Makale özeti ve diğer detaylar.
İnsanoğlunun duygu ve düşüncelerini başkalarına iletme ihtiyacının bir uzantısı
olarak dile gelen alkış ve kargışlar bir nevi duygusal tepkiler olarak değerlendirilebilir. İyi, güzel, doğru olan her türlü varlık ve değer, övgü sözü olan alkışla taltif edilirken, kargış; kötünün, yanlışın, çirkinin yergisi ve bunlara maruz kalan insanın haykırışı olarak algılanmalıdır. Aynı zamanda, kendinden güçlü olandan yardım isteyen kişinin yakarışının söze döküldüğü alkış ve kargışlar, pek çok edebi eserde olduğu gibi Türk kültürünün temel eserlerinden olan ve sosyal bir tablo özelliği gösteren Dede Korkut Hikâyeleri’nde önemli yer tutar ve pek çok farklı işlevde kullanılır. Bu çalışmada Dede Korkut Hikâyelerinde yer alan alkış ve kargışlar işlevsellik metodu ile anlamlandırılmaya çalışılacaktır.
Applauses and imprecations that are used by people as an extension of a need to
communicate feelings and thoughts can be considered as a kind of emotional
reactions. While any kind of being and value, which or who is good, honest, and
beautiful, are rewarded with applauses, imprecation should be perceived as a satire of bad, wrong and ugly and an outcry of people who are exposed to them.
Additionally, applauses and imprecations in which the appeals of the one asking for
help from a stronger one are expressed in words, as in many literary works, have an
important place in the Stories of Dede Korkut, which are one of the fundamental
works of the Turkish Culture and show a characteristics of a social Picture, and they
are used for several functions. In this study, applauses and imprecations in the
Stories of Dede Korkut will be tried to be explained by means of functionality
method.