Keşke hep dinlence olsa...Tüm dinlenceler eğlenceyle geçse... Herkes buna inansa, hatta hayat hep bayram olsa :))
Karadeniz'den sonra (bknz.) Ege'nin ruhuma yaptığı doping, halâ etkisini sürdürmekte anlaşıldığı üzere :)
7 gece 8 gün süren tatilimin ilk günü sabahın en güzel saatinde sahilde gördüğüm bu kedi ve köpecik bizim de dinlenmeye ihtiyacımız var der gibi geldi bana :) Haklılar da...Herkes gibi... :))
Martılara söyleyecek sözüm yok...Onlar zaten oraların yaz-kış her dönem sahibi...
"İşte hayat bu..." dedirtiyor insana bu güzel kareler...Daha doğrusu ben her baktığımda öyle diyorum. Geçen sene de aynı yere gitmiştim. Yine aynı yerde aynı keyfi, hatta daha da fazlasını aldım.
Çandarlı (Pitane), aynı adlı körfezin kıyısına antik çağda kadın savaşçılar tarafından kurulmuş ve yüzlerce yıl Amazon Kraliçesi Pitane'nin ismini taşımış. Osmanlı egemenliği altına girdikten sonra II.Murat zamanında sadrazam olan Çandarlı Halil Paşa, Pitane'de bulunan M.Ö. 6.yüzyıla dayanan tarihi kaleyi yeniden yaptırmış ve o zamandan sonra bölge, Pitane yerine Çandarlı ismiyle anılmaya başlanmış.
Dikili ise ilçe merkezi olarak Kuzey Ege Denizi kıyısında, Karadağ’ın eteğinde kendi adı ile anılan körfezin kıyısında kurulmuş. İzmir'e 110, Çandarlı'ya ise 19 km. uzaklıkta olan Dikili, İzmir'in en kuzeydeki şirin sahil ilçesi.
Dikili, günün her saatinde öyle güzel pozlar veriyor ki insana, hangi birini çeksem, hangi birini yayınlasam diye zorluyor beni her defasında. Şu güzelliklere bakar mısınız lütfen?
Bir gün önce güneşi Dikili sahilinde batırıp, eve dönüş yolculuğunda aynı güneşi Ankara'da doğarken fotoğraflamak da ayrı bir keyif oldu benim için...Ah Ankara'mın bir de şöyle masmavi gülümseyen denizi olaymış :))
2 ay içinde güzel ülkemin 3 farklı bölgesinin havasını teneffüs etmenin, bayram tatilini de yine başka bir şehirde geçirecek olmanın verdiği mutlulukla 2011 yaz sezonunun kapanışını yapmak üzere beklemedeyim.
Hayata dair güzelliklerden mahrum kalmadığım ve sağlıkla nefes alabildiğim için şükürler olsun...