Mavi Çizgili Atkım-Emrah Özdemir
Emrah Özdemir’in Mavi Çizgili Atkım Kitabından Resimli, Güzel Alıntılar, Sözler.
Yazar Emrah Özdemir’in Mavi Çizgili Atkım adlı hikaye kitabı Sokak Kitapları Yayınları tarafından yayımlandı.
Sokak Kitapları Yayınları tarafından yayımlanan Emrah Özdemir’in Mavi Çizgili Atkım romanının sayfa sayısı 76 sayfadır.
Ne zaman bir bütün oldu yıllardır içimde biriktirdiğim sözcükler bilemiyorum ama bildiğim bir şey var. Hiç üşenmeden, hiç sıkılmadan her zaman büyük bir hevesle yazadurdum sözlerimi. Hayatın satır aralarında olanlara öylesine hayranım ki, soğuktan herkes evine gitmek için acele ederken ben gece yağan karın kaç çocuğu ya da çocuk kalabileni sevindirdiğini düşünüyorum.
İnsanlar şaşırıyorlar. Bana nasıl olup da bir mühendisin bir kitap yazabileceğini ya da film çekebileceğini soruyorlar. Evet, ben bir mühendisim ama uzun zamandır biriktiriyorum sözlerimi. Bazen kısa filmlerle bazen öykülerle duyuyorsunuz onları. Bu sefer ise bizi soğuktan koruyan mavi çizgili atkımın sıcaklığında bir kitaptan sessizce gülümsüyorlar bize. Umarım bu kitabı okurken, onun her kelimesini yazarken duyduğum mutluluk sizi de sarar sıcaklığıyla.
Emrah Özdemir’in Mavi Çizgili Atkım kitabından alıntılar:
Aklımdaki binlerce kelime beni bırakıp zor bir yolculuğa çıktı. geri döndüklerinde içlerinden biri kapımı çalıp bana şöyle dedi. ‘’Bizler zor yolculuktan gelen kelimeleriz. Birçoğumuz geri dönemedi ama biz huzurlu sakin bir hayat için sana yeteriz.’’ Onları içeri aldım.
Tam da kapıdan çıkıyordum, bana bir gülümsemeyle ‘’Bunu saymıyorum’’ dediğinde. Önce üzerinde durmadım. Sonra eve dönüş yolunda içimde bir sevinç, sayılmayan günde yaşadıklarımızı bana tekrar tekrar anlattı.
Karanlık bir tünelden geçiyordu mutluluk. Yakın dostu gözyaşı korkmasın diye elinden tuttu.
En son ne zaman beraber mutluyduk diye düşünürken, sessizce gülümseyerek odaya girdi. Ona bakarak “Birazdan.” dedim. Anlamadı. Sonra beraber gülümsedik.
Tam yediydim. Mahallede akşam telaşında merdivenle-rin dibinde hep onu beklerdim. Tak tak. Hiç şaşmadan, her akşam eteğini savurarak ve bana çocukluğumu yaşatmadan inerdi merdivenleri, Süreyya.
Sıradanlığın seçilebilir fakat yüksek bir tercih olduğunu, sessizce onu dinlerken anladım. Dünya ellerindeyken, bana gece nasıl korktuğunu anlatıyordu. Kendimi sessizce gülümserken buldum.
Nasıl da saklanmış hayatın içine ve her anını nasıl da güzelleştiriyor onun.
Bana bir belki kalmış, biraz buruk biraz umutlu kabul ettim onu. Sonra bir belkinin nefes nefese bir hayata dönüşüşünü hayretle izledim.
Ne tuhaf. Seni en yakından tanıyan ve neredeyse her sırrını bilen her kimse, hâlâ en çok onunla konuşacakların var.
Beyaz kurdelesi saçındayken kimse ondan daha masum değildi.
Bir ayrılık ile ayrılan iki kişi kavuşmak için gece ve gündüz dua ediyorlar. Onlar birbirine yaklaştıkça mevsim kıştan bahara dönüyor.
Bir çocuk penceresinden yüklü bulutlara bakıp kendi dilinde dua ediyor. Duası kabul oldukça bulutlar dağılıyor; arkadaşları sokağa çıkmaya başlıyor.
Çok zamandır denizde bir gezinti için hayaller kuruyordu. Ona sürpriz yapıp bir tekne ile denize açıldık. Yeterince açılınca kırmızı balonlarını bırakıverdi gökyüzüne. Onların arkasından bakarken gerçekten mutluyduk.
Pencerenden baktığında ağaçlar, yollar ve daha bir sürü şey geçip gidiyorsa başarmışsın demektir. Artık yoldasın.
O boynumdayken ben kışa hazırım.
Dünya ellerindeyken, bana gece nasıl korktuğunu anlatıyordu.
Seni en yakından tanıyan ve neredeyse her sırrını bilen her kimse, hâlâ en çok onunla konuşacakların var.