İnsanın Tek Düşmanıdır İnsan!..
13 (Thirteen) filminden -2010 yapımı olan, 2005 Fransız yapımı olanda var filmin- ağır bir sahne değil mi?.. Yaşam ile ölümün ince bir çizgide daha doğrusu bir tetiğin ucunda olduğu tarifi belki zor ama çok olan bir 'an'... Evde, okulda, iş hayatında kendimiz için iyi olanı, güzel olanı isterken ve hayal ederken ve -ne yazık ki- hırsla gerçekleşmesi için mücadele ederken, bizimle aynı düşüncelerle mücadele içinde olan 'diğerleri' için yaptığımız ve bize yapılan filmdeki sahneden farklı mı?.. Birşeyleri başarmak için bir elimizde tabanca ve parmağımız tetikte misali -bilinçsizce ve hızlı adımlarla- hedefimize doğru yürüyoruz; tabii arkamızda aynı şekilde yürüyen 'diğerleri'nin ensemizde hissettiğimiz serinliğiyle... Hayatın içine öyle bir düzen yerleştirmiş ki insanoğlu, hiçbir idol, hiçbir felsefi düşünce bu çirkin şekilde ilerlemeye devam eden hayatı düzeltememiş; asırlardır... Böyle de devam edecek gibi görünüyor. Var; eminim bir yolu var bunun. Ve bu yolu aslında herkes içinde taşıyor; taşıyor ama ulaşamıyor... Ulaşamıyoruz... Direniyoruz, eziliyoruz, sabrediyoruz, bekliyoruz ama ne yazık ki ulaşamıyoruz... Aslında bizi Yaradan bu sınav yerinde bizim -kendi kendimize ve şeytana- 'alt' olmamamız için öyle mucizeleri içimizde barındırıyor ki... Ama biz, bununla da yetinmeyip herşeyi bekliyoruz O'ndan. İsyan ediyoruz, inanmaktan vazgeçiyoruz, yanlış yapıyoruz ve sadece kendimize zarar veriyoruz... İyi olana, doğru olana, adil olana kavuşması için insanın hiçbir idole, felsefi düşünceye ihtiyacı yok(geçmiş bunun en iyi örneği)... Sadece içinde, aldığı nefesle yaşayan NEFS'i nefesinden ayırıp yok etmesi yeter, yetecektir... Büyük laf etmiyorum, boş konuşmuyorum, bloga 'laf olsun blog dolsun' düşüncesiyle yazı eklemiyorum... İnsan, gerçekten iyi olanı, güzel olanı istiyorsa bunu yapmak zorunda. Yoksa hem içindeki NEFS'i yaşatıp hem de iyi ve güzeli istemek sadece kendini kandırmak olacaktır.
Saygıyla.
btr