Pembe ve Yusuf-Canan Tan
Pembe ve Yusuf Kitabının Yazarı Kimdir, Canan Tan’ın Kitapları, Canan Tan’ın Romanları, Canan Tan’ın Eserleri, Canan Tan’ın Pembe ve Yusuf Kitabının Sözleri, Canan Tan’ın Pembe ve Yusuf Kitabını Oku, Canan Tan’ın Pembe ve Yusuf Kitabından Sözler, Canan Tan’ın Pembe ve Yusuf Kitabının Konusu, Canan Tan’ın Pembe ve Yusuf Kitabının Özeti, Canan Tan’ın Pembe ve Yusuf Kitap Alıntıları, Canan Tan’ın Pembe ve Yusuf Kitabı Hakkında.
Canan Tan’ın Doğan Kitap’tan çıkardığı ”Pembe ve Yusuf” adlı kitabından alıntılar:
Ne benim sözüm geçer bu iklimde Ne de senin Böyle gelmiş böyle gider Son söz TÖRE’nin!
Çocuk, kadının en özel, en nadide eseriydi. O eserin beğeni görmesi, sevilmesi onurlandırırdı kadını. Kendi verdiği sevgi yetmezdi, çevresindeki herkes çocuğunu sevsin isterdi. Özellikle de babası!
En koyu umutsuzlukların içinde bile küçük de olsa bir umut vardır.
Umutluydu. Her yeni başlangıç, yeni bir umudu da beraberinde getirirdi.
Hesap kitap bilmez çocuklar. Sevgi vardır küçücük dünyalarında, nefretle tanışmamışlardır henüz. Su gibi saf, berrak ve katkısız gülüşleriyle ışık saçarlar çevrelerine.
Hatta kızının adını KADER koymalısın bana kalırsa. Ne dersin?
Evin etkisiz bireyi olmaktan öteye geçemeyen her fırsatta itilip kakılan anneleriyle gizli bir dayanışma içinde, terazinin kefesine konulduğunda tüy kadar ağırlığı olmayan iddiasız, kendi halinde bir üçlü oluşturmuşlardı.
Bir tatlı tebessümün bin vuslata bedel olması mümkün mü? diye düşünüyor Recep. Hele ikişer üçer günlük bedensel birlikteliklerin aşk diye tanımlandığı günümüzde uzun sevdalara sabrı yok insanların.
Törenin kara gölgesi renklerin üzerine çökerken, içlerinde en gariban gördüğü ‘’pembe’’ye vermişti önceliği. Soluğu kesildi ‘’pembe’’nin, beti benzi attı. Güzelim rengini yitiriverdi. Varlığını sürdürmekle yok olmak arasındaki ince çizgide asılı kaldı. Tıpkı yaşamın içindeki gerçek PEMBE’ler gibi.