Ben bu aralar ne mi yapıyorum?
Bol bol kitap okuyorum.Bu güne dek getiremediğim kadar çok kitap getirdim Türkiye'den yanıma.
Hatta yeni çıkan kitaplardan uzak durma huyumu bile kırdım denebilir aslında.
Sevdiğim eski filmleri izliyorum.
İzlemek istediğim ama bir türlü izleyemediğim filmleri izliyorum.
Yeni yabancı dizilere başlıyorum.
Arada aklıma parça parça şiirler geliyor,inadına yazmıyorum!
Güneşli havalarda balkona çıkıyorum,yağmurda depresif oluyorum.
Sabahları yalnız kahvaltı etmenin hüznünü yaşıyorum.
İki kişilik akşam yemekleri hazırlıyorum.
Ne çok özlemişim bir çaydanlık dolusu çay yapmayı.Durup durup bunu düşünüyorum.
Dünya gittikçe boktan bir hal alırken bazen bir çocuğum olsa diyorum.
Hatta iki,hatta üç.
Geçen gün markette önümde el ele yürüyen iki sarışın kız çocuğu vardı.Durmuş onları izlerken buldum kendimi.Bir de salak salak tebessüm ediyordum.Hop dedim,hormonlar kendinize gelin.
Yetersizliğimi ve takıntılarımı hatırlattım kendime.
Sonra gittim bir kutu dondurma daha aldım buzluktan.
Bozduğum kaçıncı yemin bu?Hani haberler okunmayacaktı?Sosyal medya takip edilmeyecekti?Tövbe ettim yine bozuldu!Mazeretim vaaaar!Asabiyim beeen!
Bir şeyleri özlüyorum.
Neyi özlediğimi ben de bilmiyorum.
Klasik bir Türkiye ziyareti dönüşü depresyonu işte!Diyemiyorum!
Bir sabah uyanacağım ve her şey bitmiş olacak!
Umut etmeli miyim?
Bilmiyorum!
Şimdi gidip kendime bir Melisa çayı yapacağım.Yok Melisa'ya bayıldığımdan değil,sistite iyi geliyor işte meret.
Onu da sonra anlatırım...
Gece Saçlı Kız