26 Aralık 2008 Cuma
Bugün yine herzaman ki gibi annemi gezdirmekle görevliydim. Önce teyzeme ordan da bir arkadaşlarının dükkanına gittik. Kadının eşinin de bir dükkanı vardı. Batmış dükkan borçlarla beraber. Bu ailenin geçimini kadıncağınızın küçücük börekçi dükkanı sağlıyor. İcralık olmuşlar satılıyor evleri banka borçlarına karşılık. Bu küçük bir örnek bunun gibi çevremizde çok insanlar var işleri batan icralık olan iflas eden.
Bizim başbakanımz da daha desin kriz bizi vurmadı, teğet geçti, psikolojik diye konuşsun daha. Çok fazla da eleştirel bişeyler yazmak istemiyorum. Malum bu devirde başımıza ne geleceği belli olmaz. Ben anlamıyorum bu oy durumlarınıda kafam basmıyor artık. Geçen seçimlerde her 3 oydan 2 si malum partiye gitti deniliyor. Ya insanlar yalan söylüyor ya da bu işin içinde bi iş var. Kime sorsan o partiye oy vermediğini söylüyor. Eskiden yalan söylüyolar diye düşünüyordum ama şimdi bu son seçim için açıklanan listelerde bi gariplik var. Her gün başka birşey çıkıyor. Dün haberlerde gördüğüm istanbul beylikdüzünde boş araziye hayali apartman dikip 80(emin değilim ama böyle bi rakam) hane yerleştirmişler. Artık bir karışıklık olduğunu düşünmüyorum. Özellikle yapılan şeyler bunlar. Ama böyle patlayacağını düşünmemişlerdi sanırım. Foyaları meydana çıktı. Yine de bizim insanımızın sağı solu belli olmaz. Oyunu onlara atacak çok insan var hala.
Düşünüp duruyorum ama işin içinden çıkamıyorum. Yoruldum kafa patlatmaktan. Nasıl oluyor da bu adamlar başımızda nasıl oluyor da göz yumuluyor bütün bu şeylere? İmf nin kapısını aşındırmaya başladık yine hadi bakalım hayırlısı demekten başka birşey gelmiyor elimden. Bu partinin karşısında duracak doğru düzgün bir muhalefetin olmayışı da beni derinden üzüyor. Kaçasım gidesim geliyor buralardan artık.