Yalnız İlişkiler
Yalnızlık ve çaresizlik içinde kıvranan, sıkılan, hayatla ne yapacağını bilemeyen Antonioni karakterleri mutluluğu gelip geçici zevklerde arar. Yalnız kalmaktan korkan karakterlere odaklanan yönetmenin çoğunlukla ilişkiler üzerine öyküler anlatmasının nedeni biraz da burada yatar. Yalnız kalmamak için başkalarına tutunmaya çalışmak, karakterlere asla bir tamamlanmışlık duygusu vermeyecektir. Batan Güneş’te (L’Eclisse, 1962) Vittoria ve Riccardo’nun aralarına pencerenin camını alarak öpüşmesi, Antonioni’nin resmettiği ilişkilerdeki o görünmeyen duvarı, sahte bağı açık eden en etkileyici anlardan biridir.