Yaşam ve Denge, Her Şeyde Olduğu Gibi, Yaşamımızda da Denge Olmalı. Yaşamak nedir diye sorulunca, insanı sevmek ve korumak olmalı hayatımızda.
Günümüzde bir yerlerde açlık düzeyinde sefillik varken, bir yerler ise üst düzeyde zenginlik içerisinde yaşıyor. Bu konuya sadece fakirlik zenginlik diye de bakmamak lazım. Mesela birileri, anne babasıyla birlikte aynı evde yaşamını devam ettirirken bazı çocuklar, yetimhanelerde zor şartlar altında yaşamlarını devam ettirmek zorunda kalabiliyorlar. Bizler belki yaşadığımız hayattan memnun değiliz, belki istediğimiz bir telefonu alamadığımız için günlerce bu hayatta yaşamak zorunda kalmaktan nefret ediyoruz.
Yaşamak nedir
Fakat o çocuklar sıcak bir aile yuvası istiyor. Yaşamak nedir ? diye sorulunca o cocuklara. Onlar için yaşamak anne ve babasıyla birlikte olacakları günlerin hayalini size cevap olarak verirler. Size bu konuda kendimden bir örnek vermek istiyorum. Ben üniversite öğrencisiyim, yurtta kaldığım süre boyunca hep ailemin yanında değilim diye yakınıyordum. Geçen sene yurt idaresiyle birlikte bir etkinlik için yetimhaneye gitmiştik. Orada ki çocuklar ilk başlarda bizlerle konuşmak istemediler öyle ki bize bakışları bile neden buraya geldiniz der gibiydi. Bir tanesiyle konuşmaya çalıştım, nasılsın falan diye konuşmaya başlamıştık sonrasında bana dediği bir cümle benim yaşamımda hep yer edecek bir cümle oldu.
O cümle şuydu; “Sen bu hayatta en şanslı insanlardan birisin. Ailen senden uzakta dahi olsa seni bu yaşına kadar hep desteklemiş ve yaşamın boyunca da her zaman yanında olacaklar keşke benim ailem de öyle olsaydı.” dedi. Bir çocuğun, sizden küçük olan bir çocuğun yaşamında böyle bir tecrübesi olup, size bu şekilde birşey söylemesi size çok şey öğretiyor. Öncelikle kıymet bilmeyi, sonrasında ise yaşadığınız bu hayattaki değerlerinizi gözden geçirmeyi öğretiyor.
Belki sizin de yaşamınıza dokunan hayatınızda birileri vardır. Belki onları yaşamınız boyunca hep örnek almışsınızdır. Bu kişiler iyi ki varlar. Çünkü size yol gösterici olabiliyorlar hayatınızda yorulduğunuz ve yaşamak istemediğiniz bir anda sizin yaşamınıza ışık saçıyorlar. Size hayatta olmanın ne kadar önemli, kıymetli bir şey olduğunu gösteriyorlar. Hayata sizin gözünüzden bakarak sizin göremediğiniz güzel, başarılı yanlarınızı size gösteriyorlar.
Bazen bizler hayatımız boyunca hedefler koyarız kendimize ve O hedeflere ulaşmak için gecemizi gündüzümüze katarız ama bu süreçte yaşamayı unuturuz aslında. Bu süreç içerisinde ne yaşadıklarımızın farkına varırız ne de o anın keyfini çıkartabiliriz. Bunların yanı sıra O hedefler uğruna belki ailemize, eşimize, en yakın arkadaşlarımızı üzebilir hatta zarar verebiliriz.
İnsanı Sevmek ve Korumak
Ancak insanoğlu bu ya o hedefe ulaştığımızda da arkamıza dönüp baktığımızda hedeflerine ulaşmışızdır ama en değerli kişileri kaybetmiş olabiliyoruz ne yazık ki. O yüzden bazı hedefler için yaşamak yerine, en değerlilerimiz için yaşamak bize daha çok mutluluk vermektedir. Bununla ilgili olarakta elbette en sevdiğimiz insanı sevmek ve korumak hayatımızda tutmak daha iyi önemlidir.
Yaşam ve Denge içinde Kaybetmekten Korkmak
Bazılarımız yukarıda bahsettiğim paragraftaki gibi istemeden sevdiklerine kaybederler. Bazılarımız ise yaşamaya sevdiklerinin kaybıyla başlamıştır. Bu onların yaşamında o kadar zor bir şeydir ki, bu yaşamı kendimizi onların yerine koyarak anlamamız onlar için haksızlık olur. Belki öyle bir arkadaşımız olmuştur hayatımızda, belki de bize çok yakın olan biri öyle bir yaşam sürmektedir. Öyle kişilerin hayatlarında her şeyi kendileri yapmak zorundalar, belki yaşamları boyunca bazı korkuları olacak, kaybetmekten korkmak gibi.
Örneğin; küçük bir bebek düşünün, annesinden bazı sebeplerden dolayı ayrı büyümüş. Bir şekilde yaşama tutunmuş, hayatta kalmış ama psikolojik olarak ne kadar sağlıklı bir hayat kimse bunu bilemez. Belki yaşamı boyunca hep zarar gördü, belki de zarar görmemek için kimseye yaklaşamadı. Bir nevi bu durum insanlardan kendini izole etmek gibi. Okuduğum bir kitapta böyle bebekler ya da çocuklar bağlanma sorunları ile hayatlarını devam ettirdikleri yazıyordu.
Size bu konuda örnek vermem gerekirse; ileride eşini seçerken ya da çocuk sahibi oldukları zaman onlara bağlanamaya bilirler. Hatta onlardan uzak durmak isteyebilirler. Bazıları ise çok aşırı derecede bağlanarak hayatındaki kişileri bunu atabilirler, o kişilerin kendilerinden uzaklaşmalarına sebep olurlar.
Bu yüzdendir ki her insan yaşamında her şeyi dozunda yaşamalıdır. Ne çok fazla severek karşımızdakini bunaltmalıyız ne de onları değersiz hissettirecek kadar az sevmemeliyiz. Her şeyde olduğu gibi yaşamımızda da denge içinde yaşamalıyız.
Bedri Can A.