Ne zaman nasıl öğrenildiği, kim tarafından söylenildiği bilinmeyen bilgiler var zihinlerde. Öylesine dursa, zararlı bir yanı olmasa problem yok. Ancak zihinlerdeki bu karışık ve belirli belirsiz bilgiler, tam da karar verme anında tesirini gösterir.
Düşünme,karşılaşılan kavramları anlama ve meseleler arasında bağlantı kurarak sonuç çıkarabilmeye dayanan zihni bir faaliyettir. Düşünme faaliyetinin netice verebilmesi için kirlilikten ve doluluktan arınmış zihnî yapının varlığı şarttır.
İlk duyulduğunda insanı hafif bir tedirginlik içinde bırakan kelimeler var. Ama bu kelimelerin üzerine biraz düşünüldüğünde, derin mana âlemine açılan kavramlar olduğu anlaşılıyor. Bugünlerde derin manalarını idrak etmeye çalıştığımız “Kurban” da bunlardan biridir. Ancak “Kurban” denilince zihinlere bir an bile olsa olumsuz kareler gelebiliyor. Nereden, kimden geldiği belli olmayan bu kareler üzerine düşündünüz mü hiç? Üzücü bir dille anlatılan hayvan kovalama görüntüleri, dehşete düşüren kanlı fotoğraflar, hafızalara sanki deprem sonrası karışıklığı ya da ufukta görünen savaşın dehşetli halini getiriyor. Kurban bayramından yeni çıktığımız şu günlerde alakası olmayan bu tedirginlik halinin elbette üzerine eleştirel bir bakış açısıyla düşünülmesi ve içerisindeki yanlışlığın ayıklanması gerekiyor.
Kurban misalinde olduğu gibi meseleleri sorgulama yeteneğimizin faaliyette olup olmaması son yıllarda sosyal hayatın başlıca problemlerinden biri haline geldi. Günlük hayat devam ederken birçok meseleyle karşılaşıyor insan. Nereden geldiği bilinmeyen, fikri yapıya tesir ederek onu sürükleyen, insanı zorlayan mevzular var içerisinde. Karşılaşılan meseleleri dinamik bir zihni yapıyla irdeleyebiliyor muyuz? Yoksa pasif bir tüketici gibi ne veriliyorsa hemen tüketiyor muyuz? Tahlil yeteneğimizi gün içerisinde ne kadar dinamik tutabiliyoruz? Düşünmek, tahlil etmek, kıyas yapmak, tenkit ederek yanlışı ayırmak, bunların lüzumu ve nasıl yapılacağı üzerinde durmaya çalışacağız bu yazımızda.