Félagsbréf - 01.06.1961, Blaðsíða 48
﻿46 FÉLAGSBRÉF Heimurinn þóttist hollur mér og hvíslaði í mitt eyra. Hann fýsti mig að fylgja sér, fínt var þetta að heyra. Huggun skaltu hljóta af mér og hjartans gleðina nóga, fjárhlut drag þú fast að þér og flest allt 'þar til voga. Meira er ráð að rækta plóg og rausnarverki hrósa en sýta í sína sálardróg, svo munu flestir kjósa. Mannorð þegar mektast þú mun þér vaxa þaSra, því sá er einskis nýtur nú, sem nær ei beygja aðra. Á þessi ráðin þegar í stað þurfti ei lengi að eggja, hugðist ég sem heimurinn bað hvern mann undir leggja. Ekki gafst þetta þó vel og samvizkan sagði fljótlega til sín. Snúast íor- tölurnar nú á hinn betri veg, og koma margar vísur ,um það góða, sejB falli þeim í skaut, sem fara að guSs vilja: Sá, sem skapaSi hauSur og haf himna og mannkyn líka, hann út í mína öndu gaf orS og ræSuna slíka. Ég var dreginn díki úr meS dauSans stríSi hörSu.