İthaki Yayınları, Bilimkurgu Klasikleri Serisi‘yle iyice yükselttiği çıtayı bu kez de korku türündeki eserleri bir araya getirdiği Karanlık Kitaplık dizisiyle zirveye çıkarmaya devam ediyor. Bu dizinin üçüncü kitabıysa Stephen Graham Jones’un “Melezler” adlı kurtadam hikâyesi oldu.
Melezler’in yazarın Türkçeye çevrilen ilk eseri olduğu bilgisiyle incelememe başlamak istiyorum. Amerikalı postmodern yazar başta korku olmak üzere pek çok edebi türde eser veriyor ve aynı zamanda Colorado Üniversitesi’nde akademisyenlik görevine devam ediyor.
Melezler kapaktan da anlaşılacağı üzere kurtadamlarla ilgili bir eser fakat bundan ziyade başkarakterin çocukluğundan yetişkinliğine kadar uzanan öyküsü üzerinde duruluyor. Özellikle dayısı ile teyzesi arasındaki ilişkiler, durmadan değiştirilen evler, sonu gelmeyen yolculuklar çevresinde dönüyor kitap. Eserin tamamı öyle kasvetli bir havada geçiyor ki kitabın bitmesi için bazen sayfa saydığınız da oluyor.
Bununla beraber yazar ilk gençliğin çırpınışlarını, dışlanmışlığı ve arka planda sürüp giden o gerginliği çok iyi veriyor. Bir de başkarakterimizin olup olmayacağını kestiremediği bir dönüşümü ve buna bağlı olarak adapte olamadığı bir hayatı var.
Ama kitabın kesinlikle tek bir olay üzerinde döndüğünü sanmayın; romanda daha çok anlara ve duygu durumlarına yer verilmiş. Anlatımın sürekli farklı şahıs zamirleriyle yapılması da okurken beni bayağı bir yordu açıkçası; öykünün üslup olarak bağlılığını hissedemedim.
Kitabın sonunun bir yere (nihayet) bağlanması üzerine her ne kadar rahatlasam da böyle içinde tek zerre umut ışığı barındırmayan bir büyüme hikâyesini okumaya değer miydi, bundan emin değilim.
Barış Tanyeri tarafından çevrilen eserde yer yer anlamadığım cümlelere rastladım, bunlar okumamı epey sekteye uğrattı. Yine gözüme çarpan yazım yanlışları da oldu ne yazık ki. İthaki’nin artık bu işe bir hâl çaresi bulması gerekiyor.
Aynı Bilimkurgu Klasikleri’nde olduğu gibi Karanlık Kitaplık da başta kapak tasarımlarıyla dikkat çekiyor. Yine Melezler de bu kapaklardan birine sahip. Hamdi Akçay’ın hazırladığı kapağı, kullanılan renk ve fontlarıysa çok beğendim. Yine iç kapakların ve giriş sayfalarının siyah kâğıda basılması da çok iyi düşünülmüş.
Son olarak, kasvetli bir büyüme öyküsü okumak istiyorum derseniz kitap sizin için yazılmış demektir ama daha heyecanlı öyküler peşindeyseniz bu “o kitap” değil maalesef.
Son yılların önemli isimlerinden Yuval Noah Harari'nin yeni kitabı, Türkçe çevirisiyle okunmayı bekliyor.