (ஆத்தி), మరాఠీలో ఆప్ట (अपटा), కొంకిణిలో ఆప్టో (आप्टो), కన్నడంలో ఆప్త (ಅಪ್ತಾ), అరాలకడుమందార (ಅರಳುಕದುಮನ್ದರ), మలయాళంలో ఆరంపాళి (അരംപാലി), హిందీలో ( कठमूली ), జింజేరి (झिंझेरी), బెంగాల్ లో బన్ రాజ్, ఒరియాలో కాంచన, పంజాబ్ లో కోసుంద్ర, సంస్కృతంలో యమలపత్రక (यमलपत्रक) అని వ్యవహరిస్తారు.  విలువిద్య
విలువిద్య లేదా ధనుర్విద్య : (ఆంగ్లం : Archery), అతిప్రాచీన క్రీడ. నవీన కాలంలో ఒలింపిక్ క్రీడలు మరియు ఆసియా క్రీడలలో గుర్తించబడింది.
ఒకనాడు దేదీప్య మానంగా వెలిగి పోయిన విలువిద్యా ప్రదర్శనలు ఈనాడు మచ్చుకు కూడా కనిపించడంలేదు. ఆదిమ మానవుడు అడవులలో జీవించిన కాలం నుంచీ, ఆయా కాలాల్లో ఆయాజాతుల పరిణామాల్లో, రామాయణ భారత భాగవత కథలలో, జానపద కథలలో ఎక్కడ చూచినా, ధనుర్విద్యా ప్రదర్శనాలుగా పిలువ బడుతున్న విలువిద్యా ప్రదర్శనలు, నాటి ఆంధ్ర దేశంలో అన్ని కళల తోపాటు ఈ ప్రదర్శనలు కూడా ఎంతో ప్రాముఖ్యం వహించాయి. గ్రీస్
రెండవ ఫిలిప్ హత్య తరువాత అతని కొడుకు మూడవ అలెగ్జాండర్ ("ది గ్రేట్") కొరిన్ లీగుకు నాయకత్వాన్ని వహించి క్రీ.పూ. 334 లో గ్రీక్ రాష్ట్రాలన్నింటి మిశ్రమ దళాలతో పెర్షియన్ సామ్రాజ్యంపై దాడిని ప్రారంభించాడు. క్రీ.పూ. 330 నాటికి యుద్ధంలో అలెగ్జాండర్ పర్షియా సామ్రాజ్యాన్ని పూర్తిగా జయించారు. క్రీ.పూ 323 లో మరణించిన సమయానికి అతను చరిత్రలో అతిపెద్ద సామ్రాజ్యములలో ఒకటైన గ్రేస్ సామ్రాజ్యాన్ని గ్రీస్ నుండి భారతదేశము వరకు విస్తరించాడు. తరువాత అతని సామ్రాజ్యం అతని మరణం తరువాత అనేక రాజ్యాలుగా విడిపోయింది. వీటిలో అత్యంత ప్రసిద్ధి చెందినవి సెల్యూసిడ్ సామ్రాజ్యం, టోలెమిక్ ఈజిప్ట్, గ్రెకో-బాక్ట్రియన్ రాజ్యం, ఇండో-గ్రీక్ సామ్రాజ్యం ఉన్నాయి. అనేకమంది గ్రీకులు అలెగ్జాండ్రియా, ఆంటియోచ్, సెలూసియా, ఆసియా, ఆఫ్రికాలోని అనేక ఇతర హెలెనిస్టిక్ నగరాలకు వలస వచ్చారు. అలెగ్జాండర్ సామ్రాజ్యం రాజకీయంగా ఐక్యత కొనసాగించబడకపోయినా హెలెనిస్టిక్ నాగరికత ఫలితంగా అలెగ్జాండర్ స్వాధీనం చేసుకున్న భూభాగాలలో గ్రీక్ భాష, గ్రీక్ సంస్కృతిని వ్యాపించింది. గ్రీకు సైన్సు, సాంకేతికత, గణిత శాస్త్రం సాధారణంగా హెలెనిస్టిక్ కాలంలో తమ శిఖరాగ్రతకు చేరుకున్నాయి. అగస్త్య మహర్షి
అగస్త్యుని పేరు యొక్క ఉత్పత్తి ఎలా వచ్చిందన్నది సరిగా నిర్ధారణ జరగలేదు. ఒక సిద్ధాంతం ప్రకారం "అగతి గండిఫ్లోరా" అనే పూల చెట్టు పేరు నుంచి అగస్త్య అన్న పదం వచ్చింది. ఈ చెట్టు భారతదేశానికి చెందినది. ఈ చెట్టును తమిళంలో "అకట్టి" అని పిలుస్తారు. అలా ఈ చెట్టు పేరు మీదుగా "అగస్తి" అన్న పేరు వచ్చిందని కొందరి అభిప్రాయం. ఈ సిద్ధాంతం ద్వారా ఈ మహర్షి దక్షిణ భారతానికి చెందినవాడు అని ఇక్కడి వారి వాదన. ఇంకొందరు అగస్త్య అన్న పేరు అజ్ లేదా అంజ్ అన్న పదం నుంచి పుట్టిందని చెబుతారు. అజ్ అంటే ప్రకాశించేది, చీకటిని వెలిగించేది అని అర్ధం. దక్షిణ ఆసియాకు చెందిన ఆకాశంలో సిరియస్ అనే నక్షత్రం పక్కన ఉండే కనపస్ అనే నక్షత్రాన్ని భారతీయులు "అగస్త్య తార"గా పిలుస్తారు. ఈ నక్షత్రం రెండవ అతిప్రకాశవంతమైనది.  సింహిక
సింహిక రూపాన్ని తాపీ వృత్తి నిపుణులు కూడా ఉపయోగించడం మొదలుపెట్టారు. రహస్యాలను కాపాడటానికి ఈజిప్టులోని దేవాలయాల ఎదుట సింహికలను ఏర్పాటు చేశారు. వాటిలో ప్రవేశించే వారిని అవి హెచ్చరిస్తాయి. మహాద్వారం అనేది హెబ్రూ టిసాఫన్‌, "దాచడానికి" అనే పదం నుంచి పుట్టింది. సింహిక విజయవంతంగా ప్రతి దేవుడికి చిహ్నంగా మారిపోయిందని ఛాంపోలియన్ పేర్కొన్నాడు. దేవుళ్లంతా మనుషుల్లోనే ఉంటారనే విషయాన్ని తెలియజేసే విధంగా పూజారుల్లో మహాద్వారం ఒక ఆలోచనను కలిగిస్తుంది. కాగా, పవిత్ర దేవాలయాల్లో పరిరక్షించబడుతున్న వారి మేధస్సు ఆద్యులకు మాత్రమే బహిర్గతమవుతుంది. తాపీ వృత్తి ద్వారా రూపొందించిన చిహ్నంగా సింహిక దాని ఈజిప్టు రూపంలో ఒక రహస్య చిహ్నంగా ఆమోదించబడింది. కొన్నిసార్లు అది తాపీ వృత్తి ద్వారా నిర్మించిన దేవాలయాల ఎదుట అలంకార ప్రతిమలు (విగ్రహాలు)గా లేదా తాపీలు నిర్మించిన భవనాల ముఖ భాగంలో కూడా దర్శనమిస్తాయి. అయితే సాధారణంగా పురాతనమైనదిగా పిలవబడిన ఇది వరుస చిహ్నంగా గుర్తింపు పొందలేకపోయింది. తులనాత్మకంగా దానిని ఈ మధ్యే పరిచయం చేశారు. ప్రతీకాత్మక అలంకరణ కంటే మూఢ విశ్వాసాన్ని తెలిపే చిహ్నంగా అది పరిచయం చేయబడింది. ర్యాలి
శ్రీ మహాభాగవత ఇతిహాసం ప్రకారం క్షీరసాగర మధన సమయంలో అమృతం ఉద్భవించినప్పుడు దేవదానవులు పోరాడుకొనుచుండగా శ్రీమహావిష్ణువు లోకకళ్యాణార్థం జగన్మోహిని అవతారాన్ని ఎత్తి దేవతలకు అమృతాన్ని అందిస్తాడు. జగన్మోహిని అవతార సమయం లోమహేశ్వరుడు జగన్మోహినిని చూసి మోహితుడై ఆమె వెంట పడగా వారి సంభోగ ఫలితంగా అయ్యప్ప స్వామి జన్మిస్తాడు. మోహినీ స్వరూపుడైన శ్రీ మహావిష్ణువు కొప్పు నుంచి ఒక పుష్పం క్రింద పడుతుంది. ఈ పుష్పం క్రిందపడిన ప్రదేశమే ఇప్పటి ర్యాలి (ర్యాలి అంటే పడడం అని అర్థం) అని చెబుతారు. అలర్జీ
వెనీస్‌కు చెందిన శిశువైద్యుడు క్లెమెన్స్ వాన్ పిర్‌క్వెట్ 1906లో మొదటిసారి "అలెర్జీ" అనే అంశాన్ని పరిచయం చేశాడు, తన వద్దకు వచ్చే కొందరు రోగులు సాధారణ ప్రమాదకరంకాని పదార్థాలైన దుమ్ము, పుప్పొడి లేదా కొన్ని ఆహారాలకు తీవ్రసున్నితత్వం కలిగివున్నారని ఆయన గుర్తించారు. పిర్‌క్వెట్ ఈ లక్షణాన్ని అలెర్జీ అని పిలుచారు, పురాతన గ్రీకు పదాలు ἄλλος "అలోస్" అంటే "ఇతర" మరియు ἔργον "ఎర్గాన్" అంటే "పని" నుంచి అలెర్జీ అనే పదాన్ని స్వీకరించారు. చరిత్రవ్యాప్తంగా, అన్నిరకాల తీవ్రసున్నితత్వాన్ని అలెర్జీలుగా వర్గీకరిస్తున్నారు, ఇవన్నీ రోగనిరోధక శక్తి యొక్క అసంబద్ధ ఉత్తేజనం కారణంగా ఏర్పడుతున్నాయని భావిస్తున్నారు. తరువాత, రోగనిరోధక వ్యవస్థ యొక్క క్రమరాహిత్య ఉత్తేజనం ఉమ్మడి కారణంగా, అనేక వివిధ వ్యాధి వ్యవస్థలు దీనిలో ప్రమేయం కలిగివున్నాయని స్పష్టమైంది. 1963లో, ఒక కొత్త వర్గీకరణ విధానాన్ని ఫిలిప్ జెల్ మరియు రాబిన్ కూంబ్స్ రూపొందించారు, దీనిలో టైప్ I (మొదటి రకం) నుంచి టైప్ IV (నాలుగో రకం) తీవ్రసున్నితత్వంగా తెలిసిన, నాలుగు రకాల తీవ్రసున్నితత్వ ప్రతిచర్యలను వివరించింది. కొత్త వర్గీకరణతో, "అలెర్జీ" అనే పదం మొదటి రకం తీవ్రసున్నితత్వానికి పరిమితం చేయబడింది (దీనిని తక్షణ తీవ్రసున్నితత్వం అని పిలుస్తారు), వేగంగా అభివృద్ధి చెందే ప్రతిచర్యలు దీని పరిధిలో ఉంటాయి. క్లియోపాత్రా
34 BC చివరిలో అలెగ్జాండ్రియా విరాళాలు, ఆర్మేనియా పై ఆంటోనీ యొక్క విజయ ఫలితముగా క్లియోపాత్రా మరియు సిజరియన్ లు ఈజిప్ట్ మరియు సైప్రుస్ లకు సహా పాలకులైయ్యారు; ఆర్మేనియా, మీడియా, మరియు పర్తియా లకు అలెగ్జాండర్ హేలియోస్ పాలకుడైయ్యాడు; సైరేనైకా మరియు లిబ్య లకు క్లియోపాత్రా సేలేనే II పాలకురాలైనది ; మరియు టోలెమి ఫిలడెల్ఫుస్ ఫొనిసియా, సిరియా, మరియు సిలిచియాలకు పాలకుడైయ్యాడు. అంతోనియాస్ చే క్లియోపాత్రాకి "క్వీన్ ఆఫ్ కింగ్స్" అనే బిరుదు ఇవ్వబడింది. రోమ్ లోని ఆమె శత్రువులు క్లియోపాత్రా అంటే భయపడుతున్నారు, "...రోమ్ కి వ్యతిరేకముగా గల తూర్పు శ్రేణి పై ప్రతీకారానికి ప్రణాళిక రచించి రోమ్ నందు ప్రపంచ చక్రవర్తినిగా స్థాపితమగుటకు కాపిటోలియం నుండి న్యాయాన్ని పొంది మరియు ఒక కొత్త సార్వత్రిక రాజ్యాన్ని స్థాపిస్తున్నది." క్లియోపాత్రాతో సిజరియన్ సహప్రతినిధి పాలన మాత్రము వెలుగొందలేదు, కానీ అనేకమైన బిరుదులతో కొనియాడబడ్డాడు, వాటిలో గాడ్, సన్ ఆఫ్ గాడ్ మరియు కింగ్ ఆఫ్ కింగ్స్, మరియు హోరుస్ తో సమానముగా వర్ణించబడినవి ఉన్నాయి. ఈజిప్ట్ ప్రజలు క్లియోపాత్రా యిసిస్ అవతారములో ఉన్నట్లు భావించారు, ఆమె తనకుతాను "నియా యిసిస్"గా పిలుచుకునేది. ఏలూరు
మా ఊరికి చుట్టూ మూడు పెద్ద ఏరులున్నాయి. అందుకనే మా ఊరిని ఏలూరు అని అంటారు. ... తరువాత పండితులెవరో హేలాపురి అని సంస్కృతీకరించారు కూడాను. కృష్ణ, గోదావరీ నదుల సంగమం మా ఊరి కాలవ. తూర్పు లాకుల దాకా గోదావరి నీళ్ళు, పడమటి లాకుల దాకా కృష్ణ నీళ్ళూ. కృష్ణ ఎత్తు, గోదావరి పల్లం. ఆ రెండునదులూ కాలవలో సమతలంగా కలపడానికి తూర్పు లాకులు, పడమటి లాకులు ఉండేవి. ఆ లాకులు ముయ్యడం, తియ్యడం, పడవలని జాగ్రత్తగా కాలవలోకి పంపించడం చూడటానికి ఎంతో ముచ్చటగా ఉండేది. చైత్ర వైశాఖ మాసాల్లో లాకులు కట్టేసి కాలవ మూసేసే వాళ్ళు. అప్పుడు కాలవ ఎండి పోయేది. మళ్ళీ మృగశిర కార్తె రాంగానే, కాలవ వదిలే వాళ్ళు. మళ్ళీ ఇంచక్కా కొబ్బరికాయలు, అరిటిపళ్ళ పడవలూ తూర్పునించి పడమరకీ, పడమటినుంచి తూర్పు వేపుకీ వెళ్ళేవి. ఆ కాలవ నీళ్ళే పంపుల చెరువుల్లోకి పట్టి ఉంచేవాళ్ళు, ఎండా కాలంలో మంచినీటి కరువు రాకండా! ఇప్పుడు ఆ గొడవే లేదు. కాలవలో సమృద్ధిగా నీళ్ళు ఎప్పుడూ ఉండవు. కాలవలో పడవలు లేవు. పంపుల చెరువులు పూడి పోతున్నాయి.[3] ఏలూరు
హేలాపురి (ఏలూరు) పాత కాలంనుండి వేంగి అను రాజ్యములో భాగముగా ఉంది. తూర్పు చాళుక్యులు, వేంగి రాజధానిగా 700 నుండి 1200 వరకు తీరాంధ్ర ప్రాంతాన్ని పరిపాలించారు. ఏలూరు (హేలపురి) అప్పటి చాళుక్య సామ్రాజ్యములో ఒక ప్రాంతముగా ఉండేది. 1471లో ముస్లింల దండయాత్ర జరిగే వరకు ఏలూరు కళింగ రాజ్యములో భాగముగా ఉంది. ఆ తరువాత గజపతుల చేతుల్లోకి వచ్చి వారి పరిపాలనలో ఉంది. 1515లో శ్రీ కృష్ణదేవరాయలు గజపతుల నుండి దీనిని చేజిక్కించుకొన్నాడు. ఆ తరువాత గోల్కొండ నవాబు మహమ్మద్ కులీ కుతుబ్ షా వశమైంది. ఏలూరుకు సమీపములో ఉన్న పెదవేగి మరియు గుంటుపల్లె (జీలకర్ర గూడెం) గ్రామాలలో ఇందుకు సంబంధించిన అనేక చారిత్రక ఆధారాలు ఉన్నాయి. ఈసపు
ఈసప్ ఆఫ్రికన్ మూలానికి సంబంధించిన సాంప్రదాయం 19వ శతాబ్ది వరకు తీసుకుపోబడింది. విలియం గోడ్విన్ రచించిన "ఫేబుల్స్ ఏన్షియంట్ అండ్ మోడర్న్" (1805) ముందుమాట చిన్న పిల్లలకు ఈసప్ తన కథలను ముడిపెడుతున్నట్లు చూపుతున్న రాగి ఫలకాన్ని కలిగి ఉంది, ఇందులో ఈసప్ విశిష్ట నీగ్రోయిడ్ రూపాన్ని ఇది చూపిస్తోంది. ఈ సంకలనం "వాషింగ్ ది బ్లాక్‌మోర్ వైట్", కథను కలిగి ఉంది, అయితే దాన్ని నవీకరించి ఇథియోపియన్ ఒక నల్ల కాలి మనిషిగా చూపించింది. 1856లో విలియం మార్టిన్ లీకె "ఈసపు"ని "ఇథియోపు"గా వ్యుత్పత్తి శాస్త్ర సంబంధాన్ని తప్పుగా అంటగట్టడం పునరావృతం చేశాడు. పురాతన డెల్ఫీ (క్రీ.పూ 520 నాటికి చెందిన ప్రాణులు) నుంచి అనేక నాణేలు ఒక నీగ్రో తలను కలిగి ఉన్నాయని ఇతడు సూచించాడు. ఇవి ఈసపును చిత్రించి ఉండవచ్చు, (మరియు ఈ సందర్భంగా) డెల్ఫిలో అతడి ఉరితీత ఘటన ను ఉత్సవంగా జరుపుకోవడానికి ఇలా నాణేలను ముద్రించి ఉండవచ్చని సూచించాడు. అయితే ఈ తల డెల్ఫీ సంస్థాపకుడు డెల్ఫోస్ తల అయి ఉండవచ్చని థియోడర్ పాన్పోకా సూత్రీకరించాడు, దీన్నే తదుపరి చరిత్రకారులు విస్తృతంగా పునరావృతం చేశారు. లలితాదిత్య ముక్తాపీడుడు
తూర్పు సముద్ర రీరం చేరిన పిదప లలితాదిత్యుని దండయాత్ర దక్షిణదిశగా కొనసాగింది. నాడు దక్షిణాపథ రాజ్యాన్ని కర్ణాటక రాణి రట్ట (Ratta) పాలిస్తుండేది. ఆమె వింధ్య పర్వతాల మీదగా అడ్డంకులను అధిగమిస్తూ రహదార్లను నిర్మించింది. వింధ్యవాసిని (దుర్గాదేవి) గా ప్రసిద్ధి కెక్కిన ఆమె లలితాదిత్యుని శక్తికి తలదాల్చవలసి వచ్చింది. అనంతరం లలితాదిత్యుని సైన్యం మరింత దక్షిణంగా కావేరి నదీ జలాల వరకూ చొచ్చుకోనిపోయింది. కాశ్మీరీ సైనికులు అలసట నుంచి తెరుకోన్నారని నారీకేళీరసాలను గ్రోలుతూ, కావేరీ నదీ జలాల నుండి వీచే చల్లని పవనాలకు సేద తీరారని కల్హణుడు పేర్కొన్నాడు. అన్నమయ్య
కొండ ఎక్కుటలో తొలిమెట్టుగల ప్రాంతం అళిపురి. అడిపడి, అలిపిరి అని కూడా పిలుస్తారు. అలిపిరి చేరాడు, అక్కడ వెలసిన నరసింహస్వామికి నమస్కారం చేశాడు. అలిపిరి కొండకు చుక్కల పర్వతం అని కూడా పేరు. భగవంతుని చేరడానికి ఇది తొలిపాదం. తిరువల్లిక్కేణి
తమిళములో కలువపువ్వును "అల్లి" అంటారు. కలువపూవులు మెండు గాగల పుష్కరిణి యగుటచే "తిరు అల్లిక్కేణి" అని ప్రసిద్ధి చెందినది. ఈ క్షేత్రము మైలాపూరునకు సమీపమునందుండుటచే మయిలై తిరువల్లిక్కేణి యనియు తిరునామము గలదు. బృందారణ్యక్షేత్రమనియు పేరు ఉంది. తొండమాన్ చక్రవర్తి ప్రార్థనచే తిరుమలై తిరువేంగడముడైయాన్ (శ్రీనివాసుడు) కృష్ణావతారముగా సకుటుంబముగా సేవ సేయించిన ప్రదేశము. కావున స్వామి వేంకటేశ్వరుని తిరునామముతో "వేంకటకృష్ణన్" అను తిరునామమేర్పడినది. ఈ దివ్యదేశమున స్వామి రుక్మిణీదేవితోను, బలరాముడు సాత్యకి (సోదరులు) ప్రద్యుమ్నుడు (కుమారుడు) అనిరుద్దుడు (మనుమడు) వీరితో కలసి సకుటుంబముగా సేవ సాయించును. ఇట్టి సన్నివేశమును మరియొకచోట దర్శింపలేము. అట్లే శ్రీరంగనాథులు (శయనించిన) చక్రవర్తి తిరుమగన్ (నిలచున్న) గజేంద్రవరదన్ (పయనించుచున్న) అழగియశింగర్ (కూర్చున్న) విధము సేవింపదగినది. (ఒకే దివ్యదేశమున నిన్ఱ, ఇరున్ద, కిడన్ద, నడన్ద తిరుక్కోలములు). జల్పైగురి
బెంగాలీ భాషలో జల్పై అంటే ఆలివ్ అని గురి అంటే ప్రదేశం అని అర్ధం. ఆలివ్ పుష్క్లలంగా పండే ప్రాంతం కనుక ఇది జల్పైగురి అయింది. 1900 నుడి అలివ్ పండించబడుతుంది. మరొక కథనం అనుసతించి ఇక్కడ ఉన్న జల్పేష్ ఆలయం కారణంగా ఈ ప్రాంతానికీ పేరు వచ్చిందని విశ్వసిస్తున్నారు. అబద్దాల కథలు (ఊరి పేర్లు - ప్రచారాలు)
ఒక్కో ప్రాంతం... ఒక్కో జంతువు లేదా పక్షులు లేదా పురుగులకూ ప్రసిద్ధి! అలాగే నల్లులు బాగా ఎక్కువగా ఉన్న ప్రాంతం ‘నల్లులూరు’. ఈ ప్రాంతం చిత్తూరు అడవులకు దగ్గరగా ఉండటంతో అప్పుడప్పుడూ సింహాలూ తదితర జంతువులు జనావాసాలలోకి వచ్చేసేవి. దాంతో ఈ ప్రాంతాలన్నీ సింహాలు తిరగే వూరుగా.. సింహపురిగా పిలిచేవారు. అనంతర కాలంలో అడవిజంతువుల్ని బాగా కట్టడిచేయ గలిగారు. కానీ, నల్లులు మాత్రం అలాగే ఉండిపోయాట! దాంతో నల్లులూరుగా నల్లూరుగా పిలువబడి ప్రస్తుతం నెల్లూరుగా వ్యవహరించ బడుతోంది. అలాగే- నెల్లూరు ప్రాంతంలో "వరి" పంట ప్రసిధ్ధి కావడంతో 'నెల్లి' అనగా వరి అనే అర్థంతో నెల్లూరుగా పిలవబడుతోందని కూడా చెబుతారు. పవిత్ర వృషభం
ఈజిప్టులో ఎద్దును అపిస్ (నంది)గా పూజిస్తారు. ఇది మొదట్లో ఈజిప్టు దేవత ప్తాహ్ అవతారంగానూ, తర్వాతికాలంలో మరో దేవత ఓసిరిస్ అవతారంగా పేరొందింది. పుణ్య కార్యాలకు అనువైన ఎద్దులను దైవ పూజారులు గుర్తించి, వాటిని జీవితకాలమంతా ఒక దేవాలయంలో ఉంచేవారు. చనిపోయిన తర్వాత వాటిని రాళ్లతో నిర్మించిన ఒక అతిపెద్ద శవపేటికలో భద్రపరిచి, సంరక్షించేవారు. అలా అతిపెద్ద పరిమాణంలో రాళ్లతో నిర్మించిన శవపేటికల సమూహాన్ని ఒక దేవాలయం(సెరాపియం)లో అమర్చారు. కాలక్రమేణా ఈ ఆచారం, ఆలయాలు విస్మృతిలో పడిపోయాకా, వాటిని 1851లో సఖ్వారా వద్ద అగస్తీ మారియట్ తిరిగి గుర్తించారు. ఎద్దును హెలియోపోలిస్‌లో అతుమ్-రా అవతారమైన మివర్‌గా కూడా పూజిస్తారు. ఈజిప్టులోని "కా" అనే పదం జీవిత శక్తి/సామర్థ్యం, వృషభం అనే రెండింటికి సంబంధించిన ఒక మతపరమైన భావన. వేప
వేప (లాటిన్ Azadirachta indica, syn. Melia azadirachta L., Antelaea azadirachta (L.) Adelb.) చెట్టు మహోగని కుటుంబానికి చెందినది. అజాడిరక్తకు చెందిన రెండు సంతతులలో ఒకటైన వేపకు పుట్టిళ్ళు సమ శీతోష్ణ దేశాలయిన బంగ్లాదేశ్, భారతదేశం, మ్యాన్ మార్, మరియు పాకిస్తాన్. ఇతరదేశాల్లోని పేర్ల విషయానికొస్తే వేపను అజాద్ డిరఖ్త (పర్షియ), డొగొన్ యార్లొ (నైజీరియా), మార్గోస, నీబ్ (అరబిక్), నిమ్ వృక్షము, నింబ (సంస్కృతము), వేపు, వెంపు, బేవు (కన్నడ), వెప్పం (తమిళము), ఆర్య వెప్పు (మలయాళము), భారత లైలాక్ అని పిలుస్తున్నారు. తూర్పు ఆఫ్రికాలో దీనినే మ్వారోబైని (కిస్వాహిలి) అంటారు. దీని అర్థం 'నలభై చెట్టు'. వేప నలభై వివిధ వ్యాధులను నయం చేస్తుందని చెప్తారు. ఉల్లిపాయ
ఉల్లిపాయ (Onion) కరోలస్ లిన్నేయస్ ద్వినామీకరణ ప్రకారం ఆలియేసి కుటుంబంలో ఆలియమ్ ప్రజాతికి చెందినది. సాధారణ నామము ఉల్లిపాయ. సాధారణం వంటకాలలో వినియోగించే ఉల్లిపాయ శాస్త్రీయ నామము ఆలియమ్ సీపా. వెల్లుల్లి కూడా ఇదే ప్రజాతికి చెందినది.ఆలియేసి కుటుంబంలో ఆలియమ్ ప్రజాతికి చెందినది. సాధారణ నామము ఉల్లిపాయ. సాధారణం వంటకాలలో వినియోగించే ఉల్లిపాయ శాస్త్రీయ నామము ఆలియమ్ సీపా. వెల్లుల్లి కూడా ఇదే ప్రజాతికి చెందినది. ఉల్లిపాయను సంస్కృతంలో పలాండు అని, హిందీలో ప్యాజ్‌ అని, ఇంగ్లీషులో ఆనియన్‌ అని అంటారు. తెలుగులో దీనిని ఉల్లిపాయ లేదా ఉల్లిగడ్డ అంటాము. నిజానికి దీనిని నీరుల్లిపాయ అనడం సరైనది. నీటి వసతి ఉన్న ప్రదేశాలన్నింటిలోనూ, వర్ష రుతువులోనూ దీనిని సాగు చేస్తారు. దీనికి విత్తనాలుగా దుంపలను, గింజలను కూడా వాడవచ్చు. దీని ఆకులు సన్నగా, పొడవుగా ఉంటాయి. ఆకుల మధ్యలో ఒక కాండం ఉండి, దాని చివర పూలగుత్తి ఏర్పడుతుంది. అందులోనే గింజలు ఏర్పడుతాయి. ప్రతి మొక్కకు భూమిలో ఒకటినుంచి మూడు వరకూ దుంపలు ఏర్పడుతాయి. ఉల్లి చేసే మేలు తల్లి కుడా చేయదనే సామెత ఉన్నది . అబెర్డీన్
గేలిక్ పండితుల నమ్మకం ప్రకారం ఈ పేరు అబెర్- అనే పూర్వనామం మరియు డ-ఏవి (రూపాంతరం;డ-అభుయిన్, డ-అవిన్ ) - దీని అర్థం "రెండు నదుల మొదట". గేలిక్ భాషలో ఒబర్ దేయతిన్ (రూపాంతరం; ఒబైర్రెయధైన్ ) మరియు లాటిన్లో, రోమన్లు దీనిని దేవన</i>గా పిలిచేవారు. మధ్యయుగ (లేదా చర్చికి సంబంధించిన) లాటిన్లో దీనిని అబెర్డోనియా అంటారు. అడపా
అడపా తెలుగువారిలో కొందరి ఇంటిపేరు.
ఈ ఇంటిపేరు కలిగినవారిలో ప్రముఖ వ్యక్తుల పేర్లు:
అడపమంటే వక్కలు, ఆకులు మొదలైన తాంబూలపు ద్రవ్యాలుంచే సంచి. దీనిని సంబెళమని కూడా అంటారు. కృష్ణరాయల కాలంలో అందరూ ఎక్కడికి వెళ్లినా తమ తాహతుకు తగ్గ అడపాన్ని ఒకటి పట్టుకొని వెళ్ళేవారు. అడపం గురించిన వర్ణనలు కృష్ణదేవరాయల ఆముక్తమాల్యద 7వ ఆశ్వాసంలోని ఏడవ పద్యంలో కనిపిస్తోంది. కృష్ణరాయల కాలంలో సంపన్నులు, కులీనులు అనుభవించే భోగాల్లో భాగమైన తాంబూలానికి అప్పట్లో వివిధ రకాలైన మెరుగులు, రుచులతో అలవాట్లు తయారయ్యాయి. ఈ నేపథ్యంలో విజయనగర చక్రవర్తులైన కృష్ణదేవరాయల ఆంతరంగిక పరివారంలో తాజా సరుకులను సేకరిస్తూ తాంబూలం తయారుచేసేందుకు కూడా ఒక విభాగమే ప్రత్యేకించి ఉండేది. ఈ విభాగంలో అనేక హోదాల్లో గొప్ప ఉద్యోగాల వరకూ ఉండేవి. ఈ ఉద్యోగస్తుల్లో ముఖ్యునిగా కాశ్యపగోత్రోద్భవుడైన తిమ్మప్పనాయకుడి కుమారుడు బయ్యప్ప ఉండేవారు. కృష్ణదేవరాయల కాలంలో, అచ్యుత దేవరాయల కాలంలో ఈ ఉద్యోగాన్ని బయ్యప్పయే చేసేవాడు. అతను తిరుపతి వేంకటేశ్వరస్వామికి 55,310 నార్పణములు చెల్లించుకున్నట్లు 1531లో చెక్కించిన శాసనం ద్వారా తెలుస్తూంది. ఇంకొన్ని గ్రామాలను సైతం వేంకటేశ్వరస్వామికి సమర్పించినట్లు తెలుస్తోంది. ఈ కారణాలచే ఆయన గొప్ప శ్రీమంతుడై ఉంటాడన్న అంచనాకు చరిత్రకారులు వచ్చారు. వీటన్నిటి నేపథ్యంలో అడపా అనే ఇంటిపేరుకున్న అర్థం కృష్ణదేవరాయల కాలంలోని ఆంతరంగిక విభాగాన్నో, అందులోని ఉద్యోగాన్నో సూచిస్తోందని తెలుస్తోంది. అలిపిరి
అలిపిరి (ఆంగ్లం: Alipiri) తిరుపతి నుండి 4-5 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. ఇక్కడనుండి తిరుమలకు కాలిబాట మరియు రెండు ఘాట్ రోడ్లు మొదలు అవుతాయి. అలిపిరి సముద్రమట్టానికి 200 మీటర్లు (656 అడుగుల) ఎత్తులో ఉంది.[1] ఆల్కహాలు
ఈ పూర్వ వృత్తాంతం తెలియకపోయినా ఆల్కహాలు అంటే తెలియనివాళ్లు ఉండరంటే అది అతిశయోక్తి కానేరదు. వేదకాలం నుండి భారతీయ సంస్కృతిలో ఈ ఆల్కహాలు ఉంది, పేరులో తేడా అంతే. అమరకోశంలో “సురా హలిప్రియా హాలా పరిస్రుద్వరుణాత్మజా గంధోత్తమా ప్రసన్నేరా కాదంబర్యః పరిశ్రుతా మదిరా కశ్య మధ్యే చాప్య వదంశ” అని కల్లుకి కనీసం పదమూడు పేర్లు ఉన్నాయి. కల్లులో రకరకాలకి సంస్కృతంలో వివిధమైన పేర్లు ఉన్నాయి. ఇప్ప పువ్వుతో చేసిన కల్లుకి ఒక పేరు, చెరుకు రసంతో చేసిన కల్లుకి – చేసే పద్ధతిని బట్టి – మూడు పేర్లు. ఈ రకాలన్నీ కలుపుకుంటే దరిదాపు నలభై పేర్లు ఉన్నాయి. ఈ పేర్లు అన్నింటిలోకి “సుర” అన్న మాటకి అగ్రతాంబూలం ఇవ్వవచ్చు. సుర అంటే సారా అని ఒక అర్థం, దేవతలని మరొక అర్థం. మనాలి
మనాలి యొక్క సహజ పుష్ప మరియు వృక్ష సంపదలో భాగం కాని ఆపిల్ చెట్లను మరియు జెల్లచేపను ఆంగ్లేయులు ప్రవేశపెట్టారు. ఆపిల్ చెట్లను మొదటిసారి పెట్టినపుడు పండ్లు బాగా ఎక్కువ కాశీ వాటి భారం మోయలేక కొమ్మలు విరిగిపోయేవని చెప్తారు. ఈ నాటికి చాలామంది నివాసితులకు ఆపిల్-తో పాటు ప్లం మరియు చెర్రీ ఉత్తమమైన ఆదాయ మార్గంగా ఉన్నాయి. ఆమ్రపాలి
ఆమ్రపాలి (Amrapali) గౌతమ బుద్ధుని కాలంనాటి చారిత్రక ఇతివృత్తం. "ఆమ్రపాలి" అంటే సంస్కృతంలో "మామిడి చిగురు" అని అర్థం. సప్త ద్వీపాలు
ఈజిప్టులో నైలునది ప్రధానమైనది. దీనిని వారు నీలపునైల్ అని ఆప్యాయంగా పిలుస్తారు.వస్తుతః నైల్ శబ్దము సంస్కృత నీలశబ్దము నుంచి వచ్చినదే కావటముచేత నీలపునైల్ అనేవారు.అసలు అయిప్టస్ 
నైలునది మొదటి పేరు. ఈ శబ్దము అజశాబ్దమునుంచి వచ్చింది.అజమనగా మేక.ఖ్నుము అనే దేవతకు వెనుక రోజులలో ఈజిప్ట్ దేశస్థులు మేకతలనిచ్చారు.అమలెయియా అనే మేక పెంచటం చేతను, మేకతోలును డాలుగా కట్టుకొనటం చేతను జుపిటర్ అనే దేవతను వీరు జుపిటర్ అయియోకప్ అన్నారు.మేకపాదాలుండటం చేతను పాక్ అనే దేవుడిని పాక్ ఆయిపాక్ అన్నారు.దక్ష ప్రజాపజాపతికి మేకతల ఉన్నట్లు ఖ్నుము అనే దేవతకు మేకతల నిచ్చారు.ఈజిప్టును పాలించిన ఫారోలుర అనే సూర్యదేవుని సంతతివారుట!ఈర అనే దేవతను రని అంటారు. ఈ రనిని ఈజిప్టుదేశంలో వానరాలని పోలిన రెండు జంతువులతో పోలుస్తారు.నాగలోకంలో సూర్యుని హయశిరస్ అని అంటారని ఉద్యోగపర్వం (99.5) చెప్పుతున్నది. ఈజిప్టులో సూర్యుడికి మరొక పేరు హోరుస్ అనే గరుడుడు, ఉరెయిస్ అనే ఉరగము కూడా ఉండేవి.  పరశురాముడు, ఆయన గండ్రగొడ్డలి లేకపోతే ఈజిప్టుదేశపు ప్రాచీన చరిత్రయే లెదని అంటారు.గరుడుడు, నాగులు శాల్మలీ ద్వీపానికి వలసపోయినారని సంప్రదాయమే చెబుతున్నది. ఫ్లిప్పర్ (1996 సినిమా)
ఫ్లిప్పర్ (ఆంగ్లం: Flipper) 1996లో అలాన్ షాపిరో వ్రాసి దర్శకత్వం వహించిన ఒక అమెరికన్ యాక్షన్-అడ్వెంచర్ చిత్రం. ఈ చిత్రం 1963లో ఇదే పేరుతో విడుదలైన 1963 చిత్రం యొక్క పునర్నిర్మాణం. పాల్ హోగన్ మరియు ఎలైజా వుడ్ ప్రధాన పాత్రధారులు. ఈ సినిమా ఫ్లోరిడా కీస్ లో నివసించే తన మామతో వేసవి గడిపేందుక వచ్చిన ఒక బాలుని కథ. ఇది మరో బోరుకొట్టే వేసవి అని అనుకొని ఫ్లోరిడా కీస్‌కు అనాసక్తితో వచ్చిన కుర్రాడు ఒక అనాథ డాల్ఫిన్ ను కలుసుకొవటంతో జీవితం ఆసక్తికరంగా తయారౌతుంది. డాల్ఫిన్ కు ఫ్లిప్పర్ అని పేరుపెట్టి దానితో స్నేహం పెంచుకుంటాడు. లాంప్రే
లాంప్రేలు (Lampreys (sometimes also called lamprey eels) ఒక రకమైన దవడలేని చేపలు. లాంప్రే అనగా రాతి అంటుబిళ్ళ (Stone lickers). ఈ జాతి జీవులన్నింటికి దంతాలున్న గరాటు ఆకారంలోని అంటుబిళ్ళ ఉంటుంది. ("lambere": to lick, and "petra": stone). ఇవి జలగ మాదిరిగా ఇతర జాతుల దేహంలోకి చొచ్చుకొనిపోయి వాటి రక్తాన్ని పీలుస్తాయి. అయితే ఎక్కువ జీవులు ఇతర చేపలమీద దాడిచేయవని తెలియాలి. జంతుశాస్త్రం ప్రకారం కొంతమంది వీటిని నిజమైన చేపలుగా పరిగణించరు.  రక్త పిశాచి
ఈ పాత రష్యన్ నమూనా Упирь ("Upir'" ) యొక్క మొదటి వినియోగం 6555 (1047 AD) తేదీన ఉన్న ఒక పత్రంలో నమోదు చెయ్యబడింది అని సాధారణంగా నమ్ముతారు. ఇది ఒక పూజారిచే చేతితో వ్రాయబడిన ది బుక్ ఆఫ్ పామ్స్ యొక్క కలోఫోన్/పుస్తకం చివర వ్రాసే శాసనం, దీనిని అతను నోవ్గోరోదియన్ యువరాజు వ్లాదిమిర్ యరోస్లావోవిచ్ కోసం గ్లగోలితిక్ నుండి కిరిల్లిక్ లోకి అనువదించాడు. ఆ పూజారి దాని పేరును ""Upir"' "Likhyi" " (Упирь Лихый)గా వ్రాసాడు, అనగా "కుటిలమైన రక్త పిశాఛి" లేదా "మలినమైన రక్త పిశాఛి" అని దాదాపుగా దాని అర్ధం. పూర్తి వింతగా ఉన్న ఈ పేరు మనుగడలో ఉన్న పగనిసం మరియు నిక్నేమ్స్/సరదా పేర్లను వ్యక్తిగత నామాలుగా వినియోగించటం అను రెండిటికీ ఉదాహరణగా నిలిచింది. హెరాకిల్స్
హెస్పెరిడెస్ అను దేవకన్యలు కాపలా కాస్తున్న తోటలోనుండి బంగారు యాపిల్స్ ను దొంగిలించడం హెరాకిల్స్ చేసిన పదవ సాహసం. హెరాకు పెళ్ళి బహుమతిగా గేయా దేవత ఇచ్చిన బంగారు యాపిల్స్ కాసే చెట్లను హెస్పెరెడిస్ అను దేవకన్యలు కాపలా కాస్తుంటారు. ఈ దేవకన్యలు అట్లాస్ కుమార్తెలు. ఈ యాపిల్స్ ను దొంగిలించడమే హెరాకిల్స్ చేయవలసిన పదకొండవ సాహసం. హెరాకిల్స్ తన ప్రయాణంలో కకాకస్ పర్వతాల వద్ద జూస్ చే శపించబడిన ప్రొమిధియస్ యొక్క కాలేయాన్ని ఆరగిస్తున్న ఒక గ్రద్ధను సంహరిస్తాడు. హెరాకిల్స్ ను భూమిని చేతులతో మోసే అట్లాస్ దేవుడి వద్దకు వెళ్ళమంటాడు ప్రొమిధియస్. హెరాకిల్స్ అట్లాస్ వద్దకు వెళ్ళతాడు. అట్లాస్ బంగారపు యాపిల్స్ ను తీసుకొస్తే ఆలోగా భూమిని మోస్తానంటాడు హెరాకిల్స్. జాస్ పెట్టిన శిక్షనుండి తప్పించుకోవడానికి అదే అవకాశంగా భావించిన అట్లాస్ హెరాకిల్స్ కోసం యాపిల్స్ తీసుకురావడానికి ఒప్పుకుంటాడు. అట్లాస్ బంగారు ఆపిల్ పండ్లను తీసుకొస్తాడు. హెరాకిల్స్ "భూమిని మోస్తుంటే భుజం నొప్పిగా ఉంది. ఒక్క సారి ఈ భూమిని పట్టుకుంటే , నొప్పి లేకుండా నేను నా భుజంపై సింహపు తోలు ను మెత్తటి దిండులా పెట్టుకుంటాను" అనడంతో అట్లాస్ ఆ భూమినిపట్టుకుంటాడు. హెరాకిల్స్ ఆ విధంగా అట్లాస్ ను బురిడీ కొట్టి ఆపిల్స్ సంపాదించాడు. తరువాత ఆపిల్స్ ను యురిస్తియోస్ వద్దకు తీసుకెళ్ళాడు.హెరాకిల్స్ డెల్ఫీ
పాత కాలం వాటితో విభేదించే ఓ తర్వాతి కాలపు ఐతిహ్యం ఇలా చెబుతుంది. అపోలో యువకునిగా ఉండగా పాతాళవాసి అయిన ఓ సర్పం అయిన కొండచిలువను చంపాడట. పాత ఐతిహ్యాల్లో దాన్నే పైథియాగా చెప్పారు. కానీ తర్వాతి కాలంలో వచ్చిన కొన్ని ప్రస్తావన ప్రకారం అది కస్టాలియన్‌ స్ప్రింగ్‌ పక్కన నివసించే అతని భార్య. ఎందుకంటే అపోలో, అర్తెమిస్‌ల వల్ల గర్భవతి అయిన లేటోను బలాత్కరించేందుకు పైథియా ప్రయత్నించింది. వారి జంట శరీరాలను అపోలో రాడ్‌ చుట్టూ చుట్టి ఉంచారు. వాటినతను తన రెక్కల సాయంతో దైవ సూచిక అయిన కాడుసెస్‌గా మార్చాడు. ఈ ప్రవాహం ఆలయం కేసి ప్రవహించి అక్కడ భూగర్భంలోకి అంతర్ధానమైపోతుంది. అక్కడ పగుళ్లను ఏర్పరుస్తుంది. అందులోంచి వచ్చే బుడగలే డెల్ఫీలోని దైవ వాణి భవిష్యత్తు చెప్పేందుకు దోహదపడతాయి. అపోలో కొండచిలువను చంపాడు గానీ అందుకు శిక్షను అనుభవించాల్సి వచ్చింది. ఎందుకంటే అది గైయా సంతానం. అపోలోకు అంకితమిచ్చిన ఆ ఆలయం కూడా తొలుత గైయాదే. ఆ తర్వాత బహూశా పొసేడియాన్‌ది. డెల్ఫిక్‌ దైవ వాణికి పైథియా అనే పేరే కొనసాగింది. ఈ హత్యకు శిక్షగా ఎనిమిదేళ్ల పాటు నీచపు పనులు చేసేందుకు అపోలోను పంపారు. కొండచిలువను చంపడాన్ని చిత్రించేందుకు ఏటా సెప్టేరియా నాటకాన్ని ప్రదర్శిస్తారు. ఆ తర్వాత ఎగిరిపోవడం, దైవ వాణి, ఆయన ఆవిర్భావాలను అందులో చూపుతారు. ఈ విజయాన్ని పురస్కరించుకుని పైథియాన్‌ క్రీడలు ప్రతి నాలుగేళ్లకోసారి జరిగేవి. డెల్ఫీలో నిత్యం జరిగే మరో ఉత్సవం "థెయోఫానియా". ఇది ఏటా వసంత కాలంలో జరుపుకునే పండుగ. అపోలో తన చలికాలపు ఆవాసంలో గాఢసుషుప్తి నుంచి బయటికి వచ్చే సందర్భాన్ని ఇలా జరుపుకుంటారు. సాధారణంగా ఆలయం లోపల సంరక్షణ కేంద్రంలో దాచి ఉంచే దైవ ప్రతిమలను భక్తుల దరికీ ప్రదర్శించడంతో సాధారణంగా ఈ పండుగ ముగుస్తుంది. ఇక ప్రతి వేసవిలోనూ "థెయోక్సేనియా"ను జరుపుతారు. ఇది దేవతలకు, ఇతర రాజ్యాల ప్రతినిధులకు ఇచ్చే విందు. పెదపులివర్రు (భట్టిప్రోలు)
రాజరాజనరేంద్రుని గురువైన కాశీనాథయ్య తన రాజుచే ఇక్కడ వల్మీకంలో ఉండే శివలింగాన్ని వెలికి తీయించి దానిని తూర్పుదిశలో పునఃప్రతిష్ట చేయించి దానికి రాజరాజ నరేంద్రుని పేరు పెట్టాడు. కొదమంచిలి వారిని, ఘంటశాల వారిని అర్చకులుగా ఏర్పాటు చేశాడు. వల్మీకాన్ని తవ్వి తీస్తున్నప్పుడు శివలింగం మీద దెబ్బతగిలి కాస్త పల్లం ఏర్పడింది. వెలనాటి చోడుని కాలం నుండి ఈ ఆలయాన్ని నరేంద్ర మహాదేవుడి ఆలయంగా పిలుస్తున్నారు[2]. తరువాతి కాలంలో అమ్మవారి విగ్రహం, కుమారస్వామి విగ్రహం నదిలో కొట్టుకు వస్తే వాటిని ఈ ఆలయ ప్రాంగణంలో ప్రతిష్టించారు. అమ్మవారి పేరు బాలాత్రిపురసుందరి. కుమారస్వామి విగ్రహంలో విశేషమేమిటంటే ఎండాకాలంలో ఆ విగ్రహంపైన చెమట బిందువులు కనిపించి ధారగా క్రిందకు ప్రవహిస్తాయి[2]. అమ్మవారి ఆలయంలో ఉత్తరదిశలో భద్రకాళీ సమేత వీరభద్రస్వామి వెలిసాడు. మూత్ర పిండ వైఫల్యం
గతంలో తీవ్ర మూత్రపిండ వైఫల్యం (ARF) గా పిలవబడిన తీవ్ర మూత్రపిండ గాయం (AKI) అంటే మూత్రపిండ చర్య త్వరగా క్షీణించడాన్ని చెప్పవచ్చు, సాధారణంగా ఆలిగురియా (మూత్ర ఉత్పత్తిలో క్షీణత, వయోజనుల్లో రోజుకు 400 mL కంటే తక్కువగా మరియు పిల్లల్లో 0.5 mL/kg/h కంటే తక్కువగా లేదా శిశువుల్లో 1 mL/kg/h కంటే తక్కువగా ఉంటుంది) ; శరీర నీరు మరియు శరీర ఆమ్లాల అశాంతి మరియు ఎలక్ట్రోలేట్ అస్తవ్యస్తతల ద్వారా గుర్తించబడుతుంది. AKI పలు కారణాల వలన సంభవించవచ్చు, సాధారణంగా "మూత్రపిండం ముందు", "అంతర్గత" మరియు "మూత్రపిండ వెనుక" వలె వర్గీకరించబడుతుంది. ఉపశమనం కోసం ప్రాథమిక కారణాన్ని గుర్తించాలి మరియు దానిని అడ్డుకోవడానికి చికిత్సను అందించాలి మరియు ఈ ప్రాథమిక కారణాలను కనుగొనేందుకు అవసరమయ్యే సమయ విరామాలను పూరించడానికి రక్తశుద్ధి అవసరం కావచ్చు. కాలింపాంగ్
కాలింపాంగ్ చుట్టుపక్కల ప్రాంతం తూర్పు హిమాలయములలో ఉంది, ఇది భారతదేశపు పర్యావరణ ప్రాంతములు మూడింటిలో ఒక పర్యావరణ హాట్ స్పాట్గా వర్గీకరించబడింది. కాలింపాంగ్ సబ్ డివిజన్ లో ఉన్న నియోరా వాలీ నేషనల్ పార్క్ పులులకు స్థావరం. తక్కువ ఎత్తు వద్ద చాలా సాధారణంగా కనిపించే జాతి అకేసియా అవగా, దాల్చిన చెక్క, మర్రి, వెదురు, కాక్టయ్ మరియు ఏలకి కాలింపాంగ్ చుట్టుపక్కల పర్వతసానువులపై అగుపిస్తాయి. మరింత ఎత్తైన ప్రదేశములలో ఉండే అడవులలో పైన్ వృక్షములు మరియు ఇతర సతతహరిత ఆల్పైన్ వృక్షజాతులు ఉంటాయి. కాలింపాంగ్ యొక్క తూర్పు ప్రాంతంలో ఏడు రకముల రోడోడెన్డ్రాన్లు అగుపిస్తాయి. సమశీతోష్ణ ఆకురాల్చే అడవులలో ఓక్, బిర్చ్, మాపుల్ మరియు ఆల్డర్ వృక్ష జాతులు ఉంటాయి. కాలింపాంగ్ చుట్టుపక్కల మూడు వందల రకాల ఆర్చిడ్లు కనిపిస్తాయి, మరియు పాయింసెట్టియా మరియు పొద్దుతిరుగుడు కాలిం పాంగ్ రోడ్ల పక్కన పెరిగే కొన్ని అడవి జాతి మొక్కలు. ఆలప్పుళా
సల్లాపమొనర్చు సరస్సులతో...విశ్రాంతిని అందించే ప్రశాంతమైన ప్రదేశం కావడం వల్ల అలెప్పికి 'వెనిస్‌ అఫ్‌ ది ఈస్ట్' అనే పేరు సరిగ్గా సరిపోతుంది. పర్యాటకులను మంత్రముగ్ధుల్ని చేసే బ్యాక్‌ వాటర్‌‌స అందాలు, ఆకుపచ్చని తివాచీలా కనిపించే ప్రకృతిలోని పచ్చదనం, తాటి చెట్ల మధ్యలో వంపులు తిరిగే కాలువలు పర్యాటకులలో ఉన్న „సృజనాత్మకతని బయటకి తీసి వారి ఉహాశక్తి లోని విభిన్న కోణాలను ఉత్తేజపరుస్తాయి. కేరళ ప్రణాళికలో మొదటి పట్టణమైన అలిప్పి జలమార్గాలలో పర్యాటకుల ప్రయాణించే సౌకర్యాలతో అందంగా ఆశ్చర్యచకితుల్ని చేసే విధంగా రూపుదిద్దుకుంది.
అద్భుతమైన బ్యాక్‌ వాటర్‌‌స సౌందర్యాన్ని, ఆశ్చర్యచకితుల్ని చేసే ప్రకృతి వైభవాన్ని పర్యాటకులు మనస్పూర్తిగా అభినందిస్తారు. బీచ్‌లు, సరస్సులు మరియు ఎన్నో గొప్ప ప్రశంసలు అందుకున్న హౌస్‌ బోటులు పర్యాటకులని విశేషంగా అలరిస్తాయి.
అలప్పుజ జిల్లాలో వాహన రిజిస్ట్రేషన్లు ఉన్నాయి.  సింహిక
కాంస్య యుగం మొదలుకుని ఈజిప్టుతో గ్రీకులకు వాణిజ్య మరియు సాంస్కృతిక సంబంధాలున్నాయి. అంతకుముందు అలెగ్జాండర్‌ ఈజిప్టును ఆక్రమించాడు. ఈ విగ్రహాలకు గ్రీకు పేరు స్పింక్స్‌ అప్పటికే అమల్లో ఉంది. గ్రీసు చరిత్రకారులు మరియు భౌగోళిక శాస్త్రవేత్తలు ఈజిప్టు సంస్కృతిపై విస్తృత రచనలు చేశారు. పొట్టేల తలల సింహికలను వారు కొన్ని సందర్భాల్లో "క్రియోస్పింక్సెస్‌" గానూ, పక్షి తలలతో చెక్కిన వాటిని "హీరోకోస్పింక్సెస్‌" గానూ పిలిచేవారు. అలిపిరి
1830లో ఈ ప్రాంతాన్ని సందర్శించిన యాత్రికుడు, యాత్రాచరిత్రకారుడు ఏనుగుల వీరాస్వామయ్య అప్పట్లో ఈ ప్రాంతం ఎలావుండేదో వ్రాశారు. గాలిగోపురం వరకూ ఎక్కడం, దిగడం బహు ప్రయాస అని వ్రాసుకున్నారు. అక్కడ నుంచి కొంత భూమి సమంగా ఉండేదని, మళ్ళీ ఎక్కిదిగాల్సిన ప్రాంతాలున్నా ఆపై ప్రయాణం అంత ప్రయాసగా ఉండేది కాదన్నారు. దారిలో నిలిచేందుకు జలవసతి గల మంటపాలు చాలా ఉండేవి. గాలిగోపురం వద్ద ఒక బైరాగి శ్రీరామవిగ్రహాన్ని పూజిస్తూ, యాత్రికులకు మజ్జిగ వంటివిచ్చి ఆదరించేవాడని వ్రాశారు[2]. ఇటలీ
ఇటలీ అనే పేరు ఇటలీ అంటే ఇప్పుడు దక్షిణ ఇటలీలో భాగానికి మాత్రమే వర్తిస్తుంది. సిరక్యూస్‌కు చెందిన ఆంటియోకస్, బ్రుటియం ద్వీపకల్పం దక్షిణ భాగం (ఆధునిక కాలాబ్రియా: రెగ్గియో ప్రావిన్స్, మరియు కాటాన్జారో మరియు విబా వాలెంటియా రాష్ట్రాలలో భాగం). కానీ ఇయన సమయములో ఓనేయోట్రియా మరియు ఇటలీ పర్యాయపదంగా మారింది. ఈ పేరు లూకానియాలో చాలా వరకు వర్తించబడింది. గ్రీకులు క్రమంగా "ఇటాలియా" అనే పేరును పెద్ద ప్రాంతాలకు వర్తింపజేస్తూ వచ్చారు. అయితే ఇది ఆల్పస్ వరకు మొత్తం ద్వీపకల్పాంలో విస్తరించింది. ఇది ఆగస్టస్ చక్రవర్తి (క్రీ.పూ 1 వ శతాబ్దం చివరి నాటికి) పాలనలో ఉంది. ఎథీనా
"ఎథీనా హిప్పెయా" లేదా "ఎథీనా హిప్పియా" అనే బిరుదును కూడా ఆమెకు ఇచ్చారు, రథం సృష్టికర్తగా "గుర్రాన్ని" ఈ పేరు సూచిస్తుంది, ఈ పేరుతో ఆమెను ఏథెన్స్, టెగెయా మరియు ఒలింపియా నగరాల్లో పూజిస్తారు. ఎథీనా హిప్పెయా మాదిరిగా ఆమెకు ఒక ప్రత్యామ్నాయ జననం సూచించబడింది: పోసిడాన్ మరియు ఓసియానస్ కుమార్తె పాలీఫ్‌లకు ఆమె జన్మించినట్లుగా భావన ఉంది. ఈ నగరాలన్నింటిలో ఆమె ఆలయం తరచుగా ఆక్రోపోలిస్ యొక్క ప్రధాన ఆలయంగా కనిపిస్తుంది. సప్త ద్వీపాలు
ప్లక్ష ద్వీపానికి లవణ సముద్రమును చెప్పినారు. దీనిని క్షార సముద్రమని అంటారు.నేడు ఖొరొసాక్ అని పిలువబడేది క్షారసముద్రమే.ఈద్వీపంలో అరుణ, అంగిరసీ, సత్యంభరా, సుప్రభాతా, సృమణ అనే నదులుండేవి.సిరియాలోని ఒరెంటిస్కు ప్రాచీన నామము అరుణ.అంగిరసీ నది - అనటోలియాలోని సింగరియస్.నేడు టైగ్రిస్ అని పిలవబడే నదిని ప్రాచీనకాలంలో షత్తెలమర అన్నారు.ఇసి సత్యంభర.సుప్రభాత నది యూప్రటిస్ గా మారినది.స్మర్నా అనే నగరము నేడుండేచోట సృమణానది ఉండవచ్చును.ఈద్వీపంలో మణికూట (మనిష్ట్) ధూమ్రపర్ణ (ధూమన్లు) మేఘమాల (మేర్ఖుంచ్) ఇంద్రసేన (అందిష్) వజ్రకూట (బజర్గొట్ప) పర్వతాలున్నవి.ఈ పేర్లను పరిశీలిస్తే అర్ధవంతమైన నామములు సంస్కృతములో కనిపిస్తున్నవి.భారతీయులే ఈపేర్లను స్థిరపరచినారని స్పష్టముగా తెలియుచున్నది. అలిపిరి
ప్రాచీన కాలంలో అలిపిరి నుంచి సామాన్యప్రజలకు కొండ ఎక్కడానికి గుర్తుగా అలిపిరిలో మానవకృత బాట గుర్తులు ఏర్పాటు చేశారు, ఆ గుర్తులు ఇప్పటికీ కనిపిస్తాయి. ఇక్కడ అలిపిరిలో పాదాల మంటపం కనిపిస్తుంది. పూర్వకాలంలో ఇంకో కాలిబాట మార్గం తిరుచానురు నుండి బయలు దేరి కపిలతీర్థం మెకాలి మిట్టకు చేరేవారనిపిస్తుంది. మంగళం దగ్గర చలివేంద్రం ఉందని ఇక్కడ నుండి కూడా కొండ ఎక్కడానికి ఒక మార్గం ఉందని చెబుతారు. రామాముజుని కాలం నుండి అలిపిరి కాలిబాట ప్రాచుర్యంలోకి వచ్చింది. మిరపకాయ
మిరపలోని గుణాలను బట్టి ఆయుర్వేదం దీనిని కటువీర, రక్తమిర్చి, పిత్తకారిణి, లంక తదితర పేర్లతో వ్యవహరిస్తుంది. మిరప చెట్టులో అనేక రకాలున్నాయి. ముఖ్యంగా తెల్లపువ్వులు కలిగిన మొక్క మొదటిరకం. దీనిలో తీక్షణత ఎక్కువ. ఆకుపచ్చని పువ్వులు కలిగినది రెండవ రకం. దీనిలో తీక్షణత తక్కువ. మిరప పండ్లు, కాయల్లో చాలా తేడాలున్నాయి. ఆకారాన్నిబట్టి, ఆకృతిని బట్టి, రంగును బట్టి, రుచిలో తీక్షణతను బట్టి మిరపకాయలు, పండ్లు రకరకాలుగా లభిస్తున్నాయి. అవసరాన్నిబట్టి వీటిని వాడుతుంటారు. మిరపలో ‘క్యాప్పైసిన్’ అనే పదార్థం తాలూకు మొత్తాన్నిబట్టి దీని తీక్షణత ఆధారపడి ఉంటుంది. మిరపలోని ఘాటుదనం లాలాజలాన్ని ప్రేరేపిస్తుంది. లాలాజలంలో పిండి పదార్థాలను పచనం చెందిందే సెలైవరీ ఎమైలేజ్ ఉంటుంది. ఈ కారణంగానే భక్ష్యాలను వండేటప్పుడు మిరపను తగలనిస్తే, అవి చక్కగా జీర్ణమవుతాయి. మిరపలో విటమిన్-ఎ, విటమిన్-సి తదితర పదార్థాలుంటాయి. ఇవి ఆరోగ్యానికి హితం చేస్తాయి. మిరప శరీరంలో పేరుకుపోయిన విష తత్వాలను నిర్వీర్యపరుస్తుంది. ముఖ్యంగా పెద్ద పేగులో సంచితమైన హానికర విష రసాయనాలను శుభ్రం చేస్తుంది. అలాగే మిరప రక్తశోధకంగా కూడా పనిచేస్తుంది. మద్రాస్‌కి చెందిన కేన్సర్ రీసెర్చ ఇన్‌స్టిట్యూట్ పచ్చిమిర్చిలో కేన్సర్‌ను నిరోధించే అంశాలు పుష్కలంగా ఉన్నట్లు ధ్రువీకరించింది. రక్త పిశాచి
పురాతన గ్రీక్ మరియు రోమన్ పురాణాలు ఏమ్పుస, ది లమియా, మరియు ది స్త్రిగేస్ లను వర్ణించాయి. కాలంతో పాటు ఆ మొదటి రెండు పదాలు వరసగా మాంత్రికులు మరియు పిశాచాలను వర్ణించటానికి సాధారణ పదాలుగా అయిపోయాయి. ఏమ్పుస హెకాట్ దేవత యొక్క కుమార్తె మరియు ఒక పిశాచంగా, కంచు-పాదాలు కలిగిన జీవిగా వర్ణించబడింది. ఆమె ఒక యవ్వన స్త్రీగా మారటం ద్వారా రక్తాన్ని త్రాగేది మరియు రక్తాన్ని త్రాగటానికి ముందు పురుషులు నిద్రించటం వలన వారిని మలినం చేసేది. లమియా "గెల్లౌడేస్" లేదా గెల్లో మాదిరిగా రాత్రి సమయాలలో చిన్నపిల్లల పక్కలలో వారి రక్తాన్ని పీల్చటం ద్వారా వారిని ఆహారంగా తీసుకొనేది. లమియా లానే, "స్త్రిగేస్" కూడా చిన్నారులను భుజించేది కానీ యవ్వనంలో ఉన్న పురుషులను కూడా తినేది. అవి సాధారణంగా కాకులు లేదా పక్షుల శరీరాలను కలిగి ఉంటాయి అని వర్ణించబడింది మరియు ఆ తరువాత రోమన్ పురాణాలలో "స్త్రిక్స్" లాగ పెట్టబడ్డాయి, స్త్రీక్స్ అనేవి మనుషుల మాంసం మరియు రక్తాన్ని ఆహారంగా తీసుకొనే నిశాచార పక్షులు. క్లియోపాత్రా
ఆమె, అలెగ్జాండర్ ది గ్రేట్ మరణానంతరము ఈజిప్ట్ ను పాలించిన హేల్లెని స్టిక్ కాలపు గ్రీకు సంతతి కుటుంబానికి చెందిన టోలమాక్ రాజవంశపు స్త్రీ. టోలెమీలు సామ్రాజ్యం మొత్తములో, గ్రీక్ మాట్లాడేవారు మరియు ఈజిప్ట్ మాట్లాడటాన్నినిరాకరించారు, ఎందుకంటే రోసేట్ట స్టోన్ వంటి అధికారిక కోర్టు డాక్యుమెంట్స్ లలో ఈజిప్ట్ భాషలన్నింటిలో కన్నా గ్రీకు ఎక్కువగా ఉపయోగించేవారు. విరుద్ధముగా, క్లియోపాత్రా ఈజిప్ట్ మాట్లాడటము నేర్చుకోలేదు మరియు ఈజిప్ట్ దేవత, యిసిస్ యొక్క పునర్జన్మగా ఆమె తనకుతాను భావిస్తోంది. డెల్ఫీ
డెల్ఫీ (గ్రీకు) గ్రీస్‌లో ఓ పురాతత్వ ప్రాంతం, ఆధునిక నగరం కూడా. ఫోసిస్‌ లోయలో మౌంట్‌ పార్నాసస్‌కు నైరుతి భాగాన ఉంటుంది. గ్రీకు పౌరాణికాల్లో డెల్ఫిక్‌ దైవవాణికి డెల్ఫీ ఆవాసం. ఇది ప్రామాణిక గ్రీకు ప్రపంచంలోని దైవ వాణుల్లోకెల్లా అతి ముఖ్యమైనది. అపోలో (గ్రీకుల సూర్యదేవుడు) కొండచిలువను హతమార్చిన తర్వాత నుంచీ అతన్ని పూజించే ప్రముఖ స్థలంగా మారింది. సూర్యదేవుడు అక్కడే నివసిస్తూ భూమి కేంద్రాన్ని కాపాడతాడని గ్రీకులు నమ్ముతారు. అయితే అపోలో ఓడించిన కొండచిలువకు గుర్తుగా ఈ ప్రాంతానికి అసలు పేరు పైతాన్‌ (పైథియాన్‌ అనే క్రియాపదం నుంచి వచ్చింది, అంటే కుళ్లిపోవడమని అర్థం) అని కూడా కొందరు చెబుతారు (మిల్లర్‌, 95). ఈ ప్రాంతానికి పురాతన నామం "క్రిస" అని డెల్ఫిక్‌పై హెమర్‌ రాసిన సూక్తం చెబుతుంది. డెల్ఫీలో అపోలో పవిత్ర ఆవరణ పాన్‌హెలెనిక్‌ సంరక్షణ కేంద్రం. అక్కడ క్రీస్తుపూర్వం 586 నుంచీ (మిల్లర్‌, 96) ప్రతి నాలుగేళ్లకోసారి గ్రీక్‌ ప్రపంచమంతటి నుంచీ క్రీడాకారులు వచ్చి పైథియాన్‌ క్రీడల్లో పాల్గంటుంటారు.ఇది నాలుగు పాన్‌హెలెనిక్‌ క్రీడల్లో (లేదా స్టెఫానిటిక్‌) ఒకటి. ఆధునిక ఒలింపిక్‌ క్రీడలకు కూడా ఇవే ఆద్యులు. డెల్ఫీ పోటీల్లో విజేతలకు ప్రశంసాపూర్వకంగా మకుటం బహకరించేవారు. పైథాన్‌ను హతమార్చే (మిల్లర్‌, 96) గాథను అభినయించే ఒక కుర్రాడు ఆ కిరీటాన్ని టెంపేలోని ఓ చెట్టు నుంచి కొట్టి తెచ్చేవాడు. అయితే డెల్ఫీ ఇతర క్రీడా స్థలాలకు భిన్నంగా ఉండేది. ఎందుకంటే మౌసికోలు, సంగీత పోటీలకు (మిల్లర్‌, 95) కూడా అది ఆతిథ్యమిచ్చేది. ఈ పైథియాన్‌ క్రీడలు ప్రాధాన్యత (మిల్లర్‌, 96) ఆధారంగా వరుస క్రమంలో నాలుగు స్టెఫానిక్‌ క్రీడల్లో రెండో స్థానం ఆక్రమించేవి. అయితే ఒలింపియా క్రీడలకు ఇవి భిన్నంగా ఉండేవి. ఒలింపియా క్రీడలకు ఒలింపియా నగరంలో ఇచ్చినంతటి అమిత ప్రాధాన్యాన్ని డెల్ఫీ క్రీడలకు డెల్ఫీ నగరంలో ఇచ్చేవారు కాదు. అయితే ఈ క్రీడలకు ఆతిథ్యమిచ్చినా, ఇవ్వకున్నా డెల్ఫీ ప్రఖ్యాత నగరంగానే భాసిల్లేది. దానికి ఇతరత్రా ఎన్నో ఆకర్షణలున్నాయి. అవే డెల్ఫీని భూ కేంద్రం (ఓంఫలస్‌) గా పేరు తెచ్చి పెట్టాయి.మరోలా చెప్పాలంటే ప్రపంచానికి కేంద్రంగా డెల్ఫీని మార్చాయి (మిల్లర్, 96-7).
అపోలో ఆలయం లోపలి "హెసిటా" (అగ్నిగుండం) లో ఓ అమర జ్యోతి జ్వలిస్తూ ఉండేది. ప్లాటా యుద్ధం తర్వాత గ్రీకు నగరాలన్నింట్లోనూ నిప్పు నిండుకుంది. దాంతో అవన్నీ డెల్ఫీలోని గ్రీస్‌ అగ్నిగుండం నుంచే కొత్త నిప్పును తెచ్చుకున్నాయి. పలు గ్రీకు వలస రాజ్యాల స్థాపనకు సంబంధించిన కథల్లో కూడా వాటి స్థాపకులు వాటిని డెల్ఫీకే అంకితం చేసేవారు. తిరుమల శ్రీవారి మెట్టు
తిరుమల పట్టణానికి కళ్యాణీ డ్యాము నుండి నీటి సరఫరాకి ఈ మార్గం మీదుగా పైపులైను వేసిన తరువాత నుండి ఈ దారి కొంత అభివృద్ధి చెందింది. అలిపిరి కాలిబాట మొత్తం సుమారుగా 9 కిలోమీటర్లు ఉంటే ఈ కాలిబాట సుమారుగా మూడు కిలోమీటర్లు లోపే ఉంటుంది. అలిపిరి మార్గం ప్రస్తుతం అధికంగా వాడకంలో ఉన్నందున శ్రీవారి మెట్టునుండి వెళ్ళే దారి గురించి చాలా మందికి తెలియదు. ఇది కేవలం 2.1 కీ.మీ. మాత్రమే ఉంటుంది. అయితే ఈ కాలిబాటతో సమస్య ఏమిటంటే దీనికి చేరుకోవడానికి రవాణా సౌకర్యాలు ఎక్కువగా లేవు. ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్ర రోడ్డు రవాణా సంస్థ వారు ఇక్కడికి తిరుపతి నుండి, చంద్రగిరి, శ్రీనివాస మంగాపురం ల మీదుగా ఒక బస్సు నడుపుతున్నారు. దేవస్థానం వారి ఉచిత బస్సు సేవ కూడా రైల్వే స్టేషను, బస్ స్టాండ్, మరియు అలిపిరి నుండి శ్రీవారి మెట్టు వరకూ అందుబాటులో ఉంది. లేదా శ్రీనివాస మంగాపురం చేరుకొని అక్కడి నుండి ఆటోలో వెళ్లవచ్చు. శ్రీనివాస మంగాపురం నుండి శ్రీవారి మెట్టు సుమారుగా 6 కిలోమీటర్లు ఉంటుంది. 
ఈ దారిగుండానే వేంకటేశ్వరుడు వివాహానంతరం ఆరు నెలలు కాలం అగస్త్యాశ్రమంలో గడిపి తరువాత తిరుమల చేరుకున్నాడని పురాణ కథ. "నడిరేయి ఏ జామునో" అలమేలు మంగను చేరడానికి దిగి వచ్చే స్వామి ఒక అడుగు ఈ "శ్రీవారి మెట్టు"పై వేసి రెండవ డుగు అలమేలు మంగాపురంలో వేస్తాడని ప్రతీతి. చంద్రగిరిని వేసవి విడిదిగా చేసుకొన్న విజయనగర చక్రవర్తులు శ్రీవారి మెట్టునుండ ఉన్న మెట్లదారిలో తిరుమలేశుని దర్శనం చేసుకొనేవారు. తన దేవేరులతో కలిసి కృష్ణ దేవరాయలు ఈ మార్గంలో అనేక పర్యాయాలు నడచి స్వామిని దర్శించుకొన్నాడు. అల్జీరియా
క్రీస్తు పూర్వం నాల్గవ శకానికి వచ్చేసరికి, బెర్బర్లు కార్తేజుల సైన్యంలో ఒక సింహ భాగమై కూర్చున్నారు. కిరాయి సైనికుల తిరుగుబాటులో, బెర్బరు సైనికులు కీ.పూ 241 నుంచి కీ.పూ 238 వరకు తిరుగుబాటును సాగించారు. మొదటి ప్యూనిక్ యుద్ధంకు సంబంధించిన జీతాలను చెల్లించకపోవడం దీనికి కారణం. దీనిలో వారు ఉత్తర ఆఫ్రికా భూభాగాలను అతి మొత్తంలో నియంత్రణ సాధించగలిగారు. అంతే కాకుండా వారు లిబ్యన్ అనే పేరు ఉన్న నాణాలను అచ్చువేయించారు. లిబ్యన్ అనే పేరు గ్రీకులు ఉత్తరాఫ్రికా వాసులకు వాడతారు. గ్రీకుల చేత ప్యూనిక్ యుద్ధాలలో వరుస ఓటముల వల్ల కార్తేజుల రాజ్యం కనుమరుగవ్వటం మొదలయ్యింది. అలిపిరి
ఇక్కడ 30 అడుగుల శీప్రసన్నాంజనేయస్వామివారి విగ్రహం వుంటుంది. ఈస్వామికి రోజూ అర్చన నివేదనలు జరుగుతాయి. హనుమజ్జయంతి రోజున ఉత్సవాలు జరుపుతారు. ఇక్కడ టిటిడి వారు అభివృద్ధి చేసిన ఉద్యానవనాలు ఉన్నాయి. అయ్యర్
అయ్యర్ అనే పదము తమిళులు గౌరమైన వ్యక్తులను సూచించుటకు ఉపయోగించే "అయ్యా" అని పదము నుండి నిర్వచించబడింది. "అయ్యా" అనే పదముకి అనేక పద ప్రవర్తనాలు ఉన్నాయి, సాధారణంగా ఈ పదం ఆది-ద్రావిడ పదము పెద్ద అన్నయ్యను సూచించు పదము నుండి నిర్వచించారు అని కూడా అంటారు. తమిళం, తెలుగు మరియు మలయాళం భాషలలో కూడా అదే అర్ధంలో దీనిని ఉపయోగిస్తారు. ఇంకా ఇతరులు 
అయ్యా అను పదము సంస్కృత పదము "ఆర్యా" అనే పదము యొక్క ప్రాకృత విభాగం నుండి నిర్వచించబడినది అని కూడా అంటారు, ఈ పదమునకు ఉన్నతమైన అని అర్ధము'. తమిళ యాదవ ఉప-కులానికి కూడా "అయర్" అని పేరు ఉంది. బ్రిటిషు సామ్రాజ్య పాలనలో ఉన్నప్పుడు, క్రిస్టియన్ క్లెర్జిమెన్ ని కూడా కొన్ని సందర్భాలలో గౌరవప్రదంగా "అయ్యర్" ఇంటి పేరు ఇచ్చేవారు.
ప్రాచీన కాలంలో, అయ్యర్లను "అంతనార్" లేదా "పర్ప్పన్" అని కూడా పిలిచేవారు, కానీ "పర్ప్పన్" పదముని ఆధునిక కాలంలో కొంత మర్యాద తక్కువగా పరిగణిస్తున్నారు. ఇటీవల కాలం వరకు, కేరళ అయ్యర్లను పత్తర్లు అని పిలిచేవారు.[46] కాని "పర్ప్పన్" పదము వలె "పత్తర్" పదమును కూడా ఉపయోగించుటను కొంత అమర్యాదగానే భావించేవారు. 
మదురైకి చెందిన నాయక్ రాజులు "అయ్యర్" పేరును వారు ఉపయోగించుకునే సమయంలో బ్రాహ్మణులకు "పిళ్ళై" అని లేదా ముదాలి అని పేర్లు ఉండేవి అని పూర్వం చెప్పబడింది. కొప్పర్రు కైఫియత్తు
ఈ గ్రామం పూర్వం నుంచి కూడా "కొప్పర్రు" అనే పేరుతోనే ప్రసిద్ధిగాంచింది. శాలివాహన శకం ప్రారంభమైన తర్వాత కొందరు రాజులు దీన్ని పరిపాలించారు. ఆ తరువాత యిది అశ్వపతి, నరపతి, గజపతి అనే మూడు సింహాసనాలుగా ఏర్పడింది. గజపతి సింహాసనాన్ని అలంకరించిన గజపతి మహారాజు గారు శాలివాహన శకం 1056 (1134 AD) మొదలుకొని ధర్మవంతుడై రాజ్యాన్ని పాలించాడు. వీరి దగ్గర ప్రధానిగా పనిచేసిన గోపరాజు రామన్న గారు శాలివాహన శకం 1067 (1145 AD) అంటే రక్తాక్షి నామ సంవత్సర భాద్రపద బహుళ అమావాస్య మంగళవారం సూర్యగ్రహణం సమయంలో రాజుగారి నుండి ఈ ప్రాంతాన్ని దానంగా స్వీకరించి బ్రాహ్మణులకు వంశపారంపత్యపు గ్రామకరణీకపు హక్కులు నిర్ణయించగా యీ కొప్పర్రుకు యజుశ్శాఖాధ్యయనులైన "కొప్పర్తి" వారికి ఒక కరణీకం, "పుణ్యమూర్తి" వారికి ఒక కరణీకం మొత్తం మీద రెండు కరణీకాలుగా ఏర్పాటు చేయబడ్డది. ఈ రెండు కరణీకాలకు చెందిన ఆరువేల నియోగులకు సమభాగాలుగా మిరాశీ (వంశపారంపర్యపు హక్కు) యిచ్చారు. కాబట్టి అప్పటి నుండి ఈ రెండు వంశాలకు చెందినవారు కరణీకం అనుభవిస్తున్నారు. ఆల్చిప్ప
ఆల్చిప్పలు మొలస్కా జాతికి చెందిన జంతువులు. ఇవి బైవాల్వియా తరగతికి చెందినవి. ఈ తరగతిని పెలిసిపోడా అని కూడా పిలుస్తారు. వీటికి ద్విపార్శ్వ సౌష్టవం కలిగిన రెండు భాగాలు కలిగిన కర్పరాలు ఉంటాయి. ఈ తరగతిలో సుమారు 30,000 జాతులు ఉన్నవి.  పిప్పలి
పిప్పలు క్రీ.పూ ఆరు ఐదు శతాబ్దాల మధ్య గ్రీసుకు చేరింది. తొలిసారిగా దీన్ని ప్రస్తావించిన హిప్పోక్రేట్స్ దీన్ని మసాలా దినుసుగా కాకుండా ఔషధ మొక్కగా వర్ణించాడు. ఐరోపావాసులు కొత్త ప్రపంచాన్ని కనుగొనక ముందు గ్రీకు మరియు రోమన్ ప్రజలకు పిప్పలి చిరపరిచితమైన మరియు ప్రముఖమైన మసాలాదినుసుగా ఉండేది. The ancient history of black pepper is often interlinked with (and confused with) that of long pepper, though Theophrastus distinguished the two in the first work of botany. The Romans knew of both and often referred to either as just "piper"; Pliny erroneously believed dried black pepper and long pepper came from the same plant. Round, or black pepper, began to compete with long pepper in Europe from the twelfth century and had displaced it by the fourteenth. The quest for cheaper and more dependable sources of black pepper fueled the Age of Discoveries; only after the discovery of the New World and of chili pepper, called by the Spanish "pimiento", employing their word for long pepper, did the popularity of long pepper fade away. Chili peppers, some of which, when dried, are similar in shape and taste to long pepper, were easier to grow in a variety of locations more convenient to Europe. Today, long pepper is a rarity in general commerce. Long pepper is known to contain Piperlongumine, a compound believed to have an anti-tumor effect. చరిత్రలో గొప్పవారు
ఈ బిరుదును అలెగ్జాండర్ పర్షియాను ఆక్రమించినప్పుడు తన అధికారవారసత్వంగా స్వీకరించాడు, తరువాత ఈ ది గ్రేట్ అను బిరుదు అతని పేరులో భాగంగా మారిపోయింది. దీనికి సంబంధించిన ఆధారం మెదటిసారిగా ప్లాటస్ రాసిన నాటకములో అలెగ్జాండర్ ది గ్రేట్‌గా కనిపిస్తాడు. దీనికి ముందు ఏ ఇతర ఆధారాలలో మాసిడోనియాకు చెందిన మూడవ అలెగ్జాండర్‌ను ది గ్రేట్‌గా సంభోధించలేదు. ఎల్లోపతీ
ఎల్లోపతీ (Allopathy):దీనిని నవీన వైద్య విధానమందురు. మొట్టమొదట హోమియో వైద్యులైన డా.సామ్యూల్ హనిమాన్ ఈ పదాన్ని వాడేరు. ఈ వైద్య విధానములో ఒక వ్యక్తికి జబ్బు వలన కలిగే బాధలను అణచి వేయుటకు(To suppress)మందులను వాడేవిధానమని ఆయన ఉద్దేశము. ఇది హోమియో వైద్యవిధానానికి వ్యతిరేక ప్రక్రియ. ఉదాహరణకి జ్వరము తగ్గడానికి ఉష్ణోగ్రతను తక్కువచేసే 'పారసిటమాల్ 'ను అల్లోపతి లో వాడుతాము. ఈ పరసిటమాల్ జ్వరము ఉన్నవారిలోను , జ్వరములేనివారిలోనూ ఉస్ణోగ్రతను తగ్గిస్తుంది. హోమియో వైద్యవిధానములో అలా కాకుండా జ్వరమునకు వాడే మందు నార్మల్ వ్యక్తులలో జ్వరమును పుట్టిస్తుంది ,జ్వరముతో బాధపడేవారిలో జ్వరమును తగ్గిస్తుంది.  మురిపిండి
మురిపిండి (ఆంగ్లం "Indian Acalypha") ఒక రకమైన ఔషధ మొక్క. మురిపిండిని కుప్పింట, హరిత మంజరి అని కూడా అంటారు.ఎకలైఫా ఇండిక పుష్పించే జాతికి చెందిన మొక్క.
దీనికి క్యట్కిన్ రకమైన పుష్పగుచ్ఛము ఉంది.
ఇది ఒక సాధారణ హెర్బ్.దీని ఆకులు అండాకారంలో ఉండి 75 cm పొడవు వరకు పెరుగుతాయి. పువ్వులు ఏకలింగ మరియు ఆకుపచ్చని రంగులో ఉంటాయి. పార్థసారథి దేవాలయం
తమిళములో కలువపువ్వును "అల్లి" అంటారు. కలువపూవులు అధికంగా ఉన్న పుష్కరిణి యగుటచే "తిరు అల్లిక్కేణి" అని ప్రసిద్ధి చెందింది. ఈ క్షేత్రము మైలాపూరునకు సమీపమునందుండుటచే మయిలై తిరువల్లిక్కేణి అని కూడా అంటారు. బృందారణ్యక్షేత్రమని కూడా పేరు ఉంది. తొండమాన్ చక్రవర్తి ప్రార్థనచే తిరుమలై తిరువేంగడముడైయాన్ (శ్రీనివాసుడు) కృష్ణావతారముగా సకుటుంబముగా సేవ వెలసిన ప్రదేశము. అందువలన స్వామి వేంకటేశ్వరుని తిరునామముతో "వేంకటకృష్ణన్" అను తిరునామమేర్పడినది. ఈ దివ్యదేశమున స్వామి రుక్మిణీదేవితోను, బలరాముడు సాత్యకి (సోదరులు) ప్రద్యుమ్నుడు (కుమారుడు) అనిరుద్దుడు (మనుమడు) వీరితో కలసి సకుటుంబముగా కొలువై ఉన్నాడు. ఇట్టి సన్నివేశమును మరియొకచోట దర్శింపలేము. అట్లే శ్రీరంగనాథులు (శయనించిన) చక్రవర్తి తిరుమగన్ (నిలచున్న) గజేంద్రవరదన్ (పయనించుచున్న) అళగియశింగర్ (కూర్చున్న) విధము దర్శించతగినది. (ఒకే దివ్యదేశమున నిన్ఱ, ఇరున్ద, కిడన్ద, నడన్ద తిరుక్కోలములు). అఖిలిస్
In Greek mythology, Achilles (; , "Akhilleus", ) was a Greek hero of the Trojan War and the central character and greatest warrior of Homer's "Iliad". His mother was the nymph Thetis, and his father, Peleus, was the king of the Myrmidons. నామక్కల్
సాంప్రదాయ తమిళ సాహిత్య కృతులైన సిలప్పతిగారం, మనిమేకలై, పురాననురు మరియు ఐన్కుర్నురు వంటి గ్రంథాలలో కొల్లి కొండలు కనిపిస్తాయి. క్రీ.శ.200 ప్రాంతంలో ఈ ప్రదేశం వల్విల్ ఒరి పాలనలో ఉంది, ఆయన ప్రాచీన తమిళ నాడు యొక్క ఏడుగురు గొప్ప దాతలలో ఒకరిగా ప్రశంసించబడతారు. ఆయన శౌర్యం మరియు వేటలో నైపుణ్యం అనేకమంది కవులచే ప్రశంసించబడింది, ఇంకా అతని శూరకృత్యాలు జానపదగీతాలలో భాగంగా ప్రసిద్ధిచెందాయి. ఒరి ఒక పులి, ఎలుగు, లేడి మరియు ఒక అడవి పందిని ఒకే బాణంతో కొట్టారని చెప్పబడుతుంది. 
ఈ పర్వతాలలో కాసే పనసపండు దాని రుచికి మరియు సువాసనకి ప్రసిద్ధి చెందింది మరియు దీనిని సాధారణంగా ఈ పర్వాతాల నుండే వచ్చే తేనెలో నానబెడతారు. ఈ పర్వతాలు వసంత మరియు వర్ష ఋతువులలో పచ్చని వృక్ష సంపదతో కప్పబడి ఉంటాయి, వాటి సహజ అందం ఇనుమడించడానికి ఇవి సెలయేళ్ల ప్రవాహాలను కలిగిఉంటాయి. తమిళ నాడు ప్రభుత్వ నియంత్రణలో ఉన్న మూడు అభయారణ్యాలైన అరియూర్ సొలై, కుందూర్ నాడు, పులియంజోలై ఇక్కడ ఉన్నాయి. ప్రాణాంతకమైన మలేరియా వ్యాధి కారణంగా కొల్లి కొండలు అనే పేరు వచ్చిందనే భావన సరైనది కాదు!పూర్వ సాహిత్యం ప్రకారం ఈ కొండ శిఖరం పైన కొల్లిప్పవై అనే విగ్రహం ఉండేది.ఈ విగ్రహం తన అందంతో బాటసారులను ఆకర్షించి, చంపిన కన్య యొక్క ఆత్మదిగా నమ్ముతారు. 
ఈ పర్వంతం యాత్రాస్థలంగా కూడా ఉంది, అరపలీస్వరార్ దేవాలయం నుండి రాసిపురంలోని శివాలయానికి రహస్య మార్గం ఉన్నట్లు నమ్మడం దీనికి కారణం. 1వ లేదా 2వ శతాబ్దంలో వల్విల్ ఒరి ఈ ప్రదేశాన్ని పాలించినపుడు ఈ శివాలయం నిర్మించాడని చెప్పబడుతుంది. "అరప్పలీస్వర శతకం" అరప్పలీస్వరార్ దేవుడిని స్తుతిస్తూ రాయబడిన పద్యం. ఈ దేవాలయం సంగం సమయంలోనే ఉండనే నమ్మిక ఉంది. అల్లీపూర్
అల్లీపూర్ లేదా అల్లిపూర్ పేరుతో చాలా వ్యాసాలు ఉన్నాయి. ఆ వ్యాసాల జాబితా ఈ క్రింద ఇవ్వబడింది. అరవపల్లి (రేపల్లె)
శ్రీకృష్ణదేవరాయల సామంతులలో ఒకరైన విశ్వనాధనాయకుడు, కొండపల్లి యుద్ధానికి తరలి వెళ్తున్న సమయం అది. యుద్ధానంతరం, తంజావూరుకు మరలిపోతూ, సారవంతమైన భూములను వదలలేక, కొందరు సైనికులు, అక్కడే నిలిచిపోయారు. కుటుంబాలను రప్పించుకొని అక్కడే స్థిరపడినారు. దీనితో అది ఒక ఊరుగా వెలసినది. అరవ ప్రాంతం నుండి వచ్చినవారుకావటంతో, గ్రామాన్ని, "అరవపల్లి"గా పిలిచేవారు. కాలక్రమేణా, గ్రామానికి అదేపేరు స్థిరపడిపోయింది. వారి వంశస్థులలో కొందరు, లోయ వెంకటస్వామి, లోయ బుచ్చయ్య, కస్తూరి తిరుమలనాయుడు, మరి కొందరు కలిసి గ్రామ కచేరీ కోసం, చెరువుప్రక్కనే ఒక మర్రి మొక్కను నాటినారు. అది పెరిగి పెద్దదై, వట వృక్షంగా వృద్ధిచెందినది. ఆ రోజులలో గ్రామస్థులు సమావేశాలు ఏర్పాటు చేసికొనటానికి, గ్రామస్థుల మధ్య ఏదైనా తగాదాలు వస్తే, ఈ చెట్టు క్రిందకు చేరి, చర్చలతో పరిష్కరించుకొనేవారు. ఈ వృక్షం రాజులు, జమీందారులు, తెల్లవారిపాలన చూసినది. స్వాతంత్ర్యానంతరం, దీని ఎదుగా ఉన్న పాఠశాలలో జరిగిన ఎన్నికల సరళిని గూడా గమనించింది. ఎన్ని తుఫాన్లు, వరదలు సంభవించినా ఇది చెక్కు చెదరలేదు. ఈ ప్రాంతాలలో జరిగిన 
సంఘటనలకు సాక్షిగా నిలిచింది. ఎన్నో తగాదాలకు ఇక్కడ పరిష్కారాలు లభించినవి. ఊడలు దిగి, వటవృక్షంగా పెరిగిన ఈ వృక్షమంటే, ఈ గ్రామస్తులకు ఎంతో ఆరాధన. [3] ఆర్కిమెడిస్
ఈ వర్ణనను నక్షత్రప్రయోగశాల లేదా ఒర్రేర్యని అంటారు. అలేక్జాన్ద్రియాకు చెందిన పప్పుస్, ఆర్కిమెడిస్ వ్రాసిన యంత్రప్రయోగం అనే గ్రంథము (ఇపుడు లేదు) అర్హత సబబే అని చెప్పెను. ఆ ఆధునిక పరిశోధనలు అన్తిక్య్తెర పనితీరు మీద కేంద్రికరించెను, అది మరొక పురాతనమైన సదనమని అది ప్రయోగము కొరకే ఉపయోగపడుతుంది అని చెప్పెను. ఇలాంటి యంత్రాలను నిర్మాణము చేయడానికి వేరువిధాల సామానులను అదునాతనమైన పరిజ్ఞానమును ఉపయోగించవలెనని చెప్పెను. ఇది పురాతనకాలంలో విజ్ఞానము కంటే చాల ఎక్కువ విజ్ఞానము,కానీ అన్తిక్య్తెర పనితీరు 1902 కాలమునకు చెందినది మరియు ఇలాంటి పరికరాలు పురాతన గ్రీకులకు తెలుసు అని చెప్పెను. ఏల్చూరు
ఏల్చూరులో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
వరి, మిరప, ప్రత్తి
ఇది రామిరెడ్డిపాలెం, ఏల్చూరుల సమూహము. 
ఏల్చూరు చాలా ప్రాచీనమైన గ్రామము. అన్ని కులాల వారు సామరస్యమముతో మెలిగేవారు. ఈ ఊరిలో "ఏలు" అనె దేవత అనేక ఈతి బాధలు, వ్యాదుల నుండి ఈ గ్రామన్ని రక్షిస్తూ ఈ గ్రామాన్ని ఏలిందని నమ్మకం. ఏలు ఏలిన గ్రామం కనుక ఈ గ్రామానికి ఏలు దేవత పేరు మీదుగా ఏల్చూరు అని పిలిచెడివారు.
అక్షాంశరేఖాంశాలు: 16°04'50.57"N 79°55'28.31"E﻿
ఫతేపురం 6 కి.మీ, సజ్జాపురం 6 కి.మీ, కొప్పరం 6 కి.మీ, కొమ్మలపాడు 6 కి.మీ, సంతమాగులూరు 6 కి.మీ, అడవిపాలెం 2 కి.మీ.
పశ్చిమాన శావల్యాపురం మండలం, తూర్పున బల్లికురవ మండలం, ఉత్తరాన రొంపిచెర్ల మండలం, పశ్చిమాన వినుకొండ మండలం.
ఏల్చూరు విద్యాపరంగా త్వరిత గతిన అభివృద్ధి చెందుతుంది. గ్రామంలో, 6 ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు మరియు ఉన్నత ప్రమాణాలు కలిగిన అనేక ప్రయివేటు పాఠశాలలు కూడా ఉన్నాయి.
ఈ పాఠశాలలో 2016-17 ఆర్థిక సంవత్సరంలో పదవ తరగతి చదివిన తత్కాలితం భాగ్యలక్ష్మి మరియు పోలెబోయిన అనంతలక్ష్మి అను విద్యార్థినులు 9.8 జి.పి.యే సాధించడమేగాక, ఒంగోలులోని ఐ.ఐ.ఐ.టిలో ప్రవేశానికి అర్హత సంపాదించారు. [15] వస్త్రం
ఇంకాస్ నాగరికత వాసులు వడికిన నూలు మరియు ఊలు దారం వంటి ప్రొటీన్ నుంచి లేదా ఆల్పకా ఊలు, ల్లామాలు మరియు ఒంటెలు వంటి ఒంటెజాతి జంతువుల వెంట్రుకల నుంచి లేదా పత్తి వంటి సెల్యులోజ్ నుంచి తీసిన ఫైబర్‌లతో తయారుచేసిన జంటనూలు (లేదా "ఖిపుస్" ) లతో వేలాది సంవత్సరాలుగా నేసేవారు. ఖిపుస్ అనేవి దారపు ముక్కలతో చేసిన ముడుల అల్లిక. ఇవి లెక్కల రూపంలో మాత్రమే పనిచేస్తాయని విశ్వసించబడినది, హార్వర్డ్ ప్రొఫెసర్ గ్యారీ అర్టోన్ నిర్వహించి కనుగొన్న కొత్త సాక్ష్యం, కేవలం సంఖ్యలు మాత్రమే కాకుండా ఖిపుకు మరికాస్త ఎక్కువగా ఉంటుందని సూచిస్తోంది. మ్యూజియం మరియు భాండాగార సంగ్రహణలలో కనుగొన్న ఖిపుల పరిరక్షణ, సాధారణ వస్త్రాల పరిరక్షణ సూత్రాలు మరియు ఆభ్యాసాన్ని అనుసరిస్తుంది. శస్త్ర చికిత్స
పురాతన గ్రీసులో, నొప్పి తగ్గించే దేవుడు అస్క్లెపియస్‌కి అంకితం చేసిన ఆలయాలుండేవి, ఇతడు "అస్క్లెపీయియా" ( పాటగా కూడా సుపరిచితుడు. "అస్క్లెపియన్" "Ασκληπιείον" ), వైద్య సలహా, రోగనిరూపణ, మరియు స్పర్శవైద్యాల కేంద్రాలుగా పనిచేసేవాడు. ఈ అన్ని మందిరాల్లోనూ, రోగులు "ఎంకోయిమెసిస్‌" () గా పరిచితమైన ప్రేరేపిత నిద్రలోని స్వాప్నిక స్థితిలోకి ప్రవేశిస్తారు, దీంట్లో వీరు స్వప్నంలోని దేవత నుంచి సలహా పొందవచ్చు లేదా శస్త్రచికిత్స ద్వారా స్వస్థత పొందవచ్చు. ఎపిడారస్, యొక్క అస్క్లెపీయియన్‌లో, 350 BCEనాటికి చెందిన మూడు అతి పెద్ద పాలరాతి ఫలకాలలో సమస్యతో ఆలయానికి వచ్చిన 70 మంది పేర్లు, కేస్ వివరాల చరిత్ర, ఆరోపణలు మరియు స్వస్థత వంటి వివరాలను భద్రపర్చారు. పొత్తికడుపులో కణితిని తెరవడం లేదా బాధకలిగించే ఫారిన్ పదార్థం తొలగించడం వంటి శస్త్రచికిత్సా పరమైన స్వస్థతలు వీటిలో భద్రపర్చారు, వీటిని స్వీకరించదగినంత వాస్తవపూరితమైనవే కాని ఎంకోయిమెసిస్ స్థితిలో ఉన్న రోగి, నల్లమందు వంటి మత్తు పుట్టించే పదార్ధాల సహాయంతో ప్రేరేపించబడతాయి. అల్లిమడుగు
ఈ ఊరిపేరు అల్లి + మడుగు అనే రెండు తెలుగు పదాల కలయికతో ఏర్పడింది. అల్లి అనగా తెల్లకలువ (Nymphea alba), అల్లిచెట్టు, తుప్పగా పెరిగా ఒకరకం కలుపుమొక్క.[2] క్లియోపాత్రా
క్లియోపాత్రా సాధారణంగా ఆమె తండ్రి టోలెమి XII ఆలేతెస్ మరియు తరువాత ఈజిప్ట్ ల సంప్రదాయం ప్రకారం తను వివాహము చేసుకున్న తన సోదరులు, టోలెమి XIII మరియు టోలెమి XIV లతో కలసి రాజ్యపాలన చేస్తుండేది, కానీ తుదకు ఆమె ఒంటరి పాలకురాలైనది. ఫరొహ్ గా ఆమె జూలియస్ సీజర్తో దృఢమైన సంబంధాన్ని కలిగియుండి, రాజ్య సింహాసనంపై గట్టి పట్టు సాధించింది. తరువాత ఆమె తన కొడుకు సిజరియన్ పేరును కూడా సీజర్ తో పాటు సమపాలకునిగా ప్రచారం చేసింది. క్లియోపాత్రా
క్లియోపాత్రా బహిష్కరించబడినప్పుడు, పొంపీ రోమన్ల అంతర్యుద్ధములో చిక్కుకున్నాడు. 48 BC వసంత కాలములో, పొంపీ, సీజర్ బలగాల నుంచి పారిపోయి రక్షణార్ధము అలెగ్జాండ్రియాను కోరాడు. పదమూడు సంవత్సరాల వయస్సులో టోలెమి, ఎక్కడ నుంచి అయితే సెప్టెంబరు 28, 48 BC న తను గమనిస్తున్నాడో, ఆ ఓడరేవులో స్వయంగా ఒక సింహాసనాన్ని ఏర్పాటు చేసుకున్నాడు, ఆ సమయములో టోలెమిక్ సర్వీసులో పనిచేస్తున్న పూర్వ అధికారులలో ఒకరి చేతుల్లో పొంపీ హత్య చేయబడ్డాడు. పడవ నుంచి అప్పుడే దిగిన అతని తలను పడవలో ఉన్న అతని భార్య మరియు పిల్లల ముందు నరికేశారు. టోలెమి తాను చేయించిన ఈ హత్య తనకు సీజర్ యొక్క అనుగ్రహాన్ని సంపాదిస్తుందని భావించాడు తద్వారా రోమ్ యొక్క మిత్ర రాజ్యంగా మారవచ్చు అనుకున్నాడు, ఆ సమయములో ఈజిప్ట్ ఆ పరిస్థితులలో ఉంది, అయినప్పటికీ టోలెమి పరంగా ఈ చర్య తప్పుడు నిర్ణయంగా రుజువైనది. రెండు రోజుల తరువాత సీజర్ ఈజిప్ట్ ను చేరుకున్నాడు, టోలెమి అతనికి పొంపీ యొక్క తెగత్రెంచబడిన తలను బహూకరించాడు; సీజర్ కోపోద్రిక్తుడు అయ్యాడు. అతను సీజర్ యొక్క రాజకీయ విరోధి అయినప్పటికీ, పొంపీ ఒక రోమన్ కన్సల్ మరియు సీజర్ యొక్క ఏకైక న్యాయపరమైన కుమార్తె జూలియా, ( పొంపీ యొక్క కుమారునికి జన్మ ఇస్తూ చనిపోయిన) యొక్క విడోవర్ (భార్య చనిపోయిన మగవాడు). సీజర్ ఈజిప్ట్ రాజధానిని ముట్టడించాడు మరియు టోలెమి మరియు క్లియోపాత్రాల మధ్య గల తగాదాలను అతను ఒక న్యాయనిర్ణేతగా పరిష్కరించాడు. ఆగ్రా
ఆగ్రా (ఆంగ్లం : Agra) (హిందీ : आगरा, ఉర్దూ : آگرا ), ఓ ప్రముఖ నగరం, ఉత్తరప్రదేశ్ లో, యమునా నది ఒడ్డున గలదు. మహాభారత కాలంలో దీని పేరు 'అగ్రబనా' లేదా స్వర్గం. టోలెమీ ప్రాచీన భౌగోళశాస్త్రజ్ఞుడు, తన ప్రపంచ పటంలో దీనిని ఆగ్రాగా గుర్తించాడు. ఈ నగరాన్ని నిర్మించిన వారి గురించి పలు కథనాలున్నాయి, కానీ ఎవరి ఆధీనంలో ఈ నగరముండినదో, ఈ విషయం మాత్రం చెప్పగలుగుతున్నారు. ఈ నగరం రాజా బాదల్ సింగ్ (1475) ఆధీనంలోనుండేది. పర్షియన్ కవి సల్మాన్ ప్రకారం రాజా జైపాల్ అనే రాజు ఆధీనంలో వుండేది, ఇతడికి మహమూద్ గజనీ నుండి సంక్రమించింది. 1506లో సికందర్ లోఢీ పాలించాడు, తరువాత ఇది, మొఘల్ చక్రవర్తుల ఆధీనంలోకి వచ్చింది. ఇందులోని తాజ్ మహల్, ఆగ్రా కోట మరియు ఫతేపూర్ సిక్రీ మూడునూ యునెస్కో వారిచే ప్రపంచ వారసత్వ ప్రదేశాలు గా, గుర్తింపబడ్డాయి. కారణ శాస్త్రం
ఒక కారణవాద కల్పిత కథ లేదా మూల కల్పిత కథ అనేది సాంస్కృతిక విధానాలు, సహజ దృగ్విషయం, సరైన పేర్లు మరియు ఇలాంటి వాటిని వివరించడానికి ఉద్దేశించిన ఒక కల్పితకథ. ఉదాహరణకు, డెల్ఫీ పేరు మరియు దాని సంబంధిత దేవత "అపోలోన్ డెల్ఫినియోస్‌" లను హోమెరిక్ హైమ్న్‌లో వివరించబడింది, దీనిలో క్రీటాన్‌లను తన పురోహితులుగా చేసుకునేందుకు వారిని ఏ విధంగా అపోలో ఒక డాల్ఫిన్ (' ) రూపంలో సముద్రంలోకి తీసుకువచ్చాడో ఉంటుంది. అయితే డెల్ఫీ అనేది వాస్తవానికి ' ("గర్భం") పదానికి సంబంధించినప్పటికీ, పలు కారణవాద కల్పితకథలు జానపద పదప్రవర శాస్త్రం (ఉదాహరణకు, "అమెజాన్" పదం) ఆధారంగా ఒకేలా ఉంటాయి. "అనైడ్" (సుమారు 17 BCలో ప్రచురిచంబడింది) లో, వెర్గిల్ నాయకుడు అనీయాస్ నుండి అతని కుమారుడు అస్కానియస్ వరకు ఆగస్తుస్ సీజర్ పరంపర యొక్క జూలియన్ క్లాన్ కూడా ఇయులస్ అని పిలవబడుతుంది. 
హెసియోడ్ యొక్క "థియోగోనే"లో ప్రోమెథియస్ త్యాగం కథలో జీయూస్ మాంసాన్ని ఎంచుకోకుండా మొట్టమొదటి ప్రాణ త్యాగం చేసిన జంతువు యొక్క ఎముకలు మరియు కొవ్వును తీసుకునేలా ప్రోమెథియస్ ఏ విధంగా మాయ చేశాడో తెలుపుతూ, ఒక ప్రాణ త్యాగం తర్వాత, గ్రీకులకు కొవ్వులో చుట్టిన ఎముకలను గ్రీకులకు అందించి, మాంసాన్ని వారి వద్దే ఉంచుకనే విషయానికి ఆధారంగా నిలుస్తుంది. నడకుదురు(చల్లపల్లి)
అరిపిరాల విశ్వం వీరు ప్రముఖ రచయిత మరియు ఆధ్యాత్మిక గురువు. "ఆనందఘన"గా సుప్రసిద్ధులు. డెల్ఫీ
మధ్యయుగ కాలంలో డెల్పీని కస్త్రీ అని కూడా పిలిచేవారు. అది పురాతత్వ ప్రాంతపు శిథిలాలపైనే నిర్మితమైంది. ఇక్కడి పాలరాతి వరుసలను, నిర్మాణాలను తమ పేదరికపు నిర్మాణాలకు స్తంభాలుగా స్థానికులు వాడుకుంటూ వచ్చారు. పాక్షికంగానో, పూర్తిగానో ధ్వంసమైన, మరీ ముఖ్యంగా 1580 నాటి భూకంపం ధాటికి నేలమట్టమైన నగరాన్ని పునర్నిర్మించేందుకు ఇది ఊహించదగిన విధానమే! ఆ భూకంపం ఫోసిస్‌లోని పలు పట్టణాలను ధ్వంసం చేసేసింది. ఎకోల్‌ ఫ్రాంకాయిస్‌ డీ ఎథేన్స్‌కు చెందిన పురాతత్వవేత్తలు 1893లో ఎట్టకేలకు పురాతన డెల్ఫీకి సంబంధించిన అసలు ప్రాంతాన్ని కనిపెట్టగలిగారు. అనంతరం అక్కడి గ్రామాన్ని కొత్త చోటికి మార్చారు. ఆలయాల ప్రాంతానికి పశ్చిమంగా దాన్ని తరలించారు. అరిపిరాల
వ్యవసాయం డెల్ఫీ
స్థానిక సంరక్షణ కేంద్రంలోని దైవ వాణికి డెల్ఫీ బహూశా బాగా ప్రఖ్యాతి పొందింది. ప్రాచీన కాలంలో దీన్ని అపోలోకు అంకితం చేశారు. "ఎమ్‌ఎండిస్‌" ముందుమాటలో అషిలస్‌ చెప్పిన ప్రకారం దీని మూలాలు పూర్వ చారిత్రక సమయాల్లోనే ఉన్నాయి. గైయా పూజలో కూడా అవి కన్పిస్తాయి. క్రీస్తుపూర్వం 8వ శతాబ్ది చివరి నాళ్లలో డెల్ఫీ ప్రాంతపు వలసల్లో పెద్ద సంఖ్యలో కళాకృతులు, కళాఖండాలు నిత్యం దొరుకుతూనే ఉండేవి. ఇది 9వ శతాబ్ది అనంతరపు మైసేనియన్‌ తర్వాతి కాలపు కొత్త ఆవాస ప్రాంతం. వారి పింగాణీ, కాంస్య పాత్రలు తదితరాలతో పాటు త్రిపాది జంతువులకు అంకితమిచ్చిన వస్తువులు ఒలింపియాతో పోలిస్తే తరచూ దొరుకుతూ వస్తున్నాయి. అయితే అప్పట్లో డెల్ఫీ అందరి దృష్టినీ నిత్యం ఆకర్షించేదని చెప్పే ప్రతిష్టాత్మక అంకితాత్మకాలు గానీ, పలు రకాల వస్తువులు గానీ అక్కడేమీ దొరకలేదు. కాకపోతే అత్యధిక విలువ ఉన్న వస్తువులు భారీ స్థాయిలో దొరికాయి. అవి ఈ స్థాయిలో మరే ప్రాంతంలోనూ దొరకలేదు. ఇది కచ్చితంగా డెల్ఫీ ప్రాధాన్యతను పెంచేదే. అలిపిరి
అలిపిరి వద్ద మెట్లదారిలో శ్రీవారి పాద మండపం అను ఒక ఆలయం ఉంది. ఇక్కడ శ్రీవారి పాదుకలు, బంగారం వి, వెండి వి ఉన్నాయి. కొంత రుసుం చెల్లించి ఆ పాదుకలను భక్తులు తమ తలమీద వుంచుకొని భక్తితో మనస్కరిస్తారు. శ్రీ లక్ష్మీ నరసింహ దేవాలయం, వేపంజేరి
వేపంజేరి అసలు పేరు వే పంచ హరి. అంటే మానవుడు తెలిసీ తెలియక చేసే పాపాలను హరించే క్షేత్రం కనుక వేపంచహరి అని పేరు వచ్చింది. ఇది కాలక్రమేణా వేపంజేరిగా మారింది. ఈ ఆలయ ప్రాంగణంలో 21 అడుగుల శ్రీ మహావిష్ణువు దశావతార విగ్రహం ఉంది. అలాగే చిత్తూరు జిల్లాలో గల ఏకైక అష్టలక్ష్మిదేవాలయం ఇక్కడే ఉండటం విశేషం.  క్లియోపాత్రా
41 BC లో, త్రియుమ్విర్స్ లో ఒకరైన మార్క్ ఆంటోనీ సీజర్ మరణాంతరము అధికార శూన్యతలో ఉన్నరోమ్ ను పాలించాడు, అతని ప్రాణ మిత్రుడు కుయిన్టాస్ డెల్లియాస్ ని ఈజిప్ట్ కి పంపాడు. ఆంటోనీని కలవటానికి మరియు ఆమె నిజాయితీకి సంబంధించిన ప్రశ్నలకు జవాబు చెప్పటానికి క్లియోపాత్రాను టార్సాస్ కి రావలెనని డెల్లియాస్ సమాచారం పంపాడు. రోమన్ల అంతర్ యుద్ధ సమయములో ఆమె కాసియస్ కోసం చాలా ధనము ఖర్చు పెట్టినట్లు ఆరోపించబడింది. దీని వలన పర్తింస్ కి వ్యతిరేకంగా జరిగే ఉద్దేశ పూర్వకమైన యుద్ధములో క్లియోపాత్రా యొక్క మద్దత్తును అంటోని కాంక్షిస్తునట్లు విశ్వసనీయముగా తెలుస్తోంది. క్లియోపాత్రా గొప్ప స్థితిలోకి వచ్చింది, మరియు మంత్రముగ్ధుడైన ఆంటోనీ 41 BC–40 BC ల చలికాలమంతా అలెగ్జాండ్రియాలో ఆమెతో గడపాలని ఎంచుకున్నాడు. పవిత్ర వృషభం
ఒలింపియన్ పూజా విధానంలో హెరా యొక్క బిరుదు (గుణవాచకం) "బో-ఓపిస్" అనేది సాధారణంగా "ఎద్దు కళ్ల" హెరా అని అనువదిస్తారు. అయితే ఈ పదం ఒకవేళ సదరు దేవతకు ఆవు తల గనుక ఉంటే వర్తించేది. ప్రాచీన గ్రీకులు హెరాను మామూలుగా ఒక ఆవుగా సూచించలేదు. ఆమె అర్చకురాలు ఐవో అక్షరాలా ఒక పాడి ఆవు అయినప్పటికీ అలా సూచించబడలేదు. ఆమెను ఒక జోరీగ కుడుతుంది, పాడి ఆవు రూపంలో జియస్ ఆమెతో జతకట్టడం జరిగింది. మరియు జియస్ సముద్రం నుంచి వచ్చిన ఎద్దు రూపంలో అంతకుముందు పాత్రలను కూడా ధరించింది. 
ఫోనిసియన్ యూరోపాను అపహరించడం, ఆమెను ప్రత్యేకంగా క్రీట్‌గా పెంచడం జరిగింది.  అరిపిరాల
వరి, కూరగాయలు