

İnsan yeni bir hamurdur, sözü neyi anlatmak istiyor? İnsanın çevresiyle olan ilişkilerini incelersek, bu ilişkilerin insan bilincini bir hamur gibi yoğurduğunu, ona biçim verdiğini, yükseklik veya alçaltılar yarattığını görürüz. Bu etkileşimde pasif kalmamız, bilinç seviyesini düşüren etkilere karşı direnememek anlamına gelmekle birlikte bu durumda dahi düşük bilinç seviyesini uygun kişilere aktararak aktif olmaktayız.
Günümüzde bilincimiz üzerinde en etkin araç kuşkusuz televizyondur ve ne yazık ki televizyonun bilinç düşüren yayınlarına karşı çok savunmasız durumdayız. Tüm yaşam eylemlerimize TV aracılığı ile bir takım çıkar grupları yön veriyor; çocuklarımızı, gençlerimizi onlar eğitiyor; hepimiz için başarı, güç nedir, nasıl mutlu olacağız, bizi neler mutsuz etmeli, ne yemeliyiz, ne içmeliyiz, ne giymeliyiz vs. tüm kalıplar onların çıkarlarına göre hazırlanmış ve biz her şeye evet demek zorunda kalıyoruz. Üstelik hala kendimizi başarılı, güçlü ve mutlu hissetmiyoruz. Bütün bunlara rağmen teslim olduğumuz bu sistemin robotları olarak çalışıp başkalarını da etkiliyoruz; çocuklarımızı, eşimizi, arkadaşlarımızı, ulaşabildiğimiz herkesi boş değerler için özendiriyoruz. Çıkar grupları derken gizli veya yasa dışı gruplardan bahsetmiyoruz; ulusal veya uluslar arası siyasi ve ticari politikaları yönlendiren ve aralarında güçlü bir organik bağ bulunan gruplardan söz ediyoruz.
Burada aksayan nedir? Neden bu etkilere teslim oluyoruz? Gerçek ihtiyacımız nedir? Genelde şöyle bir savunma vardır; herkes böyle, zaman böyle, insan toplumsal bir varlıktır ve toplumsal değerlerin dışına çıkarsa yalnız kalır.
Önce herkes böyle değil. Dünyada oldukça yüksek sayıda insan TV değerlerine kendini kapatmış durumda; onlar ruhsal değerler üzerinden bir yaşamı gerçekleştirmeye çalışıyorlar. Onların varlığını görmek için, zihnimizi değiştirmemiz, düşünmemiz, ruhsal ihtiyaçlarımızı keşfetmemiz lazım. Unutmayalım ki her insan kendi zihin yapısına uygun kişilerle, konularla, olaylarla ilişkidedir. Herkes dediğimiz aslında kendimizdir. Dünyadaki insanlar homojen bir topluluk oluşturmazlar; çok çeşitli seviyede bilinçleri temsil eden gruplar halindedirler. Dünyamızda, sayısız dünyalar vardır; biz zihnimize en uygun olan birini seçeriz, sonra herkes böyle deriz.
İkincisi zaman böyle değil. Farkına varmamız gereken başka bir zaman yeryüzünde ne varsa etkisi altına aldı. Eskiye göre hem daha hızlı, hem daha yüksek bilinçle aktif olmaya açık. Yani insana yeni güçler getirmiş olan bir zamanın içindeyiz. Ancak bu yeni güç zamanını fark etmek, yaşamak, kullanmak için uygun bir zihin gerekiyor. Uygun zihin, ki bir diğer ifadesi daha yüksek bir bilinç, bize yön veren maddi değerleri terk etmek ve ruhsal değerlerin geçerli olduğu bir yaşam kurmakla mümkün : kendimiz olmak, Tanrının varlığını, Onun bize olan sevgisini, özenini bir an bile unutmamak. İşimizi, ailemizi, arkadaşlarımızı, komşularımızı, dünyamızı, yaşamı sevmek; yaşamla birlikte bize verilen armağanları görmek ve bütün bunların karşılığında Onun bizden neyi beklediği üzerinde düşünmek. Düşünmek cevabı almak için kapıyı çalmaktır. Ve bize cevap yeni güç zamanınca verilecektir.
Üçüncüsü, zihnimizi yükseltince yalnız kalırız düşüncesi doğru değil. Çünkü zihnimizi yükseltince, yüksek zihinli kişilerle birlikte oluruz, yüksek tesirlere açılırız.
Her zihin seviyesini, bekleyen bir akıbet vardır. Biz zihin seviyemizle akıbetimizi de seçmiş oluruz. □