Soluk bir yüz, beyazlaşmış, bir yanında aşağı doğru kaskatı bükülüp kalmış dudaklar, ufalmış gözler, büyümüş elmacık kemikleri, sarkmış bir çene, terli bir alın..
Uzun uzun yüzüne bakarak kendinde birşey arama zamanı.
Bulamayınca yüzünü aynaya daha da yaklaştırıp aramaya devam etme zamanı.
Olmayınca yüzünü az yukarıdaki ışığın iyice altına tutup yanaklarını parmaklarınla gererek kırışıklıklar, henüz kırışık olmamış çizgiler, gözenekler, lekeler arasında derinlemesine arama ama hiç bir şey bulamama zamanı..
Ben ve zamanlarım..
Bir çok geçmiş. Bir çok şimdi.
Bu yüzde bir zamanlar olan şey, bu yüzün bir zamanlar hatırlattığı şey.
Bir yüzde olması gereken şey.
Biraz olsun kalmış olması gereken şey.
Hiç bir şey.
Herşeyi mi kaybettik?
Ne eski bir ben, ne yeni bir ben.
Geleceği de mi?
(Melekler Erkek Olur-Hamdi Koç)