Belki hatırlarsınız ,dünyanın aynı gün kutlamak için karar aldığı günlerin arasında çok önemli bir gün var..
İkinci Dünya Savaşı diye bilinen İkinci Büyük Emperyalist Paylaşım Savaşı, 1 Eylül 1939 günü Nazilerin Polonya'yı işgaliyle başladı. Ardında elli iki milyon ölü, milyonlarca yaralı, sakat ve moloz yığını haline gelmiş kentler ile acı ve gözyaşı bıraktı. Mayıs 1945’de son buldu. İnsanlık tarihinin bu en acımasız, en kanlı ve en kirli savaşının başladığı gün, yani 1 Eylül, Dünya Barış Günü olarak kabul edildi. Zaten bir gariplik var, neden savaşın başladığı gün seçilmiş Barış Günü ? Normali savaşın bittiği gün olması gerekmez miydi?Aslında savaşlar hiç başlamamalıydı.
Ne zaman bir dilek tutsa insanlar ya da dua etseler önce ev, iş, araba, para dilerler.
Türkiye ve dünyadaki insanların %75'i yılbaşında, yıldız kaydığında veya dört yapraklı yonca bulduğunda Dünya Barışını dilemiyor, dilediklerini iddia etseler de yalan söylüyorlar.
Dünya barışı,dünyadaki devletlerin kendi halklarıyla oturup, gözünü başkalarının mahremiyetine dikmemesidir ki ne zamanki Birleşmiş Milletlerin asli görevi festivaller fiestalar karnavallar düzenlemek olur, o an dünyada her şey yolunda gidiyor demektir. Nitekim ondan sonra,bilimum aşk kavgaları, yok efendim yağmur bulutlarını Madagaskar’ın solundan mı geçirsek falan gibi planlama tartışmaları işin tuzu biberi olacaktır .
Hiroşima ve Nagazaki’ ye atılan bombalar ile yüz binlerce insan bir anda öldü, sakat kaldı. Etkileri hala sürüyor.İşte son acı örnek, Filistin..İnsanlık kendi kendisini mahvetti fakat hala barışın kıymetini anlamadı.. Bir kıvılcım yeterli üçüncü dünya savaşı için. Rahat batıyor insanlara rahat..
Kafkaslar, Balkanlar ve Ortadoğu gibi dünyanın en yoğun sorunlarının ve çatışmalarının yaşandığı bir bölgede yer alan Türkiye, barış ve huzurun korunması, demokrasinin yerleşip, kökleşmesi için çaba sarf ederken, terör örgütleri, bölge barışını tehdit etmeye ve kaos yaratmaya devam ediyorlar. Terörle mücadele sırasında uygulamada bazı aksaklıklar yaşansa da, Türkiye, bu tür olumsuzlukları, demokratik bir yaklaşımla ve hukukun üstünlüğü ilkeleri çerçevesinde aşmaya çalışmakta , tüm anlaşmazlıkların karşılıklı saygı ve hoşgörü çerçevesi içinde, diyalogla çözümlenmesinden yana , bölgede barış ve istikrarın sağlanması için, ırk, dil, din, kültür farkı gözetmeksizin tüm insanlığı işbirliği ve dayanışmaya çağırmaktadır.
Bu nedenle, barış ve istikrar ortamını bozucu bölgesel anlaşmazlıkların, şiddet ve terör hareketlerinin önlenmesi, açlıkla mücadele, çevre sorunlarına çözüm bulma gibi konularda sağduyu sahibi herkesin, üzerine düşen görev ve sorumluluğun bilinciyle hareket etmesi gerekmektedir.
Sonuç olarak, dünya için barış, tarihin hiçbir döneminde gerçekleşmemiş ve ne yazık ki bundan sonra da gerçekleşmeyecek bir olgu gibi görünüyor.