Her birimiz fert olarak birbirine benzeyen coğrafyalarda birbirine benzer hayatlar yaşıyoruz. Bizi farklı kılan tek gerçek var; yaklaşım tarzlarımız.
Bazılarının çaresizlik, yenilgi dediği mevzular nedense diğerleri için fırsat veya sıçrama tahtası olarak nitelendirilebiliyor. Bazıları problemlerine çözüm ararken, başkaları bahtsız, şanssız olduğuna inanıp vazgeçiyor.
Bir kısım insan yanlış yaparım tehlikesiyle kendi kararlarını vermekten korkuyor ve başkalarına göre bir hayat yaşıyorken, diğerleri hayallerini hayatına sığdırabiliyor ve düşündüğü hiçbir şeyi ertelemeyi seçmiyor. İnsan aslında her yerde aynı insan olduğu halde, temel ayrılık ülkede, kaderde, cinsiyette, koşularda değil. Asıl sorun, birilerinin risk almak istemeyişinde, bedel ödemekten korkmasında ve hayatında umuda yer açmamasında saklı.
Gerçekten de, umudun hastaları sağlıklı bir birey kılmasının, olamazları oldurmasının, yapılamazları eyleme dönüştürmesinin mümkün olduğunu görebilmek için etrafımıza bakmak yeterlidir.
Seçim tamamen bize ait; iki yoldan birini tercih edeceğiz.
Birincisi karanlık, geçmişin adeta benzeri ve tekrarı olup silik, karamsar, başkalarının öznesi olduğu bir yaşam iken,
Diğeri aydınlık, farklı, sağlıklı, enerjik, yenilikler, sürprizler, mucizeler ve kolaylıklarla dolu kendi istediğimiz gibi bir yaşam…
Hatırlayalım;
"İsteyin vereyim" diyen bir Yaratıcının kullarıyız,
En iyiyi dileyen ve gerçekleştirebilen örnek insanlara her zaman rastlayabiliyoruz,
Umutla yaklaştığımızda sonuçların nasıl değişebildiğini bizzat deneyimlediğimiz zamanların kendi hayatımızda da mevcut olduğunu biliyoruz,
Son olarak, artık farklı sonuçlar elde etmek istiyorsak farklı ve yeni metotlar denemek gerektiğini mantıksal olarak idrak edebiliriz.
İşte, yapacağımız tercih bize ya bilgeliğin kapısını açacak, ya da cehaletin kapısını aralayacak gibi gözüküyor. Yoksa daima korkular kazanacak ve biz kaybeden, erteleyen olacağız.