ADİL BİR OYUN KURALIM!
www.matematikkafe.comADİL BİR OYUN KURALIM!Ebru AMAÇEdebiyat Öğretmeni Aynı toprak parçasını paylaşan; tarihi, dini, siyasi, sosyal anlamda ortak değerlere sahip kocaman bir milletiz. Onca ortak yönü, alt başlıklarda çeşitlendirmek bizi zenginleştiren bir hoşgörünün eseridir. Tüm bu farklılıklar içinde sıra, örneğin ahlak, namus, dürüstlük gibi kavramlara geldiğinde ortak tepkiler gösteririz.
TDK, “doğru” nun tanımını yaparken şöyle der: “yasa, yöntem ve ahlaka bağlı, namuslu, dürüst.” Bu tanımın altına herkes imzasını atar. Çünkü bu tanımın akılla, mantıkla, gerçekle çelişen hiçbir yönü yoktur.
Bir nokta aslında bir noktalar kümesidir. Toplum bir nokta ise hepimiz o noktalar kümesinin elemanlarıyız. Hedefe ilerlemek için başka noktalara ihtiyacımız var. Bizi hedefe götüren “doğru” parçalara ihtiyacımız var. Yine “insan” a ihtiyacımız var. Çünkü o doğru parçasını oluşturan da bir insan!
İnsan “doğru” yönlendirildiğinde mucizeler yaratır. Bunu biliyorum. Benim tarihim bu mucizelerin tarihi!
Bir su birikintisine, bir havuza, bir göle atılan tek bir taşın halkaları nereyi/ne kadarlık bir alanı etkiler hiç düşündünüz mü? O yerin tüm sınırlarına yayılır. Yani o su birikintisi, o havuz, o göl ne kadar büyükse o kadar büyük olur etki. Sınırlarımız ne kadar büyükse etki alanımız da o denli kuvvetli olacaktır.
Ben okulda bir sınav yaparım. Eğer tüm sınıfta ya da çoğunlukta bir soruda aynı hata tekrarlanmışsa bir sıkıntı olduğunu anlarım. Bir iki kitap karıştırır farklı, ilgi çekici örnekler bulmaya çalışırım. Tekrar konuyu anlatır, bir sonraki sınavda benzer bir soruyu oraya koyarım.
Az veya çok illaki bir düzelme olur. Olmalıdır. Çünkü şunu unutmamalıyız insan doğası gereği gelişime açık öğrenen bir varlıktır. Yalnız kimisi bir anlatmaya kimisi üç tekrarla başarıyı yakalar.
Bir çocuk, bir sınıf, bir okul, bir şehir, bir ülke… Ham madde hep aynı: İnsan
Türlü yollarım, yöntemlerim, örneklerim var. Uzmanı olduğum konuyu hiç bilmeyen birine en kısa yoldan nasıl öğretirim, bunu karşımdakinin gözlerine baktığımda anlarım. Ama sınırım belli!
İnsanı anlamadıkları için yargılamak, senin gördüğünü görmediği için küçümsemek ne sana ne de bana hiçbir şey kazandırmaz.
Bu dinle anlatılmaz, bu ırkla anlatılmaz, bu ayrıştırarak anlatılmaz; bu sadece ahlakla, değerlerle, (dönem içinde kazandıklarını, kaybettiklerini. Kaybedeceklerini tekrar tekrar) anlatılır.O nedenle ben diyorum ki aklımızı, vicdanımızı, ahlakımızı kaybetmeden; karamsarlığa kapılmadan insanlara güvenmeyi yeniden hatırlamalıyız. Eğitim adına, gerçekleri gösterme adına gelin kuvvetli bir zamk harcı hazırlayalım. Ayrıştırmak olmasın amacımız. Birleştirmek olsun gayemiz.Bu benim bu memlekete bana verdikleri, öğrettikleri için ödediğim bir bedel olsun istersen. Ya da istersen şöyle de uğrunda onca yıl savaşılarak kazanılmış pek çok değerin arkasındayım ve kaybetmeye hiç niyetim yok; şu an bir şeyleri değiştirmek için öne geçiyorum, peşimden gelin!Ve bunları sakın birilerine “yardım” ettiğini düşünerek yapma! Senin amacın, benim amacım bu düzen içinde bir oraya bir buraya savrulurken, “derya içre olup da deryayı bilmeyen” noktalarda farkındalık yaratmak olsun.Amacımız kendi iradesiyle düşünen, anlayan, sorgulayan, neden diye soran, başkalarına mahkum olarak iş yürüten değil; aklına, mantığına, birikimine güvenen insanlara ulaşmak olsun.Ne yaparız, diye etrafına şaşkın şaşkın bakıp düşünmek için çok geç! Bir araya gelelim; buluştur, toparla, yönlendir. Biz de anlayalım yalnız olmadığımızı. Projeler üretelim, her noktaya ayrı ayrı ulaşalım. Ahlaklı, adil bir oyun kuralım!
Ebru AMAÇ
Edebiyat Öğretmeni
Yorumlar
- Yorum Yaz