M.Ö. 2 bin yıllarında orta Asya da hayli, ileri bir uygarlık vardı Türkler. O çağda topraktan maden çıkarıp eritmeyi, bunları birbirine katıp, silahlar, çeşitli kaplar yapmayı biliyorlardı.
Türkler Orta Asya’yı dünyanın ilk uygarlık merkezi haline getirdiler. Buradaki uygarlığın tarihi M.Ö 5 bin yıllarına kadar uzar. Türkler, bu tarihlerde Orta Asya’nın birçok yerlerinde köyler, kasabalar kurmuşlardır. Ekin yetiştirirler, hayvancılıkla avcılıkla uğraşırlardı. Çoğu, taşıması kolay olduğu için büyük, rahat çadırlarda yaşarlardı. Bu çadıra otağı denmektedir. Aynı zamanda Türklerin sanat anlayışları da ileriyle. Süslemede daha çok hayvan motifleri kullanırlardı. Atalarımız daha o günlerde bakır çağına ulaşmışlardı çiftçilik hayvancılık çanak-çömlekçilik dünyanın hiç biri yerinde gelişmemişken, orta Asya Türkleri tarım yapıyor, hayvan besliyor, Çanak çömlek yapmayı biliyorlardı.
M.Ö. 4 bin yıllarına doğru Asya’da çeşitli uygarlıklar gelişti. Bunların kimi birbirine yakın, kimisi de uzak bölgelerdeydi. Aral gölü ile hazar denizi arasındaki bölgede yaşayanlar, kendilerine odunlardan çatılıp sazla kaplanmış kulübeler yapmışlardı. Avcılıkla balıkçılıkla geçiniyorlardı. Kaba toprak kaplar kullanıyorlar, taştan, kemikten el araçları yapıyorlardı. Buna karşılık daha doğuda, Yenisey kıyıların yakın bölgelerde, tarımla, avla, hayvancılıkla uğraştıkları halde, kap yapmada hazar kıyısında oturanlardan daha ileri gitmiş insanlar yaşıyorlardı. Bunlar çanak çömlek üzerine ilkel süslemelerde yapıyorlardı.
M.Ö. 2 bin yıllarında orta Asya da Altay dağlarında yaşayan Türkler topraktan maden çıkarıp eritmeyi bunları birbirine katmayı biliyorlardı. Bu arada bakır ile kalayı karıştırarak tunç elde etmeyi bundan çeşitli kaplar yapmayı da başarmışlardı. Böylece insanlık tarihinde tunç çağını Türkler başlatmış oldu.