Dün akşam yani 2 Temmuz Pazartesi akşamı üniversitede işimi tamamlayıp evime dönmek üzere saat 21.00’de arabamla otoparktan çıktım. Hava yeni kararmıştı, ortalama hızda giderken kararsız bir kedinin karşıdan karşıya geçip geçmemekte panik yaptığını görünce yavaşlayarak durdum, kedi geçti, arkamdaki taksi korna ile beni hareket etmem için uyardı. Eğer uyarmasa saatlerce orada duracağımı düşünmüş olmalı. Neyse biraz ileride yolun daraldığı noktada bir arabanın duraklamış olduğunu fark ettim. Karşıdan otobüs geliyordu bekledim tam sollayacaktım ki, iki şey aynı anda gözüme çarptı: (1) Şoför, pencere camından içeri doğru eğilen bir kişi ile konuşuyordu. Evet, bu kişi yol tarafındaydı (kaldırım tarafında değil!) veeee (2) arabanın arka koltuğundan dışarı doğru en az 40-50 cm çıkan bir odun vardı. Yanlış okumadınız, ekmek/pide fırınlarında kullanılan bildiğiniz odun. Aynı anda bir çok potansiyel riski barındıran bu olayın riskini ilgili (aslında her şeye ilgisiz) taraflara anlatmak için arabadan inmenin bile büyük risk içerdiği bu vahim tabloyu geride bırakarak şaşkınlık, hayret ve üzüntüden oluşan karmaşık duygularla uzaklaştım.