Mario Monti segir Frakkland stóra vandamálið innan ESB - óþol Frakka vegna evrunnar sé mikið - andstaða við ESB aukist - Stjórnmálavaktin - Evrópuvaktin
21. mars 2015 klukkan 18:51
Mario Monti, fyrrverandi forsætisráðherra Ítalíu, sem borinn var lofi fyrir að bjarga Ítölum af barmi hengiflugsins eftir stjórnarár Slivios Berlusconis, segir við The Daily Telegraph (DT) laugardaginn 21. mars að Frakkland sé nú „hið mikla vandamál“ Evrópusambandsins. Andúð á Brusselvaldinu og vaxandi lýðskrum ógni samstarfi Frakka og Þjóðverja.
Monti segir að „óþol“ Frakka gagnvart evrunni hafi þegar skapað spennu milli tveggja stærstu hagkerfa ESB:
„Síðustu ár höfum við orðið vitni að raunverulegum efnahagslegum samdrætti í Frakklandi, þar er einnig minnkandi virðing fyrir ESB-reglum og umfram allt minni stuðningur heima fyrir – allt snýst meira og meira gegn ESB,“ sagði hann við DT.
Hér vísar Monti til þess að spenna hefur vaxið milli ráðamanna í Brussel og París vegna þess að Frakkar virða ekki markmið ESB í ríkisfjármálum og þá nýtur Þjóðfylkingin, flokkur Marine Le Pen, sífellt meira fylgis.
„Frakkland er hið mikla vandamál Evrópusambandsins vegna þess að allt innan þess ræðst af því að traust samband sé í samskiptum Frakka og Þjóðverja. Standi þeir ekki saman boðar það illt fyrir Evrópu,“ sagði Monti. „Við sjáum nú að þessi öflugi öxull er ekki eins öflugur og áður.“
Jens Weidmann, seðlabankastjóri Þýskalands, gagnrýndi nýlega ákvörðun ESB um að veita Frökkum lengri frest en áður til að ná tökum á ríkisfjármálum sínum. Hann sagði að ekki ætti að heimila ríkjum sem ná ekki árum saman að halda ríkissjóðshalla undir 3% af VLF að „fresta endalaust“ að grípa til nauðsynlegra umbóta.
Monti segir að vilji Þjóðverja „til að sýna ábyrgð“ sem öflugasta ríki ESB hafi dregið úr vandanum á evru-svæðinu. Hann sagði jafnframt að andstaða við Brusselvaldið væri meiri í Frakklandi en margir teldu:
„Það vekur mér alltaf undrun þegar ég tek þátt í umræðum í Frakkland hve margir – einnig í elítunni – hafa mikið óþol gagnvart stjórninni á evru-svæðinu. Ég yrði ekki hissa að heyra þennan tón í Aþenu eða Lissabon, að heyra hann í París vekur mér mikla undrun.“
Gengið er til kosninga á sýslustjórnum í Frakklandi sunnudaginn 22. mars og sýnir nýleg könnun á vegum Le Figaro að Þjóðfylkingin er með mest fylgi, um 30% atkvæða.
Mario Monti vill að Frakkar hafi hugfast að þeirra ábyrgð er mikil:
„Þeir [Frakkar] hafa kannski gleymt því en við munum það allir að Frakkar vildu evruna en ekki Þjóðverjar. Þeir samþykktu að lokum að innleiða evru til að aðrar þjóðir féllust á sameininguna [Þýskalands í eitt ríki]. Þeir hefðu miklu frekar viljað halda í Deutsche Mark. Það voru Frakkar sem kröfðust sameiginlegrar myntar og nú eru þeir haldnir óþoli gagnvart henni.“
Monti sat á sínum tíma í framkvæmdastjórn ESB en er nú forseti Bocconi-háskóla. Hann sagði við DT að hin „niðurlægjandi“ fyrirmæli hins svonefnda þríeykis ESB, Seðlabanka Evrópu og Alþjóðagjaldeyrissjóðsins hefðu skaðað efnahag Grikkja og það yrði að hverfa frá þeim.
Hann sagðist sannfærður um að Grikkir yrðu áfram með evru en allir aðilar yrðu að leggja sig fram um að ná sameiginlegum árangri:
„Í stuttu máli verða Grikkir að viðurkenna að stærsti hluti vanda þeirra er ekki evrópskur heldur grískur – það er óstjórn áratugum saman. Hitt er engu að síður rétt að einn liður lækningarinnar – þríeykið – gerði aðeins illt verra. Mér var kappsmál að halda þríeykinu utan Ítalíu því að í augum almennings er niðurlægandi að það komi á vettvang.“
Í samtalinu segir Monti að evrópskir stjórnmálamenn séu of uppteknir af eigin pólitískum frama til að vinna að frekari samruna innan ESB. Þeir beini athygli sinni að kosningum á heimavelli í stað þess að leiða almenningi fyrir sjónir hve mikinn hag megi hafa af frekari samvinnu innan ESB. Þá grípi þeir oft til þess að skella skuldinni af eigin mistökum á ESB.
Hann varaði við því að á Ítalíu snerust flokkar nú gegn ESB vegna þrýstings frá almenningi. Þá sagði hann:
„Um þessar mundir valda Spánverjar mér áfalli. Ég tók þar þátt í umræðum fyrir tveimur vikum. Spánverjar hafa ætíð verið upprifnastir og áhugasamastir meðal aðildarþjóðanna. Nú verða þeir að [beina áhuga] sínum að Evrópu en ekki að [róttæka vinstriflokknum] Podemos.“