8 Mart… Yılda bir güne adanan ancak her gün hatırlanması gereken kadınların günü, emekçilerin günü.
Sadece Türkiye değil Dünya’da hala eşitliği, özgürlükleri, mutluluğunu savunmaya çalışan kadınlar ve bu sessiz çığlıklarının, çaresizliklerinin duyulmadığı- önemsenmediği bir Dünya.
Daha dün yine birçok şiddet, ölüm haberi görmüşken bugün kadınların değerinin anlatılacağını ve yarın yine aynı kervan devam edeceğini hepimiz biliyoruz. Artık bilmekle kalmayıp ses çıkarmamız gerekiyor. Tıpkı 1857’de yapıldığı gibi. Bugünün varoluş sebebi gibi…
Peki ne oldu 8 Mart 1857 de ?
ABD’nin New York kentinde bir dokuma fabrikası… Çok ağır çalışma koşulları, çok uzun iş günleri ve buna karşın çok düşük ücretler. Koşulların her geçen gün daha da dayanılmaz hale gelmesi, kadın işçilerin artık tahammül sınırını zorlamaya başladı. Greve çıkma kararı alan kadınlar, taleplerini de açıkladılar: “Daha iyi koşullarda çalışmak, 10 saatlik iş günü, eşit işe, eşit ücret…”
40.000 dokuma işçisi daha iyi çalışma koşulları talebiyle greve başladı ancak patronun, diğer işçilerin grevdeki kadınlarla dayanışmasını önlemek için bulduğu “çözüm” yolu fabrikanın kapılarına kilit vurmak oldu.
Bu sırada çıkan olaylar sırasında fabrika içinde şüpheli bir yangın başladı
129 kadın, yangında hayatını kaybetti.
İçerideki kadınların kaçabilecek hiçbir yeri yoktu. Sadece daha iyi koşullarda çalışmak isteyen 129 kadın, yangında hayatını kaybetti.
İşçilerin cenaze törenine 10.000’i aşkın kişi katıldı.
26 – 27 Ağustos 1910 tarihinde Danimarka’nın Kopenhag kentinde 2. Enternasyonale bağlı kadınlar toplantısında (Uluslararası Sosyalist Kadınlar Konferansı) Almanya Sosyal Demokrat Partisi önderlerinden Clara Zetkin, 8 Mart 1857 tarihindeki tekstil fabrikası yangınında ölen kadın işçiler anısına 8 Mart’ın “Internationaler Frauentag” (International Women’s Day – Dünya Kadınlar Günü) olarak anılması önerisini getirdi ve öneri oybirliğiyle kabul edildi.
Kaynak&Görseller: Onedio