Radyoların çevrelerindeki bir takım parazitlere maruz kalıp yayın kalitesini kimi zaman yitirdikleri gibi insan da şeytanın vesveselerine, fısıldamalarına maruz kalarak kalbini ve salim aklını dinleyemeyebilir. Bu durumda vesveseye fazla önem verip enerji harcamama ve gerçekmiş gibi telaşlanıp paniğe kapılmama önemli bir düsturdur.
Aynı şekilde kimi zaman topluluklar içinde de bir kısım insanların haksız ve bencil sadaları çok çıkıp parazit misali ortalığı bulandırabilir. Burada da düstur aynı şekilde her söyleyenin her söylediğini ciddiye alıp da enerji ve moral tüketmekten kaçınmak ve böyle parazitvari sadaları umumi koronun içinde tesirsiz hale getirmektir. Bu tür insanların iddialarını, beklentilerini ve şikayetlerini tenha yerlerde değil yetkili bir topluluk önünde ifade etmeleri temin edilmeli ve eğer karar verilecekse topluca karar verilmesi sağlanmalıdır.
Zira haksızlığını müdrik insan herkesin gözüne bakarak rahat yalan söyleyemez. Şikayet ve beklentilerinin dozunu ona göre ayarlar. Lakin bu kişilir tek başına muhatab alındıklarında, meselenin her yönüne muttali olmadığımzdan, rahatlıkla mübalağalara, meseleyi tek yönlü yansıtmalara ve aldatmaya teşebbüs edebilirler.