camlar açık uyuduğum bir gece korkunç şimşek sesleriyle uyanmam devamında korkunç bir fobim olmuştu. yaklaşık 2 sene her şimşek çaktığında banyoya kapandım, dışarı çıktığımda yağmur yağarsa olduğum yerde kitlenip kaldım vs. benim cussemde bir insandan beklenmeyecek bir korkaklıkla yaşadım 2 sene. fobi korkunç bir şey azizim, hayattan soğuyor insan.
nasıl yendim de az önce evimin önüne 3 kez yıldırım düşse de balkona çıkıp izledim peki? ılk iş o da şanslıysanız gündüz yağmur yağar ve şimşek çakarsa ufaktan pencere yanına, balkon kapısına seyirtmek olsun *
üç buçuk ata ata yaptım ben bunu. sonra gece yatarken yıldırım sesi dinledim youtube.tan. öyle öyle derken baktım üstesinden gelebiliyorum yağmurda yürümeye başladım ve bu günlere geldim.
dedim ya fobi berbat bir şey. kim olduğunuza, cinsinize ve hatta cussenize bakmadan avcunun içine alıyor ve yasam kalitenizi mahvediyor. hep derler ama bir de ben soyleyeyim; fobinizin üstüne gidin. gerçekten ise yarıyor.