25 gün asla yemedim ve disiplini de asla bozmadım. Başlangıçta ilk bir hafta daha önce yaptığım oruçlar gibi değilde çok daha kolay geçti. Ama sonra vücudumda çeşitli bölgelerde, ağrılar hissettim bir gün bacaklarım ağrıdı, başka bir gün karnım, sonraki gün boynum... Oruçluyken arızalı bölgelerde ağrılar olması normaldir demeniz beni rahatlattı, işin ilginç tarafı ağrılar her bölgede sadece bir gün oldu ve geçti.
Vücudumun doğal bir yolla ameliyat olduğunu anlıyordum ve bundan dolayı mutluydum. Oruç sırasında üç gün böbreklerim ağrıdı. Sonradan hiç ağrımadı. Ne kadar şükür etsem azdır. Oruçtan çıkalı iki hafta oldu kesinlikle hiçbir ağrı yok. Vücudumda dolaşan ağrılarla iyileşme sürecinin tecelli ettiğini gözlemledim, bu şaşılacak bir şey, orucumun son günleri ise müthiş enerjiktim. Oruç suresi uzadıkça halsiz ve bitkin düşüp kalacağım zannediliyordu ama beklenilenin tersi oldu. Enerjimden yerimde duramaz bir hale gelmiştim evin içinde bir sürü iş yapıyorum.
Bahçeye çıkıp çalışıyorum, kendime başka işler arıyorum. Bu halimi görenler şaşakalıyor. Daha önce sizin gözetiminizde kısa sureli oruçlar yapmıştım ama kesinlikle bu 25 günde gördüğüm faydayı görmemiştim. Bu 25 günlük orucum bana bambaşka perespektifler ve deneyimler sundu. İnşallah bir daha ki orucu şehirden ve yiyeceklerden uzak yeşil bir kırsal alanda yapmayı planlıyorum. Bu oruçların nefs ve ruhsal çerçevede büyük bir etkisi olduğunu biliyorum. Enteresan bir deneyimimi de anlatayım yeri gelmişken. Ben bebekliğimden bu günkü günlere kadar soğan ve sarımsak -ne pişmiş ne de çiğ- yiyemeyen ve bununla ilgili de çok zorluklar yaşayan biriydim. Bu iki sebzeyi bilmeden bile yediğim zaman midem bulanıyor ve kusuyordum.
Misafirliğe gittiğimde herkesi uyarıyordum: lütfen benim yemeklerimde bunlar olmasın. Bundan dolayı dışarıda ve başka bir yerlerde yemek yiyemezdim, evde ise benim için ayrı yemek hazırlanırdı. Orucumun 15 -16 günden başlayarak evde pişirilen soğanlaın kokusu hoşuma gitmeye başladı ve oruçtan çıktıktan sonra hayatımda ilk defa soğan ve sarımsaklı yemekler yemeye başladım. Bu benim içim bir mucizeydi diyebilirim. Varlığınız ve rehberliğiniz için size çok teşekkür ediyorum.