Dayan, Djohar'a yaklaştı, gömleğini açtı ve elini göğsüne koydu.
- Kalbi artık çarpmıyor ama göğsü hâlâ sıcak.
- Belki onu hâlâ kurtarabiliriz dedim hemen.
Dayan "Hayır" der gibi başını salladı:
- O artık soğuyor, sizi de başka bir eve taşımak lâzım, toparlanın.
- Ya Vaha?
- Vaha'yı ve oba yardım edecekleri başka bir yere götürecekler.
Bizim için gelen kamyona bildiğimiz zaman artık saat çok geçti. Kara gökyüzünde bir tek yıldız bile yoktu. Beni şoför mahaline oturttular. Djohar'i halıya sardılar ve bagaja koydular. Ben "onun yanında olmak istiyorum" dedim. Hayır seni görebilirler diye reddettiler. Önceleri hep beraber önde giderdik, bütün bu olanlar gerçek mi, ben gerçekten uyanık mıyım?