Kaya Özkaracalar
Miyazaki açısından kimi otobiyografik özellikler taşıdığı kaydedilen Çocuk ve Balıkçıl, tekinsiz kuşun Mahito’ya annesi hakkında söylediği ilk sözlerden hemen tahmin edilebileceği, hatta açıkça belli olduğu üzere tamamlanmamış bir yas süreci hakkında bir film.
Zübeyde – Analar ve Oğullar hem adeta bir dramatize belgeselmişcesine bilgilendirme işlevi görüyor, hem de asıl önemlisi hegemonya savaşları içinde resmi tarihin bu kez Cumhuriyet karşıtlarınca yeniden yazılmakta olduğu, örneğin Abdülhamid’in, Vahdettin’in bile parlatılmaya yönelindiği günümüz konjonktüründe karşı yönde bir çaba olarak değer taşıyor.
Olayların dizgesinin belirli bir noktadan sonra son derece öngörülebilir biçimde gelişmesi, bu arada zaman zaman klişe repliklere yer verilmesi göz ardı edilirse ilginç bir popüler sinema örneği Yaratıcı.
Buradan son derece ilginç, ayrıksı, belki bazılarınca provakatif olarak nitelendirilebilecek bir başka film çıkardı ama izlediğimiz film “o film” değil.
1976’nın bu yıl ülkemizde vizyona giren en iyi yabancı filmlerinden biri, belki de en iyisi olduğu noktasında tereddüdüm yok.
¨Kaynak romana sadakati bir yana, Venedik’te Cinayet özellikle başlarında kısmen korku sineması motifleri içermesi açısından ilginç ve ayrıksı, ayrıca genel olarak da kendini izleten bir Hercule Poirot filmi.¨
Kar ve Ayı, Aslı’nın karlı yollarda arabasıyla yolculuğu ile açılışından itibaren Aslı’nın öyküsünün filmi olarak belirse de kanımca örtük merkezinde esasen tek boyutlu olmayan, karmaşık bir profil ile sunulan Samet’in yer aldığı bir anlatıya sahip.
Konuş Benimle türün gereklerini makul bir yetkinlikte yerine getiren, bu arada beklenmedik sert şiddet sahneleri dahil seyretmesi zor bazı mizansenler perdeye getirmekten çekinmeyen bir korku filmi.
Dracula’yı anavatanı Transilvanya’dan İngiltere’ye taşıyan geminin seyir defterini içeren yaklaşık beş sayfasının serbest bir uyarlaması olarak ayrıksı bir Dracula filmi.