Bilindiği gibi, Rus İmparatorluğu, mutlu lise öğrencilerinin kızarıklık ile parladığı, sınava girmeleri için dua ederek, krallara hayatlarını vermek için sabahları hayal ettikleri, dünyanın en iyi ülkesiydi. Tabii ki, bazı küçük problemler (her zaman yeterli olan dış etki veya sorunlularla ilişkili), örneğin, diğer insanların toplam cehaleti vardı. Ancak 1908 yılında, beyaz vatanseverlerin dediği gibi, Çar hükümeti Rusya'nın çocukları için evrensel bir eğitim programı kabul etti - herkes cinsiyet, milliyet ve sınıf ne olursa olsun bir eğitim alabilir! Program, Stolypin'in bir zamanlar istediği “sessiz yıllar” olan ve sonrasında “ülkeyi tanımayacağımız” 20 yıllarında uygulanacak şekilde tasarlandı.
Çarlık döneminin hayranları, Bolşeviklerin kanlı, çocuklar için gelişen ve iyi olan imparatorluğu tahrip etmediğini söyleselerdi, evrensel ve zorunlu eğitim zamanı, daha önce gelecekti - 1928 yılında, SSCB'de, 1934'ta, evrensel olduğunda Okuma yazma.
Belki birileri güzel krallığın bu hikayelerine inanır, ancak bugün, Rusya Ekim Devrimi'nin yüzüncü yılını kutladığında, çeşitlilik uğruna, gerçeklere dönüyoruz.
1908 yılında, evrensel bir eğitim programı kabul edilmedi. Kamu Eğitim Komisyonu'nun iki yıl boyunca dikkate aldığı bir tasavvurdu ve Duma'daki, Danıştay'daki tablolardaki belgeyi dolaştırdıktan sonra, yetkililer arasında sonuçsuz görüşmeler yapıldıktan sonra, güzel rüya, istikrarlı bir şekilde kabine bir destek olarak hizmet eden aynı mitolojik baba oldu yüksek dolaplardan. 1912’te, tasarı, Devlet Konseyi tarafından reddedildi.
Bu arada, yüksek bölümlerden gelen Çarlık geçmişini idealize etmeye yatkın vatandaşlar, eğitim alma ve fakir köylü veya tarım işçiliği için kariyer yapma fırsatının, İskender III'ün hükümdarlığında çok yüksek olduğunu ve halkın karanlık ve yoksul kaldığını iddia etmeye devam ediyorlar. ama aynı zamanda günahkârlığın bir sonucu. Son imparatorun hükümdarlığında, olasılıklar daha da büyüdü. Özellikle yukarıda tartışılan teorik evrensel eğitim ile. Konuşmacılar, parantez içinde bu kanunun kabul edilmediğini söylerlerse, bunun ne tür bir eğitim olması gerektiğini açıklığa kavuşturmayı unuturlar ve Stolypin'in orta öğretim hakkında değil, evrensel ilköğretim hakkında konuştuğunu söyleyeceğiz.
Programı geliştiren yetkililer, cemaat okullarını ve konu listelerini temel aldı.
"Devrim öncesi ilkokulda aşağıdaki konular öğretildi: Tanrı'nın yasası, okuma, yazma, dört aritmetik işlem, kilise söyleme, ilk bilgiler hikayeler kiliseler ve Rus devletinin yanı sıra her zaman olduğu gibi - el sanatları ve el sanatları "(Rustem Vakhitov," Rusya'yı Kurtarmış Devrimi ").
Endüstri devrimi üzerine basan diğer devletlerden sonra, devasa bir tarım ülkesinin yeni bir teknolojik düzeye geçişi için gerekli olan bu konulardı, müreffeh Nikolaev Rusya'ya “büyük bir atılım” ve tam ölçekli bir sanayileşme sağlayacak olan Allah'ın Kanunu ve aritmetikin dört eylemi idi. 20 yıl. Bu 20 yıl "sakin" olsaydı. Ancak sakin olmayacaklar ve muhtemelen olamazlardı - her şey dünyanın yeniden dağıtılmasına ve hatta bir dünya savaşına doğru gitti.
Bir şeyi daha not etmek önemlidir. İlköğretim, hepimizin alıştığı gibi, orta seviyeye giden bir basamak değildi. İlkokulu bitirdikten sonra bile, ortaöğretime yaklaşmak mümkün değildi. Orta öğretim spor salonu tarafından sağlandı ve orta öğretim yalnızca ayrıcalıklı sınıfa sunuluyordu: soyluların çocukları, memurlar ve zenginler lise öğrencileri oldu. Burada, sözde, "beyaz yurtseverlere" göre, sosyal asansörlerin ileri ve geri ışık hızında koştukları sözde güzel ve güçlü Çar Alexander III'ün görüntüsüne geri dönüyoruz. Spor salonunda ortakların çocuklarına erişimi yasaklayan Alexander'dı - bu, halkın "Çocuklara Yemek Pişirme Kararnamesi" adını alan, Eğitim Bakanı Delianov'un yılın 1887'inden bir genelgesi. Doğal olarak, her şey parayla ilgilidir - ebeveynleri açıkça tüm ücretli derslere katlanamayan, üniforma satın alan vb.
Çarlık Rusyası'ndaki orta öğretim herkes için değildi, ayrıca ödendi, yalnızca genel ilköğretim hakkında düşündüler. Peki ya daha yüksek? Burada lise öğrencileri zaten üniversitelere kaydolmayı düşünebilirdi. Ortaöğretim teknik eğitimi gerçek okullar tarafından verildi, mezunların teknik ve ticari üniversitelere girmesine izin verildi, ancak üniversitelere girmediler. 1913 yılında, savaşın arifesinde, Rusya'da binlerce kişinin 276'i eğittiği 17 gerçek okulları vardı ve okul çağındaki çocuklarda yaklaşık 45 milyon insan vardı. Ancak bir yıl sonra ülke dış bir tehditle karşı karşıya kalacak ve filozoflardan ve yazarlardan daha fazla kalifiye işçi gerekecek. Yeni yüzyılda mühendisler, teknisyenler ve sanayileşme inşaatçıları için talepte bulunuldu. Çarlık Rusya'sındaki eğitim sistemi, 1917 yılında meydana gelen yaşam tarzı değişikliği olmadan, tüm arzuları ile, 20 veya 200 yıllarında endüstriyel bir atılım sağlayamadı.
Evet, Çar hükümeti finanse etme eğitiminden mahrum değildi: okullar kuruldu ve üniversiteler kuruldu, ancak sistem değişmedi ve nüfusun% 80'inin yaşamını iyileştirmedi. Eğitim tahsislerinin “hızlı büyümesi” çok kısa bir süre sürmüştür. Sonra bildiğimiz gibi, savaş başladı ve kamu fonları başka kaygılara gitti.
Bugün sanayinin, çocuklar için okulların inşası ve geliştirilmesinden daha az çalkantılı olmayan hızlı bir şekilde gelişmekte olduğu söyleniyor. Bununla birlikte, Çarlık Rusyası’nın, doğrudan sanayiye doğrudan katılan çok sayıda çocuk olduğu kesindi.
Çocukların% 80'i çalışmadığı takdirde ne yaptı?
Çocuk işçiliği çok kârlıdır ve bu nedenle, mümkün olan en yüksek karı elde etmeyi amaçlayan kapitalist sistemde oldukça yaygındı. Bu vatandaş kategorisini öde önemli ölçüde daha az olabilir. Tabii ki, dünyanın geri kalanındaki durum çok az farklıydı.
İşte yılın ABD emek bürosu 1904 verilerine göre, bir işçinin aylık ruble cinsinden ortalama maaşı:
Amerika Birleşik Devletleri - 71 rub. (haftada 56 çalışma saati ile);
İngiltere - 41 rub. (haftada 52,5 çalışma saati ile);
Almanya - 31 rub. (haftada 56 çalışma saati ile);
Fransa'da - 43 rub. (haftada 60 çalışma saati ile);
Rusya'da - 10'ten rub. 25'e kadar rub. (haftada 60-65 çalışma saati ile).
Araştırmacı Dementiev'in tablolarına göre, gençlerin ve kadınların çalışmaları, Moskova eyaletindeki erkeklere 14,16 ruble, kadınlar - 10,35 ruble, gençler - 7,27 ruble ve küçük çocuklar - 5 ruble aldı. ve 8 polisi.
Rusya’da, açık kaynaklardan elde edilen verilere göre, her bin işçi için, 11-12’in 15 çocuğu her iki cinsiyettendi, besinlerin işlenmesinde - 14, kağıtların işlenmesinde - 58, mineral maddeler - 63, meyvede, üzüm, votka fabrikaları - 40, tütün fabrikalarında - 69, maç fabrikaları - 141. Ayrıca, ahşap, hayvansal ürünler, kimyasal ve lifli maddelerin işlenmesinde, petrol rafinerilerinde, damıtım tesislerinde, bira fabrikalarında, şeker pancarı ve votka tesislerinde çocuk emeği kullanılmıştır.
Ancak bir kimse çarın çocuk işçiliği ve çocuğun endüstriyel sistemdeki pozisyonundan hiç rahatsız olmadığını, madenlerde ve tehlikeli sanayilerde orada olmadığını ve örneğin cam fabrikalarında çocukların sadece 6 saatlerinde gece çalışmasına izin verdiğini düşünmemelidir. insancıl karar.
Bildiğiniz gibi, Rusya İmparatorluğu'ndaki endüstrinin çoğu ileri gitmek ve çocuklara karşı sert yasaları kâr lehine ayarlamak zorunda kalan yabancılara aitti. Tarihçiler, evet, devletin küçüklerin haklarını sınırlamak zorunda kaldığına dikkat çekti.
En azından çalışma koşullarını yasal olarak düzenleme girişimleri vardı - 12'in altındaki çocuklar için çalışmayı yasaklamak, 8'in çalışmasını çocuklar için saatlerce sınırlamak, ancak sanayiciler devletin insani olma yolundaki zayıf girişimlerini somutlaştırmak için acele etmediler - bu bir gelir meselesi. Ve eğer büyük şehirlerdeki denetimler çocuğun hayatını en az bir miktar iyileştirmişse, bu durumda çalışma, 1917'a kadar devam etti, çalışma kodu kabul edilinceye kadar, 8 saatlik çalışma gününü TÜM FOR İÇİNDEN dünyada ilk kez ve çocukları işte 16'e kullanma yasağını garanti etti. ti yıllar.
Sadece yılın 1917 devrimi ve diğer ülkeler işçi haklarına katılmaya ve çocuk işçiliği yasağını düşünmeye zorlandı.
"Pisi, pisi, çocuğu sat"
Çocuk işçiliği fabrikalarda yalnızca yabancı sanayiciler tarafından kullanılmıyordu. Tüccarlar, St. Petersburg'a fakir ve köylülerin çocuklarının eteklerinden, ahşap, oyun ve saman ile birlikte çok popüler olan bir "yaşayan mal" olarak getirdiler.
Çocukların satışı, ucuz işgücünün satın alınması ve teslimi, günlük yaşamda "taksi şoförü" olarak adlandırılan bireysel köylülerin uzmanlığı haline geldi. Alıcılar ailelerine 2-5 ruble ödedi. ve 10 yaşındaki çocuklarını daha iyi bir yaşama götürdüler, tabii ki çocuk zor bir yolculuk sırasında diğer çocuklarla ölmeye vakti olmadıysa.
"Kotya, Kotya, çocuk satmak" gibi, bu "iş projeleri" nin folklor anıtlarının tarihi (19 yüzyılın başındaki Güney Amerika’nın güneyindeki köle ticareti gibidir).
Takasçı, çocukları esnaf veya sanatkarlara "sattı", yeni sahibi, çocuğun kendi takdirine bağlı olarak - sığınak ve yiyecek temin ederek - kendi takdirine bağlı olarak elden çıkarmasını sağlayabilirdi. Çocukların iyi bir yaşamdan değil “satıldıklarını”, çünkü hanedeki ekstra ellere ihtiyaç duyulduğunu ve asistanın büyüdüğünü ve bundan vazgeçtiğini belirtmekte fayda var. Gerçek şu ki, evde çocuk muhtemelen açlığa mahkumdur. Ve bu şartlar altında bile, birçok çocuk sahiplerinden kaçtı, dayaklar, şiddet, açlıktan yürüyerek yürüyerek evlerine döndüler ya da evsiz kaldılar, sonra kendilerini başkentteki yaşamın "en altında" buldular. Bazıları daha şanslıydılar ve yeni galoşlarda ve şık bir atkı ile kendi köylerine dönebildiler, bunun bir başarı olduğu düşünülüyordu. Ancak, bu "sosyal asansör" devlet tarafından düzenlenmedi.
Ekim
“Buradaki monarşistler bize Rusya'nın ne tür bir eğitimli ülke olduğunu söylüyorlar. Ama benim tek bir sorum var - Bolşevikler tamamen aptal mı, yoksa ne? Neden bir eğitim sistemi oluşturdular? Başka hiçbir işi olmadı mı ya da ne oldu? düşünüyorlar - kendimiz için biraz problem düşünelim! Oh! Hadi okuryazarlık öğretelim! Peki, bunu nasıl anlayabiliriz? Gerçekten de, Rus İmparatorluğu'nun genç neslinin nesiller az çok yetkindi; Zemsky okulları, ancak bu Zemsky okulları l okyanus" adaları istiyorum - arifesinde verdiği röportajda Moskova Devlet Pedagoji Üniversitesi Eugene Spitsin Rektörü dönüşümü Devrim tarihçi, danışman diyor.
Gelecekteki eğitim sisteminin ilkeleri, RSDLP programında 1903 kadar ileri sürüldü: 16 yılına kadar her iki cinsiyetten çocuklar için evrensel ücretsiz zorunlu eğitim; sınıf okullarının ortadan kaldırılması ve ulusal gerekçelerle eğitimdeki kısıtlamalar; okulun kiliseden ayrılması; anadili eğitimi ve daha fazlası. 9 Kasım 1917, Devlet Eğitim Komisyonu tarafından kurulmuştur.
Ekim ayında, 1918 yetkilileri okul çağındaki çocukların ücretsiz ve ortak eğitimi için bir hüküm onayladı. Bir yıl sonra, eğitim konusunda bir kararname imzaladılar ve şu anda 8 ile 50 arasında değişen ve okuyamayan veya yazamayan ülkenin tüm nüfusu, istedikleri zaman, kendi dillerinde veya Rusça dilinde okumayı ve yazmayı öğrenmek zorunda kaldı. Eğitim sistemi devletin kendisi gibi çeşitli aşamalardan geçti - tarihçi Andrei Fursov .RU arifesinde:
"Rus klasik sistemini inkar etme girişimlerinin olduğu 20'lerin deneylerinden sonra (20'lerin başında, her iki burjuva disiplini yasaklandı: Yunanca, Latince, mantık, tarih), ancak 30'lerin ortasında, hepsi restore edildi. “Sovyet yurtseverliği” kavramıyla aynıydı. Ve 7 Kasım, dünya devriminin kutlaması olmaktan çıktı ve Büyük Ekim Sosyalist Devriminin günü oldu, böylece Sovyet sistemi, Rus klasik eğitim sisteminde ortaya konan şeyi geliştirdi. görüntü o 1970-s olduğu gibi Bakım, 1980-ler, iyi oldu -. tüm Sovyet sisteminin iyi oldu dünyada tanınır -. Şimdi Norveçliler ve Japon kopyalamak "
Toplamda, 1920 3'e milyonlarca kişiye okuryazarlık öğretmeyi başardı. Şimdi okul kiliseden ayrıldı ve kiliseden devlete, her tür dogmanın eğitim kurumlarında öğretilmesi ve dini törenler yapılması yasaklandı, çocukların fiziksel cezalandırılması da yasaklandı ve tüm milletlere ana dillerinde eğitim alma hakkı verildi. Dahası, Bolşevikler halk okul öncesi eğitimin yaratılmasıyla şaşkınlığa uğradı. Kültürel bir devrimdi. Sovyet döneminde, Rusya tarihinde ilk defa,% 100'e yakın, neredeyse evrensel bir okuma yazma elde edildi. Ülke ücretsiz bir orta öğretim ve uygun fiyatlı bir yüksek öğrenim aldı. Öğretmenin mesleğine saygı duyuldu. Okul para için bir hizmet sunmadı, fakat genç bir erkeğin gelişiminin ahlaki ve etik yönlerine zaman ayıran çocukları büyüttü.
Niteliksel yüksek teknik eğitim, imkansızı mümkün kıldı - SSCB ile gelişmiş kapitalizm ülkeleri arasındaki sanayi körfezinin üstesinden geldi. Eğitime yeni bir yaklaşımın başarılı olduğu söylenebilir, yalnızca dünyaca ünlü Sovyet bilim adamlarının ve mucitlerinin sayısını hatırlamak gerekiyor.
“Evet, sözde“ felsefi bir gemi ”vardı - bir dizi bilim adamı, filozof, mimar, sanatçı kaldı, ancak ülkemizin ölçeğine kıyasla daha da kötüydü, aslında, büyük kültürel medeniyet yine sıfırdan yaratılmış, pratik olarak. atalarımızın muazzam başarıları hakkında: Puşkin, Turgenev, Nekrasov ve diğer klasikler, halkın ruhunu sadakatle yansıtan yazarlar ve sanatçılar, - Tarih Bilimleri Doktoru Vyacheslav Tetekin, Nakanune ile röportajda yeniden yarattı. . Biz yarattık standart olarak kabul edilir değil soyut liberal sanat eğitimi, - vitie teknik eğitim, her şeyden önce alınan silâhbu da birleşik Avrupa'nın bütününün yarattığı silahları aştı. Bu neden mümkün oldu? Çünkü bu çok kısa sürede yeni teknik personel oluşturuldu. Eğitime büyük dikkat edildi, büyük fonlar yatırıldı. Eğitim devlet önceliğiydi. Temel bilim çok hızlı bir şekilde gelişiyordu, SSCB Bilimler Akademisi güçlü bir kurumdu ve şimdi olduğu gibi kimse yetkililerin Bilim Akademisi'nin yaptıklarıyla “yönlendireceğini” iddia etmiyordu. ”
Teknik eğitime ek olarak, Sovyet sisteminde yüksek burs, güzel okul öncesi ve sınıf dışı eğitim, ücretsiz gündelik kreşler ve anaokulları, öncülerin sarayları ve ücretsiz olarak yaratıcı evler, müzik okulu, spor eğitimi ve çocuk eğlence kampları gibi güzel bonuslara dikkat etmek önemlidir. SSCB, ülkede herhangi bir diktatörlük varsa, o zaman bu çocukluk diktatörlüğü olduğunu şaka yaptı.
İç Savaş sonrası evsiz çocuklara ve Büyük Vatanseverlik Savaşı'ndan sonra ebeveynleri olmayan çocuklara gelince, yetimhaneler sistemi şu ankinden kökten farklıydı; bu sosyal kurumlardan insanların toplumda sık sık yüksek yer bulmalarını, aileleri yaratmalarını, eğitim almalarını, eşit fırsatlara sahip olmalarını sağladı Şimdi neyi hayal etmeliyiz?
Cumhuriyetlerin gelişimi
“Ekim 1917 bir çığır açıcı olaydır ve bu devrim zor olmasaydı gerçekleşmeyecek olan her şeyi özetlemek. Tabii ki, hiçbirimiz bugün olmazdık. Ve bu babalar ve anneler değil. dedesiyle tanışmazlardı - modern görünümün kendisi büyük ölçüde devrim ve devrimden sonra ortaya çıkan Sovyet devleti tarafından şekillendi, burada eğitimden bahsediyorum, tabii ki tamamen farklı bir sosyal yapı hakkında, bir gazeteci ve ortak yazarın Nakanune ile röportajında olduğunu söylüyor. modern eğitim projesi " Son zil "Konstantin Semin. - Herkesin Ekim ayında teşekkür edecek bir şeyi var. İmparatorluğun ulusal cumhuriyetlerinde (Türkistan, Özbekistan, Kırgızistan'da) devrimden önce okuryazarlık oranı% 2'e ulaşmadı. Bazı uluslar - biz de onların yerli halkları da dahiliz. Bugün kendi yazı dillerine bile sahip değillerdi. Bugün ülkemizin eşit vatandaşı. ”
Aslında, SSCB ile imparatorluk arasındaki en önemli farklılıklardan biri, tam olarak eğitimin tek biçimli yayılması olan ulusal cumhuriyetlerin gelişmesiydi.
“SSCB, yaşamın hemen hemen tüm alanlarında zirveye ulaşan bir devlettir. Burada elbette, bilim, eğitim ve kültürel devrim. Ulusal cumhuriyetler kalkınmada büyük bir baskı aldı. Britanya İmparatorluğu veya ABD'nin sömürgecilik politikası biçiminde nasıl davrandıklarına rağmen ve neo-sömürgecilik, Sovyetler Birliği, banliyölerinden para pompalamak yerine, aksine, ulusal cumhuriyetlerimizin gelişmesi için kayda değer miktarda fon gönderdi ”dedi. Onların çalışmaları ve tahminler RUDN Nikita Danyuk.
Devrim ne oldu 1917, Rusya? Ülkeye, “büyük atılım”, sanayileşme, Büyük Vatanseverlik Savaşı'nda Zafer, ilk kez uzaya gitme imkanı, bugün yaşayan, “atomik bir şemsiye” şeklinde koruma imkanı sağladı.
“Atom bombası nedir? Bu temel ve uygulamalı bilimde muazzam bir gerilim ürünü, bu yüksek teknolojili silahların işbirliği içinde oluşturulmasını sağlayacak yüzlerce üretim işletmesinin yaratılması,” diyor uzman Vyacheslav Tetekin. “Sadece bir atom bombasının oluşturulması değildi. basitleştirme, bunun arkasında, özellikle mühendislik terimleriyle, 1917'ye kadar var olmayan güçlü bir temel bilimin yaratılmasıydı. Ve 1917'den önce sanayimiz yoktu. havacılıkne de otomobil. "
Modern Rusya'da, gördüğümüz gibi, Sovyet evrensel eğitim sisteminin çöküşü yaşanıyor, seçkin okullar ortaya çıkıyor, yüksek eğitim kurumları gittikçe ticari bir temele geçiyor, eğitime erişim kaliteleri kadar hızlı bir şekilde düşüyor.
“SSCB’deki eğitim sisteminin ne kadar güçlü olduğuna dair çok basit bir gerçek. Yıllardır, IMF’nin parası konusundaki çılgınca hilelerimiz bu sistemi 25 için kırmaya çalışıyor. Gerçekten de, USE’ye, Bologna sistemine girerek onu büyük ölçüde şımarttılar, ancak Sonu kırmadılar, çünkü vakıf çok güçlü. Hem okul hem de yüksek eğitimimiz, Sovyet sisteminin en büyük başarılarından biriydi, "diyor tarihçi Andrei Fursov.