"Mesele vatansa, vatanın bütünlüğü ise 'Savaşa hayır' diyecek kadar hayalperest değilim" diyen Habertürk yazarı Fatih Altaylı, "Ama keşke bu savaş işi çocuklarımızın üzerine yıkılan bir yük olmayaydı" yorumunda bulunarak "Büyükler için onlar değil de, keşke onlar için biz yaşını başını almışlar cepheye gitseydik" ifadesini kullandı.
Altaylı, Genelkurmay'ı bilgi almak için telefonla aradığını, gelen bilginin kendisini rahatlattığını ve bölgedeki bütün askerlerin profesyonel askerler olduğunu söyledi.
Altaylı'nın "Niye çocuklar savaşır ki!" başlığıyla yayımlanan bugünkü yazısı şöyle:
Cumartesi günü, türküler söyleyerek Afrin’e doğru yola çıkan ana kuzularını gördüğümden beri durup durup ağlıyoruz evde.
Hepsi 20’lerinde, kimi başında kimi sonunda ama 20’lerindeler.
Sabah evden okula uğurlarken, “Kabanının önünü kapa, karşıdan karşıya dikkatli geç” diye tembihlediğimiz, gece uyurlarken odalarına girip üzeri açılmış mı, üşümesin diye yorganını örttüğümüz, okuldan eve yarım saat geç dönse “Nerede kaldı” diye paniğe kapıldığımız “yavrularımızdan” belki birkaç yaş büyükler.
Hepsi bir ananın, bir babanın evladı, hepsi evinin kıymetlisi.
O kıymetlilerin hepsi, bu topraklara binlerce kilometre uzakta, buraları kendi çıkarlarına göre dizayn etmeye çalışan üç beş şerefsizin yüzünden bir gün Afrin’de, bir gün Irak sınırında, bir gün başka bir yerde cephedeler.
Onlara “Oralar soğuktur, parkanın önünü kapa” diyecek analarından, gece üşümesinler diye üstlerini örtecek babalarından uzakta.
Geçecekleri yollarda, trafikten değil, kalleşçe döşenmiş mayınlardan korunmalarını söyleyecek onlardan az büyük komutanlarından ve birbirlerinden başka kimse olmadan.
Günlerdir durup durup ağlıyorum onlar için.
Mesele vatansa, vatanın bütünlüğü ise “Savaşa hayır” diyecek kadar hayalperest değilim.
Ne yazık ki, savaşlar var ve galiba uzunca bir süre daha var olacak.
Ama keşke bu savaş işi çocuklarımızın üzerine yıkılan bir yük olmayaydı.
Büyükler için onlar değil de, keşke onlar için biz yaşını başını almışlar cepheye gitseydik.
Hepsi profesyonel asker
Merak ettiğim bir şeyi öğrenmek için dün Genelkurmay’ı aradım.
Suriye’deki PKK varlığına yönelik harekâtta yer alan askerlerimizin ne kadarının “profesyonel asker”, ne kadarının ise zorunlu askerlik görevi için silah altına alınan erlerden oluştuğunu öğrenmek için.
Genelkurmay’dan gelen bilgi şu oldu:
“Bölgedeki askeri varlığımız hakkında sayısal bir bilgi vermemiz mümkün değil. Gerektiği kadar askerimiz harekât alanına sevk edildi.”
Sayısal değil oransal bilgi istediğimi söylediğim zaman aldığım yanıt ise içimi bir nebze olsun rahatlattı:
“Sınır ötesinde gerçekleştirilen harekâta katılan birliklerimizin tamamı profesyonel askerlerden oluşmaktadır.”
Diyeceksiniz ki: “Onlar bu ülkenin evladı değil mi?”
Evladı elbet.
Onların kılına zarar gelmesi, içimizi yakar.
Rahatlamamın sebebi o değil.
En azından “askerliği meslek olarak seçmiş, bunun eğitimini yıllardır almış, görevlerinin risklerini bilerek bu mesleği tercih etmiş ve iyi eğitimleri nedeniyle riski en aza indirme donanımına sahip”askerlerimiz orada.