Sevgili arkadaşım müleyke (pabuç) mim olayına girmiş, http://kararli.blogspot.com/2011/01/cevaplarn-ne-olur.html ben de spontone cevaplamaya çalıştım:
1- haksızlığa göz yumanları. dindar veya değil her insan "hak" için yaşadığını söyler çünkü. kendi hakkını savunduğu ölçüde karşısındakinin de hakkını savunması gerektiğini çocuklukta öğrenen insanoğlu, sırası geldiğinde utanmadan, sıkılmadan karşısındakinin hakkını teslim etmekten kaçar. başıma iki kere geldi bu durum ve her iki insanı da ahirete havale ettim. biri gerçek hayatımdan, diğeri 15 yıldır içinde bulunduğum sanal hayattan. hesaplar önünde sonunda ahirette görülecek inşallah.
2- azami ölçüde dürüst olmaya çalışıyorum. sezarın hakkını sezara teslim etmekten çekinmiyorum. sabırlıyım ve sabrı tavsiye ediyorum insanlara. sıkıntısı veya bir derdi olan insanların çözüm arayışlarında elimden geldiğince yardımcı olmaya çalışıyorum. adalet çizgisini çocuklarım da dahil hiç kimse için bozmamaya özen gösteriyorum. insanı, sırf insan olarak yaratıldığı için seviyorum. bunlar özellikse, benim özelliklerim bunlar.
3- kendi çizdiğim ve sınırlarının nerede başlayıp nerede bittiğini sık sık ortaya koyduğum özgürlüğüme kasten ve teammüden tecavüze yeltenenlere saygısızım hattâ yaptıklarına, misliyle karşılık veririm. insanlardan farklı bir yanım olmadığını düşünüyorum. kişiliğime ve değerlerime yönelik iftira, hakaret ve küfürle saldırı olmadığı müddetçe karşımdakine gösterdiğim saygının aynısını görmek isterim. yaş, cins, mevki önemli değil, insanlığa saygı gösterenler bana da saygı göstersinler, yeter.
4- benim lisanımda insan, şerefine sahip çıkandır. ister müslüman olsun ister olmasın her insanın sahip olduğu şeref kadar yeri vardır gözümde. günahkarmış, dinsizmiş vs. fark etmez, şerefli olsun, sahip çıksın bana yeter. çünkü böyle bir insanla asgari müşterekte buluşurum. şerefsizlerle buluşmayı hedeflediğim hiçbir müşterek yoktur.
5- hayatı çoğu zaman ciddiye alsam da, bir türlü yaşlanmayan ruhum sayesinde bazen ti'ye aldığım da olur. ümitvarımdır. bugün olamayan bir şeyin, yarın olacağına inanırım hep. kaybettiğim insanlarla yarın ahirette görüşeceğimi bilirim, ne ağıtlar yakarım arkalarından ne de yas tutarım. acımı da sevincimi de itidalli yaşamaya gayret ederim. ne yaşamışsam Allah'tandır, ne yaşayacaksam da yine O'ndandır. Allah, taşıyamayacağım yükü vermez. bu, bu kadar nettir benim için.
6- dünya kuruldu kurulalı savaşların asıl nedeni, insandaki bitmez tükenmez hırstır. bu bazen para olarak zuhur eder, bazen toprak parçası olarak, bazen de din. hep birlikte hızla tükettiğimiz iki şey var bence, şeref ve sevgi. bu yüzden şerefsiz ve nefret dolu insanların hırsları yüzünden zulüm ve şiddetle yaşamak zorunda kaldık.
7- bazen, zamanımın kısıtlılığından yakınırım. daha fazla boş zamanım olsa, sosyolojik olaylarla daha yakından ilgilenebilsem derim. çünkü, insanlarla bir arada olmayı, çözüm aramayı, paylaşmayı seviyorum. ayrıca, tembellikle geçirdiğim zamanlara yandığım da vakidir.
8- hayati konularda, ailemle istişare ederek mantığımın sesini dinlemeye çalışırım. diğer her konuda kalbimin sesi...
9- kötülüğün derecesine ve yapanın kim olduğuna bağlı bu. eğer tanımadığım veya sanal birinden bilinçli bir kötülük gelmişse, hiç düşünmeden misliyle iade ederim. çevremdeki insanlardansa, yakınlık dereceme göre önce net bir şeklide yüzüne vururum, eğer üsteliyorsa ilişkimi geçici bir süre durdururum. insanlara olan davranışlarımı, karşılıklu saygı ve sevgi esasına göre belirlerim. ne kadar köfte, o kadar ekmek...
10- bence sabretmek, yaradılışımızla bize bahşedilmiş nimettir. hakkımı yiyen insanların yaptıklarına sabretmeden önce hakkımı almaya çalışırım. vermezlerse sabır dönemi başlar benim için. bugüne kadar anne ve babam da dahil hiç kimse benim üzerimde otorite kurmaya çalışmadı çünkü bu konuda oldukça bilinçli bir ailede yetiştim. bunun dışındakiler ise, kendilerini fasulye gibi nimetten gören zavallılardı, onları da geri püskürtmekte hiç zorlanmadım. bu konularda genel bir yaklaşım veremiyorum, üzgünüm.
11- beni yanlış anlarlarsa ne olur halim? zihniyetinde değilim. çocukluğumda böyle hissederdim ve babam bana önce kendine sorumlu olmalısın'ı öğretti. karşımdaki insan benim için bir değer ifade etmiyorsa veya ortak tanıdığımız değerli biri yoksa, ne ettiği sözleri önemserim, ne de kendimi ispata uğraşırım. yeter ki namusuma, değerlerime ve aileme laf etmesin. bu durumda gözüm karadır, sonuna kadar gider, ettiği lafa pişman ederim. velev ki değersiz olsun, hiç farketmez. değer verdiğim insan için de son cümlelerim geçerlidir.
12- saygısızlık içeren her söz rahatsız eder.
13- anneye bağırılmaz derim ama anneme bağırdım :( ama küsmedi bana ;)