Şarkı söyleyenler bilir. Şan dersinde önce yaklaşık bir yıl boyunca diyafram nefesi alıp vermeyi ve bu şekilde sesi derinleştirip olgunlaştırmayı öğretirler. Bir de hiç eğitimsiz herkesin becerebileceği, diyaframı kullanmadan sadece ses tellerini titreterek çıkarılan kafa sesi vardır. Biraz müzik kulağı olan, (eğitimsiz bile olsa) dinlerken aradaki farkı anlar. İşte sözler de böyledir. Bir kısmı kafa sözüdür. Bunlar dükkan vitrinlerindeki kırmızı led ışıklı kayar yazılı reklam tabelaları gibidir. Kelime bir uçtan başlarken öbür uçta kaybolur. Günü kurtaran yüzeysel sözlerdir ve söyleyen söylediği anda unutur. Bir de diğerleri vardır, onlar diyafram nefesiyle, derinden, yürekten gelir, doğrudan dinleyenin yüreğini hedeflerler. İlk duyduğunuzda aradaki farkı anlamak zordur. Acemi bir şarkıcıyı dinlemeye benzemez. Hayat tecrübeniz az ve güzel sözlere de açsanız, ilk grubu ikinci grup zannedip aldanabilirsiniz ama yanılgı uzun sürmez. Hangisi olduğunu zaman er geç ortaya çıkarır. Her yanılgı gibi bunun da bir bedeli vardır tabii; Bir parça esef ve hayal kırıklığı.
Canan Alican Tekpınar