Lübnan'da yayımlanan el Müstakbel gazetesinin 24 Haziran 2010 tarihli sayısında, Esat Haydar imzasıyla yayımlanan "Özgörlük filosu hem Arap hem de uluslararası olsun" başlıklı makalede şunlara yer verildi;
Sıcak bir dava için soğuk konuşmalar... Gazze'de kuşatma altındaki Filistin halkıyla birlikte olmak ve o kuşatmayı kaldırmak lazım. Filistinlilerin, ister Gazze'de ister dışarıda, insani ve özgür bir şekilde yaşama hakkı olmalı. Onlara gösteri yürüyüşleri veya siyasi hitaplar lazım değil.
"Barış Filosu" ve "Gökyüzü Harekatı", karanlık ufukta onlara iki delik açtı. Birincisi, uluslararası suskunluklara açıldı. Artık dünya ülkeleri İsrail'e ne kadar yakın olsalar da çocukların ve yaşlıların ölümüne karşı sessiz kalamazlar. İkincisi ise Türkiye ile İsrail arasında oldu. Hatta bu iki delik, Netanyahu'yu bile zorladı ve kuşatmanın hafifletilmesi kararı, ikna veya oy birliğiyle değil zorla verildi.
Yardım gemilerinin Lübnan'dan Kıbrıs'a gitmesi, parlayan masum insani bir görev gibi görünüyor. Ama her parlayan, masum ve insani değildir. Bu olayda ve bu olaydan sonra İran'ın göndereceği gemilerde ilan edilen hedeften çok, siyasi hesaplar bulunuyor. İsrail gemilerin gelmesini istemiyor ama içinden, "gemiler gelse de istediğim cevabı versem" diyor. Burada en büyük sorun, İsraillilerin çoğunluğu, hükûmet ve ordu, askeri müdahale istiyor. İsrail ordusunun güç kullanma ihtimali her zaman mevcuttur. Ordu komutanı Eşkenazi, Barış Filosu'na düzenlenen Gökyüzü Harekatı için, "Yanlış bir durum vardı ve gereken şekilde cevabı verdik." diyor. İsrail'in bu tavrı kimseyi şaşırtmadı ama işlediği cinayet ve 9 Türk'ün ölümü ortalıkta bir toz duman oluşturdu. Türk bayrağı taşıyan bir gemiye İsrail'in bu cevabındaki amaç Türkiye'ye bir mesaj göndermekti. Bu mesaj şudur: "Türkiye, İsrail'e karşı olduğu sürece bu bölgeye giremez."
Mavi Marmara gemisindeki Türklere bu kadar kanlı bir şekilde saldırmak, bilinçli ve kasıtlı yapılmıştır. Çünkü "Gökyüzü Harekatı" gibi bir harekata, detayları açıklandıktan sonra ancak başbakanın onayı lazımdır ve bu kural hep böyle işlemiştir. İsrail böylece Türkiye'nin bölgedeki rolüne bu şekilde cevap vereceğini göstermiştir. Ve Türkiye, bölgede İsrail'in göbeğindeki bir bıçak olduğunu biliyor.
İsrail'in bugünlerde, Erdoğan Türkiye'sine karşı gizli bir savaşı var. Bunu, Arapların kalbine Türkiye'yi sokmak için söylemiyoruz, bu bir gerçek. İsrail, Türkiye stratejisini değiştirmek için her türlü girişimi yapacak ve yapıyor. İsrail'de her ne kadar Cumhuriyetçiler çoğalsa ve etkin olsa da İsrail Türkiye ile açık bir savaşa girmeyecek ama Türkiye'nin iç siyasetini karıştırmak ve değiştirmek için Erdoğan hükûmetine sorunlar çıkarmak için her türlü yola başvuracak.
İsrail, aralarında yıllardır süren stratejik ortaklık nedeniyle Türkiye içinde güçlendi ve kapalı kapılar ardında güçlü bir lobi oluşturdu. İsrail, Türk ordusu ve Türk medyası içinde güçlendi. Erdoğan ve AK Parti bunu çok iyi biliyordu. Bu yüzden anayasa değişikliğine gittiler ve Türk ordusu elini siyasetten çekti. Erdoğan birçok aşamayı tek tek kazanmayı bildi, çünkü tek hamlede bunu bitiremeyeceğini biliyordu. PKK'nın Türk ordusuna yönelik bu dönemde artan darbeleri bir sürü soruyu zihinlere getiriyor. PKK uzun zamandır hiç bu kadar eylem yapmamıştı ve Türk ordusu bu kadar darbe yememişti. Türk yetkililer, bu işin arkasında İsrail'i görüyor ve Mossad'ın Irak'ın kuzeyinde çok etkin bir şekilde bulunduğu herkesçe biliniyor. İsrail, Kürtleri bu tür eylemler yapmaya yönlendirebiliyor ve bu güce sahip. Türk ordusunu ve Atatürkçü düşünceyi tekrar vizyona koymak... Çünkü her PKK saldırısı Erdoğan'la arası açık olan ordunun konumunu güçlendiriyor.
Yahudi lobisi, Avrupa ve Amerikan lobileri Türk medyasını elinde tutuyor ve bugünlerde yapılan saldırıları kınayan medya, Erdoğan ve hükûmetini, Türkiye'ye zarar verdiğini belirttikleri Orta Doğu siyasetini tekrar gözden geçirmeye zorluyor. İsrail, Ankara'ya "dışarıda oyuna devam edersen biz de Türkiye'nin içinde oynamaya hazırız" mesajı veriyor. Ama İsrail bunu yaparak çok büyük risk alıyor. Çünkü Erdoğan'ın Türkiye'si, İsrail'i ortadan kaldırmaya değil gölgesine almaya çalışıyor ve bölgede istikrar isteyerek yapmaya çalışıyor. Ne kadar masum görünse de Türkler Arapların İsrail'e karşı olan tavrına katılmayacak. Ne bugün ne de yarın. Çünkü Türkiye'nin uluslararası hesapları bulunuyor. Türkiye'nin bu yöne geçmesindeki hedefi Orta Doğu satranç oyununda "Şah" olmak. Kimse, Türkiye'nin "'Şah'a hizmet eden at" olacağını zannetmesin.
Türkiye'nin bu tutumu herkese lazım ve şimdi biz Türkiye'nin yaptıklarını desteklemeliyiz. Yapacağımız başarısız işlerle onun yaptıklarına gölge düşürmemeliyiz. Anlamı olmayan ve sadece Beyrut'tan kalkan gemi filosu değil, zamanı geldiğinde tüm Araplardan ve insani kuruluşlardan oluşan gemi filosu aynı anda yola çıkarsa bir anlamı olur. Böylece İsrail, tüm dünyanın önünde çıplak ve çaresiz kalır. Özellikle Filistinlilerin hakları için büyük bir adım olur.
BYEGM
h