Biz koca koca oğlanlar sık sık buluşup PES oynarız. Biz 20 yıllık arkadaşların birlikte yapmaktan zevk aldığı etkinliklerden biridir. Fotoğrafta gözüken arkadaş(iri olan) benim devamlı tokatladığım kankalarımdan Ersan. 7-8 yıldır sürekli oynarız ama ne ben onu yenmeye doyarım ne de o yenilmeye doyar. Her seferinde ben 10 maç sonra yeter derim, o da hadi gel oğlum bir daha oynayalım der, dedim ya doymaz bir türlü. Gruptaki diğer arkadaşlarsa Cüneyt ve Tolga. Bu 4'lü biraraya geldiğimizde çiftli oynarız. Ersan'ın o zaman kazanma şansı oluyor. Şaka şaka o da iyi oynar.
Aramıza şimdi bir PESci daha katıldı. Grubumuzun ilk bebeği, Mert Ali. Bir uslu bir uslu anlatamam. Maşallah! Bakmayın öyle ufak tefek görüldüğüne de, doğduğunda kafasında benimkinden daha çok saç vardı. 3,5 aylıkken diş bile çıkarttı. Fotoğrafa tıklayıp büyütürseniz alt dişlerini görebilirsiniz. Şimdi 5 aylık. Geçen pazar günü hanımlar salonda laflarken biz de arka odaya geçip (tabii Mert Ali'yi de aldık yanımıza) oyuna başladık. İki kişi oynarken 3. kişi de Mert Ali ile ilgileniyordu. Tabii sürekli gözü ekranda. "Ne oluyor ya, bunlar napıyor, bu da ne?" der gibi bakıyordu. Ya da biz öyle zannediyorduk. Meğersem doğuştan PESciymiş. Aldı eline pedi, karşısına da en zayıf halka Ersan'ı oturttuk. Mert Ali attıkça coştu, kahkahalar atmaya başladı. En sonunda da "Bu ne ya bana doğru dürüst bir rakip bulun!" deyip babasının kucağında odadan çıktı. Büyüksün Mert Ali büyüksün!