Ofisteyim.Uyumamak için direniyorum.Nedense kalbim böle pırpır atıyor, çarpıntım var.Saçlarımdan memnun değilim,bugün giydiklerimden memnun değilim,-bazı yerleri büyük gösteriyor-,manikürsüzler ellerimden memnun değilim,kendimden memnun değilim.
Uzun zamandır beklediğim büyük satışım bugün gelicek ama o bile içimdeki bu sıkıntılı daralmayı engellemiyor.
Tasalanmak, böle gereksiz şeylere gereksiz değerler katıp kafama takmak,düşünmek,konularla ilgili fazladan kafa yormak yaradılışımda var.Dolayısla bu yoruyor beni.
Hiçbişeyi umursamayan,dünya yansa dönüp bakmayan kimselerden biri olsaydım keşke.Böle para bok olup tatilimi nerde geçirsem diye düşünenlerden,amaaaann erkek arkadaşım beni terk mi etti boşveeeeerrrr bana sevgili mi yok diyenlerden,şu ne giymiş ne takmış,patronum bana kızdı mı (gene) amaaaaannn koy gitsin olsaydım.Sabahları kalkar kalkmaz biraz acı biraz tatlı orta şekerli türk kahvemin yanında sigaramı yakıp falımı kapatsaydım.Neyse halim çıksın falım ah ahahahahha deseydim.
Farkettim ki son yazılarım hep keşkelerle başlayıp,-saydı ,-saydım,-seydim diye bitiyor.Sanırım ben bu aralar hayattan pek memnun değilim.Hem çok doluyum hem de çok boşum.Kalabalık içinde yanlızım ama yanlızlığım içinde boğuluyorum yoğunluktan.Böle karışık kuruşuk bi takım bilimum karmaşalar,saçmalıklar sarıp sarmalıyor beni.Kafa bulanık.
Sabah iki dakika önce giydiğim şıpıdak terliklerimi bi odada bırakıyorum sonra bulamıyorum.Pudramı bulamıyorum.
Sakarlıklarım aldı başını gitti.Annem "Kızım bu yaşta böle olunur mu?"diyo bu sabah.Amaç her zamanki gibi "Ben senin yaşındayken ohoooo hooo" diye cümleleri getirmek."Kafam dalgın." dedim anneme kafam dalgın.Bahar yorugunluğu desek yaz ortasındayız,o değil,neyse ne bu ama biran önce bitsin.Hayata dönmek istiyorum.Mutlu görünüyorum ama içim o derece coşmuyor.Dedim ya böle karıkış kuruşuk kimi zaman kımıl kımıl hareketli kimi zaman mahsun böle yanlız ve kambur.