6 ay yaşar dediler, 21 yıl dolu dolu yaşadı.
Körfez Kirazlıyalı Mahallesi’nde ailesi oturan Doğrukol ailesinin 21 yaşında ki ferdi Melis Eylül Doğrukol (21), engelli olarak dünyaya gelen tüm insanlara örnek olacak bir hayatı ailesi ile dolu dolu…
15 Nisan 1999 tarihinde Ankara’da doğan Melis Eylül Doğrukol’un ailesi bebeğin engelli doğacağını muayene sırasında öğrendi ve anne Birdane doğumu sonlandırmayı dahi düşündü. Daha sonra hamilelik devam etti ve 8. Ayda erken doğum oldu. Yapılan muayene ve tedavi sırasında Melis’in, “Holoprosencephaly” adı verilen ve nadir rastlanan bir hastalığa yakalandığı öğrenildi. Doktorlar, Melis için 6 aylık ömür biçerken, genelde de en fazla 1 yıl bu hastalıkla yaşanabildiğini söylediler. Birdane Doğrukol, bebeğini kucağına aldığında düşüncelerinin tamamen değiştiğin i ve kızına sıkı sıkıya sarıldığını söyledi.
Melis, bu aşamadan sonra doktorların söylediği safhaları yaşadı ama annenin özenle bakımı, şırıngayla bebeğini beslemesi sonrasında kilo almaya başladı. Melis, doğduktan sonra 1 yaşına girerken ilk krizini yaşadı ve rahatsızlandı. Doğrukol ailesi 6 sene Ankara’da hayata tutunarak yaşarken, hava eğitimci olan baba Melih Doğrukol emekli oldu ve Amerika’da başlayan bir proje nedeniyle davet edildi.
Anne Birdane ve baba Melih Doğrukol, doktorların bu açıklamasından sonra kızıyla birlikte hayata asılmak için mücadele vermeye başladı. Amerika’da yaşamaya başlayan aile, bir yandan tıptaki gelişmeleri takip ederek, diğer yandan da hayata inatla asılarak 21 yıl mutlu şekilde yaşadılar ve 5 ülkeyi gezdiler.
Amerika’da rahatsızlanan ve hastaneye yatırılan genç kız tüm çabalara rağmen 3 Şubat’ta hayatını kaybetti. Ailenin isteği ile genç kızın cenazesi 23 Şubat’ta Türkiye’ye geldi ve Körfez Kirazlıyalı Mahallesi Merkez Mezarlığı’nda toprağa verildi.
Anne Birdane Doğrukol, kızıyla dolu dolu bir 21 yıl yaşadıklarını söyleyerek, “Evinde engelli çocuğu olan insanlar kapalım kapılar ardında yaşamasınlar. Biz kızımla bunu yapmadık hayata daha sıkı asıldık ve 6 ay ömür biçilen kızımla 21 yıl mutlu şekilde yaşadık. Türkiye’de parkta, sokakta dolaşırken insanlar dönüp dönüp bakıyor, hastalığı ne diye soruyorlar. Amerika’da ise seviyorlar ve adı ne diyiyrolar, bir fert olarak görüyorlar. Bu sene yine tatil planımız vardı ve liseden sonra meslek seçip, okuluna devam ederek çalışmaya başlayacaktı. Bu olayın tüm insanlara örnek olmasını istiyorum” dedi.