einreikull adj. (ONP)
ein·reikull adj.
som flakker om alene ‖ roaming alone
hann uilldi ecki uiðr adra menn eiga. farandi Iafnan rꜳ‹ð›lausliga. einreikull JBpB(2003) 9013
cf. simplex -reikull (0)
Forms: einreikull (1);