Hüzün makinesi insanlar
Hüzünlenmek insanın dışında gelişen olaylardan olur. İnsan günlük hayatına başlarken günün çok iyi geçmesi için elinden geleni yapar.
İşine giderken bugün birileri beni üzse de hüzünlensem demez. Daha da yalvarır ya rabbi, günümü hayırlı kıl, işimde muavvakiyet nasip et diye.
Toplu halde yaşamakta olan insanlar arasında ilişkiler olur. Kimi ilişkiler de sorunlar ortaya çıkabilir. Beraber olunan yerlerde ara sıra da olsa sıkıntı doğabilir.
Sıkıntıları hüzne döndürmeden akıllıca davranarak çözüme gidilmeli. Bunu düşünen azdır. Çözümsüzlük üzerine kurulu yapımız mevcuttur.
Mesele olduğunda çözülsün. Hayatta her istediğimiz olmayabilir. Mahrumiyetler yaşanabilir. Mahrumiyetleri kabul ederiz. İnsanın dışında gelişen hadiseler istemeden tersliklerin oluşması canını sıkar.
Aslında işe başlarken aksilik yoktur. Hatta iş yerine gelince çok mutludur. Sevinçlidir, güler yüzlüdür, şendir taki olmaması gereken hüzün sebebine kadar.
Hüzünlenmek elbette insanlar içindir. İnsanlar üzülür, kederlenir ama sebepsizde hüzünlenmez. Hüznün sebebi vardır.
Bizim dışımızda gelişen hüzün çok can sıkar. Hak etmediğimiz muameleye maruz kaldığımızda, işlerin sarpa sardığında hüzünlenir insan.
Kahırlanır, çaresizlikten katlanır.
Hüzünlü insan görünce sorsanız, derdini açmamak için, yok der sizi meşgul etmek istemez. Zaten benim canım sıkıldı, bir de arkadaşımın canını sıkmayayım der.
Hüzünlü insanın dış dünyadan gelen nedenler sonucu üzüntü duyuyorsa, ruh dünyası karmaşıktır.
Çok sevdiği yerleri bile sevmez olur. Kim ister ki, hüzünlenmeyi, hiç kimse
Kalbi kırılmıştır, çareler üretmeye yönelir. Çözüm yolları arar. Kendince hüznün verdiği sızının derecesine göre dertlenir.
Hüzünlü insana sebebini sorduğunuzda gözyaşını tutamaz. O kadar kırılmış insan elbette duygu seline dur diyemez.
Sebep olmadığını düşünen insanların kalbini kırarak üzmüşseniz, sizinle insani ilişkilerde de mesafe koyar.
Hüznün içinde gizlenen dua demetleri vardır. Öyle dua demetleri vardır ki, yüce nebinin reddedilmez dediği kişilerin isteğidir bu dua.
Hiç yoktan insan üzüntü yaşıyorsa, vicdanlarda kararmalar var demektir. Hüzün sebebi kendisinin dışından oluşuyorsa birini kırmışsak işimiz zor demektir.
Sizin hüzün dolu geceler geçirmenize sebep olan kişiyi sevemezsiniz. Aynı ortamda bulunmak istemezsiniz. Yüzünü görmek istemezsiniz.
İnsanların hüznünde mutlu olan, stresini atan kişiler çalışanlar tarafından hoşlanılmazlar. Kendi halinde yaşar, bağıran, sesini yükselten kişi.
Ses yükseltmek basittir. Zor olan insanların davranışlarını hoş görebilmektir. Zorlamayla insanları üzersiniz. Verimi düşürürsünüz. Çalışma şevkini kırarsınız.
İnsanların hüznüne sebep olan kişinin verdiği zarar telafi edilmesi imkânsızdır. Hele zorunlu olmadığı, görevi olmadığı halde hüznüne sebep olunmuşsa, insanın zoruna gider.
Birilerinin durumuyla üzerek görev yapılamaz. İnsanların üzüleceğini düşünebilme yeteneği olmadığını anlayabiliyorsunuz bazılarının.
Hüzün yaşatmamanın yolu basit, hoşgörülü olmak, sertlikle uyumun olmayacağını bilerek, moral yükseltmekle olur.
Anlayışlı insanları herkes sever.