Bilinç akışı tekniğinin öncülerinden William Faulkner.
Heyecanla okumaya başladım. Teknik çok ilginçti. Daha önce James Joyce'un Dublinliler'ini okurken de tokat yemişe dönmüştüm. Seviyorum bilinç akışını. Ama Döşeğimde Ölürken'in taşra anlatıları beni sıktı. Yani merak ediyorum, okuyorum ama okurken sıkılıyorum. Sebebi taşrayı anlatması ve kadınların aşağılanması. Ama sonradan öğrendim roman feminizm adına ses duyurucu olmuş. Bundan memnun kaldım elbette. Farklı anlatıcılardan hikayeye bakmayı çok sevdim. Bölümlerden oluşur öykü. Her bölüm başka bir anlatıcının gözünden.
Bir de en çok Vardana'yı sevdim...
En kısa bölüm, yalnızca beş sözcükten oluşur: "My mother is a fish" ("Bir balıktır benim annem"). Ve Vardana'nın sözleridir.
Bence okumalısınız.
Döşeğimde Ölürken-William Faulkner İletişim Yayınlarından
fotoğraf instagram hesabımdan: gebbu
kitap ayracını bir arkadaşımın yardımıyla yaptım. Abimlerin nişan etiketiyle süsledim. Bana nişanlarından hatıra kaldı (((: