Etrafimda kim var kim yok anlatip sakinlestirici mesajlarimi aldim.Ama panikimya illa telaslanicam, mideme agrilar girecek, kendimi sıkacam, surekli dusunecem, dusundukce daha cok buyutucem kafamda..
Simdi biz cok hasta oluyoruz ve dolayisi ile cok antibiyotik kullaniyoruzya ve bizim geniz etimiz normalden buyuk ve yuzde yetmis oraninda solunumumuzu engelliyorya, kulaklarimiz su topluyor ve zaman zaman isitme kaybi yasiyoruzya, iste bu sebeplerden dolayi cumartesi gunu geniz etimizi alcaklar. Kolay bir operasyon herkes agiz birligi etmis birsekilde bunu soyluyor, tamam inaniyorum, guveniyorum amaa... ama ama ama acayip stresliyim, ciglik atmamak icin kendimi zor tutuyorum.
Hani ciglik atsam ne faydasi olcak tabi hicbirsey ve yillar sonra kismet olurda oglusum bu blogu okursa yazdiklarima gulup bana-- hani at bakim nasil ciglik atmak geliyordu icinden bi goster-- diye dalga gecicek belkide ama.. ama iste
Nagisim zavallim dakika dakika nerde ne olacak anlatti bana, panik yapma sakin ol diye telkinlerde bulundu, gecen sene onun oglusuda gecirmisti bu ameliyati cunku, hem ayni doktor yapacak ameliyati, guvendigimiz bildigimiz bir doktora teslim edicez taze kurabiyemi... (kizim Yonca sana soyluyom bunlari dusunme hindiler gibi)
Yok iyi gelmedi buraya yazmakda, gun yaklastikca daha cok heyecanlaniyorum sanki
Oglusumun basina geleceklerden haberi yok. Tubitak' in --Hastanede-- diye bir kitabini almistim okuyoruz bazen, anneanneside birazcik anlatmaya calismis -- hani sen cok hasta oluyorsunya doktor amca hastaneye yatirabilir seni iyilestirmek icin- dediginde --tamam biliyorum ama ben hastaneye yatmicam iyilescem ilac mi icince -- demis.
1,5 yasinda ishal yuzunden serum taktiklarinda hastanede yasadigimiz olaylari dusundukce.. dusunmiyim neyse buyuk biraz simdi o halinden, iyi olcak.... iyi olcak..... sorun cikmicak tamam.....