Sevgilimi kırdım, gönlünü nasıl alacağım?
Kocamı nereye yemeğe götürsem?
Özellikle büyük şehirde elimizin altındaki ilk çözünlerden biridir değil mi yemeğe çıkmak/çıkarmak..
O akşam nasıl olsa yemek yenilecek, nasıl olsa evde veya dışarıda ona bir zaman ayrılacak ve aslında anca da o kadar zaman var oturup sohbet etmeye.. En mantıklısı hem zamanı hem de seçenekleri tasarruflu kullanıp güzel bir yemek yemek oluyordu.
İkimiz de çalışırken daha fazla dışarıda yemek yiyorduk. Aslında şartlar buna kendiliğinden zemin hazırlıyordu. Yemek biletleri, kurumsal ‘avantajlar’, zaman darlığı, yorgunluk, bugün de böyle oluversincilik vs vs.. Evimizde muhakkak yemek pişiyordu, ayda iki üç kez dışarıda yemek yiyorduk.. Dışarıda yediğimiz her şeye de dikkat ediyor, sağlıklı öğünler ev yemekleri vs olmasına çabalıyorduk topluluk kafeleri, armağan ekonomisi benimsemiş restoranlar gibi alanlara hayatımızda yer açıyorduk fest fuud kültüründen uzaktık. Ama yine de daha açıktık tüketmeye.
Sonra birimiz kurumsal kölelikten, zamanını satmaktan azad olunca bir şeylerden daha özgürleştik. Dışarıda yine yemek yemeye devam ettik canımız istedikçe ama bu kah sahilde taşların üzerinde bir piknik oldu, kah ormanda göl kenarında bir Allah ne verdiyse akşam yemeği.. Zamanımız bereketlendikçe yeni pencereler açılmaya başladı önümüzde, daha temiz ‘yemeğe çıkma’lar girdi hayatımıza.
Sonra şehir hayatından daha da uzaklaştıkça daha fazla seçeneğimiz oldu. Damda karpuz peynirler, bahçede börek ayran mis gibi öğünler. Dere kenarında simit çaylar.. Hepsi yemeğe çıkartmak oluverdi kendimizi.
Sonra sürprizler bile yapmaya başladık. Gel bu akşam seni yemeğe çıkarayım.
Sepeti hazırlayıp düşüyoruz yola.
Nereye gideceğimizi, nerede oturup öğün edeceğimizi bile bilmiyoruz. Çok heyecanlı.
Bir yeri kapatmış bize kader, bir yerden masamızı tutmuş, tamamen sürpriz, o biliyor belki ama bizim en ufak bir fikrimiz bile yok. Gidiyoruz, sevdiceğin gönlünü almaya, kırıldığı yerden öpüp sarmaya.. Hediye paketi yaptım iyi niyeti, yemeğe çıkarıyorum sizi bu akşam.
Kanatlandık uçuyoruz, bakalım nereye konacağız?