Milletlerin kısa ve uzun emelleri vardır. Bir milletin emellerini sayacak olsak burada bitiremeyiz. Ancak hemen hemen her milletin en büyük emellerinden birisi de arzu ettiği bir gençliği yetiştirmektir.
Fakat arzu edilen bu gençliği yetiştirebilmek hiç de kolay değildir. Dönüp de bir geçmişe baksanıza en çok reformun yapıldığı alanlardan birisi de milli eğitim camiasıdır. Hatta son Ak Parti hükümetinde neredeyse her kabine değişikliğinde gidecek isimler arasında ilk konuşulanlardan biri milli eğitim bakanının ismidir.
Çünkü Türkiye eğitim hedeflerine hiçbir zaman istediği ölçüde ulaşamamıştır. Peki, Türkiye’nin de en önemli hedefleri arasında bulunan ideal bir gençlik nasıl yetiştirilir. Bu iş o kadar karmaşık bir mevzudur ki, yetkililerin bu konuda işleri hiç de kolay değildir. Neden mi ?
Cevabı gayet basit… Kime göre, neye göre bir gençlik… Öncelikle bu sorunun cevabının verilmesi lazımdır. Ancak bu sorunun cevabı da ideolojilere göre belirlenmektedir. Başımızda hangi ideoloji varsa yetkililer o ideoloji kapsamında gençliği yetiştirme gayretindedir. Ancak şuana kadar bu ideolojilerin hiçbirisi istediği bir gençliği yetiştirememiştir.
Ülkemizin son on yüzyılına baktığımızda farklı gençlik tabloları görmekteyiz. Cumhuriyetin ilk kurulduğu yıllarda, “Ne oldu” soruları ile boğuşan ve olan şeylere ayak uydurmaya çalışan bir gençlik. İlerleyen yıllarda kavgalar ve darbelerle ömrünü geçiren bir gençlik.
Son zamanlarda da boş vermişliğin ve teknoloji bağımlılığının tavan yaptığı bir gençlik. Özetle ideal bir gençlik yetiştirmek için işimiz zor mu zor… Her şeyden önce gençlere bir farkındalık kazandırmanın yollarını düşünmeliyiz. Karakterli ve dertli bir gençlik yetiştirmenin formüllerini bulmalıyız. Ama hepsinden de öte, siyasi rejimlere göre şekillendirilmeyen bir gençlik yetiştirmeyi hedeflemeliyiz.
Halil BUNSUZ Kpsscafe.com
NOT: Kpsscafe.com tarafından hazırlanan bu haber/köşe yazısı “www.kpsscafe.com.tr” şeklinde aktif link verilmeden kesinlikle kullanılamaz. Aksi takdirde tüm yasal girişimler yapılacaktır.