Marcel Paul
Marcel Paul (doğum 12 Temmuz 1900 yılında Paris , † Kasım 11, 1982 yılında L'Île-Saint-Denis ) bir oldu Fransız siyasetçi ( PCF ) ve sendikacı. Direnişte savaştı ve birbirini takip eden üç hükümette Sanayi Bakanı oldu.
Gençlik ve erken yıllar
Marcel Paul oldu sokak çocuğu 12 Temmuz 1900 tarihinde bulunmuştur Paris'in 14. bölgesinde üzerine yerleştirin Denfert-Rochereau . Çocuk daha sonra Moncé-en-Belin belediyesine yerleştirildi . Orada Marcel Paul ilkokula gitti ve 13 yaşında Sarthe bölümünde bir çiftlikte çalışmaya başladı . 15 yaşında Birinci Dünya Savaşı'na karşı Genç Sosyalistlerle ilişki kurmaya başladı . Donanmanın hizmetine alındıktan sonra, Brest'te bir denizci ayaklanmasına ve ardından işçilerin grevinde olan Saint-Nazaire'de bir elektrik santralinin zorla işletmeye alınmasına karşı denizcilerin direnişine katıldı .
Demobilizasyonundan sonra, ilk olarak Saint-Quentin'de yaşadı , burada iş buldu ve inşaat endüstrisindeki sendikal faaliyetlere erişim sağladı. Daha sonra belediye nakliye şirketi Société des transports en commun de la région parisienne için elektrikçi olarak işe alındı . Bu mesleği daha önce Donanmada öğrenmişti. 1923'ten itibaren Fransız Komünist Partisi'nin bir üyesiydi .
Marcel Paul, 1931 ve 1936 yılları arasında, Kamu Hizmetleri Sendikaları Konfederasyonu Konfederasyonu Konfederasyonu générale du travail unitaire (CGTU) Genel Sekreteriydi . Daha sonra milletvekili oldu ve 1937'den itibaren elektrik işçileri sendikası, Fédération réunifiée de l'éclairage'ın ilk sekreteri oldu . 1932'de, Hôtel-Dieu de Marseille hastanesinde hastane personeli toplantısından ayrılırken saldırıya uğradı. Ona eşlik eden hemşire Edmée Dijoud saldırıda öldü. Maurice Thorez'in yakın bir meslektaşı olarak , Komünist Parti tarafından, Léon Mauvais ile birlikte göreve seçildiği 1935'in 14. bölgesinde belediye seçimleri için kuruldu .
Direniş ve Sınır Dışı
1939'da Paul piyade için seferber edildi çünkü donanma onu çağırmayı reddetti. Hitler-Stalin Paktı'nın imzalanmasından sonra, diğer komünistler gibi o da Fédération de l'éclairage'daki sorumluluk pozisyonlarından çıkarıldı. Clément Delsol, yasal statü için çabalayan sendikadaki görevini devraldı. Almanlar Fransa'yı işgal ettikten sonra yakalandı, ancak iki kez kaçmayı başardı. O yöneldi Brittany o Komünist Partisi bölgeler arası çalışmalarını koordine ile Auguste Havez . Önce geçici depolama tesisleri kurmak için silah ve patlayıcı topladı. Daha sonra Kasım 1940'ta parti yönetiminden Paris'e dönme emri aldı, ancak Ocak 1941'e kadar Batı'daki eylemlerden sorumlu olmaya devam etti. Paris bölgesindeki enerji tedariki ve kamu hizmeti çalışanlarını eylem grupları halinde örgütledi. Organizasyon uzmanının bir çalışanı olarak, Temmuz 1941'de Fransa Bloch-Sérazin ile birlikte patlayıcıların nasıl kullanılacağını öğrendi ve Ağustos 1941'de bir Alman servis trenine başarısız bir saldırı düzenledi.
Kasım 1941'de Paul ihbar edildikten sonra tutuklandı. Hapsedilmesinin ilk aşamaları bir polis karakolu, işkence gördüğü ve kendi canına kıymaya çalıştığı Hôpital de Saint-Denis ve La Santé hapishanesiydi . Daha sonra özel bir mahkeme tarafından dört yıl hapse mahkum edildi . 1943 yazında, o ve diğer mahkumlar, hapishane olarak hizmet veren eski Notre-Dame de Fontevraud manastırına transfer edildi . Şubat 1944'te Almanlara transfer edildiğinde, başka bir kaçma girişimi başarısızlıkla sonuçlandı. 27 Nisan 1944'te, nakliyesi Auschwitz'deki imha kampına ulaştı ve burada bir numara bıçaklandı. 14 Mayıs'ta Fransız mahkumlar Weimar yakınlarındaki Buchenwald toplama kampına götürüldü .
Yüksek rütbeli bir siyasi mahkum olan Marcel Paul, nispeten ılımlı hapishane koşullarına maruz kaldı. André Leroy (1913–1982) ve Jean Lloubes (1909–1994) ile birlikte, Beş kişilik kurulun üyesi olduğu sözde “comité des intérêts français” de Buchenwald'da daha fazla yeraltı direnişi örgütledi. Manevra odası, esasen kamp yönetiminden gelen emirleri de içeriyordu. Bu, Marcel Dassault gibi çok sayıda mahkumu kesin ölümden kurtarmasını sağladı , ancak aynı zamanda ağır işlerin tahsisine karar vermesi gerektiği anlamına da geliyordu. Kurbanlardan biri Direniş üyesi Jean Bertin'di. Kamptan kurtulan Pierre-Henri Teitgen , Ocak 1985'te Ouest France gazetesinde yayınlanan bir makalede Paul'ün kararsız konumunu hatırladı. Çağdaş tanıkların oybirliğiyle verdiği ifadelere göre Paul, Nisan 1945'te Buchenwald toplama kampının 3. ABD Ordusu tarafından kurtarılmasından önce kamptaki mahkumların ayaklanmasına önemli bir katkıda bulundu .
Nazi Almanyası'nın yenilgisinden sonra Paul, siyasi bir figür olarak hızla Fransa'ya döndü, ancak Paris'te kısa bir süre kaldıktan sonra, hayatta kalan diğer Fransızların dönüşünü hızlandırmak için kısa süre sonra Buchenwald'a döndü. Haziran 1945'te Paris'te Komünist Parti'nin 10. Kongresinde Marcel Paul parti liderliğine seçildi. Sendika çalışmalarına devam etti ve Geçici Danışma Meclisi'ne ( Assemblée consultative Proire ) üye olarak atandı . Aynı yıl , Marcel Paul'un ölümüne kadar elinde tuttuğu , Henri Manhès ile birlikte gaziler ve hayatta kalanlar organizasyonu Fédération nationale des déportés et internés résistants et patriotes (FNDIRP) kurdu . Politik bakış açıları Marcel Paul'unkinden çok uzak olan burjuva girişimci ve vaftiz edilmiş Yahudi Marcel Dassault, Paul'ün koruması sayesinde farklılıklara rağmen Buchenwald'da hayatta kalmayı başardı. Daha sonra FNDIRP'yi kapsamlı bağışlarla destekledi.
savaş sonrası dönem
Orta Fransız bölgesi Limousin'de suçlamalarla karşı karşıya kalan Georges Guingouin ile ilgili parti içi bir çatışmadan sonra Paul, Haute-Vienne departmanında kurucu meclisin tartışmasız ikamesi olarak Ekim 1945'te aday gösterildi . O Alphonse Denis (1906-1997) 33,95% oyu payla birlikte aldı, ancak o sonucu geride kalan Bölüm française de l'Internationale Ouvrière yönetiminde, (SFIO) Adrien Tixier , bir payla hangi % 50,53'ü üç milletvekili kazandı. Marcel Paul, Ulusal Altyapı, Üretim ve İletişim Komitesi'nin yanı sıra İçişleri, Halk Sağlığı, Savaş Esirleri ve Sınırdışı Edilmiş Kişiler Çalışma Grupları ve Sosyal ve Ekonomik Politika Planlama Daimi Komisyonu üyesi oldu. 3 Ağustos 1945'te, gaz ve elektriğin daha sonra kamulaştırılması lehinde oy kullandı.
21 Kasım 1945'te Robert Lacoste'dan devraldığı ve Aralık 1946'ya kadar Félix Gouin ve Georges Bidault hükümetlerinde tuttuğu Charles de Gaulle tarafından Sanayi Bakanı olarak atandı . 2 Aralık 1945'te Banque de France ve diğer kredi kurumlarının kamulaştırılmasına oy verdi . 27 Mart 1946'da, devlete ait olan Électricité de France - Gaz de France'ın kurulması için 8 Nisan 1946'da oylamaya gelen bir yasa tasarısı sundu . Marcel Paul'un çabaları sayesinde, yeni halka açık şirket bir rol model işlevi üstlendi. Millileştirmenin bir parçası olarak, 8 Nisan 1946'da, çalışanlara iş yerinde yemek ve tatil teklifleri gibi kapsamlı sosyal faydalar sağlayan Caisse centrale d'activités sociales'i (CCOS) kurdu. Sosyal yardım işi, gaz ve elektrik satışından KDV düşüldükten sonra kârın% 1'i oranında garantili bir pay ile finanse edildi. Sonuç olarak, CCOS'un CGT sendikasını gizlice finanse ettiği suçlaması birkaç kez gündeme getirildi. Paul, Sanayi Bakanı olarak, örneğin madencilik ve ilgili işleme şirketlerine ilişkin iş kanunu hükümleri, profesyonel dernekler için seçim süreci ve kuaför olarak çalışmaya erişim dahil olmak üzere birkaç yasa tasarısı başlattı. 19 Nisan 1946'da, sigorta şirketlerinin kamulaştırılmasına ilişkin bir anayasal maddenin kabul edilmesine oy verdi.
Haziran 1946'daki 2. Ulusal Kurucu Meclis seçimlerinde, Marcel Paul, Haute-Vienne departmanı için Komünist Partinin adayı olarak yeniden seçildi. Komünist liste, toplam 175.214 geçerli oydan 66.815'i ile bu sefer en iyi sonucu elde etti. Marcel Paul ve Alphonse Denis göreve getirildi. SFIO ise 63.942 oyla sadece iki sandalye aldı. SFIO milletvekilleri Jean Le Bail (1904–1965) ve André Foussat (1911–1969) görevde kalmayı başardılar. Bölümün diğer koltuğu , listedeki ilk sırada 36.977 oy alan Mouvement républicain populaire'den Robert Schmidt'e (1909-1955) gitti .
Kasım 1946'da Paul, Ulusal Meclis'e seçildi . Endüstriyel konularla ilgili bir komitenin üyesi oldu. Ertesi ay bakanlık yönetiminden vazgeçti. Hükümet bir ay boyunca yalnızca sosyalistlerden oluştuktan sonra, bireysel görevler komünistlerle yeniden dolduruldu. Marcel Paul eli boş geldi. Ocak 1947'den itibaren CGT sendikasının başındaki eski işine kaldığı yerden devam etti. Resmi olarak, bu görevi 1966'ya kadar sürdürdü, ancak 1963'te fiilen enerji bölümünün başına geçti.
Ocak 1947'de SFIO siyasetçisi Paul Ramadier'in devralınmasıyla komünistlerin hükümete katılımı bir sonraki Mayıs ayında yeniden sona erdi. Marcel Paul, o sırada CCOS'un başkanıydı. Örgüt, René Pleven'in teşvikiyle 17 Şubat 1951'de feshedilene kadar bu işlevi sürdürdü . Ertesi gün polis, Paris'in 9. bölgesindeki 22 rue de Calais adresindeki CCOS ofislerine baskın düzenledi ve çalışanları tahliye etti.
20 Nisan 1948'de Paul, Ulusal Meclis'teki görevinden istifa etti ve artık 1951 seçimlerinde aday değildi. Paul, Électricité de France ve Gaz de France'da kurduğu sosyal hizmetler konusundaki iç tartışmalardan sonra, 1964'te artık partisinin merkez komitesine seçilmedi. Devlete ait iki şirket, 1951'den itibaren yine özel olarak yönetildi ve hükümet, Marcel Paul'un sendikasını, CGT yönetiminin 1962'de kabul ettiği EDF-GDF şirketlerinde yenilenmiş bir sendika varlığı için bir şart haline getirdi.
Marcel Paul, Fransa için elde ettiği başarıların bir takdiri olarak, Nisan 1982'de ve 11 Kasım 1982'de Place Charles-de-Gaulle'de , yani Arc de Triomphe de l ' altında resmi bir törenle Officier de la Légion d'Honneur olarak atandı. Étoile , madalyayı aldı. Olayın hemen ardından kendisini çok rahatsız hissetti ve birkaç saat sonra Paris yakınlarındaki L'île-Saint-Denis'deki evinde öldü.
İki yıl sonra, yazar ve yerel politikacı Laurent Wetzel'in ( CDS ) Courrier des Yvelines gazetesinde yayınladığı bir makalenin ardından, Paul'ün Buchenwald toplama kampındaki rolü hakkında bir tartışma çıktı . Yazıda Wetzel, kendi topluluğunda bir Marcel-Paul-Strasse'nin isimlendirilmesi için açılış eylemine katılmaya hazır olmadığını belirtti. Şöyle yazdı: "Marcel Paul, Buchenwald'a gönderilir gönderilmez kampın iç yönetimine kabul edildi. Böylece çok sayıda yoldaşın kaderine - yani yaşam ve ölüme - karar verdi. Bu işlevi yerine getirirken, esas olarak partisinin çıkarlarını dikkate aldı. " Savaş gazileri ve hayatta kalanlar örgütü Fédération nationale des déportés et internés résistants ve yurtseverler bünyesindeki Dora Buchenwald Derneği , iddiaya hakaret davasıyla yanıt verdi . Aynı iddialar 1946'da Pavlus aleyhine yapıldı. Versailles mahkemesindeki duruşma sırasında çok sayıda eski sınır dışı edilen kişi sorguya çekildi. 17 Ocak 1985'te Laurent Wetzel davadan beraat etti. Mahkeme, tarihsel gerçekleri yargılayamadığını gördü. Wetzel daha sonra Sartrouville belediyesinin belediye başkanı seçildi ve yerel rue Marcel Paul'un yanı sıra komünist politikacıların adını taşıyan çok sayıda diğer caddenin yeniden adlandırılmasını emretti.
Başarılar
- Marcel Paul, Fransız Onur Lejyonunda bir subaydı .
- Fransa'da çok sayıda cadde onun adını taşıyor.
- Almanya'nın Weimar şehri GDR zamanlarında bir sokağa onun adını verdi.
Edebiyat
- Pierre Durand : Marcel Paul: vie d'un "pitau". , Temps actuels, Paris 1983, ISBN 2-201-01635-6 (Fransızca)
|kişisel veri|
|SOYADI||Paul, Marcel|
|KISA AÇIKLAMA||Fransız politikacı (PCF)|
|DOĞUM TARİHİ||12 Temmuz 1900|
|DOĞUM YERİ||Paris|
|ÖLÜM TARİHİ||11 Kasım 1982|
|ÖLÜM YERİ||L'Île-Saint-Denis|