17 Nisan 2012 Salı
Bedava yaşıyoruz, bedava;
Hava bedava, bulut bedava;
Dere tepe bedava;
Yağmur çamur bedava;
Otomobillerin dışı,
Sinemaların kapısı,
Camekanlar bedava;
Peynir ekmek değil ama
Acı su bedava;
Kelle fiyatına hürriyet,
Esirlik bedava;
Bedava yaşıyoruz, bedava.
Orhan VELİ
16 Nisan 2012 Pazartesi
Bunlar iki erkek kardeşti. Anneleri miniminnacıkken dünyaya getirmiş bunları . Kendini beslemekten aciz bir anne ve iki yakışıklı oğlan. Diğeri daha gürbüz ve yakışıklıydı. Duydum ki geçen ay düşmüş bir dilberin peşine,gitmiş ama dönmemiş. Kim bilir nerelerde şimdi ? '' Kediler yolunu bulur '' lafı efsane,çoğu kayboluyor,gidiyor ve dönmüyorlar. Bu yaz kardeşini beklerken hüzünle ,benim bahçenin yeni konuğu oldu yalnız kovboy !
Eh seni de alalım aileye ama eve gelmek yok,kontenjan dolu :)
Sevgiyle kalın,kedisiz kalmayın !
14 Nisan 2012 Cumartesi
10 Nisan 2012 Salı
Ne çok ara vermişim yazmaya... Kızların biri yatıp biri kalkınca hem zaman bulamadım hem de hep hastalıklardan söz etmek canınızı sıkar diye bile isteye erteledim açıkçası.
Bu gün kızlarımın sevgili ablası Özge de bizden ses çıkmadığını görüp Küdük'ün hal hatırını soran bir yorum yazınca ''tamam '' dedim, '' yazma zamanı '' geldi,hem ''gözden ırak olan bakarsınız gözden de ırak olur '' . Bir ''merhaba !'' diyelim dostlara...
Biz iyiyiz çok şükür,ufak tefek yaramazlıklar olmuyor değil. Örneğin antibiotik tedavisi sonrasında bağışıklık sistemi zayıflayan Keşkül'de mantar başladı. Şimdi sabah akşam o bölgeye merhem sürüyoruz,yatağından başka yerde yatmasını engelliyoruz ve en fenası kedi kızlardan uzak tutuyoruz. Mantarı kontrol altına aldık ama çok inatçı olduğu için tedaviye devam ediyoruz. Küdük de oldukça iyi ama diyete devam,zaten diyet mamasının dışında hiçbir şey yiyemiyor ,anında çıkarıyor :( Tagaddi maşallah sokaklarda hayatta kalmayı becermiş bir savaşçı olduğundan şimdiye değin bir çürük diş haricinde hiçbir sağlık problemi yaşamadı, (tık tık tahtaya vurma sesi )
Evcil hayvanlar çocuk gibiler,kısacık yaşamları boyunca size hep muhtaçlar. İnsanı çok mutlu ediyorlar ama onlar da hasta oluyor ,keyifleri kaçıyor ,bazıları psikolojik sorunlar yaşıyor. Önemli olan ,iyi günde kötü günde beraber olmayı baştan kabullenmek , en ufak sorunda onlardan vazgeçmemek. Bu anlamda herkesin evcil hayvanla yaşamaya uygun olmadığını düşünüyorum ben. Bunu kabul etmeli ve bir heves uğruna onları alıp eve getirdikten hele ki ev hayatına alıştırdıktan sonra terk etmemeli. Maalesef ortalığı kirletiyorlar hem de bir tanesi yetiyor de artıyorken bu iş için bizim evde 3 tane var. Günümün hatırı sayılır bir kısmı evi temiz ve derli toplu tutmaya çabalamakla geçse de ''her şeyin bir bedeli var '' deyip bu bedeli gönüllü olarak ödüyorum. Bir de evcil hayvan sahibi olmaya mutlaka ailece karar verilmeli. Evde bir kişi bile istemese ,karşı çıksa bu iş olmuyor.
Bunlar zaten bu bloğun takipçilerinin çok iyi bildiği konular,sözü uzatmanın anlamı yok. Ben en iyisi sizi Küdük'ün son fotoğraflarıyla başbaşa bırakayım.
Şimdilik hoşçakalın,kendinize çok iyi bakın lütfen ,tabii evdeki minik patililere de...
Sevgiler !