Turan Kekevi’ye
(ATSIZ’dan Mektuplar)
-2-
Aziziz Turan,
Mektubunu ve yazını aldım.
Devrik cümlleri düzeltip ‘tüm’leri ‘bütün’ yaptıktan sonra Nejdet Sançar’a göndereceğim. Ötüken’in aralık ve ocak sayılarını Mir’at’tan almışssındır ümidiyle göndermiyorum. Çünkü o sayılar pek az. Almadınsa bildir, o zaman gönderirim. Şubat sayısını derhal göndereceğim. Sıhhatim memleketin haline baktıkça bozuluyor. Bir de müjde vereyim. İki buçuk yıldır süren mahkeme bitti, 14 Ocak’ta Kayabek ve ben milleti böldüğümüz için on beer aya mahkum edildik. Aynı günkü gazeteler, Doğu mitinglerini tertip eden Kürtçülerin Ankara Ağır Cezasında beraat ettiklerini yazıyordu. Yeni bir kriz geçirmesin diye bu haberi İzzet Yolalan’dan gizliyoruz. Temyiz ettik. Yalnızlığım artıyor. Çünkü kaniye gebe. Günden güne yorgunluğu artıyor ve tabii bana daha az geleliyor. Şimdiye kadar sert kış olmadığı için fazla sıkıntı çekmedim ama İstanbul’da kış şubatta belli olur.
Bu yaşta kara düşüncelerle maneviyatını bozma. Her şey düzelir. Yeter ki kararlı ol. Başarısızlıklara da aldırma. Yenile yenile yenmesini öğrenirsin. Hayatta haksızlığa uğramamış insan var mı?
Bana bak da ibret al. Daha başarı yüzü görmedim. Neyse selamlar.
Tanrı Türk’ü Korusun.
2 Şubat 1970