Cevap benim için çok netti. Tanıdıktan, referanslı. Oğlumun bu yöntemle bulduğumuz çok iyi bir bakıcısı olmuş 4 yılın sonunda aniden evlenmeye karar verip yuvadan uçmuştu. Kız kardeşin doğumuna 3 ay kala bu olay gerçekleşince hem içim yeni bir bakıcıyı almadığından hem de abla gitti kardeş geldi, abla kardeş geldiği için gitti, kardeşim yüzünden ablam gitti gibi çıkarımlar yapmasın diye yeni birini aramadık.
1,5 ay sabahları işe giderken okula bırakma dönüşte 2 gün anneanne, 1 gün baba, 1 gün anne, 1 gün de aynı okula gittiği arkadaşının anneannesinin alması modeli ile idare ettik. Doğum iznine de biraz erken çıktım oldu bitti. Doğuma kadar anne oğul baş başa şahane vakit geçirdik. Sabahları saate bile bakmıyor, geç gelen yazın tadını çıkarmak için 10 dakikalık okul yolunu 40 dakikada yürüyor, öpüşe koklaşa vedalaşıyor, dönüş saatine kadar da kendime vakit ayırıyordum. Hep iyi ki dedim iyi ki kimse yok yanımda bu yalnızlığın tadına varıyorum. Doğumdan sonra da lohusa destek kuvvetlerim sonra uzun bir tatil derken toplamda 6 ayın sonunda yine tanıdıktan referanslı bir bakıcı ile ilk denememize başladığımızda takvim yaprakları Eylül sonunu gösteriyordu.
Hep genç istememe rağmen denk gelen teyze 50+ hayatında hiç bakıcılık yapmamış, küçük yerden ilk kez İstanbul’a gelen iyice bir ev hanımıydı. İçimden bir his bu kadının biri hareketli iki çocuğa bakmasının pek mümkün olmadığını söylese de önüme konan yemekler, derli toplu bir ev, bomboş bir çamaşır sepeti başımı döndürmüştü. Hayırlı olsuna gelen misafirlerimi de sürekli gün tadında ağırlamak da cabası. Geceleri çocukları uyutup çıkmaya da pek erken başlamıştık. Her ne kadar uyanıkken özellikle Demir’le iletişimi bir facia olsa da uyuyan çocuklara nezaret edebilecek kapasitede biriydi. Derken bir sabah ilk kez kızımla uyuyup uyandığım sabah uykuma yatarken beni kaldırmayın dedim, buzluktan süt çıkarın ben de doya doya bir uyuyayım. Asıl niyet yarım gün bensiz ne yapacağını en azından evdeyken simüle etmekti. Bir güzel uyumuşum, kalktığımda her şey yolunda gibi gözükse de dürüstlük abidesi bakıcımız-muhtemelen kulağıma geleceğini düşünerek- bir itirafta bulundu. Ben uyurken sigarası bitmiş ve Güneş’le markete gitmek istemiş. Canım site güvenliğimiz ise benim iznim olmadan bebekle dışarı salmayıp, marketten sipariş verme akıllılığını göstermiş. Ona bile razı olmayan sevgili bakıcımız biricik kızımı-ilk kez emanet ettiğim canımı-tanımadığı güvenlik görevlisinin kucağına verip koşarak markete gitmiş! Haliyle ertesi gün, yeni yılın ikinci gününde işine son verildi. Prenseslik 3 ay sürmüş oldu.
Gidince yine o tek başına kalmanın huzuru sardı beni ilk birkaç hafta istemedim kimseyi. Canım oğlum annecim sen çok yoruluyorsun diye kendine kahvaltı hazırlamalara bile başladı. Ama kum saati işliyordu işe dönmeme 4 ay kalmıştı artık. Birkaç kişiyle telefonda görüşüyor, geleceğim deyip gelmeyenler, başlayacağım deyip başlamayanlarla günler geçiyordu. Kısa bir süre yabancı istemememe rağmen İngilizce öğretmeni bir Ukraynalı denememiz oldu ama çok eğitimli olduğundan bu işi kendine layık bulmadığı için ayrıldı.
Şimdiye kadar oturduğumuz 2 evimizi de internetten bulmuş bir insan olarak neden bakıcımı da internetten bulmayayım diye düşünerek daha önce hiç incelemediğim online bakıcı sitelerini incelemeye başladım. Karşıma doğru düzgün iki site çıktı biri www.teyzesizsiniz.com diğeri www.bakiciburada.com
İki sitenin çalışma mantığı ve bakıcı profili biraz farklı şöyle ki teyzesizsiniz temizlikçiden, hasta bakıcısına, oyun ablasından çocuk bakıcısına Türk ve yabancı oldukça geniş bir profile sahipken, bakiciburada daha çok iyi eğitimli üniversiteli oyun ablaları hatta köpek gezdiricileri ağırlıklı. Bakiciburada daha profesyonel bir oluşum kendi call center’ı var siz üye olur olmaz sizinle hemen iletişime geçiyor ve paketleri hakkında bilgi veriyor. Ben baktığım zaman(geçen yıl) ücretsiz ilan verebiliyordunuz. Dilediğiniz kadar adayın cv’sini inceleyebiliyor, kendi beğendiğiniz adayların veya ilanınıza başvuran adaylardan beğendiklerinize ait cv başına 70 TL veya 7-8 CV için 350 TL gibi bir ücret verip adaylarınızın iletişim bilgilerini satın alabiliyordunuz. CV’ler oldukça detaylı, haftanın hangi günü hangi saatte müsait olduğuna varana kadar bilgiler içeriyor. Tek çocuğum olsaydı muhtemelen bakıcıburada’dan cici bici bir üniversiteli ablayı yatılı alır ücretsiz barınma imkanı sağladığım için makul bir ücret karşılığında ben işten gelene kadar çocuğumla ilgilenmesini isteyebilirdim. Velhasıl ilanıma kimse başvurmadı, bense 1 kişi ile görüştüm ama anlaşamadık.
Teyzesizsiniz’e ücretsiz üye olduktan sonra oldukça detaylı ilanımı* verdim. Bir yandan da adayları inceledim baktım 10 kişiden fazla uygun aday var dilediğim kadar adayın iletişim bilgilerine ulaşmak için aylık 35 TL gibi bir ücret ödeyip gold üye oldum. Çocuk gelişimi mezunu 23-30 yaş aralığında en az 10 tatlı kızla görüştüm. Kızlar tatlı olmasına tatlıydı ama o babalar ne hikmetse kızların yatılı kalmasına izin vermiyor sabah 6da yollara dökülmeyi göze alan kızlar ise beni ikna edemiyordu. Bence herkes insanı şartları hak ediyordu. Derken rüya gibi bir bakıcı çıktı karşıma 10 yıl down sendromlu çocuklarla çalışmış müthiş bir profil. Taaa İzmirlerden geldi gerçek dışıydı. Kızımın şansı da oymuş dedim, beklediğimize değmişti. Oğlumla iletişimi ise muhteşemdi, ben kulağına ne diyeceğini fısıldasam ancak bu kadar olurdu. Ama saadetimiz kısa sürdü ailevi bir sebeple ayrılmak zorunda kaldı. İşte asıl yıkımı o zaman yaşadım. Üstüne zayıf düşen bünye ağır bir gribe teslim oldu. Kolumu kaldıracak halim yokken hiç istemediğim ajanslarla görüşmelere gittim yine olmadı yine olmadı.
Taa ki işe dönmeme 10 gün kala yine teyzesizsiniz’den tatlı bir abla bulana kadar! 1 yılı aşkın süredir bizimle. Mükemmel bakıcı diye biri yok, öncelikle bunu kabul etmek lazım kimse bizzat biz değil olamaz da. Beklentiyi düşürmek, ailenizin ihtiyaçlarını bilmek, bazı şeylere razı olmak gerekiyor. Mesela bizim ablamız geceleri kalkmıyor, yemek dışında hiçbir ev işine elini sürmüyor, o da yapmazmış ben de istemedim bunları zaten. Çocuk uyurken ne yapıyor derseniz oturuyor. Evdeki anneler de öyle yapmıyor mu? Biraz empati yapmak gerek zor olsa da. Benim için önemli olan çocuklar iyi olsun ev 3 yıl dağınık olsa da sorun değil. Evdeyken tek elimle yaptığım işler işe döndükten sonra beni oldukça yorsa da bir şekilde oluyor işte. İşe dönmek nasıl dinlendirici oluyor ikinciyi doğurdum hala anlamış değilim bu da ayrı bir konu….
*İLAN ÖRNEĞİ
Ataşehir’deki evimizde maaş+SGK ile çalıştırılmak üzere okul öncesi öğretmenliği mezunu yatılı abla arıyoruz.
GÖREV TANIMI
* 9 aylık kız bebeğin öz bakımı ve gelişimi için gerekli aktivitelerin yapılması,
* 5 yaşındaki erkek çocuğun 08.15’te servise bindirilmesi, 17.15’te karşılanması,
* 17.15-18.30 arası iki çocuğun ihtiyaçlarının giderilmesi, çeşitli oyunlar ve aktiviteler yaptırılması,
* Gün içerisinde ‘SADECE çocukların’ yemeklerinin hazırlanması, çamaşırlarının yıkanması, makinede kurutulması ve yerleştirilmesi(Evin işleri ve temizlik için ayrıca bir yardımcı bulunmaktadır)
Not: Bebek 19.00, çocuk 20.00’da uyumaktadır. Bu saatlerden sonra herhangi bir destek istenmemektedir.
ÇALIŞMA ŞARTLARI
* maaş+SGK
* Güvenlikli site içerisinde bir evde kendine özel oda, yatak, dolap ve televizyon
* Cumartesi 12.00-Pazar 20.00 izin
* Tüm dini bayramlarda ve ayrıca yılda 2 hafta izin
* İSTERSE Yılda 1-2 hafta ailecek çıkılacak yurtiçi tatillere eşlik edilmesi
ARANAN ÖZELLİKLER
* 20-40 yaş arası,
* Okul öncesi Öğretmenliği öğrencisi veya mezunu
* Sabah 07.30-akşam 18.30 arasında çalışan anne baba evde yokken çocukların tüm sorumluluğunu üstelenebilecek,
* Mutlu, güler yüzlü, çocukları seven, iletişimi kuvvetli,sigara kullanmayan
* Anne/baba onayı veya evli ise eş onayı(Ön görüşmeye birlikte gelinmesi istenecektir.)