olivier lejeune'ün de tepetaklak - tout bascule isimli bir oyunu vardır.panik atak ve endişe krizlerine meyilliyseniz okumayın,izlemeyin,hı hı deyin geçin.karakterlere bir şey olduğu yok aslında,hepsi bildiğin karakter olarak aynen devam ediyorlar.ama ben öyle miyim ya...kahkahamın ortasındayken,gülüyorum ama bir yandan eyvah diyorum,duruma bak patlıycak şimdi her şey,diye endişe krizi ya da bırakın bana ben şimdi her şeyi açıklayayım,diye heyecana mahal olmak durumlarıyla boğuştum..zaten oyun devamlı beklenmeyen karakterlerin iştirak etmesiyle korku krizi tuzaklarıyla dolu.bilmiyorum ben hala üzerimden atamadım.oyun da amaç okuyucuyu tepetaklak etmek!bu sezon istanbul tiyatro da oynuyor bahsi geçen oyunu,sadece 24.99ytl'ye.devlet tiyatrolarına,çok daha iyi olan oyun ve oyunculuklara 4 ytl vermeyenler için...gelen bilet neyeyse gidiliyor çünkü,şirket hangisine götürürse artık.(bkz: gelen gidiyor)(bkz: ne gidiyorsa o geliyor)
küçükken bana en anlamsız gelen kelimelerden birisidir. "tepetaklak gidiyodum valla" derdi arkadaşlar, anlamazdım. bir de bisikletle yokuştan inerken tepetaklak düşülürdü genelde. tepe ne taklak ne anlayamadan büyüdük; ama hâlâ nedir bilmem. tdk'ya sordum, "yok böyle bir kelime" dedi.
tdk'nın bilmediği ama kabul gördüğü bariz bir kullanım.
(bkz: tepetakla)
(bkz: tepetakla)
geçtiğimiz sezon tiyatro istanbul oyuncuları tarafından da sahnelenmiştir.oyunculuklar iyi olsa da konunun işleniş biçiminden olsa gerek,çok basit bir oyundu.yani bir repliğin ardından gelecek repliği hemen tahmin edebiliyordunuz.izleyicide hiçbir sürpriz uyandırmayan,izleyicinin hiçbir fikir üretmesine sebep olmayan,herhangi bir duygu uyandırmayan sıradan ve basit bir oyundu.