3.
john boyne'un aynı isimli romanından uyarlanan holokost dönemi filmi.
yahudi filmleri sayıca fazlalığı sebebiyle her ne kadar klişeleşmeye başlamış olsa da bu film farklı bakış açısı ve masumiyeti yansıtış şekliyle kendini benzerlerinden ayırıyor. bir pazar günü evde boş otururken izlenesi ve uzaklara dalınası film.
4.
çocuk oyuncuların, özellikle ilk sinema deneyimi olan jack scanlon'un shmuel rolündeki başarısı filmi yukarı taşısa da genel kanının aksine çok beğenmediğim, 2008 yapımı matt herman filmi.
---spoiler---
kitabı okumadığım için sadece yönetmenin tavrından bahsedeceğim. filmin ilk anından itibaren hugo'nun (gizlinot: Asa Butterfield) hikayesini izlemeye başlıyoruz ve yönetmen bize adım adım kötü şeyler olacak hissini vermeye başlıyor. asa ve shmuel (gizlinot: jack Scanlon) tanışması, asa'nın yaşananları anlamlandıramaması ve hazine avıyla çocukların kaderinin birleşeceğini anlıyoruz. işte bu aşamada yönetmen bizi öyle bir noktaya getiriyor ki shmuel'in kaderinin (gizlinot: ölüm) kesinliğine hazırız, bütün endisemizi asa'ya yöneltmemizi istiyor adeta. bu tavrı çok rahatsız edici buldum ki finalde bu tavrı zirveye taşıyıp nazi baba nezdinde "eden buldu" ya getirerek bence tamamen sıvıyor. biliyoruz ki nazilerin bir çoğu işlediği suçlardan yırttı, hayatlarına devam etti hatta elde edilen ganimetlerle (!) hayatlarını yaşadı, uluslararası şirketler bile kuruldu bu şekilde.
ufacık bile olsa onlar da (gizlinot: naziler) acı çektiler tavrına, üstelik bunu kaderci, ilahi adalet tavrıyla yapılmasına, tahammül edemediğim için filmi sevemedim.