2. Baskisini yapan mevsimin yazari Zeynep isiklardan Azra Ve Görkem Birbirlerinden Uzak Durmaya Calistikca Icine Düsecekleri Yangini Körüklediklerinin Farkinda Degillerdi
Soguktu. Teni kadar soguktu bakislari. Ardindakileri gizleyen, kendine dair en ufak bir iz tasimayan koyu kahve gözler... Vurulmustum.Kendi iyiligim icin ondan uzak durmami istemisti. Ardindan beni öperken tüm benligimi ele gecirdigini fark edememis miydi Ona baglanmis, kendimi dudaklarinin tadinda, teninin sogugunda kaybetmistim. Gözlerinin kenarlarina islemis gölgelerini yok etmek istemistim. Sustukca taslasan kalbini eritmek... Oysa derin sessizligi degil miydi beni ona ceken Yok, Azra. Anlatacak bir seyim yok. Gördügün kadarim iste. Degildi.