Oğlum Ufuk Efe 5 yaşında. Emekli çocuğu. 50’sinden sonra aldım kucağıma. Abisi Mert Can ile arasında 18 yaş var. Allah uzun ömür versin. Bana çok düşkün. Son birkaç yıldan beri, ailece televizyonda en çok izlediğimiz programlar çizgi filmler artık. Çizgi film karakterleriyle yatıp, onlarla birlikte kalkıyoruz. Hemen hemen her hafta sonu beraber vakit geçiriyoruz oğlumla. Şehri geziyoruz birlikte. Parklarda kaydıraklarda, salıncaklarda eğleniyoruz doyasıya. Ağız dolusu güldükçe mutlu oluyorum, hayatta en güzel, en değerli şeyin evlat olduğunu hissediyorum her an.
Lakin birilerine eğlence lazım. Kimisi kasıtlı olarak yapıyor biliyorum. Karşıma geçip ağzının kenarında sinsi bir gülümseme, “torun mu gezdiriyorsun?” diye soruyor. Kimisinin beyaz saçlarıma sakalıma bakıp aklından ne geçirdiğini tahmin edebiliyorum. “Aha bu yaşta olacak iş mi bu?” Verecek çok yanıt var aslında. Lakin gülümsüyorum sadece.
Hiç unutmam, oğlum Ufuk Efe ile birlikte araç içerisinde yol alıyoruz. Fakat bir türlü rahat durmuyor. Üstelik çocuk koltuğuna oturması lazım, inadı tuttu oturmuyor bir türlü. Az ileride resmi kıyafetli bir polis gördüm. Yanına yaklaşıp durdum. Camı açıp, şikâyet ettim durumu. “ Memur bey oğlum araç içerisinde yaramazlık yapıyor. Üstelik yerine oturmuyor”
Polis memuru aracın içine bir göz attı. Önce bana baktı, ardından Ufuk Efe’ye dönüp parmağını sallayarak konuştu. “Uslu uslu yerine otur, yoksa yaralanırsın. Hem ayıp değil mi, sen dedeni neden üzüyorsun bakiiimmmmm” Ne yapayım, ne diyeyim, bastım gaza devam ettim yola. (Ben hala o memurun gözlerinin bozuk olduğunu düşünerek teselli ediyorum kendimi. Biliyorum ben o kadar yaşlı değilim.)
Gelelim asıl konumuza. Çocuklarımız çok değerli. Hepimizin, bu ülkenin geleceği onlar. Kentin içerisinde, onların nefes alacağı, kendini geliştirebileceği alanlar çok önemli. Çocuk parkları çocukların bedensel ve zihinsel gelişimine katkı sağlar, onların yaratıcılıklarını geliştirir; onları sosyalleştirir ve eğlendirir. Uzmanlara göre, oyun alanlarının peyzaj planlama ve tasarım ilkelerine göre uygulanmış olması çocukları gelişim dönemlerinde sosyal, duygusal ve zihinsel açıdan olumlu yönden etkilemektedir.
Altınordu’daki çocuk parklarının çoğunluğunda vakit geçiriyoruz oğlumla. Şehrin hemen ortasında, Öğretmen Evi’nin yanındaki Mehmetçik Parkına her hafta sonu geliyoruz. Ancak parklarımızın durumu gözden geçirilmeli. Özellikle zemin çok deforme olmuş durumda. Oturma grupları eskimiş, salıncak zincirleri tehlike yaratabilir. Yarın önemli ve telafi edilmeyecek bir kazayı önlemek adına, şehrin diğer parklarıyla birlikte bu parkında gözden geçirilerek eskiyen, onarılması gereken park oyun alanlarının ve gereçlerinin gözden geçirilmesinde fayda var. Özellikle dikkatimi çekti. Doğal bir oyun alanı olması adına, çimlendirme ve çiçeklendirme adına çok eksikler var. Bunun yanında çocukların oyun alanları milyonlarca mikrobun bulunduğu yerler. Her gün yüzlerce çocuğun oyun oynadığı bu alanlar düzenli temizlikleri yapılmadığı zaman çok sayıda hastalığın yayılmasına neden oluyor. Bu riskleri göz önüne aldığımızda çocuk parkları hiç de güvenli ortamlar oluşturmuyorlar. Özellikle çocuklar söz konusu olunca bu konuya daha da önem verilmeli diye düşünüyorum. Parklardaki oyun gruplarının uygun malzemeden imal edilmiş olması ve aynı zamanda yeterli sıklıkta temizliğinin yapılması gerekmez mi?
Bunun yanında hırsızın hiç mi suçu yok. Bizler de hoyratça kullanıp, kırıyor döküyor ve anlaşılmaz bir şekilde kirletiyoruz. Korumuyoruz maalesef.
Zemin gerçekten kötü. Benim torun (pardon) oğlum düşüp dizini kanatabiliyor. Hadi başkan amca, parklarımıza bir el atın. Çocuklar hep gülümsesin…