Henüz vakit varken, gülüm, Paris yanıp yıkılmadan, henüz vakit varken, gülüm, yüreğim dalındayken henüz, ben bir gece, şu Mayıs gecelerinden biri Volter Rıhtımında dayayıp seni duvara öpmeliyim ağzından sonra dönüp yüzümüzü Notrdama çiçeğini seyretmeliyiz onun, birden bana sarılmalısın, gülüm, korkudan, hayretten, sevinçten ve de sessiz sessiz ağlamalısın, yıldızlar da çiselemeli incecikten bir yağmurla karışarak. ... Bu kitap, hem Türk şiirinde büyük bir çığır açmış, hem de modern dünya şiirinde Türkçeye yer açmış bu büyük şairle tanışmak için güzel bir buluşma yeri olması umuduyla hazırlandı.
"Paran varsa eğer Bana bir fanile bir don al, Tuttu bacağımın siyatik ağrısı."
Param var diyorum Nazım baba alayım ama sen yoksun. Sana dünyalar alayım desem nafile. Çaresizlik kokan şiirlerini bize bırakıp çekip gitmişsin işte.
"Ben içeri düştüğümden beri güneşin etrafında 10 kere döndü dünya" demişsin. Peki sen öldüğünden beri güneşin etrafında 55 kere dönmüş bu dünya bunu bilir misin? Bütün polisler fark etti artık Gülhane parkındaki en güzel ceviz ağacı olduğunu.
En güzel şeydir şimdi hatırlamak seni. Tarih 23 Eylül 1945 olmasa bile. Türk köylüsü hala kitap yerine topraktan öğreniyor her şeyi. Değişen hiçbir şey olmadı senden sonra.
Ve senin gibi öylesine ciddiye alıyorum ki yaşamayı, yetmişimi görürsem eğer zeytin dikeceğim. Buralarda yetişmez ama olsun.
Haydarpaşa garında değilim. Ne sene 1941'in baharı ne saat on beş. Ama yine de merdivenlerin üstünde güneş yorgunluk ve telaş var.
Ama vakit yok Nazım Baba. Paris yansın yıkılsın artık kimin umurunda.
"Bir de kim bilir sevdiğin kadın seni sevmez olur ufak iş deme yemyeşil bir dal kırılmış gibi gelir içerdeki adama."
Kimisi için "Mavi gözlü dev" kimisi için " Romantik komünist". Benim için o çocukluğum... Nazım Hikmet şiirleriyle büyüdüm ben ilk ezberlediğim şiir onundu. Edebiyatı onunla sevdim bu nedenle bir Nazım Hikmet kitabını incelemek hayli zor benim için .... Öncelikle kendisi serbest nazımı çağdaş edebiyatımızda kullanan ilk kişi oluşunu ve bunda ne kadar iyi olduğunu bütün şiirlerinde kanıtlamış. Kitaptaki son şiir olan otobiyografi şiirinde şu dizeleri dile getiriyor
Yazılarım otuz kırk dilde basılır Türkiye'mde Türkçemle yasak
Ne mutlu bize ki bir şairimizin daha kıymetini öldükten sonra anladık ... Kim ne derse desin Nazım Hikmet bu gün umudun, aşkın ,kavganın,direnişin ,hasretin ve ümidin şairidir ... Nice Nazım Hikmet ile büyüyen çocukların yetişmesi dileğiyle. "SENDE, BEN,İMKANSIZLIĞI SEVİYORUM, FAKAT ASLA ÜMİTSİZLİĞİ DEĞİL..."
"Henüz vakit varken, gülüm, Paris yanıp yıkılmadan, henüz vakit varken, gülüm, yüreğim dalındayken henüz, ben bir gece, şu Mayıs gecelerinden biri Volter Rıhtımı'nda dayayıp seni duvara öpmeliyim ağzından sonra dönüp yüzümüzü Notrdam'a çiçeğini seyretmeliyiz onun, birden bana sarılmalısın, gülüm, korkudan, hayretten, sevinçten ve de sessiz sessiz ağlamalısın, yıldızlar da çiselemeli incecikten bir yağmurda karışarak..." Nazım Hikmet Ran Yazarı ne kadar çok sevdiğimi anlamışsınızdır. Bu kitabını da çok sevdim. Yaşanmışlıkları ona yapılan haksızlıklar karşısında hep şiirleri ile romanları ile karşılık vermiştir çoğu kez. Her sözüyle bence tüm insanların yüreğine damga vuruyor. Daima favori yazarım olucak galiba ve her geçen gün onun hakkında bilgiler elde ediyorum ve daha çok aşık oluyorum canım ya... Nazım Hikmet Ran
Nazım Hikmet denilince fazla söze gerek yok. En güzel şiirler bir çatı altında toplanmış ve sunulmuş bizede tereddütsüz okumak düşer. Bunu itiraf etmeliyim: Nazım Hikmet'in şiirlerini okudum, şarkıya dönüştürülmüş eserlerini dinledim. Ama hiç ardı ardına şiirlerini okumamıştım. Kerem gibi şiirindeki cesaretini:
"Ben yanmasam Sen yanmasan Biz yanmasak Nasıl çıkar karanlıklar Aydınlığa"
Mavi gözlü dev, minnacık kadın ve hanımellerindeki kalp sancısını:
"Şimdi anlıyor ki mavi gözlü dev, Dev gibi sevgilere mezar bile olamaz: Bahçesinde ebruliii Hanımeli açan ev..."
Karıma mektup'daki umutsuzluğunu:
"En fazla bir yıl sürer yirminci asırlılarda ölüm acısı"
Nazım Hikmet ve onu hiçbir vakit anlayamayacak olan ben. Herkes bu kadar severken acaba ben neden Nazım Hikmet’e meyil edemiyorum, şiirlerindeki tadı alamıyorum. Herkes gibi ben neden anlamıyorum. Şiirlerini üç dört kere okumama rağmen edebi bir taraf bulamıyorum. Bana çok ama çok uzak yazılmış sözler olarak geliyor. Edebi bir taraf bulmaya çalışıyorum, ama yok. Ben Nazım’ı anlamıyorum.
Bazen diyorum ki kendi kendime, bir sözcük, bir kelime kurtarır mı şiiri? Ama bakıyorum sonra, tamam cümle güzel ama ne gelen tarafı bana hitap eder ne giden tarafı. Birçok kere denedim lakin hiçbir zaman anlamayacağım biri olarak kalacaksın galiba Nazım Hikmet.
Sevdiğim hoşuma giden şiirlerinde var elbet. Mesela “Bulutlar Adam Öldürmesin” ya da “Türk Köylüsü” bazen “Karlı Kayın Ormanında.” Bazen ise bir şiirin içerisindeki bir cümleni; “Sen yanmasan, ben yanmasam, biz yanmasak nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa,” seviyorum.
Sanırım seni anlamak için çok yetersizim. Lakin yaşım genç muhakkak bir gün bende yeteri kadar gelişip seni anlamaya, anlamaya gayret edeceğim.
Sözün özü; okuyun arkadaşlar, ben bilmesem de anlamasam da bu kadar insan yanılamaz. Elbet vardır bir bildikleri.
Nazım Hikmet Ran... Onun kim olduğunu ne yaptığını, nelere sevindiğini, nelere sinirlendiğini, üzüldüğünü, hayatını, acılarını, memlekete olan hasretini, kırgınlık ve kızgınlıklarını, hayat görüşünü e yanii her şeyi ama her şeyi aslında şiirlerinde bulmak mümkün.
Bu kitaptaki şiirler de yine çok güzel her biri yine yüreğe işliyor, dokunuyor.
Birçok konudan, farklı şekillerde, farklı imgeler ile şiirlerini serpmiş Nazım :)
Benim enlerim : Kerem Gibi, Piraye için Yazılmış Şiirler, Ben içeri Düştüğümden Beri, Yaşamaya Dair oldu. Sonunda yer alan otobiyografi ayrı güzel. Nazım Hikmet Ran, mutlaka okunması gereken bir şair. Herkese şiddetle tavsiye ediyorum. İyi okumalar :)
Nazım için yazacak çok söz, güzelleme vardı ama onun için yazılmış bir şarkıyı paylaşayım demiştim. Ancak kitabı okumaya tenezzül etmeyen bir arkadaş zannediyor ki bu şarkı kitabın içinde var. Demiş bu şiir kitaptan alıntı. Bir oku bakalım Nazım kendine böyle şiir yazmış olabilir mi? Bir de şarkıyı dinle be:)
"Seni Dünya paylaşamıyor, şiirlerin bin dilde Seni senden okumak var ya seni aynı dile Mezarın orada olsa burada olsa ne olur Tepende bir taş olsa çınar olsa ne olur
Kitapların özgür artık, müjdeler olsun Nazım Sen yazmaya devam et, hasreti yazma Nazım Varna önlerindeydin, Sen artık döndün Nazım Karadeniz köpürdü, memlekettesin Nazım
Nazım Hikmet memleket, memleket Nazım Hikmet Kafiye için yazmadım, hasret sana memleket"
Lise zamanlarımda, sevmeyi sevilmeyi yeni yeni öğrenmeye başladığım zamanlarda...
Şiirler tanışmam ilk o zamanlarda oldu. İlk kez bi' kıza aşık oldum lise zamanlarımda. İlk kez kalbimin pıt pıt atabildiğini öğrendim. Cemal Süreya tuttu elimden götürdü. "Laleli'den dünyaya doğru giden bi' tramvaya" bindirdi.
Gençlik aşkları bir başka olurmuş. Çok bekledim soğuk sokak kaldırımlarında. Islandım dolu dolu yağan yaz yağmurlarında. Balkona her çık dediğimde çıkan o sevdiğim yine çıkar mı diye çok bekledim. Sabahları ağır ağır yürürken sokak lambasının ışığı altında, beraber girerdik eve babamla. O sabah namazından gelirdi. Bense açılmayan balkon kapılarının önünden...
Şiirle tanışmam ilk lise zamanlarımda oldu. Sevdiğimi söylemeye cümlelerin yetemediğini ilk o zamanlarımda öğrendim. İlk kez o zamanlarda yardım aldım ustalardan.
Nazım Hikmet, Turgut Uyar, Cemal Süreya...
Bi' "Hoş geldin kadınım benim" şiiri vardı. Beni benden alırdı Nazım'ım. Bazı zamanlarda "Göğe Bakma Durağı"nda beklerdim. Bazen de dolup taşardı nefretim şu dünyaya, "Üstü Kalsın" derdim hayata.
Şiirle tanışmam lise zamanlarımda oldu. Bir daha da bırakmadı peşimi :)
Bu şiir kitabı için ne söylesem bilemiyorum. Sevginin, aşkın, cesaretin, başkaldırının şiirleri... Hasretin, yalnızlığın, dolu dizgin zamanların... Vakitsiz ayrılıkların, köşe başlarındaki sarılmaların... Bugünün ve yarının şiirleri...
Bir ömür sol yanımızda taşıyacağımız insanlar için, Bir ömür sürecek dizeler bunlar...
Sevdayla ve sevdaya dahil.
Ah Nazım ah! Sana yazılacak o kadar teşekkür, o kadar hasret ve özlem dolu mektuplar var ki...
En güzeli de, sana seninle seslenmek olur galiba: "Ne güzel şey hatırlamak seni, yazmak sana dair,"
İnanılmaz beğendim çok güzeldi ya herkes kesinlikle okumalı şiir seven sevmeyen ne biliyim aşırı güzel bir kitap. Yani kitaptaki bütün şiirler ayrı ayrı çok beğendim daha fazla Nazım Hikmet okumaya karar verdim bence sizde geç kalmadan başlayın derim. Şiirlerinin genel konusu yaşamından. Belki de bu daha da güzel yapmış bilemiyorum ama çok fazla altını çizdiğim yer oldu açıkçası. Severek okudum size de tavsiye ediyorum. Benim en çok sevdiğim şarkılardan olan ve aynı zamanda Nazım Hikmet'in şiiri olan Cem Karaca'nın Mavi Liman şarkısını bu kitapta geçen güzel şiirlerinden biri olduğu için alıntısını buraya bırakıyorum.
"Çok yorgunum, beni bekleme kaptan. Seyir defterini başkası yazsın. Çınarlı, kubbeli, mavi bir liman. Beni o limana çıkaramazsın.."
"İşsiz kalırsam" diye düşündü 22 yaşında. "İşsiz kalırsam" diye düşündü 23 yaşında. "İşsiz kalırsam" diye düşündü 24 yaşında. Ve zaman zaman işsiz kalarak "İşsiz kalırsam" diye düşündü 50 yaşına kadar. ... Şimdi 52 yaşındadır İşsizdir...
O mavi gözlü bir devdi. Minnacık bir kadın sevdi. Mini minnacıktı kadın. Rahata acıktı kadın yoruldu devin büyük yolunda. Ve elveda!deyip mavi gözlü deve, girdi zengin bir cücenin koluna bahçesinde ebruliiii hanımeli açan eve. Şimdi anlıyor ki mavi gözlü dev, Dev gibi sevgilere mezar bile olamaz: Bahçesinde ebruliiiii hanımeli açan ev..
Henüz vakit varken, gülüm, Paris yanıp yıkılmadan, henüz vakit varken, gülüm, yüreğim dalındayken henüz, ben bir gece, şu Mayıs gecelerinden biri Volter Rıhtımında dayayıp seni duvara öpmeliyim ağzından sonra dönüp yüzümüzü Notrdama çiçeğini seyretmeliyiz onun, birden bana sarılmalısın, gülüm, korkudan, hayretten, sevinçten ve de sessiz sessiz ağlamalısın, yıldızlar da çiselemeli incecikten bir yağmurla karışarak. ... Bu kitap, hem Türk şiirinde büyük bir çığır açmış, hem de modern dünya şiirinde Türkçeye yer açmış bu büyük şairle tanışmak için güzel bir buluşma yeri olması umuduyla hazırlandı.