Kısa öykü yapıcı değil aksine yıkıcı bir türdür. İlk saldırdığı yer sıradan, gündelik dil ve anlamlardır. Bu nedenle de kısa anlatı türü yaygın dile, yaygın yazmaya ya da yayarak yazmaya olanak vermez. Diğer yandan kısa öykü nedenselliği (yani içeriksel gerçekliği) önce anlamaya, sonra da onu terk etmeye yönelmesi için her defasında okura kapalı bir zarf uzatır. Bu zarfın içindekini merak eden her okur, bu zarfı açmak zorundadır. Ve zarfın içinden çıkacak olanın ne olduğunu yazarın bile kesinlemelerle söyleme şansı yoktur. Okur katmanlardan; iç, yan, üst ve soyut anlamlardan oluşmuş bu nedenle de tek bir bakış açısıyla kavranması olanaksız gözüken bir içerikle karşılaşacaktır. Kısa öyküde, biçim, içerik için bir çalışma alanıdır da denilebilir. Okuru önce metnin biçimi akrşılar, sonrasındaysa anlam katmanları. Kısa içerik zamanı, kısa biçim zamanı ve olabildiğince derin bir psikolojik zaman, okurun ilk karşılaştığı durumlardır.
Bir örnek verecek olursak: ?For sale. Baby shoes. Never worn.? (Satılık bebek patikleri. Hiç giyilmemiş.)
- Ernest Hemingway
Hemingway bu kısa öyküsünde okurla arasına kalın bir çizgi çeker ve tüm anlam katmanlarını çözümlemeleri okura bırakır. Böylelikle yazar aradan çekilirken, öykü her okurda kendince bir özgünlük kazanır.