HADİ DURMAYIN MEZUNİYETİNİZ İLE İLGİLİ HAYAL GÜCÜNÜZÜ KULLANARAK SİZDE BİR KONUŞMA YAZIN..
ÖRNEK:
Bazı şeyler vardır hayatımızda. Yaşamın bir parçasıdır ama biz onların farkına bile varamayız. Ta ki elimizden uçup gideceğini, kaybedeceğimizi anlayana kadar. Okul da öyleymiş, ama biraz geç anladık.
Her sabah gün ısınırken kalkmak, kışın soğukta titremek, yazın güneşte terlemek, birbiri ardına gelen sözlülere yazılılara ve aaaalere hazırlanmak ne de zor geliyordu. Bir bitse de kurtulsak derdik. İşte bitiyor. Ama biten yalnız okul değil içimizden de bir şeyler bitiyor. Sanki alıştığımız ve her an yaşadığımız bir şeyler bitiyor... bitiyor. Üstüne bazen şarkı bazen de kopya yazdığımız sıralar bitiyor. Sözlülerde önünde ecel terleri döktüğümüz, birbirimizin resmini çizdiğimiz o tahta bitiyor. Maç sonraları okulu yıkarcasına yaptığımız aaaahüratlar bitiyor. Yazılılarda ki o kaçamak fısıltılar bitiyor. Omuz omuza gülüp ağladığımız can gibi, tek yürek, tek bilek, tek vücut olduğumuz arkadaşlarımız, öğretmenlerimiz bitiyor.
Geriye dönüp baktığınızda elinde olmadan insanın gözleri doluyor. Sanki gırtlağına bir şey düğümleniveriyor. Bir şeyler söylemek istiyor ama olmuyor, söyleyemiyor işte. Tıpkı şairin dediği gibi "Anlatılmıyor... anlatılmıyor" bir damla yaş, bir damla özlem sadece. Hepsi bu.
Her şeye, çatışmalara, kavgalara, küskünlüklere rağmen bu 5 yıl hayatımızın en güzel yılları olmuştur.
Unutmamak, unutulmamak ve unutturmamak dileğiyle…