Yazan: Tanca Çepik Gültekin
Arkama bakıyorum
Sen yoksun...
Gözlerin yok, ellerin yok...
Zangoçlar beynimde durmaksızın çalsa da çanlarını
Seni hatırlatan hiçbir şey yok.
Gümüşi dalgalar var gözümün önünde ara ara , raks eden...
Belki biraz da yakamoz...
Olsa elimde bir kaç enstantane fotoğraf
Zorlayacağım zihnimi
Ama o da yok...
Pandora sesleniyor beyaz hücrelerimin elde kalanından
Açmaya korkuyorum
Zaten de açmıyorum.
Çoban yıldızı , evet çoban yıldızını hatırlıyorum
En çok da o mutlu ediyor, hatırladıkça
Kumların üzerinde yatan iki aşık siluet görüyorum
Kayarcasına çoban yıldızına uçan
Çakırkeyif mi olmak istiyorum?
Olursam belki hatırlarım gibi geliyor.
Hala ellerin yok, gözlerin yok...
Camları buğulanmış bir yayla evi geçiyor gözlerimin önünden, bahçesi kara yemiş dolu...
Sanki orayı bulursam seni de bulurum gibi geliyor.
Hayalde bile olsa
Gidemiyorum.
Gözümü kapatıyorum
Ayağımın altından kumlar akıyor parmaklarımı gıdıklayarak
Başımın üzerindeki güneşin iliklerimi okşadığını bile hissediyorum.
Senin varlığını hissedemiyorum.
Yalnız olmadığımı biliyorum.
Dönüp bakıyorum yoksun.
Belki de hiç olmadın.
Yanımda yoksun.Geriye baktığımda arkamda da yoksun...
Anlıyorum, ikna oluyorum
Sen öncemde de yokmuşsun...