Kristiseter syner same vilje og energi i Blodlenka, nokre stader demonstrerer han språktalent og musikalitet, men heilskapen er neglisjert, forfattaren hastar fram mot billege skrekkpoeng og gjer boka si til ein teikneserie teikningar, eller ein delirisk nattversjon av språk og metode hjå Fosse og Tiller, med Dracula som dramaturgisk konsulent, og boka verkar rett og slett uferdig.