BELİ BÜKÜLMÜŞ YAŞLILAR PARATÖNERLERİMİZDİR
Bir yıl nasılda geçti. Geçen yıl bu vakitler Türkiye'nin gündemi yerel seçimler, Patates ve soğandı. 2020 Martının konusu ise: KORONA. İğne ucundan binlerce kez küçük olan virüs, sadece Konya’nın değil dünyanın gündeminde.
BU İŞTE BİR GARİPLİK VAR
Devletimiz (başta sağlık bakanlığı olmak üzere, MEB, diyanet, Cumhurbaşkanlığı...) ve sahasında uzman yetkili ve bilgili uzmanlar… Hepsi büyük bir gayret ve büyük bir çaba içindeler. Bu önemli kişi ve kurumlara büyük saygı duyuyor ve uyarılarına harfiyen uyuyorum. Bununla birlikte âcizane bu işte bazı gariplikler olduğunu da kendi çapımda görüyorum: a-Dünyadaki ve virüsün görüldüğü ülkelerdeki nüfusa oranla bu virüsten ölenlerin sayısını gördükçe çok büyük bir abartma var. 8 Milyarlık dünyada bu virüsten ölenler bu gün itibarı ile 6 bin bile olmadı. Ölümlerin abartılması, ortalığın toz duman edilmesinden birileri faydalanmak mı istiyor? b- Virüs sebebi ile dünyada öyle bir psikoloji oluştu ki insanların hem kendilerine hem çevrelerine, hem devletlerine, hem de tüm insanlığa karşı güvenleri sarsıldı. Bu sarsılma neticesinde bazı ülkeler, kişiler ve büyük şirketler ne gibi zarar görecek? Yoksa kurulacak yepyeni bir sistem için alan temizliği mi yapılıyor? Sosyal medyanın bilhassa gençlerimizi âdeta esir aldığı son yıllarda gençlerin sosyal ve psikolojik durumları ölçülmek mi isteniyor?
VİRÜSÜN KORKUSU KENDİNDEN BÜYÜK
Son yıllarda insanların yalnızlaşma, bireyselleşme, aile ve toplumdan uzaklaşma, her şeyi cep telefonu ile halletme, hareketsizlik… Davranışlarının bir sonucu olarak kendini daha az güvende hissetme halinin/duygusunun çoğalması, sosyal medyadaki kontrolsüzlük, bu âlemdeki yalan, iftira, saldırganlık, had bilmezlik... Bilhassa gençlerimizi tarifi zor bir psikolojinin içine itti. Bunun en büyük yansımasını bu son hadisede görüyoruz. Bu âlemde daha fazla oyalanan ve sosyal medyadaki yalan ve yanlışlarla daha fazla karşılaşan grupların anormal halleri her gün haberlere yansır oldu.
CORONA BİLE BİRLEŞTİREMEDİ
Tüm dünyayı saran bu olay ülkemizde ilk başta bir birliktelik sağladıysa da siyasi rekabet ve sosyal ayrımcılık nüksederek eski hamamlara eski taslarla tekrar dönüldü. Birileri bilerek Virüsle Umreciler arasında bir bağ kurarak yükü onların veya dini siyasi grupların üzerine atmaya çalıştı. Karşı taraf ise Türki’ye gelen vakaların çoğunun Avrupa’dan geldiğini, hatta bazı şöhretlerin Avrupa’dan geldikten sonra kurallara uymadığını haykırmaya başladılar. Hâlbuki bu anda yapılacak şuydu: “Bu virüsün dini imanı mekânı siyasi görüşü yok, hepimiz ona karşı birleşmeliyiz ” olmalı değil miydi? Olmadı. Dikkat: Çin’de çıkmış İtalya ve Avrupa’ya ve İran’a yayılmış bir virüsten bahsediyoruz. Burada benim dikkatimi bir şey daha çekiyor(du) ki bu hadiseyi birkaç konuşmacı ile İtalya’da ve İngiltere’de yaşayan bazı Türk öğrencilerde dile getirdi. Sanki Avrupa bu Virüsü bahane ederek bir şeyler planlıyor. Avrupa maddecidir. Her şeye para ve çıkar gözü ile bakar. Ve son yıllarda Avrupa’nın en büyük sıkıntısı yaşlı nüfusu. İtalya ve İngiltere başta olmak üzere, Avrupa'da bu hastalığa yakalanan yaşlılara ihtimam gösterilememesi insanın aklına “yaşlılar gözden çıkarıldı mı? “ sorusunu getiriyor. İşte İslam Medeniyeti ile Batı Medeniyeti arsındaki fark. Bizde yaşlılar; “Eğer takva sahibi gençler, beli bükülmüş yaşlılar, süt emen çocuklar, yayılan hayvanlar olmasaydı, belalar sel gibi üstünüze dökülecekti.” (Taberani, el-Evsat, 7/134) hadisinde belirtildiği gibi belalara karşı kurulmuş birer paratonerdirler. Onlarda ise “işe yaramaz” hale gelmiş olduklarından kendilerinden bir an önce kurtulunması gereken “yüktürler”