Nan kör insan… Adı üzerinde, kendine yapılan iyiliklere karşı hep gözlerini kapayıp sanki görmeyen “kör” gibidir.
Nankör insana ne yapsanız, ne etseniz ona kul köle de olsanız, yaranamazsınız. Çünkü o, hiçbir zaman azıyla yetinmeyecek ve hep daha fazlasını isteyecektir.
Nankör insan kendini toplumda çok çabuk belli eder. Sürekli eleştirel yaklaşırlar ve doyumsuzdurlar. Çok fazla teşekkür etmesini bilmezler. Kendilerine hizmet edilmesinden büyük bir keyif alırlar. Hatta yardımcılarının hizmetlerine karşılık çok az teşekkür ederler. Sürekli daha iyisini yapmalarını isteyip eleştirirler.
Nankör insan kendisini toplumda merkez olarak görür. Eşine ve yakınlarına sürekli eleştirel yaklaşır. Hiçbir şeyi beğenmez. Çevresindekilerin ona hizmet etmelerini mecburiyet sanır. İlk fırsatta insanları küçümser.
Nankör insanın çok fazla arkadaşı yoktur, yalnızdır… Ve aynı zamanda da bencildir.
Aslında nankör insan hastadır. Onun hastalığı kendi iç dünyasında yaşadığı fırtınalarının dışa negatif olarak yansımasıdır. Kompleksli ve utangaçtır.
Kendisinde olan bu rahatsızlığı, topluma sert ve eleştirel davranarak kapatma çabasındadır.
Nankör arkadaşı bırakabilirsiniz. Nankör akrabadan uzaklaşabilirsiniz. Fakat ya nankör eşiniz varsa; üstelik maddi olarak da ona mecbursanız, işte o zaman işiniz çok zor demektir.
Nankör insanla nasıl yaşanır?
Nankör insanla yaşamak için önce onu çok iyi tanımalısınız. İşi en başında sıkı tutup çok fazla hizmete alıştırmamalısınız. Onun eleştirilerini dikkate almamalısınız. Onu hasta olarak kabul etmelisiniz.
Nankör insana nankörce davranmalısınız. Onu kendi karakteriyle baş başa bırakıp, hatasını düşünmeye zorlamalısınız.
Sonuç olarak nankör insana ya nankörce davranırsınız, ya da ondan uzaklaşmaktan başka çare bulamazsınız.