“Haydarpaşa Garı, yerli İstanbulluların elinde kalan bir kaç anıdan biri, Anadolu yakasının simgesiydi. İçinde çalışan yüzlerce personeli, okulu, dikim evi, reviri, kitaplığı, gazinosuyla, gece gündüz 24 saat hizmet veren büyük bir kuruluştu. Savaşta Anadolu’ya asker sevk etmiş, yaralı askerleri ve şehit cenazelerini karşılamıştı. Ankara ekspresi gardan kalkardı gidenler göz yaşı, gelenler sevinçle karşılanırdı. Vapurdan çıkanlar Banliyö trenine koşarlardı. Ara istasyonlarda kırmızı şapkalı “şeftrenler” kampan ve düdük çalarak trenlere yol verirlerdi. Pendik’e kadar iki yakanın manzarasına doyum olmazdı.
93 yaşındaki Kadıköylü H. Sütude Erülgen babası öldükten sonra annesini işe alarak ailesine sahip çıkan Haydarpaşa Garı ile ilgili duygularını gazetemize yazdı
Hatice Sütude Erülgen 93 yaşında bir Kadıköylü. Haydarpaşaport projesini duyunca büyük üzüntü duymuş çünkü çocukluğu ve gençliği Gar’da geçen onlarca çocuktan biri. Kadıköy Belediye Başkanı Aykurt Nuhoğlu’na bir mektupla, Haydarpaşa’nın tren garı olarak kalmasını isteğini ileten H. Sütude Erülgen o günleri anlatan bir de yazı yazdı. İşte Erülgen’nin Haydarpaşa’sı
“GAR BİZE BABALIK YAPTI”
Babam ani olarak öldü. Geride en küçüğü 1 yaşında 3 yetim ve kimsesiz bir kadın bıraktı. Gar, yetimlerine sahip çıktı. Annemi işe aldı. Bizleri büyüttü. Bize babalık yaptı.
Rantın para kokusu burunlara, şeyhlerin altın şıkırtısı kulaklara değince kuruma el koydular. Garın ışıkları söndü. Personel ve aileleri perişan oldular, istasyonlar harap oldu. Eğer İstanbullulara en ufak bir saygınız varsa binayı restore eder, sahiplerine teslim edersiniz.
Ankara ekspresi gardan kalksın, banliyö trenleri çalışsın, garın ışıkları yansın. hangi devletin tirenine özenildiyse; Pendik’ten sonra raylar onun, “Gar ve Banliyö Trenleri” bizim olsun.
Ben babam için bir ses verdim, Şimdi gara sahip çıkma sırası Kadıköy Belediyesi ve halkında. Hemen davranmazsak, acele etmezsek Haydarpaşa Garı gitti gidiyor...
Garın üç yetimlerinden birisi”
İlgili Galeriler