Haziran 1807, Doğu Prusya
Austerlitz’deki Fransız galibiyetinin ve Avusturya’nın saf dışı bırakılmasının ardından Napolyon, dikkatini Prusya ve Rusya üzerine yoğunlaştırmıştı. Şubat 1807’de Fransız ve Rus ordularını karşı karşıya getiren Eylau Savaşı, zor kış şartları altında belirsiz biçimde sonuçlanmıştı. Yaz ayları geldiğinde Napolyon bir kez daha ordusunu toparladı ve Rusları Prusya’dan atmak üzere harekete geçti. Deneyimli Alman general Kont Benningsen komutasındaki Rus ordusu ise Fransız ilerleyişine bir son vermek için onları bekliyordu.
Geçen hafta, Ruhi ve Deniz’in oynadığı, benim hakemlik yapıp yönettiğim Napolyon dönemi Black Powder kumpanyasını bitirdik. Clausewitz’s War isimli bir kumpanya sistemini kullandık. Yaklaşık 1 ay sürdü ve benim açımdan çok eğlenceli bir süreçti. Kumpanya için oyuncular tarafları Fransızlar ve Ruslar olarak belirleyince ben de görece daha basit olarak gördüğüm bir savaşı oynatayım dedim. 1807 yazında Napolyon, Rusları Friedland Savaşı’nda kesin olarak yeniyor ve 1812’ye kadar sürecek bir barış anlaşması imzalanıyor. Bizim kumpanyamız da bu savaş eksenine kuruldu.
Tüm detaylara girmeyeceğim ancak hazırlıklardan kısaca bahsetmek gerekirse, Google Maps temelli bir harita kullandık. İki tarafa da ayrı ayrı, oyun sonunda hangi noktaları ellerinde tutarlarsa kaç puan alacaklarını ve oyun başında birliklerini hangi sınıra dizebileceklerini belirten birer harita yolladım Daha sonra iki tarafa da toplam birliklerini ve generallerini içeren birer dosya gönderdim. Yaklaşık olarak iki taraf sayıca denkti. Oyuncular bu birliklerini Brigade ve Division’lar altında gruplandırdılar ve tüm bu gruplara birer general atadılar. En son, oluşturdukları Division’ları haritaya yerleştirdiler ve oyuna başladık. Fransızlar doğudan, Ruslar ise kuzeybatıdan ilerleyecekti.
Her iki oyuncu da sadece kendi birimlerini ve çevrelerindeki bir miktar alanı görebiliyordu, dolayısı ile ordularını dikkatli ilerletmeleri ve düşmanla temas ettiklerinde diğer birlikleri hızlıca o noktaya kaydırabilmeleri gerekiyordu. 10 turluk bir ön limit koyduk, daha sonra duruma göre uzatabiliriz dedik. Oyuncular her tur başında Division’larına emirler veriyordu, sonrasında ben herhangi bir operasyonel problem olup olmadığını görmek için gizli zarlar atıyor ve tur sonunda yeni durumu göstereyen haritaları ayrı ayrı gönderiyordum.
3. tur sonlarına doğru Napolyon, Gortchakov komutasındaki Ruslara denk geldi. Artık hava kararıyordu ve iki taraf da yorgundu. Ruslar, sayıca azdı ancak Napolyon üstlerine geldiğinde çatışmadan kaçmadılar. Risk aldılar, eğer bu savaşta bir şekilde çok kayıp vermeden Fransızları yorabilirlerse, sonraki tur Benningsen güneyden yardıma gelebilirdi. Kuzeyde Ney’in güçlü bir kuvveti yoktu ve diğer güçlü Fransız ordusu Lannes komutasında çok aşağıda ve uzaktı. (Gerçi Lannes, Rusların görüş alanının dışındaydı ve nerede olduğunu bilemezlerdi.) Ancak Fransızları bizzat Napolyon komuta ediyordu, sayıca Rusların iki katıydılar ve yorgun olmalarına rağmen karşılarındaki Ruslara ağır kayıplar verdirip püskürtmeyi başardılar.
Tapiau Muharebesi’nden Kareler
Tapiau Muharebesi’ni kazanan Fransızlar, Ney’in desteklerinin kuzeyden gelmesini bekledi. Gortchakov’un çekildiğini gören Kont Benningsen, kendi kuvvetleri ile siper kazıp bulunduğu mevziyi savunmaya karar verdi. Artık Ruslar, Napolyon’un ve en güçlü Fransız ordusunun nerede olduğunu biliyordu. Prens Bagration da yönünü o tarafa çevirdi ancak onun ilerlediği arazi oldukça zorluydu. Benningsen, Bagration yetişene kadar en az bir tur dayanmalıydı. Napolyon, Gortchakov’u takip etmek yerine güneye döndü, Ney’i arkasına aldı ve Benningsen’in üstüne yürüdü.
Fransızlar yine sayıca üstündü ancak bu kez Ruslar, siper alanı içinde oldukça korunaklıydı. Fakat bu yeterli olmadı, 5. tur yapılan Yuzzhny Muharebesi’nde Ney’in desteğiyle Napolyon bir kez daha karşısındaki Rus ordusunu yerinden söktü. Bagration, yoldan değil de araziden gitmenin bedelini acı bir şekilde ödüyordu. Küçük Rus kuvvetleri daha kalabalık Fransızlar karşısında dağılıyor ve en güçlü Rus ordusu bir türlü yardıma yetişemiyordu.Fransızlar yine sayıca üstündü ancak bu kez Ruslar, siper alanı içinde oldukça korunaklıydı. Fakat bu yeterli olmadı, 5. tur yapılan Yuzzhny Muharebesi’nde Ney’in desteğiyle Napolyon bir kez daha karşısındaki Rus ordusunu yerinden söktü. Bagration, yoldan değil de araziden gitmenin bedelini acı bir şekilde ödüyordu. Küçük Rus kuvvetleri daha kalabalık Fransızlar karşısında dağılıyor ve en güçlü Rus ordusu bir türlü yardıma yetişemiyordu.
Yuzzhny Muharebesi’nden Kareler
6. tur geldiğinde bence oyunun kader anı gelmiş oldu. Rusların morali bozulmuştu, Benningsen ve Gortchakov ağır kayıplarla geri çekiliyordu. Bagration ise güneyde Lannes’ın, kuzeyde Napolyon’un ilerleyişini görüyordu. Burada benim beklentim Rusların üç orduyla da Napolyon’a saldırı emri vermesi idi. Şansın da yardımıyla Lannes bir şekilde yetişemezse, en sonunda Fransızlara karşı sayıca denk olacaklardı. Ancak işler öyle yürümedi.
7. tur Gortchakov ve Benningsen dosdoğru geri çekildi. Prens Bagration ise güneyde Victor komutasındaki küçük Fransız ordusuna saldırmak üzere ilerledi. Geçen tur pozisyonunu koruma emri alan Lannes (Ruslar hep beraber Napolyon’a saldırsaydı, Lannes öylece duracaktı!) bu tur, doğurdan Bagration’un üzerine yürüme emri aldı. Böylece 4 Fransız ordusu arasında sıkışıp kalan Bagration’un kaderi de belli oldu. Ruslar henüz bilmese de Fransız destekleri oyun sırasında yetişecekti.
İkinci Eylau Muharebesi’nden Kareler
Kumpanyanın Sonu
Fransız orduları, kış aylarında Eylau’da yenişemedikleri Rus kuvvetleri ile, yazın yaklaşık olarak aynı yerde karşı karşıya geldi. Gortchakov ve Benningsen’in daha küçük Rus ordularını yenilgiye uğratan Napolyon komutasındaki ana Fransız ordusu, bu çatışmaların ardından güneye indi. Burada, Prens Bagration diğer Rus güçlerinden ayrı düşmüştü ve karşısında Lannes yönetiminde kendine denk güçte bir Fransız ordusuyla çarpışmaktaydı. Napolyon’un kuzeyden yetişmesiyle İkinci Eylau Muharebesi savaşın kaderini belirledi. Rus orduları kesin olarak mağlup edilmişti, Doğu Prusya artık Fransız kontrolündeydi. Çar I. Alexander ve Napolyon çok geçmeden bir barış anlaşması imzaladılar. Böylece Ruslar bir miktar toprak kaybetse de Napolyon’un dikkati artık İspanya üzerine yoğunlaşacaktı.
Ben yönetirken çok eğlendim. Umarım oyuncular da keyif almıştır. Clausewitz’s War kuralları çok basit ve taktiksel açıdan derinlikliydi. Genel olarak iki oyuncu da temkinli oynadı ancak Rusların yolları pek kullanmayıp açık arazide ilerlemeleri ve sık sık yön değiştirmeleri onları çok oyaladı. Kendilerinden daha kalabalık Fransız güçleri karşısında Ruslar çekilip, zaman kazanıp, diğer orduların desteğe gelmesini beklemedi. Son turlarda da tüm ordularla Napolyon’u kıstırmaya çalışmak yerine güçleri bölünce işler iyice zora girdi.
Öncelikle Ruhi ve Deniz’e, sonrasında bunu okuyan herkese çok teşekkürler. Umarım daha fazla Napolyon dönemi kumpanyası yaparız, istekliler olursa memnuniyetle hakemlik yaparım!