Sürpriz değil elbet, seramik de her güzel şey gibi emek istiyor, sabır istiyor. Biraz el becerisi, biraz yaratıcılık ve sabır. Üstelik ben genelde yeniliklere mesafeli duran biriyim, her gördüğüme "ben de yaparım" diye atlayıp sağa sola kurslara giden biri hiç değilim. Öz güvenim de yoktur ama bu kez bir şey oldu: yamuk yumuk da olsa yapacağım dedim. Öyle de oldu, kimisi cidden yamuk ama elime aldığım an "bunu ben yaptım yahu" hissi yine de nedensiz bir gurur veriyor:)
Sömestr tatilini fırsat bilip çocukları da alıp seramik kursuna gittik. Bütün gün çamurla çalışmak, bir şeyler üretebilmek onlara da çok iyi geldi, herkesin keyfi yerindeydi. Keşke okullarda seramik dersi olsa. Biz en azından İş Eğitimi ve Ev Ekonomisi dersi almış şanslı çocuklardık. Kıyısından köşesinden el emeğini kokladık, ürettik. Şimdiki çocukların özel bir ilgisi yoksa, evde yapan veya yönlendiren de yoksa vay haline! Bir gün milli eğitim bakanı olursam müfredata koyacağım ilk ders budur:)
Ah bu ev! Nerdeyse seramik kariyerime son veriyordum o gün:) Pinterest`te önüne kaktüs ekilmiş sevimli minik bir evden yola çıkıp yanlış hesaplamalar sonucu böyle bir Gaudi evim oldu:) Orasını uzatayım, burasını keseyim derken şekil şemal kaydı, çiçeklik derken mumluk yapıp günü kapattım:)
Tüm gün seramikle yatıp kalkmıyoruz. Böyle bir sabah kahvesi keyfimiz var mesela. Öğle saatlerinde ise kursa komşu olan eski bir Bursa fırınından çıkan sıcacık simitlerle kahvaltı molası veriyoruz. Nasıl iyi geliyor, nasıl lezzetli!
Bunlar benim fırından çıkan güzellerim! Geçen hafta hepsini boyadım, merakla bekliyorum sonucu.
Üretken insan mutlu insandır demiş miydim?
Bursa`da oturan arkadaşlar için sevgili Aylin hocamızın atölyesinin iletişim adreslerini de vereyim. Biraz ilginiz varsa hiç durmayın. Başlayınca yaptıklarınıza siz bile şaşıracaksınız. Ben hâlâ çamura hamur desem de, seramik için yeteri kadar sabrım olmasa da ne diyoruz: hayat üretince güzel!
E-Mail: firstname.lastname@example.org
Not: Fotoğrafları lütfen izinsiz kullanmayınız.