

|HACCA GİDEN BİR FAKİRİN BERAATINI ALIŞI|
|Derya Sabuncu|


HACCA GİDEN BİR FAKİRİN BERAATINI ALIŞI
Ebu leysra anlatıyor:
-Bir yıl bağdadın zenginleri hacca gidiyorlardı.Bağdat’dasalih bir fakir vardı. İşitti ki hocalar hacca gidiyorlar. ‘Ben de onlarla beraber hacca gideyim ‘diyeniyetlendi. Onların malı varsa, benim de Allah’ımvar. Mevla’m beni besler, benim ihsanımı eksik etmez. Ben Allaha sığınıyorum böyle giderim der.
Şehrin dışına çıktılar. Şehir halkı ve ileri gelenleri bu hocalarla helalleştiler. Fakir adam herkesten uzakta duruyordu. Komşusu olan bir hoca, katırı ile kendisine yetişti ve fakir komşusuna hitaben:
-sen de mi hacca gidersin? dedi.
-Evet bende hacca gidiyorum. Rabbimin evini ziyaret etmek istiyorum. Rabbimnasipeylerse. Hoca onu alaya alır ve der ki;
-Bineğin yok,azığın yok,bari bir kaç bin altının var mı ?adam :
-Allah benim rızkımıza kefil, hepimiz onun hazinesindenyeriz. Ben ona güveniyorumder. Hoca buna güldü. Fakir de biraz hızlı yürüyerek hocadan ayrıldı. Bir daha hocayagörünmedi. Mekke’yevardılar, tavaf ettiler, döndüler. Mekke şehrinden çıktılar. Hoca fakir adamı da gördü o da haccını tamamlamış evine dönüyor.
Fakire uzun müddet baktı, hayretetti. Yanına varıp;
-komşu beyti tavaf ettin mi? fakir hocaya cevap verdi:
-Allaha bin şükür ki benim yüzümün karasına bakmadı. Benimgibiacize bu büyük mübarek makamı nasipetti, geldim tavaf ettim, şimdievime döneceğim dedi. Hoca:
-Komşu sana da berat verdiler mı? Allah’ıneviniziyaret edene tamudan azat olduğuna dair berat verilir.İşte bizim beratımız. Fakir adam ağlayarak beyti şerife döndü.
Hoca ve arkadaşları 'zavallıyı aldattık' diye gülüştüler.
Fakir vardı,kabenin önüne başını eğdi, yüzünü yerlere sürdü, ağlayıpinledi. Şöyle dua etti:
-Ey alemleri yaratan ezeli ve ebedi olan Allah’ım! Sen her şeye kadirsin. Ganisin. İhsanın bütün kullaradır. Kullarının bir kısmına berat vermişsin ki tamudan azatolalar. Oradaincinmeyeler. Ben kuluna berat verilmedi. Yoksa ben azat olmadım mı ?kendinden geçti bayıldı. Gördü ki bir kişi geldi ve ona:
-Kaldır başını ya fakir!al beratını ve yoldaşlarına eriş, dedi. Fakir biraz bekledi ve kendine geldi. Gördü ki elinde hiç dünya kâğıtlarına benzemeyen bir kağıt.
kokusubile mest ediyor.Yüzüne gözüne sürdü, öptü, kokladı. Yine arkadaşlarına yetişti. Bunuarkadaşları görünce yine gülüşüp aldattık dediler.Cehennemden azat olma belgesini aldın mı diye sordular gülerek. Adam 'aldım 'dedi. Hoca hemen beratı eline aldı ve nurdan beratı görünce yerlere attı kendini. Kendindengeçerek ağladı.
Fakir hocaya dedikı: hoca al bu beraatı ben ölürsem kefenime koy dedi.Hoca beratı aldı sandığına koydu.Bir zaman sonra fakir vefat etti o sırada hoca ticaret için başka şehirdeydi.Döndüğünde adam ölmüş.Telaşlandı onun bende emaneti vardı dedi,hemen sandığı açtı ama sandıkta berat yok. Fakirinkabristanına doğru gitti mezarı açmak için, belki birsi sandığından alıp koymuş olabilir mıdiye? Tam kabri açmak isteyecekken bir ses geldi:
-Kabri açma biz ona beraatı veririz dışarıda bırakmayız.Hoca sesi işitince bayıldı.İşte o imanlı fakir beraatını alıp ebedi saadete erdi.
Allah kendisine bu denli itimat eden kullarından eylesin...
|Etiketler: HACCA, GİDEN, BİR, FAKİRİN, BERAATINI, ALIŞI,|