29 Kasım Mocoa’dayım. İki gece dinlendikten sonra Mocoa Pasto arasını katetmek için yola çıkıyorum. Hostelden terminale 6.000 pesoya geliyoruz. İki kişi paylaşıyoruz. Saat 11:00 için bilet alıp bekliyorum. 35.000 peso 5 saatlik yol. Oldukça pahalı. Ama pikap kamyonet sadece 5 yolcu taşıyabiliyor. Pasto yolunun adı Trampolin de la Muerte. Adı bile korkunç. Ön koltuğa oturacağımı düşünürken arka koltuk olduğunu öğrenince gitmek istemediğimi söylüyorum. Sürücümüz sonra çmzüm yolu söylüyor, sürücü ile diğer yolcu arasına. Aslında iki kişilik yer yok. Ve yola çıkıyoruz. Bir tane emniyet kemeri var, Carmen ile paylaşıyoruz.
Caemen Pasto’da yaşıyor çok sakin ve pozitif ❤ Yol boyunca bana her noktayı açıklıyor. Ve ayrıca kültürümüz ve Türkiye ile sorular soruyordu. Emniyet kemerini hep eliyle ayarlayarak çok fazla sıkmamasına çalışıyordu. Yol bazı bölgelerde oldukça daralıyordu. Burun buruna bir tırla karşılaşıyorduk ve geri gidip yol veriyorduk.
Bozuk yolu geçince yemek molası verdik.
Orada el sanatları satan bir dükkanı baktık. Renkler göz kamaştırıyordu.
Pasto’ya vardığımızda akşam 16:50 olmuştu. Hemen İpiales için saat 17:00 için biletimi aldım. Carmen bir kahve içelim dedi. Beş dakika içinde kahveyi içtim onan Türkiyeyi hatırlatacak bir hediye verdim. Oda bana doğal omega 3 amazonda yetişen fıstık hediye etti. Sarıldık ayrıldık. Yaklaşık bir buçuk saat içinde İpiales’e vardım. Terinalden sınıra dolmuşlar kalkıyor 1.800 peso. Ona bindim. Kolombiya sınurında inip çıkışı yaptırdıktan sonra Ekvador sınırı için köprüyü geçtim.
Daha sonra Ekvador yazısı
Yarım saat içinde imigraciondan geçiş yaptım. Saat 20:00 idi. Hemen orada bekleyen Tulcan terminaline hötüren dolmuşlara bindim. Terminale 21:00 gibi vardığımda geceyi beklemeyi düşündüm. Ama orada Avusturalyalı bir kız ile Ekvadorlu travesti Quito için bilet alıyorlardı. Quito’da en azından birlikte bekleriz diye düşündük. 6,5 dolar 21:30 için bilet aldık. Quito’ya vardığımızda sabah 02:45 idi. Ve hemen taksiye atlayıp arkadaşım Fernando’nun çalıştığı hostele gittik. İlk önce almak istemediler ama sonra Fernandonun adını verince içeri girebildik.
Ekvador günleri başlamıştı…