Balonlar
Oyuncaklar
Arkadaşlar
Aile
İşte doğumgününün özeti!
Caro Diario,
Tüm haftasonu doğumgünü kutladık. Önce babaanne, dedeler, anaane, amca ve teyzeyle ev doğumgünü vardı. Deniz tüm aile büyüklerini aynı anda gördüğünde inanılmaz mutlu oluyor, kendini kaybediyor adeta. (Aile büyükleri demişken, bu aralar kim daha büyük kim daha küçük onlara çok kafa yoruyor bizim arkadaş:). Mesela baba büyük, dede daha büyük, anne küçük, Deniz minicik onun dünyasında! Ama örneğin kendinden küçük bir arkadaş gördüğünde baba büyük, Deniz küçük, o arkadaş minicik!!! )
Gerçek doğumgünü günündeki akşam partisinde kocaman bir adamdı Deniz bey. Uslu uslu oturup klasik doğumgünü yemeklerini mideye götürdükten sonra pastasını "teekyay teekyay" diye diye en az 5 kere üfledi, sonra da Fethi dedesinin aldığı atla 2 dede arasında 100 kere filan gitti geldi.
Cumartesi günü ise İstanbul Oyuncak Müzesi 'ndeydik. Saat 16:00'da başladık, vakit nasıl geçti anlamadan 3-3,5 saat oradaydık. Deniz'in küçük arkadaşları, büyük arkadaşları, annebabanın arkadaşları bu 3 saatin su gibi geçmesini sağladılar. İlk gittiğimizde "animatör" adıyla bizi karşılayan Berkabi'den itiraf edeyim ki hiç umutlu değildim ama, 2 yaşından 10 yaşına kadar tüm çocuklar bu Berkabi kavramından çok memnun oldu - eh bize de kendisini pek bi sevmek düştü tabii:). Yarım saat kadar süren müze gezisinde de, sonrasında balonlarla çıldırdıkları sırada da Deniz'in beni hiç aramaması ayrı bir soru işareti bu arada... İlerde okul için küçücük umutlandım, ama biliyorum ki o işin bununla hiç alakası yok, o yüzden gereksiz hayallere kapılmayalım lütfen:). Yine Oyuncak Müzesi'nin nimetlerinden ahşap boyama aktivitesi de hem bizim, hem de minik sanatçıların pek hoşuna gitti. Bu vesileyle Oyuncak Müzesi'ni kuran Sunay Akın'a ve organizasyonda görev alan tüm abla ve abilere tekrar teşekkürü borç biliyoruz.
Doğumgünlerinin bizce en hazin yanı, doomgünü çocuğu hediye açarken diğer çocukların o sevince ortak olma çabaları. Bunu birazcık hafifletmek için Deniz de arkadaşlarına evde küçük hediyeler hazırlamıştı. Paketi el emeği göz nuru bu küçük hediyeleri arkadaşlara çekilişle ilettik- umuyoruz ve tahmin ediyoruz ki hoşlarına gitti. Bu yöntem bana Sarin'den (annemden) miras aslında. Benim doğumgünlerimde mutlaka tüm arkadaşlarım için hediye piyangosu olurdu, herkes eli dolu giderdi evine. Amacım bu geleneği Deniz'le de yaşatabilmek...
Yarın-yani 18 Ocak- Sarin'in 16. ölüm yıldönümü. Deniz için Sarin "nonna" (İtalyanca'da "anneanne"). Bayramlarda, anneler gününde filan "nonna'nın bahçesi"ne gidiyoruz. Benim çocukluk resimlerimde nonnayı tanıyor, biliyor. Büyüdüğünde nasıl anlatacağımı henüz bilmiyorum, ama en azından hayatında bir nonna olsun istedim.
İşte böyle caro diario...Ocak ortasından izlenimler bu şekilde. Hediye kaplarının örneklerini aşağıda görebilirsiniz, annebabaDeniz bunları yaparken çok eğleniyoruz, herkese tavsiye ederiz.
Öperim,
1anda