1957'de ABD Ordusu Ulaştırma Araştırma Komutanlığı, uçan bir cipin geliştirilmesi için sektöre bir görev verdi. Savaş koşullarında helikopterlerin toplu kullanımından sadece birkaç yıl kaldı. Vietnam Savaşı, savaş alanındaki çeşitli görevleri çözmek için bu tür ekipmanların yüksek verimliliğini açıkça doğruladı. Bu bağlamda, askeri bir uçan cipin geliştirilmesi için bir emir garip görünüyor. Ancak 1950'lerin sonlarında, Amerikan ordusu böyle bir aracın bir helikopterden daha uygun fiyatlı ve daha küçük olacağına inanıyordu, bu da büyük miktarlarda uçan ciplerin üretilmesini mümkün kılacak ve bunların kullanımı haklı çıkacaktı.
ABD'de uçan cip fikri nasıl ortaya çıktı?
Uçan bir cip yaratma fikri, İkinci Dünya Savaşı sırasında Amerikan askeri komutanlığının başkanlarına yerleşti. İlk uçan makineleri yaratma girişimleri başarısızlıkla sonuçlandı, ancak düzenli olarak yapıldı. Doğru, 1958'e kadar prototiplerin hiçbiri çıkamadı. Oldukça alışılmadık bir programın bir başka itici gücü de Amerikalıların ilk uçan arabanın SSCB'de görünmesinden korkmalarıydı. Tabii ki bir ay yarışı değil, aynı zamanda bir tür rekabet.
Resmi adı "Flying Jeeps", yani "Flying Jeeps" alan yeni programın başlaması 1957'de açıklandı. Tasarım sözleşmeleri ve görev koşulları Curtiss-Wright, Chrysler ve Piasecki Aircraft'a verildi. Dünya çapında zaman zaman ortaya çıkmaya devam eden bazı modern uçan araba konseptlerinin aksine, ABD ordusu dikey bir kalkış ve iniş uçağı planlıyordu. Bu, helikopterlere benzer bir uçan cip yaptı ve aynı zamanda diğer ekipmanlara erişilmesi zor olan alanlarda küçük hazırlıksız alanlardan bile kullanılma avantajı sağladı. Bu aracın önemli bir avantajı, malları verimli bir şekilde taşıma ve arazi koşullarında keşif yapma yeteneğiydi.
1936 yılında kurulan ve helikopterlerin yapımında uzmanlaşmış Piasecki Uçağı, başlangıçta ABD ordusu için yeni bir uçağın geliştirilmesinde yer aldı. Şirket bugün hala Boeing Corporation'ın bir yan kuruluşu olarak varlığını sürdürüyor ve Pentagon ile çalışmaya devam ediyor. Şirket, Polonya'da yaşayan Frank Nicholas Piasecki tarafından kuruldu. Polonya menşeli bu Amerikan uçak tasarımcısı, boyuna helikopter tasarımı alanında öncülerden biriydi. İlk PV-2 helikopterini 1943'te yarattı. Aynı zamanda, yenilik, özellikle ABD Donanması temsilcileri ile ilgilenen ordu üzerinde bir izlenim bıraktı. Daha sonra, aynı tasarımcı CH-46 Deniz Şövalyesi ve CH-47 Chinook gibi efsanevi helikopterlerin yaratılmasına katıldı.
Zaten 1950'lerde Piasecki Aircraft, çeşitli rotorlu uçaklar yaratma konusunda zengin bir deneyime sahipti ve kurucusu, Sikorsky ile birlikte Amerikan helikopter endüstrisini kurmak için çok şey yapan önemli bir tasarımcı olduğunu kanıtladı. Amerikan ordusuna alışılmadık bir uçan cip sağlama sorununu çözmek zorunda kalan Pyasetsky'nin şirketiydi. Bazı silah sistemlerini de taşıyabilen yeni araç, özellikle 1950'lere bakıldığında çok sıradışı bir proje gibi görünüyor. Ancak daha sonra ordu ve geliştiriciler, dikey kalkış ve iniş yapan yeni uçakların, helikopterden daha hafif ve daha ucuz olacağına ve döner kanatlı araçların ana avantajlarını koruduğuna inanıyorlardı. Aynı zamanda, cihaz çeşitli malların taşınması ve keşif yapılması için çok yararlı olacaktır.
Uçan cipin teknik özellikleri Piasecki VZ-8 Airgeep
Piasecki Uçağı, uçan bir cipin oluşturulması için çalışan tüm Amerikan şirketleri arasında en büyük başarıyı elde etti. Program çerçevesinde, bu şirketin mühendisleri birkaç kez modernize edilen ve tam testlere tabi tutulan iki dikey kalkış ve iniş uçağı hazırladı. Piasecki Uçak aerojiplerinin ilki 22 Eylül 1958'de ilk kez başladı ve Ekim ayında tam teşekküllü ordu testleri başladı.
Başlangıçta, yeni geliştirme Model 59K Skycar olarak adlandırıldı, ancak şirket adını hızla Airgeep olarak değiştirdi. Ordu ataması - VZ-8P. Dışarıdan, yenilik Chrysler tarafından sunulan modele benziyordu: Chrysler VZ-6. Ortaya çıkan uçan cipin, yay ve kıçta karakteristik eğrileri olan kolayca tanınabilir bir dikdörtgen gövdesi vardı. Bu eğrilerde, tasarımcılar her biri 2,26 metre çapında üç kanatlı pervaneli tünel yerleştirdi. Aynı zamanda, VZ-8P Airgeep modelinin toplam uzunluğu 7,95 metre, genişlik - 2,87 metre, yükseklik - 2,1 metre idi. Otomobil, motorlardan birinin arızalanmasından sonra bile havada kalabilir. Aynı zamanda, aracın maksimum kalkış ağırlığı 1065 kg'a ulaştı.
Uçak iki kişi için tasarlanmışken, makinenin kontrolü helikopterdi. Bunun pilotların eğitim sürecini kolaylaştırması gerekiyordu. Herhangi bir helikopter pilotu yeniliğin kontrolünü kolayca yönetebilir. Uçan cipin iki pervanesi aslında bir çift 360 hp Lycoming O-2-A180A dört silindirli motorla güçlendirildi. her. Bu, klasik helikopterlerden daha düşük boyutlu uçaklar için 110 km / s hıza kadar düşük irtifalarda güvenle uçmak için yeterliydi.
Aynı zamanda, cihaz 1959 yazında orduya teslim edildiğinde, santral daha güçlü bir santralle değiştirildi. İki pistonlu motor, 425 bg üreten Turbomeca Artouste turboşaft motoruna yol verdi. Bu motorla, araç test edildi donanma... Özellikle Donanma için üç tekerlekli bisiklet şasisi bir şamandıra ile değiştirildi. Uçan numunenin filodan dönmesinden sonra, ordu liderliği tekrar bir motor değişimi başlattı. Bu, Airgeep'e daha da güçlü ve hafif bir motor verdi: 331 beygir gücüne sahip Garrett AiResearch TPE6-550. Başlangıçta 1,5 ila 4 metre yüksekliklerde kullanılması planlanan cihaz, yerden neredeyse yüzlerce metre yükseklikte, neredeyse tüm engellerin etrafında sessizce uçarak kolayca yükselip yükselebilir. Tavan yaklaşık 900 metre yüksekliğindeydi.
Buna paralel olarak, ABD ordusu bu yeniliği hafif silah sistemlerinin taşıyıcısı olarak görüyordu. Hatta uçan bir cipin üzerine geri tepmesiz bir silah takmak istediler. Çevik uçağın kapağın arkasından atlayabileceği ve inişten sonra zırhlı bir hedefe saldırabileceği planlandı. Ancak araçta rezervasyon yoktu, bu yüzden mürettebatın nişan alması için çok az zamanı vardı. Bu durumda, nispeten büyük bir uçağın kararı, küçük silahlardan gelen sıradan bir yangın olabilir оружияuçaksavar makineli tüfeklerinden bile değil tanklar.
Airgeep projesinin kaderi
Zamanla, Piasecki Uçağı, sadece motorları patlatarak ilk prototipi geliştirmeye çalıştı ve ikinci bir uçak modeli tanıttı. Amerikan ordusunun tüm isteklerini de dikkate alan model, AirGeep II veya askeri sınıflandırmada - VZ-8P (B) "Airgeep II" adını aldı. Yenilik daha da güçlü bir enerji santrali aldı: 550 hp kapasiteli iki turbo şaft motoru Turbomeca Artouste IIC. her. Aynı zamanda, maksimum uçuş hızı 136 km / saate yükseldi, bu da uçan cipin maksimum kalkış ağırlığının iki tonu aştığı göz önüne alındığında: 2177 kg. Modelin ayırt edici bir özelliği, mürettebatın fırlatma koltuğu ve en fazla üç paraşütçü veya eşdeğeri yük taşıyabilmesiydi. Üç tekerlekli bisiklet şasisi, araca karada ancak asfalt yollarda gerekli hareket kabiliyetini sağladı.
Güncellenmiş modelin ilk uçuşu 15 Şubat 1962'de gerçekleşti. Aynı zamanda, önceden oluşturulmuş ve test edilmiş örneklerin tüm olumlu nitelikleri göz önünde bulunduruldu ve uçuşta kontrol edilebilirlik ve stabilizasyon geliştirildi. Yapılan işlere ve ordu ve donanmadaki oldukça aktif testlere rağmen, araç talep edilmedi. Aynı zamanda, tüm Airgeep modellerinin belirgin avantajları vardı. Mükemmel görünürlük, neredeyse hiç hazırlıksız alandan kalkış ve iniş kabiliyeti içeriyordu. Ayrı olarak, düşük uçuş yüksekliğinin düşman radarlarından kaçınmaya yardımcı olduğu belirtildi. Bununla birlikte, hepsi bu tür ekipmanların savaş koşullarında gerçek kullanımına indi. Yapılan testler, "uçan cipler" kavramının modern savaşlar için uygun olmadığını açıkça göstermiştir. Bu nedenle, program aynı 1962 yılında tamamen çeşitli amaçlarla savaş helikopterlerinin geliştirilmesine odaklanarak kapatıldı.