Parti kapatmanın ülkenin siyasetine ve demokrasisine katkısı olmadığı herkesçe bilinmektedir. Türkiye de, kapanma nedenleri darbe Anayasaları somut örnekleridir.
Anayasa Mahkemesi tarafından kapatılan Demokratik Toplum Partisi'nin milletvekilleri Diyarbakır'da durum değerlendirmesi yaptı ve toplu halde istifa kararı aldı. Kararı, kapatılan Demokratik Toplum Partisi Genel Başkanı Ahmet Türk açıkladı. Ahmet Türk 'Parlamento DTP'yi hazmedemedi' Biz bu nedenle gerçekten barış ve özgürlük demokrasinin anlaşılmadığını ve bundan sonra da Meclis'te kalmamızın anlamsız olduğunu düşünerek bu kararı aldık' diye konuştu.
Gerçekten DTP'NIN kapatılması demokrasisi bir yara aldığı gibi demokratik açılıma da zararı oldu. Her şeye rağmen DTPLER Meclisi terk etmeyip parlamentoda mücadeleye ısrarlı olmalı ve Kürt halkı için siyasi çalışmalarına devam etmelidirler. Zaten Anayasa Mahkemesi'nin verdiği kararın, Kürtlere siyaset dışına bırakılan işaret eden bir karardır.
Ahmet Türk, bölge halkı tarafından sevilen makul biri olarak bilinir. Ama DTP grubuna hakim olup olmama ötesinde var olan iradeyi kırabiliri mi?
Sosyalizmden öğrendiğimiz güzel ve önemli sorunlarından biri de, zemin, zaman ve koşular el verdiği sürece sonuna kadar Mecliste demokratik mücadeleye devam etme gerekliğidir. Lenin soruna ilkesel olarak değil, taktik olarak yaklaşmalı.. Bundandır ki seçim ve parlamento faaliyetlerine girdikleri de olmuş ve aktif boykota girdikleri de olmuştur diye ifade ediyor..
AKP İktidarı uluslar arası ve toplumsal desteğine rağmen demokratik açılım sürecini hiç de iyi yönetemedi.
Bu süreçte Hükümette tüm antidemokratik yasaları ayıklamalıydı yerine demokratik çağdaş bir Anayasa yapmalıydı. Bakınız; beğenelim, beğenmeyelim ilk Mecliste ilginç görünümler ve çatışmalar 1920, sosyalist eğilimliler, Din adamları, Kürtler, küçük memurlar, ünlü komutanlar, kasaba eşrafı, tüccarlar, işçiler vardı. Anayasa görüşmeleri, farklı eğilimlerin ve düşüncelerin ortaya çıkmasına ilk kez çatışmalı bir zemin hazırladı..
Siyasi cinayetler, komplolar, kirli ittifaklar, bu efsanevi demokrasinin ayrılmaz parçası olarak devam ediyordu. Bunların birer doğum lekesi mi, yoksa Türkiye siyasi tarihinin genetik kodlarından sızıp gelen kaçınılmaz özellikler mi olduğu, üzerinde düşünmeye değer bir sorundur.diye ifade edilir.(A.Çubukçu 6 Haziran 2009)
Özellikle 12 Eylül zulmü Kürtlerin PKKya yönelmesini sağladı. Barışçı Kürt örgütleri, devlet güçleri ve PKK tarafından etkisizleştirildiler.
Devlet zaman, zaman iyi Kürt kötü Kürt seçeneği önümüze koydu. Halen geçmişte binlerce faili meçhul cinayetlerin aydınlanmaması ve bu gün CHP ve MHP Demokratik açılıma karşı mitinglerle gösterdiği tepkiler çok tehlikelidir. Onun için eski DTP lerin Mecliste olmaları çok gerekli bir döneme denk gelmektedir. Mevcut Hükümetin bir hatası de, geçmişte denildiği gibi, bu ülkeye komünizm gerekirse onu da biz getiririz" anlayışı bugün de "Kürt Sorunu'nu gerekirse biz çözeriz" diyorlar. Eğer Kürtsüz, Türk çözümü ısrar edilirse en tehlikeli olan da Kürtleri ciddiye almama anlayışıdır. Eğer geçmişten günümüze dek PKK/DTP kendi dışındaki Kürt siyasi hareketlerine Şahsiyetlerine dayanışma içinde olsaydı belki Hükümet daha dikkatli davranırdı. Sanırım bu süreçte PKK ve Kürtler arasında saflaşma, ayrışma önümüzdeki günlerde daha belirginleşir. PKKde süreç içindede, ayrışma olabilir.
Eski DTPlilerin BDP çatısı altında yeniden tüm Kürdistanı kurum ve şahsiyetlerle dayanışma içinde meclis çalışmalarına katılmaları yönünde halk ve aydinlar dayatmalı. DTP'NIN kapatılmasına karşı protestolar ve gösteriler işyerinin camlarının kırılması ve otomobilinin yakılması göstericilere ateş edildiği ölülerin olduğu belirtiliyor. Çok dikkat edilmeli ve halkla karşı karşıya gelmemeli. Hele halkın maddi çıkarlarına zarar vermemelidir. PKK/DTP diyorlardı Kürt Aydınları çağrılarımıza rağmen çalışmalarımıza katkı yapmıyorlar. İyi de katkıları önerleri ciddiye alınmayan aydınlar yanların da nasıl bulunsunlar ki?
PKK eylemleri, hep kritik zamanlarda oluyor. Örneğin, Tokat, Dağlıca ve Aktütün gibi. Bu olayların iç yüzü düşündürücü, PKK örgütü bazı provokasyon amaçlı eylemleri hep Kürt halkına zarar vermiştir.
Sorun Kürt sorunudur. Kürt sorunu ulusal bir sorundur. Kürt Ulusal güçlerin hedefi amaçları Kürdistanın bağımsızlığıdır. Eğer parlamentoda çalışma koşuları varsa sonuna kadar demokratik mücadele verilir. Yok ise Kürt halkının Ulusal ve demokratik mücadele yol ve yöntemlere göre hedef belirlenir. Kürt halkının bağımsızlığı mutluluğu her hangi kişi ve kurumlara bağlı olmadığı kadar yücedir.
Ali BURAN