Hafta sonundan1 (11.03.17) bu yana bir takım gelişmeler yaşanıyor hem ülkede hem dünyada. Almanya, Bekir Bozdağ’ın mitingini iptal etti. Ateşten bir gömlek olan siyasette yüzümüze gülen “babaannenin” bizi sırtımızdan vurması oldu bu. İlk değil. Bundan önce de yamuk yapmışlardı bize. Sonrası da oldu. Sonrasında faşistler durmadı tabi. Hollanda da Danimarka da iptal etti konferansları, bir nevi kustular öfkelerini. Peki neden bir anda yüklendiler Türkiye’ye?
…
Bir şeyler değişiyor. Şüphe yok herkes biliyor bu değişikliği. Ellerinden pek bir şey gelmiyor bir asır önce inkılap taraftarı olup bugünün inkılabını çekemeyenlerin.
Ayette buyrulduğu gibi ne kadar istemeseler de Allah’ın nûru tekrardan yere de göğe de yayılıyor.2
Türkiye’nin yıllardır süregelen istikrarı -bazı kesimlerce tartışılır- fildişi kulelerde yaşayan birilerinin rahatını bozdu.
Şeytanın varisleri Osmanlı’yla beraber İslâm’ı da sildiklerini sanmışlardı.
“Allah’ı da, Sultan’la birlikte tahtından indirdik. Bizim mabetlerimiz fabrikalardır.”3
Oysa Allah’ın nûru sönmeyecek bir hakikatti güneş misali. Batı ve onun uşakları İslâm güneşinden vuran ışığı bir dönem Türkiye’nin üzerinden uzaklaştırdı, kapattı Türkiye’yi hakikate. Sevindi küfür uşakları, bitti sandı. Zira bir asır boyunca küfür hüküm sürmüştü İslâm bilâdında…
Sonra ne mi oldu?
Yıllardır İslâm’a gebe olan gece, yerini sabaha bıraktı. Meşîme-i şebten, yeniden İslâm doğdu bu topraklarda. Seyyid Kutup’un dediği şekilde “acısız, sancısız” doğum olmazdı. Bir asır sürdü sancı. Ama “nûr” yeniden doğdu. ‘Nûr’un doğumuyla Ebû Cehiller, Ebû Lehebler rahatsız oldu yine. Nûr’suz, İslâm’sız dakika olsun ki küfür rahat olsun.
Olmaz efendim! Artık ne Ümmet susar, ne küfür hüküm sürer bu cihanda.
Küfrün bir asırlık rahatı bitti artık. Onlar da biliyorlar rahatlık devri bitti küfür için. Onlar da biliyorlar pek âlâ, İslâm söndürülemeyecek. Biliyorlar ve son kozlarını oynuyorlar. Bu onların başlangıcıydı. Direnecekler yine İslâm’ın hükümranlığına. Direnecekler ellerinde ne varsa. Bu daha ilk tepkileriydi. “Gerçekten, kin ve düşmanlıkları ağızlarından (dökülen sözlerinden) belli olmaktadır. Kalplerinde sakladıkları (düşmanlıkları) ise daha büyüktür.”4 Direnecekler ve daha da kuduracaklar. Çırpındıkça boğulacaklar küfrün karanlığında. Sonra o bildikleri ve korktukları şeyler, yekûnuyla gerçekleşecek. Her şey ayan beyan ortaya çıkacak ve onlar çatlayacaklar daha da. Direniş(!)leri bitecek, direnemeyecekler daha fazla. Bölük bölük cehenneme sürülecekler. O zamana öğrenecekler yoktur hakikat bundan başka:
“İstikbâl İslâm’ındır…”
İbrahim Hamza
1 Olayların olduğu günlerde yazıldı.
2 Saff Suresi 8. Ayet
3 Refik Ahmet Sevengil, CHP Tokat milletvekili – Uyanış Dergisi, 15 Ağustos 1929
4 Âl-i İmrân Suresi 118. Ayet
E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir
Captcha
*
© 2014 Sosyal Doku Vakfı