Tarih: 24 Şubat 2015
"Bugünkü yazımı en iyi okurum babam Yunus Ateş'e ayırdım.
Zorlu bir haftayı geride bıraktık. Akciğerindeki iki kitle bizi epeyce korkuttu.
İlk kez babasız bir hayatı düşündürdü.
Çok şükür korktuğumuz gibi olmadı, ilaç tedavisi başladı. Babam kır saçlarıyla yüce bir dağ oldu hep yanı başımızda...
Yaşamında yarım kalan hiçbir şeyi bize tattırmadı. Taksitle aldığı ansiklopedilerle okumayı, öğrenmeyi sevdirdi.
Ne sevgisini ne de kızgınlığını erteledi.
Öpmekten, sarılmaktan çekinmedi. Bisiklet, motosikletle başlayan yolculuğunda en çok arabalarını sevdi. Avrupa'yı gezmek de Umre'ye gitmek de kısmet oldu... Merhamet kilidini hiçbir zaman elinden bırakmadı.
Öğrenci, hasta, yaşlı dedin mi sular durdu.
Canını verdi canından olmasa da...
Elinden tuttuğu onlarca çocuğu, arkadaşı, ahbabı, dostu oldu.
Bir baba ne kadar güçlüyse çocukları da o kadar güçlü oluyor. Güler yüzlü bir babayla büyüyen yaşama daha sıkı tutunuyor. Sen de her hücremizde, ruhumuzda sevgi dolu izler bıraktın.
Hayat her gün bizi üzecek yedek planlar hazırlasın.
Sevgiyle, inançla üstesinden geleceğiz."
Tarih: 4 Ağustos 2015
Saat 23.00'de adeta zaman durdu. Sayılı günler çok hızlı bitti. Son nefesine kadar bırakmadı can yoldaşı, annemin (Fatma Ateş) elini.
Daha birkaç gün önceydi...
Sema Hoca dedi ki; "Yusuf amcaya söyle sakın hayatı bırakmasın!" "Ah hocam daha yeni cep telefonuna türküler indirdi. O hiç hayatı bırakır mı? Gelin görün ki; Hayat O'nu bırakıyor."
O kadar ağrıyı yaşarken bile isyan etmedin, şükrettin.
Gözlerin kapalı dilinde "Suna boylum ağlama" türküsü...
Türkülerle veda ettin 51 yıllık hayat arkadaşına; "İkimizin gün görecek çağları/ Çekerim ayrılık seni bir zaman/ Ben seni severim sen de seversen/ Derdi güzel ağlama"
Sen gittin gideli koca bir boşluk var yüreğimizde.
Bilirim ki bu boşluk mezara kadar dolmayacak.
Yaşamında, ölümün de taşıdığın iki ismin ağırlığında oldu. "Yunus ve Yusuf" gibi hakka olan sevgin, dürüstlüğün, ektiğin sevgi tohumları en büyük mirasımız. Huzurla uyu can babamız...
NOT: Bu zorlu tedavi sürecinde babamın elini hiç bırakmayan Doç.
Dr. Sema Canbakan'a ailece gönül borcumuz var. Tedavi sürecinde bizlere büyük destek veren Ankara Sanatoryum Hastanesi Başhekim Yardımcısı Doç. Dr. Osman Örsel, Uzman Dr. Ayşenaz Özcan, Uzman Dr. Seher Satar, Uzman Dr. Ali Alagöz, Acil ve Poliklinik sorumlusu İbrahim Baltacı'ya teşekkür ediyorum. (Bu arada babamın gerçek adı Yunus, nüfusta Yusuf yazıldığı için yaşamı boyunca hep iki isimli oldu.)