20 Eylül 2020
Mamafih
(Okunma Süresi: 1 dakika)
Su, Kuranı Kerim’de Hud Suresinde ve Enbiya Suresinde kainatın özü, cevheri olarak anılır. Aynı zamanda su, anasır-ı erbaa adı verilen su, hava, ateş, toprak dörtlüsünden en önemlilerindendir. Fuzulî‟nin Su Kasidesi”nde başını taştan taşa vurarak gezen avare su, temiz yaratılışı ile dini ve kutsal bir yapıya bürünerek Hz. Muhammed’in (S.A.V.) yoluna uymuş ve insanlığa temiz yaratılışını açıkça göstermiştir:
“Tırney-i pâkini rûşen kılmış ehl-i âleme / İktidâ kılmış tarîk-i Ahmed-i Muhtâre su” çeşitli şeklerde karşımıza çıkan su, hayatımızın kaynağıdır. Susuz bir dünyada her şey daha zor ve daha kurak geçebilir. Suyu elimizde hazır bir nimet olarak görüp şükrünü eda etmiyoruz lakin öyle bir zat var ki rüyasında Peygamber Efendimizin elinden su içtiğini görüp sulara küsmüş, fani hayatında bir daha su içmemiştir. Rüyasında içtiği o suyu son suyu bilmiş, diğer tüm sular ona zakkumdan damlayan ve ondan içtiği su gibi gelmiştir. İşte bu sebeple bundan sonra ‘su içmez’lakabı ile anılmıştır. Bu zat Kayseri’nin yetiştirdiği alimlerden Ulema Su İçmez Hazretleri’dir. İyi bir ilim adamı olarak bilinen hazret hakkında detaylı ve kapsamlı bir bilgi bulunmamaktır. Bazı kaynakalr onun ömrünün büyük bölümünü oruçlu geçirdiği anlatılır. Gerçek ismi ve doğum tarihi bilinmeyen Su İçmez Efendi’nin, mezarı başındaki kitabeye göre 1758 senesinde vefat ettiği nakledilmiştir. Su İçmez Efendi’nin kabri Seyyid Burhanettin Mezarlığı’ndadır. Susuzluğa ancak çeşitli rakamlarla sabredebileceği söylenen insanoğlu, bu zatın duruşundan ders almalıdır. Duruş, ancak böyledir. Müslümanca duruşun vazifesi, budur. Bir bardak su niyetine el- Fatiha.