İşte evdeki iki sevimli velet...Birlikte çok güzel oynarlar ama Mıncır ikide bir bal kabağımın mantarlarını alıp kaçıyor. "Mıncıy sana alma dedim onları" dese de o pusuya yatıp en uygun anda ya oynadıklarını ya da yere düşürdüklerini kapıp sürüklüyor.
Bir kaç gündür gündüz uykusunu kuzeni Artur için feda eden kuzunun akşama doğru sızıp kalması çok da şaşılacak bir şey değil... Tabii bal kabağı uyumayınca Mıncır'a da rahat yok :)) Yani günlerdir çektiğini bir kendisi bilir. Fırsat bulmuşken o da evin sükunetinden faydalanıyor.
Poz veren kedicik çünkü oğlum Caillou seyrediyor ve gözü dünyayı görmüyor:)))
Ya şu Mıncır'ığa bak ya...nasıl koymuş kafasını. Her ne kadar Ege'nin sevgi gösterisiyle eziyet arası mıncıklamalarından bıkıp bazen kaçacak delik arasa da yine gelip sokuluyor işte böyle.