Jennifer’in Düğünü
Cevahir sahnesinde izliyorum oyunu; koreografi çok iyi, teknoloji çok iyi kullanılmış fakat oyunun amacı tam olarak neydi neyi anlatmak istiyor diye hala düşünüyorum.
Sanırım salonun geneli de benimle aynı fikirde olduğundan en son sahneye kim geldiyse sadece alkışladık, öyle ayağa kalkıp çılgınca alkışlayan yoktu. Bu alkış da ortada bir emek olduğundan kaynaklanmış gibiydi.
Yazara baktım; İskender Pala, henüz okuduğum bir yazar değil bu nedenle tarzını pek bilmiyorum. Emin olun lise piyeslerine benzettim, konu iç içe bütünleşmemiş; sanki “JENNİFER’IN DÜĞÜNÜ” ataçla iliştirilmiş gibi duruyor. Hele afişindeki “Devlet kılıçla değil kalemle yönetilir” gibi bir yazı vardı ki oyunda zerresi yok bal gibi de kılıçla yönetiliyor gibi bir sonuç çıkıyor.
Dans grubundaki kızlar gerçekten çok başarılı, sahne ambiyansı çok iyi o kadar. Bir de oyuncular kılıç sahnelerinde kendilerini çok kaptırıyor, önde her an uçan bir kılıç üzerinize düşecek havası ile izliyorsunuz. Hatta bir oyuncu ortada loğar kapağı gibi duran yere kılıcını kıstırdı, rakibi onun kılıcını ayağı ile oradan çıkardı:)