Sevda kuşun kanadında Ürkütürsen tutamazsın
Ökse ile sapanla vurursun da saramazsın
...
Dağ başında rastladım aksakallı birisine
Bin yıllık bir halıya bin yıldan beri
Bağdaş kurmuş bir çınar gibiydi
Sordum ona "Aşk ne ustam hayatın sırrı ne,
Tepeden tırnağa aşığım ben
Ve koskoca bir hayat var önümde?"
Sevda kuşun kanadında
Ürkütürsen tutamazsın
Ökse ile sapanla vurursun da saramazsın
Hayat sırrının suyunu
Çeşmelerden bulamazsın
Ansızın bir deli çaydan içersin de kanamazsın
Cem Karaca’nın diğer şarkılarına göre daha az bilinen ama en güzel şarkılarından biridir...
Dinlerken şarkıyla dost olursun, tekrar tekrar dinlemek istersin ya hani, bende de öyle bir etkisi var bu şarkının.
Görmüş geçirmiş, hayatın sırrına ermiş bir bilgeden nasihat dinler gibi…soru işaretlerime yanıt olan, kendi kendime yol açan, yönümü gösteren…
İçimle hesaplaşmama vesile olan…
Bir yanda yılların yorgunluğunu düşünürsün, diğer yanda yeniden, sil baştan hayatın sırrına ermeye çabalarsın ya hani…
“Aşk ne ustam, hayatın sırrı ne?” …sual edersin.
Daha dersin, daha koskocaman bir hayat var önümde, kabullenmezsin hani…
“Sevda kuşun kanadında Ürkütürsen tutamazsın
Ökse ile sapanla vurursun da saramazsın”… sevdayı, hüznü tasvir eder sana, kuşun kanadındadır sevda…
Fark etmeliydik baharları, tutabilmeliydik o kuşun kanadından, ürkütmeden! Her istediğinde gelmiyor işte o sevda, o tutku.
“Hayat sırrının suyunu Çeşmelerden bulamazsın
Ansızın bir deli çaydan içersin de kanamazsın”… Güzelliği dilersin olmayan zamanlara inat, derin derin soluklanırsın, kana kana içmek istersin ya genişliğine sevdaları ama kanamazsın ya hani…
En derinindeki insanı hüzünlerle baş başa bırakır, tekmeyi savurursun hayata…tepeden tırnağa aşk, sevda yoktur usta dersin…
Usta yeniden seslenir sana…”Sevda kuşun kanadında ürkütürsen tutamazsın” !
Dinleyelim ustayı…
Gününüz güzel olsun, yaşanılası sevdalar diliyorum... :)
ÖKSEDEKİ KUŞ
Hiç de kendini iç odalarına kilitlemiş falan değilsin.
Dışarıdasındır aslında.
Ne aralık kalmış
Ne de kapalı
Yoktur çalabileceğin tek bir kapı
Ya yüzüne örtüktür
Ya yapış yapış bir bencilliğe bulanmış
Sait Faik’in Son Kuşlar’ına tuzak
Ökse otu sürülmüş dallar gibidir her kapı kolu
Donkişot onurun
Ve Şarlo duyarlılığın engeldir bu kapıları çalmana
Bir türlü dokunamazsın o tokmaklara.
Dokunsan,
Zehirlenirsin anında
Kanına karışır bencillik.
Dokunsan,
Tuzağa düşüp
Baş aşağı kalan bir kuş olursun.
Atılgan