Uydu yayıncılığının temeli, konseptin tasavvur edilmesinden yıllar önce başlamıştır. Uydu ve Televizyon Sistemleri bir mucit ve bilim kurgu yazarı olan Arthur Clarke, uydular aracılığıyla küresel olarak iletişim kurabilmekten bahseden ilk kişilerden biriydi.
Ancak 1950’lerin sonlarında Amerika Birleşik Devletleri ve Rusya arasındaki “uzay yarışı” sayesinde kavramlar gerçeğe dönüştü. Uzay yarışı, her biri uzay araştırmalarında lider olduğunu göstermeye çalıştığı için iki ülke arasındaki bir rekabetti. 1957’de Rusya, Sputnik’i uzaya fırlattı. Dünyanın uzaydaki ilk uydusunun yaydığı ses, bazı dinleyiciler tarafından radyo ve televizyonda duyulabiliyordu. İki yıl sonra, Amerika Birleşik Devletleri ilk uydusunu fırlattı. Bundan dört yıl sonra, ilk iletişim uydusu Syncom II uzaya çıkarak ABD ordusunun iletişim kurmasını sağladı.
Uydu ve Televizyon Sistemlerinin Amacı
Uydu ve televizyon sistemleri yaptıkları işlere veya izledikleri yörüngelere göre gruplandırılabilir. Bununla birlikte, bu iki şey çok yakından ilişkilidir, çünkü bir uydunun yaptığı iş genellikle hem Dünya’dan ne kadar uzakta olması gerektiğini, hem de ne kadar hızlı hareket etmesi gerektiğini ve izlemesi gereken yörüngeyi belirler. Uyduların üç ana kullanımı şunlardır:
- İletişim
- Fotoğraf, görüntüleme ve bilimsel araştırma
- Navigasyon.
İletişim uyduları, esas olarak, radyo dalgalarını Dünya üzerindeki bir yerden diğerine iletmek, bir yer istasyonundan (Dünya tabanlı bir uydu çanağı) kendilerine ateşlenen sinyalleri yakalamak, devam etmek için yeterli güce sahip olmaları için onları yükseltmek (ve onları değiştirmek) için kullanılır. Bu sinyaller, telefon görüşmelerinden ve internet verilerinden radyo ve TV yayınlarına kadar radyo sinyallerinin yerde taşıyabileceği her şeyi taşıyabilir.
Uydu ve televizyon sistemleri yayını, uzaydaki bir iletişim uydusundan veri iletmeye dayanan televizyon programlarını evinize getirme yöntemidir. Bu iletimler bir uydu ağı üzerinden yönlendirilir ve daha sonra tüketicilerin evlerine dağıtılır. Herhangi bir ek ekipman gerektirmeyen kablolu televizyonun aksine, uydu televizyonu, programlamayı almak için bir uydu çanağının kullanımına dayanır. Buna karşılık, çanak aracılığıyla alınan bilgiler, tüketicinin evinin içindeki bir set üstü kutuya gönderilir. Çanak aracılığıyla olduğu kadar uydu yayını farklı sistemlerle de televizyona aktarılabilir.
Uydu ve Televizyon Sistemi Bileşenleri
Doğrudan eve ya da doğrudan yayın olarak adlandırılan uydu sisteminde beş temel bileşen vardır. Bunlar:
Programlama kaynakları: Sağlayıcı, programlamayı kendisi oluşturmadan farklı firmalara içeriklerini uydu üzerinden yayınlama hakkı için ödeme yapmaktadır. Bu şekilde sağlaycı, müşteri ile gerçek programlama kaynakları arasında bir tür aracıdır. (Kablo TV şirketleri bu mantıkla çalışmaktadır.)
Yayın merkezi sistemin merkezidir. Yayın merkezinde, TV sağlayıcısı farklı programlama kaynaklarından sinyaller alır ve jeosenkron yörüngedeki uydulara bir yayın sinyali gönderir.
Uydular yayın istasyonundan sinyaller alırlar.
Çanak, uydudan sinyali alır ve bireyin evindeki alıcıya iletir.
Alıcı gelen bu sinyali işleyerek standart bir televizyona iletir.