Kimden duysam 2013 pek uğurlu gelmemiş anlaşılan..hoş bana hiç gelmedi.. Ama neyseki bitti gidiyor.. Yatcaz kalkcaz herşey 180 derece değişecekmi hayır :) ama umut dünyası.. Beynimize format atmalı.. Yeni tarih yeni başlangıçlar olsun ama güzel başlangıçlar.. Başta kendi çocuğum sonra sizinkiler ve tüm dünya çocuklarına zulümsüz, üzüntüsüz, bol oyuncaklı, sevgi dolu yuvalar ve çocuk olduklarını bilebilecekleri bir yıl diliyorum.. Annelere güç kuvvet bol enerciiii ,babalara da dırdırsız eş :) ( şakaaa - dırdır candır ) mutlu huzurlu yuvalar diliyorum..Bekarlara hayırlı kısmetler, evde oturanlara gönüllerine göre iş, kendini çözümsüz hissedene çıkış yolu, çocuk isteyene üçer beşer :) kilo vermek isteyene( kim kilo vermek ister ki) şöyle bi eksi 20-30 kilo, ev almak isteyene yalı,köşk ne varsa ve herşeyden önemlisi beni takip eden herkese evrenden torpil diliyorummm :))) paranız bol, şansınız bahtınız açık olsun.. 2014 de çok güzel şeyler olsun :))
Sadece 1 gecem kalmıştı anne olmak için.. O gece dualarımı okudum ve yattım.. Ertesi gün nasıl birşey yaşacaktım gerçekten hiç bir fikrim yoktu. Sadece Dua ediyordum Allahım sağlıkla gelsin diye.. tarih 12.12.2012 .. Çok heyecanlıydım .. sabah evde bir gerginlik hakim. Herkes çok heyecanlı ve kimse kimseye çaktırmamaya çalışıyor. Ben sessiz.. başıma ne gelecek hiç birşeyden habersiz.. ve korkuyorum.. Rahmetli babam da bizde heyecanlı oda belli.. annem her zaman ki gibi telaş ve hazırlanma çabasında.. eşim, o sakin görüntüsünün altında içinde fırtınalar kopuyo biliyorum.. ama ben çok sessizim.. Evimizle hastane arası çok yakın. arabayla 15 dakika.. Bana o yol 1,5 saat gibi geliyor.. Yol gittikçe uzuyor sanki.. Nihayet hastanenin kapısına geliyoruz.. Odamıza çıkıyoruz. benim gerginliğim boyut değiştirip enerjiye dönüşüyor :) o koltuktan bu koltuğa poz vermeler mi dersiniz, odayı süslemeler mi :) .. ama içim pırpır.. Doğuma girerken yanında olalım istedik diyen canım ailem, akrabalarım, arkadaşlarım, ellerinde büyüdüğüm annemin can arkadaşları, gelen gelene.. hiç abartıyorum belki odada 30 kişi falanız.. Herkesle boy boy ağzım kulaklarımda fotoğraf çektiyorum.. heyecanımı bastırmaya çalışarak... Ve hemşiremiz nihayet gelip , '' hadi bakalımmmm biz hazırız , sizi bekliyoruuuuzzzz '' :) diyor..
Gerçekten o an ne düşünüyorum ne hissediyorum herşey sıfırlanıyor bende.. tek istediğim bebeğime kavuşmak ama nasıl :) Ameliyat önlüğünü giyip herkesi öpüp yatıyorum yatağa.. içimden de diyorumki, ''Allahım tüm sevdiklerim burda yoksa onları bu son görüşümmü'' şeklinde acıtasyonun dibine vurmuş, gözyaşlarıma boğularak , canım kocaın elini bırakıp giriyorum ameliyathaneye.. ama bnde ne ağlamak :) Doktorum Gül hanımcım geliyor beni sakinleştirmeye:) ne mümkün..sol tarafımda narkozcunun elindeki o devasa narkoz iğnesini görünce bende olay hepten kopuyor tabi.. ''onu bana mı yapacaksınız ( yok süs bu ) , damar yolundan mı yapaaksınız yoksa etime mi girecek o iğne ( yok yapmıycaz, seni canlı canlı kesicez ki ibreti alem olsun senmisin sezeryan doğuran ) , iyicene bayılcam dimi, bişey hissedersem ve bunu söyleyemezsem siz bunu nasl anlayacaksınız ( Anestezi- Awake filmini izeyenler ne demek istrdiğimi anlayacaktır) , Gül hanım güzel kesin, çocuğuma bişey olmasın (Çünkü Gül hanım yıllarca okumamış dirsek çürütmemiş, o cafe senin bu cafe benim gezmiş doktorluk diplomasınıda migrostan almış, kadının ilk ameliyatı ya akıl vermeliyim, uyarmalıyım önceden ), ben içerde ruh hastası bir anne adayı profilimi başarıyla çizerken ' hadi size iyi uykular begüm hanıııııııımmm ' diyen narkozcuya '' size deee iyi uykular beyfendiiii :) '' diyerek son saçmalıklarımı da sergileyip bayıldım :) uyandığımda ise ''susuzluk hiç birşedir imaj herşey ideolojisiyle yoluma devam ederek'' , uyandırma odasındaki ilk cümlemin, '' bakarmısınız , saçı varmı saçı '' olması ne ölçüde narkoz yediğimin bir göstergesidir kanaatindeyim.. Odaya çıkaracaklar, kapıda yine bi milyon insan:) ben son derece mutlu '' aaaaa bumuymuş sezeryan :) çok basit çooookkk '' şeklinde sanki 1,5 saat önce korkudan çenesine vuran, saçmalamanın kitabını yazmış olan ben değilmişim gibi.. Bu arada hala süs peşindeyim :) Meleğimin beni ilk gördüğü an güzel olmalıyım ya hemen lahusa tacımı taktm.. ve benim dünyalar güzeli bitanem odaya geldi.. eşimin onu kucaklayıp bana gösterdiği anı hiç unutamıycam.. insan hayatının koruyucu meleğiyle gözgöze geldiği anı unutabilir mi ? Canım bebeğim şimdi 1 yaşında..Nasıl geçtiğini anlamadığım 1 yıldır hayatımızda.. hayatım İpek'imle anlam kazandı.. sanki o gelince bütün taşlar yerine oturdu. Babasının kopyası olan minik kızım ailemizin göz bebeği.. bu yaşta espriden anlayan, derdini gayet güzel anlatan, istemediği hiç birşeyi yapmayan, penguen gibi yürüyen, 6 tane dişi sadece bir kez ateşlenerek ama o halde bile bize gülümseyerek çıkartan, ilerde çok iyi kapli bir kız olacağına inandığım bebeğimin bugün doğum günü.. Seni çok seviyoruz İpek.. Hergece bizimle ve minik ayaklarından birini benim gözüme diğerini babanın karnına sokarak uyumak seni çok mutlu ediyorsa buna istediğin kadar devam edebilirsin.. bana bebüüümm demeye devam edebilirsin.. mutlu olduğun her ne varsa hayatının sonuna kadar sürdürmende senin yanında olacağımızı unutma.. Senin ailen olarak bizi seçen Allah'a şükürler olsun.. Çünkü bu çok büyük bir lütuf.. Şuan Emin ol ; sen ne yaparsan yap biz hep seni seviyor , senin için eniyisini istiyor, seni koruyor olacağız.. Çünkü sen hangi yaşta olursan ol hep bizim minik prensesimiz olarak kalacaksın.. Allahım sana sağlıklı, şanslı, mutlu, huzurdolu bir ömür nasip etsin bitanem... Sevdiklerin hep seninle olsun.. Ve duam Allah seni hep iyi insanlarla karşılaştırsın... canım kızım benim..