Italo Calvino, "Zor Sevdalar" başlığı altında topladığı on üç "serüven"de, iletişim zorluğuna, insan ilişkilerinin derinliklerinde yatan bir sessizlik bölgesine tutuyor büyütecini. Öykülerin büyük bir bölümü, sessizliğe doğru yol alan bir iç yolculuğu işliyor. Hemen her serüven, birbirlerini seven bir kadınla bir erkeğin nasıl yan yana gelemediklerinin öyküsü. Calvino, gönül ilişkisinin temelini sanki uzaklığa dayandırıyor. Nitekim sevgilisine kavuşmak için bütün bir gece ikinci mevki bir kompartımanda yol alan bir erkek, asıl mutluluğu bu rahatsız yolculuk gecesinde bulur.
Calvino yine bakışımlardan, karşıtlıklardan yola çıkarak, yine sözcüklerle sanki satranç oynar gibi anlatıyor öykülerini.