Gözünüz aydın, Erciyesspor, amatöre düştü.
Bölgesel Amatör Küme’de bir takımımız daha oldu.
Önümüzdeki yıl kısa adı BAL diye adlandırılan Ligde 3 takımımız birden mücadele edecek.
Tesisleri ile tüm Türkiye’ye örnek olan şehre de bu yakışır zaten.
Okuması bile ne kadar komik değil mi?
4 yıl önce Süper Lig’de olacaksın, şimdi de amatör kümeye düşeceksin.
Evet, Erciyesspor, küme düştü. Hem de sessiz sedasız.
85 yıllık çınara sahip çıkılmadı ve takım, önce Süper Lig, ardından TFF 1. Lig, ardından TFF 2. Lig, sonra TFF 3. Lig, son olarak da Bölgesel Amatör Lig’e kadar geriledi.
Bu takıma kimin emeği varsa öncelikle ellerinden öpmek gerekir. Hakkın Rahmetine kavuşanların emekleri zayi oldu, bu nasıl bir acizliktir böyle. 1 milyon 350 bin kişinin yaşadığı bir şehirde Erciyesspor, nasıl düştü ya da düşürüldü?
Hesap neydi ki acaba?
Dile kolay 85 yıllık bir takım. Mazisinde nice başarılara imza atan Kayserili gençlerin umudu olan bir takım göz göre göre eridi ve amatör kümeye düştü.
Emeği geçenlerin yanı sıra, takım süper ligdeyken kendini her bir fırsatta reklam yapan, ama sahip çıkılması gerektiğinde ise, görmemezlikten gelenlere gelince “Yazıklar olsun” demekten başka bir sözüm yok.
Nasıl oluyor da bir takım, 4 yıl önce Süper Lig’de mücadele ederken, üstelik borcu da yok iken, amatöre kadar geriliyor.
Bu nasıl bir mantık?
Takım süper ligdeyken, futbolcular belediyelerde basın ordusuyla imza töreni düzenlenirken, nasıl oldu da bu duruma düşüldü?
Dedim ya, borç yok, harç yok!
Burada hiç kimse Ziya Eren’e suç bulmasın. Eğer, Ziya Eren olmasaydı; Erciyesspor, 7 yıl önce amatör kümeye düşerdi. Bir suçlu aranacak ise, “Artık, şehrin delisi olmaya niyetimiz yok” diyen Ziya Eren’i küstürenlere sormak lazım hesabı. Bu sorunun cevabı bize doğruyu gösterir zannımca!
Gerçekten de şu an yazıyı bile yazarken, hüzün hali bastırıyor. Parmaklarım yazmakta zorlanıyor. Düşünün, Süper Lig’de en centilmen bir takım, neden sahipsiz kalır, neden verilen sözler tutulmaz?
Düğün evinin kalabalığı çokken, ne yazık ki cenaze evine giden olmadı.
Bu takımın yüzlerce çalışanı, binlerce ekmek yiyeni vardı. Yine yüzlerce futbolcunun geleceği, umudu Erciyesspor’un üzerindeydi. Bir takımı, amatörden Süper Lig’e çıkarmak istediğinizde nasıl bir para, nasıl bir süreçten geçirileceğini düşünün ve bir hiç uğruna heba edildi.
Güzelim Erciyesspor, Allah razı olsun ki, Yaşar Çalışır gelmiş de, en azından bir çok futbolcu başka takımlara giderek, geleceğini kurtarmış. Eğer Yaşar Çalışır gelmesiydi, Erciyesspor, sezon başında kapanacaktı.
Lafa gelince mangalda kül bırakmayan efendiler, bunun hesabını diğer dünyada nasıl vereceksiniz, merak ediyorum.
18 yıllık gazetecilik sürecimde Elektrikspor faciasından sonra, bunu da gördük ya, yazıklar olsun diyorum ve yazıma son veriyorum.