22 Ağustos 2011 Pazartesi
çok ilginç bir hali ardır bu garip köyün. Bursa'ya çok yakındır ama bir o kadar da uzak insan şu doğada hem günesin doğuşunu izler hemde batışını. Lakin fotoğrafçılardan başka kimse gelmez. Neden mi? Çünkü kalacak bir yer yok.
Köy sadece balıkçılıkla geçimini sağlar o balıklarda sadece Bursa'da satılır.
Günün birinde buraya yolunuz düşerse ya sabahı bekleyin yada günün batımını. İnsan o güzel ışık hüzmelerine bakıpta geçmişini ve bir o kadar da geleceğini düşünmeden edemiyor. Bir gariplik geliyor üstüne . sakin sessiz ve sadece öğlen 11.00'de gerçekleşen balık mezatının ardından bir gariplik ve bir sessizlik daha
18 Ağustos 2011 Perşembe
Evet deniz olmasa da Denizli demişler! belki zamanında, bundan yüzyıllar evellin de deniz kenarında idi?
Eskisinde köylerinde bulunan taş evleri,
Kendine has, ama bir o kadar lezzetli ve hatta benim diyen kebaplara ağızda bıraktığı
eşsiz tadı ile kendine hayran bırakıp kafa tutuyor.
Ve bu kebabı en iyi yapan Halil ustası, Denizli tam bir denizli.
Yöresel özelliklerini barındırmayı kaybetmemiş yaşam büyükşehir mantığını da içine
sindirirerek hayatına devam ediyor.
Bunların hepsine ek olarak dünyanın artık kaçıncı harikasıdır bilinmez "Pamukkale"si ile de şehir davetlilerini
ağırlıyor...
6 Ağustos 2011 Cumartesi
Ne oldu da yoldan göremedik bu sarıyı? Çünkü hep bozkır dendi. Yada boz toprak. Hiç olmadı çorak dendi.
Eskişehir Bozöyük arasında bu tat başka yaşanıyor...
Eskişehir Bozöyük arasında bu tat başka yaşanıyor...