“Yemekleri seven gezginlerden oluşan bir dünya yeniden seyahat etmeyi bekliyor. Mümkün olana kadar, bir sonraki büyük gezilerimiz için fikirler ve planlar alıyoruz. O kadar çok seçenek var ki, önce nereye seyahat edeceğimize nasıl karar vereceğiz? İyi geliştirilmiş bir pazarlama stratejisi, yiyecek öncüsü bir destinasyonun kalabalığın içinde potansiyel gezginler için öne çıkmasına yardımcı olur. Ve şimdi hedefinizi radarlarımıza taşımaya başlamanın tam zamanı! "
Çantalar toplandı, otel rezervasyonu, uçak bileti satın alındı. Her şey hazır ve gidecek hiçbir yer yok. Tanıdık geliyor mu?
Web sitelerinde, pazarlama materyallerinde, makalelerde ve videolarda ve hemen hemen dünyanın her yerinde yer alan iddialı "2020" ile heyecan verici yeni bir on yılın cesur başlangıcı olması gerekiyordu. Ardından COVID isabet etti.
1918'de İspanyol Gribi patlak verdiğinde bugün çok azımız hala hayattayız, ancak dünya hala o tarih itibariyle dünyanın gördüğü en büyük savaşın topuklarındaki etkisini hatırlıyor. Bizden sonraki nesillerin COVID'i ve bunun bireyler, aileler, hükümetler, ekonomiler ve altyapılar üzerindeki yıkıcı etkilerini hatırlayacağını söylemeye gerek yok. Dünya'nın hiçbir yerinde, COVID'in acımasız erişimiyle el değmemiş kalmadı.
"Bu da geçecek", şu anda benimsememiz iyi olacak bir Farsça atasözü. Pandemi henüz geride kalmasa da tünelin sonunda bir ışık var. Erken aşılar dağıtım sistemlerine doğru ilerliyor ve daha fazla aşı da yolda. Tedaviler bir miktar başarıyla kullanılıyor ve testler de yayılmayı azaltmaya yardımcı oluyor. Bununla birlikte, zorluklardan dolayı büyüyor ve gelişiyoruz. Ve hepimiz hala büyüyor ve gelişiyoruz. Henüz kolektif yolculuğumuzun sonuna gelmedik.
Salgının sona ermesini beklerken bireyler yani tüketiciler ve gezginler yeme, içme ve seyahat sevgimizi kaybetmemişlerdir. Netflix, YouTube ve başka yerlerde yemek ve seyahat şovları izliyoruz. En sevdiğimiz yemek ve seyahat bloglarını okuyoruz. Sosyal medyada yemek pornosunun güzel resimlerine saçmalıyoruz. Ve belki de en önemlisi, evde daha çok yemek pişiriyor, aile tariflerini araştırıyoruz ve yerel üreticilerden daha fazla yiyecek ve içecek ürünü satın alıyoruz. Diğer bir deyişle, mutfak kültürlerimize her zamankinden daha fazla odaklanıyoruz.
Ve eğer bu doğruysa, o zaman bu mantığı bir adım daha ileri götürelim. National Geographic'in sosyal medya etkinliğinin hızlı bir taraması, son seyahat gönderilerinin her 6'sinden 12'sının yemek temalı olduğunu gösteriyor. Yukarıda da söylediğimiz gibi, salgına rağmen hala yemek yemeyi, içmeyi ve seyahati seviyoruz. Şimdi, hedef pazarlama organizasyonlarının, insanların tekrar seyahat etmeye başlaması için amacını savunması ve kendi mutfak kültürlerini tanıtması gereken tam zamandır. Tüketiciler - gezginler - sonraki gezilerimiz için fikir ve ilham arıyor. Listelerimizi şimdi yapıyoruz ve şimdi, varış noktalarının gezginlerin radarlarına girmesi gerektiğinde. Restoranlar, kafeler, bira fabrikaları, şarap imalathaneleri, yemek kursları, mutfak etkinlikleri ve diğer faaliyetler şu anda kendilerini tanıtacak paraya sahip değilken, destinasyonlar onlar için tanıtım yapmalıdır.
Ne tür bir promosyonu kastediyoruz? Yiyecek ve içecek turizmi endüstrimizde, destinasyon pazarlama kuruluşlarının kendi bölgelerindeki her yemek seçeneğinin restoran rehberlerini veya listelerini yayınladığını sık sık görüyoruz. Ayrıca, sanki çok sayıda mevcut mutfak bir başarı tacı gibi, kendi bölgelerinde mevcut tüm farklı mutfakların (zincirler dahil) bir listesini gururla övündüklerini görüyoruz. Ya da bazen, yalnızca azınlık bir gezgine hitap eden gurme seçeneklerine odaklanırlar. Ne yazık ki bu destinasyonlar için bu yaklaşımlar yemek severleri seyahat etmeye motive etmiyor. Yemek severler bir bölgeyi ziyaret ettiğinde, bölgenizin bildiği yemekleri tatmak isteriz. Bir Amerikalı olarak İtalya'ya seyahat edip Çin yemeği aramayacağım. İngiliz bir gezgin Japonya'ya seyahat etmeyecek ve Amerikan veya Fransız yemeklerini aramayacak. Ve Meksikalı bir gezgin, Tayland yemeği için Hindistan'ı ziyaret etmeyecek. Kaptın bu işi.
ABD, Kanada, Avustralya ve Yeni Zelanda gibi “Yeni Dünya” ülkeleri, birçok Avrupa, Asya veya Afrika ülkesinden gelenler gibi mutfakları yüzlerce veya binlerce yaşında olmadığından farklı zorluklarla karşı karşıyadır. Yine de, bu alanlarda, ziyaretçiler bu “Yeni Dünya” mutfak kültürlerini tanımlamaya yardımcı olan başka lezzetler bulabilirler. New England ve Atlantic Canada'daki ıstakoz rulolarını (kereviz olmasın lütfen) veya Lamington'da kimin ilk olduğu konusunda Avustralya ile Yeni Zelanda arasındaki ebedi tartışmayı düşünüyorum.
Yeni Dünya ülkeleri genellikle güçlü şarap, bira ve alkollü içecek endüstrilerine sahiptir ve bu ürünler, bölgelerinin malzemelerinden ve terörizminden farklı tatları miras alır, bu da onları doğası gereği birbirinden farklı kılar.
Bir arkadaşınızın veya meslektaşınızın sizi İngiltere'de en sevdikleri cinle veya İskoçya veya İrlanda'da viskiyle tanıştırdığı önceki bir seyahatte hatırlıyor musunuz? Ya da Güney Afrikalı bir arkadaşınız sizi bir barbeküye götürdüğünde ya da Hintli bir büyükanne size kendi ev yapımı garam masalasına koyduğu çok çeşitli baharatları gösterdiğinde. Böylesine uzun süreli hatıralara neden olan bu tür deneyimler, öncelikle yerel mutfak kültürünün önemli bir unsuruna dayanmaktadır. İkinci olarak, bu deneyimler kişisel bir unsuru içerir - "yerlerin arkasındaki yüzler" dediğimiz şey - misafirperverlik, yerel kişilik ve anılarımızda bu kadar önemli bir iz bırakan bireysel duygu.
Krizler kozaya girmemize neden olur. Bunu 9 Eylül'den sonra, insanların dikkatlerini tekrar arkadaşlarına ve ailelerine çevirdiklerinde gördük. Ve mevcut COVID krizi de aynı etkiye sahip. Kozalanıyoruz, ama aynı zamanda #SeyahatAtarabileceğimiz zamanı da hayal ediyoruz.
2020 yılı sonunda Derneğimiz faaliyete geçti Mutfak BaşkentleriYenileyici turizm için bir araç olarak dikkat çekici mutfak kültürlerine ışık tutacak bir akreditasyon programı. Yiyecek ve içecek sektörlerinde küreselleşmenin arttığı bir dünyada Culinary Capitals, yerel mutfağı ve endemik mutfak mirasını korumaya yardımcı oluyor. Culinary Capitals, meraklı gezginlere üretim kaynağında yer alan çok çeşitli yiyecek, içecek ve tarımsal deneyimler sunan, daha az kalabalık, daha az trafik, daha az kirlilik ve çoğu zaman daha düşük fiyatlar sunan daha küçük yerler için özellikle faydalıdır. Mutfak Başkentleri yerel gururu artırır ve yerel sakinleri kendi bölgeleri için mutfak elçileri haline getirmeye yardımcı olur. Dünyanın dört bir yanındaki destinasyon pazarlama kuruluşları ve turizm pazarlama uzmanları şunları yapabilir: Mutfak Başkentleri hakkında daha fazla bilgi edinin ve buradan daha fazla bilgi edinmek için randevu talep edin.
Öyleyse yerel mutfak turizmi canlandırabilir mi? Şüphesiz. Yiyecek ve içecek, pandemiden önce turizmin en büyük itici güçlerinden biriydi. Bölgenize turizmi yönlendirmek ve yerel ekonominizi yeniden canlandırmak için bunları tekrar kullanabilirsiniz.
Tarafından yazılmıştır Erik Wolf and Rosanna Olsson.
Erik is the founder of the food travel trade industry, and Executive Director of the World Food Travel Association, the world’s leading authority on food and beverage tourism. He is the publisher of Çatal Seyahat Edecek, Culinary Tourism: The Hidden Harvest kitabının yazarı ve aynı zamanda gastronomi turizmi konusunda dünya çapında çok aranan bir konuşmacıdır. The New York Times, Newsweek ve Forbes'ta ve CNN, Sky TV, BBC, Avustralya Yayın Kurumu, PeterGreenberg.com ve diğer önde gelen medya kuruluşlarında yer aldı.
Rosanna Olsson is currently a marketing intern at the World Food Travel Association.