En iyi 100 Türk Futbolcusu şimdiden büyük tartışmalara yol açtı, demek ki sahiden çok çalışmışız. Seçici jüride ben yokum baştan söyleyeyim kimler var: Rıdvan Dilmen, Güntekin Onay, Feyyaz Uçar, Melih Şendil, Nezih Alkış, Ersin Düzen...
Oğuz Çetin, kesinlikle iddia edildiği gibi Fatih Terim'in yanında figüran falan değil, röportajı bizzat ben yaptım, milli takım çalışmalarına bizzat şahit oldum. Benim zaten hiç şüphem yoktu, bu kadar teknik bir maestro, Fenerbahçe'deki ilk deneyiminde sadece duygusallığının kurbanı olmuştu. Kendi sözleriyle: "Fenerbahçe'nin başına o kadar toyken geçmem hataydı ama Oğuz Çetin, Fenerbahçe'ye nasıl hayır diyebilir ki?" Benim sözlerimle: Ölümsüz aşk dedikleri bu olsa gerek!
Boca Juniors'un yarattığı global altyapı devrimine sadece şapka çıkartıyorum, okurken kendimden geçiyor dönüp yetiştiğim doğduğum ülkeye soruyorum: Arjantin bizden daha fakir değil miydi? Her şey cüzdan meselesi değil işte!
Pele mi, Maradona mı? Futbol oynanmaya devam ettikçe hiç bitmeyecek bir tartışma. İbrahim Altınsay FourFourTwo'ya "Bence ikisi de değil, bir başkası" dedi. Bence de o başkası ama sizin fikirlerinizi çok merak ediyorum.
Zico röportajı çok güzel ama 2 sayfa Socrates bana ömür boyu yeter! Kaderin böylesi, yıllarca Socrates'le yapılmış küçücük bir röportaj, anekdot ararken bir anda çalıştığım dergide görmez miyim! Dünyalar benim oldu.
Hilal Gülyurt, aylar önce Sivas'tan İstanbul'a gelmişti staj yapmak için ama öyle bir 1975-76 model Trabzonspor yazdı ki Sivasspor'un Türkiye Ligi'ndeki çıkışı gibi maşallah...
Ronaldo, hayatımda en sevdiğim oyuncuydu, hâlâ da öyle. "Gerçek" Ronaldo'dan, Brezilyalı yaşayan efsaneden bahsediyorum. Sahi 2 yılda akla gelmeyecek şeyler oldu. Yine de geri dönmesi, gol atması futbolun ölümsüzlüğünden başka bir şey değil.
Liverpool efsaneleri birazdan devam edecek Önce Grobbelaar çünkü en az hakkı verilen o bence!