Düşlere dalarız, düşlerde buluruz kendimizi olmadık zamanlarda. Oysa her düş sabahtan öncedir ve sabahadır düşlere dalan her faninin yolculuğu. Ve sabahlar, düşlerde yaşadığımız hayatın aşinası değildir.
Apaçıktır her şey sabahlarda, apaydınlıktır sabahlar her zaman. Hiçbir şeyi seçemediğimiz düşlerden hayatı bütün çıplaklığı ile gösteren sabahlara uyanmak zordur. Yollarına top top kırmızı sardunyalar dikilmiş düş bahçelerinden geçip sabahlara uyanmak, hüzne uyanmaktır. Düşlerimizden sürgün ettiğimiz gerçekler bırakmaz peşimizi ve sabahların aydınlığında karşılar bizi; çünkü görmediğimizi gösterenler, bilmek istemediğimizi bildirenlerle doludur sabahlar.
Sesler içinden bir ses, yüzler içinden bir yüzdür düşlerimiz; oysa bütün sesler ve bütün yüzler saldırır sabahlarımıza. O yüzden düşlerden uyanmak istemeyiz.Biliriz ki, sabahlara uyanmak o sese ve o yüze hasret kalmak; anlaşılmaz seslerin ve aşinası olmadığımız yüzlerin ortasında kaybolmaktır.
Düşlere dalarız, düşlerde hayatlar kurarız. Ve aynı iklimde barınmaz düşlerimizdeki hayatla sabahlarda tükettiğimiz hayat. Birisi gecenin zifiri karanlığında apaydınlıktır, diğeri ise gündüzün onca aydınlığına rağmen karanlık. İşte bundandır düşlerde kurduğumuz hayatın bizi yormaması ve bundandır yolumuzu şaşırıp kaybolmamız sabahlarda kurduğumuz hayatlarda.
Düşlerimizin ay yüzlü aydınlıkları sabahlarımıza hiç uğramaz. Sabahlarımız, bıyıklarıyla övünen bir erkek ve zafer isteyen bir komutan acımasızlığıdır. Acıdır bizi bekleyen sabahlarda, hüzündür cümlelerimize sinen yani hayattır, yani hoyratlıktır. Düşlerimizde kurduğumuz hayatta bizi koruyup kollayanlar, sabahına uyandığımız hayatta bizden çok uzakta ve hikayemizin dışındadır. Ve aslında doğru dürüst bir hikayemiz bile yoktur sabahlarda.
Düşlere dalarız, düşlere kanarız. Oysa sabahı getirmeye gidenler çabucak gelir ve çalarlar uykularımızın kapısını. Biz korkularımızdan kurtulacak aydınlıklar beklerken korkularla dolu hayatı bırakırlar kapımızın önüne. Bizi düşlerden alıp sabahın ortasına, düşlerin gurbetine; gerçekleşmeyeceklerden gerçeklere fırlatırlar.
Düşlere dalarız, düşler görürüz uzun uykularda; ama bir küçücük andır her düşün payına düşen. Sabahtır aslolan, uzun olan, yaşanmak zorunda olan. Ve Kaf Dağının arkasındadır düşlerde kurduğumuz hayat, Kaf Dağının arkasıdır düşlediğimiz; Kaf Dağını aşıp ulaşamaz gecemize ay yüzlü aydınlık.
Düşlere dalarız; düşlerde yaşarız sabahlarda yaşayamadıklarımızı. Ve düşlerde sığınırız ay yüzlü aydınlığa, bizi koruyup kollayana. Hoyrat eller, kırıcı sesler, hükümsüzdür aydınlığımızda ve güçsüzdür koruyup kollayanın karşısında. Esrarlıdır ve hayatımızın biricik sırrıdır gecenin aydınlığı.