يساعد كيس فيلدبور الأشخاص المصابين بأمراض مميتة على تحقيق أمنياتهم الأخيرة، وفي هذه الحالة مقابلة البابا فرانسيس لأكثر من عقد من الزمان، ساعد آلاف الأشخاص المصابين بأمراض مميتة - المرضى الذين لا يستطيعون المشي أو الخروج من غرفهم دون مساعدة - على الذهاب لرؤية أماكنهم المفضلة قبل أن يموتوا. وقد تحدث لبي بي سي عن بعض "الرحلات الأخيرة" الإنسانية. الذهاب سريعا إلى الفاتيكان يقول فيلدبور إن أكثر رحلة لا تنسى كانت في سباق مع الزمن للوصول إلى روما. ففي عام 2013، أخبرته امرأة طريحة الفراش في الستينيات من عمرها أنها تريد مقابلة البابا. وقد عرف من الموقع الإلكتروني البابوي متى يأتي البابا عادة لتحية الناس. فرأى الفرصة مواتية، وقادها إلى الفاتيكان، على بعد حوالي 1600 كيلومتر من مقر عمله في روتردام. ويقول: "لقد وضعتها على نقالة في الصف الأمامي مباشرة (مقابل كنيسة القديس بطرس)". كان هناك عدد قليل من الناس ينتظرون على كراس متحركة، لكنها كانت الوحيدة المستلقية على نقالة. وكما تنبأ فيلدبور، لفت ذلك انتباه البابا. نزل البابا وتحدث إليها مباشرة، بل وربت على كتفها وأمسك يدها. يقول فيلدبور: "لقد باركها البابا وتمنى لها القوة. كما تمنى لها التوفيق في الآخرة". وفرت هذه اللحظة الراحة التي كانت المرأة في أمس الحاجة إليها، وبعد ذلك مباشرة بدأ الاثنان رحلة العودة. وتوفيت المرأة بعد أيام قليلة من لقاء البابا. يدير فيلدبور مؤسسة تنقل المرضى لزيارة الأشخاص والأماكن التي يحبونها اشتياق للبحر لقد استجاب فيلدبور للعديد من الطلبات الغريبة. فقد اصطحب مريضا إلى بعض اسطبلات الخيول، وساعده في أن يودع حيوانه المفضل. كما اصطحب العديد من الأشخاص الآخرين في رحلات لتوديع حيواناتهم الأليفة. الذهاب لرؤية المنزل والمناطق المجاورة له كان أيضا رغبة مشتركة، وكثيرا ما يكون هناك رغبة قوية لدى المحتضرين لمشاهدة حدث رياضي، أو زيارة المتاحف، وحدائق الحيوان، وأحواض الأسماك. في إحدى المرات، شاهد فيلدبور رجلا فوق فراش متنقل يحاول بصبر اصطياد سمكة. ولكن يبدو أن البحر هو الذي يحمل سحرا خاصا بالنسبة للكثيرين، وهو ما يمثل لغزا بالنسبة لفيلدبور. لقد ساعد بعض المرضى، وحتى الذين يتمتعون منهم بلياقة بدنية نسبيا، في الذهاب في رحلات قصيرة إلى البحر. اعتاد فيلدبور أن يكون مسعفا وسائقا لسيارة إسعاف، وشهد الموت عن قرب لسنوات عديدة. ويقول إن ذلك لا يؤثر عليه عادة. يقول إن الغالبية العظمى من الأشخاص الذين يساعدهم يكونون في السبعينيات، والثمانينيات والتسعينيات من العمر، لكن في بعض الأحيان يُستدعى لخدمة المرضى الأصغر سنا، وهو أمر يصعب التعامل معه. مؤلم للقلب "يمكن للمرء أن يتفهم أن كبار السن يموتون. لكن في بعض الأحيان ينكسر قلبك لرؤية الشباب يموتون". في عام 2009، تلقى فيلدبور مكالمة من شاب يائس يطلب المساعدة لنقل صديقته المريضة إلى المنزل. بعض المرضى يريدون الذهاب مرة أخيرة لممارسة هواياتهم المفضلة يقول فيلدبور: "كانت تحتضر بسبب السرطان. وأراد صديقها أن يأخذها من المستشفى ويريها شقته الجديدة، التي لم ترها من قبل". بعد الحصول على إذن من الأطباء، أخذ فيلدبور المرأة إلى المنزل الجديد. ويقول: "تركتها معه لساعات قليلة. وبعد عودتها إلى المستشفى، ماتت في غضون ساعة". التعامل مع الموت مهنة فيلدبور السابقة أكسبته الكثير من الخبرة في التعامل مع الموت، ووجد طرقا جديدة للتعامل معه. لقد أدرك في وقت مبكر أنه لا يمكنه المساعدة في تغيير ما لا مفر منه، ولكن يمكنه تحسين الأمور. ويقول: "بمجرد أن تفهم هذه الحقيقة الواضحة، فإن ذلك يساعدك على رؤية الأشياء بشكل مختلف. لا يمكننا منع أو إيقاف الموت، وفي بعض الأحيان يجب أن نستسلم له". حتى أثناء قيود وباء كوفيد-19، فإن فيلدبور مشغول بمساعدة الكثيرين للقيام بهذه الرحلة الأخيرة. فكرة مبتكرة لم يخطط فيلدبورلحياته بهذه الطريقة. وقد غيرت حادثة في العمل وقعت في نوفمبر/ تشرين الثاني عام 2006 مسار حياته. ويتذكر فيلدبور قائلا: "في ذلك الوقت كنت أعمل في مستشفى، وكنت أنقل مريضا مصابا بمرض عضال من مستشفى إلى آخر. كان على نقالة. كان من المتوقع أن يعيش هذا الرجل لمدة ثلاثة أشهر في أحسن الأحوال". خلال الرحلة، سأل المريض عن الأماكن التي يشتاق إليها أكثر من غيرها. أراد المريض رؤية السفن والبحر. اتصل فيلدبور بميناء روتردام، فقالوا إنه يمكنه إحضار المريض. "طلبت المساعدة من اثنين من زملائي، وفي يوم إجازتي، أخذته إلى الميناء ووضعته بالقرب من الأمواج". رأى فيلدبور تحولا هائلا في مزاج ذلك الشخص المريض. يختار عدد كبير من الأشخاص المصابين بمرض عضال الذهاب إلى شاطئ البحر ويقول فيلدبور عن المريض: "فجأة كان يتوهج، ويبتسم. كان مليئا بالطاقة". وبتشجيع من استجابة وفرحة المريض، حرك فيلدبور النقالة حتى يتمكن المريض من مشاهدة العديد من السفن، التي تبحر داخل وخارج الميناء. "كان المريض مبتهجا ومتحمسا. وقال 'أنت، أيها الغريب، فعلت هذا من أجلي!" كان مريضا بالسرطان. لقد وصل إلى حالة لا يستطيع فيها المشي. يتذكر فيلدبور قائلا: "لقد أحب حياته". بعد إعادته إلى المستشفى، كان المريض أكثر سعادة. توفي في أبريل/ نيسان عام 2007، وعاش ثلاثة أشهر أكثر مما توقع الأطباء. "هذه التجربة جعلتني أفكر، وفي أبريل/ نيسان عام 2007 أنشأت مؤسسة مع زوجتي، لمساعدة أشخاص مثله". وولدت حينها "مؤسسة أمنيات الإسعاف". خدمة مجانية في العامين الأولين، تمكن هو وزوجته من تلبية الطلبات أثناء قيامه بعمله كمسعف. لتلبية الطلب المتزايد، استقال من وظيفته والتحق بمؤسسته كعامل بدوام كامل. يقول: "مؤسستنا ستساعد ما يقرب من 15 ألف شخص، على الذهاب إلى المكان الذي يحبونه. لقد قمت شخصيا باصطحاب بضعة آلاف شخص". ويضيف: "في كثير من الأحيان رأيت سعادة غامرة على وجوههم. وهذا يجعلني أفعل ذلك مرارا وتكرارا". لدى فيلدبورالآن سبع سيارات إسعاف، وساعد في إنشاء مؤسسات مماثلة في 14 دولة. إنه ليس عملا تجاريا، ولا يتم تحصيل رسوم من المرضى أبدا. يقول فيلدبور: "لا نحصل على أموال من الحكومة، لكننا نحصل على تبرعات". يقوم بعض الأزواج بتسريع خطط زفافهم قبل نفاد الوقت حديث صعب بالإضافة إلى المرضى، يمكن لشخصين آخرين السفر في سيارة الإسعاف. ولكن في كثير من الأحيان لا يكاد يكون هناك أي حديث. "الكثير من الناس لا يريدون الحديث عن الموت. النساء يتحدثن مع أزواجهن حول هذا الموضوع، لكن الرجال في الغالب يترددون في الحديث عن الموت لزوجاتهن". يقول فيلدبور إنه شجع من حين لآخر على التواصل، من القلب إلى القلب، بين الأزواج في نهاية العمر. ويقول: "أحيانا أجلس معهم وأبدأ المحادثة، وأغادر بعد فترة. وعندما أعود أجدهم يبكون عادة". "ليس من السهل طمأنة شريك حياتك، لكن هذا مهم للغاية". يرى فيلدبور مواقف متناقضة بين الناس الذين يواجهون ما لا مفر منه. "بعض الناس يتقبلون الموت. والبعض الآخر لا يريد الاستسلام. حتى في المرحلة المتأخرة، يعتقدون أنهم يستطيعون محاربته". ويقول فيلدبور إن القليل فقط يتحدثون عن الندم في نهاية حياتهم، ومعظم الناس يسعدهم تذكر أفضل الأجزاء في حياتهم. غالبا ما يُسأل فيلدبور عما سيفعله عندما يحين أجله، لكنه يقول إنه غير متأكد تماما مما سيود رؤيته. يقول: "من الصعب القول الآن. يمكن للمرء أن يقرر هذه الأشياء فقط خلال اللحظات الأخيرة. ربما أريد أن أموت محاطا بأولادي".
Киис Велдбоердин уюму жети тез жардам унаасын сатып алган Ондон ашуун жылдан бери голландиялык өлүм алдында жаткан бейтаптардын кыялын аткарып келет. Баса албай калган, жашап кетишине үмүт калбай калган бейтаптар акыркы жолу көргүсү келген жерлерди атайт, Киис Велдбоер ошол жерлерге аларды алып барат. Тез жардам кызматкери өзү күбө болгон жүрөк ооруткан окуялары менен бөлүштү. Римге шашылыш сапар Киистин эсте калган сапарлардын бири катары шашылыш Римге барганын атады. 2013-жылы алтымыштагы байбиче өлүм алдында Ватиканга барып, Рим папасын көрүүнү каалаган 2013-жылы алтымыштагы байбиче өлүм алдында Ватиканга барып, Рим папасын көрүүнү каалаган экен. Тез жардам кызматкери интернет баракчадан Рим папасы качан эл алдына чыгарын изилдеп, жетишүүгө мүмкүн экенин түшүнгөн. "Өлүм алдында турган аялды топтошкон элдин эң алдына алып бардым. Айрымдар коляскада отурду эле, бирок бул аял керебеттен тура алган эмес",-дейт ал. Рим папасы алыстан аялды көрүп, ошол жерге басып келип аялдын колун кармап тилектерин айткан экен. Артка кайтып келе жаткан жолдо аял бул жарык дүйнө менен коштошкон экен. Киис Велдбоер бейтаптарды жылкылар жана башка жаныбарлар менен коштошууга алып барган Деңиз менен коштошууну каалаган бейтап Киис Велдбоер көптөгөн адаттан тыш кыялдарды ишке ашырган. Ал бейтаптарды жылкылар жана башка жаныбарлар менен коштошууга алып барган. Айрымдар үй-жаныбарлары менен коштошууну каалаган эле. Башкалары болсо акыркы жолу өз үйүн же жашаган аймакты, спорт стадионду же музейди көрүүнү өтүнөт. Бир жолу Киис Велдбоер акыркы жолу балык улоону каалаган адамды деңизге алып барып, анын моокуму кангыча чогуу отурган. Негизи, деңиз менен коштошууну каалаган бейтаптар көп. Өлүм алдында жаткан бейтап балык улоого барууну дагы каалаган Ал көп жылдар бою тез жардам кызматында дарыгер катары иштеп, өлүмдү көп көргөн. Көп учурда Киис карыялардын кыялын аткарат. Бирок алардын арасында жаштар дагы болот. Киис жаштардын ажал тапканы бир топ оор болорун айтат. "Карыя киши өтүп кетсе түшүнүктүү. Алар көп нерсени көрүп, өлүмгө даяр болуп калышат. Ал эми жаштардын ажал тапканын көрүү абдан оор". 2009-жылы жаш жигит байланышып, жардам сураган экен. Ал жаңы батир сатып алып, ичин жасалгалаптыр. Бул жигиттин сүйлөшүп жүргөн кызы рак менен күрөшүп жаткан. Ал батирди аябай көргүсү келген экен. "Ал рак менен ооруп, өлүм алдында турган. Кыздын жигити менден батирди көрсөтөлү деп аябай суранды". Деңиз менен коштошууну каалаган бейтаптар көп Дарыгерлерден уруксат алгандан кийин, Киис жаштарды батирге алып барган. "Мен аларды бир нече саатка батирде калтырдым. Кайра ооруканага алып келгенден кийин жаш кыз бир саатка жетпей үзүлдү",-дейт ал. Өлүмгө күбө болуу Киис Велдбоер тез жардам кызматында иштегендиктен, өлүмдү көп көргөнүн жашырбайт. Ал өлүмдү токтотуу мүмкүн эмес экенин түшүнөт. Бирок жакында оо дүйнөгө кетери анык болгон кишилердин кыялын аткарып, аз болсо дагы жардам берүүгө умтулат. "Өлүмдү токтото албайт экенбиз, ошондуктан аны кабыл алуу керек". Айрымдар музейге баргысы келет Коронавирус пандемиясы учурунда дагы Киис ишин токтоткон жок. Оригиналдуу идея Киис Велдбоер ушундай кызмат көрсөтүп каларын эч ойлогон эмес. 2006-жылы ноябрь айында өлүм алдында турган бейтап менен сүйлөшүп, Киис жумушун өзгөртүүнү чечкен. "Ал учурда өлүм алдында турган бейтаптарды бир ооруканадан экинчиге жеткирип жүргөм. Бейтаптын бири менен сүйлөшүп калдым. Ага дарыгерлер үч ай бериптир". Жолдо баратып, бейтаптан эмнени көргүң келет, эмнени эңсеп турасың деген суроо жолдоптур. Бейтап деңиз жана кемелерди көргүсү келип жатканын айтыптыр. Киис Роттердам портуна байланышып, бейтапты алып келүүгө уруксат алган. "Ишке чыкпаган күнү эки кесиптешимдин жардамы менен бейтапты портко алып бардык. Жээктин алдына жаткырдык. Ал толкундарды, кемелерди карап суктанды". Киис Велдбоер бейтаптардын жакындары менен көп убакыт өткөрөт Өлүм алдында турган бейтаптын көңүлү көтөрүлгөн экен. "Ал дароо өзгөрдү, жылмайып күлүп, энергияга толгондой болуп калды. Мени карап, "сен бейтааныш адам болсоң дагы, мага ушундай жакшылык кылдың" деп айтты. Көрсө ал жашап өткөн турмушуна ыраазы экен. Бир гана ушул деңиз менен кемелерди акыркы жолу көрүүнү каалаптыр". Рак илдетине чалдыккан адам баса албай калган. Ал 2007-жылы апрель айында кайтыш болгон. Доктурлар айткан мөөнөттөн үч айга көбүрөөк жашаган экен. "Бул окуядан кийин ойлонуп калдым. 2007-жылы апрель айында жубайым экөөбүз фонд түзүп, ушундай бейтаптарга жардам берип калдык". Ошол күнү Stichting Ambulance Wens же Тез жардам кыял фонду түзүлгөн. Бекер кызмат Киис үлпөт тойлорго дагы көп катышат Башында Киис тез жардам кызматында ишин улантып, жаңы түзүлгөн уюмда дагы иштеген. Бирок бейтаптар көп байланышып жаткандыктан, ал жумушунан кетүүгө аргасыз болгон. "Биздин уюм 15 миң кишиге жардам берди. Алардын акыркы кыялдарын аткардык. Эки миңден ашуун кишиге өзүм жардам бердим. Башкаларга кесиптештерим жардам берди. Өлүм алдында турган кишинин сүйүнүп жатканын көргөндө, бул ишти улам-улам жасагың келет". Киис Велдбоердин уюму жети тез жардам унаасын сатып алды жана 14 башка өлкөдө буга окшош кызматтарды түзүүгө көмөктөштү. Муну бизнес катары атаса болбойт жана Киис кызматты бекер көрсөтөт. "Өкмөттөн эч акча албайбыз. Бир гана каалагандар кайрымдуулук катары акча которушат",-дейт Киис. Өлүм жөнүндө сүйлөшүү Киис бейтаптар тез жардам унаасында баратып сүйлөшүүдөн карманарын айтат. Киистин айтымында, бейтап адамга караганда бир жер менен оңой коштошот "Бейтаптардын көбү өлүм жөнүндө сөз кылгысы келбейт. Көбүнчө аялдар күйөөлөрүнө бул тууралуу сөз кылат. Эркектер болсо өлүм жөнүндө жубайлары менен сүйлөшкүсү келбейт". Айрым учурда Киис бул теманы өзү көтөрүп, акырын унаадан чыгып кетет экен. Өлүмдү дагы бейтаптар ар түрдүү кабыл алат экен "Айрым учурда чогуу отуруп, бул теманы көтөрөм дагы чыгып кетем. Артка кайтып келгенде алар бири-бирин кучактап, ыйлап жаткан болот. Жакын арада бул дүйнөдө жок болоруңду өзүңө эң жакын кишилерге айтуу оңой эмес. Бирок бул абдан маанилүү кадам". Өлүмдү дагы бейтаптар ар түрдүү кабыл алат. "Айрымдар өлүмгө даяр болушат. Жакында ичер суум түгөнөт деп калышат. Башкалар күрөшөм деп умтулат. Рак илдетинин акыркы баскычы болсо дагы бул дартты жеңем деген ойдон кайтпайт". Киис өлүм алдында турган кишилердин аз гана бөлүгү өкүнүч тууралуу сөз кылганын айтат. Көптөр жашап өткөн турмушуна кубанып, эсинде калган окуяларды эскеришет экен.