(Bayramiç Baraj Gölü)
Eyvah Eyvah 2'den bir sahne...
Esas adam ve arkadaşları piknik yapmaya giderler, doktor da yanlarında, çalgıcı ekibi... Amaç doktorla hemşire arasında bir yakınlık var mı, yok mu keşfetmek. Piknik yerinde bir masa, hepsinin ayaklar çıplak ve suda. Arkada da nefis bir manzara...
Hah bak der eşim, yıllardır sözü geçen Ayazma!
Her Çanakkale civarına gidişimizde, mutlaka Ayazma'nın sözü geçer. Sorunca, kimine göre yakındır, kimine göre de uzak! Bunca zamandır bir türlü fırsatını bulup da gitmek kısmet olmamıştı. Taaa ki, Bayramiç'e gidene kadar.Bayramiç - Yeniköy'den dönerken, gene ben Ayazma için, ''yakın mı, uzak mı, bak Bayramiç civarında diyordunuz''deyince, eşim arabanın direksiyonunu kırdığı gibi, kendimizi Ayazma'da bulduk.
Yolda bu manzarayı görünce fotoğraf çekmek için mola vermekten de kendimizi alamadık!
buradan ulaşabilirsiniz.
buraya bakabilirsiniz.
Bir de aynı yerde konu edilen Sarıkız efsanesi var. Onun detayları da burada.
Duman!
Baştan çok yukarılara çıktık da bulutlar mı acep dedim. Sonra su çok minik tanecikler şeklinde düşüyor da, benim gözlerim mi yanılıyor dedim... Yok hiçbirisi. Bildiğiniz duman! Dumanaltı olduk resmen.
Piknikçiler, mangalcılar varlıklarının sebebini bulmuşa benziyorlardı. O güzelim buz gibi sulara karpuz atan mı istersiniz, üç adım sonrasında ayağını yıkayan mı, yoksa onun üç adım ötesinde salata için domatesini yıkayan mı? Hepsi adım adım aynı suyun içerisinde idiler. O su ki, en sıcak havada buz gibi, berrak, ferahlatıcı, güzel!Onu kirletmeye çalışan insanoğluna rağmen.
Biz benim yüzümden çok fazla ilerleyip, minik mağaraların olduğu kısma erişemedik. Bazı yerlerde suyun içinden yürümek gerekirse ve kayıp düşer, belimi daha da fazla sakatlarsam diye endişelendim. Ama aklım oralarda kaldı. Muhteşemdi!
Vimeo'da minik bir de film hazırlamışlar. Onu seyrederseniz ne demek istediğimi daha net anlayacaksınız. Sizi görüntülerle başbaşa bırakıyorum...