26 Şubat 2013 Salı
Canımın içi oğlum
Artık 6 yaşını doldurdu ve küçük bir delikanlı oldu...
Bu sene Erol dedesini kaybettik oğlumun
İlk acısını yaşadı maalesef, Allah rahmet eylesin Erol baba, dunya iyisiydi.
Bilenler bilir, sonra kendisi 1.sınıfa başladı
İlk dönemler hem bizi hem kendini çok ama çok zorladı
Biraz da dedesinin hastalığını her ne kadar ona çok hissettirmemeye çalıştıysak bile paratoner gibi duyguları hissettiğinden bundan çok etkilendi.
Alıştı sonrasında okuluna, öğretmenine, hatta okumayı bile söktü artık
Okulda epey vukuat yaşadık, bir ara her gün şikayet alıyorduk, Doruk'u okula bırakırken veya almaya gittiğimde öğretmeniyle gözgöze gelmemeye çalışacak kadar bunaldığım günler de oldu
Ama onlar da geçti gitti neyse ki
Arada kazalar yaşadı şu son bir sene
Alnının ortasına epey bir dikiş atıldı, ama sonra bütün yakışıklıların yüzünde bir yara izi vardır diye avuttuk kendimizi...
Bir kopek bulduk, sahiplendik, Doruk'a en azından arkadas olur diye, gerçi onun da bakımı tahmin edeceğiniz gibi Suha ile bana kaldı...
Öyle böyle büyüdü oğlum. Artık yavaş yavaş sohbet eder hale geldik.
Arada sevgi bocegi moduna giriyor, 12-13 yaş dönemine gelip bizden uzaklaşacağı dönemlerden önce o anların keyfini çıkarmaya çalışıyorum.
Koca sıpa olmasına rağmen hala bir elin parmakları kadar seçtikleri haricinde doğru düzgün yemek yemiyor...
Allahım sen oğluma, sağlıklı güzel bir ömür ver
Bize de onu layıgıyla yetiştirmemiz için akıl, fikir, onu koruyabilmemiz için de güç, kuvvet ve sağlık ver.