Kafa Derisi Yüzme Hakkında Bilgi
Kafa derisi yüzme, zafer işareti olarak düşmanın saçıyla birlikte kafa derisinin tamamını ya da bir bölümünü yüzüp saklama geleneği. Daha çok Kuzey Amerika Yerlilerine özgü bir savaş geleneği olarak bilinmesine karşın, başka kültürlerde de görülmüştür. Herodotos, İskitlerde ve Sibirya’nın batısında yaşayan bazı halklarda bu uygulamanın varlığından söz etmiş, Perslerin de düşmanlarının kafa derisini yüzdüğü öne sürülmüştür.
Kafa derisi yüzme Amerika Yerlilerinin tümünde görülmediği gibi, beyazların Kuzey Amerika’ya gelmelerinden önce böyle bir uygulamanın olmadığını söyleyen araştırmacılar da vardır. Bu âdet başlangıçta, büyük olasılıkla bugün ABD’nin doğusu ile aşağı St. Lawrence yöresini ve Güney Amerika’daki Gran Chaco’yu kapsayan sınırlı bir alanda gelişti. Fransız, ingiliz, Felemenk ve İspanyol kolonicilerin, düşmanlarının kafa derileri karşılığında büyük ödüller koymalarının ardından Kuzey Amerika’nın orta ve batı kesimlerine yayıldı. Pek çok Amerikalı sınır muhafızı ve asker de kafa derisi avcılığına girişti. Kafa derisi yüzme Güneydoğu Yerlileri için bir savaşçı olmanın ve ölülerin ruhlarını yatıştırmanın ön koşuluydu.
Kuzeydoğu Yerlileri arasında ise tutsak almak kafa derisi yüzmekten daha önemliydi. Ova Yerlilerinde, bir savaşçı için en büyük onur, düşmana canlı iken dokunmaktı. Ama savaşta elde edilen zaferin simgesi olarak kafa derisinin yüzülmesi de önem taşırdı. Kafa derisi genellikle ölü düşmanın kafasından yüzülmekle birlikte, bazı Ova Yerlileri canlı kurbanları yeğlerdi. Bu işlem her zaman ölümle sonuçlanmaz, bazı kurbanlar kafa derileri alındıktan sonra canlı olarak serbest bırakılırdı. Dinsel törenlerde armağan olarak sunulan kafa derileri, bazen de zafer dansında kadınlar tarafından taşınır ve daha sonra ya atılır ya da takı ve tılsım olarak kullanılırdı.