Ayşei, çok kısıtlı bir zamanda denk geldim yazına sonra devam ederim diye başladım ama bitirmeden başından ayrılamadım. Muhteşem.
Bunları duyunca öyle memnun kalıyorum ki. Daha ne duymak istenir ki böylesi bir ifade dışında :))Yazıları yazdığım anlarımı görseniz.... İki arada bir derede. Kaç şeyle meşgulken. Son yazımda bu yüzden gözden kaçanlar olmuş. O zaman hem üzülüyor hem utanıyorum. Affınıza sığınarak :)
Kaleminize sağlık. İnsanlar yeteneklerinin farkında olmalı, bu farkındalığı yakaladıktan sonra üzerine gitmeli, kendini geliştirmeli... Sevgiler...
Ben kendi yeteneklerimin üzerine gidemiyorum :)) Ama beni zorlamaları iyi sonuçlar veriyor. Bu blogdan ödüllerime, yazmaya her şey zorlamayla oldu. Yazmak derken zaten hep yazardım da yolun açılması yani :)
Teşekkür ederiz ablacım 😚 sevgiler ...
Ben teşekkür ederim. Sevgiler :)
Yazmak çok güzel :) siz yazın biz okuyalım,tesekkurler paylaşım için
Ben teşekkür ederim. Çok memnun kalıyorum bunları okuyunca. Çok sevgiler :)Yazma zamanım çok dar. Bazen sonradan fark edebiliyorum o darlığın sonuçlarını. O zaman için daralıyor. Affınıza sığınarak :)
Yazı da çiçekte sen gibi ellerin dert görmesin...
Teşekkür Mayıs. Çiçek, rüzgarda eğilirken çektim. Bulanık bile o yüzden. Yine de en iyi karelerden. Hayatın rüzgarı da var. Geçenlerde televizyonda bir temizlik işçisinin aslında ressam olmak istediği ve kendi başına resme başlayıp şimdi uluslar arası sergiler açtığı haberi vardı. Çıkış noktan o. Ancak bu herkesin başında. Yaygın bir durum. Yetenekler başka. İşinizi çok sevseniz de yetenek dışında :)
bizim ülkede işini seven sayısı çok az yaaa :)
Bir akrabamız üniversiteden sonra bankacı oldu. Sevmedi. İkinci üniversiteyi okudu. Avukatlık yaptı. Onu da sevmedi. Şimdi evde çocuklarıyla...Bu yazının çıkış noktası bir haber. Bir temizlik işçisi çocukluğundan beri hep tablo yapıyor ve yurt içi ve dışında sergiler açıyormuş. Resim yapmayı daha çok sevdiğinden hep resimle uğraşmak istiyordu.
Copyright © Acemidemirci