dün akşam yayınlanan Seksenler dizisi bölümü beni acayip sarstı...zaten beni etkileyen tek dizi...çocukluğuma duyduğum özlemden midir, anneannemi ve dedemi özlememden midir, o zamanlar hayatın daha saf ve daha devam edilebilir bir şey olduğunu düşünmemden midir, bayramları ve sokakta saatlerce oynamayı özlememden midir yoksa daha çok hayalim olduğumdan mıdır? hıh, sebep; Pazar günleri Barış Manço'yu izlemeyi özlemem bile olabilir...o barış manço programı var ya; o kadar çok şeyi anlatır ki...ayrı bir yazı konusu..
neyse..böyle işte...bebekim de tanıyor işte annesini..böyle bir annesi var...bazen antenleri rahatsız ediyor onu, farkındalığı ya da farkedemedikleri rahatsız ediyor...sadece insan işte bu anne de...
bu şarkı ne güzeldir..Seksenlerden bahsettik madem, nam-ı diğer Susmuş olan Aydan Sarman'ın güzel yorumuyla... Aşık Mahzuni Şerif kusurumuza bakmasın, saygımız sonsuz..
şu an born on a blue day isimli bir kitap okuyorum..bir delikanlı, doğuştan gelen mental bir rahatsızlığı sebebiyle kinestetik olmuş..yani rakamları, kelimeleri bizim gibi algılamıyor..onları renk ve şekil olarak algılıyor..bu yüzden de tam bir matematik dehası! daha önce bu tip özel durumları olanlar hakkında çok biyografi yazılmış ama bu kitap, bizzat bahsedilen kişi (daniel tammet) tarafından yazılmış...kelimelerle ilişkisi değişik olan bir insan için acaba kitap yazmak nasıl bir deneyimdi?
ama belki de boşu boşuna bir soru bu hım?
Mevlam bana ömür vermiş
Boşu boşuna boşu boşuna
Vücuduma bir can girmiş
Boşu boşuna boşu boşuna
Su akar deryaya varır
Deryadan mayi çıkarır
Gökyüzünde yağmur olur
Boşu boşuna boşu boşuna
İsa Meryem'e mi kaldı
Musa asadan ne buldu
Süleyman bir sultan oldu
Boşu boşuna boşu boşuna
Gahi gittim gahi geldim
Aradım kendimi buldum
Bir Mahzuni Şerif oldum
Boşu boşuna boşu boşuna