Daha önce açıklandığı gibi Thorndike 1930’dan sonra tekrar ve etki kanunlarında değişiklik yapmıştır. Bunun yanında bu kurama yeni kavramlar eklemiştir. Bunlar; • Etkinin yayılması, • Ait olma, • Çağrışımsal zıtlık gibi kavramlardır. ETKİNİN YAYILMASI Pekiştirme pekiştirilen doğru davranışın tekrar edilmesini sağladığı gibi pekiştirilmeyen fakat pekiştirilen davranışla yan yana yer alan yanlış davranışın tekrar edilmesine de neden olmaktadır. Bir başka deyişle pekiştirmenin etkisi doğru davranışla yan yana yer alan yanlış davranışa da yayılmaktadır. Hatta bu davranış cezalandırılmış olsa bile yanındaki doğru davranışa yapılan pekiştirmenin etkisi ile tekrar edilmektedir. Etkinin yayılması ile ilgili bir deneyde deneklere 1’den 10’a kadar sözcük öğretilmiş ve daha sonra deneklere sözcükler verilmiş numaraları sorulmuştur. Deneyi yapan kişi anında cevabın doğru ya da yanlış olduğunu söylemiştir. Buna rağmen ikinci denemede numarası yanlış söylenen sözcükler yine yanlış numarası doğru söylenen sözcükler ise doğru olarak tekrar edilmiştir. Yukarıdaki deneyde etkinin yaygınlığını belirtmektedir. Pekiştirilen davranışla diğer davranışlar arasındaki mesafe önemlidir. Mesafe arttıkça etki azalır. Ayrıca Thorndike etkinin yayılmasını öğrenmenin doğrudan doğasının bir kanıtı olarak görmektedir. AİT OLMA Thorndike ait olma kavramını iki şekilde açıklamaktadır. Bunlardan birincisi; uyarıcı bir durumda yer alan iki öğe birbirine ait ise ikisi arasında çağrışım olmakta; ancak bitişik olarak bulunan fakat birbirine ait olmayan öğeler arasında çağrışım meydana gelmemektedir. Ait olma kavramının ikinci kullanımı ise; tepkinin meydana getirdiği etki, organizmanın ihtiyaçlarıyla ilişkili ise öğrenme daha etkilidir. ÇAĞRIŞIMSAL ZITLIK Bu kavramı bir örnek üzerinden açıklayacak olursak bir birey alfabeyi baştan sona doğru akıcı bir şekilde söyleyebilirken, sondan başa doğru zorlanmaktadır. Yani birey uyarıcı tepki bağında her iki yönde de aynı performansı sergilemesi güçtür.