Boşuna dememişler " Öfkeyle kalkan zararla oturur " diye. Bende öfkem yüzünden zarara sebep olduğumdan hiç sesimi çıkaramadım. Normal şartlarda ortalığı yıkardım ama ...
(Bak hâlâ öfkeden bahsediyorum...)
Hani bazen öyle sinirleniriz , öyle sinirleniriz ki , gözümüz hiç bir şeyi görmez. O an herşey üst üste gelir , hiçbir şeyi sıraya koyamaz , çözemezsin. Gerilirsin , daralırsın , herşey ama herşey rahatsız eder. En basit şeyler bile öyle bir anda dağ oluverir gözünde. İşte öyle bir andaydım sanırım ve elimde ne olduğuna bakmadan , düşünmeden fırlattım yere .
Paramparça yaptım telefonumun camını. Çalışmaya çalışıyor mu evet çalışıyor ama görüntü parçalı bulutlu . Aferin bana değil mi ?