21 Mayıs 2010 Cuma
kaynak
Beşer: Terkettiğinde ağladım,evet bunu bekliyordum ama sanki hiç hazır değilmişim gibiydim,belki de bitiş şekliydi beni acıtan
Derviş: Şekil sadece varlık dünyasındadır,ağlayan ise batini dünyadaki ruhumuzdur.Sen ne şekle ağladın ne de gidene.
Beşer: Bir başkası için beni terketti
Derviş: Başkasıda sen değil misin?Gitmesini sen istedin,gittiği yine sendin,sende bulamadığını sandığı ama sende öğrendiklerinin arayışıydı senden gidişi
Beşer: Anlamıyorum seni,dalga mı geçiyorsun beimle.Beni aldattı diyorum,sende anlayabilirsin herhalde dimi?
Derviş: Aldatmak ancak aldanan varsa mümkündür.Aldatılmak derken kötü gelen kelimeyi birde aldanmak olarak düşün nasıl hissediyorsun.
Beşer: Kelime oyunuyla geçer mi acı.Ha aldatılmak ha aldanmak farketmez bence,ikisi de acıtıyor.
Derviş: Biraz çikolata yemekle,bir kadınla birlikte olmak beyninde edorfin salgılatıp,kan dolaşımınının hızlanmasına neden olurken,aynı etkiyi yapıyor ikisi arasında fark yok diyebilir misin?
Beşer: Elbette aynı değil.
Derviş: Oysa aynılar.Farkı yaratan senin duygusal yüklemelerin.Yani sen aldatılmak dersen acı çekersin.Yaşandı bitti dersen sadece anıları kalan bir yaşanmışlık olur ki bir sonraki ilişkinin mutluluk garantörü olacak tecrübelerle donanmış olursun,ufak bir bedel karşılığında.Yaşanan gerektiği için yaşandı,gerekli olan da yaşanmalıydı.
Beşer: Aslında zaten kötü gidiyordu ki ben kaç kere ayrılmayı denedim ama sanırım zayıflığından kaynaklı beceriksizliğimin bedeli de buymuş.
Derviş: Öğreti üç;biri ilk kez senin elini tutsun mu isterdin yoksa son tuttuğu senin elin olsun da bir daha ellerinizin hiç ayrılmamasını mı isterdin?