"E"mrah'ı msn'den engelledim. Evet yaptım bunu. Yapmam gerekiyodu. Sevmiyorum onu . Sevemedim. Olmuyo. Kimse Rüzgar'ın yerini tutmuyo..
Bunu Rüzgar'a da söledim :
" Yalandı. Seni unutabilmek için kendimi başkasını sevmeye zorladım.." dedim.
Baştan beri bi hataydı.. Kabullenmedim.
Tek çıkış yolunun bu olduğunu zannettim..
Ama ne çıkış yoluna ulaşabildim ne de eski yerime dönebildim..
Belki şimdi Emrah'a da bir özür borçluyum. Ona ümit vermedim ama bu kendi düşüncem. Konuştuğumuz için belki o başka düşünmüştür. İşte o yüzden şuan yapabilceğim tek şey buydu. Benden daha fazlasını beklemesin. Yapmam. Ama belki bi kere sadece bi kere engelini kaldırırım ve konuşurum. Bu kadarını haketti sanırım.
Tüm bu olanlara Rüzgar " Ah be Uykulu Suyum naptın sen.." dedi. Ve bir daha asla birine gerçekten bişiler hissetmediğim sürece adım atmamamı söyledi..
Zaten artık istesem de adım atamam.
Attığım tüm adımlar beni sana getiriyor Rüzgar..
Attığım tüm adımlar beni sana getiriyor Rüzgar..
Ne kadar izini kaybettirmeye çabalasan da asla kalbimdeki izlerin silinmicek.