Hakan Özoğuz, Athena grubunun gitaristi ve Gökhan Özoğuz'un ikiz kardeşi.
2004 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Türkiye'yi For Real adlı şarkıyla temsil ettiler. Bu şarkı 195 puanla 4. oldu ve Türkiye Eurovision tarihinde en fazla puan alan şarkı oldu.
Gökhan Özoğuz ve Hakan Özoğuz (Athena) Yaş 34
1 Ekim 2010 13:09:49
Biri deli dolu, diğeri sakin. Gökhan Özoğuz ve Hakan Özoğuz; nam'ı diğer Athena... Biri deli dolu, diğeri sakin. Gökhan Özoğuz ve Hakan Özoğuz; nam’ı diğer Athena… Öyle iyi öğrenmişler ki birbirlerini dengelemeyi, tarifsiz bir bağ kurulmuş aralarında. Bu ay 34 yaşına basan ve doğum günlerini Vogue Türkiye’nin ekim sayısına verdikleri röportajla kutlayen Gökhan ile Hakan, fotoğrafçı Sedef Delen’e özel pozlar verdi, Berin Yavuzlar’a yeni albümleri “Pis”i, yaşadıkları aşkları, hayata bakışlarını ve değişimleri anlattı.
Tanrı sanki onları bilhassa ikiz yaratmış; sırf birbirlerini dengelesinler, bu hayatta hep beraber olsunlar diye. Ya da Tanrı, Hakan’ı Gökhan için göndermiş; sırf ona göz kulak olsun, yeri geldiğinde onunla delirsin, yeri geldiğinde de ayaklarının yere basmasını sağlasın diye…
Birbirinden çok farklı iki insan Gökhan Özoğuz ve Hakan Özoğuz. Benzemez ikizler. Biri kırmızı saçları, her yanını kaplayan milyon tane çili ve kıvılcım saçan patlak gözleriyle yerinde duramayan bir enerji topu. Diğeri hep ne istediğini bilir ve tereddüt etmezmiş gibi duran, sakin ve uyumlu bir nezaket timsali.
UYSALLIK BABADAN HEYECAN ANNEDEN
Bugünkü nev’i şahsına münhasır duruşlarının mimarı olarak dört yıl önce kaybettikleri babaları Ahmet Özoğuz’u görüyorlar. Gençliğinde müzisyen olup barlarda çalan Ahmet Bey, ilerleyen yıllarda Fenerbahçe’de bir eczane açmış, müzik sevgisini de çocuklarına aşılamış.
Yapı olarak eşinden çok farklıymış. “Dinginliği ve uysallığı ben ondan almışım büyük ihtimalle” diyor Hakan, “Gökhan’da gördüğünüz o heyecan da annemden”…
AMELE TOPLAR GİBİ BİZİ GÖTÜRÜRLERDİ
Müzik başta hobiymiş onlar için. 15 yaşında her genç gibi gitar çalmaya merak sarmışlar. Daha enstrüman çalmayı öğrenirken beste yapmayı amaçlıyorlarmış. Sonra da müzik tutkuya dönüşmüş. Diskurları, “Hayatımızı kazanmalıyız, mümkünse taviz vermeden!” olmuş.
“Kadıköy’de Atlantis diye bir stüdyo vardı. Düğün salonundan adamlar gelir, müzisyen lazım’ derlerdi. Sokaktan amele toplar gibi bizi götürürlerdi.”
Düğün salonları, İstanbul ve Marmaris barları, ardından da albümler… Bir ıngilizce albüm çıkarıyorlar ama asıl patlamayı 1998′de “Skalonga” albümüyle yapıyorlar. Albümün çıkışını takip eden üçüncü hafta satış rakamları 100 bini buluyor.
Daha sonraki yükselişlerine hep beraber şahit oluyoruz; “12 Dev Adam” marşı, Eurovision ikinciliği derken kimse tutamıyor onları: “Bizim çok çok basit bir amacımız vardı; o da müzik yapıp tatmin olmak ve insanlardan bunun geri dönüşümünü almaktı. Bunu da başardık.”
Gruptan arkadaşlarının çıktığı, babalarının rahatsızlandığı, kendi deyişleriyle her şeyin bir anda koptuğu dönem, kırılma noktası oluyor ikisi için: “Grup demek, ekip demek. Biz de hep ekip olmak istedik ama ikiz olmamızdan ileri gelen bir engel var. Bir şekilde enerji ikimize dağılıyor çünkü şarkı sözlerini ve besteleri yapan biziz, grubu kuran biziz. Öyle olunca dışarıdan gelen arkadaşlar sıkıntı çekiyor.”
DÖRT YILLIK LONDRA ARASI
“Bizim için çok özel bir karakterdi” dedikleri babalarını kaybedince biraz buralardan uzaklaşmak, biraz okumak, biraz da müzik yapmak için soluğu Londra’da alıyorlar ve araya dört yıl giriyor.
2010 yazıyla birlikte yeniden hayatımıza giriyorlar, kariyerlerinin en iyi ve en cesur albümü “Pis”le… Bu dört yıl içerisinde anlayışları, müziğe bakışları değişiyor. Yaşanmışlıklar farklı bir şekilde etkiliyor onları. Bir kere yere göğe sığmaz Gökhan aşık oluyor, yüreğinin kapılarını galiba hiç olmadığı kadar çok açıyor ama sonunda ayrılık acısı yaşıyor.
EVRENİN SIRRI TASAVVUFTA SAKLI
Doğru kadın kimdir peki, ya da iyi sevgili? “Kimine süt şifa olur, kimine acı su. Tasavvufta da öyle” diyorlar. Tasavvufun hayatlarında önemli bir yeri var. Evrenin sırrının ve hayatın içindeki birçok perdeyi kaldıran anlayışların da orada saklı olduğuna inanıyorlar.
“Bir harfini dahi anlasanız çok başka yerlere varırsınız. Tasavvufa dair konuşmak bizim haddimiz değil” diyerek de bunun çok derin bir konu olduğunu hatırlatıyor Gökhan: “Tasavvuf konusunda konuşabilmek için bir şeyleri bilmek gerekiyor, bizim hiçbir şeyden haberimiz yok. Benim, çevremin ve aydın olarak söz edilen kesimin büyük çoğunluğunun da aydınlıktan haberi yok. Bu onları yermek için değil. Bilen söylemez, söyleyen bilmez derler. Ondan dolayı bilmiyorum’ deyip köşene çekilmek çok daha mantıklı.”
BİZ HAYATI O KADAR CİDDİYE ALMAYIZ
İlk albümlerinden bu yana 17 yılda çok şey değişti onların hayatında. Çok fazla şey tecrübe etmişler ama kendi deyişleriyle bir yere ulaşmış değiller. Değişmeyen tek şey mütevazılıkları belki de ve anne-babalarının onlara öğrettikleri ya da öğrenmeleri için onlara açtıkları yol: “Annemizle babamız bizi hiç ellemediler. Yaptıklarımız da şarkılarımıza dökülüyor. şu albümlerde hepsinin özeti var. Ayrıca bakmayın biz hayatı o kadar ciddiye almayız, ama bir o kadar da ciddiye almak gerektiğini biliriz.”
NE ZAMAN BÜYÜDÜK ANLAYAMADIK
“Büyümek nasıl bir şey?” diye sorulunca “Orayı daha anlayamadık” diyor Gökhan: “Büyüyebildik mi, büyüyor muyuz… Büyüyoruz herhalde tabii de çok enteresan. Bu ay 34 olacağız ve şaka gibi. Nasıl geçti, ne yaptık, ne ettik hiç hatırlamıyoruz, çok da takmıyoruz zaten. Sadece şaşırıyoruz. Ne ara oldu, onu anlamadık.”