Semâda melekler gezer dururlar,
Sonunda bir zikir ehli bulurlar,
Gidip Rabbin huzuruna varırlar,
Derler Yâ Râb seni zikreder bunlar.
Yüce Rabbim sorar onlar ne yapar?
Onlar sana hamd-ü senâ ederler,
Senden cennet-i a’lâyı dilerler,
Onlar nâr-ı cehennemden korkarlar.
Rabbim sorar görmüşlermi ki beni?
Görmüşler mi cenneti cehennemi?
Görselerdi ne olurdu halleri?
Rabbim biliyordu en iyisini.
Rabbim şahit kılar meleklerini,
Der bağışladım onların hepsini,
Melekler merak ederek derler ki,
Birisi var zikir değil niyeti.
Onlar öyle zikir ehlidirler ki,
Onlarla düşüp kalkan olmaz şâki,
Gidipte kuşatın çevrelerini,
Üzerine saçın tüm rahmetini.
Rabbim bizi de o kullardan eyle,
Gözümüzü yumup dalalım zikre,
Havâtır gelmesin kalplerimize,
Daldır bizi de sonsuz rahmetine …