Çocuklar, annenin içinden çıkarlar. Onlar, annenin karnında büyürler. Annelerin içinde çocukların büyümesi için sıcacık bir yer, bir bebek yuvası vardır. Kızlar büyüyünce anne olur, bebek yapabilirler," demek uygun bir açıklamadır. Çocuk, annenin büyüyen karnıyla, gelecek bebek arasında bağıntı kurmalıdır. "Bebek, dünyaya gelecek kadar büyüdüğünde dışarı çıkar." "Nereden?" sorusu civcivin yumurtadan çıkışı olayından yararlanılarak anlatılabilir. "Tavuk yumurtlar, sonra kuluçkaya yatar ve sonra civciv oluşup yumurtadan çıkar. İnsan yavrusu yumurta içinde değil, anne karnında oluşur. Bebek yeniyken çok küçüktür ve annedeki bir delikten kolayca dışarı çıkabilir!" şeklinde karşılanabilir. Sorularına bu gibi cevaplarla karşılık verildiğinde, konuyu henüz pek kavramamış bile olsa, belli bir cevap aldığından ötürü çocuk rahatlar ve bir süre konuyu unutabilir. Daha sonraki dönemlerde daha iyi anlayabileceği biçimde ve dilde bu bilgilerle karşılaştığında, bunları rahat ve kolay kabul edebilecektir. Ebeveyn abartmalı benzetmelerle çocuğun kafasını karıştırmama-lıdır. Üreme olayını açıklarken, cinsiyet farkını vurgulamak gerekir. Kız çocuk anatomisinin bebek dünyaya getirmek için öyle olduğunu daha iyi anlayabilir. (Tabii tersi erkek çocuk için gereklidir.) Bu arada çocuk, bebeğin dışkı yolundan gelmediğine ve üremenin sindirim sistemi ile ilgili olmadığına inanmalıdır. Cinsel merak en sonunda şu soruyu gerektirir: "Çocuk, anne karnına nasıl girer? Baba ne işe yarar?" İyi aydınlatılmazsa, erkek çocuk bu konuya ilgi göstermez, kız çocuk da iğrenç görebilir.