Ömür, Ayşe Zeynep Hekimoğlu’nun sevgisini ve yuvasını sonuna kadar açtığı engelli canlardan biri. Adı Kömür’ken ve çok hüzünlü bir öyküsü varken, şans kapısını çaldı ve aşağıda ayrıntılarını bulacağınız yeni bir yaşama merhaba dedi. Bir süredir bu inanılmaz öyküyü sanal ortamda takip ediyordum. Her karesinde ayrı bir tadın olduğu, sanki herşey çok kolaymış gibi aktarıldığı bu mütevazı ve gerçek sevgiyi sizlerle de paylaşmak istedik.
Annesi Zeynep HEKİMOĞLU yazıyor:
Unutmayalım: HİÇ BİR HAYVAN ENGELLERİMİZ YÜZÜNDEN BİZİ SEVMEKTEN VAZ GEÇMEZ! Ya biz?
12 Eylül 2011
Bu sabah 06:00 da deliksiz uyuyordu, öğlende solunum güçlüğü ile uyanmıştı, dili karton rengi ve kahve telvesi renginde bir salya birikmişti ve ateşi vardı, dün gittiğimiz vetimiz kan almış ancak genel muayene yapmamıştı, acil komşumuz kliniğe gittik.
İlk kez damar yolu açılıp serum verildi çünki ilk kez bu sabah yemeğini yememiş sadece deri altı serum verebilmiştim. Teşhis, akut solunum yetmezliği idi…
Damar yolundan 40cc izotonik, 20cc %5 dextroz+laktadlı ringer, 10cc clinimax, 400mg sefazol ile ağız yolundan lasix ve pediatrik öksürük şurubu 2 saate yayılarak verildi.
Ciğerlerdeki enfekte olmuş ödem çözülmeye başlamıştı. Ancak yatalaklığı bendeki 6 ay ve öncesindeki 3 ay ile toplamda 9 aylık bir süreçte vücuttaki direnç ve yaşa bağlı enfeksiyona açıklık kötü sona hazırlıktı.
45 dk sonrası kucağımdayken solunum atakları başlayınca tekrar masaya aldık. İlk nefes alış verişi durdu, nabız zayıftı. Müdahale edildi.
Kalp masajı bile bu dünyada kalmasına ikna edemedi onu, önce solunum ardından minicik yüreği son kez attı ve Ömür ölüme merhaba dedi :'(
Ne kal diyebildim ne de git öyle bir boşluk hala içimde…
Eve döndüğümüzde yürüteç yapmaya niyet ettiğim eski bebek arabası da gelmişti, bir kez bindirmek nasip olmadı ya bi ona yanarım.
Yarın sabah arka bahçemize defnedeceğim, geçici gelip yatalaklığı ile kalıcı dostum olmuştu, barınağa geri yollayamayacak denli yaşamsal bir bağ kuruldu aramızda…
Arka bahçemizde toprakla buluştu Ömür
Yaşarken değerlerini bilmek lazım her canlının, gözden ırak gönülden ırak deyip barınağa terk edilen nice Ömür var aslında, sessiz sedasız solup gidiyorlar parmaklıklar arkasında.
Ömürümüzün bir mezarı, bir hikayesi var, bitmeye yakın yazılsa da…
ve ilk ziyaretçisi bir kumru kuşu, engelli olduğundan sağlığında yürüyemeyen bedenden çıkan ruha aracılık etmeye mi uğramış…
Ömür’ün topraktan bir yatağı, üzerinde kendi gibi minik bir ağacı var.
AŞAĞIDA, ÖMÜR’ÜN SON MUTLU GÜNLERİNDEKİ RESİMLERİNİ GÖREBİLİRSİNİZ…
24 Ağustos 2011
Ömür’ün hediye ikinci el bebek küvetini engelli kediciğin terapilerini yapan vetimize verdik O da bize kızı Yaren’in artık kullanmadığı küvetini devretti. Banyo dışında Ömür’e divan yaptık :-)))
24 Ağustos, Ömür ün ziyaretçileri var 😀 Barınaktaki gönüllü annelerinden Figen Dalgakıran Arat ile Ece nin annesi İnci hanım ve barınak bıcırığı minik İsabelle :-)))
5 Eylül Ömür banyo sefası sonrası kurulandı
Güneşlendi
Taranmasına rağmen devamlı yattığı sağ yanı kıvır kıvır hala 🙂
ve sonra acıktı, bebek gibi bakım istiyor hala iştahı iyi ve hala bilinci yerinde 🙂
11 Eylül 2011
5 ay önceki kan tahlillerimizi yinelemek ve kanda parazit tetkiki için vetimize uğradık, dönüş yolunda parkta mola verdik, sonbahar güneşinden faydalansın diye çimenlere yatırdık.
Benim tostum nerede kaldı diye söylenirken 🙂
Her geceki gibi bu gecede nöbetteyiz
uyku mahmurluğu
uyudu yaşlı prens, birazdan tuvaleti için yeniden yanına ineceğim saat 05:21
Bu sabah 06:00 da deliksiz uyuyordu, öğlende solunum güçlüğü ile uyanmıştı, dili karton rengi ve kahve telvesi renginde bir salya birikmişti ve ateşi vardı, dün gittiğimiz vetimiz kan almış ancak genel muayene yapmamıştı, acil komşumuz kliniğe gittik……………….
ÖMÜR’ÜN ÇİLELİ BAŞLAYIP, MASALLAR GİBİ SONA EREN ÖYKÜSÜ
Ömür, Ayşe Zeynep Hekimoğlu’nun sevgisini ve yuvasını sonuna kadar açtığı engelli canlardan biri. Adı Kömür’ken ve çok hüzünlü bir öyküsü varken, şans kapısını çaldı ve aşağıda ayrıntılarını bulacağınız yeni bir yaşama merhaba dedi. Bir süredir bu inanılmaz öyküyü sanal ortamda takip ediyordum. Her karesinde ayrı bir tadın olduğu, sanki herşey çok kolaymış gibi aktarıldığı bu mütevazı ve gerçek sevgiyi sizlerle de paylaşmak istedik.
Unutmayalım: HİÇ BİR HAYVAN ENGELLERİMİZ YÜZÜNDEN BİZİ SEVMEKTEN VAZ GEÇMEZ! Ya biz?
“Kömür çok insancıl, tuvalet terbiyesi tam olan 14 yaş civarı, kısır erkek bir terrier. Yaklaşık 6 yıldır barınakta yaşlılığa bağlı kemik ağrıları var, gerektiğinde vitamin ve eklem ağrıları için ilaç veriliyor. Sıcak bir yuvası olsa bu ağrıları olmaz. Diğer köpek arkadaşlarıyla çok uyumlu, her türlü ev yemeğini seviyor. Umarım sıcak kaloriferli evini açacak bir vicdan sahibi çıkar ve Kömür son yıllarını daha rahat bir şekilde geçirir.”
Ataşehir’deki Kadıköy Belediye Barınağında bulunan birkaç küçük ırk köpek için verilen ilanlardan sonra Kurabiye ve Değerli yeni yuvalarına doğru yola çıkarken, Kömür barınağa geri döner.
Ve barınak gönüllüleri, Kara Baht mı, Olgun Yaş mı? Herkes gitti, o tek başına! ismiyle yeniden bir not yayımlar.
Kömür, 4 Mart’ta klinik pansiyonda kalmaya başlar. Soğuklar geçene dek, ya sonra…
Kömür’ün bu hüznüne Zeynep Hn. dayanamaz ve 15 Mart 2011’de geçici aile olarak ilgilenmeye başlar.
Zeynep Hn.ın ilk notlarından:
“Şimdi ilgilenen gönüllü hanım ile görüştüm: Kömür ün sürekli kafeste olması sebebiyle hareketsizliğe ve yaşına bağlı omurgasında kireçlenme varmış, bu sebeple yerinden doğrulmakta zorlanıyormuş ve veterinerinin söylediği şekliyle hareketsizlik sebebiyle de dışkısı mülayimmiş, altı da bu nedenle bezleniyormuş.
Kömür’ü kafes hayatından kurtarıp adından “K” harfinin düşürmek gerek! o zaman adı Ömür olup ömrünce mutlu yaşayabilir .
Ömür köpek barınağının 6 senelik misafiri, 4,5 yıl önce bel omurunda bir sorun yaşamış, yürürken devriliyor ve 14 yaşında, 8 ay öncesi kısırlaşmış. İdrarını altına kaçırıyor, bir kaç klinikte kan ve idrar tahlilleri yapılmış. “kanser” diyeni, “uyutun” diyeni bile çıkmış . Henüz 18 gündür bende ve geçici yuvayım, bu nedenle tam kan ve idrar tahlillerini yenileme anlamında masraf çıkartmayayım diye tam inisiyatif kullanamıyorum, tek yapabildiğim teşhis ile ilgili eksikleri adım adım kapatabilmek ve vet önerilerini değerlendirip, sonucu gözlemleyip, değişim olmazsa alternatif önerebilmek. Sadece kuru mama vermiyorum . Evde az ısıl işlemden geçirdiğim kuzu böbrek, kıkırdak ile kuzu kemik, hindi veya tavuk suyu içiyor, bol sıvı alıyor…
Kömür Klinikte de Kafesteydi… Kafesten çıktı ve Ömür adıyla 15 Mart ta geçici evine geldi. Bugün vet kontrolüne de gittik. Ayakta durabildiği gibi, merak ettiklerine yürüyüp kontrol edebiliyor.
Solunum sistemi ve kalbi iyi durumda . İdrar kesesinde yaşa bağlı bir deformasyon var. Bundan sonra barınak ortamı uygun değil. Üşütmemeli ve özenli bakılmalı.
Salı gününden bu yana misafirim ve günden güne toparlanıyor. Ömür ün çok daha uzun yılları olacak bundan eminim, yeter ki sevileceği ömürlük bir yuvası olsun .
Vet dönüşü sabah kahvaltısını bahçede gönüllüleriyle yaparken… Kemik suyu ve özel kuru mama ile besleniyor, takviye vitaminler alıyor. Sıcak ortamı var, isterse tuvaletini yapacağı ortam yine sıcak ve artık altı bezlenmiyor
Artık Ömür için hazırlanan resim albümlerine bakmaya ve altyazılarını okumaya başlayalım.
23 Mart:
Sabah kahvaltısı, bahçede güneşlenmece, kendi başına ayakta durabiliyor.
Albümünde o kadar çok resim var ki, hepsini ayrı ayrı bu yazıya eklemek imkânsız. O nedenle, albümündeki resimleri 12’şerli gruplar halinde alıp, sizlerle paylaşacağız:
24 Mart:
O ağacın altında atıştırmaca , komşu kızı Karamel ile… Bahçede ve ayakta . Hala ayakta… Kedimizle… Kedilerden neler artmış araştırmasında.
Aşağıdaki videoyu izlemek için, resmin üzerine tıklayınız… Omur zhekimoglu
01 Nisan:
Daha uzun ve yalpalamadan yürüyebilsin diye zaman zaman yürüteç ile destekleniyor. Hız felakettir yavaş gidelim… Çay değil, idrardaki kan . 16 gündür idrarında ya pıhtı ya da böyle kan vardı, moral bozmamak adına vet ve gönüllüler hariç kimseye söylemiyordum ancak beslenme ve vitamin desteği ile düzeltmeye çalışıyordum… Test çubukları, kristal yanında böbrekte de sorun olduğunu söylüyordu, bugün mikroskopta bakıldı. İdrar duvarındaki kalınlaşmaya ve kanamaya sebep olan kristaller yakın planda… Ay üstü değil idrardaki kristaller. Yani kum döküyor . Önceki beslenmelerindeki sonuçmuş. Islakta kalmaması gerek ve maması c/d olmalı, aldık ve başladık… En başta düşündüğüm kronik sistit ne yazık ki doğru ama umarım kanser değil… Hava soğuk ve yağmurlu, yemek ve tuvalet sonrası uykuda…
02 Nisan:
Bugünkü idrar daha az kanlı, yine de tam idrar tetkikine gitti; az lökosit ve çok eritrosit gözlendi, diğer değerler normal… Antibiyotik ve diüretik kullanıyoruz.
03 Nisan:
İştahı iyi, ilaçlara cevap vermeye başladı, yine sabah idrarı koyu ama kan atımı daha az. Diüretik aldığı için bol sıvı da alması gerek, yemeklerimiz en başından beri tavuk/hindi/kuzu kemik suyu katkılı .
04 Nisan:
İştahımız iyi, kendi maması dışında kedilerden artan pilavları da yiyor… Antibiyotik ve diüretik kullanımında 3. gün sabah idrarı artik sarılaşmaya başladı, eritrosit ve lökosit yüksekti bulanıklığı buna bağlı olmalı…
05 Nisan:
Tedavinin 4. günü kan gözlenmiyor . Diüretik nedeniyle bol sıvı alıyor… ph düzenleyici pastı çok sevdi arada hapları da çarçabuk yutuyor . Ne yazıkki artık kalkamıyor, bilinci ve iştahı yerinde, idrar ve dışkılamasına ben yardımcı oluyorum, suyuna dahi gidemiyor ama yaşama asılmaya devam ediyoruz .
13 yaşında geçen sene kısırlaştırılmış barınakta ama 8 yaşında barınağa terk edilmezden öncesi muhtemelen gençliğinde trafik kazası geçirmiş, sağ ön kol dirseğinde eski bir kırığı var, sağ arka bacak femur başı alınmış. Asıl sorun kronik sistit ve boyun ile göğüs omurlarında ankilozan spondolit var, bir nevi omur kilitlenmesi ve romatizmal, ağrıları oluyordu şimdilik dengeleyebiliyoruz ama tamamen yatalaklaştı.
6 vet.ten 4 ü uyutulsun dediler, durumu kaliteli yaşamaya devam ettirmek şeklinde, benden başka bakmaya gönüllü çıkmadı, barınağa da geri yollayamam…
06 Nisan:
- gün öğlen idrarı, açık sarı ve enfeksiyon baskılanıyor. Evet bol bol sıvı tüketip idrara çıkıyor, yeniden nüksetmemesi için 12 güne tamamlamamız gerekiyor tedavisini… Kalbini ve böbreklerini yorması dışında başka bir endişem yok.
07 Nisan:
İştahımız iyi, favori içeceğimiz hindi suyu, yiyecek ise omlet. 6. gün sabah idrarı. Bolca su içiyoruz. Harekette bereket vardır. Kedilerden artanları da silip süpürelim.
Sağ olun Dostlar, ilaçlara cevap vermesine çok seviniyorum ama sabah ezanına dek de nöbetteyim, bakalım 6 gün daha sabredersek asıl sorun kum dökmek dışında neymiş kısmını öğreneceğiz… N’olur dua edin kötü bir sonuç çıkmasın .
08 Nisan:
İlaçlar yordu Ömür ü, iştahı iyi hala ama nefes nefese kalıyor. Yine de yemek arayışında daha daha ne var. 7. günün sabah idrarı. Tedavide 8. gün.
10 Nisan:
Artık direkt bakabiliyor. Dilini çıkartarak yalanabiliyor. Mutlu ve her şeye rağmen yaşamaya azimli şimdi 1 insan porsiyonu tavuk ve makarnayı afiyetle midesine indirdi, ilaçlarını ve serumunu aldı, lodosa karşı battaniyemize sarılıp bahçe keyfi de yaptık mışıl mışıl uyuyor . “Bırakıp gidersen ağlarım bak” ifadesi.
Komşular uyanmasın diye her gece birlikte sabahlıyoruz, şimdi sabah çorbasını ısıtmaya çıkmıştım, dilerim toparlasın ve daha da güzel haberlerini paylaşayım sizinle .
10 Nisan sabaha karşı uykuda.
11 Nisan:
Yatağımız yenilendi, iştahımız iyi, kemik de yermişiz ama ilaçlar yorarmış . Tedavide 9. Gün. İdrarımız açık renk…
13 Nisan:
İdrar kesesindeki sorun kontrol altında, kanama kesildi . Şekerleme saati. Akşam yemeği. Yaşama tutunuyor, yemek istiyor, gezmek istiyor, başka köpek gördüğünde mutlu oluyor, naz yapıyor, yüzümü yalıyor bana kendini sevdiriyor Sizler de bana destek oluyorsunuz, sonuç da böyle fotoğraflara yansıyor .
15 Nisan:
Gece halleri. Tuvalet seansımız. Bahçe turları. Gezdi, yoruldu, dinleniyor.
Kan değerlerimiz biraz bozuk çıktı, yaşa bağlı olarak vücut kaliteli kan hücresi üretemiyormuş, idrar konusunda uzunca bir süre zorluk yaşadığından kalp de yorulmuş olabilir, CPK değeri buna bağlı yüksek çıkmış olabilir .
Başlarda zorlandım ama bana geldiği için biran bile pişmanlık duymadım, iyi ki “geçici de olsa gelsin” demişim çünkü mutlu oldu, hatta nazlanacak bir sahibi olduğunun da farkında, ihtiyaçlarını giderdikten sonra bile gidersem ağlıyor ardımdan .Eve alamadım. Canlara geçici bakım yaptığım kısımda hala. Çünkü zor yürüyor ve ön kol dirseğindeki eski kaynamış bir kırıktan ötürü merdiven inip çıkma şansı yok, ben de 2 saat ara ile indirip çıkartıp yormaya kıyamadım. Sokak kedimiz de eşlik ediyor üçümüz birlikte geceliyoruz, sabahlıyoruz. Böylelikle apartman komşularımızdan da şikayet gelmiyor .
16 Nisan:
Sabah mahmurluğu . Kontrole gideceğiz Kan tahlili, hemogram değerlerinde sorun gözleniyor. vücudu kaliteli kan hücresi yapamıyor; 5 günlük yeni bir tedavi kürüne başlıyoruz…
Karaciğer ve böbrek değerlerimiz iyi, yaşlılığa bağlı Cpk da sorun var farklı sebepleri olabilir, tedavi küründen sonraki durumuna göre bu değer üzerinde daha detaylı sebep araştırılacak.
Görüntüleme sayısı: 6826
|Yorumlar (7)|
|1 Yazan Zeynep HEKİMOĞLU, 12-09-2011 15:19 “Her ölüm erken, sanki Ömür de hiç ölmeyecekmiş gibiydi, şaşkın ve üzgünüm ama doğal bir süreç olduğunu ve yatalak kalıp hareket edemeyen bir köpeğin ortalama 6-9 ay bir ömrü olacağını biliyordum.” Tüm güzel sözler ve dilekleriniz için teşekkür ediyorum. Son anına dek yanında olmak ve son nefesini güvendiği insan yanında vermesi, bi başına bi köşede kalmadan gitmesi tek avuntum. Ömür’ün Facebook’taki sayfasındanBildir|
|2 Omur Yazan funda Bu e-posta adresi spam botlar tarafından korunmaktadır, Görüntülemek için JavaScript açık olmalı. , 12-09-2011 15:51 Butun guzel,ozverili ve sevgi dolu bakim icin Omur adina tesekkur ederiz. Basiniz sagolsun. O son an cok onemli idi, bunu icin ayrica cok ama cok tesekkurler ve sevgiler.Uzulmeyin artik Omur ile Sugar, Efe ve Goldy ilgilenecekler.Bildir|
|3 Yazan Zeynep HEKİMOĞLU, 12-09-2011 19:29 Tesekkurlerimi iletirseniz sevinirim Funda hanima.Bildir|
|4 Yazan Zeynep HEKİMOĞLU, 12-09-2011 19:33 Fatos hanim Siz, Omur ve beni, aramizda kurulan gonul bagini taa Ankara dan, hem de oyle samimi ve icten anlamissiniz ki, cok tesekkur ediyorum size. Annem dahil, 6 aydir “uyut” diyen, “barinaga geri ver” diyen, “sana da yazik” diyen insanlara direnerek cok enerji harcadim, aslında inadimi bilediler bilmeden ve Omur e daha da cok sahip ciktim, tipki Karakizim a “uyut” dedikleri gibi direndim ama bu defa omuru vefa etmedi, basaramadim. Simdi tum enerjimi Karakizim ve diger felcli Sirin im icin harcayacagim. Sirin im ayakta tutulunca yuruyebiliyor ve onu bana bagimli yasamaktan kurtaracagim. Yanimizda oldugunuz icin, fiziken gorusmedigimiz halde, onca km mesafeye ragmen ustelik, yuregimdekileri ve Omur un gozlerindeki duygulari anlayan benim acimdan cok ozel insanlardansiniz. En icten tesekkurlerimle,Bildir|
|5 Yazan H. F. G. A., 12-09-2011 19:40 Sizler özel insanlarsınız asıl. Ömürün dili dışarda gülen yüzünü hiç unutmayacağım. Bütün isteğim, gelip onu görmek ve sevmekti. Şimdi resimlerini seveceğim. Ben onların fiziken gitseler bile, varlıklarının hala yanımızda olduğuna eminim. Tanışmadık Ömürle ama eminim o beni hissetmiştir. Size rastlaması, yanınızda 6 ay geçirmesi tesadüf olamaz. Bunu size yaşatmak için geldi ve görevi bitince de gitti.Bildir|
|6 Yazan Yüksel DURUKALP, 12-09-2011 19:40 Çok üzüldüm hepimizin başı sağolsun.Bildir|
| 7 Yazan tipis, 13-09-2011 18:32|
Ömrüm seni ve anneni hiç unutmayacağım.Şu an gözyaşları içerisindeyim.Kızım kendime gelemeyeceğimi bildiği için haberi benden saklamış.Ama acı haber tez duyulurmuş.Zeynep Hsnım başınız sağolsun o güzel yavru o melek ve biz size hep minnettar kalacağız.Acınızı aynısıyla yaşadığımızı sizde biliyorsunuz.Sabrımız bol olsun.