Kahverengi Algler Karbon Salınımına Çözüm Olabilir! Kahverengi algler havadan büyük miktarlarda karbondioksit alır ve içerdikleri karbonun bir kısmını mukus formunda çevreye geri salarlar. Bremen’deki Max Planck Deniz Mikrobiyolojisi Enstitüsü araştırmacılarının da gösterdiği gibi, bu mukusun diğer okyanus sakinleri tarafından parçalanması zordur ve böylece karbon uzun süre atmosferden uzaklaştırılmış olur.
Fucoidan adı verilen alg mukusunun bu karbon gideriminden özellikle sorumlu olduğunu ortaya koyan araştırmacılar, kahverengi alglerin bu sayede her yıl 550 milyon tona kadar karbondioksiti havadan uzaklaştırabileceğini, bunun da Almanya’nın yıllık sera gazı emisyonlarının neredeyse tamamına eşit olduğunu tahmin ediyor.
Kahverengi algler havadaki karbondioksiti emme konusunda gerçek mucize bitkilerdir. Hatta bu konuda karadaki ormanları bile geride bırakırlar ve böylece atmosfer ve iklimimiz üzerinde belirleyici bir rol oynarlar. Max Planck Deniz Mikrobiyolojisi Enstitüsü’ndeki araştırmacılar şimdi Proceedings of the National Academy of Sciences’da (PNAS) kahverengi alglerin uzun vadede küresel döngüden büyük miktarlarda karbondioksiti uzaklaştırabileceğini ve böylece küresel ısınmaya karşı koyabileceğini bildiriyor.
Fukoidan: Kahverengi alg balçığı favori bir yemek değil
Algler atmosferden karbondioksit alır ve karbonu büyümek için kullanır. Emdikleri karbonun üçte birine kadarını, örneğin şekerli salgılar şeklinde deniz suyuna geri salarlar. Bu salgıların yapısına bağlı olarak ya diğer organizmalar tarafından hızla kullanılırlar ya da deniz tabanına doğru batarlar.
Bremen’deki Max Planck Deniz Mikrobiyolojisi Enstitüsü’nden ilk yazar Hagen Buck-Wiese, “Kahverengi alglerin dışkıları çok karmaşıktır ve bu nedenle ölçülmesi inanılmaz derecede zordur” diyor. “Ancak, bunları ayrıntılı olarak analiz etmek için bir yöntem geliştirmeyi başardık.”
Araştırmacılar bu yöntemle çok sayıda farklı maddeyi inceledi. Fukoidan olarak adlandırılan maddenin özellikle heyecan verici olduğu ortaya çıktı. Buck-Wiese şöyle diyor: “Fukoidan, üzerinde çalıştığımız ve mesane salyangozu olarak adlandırılan kahverengi alg türünün dışkısının yaklaşık yarısını oluşturuyordu.”
Fukoidan inatçı bir moleküldür. “Fukoidan o kadar karmaşık ki diğer organizmaların onu kullanması çok zor. Kimse onu sevmiyor gibi görünüyor.” Sonuç olarak, fukoidandan gelen karbon atmosfere hızlı bir şekilde geri dönmüyor. “Bu da kahverengi algleri uzun vadede -yüzlerce ila binlerce yıl- atmosferden karbondioksitin uzaklaştırılmasında özellikle iyi yardımcılar haline getiriyor.”
Kahverengi algler Almanya’nın karbondioksit emisyonlarının neredeyse tamamını bağlayabilir
Kahverengi algler son derece üretkendir. Havadan yılda yaklaşık 1 gigaton (bir milyar ton) karbon emdikleri tahmin edilmektedir. Bu çalışmanın sonuçlarına göre, uzun vadede her yıl 0,55 gigaton karbondioksite eşdeğer 0,15 gigaton karbon kahverengi algler tarafından tutulur. Karşılaştırma için: Federal Çevre Ajansı’na (Umweltbundesamt, 2020 tahmini) göre Almanya’nın yıllık sera gazı emisyonları şu anda yaklaşık 0,74 gigaton karbondioksittir.
“Ve daha da iyisi: Fukoidan azot gibi herhangi bir besin maddesi içermiyor,” diye açıklıyor Buck-Wiese. Böylece kahverengi alglerin büyümesi karbon kayıplarından etkilenmiyor.
Daha fazla tür ve alan
Mevcut çalışma için Buck-Wiese ve Bremen Max Planck Enstitüsü ve Bremen Üniversitesi MARUM-Deniz ve Çevre Bilimleri Merkezi’nde bulunan MARUM MPG Köprü Grubu Deniz Glikobiyolojisi’nden meslektaşları deneylerini Finlandiya’nın güneyindeki Tvärminne Zooloji İstasyonu’nda gerçekleştirdi.
Buck-Wiese, “Bundan sonra diğer kahverengi alg türlerini ve diğer yerleri araştırmak istiyoruz” diyor. “Kahverengi alglerin iklim koruma konusundaki büyük potansiyelinin kesinlikle daha fazla araştırılması ve kullanılması gerekiyor.”
Daha fazla bilgi için: Buck-Wiese, Hagen ve diğerleri, Fukoid kahverengi algler okyanusa fukoidan karbon enjekte ediyor, Proceedings of the National Academy of Sciences (2022). DOI: 10.1073/pnas.2210561119. doi.org/10.1073/pnas.2210561119
Dergi bilgileri: Proceedings of the National Academy of Sciences