Skírnir - 01.01.1934, Blaðsíða 239
﻿Skírnir] Ritfregnir. 233 brauðin: Breiðabólsstaður var tekjumestur, þá Grenjaðarstaðir ox svo Oddi. En þótt sitt hvað sé að bókinni að finna, hefi eg þó haft gam- an af að lesa hana. Hún er rituð á þokkalegu máli, og fátt, sem verður til muna hnotið um. Þó held eg, að nöfn eins og BreiSibóls- staður, Langidalur, Mjóifjörður, Djúpivogur, Hvítidalur o. s. frv. eigi að hafa ,a' að bandstaf, og verði Breiðabólsstaður, Langadal- uro.s.frv. BÓ Bréf Jóns SiguríSssonar, nýtt safn. 36 -f 334 bls. í átta blaða oroti; búið hefir til prentunar Þ. H. Bjarnason, yfirkennari. I formála ritsins gerir útgefandi grein fyrir drætti þeim, sem °rðið hefir á útgáfu þessa síðara bindis, er birtist nú loks 22 árum um eftir að hið fyrra kom út. Þá koma nokkrar greinar um Jón Sigurðsson, eftir ýmsa höf., allar góðar, en þó misjafnar. Því næst eftirmæli um J. S., sem birtust í Dagbladet danska 10. des. 1879, yel rituð og vinsamlega, og loks bréfin sjálf, 130 talsins, og nafna- skrá aftan við. Það var mikið þarfaverk að gefa út bréfasafn þetta, og á því oæð! útgefandi og Menningarsjóður þakkir skilið fyrir að koma byí á prent. Það þarf ekki litla natni til þess að gefa út bréfasöfn eftir jatna menn, og því erfiðara verður þetta að óllum jafnaði, því engra sem liðið er frá láti þess, er þau skrifaði, enda verður þá ekki allténd unnt að skýra hvað eina, sem í bréfunum er nefnt. En bréf nierkra manna eru góðar heimildir um þá tíma, sem þau eru rituð á, Pott jafnan sé vissast að nota þau með varúð, ekki sízt, ef þau eru rituð virktavinum og trúnaðarmönnum, því að þá er hættara við, að niiður en skyldi kunni að vera hófs gætt í frásögn og dómum um menn og málefni. Hr. Þ. H. Bjarnason hefir unnið þarft og vandasamt verk í út- gafu ofannefndra bréfa, einkum munu skýringargreinarnar hafa ^ostað talsverðan tíma og fyrirhöfn. En því má ekki gleyma, að mð mikla rit Páls Eggerts Ólasonar um Jón Sigurðsson er komið út um það leyti, sem útgefandinn byrjar að afrita bréfin, og hefir því allt útgáfustarfið verið nálega sem leikur einn hjá því sem ella mundi. Bt qj_ Inger M. Boberg: Sagnet om den store Pans Död. Levin & Munksgaards Forlag, Kh. 1934. I riti einu eftir Plútarch, De defectu oraculorum, stendur einkennileg saga, sem segir frá farmönnum á leið frá Grikklandi til Italíu. Þegar þeir voru komnir til Paxos, var kallað á Þamús, en það var leiðsögumaður skipsins, og hann beðinn að segja, þegar hann kæmi til Palódes, að hinn mikli Pan væri dauður. Þegar