Anne olduktan sonra ‘büyük’ konuşulmaması gerektiğini defalarca deneyimlemiş biri olarak bu tasma(!) meselesi hakkında da ne düşüneceğime karar veremedim. Yurt dışında sıklıkla gördüğüm bir uygulama. Çocuk sırtından veya bileklerinden anne-babalarına bağlı olarak geziyorlar. Ben Türkiye’de kullanana hiç rastlamadım. Hoş, rastlasam da ayıplamam, ters bakmam, eleştirmem. İyi midir, kötü müdür, çocuk için travmatik bir durum yaratır mı, hiçbir bilgim yok. Ancak kalabalık ortamlarda güvenli olabileceğini düşünüyorum. Kullanır mıyım? Onu da bilmiyorum ama bugün büyük bir markette ufacık bir anda Koray’ı gözden kaçırdım. Daha doğrusu öyle sandım meğer tam arkamda duruyormuş ama bana o iki saniyelik korku yetti. Aklıma bin türlü senaryo geldi, gözlerim doldu.
Diyeceksiniz, ¨Kadın aklın neredeydi? Çocuk neden pusetinde değil? Neden elinden tutmuyorsun? Neden, Neden, Neden???¨ Ben de aynı soruları soruyorum kendime ama işte 2 saniye elini bırakıyorsun raftan bir şey almak için… gerisi malum. Çocuklar kayboluyor, kaçırılıyor. Bugün o korkuyu yaşarken tasmayla mı dolaşsaydım, diye geçirmedim değil aklımdan. Çocuğun kaybolmasındansa tasmada olması daha iyidir sonuçta ama dediğim gibi ürünün çocuk üzerinde psikolojik nasıl bir etkisi olur bilemiyorum. Bazı anneler, özellikle çok çocuklular bunu tercih ediyorlarmış. Biri kucakta veya pusette diğeri kontrol altında olsun diye sevimli bir şekilde anneye bağlı.
Sevimli diyorum çünkü genelde aşağıdaki gibi oyuncaklı bir sırt çantası takıyor çocuk. Çantadan çıkan bir kayışla da tutuyorsunuz. Nispeten idare eder.
Görüntüye bakarsanız pek güzel değil elbette. Çocuk, köpek gezdirir gibi tasmaya bağlanıyor. Ancak yerinde durmayan, pusete binmeyen, söz dinlemeyen bir çocukla kalabalık bir ortama giren anne-babanın son çaresi bu olabilir, düşünerek yargılamak lazım. Ben ise çocuğa bu şekilde fiziksel yaptırımlar uygulamadan kuralları öğretme taraftarıyım ama benim oğlum genelde evin dışında sözümü dinler, yanımdan ayrılmaz. Koşup uzaklaşmaz. Zaten dün başımıza gelen durum da böyleydi. Arkamda beni bekliyordu. Ben, Koray’a ¨elimi bırakırsan, yanımdan ayrılırsan kaybolursun seni bulamam¨ diyorum devamlı. Sanırım anlıyor ve özellikle de bilmediği fiziksel bir ortama girdiğinde elimi sıkı sıkı tutuyor.
Peki ya siz ne düşünüyorsunuz bu tasma konusunda? Hiç kullandınız mı, kullanmayı düşündünüz mü? Ya da çocuk üzerinde nasıl bir etkisi var biliyor musunuz?