2 2 Kızıl Bayrak İÇİNDEKİLER Seçim aldatmacasına, gerici-saldırgan politikalara karşı devrimci sınıf mücadelesi! Ordu savaş çığırtkanlığı ile düzen içi çatışmada yol almaya çalışıyor! Komünistler seçimlere sınıfının bağımsız devrimci adayları ile katılıyor!.. Burjuva gericiliğine ve parlamenter hayallere karşı devrimci sınıf alternatifi! Meclisteki düşman kardeşlerin son marifeti: Devlet zoruna yasal kılıf! Polisin yetkisi sınırsızca genişletiliyor!. 7 Düzen cephesi, üçüncü cephe ve devrim cephesi Bir anarşistin kaza sonucu ölümü yasaklandı! Ülkeyi sınırsızca ABD emperyalizminin kullanımına açanların ikiyüzlülüğü Cumhuriyet mitinglerinin ardından... Mitinglerde kadın rengi! İşçi-emekçi hareketinden Sendikal anlayış tartışmaları ve Birleşik Metal seçimleri üzerine Seçimler, sol hareket ve devrimci sınıf çizgisi (Orta sayfa) BDSP nin seçim çalışmalarından Güne yüklenip geleceği kazanacağız!.. 21 İLGP nin şenlik faaliyetlerinden Sendikal hakları için işten atılan ve direnişe geçen Esen Plastik işçilerine.. 23 Gençlik hareketinden Dünya işçi-emekçi hareketinden Direnen Filistin halkıyla dayanışmaya! Almanya da Uluslararası Gençlik Festivali Seçimler ve devrimci yurtsever tavır / II Kentsel dönüşüm paneli Çözüm devrimde! Mücadele Postası Sosyalizm İçin Kızıl Bayrak Haftalık Sosyalist Siyasal Gazete Sayı: 2007/21 1 Haziran 2007 Fiyatı: 50 Ykr Sahibi ve Y. İşl. Md.: Gülcan CEYRAN EKİNCİ EKSEN Basım Yayın Ltd. Şti. Yayın türü: Süreli Yaygın Yönetim Adresi: Eksen Yayıncılık Mollaşeref Mh. Turgut Özal Cd. (Millet Cd.) No: 50/10 İstanbul Tel: 0 (212) Fax: 0 (212) Web: Baskı: Gün Matbaacılık İSTANBUL Tel: 0 (212) Genel Dağıtım: YAYSAT Kızıl Bayrak tan... Sayı:2007/21 1 Haziran 2007 Kızıl Bayrak tan Komünistler 30 Mayıs tarihinde yaptıkları açıklamayla seçimler konusundaki bağımsız devrimci sınıf tutumunu kamuoyuna sundular. Komünistler İstanbul, İzmir, Ankara, Adana ve Bursa kentlerinde sınıfın bağımsız devrimci 9 adayıyla seçimlere katılıyorlar. Kuşkusuz komünistler seçimlere ilk kez katılmıyorlar. Bundan önce 3 genel ve 1 yerel seçime katılmışlardı. Ancak bu seçim dönemi ve çalışması komünistler cephesinden yeni bir düzeyin ifadesi olacak. Bu alanda kazanılan birikim ve deneyim yeni ve üst bir düzeyden devrimci siyasal sınıf çalışmasının ilerletilmesinde önemli bir işlev görecek. Seçimler her siyasal partinin kendi programı ve çizgisiyle kitlelerin karşısına çıktığı bir dönemi işaretler. Bu açıdan seçimler, her siyasal partinin kendi programı ve çizgisi ile dostun-düşmanın karşısına çıktığı bir alandır. Böyle dönemlerde bağımsız devrimci bir sınıf tutumu ve bu tutumun devrimci bir kitle çalışmasının zeminine dönüştürülebilmesi büyük bir önem kazanmaktadır. Komünistler seçimler vesilesiyle etkin bir kampanya örgütleyerek sermaye düzenine karşı sınıfsız, sömürüsüz bir dünya için devrim mücadelesine çağrı yapacaklar, reformist-liberal solun yaymaya çalıştığı reformist-parlamenterist hayallere karşı ise devrimin ve sosyalizmin bayrağını yükseltecekler. Bu seçim çalışması siyasal faaliyet kapasitesinde ve yeni bir düzeye sıçratılması bakımından bir sınav olacaktır. Bu nedenle devrimci propaganda-ajitasyonun her zamankinden on kat daha arttırılabilmesi, kullanılan araç ve yöntemlerde çeşitliliğin ve zenginliğin çoğaltılabilmesi, önderlik kapasitesi ve inisiyatifinin geliştirilebilmesi, yoğun ve enerjik bir çabanın ortaya konulabilmesi, işçi ve emekçilerin mücadele enerjisinin açığa çıkaralarak harekete geçirilebilmesi tayin edici olacaktır. Bu seçim çalışması çok yönlü bir gelişme ve büyüme sürecinin örgütlenebilmesi, politik etkinin derinleştirilerek kalıcı hale getirebilmesi için muazzam olanaklar sunmaktadır. Bu olanakların ne kadar etkili ve sonuç alıcı bir temelde değerlendirilip değerlendiremediği ise tümüyle ortaya konulacak irade ve çabaya bağlı olacaktır. Liselilerin Sesi nin 16. sayısı çıktı!.. Kitapçı ve bayiilerde... CMYK Öyleyse tüm güçlerimiz ve çalışma alanlarımız her zamanki çalışma düzeyini ve temposunu kat kat aşan bir çaba ortaya koyabilmeli ve devrimci bir seferberlik içine girmelidirler. Bu çalışmanın ortaya çıkaracağı, birikim, deneyim ve sonuçları çok yönlü olarak Kızıl Bayrak gazetesine ve kizilbayrak.net sitesinde gün gün, saat saat yansıtmak için azami bir çaba harcanmalıdırlar. Komünistlerin seçim politikaları ve bu çerçevedeki çalışmaları ile tasfiyeci-liberal solun seçim perişanlığı ile ilgili bilgi, haber ve yorumları, birbirine tezat oluşturacak bir bakışla belirgin biçimde ve düzenli olarak vermek apayrı bir önem taşıyor... Deyim uygunsa devrimci sınıf tutumu ile tasfiyeci oportünizm arasında bir mücadelenin kendini gösterdiği bir alan olmalıdır bu. * * * İstanbul Liseli Gençlik Platformu tüm bir dönemi kapsayan kesintisiz ve etkili bir çalışma dönemini geride bırakıyor. Bu çalışmanın finali 3 Haziran günü ÖSS karşıtı bir şenlik ve ardından 9 Haziran günü gerçekleştirilecek bir mitingle tamamlanacak. Tüm ilerici, devrimci güçlerin katılımını bekliyoruz.
3 Sayı:2007/21 1 Haziran 2007 Kapak Kızıl Bayrak 3 Seçim aldatmacasına, gerici-saldırgan politikalara karşı devrimci sınıf mücadelesi! Egemenler arası iktidar paylaşımı çerçevesinde devam eden çatışmada taraflar yeni hamlelerle cephelerini tahkim ederken, içe ve dışa dönük daha kapsamlı saldırı hazırlıklarını uyum içinde yapıyorlar. Bu hazırlıkları gerekli kılan planlar toplumdan gizlense de, çatışan tarafların uyum içinde çalışmasının hayra alamet olmadığını kestirmek güç değil. Zira çatışan güçlerin uyumlu çalışması, iki tarafın da ayırdedici nitelikleri olan işçilere, emekçilere ve ezilen halklara düşmanlık; işbirlikçi burjuvaziye, emperyalizme ve siyonizme hizmetkârlıkla ilgili hazırlıklar yaptıkları anlamına gelmektedir. Tayyip Erdoğan ve müritlerinin hazırladığı cumhurbaşkanlığı seçimiyle ilgili yasa tasarısının Necdet Sezer tarafından meclise geri gönderilmesi, terör koordinatörü emekli generalin görevden alınması, başbakan-cumhurbaşkanı görüşmesinin iptal edilmesi, görüşmenin tatbikat izlemek üzere gittikleri İzmir de yapılacağı açıklandığı halde, Erdoğan-Sezer ikilisinin yanyana oturup birbiriyle konuşmaması, son günlerde iki gerici kamp arasındaki çatışmanın bazı ayrıntıları olarak kayda geçti. Milleti temsil ederken tepişen vekillerin birbirini yumruklaması ise çatışmanın farklı görünümlerinden biriydi. Bu kaba görüntüler, çürümüş kapitalist rejimin yönetememe krizinin giderek derinleştiğine işaret ediyor, İktidar paylaşım savaşları devam ederken, genel çerçevede iki kutba ayrılan düzen partilerinin şefleri, erken seçim süreciyle birlikte inlerinden çıkarak toplumun karşısına çıkmaya başladılar. Aday pazarlıkları son aşamaya gelirken, siyasi züccaciyeci esnafı da işini bitirmek üzere. Belki de ilk defa düzen partilerinin vitrinlerindeki aksesuarlar birbirine bu kadar benzeyecek. Çankaya ya tırmanma hevesinden vazgeçmediğini sık sık dile getiren dinci-gerici cenahın başı AKP nin seçim sloganı, Şimdi demokrasi zamanı olarak saptanmış. 27 Nisan Muhtırası nın gösterdiği parkurda uygun adım marş! ilerleyen Tayyip ve müritleri, sanki muhtıraya karşı dik durmuş gibi demokrasi savunucusu havalarına giriyorlar. Oysa, Türkiye de militarist güçlere karşı dik durmanın, sermaye hizmetinde siyaset yapan tayfanın hasletleri arasında yer almadığı bilinmektedir. Dolayısıyla AKP nin bu iddiası safsatadan ibarettir. Şimdi demokrasi zamanı sloganı atmanın dinci-gerici takımını gülünç duruma düşüreceğinin daha somut kanıtları da var. Zira tam da bu dönemde, rejimin diğer güçleriyle birlikte, polis devletini tahkim eden yasayı çıkarmış bulunuyorlar. Irkçı-şovenizmin çığırtkanlığını yapan, cuntacı generallerin izinden giden partiler bir yana, muhtıraya karşı demokrasiyi savunan kahraman mücahitler partisi AKP nin demokrasiden söz etmesi tiksinti vericidir. Zira kolluk kuvvetlerinin yargısız infaz dahil her türlü zorbalığına yasal kılıf uyduran yasanın fikir babası AKP dir. Gerici güçler arası kutuplaşmada saf tutan toplum kesimleri ile parlamenter avanaklığın şampiyonluğunu yapan reformistler seçime büyük bir önem atfederken, sermaye kalemşörleri böyle bir naiflik içinde değiller. Burjuvazinin belli kesimlerinin sözcülüğünü yapan bu çevreler, endişeli görünüyor. Zira darbe tehdidi altında başlayan seçim sürecine bir de polis devletinin tahkim edilmesi hamlesi eklenince, liberallerin endişeleri iyice arttı. Ankara daki kontra bombalamadan sonra iyice çığırından çıkan Kuzey Irak a girelim histerisi ise, seçim sürecinin kesintiye uğrayabileceği, savaş hali sözkonusu olursa seçimlerin bir yıl ertelenebileceği yorumlarına yolaçtı. Büyük kentlerde yeni patlamalar olabilir kehaneti nde bulunan generaller başta olmak üzere başkentin göbeğinde patlayan bombayı nimet sayanlar, medyadaki borazanlarının da katkısıyla, ülke intihar bombacısı kaynıyor havası yaratmaya çalıştılar. Kürt halkına düşmanlık eşliğinde sürdürülen bu propaganda, toplumun en azından belli kesimlerinde var olan Kuzey Irak a bir an önce saldıralım da bu terör belası bitsin saplantısını daha da körükledi. Böylece bilinç çarpılmasıyla sersemlemiş toplum kesimlerinin olası bir askeri saldırıyı destekler vaziyette bekletilmesi hedefleniyor. Bu noktada laik/anti laik çatışması bir yana bırakılarak ortak dil yakalandı. Teröre karşı birlik içinde hareket ettiklerini açıklayan başbakan, generallerin istemesi durumunda hükümetin sınır ötesi operasyon için yetki vermeye hazır olduğunu ilan etti. Yapılan tüm histerik çığırtkanlıklara rağmen ne Genelkurmay böyle bir yetki istedi, ne hükümet böyle bir yasal hazırlığa girişti. Bilindiği gibi, böyle bir saldırının olabilmesi için kararın Ankara dan önce Washington da onaylanması gerekiyor. Zaten son yıllarda Türk egemenlerinin uğraşlarından biri de Beyaz Saray daki efendilerini bu konuda işbirliğine ikna etmekti. Ancak 1 Mart tezkeresinin kazaya uğraması bu kirli amaca ulaşmalarını şimdiye kadar engellemiş oldu. Bu vesileyle emperyalist saldırganlık ve savaş çığırtkanı bazı kalemşörler, tezkereyi savunduklarını, Türk ordusunun Irak işgaline katılması halinde Kürt sorununun bu kerteye varmayacağını yeniden dillendirmeye başladılar. Halkların katledilmesinden medet uman bu soysuz takımının tezkereyi diline dolaması boşuna değil. Bu uğrusuz çabaları, ilk fırsatı kaçırdık, yeni bir fırsat doğarsa muhakkak değerlendirmek gerek şeklinde okumak da mümkündür. Zira son dönemde ABD emperyalizminin Irak bataklığından kurtulabilmek için bazı planlar hazırladığı, buna göre, işgali Birleşmiş Milletler bayrağı altında Müslüman ülke ordularından oluşturulacak bir Barış Gücü ne havale etmek istediği söyleniyor. Bu Müslüman birliklerin, ABD nin oluşturmaya çalıştığı İran karşıtı ılımlı Sünni eksen e mensup ülkeler ile Türkiye, Pakistan gibi Amerikancı devletlerden oluşacağı da söyleniyor. Yani hem Irak işgalinin yükünü sırtlayacak, hem de olası bir İran saldırısında emperyalist-siyonist güçlerin hizmetine girecek bir Barış Gücü! Tüm bölge halkları için vahim sonuçlar doğurması kaçınılmaz olan bu planın uygulanabilmesi halinde, savaş aygıtı NATO nun ikinci büyük ordusuna komuta eden Ankara daki işbirlikçilere özel misyonlar biçilmesi olasılığı yüksektir. Bu ise sadece Kuzey Irak a değil, düpedüz Irak bataklığına girmek anlamına gelecektir. Tam da bu planların konuşulduğu günlerde ırkçışoven histerinin laiklik/cumhuriyet muhafızlığı ndan sınırötesi operasyon düzenleyelim! aşamasına çekilmesi bir tesadüf değil. İşbirlikçi rejimin ABD teşvikiyle Irak a girmesi durumunda, savaş çığırtkanlığı ile sersemletilen toplumun belli kesimleri böylesi bir saldırıya destek verecek kıvama getirilmek isteniyor. Toplumsal muhalefetin verili durumda rejim açısından somut bir tehlike oluşturduğu söylenemez. Buna rağmen polis devletinin fütursuzca tahkim edilmesi rejimin dışa dönük saldırgan bir maceraya atılma hazırlığı içinde olabileceğine işaret ediyor. Böylesi bir girişimin kısa sürede içinden çıkılmaz bir hal alacağını düzenin bazı akıl hocaları da dile getiriyor. Dışa dönük saldırganlığın toplumsal tepkilere yol açmasının kaçınılmaz olduğunu bilen gerici rejimin şefleri, polis devletini tahkim ederek, ilerici-devrimci hareketi ve olası toplumsal kabarmaları zor yoluyla bastırma hazırlığı yapıyor. Seçim süreciyle birlikte politize olmaya başlayan emekçi kitleleri, gerici kutupların ardında sürüklenmemek, sermaye partilerinin tuzaklarına düşmemek, düzenin bile itibar etmediği sermaye parlamentosunu çözüm platformu olarak sunan reformist avanaklara kanmamak konusunda uyarırken, işbirlikçi iktidarın içe ve dışa dönük saldırgan politikaları teşhir edilmelidir. İşçi sınıfı, emekçiler ve ezilen halklar, rejimin bu gerici-saldırgan politikalarına karşı mücadeleye çağrılmalı, devrimci seçim kampanyamızın sunduğu tüm olanaklar bu doğrultuda en iyi şekilde değerlendirilmelidir. Çözümün devrimde, kurtuluşun sosyalizmde olduğu, bu amaca ulaşmanın devrimci sınıf mücadelesini yükseltmekten geçtiği emekçi kitlelere döne döne anlatılmalıdır.
4 4 Kızıl Bayrak Düzen cephesi... Sayı:2007/21 1 Haziran 2007 Ordu savaş çığırtkanlığı ile düzen içi çatışmada yol almaya çalışıyor! Ankara da patlayan bombanın arkasından düzen cephesinden verilen tepkiler neredeyse bir savaş haline gelip dayandı. Bombalamanın hemen ardından Genelkurmay Başkanı nın olay mahalinde boy göstererek yaptığı açıklamayla birlikte savaş çığırtkanlığı ortalığı kapladı. Genelkurmay Başkanı, henüz patlamanın bombadan kaynaklandığı dahi kesin olarak saptanmamışken hedef olarak Kandil i ve Kürdistan yönetimini gösteriyordu. Onun bu işareti üzerine düzen cephesi hep bir ağızdan, artık sabredilecek bir durumun kalmadığını, ne pahasına olursa olsun Irak sınırını geçerek PKK nin askeri varlığının yok edilmesi gerektiğini vaaz etmeye başladı. Histerik savaş çığırtkanlığı yapmakla kalınmadı, Irak sınırına oldukça büyük ölçekte bir askeri yığınak da yapıldı. Dahası bu askeri güç yığınağı, sınırın bombalanması yoluyla açık bir meydan okumaya dönüştürüldü. Ordu Güney Kürdistan a ha girdi ha girecek görüntüsü yaratıldı. Ancak düzen güçlerinin bu histerik savaş çığırtkanlığı bir kez daha kursaklarında kalmış görünüyor. Çünkü ilk olarak ABD, kendi onayı dışında gerçekleştirilecek böyle bir harekete izin vermeyeceğini ve bu hareketin karşısında yer alacağını, savaş uçaklarını Türkiye hava sahasına sokarak göstermiş oldu. Belirtmek gerekir ki, ABD PKK ye yönelik sınırlı bir askeri operasyona açık, fakat ordu bunu kabul etmekten uzak duruyor. Ordunun tutumu hiç de böyle bir operasyonun etkinliğinden duyulan kuşkuya dayanmıyor. Zira, PKK nin askeri varlığını Kürdistan yönetimine müdahalenin etkili bir malzemesi olarak kullanıyor. Diğer taraftan ise, kapsamı ne olursa olsun PKK nin askeri varlığını yok etmeye yönelik bir askeri harekatın başarı şansı bulunmuyor. Çünkü, böyle bir harekat sadece Kürdistan halkının değil, bir bütün olarak Irak halkının direnişiyle de karşılaşacağı gibi, askeri başarısı ne olursa olsun siyasal planda yenilgiyle sonuçlanması kesindir. Aslında başta Genelkurmay olmak üzere düzenin tüm güç odakları da bu gerçeğin bilincindedirler. Fakat bilincinde olmalarına karşın savaş çığırtkanlığı yapmaktan da geri kalmıyorlar. Çünkü şovenizm ve milliyetçilik egemen güçlerin en önemli silahı olduğu ölçüde, bu silahı düzen içi çatışmada kullanmak ihtiyacı duyuyorlar. Öyle ki, mevcut savaş çığırtkanlığının gerisinde esasen iç politik ihtiyaçlar olduğu bir kez daha alanen görülmüştür. Ordu adına konuşanlar, askeri bir harekatın koşullarının olduğunu, ancak harekete geçmek için siyasi karar alınması gerektiğini söyleyerek topu hükümete atıyordu. Fakat hükümet de sahasına atılan bu topu tutmaya niyetli değil; Erdoğan askerden bir talep gelmesi halinde hemen gereken kararı alacaklarını söyleyerek gerisin geri topu Genelkurmay sahasına yolladı. Bunun üzerine emekli generaller medyada boy göstererek askeri harekatın sakıncalarından ve olanaksızlığından dem vurmaya başladılar. Tüm bunlar da göstermektedir ki, mevcut koşullarda böyle bir askeri harekât daha çok, rejimi ciddi bir krize sokmuş bulunan iç mücadele ekseninde bir anlam taşımaktadır. PKK konusunu AKP nin konumunu zayıflatmak ve yanısıra ipleri elinde toplamak için sürekli olarak kullanan ordu, bu süreci de başından sonuna kadar bu amaç doğrultusunda kullanmaya çalışmaktadır. Durumun böyle olduğu, bugünden geriye dönülüp bakıldığında çok daha açık bir şekilde görülmekte, çeşitli olgular ve tutumlar arasındaki bağlantılar da günyüzüne çıkmaktadır. Öyle ki, tüm yaşananlar ışığında bakıldığında, Ankara daki bombalamanın da, bombalamanın hemen akabinde olay yerinde beliren Yaşar Büyükkanıt ın yaptığı konuşmanın ve sonrasındaki hemen tüm gelişmelerin de bu amaçla kurulmuş bir senaryonun gereği olduğu bugün artık çok daha net bir şekilde görülmektedir. Belli ki, düzen içi çatışmanın sahnesi olarak seçim sahnesi seçilmekle birlikte, ordunun AKP ile hesabını seçim sandığına bırakmaya niyeti yoktur. Çünkü birçok olgu seçim sandığında bu hesabın görülmesinin ne denli zor olduğunu göstermektedir. Zira, AKP ye karşı bir seçenek oluşturmak amacıyla düzen partilerine yapılan makyajın tutma ihtimali son derece zayıftır. Dahası tutsa dahi, bunun AKP yi tümden bertaraf edebilecek bir sonuç yaratma ihtimali neredeyse yok gibidir. 22 Temmuz seçimlerinin rejimin yaşadığı krize bir çözüm bulmak bir yana yaşanan krize yeni halkalar ekleyeceği ihtimali oldukça yüksektir. Bunun için ordu, süreci seçimlere endekslemek yerine oyunu kendi kurallarına göre oynamak istemekte, 27 Nisan daki müdahaleyle önü açılan olağanüstü koşulları sürdürmeyi ve ipleri Çağdaş Avukatlar Derneği İstanbul Şubesi meclisten geçirilmesi gündemde olan ve polis devleti uygulamalarının artmasına yol açacak Polis Vazife ve Selahiyatler Kanunu Tasarı Teklifi nin yasalaşması halinde muhalif güçlerin ve tüm toplumun karşı karşıya kalacağı antidemokratik uygulamalara ve polis devletinin bu yasayla birlikte kurumsallaşacağına dikkat çekti. 30 Mayıs günü ÇHD İstanbul Şubesi nde gerçekleştirilen basın toplantısında konuşan avukatlar, hayata geçirilmesi gündemde olan tasarının teknik ve politik olarak değerlendirmesini yaptılar. Av. Kemal Aytaç yasanın polisin ve devletin elini güçlendirmek için çıkarıldığını söyledi. ÇHD tümüyle ellerine almayı hedeflemektedir. Bundan dolayıdır ki, Ankara daki bombalamanın ardından yaratılan savaş halinin süreklileştirilmesi ve giderek seçimleri askıya alacak bir olağanüstü rejim in yolunun açılması ciddi bir olasılık olarak tartışılmaktadır. Fakat bu yolda ordunun önündeki en önemli engel ABD ve tekeci burjuvazidir. Ordunun 27 Nisan daki müdahalesine taraf tutmuyoruz biçimindeki açıklamasıyla ses çıkarmayan, dahası örtülü bir destek sunan ABD emperyalizmi, daha sonra sandıktan tarafız noktasına varmıştır. Bu, ABD nin orduya daha ileriye gitmemesi konusunda yaptığı bir müdahale olarak okunabilir. Aynı şekilde 27 Nisan müdahalesine sesini çıkarmayan tekelci burjuvazi de kararlı bir şekilde ABD nin bu tutumunu paylaşmaktadır. Ordunun bu koşullarda konumunu güçlendirmek için kullanacağı yegane hamle kalmaktadır, o da çeşitli provokasyonlar yaratarak halk içerisinde şoven-milliyetçi kalkışmaları örgütlemek ve bunu başta ABD ve tekelci burjuvazi üzerinde bir pazarlık öğesi olarak kullanmaktır. Bugün yapılan da budur; fakat bu yöntemin gerisin geri ordunun yaşadığı sıkışmayı arttırması son yaşanan olayların da gösterdiği üzere yüksek bir ihtimaldir. Diğer taraftan ise, ordunun hedefinde olan AKP de, baskı rejimini koyulaştırmak üzere onunla yarış halindedir. Öyle ki, AKP ordunun savaş çığırtkanlığında geri kalmadığı gibi, polise sınırsız yetkiler kazandıran yasada olduğu gibi devlet terörünü tırmandıracak düzenlemelere imza atarak ordudan daha atak olduğunu da göstermiştir. Tüm bunlar, İşçilerin birliği halkların kardeşliği! şiarı ve Düzene karşı devrim! perspektifiyle devrimci bir karşı duruşun ne denli gerekli olduğunu bir kez daha ortaya koyan gelişmelerdir. Emperyalist güçlerin gölgesinde egemenlik ve ayrıcalık için çatışan düzen güçleri, bu çatışmada avantaj sağlamak üzere halkları birbirlerine düşürecek kanlı provokasyonlara başvurmakta, çatışmalarına emekçi halkı alet etmeye çalışmaktadırlar. Bu yolda elde edecekleri mesafe, emekçilerin yıkımı, kırımı ve geleceğinin karartılmasından başka bir sonuç yaratmayacaktır. Tüm devrimci ve ilerici güçler bu oyunu bozmak üzere düzene karşı mücadele bayrağını yükseltmek üzere çabalarını yoğunlaştırmak zorundadırlar. ÇHD: Polis devleti kurumsallaştırılıyor! olarak demokrasiyi, insan haklarını savunacaklarını ve ezilenlerin yanında olacaklarını vurguladı. Yasanın en küçük muhalif sese şiddet ve terör getireceğini ifade etti. Av. Güray Dağ, tasarının temel hak ve özgürlükleri kısıtlamak amacıyla çıkarıldığını ifade etti. Yasanın kendi içerisinde barındırdığı çelişkileri örnekler vererek anlattı. TMY nin muhalif kesimlere yönelik çıkarıldığını, bu yasanın ise tüm toplumu susturma amaçlı çıkarılmak istendiğini vurguladı. Toplantıda Av. Ebru Timtik de, tasarının yasalaşması halinde yaratacağı sonuçlara dikkat çekti. Kızıl Bayrak/İstanbul
5 Sayı:2007/21 1 Haziran 2007 BDSP den çağrı... Kızıl Bayrak 5 Komünistler seçimlere sınıfının bağımsız devrimci adayları ile katılıyor!.. Burjuva gericiliğine ve parlamenter hayallere karşı devrimci sınıf alternatifi! Komünistler İstanbul, İzmir, Ankara, Adana ve Bursa seçim bölgelerinden gösterecekleri 9 bağımsız devrimci sosyalist adayla işçilerin ve emekçi kitlelerin karşısına çıkacak, kapitalist sömürü düzenini ve sermaye diktatörlüğünü teşhir ederek işçi ve emekçileri düzen partilerinden hesap sormaya çağıracaklar. Etkin bir kampanya yürüterek kapitalizmin sömürü ve yıkım düzenine karşı sınıfsız ve sömürüsüz bir dünya için devrim mücadelesine çağrı yapacaklar, tasfiyeci solun yaymaya çalıştığı reformist-parlamentarist hayallere karşı devrimin ve sosyalizmin bayrağını yükseltecekler. Dünyada ve Türkiye de önemli siyasal gelişmelerin yaşandığı bir süreçte yeni bir seçim dönemine daha giriyoruz. Tüm kurumlarıyla emperyalizmin denetiminde ve hizmetinde olan sermaye düzeni, seçimler vesilesiyle bir kez daha kendini yenilemeye, emekçi halklar için ölüm anlamına gelen saldırılarına kaldığı yerden devam etmek için güven tazelemeye çalışmaktadır. Ancak ekonomisi İMF ve Dünya Bankası na bağımlı, siyaseti Beyaz Saray ve AB tarafından yönetilen, ordusu Pentagon ve NATO nun hizmetinde olan sermaye devletine hükümet etmek isteyen düzen partileri emekçi kitlelere yeni bir seçenek sunamamaktadır. Ortadoğu halklarına kan kusturan ABD ye uşaklıkta, işçi ve emekçilere düşmanlıkta, Kürt halkını imha ve inkarda, İMF-DB-TÜSİAD sosyal yıkım programlarını uygulamakta birbirleriyle yarışan düzen partileri emperyalizme ve işbirlikçilerine sınırsız hizmette birleşmişlerdir. Hükümet ve parti programlarını emperyalizmin ve işbirlikçi Türk burjuvazisinin istek ve dayatmaları doğrultusunda hazırlamaktan başka seçeneği bulunmayan düzen partileri, ABD emperyalizminin onayını almadan ve TÜSİAD a biat etmeden meclise giremeyeceklerini bilmektedirler. Sağcısından sözde solcusuna, milliyetçisinden islamcısına kadar tüm düzen partileri bu nedenle her seçim öncesi TÜSİAD ın huzuruna çıkmaktadırlar. Sermaye diktatörlüğünü demokrasi cilası ile örtmeye çalışan egemenler emekçi halkların karşısına, işbirlikçi sermaye sınıfının ve emperyalizmin emirlerini eksiksiz yerine getiren, emekçilere kan kusturan düzen partilerini ya birleştirerek, ya ayrıştırarak, ya liderlerini değiştirerek, ya da hizaya çekerek çıkmaktadırlar. Bir koro halinde ABD emperyalizmine ve işbirlikçilerine hizmette kusur etmeyeceğini ispatlamaya çalışan düzen partilerini halka yutturmaya çalışmaktadırlar. İşçi ve emekçilere kendi cellatlarını seçme hakkı tanıyan egemenler bu yalan ve aldatmacanın adını halkın seçme özgürlüğü koymaktadırlar. Adı yolsuzluklara ve hırsızlıklara karışmış düzen partileri onyıllardır bu ülkeyi yönetiyorlar. Sermaye düzeninin tüm partileri bugüne kadar sırasıyla hükümet oldular. Ancak onyıllardır bu ülkede işçi ve emekçiler lehine hiçbir gelişme yaşanmadı, hiçbir yasa çıkmadı. Bu ülkede herşey bir avuç sömürücü asalağın servetine servet katması, hak ve çıkarlarının korunması için düzenlenmiştir. Ordusuyla, meclisiyle, hukukuyla, medyasıyla, yargısıyla, partileriyle tüm düzen kurumları kurulu sistemin devamı için canla başla çalışmaktadırlar. Yoksulluk ve yolsuzluk batağına sürüklenen ülke tablosunun, azgın sömürü ve talanın, sefalete itilen, yıkıma uğratılan işçi ve emekçilerin, katledilen devrimcilerin, imha ve inkar edilen Kürt halkının, bölge halklarına düşmanlığın, yasaklanan demokratik ve özgürlüklerin, tırmandırılan faşizmin ve şovenizmin, geleceği çalınan gençliğin, çifte baskı ve sömürüye maruz kalan kadınların sorumlusu emperyalizme bağımlı işbirlikçi burjuvazi ve onun iktidarıdır. Devletiyle, hükümetiyle, parlamentosuyla, partileriyle onun adına ülkeyi yönetenlerdir. Hangi düzen partisi veya partileri hükümet olursa olsun, bugüne kadar kazanan hep emperyalistler ve işbirlikçi burjuvazi, kaybedenler ise işçi ve emekçi halklar oldu. Düzenin tablosu bu iken, seçimlere halkın adayları nı meclise göndermek iddiasıyla giren, seçimleri ve parlamentoyu çözüm olarak sunan, böylece emekçi kitleler içerisinde boş hayaller yayan reformist-liberal solun platformu, düzenle bütünleşmenin, onun dümenine su taşımanın platformudur. Seçimlerden devrimci ilke ve amaçlar doğrultusunda yararlanmayı temel almayanlar, sermayenin sömürücü ve kan emici düzenini devam ettirmesinin bir aracı olarak kullandığı seçimlerin karşısına devrimci iddia, program ve pratikle çıkmayanlar, sözde solun adayları nı meclise göndermek adına devrimci ilkeleri yok sayanlar yalnızca işçi ve emekçilere yeni tuzaklar örmektedirler. Komünistler, çürümüş kapitalist sömürü düzenini teşhir etmek, seçimlerden devrimci amaçlar doğrultusunda yararlanmak, işçi ve emekçilere alternatifsiz olmadığını anlatmak, gerçek çözüm yolunu göstermek için üç dönemdir genel seçimlere katılıyorlar, emekçi kitlelerin karşısına bağımsız devrimci adaylarla çıkıyorlar. Sınıfın bağımsız devrimci adayları ile sınıfın devrimci programını savunuyor, emekçi kitlelere devrimci alternatifi sunuyorlar. Amerikancı düzen partilerine oy verme, hesap sor!, Çözüm ne seçimde ne mecliste, çözüm devrimde kurtuluş sosyalizmde! şiarıyla işçi ve emekçileri kapitalist baskı ve sömürü düzenine başkaldırmaya, özgürlük ve bağımsızlık için, sınıfsız ve sömürüsüz bir dünya için mücadeleye çağırıyorlar. Komünistler bu seçimlerde de sermaye iktidarını ve gerisindeki emperyalizmi hedef alan bir mücadele programı ve bağımsız devrimci adaylarla emekçi kitlelerin karşısına çıkacaklar. Bağımsız Devrimci Sınıf Plaftormu nun devrimci adayları ile sömürü, soygun, talan düzenine karşı işçi sınıfını ve emekçileri mücadeleye çağıracaklar, onların taleplerini savunacaklar. Yoksulluk ve sefaletle boğuşan, devletin baskı ve terörü ile inletilen, köle gibi yaşamaya mahkum edilen işçi ve emekçileri, çifte baskı ve sömürüye maruz kalan kadınları, yok sayılan Kürt halkını, geleceği çalınan gençliği ayağa kalkmaya, hak ve özgürlüklerini koparıp almaya, emperyalizme ve işbirlikçilerine karşı mücadele etmeye, devrim ve sosyalizm mücadelesini yükseltmeye çağıracaklar. Kapitalizmin sosyal yıkım ve savaş programına karşı işçi sınıfının devrimci programını yükseltecekler. İşçi ve emekçileri bu bayrak altında birleşmeye çağıracaklar. Komünistler İstanbul, İzmir, Ankara, Adana ve Bursa seçim bölgelerinden gösterecekleri 9 bağımsız devrimci sosyalist adayla işçilerin ve emekçi kitlelerin karşısına çıkacak, kapitalist sömürü düzenini ve sermaye diktatörlüğünü teşhir ederek işçi ve emekçileri düzen partilerinden hesap sormaya çağıracaklar. Etkin bir kampanya yürüterek kapitalizmin sömürü ve yıkım düzenine karşı sınıfsız ve sömürüsüz bir dünya için devrim mücadelesine çağrı yapacaklar, tasfiyeci solun yaymaya çalıştığı reformist-parlamentarist hayallere karşı devrimin ve sosyalizmin bayrağını yükseltecekler. Bağımsız Devrimci Sınıf Platformu tüm işçi ve emekçileri, devrimcileri, Kürt halkını, kadınları, gençliği, bu köhnemiş kapitalist düzeni yıkmaya, yerine eşitliğe ve gerçek özgürlüğe dayalı bir toplum kurmaya çağırıyor. Kahrolsun sermaye diktatörlüğü! Yaşasın bağımsız sosyalist Türkiye! Yaşasın sosyalist işçi-emekçi cumhuriyeti! Bağımsız Devrimci Sınıf Plaftormu 30 Mayıs 07
6 6 Kızıl Bayrak Hak ve özgürlükler mücadelesini yükseltelim! Sayı:2007/21 1 Haziran 2007 Meclisteki düşman kardeşlerin son marifeti: Devlet zoruna yasal kılıf! Gelişecek toplumsal mücadeleyi baskı ve terörle boğmak istiyorlar! Düzen siyasetindeki tabloya dışardan bakıldığında, toz duman arasında iktidar savaşlarından, gerici dalaşmalardan başka bir şey görmek pek de mümkün değil. Siyasal partilerin yanı sıra ordudan yargıya kadar tüm düzen kurumlarının içinde olduğu bir savaş hali gündeme hakim. Ve bu savaş hali kamuoyuna, işçi ve emekçilere öyle bir yansıtılıyor ki, gazete ve televizyonlara bakarak bu durumu değerlendirmeye yeltenenler, savaşa katılan tüm tarafların birbirlerinin kanına susamış olduğuna hükmedebilirler. Fakat akıp giden yoğun politik gündem içerisinde göze çarpan bazı gelişmeler durumun pek de öyle olmadığını, kanlı bıçaklı olarak yansıtılan tarafların, kurumların, partilerin kimi durumlarda tam bir uyum içerisinde davranabildiklerini, ortak icraatlara imza atabildiklerini gösteriyor. AKP ve CHP nin pratikleri bu konuda fazlasıyla aydınlatıcı. Hemen her konuda birbirine saldıran, birinin ak dediğine diğerinin mutlaka kara dediği bu iki güzide düzen partisi, bazen öyle sıkı bir işbirliği içerisinde öyle işler kotarıyorlar ki, görenlerin gözleri yaşarıyor. Son zamanlarda bunlardan en çok bilineni 22 Temmuz da yapılacak seçimlere katılacak bağımsız adayların isimlerinin ortak oy pusulasında yer alması konusunda sergilemiş oldukları işbirliğiydi. Kürt hareketinden adayların bağımsız milletvekili seçilmelerini önlemeye dönük olduğu herkesçe bilinen, hiçbir hukuksal dayanağı ve meşruiyeti olmayan bu yasa değişikliğini meclisten geçirmek için TBMM deki tüm partiler tek vücut oldular. Bu işbirliği geçtiğimiz hafta yeni örnekler üzerinden bir istisna olmaktan çıktı. Bunlardan ilki düzenin Kürt halkına dönük saldırı politikalarının hayata geçirilmesine önemli bir işlevleri bulunan korucuların ücret ve sosyal haklarının arttırılmasına dönük yasal düzenlemelerde sergilenen AKP-CHP birlikteliği idi. İkincisi ise, Polis Vazife ve Selahiyetleri Kanunu nda köklü bir değişiklik için yürütülen çalışmalar oldu. Bu iki yasal düzenlemede de AKP ve CHP milletvekilleri tüm tartışmaları, dalaşmaları bir yana bıraktılar ve söz konusu değişiklikleri meclisten geçirmek için kafa kafaya vererek canla başla çalışmaya koyuldular. Bu yaşananlar, kendi aralarında kıyasıya tepişen düzen siyasetçilerinin, sermayenin çıkarları gerektirdiğinde, yani işçi ve emekçilere, Kürt halkına yönelik saldırı politikaları söz konusu olduğunda, aralarındaki tüm ayrımları bir kenara bıraktıklarını, tam bir sınıf bilinciyle davrandıklarını, dahası bunun düzen partileri için temel bir davranış özelliği olduğunu net bir biçimde göstermektedir. Vazife ve Selahiyet Kanunu nda kapsamlı değişim AB ile tam üyelik süreci başladıktan sonra, gerek Ecevit hükümeti, gerekse AKP hükümeti döneminde demokratikleşme ve uyum adı altında bir takım yasal değişiklikler yapılmıştı. İddia edildiği üzere, bu yeni yasal düzenlemelerden bazıları kolluk güçlerinin kimi yetkilerini sınırlayan, kişi hak ve özgürlüklerini genişleten bir nitelik taşımaktaydı. Bu değişikliklerin pratikte fazla bir anlamının olmadığı, kağıt üzerinde kaldığı, yaşanan pratik üzerinden defalarca ispatlandı. Sermaye sınıfı bu yasal düzenlemeler olmadan da söz konusu hak ve özgürlükleri zaten sınırsızca kullanmaktaydı. Emekçiler ve Kürt halkı ise ne bu düzenlemelerden önce, ne de sonra demokratik hak ve özgürlüklere sahip olamadı. Bu yöndeki talep ve çabaları ise her seferinde baskı ve zorbalıkla yanıtlandı. Yetkilerinin daraltıldığı iddia olunan kolluk güçleri, hiç de bu yetki sınırlamalarına takılmaksızın, gerek duydukları her durumda Kürt halkına, işçi ve emekçilere, devrimcilere karşı baskı ve zor uygulamaktan sakınmadılar. Söz, basın, gösteri, örgütlenme gibi en temel demokratik haklarını kullanmaları dahi zorbalıkla engellenmek istendi. Yetkilerinin azlığından şikayet eden kolluk güçleri daha bundan bir ay öncesinde 1 Mayıs ı Taksim de kutlamak isteyenleri bu alana sokmamak için bütün bir kenti ablukaya alabildi, her türlü baskı ve zor yöntemini özgürce kullanabildi. 1 Mayıs 2007 de yaşananların herhangi bir hukuksal soruşturmaya konu edilmemesi, kolluk güçlerinin yetkilerin azlığı gibi bir sorunu bulunmadığını göstermekteydi. Politik çalışma yürüten devrimcilere, temel hak ve özgürlüklerini kullanmak isteyen emekçilere, gene meşru ve demokratik haklarını kullanmak isteyen Kürt halkına vahşice saldırma konusunda kolluk güçlerinin elini tutan yok. Fakat buna rağmen AB yasalarının polisin elini kolunu bağladığı, bu nedenle suça karşı mücadelede yetersiz kalındığı ifade edilmekte, yetkileri genişletmeye dönük adımlar atılmaktadır. Bunun bir yanı elbette ki devrimcilere, Kürtler e, hak arayışındaki işçi ve emekçilere karşı saldırılara daha ilerden bir hukuksal kılıf sağlamaktır. Fakat mesele sadece bununla sınırlı da değildir. Sermaye düzeni, sadece bu andığımız güçlere değil, toplumun çok daha geniş bir kesimine karşı daha uzun vadeli plan ve hazırlıklar içerisindedir. İçerde sömürü ve yıkım politikaları, dışarıda emperyalizmin savaş ve saldırı planlarında daha ilerden yer almaya yönelik hesaplar, tüm toplumun denetim altında tutulmasını sermaye için giderek daha önemli ve yaşamsal bir ihtiyaç haline getirmektedir. Toplumu her an denetim altında tutma yönündeki çabalar yeni değil kuşkusuz. Bundan önce de insanları değişik yol ve yöntemlerle fişlemek, onlara dair her türlü bilgiyi gelişmiş veri depolama sistemleriyle el altında bulundurmak, her yaptığını izlemek amacıyla çeşitli sistemler geliştirilmişti. Bu sistemler insanlarda her hareketinin, her yaptığının izlendiği duygusunu uyandırmayı amaçlamaktaydı. Şimdi polise dönük yetkilerin genişletilmesiyle, insanlar sadece izlendiklerini düşünmeyecekler, aynı zamanda her an çevrilip sorgulanma, gözaltına alınma ya da kafasına cop yeme beklentisiyle yaşamaya mahkum edilecekler. Bu yasal düzenleme çabasının ve benzer adımların gerisinde sermayenin önümüzdeki döneme dair korkularının yattığı kesindir. İnsanların yaşamını tam anlamıyla ablukaya almayı hedefleyen sermaye, bu olağanüstü güvenlik çemberiyle kendine, kendi sınıf iktidarına yönelecek tepkileri sindiremediği noktada ezmeyi hesaplamaktadır. Hem tarih hem de bugün yaşanmakta olan gelişmelerin akışı bize sermayenin korkularının boşuna olmadığını göstermektedir. Fakat en az bunun kadar gerçek olan bir diğer şey, bütün bu polis devleti uygulamalarının faşizan baskı ve terör yöntemlerinin, sermaye iktidarına karşı gelişecek toplumsal mücadeleyi, işçi sınıfının iktidar yürüyüşünü ancak bir dönem için geciktirebileceğidir. Hesaplaşma anı geldiğinde, bu baskı ve terör yöntemleri, sermayeyi tarihsel akıbetinden kurtarmaya yetmeyecektir. Polis Vazife ve Selahiyet Kanunu ndaki değişiklikler... * Suçun önlenmesi amacıyla kişileri, araçları durdurma, kimlik sorma ve bu sırada soru sorma, sorgulama. * Parmak izi alma yetkilerinin yanında fotoğraf yoluyla kişisel kayıtların tutulması ve saklanması. * Kişilerin üstlerini, araçlarını, özel eşyalarını ve belgelerini arama. * Her türlü cop, kelepçe, basınçlı su, göz yaşartıcı gaz veya toz, fiziksel engel gibi araçlarla zor yöntemine başvurma * Silah kullanma ve meşru savunma hakkı kapsamında duraksamadan ateş etme. * Adli görevleri sırasında teşhis yaptırma.
7 Sayı:2007/21 1 Haziran 2007 Sermaye düzeninde zorbalıkta sınır yok! Kızıl Bayrak 7 Sermaye iktidarı sınırsız keyfiyet ve zorbalığa yasal kılıf hazırlıyor! Polisin yetkisi sınırsızca genişletiliyor! Bugüne kadar ağırlıklı olarak işçilerin, emekçilerin, devrimcilerin, demokratların ve Kürt halkının karşı karşıya kaldığı keyfi uygulama ve zorbalık, artık bütün bir toplumun karşısına ve yasal olarak çıkartılıyor. TBMM Başkanlığı na sunulan bir teklifle Polis Vazife ve Selahiyet Kanunu nda bütünlüklü bir değişim süreci başlatılmış oldu. Ulus ta yaşanan patlama kullanılarak, birkaç yıldır sürekli gündeme getirilen polisin yetkisinin genişletilmesi konusu da böylece çözümlendi. Bugün Emniyet, toplumunun geniş kesimleri nezdinde en güvenilmeyen kurumların başında geliyor. Konu bu kurumun yetkisinin genişlemesi olunca, doğal olarak toplumun geniş kesimlerinde tedirginlik baş gösteriyor. Zira söz konusu kurumun tarihi toplumsal olaylarda şiddet, ölçüsüz zor kullanma, işkence, gözaltında kayıp ve daha onlarca hukuksuz uygulamayla dolu. Ve tabii ki Ogün Samast la çekilmiş hatıra fotoğraflarından Uğur Kaymaz ın delik deşik bedenine kadar onlarca vaka hafızalarda hala canlı. Polisin bu ülkede yetkisiz ken uyguladığı terör toplumun geniş kesimleri tarafından biliniyor. Ve şimdi yeni yasal düzenlemelerle sınısız keyfiyetin önü düzleniyor. Polisin yetkisi hangi yönde genişliyor? Şu an meclisin gündemine alınan yasal değişikler polis uygulamalarının niteliğine ilişkinmiş gibi lanse ediliyor. Ama değişiklik metninde öngörülenleri okuyan birçok kişi bunlar zaten uygulanmıyor muydu? sorusunu aklından geçiriyor. Değişen, uygulamaların niteliği değil uygulama alanı. Bugüne kadar ağırlıklı olarak işçilerin, emekçilerin, devrimcilerin, demokratların ve Kürt halkının karşı karşıya kaldığı keyfi uygulama ve zorbalık, bugün bütün bir toplumun karşısına ve yasal olarak çıkartılıyor. Yine de, yapılacak değişikliklerin bazı maddelerini bir bütün olarak Türkiye nin içine girdiği süreçle bağlantısı içinde tartışmak gerekiyor. İlk ve öncelikli olarak öne çıkan değişiklik Polisin terörüne yasal olarak da yetki veren Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu nun meclisten geçtiği bugünlerde, 26 Mayıs ta polisin saldırısına uğrayan Ferhat Yalçınkaya, 29 Mayıs günü İHD de basın açıklaması yaptı. 26 Mayıs günü sabah saat 7.00 de Galatasaray Postanesi önünden geçerken polis tarafından durdurulduğunu, kimlik sorduklarını, kimliğinin üzerinde olmadığını söylemesi üzerine küfür ve hakarete maruz kalarak polis aracına bindirildiğini ifade etti. Arabada MP5 otomatik silah dipçikleriyle ve sopalarla dövüldüğünü, bu sırada bayıldığını ifade etti. Yedikule surlarının oraya götürüldüğünü ve burada da dövdükten sonra yola atıldığını belirtti. Saldırının ardından hastaneye gittiğini ve savcılığa suç duyurusunda bulunduğunu söyledi. Kızıl Bayrak/İsanbul İstanbul da polis terörü! durdurma başlığı taşıyor. Polis artık yolda yürürken dilediği insanı durdurabilecek. Durdurma kimlik kontrolü ile sınırlı, üst araması vb. yapamayacak. Ancak bu bile başlı başına yeterli. Böylesi bir değişikliğin anlamı, üniformalılarla üniformasızların karşı karşıya geldiği her yerde, üniformalı olanların yasal olarak soru sorma hakkına sahip olduğudur. Elbette yasalar bu noktada bir sınır getiriyor, ama getirilen sınır burjuva hukuku açısından bile gülünç denecek ölçüde subjektif. Polisin tecrübesi ve içinde bulunulan durumdan edindiği izlenim durdurma yetkisini kullanmasını yasal kılmak için yeterli olacak. Buradaki yenilik ancak şöyle tanımlanabilir; artık polisin önüne geleni durdurabilmesi için yerel idari kararlara ya da olağanüstü ilan edilmiş dönemlere ihtiyacı yok. Örneğin bu değişiklik tartışmalarından önce de İstiklal Caddesi volta atan çeviklerle doluydu ve onlar keyfi olarak, hatta kimi zaman taciz etmek amacıyla ya da can sıkıntısından insanları durduruyordu. Ya da 1 Mayıs gibi çeşitli dönemlerde birçok noktada emniyet pusu kurardı. İşte bu değişiklik; siz bakkala giderken herhangi bir kolluk gücünün dilerse sizi kimlik kontrolünden geçirebilecek bir yetkiye kavuşturulması sonucunu doğuracaktır. Yine aynı önemde başka bir değişiklik tartışması ise eylem, etkinlik, şenlik, konser, spor müsabakaları vb. alanlara ilişkin. Burada polise verilen bir yetkiden öte, farklı meslek gruplarının haklarının ortadan kaldırılması söz konusu. Örneğin avukatların polise mahkeme/hakim kararı olmadığı ölçüde kimlik göstermek zorunlulukları yoktur. Ancak söz konusu yasal değişikliklerle beraber avukatların demin sıralanan alanlara girişi-çıkışı polis denetiminde olacak. Avukatlık gibi meslekleri kapsayan bu uygulama doğal olarak herkes için geçerli olacak. Üst aramaları, kimlik kontrolleri vb. uygulanacak ve bunun adına da önleme araması denilecek. (Yasal değişiklik talebinde böyle formüle edilmiş.) Ancak bu alanlara ilişkin düzenlemelerle asıl hedeflenen, eylem/etkinlik anları değil, tersine eylem öngünleridir. Kitlesel katılıma konu olabilecek bir dizi alanda -polisin saldırıp saldırmamasından bağımsız olarak- geniş kesimler o alana gittiklerinde polisle muhatap olmak zorunda kalacaklarını bilerek adım atmak zorunda kalacaklar. İşte değişiklik; bu alanlara yönelen adımların son günlerde çoğaldığı fark edilmiş olacak ki, bu adımları baştan ve korkutarak kesmek istiyor. Aslında önleme araması, gerçekten önlemek amaçlı ve ancak eylem/etkinlikte ortaya çıkabilecek bir sorunu değil. Amaçlanan, bir korku toplumu yaratarak o eylem ve etkinliğin kendisini önlemek! Yine aynı başlık içerisinde polisin saldırıyorum demeden saldırabileceği durumlar düzenlenmiş. Buna göre, polis karşısındaki direnmenin mahiyeti ve derecesine göre ihtarsız saldırabilecek. Aslında bu çerçevede değişen kimi zaman gaz bombalarından birkaç saniye önce duyduğumuz dağılmazsanız müdahale edeceğiz sesini duymayacak olmamız. Ama burada önem taşıyan asıl nokta, keyfi bir şekilde saldırıya uğradığınızda ya da gözaltına alınmaya çalışıldığınızda, karşı koyuş biçimlerinin hangilerinin direnişten sayıldığı, mahiyetinin ve derece kriterlerinin neyle ölçüldüğüdür. Ki bu konuda herhangi bir tanımlama yapılmamıştır. Bu konuda da polislerin deneyimi sorunu çözmeye muktedir olacaktır! Parmak izi ve fotoğraf kaydı Bu başlık bütün diğer başlıklardan farklı bir özellik taşıyor. Zira sürekli vurguladığımız gibi, değişiklik olarak lanse edilen önleme araması, durdurma, zor kullanma yetkisi vb. zaten var olanın yeniden yeniden düzenlenmesi, yasal güvenceye alınması. Yani polis teşkilatının, devletin baskı ve zor aygıtının tahkim edilmesi. Ancak parmak izi ve fotoğraf kaydı uygulaması değişiklik önerisi yasalaşırsa Türkiye de yeni bir uygulamaya geçileceğini gösteriyor. Bunun önceli olarak da MOBESE leri ve TC kimlik No larını örnek gösterebiliriz. Artık bütün bir toplum korku duvarları içine hapsedilmek isteniyor. Pasaport alırken, ehliyet alırken, yurtdışına çıkarken ya da yurt içine girerken parmak izi alınacak ve bu izler 80 yıl saklanacak. Yani bizden bile çok yaşayacak. Dahası aynı şekilde fotoğraf kayıtlarımız da biriktirilecek. Bandrollü bir toplum ütopyası bu! Bu toplumun seri üretim hatalarına karşı geliştirilen bir yöntemler bütünüyle karşı karşıyayız. Kısacası bizleri bir bütün olarak korkutmayı hedefliyorlar ama bu, bizim korkumuzdan değil bizden duydukları korkudan kaynaklanıyor. Gelinen yerde bu yetki artırımı ile beraber bir dolgu malzemesine dönüşen vitrin süsü demokrasiden de vazgeçildiği anlaşılıyor. 11 Eylül sonrası batılı emperyalistlerin içine girdikleri sürecin bir benzerini yaşıyoruz. 11 Eylül sonrası, terör edebiyatı ile hayata geçirilen polis devleti uygulamaları ve Ortadoğu da katliamlar sürecidir. İnternet sitelerinde polisin yetki artırımı ile ilgili haberlerin hemen yanında yer alan sınır ötesi operasyon haberleri ister istemez belleklerimizi geriye sarıyor. Bu ülkede artık kimsenin bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın deme şansı kalmadı. Bu yasal değişimler öncelikle bu coğrafyanın devrimci ve ilerici kesimlerini hedef almıyor. Zira onlar zaten değişiklik olarak ifade edilen bütün bu uygulamalarla sürekli karşı karşıya kalıyor. Burada namlunun ucuna konulan, cesareti kırılmak, adımlarının önü kesilmek istenen, bir bütün olarak bu toplumun işçi ve emekçileridir. Sermaye düzeni denilen yılan bugün ayrımsız şiddetin, zorbalığın, sınırsız bir keyfiyetin önünü açmaktadır. Artık bu yılanın başını ezmek gerekiyor.
8 8 Kızıl Bayrak Herkes kendi bayrağı altına! Sayı:2007/21 1 Haziran 2007 Düzen cephesi, üçüncü cephe ve devrim cephesi R. Yaren Seçim sürecinin toplumsal yaşamda giderek önplana çıkması, siyasal alanda bir dizi ittifak tartışmalarını ve buna denk düşen plan ve programları gündeme getirmiş bulunuyor. Ortaya çıkan bu ittifak arayışı ve tartışmaları doğru bir değerlendirmeye tabi tutabilmek için, öncelikle oturdukları sınıfsal zemine, buradan hareketle sundukları programatik temele ve son olarak da hedeflerine bakmak gerekiyor. Düzen siyaseti tam bir çıkmaz içerisindedir! Sermaye cephesi seçim sürecine laiklik-şeriat ekseninde yaşanan ve ordu-akp şahsında gelişen gericilik yarışı ile girdi. Gelinen yerde ise burjuva siyasetinde oluşan ittifaklar ve konumlanışlar kendisini büyük oranda bu atmosfer üzerinden ortaya koydu. Bu süreç içerisinde ipleri sermayenin elinde bulunan düzen partileri, yine sermayenin istemleri ve dayatmaları doğrultusunda seçim birliktelikleri gerçekleştirdi. Burada esas olarak vurgulanması gereken nokta, gerçekte tek bir programa sahip olan düzen partilerinin kitlelerin beklentilerine yönelik hiçbir çözüm önerisi ortaya koyamadıklarıdır. Zira Türkiye kapitalizminin yapısal sorunları ve emperyalizmle olan bağımlılık ilişkileri buna olanak tanımamaktadır. Liberalinden islamcısına, ulusalcısından sol-sosyal demokratına kadar mevcut tüm düzen partileri bunun bilincindedir ve gelinen yerde hepsi de umudunu, sürekli akıtılan gericilik ve şovenizm zehri üzerinden prim elde etmeye bağlamıştır. Ordunun başını çektiği laik cephe tarafından kitleleri fazlasıyla sersemleten şovenistmilliyetçi atmosferden nasiplenmeyi öteki uçtaki AKP dahi ihmal etmemiş, öyle ki M. Kemal in izinde, burjuva cumhuriyetin bekçiliğini yaptıklarını ifade etmek için seçim mitinglerini Erzurum, Amasya gibi burjuva, yani Kurtuluş Savaşı nı simgeleyen illerden başlatmıştır. Sistemin temel bazı sorunlarına yönelik yaklaşımını emperyalist merkezlerin politikaları ve sermayenin çıkarları üzerinden belirleyen ve esasta düzenin bekası için omuz omuza hareket eden bu partiler arasındaki kavga temelde artı-değerin bölüşülmesi, iktidar rantından en büyük payı kapma temelinde yaşanmaktadır. Aralarındaki tüm öteki sorunlar buna tabidir ve bu temelde bir anlam taşımaktadır. Dolayısıyla seçim sürecinde bu partilerin, kurulan ittifakların ve bütün olarak sermaye düzeninin topyekûn olarak teşhiri büyük önem taşımaktadır. Gericilik üzerinden hesap yapan, işçi ve emekçilere sömürü ve açlıktan başka bir alternatif sunmayan bu partilerin ittifakları da ayrışmaları da, kitlelerin yaşamında yıkımdan öte bir sonuç yaratmayacaktır. Zira tümünün hizmet ettikleri yer tek ve aynıdır. Öte taraftan mevcut seçim evlilikleri düzen siyasetinin bir başka çözümsüzlüğünü işaret etmektedir. Adı geçen partiler defalarca kitlelerin gözünde yıpranmış/yıpratılmış, birçoğu son seçimlerde sandığın dibine gömülmüş partilerdir. DSP son seçimlerden acınacak bir sonuçla çıkmış, bugün ise gerek ordu eksenli laik cephenin dayatmaları ile gerekse başka bir Komünistler olarak, önümüzdeki dönemde devrim cephesini en aktif bir şekilde temsil etme sorumluluğu ile karşı karşıyayız. Elbette bizler bu deneyimden ilk defa geçmiyoruz. Fakat güncel olarak misyonumuzun ve konumumuzun bizlere yüklediği sorumlulukları daha güçlü bir şekilde bilince çıkarmak ve deneyimlerimizden daha etkin bir şekilde faydalanmak zorundayız. şansı olmadığı için CHP ile kol kola girmiştir. Bu birlikteliğin tek umudu, ordu eli ile yürütülen postallı demokrasi nin yarattığı faşist-şovenist atmosferdir. Emperyalist-kapitalist sistemin bu tescilli uşaklarının gelinen yerde kitlelerin huzuruna alternatif olarak çıkabilecekleri laiklik elden gidiyor dan başka bir argümanı da kalmamıştır. Bunu yine en iyi şekilde ekonomik programda bir değişiklik yapmamız söz konusu değildir. Ekonomiye ülkenin istikrarını bozacak bir müdahale yapmayacağız vb. sözleriyle bu ittifakın sözcüsü Deniz Baykal itiraf etmektedir. Düzen siyasetinin öteki partileri açısından da durum çok farklı değildir. Hemen hepsi AKP karşısında kendilerini parlatacak herhangi bir söylemden yoksun durumdadır. DYP-ANAP kırması DP adına tek yenilik ise ittifak eylemleri dir. Düzen cephesinde sermayenin müdahaleleri ile gelişen bu ittifaklar, ayrışmalar vb. aslında sermayenin siyaset alanında yaşadığı çözümsüzlüğü ifade etmektedir. Burjuva siyaset alanında yaşan bu gelişmeler kendisini seçimlerin yaklaşması ile birlikte daha da belirginleştirecektir. Blok arayışı, parlamentarist hayaller ve üçüncü cephe tartışmaları Seçim sürecinde bir başka tartışma süreci ise ufku parlamentarizme hapsolmuş liberal-reformist solun gündeme getirdiği Üçüncü Cephe de yaşanıyor. Liberal-reformist solda, isminden de anlaşılacağı üzere, güncel seçim sürecinde zeminini ve konumunu düzen içi kutuplaşmadan esinlenerek şekillendiren bir blok oluşturma süreci başlamış bulunuyor. Aslolarak sınıfa karşı sınıf tutumunun belirleyici olduğu seçimler gibi bir gündemde, oluşturulmaya çalışılan üçüncü cephe ayaklarını nereye basıyor sorusunu sormak anlamlı olacaktır. Düzen siyasetinde yaşanan taraflaşma karşısında kendisini üçüncü bir cephe olarak tanımlayanlar öncelikle bunun yanıtını vermelidirler. Zira seçim döneminde bir iddia ortaya koyan her siyasal çizgi, arka planında bir sınıf tutumuna ve onun temsil edildiği bir programa sahiptir. Üçüncü cephe tartışmaları esasta, düzen siyasetinde yer edinmeye çalışan ve kitlelere parlamenter bir çözümden öte vaadedecek bir şeyi kalmayan reformist blokun süreçlerinin güncel bir yeni versiyonu olarak gündeme gelmiştir. Düne kadar reformist bloğun asıl harcı olan DTP nin, geçen yaz gündeme gelen Zeytin Dalı tartışmaları sırasında seçim politikasının merkezine düzen siyaseti içerisinde bir ittifak arayışını koyması, dahası öncesinde yaşanan blok süreçlerine (ve blok bileşenlerine) belirgin bir mesafe koyması, reformist solda bir hayal kırıklığına yol açmıştı. Parlamentoya yönelik hevesleri bir an için kursağında kalan reformist sol, bu duruma fazlasıyla gücenmiş, acı serzenişler bulunmuş, bu beklenmedik durumu kabullenmekte güçlük çekmişti. Komünistler o günkü tartışmalar içinde bu şaşkınlığın ve serzenişlerin yersizliğini şöyle ortaya koymuşlardı:... Oysa Kürt hareketinin kendisi bu konuda son derece gerçekçidir ve giderek daha açık konuşmaktadır. Şu sıra Kürt hareketinde Şeytanın Avukatı rolünü oynayanlardan biri olan Orhan Doğan ın, ayakları yerden kesik biçimde kendilerine olmayacak roller atfedenlere nezaketi de elden bırakmayarak hatırlatmaya çalıştığı da bu olmuştu. Aynı şeyi daha diplomatik bir dille ve yine nezaketi elden bırakmayarak şu son günlerdeki röportajlarında DTP Genel Başkanı Ahmet Türk de döne döne dile getirmektedir. DTP yöneticileri, tam da seçime yönelik ittifaklar çerçevesinde, düzen partileri içinden Kürt sorununda bir parça esneklik gösterebilecek muhataplar aramaktadırlar kendilerine. Bunu da bilinçli bir tutumla sol ittifak yerine geniş bir demokratik cephe oluşturma formülünü tercih ederek dile getirmektedirler. (Reformist solda zeytin dalı heyecanı ve sıkıntısı, Kızıl Bayrak, 2006/26, 8 Temmuz 2006) Süreç içerisinde Kürt hareketinin bu arayışının pratik olarak boşa düşmesi, dahası Kürt halkına ve özelde DTP ye yönelik düşmanlığın ve saldırganlığın düzen tarafından kolektif biçimde tırmandırılması, seçim sürecine bağımsız adaylarla girmeye zorunlu kıldı. Süreç içerisinde Kürt hareketinin bağımsız adaylarla seçime gireceğini duyurması, dahası üçüncü cephe ye yeşil ışık yakması, bu çevrelerde meclis düşünü yeniden hareketlendirmeye yetti. Ahmet Türk ün Türkiye de bulunan iki cephenin karşısına üçüncü cephe olarak ortaya çıkmak istiyoruz. DTP olarak Türkiye deki Kürtler arasında birlikteliği önemsediğimiz gibi demokratik güçler arasında da birlikteliği önemsiyoruz. İrademiz, beynimiz neyi emrediyorsa öyle davranmalıyız sözleri, aslında güncel olarak ortaya çıkan üçüncü cephe tartışmasının hangi zemin üzerinde şekillendiğini de açıklayıcı niteliktedir. Adı geçen üçüncü cephe önceki seçim süreçlerinde gerçekleştirilen reformist blokun güncellenmiş halinden başka bir şey değildir. Tek farkı bağımsız adaylarla seçime girilmesi ve meclis kapılarının bir nebze aralanmasıdır, o kadar. Bu kadarı bile reformist çevreleri ve bunun etrafında konumlananları heyecanlandırmaya yetmiştir. Bunu en yalın hali ile Atılım gazetesinin başyazısında görebiliriz: Kuşkusuz programatik yönelim, temel talepler için mücadele cephesinin bayrağı olacaktır. Bununla birlikte bayrağı seçim mücadelesinde en önde taşıyacakların; adayların kimler olacağı da önemlidir. Burada hemen
9 Sayı:2007/21 1 Haziran 2007 Herkes kendi bayrağı altına! Kızıl Bayrak 9 belirtmeliyiz ki, adayların belirlenmesinin cephede yer alacak güçler arasında çekişme konusu haline getirilmemesi, özellikle büyük bir önem taşımaktadır. Bunu da ancak doğru bir yaklaşım sağlayabilir. Cephenin seçim taktiğinin bağımsız adaylar bloku biçiminde, genel kabul gördüğü durumda, aday sayısının sıralanacağı gerçeği de dikkate alındığında Kürdistan da seçimlerin kazanılacağı illerde, Kürt yurtseverleri dışında aday gösterilmesinin talep edilmesi, politik olarak doğru olmayacağı gibi ahlaki de değildir. Diğer yandan, Batı da kazanma iddiasının oluşturulabilmesi için de aday belirlenmesi önemli bir yerde durmaktadır. Bağımsız Adaylar Bloku cephesinde yer alan kuvvetlerin, ayrı ayrı her birini temsil eden adaylar değil de, herkesin üzerinde birleşebileceği şu ya da bu parti ya da grubu vb. değil de, Cephe yi temsil edebilecek kapsayıcılıkta adaylar, kazanma iddia ve motivasyonu oluşturmak bakımından da doğru olacaktır. Adayların belirlenmesi söz konusu olduğunda cepheleşme yöneliminin mantığını ve gereklerini ön plana çıkarma üzerinde birleşmek, ilerici-devrimci hareketimiz bakımından anlamlı bir kazanım olur. Seçimlerde izlenecek Bağımsız Adaylar Bloku/Cephesi siyaseti bakımından diğer bir tamamlayıcı unsur ise, cepheye dahil olan bütün öznelerin ortak etkinliklerin, araçların vb. yanı sıra Blok adına kendi isimleri ve simgeleri ile çalışma yapma hakkının kabul edilmesidir. Bu hem değişik siyasi parti ve yapıların kendilerini ifade etmesi bakımından demokrasinin gereğidir, hem de böyle bir hak, her bir öznenin tam bir inisiyatif ve tüm imkanlarıyla çalışmalara katılmasını getireceği için Cephe yi geliştirici olacaktır. Bağımsız Adaylar Bloku, ilerici, devrimci hareketimiz bakımından kuşkusuz büyük bir deneyim olacaktır. Şimdi burjuva politikanın kriz içinde kıvrandığı koşullar altında, işçi sınıfı ve ezilenler, halklarımız adına büyük düşünmenin ve büyük hesaplar yapmanın tam zamanıdır. Evet, özelde DTP nin bu tutumu birilerinde parlamento hevesini depreştirmeye yetmiş, şimdiden büyük düşünen ve büyük hesaplar yapanlar kimin meclise uğurlanacağı tartışmalarını başlatmıştır. Fakat burada sorun umudunu parlamentoya bağlamış çevrelerin yaptığı küçük hesaplar değildir. Bu, parlamentoyu kendisine kıble edinmiş her yapıda olağan bir durumdur. Burada önemli olan üçüncü cephe nin kitlelerin karşısında, temel sorun alanlarına ve bunun çözüm yollarına dair ne dediğidir. Tespitleri, değerlendirmeleri, hedefledikleri ve Atılım gazetesinin başyazısında da değindiği gibi programatik yönelimi dir. Evet tekrar ediyoruz; bu yönelimin ufku parlamentodur, düzen sularına yelken açmaktır. Tekleşmiş programı, siyaseti ve cephesiyle krizler içerisinde kıvranan düzen siyasetine yeni bir çehre katmaktan öteye bir geleceği de yoktur. Reformizmin gidip gidebileceği son durak burasıdır. Zira, düzen cephesinde işlerin daha da zora girdiği, siyasal ve iktisadi gerilimlerin giderek tırmandığı bir süreçte, devletin baskı ve terörünün azgınlaştığı bir dönemde, toplumun şovenizm ile zehirlendiği, provokasyonların ve katliamların tertiplendiği koşullarda, kitlelerin yüzünü demokratik-parlamenter yola çevirmek, dahası düzen kurumları üzerinden bir çözüm anlayışını hakim kılmak gerçek anlamda reformizmin batağına saplanmaktan öte TKP/ML TİKKO gerillaları uğurlandı 27 Mayıs günü Dersim in Çemişgezek İlçesi Paşacık Köyü nde TKP/ML-TİKKO gerillalarıyla Türk ordusu arasında çıkan çatışmada, bulundukları evin bombalanması sonucu Hıdır Uğur ve Mahmut Polat katledildi. Mahmut Polat ın cenazesi 30 Mayıs günü Gazi Cemevi nde yapılacak tören sonrası defnedilecekti. Ancak devlet DNA testi bahanesiyle cenazenin İstanbul a gelmesine izin vermedi. Buna rağmen yoldaşları ve dostları gerçekleştirdikleri yürüyüşle şehitleri sahiplendiler, devletin katliamını teşhir ettiler. Sabah saat da Gazi Cemevi önünde toplanmaya başlayan kitle saat te yürüyüşe geçti. En önde şehit düşenlerin resimleri taşındı. Arkasında Gerillalar ölmez, yaşasın halk savaşı!/partizan imzalı pankart açıldı. Peşisıra eyleme destek veren kurumlar yürüdü. Daima bizimlesiniz, daima sizinleyiz!/esp ve Devrimci irade teslim alınmaz!/köz pankartları açıldı. Mahmut Polat ın ailesinin olduğu yere kadar sloganlarla yüründü. Yol boyunca Hıdır Uğur yaşıyor!, Mahmut Polat yaşıyor!, Gerillalar ölmez yaşasın halk savaşı!, Devrim şehitleri ölümsüdür!, Bedel ödedik bedel ödeteceğiz!, Devrimci irade teslim alınamaz!, Marx, Lenin, Mao, önderimiz İbo savaşıyor TİKKO!, Katil devlet hesap verecek!, Yaşasın devrimci dayanışma!, Anaların öfkesi katilleri boğacak!, Patron ağa devletini yıkacağız, halk iktidarını kuracağız! ve Kürdistan faşizme mezar olacak! sloganları atıldı. Mahmut Polat ın evinin önüne gelindiğinde ilk önce Mahmut Polat ve Hıdır Uğur şahsında tüm devrim şehitleri için saygı duruşunda bulunuldu. Ardından Partizan adına konuşma yapıldı. Şehit düşen gerillaların içinde olduğu evin lav silahlarıyla yakıldığı, devletin bu katliamları ilk kez yapmadığı, iki yıl önce 17 lerin, geçen sene ise Aşkın ve iki yoldaşının katledildiği vurgulandı. Ardından KÖZ, ESP ve Mücadele Birliği adına birer açıklama yapıldı. Anma boyunca Gündoğdu ve Çav Bella marşları söylendi. Eyleme BDSP, HÖC, DHP, Mücadele Birliği, Odak, Alınteri, DTP destek verdi. Anmaya 400 kişi katıldı. Kızıl Bayrak/İstanbul bir anlam ifade etmeyecektir. Bu, siyasal açıdan tam bir iflastır. Devrim iddiasını taşıyan ve bunu pratik bir konumlanışa konu eden her samimi ve tutarlı siyaset bu gerçeği görmekte fazla zorlanmayacaktır. Zira düzen ve devrim ayrımında üçüncü cephe diye bir şey söz konusu olamaz. Bu cephe olsa olsa düzen siyasetinin tekleşen tablosunda solda açılan boşluğu doldurma, düzen solunun boşalttığı yere onun dünkü çizgisinden biraz daha sol bir versiyonla yerleşme çabasıdır. Dolayısıyla biz diğer tüm süreçlerde olduğu gibi sorunu iki temel sınıfsal konum ve cephe üzerinden ele almak durumundayız. Seçimler ve kronik boykotçu tutum Buraya kadar düzen cephesinde yaşanan seçim hazırlıklarına ve düzenle daha da ileriden bütünleşme yolunda hızla yuvarlanan reformizmin seçim politikalarına değindik. Gelinen yerde devrimci hareketin seçim süreçlerine yönelik politik tutumuna da kısaca değinmek gerekiyor. Bu çerçevede öncelikle belirtilmesi gereken, devrimci hareketin büyük bir kısmına hakim olan ve esasta iddiasızlaşmanın bir sonucu olarak karşımıza çıkan kronik boykotçu eğilimdir. Maalesef devrimci hareketin seçimler üzerinden aldığı bu tavır, seçimlerde devrim adına ortak bir tutum geliştirmeyi zorlaştıran bir etken olarak varlığını sürdürüyor. Yıllardır devrimci siyasal güçlerin bu iddiasızlığı ve apolitik tavrı, seçim süreçlerinde ya reformist bloğun arkasından sürüklenmesine ya da sessiz-sedasız süreci izlemekle yetinmesine yolaçıyor. Sonuçta düzen karşısında devrim cephesini parçalı ve zayıf bir tabloya mahkûm ediyor ve reformist sola serbest bir hareket alanı açıyor. Devrim alternatifini daha güçlü ve bütünlüklü bir şekilde kitlelere taşımanın önünde bir engel olarak duran bu pasif boykotçu tutumu aşma sorumluluğu devrimci güçlerin önünde güncel bir sorumluluk olarak durmaktadır. İşçi ve emekçilerin karşısına devrimci bir merkez olarak çıkabilmenin yolu öncelikle bu bakış ve sorumlulukla hareket etmeyi gerektirir. Devrimci hareket kendisine olan güvenini tazelemediği, güçsüzlük ruh halinden kurtulmadığı sürece bunu gerçekleştirmesi de mümkün olmayacaktır. Burjuva gericiliğine ve parlamenter hayallere karşı bağımsız devrimci sınıf çizgisi! Tüm bu tablo sınıf devrimcilerinin omuzlarına daha büyük sorumluluklar yüklemektedir. Bugün komünistler olarak kendi bağımsız devrimci sınıf çizgimizle bir seçim çalışması başlatmış bulunuyoruz. İşçi sınıfı ve emekçi kitlelerin karşısına sermaye iktidarına karşı bir savaş ilanı olan devrim programımız ve onun ortaya koyduğu mücadele çağrısı ile çıkıyoruz. Bugün her türlü gericiliğin ve sorunun kaynağı olan sermaye düzeni ve onun tüm kurumlarına karşı, yüzünü düzene dönmüş her türlü reformist-parlamentarist anlayışa karşı, devrimin kızıl bayrağını güçlü bir şekilde dalgalandırıyoruz, daha da güçlü dalgalandırmalıyız. Komünistler olarak, önümüzdeki dönemde devrim cephesini en aktif bir şekilde temsil etme sorumluluğu ile karşı karşıyayız. Elbette bizler bu deneyimden ilk defa geçmiyoruz. Fakat güncel olarak misyonumuzun ve konumumuzun bizlere yüklediği sorumlulukları daha güçlü bir şekilde bilince çıkarmak ve deneyimlerimizden daha etkin bir şekilde faydalanmak zorundayız. Sınıf devrimcileri olarak bugün tek ve tutarlı çizgiye sahip olmanın bilincini pratik bir çaba ile maddi bir zemine oturtmalıyız. Sınıfı devrime kazanmak için bu dönemi daha etkin ve yoğun bir şekilde değerlendirmek zorundayız. Bunu gerçekleştirecek bir devrimci programa, buna dayanan taktik politikaya, büyük bir birikim ve deneyime sahibiz. Daha önemlisi, bu iddiaya ve özgüvene fazlasıyla sahibiz.
10 10 Kızıl Bayrak Düzen cephesi... Sayı:2007/21 1 Haziran 2007 Bir anarşistin kaza sonucu ölümü yasaklandı! Bir anarşistin kaza sonucu ölümü, Emniyet in 4. katından atılan anarşistin ölümünün örtbas edilmesini anlatır. Oyun, düzenin bekçileri ve ona bekçilik etmekle akıllılık ettiklerini sananlar ile deli sanılanın karşı karşıya gelmesi üzerine kuruludur. Sahne derin devleti, faili meçhul cinayetleri, faillerinikatilleri ortaya koyar. Seyirci izler, karşılaştırma yapar, yaşanılan anda varolan ama keşmekeş içinde anımsanmayan, gözden yiten kimi gerçekleri sahnede görür, gerçekliğine ayna tutulmuşçasına sarsılır. İtalya da geçen oyun başka ülkelerde defalarca sahnelendi. Türkiye de de devlet tiyatroları dahil olmak üzere yüzlerce kez izleyici karşısına çıktı. Her sahneleniş izleyicinin konumuna ya da kimler için yapıldığına göre değişti. Kimileri oyunu siyasi içeriğinden tamamen sıyırıp komediye, kimileri deli üzerinden oyunculuk gösterisine dönüştürdü. Ama, az da olsa, sorunun muhataplarına kendilerine dıştan bakma olanağı veren sahneleme deneyimleri de var. İşte Teatre Jiyana Nu (Yeni Yaşam Tiyatrosu) bu sonuncusunu yapmaya çalışıyor. Oyun hala yasaklı olan Kürtçe yle ve politik bir içerikle sahneleniyor. Kızıltepe Kültür ve Sanat Festivali kapsamında sahnelenmek istenen oyuna Kaymakamlık tarafından Halkın huzur ve güvenliği gerekçe gösterilerek izin verilmedi. Kızıltepe Kaymakamlığı ve halkın huzuru/güvenliği birbirleriyle nasıl bağdaşır? Halkın güvenliğinden anladıkları nedir? Halkı güvenli bir biçimde yok etmek, yok edilmenin görülmesi, duyulması ama görülmemiş duyulmamış gibi yapılması mı? Kızıltepe ve Uğur Kaymaz 21 Kasım 2004 Kızıltepe yi hatırlamak, ne denilmek istendiği konusunda yeterli olacaktır. 12 yaşında babasına yardım eden Uğur Kaymaz vücuduna boşaltılan 13 kurşunla, babasıyla birlikte öldürüldü, kamyonun yanı başında. Yanına bir kaleşinkof konuldu ve terörist olduğu ilan edildi. Bu küçücük çocuk bu silahı taşıyabilir mi? sorusuna karanlıkta kocaman adam gibi göründü cevabı verildi. Öldürenler aleyhine açılan dava uzun bir sürüncemenin ardından, Uğur u unutmadıklarını söyleyenler tartaklandıktan, çocuk katillerini savunanlar tarafından linç edilmeye çalışıldıktan sonra, 18 Nisan da sona erdi. Karar: Yargılanan dört polisin beratine... Uğur a isabet eden 13 kurşundan dokuzu yakından ateş edilmişti, ve dokuzu da sırtından. Cinayete kaza süsü verilmedi, çoktandır bu topraklarda buna da gerek duyulmuyor. 12 yaşındaydı ama terörist ti denildi. Bu topraklarda doğan çocuklar terörist doğar zaten. 90 lı yıllara damgasını vuran faili meçhulleri hatırlayalım... Kontrhizbu tarafından ensesinden tek kurşunla vurularak öldürülen yüzlerce kişi, kontrgerilla tarafından öldürülen Musa Anter, Vedat Aydın, Diyarbakır Kulp da 1993 yılında kaybedilen ve yol işçileri tarafından 2003 yılında toplu mezarları bulunan 13 köylü ve daha niceleri... Kaza süsü verilmedi çünkü terörist tiler. Kürt olmak, bunu yüksek sesle dillendirmek de bu ülkede yeterince büyük bir suçtur. *** Kızıltepe de Bir anarşistin kaza sonucu ölümü yasaklandı. Bu yasaklamanın arkasında oyunun Kürtçe olması kadar, ondan da öte, gerçekliğin sahnelenmesinden, dışardan izlenmesinden duyulan korku var. Halkın kendi gerçekliğiyle yüzleşmesinden, bunun bir kez daha ortaya dökülmesinden korkulmaktadır. Amaç, faili meçhullerle yüklü tarihin anımsanmasının önünü almaktır. Oysa acı kendini unutturmaz, acı anımsatır. Bundandır ki unutmaktan-unutturmaktan medet ummaları boşunadır! Çamurdan orta direk/sınıf ve siyaseti üzerine... Yüksel Akkaya Şimdi, 12 Eylül 1980 de ölmüş AP veya CHP ye gönül vermiş herhangi sıradan bir insan -ister köylü, ister kasabalı, ister şehirli farketmez- kalkıp gelse, oy kullanacağım dese, inanın kafası karışır. Zira, ne bir AP ne de bir CHP bulabilir! 1960 larda TİP e gönül veren, daha düne kadar CHP den vekil olmak için kırk takla atan, Anayasa pürofüsürü, Mersin Üniversitesi nin eski solcu rektör yardımcısı Zafer Üskül AKP den milletvekili adayı! Ne adına? Hırs, ihtiras ve öfkeden başka bir gerekçesi var mı? Alevi cemaatinin mümtaz çocuğu çamuroğlu Reha büyük hikmetler bulduğu AKP de kemale eriyor!.. Ne adına? Saymakla bitmez Ama bu isimlere kapı açıp, dik durduğunu ileri süren saralı lider, bize bir itirafta bulunuyor: Ayar dediyseniz, işte ayarımız. Daha önce de dile getirmiştik, esnek darbe bir ayar girişimidir. Nitekim, başta E. Günay, Z. Üskül, R. Çamuroğlu gibi bir balta ya sap olamamış garibanlar grubunu devşirerek AKP yönetimi ayara ne kadar sıcak olduğunu göstermiştir. Kuşkusuz, sorun bu ayar işinde kim salak, kim uyanık, onu anlamakta. Sanırım bir andıç ile olmasa bile bir gün tarih yazıcıları bunu ilgili yerlerin notu olarak bize aktaracaklardır. Bizim ise bu nota ihtiyacımız yok. Sınıfa ihanet edenler ile demokrasicilik oyununa girenlerin kişisel ve sınıfsal konumlarını yeni bir aşama olarak kaydetmek ve buna göre gardımız almak gerektiğini farkediyoruz. Belli ki önümüzdeki yıllar çok daha sancılı olacak. Eskiden bir Milliyet, Cumhuriyet, Tercüman gazetesi alanların tarafı belli olurdu, Hürriyet biraz karışık giderdi. 12 Eylül den sonra bu gazeteler her kesimin gazetesi oldu, tıpkı Özal ın partisi gibi. Şimdi ise bu gazeteler kimliksiz, omurgasız birer kağıt yığınına döndü. Ne var ki, bütün partiler de 12 Eylül ün ANAP ı oldu. CHP nin AKP den AKP nin CHP den bir farkı kalmadı Ve, asıl tehlike de buradan kaynaklanıyor. Beş yıl öncesinin hızlı sosyal demokrat ı Zafer Üskül ü bugün AKP den aday oluyorsa, eski namlı sağcı damat İlhan Kesici CHP den aday oluyorsa, sermaye cephesi ülkeye koşulsuz egemen olmuştur demektir. Bu orta direk/sınıf adı altında sermaye cephesinin darbesinden başka bir şey değildir. Öyleyse, emekçiler, kent ve kır yoksulları bu seçimleri bir sınıf mücadelesinin önemli cephesi olarak kabul edip ona göre davranmak zorundadır!.. Bir: Anlaşılan odur ki, esnek darbe umulandan çok daha etkili olmuştur. Dik durduğunu göstermek isteyenler, bugüne kadar sırt çevirdikleri ve tek itibarlı yere getirmeyi düşünmedikleri Aleviler e çamuroğlu Reha üzerinden bir yem atarak işi yumuşatmaya çalışıyorlar. Yenilirse!.. Bu aslında sermaye cephesinin bir darbesidir. Görüntü ile öz farklıdır. İki: Anlaşılan odur ki, esnek darbe öyle bir sarsıntı yaratmıştır ki, kendine gelemeyen AKP yöneticileri denize düşenin yılana sarılması gibi E. Günay a sarılmıştır. Kuşkusuz, olan e. günay gibi mümtaz bir sosyal demokrat ile yola çıkan m. bekaroğlu na olmuştur. Zira, E. Günay, Bekaroğlu ile yola çıktığı yeşil solculuk meselesinde orta sınıf denen bu güruhun ne kadar omurgasız ve güvenilmez olduğunu ortaya koymuştur. Kuşkusuz bu da sermaye cephesinin bir darbesidir. Üç: Sağın eski kurtarıcısı namlı yiğit kesici İlhan da CHP den adaydır. Bu da sermaye cephesinin darbesidir. Dört: Türkiye de tek etkili parti vardır: TÜSİAD! AKP, CHP, DP vs. bunun fraksiyonlarıdır. Bu da emek ile sermaye arasındaki çelişkinin derinliğinin boyutunu gösterir. Şimdi emekçiler ile TÜSİAD arasında bir seçim vardır. Peki, emekçiler, kır ve kent yoksulları ne yapacak? TÜSİAD ın ayar verdiği Çamurlara, yamukluklara inat gerçeği daha iyi görmelidir. Zira, çamuroğlu Reha ve Günay Ertuğrul gibiler önemli bir gerçeği göstermektedir, tıpkı kesici İlhan gibi. Bu nedenle, bu orta sınıf hikayesi emekçilerin, sosyal demokrat olmayı bile becerememiş partiler bir yana sosyal demokrat bile olmayı becerememiş insanların yaşadığı bir ülkede devrimciliği ve sosyalizmi anlaması için daha iyi bir fırsat yaratamaz. Şimdi orta direk/sınıf safsatasının ne kadar anlamsız olduğunu göstermenin ötesinde, ne kadar emek düşmanı olduğunu göstermenin en elverişli zamanıdır. Bu nedenle, çamuroğlu Reha nın AKP den, kesici İlhan ın CHP den aday olması çok münasip olmuştur. Zira, her iki parti de TÜSİAD partisidir. Böyle olduğu için de emekçilere sınıf düşmanlarının ortaklığını başka hiçbir seçim döneminde bu kadar iyi anlatma olanağımız olamazdı. TÜSİAD ın orta sınıfçıları orta yolcu iken şimdi solcu yolu daha açık ve iyi anlatabiliriz. Seçimlerde orta sınıfçılara, dünün ortanın solcularına karşı verilen mücadelenin daha iyisinin verileceği bir ortam oluşmuştur. Dün ortanın solu ile yola çıkanlar solun oylarını istiyorlardı. Şimdi orta sınıf diye yola çıkanlar sağa kaymayı teklif ediyorlar. Öyleyse söylenecek tek şey var: merkezleşmiş TÜSİAD omurgasızlığına karşı devrimci, sosyalist duruş!..
11 Sayı:2007/21 1 Haziran 2007 İşbirlikçiler emperyalizmin hizmetinde! Kızıl Bayrak 11 Ülkeyi sınırsızca ABD emperyalizminin kullanımına açanların ikiyüzlülüğü Genelkurmay Başkanlığı nın internet sitesinde, iki ABD F-16 sının 24 Mayıs ta ülke hava sahasını dört dakika boyunca ihlal ettiğine dair bir haber yayınlandı. Bunun üzerine hükümet tarafından yapılan açıklama; ilgili raporun Genelkurmay dan kendilerine ulaştırıldığı takdirde gerekli girişimlerde bulunacakları yönündeydi. Nitekim kısa bir süre sonra da Dışişleri Bakanlığı nezdinde ABD ye hava ihlali üzerine nota verildiği bilgisi medyadan zafer edasıyla yansıtıldı. Yaşanan olayın sermaye devleti için tamamen bir iç siyaset malzemesi olarak kullanıldığı su götürmez bir gerçekliktir. Zira olay tam da sınır ötesi operasyon tartışmalarının yoğunlaştığı bir dönemde gündeme gelmiştir. Önce Genelkurmay ın internet sitesi, daha sonra da medya üzerinden servis edilen bu haberle, ABD emperyalizminin sadık bir uşağı olan sermaye devleti, son dönemde iyice açığa çıkan uşaklık görüntüsünü kurtarabileceğini umuyor olmalıdır. Böyle bir ihtiyacın yakıcı bir hal aldığı, son yaşanan siyasal gelişmelerle bir kez daha açığa çıkmıştır. Zira Cumhurbaşkanlığı seçimleri ekseninde bir süredir kendi aralarında sürdürdükleri kavgada bile tarafların her durumda kafalarını kaldırıp ilk baktıkları yer ABD olmakta, Washington un bu konuda neler söylediği dikkate alınmaktadır. Hükümeti ve ordusuyla sermaye devletinin Amerika yla bağımlılık ilişkilerinin iyice teşhir olduğu bir süreçte, normal koşullarda gündeme dahi gelmeyecek böyle bir olayın, ABD ye nota verilerek kamuoyuna yansıtılmış olması, teşhir olan bu imaja bir çeki düzen verme ihtiyacından başka bir şey değildir. Zamanlama açısından da yine bir iç siyaset malzemesi olarak kullanılan Amerika ya rağmen sınır ötesi operasyon tartışmalarının revaçta olduğu bir döneme rastgelmesi, sahte bir bağımsızlık iddiasının bedelinin en düşük ve en az risk taşıyacağı bir konu üzerinden pratiğe geçirilmesine vesile olmuştur. Elbette bu durum sermaye devleti açısından böyle değerlendirilirken, efendisi ABD tarafından olaya hiç de aynı şekilde yaklaşılmadığı hemen ardından yapılan açıklamalardan görülmüştür. Olayın duyulmasının ardında ABD li yetkililerin yaptığı ilk açıklama; güçlü ve hızlı iletişim kanallarının Amerikan uşağı ordunun hava sahası ihlali komedisi ABD uçaklarının Türkiye hava sahasını ihlal ettiği haberi ilk olarak Genelkurmay ın sitesinde yer almıştı. Bu habere göre ABD F-16 savaş uçakları Türk hava sahasını geçerek 4 dakika kadar ihlal etmişti. Olay flaş haber burjuva medyada yer alırken, Dışişleri Bakanlığı da ABD elçiliği ile temasa geçerek bilgi istedi. Bununla da yetinilmedi, ABD ye nota verildiği duyuruldu. ABD cephesinden olaya ilişkin yapılan açıklamalarda, hava sahası ihlalinin bir pilot hatasından kaynaklandığı ve durumun araştırıldığı söylendi. Bununla birlikte, daha dolaylı yollardan, olayın sık sık yaşanan sıradan bir olay olduğunu ve konunun Genelkurmay ın sitesinden kamuoyuna açıklanmasını şaşkınlıkla karşıladıklarını duyurdular. Doğrusu ABD nin bu tavır karşısında şaşkınlığına söylenecek bir şey yok. Çünkü bu ülkede ordu ABD egemenliğinin stratejik dayanağı durumundadır. Bu ordu, uzun yıllardır NATO üzerinden ABD nin kumandası altındadır ve ülkenin Amerikan boyunduruğu altında tutulmasının ana güvencesi olarak hareket etmektedir. Elbette ordunun durup dururken efendisine karşı böyle bir tavır almasının bir nedeni vardır. Böyle davranarak AKP hükümetine karşı mücadelede efendisinin desteğini almak istemekte, ABD nin AKP ye arka çıkan söylemleri karşısındaki rahatsızlığını ifade etmektedir. Yani Genelkurmay ın tepkisi efendisinden vefa bekleyen bir uşağın davranışından başka bir şey değildir. Tüm bunlar bir yana, ordunun hava sahası konusundaki bu titizliği, mevcut durumda Amerikan uşaklığının almış olduğu düzey ile birlikte düşünüldüğünde, trajikomik bir durumu ifade etmektedir. Zira, bırakınız 4 dakikalık hava sahası ihlalini, ABD yıllardır bu ülkenin topraklarını, karasularını, havalimanlarını, kaynaklarını bizzat başında Genelkurmay ın olduğu ülke yönetenlerinin onayı ile kullanmaktadır. Irak halkının başına inen bombaların önemli bir bölümü Türkiye üzerinden gitmektedir. Hava sahası konusunda pek titiz olan ordu ve diğer düzen güçlerinin tüm bunlara diyecekleri bir şey yoktur, olamaz da. Çünkü, Amerikan emperyalizmine bu hizmetin sağlanmasında hepsinin imzası bulunmaktadır. Nitekim, emekçi halkın gösterdiği büyük tepki karşısında geçirilemeyen 1 Mart tezkeresinin ardından ordu ve AKP el ele vererek, jet hızıyla yeni tezkereler çıkararak, Amerika nın Irak işgali için ülke topraklarını ve hava sahasını açmışlardır. Tüm bunlar yanında İncirlik gibi Amerikan üsleri ortada duruyorken, ordu ve hükümetin hava sahasının ihlali üzerinden gösterdikleri tavır onlar payına tek kelimeyle acınası bir durumdur. Eğer Genelkurmay bir parça onur sahibi ise, öncelikle İncirlik Üssü nü kapatmakla işe başlamalı ve hemen Türk hava sahasını Amerikan ordusuna kapatmalıdır. Elbette bunun lafı dahi edilmemektedir, edilmesi de mümkün değildir. Çünkü generaller sadık Amerikan uşaklarıdır ve bu uşaklıktan vazgeçmeleri mümkün değildir. Kitleler karşısında ABD den bağımsızlık görüntüsü çizme ihtiyacı, onları böyle gülünç oyunlara başvurmaya itmektedir. Türkiye işçi ve emekçileri, bu gerçeklerin bilinciyle, Amerikan uşaklarının tam bir ikiyüzlülükle sahneledikleri oyunlara prim vermemelidir. Bu ülkede Amerikan emperyalizmine ve onun ülkedeki dayanaklarına karşı mücadele bayrağını devrimciler taşımaktadır. Bundan dolayı da yıllardır ordunun başında olduğu devletin terörüne hedef olmakta, Amerikan patentli darbelere maruz kalmaktadırlar. İşçi ve emekçiler bu nedenle her türlü emperyalist kölelik ilişkisini kesip atmak üzere devrimci mücadele bayrağı altında toplanmalıdırlar. bulunmasına rağmen Genelkurmay ın olayı internet sitesinden duyurmasına hiçbir anlam veremedikleri yönünde olmuştur. Öte yandan ABD nin Ankara Büyükelçisi Ross Wilson; durumun pilotaj hatasından kaynaklandığını ifade ederek, gündemden düşürülmesi yönünde de gerekli mesajı sermaye devletine iletmiştir. Bu açıklama, sermaye devletinin bu konuyu düzenin iç siyaset malzemesi olarak kullanılmasına ABD tarafından izin verilmediğini göstermektedir. Her ne kadar sermaye devleti bu olayı bir iç siyaset malzemesi olarak kullanmak istese de, efendisi ABD nin öfkesine uğramamak için oldukça temkinli hareket etmeye çalışmıştır. Örneğin hava ihlalinin yaşandığı süre boyunca Türk uçaklarınca önlem uçuşunun yapılmadığı açıklanmıştır. Bunun gerekçesi olarak da, NATO uyumlu, dost ve düşman uçaklarının ayırt edilmesinde kullanılan IFF kodlarının işlevselliği öne sürülmüştür. Oysa söz konusu olay Hakkari de değil Ege de yaşanmış olsaydı ve de ABD nin yerine Yunan F-16 ları tarafından gerçekleştirilmiş olsaydı, günlerce propagandası yapılacaktı. Hükümet de bu olayın sorumluluğunun kendilerine yıkılmasını engellemek için durumu geçiştirmeye çalıştı. Konunun gündeme taşınmasından sonra formalite icabı nota vermek zorunda kaldı. Ama nota, ABD nin öfkesini çekmemek için, Büyükelçi Ross Wilson yerine alt düzey bir ABD li diplomata iletildi. Sermaye devleti bu tür haberler üzerinden toplumu manipüle etmeye çalışsa da, onun bir bütün olarak tüm kurumlarıyla ABD nin emrinde ve hizmetinde olduğu apaçık ortadadır. Dört dakikalık hava ihlali üzerinden fırtına kopartanlar ve bunu siyasal bağımsızlığın vazgeçilemez bir unsuru olarak sunanlar, CİA uçaklarının her zaman Türk hava sahasını kullandığını, birçok havalimanında ikmal yaptığını, bunların ne tür gizli anlaşmalar ve pazarlıklar sonucunda yapıldığını çok çabuk unutuyorlar. Yaşanan tezkere kazasından sonra efendileri ABD ye kendilerini affettirebilmek için kırk takla atanların aklına, hava sahasının, her türlü liman ve üslerin kullanıma açılması söz konusu olduğunda nedense siyasal bağımsızlık gelmiyor. Hatta ordunun en tepesindeki kişi zamanında, İncirlik Üssü nden kalkan ABD uçaklarının yaptığı sortileri dile getirdikten sonra, en rezil bir şekilde efendisinin huzurunda af dileyebilmişti. O İncirlik Üssü ki, kendi ülkelerinde kendi askerlerinin ABD li askerler tarafından her türlü aşağılamaya maruz kaldığı bir üstür. Bir pilot binbaşısı eşiyle birlikte İncirlik Üssü nde ABD askerlerince yerlerde sürüklenerek, üstleri köpeklere aratılırken, bağımsızlığın teminatı ordu kendi binbaşısına bile sahip çıkamadığı için olayın üstünü örtmeye çalışmıştır. Ama bu aynı ordu, İncirlik Üssü nün kapatılması için eylem yapanlara azgınca saldırarak, ABD ye kölece bağımlı olduğunu sergilemekten hiçbir zaman çekinmemiştir. Tek başına bu örnekler bile sermaye devletinin tüm kurumlarıyla ABD emperyalizminin sadık bir uşağı olduğunu ispatlamaya yeter de artar bile. ABD uçaklarının hava sahasını ihlal ettiğine ve de buna karşı gösterilen tepkilere dair haberler ise, bu utanç verici uşaklığın toplum tarafından görülmesini engellemek için yapılan maksatlı haberlerdir. Bağımsızlık ancak ABD emperyalizmine ve içerdeki dayanaklarına karşı mücadeleyle mümkündür.
12 12 Kızıl Bayrak Kadınlar devrimci mücadele saflarına! Sayı:2007/21 1 Haziran 2007 Cumhuriyet mitinglerinin ardından... Mitinglerde kadın rengi!.. Geçtiğimiz ay, cumhurbaşkanlığı krizinin yaşanmasının ardından, Tandoğan, Çağlayan, ve İzmir, Samsun ve Manisa da Cumhuriyet mitingleri gerçekleşti. Sözde sivil kuruluşlar tarafından yapılan mitinglerin ordunun yönlendirmesi ile gerçekleştirdiği tümüyle ortadaydı. Düzenin kendi kliklerinin çatışmasında, ordu destekçisi-akp karşıtı kürsüye dönüşen mitingler, yine seçimin yaklaşmasıyla ilerleyen günlerde, İzmir de yaşandığı üzere, CHP nin seçim mitinglerine dönüştü. Gerçekleşen mitinglerin özünde düzen içi çatışmalar ve iç hesaplar, yanısıra ordu ve devletin yüceltilmesi vardı. Ama en tehlikelisi de, sözde şeriat karşıtlığı için (hatta emperyalizm, ABD, AB karşıtlığı vb.) meydanlara dökülen milyonların varlığı idi. Medyanın, gerisinde ordunun ve düzenin tüm kurumlarının seferberliğiyle, hemen hemen her ilde mitinge genciyle-yaşlısıyla, kadınıyla-erkeğiyle yüzbinlerce insan katıldı. Kadınlar neden ağırlıkta? Mitinglerin kendinden en fazla söz ettiren yanlardan biri, gerek kürsüde gerekse de katılım planında kadınların ağırlığı olmuştur. Bunun birkaç nedeni var. İlkin, 4. kuvvet olarak tanımladığımız medyanın gücü. Medya günler boyunca kadınların katılımına Kadınların AKP den görebileceği tek şey ezilme ve aşağılanmadır! Seçime iki ay gibi bir süre kala burjuva partiler hazırlıklarını hararetli bir şekilde sürdürüyor. Hazırlıklarının en önemli yanını milletvekili adaylarının belirlenmesi oluşturuyor. Hükümet olma ve yerel yönetimleri elinde tutma avantajlarına sahip olan AKP nin aday adayları günlerdir burjuva basında boy gösteriyor. Bu adayların bir kısmını kadınlar oluşturuyor. Türbansız vizyon sahibi, orta katmanların temsilcisi kadın adaylar AKP nin vitrinine çıkartılmış durumda. Kadınların siyasette aktif bir şekilde yer alması gerektiğini söyleyen AKP, bu seçimlerde 25 kadın milletvekilini meclise sokmayı hedefliyor. Bu oranı kadına verdiği değerin göstergesi olarak lanse ediyor. Programlarında da, kadına yönelik şiddetin, cinsel ve ekonomik istismarın önlenmesini, ev kadınlarına sosyal güvence sağlanmasını, ev içi emeğin saygınlığını koruyarak kadınlar için istihdam alanları açılmasını öncelikli politikaları olarak ifade ediyorlar. AKP, kadınlara ne denli değer atfettiğini söylerse söylesin, kadınların yılların ihmali sonucu biriken sorunlarına çözüm olacağını ne kadar iddia ederse etsin, ait olduğu burjuva düzen gibi gericidir ve emekçi kadına verebileceği hiçbir şey yoktur. 5 yıllık AKP iktidarının uygulamalarında bunu gösteren yeterince veri vardır. Gericilik yaşamın her alanında! AKP hükümete geldiği andan itibaren sermayenin politikalarına harfiyen uyguladı. Bu zaman diliminde çıkartılan iş yasasının barındırdığı kölelik hükümlerinden ise en fazla kadınlar etkilendi. Kadınların istihdam oranları düşerken, çalışanlar ise geleceksiz ve güvencesiz çalışmaya mahkum edildi. Gericilik toplumun en geniş kesimlerine nüfuz ederken, bundan önce kadınlar etkilendi. Artan türban oranı, çoğalan Kur an kursları, yerel yönetimlerin çıkarttığı gerici yayınlarda dile getirenler, bu gerici takımının kadını ikinci sınıf olarak gördüklerinin somut göstergesidir. Tüm bunlar bir yana, son dönemde AKP lilerin sarfettiği sözler bile bu gerici partinin kadına nasıl yaklaştığını göstermeye yeter. Kadın mal mı ki kota konsun! Sorulan sorulara pervasızca yanıt vermeyi alışkanlık haline getiren Tayyip Erdoğan ın, KA- DER in (Kadın Adayları Destekleme Derneği) geçtiğimiz ay yürüttüğü kampanyaya ile ilgili sorulara verdiği yanıt, bilinç altında saklananların kaba bir dışavurumu oldu. Siyasete kadınların katılımının arttırılması için siyasal partilerin kota uygulaması gerektiğini söyleyenlere Tayyip in yanıtı Kadın mal mı ki kota konsun oldu. Böylelikle bir yandan kota ya bakışını, öbür yandan kadına bakışını veciz bir ifadeyle ortaya koydu. Gelen tepkiler karşısında Tayyip in desteğine koşan AKP nin kadın milletvekillerinin kıvırma çabaları ise evlere şenlikti. Tayyip, sözleriyle kadını yüceltmiş, o kota, ticari metalar için konulan bir terim imiş Anlaşılan o ki, kadını değersiz bir varlık olarak görmek, ne Tayyip e ne de AKP deki erkek millevekilerine has bir durum. Kadınlar ve kitleler yoktan anlamazlar Bir diğer aşağılayıcı sözün sahibi ise Erol Olçak oldu. 7 yıldır AKP nin danışmanlığını yapan bu şahıs, kadınları ve kitleleri birbirine benzeterek şunları söylüyor. Kitlelerin ve kadınların davranışları ortaktır. Şunun gibi, kadınlara her gün iltifat etseniz, her gün isterler. Topluma her gün bir şey verirseniz, her gün isterler. Kadınlar yoktan anlamaz, kitleler de yoktan anlamaz! Erol Olçak ın sözü, kendisine ait değil. Olçak ın ifadesi ufak-tefek nüans farklarıyla Hitler e ait. Dolayısıyla kendilerine referans aldıkları kişinin dünyayı kana bulamış, kitlelere en ağır faşizm uygulamaları ile hükmetmiş olan Hitler olması, bu gericilerin kimlikleri düşünüldüğünde şaşırtıcı değil, AKP bu seçimlerde, modern kadın adaylarla kadın emekçilere gidecek. Onlara verdiği değeri anlatacak, vaatlerde bulunacak. Ama bu gerici partinin kadınlara verebileceği tek şey, yoksulluk, sefalet, aşağılanma ve eşitsizlikten başka bir şey olmayacak... işaret etmiş, kadınların örgütlediği, kadınların sürüklediği vurgusunu tekrarlamıştır. Aynı şekilde, son süreçte daha da yoğunlaşan türban tartışmalarıyla birlikte kadınların gericilikten etkilenen yanlarını öne çıkarmıştır. Böylesi vurgular kadınların katılımını etkilemiştir. İkincisi ise mitingin talepleridir. Miting AKP ve şeriat karşıtlığı temelinde şekillenmiştir. Dolayısıyla şeriattan öncelikle etkilenecek olanlar kadınlardır. Mitingi düzenleyenlerin öne çıkardıkları, mitinge katılan kadınların sahip çıktığı nokta da burasıdır. Temelde yaşam anlayışlarına, değerlerine ve kültürlerine yönelmesi, giyim-kuşam türü özgürlüklerine müdahale edilecek olmasıdır. Üçüncüsünü ise, taleplerle bağlantılı tarzda mitinge katılan kadınların sınıfsal karakterinde aramak gerekir. Ağırlıklı olarak orta katmanlardan kadınların yer aldığını, bu kadınların burjuva yaşam sınırları içinde standartlara sahip olduğunu, şeriat tehlikesine karşı tepkiyi geliştirenin de en çok da yaşam alışkanlıkları olduğunu görmek gerekir. Kuşkusuz mitinglere katılanlar içinde emekçi kadınlar da vardır. Ama katılımcılara asıl rengini veren bu sınıfsal kesimdir. Ordunun mayın temizleyicisi kadınlar! Mitinglerde kadın renginden bahsedildiğinde, söz konusu edilen yalnızca kürsünün önündeki kadınlar değildi kuşkusuz. Bir diğer nokta da kürsünün başını tutan kadınlar... En az katılımcı kadınlar kadar öne çıkarılan, mitingte kürsüyü kullanan, konuşan, mitingi sürükleyen kadınlar... Şunu öncelikle belirtelim ki, mitingin muhtevası, kadınların bu toplumdaki yaşadığı sorunlar, ezilmişlik, baskılar vb. değildir. Hele de asıl düzenleyenin, konuşmacıların savunuculuğunu yaptıkları ordunun kendisi olduğu düşünüldüğünde, bu kadınların rolü ne diye sormak gerekiyor. Kürsüdeki bu kadınlar ordu şakşakçılığı için oradaydılar. Bu kadınlar, kadın kimlikleriyle vitrin oluşturmak için yerlerini aldılar. Darbecilerin üstünü örten, onlara kadın kimlikleriyle sivil görünüm veren, yanısıra da bir nevi ordunun mayın temizleyicileri işlevini üstlenen bir rol oynadılar. Sonuçta, bilinçli bir politikanın ürünü olarak kadın kimliği politik bir araca dönüştürüldü. Peki, kimdir bu kadınlar? Birkaç bildiğimiz isim Nur Serter, Türkan Saylan, Necla Arat... Bu kadınlar, hiç de oraya akan yüzbinler gibi, şeriata karşı kadın duyarlılığını taşımıyorlardı. Bu kadınlar, bu iç çatışmaların, bu çatışmada ordu şakşakçılığının, burjuva devlet savunuculuğunun bilinçli aktörleri olarak yer aldılar. Onların kitabında emekçi kadınlar başta olmak üzere (ki kadın sorunu ile ilgili çalışmaları mevcuttur bu kadınların) emekçi kitlelerin gerçek sorun ve talepleri yer almaz. Onlar çatışmanın gerisindeki sermaye güçlerine tek söz söylemezler. Emperyalistlere toz kondurmazlar. Onlar kendi deyimleriyle devleti savunmak ve orduyu yüceltmek için o kürsüdedirler. Ve kuşkusuz oynadıkları bu talihsiz rolün karşılığını almak için de sırada beklemektedirler. Yaptıklarının ödülü milletvekili adaylığıdır. Bugünden CHP listelerinden baş sıralarda aday gösterilmektedirler. Sahte kutuplaşmalarda safları çok açık ve nettir. Yerleri de savundukları burjuva düzenleri gibi, çöplüğün kendisi olacaktır.
13 Sayı:2007/21 1 Haziran 2007 Sınıf hareketi... Kızıl Bayrak 13 İşçi-emekçi hareketinden... TÜMTİS Bursa Şube Genel Kurulu yapıldı Türkiye Motorlu Taşıt İşçileri Sendikası (TÜMTİS) Bursa Şubesi 5. Olağan Genel Kurulu 27 Mayıs günü yapıldı. Kongreye direnişteki Horoz Lojistik işçileri, Genel Başkan Kenan Öztürk, Genel Sekreter Gürel Yılmaz ve sendikanın İzmir, Adana, Ankara, İstanbul, Gaziantep ve Samsun şubelerinden temsilcilerin yanısıra Türk-İş, KESK ve SHP temsilcileri katıldı. 300 işçinin katıldığı kongrede TÜMTİS adına Genel Başkan Kenan Öztürk ve Genel Sekreter Gürel Yılmaz birer konuşma yaptılar. Konuşmalarda birlik ve beraberlik çağrısı yapıldı. Türk-İş ve KESK temsilcilerinin yanısıra delegeler de konuşma yaptılar. Kongreye Şube Başkanı Ahmet Güllü tek başkan adayı olarak katıldı. Yönetim kurulu içinse çarşaf listeyle seçime gidildi. Coşkulu geçen kongrede verilen arada işçiler halay çekerek birlik vurgusu yaptılar. Üç adayın yarıştığı kongrede şube başkanlığını Ahmet Güllü kazandı. Genel Sekreterliğe Özdemir Aslan, Mali Sekreterliğe Yaşar Dündar yönetim kuruluna Metin Şahin, Lütfü Akın, Hasan Yeten ve Hüseyin Korsan seçildi. Kızıl Bayrak/Bursa MEDER: KPSS kaldırılsın! Mağdur Öğretmenler ve Eğitim Emekçileri Derneği (MEDER) üyesi öğretmenler, 26 Mayıs günü Taksim Tramvay Durağı ndan Galatasaray Lisesi ne yaptıkları yürüyüşle, diplomalı köle olmayacaklarını haykırdılar, iş güvencesi istediler. Kadro istiyoruz! pankartı açan öğretmenler yürüyüş boyunca Savaşa değil eğitime bütçe!, Diplomalı işsiz olmayacağız!, Eşit işe eşit ücret!, KPSS kaldırılsın! sloganları attılar. İMF ye değil eğitime bütçe!, Diplomam var, işim yok! dövizleri taşıdılar. Galatasaray Lisesi önünde yapılan açıklamada; devletin kamu personelini istihdam etmek üzere 99 yılından itibaren uygulamaya soktuğu KPSS nin artık bir gelir aracına dönüştüğü vurgulandı. Kızıl Bayrak/İstanbul Dev Sağlık-İş 7. Genel Kurulu yapıldı Sağlık-İş Sendikası nın Genel Kurulu Mayıs 2007 tarihlerinde gerçekleştirildi. Kurula Türkiye genelinde 200 delege katıldı. Kurulun ilk günü DİSK Genel Başkanı Süleyman Çelebi Genel Kurul Başkanlık Kurulu na seçildi. Konuşma yapan Çelebi, sendikanın gelişimine dikkat çekti. İlk gün Dev Sağlık-İş Genel Başkanı Doğan Halis de bir konuşma yaptı ve özelleştirmeye değindi. Ekonomik ve sosyal hakların gaspını vurguladı. Gece geç saatlere kadar süren birinci gün bir takım kararlar alındı. Tüzük, sendikanın yeni yapısına uygun bir şekilde yeniden düzenlendi. Süleyman Çelebi nin tavsiyesi ve çok sayıda delegenin istemi sonucu Doğan Halis oy birliğiyle sendikanın onursal genel başkanı seçildi. 20 Mayıs ta yapılan seçimlerle ise tek liste yönetime aday oldu. Seçimlerin sonucunda Dev Sağlık-İş Genel Başkanlığı na Arzu Çerkezoğlu seçildi. Genel Sekreterliğe Tufan Sertlek, Yönetim Kurulu üyeliklerine ise Zeynep Çelik Koç, Mehmet Tok, Zuhal Tekin İzoğlu getirildi. Öğretmenevi grevi kazanımla sonuçlandı DİSK e bağlı Türkiye Otel, Lokanta ve Eğlence Yerleri İşçileri Sendikası (OLEYİS) e üye Körfez Öğretmenevi çalışanları 56 gündür sürdürdükleri grevi kazanımla sonuçlandırdılar. Öğretmenevi yönetiminin toplu sözleşme masasına oturmayı kabul etmesi üzerine yapılan görüşmelerde şu talepler kabul edildi: - İlk kez imzalanan toplu sözleşme 1 Ocak Aralık 2008 tarihleri arasında geçerli olacak. -Toplu sözleşmeyle, ücretlere, birinci yıl için önce yılbaşındaki asgari ücret zammı yansıtıldı, ücretler daha sonra da yüzde 15 artırıldı. İkinci yıl ücretlerine ise gerçekleşen enflasyon oranında zam yapılacak. -İşçilere aylık ücret tutarında 2 ikramiye verilecek. İşçiler, yemek, çocuk, eğitim, ölüm, doğum, yakacak gibi adlar altında yapılacak yardımlardan da yararlanacak. Ayrıca, işlerine son verilen 3 işçi işlerine yeniden başlatıldı, 2 işçi ise işe dönüş davalarının lehlerine sonuçlanması durumunda yeniden işlerine başlatılacaklar. Kızıl Bayrak/İstanbul MMO: İş cinayetleri durmak bilmiyor! 27 Mayıs ta Konya nın Beyşehir ilçesine bağlı Yeşildağ beldesinde bir mermer ocağında meydana gelen iş kazası sonucu hayatını kaybeden 3 işçi ile ilgili açıklama yapan Makine Mühendisleri Odası, madencilik sektöründe yaşanan iş kazalarının artarak devam ettiğini söyledi yılının ilk 5 ayında 20 işçinin hayatını kaybettiğini belirten MMO, pek çok işçinin de sakat kaldığını ya da uzuv kaybına uğradığını vurguladı. Kazaların oluş nedenlerini tam olarak belirlemeden çözüm bulmanın olanaklı olmadığını ifade eden MMO, kâr hırsının öne çıktığı, denetimlerin yeterince yapılmadığı, eğitimin önemsenmediği, teknolojinin kullanılmadığı bir ortamda kazaları önlemenin de mümkün olmayacağını dile getirdi. Kazaların oluşmasına neden olan etkenlerin, ilgili kurum ve kuruluşların koordinasyonu ile birlikte en kısa zamanda masaya yatırılması ve çözümlenebilmesi için acil olarak eylem planı hazırlanması gerektiğini vurgulayan MMO, ulusal ölçekte oluşturulan bu yapının; kazaların önlenmesi için gerekli risk haritalarını çıkarması, gerekli planlamaları ve eğitimleri koordine etmesi, ilgili yasa ve yönetmelikleri tekrar gözden geçirerek sahanın ihtiyaçlarına uygun olarak yeniden düzenlemesi ve iş güvenliği kültürünün geliştirilmesi için çalışmalar yapması gerektiğini söyledi. Tüm maden işletmelerinde maden üretiminin, mutlaka en az bir maden mühendisi nezaretinde yapılması gerektiğini belirten MMO, işyerinde daimi olarak maden mühendisi bulundurmayan işletmelere üretim izni verilmemesi gerektiğini vurguladı. MEB hukuk tanımıyor! Eğitim Kurumları Yöneticilerinin Atama Yönetmeliği nin atamaya ilişkin hükümlerinin iptali ve yürütmesinin durdurulması istemiyle aralarında Eğitim-Sen nin bulunduğu üç sendikanın Danıştay a açtığı davada yönetmeliğin iptali için karar çıktı. Karar 9 Mayıs ta hem sendikaya hem de Bakanlığa tebliğ edildi. Yönetici atama yönetmeliği sınav gibi objektif ölçütlere göre atama yapılmasını sağlayacak hükümler içermediği, yönetici olarak atanmak isteyenlere duyuru yapılmasını gerekli görmediği, yönetimlere kurum yöneticisi atama konusunda neredeyse sınırsız serbestlik tanıdığı, bu serbestliğin de nesnelliği ortadan kaldırdığı, açıkça hukuka aykırı olduğu için iptal edilmesine rağmen, MEB kararı tanımıyor. Eğitim-Sen konuyla ilgili yaptığı açıklamada, MEB in bu tutumunu kınadı. Türk Telekom halkı soyuyor! Özelleştirme saldırısının hem çalışanlar hem de emekçi halk açısından nasıl bir yıkım olduğu her geçen gün daha iyi anlaşılıyor. Türk Telekom un özelleştirilmesinin üzerinden bir yıl geçmişken vaadedilen iyileşme lerin sağlanmadığı, aksine telefonla görüşme ücretlerinin kontör bazında tahakkuk ettirilmesi nedeniyle tüketiciden yüzde 35 daha fazla bedel tahsil edildiği, haksız yere alınan bu bedellerin toplamının yıllık 3 milyar dolar olduğu ortaya çıktı. Tüketiciler Birliği konuyla ilgili 27 Mayıs günü bir açıklama yaptı. Açıklamada Türk Telekom un sabit hat görüşmelerini kontör bazında ücretlendirdiği, bir kontörün altmış saniye görüşmeye tekabül ettiği ifade edildi. Bu durumda tüketicinin, bir saniye dahi konuşsa, altmış saniye parası ödediği, altmışbir saniye konuşan tüketicinin iki kontör parası ödediği belirtildi. Dolayısıyla, tüketicinin kullanmadığı hizmetin bedelini ödemek zorunda kaldığı vurgulandı. Uzmanlar tarafından görüşme ücretlerinin kontör bazında tahakkuk ettirilmesi nedeniyle tüketiciden yüzde otuzbeş daha fazla bedel tahsil edildiği, haksız yere alınan bu bedellerin toplamının yıllık üç milyar dolar olduğu belirtildi. Açıklamada, Türk Telekom, en kısa sürede süre bazında ücretlendirme sistemine geçmeli, daha önemlisi bu sektörde tüketici hak ve yararını gözetmekle yükümlü olan Telekomünikasyon Kurulu, yasadan kaynaklanan görev ve yetkisini yerine getirmelidir. Ülkemiz tüketicisi adına dile getirdiğimiz bu talep ve uyarının ardından, makul bir süre sonunda süre bazında ücretlendirmenin sağlanmaması halinde Telekomünikasyon Kurulu yetkilileri hakkında suç duyurusunda bulunacağımızı ifade ediyoruz... denildi.
14 14 Kızıl Bayrak Sendikal anlayış ve BMİS seçimleri... Sayı:2007/21 1 Haziran 2007 Sendikal anlayış tartışmaları ve Birleşik Metal seçimleri üzerine Türkiye sendikal hareketi içerisinde kökleşmiş olan bürokratik anlayış işçi sınıfını bir adım ileri götürme niyet ve iddiasından yoksundur. Çürümüş yönetici kimlikleri, icazetçi ve teslimiyetçi mücadelesizlik anlayışı, işçi sınıfının tarihsel-maddi gücüne ve haklılığına olan inançsızlık, birkaç şube dışında bütün bir sendikal hareketi boydan boya kesen karakteristik bir özelliktir. En can alıcı sorunlarda bile mücadeleden kaçış, en iyi mücadele olarak patronlardan ve düzen politikacılarından medet umma, sendikacı takımının gündelik refleksleri halini almış bulunuyor. Bu öylesine kökleşmiştir ki, kimi zaman işçileri aptal yerine koyarak ve gözünün içine baka baka satabilmekte, adeta bizlerle dalga geçmektedirler. Sendikamız Birleşik Metal sonbahar aylarına kadar uzanan bir seçim sürecine giriyor. Yeni bir gelişme olmazsa, bu süreç bu yılın sonlarında veya önümüzdeki yılın başlarında DİSK Genel Kurulu nun toplanması ile son bulacaktır. Genel kurul sürecine girmiş olmanın doğal bir sonucu olarak bir dizi işyerinde çeşitli tartışmalar başlamış bulunuyor. Hemen belirtmeliyiz ki, tartışmaların odağında kimin seçileceği veya kimin seçilemeyeceği bulunuyor. Her dönem olduğu gibi bu dönemde de ayak oyunlarını ve koltuk hesaplarını iyi kıvıranın kazanacağı bir seçim süreci yaşayacağımız üzerine bugünden tartışmalar yapılıyor. Halihazırda şube yöneticileri ve yönetime aday olacağını resmen açıklamamış olsalar bile aday olmak isteyenler, oy avcılığına ve hayal yayıcılığına girişmiş bulunuyorlar. Deyim yerindeyse, burjuva siyasal partilerin seçim sürecindeki kirli pratiklerinin daha karikatürize edilmiş bir hali sendikamız seçimlerinde sahnelenmeye başlandı. Bizim kabul edemeyeceğimiz bu durum sendika tabanında kimi zaman tepkilere ya da eleştirilere konu olsa da, bu tür pratikler karşısında anlamlı bir tepki ortaya konulamadı. Ya da koyanlar diğerleri tarafından yalnız bırakıldı. Dışarıdan bakıldığında, sendikamız mücadele ve sendikal anlayış açısından diğer sendikalardan pratik planda temelden farklılıklar taşımasa da yine de ayrı bir yere konuluyor. Sendikamızın üyeleri arasında da Birleşik Metal in diğerlerinden farklı olduğuna dair güçlü bir inanç bulunuyor. Ancak diğer sendikaların anlayışlarından ve pratiklerinden farkının (kısmi bir demokratik iç işleyişin dışında) ne olduğuna dair bir tespiti açık açık ortaya koyanını da henüz göremedik. Başta da belirttiğimiz gibi, sendikamız Genel Kurul girmiş bulunuyor. Bizler de bu vesileyle sendikamızın gerçek tablosu hakkında düşüncelerimizi ifade etmek ve seçim sürecini ortaya koyduğumuz düşünceler çerçevesinde değerlendirmek istiyoruz. Bizler için seçimler; sendikamızın örgütlülük düzeyi ve taban bilincinin gelişimi, sendikal anlayışın ne yönde seyrettiği vb. açılardan seçilen yönetimler şahsında bir sınanmasıdır. Son birkaç yıldır 4857 sayılı yasanın ürettiği sonuçlar, genel olarak ülkedeki yoksullaşmanın varmış olduğu boyut ve perişan edici yaşam şartlarından dolayı işçilerin genel olarak bir sendikalaşma eğilimine girdikleri çokça ifade ediliyor. BMİS in %35 lik büyüme iddiası da bu tespitleri başka bir yönden doğruluyor. Hemen belirtelim ki, genel olarak bakıldığında %35 fena sayılmayacak bir oranı ifade etse de, toplam üye sayısının düşüklüğü bize başka bir tabloyu gösteriyor. Herşeye rağmen bu artış bir Söylediklerimizi özetleyecek ve somutlayacak olursak; seçimler sürecinde bir taraflaşma yaşanmaktadır. Ancak bu taraflaşma bugünkü haliyle ne sağlılıklıdır ne de sendikamızın ve işçilerin geleceği açısından ilerici bir yan taşımaktadır. Gerçekten bir taraflaşma olacaksa, hakim anlayışa ve bu anlayışın sürdürücüsü olan kesimlere karşı bütünlüklü bir mücadele programına sahip, devrimci sınıf mücadelesine inanan anlayışların arasında yaşanacak bir taraflaşma olmalıdır. Yoksa geçtiğimiz iki-üç seçim sürecinde olduğu gibi bir kez daha tepkili delegelerin kurula katılmadığı, herhangi bir listeyi destekleyenin niçin desteklediğini bilmediği ya da karşılıklı kişisel çıkarlara dayalı bir seçim süreci bizlere bir dönemi daha kaybettirecektir. gelişmedir ve bu haliyle bile olumludur kuşkusuz. Gelgelelim ki bir de örgütlenememe gibi bir sorun var sendikamızda. Şube yöneticileri siyasi çevreler tarafından altının oyulduğu düşüncesi ve koltuğunu kaybetme korkusuyla devrimci işçilerin öncülüğünde örgütlenen işyerlerini ya bin türlü bürokratik ve hukuksal bahane bularak örgütlemeyi kabul etmiyorlar ya da çıkar yolu yoksa öncü devrimci işçileri budayarak örgütleme yolunu gidiyorlar. Örgütlenme süreçlerinin yaşandığı yerlerde inisiyatif eğer şube yöneticilerinin elindeyse, işler (hiç değilse prosedürün gerektirdiği işler) yürüyor. Fakat patron dişli çıkmış ve örgütlenmek için çetin bir mücadele gerekiyorsa, herhangi bir yöneticiyi kendilerinin ihtiyaç duyması dışında işçilerin yanında ya da arasında görmek neredeyse imkansız hale gelmiştir. Bildiğimiz kadarıyla son yıllarda örgütlenen ne kadar işyeri varsa, işçilerin bizzat kendileri sendikaya gelip örgütlenme taleplerini iletmişlerdir. Bunun dışında sendikacıların çabasıyla ortaya çıkarılmış ve örgütlenmiş hiçbir işyeri yok gibidir. Kaldı ki örgütlenmenin keskin bir mücadele gerektirdiği hiçbir yerde de başarı sağlanamamıştır. Başarılı olan yerler ancak uluslararası bağlantının olduğu ve böylece kimi Avrupa sendikalarının basınç yapma şansının bulunduğu yerlerdir. Bu olumsuz pratikleri daha da uzatmak ve daha kötü olanları da somut olarak ortaya koymak mümkündür. Zaten sendikal süreçleri takip eden duyarlı üyeler ve başka güçler bu süreçleri bütün açıklığıyla biliyorlar. Bu nedenle işin bu kısmını uzatma niyetinde değiliz. Ancak bundan da önemlisi, bu pratiklerin yaşanmasına neden olan anlayış ve tutumların yanısıra bunlardan rahatsız olanların tüm bu gelişmelere duyarsız ve tepkisiz kalmalarıdır. Elbette suçu tek başına şu ya da bu kişiye hatta bu pratiklerin asıl sahibi olan yöneticilere atmak niyetinde değiliz. Ne olursa olsun, gelinen aşamada genel olarak sendikal harekette olduğu gibi sendikamızda da bir tıkanma yaşanmaktadır. Bu tıkanıklığın işçi sınıfının bugünü ve geleceği açısından aşılması zorunludur. Bunun için ise bir sorgulama ve hesaplaşma artık kimsenin kaçamayacağı bir sorumluluktur.
15 Sayı:2007/21 1 Haziran 2007 Sendikal anlayış ve BMİS seçimleri... Kızıl Bayrak 15 Nasıl bir seçim, nasıl bir sendikal anlayış? Şu sıralar bizlerin de üyesi olduğu şubelerde seçim hazırlıkları hız kazanmış bulunuyor. Geçmiş dönemin yukarıda ana hatları verilen tablosu tabanda önemli bir rahatsızlık yaratmıştır. Bu rahatsızlıklar TİS döneminde ve TİS i izleyen sonraki süreçlerde daha açıktan hissedildi. Kimi fabrikalarda ise bu tepkiler oldukça sert tartışmalara yolaçtı. Gelinen aşamada şube üyesi işçilerin önemli bir bölümü bu tablonun sorumlusu olan yönetimden kurtulmak istemektedir. Fakat bu istemin kendini nasıl ifade edeceği henüz belirsizdir. Belirsiz olması bir yana, halihazırdaki tabloda ölümden korkup sıtmaya razı olma eğilimi belirgindir. Mevcut hali ile bu eğilim bizim altını çizdiğimiz sorgulama ya da hesaplaşma ihtiyacını karşılamaktan uzaktır. Alacağımız tutumun ne sonuç vereceğinden Deri-İş ten eylem bağımsız olarak, kendi adımıza ölümden korkup sıtmaya razı olmayacağız. Kötünün iyisini seçmek durumunda değiliz. Esas olan tek başına kötü olandan ve hainlerden kurtulmak değil, aynı zamanda nasıl bir sendika ve sendikal anlayış istediğimizi de ortaya koymaktır. Bu çerçevede en sıradan ve sendikal süreçlerimize ilgisiz işçilerin bile mevcut pratiğin tersi bir düşünceyi ortaya koyması, bu en geri sınırlar bile sıtmaya razı olmaktan daha iyidir. Ancak bu bir çıkış arayışında olanlar için hiç de yeterli değildir. İlkeli ve mücadeleci bir çizgi ortaya koyabilmek için öncelikle mevcut pratiklere yön veren anlayışın ciddi bir sorgulanmaya ihtiyacı vardır. Bu sorgulamayı en genel hatlarıyla ifade edecek olursak; * İşçi sınıfının üretimden gelen gücüne, tarihsel haklılığına olan inançsızlık, * Mücadeleci değil müzakereci bir anlayışla gelişmelerin ele alınması, Deri-İş Sendikası Tuzla Şubesi, 15 Mayıs ta yaşanan iş kazası sonucu Hüseyin Güneri nin yaşamını kaybetmesi ve sonuçlanan toplu sözleşmelere ilişkin 24 Mayıs günü Tuzla Organize Deri Sanayi nde Eski Traktörcüler Durağı nda bir açıklama gerçekleştirdi. Burada toplanan sendika üyesi işçiler 15 Mayıs ta iş kazası sonucu yaşamını yitiren Hüseyin Güneri için eylem yaptılar, sendika yetkilileri toplu iş sözleşmeleri hakkında bilgi verdiler. Ada Deri de gece bekçiliği yapan fakat patron tarafından üretimde çalıştırılan Güneri, geçirdiği kaza sonucu yaşamını yitirirken, sendika yetkilileri, işverenlerin yasadışı davrandığını belirterek olayı kınadılar. Eylemde konuşan Deri-İş Tuzla Şube Başkanı Binali Tay, sermaye sınıfının gücüne güç katmak için her yolu denediğini söyledi. Alkoç ve Şarteks Deri de direnişin sürdüğünü, işverenin çeşitli oyunlarla işçileri kandırmaya çalıştığını belirten Tay, sözleşmelere ilişkin Pek tatmin edici değil fakat bugün Türkiye de imzalanan toplu iş sözleşmelerinin en iyisi olduğunu söylemek istiyorum dedi. Deri-İş Genel Başkan Vekili Musa Servi de bir konuşma yaptı. İşçilerin ve bekçilerin günde 7.5 saatten fazla çalıştırılması ile bekçilerin üretimde çalıştırılmasına karşı işçileri dikkatli olmaya çağırdı. Servi, İmzaladığımız sözleşme, içinde bulunduğumuz duruma göre iyi bir sözleşmedir ancak bizi tatmin edecek düzeyde değildir. Ama biz bu şekilde sermayenin saldırılarını boşa çıkarttık diye konuştu. Servi, Ankara daki bombalı eylemi de kınayarak, eylemin ülkedeki insanların birarada yaşamasını engellemeye dönük provokatif bir eylem olduğunu dile getirdi. İşçilerin, işveren sınıfının yasadışı uygulamalarına karşı, işyerlerinde mücadele etmesi, sözleşmenin uygulanması için çaba göstermeleri gerektiğini sözlerine ekledi. Eylemde İşçilerin katili patron-ağa devleti!, Birlik, mücadele, zafer!, Bedel ödedik, bedel ödeteceğiz! sloganları atıldı. Kızıl Bayrak/İstanbul Esen Plastik direnişi sürüyor! 5 Nisan dan bu yana eylemde olan Esen Plastik işçileri olumsuz hava koşullarına rağmen 28 Mayıs günü de fabrika önünde direnişlerine devam ettiler. Çiğli İşçi Platformu olarak düzenli biçimde fabrika önünde bekleyen Esen Plastik işçilerini ziyaret ettik. Esen Plastik işçilerinin kararlı ve coşkulu olmaları organizede çalışan işçilere moral veriyor. Çevredeki fabrikalardan büyük destek görüyorlar. Esen Plastik işçilerinin kazanımı organizedeki birçok fabrikada kıvılcım etkisi yaratacak. Direnen işçiler bunu bildikleri için mücadelelerinde kararlılar. Direnişçi işçiler vardiya değişimi sırasında protesto eylemi yapıyorlar. İçeride direnişe destek vermeyen işçilere ve patrona yönelik İzmir Esen den hesap soracak!, Sendika buraya mutlak girecek!, İşçi arkadaş sendikalı ol! Kahrolsun işçi düşmanları!, Her gün burada direnişteyiz!, Kahrolsun patron yalakaları! sloganlarını haykırıyorlar. Direnişlerine duydukları güvenle kararlılıklarını Direne direne kazanacağız!, Kurtuluş yok tek başına, ya hep beraber ya hiçbirimiz!, Yaşasın işçilerin birliği! sloganlarıyla ifade ediyorlar. Çiğli İşçi Platformu işçileri olarak bulunduğumuz her fabrikada Esen Plastik işçilerine destek çalışmaları yürütüyoruz. Ama en büyük desteğin kendi fabrikalarımızda örgütlenmek olduğunu biliyoruz. Bu bilinçle iddia ediyoruz ki, Çiğli Organize de örgütsüz işçi sendikasız fabrika kalmayacak! Çiğli İşçi Plaftormu * Elde olanla yetinmek ve yeni mevziler kazanmaktan kaçınmak ve böylece mevcut statükoyu korumak, * Grev ve direnişlerden kaçınmak, kendilerine rağmen ve bizzat işçilerin çabasıyla gelişen direnişleri sahipsiz bırakıp yalnızlığa terketmek, * Kendi denetimi ve yönlendirmesi dışında olan öncü işçilerin tırpanlanması, kimi işyerlerinde bunun bizzat sendikacı ve patron işbirliğiyle yapılması, * En iyi durumda ücret sendikacılığı yapmak... Bu saydıklarımız ve bunlara eklenebilecek olanlar, mevcut yöneticilerin davranış çizgisidir. Bu pratikler ise bizzat bu yöneticilerin kendi ayrıcalıklarını ve koltuklarını kaybetmemek adına sergilenmektedir. Kimi yerde bu gerçeğin üstünün kapatılması için patronlarla karşı karşıya gelmek, grev ve direnişlere başvurmak, nasıl oluyorsa bu beylere göre sendikaya güç kaybettiriyor ve sendikayı var olma sorunuyla başbaşa bırakıyor. Onlardaki egemen düşünce patronlarla karşı karşıya gelmemektir. İşçilerin ya da temsilcilerin patronlarla arası iyi olmalı ki işyerlerinde sorun yaşanmasın ya da yaşanan sorunlar, arası iyi olanlar aracılığıyla çözülebilsin. İşçilerin üretimden gelen gücünün kullanılması, grev ve direnişler bunlar tarafından unutulmuş, yeni üye işçilere sendikanın geçmişini anlatırken dile getirilen anılara dönüşmüş bulunuyor. Biz mücadeleci bir sendikal çizgi ve mücadeleci bir sendikal anlayışını savunuyoruz. İcazetçi, bürokratik ve işbirlikçi anlayışın kesinlikle sendikamızdan silinip atılmasını savunuyoruz. Seçim süreçlerinin, geçtiğimiz seçimlerde olduğu gibi, oldu bittiye getirilmesine, yangından mal kaçırırcasına yapılmasına göz yumulmamalıdır. Sürekli demokratik bir iç işleyişe sahip olduğu söylenen sendikamızda, delege seçimleri kimi yerlerde işçilerin zoruyla gerçekleştirildi, kimi yerde ise aday olmak isteyen işçilerin önü kesilerek ya da ayak oyunlarıyla önüne geçilerek engellendi. Sınırlı bu örnekler bile sendikamızın ne halde bulunduğuna dair yeterli bir açıklık getirmektedir. Oysa bizim ihtiyacımız olan gerçek bir sendikal demokrasi, yani işçi demokrasisidir. Delegelerin oy deposu olarak gürülmediği, seçimler vesilesiyle tabanın sendikal sorunlara duyarlı hale getirildiği ve bizzat işçilerin söz söyleyebileceği zeminlerin yaratıldığı bir sendikal anlayıştır. Şimdiye kadar söylediklerimizi özetleyecek ve somutlayacak olursak; seçimler sürecinde bir taraflaşma yaşanmaktadır. Ancak bu taraflaşma bugünkü haliyle ne sağlılıklıdır ne de sendikamızın ve işçilerin geleceği açısından ilerici bir yan taşımaktadır. Gerçekten bir taraflaşma olacaksa, hakim anlayışa ve bu anlayışın sürdürücüsü olan kesimlere karşı bütünlüklü bir mücadele programına sahip, devrimci sınıf mücadelesine inanan anlayışların arasında yaşanacak bir taraflaşma olmalıdır. Yoksa geçtiğimiz iki-üç seçim sürecinde olduğu gibi bir kez daha tepkili delegelerin kurula katılmadığı, herhangi bir listeyi destekleyenin niçin desteklediğini bilmediği ya da karşılıklı kişisel çıkarlara dayalı bir seçim süreci bizlere bir dönemi daha kaybettirecektir. Önümüzde yukarda sıraladığımız kangrenleşmiş sorunlardan kurtulmak ve başka bir süreç başlatmak için bir fırsat bulunmaktadır. Bu fırsatın nasıl değerlendirileceğinin sorumluluğu Birleşik Metal e üye işçilerin omuzlarındadır. Bütün üye ve delege arkadaşlarımız bu sorumluluğun kendi omuzlarında olduğunun bilincinde olmalı, süreci bir kez de bu gözle değerlendirmelidir. Deyim yerindeyse artık, sendikal alanda ayak oyunlarında kaşarlanmış bürokratların oyunlarından sıyrılmalı, kişisel hiçbir hesap ya da koltuk peşinde koşmadan sendikamızı yenilemeye tabandan başlanmalıdır. Anadolu Yakası ndan BMİS üyesi BDSP li metal işçileri
16 16 Kızıl Bayrak Sayı:2007/21 1 Haziran 2007 Seçimler, sol hareket ve Seçimler, sol hareket v Erken seçimler ve geleneksel sol Gündemde erken genel seçimler var. Burjuva gericiliği iç bölünme ve dalaşmanın rejimin işleyişinde yarattığı kilitlenmeyi seçimlerle aşmaya çalışıyor ve halen bunu başarabileceği çok şüpheli görünüyor. Bunun başarılabilmesi, iç dalaşmanın taraflarından biri durumundaki dinci partinin parlamentodaki ezici üstünlüğünün sona ermesi ile olanaklı ancak. 5 yıla yaklaşan hükümet dönemi boyunca kusursuzca yerine getirdiği uşakça hizmetlerinin bir karşılığı olarak halen emperyalist odaklar ve işbirlikçi büyük burjuvazi tarafından desteklenen dinci partinin seçimlerden bugünkü konumuna yakın bir başarıyla çıkması durumunda ise, rejimin halen yaşamakta olduğu krizin yeni boyutlar kazanarak daha da derinleşmesine kesin gözüyle bakılabilir. Bunun seçimleri hemen izleyecek evrede olması da gerekmez. Muhtemelen taraflar, ortak efendilerinin de müdahaleleriyle bir dönem karşılıklı olarak birbirlerini idare edecekler, fakat bir süre sonra, bu geçici evrenin de biriktirdiği gerilimin basıncı altında, karşılıklı olarak harekete geçecekler. Dinci parti devlet ve kamu yaşamı alanlarında varlığını ve etkisini güçlendirmeye yönelik yeni hamleler deneyecek, düzen ve laiklik bekçileri ise onun hakkından gelmenin öteki yollarına bakacaklar. Bu, burjuva sınıf düzeninin bugünkü büyük açmazıdır. Zira emperyalist odaklar ve işbirlikçi büyük burjuvazi payına kısa dönem için kusursuz hizmet ve siyasal istikrar gibi görünen muhtemel bir sonuç, rejimin yerleşik dengelerinde ciddi bir değişim tehdidi anlamına geldiği ölçüde, gerçekte kurulu düzen payına ciddi bir kriz etkeni de olmaktadır. 22 Temmuz seçimleri parlamento içi dengeleri daha makul sınırlara çekerse kriz hafifleyecek, burjuva düzen payına işlerin parlamenter işleyiş örtüsü/görüntüsü altında sürdürülmesi kolaylaşacaktır. Aksi durumda, 27 Nisan muhtırası ile deklare etmiş bulundukları gibi, düzen bekçileri rejimin yerleşik yapı ve dengelerinin korunabilmesi için yeni güdümlü kitle hareketleriyle de beslenecek bir ortamda farklı boyutlarda kaba müdahalelerle devreye girme yolunu tutacaklardır. Bu müdahalelerinin hangi boyutlara varabileceği, açık bir askeri darbe halini alıp almayacağı konusunda bugünden kesin bir şey söylemek kolay değildir. Zira bu, büyük ölçüde içte ve özellikle de dışta, bugünün dünyasında olayların seyrinin düğüm noktası haline gelmiş bulunan Ortadoğu da meydana gelecek gelişmelerin, büyük efendi Amerikan emperyalizminin tutumunu ne yönde etkileyeceği, onu Türkiye nin iç siyasetinde hangi tercihlere iteceği ile de sıkı sıkıya bağlantılı bir durum. Bütün bunlar gündemdeki parlamento seçimlerine düzen payına alışık olmadığımız türden bir önem kazandırmış bulunmaktadır. Zira parlamento içi dengelerin yeni tablosu olayların seyrinde önemli bir rol oynayabilecektir. Dinci parti emperyalizmin ve işbirlikçi büyük burjuvazinin verdiği mevcut desteğin de sağladığı bir güvenle gücünü yenilemek ve bunu ikinci bir hükümet döneminde olanaklı olduğunca kendi özel amaçları için değerlendirmek istemektedir. Ordu eksenli militarist-şovenist cephe ise düzenin efendilerinin rejimin işleyişine kaba bir askeri müdahaleye bugün için açık destek vermemelerinin yarattığı handikap nedeniyle daha dolaylı yöntemlerle Son iki seçimde olduğu gibi gündemdeki yeni seçimlerde de solda üç ana tutum var. Bunlardan ilki liberal solun parlamentarist hesaplara ve hayallere dayalı ilkesiz ve şekilsiz bağımsız adaylar bloku dur. İkincisi geleneksel devrimci-demokrat grupların apolitik, pasif boykotçu tutumudur. Üçüncüsü ise TKİP de temsil edilen, marksist ilkelere ve devrimci amaçlara dayalı bağımsız devrimci sınıf tutumudur. Partimiz her konuda olduğu gibi seçimlere ve burjuva temsili kurumlara yaklaşım konusunda da daha en baştan, ilk çıkışından itibaren geçmişin yanlış ve çarpık küçük-burjuva anlayışlarıyla hesaplaşan bir gelişme çizgisinin ürünü ve temsilcisidir. sonuç almaya çalışmakta, bu arada olanaklı oluduğunca dinci partinin yarattığı sıkıntıyı parlamento içi güç dengelerindeki değişimle berteraf etmeye çalışmakta, bu çerçevede mevcut seçimleri de fazlasıyla önemsemektedir. Zira parlamenter zeminden umduklarını bulamazlarsa bu parlemento dışı müdahaleleri zaruri hale getirecek, buna yönelik olarak düzenin iç ve dış efendilerinden gerekli desteği alamadıkları bir durumda ise işler iyice sarpa saracak, çatışma çok daha karmaşık hale girecektir. Bu çatışmanın tarafları, anlamı, sınıfsal-siyasal içeriği üzerinde burada yeniden durmayacağız. Bu, bugünkü gelişmelere de ışık tutacak kapsamda Ekim de daha önce yapılmıştır (Bkz., Sermaye Düzeninin Zor Yılı, Sayı: 246, Şubat 2007) ve işlerin bir rejim krizine tırmandığı ve böylece erken genel seçimlerin gündeme girdiği günlerden beri de öteki parti yayınlarımızda sürekli biçimde ayrıca yapılmaktadır. Bizi burada iç dalaşma içinde bir erken genel seçime sürüklenen düzen cephesi değil, fakat bu seçimler karşısında devrimci ve reformist kanatlarıyla sol hareket, özellikle de, düzen cephesindeki iç bölünmeden hareketle kendini şaşaalığı ölçüsünde içi boş bir söylemle 3. cephe ilan eden ilkeden yoksun tasfiyeci ve kuyrukçu sol gruplar yığını, onların bir süredir her yeni seçimde bir öncekini aratan ideolojik ve pratik perişanlığı ilgilendirmektedir. Seçimler gündeme girdiğinden beri sergiledikleri tutum ve davranışlar, bu şekilsiz tasfiyeci yığına karşı ilkeli bir ideolojik mücadelenin önemini bir kez daha göstermektedir. Bu mücadele kesintisiz olarak verilmeli, kendini sosyalist hareket olarak sunmaya çalışan, ama seçimler gibi temel önemde bir siyasal olay karşısında devrim ve sosyalizm şiar ve kavramlarını lafız düzeyinde bile ağzına almayan bu tasfiyeci tortunun iç yüzü tabandaki samimi devrimciler ve devrime yakınlık duyan kitleler önünde teşhir edilmelidir. *** Son yıllarda seçimler solun tablosunu daha iyi anlayabilmek, kimin gerçekte ne olduğunu ve nerede durduğunu daha açık biçimde görebilmek için paha biçilmez veriler sunmaktadır. Şu veya bu parti ya da CMYK grubun gerçek konumunun, bilincinin ve yöneliminin ne olduğunu daha açık, somut ve kesin biçimde anlamak istiyorsanız, seçimler dönemindeki tutum ve politikasına bakınız, o parti ya da grubun gerçeğini bütün açıklığı ile görebilirsiniz. Bu düşünce ilk bakışta biraz şaşırtıcı görünebilir, seçimler ve burjuva temsili kurumlara ilişkin tutum ve politikanın bir siyasal parti ya da grubun gerçek konum ve yönelimini anlamanın temel ölçütü haline getirilmesi abartılı bulunabilir. Oysa bu, devrimcilik ile her türden oportünizmi ayırmada gerçekten de temel önemde ve şaşmaz bir ölçüttür. Bunu anlayabilmek için, II. Enternasyonal partilerinin ve onların modern izleyicileri olarak çoğu çağdaş revizyonist partilerin, tam da, burjuva legalitesinin esiri olmanın yanısıra burjuva parlamentarizm batağına battıkları için zaman içinde devrim ve sosyalizm düşüncesi ve pratiği ile her türlü bağlarını yitirdiklerini akılda tutmak gerekir. Ve bunu daha da iyi anlayabilmek için, Marksizm in burjuva düzen altında seçimlerin ve burjuva temsili kurumların ele alınışına ilişkin temel ilke ve yaklaşımlarına bakmak gerekir. Solda tasfiyeci oportünizmin en kaba ve yontulmamış parlamenter hayallerle kendini bir kez daha ortaya koyduğu yeni bir seçim evresinde bu ilke ve yaklaşımları ana çizgileriyle özetlemek bu açıdan özellikle yararlı ve gereklidir. Bu bize, artık iyiden iyiye düzen zeminine yerleşmiş bulunan 12 Eylül ürünü tasfiyeci oportünizm ile onun bir dönemdir ardından sürüklediklerinin durumunu olduğu kadar, bugün herşeye rağmen devrimcilikte ısrar eden çevrelerin bu aynı konulardaki kaba tutarsızlıklarını da görme olanağı verecektir. Yapacağımız bu özet daha çok, konunun en can alıcı yönlerini, bizzat bilimsel devrimci teorinin kurucularının en özlü pasajları üzerinden sunmaktan ibaret olacaktır. Burjuva parlamentosu ve burjuva düzen altında genel oy Konuya burjuva parlamentosu ve onun oluşumunun temel aracı olarak genel oyun ele
17 devrimci sınıf çizgisi... Sayı:2007/21 1 Haziran 2007 Kızıl Bayrak 17 e devrimci sınıf çizgisi alınışından başlıyoruz. Burjuva parlamentosu, özellikle demokratik biçim ya da görüntü içindeki hallerde, burjuva devlet ve yönetim aygıtının temel kurumlarından biri olarak görünür ve genel oy yoluyla halkın iradesi nin somutlanıp temsil edildiği kurum olarak sunulur. Görünüşe göre burjuva düzeninin yasama (ve parlamentoya dayanan ve güya onun tarafından da denetlenen hükümet yoluyla da yürütme) kapsamındaki işler buradan, halkın seçilmiş temsilcileri eliyle yürütülür. Burjuva parlamentosu, onun düzenin işleyişi içindeki yeri ve işlevi sıradan kitlelere böyle sunulur; kitlelerin bilincinde millet iradesinin temsili ne dayalı parlamenter yanılsamalar bu yolla oluşturulur ve zaman içinde kökleştirilir. Oysa der Lenin, Devlet ve İhtilal de, Marks ve Engels in devlet ve burjuva parlamentarizmine ilişkin düşüncelerini çözümlerken ve bu çözümlemeyi o günün burjuva dünyasının verileri ve Rusya daki devrimin deneyimleriyle de birleştirirken, Amerika dan İsviçre ye, Fransa dan İngiltere ye, Norveç e vb. dek, herhangi bir parlamenter ülkeyi düşününüz; asıl işler hep devlet daireleri, bakanlıklar, kurmay kurulları tarafından yürütülür. Parlamentolarda, yalnızca saf halk ı aldatma ereğiyle, gevezelikten başka bir şey yapılmaz. Demek ki sadece Türkiye gibi gerçek bir burjuva demokrasisi uygulamasını yaşamamış ve bu nedenle de parlamenter kurumların en güdük, sınırlı ve sakatlanmış biçimiyle varolduğu ülkelerde değil, fakat bir kısmı büyük burjuva devrimlerini yaşamış en demokratik cumhuriyetlerde bile parlamento, genel oyla ortaya çıkan millet iradesi ne dayalı olarak devlet işlerinin yürütüldüğü temel yönetim aygıtı değil, fakat yalnızca bu yolla, bu türden bir yanılsamayla sıradan kitleleri aldatmanın bir aracıdır. Devlet aygıtının ve yönetim işlerinin temeli her yerde militarist kurumlar ve bürokrasidir ve devlet işleri her yerde, en demokratik cumhuriyetlerde bile, bu kurumlar üzerinden yürür. İkinci temel konu, parlamenter oluşumun temel aracı olarak genel oyun anlamı ve işlevidir. Burjuva devletinin bürokratik ve militarist niteliğinin hiç değilse o dönemin önde gelen bir kısım ülkesinde henüz çağdaş dönemdeki denli kökleşmediği bir evrede yaşayan Marks ve Engels, burjuva düzen altında genel oyun anlamı ve işlevi konusunda her türden oportünist yanılsamayı ilelebet yıkacak denli açık ve kesin konuşmuşlardır. Marks, Paris Komünü üzerine ünlü çözümlemesinde, burjuva düzen altında genel oy hakkının temel işlevinin, her üç ya da altı yılda bir, parlamentoda halkı yönetici sınıfın hangi üyesinin temsil edeceği ni ve ayaklar altına alacağını kararlaştırmak tan ibaret olduğunu söyler (Fransa da İç Savaş). Aynı konuda Engels ise, devletin kökeni üzerine temel eserinde şunları söyler:... Öyleyse, genel oy hakkı, işçi sınıfının olgunluğunu ölçmeyi sağlayan göstergedir. Bugünkü devlet içinde bundan daha çok hiç bir şey olamaz ve hiç bir zaman da olmayacaktır (Ailenin, Özel Mülkiyetin ve Devletin Kökeni). Burjuva düzen altında genel oy hakkına dayalı seçimlere ve burjuva temsili kurumlara ilişkin bu marksist bilimsel yaklaşımların ışığında dönüp 3 Kasım 2002 seçimlerinden beri reformist solda yaşananlara bakınız. Muhtemel bir seçim başarısı üzerine kurulan hayaller, bu başarıya atfedilen anlamlar üzerine düşününüz, bu size 12 Eylül ün bugün artık tasfiyeci bir tortuya dönüşmüş ürünü olarak reformist soldaki ideolojik çöküş ve çürümenin boyutlarını verecektir. 3 Kasım 2002 seçimlerinde Emek, Barış ve Demokrasi Bloku unda birleşen bu tasfiyeci yığın, burjuva siyasal araneda oluşmuş boşluğun solu iktidara çağırdığını, en azından ona hükümet ortağı olma şansı tanıdığını söyleyebilmiş, parlamenter hayallerle herkesten daha fazla sersemlemiş durumdaki EMEP temsilcileri işi iktidara yürüyoruz! söylemine vardırabilmişlerdi. 28 Mart (2004) yerel seçimlerinde ise, eski bir İMF memuru ve özel savaş suçlusu olan Karayalçın liderliğindeki Demokratik Güçbirliği nde biraya gelen aynı CMYK reformist blok, bu kez İngiliz fabianlarından miras belediye sosyalizmi hayalleriyle ortaya çıkmış, işi aşırılığa vardırmayı bir kez daha kimseye bırakmayan aynı EMEP yöneticileri, bu kez yerel iktidarlaşma ve bunu da ilk genel seçimlerde gündeme gelebilecek bir genel iktidarlaşma ya basamak yapma söylemlerini kullanabilmişlerdir. Şimdi ise aynı parlamentarist tasfiyeci çizgi, artık her türlü ilke ve ölçünün bir yana bırakıldığı, program ve politikaya ilişkin tatsız sorunların safları böleceği kaygısıyla kategorik olarak tartışma dışı tutulduğu, tüm tartışmanın adayların nasıl saptanacağı ve kimlerden oluşacağı ekseninde sürdürüldüğü, buna ilişkin açık-gizli hararetli tartışma ve pazarlıkların yapıldığı bağımsız adaylar bloku üzerinden sürdürülmektedir. Bu ilkeden yoksun şekilsiz yeni blok ta tüm kaygılar ne edip edip meclise bir grup sokmaya endekslenmekte, 23 Temmuz sabahı yeni bir Türkiye ye uyanmak üzerine tatlı hayaller kurulmakta, içlerinden bazıları işi meclise sokulacak grubun gölge kabine gibi çalışarak geleceğin iktidarı için halka güven vermek olanağı bulacağını söylemeye vardırabilmektedir. Seçimler ve parlamentodan devrimci amaçlarla yararlanmak... Burjuva düzen altında seçimlerin ve burjuva temsili kurumların ele alınışına ilişkin temel marksist ilke ve yaklaşımların ortaya konulmasına, seçimlerden ve burjuva parlamentosundan devrimci amaçlarla yararlanma sorunuyla devam etmek istiyoruz. Bu üçüncü temel noktanın kendine özgü önemi, devrimle her türlü bağını çoktan kesmiş bulunan reformist solun gelinen yerde burjuva parlamentarizmine nasıl adapte olduğunu tüm açıklığı ile ortaya koyması kadar, hala da devrimcilikte ısrar eden bazı küçük-burjuva devrimci-demokrat akımlar şahsında tersinden kendini gösteren, belki daha masum fakat aynı ölçüde tutarsız ve devrim davası için zararlı tutumuna da ışık tutmasıdır. Bir başka ifadeyle, sözkonusu olan seçimlere ve genel olarak burjuva temsili kurumlara yaklaşım olunca, ortadaki sorun, geleneksel solun reformist kesimleriyle ve son yıllarda onların kuyruğundan ayrılmamayı bir kimlik ve çizgi haline getirmiş (böylece devrimcilikleri de giderek tartışmalı hale gelmiş) bulunan bazı küçükburjuva devrimci-demokrat kesimlerle sınırlı kalmamaktadır. Geleneksel solun bugün hala devrimcilikte ısrar eden kesimlerinde yaşanan, kendini düne kadar boykotçuluk olarak gösteren ve artık müzmin bir boykotçulukla da mazur gösterilemeyen, işin aslında seçimler gibi önemli bir siyasal evreyi elleri böğründe geçirmekten başka pratik bir anlamı ve sonucu da olmayan politikasızlık ve edilgenlik de, sorunun öteki yüzünü oluşturmaktadır. Konuya ilişkin en özlü düşünce, Lenin tarafından, Marksizm in temel önemde taktik ilkeleri ve Rusya daki devrimin deneyimleri üzerinden sol komünistlerle tartışma içinde, şu şekilde dile getirilmiştir: Burjuva parlamentosunu ve bütün öteki gerici kurumları dağıtmaya gücümüz yetmediği sürece, bu kurumlarda çalışmak zorundasınız, özellikle hala papaz takımının aldattığı ve kır koşullarının aptallaştırdığı işçiler mevcut olduğu için,
18 18 Kızıl Bayrak Seçimler, sol hareket ve devrimci sınıf çizgisi... Sayı:2007/21 1 Haziran 2007 bu kurumlarda çalışmalısınız. Bunu yapmazsanız gevezeden başka bir şey değilsiniz. ( Sol Komünizm...) Bu ortaya koyuş, her türlü kaçamağı ortadan kaldıracak açıklıkta, yalınlıkta ve kesinliktedir. Lenin buna rağmen hiçbir açık kapı bırakmamak için, Rusya örneğini verir, Rusya ya ilişkin devrimci deneyime önemle dikkat çeker. Bolşeviklerin en ağır gericillik koşullarında bile seçimlerden ve Çarlık Duması kürsüsünden devrimci amaçlar için, yığınların devrimci bilincini ve örgütlenmesini devrimci iktidar hedefi doğrultusunda geliştirmek için nasıl yararlanmayı başardıklarını örnekleyerek vurgular. O Çarlık Duması ki, en kaba ve akıl almaz biçimde kısıtlanmış ve sınırlanmış bir güdümlü burjuva parlamentosu örneği idi. Öylesine ki, Duma seçimleri tek dereceli genel ve eşit oya bile dayanmıyordu; bir büyük toprak ağasının oyu 3 şehir burjuvasının, 15 köylünün ve 45 işçinin oyuna eşitti. Bütün bunlar yeterince açıktır ve kuşkusuz herkesçe de bilinmektedir. Fakat buna rağmen bugünün devrimci grupları büyük bir bölümüyle her seçim döneminde olduğu gibi bugün seçim döneminde de elleri böğründe olayları izlemek yolunu tutuyorlar. Düne kadar bunun gerekçesi boykot taktiği idi ve bu sözde taktik 12 Eylül öncesinin yeni döneme sorgulanmamış bir kötü mirasıydı. Fakat bugün sürmekte olan apolitizm artık boykot adına bile savunulamıyor. Lenin, birçok yerde ve tüm Rusya deneyiminin genelleştirilmiş sonuçlarını da içeren yukarıda andığımız eserinde, boykotun ancak geniş emekçi yığınların devrimci atılımı ile, bu atılımın bir devrime doğru tırmandığı bir gelişme durumu ile birlikte bir anlamı olabileceğini açıklıkla vurgulamıştır te büyük bir fırtına halinde yükselmekte olan devrim dalgasının önünü kesmek için gündeme getirilen Buligin Duması nı boykot sorununu ortaya koyarken Lenin, Aktif boykot... açık, kesin ve dolaysız bir slogan olmadan düşünülemez. Bu slogan silahlı ayaklanma sloganı olabilir diyordu. Bu sözler, boykot taktiği ile yükselen devrim ve yığınların iktidarı ele geçirmeye yönelik devrimci atılımı arasındaki kopmaz bağı ortaya koyuyor. Lenin aynı konuyu aynı tarihi evre üzerinden daha sonraki yıllarda tasfiyecilerle tartışırken de şunları söylüyordu: Boykot sorununun gerçek tarihsel özü şuydu: Devrimci dalganın yükselmesine yardım edilmeli ve bu dalga çarlığı devirmeye mi yöneltilmeliydi, yoksa çarlığın, danışma duması oyunuyla, yığınların dikkatini başka yöne çevirmesine izin mi verilmeliydi? 1905 teki bu deneyimi Sol Komünizm de yeniden irdeleyen Lenin, bu boykot kararının yığın grevlerinin siyasi greve ve sonra da devrimci greve ve en sonunda da çarlığa karşı ayaklanmaya doğru hızla dönüştüğü objektif durumun doğru olarak hesap edilmiş olmasından ötürü verildi ğinin altını çizmektedir. Bu konu üzerinde önemle duruyoruz, zira bazı devrimci çevrelerin ideolojik ve pratik olarak artık iler tutar yanı kalmamış bu sözde taktiği gelinen yerde yüksek sesle değilse bile fiili bir tutum olarak sürdürmelerinin kendilerinden öteye sonuçları olmaktadır. Örneğin devrimci akımların 8 Mart ta ve 1 Mayıs ta birleşik bir devrimci inisiyatifle ortaya çıkmayı başarmaları, reformist çevreleri geri plana iterek ortaya anlamlı bir devrimci müdahale koyma olanağı sağlıyorken, bu aynı şey geçmiş seçim dönemlerinde olduğu gibi bugün de yapılamamakta, böylece meydan büyük ölçüde reformistlere kalmaktadır. Böyle bir boşluk ortamında reformistler sözde sosyalist hareket adına ortaya çıkmakta, devrimci akımların bir kesimini de kendi içine ya da Partimiz kendi bağımsız faaliyetini esas almak ve bugünden bunun örgütlenmesine girişmekle birlikte, olanaklı olan her durumda, öteki devrimci güçlerle işbirliği için de çaba harcayacak, bu konuda sorumluluklarına uygun davranacaktır. Her renkten burjuva ve küçükburjuva reformist parti, grup ve çevrelerin emekçilerin karşısına sol alternatif iddiasıyla çıktığı bir seçim döneminde, bu yönlü bir çaba özellikle bir ihtiyaçtır. Reformist aldatmaca karşısında devrim ve sosyalizm alternatifini öne çıkaran, kitlelere inanç ve kararlılıkla devrimci çözüm ve mücadele yolunu gösteren, bunu devrimci sınıf mücadelesinin geliştirilmesi somut hedefine bağlayan bir çabaya omuz vermek tüm gerçek devrimcilerin görevidir. yörüngesine alabilen büyük bir tasfiyeci basınç oluşturmakta ve bu yolla kitlelerin devrime yakınlık duyan kesimlerini karışıklığa itmekte, bilinci bulandırmaktadırlar. Bu aynı yanlış saplantı, seçimler gibi politik ilginin olağan dönemlere göre katbekat arttığı bir özel evrede kitlelerin karşısına birleşik bir devrimci güç olarak çıkmayı, ortak devrimci adaylarla etkin bir siyasal kampanya örgütlemeyi, böylece seçim dönemlerinden devrimci amaçlarla en iyi biçimde yararlanmayı da zora sokmaktadır. Bu apolitik tutumu açık yürekli bir özeleştirel değerlendirme ile terketmenin zamanı çoktan gelmiştir. Bugünün Türkiye sinde bu politikasızlık durumunu savunmanın hiçbir olanağı kalmamıştır. Burjuva legalitesinden yararlanmayı zaaf ölçüsüne vardıran bu aynı kesimlerin, sıra seçimlerden ve burjuva temsili kurumlardan devrimci amaçlarla yararlanmaya geldiğinde rejimin faşist niteliğini ileri sürmelerini ciddiye almak, inandırıcı bulmak mümkün değildir. Bunda ne ciddiyet, ne tutarlılık ve ne de inandırıcılık vardır. Bunun gerisinde olsa olsa güçsüzlük duygusundan gelen bir politik edilgenlik ve iddiasızlık vardır. Meydanı anlaşılması güç bir sorumsuzlukla tasfiyeci reformist akımlara bırakmak vardır. Devrimci Marksizm ve liberal oportünizm arasındaki uçurum Nihayet en can alıcı noktaya, devrimci Marksizm ile burjuva parlamenter hayallerle sersemlemiş her türden tasfiyeci oportünizm arasında tam bir uçurum demek olan temel ayrım noktasına geliyoruz. Seçimlerden ve parlamentodan devrimci amaçlarla yararlanmak ne anlama gelir? Bunun somut anlamı ve içeriği nedir, olmazsa olmaz gerekleri nelerdir? Önce bir kez daha Lenin e başvuruyoruz: (...) Sosyal-Demokratlar için seçimler, özel bir siyasal işlem değildir, bin bir türlü vaatte bulunarak sandalye kazanmaya çalışmak değildir, ama sınıf bilinci olan proletaryanın siyasal dünya görüşünün ilkelerini ve temel isteklerini savunmak için özel bir fırsattır. (Reformcuların ve Devrimci Sosyal- Demokratların Seçim Bildirgeleri, Kasım 1912) (...) Seçim için bildirge değil, ama devrimci sosyal-demokrat bildirgeyi uygulamak için seçimler! İşçi sınıfının partisi konuya böyle bakıyor. Seçimlerden bu amaçla esasen yararlandık, sonuna kadar da yararlanacağız. Rus Sosyal-demokrat İşçi Partisi nin devrimci bildirgesini, taktiklerini ve programını savunmak için en gerici çarlık Dumasını bile kullanacağız. Gerçekten değerli olan bildirgeler, (...), hareketin tüm sorunlarına tam yanıt veren, uzun sürmüş devrimci uyandırma çalışmalarını tamamlayan bildirgelerdir... (Dördüncü Duma Seçimleri Arifesinde, Temmuz 1912) Demek ki, seçimler, amacı kitlelerin devrimci bilincini ve eylemini devrim hedefi doğrultusunda geliştirmek olan olağan devrimci çalışmanın bu özel politizasyon döneminden de en etkin bir biçimde yararlanarak sürdürülmesi için bir özel fırsattan öte bir şey değildir. TKİP, bu devrimci marksist yaklaşımı her seçim döneminde özellikle öne çıkarmakta, altını çizmekte ve tasfiyeci opürtünizmin ideolojik teşhiri eşliğinde kararlılıkla savunmakta ve son derece sınırlı olanaklarını en etkin bir biçimde kullanarak pratikte uygulamaktadır. Her seçim döneminde tüm tartışmayı ve pazarlıkları parlamentoya nasıl ve kaç kişi sokarız eksenine kilitleyen tasfiyeci oportünizmin görmezlikten geldiği, onların kuyruğunda politika yapmayı çizgi haline getiren ve giderek onlara daha çok benzeyen sözde devrimcilerin anlamadığı ya da anlamazlıktan geldiği de budur. Bu devrimci amaç bir an ve bir nebze olsun hiçbir koltuk kaygısına feda edilmez, edilemez. Ancak bu devrimci çizgide ve amaç doğrultusunda sürdürülen çalışma sonuçta kitlelerin oy desteği ile ortaya koltuk imkanı çıkarırsa, bundan, yani parlamento kürsüsünden de aynı devrimci amaçlar doğrultusunda, yani proletaryanın siyasal dünya görüşünü, ilkelerini ve temel isteklerini savunmak için yararlanma yoluna gidilir. Bunun ötesindeki her türlü düşünce, kaygı, hesap ve pratik, en kaba ve iflah olmaz bir oportünizmin, burjuva parlamantoculuğunun şu veya bu biçiminin bir yansımasından başka bir şey değildir. Fakat dönüp 3 Kasım 2002 seçimleri ve bugünkü seçimler üzerinden sol alternatif adı altında toplaşan tasfiyeci gruplar yığınına bakınız, bu devrimci amacın zerresini göremezsiniz. Onlarda tüm hesap ve kaygılar koltuk hesabına, ne edip edip parlamentoya girmeye dayalıdır. Pazarlıklar buna göre yapılır, ittifaklar buna göre kurulur ya da son anda bu nedenle bozulur. Pazarlıklarını buna göre yapanlar, bu kaygı ve hesabı seçim politikasının eksenine oturtanlar, doğal olarak proletaryanın siyasal dünya görüşünün ilkelerini ve temel isteklerini savunmak türünden koltuk hesabına dayalı birlik için yalnızca sıkıntı konusu olacak sorunları bir yana bırakırlar. Böyleleri için IMF ve patronlara karşı emekçinin yanında yer almaya maddesiyle başlayıp Çevresel yıkıma karşı durmaya maddesiyle biten bulanık, muğlak, hiçbir açık devrimci tanım ve anlam içermeyen, sıradan bir sosyal-demokratın altına rahatlıkla imzasını atabileceği 9-10 maddelik bir sosyal-demokrat platform koyup isteyenin istediği gibi yorumlasına bırakmak fazlasıyla yeterlidir. Önemli olan seçimlerde koltuk elde etmeyi kolaylaştıracak tarzda en çok sayıda parti, grup, çevre ve kişiyi uzlaştırabilmektir. Bu ise olanaklıysa ortaya hiçbir platform koymamayı, eğer bu kadarı çok biçimsiz kaçıyor ve ortaya konulan sözde sol alternatifi gülünç duruma düşürüyorsa, bu
19 Sayı:2007/21 1 Haziran 2007 Seçimler, sol hareket ve devrimci sınıf çizgisi... Kızıl Bayrak 19 durumda temel sorunları, örneğin devleti, devrimi, iktidarı, büyük mülkiyeti, hele hele de sosyalizmi, bir yana bırakarak, daha tali bazı siyasal-sosyal sorunlar üzerinden ve her isteyenin istediği yere çekebileceği muğlaklıkta bir platformla yetinmeyi gerektirir. Peki bütün bunlar ne için? Elbette parlamentoya bir sol grup sokabilmeyi güvenceye alabilmek için! İyi ama her devrimcinin anında parlamenter avanaklık olarak teşhis edebileceği şey bundan başka nedir ki? Bunu EMEP payına, ÖDP payına, SDP payına, siyasal yaşamda bir sıfır olan bazı ne olduğu belirsiz şekilsiz çevreler payına, yani 12 Eylül ün geride bıraktığı tasfiyeci liberal tortu adına anlamak mümkün. Peki kendilerine hala da devrimci diyenler, herşeye rağmen şimdilik hala böyle de görülebilenler payına ne demeli? Seçimler ve burjuva temsili kurumlar karşısındaki konum ve tutumun kimin gerçekte ne olduğunun şaşmaz bir aynası olduğunu daha baştan önemle vurgulamış bulunuyoruz ve şimdilik bunu söylemekle yetiniyoruz. Solda parlamentarizmin öteki yüzü: Kuyrukçuluk Bütün bunlarda kuşkusuz bir yenilik yok. 3 Kasım 2002 seçimlerinden, yani soldaki tasfiyeci yıkım ve sürüklenmenin bir kısım devrimci çevreyi de içine alarak parlamentarizme evrildiği andan itibaren durum budur ve her yeni seçim öncekinden daha geri bir noktaya sürüklenmek anlamına gelmektedir. Burada özellikle eklenmesi gereken bir başka nokta şudur. Bu üç dönemin tüm bu tasfiyeci sol gruplar yığını payına ortak keseni, düzen içi bir çizgiye kaydığını yüreklilikle ortaya koyan ve düzenle barışıp bütünleşmeyi temel kaygı haline getirmiş bulunan Kürt hareketinin kuyruğunda sürüklenmektir. Hatırlanacağı gibi, Emek, Barış ve Demokrasi Bloku gerçekte DEHAP çatısı altında bir araya gelmekti. 28 Mart ta yerel iktidarlaşma hedefiyle Karayalçın liderliğinde kurulan Demokratik Güçbirliği, yine tümüyle liberal Kürt hareketinin bir politik tercihi idi ve solun kuyrukçu kesimi bu tercihe boyun eğmişti. Şimdi 3. cephe diye sunulan bağımsız adaylar bloku da Kürt hareketinin önüne örülen utanç verici seçim barajlarını aşmak üzere zorunlu olarak gündeme getirdiği bağımsız adaylar politikasına bir uyum çabasından başka bir şey değildir. Ve çok geçmeden hep birlikte göreceğimiz gibi, Kürt hareketinin kendi başına hareket etmesi durumunda bu 3. cephe tümüyle boşlukta kalıp çökecek, daha seçimler bitmeden unutulup gidecektir. Olup bitenler, büyük bir bölümüyle 12 Eylül yenilgisi ile başlayan sürecin tasfiyeci liberal bir ürünü olan bugünkü reformist sol grup ve çevreler yığınının bağımsız varlık iddialarını tümüyle yitirdiklerini göstermektedir. Onlar çoktandır burjuva politikasının yarattığı boşluklarda kendilerine yeni yaşam alanları aramakta ve bunu da parlamenter yaşama katılabilmekte görmektedirler. Düzen solunun sol söylemle biçimsel bağını kesebilecek denli gericileşmesi onları bu konuda ayrıca cesaretlendirip heveslendirmektedir. Fakat bunu bile kendi bağımsız konumlarıyla yapabilecek bir güç ve iradeden tümüyle yoksun olduklarını yılların olayları göstermektedir. Kürt hareketi neyi tercih ediyorsa onun ardından sürüklenmek bundan dolayıdır. Ne de olsa iyi bir planla meclise 50 den fazla sol parlamenter sokmak hevesi ve hayali de gerçekte tümüyle Kürt halkının oyları üzerinden yapılan hesaplara dayalıdır. TKİP: Bağımsız devrimci sınıf çizgisi!.. Son iki seçimde olduğu gibi gündemdeki yeni seçimlerde de solda üç ana tutum var. Bunlardan ilki liberal solun parlamentarist hesaplara ve hayallere dayalı ilkesiz ve şekilsiz bağımsız adaylar bloku dur. İkincisi geleneksel devrimci-demokrat grupların apolitik, pasif boykotçu tutumudur. Üçüncüsü ise TKİP de temsil edilen, marksist ilkelere ve devrimci amaçlara dayalı bağımsız devrimci sınıf tutumudur. Partimiz her konuda olduğu gibi seçimlere ve burjuva temsili kurumlara yaklaşım konusunda da daha en baştan, ilk çıkışından itibaren geçmişin yanlış ve çarpık küçük-burjuva anlayışlarıyla hesaplaşan bir gelişme çizgisinin ürünü ve temsilcisidir. Bu konuda açık ve berrak bir çizgisi, bu çizginin bir dizi seçimde hayata geçirilmesinin sağladığı önemli bir pratik deneyimi vardır. Gündemdeki seçimlere de bu çizgi temelinde ve bu deneyimlerin ışığında katılmaktadır. Seçimleri işçilerin ve emekçilerin devrimci bilincini geliştirmenin özel bir fırsatı olarak kullanmada şimdi her zamankinden daha güçlü ve daha iddialıdır. Burada devrimci Marksizme dayanılarak yeniden özetlenen ilke ve yaklaşımlar partimiz için sindirilmiş bir bakışın ve kimliğin ifadesidirler ve geçmiş seçim dönemlerinde de aynı açıklıkla formüle edilmişlerdir. Bu nedenle onların özlü bir sunumu için bu geçmiş değerlendirmelerden bazı pasajları buraya almakla yetiniyoruz. Bu, bu seçimlerdeki yol gösterici bakış açısının bir sunuluşu olarak da ele alınmalıdır: Komünistler seçimlere, yığınlardan oy desteği talep etmek için değil, fakat düzenin ve onun sözde temsili kurumlarının bu vesileyle etkili bir teşhirini yapmak, yığınlar arasında temel ve taktik devrimci şiarlarını yaymak, seçim ortamını mücadelenin, devrimin ve sosyalizmin etkili bir propagandası için kullanmak üzere katılıyorlar. Bunun toplum genelinde ne kadar güçlü ve etkili yapılabildiği, yapılabileceği değildir sorun. Sorun, bugünkü güç ve olanakları sonuna kadar kullanarak bu tür bir faaliyeti yürütebilmektir. Bu faaliyet içinde bağımsız kimliğini ve etkinliğini geliştirebilmektir. Bu ilkesel tutuma özen gösterilerek yürütülecek bir faaliyetten güçlenerek çıkabilmek ve bu güçle yarının yeni görevlerine daha etkili sarılabilmektir. Bu çalışmayı yürütürken, devrimci mücadele platformunda duran, reformist hayalleri değil devrimci şiarları yayan, düzene ve devlete cepheden vuran her kişi, akım ve örgütle fiili bir dayanışma içinde olacağız. (...) Düzen partilerini ve sahte sol alternatifleri teşhir ederken, devrimin ve sosyalizmin platformuna dayalı bir çalışma yürüten bağımsız devrimci adayları destekleyeceğiz. (Ekim, Sayı:134, 1 Aralık 95) Komünistler seçimlere katılmayı ve burjuva parlamentosundan devrimci amaçlar için yararlanmayı ilke olarak reddetmezler. Fakat bunu yaparken, bizzat bu çaba içinde parlamentarizmi en etkin biçimde teşhir ederler ve bu konuda kitlelerde en ufak bir yanılsamaya mahal vermemeye özel bir dikkat gösterirler. Seçimler süreci ve olanaklı olduğu ölçüde parlamento kürsüsü, onlar için, temel yapısı ve kurumlarıyla burjuva düzeni, bu arada bizzat burjuva parlamentosunun içyüzünü ve temel işlevini teşhir etmenin; devrimci ilke ve amaçları propaganda etmenin, kitlelere gerçek kurtuluş yolunu göstermenin bir aracından ve fırsatından başka bir şey değildir. Seçimler dönemi burjuva düzen partileri için, hoşnutsuzluğu büyümüş ve sorunlarına çözüm arayışları peşindeki kitleleri sahte vaatler ve çözümlerle aldatmanın, onları kendi bağımsız güçleriyle siyasi yaşama katılmaktan alıkoymanın, parlamento dışı sınıf mücadelesinin önünü kesmenin bir olanağıdır. Tersinden devrimci sınıf partisi içinse, parlamenter hayalleri darbeleyerek devrimci sınıf bilincini ve mücadelesini geliştirmenin temel önemde bir fırsatıdır. Bu çerçevede komünistler için seçim çalışmaları tümüyle devrimci sınıf mücadelesine ilişkin genel hedef ve görevlere tabidir; onlar seçim atmosferinden, kitleleri devrimci hedeflere kazanmanın, onların birliğini, örgütlenmesini ve mücadelesini bu doğrultuda geliştirmenin bir olanağı olarak yararlanmaya bakarlar. Bu çerçevede onlar kitlelerin karşısına düzenin yasallık cenderesine ve seçimlere uyarlanmış güdük seçim platformları ve bildirgeleriyle değil, kendi bağımsız devrimci sınıf programlarıyla, bunun döneme uyarlanmış ve güncel devrimci görevlere bağlanmış popüler açıklamalarıyla çıkarlar. Bu genel çerçeve, partimizin gündemdeki seçimlerde izleyeceği somut çizgiye de açıklık kazandırmaktadır. Partimiz seçimlere kendi bağımsız devrimci sınıf platformuyla katılacaktır. Seçim atmosferinden devrimci ilke ve amaçlarını yaymak, kitleleri parlamenter yanılsamalara karşı uyarıp devrimci sınıf mücadelesi çizgisine çekmek için en iyi biçimde yararlanmaya bakacaktır. Mevcut koşullarda, bağımsız devrimci sınıf adaylarıyla işçilerin ve emekçi kitlelerin karşısına çıkmak, bunu bağımsız devrimci sınıf tutumunu vurgulamanın ve etkin bir seçim kampanyası yürütmenin bir olanağı olarak kullanmak, partinin seçimlerde izleyeceği davranış çizgisinin somutlanmış biçimidir. Bu kampanyanın amacı hiç de oy toplamak değil, fakat devrimci propaganda ve ajitasyonu normal dönemlerle kıyaslanamaz ölçüde güçlendirmek, kitleleri devrimci açıdan aydınlatmak, parti programını tanıtmak, onun döneme uyarlanmış stratejik ve taktik istem ve şiarlarını kitleler içinde yaymaktır. Seçim çalışmasında başarının ölçüsü de bu olacaktır. Devrimci propaganda ve ajitasyonu normal dönemlerle kıyaslanamaz ölçüde güçlendirmek demek, normal dönemlerle kıyaslanamaz bir çalışma seferberliği içine girmek, buna uygun bir planlama ve organizasyonu gerçekleştirmek demektir. Burjuva düzen partilerinin siyasette rant kapılarını aralamak için, reformist sol partilerin burjuva siyasal sahnede kendilerine yer açmak için harcadıkları enerjiyi, devrimci sınıf partisi militanları işçi sınıfının bağımsız hareketini geliştirmek ve devrim davasını büyütmek için harcayacaklardır. Bu ise onlarla kıyas kabul etmez bir şevk, enerji ve yoğunlukla çalışmayı gerektirir. (...) Seçim dönemi parti örgütleri ve militanlarının bunun gerektirdiği bir bilinç, enerji ve inisiyatifle hareket etmelerini gerektirmektedir. Siyasal yaşamın yoğunlaştığı ve işçiler ile emekçilerin siyasal ilgisinin normal dönemlere göre belirgin biçimde arttığı seçim atmosferi, parti örgütleri ve militanları için gerçek bir devrimci seferberlik dönemi olabilmelidir. (Ekim, Sayı: 229, Eylül 2002, Başyazı) Komünistler seçimlere katılmayı ve burjuva parlamentosundan olduğu gibi yerel yönetimlerden de devrimci amaçlar için yararlanmayı ilke olarak reddetmezler. Fakat bunu yaparken, yerel yönetimlerin gücü, işlevi ve sorunlara çözüm olanakları konusunda herhangi bir yanılsama yaratmamaya özel bir dikkat gösterirler. Dahası bu konudaki burjuva ve reformist aldatmacaların içyüzünü kitleler önünde teşhir etmeyi temel önemde bir görev sayarlar. (...) Partimiz kendi bağımsız faaliyetini esas almak ve bugünden bunun örgütlenmesine girişmekle birlikte, olanaklı olan her durumda, öteki devrimci güçlerle işbirliği için de çaba harcayacak, bu konuda sorumluluklarına uygun davranacaktır. Her renkten burjuva ve küçük-burjuva reformist parti, grup ve çevrelerin emekçilerin karşısına sol alternatif iddiasıyla çıktığı bir seçim döneminde, bu yönlü bir çaba özellikle bir ihtiyaçtır. Reformist aldatmaca karşısında devrim ve sosyalizm alternatifini öne çıkaran, kitlelere inanç ve kararlılıkla devrimci çözüm ve mücadele yolunu gösteren, bunu devrimci sınıf mücadelesinin geliştirilmesi somut hedefine bağlayan bir çabaya omuz vermek tüm gerçek devrimcilerin görevidir. (Ekim, Sayı: 233, Ocak 2004, Başyazı) (Ekim, Sayı: 247, Haziran 2007, Başyazı)
20 20 Kızıl Bayrak Sınıfın bağımsız devrimci tutumunu güçlendirelim! Sayı:2007/21 1 Haziran 2007 BDSP nin seçim çalışmalarından... Sınıfın devrimci programı etrafında birleşerek sermaye düzeninden hesap soralım! Küçükçekmece seçim çalışmaları yoğunlaşarak sürüyor! Seçim çalışmasına ilk olarak Seçimler ve devrimci tutum başlıklı seminerle başladık. İkinci olarak Seçimler ve sosyalist propaganda başlıklı seminerde sınıfın devrimci programı ve sosyalizm üzerine bir sunum yapıldı. Çeşitli tartışmaların yapıldığı bu seminerler oldukça işlevsel ve verimli oldu. Emekçinin Gündemi 1 Mayıs ın ardından çıkan Emekçinin Gündemi nin ana gündemini seçimler oluşturuyordu. Seçim çalışmasına Emekçinin Gündemi satışlarıyla başlamış olduk. Satış yaptığımız güzergahlar ve fabrika önlerinde düzen partilerini teşhir eden, sınıfın bağımsız devrimci adaylarını desteklemeye çağıran ajitasyon konuşmaları yaptık. Afiş ve bildiri çalışması Çözüm ne seçimde, ne mecliste! Çözüm devrimde sosyalizm de! şiarlı bin adet afişi E-5 güzergahında, Sefaköy, Beşyol ve Şahintepe semtlerinde yaygın bir şekilde yaptık. E-5 te devletin kolluk güçlerinin engellemesiyle karşılaştık. Sefaköy de ise faşistlerin sözlü tacizine maruz kaldık ancak gerekli yanıtı verdik. Bir gün sonra afişlerimizin üzerini kendi afişleriyle kapatan bu eli kanlı faşist çetelere anında yanıt verdik, her yeri tekrar afişlerimizle donattık. Afiş sırasında birçok işçi ve emekçiyle seçimlerle üzerine konuşmalar yaptık. Birçok emekçi çalışmamızı selamladı. 5 bin adet seçim gündemli bildiriyi Şahintepe, İnönü Mahallesi ve çeşitli sanayi sitelerinde dağıttık. Dağıtım sırasında işçi ve emekçilerle sıcak ve canlı tartışmalar yaptık. Emekçi Kadın Komisyonu nun çalışmaları Küçükçekmece Emekçi Kadın Komisyonu nun hazırladığı kermesin ardından Şair Rahime Henden Yaşam, kadın ve şiir başlıkla bir bir şiir dinletisi gerçekleştirildi. Çocuklar için çizgi film gösterimi yapıldı. Küçükçekmece BDSP Anadolu Yakası: Çözüm devrimde, kurtuluş sosyalizmde! Burjuva düzenin seçim aldatmacasına karşı biz sınıf devrimcileri de hazırlıklarımıza başladık. Sermaye düzeninin seçim aldamacasının etkin bir teşhirini yapan bildirilerimizi ile Ne seçim ne de meclis, çözüm devrimde, kurtuluş sosyalizmde!/bdsp imzalı afişleri yaygın olarak kullandık. Seçim çalışmasını yürütecek güçlerimizle yapılan ilk hazırlık toplantılarının ardından çalışma programı somutlanmış oldu. Geçen hafta Seçimler ve devrimci tutum başlıklı bir seminer gerçekleştirdik. Seminerde erken seçimin sermaye düzeni için ne ifade ettiği, sınıf devrimcilerinin seçimlerdeki bağımsız devrimci tutumunun ne olduğu ve bu temelde yürütülecek bir seçim çalışmanın önemi ve anlamı anlatıldı. Bu çerçevede çeşitli tartışmalar yapıldı. Bu seminerin ardından Seçimler ve kitle çalışmasının sorunları başlıklı ikinci bir seminer gerçekleştirildi. Bu hafta ise Seçimler, sosyalist propaganda-ajitasyon üzerine üçüncü bir seminer yapılacak. Seçim sürecine politik bir hazırlık kapsamında ele alınan bu seminerler ve bu temelde yapılan tartışmalar, bayrakların karıştırıldığı bugünkü koşullarda bağımsız devrimci sınıf tutumunun anlaşılması ve daha güçlü bir temelde kavranması bakımından oldukça işlevsel. Hazırlık çalışmalarımızın bir başka alanı ise, işçi ve emekçilere seslenen propaganda metaryallerinin kullanılmasıdır. Kartal merkez, Kartal-Esentepe, Kurfalı, Topselvi mahallelerine afişlerimizi astık ve bildirilerle seslendik. Kapı kapı, fabrika önü ve işçilerin yürüyüş güzargahlarında dağıtımlarımız devam ediyor. Anadolu Yakası BDSP Sultanbeyli de seçim çalışması Düzenin seçim oyununa karşı çalışmamızı başlattık. Seçim gündemi üzerinden çıkardığımız afiş ve bildirileri Sultanbeyli nin Başaran Mahallesi nde yaygın bir şekilde kullandık. Afişlerimizi öncelikle mahallenin merkezi yerlerine ve ara sokaklara yaptık. Bildirilerimizi ise kapı kapı dağıtarak mahallenin işçi ve emekçilerine sesimizi ulaştırdık. Seçim çalışmasına henüz başlamamıza rağmen yaygın bir şekilde kullandığımız materyallerle sınıfın bağımsız devrimci platformunu işçi ve emekçilere taşımış olduk. 22 Temmuz a kadar devam edecek seçim çalışmasını yaygın ve etkin bir şekilde sürdürerek, işçi ve emekçileri seçim oyunu boşa çıkarmaya ve kendi bağımsız sınıf tutumuyla hareket etmeye çağıracağız. Sultanbeyli den BDSP liler Ümraniye de seçim çalışmaları devam ediyor! Ümraniye BDSP olarak seçim çalışmasını yoğunlaştırarak sürdürüyoruz. Geçtiğimiz hafta gerçekleştirilen Seçimler ve devrimci tutum başlıklı seminerin ardından bu hafta programın gerekçelendirilmesi ve kitle çalışmasının sorunları gündemli seminer gerçekleştirildi. İşçi ve emekçilere sosyalizm alternatifinin nasıl taşınacağı ve propaganda-ajitasyonda dikkat edilmesi gereken noktalar üzerine tartışmalar yürütüldü. Seçim çalışmasının yoğunlaştırılacağı alanlar belirlenerek, buralarda seçim komisyonları oluşturma ve seçim bürosu açma gibi hazırlıklara başlandı. Çalışmanın bir diğer ayağını oluşturan propagandaajitasyon materyallerinden Çözüm ne seçimde ne mecliste! Çözüm devrimde, kurtuluş sosyalizmde!/bdsp şiarlı afişler Tepeüstü-Sarıgazi hattında, İMES çevresinde, 1 Mayıs Mahallesi nde, Samandıra ve Sultanbeyli de yaygınca kullanıldı. Yine işçi ve emekçileri sosyalizm mücadelesine çağıran bildiriler, başta sanayi bölgesi olmak üzere bölgede yaygın bir şekilde dağıtıldı. Önümüzdeki günlerde bildiri dağıtımlarını emekçi semtlerine de taşımaya devam edeceğiz. Faaliyetimizi seçim komisyonları ile önümüzdeki günlerde güçlü bir şekilde sürdüreceğiz. Ümraniye BDSP Çiğli: Devrimci seçeneği emekçilere taşıyoruz! Düzenin seçim oyununu bozmak, işçi ve emekçilere gerçek kurtuluş yolunu göstermek için Çiğli de faaliyetlerimze başladık. Burjuvazinin işçi ve emekçilerin bilinçlerini bulandırmaya yönelik birçok aracı kullandığı böylesi bir dönemde, bizler de çeşitli araçlarla sınıfın bağımsız devrimci tutumunu işçi ve emekçilere ulaştırıyoruz. İlk olarak bölgemizde bir araya gelen güçlerimizle çalışmayı nasıl örgütleyeceğimizi planladık ve hızla çalışmalarımıza başladık. Sınıfın devrimci programı etrafında birleşerek sermaye düzeninden hesap soralım! başlıklı BDSP bildirilerini Çiğli semt pazarı, Şirintepe Mahallesi, Küçük Çiğli, Harmandalı ve Güzeltepe pazarında dağıttık. Güzeltepe, Harmandalı, Küçük Çiğli, Ata Sanayi Sitesi, Ayyıldız mevkiine afişlerimizi yaptık. Çiğli nin emekçi semtlerinde kapıları çalarak ve Çiğli Organize girişinde seçim bildirimizi dağıtarak çalışmalarımızın
1 Genel Başkan Kemal Kılıçdaroğlu: Gezi Parkından dünyaya yansıyan ses daha fazla özgürlük, daha fazla demokrasi sesidir. Tarih : 15.06.2013 Genel Başkan Kemal Kılıçdaroğlu Türkiye de görev yapan yabancı
28 Nisan 2014 Basın Toplantısı Metni ; (Konuşmaya esas metin) Hükümet in TSK İçinde Oluşturduğu Paralel Yapılar; Cumhurbaşkanı ve AYİM nin Konumu.. -- Silahlı Kuvvetlerimizde 3-4 yıldan bu yana Hava Kuvvetleri
Boyun eğmeyenler bu yana BU DÜZENİ SIFIRLA AKP eliyle sürdürülen gerici diktatörlük Türkiye'nin kaderi değildir. Bu diktatörlük bir kaza veya arızanın sonucu ortaya çıkmış da değildir. Sömürü düzeni kendini
1999 dan 2007 ye Seçmen Tercihleri ve Değişim Türkiye de 2007 genel milletvekili seçimlerine ilişkin değerlendirme yaparken seçim sistemine değinmeden bir çözümleme yapmak pek olanaklı değil. Türkiye nin
I. AMAÇ Bu çalışmanın amacı, aylık periyotlar halinde düzenlediğimiz, Türkiye nin Siyasi Gündemine paralel konuların ele alınarak halkın görüşlerini tespit etmek ve bu görüşlerin NEDENİ ni saptamak adına
Türkçe Ulusal Derlemi Sözcük Sıklıkları (ilk 1000) 14.08.2014 SIRA SIKLIK SÖZCÜK TÜR AÇIKLAMA 1 1209785 bir DT Belirleyici 2 1004455 ve CJ Bağlaç 3 625335 bu PN Adıl 4 361061 da AV Belirteç 5 352249 de
KEMAL KILIÇDAROĞLU NUN KONUK KONUŞMACI OLDUĞU TOPLANTI YÖNETİM KURULU BAŞKANI MUSTAFA GÜÇLÜ NÜN KONUŞMASI 1 ARALIK 2014 İZMİR Cumhuriyet Halk Partisi nin çok değerli Genel Başkanı ve çalışma arkadaşları,
BASINA VE KAMUOYUNA Erkek egemen kapitalist sistemde kadınların en önemli sorunu 2011 yılında da kadına yönelik şiddet olarak yerini korudu. Toplumsal cinsiyetçi rolleri yeniden üreten kapitalist erkek
Yeni bir dönem açılıyor: Mali çöküş, depresyon, sınıf mücadelesi Devrimci Marksizm Yayın Kurulu Uzun vadede bu felâket konusunda suçun nasýl daðýtýlacaðý çok þeyi belirleyecektir. Ýþte bu, önemli bir entelektüel
TMMOB DANIÞMA KURULU 2. TOPLANTISI YAPILDI TMMOB Danýþma Kurulu 38. Dönem 2. Toplantýsý 16 Nisan 2005'te Ankara'da TMMOB çalýþmalarý üzerine bilgilendirme ve TMMOB çalýþmalarýnýn deðerlendirilmesi gündemi
15 Mart 2012 Perşembe günü işlerinden atılan Asilçelik işçileri Bursa nın Orhangazi ilçesi cumhuriyet meydanında basın açıklamasıyla İşimizi İstiyoruz talebini dile getirdikleri ve işlerine geri dönene
8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü, Kapitalist Sömürü Sistemini Yıkmak için Örgütlenme ve Mücadelenin adıdır! Clara Zetkin haklı olarak Kadının özgürlüğünün, tüm insanoğlunun özgürlüğü gibi, emeğin sermayenin
İlerici Kadınlar Kimdir? Türkiye de AKP iktidarı ile ivme kazanan piyasacılık ve gericilik kadınlar üzerindeki baskıyı daha da artırmıştır. Özellikle son on yılda toplumsal yaşamın dincileştirilmesi kadın
DEVRÝM ÝÇÝN SAVAÞMAYANA SOSYALÝST DENMEZ! Silahlý Propaganda ve Gerilla Savaþý Nikaragua da Devrim ve Seçim Proletarya ve Sosyalist Siyasal Bilinç Demokratik Muhalefette Demokrat! Türkiye Devriminde Kürt
Türkiye küçük Millet Meclisleri Nisan 2011 Raporu Libya ya Uluslararası Müdahale ve Türkiye Nükleer Enerji Santralleri ve Türkiye nin Enerji Politikası Ortak Paydalar Ortadoğu ve Kuzey Afrika da ki rejimlerin
ANAYASA HUKUKU (İKTİSAT VE MALİYE BÖLÜMLERİ) 2014 2015 GÜZ DÖNEMİ ARASINAV 17 KASIM 2014 SAAT 09:00 A. ANLATIM SORUSU (10 puan) Temsilde adalet yönetimde istikrar kavramlarını kısaca açıklayınız. Bu konuda
1 Kılıçdaroğlu: İş adamı konuşuyor tehdit, gazeteci konuşuyor tehdit, belediye başkanı konuşuyor tehdit, ne olacak tehditlerin sonu? Tarih : 04.06.2011 -BATMAN MİTİNGİ- Genel Başkan Kemal Kılıçdaroğlu,
Seri/Sıra No 2000 li Yıllar / 8 Kitabın Adı Türkiye de Eğitim Editör Bekir S. GÜR Yayın Hazırlık Arter Reklam ISBN 978-605-5952-25-9 Baskı Tarihi Ağustos-2011 Ofset Baskı ve Mücellit Ömür Matbaacılık Ömür
Sayın Büyükelçi, Değerli Konuklar, Kıymetli Basın Mensupları, Bugün, ulusal savunmamızın güvencesi ve bölge barışı için en önemli denge ve istikrâr unsuru olan Türk Silahlı Kuvvetleri nin etkinliğini ve
MISIR IN SİYASAL HARİTASI GÖKHAN BOZBAŞ Kırklareli Üniversitesi Afrika Araştırmaları Uygulama ve Araştırma Merkezi MISIR IN SİYASAL HARİTASI HAZIRLAYAN GÖKHAN BOZBAŞ Kapak Fotoğrafı http://www.cbsnews.com/
TÜRKİYE DE KADINLARIN SİYASAL HAYATA KATILIM MÜCADELESİ VE POZİTİF AYRIMCILIK TürkİYE KADIN DERNEKLERİ FEDERASYONU Türkiye Kadın Dernekleri Federasyonu 1976 Yılında kurulmuş ülke genelinde 50.500 üyesi
09/04/2010 BASIN BİLDİRİSİ Anayasa değişikliğinin Cumhuriyetin ve demokrasinin geleceği yönüyle neler getireceği neler götüreceği dikkatlice ve hassas bir şekilde toplumsal uzlaşmayla değerlendirilmelidir.
ANKARA NIN OYLARI SEÇİM GÜNLÜĞÜ Ortak Nokta Derneği ile Ankara Kent Forumu Derneğinin önderliğinde, sivil toplum kuruluşlarının desteği ve gönüllülerin katılımıyla bağımsız bir platform olan Ankara nın
İÇ POLİTİKA CUMHURBAŞKANLIĞI SEÇİMİ VE SİYASİ ANALİZ OCAK 2007 SARIKONAKLAR İŞ MERKEZİ C. BLOK D.16 AKATLAR İSTANBUL-TÜRKİYE 02123528795-02123528796 www.turksae.com CUMHURBAŞKANLIĞI SEÇİMİ VE SİYASİ ANALİZ
SİYASET BİLİMİ VE ULUSLARARASI İLİŞKİLER DOKTORA PROGRAMI DERS İÇERİKLERİ ZORUNLU DERSLER Modern Siyaset Teorisi Dersin Kodu SBU 601 Siyaset, iktidar, otorite, meşruiyet, siyaset sosyolojisi, modernizm,
ŞUBAT 2014 FAALİYET RAPORU Prof. Dr. Aytuğ ATICI Mersin Milletvekili 1 CHP MERSİN İL-İLÇE ÖRGÜTLERİ, BELEDİYELER VE KÖYLERE YÖNELİK YAPILAN ÇALIŞMALAR 1. Mersin/Mezitli CHP İlçe Örgütü ve Belediye Başkan
Almanya daki slam Konferans ve Federal Alman Hükümetinin Entegrasyon Politikas Ali Aslan Almanya son on yıllarda her şeyden önce Müslüman ağırlıklı devletlerden gelen göçmenler yoluyla dini ve kültürel
1 Cumhuriyet Halk Partisi AB Konseyi Başkanı Herman Van Rompuy Türkiye de temaslarına CHP Lideri Kılıçdaroğlu ile görüşerek başladı. Görüşmeye katılan Loğoğlu açıklamalarda bulundu ve soruları yanıtladı.
INSTITUTE FOR STRATEGIC STUDIES S A E STRATEJİK ARAŞTIRMALAR ENSTİTÜSÜ KASIM, 2003 11 EYLÜL SALDIRISI VE YENİ DÜNYA: SOĞUK BARIŞ DÖNEMİ 11 EYLÜL SALDIRISI SONUÇ DEĞERLENDİRMESİ FİZİKİ SONUÇ % 100 YIKIM
v TBMM İnsan Haklarını İnceleme Komisyonu ÖNSÖZ Yirmi birinci yüzyılı bilgi teknolojisi çağı olarak adlandırmak ne kadar yerindeyse insan hakları çağı olarak adlandırmak da o kadar doğru olacaktır. İnsan
TÜRKİYE SOSYAL, EKONOMİK VE POLİTİK ANALİZ SEPA 5 HAZİRAN 2012 Araştırmacılar Derneği üyesi olan GENAR, araştırmalarına olan güvenini her türlü denetime ve bilimsel sorgulamaya açık olduğunu gösteren Onur
Türkiye Đşçi Sendikaları Konfederasyonu KAYITDIŞI ĐSTĐHDAMLA MÜCADELE Ankara Amaç Türkiye de kayıt dışı istihdam önemli bir sorun olarak gündemdedir. Ülkede son verilere göre istihdam edilenlerin yüzde
T.C. BAŞBAKANLIK AVRUPA BİRLİĞİ GENEL SEKRETERLİĞİ Siyasi İşler Başkanlığı 20. RİG TOPLANTISI Basın Bildirisi Konya, 9 Nisan 2010 - Reform İzleme Grubu nun (RİG) 20. Toplantısı, Devlet Bakanı ve Başmüzakerecimiz
TOPLUMSAL RAPORLAR 15 YATIRIM TEŞVİKLERİ VE İSTİHDAM - 2010 (05.12.2010) Yatırımlar büyürken istihdam küçülüyor 10 yıllık dönemler itibariyle teşvik sisteminin istihdama etkisi Yıllık Yıllık Yıllık Yıl
TÜRKİYE DE SİYASET VE DEMOKRASİ 12 Eylül Darbesi 1973 seçimlerinden 1980 yılına kadar gerçekleşen seçimlerde tek başına bir iktidar çıkmadığından bu dönem hükümet istikrarsızlığı ile geçen bir dönem olmuştur.
SAYIN BASIN MENSUPLARI; BUGÜN TÜM TÜRKİYE DE, BAŞTA ULUSLARARASI SENDİKALAR KONFEDERASYONU İLE TTB OLMAK ÜZERE FİLİSTİN KATLİAMININ DURDURULMASI İÇİN ÇEŞİTLİ ETKİNLİKLER DÜZENLENMEKTEDİR. İsrail ordusunun
KARİKATÜRLERİN DİLİNDEN IRAK I ANLAMAK - 3 UNDERSTANDING IRAQ THROUGH CARTOONS 3 - CENTER FOR MIDDLE EASTERN STRATEGIC STUDIES KARİKATÜRLERİN DİLİNDEN IRAK I ANLAMAK - 3 UNDERSTANDING IRAQ THROUGH CARTOONS
İÇİNDEKİLER I. ARAŞTIRMANIN METODOLOJİSİ 3 II. GENEL DEĞERLENDİRME 6 III. BULGULAR.12 IV. DEMOGRAFİK SONUÇLAR 37 V. REFERANSLARIMIZDAN BAZILARI..40 2 I. ARAŞTIRMANIN METODOLOJİSİ 3 ARAŞTIRMANIN ADI: Türkiye
KAPİTALİZMİN İPİNİ ÇOK ULUSLU ŞİRKETLER Mİ ÇEKECEK? Dünyada mal ve hizmet hareketlerinin uluslararası dolaşımına ve üretimin uluslararasılaşmasına imkan veren düzenlemeler (Dünya Ticaret Örgütü, Uluslararası
TÜRKİYE SOSYAL, EKONOMİK VE POLİTİK ANALİZ -6- EKİM 2012 Araştırmacılar Derneği üyesi olan GENAR, araştırmalarına olan güvenini her türlü denetime ve bilimsel sorgulamaya açık olduğunu gösteren Onur Sözleşmesini
Milli Devlete Yönelik Tehdit Değerlendirmesi tarafından tam algılanmadığı, diğer bir deyişle aynı duyarlılıkla değerlendirilmediği zaman mücadele etmek güçleşecek ve mücadeleye toplum desteği sağlanamayacaktır.
Sayın Büyükelçiler, Değerli Kongre üyeleri, Çok değerli dostum Sayın Zügayir ve Brosh, Kıymetli basın mensupları, Ankara Forumunun beşinci toplantısını yaptığımız için çok mutluyum. Toplantıya ev sahipliği
3 Kasım 2002 Seçimlerine Doğru: Senaryolar ve Alternatifler... Seçime Doğru Giderken Kamuoyu: 3 Kasım 2002 seçimlerine bir haftadan az süre kalmışken, seçimin sonucu açısından bir çok spekülasyon bulunmaktadır.
AĞUSTOS 2015 GÜNDEM ARAŞTIRMASI NA DAİR Marpoll Kamuoyu Araştırma Şirketi, kamuoyunu yani halkın kanaatlerini karar alıcıların ve uygulayıcıların meşruiyetini sürdüren önemli bir faktör olarak görmektedir.
Erbil Ticaret ve Sanayi Odası Başkanı Dara Celil Hayat ile Türkiye ile Kürdistan arasındaki ekonomik ilişkiler son yılların en önemli rakamlarına ulaşmış bulunuyor. Bugünlerde petrol anlaşmaları ön plana
KADINA YÖNELİK ŞİDDETLE MÜCADELEDE ULUSLARARASI BELGELER VE KORUMA MEKANİZMALARI Uluslararası Arka Plan Uluslararası Arka Plan Birleşmiş Milletler - CEDAW Avrupa Konseyi - Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi
Emperyalizm nedir? Emperyalizm dünya üzerinde uluslararası sermayenin tek tek ülkelerdeki emekçileri sömürmesi ve baskı altına almasının adıdır. Bütün yeraltı ve üstü zenginliklere el koyma, pazarı ele
CHP SİYASETİ Chp siyaseti muhalefet üzerine bina edilmiştir.ondan olsa gerek ki 60 yıldır tek şeflik despot yönetiminden beridir iktidarsızlık hırsını ve arzusunu bu günlerde fazlasıyla arzulamaktadır.
Prof. Dr. Şener Üşümezsoy daşı Türk entelijansiyasının ana söylemidir. Bu gruplar birkaç yıl evvel ABD'nin Irak'ı işgali öncesinde savaş söylemlerinin en ateşli taraftarı idiler. II. Körfez Savaşı öncesi
Bodrumlu seçmenden yoğun katılım Kocadon ve CHP ye Demir, CHP ye katılan vatandaşlara rozet taktı CHP li Başkan Kocadon: Barışa en yakın parti CHP dir CHP li Bodrum Belediye Başkanı Mehmet Kocadon, CHP
kadın sosyalizmle özgürleşir! işçi-emekçi kadın komisyonları broşür dizisi / 3 1 2 Özel mülk edinmenin ve sınıfların ortaya çıkışıyla başlayan kadının cins olarak ezilmişliği, günümüz kapitalist toplumunda
Türkiye 7 Haziran 2015'te yapılacak milletvekili genel seçimlerine hazırlanırken araştırma şirketleri de seçmenlerin nabzını tutmaya devam ediyor. Genel seçim öncesi Politic's Araştırma Şirketi'nce yapılan
Oy vermek bir şeyleri değiştirseydi yasaklanırdı Emma Goldman SEÇİMİ BOYKOT ET! SOSYALİST DEVRİMİ ÖRGÜTLE! [B SÖMÜRÜ DÜZENİNE KARŞI ÇIKMAYAN HİÇ BİR PARTİYE VE KİŞİYE OY YOK 7 Haziran da genel seçimler
KILIÇDAROĞLU K.MARAŞ'TA Chp Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu, Kahramanmaraş ın Elbistan İlçesi nde siyaseti sadece insan için yaptıklarını, iktidara gelmeleri halinde terörü sonlandırıp ülkeye huzuru getireceklerini
Tarihi boyunca bağımsızlığını koruyabilmiş ve Afrika Kıtası'nın Avrupa devletlerince sömürge yapılamamış tek ülkesi olan Etiyopya (Habeşistan) dünya tarihinin en eski medeniyetlerinden biri olarak biliniyor.
ARAŞTIRMA GRUBU Prof. Dr. Özer SENCAR Prof. Dr. İhsan DAĞI Prof. Dr. Doğu ERGİL Dr. Sıtkı YILDIZ Dr. Vahap COŞKUN MAYIS - 2011 Bu rapor Mayıs-2011 araştırmasının II. kısmıdır. Araştırmanın bu kısmında;
NİSAN 2014 FAALİYET RAPORU Prof. Dr. Aytuğ ATICI Mersin Milletvekili 1 CHP MERSİN İL-İLÇE ÖRGÜTLERİ, BELEDİYELER VE KÖYLERE YÖNELİK YAPILAN ÇALIŞMALAR 1. Mezitli Belediye Başkanı nı makamında ziyaret ederek
MEŞRUTİYET DÖNEMİNDE OSMANLI DEVLET TEŞKİLATI II. Mahmut ve Tanzimat dönemlerinde devlet yöneticileri, parçalanmayı önlemek için ortak haklara sahip Osmanlı toplumu oluşturmak için Osmanlıcılık fikrini
İnsanların birbirleriyle ve devletle olan ilişkilerini düzenleyen kurallara hukuk denir. Hukuk kurallarını koyan, uygulanıp uygulanmadığını denetleyen en yüksek organ ise devlettir. Hukuk alanında birlik
SAVAŞ, GÖÇ VE SAĞLIK 18 Mayıs 2015 İstanbul Şeyhmus GÖKALP Sunu 1. Savaş? Savaş Ortamı 2. Tarihe dokunmak 3. IŞİD in Irak ve Suriye de ardışık saldırıları ve sonrasında gelişen Halk Sağlığı sorunları 4.
İSO Kadın Sanayiciler Platformu 8 MART MANİFESTOSU 1- Kadın istihdamı özendirilmeli Sorun: Gelişmiş ülkelerin çoğunda kadınların işgücüne katılım oranları yüzde 60-80 aralığında. Gelişmekte olan ülkelerde
TÜSİAD YÖNETİM KURULU BAŞKANI HALUK DİNÇER İN İŞ DÜNYASI BAKIŞ AÇISIYLA TÜRKİYE DE YOLSUZLUK SEMİNERİ AÇILIŞ KONUŞMASI 26 Kasım 2014 İstanbul, Sabancı Center TÜSİAD İş Dünyası Bakış Açısıyla Türkiye de
HAZİRAN 2014 FAALİYET RAPORU Prof. Dr. Aytuğ ATICI Mersin Milletvekili CHP MERSİN İL-İLÇE ÖRGÜTLERİ, BELEDİYELER VE KÖYLERE YÖNELİK YAPILAN ÇALIŞMALAR 1. Mersin/Mezitli CHP İlçe Danışma Kurulu Toplantısına
Randstad Group İlkesi Başlık Business Principles (Randstad iş ilkeleri) Yürürlük Tarihi 27-11 -2009 Birim Grup Hukuk Belge No BP_version1_27112009 Randstad, çalışma dünyasını şekillendirmek isteyen bir
TÜSİAD YÖNETİM KURULU BAŞKANI HALUK DİNÇER İN KADIN-ERKEK EŞİTLİĞİ HAKKINDA HER ŞEY KISA FİLM YARIŞMASI ÖDÜL TÖRENİ KONUŞMASI 7 Ocak 2015 İstanbul, Sabancı Center Sayın Konuklar, Değerli Basın Mensupları,
Trans Terapi ve Dayanışma Grubu Toplantılarının Yedincisi Gerçekleşti SPoD un ve Uzman Psikiyatrist Dr. Seven Kaptan ın gönüllü işbirliğiyle düzenlenen Trans Terapi Toplantısı nın yedincisi 4 Eylül Çarşamba
EKONOMİ POLİTİKALARI GENEL BAŞKAN YARDIMCILIĞI Eylül 2013, No: 74 i Bu sayıda; Ağustos Ayı Dış Ticaret Verileri, 2013 2. Çeyrek dış borç verileri değerlendirilmiştir. i 1 İhracatta Olağanüstü Yavaşlama
TMMOB Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği 41. DÖNEMDE RESİMLERLE TMMOB 2010-2012 ISBN 978-605-01-0372-4 Baskı Mattek Basın Yayın Tanıtım Tic. San. Ltd. Şti Adakale Sokak 32/27 Kızılay/ANKARA Tel: (312)
1999 ve 2002 Seçimlerinde CHP 1999 dan 2007 ye Seçmen Tercihleri ve Değişim CHP 1999 seçimlerine Türkiye yükselen milliyetçilikle girdi. Ecevit in azınlık iktidarında seçimlere kısa bir süre kala Türkiye
Değerli arkadaşlar, 7 Haziran 2015 günü yapılacak olan 25. dönem Milletvekili seçiminin nasıl sonuçlanacağı haklı olarak büyük merak konusu... Bu nedenle aylardan beri kamuoyu yoklamaları yapılıyor, anketler
- Aman ormancı, yaman ormancı Bıraktın bizde derin bir acı - Dua ile bisiklet gider mi?... - Özbek Paşa'dan AKP falı... Ve - Bush'tan "beni kimse sevmiyor" sendromu RAPORU HAZIRLAYANLAR: Azime Acar & Ender
4. TÜRKİYE - AVRUPA FORUMU Yeni Dönem Türkiye - AB Perspektifi Transatlantik Ticaret ve Yatırım Ortaklığı: Fırsatlar ve Riskler ( 21-22 Kasım 2013, İstanbul ) SONUÇ DEKLARASYONU ( GEÇİCİ ) 1-4. Türkiye
EKONOMİK VE MALİ POLİTİKA GENEL BAŞKAN YARDIMCILIĞI Eylül 2011, No:4 Bu sayıda; Kredi Derecelendirme Kuruluşu Standard and Poor s (S&P) un yerel para cinsinden Türkiye nin kredi not artış kararı değerlendirilmiştir.
07 Mayıs 2015 BASINA VE KAMUOYUNA Mayıs 2015 - İsrail İnsan Hakları İhlalleri Raporu na İlişkin Basın Bildirisi Değerli Basın Mensupları, Uluslararası Adalet ve Hürriyet Derneği`nin, 2015 Yılı İsrail tarafından
TÜRKİYE NİN AVRUPA BİRLİĞİ İLETİŞİM STRATEJİSİ 1 AB İLETİŞİM STRATEJİSİ (ABİS) NEDİR? Türkiye - AB müzakere sürecinin üç ayağı: 1- Siyasi reformlar 2- AB yasal düzenlemelerinin kabul edilmesi ve uygulanması
Sorunlara farklı açılardan bakıp, değer katarak çözüm üretmek ve akıllıca konuşarak avantaj sağlamak Kolektif zekayı oluşturmak ve kullanmak isteyen yöneticiler için pratik bir program Konuşarak Fark Yaratma
Doğruluk Payı Aylık Rapor Kasım 2014 Ortak Gelecek için Diyalog Derneği tarafından 20 Haziran 2014 tarihinde yayın hayatına başlatılan Doğruluk Payı, herhangi bir partiyle ilişkisi olmayan tamamiyle bağımsız
ÜLKEMİZDEN KADIN GÜNDEMİ HAZIRLAYAN: ZEYNEP YILDIRICI Değerli dinleyicilerimiz. Bu sayımızda yine şiddet, muhafazakârlaşmanın ön plana çıktığını görüyoruz. Bunlara ek olarak birde seçim gündemimiz var.
TÜRKİYE NİN NABZI AĞUSTOS 2015 ERKEN SEÇİM ÖNCESİ SİYASAL DURUM DEĞERLENDİRMESİ MetroPOLL Stratejik ve Sosyal Araştırmalar Merkezi A.Ş. Cinnah Caddesi No: 67/18 06680 Çankaya/ANKARA Tel: (312) 441 4600
Yapısal Gelişim, Modern Dönüşüm. www.nuryap.com nur yapı biz kimiz? Başarılarını 1985 yılından bu yana sürdüren Nur Yapı, tek kişilik bir ofiste şahıs firması olarak Setdar ANAÇAL tarafından kurulup, o
215 DİN VEYA İNANCA DAYANAN HER TÜRLÜ HOŞGÖRÜSÜZLÜĞÜN VE AYRIMCILIĞIN TASFİYE EDİLMESİNE DAİR BİLDİRİ Birleşmiş Milletler Genel Kurulu nun 25 Kasım 1981 tarihli ve 36/55 sayılı Kararıyla ilan edilmiştir.
AZİZ BABUŞCU AK PARTİ İL BAŞKANI CHP NİN HİÇ DEĞİŞMEYEN 2 ÖZELLİĞİ 4 te AK YIL: 2012 SAYI : 161 5-12 KASIM 2012 BÜLTEN İL SİYASİ VE HUKUKİ İŞLER BAŞKANLIĞI T E Ş K İ L A T İ Ç İ H A F T A L I K B Ü L T
MİLLÎ EĞİTİM BAKANI SAYIN ÖMER DİNÇER İÇİN DEMOKRATİK VATANDAŞLIK VE İNSAN HAKLARI EĞİTİMİ PROJESİNİN AÇILIŞ KONFERANSI KONUŞMA METNİ TASLAĞI Sayın Katılımcılar, değerli basın mensupları Avrupa Konseyi