Siz hiç sözlerinden bir kelime anlamadığınız şarkıda hüngür hüngür ağladınız mı? Sanırım iyi değilim, akşamdan beri Ermenice bir türküyü dinliyorum. İçime işledi artık. Sabah uyanırken kesin mırıldanıcam bu şarkıyı. Herşeyi şarkıya bağlamayalım şimdi ağlayasım varmış birazda.
Aslında ne olduğunu biliyorum;
İçimdeki “duygusal melankolik hanım” önceleri sabrediyor özlem duygusunu diğer küçük kadınların bastırmasına. Ama intikamı hep acı oluyor, en olmadık şekilde sahneye çıkıyor. Sözlerini anlamadığım bir şarkıda beni yakaladı şimdi.
Onun ortaya çıkıp borusunu öttürmesine pek izin vermeyen “realist, kalpsiz hanım”a dönüp
“ne o sen ağlarmıydın” deyip gülüyor.
Sonrada şımarıklığı başında taç gibi taşıyan “şımarık cadı hanım” a bakıp;
“ne o gözüne bişey mi kaçtı eğlenecek bişey bulamadın galiba bu şarkıda” deyip, yanıma geliyor.
Önce gözümün yaşını siliyor,
“Sana demiyor muyum şunların sana hakim olmasına bu kadar izin verme hayatında benimde yerim olsun”. diyor. Bişey diyemiyorum mahcubiyetten.
İçimdeki küçük kadınların hepsini ben de seviyorum.
hee şimdi şarkıyı merak ettiniz tabi, severek okuduğum Umman‘ın bloğundandı.
Şartlanıpta şarkıda ağlamaya çalışmayın lütfen 😉