Hyksos'lar artık ülkenin sahibi olmuş , ama yukarı Mısır'daki yerli sülale , bu yabancı kralların metbuluğunu tanıyarak varlıklarını korumayı başarmışlardı . Bunlardan , Teb sülalesi , bir yüzyıl Hyksos'ların tabiiyeti altında kaldıktan sonra , bir kurtuluş savaşına girişmek için , yeteri kadar güç kazandığına karar verdi .
Ahmet , Mısır birliğini yeniden gerçekleştiriyor ve Mısır tarihinin en parlak sülalesi olan onsekizinci sülaleyi kuruyordu ( 1580 ) .
Mentuhotep ve onbirinci sülalenin hükümdarları tarafından girişilen , Mısır'ın birleştirşilmesi sorunu gerçekleşince , önemli bir yönetim sorunu da çözümleniyordu .
Mısır'ın birliğini sağlayan koşular , ülkenin manevi birliğini sağlamakta da büyük ölçüde etkili oldu . Mısır , çok erken bir dönemde , din , sanat ve edebiyat alanındaki özgür uygarlığla kendini gösterdi . Çeşitli dış etkilere ve din anlayışındaki değişikliklere rağmen bu özgürlüğü uzun süre koruyabildi .
Yeni imparatorluk ( M . Ö . 1580-1085 )
Bu birliğin sürebilmesi için bütün Mısır kurıluşlarında ve genel siyasetinde tam reform gerekiyordu . Onsekizinci sülale kendini bu işe adadı . Denilebilirki yeni imparatorluk dönemindeki Mısır ( 1580-1085 ) , onsekzinci sülalenin ve özellikle ülkenin iç ve dış siyasetine kişilikleri ile yön veren birkaç olağanüstü hükümdarın eseridir . Bu sülalenin hükümdar5ları beceriklikleriyle , sık sık başgösteren taht kavgaların sebeb olduğu karışıklıkları önlemeyi bildiler ve böylece , siyasi , iktitarın uzun ömürlü olmasını sağladılar .
Dışta , Mısır siyaseti yeni meydana gelen olaylara uygun biçimde değişiklik geçiriyordu . Hyksos'ların istilası Mısır'ın ençok , Asya'dan gelen sataşmalardan korkması gerektiğini açıkça göstermişti . Böylece bir tehtidin tekrarlanmasını önlemek için , önsekizinci sülale Asya'da bir Mısır imparatorluğu kurmaya çalışacak ve bu siyasetin , Mısır uygarlığının geleceği bakımından son derece önemli sonuçları olacaktı .
Filistin , Fenike ve Lübnan'ın fethedilmesi , Mısır'a Asya'da sağlam bir harekat üssü saağladı; özellile fenike limanlarına sahip olmak , Mısır birliklerini denizden daha kolayca götürmeğe elverişli oluyordu .
Tutmes IV ( 1425-1405 ) MitanniKralı'nın kızlarından biriyle evleniyor . Bu itifak aslında , Mısır'akafa tutmağa yetenekli tek devlet olan Hitit imparatorluğu'na karşı yönetilmiştir .
Amenofıs ( 1405-1370 ) hiçbir bakımdan kendinen önceki krallara benzemiyordu , ; gevşek , tasasız bir prenti ve Asya'daki Mısır politikası onu ilgilendirmiyordu . Bu davranış Mısır imparatorluğunun gerileme sebeblerini bir bakıma açıklar .
Asya'da fetihler yapma politikası XIX . Sülalenin hükümdarlarınca yeniden ele alındı .
Hitit Kralı Mursil II , bu Mısır ilerlemesini durdurmaya çalıştı ama , Kadeş'te yenildi ( 1315 ) . Buna rağmen Sethi I , otoritesini Suriye'de sağlam kurmayı başaramadı . Bu yüzden , ikinci Kadeş seferi askeri harekata bir duraklama dönemini gösterir ve Mısır , Sethi I'in krallığının sonuna kadar artık Asya siyasetine karışmaz .
Mısır'ın aradan çekilmesi Hititler için elverişli bir durumdu; böylece yeniden Suriye ve Lübnan'ı kontrol altına almış oluyorlardı . Sethi ı'in halefi Ramses II . ( 1298-1232 ) , Güçlü ve hırslı bir prensti; Mısır'ın kudretini tehlikede bırakmak onun tabiatına uygun değildi . Hitit hükümdarı Muvatalli de aynı derecede hırslıydı . Böylece bu iki prens arasında savaş , kaçınılmaz bir hale geldi . Muvatalli Mısır'a baskın yapmak için erken davranarak güçlü bir koalisyon kurdu ve Kadeş yakınında bir ordu topladı . Ramses II hemen Filistin'den dört ordu ile yukarıya doğru ilerledi . Kanlı bir savaş başladı . Ramses II yenik düşmek üzereyken kişisel yiğitliğiyle durumu kurtardı , savaş alanını hakim aldı ( 1292 ) .
Mısır ile hatti arasındaki çekişme sonsuza kadar sürebilirdi . Ama Mutavelli nin ölümü ( 1282 ) ,
Hitit imparatorluğu'nun kadekaderini değiştirdi . Gerçekten , ondan boşalan yere yeni bir prens geçeceği sırada Hatti'yi güçsüz düşüren büyük karışıklıklar oldu . Bir başka yönden , Asur'unyeni beliren kudreti Hitit hükümdarlarını kaygılandırmaya başlıyordu . www.alasayvan.net/
Bütün bu koşullar Hitit politikasının birdenbire bir dönüş geçirmiş olmasını , açıklar . 1275'ten sonra Hatti hükümdarı Hattuşil III , Ramses II ile bir itifak anlaşması imzaladı . Tarihte Kadeş Barışı olarak geçen bu anlaşma Batı Asya'ya yarım yüzyıllık bir barış sağlıyordu .
Bununla birlikte Asya'yı yine de yeni tehlikeler tehtid ediyordu . Bu tehlikelerden biri Asur devleti , öbürü , Balkanlar'ı ve Küçük Asya'yı işgal edilecek olan Hint-Avrupa dalgalarının gelişiydi .
Ramses III'ün güçlü direnişi Mısır'ı büyük bir felaketten kurtardı; Hint Avrupalılar , Mısır yazıtlarında deniz kavimleri diye adlanlandırın topluluklar durduruldu .
Mısır , duruma hakim olarak Asya'da imparatorluğunu yeniden kurdu . Ardından
Gelen güçsüz ve otoritesiz prensler Ramses III'ün eserini tehlikeli durumda bıraktılar ve yeni imparatorluğun sonunda ( 1085 ) , Mısır artık Asya politikasını gözden çıkarmıştı .
Onsekizinci sülale sonunda imparatorluğun genişlemesi , kuruluşlarda farkedilir değişikliklere yol açtı . Kral artık tek başına bütün görevleri yerine geteremez oldu . Görev sorumluklarının bir kısmını vezirine , bir kısmını Nübye tabii kralına ve Amon büyük rahibine aktardı . Böyle bir siyasi sistemde kralın yönetimde birliği koruyabilmek için çok güçlü ve uyanık olması , çevresindede kendine bağlı danışmanlar bulundurması gerekiyordu . Orta imparatorluğun düşmesini doğuran olaylar , kralları yeni ve sürekli bir ordu meydana getirmeye yöneltti; bu ordu , subay ve askerden oluşan yeni bir imtiyazlar sınıfı yarattı .
Onsekizinci sülale zamanında imparatrluğun genişlemesinin sonucu , yalnız kuruluşlarda köklü değişiklik olmadı; bu genişleme imparatorluğun uapısınıda değiştirdi . Mısırlı halklar Asyalı halklarla temas halindeydiler; bu yüzden , imparatorluk , bir dereceye kadar kozmolopit ( dünya vatandaşı ) oldu . Bu halkların bütününe göre , Mısırlıların geneleksel dininde fazla özel çizgiler vardı . Daha evrensel bir dine karşı duyulan ihtiyaç , dini aton ayrılığının nedeni olmuş gibidir . Ama bu şartlar din devrimini açıklamaya yetmez , din devrimini teşvik eden hükümdarın , benzeri olmayan kişiliğini de hesaba katmak gerekir .
Amenofis IV ( 1370-1352 ) , inaçların etkisiyle olduğu kadar siyasi sebeblerlede tahtta geçtiğinden beri Amon rahilerinin iktidarına karşıydı;sonra , Teb'i bırakarak Akhetaton ( tell el amarna ) adlı bir başkent yarattı . Amenofis ( Amon hoşnuttur ) adını da Akhnaton ( Aton'un parlaklığı ) adıyla değiştirdi . Böylece geleneksel dinden kopuyor ve tek tanrı Aton , tanrılaştırılmış güneş dairesi ( Güneş kursu ) kültürünü kuruyordu . Bu yeni tek tanrılıcıkta kral , büyük rahip ve peygamber görevlerini yerine getiriyordu;eski ahlak anlayışı ortadan kalkıyor ve yerine son derece özgürlükçü bir doğacılık geçiyordu . İçtenlik , bireysel yönelişlerle eylemler arasında uyum , din yükümlülüklerinin başında yer alıyor . Yeni din , yaşama sevincini , doğaya ve canlı varlıklara aşkı aşırı derecede övüyordu .
Pekala bilinir ki din üzerine bu kadar köklü bir reform sert bir karşı geliş uyandırmadan yapılamazdı . Hükümdar , eski kültürlere kerşı aldığı sert tedbirlere rağmen ülkenin bütününe kendini kabul ettirmeyi başaramadı . Başkaldırmalar o kadar güçlü oldu ki ömrünün www.alasayvan.net/
sonunda Akhnaton Amon rakipleri ile bir yakınlaşma sağlamayı bile denedi . Yerine gelen Tutank Haton Tell el armana'da üç yıl kadarAton kültürüne bağlı kaldı;sonra birdenbire eski dinine döndü ve Amon rahiplerine boyun eğdi . Adını Tutank Hamon adıyla değiştirdi . Aton devrimi yenilmişti ve bir an tehtit altında kalan Amon kültür önemli bir sınavdan yengin çıkıyordu . Amon rahipleri bu sonuçtan sivil iktidar için tehlikeli bir güç ve gurur elde etmiş oluyorlardı .