BİR SANAYİCİNİN DÜNYASI VE KURTULUŞ REÇETESİ!
Etrafına güvenmek istiyorsun. Ama tutunduğun dalların büyük çoğunluğu dikenli olunca haliyle elini yaralıyorsun. Düzenli bir program ortaya koyabilmek için olağanüstü bir çaba sarf ediyorsun. Her işin bitmesinde parmağının olacağına ya da mecburen olması gerektiğine inanıyorsun. Bu defa da iş yükünün altında boğuluyorsun. Sistematik bir düzen kurarak arzuladığın hedefe ulaşmada bir adım atmak istedikçe ayağına takılan çalılar yüzünden daha büyük bir yıkıma uğruyorsun. Yüzünü gözyaşlarınla yıkamak zorunda kalıyorsun her defasında! Bu çarpık sistem seni öylesine etki altına almış ki etrafındakilerden bir nebzede olsa şüphe duymak zorunda kalıyorsun.
Şunu unutma! Herkes kötü değildir. Herkes hırsız değildir. Her satın almacı haramzade değildir. Buna zaten imkân yoktur. Yaratan buna müsaade etmez. Fakat etrafında illa ki kümelenen fırsatçılar olduğu da kuşkusuzdur. İşte öylesi fırsatçılar karşısında da gerekli önlemi almak ve arzuladığın huzurlu ve güvene dayalı bir işleyişe ulaşmak için birilerine güvenmek ve onlarla yol almak zorundasın. Bu yolda yürüyeceğin adamları tespit etmede zaman kaybettiysen etrafına hiç bakma, lütfen kendine bak. Herkesle de her sırrını paylaşma. Timsah gözyaşlarının cazibesine kapılıp ta onların değirmenine su taşıma…
Şu soruları sor…
Niçin zaman kaybediyorum?
Onca çabaya rağmen halen niye etrafımda ki açgözlü fırsatçı tipleri görmeye devam ediyorum? Bitmeyecekler mi?
Elbette bitecekler! Ama kıyamet koptuğunda…
İnsanlar niçin bana samimi ve sempatik görünmeye çalışıyor?
Ya da bazı insanlar niçin bana ön yargılı yaklaşıyorlar?
Kazancımın hepsinin bana helal olmadığını biliyorum. Onun içerisinden ihtiyaç sahiplerinin hakkı olan ama bana helal olmayacak oranı hak ettikleri yerlere İslami kıstaslar içerisinde ulaştırabiliyor muyum?
Bu serveti bahşeden rabbimin aslında beni ne kadar büyük bir imtihana tabi tuttuğunun farkında mıyım? Allah muhafaza Ayet-i Kerime’de geçen “Keşke toprak olsaydım” diyecek nedamet sahiplerinden mi olacağım?
Beni böylesi zor bir imtihana tabi tutan rabbimin kendi rızası gereği üzerime düşen ibadetleri ve üzerime düşen yani üzerime vacip olan mükellefiyetleri yerine getirmede gerekli hassasiyeti gösterebiliyor muyum?
İşte can alıcı sorular bunlar aziz dostum…
Bu soruları sadece kendin olarak düşün ve net yanıtlamaya çalış, asla geçiştirme…
Hayatı asla öteleyemezsin. Yaşananı yok kabul edemezsin.
Haa! şunu da unutma! Yaşananlar geçmiştir, genelde de tecrübenin acı yudumlukları listesine girmiştir. ama yaşanacaklar her zaman kontrolün altındadır.
Kontrolü elinin altında tuttuğun sürece, sana tanınan yaşam akıntısınca hayat imtihanında ki başarı oranın artmaya devam eder ve edecektir.
Dünya ile ukba arası dengeyi korumakla mükellefiz. Herkes kendine lutfedilenle imtihan olunur. Kişi sahip olduğu nispetince muamele görecek ve hak ettiğini bulacak.
Allah-u Teâlâ, hangileri daha güzel amel edecek diye, âdemoğlunu yaratıp, çeşitli şekillerle denemeyi, sınav etmeyi murad etmiştir. Bunun için de insanoğlunun karşısına, hayatı boyunca karşılaşacağı bazı zorluklar, darlıklar, hastalıklar var ettiği gibi güzellikler, hayırlar ve iyilikler var etmiştir.
Enfal Suresi 28. ayet-i kerimede Rabbimiz; “Biliniz ki; mallarınız ve evlatlarınız sizin için imtihan sebebidir…” buyurarak, verdiği güzelliklerle kullarını denemek ister. İnsanın teslimiyetini sınamak için zorluk ve darlıkları yaratmış, nimet ve bolluklarla da kulunun şükrünü denemeyi istemiştir.
Aklımızdan çıkarmayalım. Varlıklarımızın sebebi has yüzümüz ala gözümüz değil, tabi olunan imtihanın gereğidir. Birilerimizin yoklukla imtihan sebebi de aynı şekilde imtihanın farklı bir boyutudur.
Sahte yaşamdan gerçek yaşama giden yolda ki attığımız adımlara gereken hassasiyeti göstermekle mükellefiz.
Buyurun seçiminizi yapın!