Remi (to Ron esans! ar ve Rejonniar, y. 1450-1670 609 Ülkelerinden itibaren istila edildi ve Bavyerabların eline geçti. Prag'ın fatihi İmparatorluk generali Kont Tilly (1559-1632) Heidelberg'i kasıp kavurdu (1622) ve Kont von Mansfeld (1580-1632) idaresindeki Protestan güçlerinin peşinde Kuzey Almanya'yı boydan boya geçti. Mühimmatsız kalan ordular çekirge sürüsü gibi toprakların ürünüyle geçinmeye başladılar. 1625-1629'daki Danimarka safhası. Aşağı Saksonya İmparatorluk Meclisi Başkam, Danimarka Kralı IV. Christian, sıkı baskı uygulanan Protestan dindaşlarını savunmak için kavgaya girdiğinde başladı. İngiltere, Fransa ve Hollanda'nın yardımlarıyla desteklenen Christian, Bohemya'dan Katolik bir soylunun, Albrecht von Waldsiein'm ya da "Wallesteindin (1583-1634) kurduğu yeni bir imparatorluk ordusuyla yetinmek zorunda kaldı. Elbe üzerindeki Dessau Köprüsü yenilgisinden sonra (1626), Protestan güçleri Transilvanyalı dostları Beıhlen Gabor ile bağlantı kurmaya çalıştılar. Mansfeld, Silesya üzerinden ta Tuna'ya kadar yürüdü. Bunun ardından Mansfeld'le Neuhausel'de (Bratislava yakınlarında) ilgilendikten sonra tüm güçleriyle Protestan kuzeye karşı harekete geçme sırası imparatorluk güçlerindeydi. Tilly, ispanyolların yardımıyla Alçak Ülkelere saldırdı. Wallenstein kendini "Baltık ve Okyanus Denizlerinin Generali" ilan ederek Brunswick, Aşağı Saksonya, Mecklenburg, Schleswig, Holstein, Jutland ve Stralsund'un eteklerine kadar Baltık sahilini işgal eııi. Lübeck Antlaşmasıyla (1629) Danimarkalılar, kaybettikleri toprakların geri verilmesi karşılığında çekilmeye ikna edildiler. İade Kararıyla da imparator Proıesanlara Augsburg Barışından sonra kazanılan bütün kilise topraklarını teslim etmelerini emretti. Ordusunda Katolik olmayan birçok asker bulunan Wallenstein itiraz etti ve azledildi. 1628-1635'teki isveç safhası, Gustavus Adolphus Stralsunds tutmak için bir askeri birlik gönderdiğinde başladı. 1630'da Fransa ile yapılan Barwalde Antlaşmasıyla desteklenmiş olarak, ana İsveç ordusuyla sahneye çıktı ve Protestanların talihini büyük bir şevkle düzeltmeye girişti. 1631'de imparatorluk güçlerince acımasızca yağmalanmadan önce Magdeburg'u ele geçirmeyi başaramadı, fakat Breitenfeld'de Tilly'yi ezdi ve Palatinat'a doğru ilerlemeye başladı. Orada kendisine daha önce İmparatoru destekleyen bir Luthercı olan Saksonya Seçici Prensi Johan Georg katıldı. 1632'de Bavyera'ya girdi. Münih ve Nuremberg kapılarını açtılar. İsveçlilerin Viyana'ya yürümeye hazırlanması ve Prag'daki Saksonlar yüzünden imparatorun Wallenstein'i geri çağırmaktan başka çaresi kalmadı. Leipzig yakınlarındaki şiddetli Lützen Savaşında (16 Kasım 1632) İsveçliler galip geldiler. Ancak Gustavus öldü; çıplak vücudu kafasında bir kurşun, yan tarafına saplanmış bir hançer ve uğursuz bir şekilde sırtında bir başka kurşunla bir ölü yığınının içinde bulundu. Böylece Protestan ülküsü Heilbronn Birliği tarafından yeniden canlandırılana kadar duraklamış oldu. 1634'te Wallenstein görüşmeleri açtı ve çabaları yüzünden kendini imparatorluğun aforozuna uğramış bularak suikastte öldürüldü, imparatorluk güçlerinin Nordlingen'deki başarısından sonra, gücünü toparlamakta olan İmparator, Prag'da Lutherci prenslerle barış yaptı. İade Yasası geri alındı.
1631'de bir gün, Bavyera kenti Rolhenburg-ob-der-Tauber imparatorluk ordusunca ele geçirildi. Geleneğe göre. General Tilly kasaba sakinlerinden biri çok büyük bir sürahi şarabı içip bitirinceye kadarlık sürede kasabanın yağmalanmasını emretti. Bunun üzerine Bürgermeister Heinrich Toppler sürahiyi dikip bitirdi, kasabayı kurtardı ve öldü. Onun başarısı Belediye Binasının Kaisersaal'inde günümüze kadar her yıldönümü Pazartesisinde sergilenen bir oyunda Der Meistertrunk'da anılmaktadır. Bir köyün yaşadığı deneyim binlercesinin örneği olarak alınabilir. Ocak 1634'te yirmi İsveç askeri yemek ve şarap isteyerek Franconia'daki Liııden'e daldı. Köydeki on üç kulübeden Georg Rosch'a ait birinin kapısını kırıp içeri girerek karısına tecavüz ettiler ve istediklerini aldılar. Kısa süre sonra köylüler tarafından tuzağa düşürüldüler ve elbiseleri çıkarılarak ganimetleri ve aılart ellerinden alındı. Ertesi gün askerler dört kişiyi isveçlilere saldırmaktan tuiuklayan bir jandarmayla geri döndüler. Görevli daha sonra bir Finlandiyalı olan askerlerden birini Bayan Rosch'un tecavüzcüsü olarak belirterek, General Horn'a rapor verdi. Bundan sonra ne olduğu tam belli değildir; fakat kısa süre içinde köy metruk olarak kayıtlara geçti. Sakinlerinin nüfusu savaş öncesi sayıya 1690'a kadar ulaşmadı 55 [HEXEN], 1635-1648'deki Fransız salhası, Fransa, kalan Kalvinist üyeleri Prag Barışı kapsamı dışında bırakılan Heilbronn Birliğinin koruyucusu olduğunda başladı. Bundan sonra Richelieu'nün stratejisi ortaya çıktı. Fransa, ispanya'ya savaş ilan elti, İsveçlileri yanına kattı ve Alsace'ı istila etli. Savaş üç cephede, Alçak Ülkeler, Ren Nehri ve Saksonya'da gelişti. 1636'da İspanyollar Paris'e doğru ilerlediler, fakat yan taraflarından tehdit edildiklerinde geri çekildiler. 1637'de İmparator Ferdinand öldü ve barış umutları arttı. 1638'den itibaren Richelieu'nün Alman dostları kendisine Ren Nehri üzerindeki Breisach kalesini armağan ettiklerinde, Fransızların talihi iyice açıldı. Conde Prensi, genç Dük d'Enghien'in gelmesi (1621-1686) onlara Avrupa'daki en iyi generali kazandırdı. A rden nelerde ki Rocroi'da kazandığı şaşırtıcı zafer (1643) 1525'teki Pavia çarpışmasından sonra devam eden İspanyol askeri üstünlüğüne son verdi. 1644'ten sonra diplomatlar Osmabrück'deki Protestan delegelerle Münster'deki Katolik delegeler arasında mekik dokuyarak yoğun bir çalışmaya girdiler. Onlar tartışırken Fransızlar ve İsveçliler Bavyera'yı kasıp kavurdular. Aynı anda iki bölüm olarak hazırlanan Westphalia Antlaşması sonraki yüzyıl ve ilerisi boyunca Orta Avrupa'da uluslararası düzenin temel planını oluşturdu. Hem Fransa'nın yükselmesini hem de Habsburgların Alman prenslerine boyun eğmelerini kayda geçirdi. Dini açıdan Kalvinistlere, Katoliklere ve Luthercilere verilen hakları tanıyarak Almanya'daki mücadeleyi sona erdirdi. 1624'ü kilise topraklarının iadesi için son tarih olarak belirledi; Katolik inancına ayrılan Yukarı Palatinat ve Avusturya Meclisinin mirasla alınmış topraklarının dışında kalan bölgelerde mezhep değişikliklerinin koşullarını hazırladı. Anayasa açısından Prenslere yabancı antlaşmaları imzalama hakkı vererek ve imparatorluğun çıkartacağı bütün yasaları Kurultay'ın onayına bırakarak onları çok güçlendirdi. Hem Bavyera hem de Palatinat'a seçicilik hakkı verilmesini teklif etti. Sayısız bölgesel konularda ise önde gelen bütün iddia