Dun Cumhuriyet Bayrami idi. Daha guzel nasil kutlayabilirdim acaba...Konsoloslugun verdigi davete bile gitmedim cunku aylar oncesinden bilet aldigim konserin gunu gelmisti! 1992 Eylul ayindan beri Milano'da yasiyorum. Blue Note Jazz klubune muzik dinlemeye hep gitmek isterdim. Bir kere nasip olmadi. Kismet bu guzel mekana ilk adimimi bu muhtesem ucluyu dinleyerek atmakmis. Sagolsun japon dostuma.Japonlar cok iyi jazz dinleyicileri ve Italyanlara gore cok daha bu konuda bilgi sahibiler.
Iki arkadas heyecan icinde idik. Isten cikip trafik yuzunden ancak sekiz gibi bulasabildik ve hemen klube iyi bir yer kapmak icin girdik. Kucuk ama hos bir yermis. Tavanin bir kismi cam. Ogle saatleri,bahar ve yaz aksamlarinda isik olunca cok guzel oluyordur. Live jazz esliginde Sunday brunch'lari var,birkere gitmek isterim dogrusu. Sahnenin cevresindeki masalar hep dolmustu.Ust balkona ciktik ve en on masada yer bulduk. Cogu izleyici yemek yemegi secmisti. Yemek yemeyenler balkonun yanlarindaki dar ince uzun masalarda oturabiliyorlar. Bizde beyaz biramizi soyledik. Ilk defa ictim.Ortaya koca bir tabak sebze kizartmasi soyledik.Hafiften atistirarak cevreye bakinmaya basladik. Ilk defa gittigim icin bu izlenimi yapmadan duramayacagim.Mekandaki tek sapkali bendim.Neden boyle yaziyorum cunku ben daha genc bir topluluk bekliyordum. Masalarda beyaz sacli gobekli veya takim elbiseli adamlar,,inci kolye,etek ve ince yun kazak giymis hanimlar vardi!! Acikcasi sok oldum. Istanbul'da boyle bir klube cok daha farkli bir topluluk gelir.Italyan gencleri jazz cok az dinliyor diye karar verdim bir kere daha. Belki bu konser icin bu gecerli. Bir iki defa daha gitmem lazim tam kararimi vermek icin. Ama ilk izlenim bu!!
Fotografi yukaridan oturdugum yerden cektim biraz topluluk belli oluyor. Tahmin ettigim gibi konser baslamadan cekin sonra fotograf ve video cekmek yasak dediler:(Saat tam dokuzda cikti muhtesem uclu. Calmaya basladilar ve biz onumuzdeki yiyecekleri,etraftaki insanlari,herseyi unuttuk. Bir ruya gibiydi. Bilmeyenler icin yaziyorum ucu de inanilmaz usta ve meshur jazz muzisyenleri.Chick Corea piyano,Lenny White davul,Stanley Clarke ise bas gitar caliyor. Bu aksam kontrbas caldi ama ne caldi! Elleri ile kontrbasin yukarilara vurup sanki tamtam caliyormus gibi ritm tuttu.
Bu uclu birbirini inanilmaz tamamlamisti. Hangisini seyredecegimi sasirdim.Hepsinin elleri inanilmaz bir hiz ama ayni anda zariflik icinde hareket ediyordu. Aletlere hizli ama yumusak dokunuyorlardi ve cikan muzik insani ucuruyordu. Zaman zaman gozlerini kapatmak ve kendini birakmak ihtiyaci duyuyordun.Ben birde Umbria Jazz'da Eric Clapton'i gitar calirken gordugumde boyle hissetmistim. Onlerinde nota yoktu..Bir arkadasim jazz'dan anlayan sabah yazisirken bana araya dogaclama koyarak calmislardir dedi ve oyleydi. Keske video cekebilseydim cunku kelimelere dokmek cok zor. Kisa surdu konser. Birbucuk saat..Saat onbirde ikinci tur vardi.Bu klupte hep iki tur yapiyorlarmis. Doyamadik ve oyle kalakaldik masamizda bitirdiklerinde. O bos biraktiklari sahnenin fotografi koyuyorum.
Ben cok jazz'dan anladigimi iddia edemem ama soyleyebilirimki fazla guzel bir muzik ziyafeti idi. Saka gibi..Bu bos sahneye bakinca "biz gercekten bu adamlari dinledik mi ?" diyorum sapsal sapsal. Yemek duskunu de oldugum icin su benzetmeyi yapacagim. Bir restorandasin, cok sevdigin cheesecake ismarliyorsun.Oyle bir cheesecake geliyorki herseyi mukemmel.Alttaki biskuvimsi taban kitir kitir ve ince. Ustteki peynir olan kisim cok yuksek degil ve tadi tam hafif mayhos eksi ama baymiyor. Ustundeki marmelat ahududu veya framboaz parcalari ile dolu ve o da basarili. Iste diyorsun bu tam olmasi gerektigi gibi bir cheesecake ve mutlu bir sekilde yiyorsun ama saka gibi bir anda bitiyor. Doyamiyorsun bu mukemmellige. Tabii restoranda kalmissa bir cheesecake daha ismarlarsin ama konser bitince hadi bir kere daha bizim icin calin diyemiyorsun:)