Bu nefis tarifimi de cafemis ve gelibolu 17 arkadasimizin düzenledigi Ramazan lezzetleri etkinligine gönderiyorum.
Oglumun istegi üzerine iftara kendisine nefis sarma, ve biberli ve domatesli dolmalar yaptim.
Arkadaslarin bahcesinden topladigim taze asma yapraklar ile nefis oldu.
Malzemeler:
30 tane kadar yaprak
5 kirmizi Biber
4 Domates
1 su bardagi Pirinc
1 T. Kahve fincani Zeytinyagi
2 Sogan
1 Biber
3 dis Sarmisak
1/2 yemek kasigi Domates Salcasi ve Biber Salcasi, Tarcin
Tuz, Karabiber, Pulbiber,
1 cay kasigi Seker
1 cay bardagi Koruk suyu
(Koruksuyunu, Limonsuyunun yerine kullaniyorum, yapilisina burdan bakabilirsiniz)
Yapilisi:
Kaynamis bir litre suyun icinde taze asma yapraklarini cok kisa bir süre hasliyoruz.
Diger yandan, biberlerin basini kesip tohum ve damarlarini cikartip kapak olarak kestigimiz bas kismini atmiyoruz.
Domateslere kapak acip icini oyarak cikariyoruz ve icini atmiyoruz sonra kullanacagiz.
Soganlar, biber ve sarmisaklar ince ince dograniyor. Pirinc güzelce yikanip süzüdürülüyor. Bir tencereye zeytinyagimizi aliyor hafif kizdiriyoruz ve hemen icine soganlari ilave ediyoruz. Soganlar az solunca biberleri en sonda sarmisagi ilave ediyor ve yikanmis pirincide ekliyerek kavuruyoruz. Salcalari, bir tarafa koydugumuz domatesin icinden cıkanlarıda ve tuzuda ekliyerek 1 su bardagi sicak su üzerine dökerek kisik atesde agzi kapali olarak, 5 dakiak pisiririyoruz.
Sonrada 15 dakika dinlendiriyoruz. Dinlenen icin icine baharatlarda ilave edilerek karistirilir ve haslanmis yapraklar incecik sarilir. Daha sonrada biber ve domatesler az bir icleri tuzlanir ve onlarda doldurularak, tencereye yerlestirilir. Üzerlerine bir dolma tasi(blogumdaki dolma tasima bakabilirsiniz) veya tabak kapanarak yaklasik 2 bardak sicak su ve 1 tatli kasigi tuz ilave edilerek, önce cok sonra az atesde 25 dakika pisirlir. Üzerine koruksuyu eklenir ve 15 dakkika daha pisirilir. Tencerenin icindeki su bir kaseye süzülür ve Dolmatasi veya tabak icinden cikarilir. Sicak veya soguk olarak yaninda cacik ile servis edilir.
Afiyet Olsun!
Çocuk Gözüyle Ramazan Ayı :)
Ramazan 1. günü
Bugün evde bir acaiplik var. Herkes sessizce işine okuluna gidiyo...r. Annem "Zeynep hadi sana kahvaltı hazırlayalım" dedi. Kimse yemek yemiyor, su içmiyor. Ablam bile!
Ramazan 5.günü
Önce diyet yaptıklarını sanmıştım. İzledim hepsini. Akşama doğru hepsi sessizleşiyor. Sofrayı hazırlayıp ezanı bekliyorlar. Onları böyle seyretmek, öyle hoş ki… Başka zaman, susmak bilmeyen ablamın bu hali içten içe güldürüyor beni. Ama gülmeye cesaretim yok.
Ramazan 9.günü
Niye böyle yapıyorlar? Ablama sordum, "büyüyünce anlarsın" dedi. Zaten başka ne der ki… Anneme sordum, Ramazan dedi. Babama sordum, Oruç dedi.
Ramazan 11.günü
Bu Ramazan ve Oruç isimli iki kişi, bizimkilere yeme-içme yasağı koymuş demek. Arkadaşım Fatıma'ya sordum. Onun ailesi de gündüzleri yemek yemiyor su içmiyormuş.
Ramazan 14.günü
Kaşık çatal sesleri, konuşmalar duydum. Uyandım. Babama haber vermeye koştum, yatağında yok! Çaresiz, huysuz ablamın odasına koştum. O da yok! Korkmadım, "ben bu hırsızların hakkından gelirim" dedim. Aldım elime paspasın sapını, aniden açtım mutfak kapısını.
Sopamı havaya kaldırdım öylece kaldım oracıkta.
Bizimkiler yemek yiyorlar! Vay uyanıklar. Gündüz Oruç ile Ramazan'dan korkup gece yiyorlar.
Bir de üstüme gülüyorlar…
Korkaklar.
Ramazan 17.günü
Önceleri, Oruç ile Ramazan'ı bulup şikayet etmeyi düşündüm. Fakat ablamın yemek yemedikçe pamuk gibi yumuşadığını fark ettim. Babam ile Annem de artık tartışmıyorlar.
O zaman devam. Belli ki Oruç ve Ramazan iyi kalpli iki amca.
Ramazan 19.günü
Her gün bize beyaz başörtülü teyzeler geliyor. Oturup birlikte Kur'an okuyorlar. Her zaman ki gibi mobilyadan, gelinden, kaynanadan, konuşmuyorlar. Ellerini açıp herkese dua ediyorlar. Sevim teyze de başını örtmüş. Çok da yakışmış
Ramazan 22.günü
Her şey aynen devam ediyor. Televizyonlar bile uslu uslu konuşuyor. Hepsi akşam ezan okuyor. İftar iftar deyip bütün şehir birden yemeğe başlıyor. Ne hoş.
Ramazan 24.günü
Oruç'u merak ediyorum. Geçen gün Ayşe teyzem annemle konuşuyorlardı. Şöyle şöyle yaparsam Oruç bozulur mu? Yok böyle olursa Oruç kaçar mı? Demek ki Oruç, çok duygulu birisi. İnsanlar kötü bir şey yapınca bozuluyor. Kötülüğü gördüğü yerden kaçıyor.
Oruç'u ve Ramazan'ı artık iyice merak ediyorum. Onlarla tanışmaya can atıyorum.
Ramazan 25.günü
Bu günlerde herkes Kadir gecesinden bahsediyor şimdiye kadar, gecesi olan bir adam göremedim. Bu Kadir de kim? Bin aydan hayırlı gecesi varmış. O gece uyumamak, namaz kılmak, Kur'an okumak önemliymiş.
Ramazan 26.günü
İftarı çok sevdim. Akşam yemek yemeye İftar diyorlar. Gece yemek yemenin adı da Sahur. İftar sonrası eğlenceler oluyor. Babam camilere götürüyor bizi. Herkes sokaklarda, camide, neşe içinde.
Ramazan 28.günü
Merak içinde beklerken uyuyakaldım. Kadir, gecesiyle beraber gelmiş gitmiş. Ben göremedim. Anlayamıyorum. Bu yüzden ağabeyimi çok özlüyorum. Ablama soru sormaya kalksam, bana doya doya gülüyor. Sonra da arkadaşlarına anlatıyor, birlikte gülüyorlar. Sinir oluyorum.
Abim uzak bir şehirde üniversitede okuyor. "Abim ne zaman geliyor?" diye anneme soruyorum. "Bayram gelsin, onda gelecek" diyor. Oruç, Ramazan, gece gelen Kadir'den sonra şimdi de Bayram!..
Soramıyorum "Bayram kim?" diye. Neden o gelmeden abim gelemiyor? Belki de ağabeyimin arkadaşıdır. Çok özledim abimi. Bayram'ı da alsın gelsin tanışalım.
Ramazan 29 / Arefe
O kadar erkek isminden sonra bugün nihayet bir bir hanım ismi duyabildim. Arife diyemiyorlar mı ne? Arefe diyorlar. Niye Arefe? "Arife" olması gerekmiyor mu? Yengemin adı gibi yani… "Arefe geliyor, daha temizliği bitirmedik diyor annem. İyice telaşlandılar. Bir Bayram diyorlar, bir Arefe, harıl harıl çalışıyorlar. Temizlik yapılıyor. Yemekler hazırlanıyor. Anneme "Bayram ne zaman gelecek?" dedim, "Arefe'den sonra" dedi. Demek ki Bayram ile Arefe evli değil. Akraba da değil. Kafam karma karışık. Salih abim bi gelse de her şeyi bana anlatsa.
Ve Bayram geldi
Sabah kalktığımda, herkesi kahvaltıda yakaladım!. Oruç öldü heralde diye düşündüm. Abim gece gelmiş. Sevinçten haykırdım. Çok özlemişiz birbirimizi.
Bütün olanı biteni bir güzel anlattım abime. Yüzüme bakarken, bana tebessüm ettiğini gördüm. Ablama sormamakla ne iyi ettiğimi anladım. Abimin tebessüm ettiği yerde, ablam kahkaha atar. Abime küser gibi yaptım hemen gönlümü aldı. Bana her şeyi baştan anlattı, bu sefer de ben gülmeye başladım.
Abimden söz aldım. Kimseye anlatmayacak, konuştuklarımızı yazmak için izin istedi..) Ben de verdim.. Ramazan günlüğü işte böyle ortaya çıktı. Abim buna bir de isim buldu: 5 Yaş Sendromu. Sendromu anlamadım. Ama olsun, abime güveniyorum. Gerçi ablam'a göre 4 yaşındayım. Annem 5 yaşında olduğumu söylüyor. Babam daha 4 yaşından gün almadı diyor. Abim 'bu konu beni aşar' diyor.
Bayramı çok sevdim. Ama ablam tekrar o sinirli haline dönecek diye, Ramazanın gidişine çok üzüldüm. Bizim için her gün Ramazan olsa!.. Ne iyi olur. :)
Not: Cok hosuma giden bu yaziyi gelinmiz Sule e.mail olarak yollamis, cok tesekkürler, bende begendigim icin sizlerle paylasiyorum :))!