| ALİ BABA ve 35 YIL


Yıl bin dokuz yüz yetmiş altı aylardan Mart
Kalktı Terazi’nin göç Abdi Köyünden
Hiç düşünmemişti otuz beş yıl gezeceğini
Geldi Kırşehir’in Aşık Paşa mahallesine.
On Aralık bin dokuz yüz yetmiş yedide evlendi
Aşık Paşa’da Özbağlı İbiş’in evine yerleşti
Ankara’da Raportörlük kursuna katıldı
Evi geri Abdi köyüne gönderdi.
Tayin bekledi, karar çıkmadı
Evi gerisin geri Kırşehir’e getirdi
Yenice mahallesinde bir eve taşındı
Kimi eşyaları kırıldı, kimilerini attı.
Ankara’da Maliye kursunu kazandı
29 Ekim 1978’de Ankara’ya taşındı
Kırşehirliler apartmanına yerleşti
Abbas’ın bodrum katında bir yıl oturdu.
Asu dünyaya geldi, Çorumlunun evine taşındı
Hem kursa devam etti hem de çalıştı
Ara sıra arkadaşları ile Kızılay’da demlendi
12 Eylül öncesi hem takip edildi hem de dövüldü.
12 Eylül 1980 askeri darbesi imdadına yetişti
Müdür yardımcısı oldu, Çubuk ilçesine taşındı
Hem hizmet etti, hem de dost edindi
Ovacık köyünden Veli Aktaş’a hayran oldu.
Müdürü Cemal Pınar Müdürlerin hasıydı
Abdullah Candoğan ve ailesi iyi bir dosttu
Küçük Ömür’ün burada kirvesi oldu
Babası Osman ile muhabbet etmenin zevkine vardı.
Çubuk ilçesinde dolu dolu beş yılını geçirdi
Aysun ile Aylin yavrularına burada kavuştu
Asu bu ilçede Fatih İlkokuluna başladı
Öğretmen Mustafa Mert’ten ilk eğitimi aldı.
Bu yıllar rüzgâr sert esti, baba Osman hastalandı
8 Ekim 1985’de baba vefat etti
Acılar katlandı, ölüm ve gurbet acısı dokundu
Müdür oldu, göç Develi ilçesine sökün etti.
19 Mayıs 1986’da Develi’ye vardı
Devletin verdiği lojmana yerleşti
Acımasız oldu, çok canlar yaktı
Adam gibi adam olmayı orada öğrendi.
Güneş bir başka doğdu Develi’de
Sanki tek sesti tüm yöneticiler
Yurttaşlar, idareciler ve memurlar mutluydu
O heybeti ile Erciyes dağı onlara destekti.
Şahin Azman’ı, Zeki Dayısı
Nafiz Aksu’su, Osman Güney’i
Bekir Teker’i, Ramazan Çerçi’si
Her zaman her yerde dost idi.
Nasıl unutsun Şeref Saygılı’yı
Nasıl met etsin Cemal Ayboğan’ı
Ürgüplü Hacı babayı, hemşerisi Rıza’yı
Koca koz ustası Mahir Maşlak’ı
Haluk Yalçın, Cezmi Kaya
Bir de Doktor Musa
Hepsi birbirinden değerli
Kimleri unuttu acaba
Gazete sahibi Teoman Bayraktar’ı
Dostu âşıkların hası Ali Çatak’ı
Dev Ali’sini, Everek’i, dünyaca ünlü cıvıklısını
Yazmakla bitiremez tüm Develi’yi
Cıvıklının ustası sebatsız Mahir’dir
Sekiz yıl Kurbanını kesen Ali’nin hasıdır
Elbiz’in gülü, insan sarrafı Enver’dir
Saymakla bitmez ki otuz bin insan.
Develi’de tam sekiz yıl kaldı
Turban ötelinden veda yemeği ile uğurlandı
Çok çalıştı, Devletine çok hizmet etti
Sen onu, o seni unutamadı Develi.
Erciyes’te muhabbetle iyi rakı içilir
Elbiz’de dostlara dost katılır
Sekiz yıl çok çabuk geçti
Terazi nasıl met etsin Develi seni.
1993 yılının Ağustos ayı geldi çattı
Ali’nin göç Turhal’a uğurlandı
Kimi dostlar üzüldü, kimileri ağladı
Terazi 14 Ağustosta yolcu edildi.
Ver elini Turhal dedi
Yine Kızılırmak üzerinden göç geçirdi
Çok dağlar tepeler aştı
Şirin Turhal şehrine vardı.
Lojman var iken Abdullah Ordu’nun evini tuttu
Göreve başladığı gün hâkimle karşılaştı
Bir iş hanından vergi dairesini kurtardı
Varkol ve Turhal gazetesi taşınmasını yazdı.
Kesintisiz beş yıl Turhal’da kaldı
Hiç incitmedi fakat incindi
Öğretmen evinde güzel günler geçirdi
Ata’nın eseri şeker fabrikasına hayran kaldı.
İktidar partililerle hep kavgalı oldu
Yemin edenlerin yeminlerine sadık kalmadıklarını gördü
En güzel şiirleri burada kaleme aldı
Yeşil ırmağı seyretmeye hiç doyamadı
Beklenen zaman geldi ve çattı
Kızılırmak üzerinden yine göç geçirdi
Turhal halkı veda ile Şereflikoçhisar’a uğurladı
Çok dostlar arkasından hem üzüldü hem de ağladı.
Anadolu’nun incisi Şereflikoçhisar’a geldi
Lojman dururken Şaban Aydın’ın evine yerleşti
Yine Kızılırmak üzerinden göç geçirdi
Şehri ve kültüründen olanları çok sevdi.
Oda başkanları ile topluma örnek oldu
Çok çalıştı iyi hizmet verdi
Vergi dairesi yeni binasına kavuştu
Yurttaşlar burada Ali baba unvanını verdi.
Her taşın altına elini çekinmeden soktu
Hukuk ilkelerinden hiç taviz vermedi
2000 yılında ağabeyi Ahmet’i kaybetti
Tüm ilçe halkından destek gördü.
Hamidiye çiftliğinde balık yedi rakı içti
Güneş tepeden güneşin batışını seyretti
Dostlar ile acı ve tatlı günlerde beraber oldu.
Hep çağdaş, aydın ve Atatürkçü kaldı
.
Karasenir dağını adım adım gezdi
Onun orman olmasını beceremedi
Solak uşağı, Avanlar ve Hamzalı ile bir oldu
Ne hikmetse halkı üretime yönlendiremedi.
Aysun ile Aylin burada üniversiteli oldu
Asu geç kalmadan sınıf öğretmeni oldu
Hem öğretmen oldu hem de evlendi
Tüm dostlar düğününde buluştu.
Dostlar arasında ayrım yapamıyor
Bayram Aktaş ile Mehmet Çetin’e kıyamıyor
Hep derdini Kızıl ırmağa döküyor
Zalim Kızılırmak hep bildiğini yapıyor.
Göz açıp kapayana kadar sekiz yıl geçti
Vergi dairesinin bahçesi müzeye döndü
Dostlar veda gecesi ile Sungurlu’ya uğurladı
Tüm memurlar ve dostlar bu tayına isyan etti.
3 Eylül 2006 da Şereflikoçhisar’dan uğurlandı
Sungurlu’da Hiltaşlar’ın evine yerleşti
Görev öncesi Sungurlu’yu mahalle mahalle gezdi
14 Eylül’de dairede göreve başladı.
Sungurlu’nun çalar saati çalıyor
Terazi hiç durmadan dost arıyor
Şereflikoçhisar’dan dostlar geliyor
Hattuşaş ile Alaca höyüğü geziyor.
Manastırdan Sungurlu’yu doyasıya seyretti
Mavi Ocak ile Baktat’ta rakı içti
Uzun aylar dost aradı durdu
En sonunda parkı kendisine dost edindi.
Sungurlu sokaklarında çocuklar ağlıyor
Park kimsesiz ve garip çocuklarla doluyor
Dost canlısıdır Terazi, çocuklarla dost olur.
Sungurlu’nun ozanları imdadına yetişir.
Bir garip şehirdir Sungurlu
Her mahallesinde vardır bir ozanı
Kara kelek bir başka söyler şiirlerini
O söyler Terazi Ağlar, Terazi söyler o ağlar.
Her sabah adım adım parkı gezer
Parkın her karesini fotoğraflar
Terazi çocuklar gibi mutludur parkta
Ümran Evliyaoğlu günaydın müdürüm der.
Punto’nun ve Ümran Bey’in fotoğraflarını çeker
Onunla her gün her gece kendini avutur
Di çayını mutlaka iki taraflı gezerek görüntüler
Kavun üreticilerine ve emeğe saygı duyar.
Cumartesi günleri Pazar yerini gezer
Tüm köylüler ile sohbet eder
Organik ürünleri saatlerce ararda arar
Ne hikmetse hep kurtlu meyveyi tercih eder.
Üreten köylülerin fotoğraflarını hep çeker
Okula giden öğrencilere hep yardımcı olur
Çocuklarla bire bir sohbete bayılır
Onlar bir cevherdir onu işlemek bizlere ait der.
Develi’den beri müdürdür Terazi
Ceza keser, cebren vergi tahsil eder
Yeri gelir araç bağlatır, araç satar
Buna rağmen Ali babadır, Terazi.
Terazi Ali babalığı kabul etmez
Halktır bu, ne dediğini çok iyi bilir
Sevilir Terazi, hem de çok sevilir
Sungurlu ilçesinin de Ali babası olur.
Zordur idarecilik mektebi bile yoktur
Terazi belli bir yaşa gelmiştir artık
Duyusallığı, yasaların önüne geçmeye başlamıştır
30 Temmuz 2010 da emekli olmaya karar vermiştir.
Eşi ve memurları emekli olmasını istememiştir
Fakat Terazi bir kere karar vermiştir
Kararından kimseler onu döndürememiştir
15 Ekim 2010 tarihinde emekli olmuştur.
Otuz yıl olmuştur Ankara’dan çıkalı
Cumhuriyetin temelinin atıldığı bu şehri hep özlemiştir
Yıllardır bekle beni Ankara geliyorum demiştir
Ve nihayet 6 Kasım 2010 Cumartesi Ankara’ya gelmiştir.
Ankara’da kendisine ait olan eve yerleşmiştir
30 yıl sonra Kurban Bayramını burada kutlamıştır
Ankaralı dostları onu yalnız bırakmamıştır
’’Ankara’nın taşına bak
Gözlerimin yaşına bak
Uyan uyan Gazi Kemal
Şu feleğin işine bak’’
Türküsünü dinleyerek anılarını ve şiirlerini yazmaktadır.
AAAAAAAAAAAAAAAAAA
|Bu sayfa hakkındaki yorumlar:|
|Yorumu gönderen: seher Gemicibaşı( sehergemicibasihotmail.com ), 07.01.2012, 10:15 (UTC):|
Bu 35 yıl içinde yollarımız turhalda çakıştı.İyiki de çakışmış çok güzel günler geçirdik çok şey paylaştık.Fotoğrafı görünce ilk aklıma gelen Selin 18 aylıktı, kreşe bakmaya Ali dedesiyle birlikte gittik.Selin Kreşi pek sevdi bizimle dönmedi ve o gün okul hayatı başladı.Ali dedesi selin 18 yaşına bastı hala okula gidiyor olmaktan şikayetçi haberin olsun.Lise 3 daha çok yolu var.Mezuniyetinde de yanımız da olman dileğiyle.Sevgiler, selamalar. Site harika olmuş.
|Yorumu gönderen: Ali TERAZİ( terazialihotmail.com ), 11.01.2012, 23:07 (UTC):|
Sayın Müdürüm,yorumun için çok teşekkürler.Evet bugünkü gibi yazdıklarını hatırlıyorum.Onun için Selin'in yeri bende bir başkadır.Bana göre Selin okumaktan ve okula gitmekten asla şikayet etmez.Bilir ki ilim ve irfan sahibi olmak için okumanın şart olduğunu,o daima sessiz ve derinden gider.O okuyacak hemde çok iyi okuyacak başkalarına da örnek bir abla olduğunu gösterecek.O dünyalar talısı Ali dedesinin ilk torunu olduğunu güzel güzel Ali dede dedeğini Ali dedesinin onu çok özlediğini çok iyi bilir.Sizleri ailecek öpüyoruz.
Bu sayfa hakkında yorum ekle: