Şeyh Ebu’l-Abbas demiştir ki: Cinlerin insanoğluna musallatı, bâzan şehvet ve askdan doğar. Nitekim bâzı insanlarla cinler arasında sevişme hasıl olup evlenirler ve onlardan çocuklar doğar. Bu maruf olan bir şeydir.
Âlimler bu babta çok şeyler zikr etmiş ve üzerinde uzun uzadıya fikir yürütmüşlerdir.
Bazen de insanoğlunun bilmeyerek onları işkenceye mâruz bırakmasından meydana gelir: Üzerlerine bevl etmek, bâzılarını kati etmek ve yahut üzerilerine sıcak su dökmek gibi. İnsanlar bunları bilmeden kasıtsız yaparlar. Fakat gel de cinlere anlat bunu. Onun bu hareketini kendilerine af edilmez bir zulüm sayarlar ve daha çetin bir işkence, ile muakabe ederler.
Bâzen de cinleri sırf korkutmak ve işkence yapmak maksadıyla insanoğluna zulüm ederlerdir ki bu durum birinci babdan olııyor Allah’ın haram kıldığı fevahişten olmuş oluyor demektir. Zira onlar da tıpkı insanlar gibi mükelleftirler. Madem ki fevâhişten bir iş işliyorlar, öyleyse öte taraf razı olsa bile bu haramdır. Kaldı ki razı olmadığı zamanlar bu büsbütün cezayı mucip olur. Çünkü onların da bilmesi lâzım gelir ki, bu Allah’ın ins ve cin âlemlerine gönderilen peygamberin hükmüdür. İkinci kısımdan olursa da, bunu insan bilmezse yine cinler mesûldürler. Çünkü O, bilmemiş ve cinlere ezayı kasd etmemiştir.
İnsanoğlu, cinleri incitecek hareketi şayet evinde yapmıssa, cinler bilmelidir ki, ev onun evidir: istediği gibi tasarruf edebilir. Ey cinler! Sizin, onların evinde barınmaya hakkınız yoktur. Onlar izin vermeden evlerinde bir saniye bile duramazsınız. Siz ancak kimsesiz evlerde, harabelerde ve bozkırlarda barınabilirsiniz, diye bildirilir kendilerine.
Bu sebebledir ki cinler umumiyetle harabelerde, boş arazilerde, necaset yerlerinde, mezbeleliklerde, kabristanlarda bulunurlar.
Şu halde onlardan her hangi biri, insanoğluna saldırdığında, kendisine ilahi hükümler hatırlatılır, mâruf ile emr edilir, münkerden nehy edilirler.
İnsanlara yapılan öğütler onlara da yapılır. Çünkü Allah şöyle buyurmuştur:
«Bir Peygamber göndermedikçe azab edici olmadık!» (El-İsra: 15)
«Ey cin vc ins topluluğu! İçinizden size, âyetlerimi okuyacak peygamberler gelmedi mi?» (El-En’âm: 130)