Varðandi stöðu ríkisfjármálanna held ég að það sé hárrétt ályktað að sökum þess að við eigum náttúrlega talsvert óunnið að klára eftirköst hrunsins, og langstærsta verkefnið eru þar gjaldeyrishöftin og þessi geysilega krónustaða útlendinga sem er hér lokuð inni, að þá munu ríkisfjármálin alltaf vera tvöfalt mikilvægari, þrefalt mikilvægari eða hvað við eigum að segja, sem kjölfesta og sýnilegt tákn þess að við séum að ná tökum á málunum.