|Acrobat (pdf)|
|MS Word (rtf)|
|Satın Al|
ÖNSÖZ
Türkiye’de “Amerika’nın Kürt Kartı”ndan şimdiye dek çokça söz edildi. ABD’nin Kuzey Irak’taki Kürt hareketini destekleyerek Ortadoğu’da bir Kürt Devleti kurdurmak isteyip istemediği sorusu üzerinde ateşli tartışmalar yapıldı, yüzlerce makale, onlarca kitap yazıldı. Ancak Kürt sorununun siyasi boyutuyla ve özellikle de bir “Kürt Devleti” hedefiyle çok yakından ilgili olan bir başka ülkenin üzerinde yeteri kadar durulmadı. Oysa bu ülke, Ortadoğu’da bir Kürt Devleti kurulmasını isteyen ve kendisine bu yönde bir strateji belirleyen yegane güç olarak, çok daha fazla büyüteç altına alınmalıydı.
Bu kitap, bu önemli açığı gidermekte ve sözkonusu ülkenin, yani İsrail’in Kürt sorunundaki rolünü ve bu rolün nedenini ayrıntılı bir biçimde gözler önüne sermektedir. İsrail’in sözkonusu “Kürt kartı”nı detaylı biçimde görmek ise son derece önemlidir, çünkü “ABD’nin Kürt Kartı” olarak tanımlanan politikaların önemli bir bölümü de gerçekte İsrail’in Kürt kartının birer açılımıdırlar.
Elinizdeki kitap dokuz bölümden oluşmaktadır. İlk üç bölümde, Kürt sorununa hiç girmeden, sadece İsrail’in Ortadoğu stratejisinin bir analizi yapılmaktadır. İlk bölüm, İsrail’in Ortadoğu’daki varlığını neden daimi bir tehdit altında gördüğünü anlatır. İkinci bölüm, İsrail’in bu tehdide karşı neden yegane rasyonel çözüm olan “gerçek barış”ı tercih etmediğini ve edemeyeceğini açıklar. Üçüncü bölümde ise, İsrail’in Ortadoğu’daki varlığını koruyabilmek için düzenlediği ve bazı değişikliklere rağmen onyıllardır ısrarla uyguladığı “beka stratejisi” ortaya konmaktadır.
Dördüncü bölüm, İsrail’in 1961-75 yılları arasında Kuzey Irak’ta gelişen Kürt isyanını neden ve nasıl desteklediğini ortaya çıkarmaktadır. Beşinci bölüm ise, Kürt sorununu etkileyen en önemli denklemlerden biri olan Tahran-Bağdat ilişkilerini ve bu ilişkilerin içinde İsrail’in koruduğu özel yeri incelemekte, bu arada ünlü Irangate skandalının gerçek hikayesini gözler önüne sermektedir.
Altıncı bölümde ABD ile Irak arasındaki Körfez Savaşı’nın bilinmeyen tablosu ortaya konmakta ve tablonun İsrail’le ve onun Kürtlerle ilgili hesaplarıyla olan bağlantısı sergilenmektedir. Yedinci bölümün konusu, İsrail’in Kürt kartının “ABD’nin Kürt Kartı”na nasıl etki ettiği sorusu ya da bir başka deyişle Washington’daki İsrail lobisinin Kürt sorunuyla olan ilişkisidir.
Türkiye’nin Ortadoğu politikasının masaya yatırıldığı sekizinci bölüm, İsrail’in—son yıllarda sistemli bir biçimde yürütülen propaganda kampanyalarında verilen izlenimin aksine—Türkiye için neden stratejik bir ortak olamayacağını anlatmakta, dahası İsrail’in Türkiye’ye empoze ettiği stratejik aldanmaları gözler önüne sermektedir. Son bölümde ise, Kürt sorunuyla her zaman için yakından ilgili olan su sorunu ele alınmış, İsrail’in su politikasının bölgeye ve Türkiye’ye getirdiği ve getireceği zararlar açıklanmıştır.
İsrail’in Kürt Kartı, umarız ki, Türkiye’de son yıllarda bilinçli olarak üretilen İsrail imajının aşılmasında rol oynayacaktır. İsrail’i “Ortadoğu’nun yegane demokrasisi”, “uluslararası terörün en büyük engeli”, “bölgedeki istikrarın kaynağı” gibi aldatıcı sıfatlarla tanımlayan ve Türkiye’yi İsrail’in eksenine oturmaya zorlayan bu imaj, gerçeklerle hiç bir şekilde uyuşmamaktadır çünkü. Bölgede bir Kürt Devleti kurulmasını kendi toprak bütünlüğü için büyük bir tehdit olarak gören—ve bu değerlendirmede haklı olan—Türkiye’nin, bölgede bir Kürt Devleti kurulması fikrinin en kadim ve istikrarlı destekçisi olan İsrail’le stratejik ortak haline gelmeye çalışmasının ne denli irrasyonel bir seçim olduğu, kitabın ilerleyen sayfalarında açıklıkla gösterilmektedir.
Son olarak belirtmek gerekir ki, bu kitapta Kürt sorununun sadece siyasi yönü ele alınmış ve sorunun uluslararası ilişkilerdeki rolü incelenmiştir. Ancak kuşkusuz sorunun kendisi sadece siyasetle sınırlı değildir, ekonomik, kültürel, sosyolojik ve dini yönleri de vardır. Sorunun çözümü için uygulanacak her türlü program, bu farklı yönleri bir arada düşünmek durumundadır.