Konu: Bilirmisin Nedir Zikir?
- 25.Aralık.2012 #1
Ziyaretçilerimize Uyarı!: Kullanıcıların Profil Bilgileri Misafirlere Kapatılmıştır. Görmek için KAYIT olmalısınız.~
Bilirmisin Nedir Zikir?
Bilirmisin Nedir Zikir?
Bilirmisin nedir zikir zikirle hem olur fikir. Her nefeste Hakk'a şükür eyle Allah diye diye
Allah Teala daha önce de zikrettiğimiz bir ayet-i kerimesinde Allahın sevgi ve muhabbetine mazhar olmuş bu bahtiyar erlerin hallerini ve özelliklerini çok açık ve net bir şekilde bildiriyor: Nice erler ki ne ticaret ne de alışveriş kendilerini Allahı anmaktan namaz kılmaktan ve zekat vermekten alıkoyamaz; onlar kalplerin ve gözlerin kıvranacağı günden korkarlar. Cenâb-ı Hakk bu ayet-i kerimesinde insanoğlunun nefsine en zor gelen bedenî ibadet namaz ile malî ibadet olan zekâttan misal veriyor. Namaz ibadeti günde beş vakit olduğu ve ömür boyu devam ettiği için nefse zor gelir. Zekât da maldan verildiği için nefse zor gelir. Ancak Allahı çok zikredenler Allahın nimet-i uzması (en büyük nimeti) olan Zikrullah sayesinde nefislerinden kurtuldukları için onları Zikrullahdan hiçbir şey alıkoyamaz. Süleyman Çelebi Hazretleri der ki:
Bir kez Allah dese aşk ile lisan
Dökülür cümle günah misli hazan
Bütün güzellik ve hikmetler bu noktada yatıyor. İslam fıkhında bir kaide vardır: Topraktan yapılmış bir kaba bir fare düşüp ölse ve bir müddette o mai bir şeyle dolu kapta kalsa o kap su ile yıkamakla temizlenmez. Bir şartla temizlenir ateşe koyup tamamen yanıp her yerini ateş gibi kızarmasıyla. Bunun misali kalp de öyle Allahın zikriyle yanacak ki nefsaniyetten hiçbir iz eser kalmayacak bütün günahlar dökülecek. Çare budur başka çare yok. Bu hem çok kolay hem de çok zor.
Salik samimi olur can-ü gönülden Mürşidinin telkinine sarılırsa çok kolay. Samimiyeti ve telkine riayeti yeterli derecede olmazsa çok zordur.
Daha önce Allah Tealanın: O halde vay kalpleri Allahın zikrinden (boş kalıp) kaskatı olanlara. Onlar açık bir sapıklık içindedirler. (Zümer 22) diye buyurduğunu söylemiştik. Şimdi de bu ayet-i kerimenin peşinden devam eden 23. ayet-i kerimeden bahsetmeden geçemeyeceğiz: Allah sözün en güzelini ikizli (uyumlu ve ahenkli) bir kitap olarak indirdi. Ondan Rablerine saygısı olanların derileri (tüyleri) ürperir.
Sonra derileri de kalpleri de Allahın zikrine karşı yumuşar; işte bu Allahın rehberidir. Allah onunla dilediğini doğru yola çıkarır. Her kimi de Allah şaşırtırsa artık ona hidayet yoktur.
Bazı dostlarımız diyecekler ki Bu ayetler ve bu hadis-i şerifler zaten kitaplarda yazılı bunları tekrar etmeye gerek var mı? Kendinizden bir şey yok mu? Çok doğru kendimizden bir şey yok olamaz da. Çünkü yukarıda geçen ayette ne buyruluyor: Allah sözün en güzelini ikizli (uyumlu ve ahenkli) bir kitap olarak (Kuranı) indirdi. Demek ki sözün en güzelini Allah ve onun Resulü Resulullah (sav) Efendimiz söyler. Allah ve Resulüne iman edip Allah ve Resulünün muhabbetine erişen Allah dostları o ilâhi sözleri anlayıp anlatmaya çalışırlar. Biz de karınca misali Allahın lütfettiği nasip ettiği nispette anlayabildiklerimizi anlatıp can dostlarımıza faydalı olmaya çalışıyoruz. Elbette Allah Tealanın Kuran-ı Keriminden ve Rasulullah (sav) Efendimizin hadisi şeriflerinden yola çıkıp Allah dostlarının ilahi ve sohbetlerinden bahsedeceğiz.
Mehmet Zahit Koktu Efendi Hazretleri bir konuşmasının tam metni olan Zikrullahın Faydaları isimli kırk sekiz sayfalık bir kitabında İbnü Kayyım-ı Cevziyenin eserinden zikrin faydalarını otuz yedi madde olarak anlatmıştır. Bizim derdimiz hem kendimize hem dostlarımıza hem de alem-i İslama faydalı olabilmektir. Bundan dolayı otuz yedi maddeden üç tanesini alıyoruz:
Zikreden insanlar şeytanı boğar onun belini kırar işe yaramaz hale getirir. Zikreden kulun yanına şeytan sokulamaz. Şeytan haddizatında insanın damarları arasında dolaşan bir mahluktur. İnanmazlık etme sen bugün o mikrop dedikleri mahluku görebiliyor musun? Göremiyorsun hatta onu on bin defa büyütüyorlar da ancak o zaman toz halinde ufak bir şey görünüyor.
Gözünle göremediğin elinle tutamadığın şeyin varlığına inanıyorsun da Allah Teala sana Şeytan vardır melekler vardır dediği vakitte Ben gözümle görmediğim şeye inanmam diyorsun. Şeytan vardır aziz kardeş. Ondan Allaha sığınmak lazımdır. Allah onu boşuna yaratmamış: Kullarım bana sığınsınlar onun şerrinden bana iltica etsinler diye bu belayı başımıza vermiştir. Çünkü o bizim başımızda olmasa biz Allah demeyiz kolay kolay. Ama sıkıya gelince Aman ya Rabbi kurtar şunun şerrinden bizi diye yalvarıp yakarırız. Şeytanın beli kırılır Allah denildikçe. Bak şu okuduğumuz Ezan-ı Muhammediye Allahüekber Allahüekber denildiği vakit şeytan- aleyhillane- burada duramıyor. Allah Celle ve alanın anılması onu öyle kaçırıyor ki nefes almadan ne kadar hızlı kaçarsa o kadar hızlı kaçıyor; o sesin gidemediği yerlere kadar. Şimdi hoparlörlerle ses çok uzaklara gidiyor o da çok uzaklara kadar kaçıyor. Fakat ezan bitince gene geliyor. Onun için gönülden dilden Allahı bırakmamak lazım.
Zikir kul ile Hâlik arasındaki korkuyu giderir. Hak Subhanehü ve Teala Hazretleri ile ünsiyet peyda eder. İnsan şimdi dostuyla muhabbet etmeye başladı mı endişesi gider. O dosttan önce korkuyor idi; fakat muhabbet ede ede bakıyorsun ki dostla arada ünsiyet peyda oluyor; korku kalkıyor sevgi hasıl oluyor. Allah; Gaffar Settar Vehhap Rahmandır. Evet azabı var; var ama kendisine sığınlara değil. Allah Allahı tanımayanlara azab eder. Kendini tanıyanlara Allah Rahim Şefik Vahhap Gaffar Settardır. İşte Allah dedikçe bu korku ortadan kalkar Allaha karşı ünsiyet peyda olur.
Şeraitin emrettiği ne kadar ibadet varsa hepsi bu güzel Zikrullahın ikamesi ve icrası için emr olunmuştur. Ne kadar ibadet varsa oruçlar namazlar zekatlar haclar hayır ve hasenatlar neler varsa hep bu Zikrullahın sebebiyledir. Namaz kılınması da yine bu Zikrullahın ikameti içindir. Sure-i Tâhâ ayet 14 de: Beni hatırlamak ve anmak için dosdoğru namaz kıl buyruluyor.
Onun için Sure-i Tahrimde bahsedilen Hz. Peygamber (sav)in vekili olan Hz. Ömeri tayinde Hz. Aişe (ra)ye söylediği bir hadis-i şerifini Acemistanlı bir âlim öğrenmiş onu etrafındakilere duyuramamış duyuramadığı halde iken son günlerinde on yedi günde on yedi bin rekat namaz kılmış yahut on sekiz günde. Ben buna akıl erdiremedim günde bin rekat namaz nasıl kılınır diyerek bir gayrete geldim bakayım nasıl kılabilir miyim diye iki yüz rekat kılabildiğim vakitte hoşaf oldum. Baktım vücudum tahammül etmiyor yüze indirdim. Ona da tahammül edemedim. Halbuki Cüneyt (ra) dört yüz rekatı kılmadan dükkanını açmıyormuş çünkü Zikrullah her şeyden üstün geliyor namazdan ayrılamıyor Kuranını okumak suretiyle ve tespih çekmek suretiyle.
Ebu Said der ki: Şeyhim benim elimden tutup kütüphanesine götürdü. Ve bir kitap çıkardı okumaya başladı. Ben de o güzel sözleri can kulağı ile dinliyordum. Cenâb-ı Hakkın gönderdiği yüz yirmi dört bin Peygamberin gönderilmesindeki hikmet ve sebep Allah kelimesini kullara öğretmek içindir. Allah demesini kul bilsin Allahı bilsin. Cenâb-ı Hakk yüz yirmi dört bin tane Peygamber göndermiş ki: Kullarım beni bilsinler tanısınlar.
Her kim bu Allah lafzını kulağıyla dinlerse ve diliyle söylerse bu kelime durmaz hemen öteki delikten çıkar. Hiçbir faydası yoktur. Bunu ruhen dinlemek lazımdır.
Bunun iki tane sebebi var: Bir kere söylenen sözün canlı ağızdan çıkması lazımdır. Canlı insan imanı kuvvetli insan konuştuğu vakit karşısındaki insanları eritir. Şu söze şöyle bir örnek yerinde olur:
Abdülkâdir Geylâninin oğlu güzel yetişmiş mezun olmuş babasına da hünerini göstermek üzere demiş: Baba müsaade et bugün cemaate ben vaaz edeyim. Hazırlanmış gayet edeple edebiyatına belağatına fesahatine son derece riayetle çıkmış kürsüye başlamış konuşmaya. Herkesi almış bir uyku başlamışlar uyumaya Canı sıkılmış tabi. Yahu ben bu kadar emek çektim bak ne inciler ne yakutlar satıyorum ama zavallılar uyuyorlar diye kızmış kendi kendine derken babası gelmiş babası gelince de inmiş Buyur baba demiş. Abdülkadir Geylani Hazretleri kürsüye çıkmış: Çocuklar kusura bakmayın biraz geç kaldım anneniz yemek için yumurta kırdı onu pişirdi de ondan nafakalandım demiş. Birden bir hareketlenme ortada bir galeyan Allah diyen feryat eden kendini yere atan atana Şaşırmış çocuk Yahu babam anamın yumurta pişirdiğinden bahsediyor bak şu hale demiş halk birbirine girmiş kendinden geçmiş herkes. Baba ne oldu böyle ben o kadar belagat fesahat saçtım hepsini bir uyku aldı sen anamın yumurta pişirmesinden bahsettin bak şu hale. Oğlum ben o hali kazanmak için şu Bağdatın çöllerinde yedi sene toprak çiğnedim memlekete girmedim riyazetin çeşidiyle Allaha ulaşmanın yollarını aradım demiş. Sen mektepteki tahsilin sebebiyle sandın ki ben işi bitirdim artık. Öyle yağma mı var evvela kendini imanla doldur ondan sonra söyleyeceğini söyle.
Onun için bizim sözcüklerimiz hepimiz içine dahil- ölüdür. Ölünün söyledikleri insanın bir kulağından girer öbür kulağından çıkar. Bu nedenle Zikrullahı yaşayacaksın ve Allahtan alacaksın alacağını yoksa şundan bundan alacağım dersen olmaz.
İmam-ı Şârâni ehl-i tasavvufun büyüklerindendir. Hazret diyor ki: Ben tarikata girdiğim vakit zikrim her gün ve gecede yirmi dört bindi böyle diyor. İlk zikrim beş binden başlamış. Eskiden martini ile dolma tüfekle atarlarmış şimdi onun yerine mitralyoz (otomatik makineli tüfek) geldi şöyle tarayıp geçiyor. Zikrullahın çokluğu böyle olmalıdır. Zira insanın yirmi dört saatte ki nefesi takriben yirmi dört bindir. Yirmi dört bin defa nefes alıp veriyoruz. Binaenaleyh yirmi dört bin defa Allah dersen Hiçbir nefesin Allah demeden kaçmamış oluyor. Bu sayede hiçbir nefes Zikrullahsız geçmiş olmaz.
Daha önce Resul-i Ekber (sav) Efendimizin Hz. Ali Efendimize cehrî zikri talim ve telkin ettiğini ve Ebû Bekir (r.a.) Efendimize kalbî zikri talim ve telkin ettiğini anlatmaya çalışmıştık. Şimdi de bu kalbi zikrin verilişini bildiren ayeti kerimeyi mealen bildiriyoruz. Eğer siz ona yardım etmezseniz biliyorsunuz ya o küfredenler onu çıkardıkları sırada mağarada bulunan ikinin biri iken Allah ona yardım etmişti ki o arkadaşına: Üzülme çünkü Allah bizimle beraberdir! diyordu. Bunun üzerine Allah ona manevi güç ve huzur verdi onu görmediğiniz ordularla destekledi ve küfredenlerin kelimesini en alçak etti. Allahın kelimesi ise en üstün olandır. Allah güçlüdür hikmet sahibidir. (Tevbe 40)
Hz. Ebû Bekir-i Sıdık (r.a.) Efendimiz Resululah Efendimiz (sav) adına korkuyordu. Resulullah (sav) Efendimiz de ona Üzülme çünkü Allah bizimle beraberdir! diyerek kalbî zikri veriyor. Ebû Bekir (ra) Efendimiz de her türlü korku ve endişeden kurtuluyor. İsmail Hakkı Bursevî der ki:
Hakkı Hakkı bilen kişi fakr ile fahrolur iş
Endişeyi her teşvişi atsın bugün Allah diyen
Niyazi Mısrî İrfan Sofraları eserinde şöyle der: Allahı çok zikredin (Ahzab41) emri zikri; Göklerin ve yerin yaratılışı hakkında düşünürler . (Al-i İmran191) ayeti ise düşünceyi emretmektedir. Böylece zikir ve fikir çakmağından doğan ateşin nuru benlik perdelerini yaksın gönül âlemlerini aydınlatsın onlara Allahtan başka varlık olmadığını göstersin.
Seyyid Abdülhakim Arvasi zikir hakkında şöyle söyler: Zikir lugatte hatırlamak manasındadır. Istılahta zikir Allahı devam ile hatırlamaktan ibarettir. Ekval ve efal hareket ve sekenatında şer-i şerife muvafık olan kimse zakirdir. Zikrullaha devam cem-i amal-i hayriyyeden efdal ve ekmeldir. Hiçbir kimse zikre devamsız olarak vasıl-ı illallah olmamıştır.
Allahı Allah esmasıyla zikretmek faziletlidir. Allah Teala kitabında Allah de buyuruyor. Çünkü Allah lafzı ism-i Azamdır. Sebebi ise Allahın diğer isimlerinin hangisinden bir harf kaldırsan manası bozulur hiçbir mana ifade etmez. Allah ismi öyle değil.
Mürşidim Ahmet Kumanlıoğlu Hazretlerinden duymuştum: Allah kelimesinin elifini kaldırsan lillah kalır Allah için olur bir lam harfini kaldırsan lehü kalır yine ondan Allah manası çıkar. İkinci lam harfini de kaldırırsan hü kalır ki yine o Allah manasına gelir.
Mehmet Zahit Koktu Efendi Hazretleri mezkur kitabında şöyle diyor: Malumunuzdur ki Allah ism-i şerifinin manaları çoktur. Onların içindeki o doksan dokuz kelimenin manası Allah lafzının içerisine dürülmüş ve konulmuştur. Ona onun için ism-i azamdır denilmiş. Lakin diğer esmalarda bu hususiyet yoktur. Mesela Rahman Rahim Latif Settar bunlar da Allahın isimleridir. Fakat bunları zikrettiğiniz vakit Allah Tealanın o has olan ismi ile zikretmiş olmazsınız. Allah ism-i şerifi diğer isimler gibi değildir. Allah denildi mi Gaffar Settar Rahman Rahim Kerim Tevvab Vehhab Hak Rauf vs bütün isimlerin manalarını şamil ve havidir. Diğer isimleri zikredilmekten daha evla ve âlâdır.
Allah ism-i şerifi ile zikredilmesinin bir hassası daha vardır ki mesela Allah kelimesinin başındaki elifi kaldırırsanız lillâh kelimesi kalır. Lillâhi mâ fissemavati ve mâ fil-arzî diye yine Allah Tealanın ism-i şerifi çıkar ortaya. Elifle iki lamı da kaldırırsanız he kalır. Kulhüvallahü ehad Hüvellahüllezi lâ ilâhe illâ hû ayetlerindeki Allah Tealanın ismi o isimlerden zikredilmiştir. Yani Allah isminin her harfi Allah ismine tekabül eder.
Yine Mehmet Zahit Koktu (r.a.) Zikri terk edenlerden sakınmanın lüzumu hakkında şunları söylemiştir: Cenâb-ı Hakk kulunun bir taraftan zikrini çok yapmasını emrederken Üzkürullahe zikren kesira derken diğer taraftan da az zikretmenin zararını ve munafıklık alâmeti olduğunu bildirmiştir. Ve lâ yezkurûnellâhe illâ kalilâ yani münafıklar Allahı ancak azıcık zikrederler. Bu ayet gafillerden olmamayı emrederken ve münafıkları zem ile az zikredenlerin onlar olduğunu beyan eder.
İsmail Hakkı Bursevi der ki: Onlar namazlarını inandıkları için değil gösteriş için başkalarına caka satmak için kılarlar.
İzmirli İsmail Hakkı Onlar dilleri ile zikreder yani kalpleriyle inanarak zikretmezler der.
Necmuddin Kübra (r.a.)nın Kelime-i Tevhid hakkındaki düşünceleri şöyledir: Bir macun bir takım ilaçlardan meydana geldiği gibi Lâ ilâhe illâllah da nefy ve isbattan yapılmıştır. Bunun içinde Allah Allah veya Hû Hû Hû gibi zikirlerden daha üstün görülmüştür. Çünkü Allahın diğer isimlerinde birlik vardır. Tek yönü vardır. Nefiy ve isbat gibi iki yönlü değildir. Onun için o isimlerin vird-i leyli (geceye mahsus zikir) olması münasiptir. Çünkü gecede Tevhid vardır kesret yoktur.
Kâinata tek renk hakimdir. Kelime-i Tevhid ise iki yönlüdür kesret vardır (yani bir yönü vahdet bir yönü kesrettir). Dolayısıyla vird-i nehâri (gündüze has zikir) olması daha iyidir.
Nefiy bölümü kalp ve gönül hastalıklarına sebep olan ruhu çeşitli meşgalelerle bağlayan nefsi kuvvetlendirip güçlendiren zararlı madde ve mikropları yok eder. Bunlar da kötü ahlak ile hayvani isteklerdir.
Vücudun sultanı ruhtur sultanın kayıt altına alınması zincire vurulması ona yakışmaz. Kalbin hak yoldan başka bir yola yönelme hastalığını temin eden kötü huylar ise cehalet cimrilik korkaklık münafıklık çekememezlik kibir kendini beğenme kızgınlık gösteriş mal sevgisi makam sevgisi gibi huy ve alışkanlıklardır ki bunlar cehennem kapısını açarlar.
Hayvani istekler ise çok yemek çok içmek çok uyumak aşırı cinsi ilişkilerdir. Bütün bunlar rezil alışkanlıklardır. Bunlara uyan kimsede rezildir. Bu kötü istek ve arzular ancak lâ (hayır olmaz) sözü ile bir tarafa itilebilir.
İsbat bölümü ise kalbin sıhhat ve selametini temin ile rezil huylardan kurtarır asli hüviyetinden sapmasını önler Allahın nuru ile kişinin ve hayatının düzenlenmesini sağlar.
Alıntıdır
Konu Bilgileri
Bu Konuya Gözatan Kullanıcılar
Şu anda 1 kullanıcı bu konuyu görüntülüyor. (0 kayıtlı ve 1 misafir)