Bu sene, Damla hanımın doğum günü kutlamasını biraz abarttığımı kabul ediyorum. Aslında kendimi haklı gösterecek bir mazeretim var: Seneye doğum gününde (kısmetse) İstanbul’da olmayacağımızdan, okulunda son kutlaması olacaktı… Ayrıca 3 yaşında olduğundan farkında olarak, net bir şekilde kendisi belirledi nasıl bir kutlama istediğini: “Anneciğim doğumgünümde, palyaço, konuşan Ayşe bebek ve bisürü arkadaş istiyorum…”
Geçen yıldan, bu bisürü arkadaş kısmının evde olur bir şey olmadığını net olarak anlamıştım ve fakat çözüm bulamıyordum henüz. Zaten ayrı bir oturma odasının bile olmadığı evimizde, akraba – arkadaş – anne baba kalabalığından çocuklar oynayacak bir oda bile bulamamıştı, ben de onlar için hazırladığım aktivitelerin hiçbirini yapamamıştım.
Geçen yılki partimiz, akrabaların biraraya geldiği için oldukça mutlu olduğu, birbirini tanımayan büyükler ve arkadaş anne babalarının sohbet ortamı bulduğu ama benim gün sonunda ağlama hissiyle ne yaptım ben diye düşündüğüm bir gün olmuştu (ilk yaşgünü de böyleydi ama orda amaç zaten sadece biraraya gelmekti..)
Akrabalarımı ailemi biraraya toplamak en sevdiğim şey, kalabalık sofralara bayılırım (oğlak burcu!).. Kızım da arkadaşlarıyla eğlensin istiyorum.. Ben de arkadaşlarımı yanımda istiyorum.. Ama tümünün aynı anda olması korkunç oluyor…
Ayrıca bisürü çocukla palyaçoyu nereye sığdıracaktım?
Buldum, Deniz anaokuluna!!
Buradan hareketle, önce, Damla hanımın arkadaşlarıyla istediği gibi eğlenmesi için okuldaki partisini istediği gibi yapmaya karar verdim.. Palyaço ve bisürü arkadaş kısmı böylece hallolacaktı.
Devamı yarın….. :) Fotoğraflar da yarın :)