Dalmaçyalı
Sakin, sadık, bağımsız ama evden hoşlanan, son derece duyarlı. İnsana ihtiyaç duyar, aksi halde melankolik bir havaya bürünür. Çocuklarla oynamayı sever. Mükemmel bir belleği vardır. Kendisine yapılan kötü muameleyi yıllar sonra bile hatırlayabilir. Savunma için eğitilebilir. Koklayarak iz sürer.
Efendisi ister yürüyerek, ister atla, ister arabayla seyahat ediyor olsun, onu mutlaka takip eder. Bekçi köpeği olarak da kullanılabilir. Temiz ve zariftir, çamurdan hoşlanmaz, su ve sabunu sever.
- Sadık bir aile dostu
- Enerjik ve girgin
- Arkadaş ister
Orijin Ülke: Balkanlar / Hindistan
Orijin Tarihi: Antikçağlar
Ortalama Yaşam Süresi: 12 yıl
Bakımı: Bol miktarda egzersiz ister. Her gün fırçalamayla tüy dökümü minimuma indirilebilir.
Huy: Hareketli ve kendine güvenli, erkekler diğer köpeklere saldırganlık gösterebilir.
Boy: 48-61 cm
Ağırlık: 23-25 kg
Baş: Düz döşeli kafatası ve uzun bir burun.
Gözler: Birbirinden oldukça ayrıktır.
Kulaklar: Uçlara doğru incelir ve başa yakın taşınır.
Gövde: İnce zarif hatlı, kaslı düz çabasız adımlarla yürür.
Kürk: Kısa yoğun ve parlak.
Kuyruk: Güçlü uca doğru incelen kuyruk hafifçe yukarı doğru bir kavisle taşınır.
Bu cinsin kökeni hakkında birbiriyle uyuşmayan çeşitli görüşler vardır. Kesin olan tek şey, geçmişinin çok eskilere uzandığıdır. Varlığını gösteren izler Mısır rölyeflerinde ve Helenik döneme ait duvar süslemelerinde bulunmuştur.
1700 yılında Bengal pointeri olarak bilinen Dalmaçyalıya çok benzeyen bir köpek İngiltere’de varolmuştur. Bu örnek Dalmaçyalının Yugoslav kökenli olup olmadığa dair sorulara yol açmıştır.