Bir hadis-i şerifte:
"Kur'an-ı Kerim'i sık sık okuyunuz. Zira Kur'an-ı Kerim'in (ezberleyen) kişilerin kalplerinden çıkması, bağlı devenin bağından boşanıp kaçmasından daha çabuktur." buyrulmuştur.
Bir kimsenin Kur'an-ı Kerim'den bir ayet öğrenip de onu unutması en büyük günahlardandır. Denildi ki: Bir kimse Kur'an-ı Kerim'den öğrendiği bir şeyi ancak işlediği bir günah sebebiyle unutur. Çünkü unutmak, bir musibettir. Musibet de insanın başına, ancak işlediği günah sebebiyle gelir.
Mü'minin gücü yettiği kadar Kur'an-ı Kerim okuyarak evini nasiplendirmesi sünnettir.
Peygamber Efendimiz (s.a.v.) şöyle buyurmuşlardır:
"Müslümanların evlerinde arşa kadar uzanan kandiller vardır. O kandili, yedi kat sema ve yedi kat arzdaki mukarreb melekler bilirler. O melekler şöyle söylerler: "Bu nur, içinde Kur'an-ı Kerim okunan mü'minlerin evlerinden çıkan nurdur."
İslâm Ahlâkı Ve Âdâbı
Şir'atü'l İslâm
İmamzâde Muhammed b. Ebû Bekir el-Buhârî
Fazilet Neşriyat