Yeni yılın ilk gününü Kapadokya’da karlı umanlar havasını aldı. Bahardan kalma bir hava var. Kapadokya’da Peribacaları kış mevsimlerinde kar altında bir başka görünür. O görünümü çoğu kişi beyaz gelinlik giyinmiş geline benzetir. Kapadokya kışın güneşli günlerde de güzeldir.Yeter ki güzelliğine dokunan olmasın!
Yeni Yıla umutlarla giriliyor. Her yıl yeni bir başlangıç, tıpkı her yeni gün gibi. Geçen zamanın değerlendirmesini yapmak ve yeni zamana değişik hayallerle koşabilmek insana yaşama sevinci veriyor. İnsan için, zaman durmadan tükenen bir kavram ya da algı. Doğum, çocukluk, gençlik, orta yaş ve yaşlılık. İnsan kendi doğumunu bilmiyor. Çocukluk ve gençlik en tatlı ve en güzel bir çağ olarak biliniyor. Çocukluk ve gençliği yoksulluk , sefalet içinde geçenler bu çağa iyi geçti diyemez herhalde. Zaman değişiyor. Zamanla birlikte tutum ve davranışlar, egolar da değişiyor. Aynı kalacak değil ya.
Gençliği, onların dışında en iyi kim anlayabilir? Kuşkusuz onlarla zaman içinde birlikte olanlar. Bana göre gençliği anlayacak olanlar öğretmenler, öğretim görevlileridir.
Gençlik ya da yeni nesil hızlı bir değişim içinde, kabına sığmıyor, daha iyi biliyorlar, daha farklılar. Bence daha dürüstler ve açık sözlüler.
Her gencin kendi ve ülkesi ile ilgili hayalleri var. Yaşadıkları ve çevre bu hayalleri ile uyuşmayınca çatışma ve isyan başlıyor.
Ülkemizde arşivleri bir karıştırdığımızda 60’lı yılların ikince yarısında o günün şartlarında üniversite gençliği kaynıyor . Boykotlar, yürüyüşler, çatışmalar, paneller, konferanslar. Ve böyle bir gençlik şimdi kendi ile gurur duyuyor, Altmış yedi- Altmış sekizliler deniyor onlara.
Gençlik yürüyecek, gençlik bağıracak, gençlik slogan atacak ve gençlik protesto edecek, eleştirecek yıkmadan yakmadan…
2013 içinde mutlu bir yıl ve iyi gelecek dilekleri ile. Hüseyin Seyfi