

Türkiye’de fabrikalardan ve hastanelerden çıkan kimyevi tehlikeli atıkların yakıldığı tek fabrika İzmit’te ki İzaydaş.
Türkiye’nin her yerinden çıkan kimyevi atıklar buraya gönderilip yakılıyor yok ediliyor diye sanılıyor.
Ancak Adana’da ne kadar kimyasal atık çıkıyor ve bunlar oraya nasıl gidiyor şeklinde araştırma yaptığımda maalesef Adana’dan giden kimyevi tehlikeli atık yokmuş.
Adana Organize Sanayi, Mersin ve Ceyhan yolu üzerinde ki fabrikalarda hiç mi kimyasal atık çıkmıyor, çıkıyor da hasır altı mı ediliyor?
Adana’dan günlük olarak 250–300 ton dolayında kimyasal tehlikeli atık çıkıyor.
Bunun üçte biri organize sanayinden diğer bir kısmı ise organize dışındaki fabrikalardan.
Çevrecilik bahanesi ile Türkiye’nin Adana’nın gelişmesine kalkınmasına engel olanlardan değilim. Ancak Adana’dan çıkan bu kadar kimyevi atık nereye gidiyor merak etmiyor da değilim.
Özellikle asbest ve sağlık kuruluşlarından kaynaklanan tıbbı malzemeler başta olmak üzere binlerce çeşit kimyasal atık var.
Modern dünyanın başına bela olan bu tehlikeli kimyasal atıklar genellikle gemilerle 3. dünya ülkelerinin sahillerine bırakılıyor.
Türkiye’de de zaman zaman bu şekilde atıklar sahillerimize bırakılıp kaçılıyor. Ortalık feveran sağlıkçılar çevreciler ayaklanıyor.
Peki ya bizim Adana’nın tehlikeli kimyevi atıkları ne oluyor?
Aldığım bilgiler bir kısmı Sofulu çöplüğüne döküldüğü bir kısmının ise yeraltına gömüldüğü şeklinde.
Günlük 25–30 kamyonluk atıkların Adana’da herhangi bir yere döküldüğünü farz edelim bu Adana yıllar sonra ne hale gelecek?
Adana’da fabrikalar sanayi işletmeleri maalesef bilinçsiz bir şekilde Ceyhan ve Mersin yolu üzerinde ki verimli tarım arazilerine yapılıyor. Fabrikalar bu çıkan atıkları kendilerine yakın olması ve kendi toprakları olması nedeniyle kimyasal atıklarını tarım arazilerine gömüyor olabilir mi?
Geçtiğimiz günlerde Mersin’de tartışılan bir olay vardı.
Gaziantep, Kilis, Kahramanmaraş, Osmaniye, Hatay, Adana ve Mersin bölgelerini kapsayan Türkiye'nin ikinci Kimyasal Atık Bertaraf Tesisinin Tarsus'a yapılmak istendiği iddia edilerek kamuoyu oluşturulmaya çalışılmıştı. Daha sonra bu tesisten vazgeçilmiş olmalı ki ses seda çıkmadı.
Belediyelerin asfalt şantiyelerinden dumanlar yükselmeye devam ediyor.
Şimdiye kadar ne kadar ceza kesildi? Ne gibi ilme yapıldı? Yıllarca neden bekletildi?
Bu tehlikeli kimyasal atıkların Adanalıya ne kadar zarar verdiği hangi hastalıklara yol açtığı konusunda da bir araştırma verisi elimizde yok.
Örneğin Adana, % 22,7 lik oranla Türkiye’de en yüksek astımlı oranına sahiptir.
Bunun nedeni açıklanırken yüksek nem sebep olarak gösteriliyor. Fakat Türkiye’nin başka nemli illeri de var ama Adana kadar astımlı hastası yok.
Acaba Adana çimento fabrikasının bu astım oranında ki artışta hiç rolü yok mu?
Adana Sofulu çöplüğünde çalışan kadın, çocuk ve erkekler üzerinde kimyasal atıklar nedeniyle oluşan bir hastalık var mı?
Adana’nın fabrikalara yakın olan güney yerleşim birimlerinde ki astım ve diğer hastalık oranları ile kuzey yerleşim birimlerin de ki astım ve diğer hastalık oranları aynı mı?
Aslında tüm bunların araştırmasını Çukurova Üniversitesi yapmalıydı. Ama maalesef
araştırma yapılsaydı Adana’nın güney mahallelerine yakın tarım arazilerinin imara açılması ile sadece tarımın toprağın değil insanların da katledildiği ortaya çıkacaktı.
Adana’nın verimli topraklarına her gün yeni fabrikalar mağazalar işletmeler sanayi tesisleri yapılmaya devam ediyor.
Adana valiliği il özel idaresi ve Büyükşehir belediyesi bu işletmelere izin vermekle Adana’ya en büyük kötülüğü yapıyorlar.
Adana yerleşim birimleriyle fabrikaları ile mutlaka güneyden çekilip kuzeyin verimsiz sulak olmayan arazilerine yerleşmelidir.
Bu fabrikaların ve tehlikeli kimyasal atıklarının cezasını Adanalının çocukları torunları çekecektir.