"Bir yılan diktim, yanağını dayar uyursun" desem yeridir. Kabul, Sönmezsoy`un pastaları gibi şahane değil ama bir gideri var bizim yılanın da. Ha bi` de cidden komple sarılıp uyuyan biri de var evde.
Bizim evde müthiş bir çorap sorunsalı var. Odaya girip çıkarken ne zaman bu çorap yığınıyla göz göze gelsem deterjan reklamlarındaki ev kadınlarının dünyanın sonu gelmiş tavrındaki çaresizliği sarıyor beni. Bir ara gözden ırak olsun diye çekmecenin birine tıkıştırdığım da oldu. Sonra bunun -haklı olarak- kökten bir çözüm olmadığına kendimi ikna edip çıkardım ortaya. Bi` sabır bazen oturup yığını azaltıyorum, iki makine sonra eski haline geri geliyor. Kırkayaktan beteriz. Bir de buna ek olarak delik de olsa desenini beğenip sakladıklarımız var. Çünkü deliyiz biz.
Evde deli birden çok olunca projelerin de sonu gelmiyor. Akşamın bir saati elimde çay kanepede yayılmışken biri gelip "hadi şimdi o konuştuğumuz yılanı dikelim" diyebiliyor mesela.
-Haaa şimdi mi? Canım hiç istemiyor ya.
-Evet evet! Lüftennnn! Hadi!
Bitmeyen ısrar sonucunda hiçbir bahanem kabul görmedi. En sonunda
"Tamam ama sadece başlarız, devamı sonra" diyebildim.
Sen öyle san tabii Semi, makinenin başına oturunca velet arka arkaya parçaları getirip durdu. 1 saatin sonunda nurtopu gibi bir yılanımız dünyaya geldi, hem de 3 metre! Peh!
Biz yılanla boğuşurken bir ara Peer Ole kapıdan bize baktı ama o kendine has 'cool' havasıyla ne yaptığımızla hiç ilgilenmedi. Aaa bak yılan falan anlatıyorduk ki toz oldu kapıdan. Ertesi gün yılanı Fixi`nin boynunda görünce konuya uyandı. "Sana 10 lira versem bana bu yılanı satar mısın" konu başlığı altında türlü pazarlıklar sürdü. En son parasına kıyıp 100 lira veririm bile dedi. Fixi, bir milyon da versen yılanımı sana satmam diyerek konuyu kökten kapattı:)
Not: Fotoğrafları lütfen izinsiz kullanmayınız. Bunu da kibarlığımdan ekliyorum da çalan için durum değişmiyor. Yahu izin istemek ya da istemesen bile link vermek çok mu zor! Bu işi biraz öğrenin artık. Sözüm yerlilere, yabancılar zaten link veriyor.