Oha! District 9’ı izledim şimdi; bilimkurgu sevmem ben normalde ama bu kadar mı süper olur böyle bir film?
Bir kere çekim tarzı müthiş; insan acaba bu gerçek bir olay mıydı diye düşünmeden edemiyor kısacık bir an için bile olsa. Yakınlarıyla konuşmalar, uzmanlardan görüş almalar, “sokaktaki adam”ın fikrini sormalar falan.
Sonra uzaylıların mükemmelden daha aşağı bir nitelikle olduğunu görmemiz bile şaşırtıcı olabilecekken, sen tut uzaylıları yardıma ihtiyacı olan mahluklar olarak işle! Resmen insanın içi acıyor yaşadıkları o barakaları falan gördükçe. Gerçek bir kenar mahalle halkı yaratmış yetkililer.
——————-spoiler——————-
——————-spoiler——————-
İlk başta uzaylı olan sahneleri kısık gözlerle izleyen ben Christopher’ın kaçısını, ufaklığın gemide yalnız kalışını falan ekranın dibine girerek seyretim aman bir tek kare kaçırmayayım diye.
Hele de o Christopher karakteri ne süperdir; “kendi halkımın denek olmasını kabul edemem”, “bu işte beraberiz, seni bırakmam” falan gibi laflarını duydukça “işte insanlıktan nasibini almış birisi” diyesi geliyor insanın (dedirten uzaylı).
Filmle ilgili beni tek deli eden nokta nasıl Wickus amcanın cep telefonunu kullanmaması gerektiğini farketmeyişi oldu. Abicim iyi tamam konuşuyorsun karınla ama yakalanmaman da lazım sanki? Yerini tespit edecekleri aklının ucundan nasıl geçmez ki? Ama belki de Wickus “ulan zaten 9.bölgedeyim, yerimi tespit etseler nolur, etmeseler nolu” demiş olabilir. Eğer öyle dediyse bunu kapak kabul eder, başımı önüme eğerim.
Kadın çiçeklerden bahsedince orada bitirecekler gizem içerisinde diye korkmuştum, neyse ki adamımızın durumunu görebildik en sonunda.
——————-spoiler——————-
——————-spoiler——————-
Diyeceğim o ki farklı bir şey görmek istiyorsanız izleyin bunu!