Günde 1000 kelime yazmak yazısını okuduktan sonra gaza geldim ve dün akşam bu yazıyı kaleme aldım. Bu akşam internette takılırken yine 1000 kelime yazmak mevzuulu yazıya rastladım. “Keşke bende 1000 kelime yazabilsem” dedim. Hevesle o yazıyı yeniden okudum. Ama ilk okuduğum zamanki yazıyı bulamadım. Yazıyı parça parça bölmüşler. Kesip biçmişler. Anlamsız yapmışlar yani.
Ama beni gaza getirecek birkaç paragrafını okumak fırsatım oldu. İşte o gazla şimdi oturmuş 1000 kelime yazma uğraşındayım. Her akşam yazmayı planlıyorum. Bakalım ne zaman kadar devam ettirebileceğim? Yazıda özellikle okuduğum bir paragraf bana acayip gaz verdi. “Misafirlikte uyandım 1000 kelime yazdım. Evde uyandım 1000 kelime yazdım”. Yani adam nerede olursa olsun kendini 1000 kelime yazmaya şartlamış.
Bu ne güzel bir irade ya. Artık bir noktadan sonra günde 1000 kelime yazmazsa eksiklik hissetmeye başlamış. Diş fırçalamak gibi sıradan bir şey olmuş her gün 1000 kelime yazmak. Ya şimdi söyleyin bana. Siz bunları okuyunca gaza gelmiyor musunuz? “Keşke bende günde 1000 kelime yazabilsem” diye iç geçirmiyor musunuz?
İşte bu yazıdan sonra bende hevesle oturdum bilgisayarın başına. Normalde aklımda bir konu bulup 100 kelime yazıp blogda yayınlamak vardı. Bu akşam bu yazı yine benim aklımı karıştırdı. Bu kafa karışıklığının sonucu olarak bu yazıyı yazıyorum işte. Evet, günde 1000 kelime yazmak hayal değilmiş. En azından bu akşamlık. Her gün kedi kaymak yer mi göreceğiz.
Foto kaynak: https://www.pexels.com/photo/adult-blur-business-indoors-261453/