Affetme yöntemlerinin başında, bunu kendimiz için yaptığımıza inanmak gelmektedir. Karşımızdakini kendimiz için affederiz. O olaylara takılmamayı, o olayın aylarca hatta yıllarca etkisinde kalmamamız için affetmemiz gerekiyor.
Affetmek için kendimize yönelttiğimiz sorulardan vazgeçmemiz gerekir. Bu tip etmenler affetmemizi zorlaştırır. Çünkü duygular daha derinleşir, duygular derinleştiği için de bu duyguları bize yaratan kişiye karşı öfkemiz veya negatif duygumuz sürekli devam eder. BU da affetmemizi engeller.
Birini affetmek istiyorsak bunu kendimiz için yaptığımıza inanacağız. Affettikten sonra da o insanla ilişkiye devam etmek gibi bir zorunluluğumuzun olmadığına inanmalıyız. Affedebiliriz, ancak ilişki yürütmeyiz. Veya affederiz ama iletişimi devam ettirmeyiz. Affedebiliriz ve ona tekrar şans verebiliriz. Bu da süreç içerisindeki duruma bağlıdır.
Affetmek kendi ruh sağlığımız için gerekli bir eylemdir. Daha sonra ilişkiyi devam ettirmek istiyorsak da, o ilişkinin düzelmesi ve güvenin tekrar kazanılması için de, karşıdakinin kendisini yeniden ispat etmesi adına o alana izin vermeliyiz.