Seviye: 7-10 yaş
Rüyada mıyım ne!
Bulutların üzerindeyim…
Uçuyorum, kanatlarım da var hem biliyor musun ?
Çeşit çeşit renkteki uçurtmalarla yarışıyorum. Onları bile geçiyorum hem.
Kuşlar var, hem de o kadar çok ki anne inanamazsın. Benimle gökyüzünde oyun oynuyorlar.
Hem üşümüyorum da. Sıcacık burası.
Ellerim de üşümüyor anne.
Acıkmıyorum hiç…
Yeryüzüne konuyorum kuşlarla beraber.
Buralarda her yer yemyeşil.
Burada evler yıkık da değil anne…
Bahçelerde çocuklar koşuşturuyor. Oyun oynuyorlar.
Hem salıncak da var anne…
Hani bana demiştin ya: “Yavrucuğum bu günler de geçecek! Bir gün eskiden olduğu gibi korkmadan koşup oynayacaksın.”
İşte öyle burası anne, neresi ki burası anne? Ne olur buraya taşınalım!
Hem burada gökyüzünden bombalar da yağmıyor. Sadece yağmur ve kar yağıyor anne.
Burada uçak sesinden de korkmuyorsun hem. Uçaklar gelince bomba atacak diye yüreğin tir tir titremiyor. Burada çocuklar uçaklara bakarak “Gittiğin yere benden de selam götür diye bağırıyorlar.”
Bu ne güzel bir rüya anne…
Ne olur bitmesin bu rüya anne…
Ve gerçekler…
Hiçbir arkadaşım kalmadı burada anne hepsi başka başka diyarlara göç etti. Babam da kalmadı başımızda. Kim bilir nerelere gitti anne.
Eskiden her sabah beni okula gönderirdin. Okul kıyafetlerimi giydirir, öperek okuluma uğurlardın.
Şimdi neden okula gitmiyorum anne.
Hem geçen gördüm okulumu da yıkmışlar. Benim okulumu kim yıktı anne?
Neden herkes ağlamaklı anne? Neden kimsenin yüzü gülmüyor? Neden istediğim zaman dışarı çıkamıyorum?
Geçen gün arkadaşım anlattı; babası şehit olmuş.
Çocuklarına elma almak için pazara gitmiş ve bir daha geri gelmemiş.
Pazarda şehit mi olunur anne?
Eskiden buralar çiçek gibi kokardı Anne, şimdi her yer barut kokuyor. Masmavi gökyüzümüz vardı. Şimdi her yerde yıkılmış evler görüyorum.
Neden anne? Neden diye her gün kendime soruyorum.
Benim gördüğüm bu rüyada çocuklar anne ve babalarıyla beraber parka gidiyorlar. Pazara oyuncak almaya gidiyorlar.
Keşke rüyam gerçek olsa anne…
Yazan :Bayram MİROĞLU