biliyor musun, sen bile değiştin.bazen bazı gerçekleri öğrenmemek gerek.bazen içimizi rahatlatmasakta olur.aslında bunun başka bir açıklaması daha var: "güvenmiyosan,kurcalama" çünkü bir şeyler kurcalandıkça hiç bilmek istemediğin gerçekleri öğreniyorsun.
ben yalanlarla mutluymuş gibiydim.
bi arkadaşım onun okulundaki arkadaşlarından onunla ilgili o kadar çok şey öğrendi ki.aslında beni çok etkilemicek şeyler olması gerek.mesela okulunda -bana anlattığının tersine- sevilmeyen bi tipmiş.bi kız vardı,o kızla çıkmış.kız ölüyomuş bunun için.sırf aşkından ekişehir'i yazmış,üniversite için.ayrılıcaklarına yakın onun dersanesine gitmiş.kızı ittirmiş milletin içinde, "git" diye bağırmış.ama kızcağız hala mesaj atıyormuş buna.
kızcağız.
olaylara ne kadar uzağım.
beni tanımıyor diye düşündüklerim,baya baya biliyorlarmış.
ne gerek vardı şimdi?bunları öğrenince elime ne geçti ki?başta baya rahatlamıştım."ohh olsun,hiç sevilmiyormuş" diye.şimdi ne kadar da boş geliyor.
şu şehirden gitmek istiyorum.dersaneden her çıkışımda "kırtasiyede onu görür müyüm?" demek istemiyorum.
onu görmek,adını duymak istemiyorum.
keşke ölsen.
bir de arkadaşlarımın "iyi oldu büş sen kurtuldun bu çocuktan" demesi yok mu?
aslında ben onunla sevgili olmak istemiyorum.şimdi gelse mesela -hoş gelmez de- diyelim geldi.her şeyi açıklasa,ikna etse beni,başlasak tekrar hiçbir şey olmicak.
boka sarmak dediklerinden.
buraya yazdığım yazılarda çok melankolik görünüyorum.ama öyle biri değilim.hatta çevremdekiler "büş sen çok güçlü duruyosun,hiçbir şeye üzülmezsin"diyor.sanırım üzüldüğümü pek çaktırmayanlardanım.ama böyle olmak daha güzel.insanlar beni güçsüz sanıcağına böyle düşünsün.
lise mi bitiyor ben mi bitiyorum,bilmiyorum ama çok yoruldum,sıkıldım.kısaca BIKTIM!
bitsin artık ya.ama güzel bitsin.
bir de kepli fotoğraflarımı aldım,çok başka bi heyecan ya.iyi ki yaşamışım,iyi ki!
4 sene öncesine gerek yok 6 ay öncesiyle şimdi arasında ne çok fark var.ne kadar fazla şey değişti.
artık ben de değişmek istiyorum.