İNSAN VE İMGESİ
İNSAN VE İMGESİ
Zamanlardan bir zaman ülkelerden bir ülke;
Bu ülkede biri yaşarmış. Bu insanoğlu kendini çok ama çok severmiş. Kendinde bir türlü tek bir kusur bile bulamazmış. Kendini en güze insan sanıyormuş. Aynaları bozuk olmakla suçluyormuş. Dünyada eşi benzeri yokmuş güzelliğinin. Bu halden çok mutluymuş.
Talih kuşu ise ne yapsın gerçeği görsün diye yapmadığı kalmamış. Her yerde karşılarına aynalar mı çıkarmamış. Dükkanların evlerin aynalarına yollarına çıkarmış. Kadınların manidar tavırlarını. Sessiz sedasız uzaklaşmalarını. Bizin narsisi sonunda her şeyden herkesten kendi aldanışında mutlu olmak için alıp başını gitmiş.
Aynalara dayanamazken birde bakmış pırıl pırıl akan dereye bakmadan yapamamış. Bakmış gene o beğenmediği görüntü. Ama ne dese beğenirsiniz’ İşte gene çıktı karşıma ‘ demiş. Ama o pırıl pırıl parlayan dereye bakmadan da edememiş.
Jean de La Fontaine .