Güzel günler gördük.
Mutlu ve umutlu günler.
Ama güzel günler bitti ne yazık ki.
İş gene geldi dayandı La Fontaine’in “karıncayla ağustosböceği” hikâyesine.
Yaşadıklarımız “ağustosböceğinin yazı” gibi geride kaldı, “kış” kapıya dayandı ve bir de baktık ki biz “o güzel günlerde” bir şey biriktirmemişiz.
Havacılıktaki kriz şimdi bize geliyor diye düşündük.
Büyüme ve dergimizin gelişme hızı sert bir şekilde düşüyor.
Ve Hezarfen Havacılık Dergisi’nin yayını boyunca galiba ilk kez “havacılıktaki konumumuzu” böyle canhıraş biçimde tartışıyoruz.
Üstelik tartışma dışarıda değil ekibimizde başladı.
Dergimizin ekibi, ne yapılması gerektiği konusunda birbirinin taban tabana zıddı görüşleri savunuyorlar.
Anlaşılıyor ki dergimizin kriz için bir hazırlığı, planı, programı yok.
Temelde iki görüş çarpışıyor.
Bir görüş diyor ki “Hezarfen Dergi artık vizyonunuz kaybetti, basılı dergi de kalmadığına göre artık bu iş ile uğraşmayalım, herkes kendi hayatına devam etsin”.
İkinci görüş de diyor ki, “basılı dergi zaten sınırlı sayıda kullanıcıya ulaşıyordu. Takipçi sayımız her geçen gün artarken bu işi bırakmamalıyız. Bu dergi platformu, kendimiz ile birlikte binlerce insanın faydalı bilgiler bulabileceği güzel bir ortam haline gelmeli”.
İki görüş de diğerini “ciddi bir kriz” tehlikesini vurgulayarak eleştiriyor.
Hezarfen Dergi’nin en büyük başarısı “havacılıkdaki bilgi açığını” kapatmak ve çok disiplinli davranmak olmuştu, şimdi büyük bir havacılık açığıyla karşı karşıyayız.
Ekip arkadaşlarımız açığı kapatabilmek için hem büyümeyi durduruyorlar, hem de dergiyi kapatmak istiyorlar..
Google aramalarında bile ilk sırada yer alan, uluşılması çok kolay bir medya organı haline gelmişken bir derginin asla istemeyeceği bir durum bu.
Ama bunu yapmazlarsa tepetaklak olup gelecekte daha kötüye girme ihtimali olduğunu savunan arkadaşlar ile yola devam etmenin zor olacağını düşündük.
Ne yapılırsa yapılsın mutlaka toplumdan hoşnutsuz sesler çıkacak.
Zaten de “kriz”, çözümü kolay olmayan, her çözümün bir bedel getirdiği durum demek.
Bir açmaza doğru giriyoruz.
Bunun sonucunda kaçınılmaz olarak ekonomi dergi ekibimizde kopmalar meydana gelecek.
Böyle bir açmaza girmemizin en önemli nedenlerinden biri “güzel günlerde” yapısal reformları yapmamış olmak, dergi yapısını temelden değiştirmemek.
Hezarfen Havacılık Dergisi büyümek zorunda olan bir platform.
Ama o büyümeyi ve zenginleşmeyi hak edecek kadar çalışıp emek harcayan ekip yok.
“Başkasının emeği ile” büyüyor.
“Başkasının çalışmalarından” bir başkası nemalanıyor.
Böyle reformları “iyi günlerde”, insanlar mutlu ve umutluyken yapmak daha kolaydır, işler zora girdiğinde, ekip huzursuzlaştığında radikal çözümler de daha zorlaşır.
Fakat biz radikal çözümler getirmeyi başardık.
Hezarfen Havacılık Dergisi yeni ekibi, yenilenen vizyonu ve aldığı radikal kararlar ile Türkiye’nin En Havalı Dergisi olmaya devam edecek.
Güzel günlerden geçtik.
Mutlu ve umutlu günler gördük.
Büyük reformların yaratacağı “olumlu şok” dergimizin dayanma gücünü ve “yeniden hayat bulma”imkânını arttırdı.
Çok merak ediyorum “boşta kalan” dergi ekibi, “çalışmaya devam eden” dergi ekibine gıpta ile bakar mı?
firstname.lastname@example.org.