Tüm anne ve babalar çocuklarının iyi olmasını ve başarılı olmasını ister. Bunu bir çan eğrisi gibi gördüğümüzde mutlak uç noktalar olsa da çan içerisinde kalan kısım ortak müşterekte aynı tedirginlik ve umutları taşıyor. Aslında anne ve baba olarak çocuklarımızla ilişkimizi belirleyense bu alan içinde beklentilerimizi onlara nasıl yansıttığımız. Bu alana baktığımızda, sanki babalar bu alanda çocuklarına daha faydalı gibi görünüyor. Annelerin anaç, endişeli ve “malı,meli” içeren istek ve hayalleri çocuklar üstünde olumsuz etki bırakabiliyor.
Örneğin Lara 3 senedir bale eğitimi alıyor, başladığı ilk günden bu yana, hemen her kursuna ben götürdüm, sabah kalkar onu kaldırır patiklerini elbiselerini giydirir, saçını yapar onunla beraber kursa giderdim. Kapı aralığından dersini seyreder, onunla beraber evde televizyon ve tablette bale gösterileri seyreder, mümkün olduğunca konuşup neyi nasıldaha iyi yapabileceği, hangiarkadaşı nelerde iyi onlardan neler öğrenebileceği üzerine konuşurduk.
Böylece hem onun ne beklediğini ve yaptığını anladığımı gösterme Lara’ya hissettirme imkanım olduğu, ben de ne düşündüğümü aktarabildiğim güzel bir iletişim ortamı kurduk.
Zaman zaman kursu astığımız, uyuya kaldığımız ve/veya sebebsizce gitmek istemediğimiz zamanlarda oldu. Böyle zamanlarda aileler içerisinde buna olumsuz bakan genelde anneler oluyor. çünkü çocuk kursa git-meli, iyi bir balerin ol-malı. Bu disiplini öğren-meli. Bu örnekleri çoğaltmak mümkün olduğu gibi, gittiğiniz kurslarda ağlayarak, ikna edilmeye çalışılarak ve hatta zorla derlere sokulmaya çalışılan çocukları gözlemlemeniz de mümkün.
Şimdi üçüncü sene sonuna geldiğimizde geçen hafta içerisinde kızımız Vaganova Rus Bale Akademisinin sertifika sınavına girdi. Sınavın bir gece öncesi çok heyecanlıydı.
Ne yapacağım baba? diye sorduğunda “Her zaman yaptığın haraketleri yapacaksın, farklı bir şekilde yapmak geliyorsa içinden öyle yap” dedim.
Sınav sabahı hazırlandık, sınavımıza gittik güle oynaya girdik ve öyle çıktık. Daha sonra öğrendik ki güzel bir dereceyle sınavı geçmiş Lara.
Neden paylaştım bunları, internet sitelerinde gezinirken dünya tenisine adını yazdırmış Maria Sharapova’nın şu sözüne denk geldim.
“Babam olmasaydı, bu noktada olamazdım.”
Çocuklarımızın başarısı içerisinde yer almak istiyorsak, çocuklarımızın hayatında yer almamız lazım.
Güzel pazarlar.