Eylül geldi ya.. Tamam artık! her yer Eylül şiiri post’u dolar. Acaba şu eylül şiirleri olmasa, kim niye severdi bu Eylül’ü?
Mesela ben olaya gerçekçi bakıyorum. Eylül’de ani hava değişimi ile birlikte, terliysem ve ceryanda kalmışsam, hemen boynum tutulur benim.
Eylül’de okullar açılır. Veliler masraf eder. Öğrencilerin yüzü düşer.
Eylül’de Akdeniz sahilleri dışında denizin keyfi de olmaz pek.
Nezle durumları başlar yavaş yavaş..
Ağaçların yaprakları sararıp düşer.( Bu çok romantik gelir herkese, halbuki ekim’de daha çok yaprak düşer )
Bazı aylar var öyle işte..
Kasım mesela.. “Kasım’da aşk başkadır” filmi popüler yapar Kasım ayını. Mayısta bahar bayramı olmasa, Mayıs’ı da sallayan olmaz. Halbuki Nisan mayıstan kıymetlidir benim gözümde. Nisan, doğalgaz faturalarına vedadır, kış’a vedadır.
Yine mesela bazı günlerde böyledir. Yine edebiyatçılar bazı günleri daha öne çıkarır. Cumartesi ile ilgili yazılmış şiirler vardır. ( Edebiyatla ciddi ilgilenenler bilirler ) Hakeza pazar günü de çok edebidir. Nazım’ın “Bugün Pazar” şiirini bilmeyen pek azdır heralde. Amma velakin pazartesinin, salı’nın boynu büküktür. Çarşamba ve Perşembe de öyledir. Çünkü edebi ağızlarda hayat bulmamış, önemsenmemişlerdir.
Sanırım bu sosyal medya’nın verdiği bir kaç iyi şeyden biri de, edebiyata ve şiire ilgi duyurması oldu bizi milletcek 🙂
Okulda edebiyattan nefret eden herkes, şimdilerde edebiyat hocası olmuş kadar bilgilidir. ( Tabi sorsan kaç şiir ezberinde? Belki bir belki sıfır.. )
Ama olsun yine de en azından şiirle gönüllerimiz yumuşuyor.