|Yazar|| : ||Beşir Ayvazoğlu|
|İsbn|| : ||9786055107840|
|Yayın Tarihi|| : ||Kasım, 2014|
|Dil|| : ||Türkçe|
|Sayfa Sayısı|| : ||350|
|Ölçü|| : ||13,5 x 19,5 cm|
|Yayınevi|| : ||Kapı Yayınları|
ASAF Hâlet Çelebi, ders kitaplarında yoktu. Onun ismiyle ilk defa ne zaman, nerede karşılaştığımı hatırlamıyorum. Belki bir antolojide, belki de Mehmet Kaplan’ın çok erkenden keşfettiğim Şiir Tahlilleri’nin ikinci cildinde... 1969 veya 1970’lerin hemen başı olabilir. “Mağara” şiirini psikanaliz açısından tahlil eden Kaplan Bey’in anlattıklarını o zamanki bilgilerimle anlayabildiğimi, daha da önemlisi, Asaf Hâlet’in bu tahlilde sözü edilen şiirlerinden zevk alabildiğimi zannetmem. O tarihte daha çok Yahya Kemal, Necip Fâzıl, Faruk Nâfiz Çamlıbel gibi vezin ve şekle önem veren şairleri seviyor ve okuyordum. Sonra bir gün karşıma “Cüneyd” ve “Sema-ı Mevlânâ” şiirleri çıktı, çarpıldım. Tasavvufla ilgilendiğim, Mesnevi ve Yunus Emre Divanı okuduğum zamanlardı. Fakat Asaf Hâlet’i tam keşfedebilmem için Om Mani Padme Hum a sahip olmam gerekiyordu. Oldum da, 1970’lerin ortasında, Sahhaflar Çarşısında...
Cep kitaplarının tadı başkadır; Yeditepe Yayınları tarafından 1953 yılında birkaç ressamın desenleriyle bezeli olarak yayımlanan ve Asaf Halefin ilk iki kitabındaki şiirlerinin birkaç eksiğiyle toplamından oluşan bu minik kitabı günlerce cebimde dolaştırmıştım. Çok zengin bir atıf dünyası olduğu için sürekli bilgilenme ihtiyacı hissettiren ve bilginiz arttıkça sırlarını azar azar ifşa eden bir kitaptı Om Mani Padme Hum...