Söylenilebilecek her şeyi söylemişim.
Yo tabi söylenilebilecek her şey
hiç bitmez aslında ve her zaman
söylenilebilecek bir şey daha vardır mutlaka.
Ama ben söylemişim neredeyse
belki de bundandır uzun zaman oldu
yazmadım, aklımdan geçti bir sürü şey
yazmadım, inat ettim, niye yazayım?
kime yazayım?
Bu şehrin kanı çekilmiş gibi geldi dün gece bana
terkedilmiş, yok edilmiş gibi veya kendini tüketmiş.
Çok şaşırdım, ben eskiden ne aşklar yaşadım
bu şehirde, çığlık çığlığa ve her sabah yeniden.
Uçururum dedim ben bu şehri uçururum istesem
ama yok artık o şövalye, o beyefendi, sergüzeşt.
Bir hüzün çökmüyor değil üstüme ama çok müsterihim
bilmem inanır mısın?
Eskiden bol keseden attığım yalnızlık söylemleri
amanın aman yalnızlık değilmiş onlar be.
Ben eskiden yalnız değilmişim, hem de hiç değil
seninle.
Yalnızlık bir kader de değil, tercih edilen bir şey…
Hem hiç istemem seni canım çıksın ki
hem sensiz canım çıktı zaten
çıkıp gitmedin içimden
çıkıp gitmedin içimden
çıkıp gitmedin içimden
…
Bekir Mutlu Gökcesu 2013
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.