Arkadya Yayınları'nın yenilerinden olan Ardımda Kalanlar'ı bitireli bir kaç gün oluyor. Fakat kitap öyle bir şey ki sizi gerçekten sarsıyor ve yorum dahi yazmak istemiyorsunuz. Şimdi yanlış anlaşılmasın. Kitabı beğendim. Neden böyle dediğimi açıklamadan önce kitabın künyesine bir bakalım;
Orjinal Adı: What She Left Behind
Kitap Adı: Ardımda Kalanlar
Yazar: Ellen Marie Wiseman
Tür: Dram, tarihi kurgu, yetişkin kurgu, gizem
Yayınevi: Arkadya Yayınları
Çevirmen: Solina Silahlı
Sayfa Sayısı: 440
GR Puanı: 3.87
Ardımda Kalanlar, sizi konusuyla aslında ele geçiriyor diyebilirim. Çünkü bir kere kurgu aslında gerçek bir olaydan esinlenerek oluşturulmuş ve yazarımız gerçekten de bu olayı lehine kullanmayı başarmış. Konusundan spoiler vermeden anlatıp hemen başka konulardan söz etmek istiyorum.
İki ana karakterimiz var. Bunlardan biri 1929 yılına gittiğimizde 18 yaşında olan Clara Elizabeth Cartwright. Oldukça güzel bir kız olan Clara İtalyan bir göçmen olan Bruno'ya aşık olur. Babası ise öğrendiğinde bu durumdan hiç hoşlanmaz ve mutlak bir çözüm bulmaya çalışır. Her ne kadar kızına karşı çıksa da Clara sonunda babasıyla orta yolu bulamayacağını anlar ve evden kaçmaya karar verir. Ama babasının daha iyi bir planı vardır. Kızını kaçamadan yakalar ve sinir krizi geçirdiğini iddia edip onu Williard Akıl Hastanesi'ne yollar. Clara daha ne olup bittiğini anlayamadan dünyası tepetaklak olur ve olaylar silsilesi işte burada başlar.
Akıl hastanesiyle hapishane arasındaki tek fark gözetleme kulesiyle metal çitlerin üstünde kıvrılan dikenli tellerdi (syf. 333)
Diğer bir yandan da 1995'e gidiyoruz. Bu olayların çok sonrasına. Isabelle Stone. Nam-ı diğer Izzy. 17 yaşında olan Izzy bundan 10 sene önce annesinin babasını öldürdüğünü ve bundan dolayı da akıl hastanesine kapatıldığını öğrenir. Daha sonra anneannesine verilir ama o da öldüğünde artık başka aileye verilmek zorunda kalır. Bu süre zarfında aslında çok şanslıdır. Çünkü çok iyi bir koruyucu aileye verilir. Yerel müzede çalışan aile bir gün Izzy'nin de bu çalışmalara yardım etmesini teklif ederler. Williard'da ölenlerden geriye kalan eşyaları incelemeye çalışırken Izzy'nin eline Clara'nın günlüğü düşer ve kendini okumadan alamaz. Daha sonra olayları biraz daha kurcalamaya başlar ve aslında sır perdeleri de Izzy sayesinde aralanır.
Bu uzun-kısa özet ardından kitap ile ilgili yorumlarıma geçebilirim sanırım.
Öncelikle kitap beni başta da dediğim gibi çok sarstı. Clara'nın o akıl hastanesinde çektikleri ve aslında o zamanların ne kadar acımasız zamanlar olduğunu okumak insanın tüylerinin diken diken olmasına yetiyor. Bir de işin kötüsü gerçekten de o zamanlarda sırf istedikleri yapılmadığı için böyle akıl hastanesine yatırılan çok insan varmış. Ben kitabı okuduktan sonra öğrendim bunları. Ve inanın çok üzüldüm. Böyle bir zihniyetin var olması bile çok ürkütücü bana göre. Zaten kitabı okurken şahsen bir korku filmi edasıyla okudum. Okuduklarım karşısında " nasıl bir baba bu?" , "nasıl insanlar bunlar?!!" demekten kendimi alamadım. Ya doktorların bile sizin hasta olmadığınızı biliyorlar ama resmen bile bile sizi burada tutmaya çalışmaları... Cidden korkunç bir durum.
Geçmişimin geleceğimi şekillendirmesine izin vermeyeceğim. (syf. 314 )Arkadya'nın bu huyunu seviyorum ama. Yani çıkardıkları kitapların okuduğum kadarıyla hep beni etkilemeyi başarıyorlar. Ay nasıl cümle oldu bu ksjşldgkjdsşl. Her neyse yani bu kitap gerçekten çok sarsıcı ve sizin kitabı yerlere fırlatmanıza yol açan bir etkisinin olduğu doğrudur. Ha birde kitabı okurken artık bu olaylardan sonra bu kitabın sonu güzel bitmeyecek galiba diye düşünüyorsunuz. Ki gerçekten olanlardan sonra resmen karalara bağlamıştım. Ama yazar biraz insaflı çıkıp olayları güzelce toplamayı başarmış. Gerçi ben daha farklı bir şekilde hayal ediyordum ya neyse. Buna da şükür dedim.
Eğer sizde bu tarz dram ve gerçeklerin harmanlandığı kitaplardan hoşlanıyorsanız eminim bu kitap tam size göre. Okuduğunuza pişman olmayacağınız, yer yer sizi hüzünlendiren bu kitabı bir çırpıda bitireceksiniz.
- Puanım -
4/5*
*bir puanı yazar kitapta beni çok üzdüğü için kırdım :( *