Mayıs ayında yaşadığımız bir ilk de, Ege’nin ilk defa saç traşı olması! Yani aslında tam olarak saç traşı sayılmaz belki ama yine de onun o caaanım mis kokulu ipek gibi saçlarını azıcık kestik.
30 Mayıs 2014 Cuma
28 Mayıs 2014 Çarşamba
Mayıs ayı hayatımızda ilklerin yaşandığı, Ege açısından çok hızlı gelişmelerin olduğu bir ay oldu. Zaten daha önceden koltuğun kenarına tutunarak dizlerinin üstünde durabildiğini yazmıştım sanırım. Emeklemeye başladıktan sonra herşey daha hızlı gidiyor sanki.
27 Mayıs 2014 Salı
Aslında yazacak çok şey var. Ama içimden pek yazmak gelmedi. Soma faciasından sonra insanın yemekti uykuydu bebekti yazacak yüzü olmuyor. Ama bir yandan da hayat devam ediyor. Geride kalan herkes için, hayat bir şekilde devam ediyor. Umut devam ediyor. Çünkü umut, bir çeşit refleks. İnsan doğasında bulunan, bilinçaltımızda olan bir dürtü belki de. Umutsuz olunca insan, yaşayamaz. Gerçek anlamda yaşayamaz. O yüzden, ne kadar üzülsek de, kahrolsak da, kızsak öfkeden kudursak da, umutla yaşamaya devam ediyoruz. Çünkü bizler için hayat devam ediyor.
13 Mayıs 2014 Salı
Ege şimdiye kadar hep dönerek ulaştı istediği yere. Tam tur dönmeyi sanırım altıncı ayda öğrenmişti ve istediği yere dönerek ilerlemeyi başarıyordu. Hatta son zamanlarda bu konuda bayağı ustalaştı diyebiliriz :)
12 Mayıs 2014 Pazartesi
8 Mayıs babamın doğumgünü. Ege'nin de dedesine çok güzel bir hediyesi oldu bu sene. Aylardır gözümüz yollarda beklediğimiz dişlerden biri, 8 mayısta ucunu gösterdi! Heyecanla hemen babasına gösterdim önce, babası "yok yahu bir şey, sen öyle görüyorsun" dedi. Bence kesin vardı bir şey ama, ben bilmez miyim bebeğimin ağzının içini! Daha önce olmayan bir kabartı vardı işte orda.