True Martial World 595 - Geri Alınamaz Suç İrtikâbı
İki Li Ateşi Tarikatı dış Kıdemlisi ve bir de Shen Tu Aşireti Kıdemlisi...Toplam üç Yuan Açılış Âlemi uzmanı…
Tian Yuan Dünyası’nda, Yuan Açılış Âlemi’ne ulaşmak etkileyici bir başarıydı. Farzımuhal, Li Ateşi Tarikatı’nda Yüce Kral seviyesine ulaşmış sadece sekiz kişi vardı. Onların da çoğu erken aşamalardaydı.
Orta aşamalara ya da daha yukarıya ulaşanlar, ya liderler olurdu ya da lider kadar yüksek bir statü kazanırdı.
Yine de, üç Yuan Açılış Âlemi Kıdemli, güçlerini birleştirmelerine rağmen Yi Yun’u yakalamayı başaramamıştı. Aksine, Li Ateşi Tarikatı’nın sekiz genç dahisi ölmüştü, Yi Yun ise kaçmayı başarmıştı.
Li Ateşi Tarikatı’nın Yuan Açlış Âlemi Kıdemlileri, zindanda beş yüz yıl geçirme cezasına çarptırılmıştı.
Yi Yun gibi biri, kesinlikle onun başa çıkabileceği biri değildi!
Sayıları ve güçlü duruşları sadece gösterişten ibaretti, Gongsun Yang, arkasındaki kimsenin Yi Yun karşısında şansı olmadığını biliyordu.
Göksel Savaş Şehri’nin yasa infaz timinin içinde birkaç Yuan Açılış Âlemi uzmanı olabilirdi, ama Li Ateşi Tarikatı Dükkânı’nda sorun çıkması gibi bir meseleye katılmamışlardı.
Gongsun Yang olduğu yerde kaldı ve soğuk terler akıtmaya başladı. İçinde bulunduğu ikilemden dolayı korkunç bir baş ağrısı çekiyordu. O kadar çok insan onu izler ve onu pohpohlarken, sorun çıkaran kişinin bu uğrusuz olacağını hiç düşünmemişti.
Nasıl tepki vereceği konusunda hiçbir fikri yoktu!
Birçok insan onun Yi Yun’u tutuklamasını bekliyordu ama Yi Yun sakin ve telaşsız bir şekilde çay içmeye devam ediyordu.
“Kıdemli Kardeş Yang, neden öyle duruyorsun? Hadi bu adamı yakalayalım da rapor etmeye gidelim!”
Gongsun Yang’ın yanındaki Gongsun Zhi konuştu. Daha önce Jiang Yidao’yu bulduklarında onu hemen alt edeceklerini, daha kimse farkına varmadan sakatlayacaklarını düşünmüştü. Ama bir nedenden dolayı, Gongsun Yang neredeyse bir dakikadır hareketsiz duruyordu.
Ne bir hamle yapmış ne de bir emir vermişti.
O anda, Yi Yun aniden ayağa kalktı.
Yi Yun’un ayağa kalkmasıyla birlikte, Gongsun Yang’ın kalbi de ayağa kalktı. Avuç içleri sırılsıklam, dudakları bembeyaz olmuştu. İçinde kaçma arzusu vardı, ama o kadar çok izleniyorken ve itibarına bu kadar çok önem veriyorken nasıl kaçabilirdi ki?
Uzun yüzlü adam, Gongsun Yang’ın emir vermekte geciktiğini görünce bedenini doğrulttu. Gülerek Gongsun Yang adına konuştu: “Ölümün gözlerinin önündeyken bile bu kadar kibirlisin. Tabutunu görene kadar gözyaşı dökmeyeceksin demek. Madem sana nasıl ayar çekeceğimizi sordun, sana ben söyleyeyim.”
“Genç Efendi Yang, yetişimini sakatlamakla ve sana işkence ederek öldürmekle kalmayacağını, ayrıca ibret olsun diye cesedini yedi gün boyunca dükkânımızın önünde sallandıracağını söyledi!” Uzun yüzlü adam, izleyicilere bakarken çarpık bir zevk aldı.
Bu izleyiciler daha önce dükkânın önünde durarak onun sefil durumuyla dalga geçmişlerdi.
Bu onu çok mutsuz hissettirmişti. Şimdi, ikinci kattaki herkese, Jiang Yidao’nun eyleminin sonucunun kendi yaralanmalarından on kat... Hayır, yüz kat daha şiddetli olacağını yüksek sesle söylemişti.
Gongsun Yang ise uzun yüzlü adamı ölene kadar tokatlamak istiyordu. Önünde bu ayaklı felaket varken, uzun yüzlü adamın ne kadar konuşkan olacağını unutmuştu, ama neden her cümlesine onu da dahil etmek zorundaydı ki?
“Kıdemli Kardeş Yang, söylemek zorunda olduğunu söyledi. Harekete geçmemizin zamanı geldi.” Gongsun Zhi, düşünmeden konuştu. Uzun yüzlü adam, intikam sarhoşluğundan dolayı haddini aşan sözler söylemişti, ama bunların bir önemi yoktu. Herkese Li Ateşi Tarikatı’nı gücendirmenin sonuçlarını göstermek zorundalardı..
Gongsun Zhi, Gongsun Yang’a baktı, ama garip bir şekilde onun hiçbir şey yapmaya niyetli olmadığını gördü. Aksine, göz kapakları seğiriyordu ve yüzünde çirkin bir ifade vardı. Bütün kasları kasılıyormuş gibi görünüyordu.
Kıdemli Kardeş’in nesi var? Daha önce aldığı iç yaralanmalar tekrar harekete geçmiş olabilir mi?
Gongsun Yang’ın Yi Yun’dan yarı ölü bir hâle gelene kadar dayak yediği elbette Li Ateşi Tarikatı tarafından gizlenmişti, ama birçok kişi Gongsun Yang’ın yaralandığını biliyordu.
Gongsun Yang, bir gizemli bölgeyi keşfederken ölümün kıyısına geldiği ve bu yaraların ondan kaynaklandığı yalanını söylemişti.
Bu durum da Gongsuz Zhi’ye, Gongsun Yang’ın tamamen iyileşmemiş olduğunu düşündürttü.
O anda, Yi Yun yasa infaz timine doğru yürümeye başladı.
Gongsun Yang’ın kalbi güm güm atmaya başladı. Kılıcının kabzasını tutan elinden terler akmaya başladı. Çok gergin olduğundan da hafifçe titriyordu!
“Neden? Henüz yaraların iyileşmedi mi?” diye sordu Yi Yun.
Gongsun Yang, kalbinde aşağılamadan kaynaklanan öfkenin yükseldiğini hissetti ve Yi Yun’u parçalayabilmeyi diledi, ama Yi Yun’a karşı hamle yaparsa, trajik bir durumun içine düşeceğini biliyordu.
“Sorun ne?”
“Güney Denizli barbar o kadar kibirliyken, neden Li Ateşi Tarikatı öğrencileri bir şey yapmıyor?”
Bu noktada, birçok kişi bir şeylerin yanlış olduğunu anlamış ve birbirleriyle fısıldaşmaya başlamıştı.
Gongsun Yang, daha önce Yi Yun’u dışarı sürükleyip döveceğini söylemişti. Ateşli sözlerine bakılırsa, bu, kesinlikle tek darbelik bir işti. Onlar da, Li Ateşi Tarikatı dahisinin etkileyici başarısına tanık olmak istiyordu.
Ama Jiang Yidao onu tahrik ederken bile Gongsun Yang hamle yapmadı. Bahsettiği ‘yaralar’ da neydi?
Gongsun Yang, tüm gözlerin onun üstünde olduğunu hissetti ve tüm konuşmaları duyabildi. Hemen oracıkta küçülüyormuş gibi hissetti.
Harekete geçmeye nasıl cesaret edecekti ki?
Gongsun Yang’ın eylemsizliğini gören Gongsun Zhi, kıdemli kardeşinin yaralarının nüks etmesinden dolayı acı çektiğini düşündü.
“Unut gitsin, yapacağım!”
Gongsun Zhi böyle düşündü. Jiang Yidao’nun bu kadar kibirli olmasından ve onlara doğru yürümeye cesaret etmesinden dolayı keyifsizdi zaten.
Daha önce de kibirli insanlar görmüştü, ama bu kadarını hiç görmemişti!
Bir adım ileri çıktı ve kılıcını kınından çekti!
“Kıdemli kardeşimin senin gibi Güney Denizli bir vahşiyle uğraşmasına gerek yok! Velet, çok küstahsın, sana kılıcımla biraz tevazu öğreteyim!”
Peng!
Gongsun Zhi’nin kılıcının ucundan gümüş bir şişenin kırılmasına benzer sesler çıkaran düzinelerce hüzme fırladı ve farklı açılardan Yi Yun’a doğru ilerledi!
Kılıç saldırısı, Yi Yun’un kaçabileceği her yolu engellemişti. Her hüzme muazzam bir güç içeriyordu ve seyirciler bu gücü hissettiklerinden dolayı geri çekildiler!
Gongsun Zhi, Yi Yun’un hayati noktalarına saldırmamıştı! Sadece Yi Yun’un uzuvlarını, kulaklarını ve burnunu kesmek istemişti!
“Küçük kardeş, sen…”
Bu sahneyi görünce, Gongsun Yang’ın ifadesi büyük ölçüde değişti. Onu durdurmak için ağzını bile açamadan Gongsun Zhi harekete geçmişti. Harekete geçeceğine dair de hiçbir belirti göstermemişti.
Yi Yun, her yönden gelen kılıç hüzmelerini gördüğünde gülümsedi.
Sabresini çekmedi, sadece elindeki fincandaki çayı fırlattı.
Yi Yun, çay suyunun içine Yuan Qi’sini aktarmıştı. Birden altın hüzmelere dönüştüler. Her damla küçük bir güneş gibiydi.
“Oh?” Gongsun Zhi kaşlarını kaldırdı.
Kılıç hüzmelerine engellemek için çay suyunu mu kullanmak istiyordu? Bu herif deli miydi?
Bu herif, kibrinden ve aptallığından dolayı çok ağır bir bedel ödeyecekti.
Ama kılıç su damlalarına çarptığında, türbülansa kapılmış gibi oldu.
Kılıç hüzmeleri, daha onlara nüfuz etmeyi başaramadan biçilip dağıldı.
“Bang! Bang! Bang!”
Gongsun Zhi, daha ne olduğunu anlayamadan kılıç hüzmeleri patlayıp dağıldı. Bu gücün titreşimi bedeninin dengesini bozdu ve birkaç adım geri çekilmek zorunda kaldı.
Çay suyu, kılıç hüzmelerini delip geçtikten sonra doğrudan yüzüne sıçradı.
Bu çay suyu, Yi Yun’un yasalar hakkındaki anlayışı dahilinde Saf Yang Yuan Qi içeriyordu. İnanılmaz derecede sıcaktı. Bu yüzden, Gongsun Zhi, çay suyu yüzüne geldiğinde binlerce iğne yüzünü deliyormuş gibi hissetti.
“Ah!”
Gongsun Zhi elleriyle yüzünü kapatırken acı dolu bir çığlık attı ve bedeni havalanıp geriye doğru uçtu.
“Boom!”
Gongsun Zhi yere düşmeden önce, beş çay masasına çarptı ve masaların üstündeki fincanların yere düşerek kırılmalarına neden oldu.
Sadece bir fincan çay, Gongsun Zhi’yi uçurmuştu. İzleyen savaşçılar, Gongsun Zhi’nin Yi Yun’u patates etmesini bekliyordu, ama bu olanlardan sonra tamamen afallamışlardı ve böylece tüm restoran sessizliğe gömülmüştü.