de-SİBEL
Nasıl olduğunu anlamadığımız fakat Konya maçından sonra cezalısınız denen Gaziantepspor, hayatında ilk defa kadın ve çocuklara oynadı. Para sesi, su sesi, kadın sesi üçlemesi benim için sadece para sesi olarak, hayatımın geri kalanında devam edecek. Zira Kamil Ocak’ı dolduran 16 bin kadın ve çocuk “içerideki gürültü seviyesi geçici duyma bozukluğuna yol açar” der cinstendi.
Sanıyorum, 80 desibelin üzerinde bir ses seviyesine 90 dakika maruz kaldık. Biz bu kadar gerildiysek futbolcular, nasıl maçı bitirdi, sormak lazım.
Fenerbahçe, ilk yarıda 12’ye 10 oynayınca galibiyeti alması da kolay oldu.
Nasıl 12 demeyin. Binya, Fenerbahçe forması giyseydi ancak bu kadar katkı sağlardı. Buradan İbrahim Kızıl’a sesleniyorum. Binya’nın illa ki futbolcu olması şart mı? Kendisine şirketlerinizin birinde yer verirseniz Gaziantep’e daha faydalı olur düşüncesindeyim.
Böyle stoper düşman başına. Fenerbahçe bugün futbol oynayarak değil, bizim 3 asistimizle galip geldi. Zaten onun dışında da pozisyonu yoktu. Gel gelelim, Orhan Gülle’nin ilk 11’de çıktığı bir maçta Sergen Yalçın’a Bekir Ozan Has, Sapara, Medunjanin, İbrahim Akın, yedek kulübesinde okey oynayacak da kareyi ondan mı bozmadınız sorusunu sormak isterim.
Çünkü Orhan soyadı gibi, ağır bir gülle kıvamında ilk yarıyı zor tamamladı.
Neyse ne şampiyonluk şansımız vardı ne de düşme riskimiz. Yapacağımız en güzel şey galip gelip, 5.’liğe yükseltmekti. Sanırım onu da Sergen istemedi. Şimdi yapılacak tek şey, iki tane daha galibiyet ligi uydurup yaz tatilini beklemek.
Herhalde hakemler artık adilleşti, çünkü Fenerbahçe hiçbir şeye itiraz etmiyor. Öyle ki, Halis Özkahya iki tane penaltımızı es geçerken, Meirreles yüzüme tükürür, Emre küfreder mi diye korkmuştur.
Son bir söz olarak, geçen hafta anası ölmüş tay gibi ağlayan Sow, bu hafta eliyle topu alıp gidip gol attıktan sonra Allah’a secde etti. Sanıyorum, yediğim kul hakkını affet diyordu kendi dilince.
Maç bitti Sibeller gitti, de-sibel bitti, Allah devamından korusun.