Sanırım zamane annelerin sorunu zamansızlık, bu sayfayı hazırlamak beni çok mutlu eden şeylerden biri, tabi ki kimsenin sorununa çare olamam ama en azından bir annenin bile kafasında ki en ufak soru işaretine bile cevap bulabilmiş olması ya da sadece yalnız olmadığını hissetmesini sağlamış olmak bile bana kendimi iyi hissettiriyor…Ama her şey zamana bakıyor. Yazılacak ne çok yazı, söylenecek ne çok söz, bahsedilecek ne çok konu, yapılıp hazırlanacak ne çok şey, çevrisi yapılacak ne çok metin var oysa…ama zaman yok…
Eminim hiç bir şeye yetişemediğini düşünen bir tek ben değilimdir. Çalışsın, çalışmasın bir çok anne için özellikle büyük şehirlerde yaşayan aileler için, yollarda kaybedilen zamanlar en büyük sorun. Hele ki bir de çocuğunuzun diğer çocuklardan daha fazla şeye ihtiyacı varsa işte o zaman tam dumur oluyorsunuz.
Hangisini yapacaksınız? Eve gelip, evin genel düzeni, yemek, günlük rutini devam ettirmek, birde üstüne üstlük yapmanız gereken duyu bütünleme terapisi olsun, oral motor aktiviteleri, ya da boyama kesme yapıştırma ya da puzzle yapma ya da hepsini geçin sadece birbirinize sevmek için bile o kadar az zaman kalıyor ki…Forumlarda ya da bloglarda hep yapılması gereken ya da yapılan şeylerden bahsediyor herkes. Ama aslında onları yazanlarında eminim bazen yetişemedikleri yada yetmediklerini hissettikleri oluyor. Çünkü gerçek hayat her zaman yazıldığı kadar kolay olmuyor ne azık ki. Forumlardan birinde birgün bir anne şöyle soruyordu :”siz bu yapılacak aktiviteleri hergün, düzenli olarak yapabiliyormusunuz? çünkü benim çoğunlukla zamanım kalmıyor ve bu da bana kendimi kötü hissettiriyor… ” Sadece yazdığı kısacık soru da bile bu annenin çaresizliği ve hissettikleri ne kadar da orta da değil mi.
Evet aslında hepimiz aynıyız, Ameika’da, Yeni Zellanda’da ya da nerde olursak olalım, anne olarak çoğunlukla hiç birşeye yetişemiyoruz ve bunun için de kendimizi hep suçlu hissediyoruz. Belki de böyle zamanlarda eğer şansınız varsa (yoksa da yaratmanız dileğiyle) 1 günlük bir mola almak…1 gün mümkün değil mi o zaman yarım gün, o da mı mümkün değil, öyleyse 2 saat …ne kadarı mümkünse
Eğer o molayı kendiniz için alabilirseniz, ama sadece kendiniz için. Ne isterseniz kendi kendinize yapmak üzere, uyumak, koşmak, kitap okumak yada alışveriş yapmak için, kafanızda ki herkesi ve herşeyi uzaklaştırarak… İşte o zaman gene gücünüzü toplayıp aslında olayı amma da abarttığınızı aslında hayatın kendisinin bu olduğunu ve kendinize acıyarak geçirdiğiniz zamanın aslında size zaman kaybettirdiğini görüyorsunuz.
Ben bugün bunu yaptım ve gerçekten çok iyi geldi. Evet hala gripten kurtulamadım ama o kötü ruhsal duygudan kurtuldum sanırım.
En kısa zamanda, sizlere yeni konuları yayınlamak dileğiyle…Sevgiler