Bu hayatta tam anlamı ile mutluluk yoktur.Çünkü hayatın kendisi hüzündür.Güneşin batışı bile hüzünlüdür.Hastalık,Ayrılık,ölüm.Bir insan sürekli mutluysa ya kafası çalışmıyordur,ya şans vardır ya da orada adaletsizlikler vardır.Yalnızlık da bir üst bilinç seviyesine ulaşan insanların cenneti ya zevklerine köle olan gafillerin cehennemidir.Eninde sonunda herkes kendi yaptığı ile başbaşa kalacaktır.İnsan bu dünyaya yalnız gelir,yalnız gider,hesabını da yalnız verir.