-
destur çekmeden girmemek lazım bu başlığa. haneke haneke dediler, üç filmini (cache, amour, la pianiste) izledim ancak abartılan bir yönetmen olduğunu düşündüm o üç filminin sonunda. ancak o gün geldiğinde -tam olarak 21 temmuz 2015- haneke, dört filminden sadece birini sevdiğim haneke baş tacım oldu. o gün funny games izlediğim gündü.
seyirciyle taşak geçmesi, bir filmin içinde olduğumuz gerçeğini gözümüze sokması, gerim gerim gerip soluk aldırmaması ve daha bir sürü şey.