PEDER JOSEPH BOUDAUD sj.’NİN 68 MAYISIYLA İLGİLİ YAZISI
PEDER JOSEPH BOUDAUD sj.’NİN 68 MAYISIYLA İLGİLİ YAZISI


Ataman Aksoyek - 10/06/2008 9:56:18 (383 okunma)
14 Ağustos 2012, Salı. 0 Kere Okundu
Brüksel’de çalıştığım dönemde çok değişik kişilerle ilişkim oldu. Bu ilişkilerimde değişik konuları tartıştık ve tartışmaların tortuları benim zenginliğimdir diye düşünüyorum. Bu ilişkilerimden birisi de Peder Hanri Madelin sj. ( sj = Societas Jesu.= Compagnie de Jésus – Cizvitlerin kısaltılmışı ) idi. Tartışmalarımızdan, aklımda kalan en önemlisi 68 olayları ile 8 Aralık 1965’te toplantısını bitiren, 2. Vatikan Konsili oluşturuyordu. Bana göre, 68 hareketinin etkisinde 2. Vatikan Konsili, Katolik kilisesinin büyük ilerici dönüşüm kararlarının konsili idi.
Peder H. Madelin, politik yanı ağır bir Cizvit rahibidir. 1979 – 1985 yılları arasında Fransa’daki Cizvitlerin şefliğini (provenciale) yapmıştı. Pek çok yayını arasında, bana imzalamak nezaketinde bulunduğu önemli bir kitabı “ la foi chrétienne à l’épreuve du marxizme ” idi. 1971 yılından bu yana “Instıtutdes politique de Paris” ve “Centre Sevre”de ders vermekteydi. Uzun yıllar, 1856 yılından bu yana yayın yapan, 15.000 adet basan “Etudes” dergisinin yayın müdürlüğünü yapmıştı.
Ola ki, eski tatlı tartışmalarımızı hatırlayarak, Bana, bir başka Cizvit rahibi Peder Joseph Boudaud sj.’nun, yayınladığı, 68 üzerine yazdığı kısa bir yazısını yollamış.
Peder Boudaud aynı zamanda bir “İşçi Rahip - İR” (prêtre ouvrirers - PO). IR’lerin temelleri ikinci dünya savaşından evvel atılmış bir hareket. 1952 yılında resmen başladığı kabul edilir. Bir tarikat değil. Bu hareket içinde değişik tarikatlardan gelen rahipler görüyoruz. Söylemleri kısaca ; Katolik Kilisesinden uzaklaşmış işçi sınıfını kazanmak, onun horlanmasına ezilmesini karşı dayanışma. Daha sonra bu rahipler FKP etkisinde CGT sendikası ve Fransız Komünist Partisi’ne üye olmaya başladılar ve o dönemde yükselen barış hareketi içinde yer aldılar ve Vatikan bu rahipleri geri çağırdı. Bir kısma geri döndü.
Rahip Boudaud 68 Mayıs tarihinde Mans’daki Westinghouse firmasında işçi olarak çalışmaktaymış. Yazısına bir vurgulamayla başlıyor ; “Mayıs 68 olaylarının 40. yılında bir öğrenci hareketi olarak anılıyor. İşçilerin bu hareket içinde katılımları ve ciddi kazanımları göz ardı ediliyor” diyor. Bu hareketten çok etkilenen Peder Boudaud’a göre ; “ o dönemde işsizlik olmamasına rağmen, işçilerin durumu hiç parlak değilmiş. Düşük ücretlerle, hafta 45 saatin üstünde çalışmaktaymışlar.”
“ 13 Mayıs, Pazartesi günü CGT ve CFDT sendikalarının kararıyla, öğrencileri desteklemek, polisin öğrenciler üzerindeki baskısını protesto etmek için, 24 saatlik bir greve gitmişler ve fabrikanın kapılarını kapatmışlar. “
Daha sonra, 20 mayıs günü CGT, CFDT ve FO sendikalarının ortak kararıyla sınırsız grevi başlatmışlar. Önlerine iki hedef koymuşlar; Fabrikadaki aletlerinin emniyeti ve kollanması ile, fabrika yönetimi ile çalışma koşullarının iyileştirilmesi müzakereleri.
Peder Boudaud, yazısında uzun uzun çevreden sağlanan dayanışmayı, grevdeki işçilerin bir birlerine daha yaklaşmasını, iç titreten bir sadelikle ve içtenlikle anlatıyor. Kendisine emanet edilen grev kasasını nasıl kullandıklarını, komşuların yaptığı yiyecek yardımını anlatırken sizi o günlere götürüyor. O günlerin kendisi için unutulmaz günler olduğunu, hayatının en önemli anıları olarak sakladığını söylüyor.
Grev işçilerin 14 maddeden oluşan taleplerinin kabul edilmesiyle bitmiş ve 6 Haziran günü işbaşı yapmışlar.
Grevin bitmesini, Peder Boudaud’in üyesi ve iş yeri temsilcisi olduğu CGT sendikası, politik koşulların henüz oluşmadığını düşündüğünden ve “gauchistes” lerin provokasyonlarına düşmemek için, grevin uzamasına pek yanlı olmamış.
Daha sonra ulusal düzeyde yapılan pazarlıklarla işçiler % 7 zam almışlar ve askeri üçret % 34 arttırılmış.
Peder Boudaud, bütün bu sürede “kendini, bir rahipten ziyade bir işçi olarak hissettiğini” söylüyor.
Peder Boudaud, grev süresinde yaşadığı olumsuzlukları da anlatıyor. Bazı işçiler greve uzak durmuşlar ve grevin kazanılması ortaya çıktığı zaman katılmışlar..
Olaylar süresinde, Peder Boudaud çevresinde 10 kadar İR olduğunu söylüyor.
Daha sonra Vatikan İR’lerin işlerini bırakmaları emrini verdi. Bir kısmı yürekleri parçalanarak geri döndü. Bir kısmı Fransız Komünist Partisi’ne girdiler veya sendikalardaki çalışmalarını devam ettirdiler.
Peder Boudaud yazısını “ çok güzel bir Mayıs ayı yaşadık” diye bitiriyor.
Peder emekli olmuş ve şimdi bir manastırda yaşıyor ama hala “iş arayanlar işçiler” isimli bir dernekte faaliyetlerini sürdürüyormuş.
68 Mayıs olaylarına, haksızca saldırıldığı günümüzde bu ihtiyar Cizvit rahibin anılarını okurken, aradan 40 yıl geçmesine rağmen inanmışlığını, samimiyeti, pırıl pırıl yüreğini hissederek burnumun direği sızladı. Özetleyerek sizlerle bunu paylaşmak istedim.
“Kimin yanındasın ? “ sorusunun hala geçerli olduğunu düşünüyorum
İlerde bir yazımda İşçi rahiplerin hikâyesine dönmeyi çok istiyorum.