Ben hayatımın her şeylerinden bahsetmek istiyorum çünkü bunları beni Burcu yapan özellikler.
Ailem ile başlamalıyım hayatımın her şeylerinden; beni büyüten ve hep vakit geçirdiğim insanlardan bahsetmem gerekir ilk başta. Annem ve babamdan özellikle… Onlardan daha da önce bahsetmeliyim. Benim üzerimdeki en büyük iyilikleri beni büyütmüş olmaları; biliyorum bu klasikleşmiş bir cümle ama yapılabilecek başka bir şey yok. Ayrıca annemle babam hep iyiliğimi istediler, hiçbir zaman kötülüğümü istemediler. Ben biraz başımın dikine gittiğim için onları kötü olarak görmüş olabilirim ama bu kesinlikle bir saniye sonra bile değişebilen bir düşünce!
Bazen onlarla küsüyorum ama bir saat sonra küstüğümü unutuyorum, bu çok garip; bir başkası ile küstüğümüz zaman oysaki onu asla unutmayız ama aileden biri ile küstüğümüzde unutuyoruz. Sanırım bu başka kimselere güvenemeyecek olmamızdan. Ablam ve kardeşimle de kavga ettiğim zaman kısa bir süre sonra onlarla kavga ettiğimi unutuyorum ve sanki böyle bir şey hiçbir zaman yaşanmamış gibi yaşamıma devam ediyorum.
Benim bir de kankalarım var. Onlar da benim için çok değerliler; hatta öyle değerliler ki bunu ailemden hemen sonra, Avril’dan ise hemen önce bahsetmiş olmamdan anlayabilirler. Yalnız arkadaşlık ve kankalık ayrıdır; arkadaşlarım çoktur ama kankalarım azdır. Gerçekten kankalarım bir elin parmak sayısını geçmiyor.
Kankalarım ile hep güleriz, eğleniriz, yeri gelince beraber üzülürüz ve çok az kavga ederiz; hatta birbirimizin sözlerine pek alınmayız çünkü ben samimi olduğum kişilerle dalga amaçlı öyle konuşurum.
Biraz da Avril Lavigne’den bahsetmek gerekiyor. Aslında bu mükemmel kadının hayranı olmamın sebebi bir kankacığımın bana o kadını öğretmesiydi. O çok güzel, harika bir sesi var her ne kadar biz hayranlarına Twitter, Facebook gibi adreslerden cevap vermese de çok önem veriyor. O harika biri daha ne diyebilirim ki?
Çizimlerime çok büyük bir değer veririm çünkü onlar benim hayal ürünümün eserlerdir, onları çok iyi saklarım. Ben moda tasarımcısı olmak istiyorum, bu benim küçüklüğümden de belliydi. Tasarım benim hayatımın bir parçası ve özellikle de giymek istediklerimi tasarlıyorum.
Yazdıklarım… Ben aslında hem moda tasarımcısı hem de yazar olmak istiyorum ve bu yüzden yazdıklarım da çizdiklerimle aynı değerdedir benim gözümde. Kötü de yazmış olsam iç dünyama ait oldukları için onları saklarım. Mesela bu yazıyı ben hiç beğenmedim ama yine de saklayacağım belki de internette paylaşacağım insanlar çok az da olsa beni anlayabilsin diye.
Okurlarım da benim için çok kıymetlidir çünkü yazdıklarımı okuyacak kişiler olmadıktan sonra sadece kendim için yazıyor olmak pek de bir şey ifade etmiyor çünkü ben kendi kendime yazma isteğinde bulunacağımı pek düşünmem. Ayrıca yazdıklarımı okuyan olmasa kimse bana hatalarımı söylemez ve ben kendimi de geliştiremem.
Ve son olarak arkadaşlarım… Onlar sanırım çoklar. İçlerinde diğerlerine kadar daha değerli olanları da var ama tabi ki de kankalarım kadar değerli olamayacaklar. Bazen bütün günü birlikte geçiririz, çok eğleniriz. Onlar da çok iyilerdir. İşte onlar benim her şeylerim dediklerim.