Beni tanıyanlar bilir.
Komşuluğun benim için apayrı bir yanı vardır. Bunun sebebini bilmiyorum, hiç düşünmedim de..
Yaşadığımız şehirler, ülkerde vs. çok değerli komşularım oldu. Hatta hemen hepsiyle hala görüşüyorum.
Maneviyata maddiyattan daha çok önem veririm, Kaliteyi severim ama eşyacı değilimdir. Stok yapmayı sevmem, Bittikçe ya da kullandıkça almayı makul bulurum.
Polemiklere girmekten haz etmem, daha çok dinleyip daha az konuşmayı tercih ederim.
Kendim hakkında bir yazı hazırlamak değildi plan ama öyle akıp gidiverdi işte..
Asıl değinmek istediğim konu belli.
''İz Bırakanlar''
Hayat çok kısa.
Klişesi bitmez belki ama birini kaybettiğinizde bir kez daha dank ediyor. Kaybetmenin içinizde yarattığı kocaman boşluğu şuan sahip olduklarınızla doldurmaya çalışıyorsunuz.
Geçtiğimiz yaz çok sevidğimiz bir arkadaşımızı kaybettik.
Uzakta da olsak acısını çok yakınımızda, yüreğimizde hissettik.
Onun yaşama sevinci, neşesi, Tanrı'yı ve insanları çok sevmesi, ve tanıdığım en bilgili insanlardan birisiydi.
Bende çok izler bıraktı, yaşamıyla bana örnek olmuştu.
Bomba soru geliyor;
Bu dünyadan göçüp gittiğimizde nasıl bir iz bırakacağız?
Aynayı biraz kendimize tutmak istiyorum.
Bembeyaz kar üstünde yürüken bile iz bırakıyoruz, koskoca ömürde mi bırakamayacağız?
Geçtiğimiz aylarda ''Küçük Mucizeler Dükkanı'' serisine takılmıştım. Örgüye tutkuyla bağlanmamın sebebidir bu kitaplar. Yazar ve kitap hakkında yorumları şuradan okuyabilirsiniz.
Kitaplardan birinde birisine ördüğünüz şalı hediye etmenin anlamından bahsediyordu.Şalı hediye ettiğiniz kişinin omzuna el atmak gibi, ya da yalnız hissetmemesi, yani sarılmak gibi diyordu sanırım. Tam olarak hatırlayamıyorum, sürçü lisan ettiysem mazur görünüz lütfen ^.^ Alalade bir şal hediye etmenin bu kadar hoş bir anlam yüklü olduğunu öğrenince ben de hemen kolları sıvadım.
Bunu çok değer verdiğim komşuma hediye ettim. Biraz uzak bir semte taşındı birkaç ay önce ama hala görüşürüz. Ondan çok şey öğrendim. Hayata bakış açısı, ailevi değerleri ve koşulsuz verici bir insan olması beni çok etkiledi. Kısacası bende çok güzel izler bıraktı ve ben de ona bu hediyeyle küçük bir teşekkür etmek istedim.
Aldığında mutlu olmasına zaten çok çok sevindim çünkü el işi hediyeler bazen rağbet görmez de üzülürsünüz ya(daha önce başıma geldi malesef, alan kişiye bir teşekkür bile zor geldi). O ise tam tersine hazır bir hediye vermiş olsaydım bu kadar sevinmeyeceğini söyleyip, her kullandığında beni hatırlayacağına söz verdi.
Modelin şemasını uzakta olsak da bana yardımcı olan hersheyler İnci vermişti.
Hemen başladım ve sanıyorum birkaç günde bitmişti. En altlarında gri ipim yetmediği için gül kurusu da ekledim ve hoşuma gitti. Modelin adı ''South Bay Shawl'' diye geçiyor. Şemasına şuradan bakabilirsiniz.