TÜRKİYE ÖZEL OKULLAR DERNEĞİ Türkiye Özel Okullar Derneği VII. Temel Eğitim Sempozyumu Sonuç Bildirgesi “Eğitimde Olumlu Yaklaşım: Etkileri ve Önemi” 3-4 Aralık 2016, İstanbul Türkiye Özel Okullar Derneği Yönetim Kurulu ile İlkokul ve Okul Öncesi Eğitim Komisyonu üyelerinin desteğiyle düzenlenen “Eğitimde Olumlu Yaklaşım: Etkileri ve Önemi” konulu VII. Temel Eğitim Sempozyumu, 33 akademisyen ve uzmanın katkılarıyla üyemiz İTÜ Geliştirme Vakfı Okulları, Özel Dr. Natuk Birkan İlkokulu ve Ortaokulu’nda 3-4 Aralık 2016 tarihlerinde gerçekleştirilmiştir. 705 civarında özel okul öncesi eğitimi kurumu ve ilkokulun yönetici ve öğretmenlerinin katıldığı sempozyumda “eğitim ışığını geçmişten alıp geleceğe taşıma yükümlülüğünün vurgulandığı” bir açış konuşmasını takiben 2 konferans, 9 panel ve 23 çalıştayda “Eğitimde Olumlu Yaklaşım: Etkileri ve Önemi” genel teması çerçevesinde iletişim, farkındalık ve saygı, sınıf yönetimi, çatışma çözümü ve mizahın olumlu yaklaşımlardaki etkileri gibi konular ele alınmıştır. Türkiye’deki özel okullar çocukları entelektüel, analitik ve akademik olarak iyi yetiştirmeye çabalarken, bilgiye ulaşmayı ve analiz etmeyi bilen çocuklar yetiştirmeye çalışır. Aynı zamanda onların mutlu olmalarına da destek olma ihtiyacı ile öğretim kadar eğitime de önem verir, kendi duygusunun, düşüncesinin, bedeninin, davranışının farkında çocuklar yetiştirme yolları aranır. Amprik çalışmalar eğitim alanında şefkat odaklı yaklaşımın akademik başarıyı, zihinsel gelişimi, fiziksel sağlığı ve duygusal zekayı olumlu yönde etkilediğini ve geliştirdiğini ortaya koymaktadır. Çocukların öğrenmeyle ilgili tutumları, kendileri ve beceriyle ilgili inançları, özyeterlik algıları hem öğrenmelerini hem de başarılarını doğrudan etkiler. Bu nedenle öğrencilerin özgüvenlerini desteklemenin öneminin farkında olarak öğretmen ve okul yöneticilerinin yanlışlara odaklanmak yerine yapılan olumlu işlere odaklanması, kaynaştırma eğitiminin de başarıyla uygulanması için çaba sarf etmesiyle okul iklimi daha olumlu olacak, tüm paydaşların aidiyet duygusu artacaktır. Öğretmenler, kız ve erkek öğrencilerine toplumsal roller açısından ayrımcılık yapmadan ne kadar bilinçli yaklaşır ve bu konuda adalete dayalı bir eşitlik ortamını oluşturarak; kendisi de model olur ise, kalıp yargılardan uzak, farklılıklara saygı duyan ve herkesi “önce insan olarak” değerlendiren nesiller yetişir. -1- TÜRKİYE ÖZEL OKULLAR DERNEĞİ Bu amaçla öğrenciler ile olumlu iletişim kurmayı bilmeye, beklenen davranışları öğrenebilecekleri ortamları yaratmaya ve farkındalıklarını geliştirmeye öncelik verilmelidir. Arzu edilmeyen davranışları geleneksel metotlarla çözmek ve yaptırıma dayalı yöntemler uygulamak yerine öğretmenlerimizin olumlu bir öğrenme ortamı oluşturmaları tüm öğrencilerin temel ihtiyacı olan kabul görme, sosyal, duygusal ve fiziksel güvenlik ihtiyaçlarını karşılayarak kalıcı öğrenmeye yardımcı olur. Eğitimde bireysel ve grup farklılıkları göz önüne alınarak başta öyküler ve oyunların kullanılması gibi yöntemlerle mutlu öğrenme sağlanabilir. Olumlu duygular ile deneyimlenenler kalıcı olur, zor kavramlar, gerçek hayat ile buluşur ve kolay anlaşılır. Oyunla eğitimde çocuk, yaparak ve yaşayarak öğrenir. Bütün duyularını kullanır ve duygularını ifade etme fırsatı bulur. Oyunu bir eğitim malzemesi olarak kullanmak hem eğitim ortamını zenginleştirir, hem de eğitimcinin öğrenciye ulaşmasını kolaylaştırır. Öğretmen ve öğrencinin karşılıklılık zevk alması öğrenmenin kalıcı ve keyifli olmasını sağlar. Öykü tarih boyunca en etkili anlatım biçim olup teknolojiyi kullanmanın bir zorunluluk haline geldiği toplumumuzda dijital öykü, anlatımı da etkili bir yöntemdir. Böylece çocukların medya okuryazarlığı gelişir ve teknolojiyi tüketen toplum yerine teknoloji ile üreten toplum da yaratabiliriz. Dijital öyküler mevcut en basit teknolojilerden yararlanarak uygulanabilir. Bunlara ek olarak çevrelerini tanımalarını ve değişik yaşam biçimleriyle saygı ve empati geliştirebilecekleri doğa eğitimleri, eğlenerek öğrenmeyi sağlamak için animasyon, çizgi film, mizah ve dans gibi unsurların kullanılması öğrencileri motive eder ve eğitimin hayatla bağlantılı hale dönüşmesini sağlayarak, öğrenmeyi kolaylaştırır. Aynı zamanda işbirliğini arttırır, esnek düşünebilme ve etkili iletişim becerilerini geliştirerek sınıf içinde olumlu bir öğrenme iklimi yaratılmasını sağlar. Sempozyumda öğretmen olmanın en önemli nedeninin öğrenciye okul ortamında “var olma” fırsatı vermek olduğu ve sağlıklı kişilik geliştirmeleri için ait olma, güçlü olma, özerk olma ve eğlenme gibi temel ihtiyaçlarının karşılanması gerektiği vurgulanmış, dolayısıyla 20. yüzyıldan kalan “öğretmenlik” paradigmalarımızı gözden geçirip, değişen koşullara ve değişen öğrenci özelliklerine uyum sağlayarak öğretmenlik rolümüzü gözden geçirmemiz için bir fırsat olmuştur.