aralık ayının hezimeti son iki günde içime çöktü..itiraf ediyorum sik gibi bir yıl oldu benim için..gazetelerin ekleri, 600 sayfalık dergiler yine yanıldı..2010 benim yılım olmadı.. neredeyse ilk 8 ayını işsiz geçirdim..evet yırtamadım, harika iş olanakları bulamadım, bir yerlerden para gelmedi, aradığım aşk 2010 da karşıma çıkmadı.
ama nasıl baslayacağımı biliyorum yıla.. önce iç pilavla doldurulmuş hindi yicem. en sevdiğim dostlarım yanımda olacak.şanslıysam, bir sevdiceğim varsa gece 12 de bir alt dudak alıp vericem..durmadan içicem, en güzeli benim o gece, sırt dekolteli elbise giyip tanımadığım insanlarla yakın temaslar kurucam, sezonun yeni trendi bu çünkü, sabah uyandığımda asla bir gece öncesinden pişmanlık duymicam. unutmayın o geceyi nasıl geçirirseniz tüm yıl öyle geçer ve pişmanlık en sevmediğimiz histir. bir önceki aralık ayı benim çıkış noktam değil. unutun 2010 u..başarısızlıklarınızı, güçsüz hissetmenizi, olmam gereken yer bu değil diye sayıklamaları bırakın artık.yeni sayfalara, güçlü hislere, tanımadık süt gibi tenlere, hayret verici akıllara ihtiyacımız var ne de olsa..
kısa kesmek en iyisi..2 gr kokainim, 1 şişe viskim ve kırmızı donumla hazırım..yeni yılını kutlamak istediğim tek kişi de mustafa sarıgül dür bu hayatta..iyi yıllar ve teşekkürler teşvikiye de ayaklarımızın altına serdiğin aşağılık kırmızı halı için ve teşekkürler beni 10 gündür soğuk ve mesafeli gwynenth paltrow gibi hissettirdiğin için..