Semt pazarlarını oldum olası sevdim ben. İstanbul'da sokaklara kurulan pazar tezgahlarına alışıktım. Cuma günleri - Fındıkzade'de- pazarın içinden geçmeden evimize girmenin başka bir yolu da yoktu üstelik. Burada sokaklara kurulan semt pazarları yok. Belediye sokaklara tezgah kurulması yerine belli başlı noktalara pazar alanları kurmayı tercih etmiş. Üzeri kapalı olarak inşa edilmiş bu alanlar hem pazarcıları hem alışveriş yapanları da rahat ettiriyor. Çarşamba günleri elimizde pazar arabamız tıngır mıngır alışverişimizi yapıp evimize geliyoruz.
Dün akşam üzeri yine bir alışveriş sonrası eve dönerken evimizin hemen yanında yükselen inşaatın yamacında her nasılsa hayat bulup yaşamaya çalışan ayçiçeğini dikkatlice bir kayanın göbeğinden ayırıp saksıya ektik. Daha önce ayçiçek yetiştirmediğim için o saksıda kaç gün yaşar bilmiyorum, yeşerdiği ortamı düşününce şu an ekildiği saksı, onun için bir nevi tripleks villa gibi olmalı. Hem orada bıraksaydık birkaç gün içinde bir işçinin ayağına dolanacaktı. Yani görmemişin bir balkonu olmuş, ayçiçeği bile ekmiş deme nolur. Bizimkisi temiz hava sarhoşluğu. Hem bak Pirinç'in yanına ne yakıştı.