Anladım ki aynı anda farklı sosyal medya mecralarında yer alamıyorum. Birini halletsem, diğeri ihmal ediliyor. Ama nolursa olsun en değerlisi burası... Bazen ağır aksak gitse de niyetim Nilsu epeyce büyüyünceye kadar devam etmek.
Geçtiğimiz haftalar sancılı bir dönemden geçtik. Küçük hanım ve benim aramda yaşanan, bazen babayı da dahil ettiğimiz gerginlikler... İyi ki o günlerde yazmamışım. Eminim şimdiki gibi güle oynaya söz etmeyecektim. Gerçekten zıvanadan çıkmış durumdaydı cüce. O çok sakin babamız bile sakin kalmakta zorlandı. Çok yoğun ve stresli bir dönemime geldiği için ben hepten zorlandım. Zaten özde gergin bir insanım, düşünün sınırların ne kadar zorlanmış olabileceğini.
Böyle zamanların ardıdan şöyle geriye bakıp bir durum değerlendirmesi yaptığımda, benim yaşadığım gerginliğin durumu daha da zorlaştırdığını farkediyorum. Ben gerildikçe, o daha fazla zorluyor çünkü. Sonuç olarak o zorladıkça ben daha çok geriliyorum ve bir kısır döngünün içinde buluyorum kendimi. Üstüne bir de sonsuz bir suçluluk, sorgulama:(((
Artık herkes biliyor zor bir çocuk oldu Nilsu hep. Baskın bir karakteri var. Kızınca çok arsız ve inatçı olabiliyor. Benim de baskın bir karakterim var. Haliyle birin geri adım atması gerekiyor. Maalesef genelde bu ben oluyorum. Ergenlikte yaşayacağımız çatışmayı hayal bile edemiyorum.
Umarım bu küçük cimcimemin 3 yaş krizine ait jübilesi olmuştur. Dört yaş anneleri az kaldı aranıza katılmaya. 4 yaş krizi diye bir kavram yok değil mi?