Yunus Emre bir dizesinde gönlü bir şehre benzetir ve şöyle der:
Girdim gönül şehrine daldım onun bahrine
Aşk ile seyrederken iz buldum can içinde
Bağrından çıkardığı değerleriyle Eskişehir bir “gönül şehri“dir.Bu gönül şehrine girmek, onun manevi bahrine (denizine) dalmak ve bu denizden inciler çıkartıp gönüllere sunmak istedik Yunus misali...