Çeviren: Ece Gülfem Dağdeviren
1959’da, Rusya’daki bilim adamları, insanlara karşı dostça davranış sergileyen ve yarenlik eden kırmızı tilkileri (Vulpes vulpes) yetiştirmeye başladılar. Daha sonrasında ise, saldırgan bir tutuma sahip olan bir grup tilki yetiştirdiler. Tabi bunların hepsi bu davranışların genetik kökenlerini anlamaya yönelik, erken dönem çalışmalardı.
Illinois Urbana-Champaign Üniversitesi’nden Anna Kukekova, Kopenhag Üniversitesi’nde Guojie Zhang ve çalışma arkadaşları, farklı sosyal davranışların altında yatan genlerin hangileri olduğunu araştırmak üzere, kırmızı tilki genomunu bir araya getirip, Rus tilki soylarının genetik dizileri üzerine karşılaştırma yaptılar. Biliminsanları, köpekler üzerinde evcilleştirilme sağladığı bilinen bazı bölgeler de dahil olmak üzere popülasyonlar arasında farklılık gösteren yüz üç tane genetik bölge keşfetti.
Bu bölgelerden biri, SorCS1 adlı bir geni içermekte. İnsanlarda, bu gendeki değişiklikler otizm ve Alzheimer hastalığı ile ilişkilendirilmekte. Ancak tilkilerde, bu gendeki değişiklikler hayvanın evcil ya da saldırgan olmasına karar veriyor gibi görünüyor.
Araştırmacılar tilkilerin, davranış ve genetik arasındaki ilişkinin temelini anlamak açısından güçlü bir model olduğunu savunuyor.