"Kedi"yi, beklediğimize değdi. Filmi izlerken içinizde mutluluk, umut ve sevecenlik duygularının uyandığınızı hissediyorsunuz. Bu duygu sadece bizde uyanmamış olacak ki, "Kedi" ABD'de en çok izlenen Türk filmi olmuş durumda!
Ceyda Torun’un yönettiği, İstanbul’un sokak kedilerine odaklanan belgesel “Kedi”, Kuzey Amerika’da Fatih Akın’ın “Köprüyü Geçmek” belgeselinden sonra gösterime giren ilk Türkçe belgesel oldu.
Belgeselin başrolünde ise tahmin edeceğiniz üzere İstanbul'un sokak kedileri yer alıyor.
Belgeselin teknik özelliklerinden bahsedecek olursak, "Kedi" iki ay süreyle haftada altı gün, günde 16 saatlik bir çalışma programıyla çekildi.
"Kedi"nin, Türk-Amerikan ortak yapımı ve 79 dk uzunluğunda olduğunu da belirtelim.
Altını çizmemiz gerek: "Kedi" bir “belgesel”, ancak birçok belgeselin düştüğü tuzağa düşmüyor; anlatmak istediğini “kuru” biçimde anlatmıyor. “Kedi" sinematografik açıdan son derece başarılı çekilmiş bir “film”.
Bunda yönetmen Ceyda Torun’un görüntü yönetmeni ve aynı zamanda eşi olan Charlie Wuppermann’ın etkisi büyük olmalı kanımca.
"Kedi" hakkındaki eleştiriler de son derece olumlu. Amerika’nın popüler sinema ve kültür sitelerinden Indiewire, "Kedi"yi yılın en iyi 10 filminden biri olarak gösterdi.
Variety’de yer alan haberde de, "Kedi" ile ilgili olarak “karşı konulamaz bir belgesel” ifadesi kullanıldı.
"Kedi"nin vizyona girdiği tüm şehirler, filmin afişleriyle döşeli.
Kediler aracılığıyla Türk insanının sevecenliğini de anlatan, bu nedenle yabancıların bize bakışını da olumlu etkilemiş durumda.
Ben de kişisel olarak "Kedi"den hayli memnun kaldığımı söyleyebilirim. Yukarıda da değindiğim gibi sinematografik açıdan son derece başarılı bir belgesel/film ve gündemi meşgul eden onca can sıkıcı olayın arasında umutlarınızın tazelenmesi adına bire bir...