Anarşik bi çıkış yapmak değil amacım sadece hepimizi az yada çok bir şekilde etkileyen toplumsal alışkanlıklar tersine çevrilebilse, altı üstte olsa hayatın neler olur diye fantaziler kuruyorum : )
Mesela ortak iletişim ve kolaylık için zaman akışını bölüp isimler vermişiz. Hafta diyerek zamanı 7 birimlik günlere, günleri de 24 birimlik saatlere ayırmışız. Referans noktamız son derece somut bir geçek olan güneşin doğuşu, batışı ve bir sonraki doğuşuyla geçen süre, yani bir gün. Gerisi soyut ve değiştirilebilir kavramlar.
7 gün doğumuna değil de ne bileyim, 5 tanesine 1 hafta diyelim mesela. Zamanın akışında bi değişiklik haddimize olmadığından sadece kendi algımızı-kabulümüzü değiştirmiş oluyoruz böylece. Ama toplumsal hayatımızda bu algılar üzerinden düzenlemeler ve anlaşmalar yaptığımızdan büyük değişiklikler olabilir şuana göre. Mesela şu anki 7’lik kabulle 5 haftada 25 iş, 10 tatil günü mevcut. Aynı zamanı 5’lik sistemde algılıyor olsak ve 4 gün iş 1 gün tatil olsa; toplamda 28 iş günü 7 tatil günü oluyor ki şuankinden daha fazla. 5’lik zamanı 3 gün iş 2 gün tatil diye bölünce bu sefer de 21 gün çalışıp 14 gün tatil yapmış oluyoruz ki bu da şu andan daha az.
Neyse rakamlar arasında boğulmak değil derdim, sadece alternatif bi düzen düşünmek, sadece düşünmek için : ) Bana sorsanız hangisini isterdim diye düşünüyorum da ne 2 tatil gününün ard arda olmasından vazgeçerim ne de 5 peş peşe gün boyu çalışmak isterim. Benim için 3+2 lik sistem en güzeli, insanlık buna geçsin herşeyin daha verimli olacağına eminim : ) Önce kısa bir pazartesi sendromu bir gün sonrasında haftanın ortası çarşamba hemen sonra da güzelim cuma, salı ve perşembeye gerek yok : ) Hele çalışılan orta 3’lüye bi bayram falan denk gelse otomatikmen 7 gün tatil yaparız.Çok fazla şey değişir çok; 3-4 güne bir maç olur deplasman kovalayanların hayatı hızlanır mesela : )
Güneşin doğumu ve batımı arasının en verimli saatler olduğu düşünülmüş olacak ki genelde insanlık saat 8-9 gibi iş başı yapıp akşam 5-6 gibi işten çıkıyor. Devlet daireleri, özel sektör, okullar, bankalar kısaca yaşantımız biribirine organik bağlı olduğundan hepimiz bu anlaşmaya uyum sağlamak zorundayız ve uyku düzenlerimiz de doğal olarak buna uyum gösteriyor. Oysa bana bıraksanız öğle yemeğinden sonra ve akşam üstü saatlerinde kesin uyumayı tercih eder, gece daha çok çalışırım. Bundaki keyfi paydan öte gerçekten kendi adıma daha verimli bir insan olacağımı düşünüyorum. Veya tamamen değişik olsa düzen, gün ışığında uyusak akşam olunca çalışsak nasıl olurdu dersiniz? Düşünsenize en yoğun trafik sabaha karşı herkes işten dönerken yaşansa : ) Neden olmasın yılın yarısını karanlık yarısını aydınlık geçiren yerler var dünyada.
Sıkıldım hemen bitiriyorum. Diyeceğim o ki toplumsal kabuller, anlaşmalar, alışkanlıklar farkında olmadan, istesek de istemesek de hem somut, hem soyut olarak o kadar çok etkiliyor ki kişisel yaşantımızı. Zaman algımız, uyku düzenimiz, yeme içme hatta sevme alışkanlığımız, düşünce yapımız, inançlarımız, korkularımız, tabularımız, sevdiklerimiz ve sevmediklerimiz… Bazılarını gerektiriyor elbette birlikte yaşamın getirisi de; bazılarının da farkına varıp karşısına çıkabilmeyi gerektiriyor insan olmanın getirisi… Şems ne de güzel demiş “Düzenim bozulur, hayatımın altı üstüne gelir diye endişe etme. Nereden biliyorsun hayatın altının üstünden daha iyi olmayacağını?”