Güzel bir serinin sonuna gelmiş bulunmaktayım. Ruby, Liam, Chubs, Zu, Vida ve dahasını hiç bıkmadan, severek okudum seri boyunca. “Seriye bayıldım mı?” sorusunu kendime sık sık soruyorum açıkçası ama net bir cevabım yok. Sevdim, evet ama yapılan onca “harika, muhteşem. okuyun” yorumlarını karşıladığını pek düşünmüyorum. Bu yüzden soruya bayılmadım diyerek cevap vermem daha dürüstçe olur.
Ateş Çemberi de diğer kitaplar gibi çok sürükleyiciydi. Üzüldüğüm çok çok yer oldu, sinirlendiğim yerler de öyle. Ruby-Liam ilişkisinin başta alacağı hal size “yeter, niye bu saçmalık?” dedirtiyor, Clancy’nin her zamanki Clancy olacağını beklemek sizi yanıltmıyor asla, bunların dışında Vida’nın Zu’ya olan destekleri, Chubs ile aralarındaki şeyler sizi sevindiriyor. Cole’den bahsetmeye yüreğim dayanmaz bu yüzden susuyorum. Bu kitapta öncekilerde dediğim şok olaylar pek olmadı benim için, bir yer haricinde. Şunu da eklemek istiyorum bazı şeyler havada kaldı bence. Mesela Sam ile çok yakın arkadaşlardı ama olaylardan sonra Ruby’nin Sam’i hiç düşünmemesi bana garip geldi. “Sam nerede?” diye düşündüm hep sonda.
Başta da yazmıştım, güzel bir seri bitti. Benim için böyle bir seri okumak mola gibi oldu, beynimi rahatlattım. Eğer fantastik-distopya okuruysanız kütüphanenize eklemelisiniz diye düşünüyorum ama tekrardan söylüyorum bayılmadım.
Hoşçakalın!