Bayramlar mevsimi… Neşe, ışık, eğlence, kutlama zamanı…. Önce ışıklar Bayramı Hanuka… Ardından süslemeleri, çam ağaçları ve ışıkları ile Noel ve tabii yılbaşı… Aydınlığın, ışığın, neşenin, hediye değiş tokuşunun… özetle sevginin zamanı…
Sevgiyi paylaşmanın, hayır hayır paylaşmanın değil, sevgiyle iletişmenin, sevgi ışığını yayıp dönüşmenin zamanı… Farklılıklara bakarak değil, her şeyden önce her birimizin insan olduğunu , ve özde bir olduğumuzu fark ederek içimizdeki coşkuyu yaşatma dönemi..
Bayram dediğin, yılbaşı dediğin, bakarsan, takvimdeki bir sayfa. Saati geçti mi yırtılıp atılan bir sayfa. Yaşam döngüsünün her hangi bir an/ı. Böyle düşününce, yok aslında bir günün ötekinden bir farkı. Fark, insanın ona yapıştırdığı içerikte. Günlük yaşamının rutininde sıklıkla unuttuğumuz ya da en azından aklımızın yönetiminde ikinci plana attığımız özümüzdeki şefkat halini, hatırlayıp biraz daha ışıldayabilmemiz için bir bahanedir aslında bayramlar.
Her birimizin yeni yıla yönlendirdiği umutlarla bireysel olarak büyümesine ortak olduğu toplumsal enerjiden istifade ederek dönüşmenin zamanıdır şimdi. Gelin bu Noel, ve bu yılbaşı, yepyeni bir adım atalım sevgiye. Bırakalım ardımızda bizi bizden uzaklaştıran ne varsa, bırakalım “ben” kavgasını geride, yürüyelim, takvim yapraklarının değiştiği bu günlerde, sevgi ve şefkat ülkesine….
Haydi, hep beraber
Mutluluk, neşe ve huzurla dolduracağımız bir yıl yaratalım kendimize
Dalia MAYA
23/12/2012
21:57