Bir konuyu tartışmak istediğinizde, sizinle aynı fikirde olan insanları aramanız ve bunun ilginç bir konu olduğu ortaya çıkması garip. Sanatın ne olduğu ve video oyunlarının ne olduğu hakkında tartışma. Dün lansman bahanesiyle düzenlenen bir toplantıda bu yaşandı. Zelda Efsanesi: Krallığın Gözyaşları arasında Madrid’deki Thyssen-Bornemisza Müzesi ve Malaga’daki OXO Video Oyun Müzesi, ikincisinin kültür direktörü tarafından sunulan, Santiago Bustamante, ve yazarın katıldığı Juan Gomez-Jurado, çizgi roman yazarı Ana Oncina, Video oyun yapımcısı ve Video Oyun Geliştiricileri Derneği (DEV) Başkanı valeria castro ve Thyssen-Bornemisza Müzesi Eğitim Müdürü, Rufino Ferreras.
Gómez-Jurado, video oyunlarının mimari, heykel, resim, müzik, dans, edebiyattan sonra onuncu sanat olduğu fikrine (“her kahramanın bir kötü adama ihtiyacı vardır” dedi toplantının başında) eğlenmek için karşı çıkmaya çalışsa da , Başından beri belli olan sinema, fotoğraf ve çizgi roman Onay, nüanslarla da olsa oybirliğiyle alındı bazı düşüncelere yol açmıştır.
İlki sanat kavramı etrafında dönüyordu; Castro için “yapabileceğim şey” kendimi ifade etmek için sıfırdan yaratıldı”, Bu, “diğer sanatları da gruplandıran: mimari, tasarım, anlatı, müzik var …” video oyunu için de geçerlidir. Gómez-Jurado, sanatın “insan deneyiminin bir biçime veya formata çevrilmesi, bir biçimin eğitimi ve Bir şeyin sizi içten ve derin bir duyguyla etkilemesine izin verirseniz, bu sanattır” tüm oyunların sanat olmadığını, tıpkı tüm filmlerin sanat olmadığını ekleyerek. Ferreras, kendi payına, bunu açıkladı Sanat kavramı özneldir. ve genel kabul görmüş bir tanımı yoktur.
Toplumun sanata dönüştürmeye karar verdiği kültürel bir ürün
Video oyununun sanat olduğunu öne süren ayrıntılar arasında 80’lerde Smithsonian Enstitüsü’ndeki sergi, video oyun kodunun 2012’den beri New York’taki Modern Sanat Müzesi (MoMA) tarafından satın alınması veya sadece gerçekler yer alıyor. Bu konunun Thyssen-Bornemisza’da tartışıldığını, “Sanırım kültürel bir üründür ve onu bir sanat formuna dönüştürmeyi isteyen toplumdur. Sanatın yalnızca müzelerde sergilenen şey olduğuna dair çok Anglo-Sakson bir okuma var,” diye onayladı Ferreras ve Gómez-Jurado mizahi bir şekilde, “British Museum’un bir şeyi çalması ve onu sanatsal olarak tasvir etmesi, belki de Link’in kılıcını çalmalıyız” .
Ferreras, video oyunlarının sanat olarak tanımlayıcı karakterinin, oyuncunun ekranda gördükleriyle etkileşimi olduğunu vurguladı; bu, Castro’nun diziyle ilgili olarak kabul ettiği bir kavram. Bizden geriye kalanlar Aynı adlı video oyununa dayanarak, “Video oyununa çok benziyor, ancak Karakterin korkunç şeyler yapmasını izlemek, video oyununun sizi bunu yapmaya zorlamasını izlemekle aynı şey değildir. benzersiz bir gerçek olarak ona değer veren şeydir”.
toplantıda başka bir yerde tartışıldığı gibi video oyunları, Sinema gibi diğer sanatlarla aynı mekânı paylaşan ve medya ötesi kapasiteye sahip olan, nasıl oldu Witcher Andrzej Sapkowski’nin kitaplarını popüler yapan ve bir televizyon dizisinin yaratılmasına yol açan.
Bilgisayar oyunları bazen tek bir kişinin işi olsa da, farklı disiplinlerden gelen tüm bir ekibin dahil olması normaldir ve bu gerçeğin onları kişisel bir şey olarak sanat kavramından uzaklaştırıp uzaklaştırmadığı toplantıda tartışıldı. Bir mimari eserin aynı zamanda birçok kişinin eseri olduğuna dikkat çeken Ferreras, “Leonardo’nun kendisine pigmentleri karıştıran adamları vardı. Sanat her zaman farklı sanatların bir karışımı olmuştur. Editörüm olmadan, düzelticim olmadan ve düzelticim olmadan bir hiçim”, Gomez-Jurado buna dikkat çekti. Olan şu ki, dedi, bir yaratıcı hakkında konuşmak daha kolay çünkü “daha kullanışlı ve pratik, sırf daha kolay olduğu için, ama gerçek bir yaratıcının yaptığı şey tarihe boyun eğ, çünkü tarih ondan daha önemlidir”.
Breath of the Wild, konsoldan çıktığınızda yaşayan bir dünya
Oncina, örneğin açık dünya oyunları söz konusu olduğunda video oyunu etkileşimi fikrini detaylandırdı. Zelda Efsanesi: Vahşi Nefes“verdi hikayeyi kendi başınıza yaratma imkanı, birçok seçeneğe sahip olmak, çok acımasız ve çok sanatsal bir şey, çok büyük bir sıçrama” diye yineledi. Bustamante de bu görüşü destekleyerek, durumun böyle olduğunu sözlerine ekledi. “konsoldan çıktığınızda bile canlı olan” bir dünya Castro bu oyunu açıklarken “kullanıcıyı yaratıcı yapar, sanatın geri kalanının da yaptığı bir şey, ancak video oyunlarında vahşi nefes Deneyiminizin diğer insanlarınkiyle aynı olmadığını hissediyorsunuz” diye ekledi. teknik olarak bile bir sanat eseriydi çünkü bir geliştirici olarak “kesinlikle tüm kararların arkasında duran pandomimi” tanıyor. Onu bir tencerede dans ederek yiyebilirsin ve güzel olduğunu düşünebilirsin, ama Arkasında çok fazla karar ve çok çalışma var.”
“Breath of the Wild, kullanıcıyı bir yaratıcıya dönüştürüyor, sanatın geri kalanının da yaptığı bir şey, ama benzer şekilde video oyunlarında vahşi nefes Deneyiminizin diğer insanlarınkiyle aynı olmadığını hissediyorsunuz
Hepsi serinin yeni oyununun çıkmasını beklediklerini belirtmişler, Zelda Efsanesi: Krallığın Gözyaşları ve hatta bazıları tatil günlerine gideceklerini belirtti, ancak Gómez-Jurado evinde Switch’i ilk çalanın aynı zamanda bir yazar olan karısı olduğunu bildirdi. Bárbara Montes oynayanlar vahşi nefes ardarda iki kez. Kendini bir tamamlayıcı olarak gösteren Oncina, en çok keyif aldığı şeyin hikayeyi almak değil, tüm Kolog tohumlarını almak olduğunu belirterek, “Biten her köşeye bakıp, Kırda yürümek gibiydi tırmanmaya başlayın…”
Toplantının katılımcıları ayrıca video oyunu eğitimlerinden de bahsettiler; Gmez Jurado fabrikası evet Video oyunları, “size onları takdir etmeyi, onlarla ilgilenmeyi öğreten tek sanattır, çünkü onlar hakkında bir eğitiminiz yoktur”. Kişot açıklamalı bir sürüm satın almadığınız sürece, ki bu daha da kötü. Oyun ne kadar iyiyse, görünmez olduğu zaman onu bilenleri o kadar göz ardı eder.” “Bunlar Ikea talimatları değil. Öğreticileri yoksa çok daha sanatsal olacaklar”, Oncina bunların gerekli olduğunu düşünmesine ve Castro’nun bunu video oyunlarında bildirmesine rağmen onaylandı. Bu sözleşmeler birkaç yılda bir değişir, Yani öğreticiler olmadan yapamazsınız.
Video oyunlarına ve sanata uygulanan sanal gerçeklik ve metaverse de ele alınan konular arasındaydı. Bu kamuoyu tarafından fark edildi Genel olarak sergiler ve sanat dünyası, sürükleyici dünyalarla güçlü bir şekilde bağlantılı hale geldi. öyle ki ressamlar hakkında gerçek resimlerin olmadığı sergiler var. Castro, Meta’nın o dönemde oynadığı iddiayı “çünkü istediğini ilk elde eden zengin olacaktır” dediğini anlasa da sanal gerçekliğin ticari olarak kârlı bir noktaya gelmediğine dikkat çekti ve bunu açıklamalarında dile getirdi. Kore’de zaten satın almak veya konserlere gitmek için çalışan bir metaverse var ve hatta var etkileyenler uygulama içinde ama Meta ve diğer şirketlerin hatası, onu sanal gerçekliğe getirmeye çalışmaktı ve gözlükler hala çok rahatsız.. Metaverse, zamanınızın çoğunu, gerçek dünyada harcadığınızdan daha fazlasını koymak isteyeceğiniz şekilde ayarlanmıştır ve rahat olmanız için buna ihtiyacınız vardır.
Hala kaçınılmaz olan görüş, Video oyunları şiddeti teşvik eder konuşma sırasında ortaya çıktı ve bir kez daha reddedilmesine karar verildi, “hiç kimse romancılara Reagan’a suikast düzenlemek için neden el ele tutuştuğunu sormuyor. Kimse bir psikopat okudu diye kitapları yasaklamayı düşünmez. Çavdardaki avcı. Gerçekte anne babalar 12 yaşındaki çocuklarının oyun oynamak yerine fizik öğrenmesini istemezler daha pratik olur daha güzel olur ama insan hayatı öyle çalışmıyor çocukların oyun oynaması lazım yapmayalım Bu oyunlara kanmayın”, dedi Gmez-Jurado.
Ayrıca İlerleme kaydetmeliyiz, uzmanlar kabul etti, politikacıların ve kurum başkanlarının video oyunları hakkındaki bilgileri, çünkü Castro’ya göre bakanlıkta değişiklik olduğunda İspanya’da video oyunları üretiminin nasıl olduğunu ve neleri içerdiğini anlatmak zorundasınız ve muhatap oynamadığı ve genellikle bildiği için bunu başarmak her zaman kolay olmuyor. çocukları aracılığıyla video oyunları: “Hala küçük bir sektörüz ve mücadeleye devam etmeliyiz” dedi.
Bir nokta tutarsızlık içinde tüm video oyunları oyuncuda duygu yaratabiliyorsa, Gómez-Jurado, yalnızca en güncel veya en iyi grafiklere sahip olanların bunu yapabileceğini savunurken, Castro, Bustamante ve Oncina aşağıdakiler gibi klasikleri savundu: tetris herhangi biri Astar bu duygular, o oyunlara ve onları oynadıkları durumlara dair sahip oldukları hatıralarla bağlantılı olsa da. Daha sonra Question Time sırasında Gómez-Jurado, nostaljinin bu duygularda önemli bir değere sahip olduğunu fark etti ve “oyun oynayan insanlar olacak. FIFA 23 Sonunda kendi deneyimlerine, yaratımlarına, yolculuklarına aktardıkları bir şey olacak, oysa benim için değil. FIFA Beğenmedim, toplum baskısı yüzünden oynadım. Belki de tüm bu konuşmalar boş çünkü cevap verdiğimizden daha fazla soru soruyoruz. Önemli olan yapılanların nasıl hatırlandığıdır.” “Dolayısıyla sanat tarih tarafından meşrulaştırılır”, Ferreras eklendi.