Merhaba;
Bir müddet aradan sonra yeniden sizlerleyim. Bu hafta, Cumhuriyet Dönemi Türk Edebiyatı’nı şekillendiren kıymetli yazarlarımızdan Sabahattin Ali’nin kitaplarından biri olan “Kürk Mantolu Madonna” yı paylaşmak istiyorum.
Kitabın başlangıcında hayatının baharında bir genç, orta yaşı geçkin iş arkadaşı olan Raif Bey’i kendi gözüyle anlatmaktadır. Kitabın başlarında da bu gencin gözünden olayların şekilleneceği izlenimi verilmektedir. Oysaki; hikaye, babasının işlerini gelecekte devralmak için Berlin’e kendini geliştirmek ve eğitmek için giden Raif Bey’in ve ressam Maria Puder’in arasında geçen aşk hikayesini konu almaktadır. Dolayısıyla bu kitap, 1930’lu yıllarda Almanya’nın başkenti Berlin’de geçen bir romandır. Birçok kitapta okuduğumuz aşk hikayeleri mutlu bitse de bu kitapta beklentimizin ötesinde mutsuz bir son ile biten bir aşk hikayesini okuyorsunuz. Dolayısıyla biraz karamsar bir roman. Aşk dışında üzüntü, utangaçlık, çaresizlik, sevgisizlik, keder, pişmanlık gibi duyguları da derinden hissediyorsunuz. Çünkü; bu kitapta hayal ürünü bir hikayeyi değil, yaşanmış bir hikayeyi okuyorsunuz. Ayrıca dostluk, iki insan arasındaki saygı da Sabahattin Ali tarafından ustaca işlenmiş. Kitabı okurken bazen detaylarda çok fazla boğulduğumu hissetsem de yüz doksan altı sayfalık kısa, ustaca bir anlatımı olan bir kitap.
Tarihimize baktığımızda birçok yazarlarımızın ülkenin siyasi ikliminden kaynaklanan kargaşadan dolayı hapis cezası aldıklarını ve yazdıklarından ötürü etiketlendiklerini görüyoruz. Sabahattin Ali de bu yazarlarımızdan biri. Hakkında açılan birçok davadan dolayı köşeye sıkışan ve ülkeden çıkmaya çalışırken de Kırklareli’nde katledilmiştir. Zamansız bu hayattan koparılışı ile geriye az sayıdaki yazıları ve şiirleri kalmıştır. Eğer daha uzun yaşasayabilseydi, bizlere kim bilir daha ne güzel eserler bırakacaktı. Sabahattin Ali’nin dilimizi usta bir şekilde kullandığı aşikar. Dolayısıyla bu kitabı okumanızı tavsiye ederim. Yazıma son verirken, kitaptan bir cümleyi sizlerle paylaşmak isterim.
“Bir aileyi bir arada tutan şey, sadece para ve maddi destek değil; her şeyden önce karşılıklı sevgi, saygı ve ilgidir.”
Sevgiler,
Pınar Kaya