Çocukları yeni doğacak kardeşlere hazırlamak önemlidir. Bu hazırlık çocuğun yaşına göre kitaplarla, resimlerle, oyuncak bebeklerle oynayarak ya da yalnızca beklenen olay hakkında konuşarak yapılabilir.
- 6 yaşıma kadar tek çocuktum kardeşleri olan kuzenlerimi, arkadaşlarımı gördükçe kıskanır kardeşim olsun isterdim o zaman evde canım sıkılmayacak onunla oyun oynayacaktım. Kardeşim doğduğu zaman işler hiç öyle düşündüğüm gibi gitmedi. Evdeki egemenliğimi azaltmasının yanı sıra oyun da oynayamıyordu. Şaşkınlık ve hayal kırıklığıyla birlikte kuzenlerimle, arkadaşlarımla oynamaya devam ettim. Kardeşim konuşup oyun kuracak yaşa geldiğinde de ben o oyunlardan sıkılmıştım. -
Demem o ki çocuğa "oynayabileceği" bir kardeşi olacağı izlenimini vermemek gerekir. Çocuk bebeğin ne kadar az şey yapabildiğini gördüğünde hayal kırıklığı yaşar. Anne babanın bunun yerine yeni doğan bebeğin son derece çaresiz olduğunu ve bakıma ihtiyacı olduğunu anlatmaları gerekir.
Yıllarca evin tek çocuğu olan, ihtiyaç duyduğu anda hem babadan hem anneden ilgi gören çocuğun bir bebeğin doğumuna alışması son derece zordur. Bu sanki bir erkeğin karısına; " Tatlım seni çok seviyorum ama senin gibi bir karım daha olsun istiyorum. Yakında onu eve getireceğim ve hepimiz mutlu mesut yaşayacağız. Umarım yeni karımı seversin. Sana arkadaşlık edebilir birlikte eğlenceli şeyler yapabilirsiniz. Ne hissediyorsun ? "demesine benzer.
Yeni bebeğin doğumundan sonra büyük çocuk kendi kendine yemek yemeyi ve giyinmeyi reddedebilir ya da tuvalet kullanmasına rağmen altına yapabilir. Çocuk zaten kendisini güvensiz ve endişeli hissettiği için onu azarlamak, dayak atmak ve yalnız bırakarak cezalandırmak sorunu daha da kötüleştirir. Sevildiğinden emin olmayan çocuk bebek tarafından tehtit edildiğini hisseder. Bu noktada çocuğun ihtiyacın olan 2 şey : SEVGİ/GÜVEN ve KİN/ÖFKE DUYGULARINI BOŞALTMAK ! Sevgi/güven için çocuğunuzla özel ilgilenip 10 15 dk için bile olsa onun isteklerini yapabilirsiniz. Kin/öfke boşaltma ihtiyacı çocuğun öfkenlenmesine ve ağlamasına izin verilerek karşılanabilir.
Kültürel olarak çocukları doğum ve ölüm gibi yoğun deneyimlerden koruma eğilimindeyiz ama böyle yapmak için neden yoktur. Çocuklar bu tür olaylarda gayet iyi baş edebilirler, yeterki yanlarında sorularına cevap verebilecek ve onunla ilgilenip duygularını kabul edecek biri olsun.
.
NOT: Bu blog öğrendiklerimi, okuduğum kitapları, duygularımı paylaşmamı sağlayan kişisel bir blogdur. Yazılarım bir terapinin/danışmanlığın yerini tutmaz ve tedavi amaçlı değildir. Görüşmeler bire bir ve yüz yüze yapılmalıdır. Danışmak istediğiniz konular içinyakınlarınızdaki uzmana başvurmanızı tavsiye ederim.