Yankılı Kayalar Kitabının Çok Kısa Özeti
YANKILI KAYALAR
Kelime Sayısı : 223
Mehmet adında bir çocuk varmış.Onbir yaşındaymış.Doğu Anadolu’nun bir dağ köyünde yaşarmış.Kayalıklar onun oyun yeriymiş.Yüksek sesle dağa seslenirmiş.Sonra da sesinin kayalardan gelen yankısını dinlermiş.Bu oyun onu çok mutlu edermiş.Annesi ev hanımı, babası inşaat işçisiymiş.Mehmet çok çalışkan bir öğrenciymiş. Hatice adında bir kardeşi varmış.Hatice üç yaşındaymış. Birgün annesi çok hastalanmış. Babası doktor getirmek için yola çıkmış.Karlı bir kış günüymüş.Babasını yolda canavarlar yemiş.Köyde kurtlara canavar derlermiş.
Evlerine büyük bir üzüntü çökmüş.Mehmet doktor olup hastaları iyileştirmeye karar vermiş.Babası öldükten bir yıl sonrada annesi ölmüş.Anne babaları ölünce hem yetim hem öksüz kalmışlar.İyi kalpli öğretmenleri ve köylüler Mehmet ve Hatice’ye bir süre bakmışlar.Mehmet İstanbuldaki dayısına mektup yazmış.Annesinin öldüğünü haber vermiş.Mehmet ve Hatice ,okullar kapanınca İstanbul’a dayısının yanına gitmişler.İstanbul çok güzel bir şehirmiş.Dayısı onları görünce çok mutlu olmuş. Fakat yengeleri kötü birisiymiş.Hatice ve Mehmet’in gelmesine hiç mutlu olmamış.Onlara hep kötü davranmış.Küçücük Hatice’ye ev işlerini yaptırıyormuş.Mehmet hem okuyor hem de çalışıp para kazanıyormuş.Kazandığı paralarını hepsini yengesi alıyormuş.Mehmet ve Hatice günden güne zayıflamışlar.Yengesi zavallı Hatice’yi sık sık dövermiş.Mehmet bütün bunlara tahammül etmiş.Mehmet,birgün üç-dört yaşlarındaki bir kızı arabanın çarpmasından kurtarmış.Bu çocuğun babası Selim Bey çok zenginmiş.Mehmet’in dayısı hastaneye yatmış.Yengeleride onları evden kovmuş.İyi kalpli Selim Bey ve eşi,Mehmet ve Hatice’yi evlerine almışlar.Mehmet ve Hatice, Selim Bey’e baba, Safiye Hanım’a anne demişler. Artık hayatları çok mutlu ve rahat geçiyormuş.Mehmet okumuş.Doktor olmuş.Öğretmeninin kızı Serpil’le evlemiş.Köyüne geri dönmüş.Hem kendi köyüne hem de civar köylere hizmet etmiş.
Yazar: Ahmet Yılmaz Boyunağa
Kitabın sayfa sayısı : 112