Merhaba balık sevdalıları; uzun bir süredir ava çıkamamanın vermiş olduğu heyecanla İzmir Mordoğan'a sabah 4 'te yola çıkarak hareket ettim. Daha önceden sözleşmiş olduğum arkadaşımın babasıyla 05.30 da mordoğanda buluştuk. Teknenin hazırlıkları tamamlandıktan sonra yanımızda sülünez ve boru kurduyla birlikte virabismillah deyip demir aldık. Arkadaşımın çok tembih etmesine rağmen ben sardalyaları unuttuğum için kendime çok kızdım ama yapacak bişiy yoktu artık demir alınmıştı. İlk durak noktamıza geldik ve teknenin çipasını atıp oturmasından sonra 'attık ağzına takılsın boğazına ' dilekleriyle sülünezli ve boru kurtlu takımları 40 metrede dibe indirdim. Suya iner inmez yoklanan misinanın tasmalaması yapıldı ve sabırla tekneye balıkğı çektim. Yaklaşık 17 cm lik karagöz gözüme her zamanki gibi pek bir küçük görüldü ve daha büyüklerini yakalama umuduyla suya geri iade edildi. Akabinde gelen 2 adet mercanıda aynı bahaneden olsa gerek suya geri bıraktım. Güneş kendini iyice göstermeye başladı, artık sabrım tükeniyordu şöyle daha büyükçe balıkları çekmek istiyordum. Hüseyin Kaptan yer değiştirelim dedi. Yaklaşık 25 dakikalık mesafedeki farklı bir yere gittik.Burada aradığımız balıkları bulacağız telkinleriyle tekrar suya inen oltalarımızı pür dikkat konsantre bir şekilde beklemeye başladık.Arada yemleri kontrol ettikçe ufak balıkların yemleri yemesine mi sevinsem , büyük balığı hala yakalayamama mı üzülsem bilemedim. Zaman geçtikçe umudum tükeniyordu ve kaptanda hayretler içinde kalmıştı nasıl elimizin boş olduğuna. Arada benim bahtsızlığım tutuyor deyip kaptanın içini ferahlatmaya çalıştım. Öğlen vakti elimiz boş karaya çıktık. Vakit daha erkendi fakat hava tahminleri akşam havanın bozacağını belirtiyordu. Bu nedenle hemen dönüş yoluna çıkarak Alaçatı ya döndüm. Evde kısa bir yemek molasından sonra hemen limana at- çek avı için apar topar çıktım. Limanda tekneler sırti çekiyorlar bir kaç kişi ise yemli denemeler yapıyorlardı. Hatta 6 metrelik teknedeki çiftin uyumu görülmeye değerdi. Amcam teknenin kaptanlığını yapıyor teyzem ise sırt atıp yakaladığı balığı seri bir şekilde tekneye alıyordu. İmrenmemek elde değildi. Havanın kararmasına az bir süre vardı. Rüzgar şiddetini arttırmaya çoktan başlamıştı. Hemen takımımı kurup rüzgara sırtımı verdikten sonra atışlarıma büyük bir hevesle başladım. Sabah erken kalkmanın vermiş olduğu yorgunluğun yanında hayal kırıklığının olması beni isteksizleştireceğine tam tersi hırslandırmış sanki gün yeni başlıyormuş edasındaydım. Derken sahteme aniden bir asılma geldi kıyıya 10 metre belki var belki yok. Hemen keyifli bir şekilde balığımı kıyıya almaya başladım. Nede olsa bu benim en son toparladığım okuma v system 2.40 cm 10-40 atarlı, shamano nexave 4000 lik takımımla ilk levreğimdi. Malesef bu yakaladığım balıkta küçük için , büyüsünde öyle gelsin diyerek suya geri bıraktım. Artık pek keyfim kalmamıştı ; oltamı toparlayıp eve dönesim geldi. Ve bu avı elim bomboş bizimkilerin her türlü balık yakalayamamamla ilgili esprilerine birlikte gülmek için evimin yolunu tuttum. İlk av raporum,dışarıdan bakıldığında ; o kadar çok balık yakalanmış yaza yaza sığdırılmamış havası var, fakat elim boş. Sabırla okuduğunuz için teşekkür ederim, Saygılar sunarım.