Sen hani gelinlik yaşta bir güzeldin de ben seni yaylanızda görmüştüm. Kilim dokuyordun.Gizli sevdasını nakış nakışişliyordu parmakların. Atımın ayak seslerini dinliyordu yüreğin. Dudağında mırıldandığın bir türkü vardı…Her ilmik atışınla bağlanıyordu duygularım. Başımda kara bir efkar, düşüncelerim boylu boyunca sarmıştı seni. Bilinen sevda efsanelerini hatırlatıyordubakışların. Âmâ ne Şirin,ne Aslı ne Arzu ne de Leyla sana benziyordu. Özgürlüğü, güzelliklerle süsleyen bir ceylana benziyordun.
Rüzgar,senin gül kokunu getiriyor bana…Ne güzel seni uzaktan seyretmek…Güzele bakmasını bilmeyen yiğide yiğit mi denir düşünceleriyle gözlüyorum asil güzelliğini. Erliğin şanındandır güle baktığı gibi bakar sevdiceğine. Güzel seven yiğidin içinde ormanlar yanar, bulutlarla kan ağlar gözleri. Bir ufacık gülüşle dünyası aydınlanır.
Her yaylanızdan geçerken görmezden gelen tavrını ,aslında bak sana dolaşıyorum çıplak ayaklarımla çimenlerde diye anlıyorum…Bir kuğu gibi süzülüyorsun yeşillikler içinde…Çam ağaçlarının altında omuz omuza geleceğimizle ilgili ne güzel hayaller kurardık. Sen masalın güzel ,yüzü ben yiğit duruşuydu.
Atımın terkisinde kaç defa kaçmıştık ta’’ ayıp olur ,daha güzeli varken bize yakışmaz ‘’duruşuyla geri dönüşlerimiz vardı bizim.Sen rüzgara güzellik katarken ben mertlik sunardım dakikalara.
Sonra patlayan silahlar, hasetçilerin dört koldan saldırılarına uğradı sevdamız. Eşkıyalara umut, çekemezlere düşmanlık oldu. Pusulara düşmüşlüğüm hiç önemli değildi. Ölmedikçe seni sevecekti yüreğim.Kan isteyene kan ,can isteyene can verebilirdim de seni veremezdim kimselere.
Bilinmeyen bir efsaneydi bizim sevdamız. Kumruların doruk dallarında kurduğu yuvalar gibi. Masallarla süslü can isteyen azraile can sunulan bir masal.
İkimizin bir sabah uyanınca aynı rüyayı gördüğümüzü anlatan bir efsane. Hakikaten bilinmeyen bir efsaneydi bizim sevdamız.