Alageyik yada Yağmurca birçok efsaneye konu olmuş Anadolu ve Türk kültüründe de önemli bir yere sahip değerli bir hayvandır. Sürü halinde belli başlı yerlerde yaşayan alageyikler yüz yıllardır. İnsanların büyük ilgisine maruz kalmışlardır. Gece gezmeyi seven benekli derisi ile özel tutkunları olan bu alageyiklerin boynuzu kürek şeklindedir.
Alageyiklerin en saf bulunduğu yer Antalya’dır. Avrupa ve dünyanın birçok yerinde korunaklı barınaklarda bakılmaktadır. Alageyiğin yayıldığı yer Türkiye’dir. Buradan tüm dünyaya açılan bu tutku dünya genelinde binlerce insana yayılmıştır. Asya ve Afrika steplerinde bulunmaz.
Özellikleri
Yaşam süreleri ortalama 11-12 yıldır. Yazın beyaz benekleri ile sarıya çalan kahve derisi, kışında gri tenine bürünür. Erkek alageyikler ortalama 150 cm botundadır ve yine ortalama80 kg kadardır. Dişileri ise 140 cm boy 40 kg da ağırlıkları olabilmektedir. Erkek alageyiğin yabaya benzeyen kürek boynuzlarının ağırlığı ise 5- 7 kg arası değişiklik gösterir. Avrupa da ki Alageyik türleri evcil veya yarı evcil olarak bakılmaktadır.
Alageyik Hakkında efsanelere konu olan asıl yer ise Bolu dağıdır. Burada zamanla sayıları oldukça azalmıştır. İran’ın batısında da bulunan bir alt türü mevcuttur. Bilinçsiz avlanma ile yüz yıllardır nesilleri tükenme noktasına gelen alageyikler 2010 yılında yapılan bir çalışma ile tekrar sayıları artmaya başlamıştır. Bugün Düzler çamı bölgesinde 200 300 baş bulunmakta ve Türkiye’nin dört bir yanına gönderilmektedir. Alageyiklerin besinleri otlardır. Yaprak, çalı, ağaç sürgünleri ile beslenirler.
Avlanması en zor hayvanlardan olan alageyikler çok süratlidirler. Yaklaşık bir metrelik yükseklikten atlayabilirler. Ormanın derinliklerinde saklandığında bulunması neredeyse imkânsızdır. Koşmaya hazırlanırken kuyruklarını sallarlar. Belki de alageyiklerin efsaneleri konu olmasının güzelliğinin yanında zor oluşununda etkisi vardır. Alageyik genel de tek doğurur ikiz doğurduğu enderdir. Yavrusu diğer geyik türlerine göre daha çabuk uyum sağlar bir saatte koşmayı öğrenir.
Mercimek nasıl yetiştirilir? Hiç düşündünüz mü? Öncelikle şunu söylemek gerekir ki ülkemizde özellikle Güneydoğu ve İç Anadolu’da yetiştirilen bu bitki birçok toprak tipine uyum sağlamaktadır. Fazla neme de ihtiyaç duymayan bu bitkinin ekimi kışlık ise ekim kasım aylarında yazlık ise şubat mart aylarında yapılmaktadır. Kışlık ve yazlık mercimeği birbirinden ayırmak gereklidir.
Çünkü kışlık mercimek keskin kışlara, kara ve soğuğa dayanıklı iken yazlık mercimek kış aylarında asla yetişmez. Mercimek genel olarak fazla neme ihtiyaç duymadığı hatta kuru alanlarda yetiştiği için yetiştiriciliğinde sık sık sulanma da gerektirmez.
Mercimek yetiştiriciliğinde çiftçileri en çok zorlayan kısmı mercimek tarlalarında yetişen yabani otlardır. Yabani otların mercimek bitkisinin gelişimini engellememesi için ekim ilk yağmur sonrasında yabani otlar ekilecek araziden tamamen temizlendikten sonra yapılmalıdır.
Mercimeklerin hasat zamanı ekiminden itibaren yaklaşık 3 ay sonrasıdır. Eğer mercimek bitkisi altın sarısı renginde ve taneler yeterli büyüklükte ve parmakla ezilemeyecek kıvamda ise hasat zamanı gelmiş demektir. Mercimekler bu aşamada yetiştiriciler tarafından özenle toplanır ve satışa sunulmak üzere büyük işletmelere gönderilir.
Matkap delmek amaçlı kullanılsa da, ana işlevi bir yeri kesmektir. Diğer kesici aletlerden farkı yönünü ucunun dönme devir sayısıyla belirlemesidir. Matkaplar amaçlarına göre de değişebilir.
Matkap ucunu değiştirmek mutlaka gerekecektir. Zira delmek istediğiniz yerler amacınıza göre ayarlanır. Matkap ucunu değiştirmek içinse mandrenin ne olduğunu tanımak gerekir. Mandren matkabın burun kısmına takılıp çıkarılabilen bir ara devre elemanı gibidir. Mandrenin amacı içine aldığı ucu kavrayarak sıkıcı tutmak ve matkap çalıştığında matkap ucunun dönmesini fiziki şekilde artırmaktır.
Mandren sayesinde matkap uçları o hızlı motor devrinde yere düşmez ve sıkıca matkaba bağlanmış olur. Ayrıca yine mandren sayesinde daha hızlı dönerek işlemini gerçekleştirir. Mandren tanımından yola çıkarsak, şimdi matkap ucu nasıl değiştirilir sorusuna yanıt verelim. Matkap ucunu takarken önce mandreni sola doğru açınız. Sonra matkap ucunu mandrenin içine yerleştiriniz. Bu kez mandreni uç içindeyken sıkmaya başlayınız. Bunu yaparken kesinlikle tetiğe basarak sıkmayın.
Elinizi tetikten çekerek ve sadece mandreni kavrayarak sıkmalısınız. Şayet elinizde mandrensiz matkap varsa, o zaman ucu yavaşça iç kısma yerleştirin. Sonra yine çok yavaş şekilde tetiğe basarak elinizle matkabın ucunun iyice oturmasını sağlayın. Mandrensiz matkapta bu işlemi yaparken dikkatli olmalısınız. Bu yüzden mandrenli matkap kullanmak her zaman için faydalıdır.