|Bildiri Özeti:


Türkiye’de meydana gelen kazalar her yıl binlerce kişinin ölmesine, onbinlerce kişinin yaralanmasına yol açmaktadır. Emniyet Genel Müdürlüğü verileri her yıl yaklaşık olarak beşbin kişinin trafik kazaları sonucu yaşamını yitirdiğini göstermektedir. Bu sayının kaza anında yitirilen canları ifade ettiği düşünülürse kaza sonrasındaki ölümlerle iki katına ulaşacak bir rakamdan söz edilebilir. Karayolları bir ulusun en mutlu olması gereken bayram günlerinde kana bulanmakta, turistik geziler kâbusa dönüşebilmektedir.
Bir öğrencinin okula gidişi-dönüşü aile için günlük risk faktörüdür. Çıkılacak bir yolculuğun “kazasız, belasız” geçmesi halk tarafından en fazla tekrar edilen iyi dileklerdendir. Bu korkutucu duruma karşın Türkiye’de yaşayan insanlar için “trafik kazası”- kendi başlarına gelmediği sürece- akşam haberlerinin alışılmış bir parçasıdır.Resmi rakamlar on yıllık bir zaman diliminde yaklaşık ellibin insanın trafik kazalarında (kaza anında) öldüğünü göstermektedir.
Bu sayının içerisinde ilköğretim çağı çocukların oranı da küçümsenmeyecek boyuttadır. Yapılan istatistiklere, öğrenim düzeyi açısından bakıldığında, kazalara yol açan sürücülerin yarıdan fazlasının ilkokul/ilköğretim okulu mezunları olduğu gözlenmektedir.Her ne kadar Türkiye’nin karayolu trafiğinde yaşadığı sorunlar çok boyutlu ise de var olan duruma eğitim açısından bakıldığında görünen gerçek şudur: İlköğretim mezunu sürücüler ve ilköğretim yaşındaki çocuklar kümelerinin kesişim noktası trafik kazalarıdır.
Trafik kazalarının nasıl önlenebileceği hakkında Sayıştay tarafından 2008 yılında hazırlanan raporda, trafik eğitiminin önemi üzerinde durulmuş ve bu eğitimin “etkin” bir şekilde verilmesinin gerekliliği konu edilmiştir.Trafik ve ilkyardım dersleri hem ilköğretim öğrencilerine hem de bu öğrencilere öğretmen yetiştiren fakültelerdeki lisans öğrencilerine verilmektedir. Arzu edilen durum öğretmenin gerek öğretmen adayı iken gerek mesleğini yürütürken trafik eğitimine hassasiyet göstermesidir.
Bu da başta insan yaşamına değer vermekten, trafik eğitimi ile çocukların kazalardan korunabileceğine inanmaktan geçmektedir. Bu çalışmanın amacı, sınıf öğretmenliği için lisans eğitimi alan öğrencilerin “trafik” konusunda ne tür bir yeterliliğe sahip olmaları gerektiğinin tartışılmasını sağlamaktır.
TBMM tarafından 2000 yılında kamuoyunun bilgisine sunulan “Trafik kazaları” konulu araştırma komisyonu raporunda, her bin öğrenciden yalnızca onyedisinin yaya geçidini kullanmakta doğru bilgiye sahip olduğu aktarılmaktadır.
Bu durumdan hareketle; Trafik ve İlkyardım dersinin “trafik” içeriği ne olmalıdır? Öğrencide trafik ile ilgili duyarlılığın sağlanması ya da geliştirilmesi için neler yapılabilir? Trafik kazalarının olağanlaşmasının üstesinden nasıl gelinebilir? Öğrencilerin kendi yaşantıları içinde öğrenmelerini gerçekleştirecek çalışmalar neler olabilir?Bildiride, öğrenme-öğretme süreci tartışmalarının yanı sıra ulaştırma politikaları ve yaşam hakkı başlıkları, trafik ile ilgili topluma hizmet uygulamaları üzerinde de durulacaktır.
Sonuç olarak bu çalışmada, yıllardan beri insan yaşamı üzerinden sahip olduğu önem ile Türkiye’nin gizli gündemini oluşturan trafik kazalarına eğitim penceresinden yeni bir bakış kazandırılmak istenmektedir. Bu aynı zamanda sorunun öneminin özellikle eğitimcilere de anımsatılması fırsatıdır. Söz konusu çalışma kuramsal yapılacak ancak Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Sınıf Öğretmenliği ABD’da bulunan son sınıf öğrencilerinin görüşlerinden de yararlanılacaktır.