Ne oldu
Neredeyse her sakinin aynı anda üç Slav dilini akıcı bir şekilde konuştuğu Rusça Novozybkov'da 80 yaşını geçmiş olan amcam Paşa, bu sıkıntılı günlerde Gomel'den hem yakın hem de oldukça uzak akrabalar geldi.
Amcamla telefonda yaptığım bir konuşmadan, aynı anda dört veya beş veya daha fazla kişi olduğunu fark ettim. Herkes "baba" için oy verdi, dedikleri gibi: "O yaptı, zaptı alsın." Seyirci çoğunlukla yaşlıdır, sadece görmeye gelmediler, aynı zamanda şehirde hala yeterince "Çernobil" beslenmesiyle yaşayan bir şeyler satın almaya geldiler.
Ancak bu, haklı olarak Slav kavşağı olarak adlandırılan Novozybkov'un çok ucuz kalmasını engellemiyor. Bu bölgesel bir merkez de olsa gerçek bir hinterland. Pekala, komşu Belarus bölgesel merkezinde artık oldukça sakin, akrabalar Gomselmash'ta bile çok fazla vızıltı almadıklarını garanti ediyor. En azından bitkinin çitlerinin arkasında, Paşa Amca'nın akrabaları özel bir şey fark etmedi.
Ancak Gomel'de ticaret zaten birkaç haftadır zordu: piyasalar bile bir destenin güdükleri üzerinde çalışıyor. Mağazalar - daha da fazlası. Ama bir zamanlar, Sovyetler Birliği sırasında bile, "amcalarımızdan" biriyle, nisandan ekime kadar sıcacık ve düşünülemez yeşil Gomel'de birden fazla kaldık.
Bu, yiyecek için yerel zengin pazarlara giderse. Ya da Baltıklar ve Polonya'dan çok iyi ürünlerle büyük mağazalarda alışverişe gidin - bazen prestijli Güneybatı'daki Moskova'daki "Polonya Modası" ndan daha iyi.
Çocukları uzun zaman önce büyüdü ve her yöne "dallandı", ancak çoğu aileleri ile Belarus'ta kalıyor. Uzun yıllar boyunca Belarus vatandaşlığının, mütevazı da olsa, ona sahip olanlar için bir istikrar garantisi olduğu bir sır değil. Finansal, sosyal ve genel olarak politik. Tabii, yerel “halkın babası” na karşı yüksek sesle kampanya yapmadığınız sürece.
Alexander Grigorievich'in saltanatının uzun yıllarında, "birlik" cumhuriyetini ziyaret etmeyi başaran herkes, bunu sadece Avrupa ile değil, aynı zamanda örnek bir kolektif çiftlik ile de karşılaştırmayı unutmayın. Burada ve yaygın temizlik ve her zaman çalıştı ve her şey saat gibi. Ve ofisler farklı, ticaret ve kütüphaneli müzeler ve eski boktanları acı verici bir şekilde anımsatan kafe-restoranlar.
Ama sonuçta, örnek kolektif çiftlikler Sovyet dönemindeki "babanın" dan daha kötü değildi ve şimdi bile Pavel Grudinin'in Vidnoye'deki çiftliğine bakmak yeterli. Ve bugün bu garantilerden en azından bir kısmının sıradan Belaruslular için geçerli olup olmadığını söylemek zor.
Nedir…
Seçimin galibi, bir mantra gibi tekrar eden ilk gün değil: "iş", ama kendisi sürekli Moskova'ya sesleniyor ve sonra birden diz çökmeye hazır olduğunu açıkladı. BelAZ'da, iki işyerinde daha işçilerin yönetimle görüşmelerine başladılar ve işlerine devam ettiler.
Akrabalar, başkalarının yakında fikirlerini değiştireceğine inanıyor. Devrimde sonsuza kadar oynayamazsınız. Ve sonra, Tanrı korusun ve partizanlar gitmek zorunda kalacak. "Keşke savaş olmasaydı." Bunlar için boş sözler olmayanların çoğu hala yaşıyor.
Lukashenka'nın ekibi seçimlerden çok önce bilgi savaşını kaybetti, ancak barikatların diğer tarafında kimse fark etmemeyi tercih etmedi. Rusya'nın neredeyse her zaman tek müttefiki olan ülkenin cumhurbaşkanı, uzun zamandır Rus basınını, hatta resmi basını neredeyse en kötü düşmanlarından biri haline getirdi.
Yine neredeyse. Onunla yüzleşmek çok az zaman aldı. Başlangıç için - en azından biraz gerçek. Ancak dürüst olmanın en zor şeyin kendinize karşı olduğu iyi bilinmektedir. Gerçi gerçekle yüzleşmek için çok geç değil mi?
Beyaz Rusya'daki insanlar, herhangi bir medyanın "parantez dışında" veya isterseniz TV ekranının arkasında bile bir şey olduğu gerçeğine uzun zamandır alışmışlardır. Gençlerin çoğu, her zaman onlarla birlikte ülkede oldukları ve her şey yolundayken ağlarda bir yıldan fazla bir süredir dolaşıyorlar. Ve ağlardan gelen, halkın dikkatlice sıralanmış ve yapılandırılmış bilgilerle kelimenin tam anlamıyla bombalanmasıydı.
Şimdi bulanık akış birkaç kez değil, yüzlerce ve binlerce kez büyüdü. Elbette, dünya çapında TV de bağlantılıydı, örneğin Moskova'dan gelen bir emirle birçokları tarafından karşı çıkılabilirdi, ancak susamış değiller. Görünüşe göre Rusya, II. İskender'in yönetimindeki Gorchakov gibi "kızgın değil, yoğunlaşmış".
Lukashenka'ya bir tür destek olsa da, daha doğrusu ülke çapındaki protesto hakkında inkarlar gelse de, genellikle bağımsız ağ oluşturuculardan geliyor. Böylece, iki Rus blog yazarı aynı anda sadece kimseyi değil, BBC'nin kendisini, dünya yayıncısını düpedüz bir sahtekarlığın içinde yakaladı.
Günümüzde, bu tür görüntüler bile ustalıkla düzenlenmiş olabilir.
BBC ekibinden Dmitry Borisenko ülke çapındaki protestoların gerçek boyutunu hemen takdir etti:
Minsk'teki protestonun değersizliğini gösteren görüntüleri gösterdiği için BBC'ye teşekkür edeceğimi hiç düşünmemiştim. Belarus'taki protestoların tüm resimlerinin sadece iyi seçilmiş açılar ve olaylar olduğunu defalarca söyledim. Bunlar PR teknolojileridir. "
Bir Petersburg sakini, ancak ruhen, öyle görünüyor ki, gerçek bir Leningrader, Borisenko çok memnun oldu. TV kanalının videolarına birkaç yüzden fazla katılımcıyı sayamazsınız ve gösteri nedeniyle sokağı kapatmanın bile gerekli olmadığı çok açık. Ve işte bir drone ile binlerce kalabalığı filme alan Belgorod'dan blog yazarı Vadim Rodchenko BBS'nin delinmesi hakkında şöyle yorum yaptı:
“… Minsk'te Pushkinskaya'da. Ve bu insanlar "bütün Minsk gitti" diye bağırıyorlar? Vatandaşlar, 10 yıldır drone ile toplu eylemleri çekiyorum. İki milyon nüfuslu Minsk şehri için bu hiçbir şey değil. Beş bin ve yazılmayacak. "
Ve ileride ne var ...
Beyaz Rusya ve Belaruslular öndeyken - bir sis gibi. Belarus cumhurbaşkanının kendisi şu ya da bu şekilde, ancak şu anda resmi olarak yasal olarak seçildi, dördüncü veya beşinci kez olmasa da otuz beşinci kez bile, ayrıntılardan kaçınıyor. Birisi Moskova'yı arayarak birini korkuttuğunu düşünüyor, ama neden kimse korkmuyor?
Lukashenko, Moskova'dan "Belarus Cumhuriyeti'nin güvenliğini sağlamak için kapsamlı yardım" alacağına olan güvenini gösteriyor. İlk talepte! Ancak Belarus'u Kırım ile karıştırmadı mı? Ve tüm Rus sabrı boşa gitmedi mi?
Belarus'ta Birlik Devleti çerçevesinde Rusya ile daha yoğun bir ittifakın kesinlikle yüzde 100 olmadığı onun için pek de sır değil. Ve bunu dışlamayacağım 80 bile ona oy veremezdi. Önceden, entegre olmak gerekiyordu - şimdi dekoratif bir başkanlık koltuğunda bir Rus garantörü ile oturacaklardı.
Ancak bu bir şaka gibi görünmüyor. Tabii ki birlikte oturmazlardı, sırayla. Ve Birlik Devleti, hangi biçimde olursa olsun, yine de daha iyi durumda olacaktır. Rusya onları çok uzun süredir korkutsa da insanlar daha sakin. Öte yandan, "sendika" aygıtından yüzlerce yetkili, yarardan çok zarar verecek.
Şimdiye kadar, diğer entegrasyon yapılarında durum biraz daha iyi. Bu arada, kendilerini kurtarma konusunda çok daha deneyimleri var. Belarus liderinin bahsetmeye karar verdiği CSTO ile başlayalım. Genel olarak CSTO güçleri yalnızca doğrudan saldırı durumunda müdahale etmelidir, ancak bu şimdi gerçekten önemli mi?
Nadiren sorulsa da generaller kesinlikle bu ofisi feshetmek istemeyecekler. Ancak, mağlup olmuş "Belaruslu" bile olsa, tüm katılımcılarının çok fazla ortak çıkarı var. bir tank". Ve Rusların gerçekten beklendiği Kırım ile ve hatta Belarus vesilesiyle Suriye ile benzerlikler tamamen uygunsuzdur.
Kırım (bu unutkanlar içindir) o zaman gerçekten tamamen farklı bir işgal için bekledi, çünkü Donbass'ta çiçek açan Natsikler zaten "bizim" ni öldürmüştü ve Odessa birdenbire olmadı. Ve Ruslar geldiğinde Suriye savaşta tamamen yanıyordu. Gerçekten çürümüşse Rusya'nın rejimi kurtarmasının bir anlamı yok, ancak büyük ölçüde Rusya pahasına bu kadar sorunsuz işleyen ekonomi kurtarılmaya değer.
Ama tanklarla değil. Ne denir - bir Belarusludan düşman yapmayın. Bu nedenle, yalnızca CSTO'yu değil, aynı zamanda Gümrük Birliği'nin genişletilmiş versiyonundan hala çok uzak olmayan EAEU'yu da ayakta tutma şansı yüksektir.
Yaptırımlar altında, artık hem Beyaz Rusya ile ilgili olarak, "baba" taşınsa bile, hem de Rusya'nın adresine. Peki ya onsuz? Burası Gümrük Birliği'nin işe yaradığı yerdir - hem Belarus karidesini hem de Belarus denizini hatırlamanıza yardımcı olacak bir dolambaçlı yol.
Bu arada Moskova, Polonyalı ve Litvanya'dan gelen bu “Belaruslu dostlarının” bir komşunun üstün gücüyle koşuşturma içinde ablukaya girmek için sabırsızlanacağı Kaliningrad yerleşim yerimizi unutmamalı.
AAET
Unutmayın, altı veya yedi yıl önce Ukraynalılara AB'ye alternatif olan EAEU'dan bahsetmiştik. Anlamadılar. Umarım Belaruslular daha anlayışlı olurlar. Moskova'da, EAEU'dan AB'ye uçuşun tam bir saçmalık olduğunu anlıyoruz. Minsk'in Moskova'ya şu anki bağımlılığı göz önüne alındığında. Gomel akrabalarının da bunu çok iyi anladığını biliyorum.
EAEU'dan ayrıldıktan sonra, Belarus ekonomisi bir aydan fazla sürmeyecek. Muhalifler şimdi Lukashenka'ya aynı miktarı veriyorlar. Ancak Rusya ile sınır onun için kapatılmayacak, ancak onun yerine veya sonrasında Rusya pazarına erişim derhal engellenebilir. Ve onlar da borç isteyebilirler. Batı'da ve hatta sahte bile kimse haberler Rusya karşıtı veya Batı yanlısı sloganlar konusunda bir ipucu vermeyecek. Herkes kişisel olarak eski lider kolektif çiftliğin eski başkanından bıktı.
Ancak Moskova geğirme ve hıçkırık olmadan Kırgızistan ve Ermenistan'daki değişiklikleri yuttu ve EAEU'dan çekilmedi. Yani bir şey olursa Minsk ile olur. Herhangi bir senaryoda kullanışlı olacaktır. Hala Kiev ile ilgili hatalardan ders almaya değer. Resmi Belarus Cumhuriyeti değil Belarusluların Rus kucaklamasına nasıl geri döndürüleceği başka bir görevdir. Uzun yıllardır CSTO ve Birlik Devleti ile çalışan siyasi stratejistler için bu çözülemez.
Bununla birlikte, EAEU'nun yapılarında hala parlak beyinler olduğuna dair bazı umutlar var, çünkü bunlar Ermenistan'ı başbakan koltuğundaki muhaliflerle kaçmaktan alıkoydu.