III. Andronikos Paleologos
|III. Andronikos Palaiologos


Ανδρόνικος Γ' Παλαιολόγος


III. Andronikos Palaiologos'un son turnuvası, 1328
|Bizans İmparatoru|
|Hüküm süresi||1321'den itibaren rakip imparator olduktan sonra 1328-1341|
|Taç giymesi||1328|
|Önce gelen||II. Andronikos Palaiologos|
|Sonra gelen||V. Yannis Palaiologos|
|Eş(leri)||Irene of Brunswick


Savoyalı Anna
|Çocukları||İrene (1327-1356)


V. Yannis Palaiologos (1332-1391)
Mikhail Palaiologos
Teodor
Marie
|Hanedan||Palaiologos Hanedanı|
|Babası||IX. Mikhail Palaiologos|
|Annesi||Rita (evlendikten sonra ki ismi Maria)|
|Doğum||26 Mart 1296


Konstantinopolis
|Ölüm||15 Haziran 1341


Konstantinopolis
III. Andronikos Palaiologos (Yunanca: Ανδρόνικος Γ' Παλαιολόγος (25 Mart, 1296 Konstantinopolis - 15 Haziran 1341) Konstantinopolis, Bizans imparatoru: 1321'den itibaren rakip imparator olduktan sonra 1328-1341. III. Andronikos, IX. Mikhail Palaiologos ile Kilikya Ermeni Krallığı Kralı II. Levon ve Kraliçe Keran (Kir Anna) çiftinin kızı Rita (evlendikten sonra ki ismi Maria) oğludur.
Bizans İmparatorluğu'nun gerileme sürecinin son döneminde imparatorluğu güçlendirmeye ve eski Bizans topraklarını geri almaya çalışmıştır. III. Andronikos 1341de Konstantinopolis'de 44 yaşında iken ölmüş ve yerine oğlu olan V. Yannis Palaiologos Bizans İmparatoru olmuştur.
İçindekiler
İçişleri Siyaseti[değiştir | kaynağı değiştir]
İmparator II. Andronikos Palaiologos'un torunuydu. Gençliğinde bir kaza sonucu kardeşi Manuel'i öldürünce,babası kederden ölmüş,kardeşinin ölümüne sebep olduğu suçlamasıyla dedesi tarafında tahta çıkma hakkı elinden alınınca dedesine karşı isyan edip iç savaş çıkartmıştır (1320). III. Andronikos, güçlü Bizans soylularının da desteğini alarak dedesini tahttan feragat etmeye zorlamıştır (1328). Başka çaresi kalmayan yaşlı imparator tahttan çekilip 1332'de kapatıldığı manastırda ölmüştür.
1329'da III. Andronikos geniş kapsamlı yargı sistemi reformları yapmaya girişmiştir. Universal Romalı Hakimler olarak adlandırdığı iki tane laik ve iki tane dinî yüksek hakim atamış ve bu hakimleri rüşvet almadan iş yapmayan devlet memurlarına karşı kanunları uygulamak için büyük yetkilerle donatmıştır. Ne yazık ki bu hakimlerin birkaçı da rüşvet işlerine karışmış ve 1337'de azil edilerek sürgüne gönderilmişlerdir. Bu şekilde büyük yetkilerle hakim ataması kurumsal olarak Bizans İmparatorluğu'nun 1453'te sona ermesine kadar yürürlükte kalmıştır. Hatta Osmanlı Kazasasker uygulamasının da bu kurumun bir devamı olduğunu iddia edenler bulunmaktadır.
Dinsel alanda III. Andronikos dini birlik için politikalar uygulamıştır; ama bu 1333-1339 arasında Ortodoks Kilisesi içinde bir ayrılığın (Hesiçaste ayrılığı) ortaya çıkmasına engel olamamıştır. Kilise birliğini sağlamak için 10 Haziran 1341'de Konstantinopolis'te bir konsey toplamış ama bu konseyde ayrılıkçılar üstün gelmişlerdir.
III. Andronikos dedesinin malî reformlar adı altında tahrip ettiği Bizans donanmasını yeniden kurmaya çalışmıştır. 1332'de Bizans donanması 10 gemiden oluşmaktaydı.
Dış ilişkiler[değiştir | kaynağı değiştir]
III. Andronikos dönemi dış ilişkilerinde en önemli olan olaylar batıda Sırplara ve Bulgarlara karşı ve doğuda Osmanlı Türklerine karşı çatışmalarla eski Bizans topraklarını tekrar ele geçirme politikasi sonucu ortaya çıkmışdır.
Avrupa'da eski Bizans bölgelerinin tekrar el geçirilmesi[değiştir | kaynağı değiştir]
Bulgarlar[değiştir | kaynağı değiştir]
1328'de Bulgarlar Trakya'da ordularına toplayarak Adrianopol üzerine yürüyüşe geçmişlerdir. Fakat yeniden organize edilmiş Bizans orduları karşısında Bulgar Çarı Mikhail Şişman savaştan kaçınmıştır ve 1330da Bizans ve Bulgarlar arasında yeni bir barış anlaşması imzalanmıştır. Bundan sonra III. Andronikos hüküm döneminde Bulgarlar Bizans topraklarına askeri hücum etmemişlerdir.
Sakız Adası[değiştir | kaynağı değiştir]
1329'da Sakız Adası'nda bağımsız olarak hüküm süren Martino Zaccharia'ya karşı Leo Kalotenos adlı bir kişinin liderliği altında bir halk isyanı çıkmış ve isyancılar adanın idaresini ele almayı başarmışlardır. III. Andronikos bir Bizans filosunu adaya göndermiş; Zaccharia Konstantinopolis'e esir olarak getirilmiş; Kalotenos'a valilik unvanı verilip Sakız Adası'nın Bizans Imparatorlugu'na bağlılığı kabul edilmiştir.
Selanik[değiştir | kaynağı değiştir]
1333'te III. Andronikos, Yannis Kantakuzenos'un eski bir silah arkadaşının olan, Syrgiannes Palaiologos'un Selanik'e vali olarak tayin edilme işlemini bu kişinin sadakatinden şüphe ettiği için durdurmuştur. Fakat bu kişi Bizans devletinin elinden kaçmaya imkân bulmuş ve Sırp Kıralı Stefan Dušan'a sığınıp onun Bizans topraklarını ele geçirme politika uygulaması için danışmanı olmayı başarmıştır. Selanik'teki durumunu güçlendirmek isteyen III. Andronikos bir asil subay olan Sphrantzes Palaiologos 'un Syrgiannes Palaiologos ile bağlantı kurmasını sağlamış ve ve bu kişi Syrgiannes Palaiologos'u yakalayıp öldürtmüştür. Bunun üzerine Ağustos 1334'te bir Bizans-Sırp barış anlaşması imzalanmış ve Bizans İmparatorluğu Sırpların son yıllarda ellerine geçirdikleri bütün eski Bizans arazileri bu anlaşma ile Bizans İmparatorluğu'na yeniden bağlanmıştır.
Teselya[değiştir | kaynağı değiştir]
Makedonya'da Teselya'da bağımsız hareket eden Gabrielopulos adlı bir despot/valinin ölümü üzerine vârisleri arasında çıkan anlaşmazlıktan faydalanan III. Andronikos çabuk davranıp edip bu bölgenin daha yakın bağlarla İmparatorluğa bağlanmasını sağlamıştır.
Epir[değiştir | kaynağı değiştir]
Bu bölge bağımsız despotluk olup Orsini ailesinin hükümranlığı altında bulunmaktaydı. Fakat 1337'de aile içinde kimin hükümdar olacağına dair çıkan anlasmazlık ve karışıklık içinde III. Andronikos Epir'i İmparatorluğa doğrudan bağlamaya imkân bulmuştur. Bu çaba içinde 1323'te Epir Despotu II. Ioannes Orsini ile evlenmiş olan kuzeni Anne Palaiologus'dan yardım almıştır. İmparator hiçbir ödün vermeden Epir'in doğrudan doğruya bağlanmasını sağlamış ve bu da Epir halkı tarafından hiç itiraz veya hoşnutsuzluk olmadan kabul edilmiştir. Ancak despotluk vârisi olan II. Nikeforos Orsini İtalya'ya kaçmayı başarmış ve Tarantoda Konstantinopolis'de Latin İmparatoriçesi olduğu iddiasında bulunan Valois'lı Katerine sığınmıştır. 1339'da tekrar Epir'e geçerek isyan için asker toplamaya çalışmıştır. 1340'ta III.Andronikos ve II. Nikeforos bir barış metni imzalayıp Nikeforos'a eski Epir/Latin ilişkisi nedeniyle özel bir unvan olarak Panhypersebastos adı verilmiş ve Marie Kantakuzen ile evlendirilmiştir.
Osmanlılara karşı ittifak (1327)[değiştir | kaynağı değiştir]
III. Andronikos'un eski Bizans topraklarını geri alma dış politikası Ege Denizi'ni bir savunma alanı kabul eden Rodos Şövalyeleri, Kıbrıs Krallığı, Venedikliler ve Cenevizlileri karşısında bulmuştur.
1327'de Venedikliler Ege'nin savunması için bir Hristiyan Devletler Ligi kurulmasını ve bunun Bizans İmparatorluğu'nu da kapsamasını önermişlerdir. Ancak bu ligi organize etmeyi üzerine alan Papa XXII. Ioannes Bizans İmparatorluğu'nu bu ittifak dışında bırakmak kararı almıştır. 1334'te Türklere karşı olan Hristiyan Devletler Liginin Avignon'da resmen kuruluşu ilan edilmiştir. Bu lige prensip olarak Bizans'ın da katılması ama ligin idaresi ve politikasının Katolik Latinler elinde olması önerilmekteydi. Bizans'in iştirak etmesine karar vermek Papa XXII. Yuhannes ve haleflerine verilmişti ve Papa ise bunu sağlamak için Doğu Ortodoks Hristiyan Kilisesinin Papalığa bağlanmasını şart koşmaktaydı. VIII. Mikhail Palaiologos döneminde yapıldığı gibi Bizans halkının devlet baskısına ve eziyetine maruz kalmasını arzu etmeyen III. Andronikos bu şartı kabul etmemiştir. Böylece Katolik Latinler ve Ortodoks Bizanslılar arasındaki ayrılıklar bu Hristiyan ittifakının sonuçsuz kalmasına yol açmıştır. Bunun bir sonucu da Ege kıyılarında genellikle Türklar tarafından yapılan korsanlık olayları artmasıdır.
1335'te Zaccharia eskiden bağımsız olarak idare ettiği Sakız Adası'nı tekrar eline geçirmek için harekete geçmiş ve ayni hedefle onu Cenevizli Foça idarecisi Cattaneo da Sakız Adası'nı eline geçirme girişimi takip etmiştir. Buna karşılık olarak III. Andronikos Türk Saruhan beyliği ve Umur Bey'den destek sağlayarak bir deniz seferi yapmış ve 1336da Midilli ve Foça'yi Bizans İmparatorluğu'na katmıştır.
Anadolu'daki Bizans arazilerinin kaybı[değiştir | kaynağı değiştir]
III. Andronikos Osmanlı devletine karşı mücadelesinde başarısız kalmıştır ve Bizans topraklarının Osmanlı devletinin eline geçmesini önleyememiştir. Osmanlılar 1326'da Bursa'yı ele geçirip başkent yaptıktan sonra Bizans'a ait olan Marmara bölgesinde askerî harekata geçmişler ve Mayıs 1329'da İstanbul Boğazı kıyılarında 8.000 kişilik bir ordu ile görünmüşlerdir. Türklerin Kocaeli yarımadasındaki kaleleri alarak İstanbul yakınlarına gelmeleri Bizanslıları telaşa düşürdü. Bizans İmparatoru III. Andronikos ülkesi için ciddi bir tehlike teşkil eden Osmanoğulları’nı durdurmak, kaleleri geri almak ve İznik’i kurtarmak amacıyla 1329 yılında kalabalık ordusuyla 2 gün yürüdükten sonra 3. gün sabahı düşmanla temasa geldi. Darıca ile Eskihisar arasında bulunan Pelakonon önlerinde Orhan Gazi’nin komuta ettiği Osmanlı ordusu ile giriştiği meydan muharebesinde yenilgiye uğradı. Bozulmuş olan Bizans askerleri hayatlarını kurtarmak için dörde ayrılarak bir kısmı Filokrini, bir kısmı Nikitiato (Çayırova mevkiinde), bir kısmı Dakibyza (Gebze) ve diğer kısmı da Riçio (Darıca) kalelerine sığınmak zorunda kaldılar. İmparator yaralı bir halde İstanbul’a getirildi.
III. Andronikos ve Yannis Kantekuzenos'un 2.000 paralı asker ile takviyeli Bizans ordusu ile ilk defa olarak 11 Haziran 1326'da Maltepe (Palekanon) Savaşı'na girişmişlerdir. Bu savaşta Bizans ordusu Osmanlı ordusuna yenilmiştir. Böylece III. Andronikos'un Bizans Anadolu topraklarını geri alma planları suya düşmüştür ve Bizanslılar bir daha böyle planlara girişmemişlerdir. Kocaeli ve özellikle eski Doğu Roma ve Bizans başkentleri olan İzmit (Nikomedia) ve İznik (Nicea) Bizans tarafından savunulamaz duruma gelmiş ve Osmanlı orduları tarafından, İznik 1331de ve İzmit 1337de Bizans'in elinden çıkmıştır.
Bunun üzerine III. Andronikos 1333'te Osmanlı hükümdarı Orhan Bey'e bir barış anlaşması teklif etmiş ve yıllık 12.000 Bizans altını haraç karşılığında Bitinyada Bizans elinde kalmış olan arazilere Osmanlı'ları hücum etmemesini teklif etmiştir.
Ailesi[değiştir | kaynağı değiştir]
III. Andronikos birinci evliğini 1318de Brunsvik-Luneburg Dükü, I.Henri'nin kızı olan Brunsvikli Adelheid ile yapmış; ve bu evlilikten 1321'de doğduktan sonra hemen ölen ve isim konulmayan bir erkek çocuğu olmuştur. Adelheid 1321'de ölmüştür.
III. Andronikos ikinci evliğini 1326'da Savoya Kontu V. Amadeus ve ikinci karısı Branbantlı Maria'nın kızı Savoyalı Anna ile yapmıştır. İsimleri bilinen çocukları şunlardır:
- Maria (Eirene ismini almıştır) Palaiologina (1327 – 1356 sonrası), Bulgaristan İmparatoru IV. Mihail Asen ile evlenmiştir. Kocası, İvan Aleksandr ile Eflaklı Teodora'nın en büyük oğludur. Bulgar-Osmanlı savaşları savaşları sırasında babasından önce ölümüne kadar babası ile ortak imparatordu.
- V. Yoannis Paleologos (18 Haziran 1332 – 16 Şubat 1391).
- Mihail Palaiologos, despot (1337 – 1370 öncesi). 1351/1352 yılında IV. Stefan Uroš'un sarayına girmiştir.
- Eirene (Maria ismini almıştır) (ö. 6 Ağustos 1384), Midilli adası yöneticisi I. Francesco Gattilusio ile evlenmiştir.
Nikeforos Gregoras'a göre, III. Andronikos'un evlilik dışı İrini isimli bir kızı daha vardır. İrene Palaiologos, Trabzon Rum İmparatoru Vasilios ile evlenmiştir ve 1340-1341 yılları arasında Trabzon İmparatoriçesi olarak hüküm sürmüştür. Mikhail-Dimitri Sturdza'ya göre ise III. Andronikos'un bir başka evlilik dışı kızı daha olup Bayalun adı ile İslamiyeti kabul edip Altın Ordu Hanı Özbek Han'ın eşlerinden biri olmuştur.
Dış kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]
- Ostrogorsky, Georg (çev. Fikret Işıltan), (1999 5. Baskı) Bizans Devleti Tarihi, Ankara: Türkiye Tarih Kurumu ISBN 975-16-0348-X (Orijinal 1. Baskı: 1940)
- Gregory, Timothy E. (çev. Esra Ermert), (2008), Bizans Tarihi, İstanbul:Yapı Kredi Yayınları ISBN 978-975-08-1507-2
- Norwich, John Julius, (1991) Byzantium: The Decline and Fall, Londra:Penguin ISBN 0-14-011447-5, say.156-182 (İngilizce)
- "Andronikos III Palaiologos" maddesi Kazhdan, Alexander (ed) (1991) The Oxford Dictionary of Byzantium - 3 Cilt New York: Oxford University Press . ISBN 0-19-504652-8 (İngilizce)
|Resmî unvanlar|
|Önce gelen:


II. Andronikos Palaiologos


Bizans İmparatoru
1328–1341
|Sonra gelen:


V. Yannis Palaiologos