çok dinamiğim. buna inanmak, beni nasıl rahatlatıyorsa; o kadar dinamiğim.
anlatacağım dünün hikayesi; ne bir peri masalı, ne korku hikayesi,
bir söyleşi. ışın bunun adını söyleşi koydu çünkü biraz.
ışın yeni psikoloğum. öyle 'arkadaşınım senin' ayakları yapmadığı için
sevdim ışın'ı. dün tanıştık onunla. şöyle oldu;
annem bu aralar sıkıntılarımın çokluğunu farketmiş olacak ki arkadaşı
psikolog sevgi teyze'yi görmemi istediğini söyledi bana.(ki tarafımca
kabul edilmedi bu teklif. sevgi teyze çok tatlı bir kadın olabilirdi belki.
ama ondan hoşlanmamamdan daha önemli olan şey; anlatacaklarımın
anneme resmen kopyalanacağıydı.
işte annem de genç doktor ablamız ışın'ı buldu. dün 13:30-14:30
saatlerinde ettiğimiz sohbet; çok tatmin etti beni.kayda değer şeyler
buldum. bulduklarımı tabiki buraya yazmayı düşünmüyorum ama bana
benzeyen çok insanın bunlara ihtiyacı olacağını düşünmüyor değilim.
ne ailemdeki, ne arkadaşlarıdaki, ne aşkımdaki kişisel problemlerimi
çözdüm tek günde. ama hepsini içime atıp; salla karıştır yöntemiyle
acı çekmektense; onları keşfetmeyi denemeye karar verdim.
ışın bazı anti-depresanlar verdi bana.
' bunları bir hafta kullan, emin ol, bir şey değişmeyecek. sen zaten
iyi durumdasın ' dedi. gülümsedi ardından.
canımın neye sıkıldığını, ne istediğimi, nelere katlanmak istemediğimi,
neyden vazgeçmeyeceğimi, neden insanların yalan söylediğini, neden
yalan söyleyebildiğimizi, söyleyebildiğimi beraber irdeledik.ışın çok
şey bilmediğini aslında, ama düşünebildiği için psikolog olduğunu anlattı.
çocuk gibiydim. uslu dinledim. kararlar almadım. sevindim.
..
garip bir gece geçirdim.kısa bir alış-verişten sonra ikinci seansım var.
sütümü içtim, ilaçlarımı aldım. armada'dan bilgisayarıma yeni bir klavye
almaya gideceğim.
umarım yolda kavga etmezler.
..
izmir'e turne olacakmış. nasıl olur ki?