Bizim evin bu haftaki gündemi yaz okulu.Hafta başından beri yaz okulu aradım. En azından bir beş hafta tontalağı göndereyim dedim. Aslında on hafta göndermekti de niyetim kıyamadım. Allah kısmet ederse ilkokula da başlayacak Eylül'de. Ne zaman dinlenecek.
Yaz okulu fikri aklımda yoktu aslında yani varken uçmuş. Cuma günü Eray'ın okulundan iki haftalık yaz okulu yapılacağına dair broşür ve program gelince fikir aklıma bomba gibi düştü.Okullar yakında kapanacak. Eee biz ne yapacağız.
Erol'a sordum gönderecek miyiz diye.Dedi ki göndermeyeceğiz de ne yapacağız, mecburuz. Haklı annem rahatsız üç ay bakamaz.Programa baktım iki saat İngilizce, iki saat şu, bu diye sıralamışlar. İçime sinmedi.
Kitap okuyorum. Kitabın bir bölümünde Rosa Luxemburg'un bir sözü geçiyor. Diyor ki ;
Özgür insan başka türlü karar verme imkanı olan insandır.
Bu söz ne kadar hoş derken bende şimşekler çaktı? Neden okulumuzun yaz okuluna göndermek zorundayım ki. Neden başka alternatif düşünmedim gibi sorular sordum kendime. Sonra anladım Erol'un mecburuz lafı tüm düşüncelerime bir sis gibi çökmüş. Mecburiyetler insanı köleleştirmiş.
Yok efendim mecbur değiliz dedim birden. Ben zaten bu yıl İngilizcesi olsun, pul yapıştırsın tarzı okula göndermek istemiyordum. Büyüyor. Eğleneceği, sportif aktivitelerin çok olduğu bir yaz okuluna göndermek istiyordum. Zaten böyle bir iki yer vardı aklımda araştırmaya başladım. Fiyatlar aldım, programlara baktım.
Bir arkadaşım Ayla bende göndermek istiyorum fiyatlar nasıl dedi. Bence uygun gibi dedim. Sonra aslında uygun falan değil, ilk duyduğumda uygun geldi ama şunu söyleyeyim bu fiyatlara bizi alıştırdılar. Gözümüzde bu fiyatları normalleştirdiler. İnsanların mecburiyetlerini kullandılar dedim. Evde olan kadın çocuğum tüm yaz evde oturmasın eğlensin mantığıyla, çalışan kadın hem eğlensin hem kim bakacak düşüncesiyle bu fiyatları normal kabul etti. Ne yapsın. En azından nasıl bir yaz okulu olması gerektiğini seçebileyim, başka türlü karar vereyim...
Aklımda olan yaz okullarından birini aradım. Fiyat ve program sitenizde yok bilgi alabilir miyim? dedim. Anlattı şunumuz var bunumuz var diye. Yani her zamanki klasik geyikler işte. Tamam o zaman hafta sonu uğramaya çalışacağım dedim. Hemen size randevu kaydı oluşturuyorum dedi. Oluşturun oluşturmanıza da bizim özel bir durumumuz var( Erol'un anneannesi hasta, durumu ağır) o gün gelemeyebilirim dedim. Olsun gelmeseniz de sorun olmaz dedikten sonra ekledi. Ayla hanım aslında gelmenize gerek yok. Gerekli evrakları ( Sağlık raporu, kimlik fotokopisi) internet üzerinden gönderirsiniz, parayı da mail order ile tahsil ederiz bu şekilde hallederiz, zahmet etmeyin. Peki ben ne demiş olabilirim.
Eminim X hanım hallederseniz bunda en ufak bir şüphem bile yok. Amaaaa takdir edersiniz ki beş haftasını orada geçirecek olan 6 yaşındaki oğlumun nasıl bir yerde duş aldığını, yemek yediğini, ortamın güvenli olup olmadığını, hijyeni vs vs.. Bunun gibi size birçok neden sayabilirim görmek isterim.
Kızdan bir süre ses gelmedi :) Sonra haklısınız tabi dedi. Erol'a arabada kesin bu kızın çocuğu yok dedim.Yoksa bu kadar düz mantık düşünemezdi. Olaya azcık duygu katardı. Zaten eledim bu yeri. Bugün bir yere mantıken karar verdik. Hafta sonu da gidip gezerek kalben karar vermeye çalışayız.
Ha bu arada Eray'a da fikrini sordum dün akşam. 5 hafta yaz okuluna göndermeyi düşünüyoruz seni iyüzersin, zıplarsın, hoplarsın sen ne dersin dedim. Zaten bizim okulun yaz okulu sıkıcı öğretmenleri sıkıcı. Öğretmenler onu yapma, bunu yapma hep bıdı bıdı . Adama bir dokun bin ah işit durumları. Sonra plana devam ettim. İki hafta baban izin alır onunla takılırsın, bir hafta da Beykoz'a babaanneye gidersin. Bu planlara tepkisi ise. Oleyyyyyy..
İnşallah verdiğimiz karar oğlum ve bizim için hayırlı olur.
Çok güzel bir söz değil mi?
Özgür insan başka türlü karar verme imkanı olan insandır.
Not: Fotoğraflar geçen sene yaz okulundan Haziran-Temmuz 2013