taksim meydanında yapılan yürüyüş. anma değil, protesto değil tam bir gösteriye dönüşmüş yürüyüş. ermeni soykırımı yasası sonrası devletin misilleme tarzında finansmanını sağlayarak böyle bir anma gerçekleştirmesi biraz iki yüzlülük. hocalı katliamının 20. yılı şimdiye kadar kim böyle bir anmadan haberdar oldu. rahatsızlık anılmasında değil elbet unutulmamalı 92 de yaşanan vahşet; lakin devletin bunu kullanması ayrı bir utanç. tüm faşizan sözlerin havada uçuştuğu, bunun yanında hiçbir petrol şirketinin adının geçmediği, rusyanın hiç işe karıştırılmadığı bir gösteriden ibaretti. ırksal bir nefreti körüklemeden başka bir işe yaramamıştır.
hrant dink
in ölümüne gönderme yaparken neyin anması oluyor.
ayrıca yürüyüşe konuşma yaparak destek veren idris naim şahin
in önünda açılan küfürlü yazılar sinirleri alt üst etmeye yetiyordu örnek: "hepiniz ermenisiniz hepiniz piçsiniz"