Haziran başında, ikinci Beyaz Ordu Kolordu birlikleri Molochnoye Gölü'ne indi ve Melitopol'a taşındı. 12 Haziran'da Sovyet birlikleri Kakhovka, Alyoshka'dan ayrıldı ve Dinyeper'in sağ kıyısına çekildi. Büyük malzeme kaynakları ile tüm Sovyet Tavria beyazların eline geçti. Wrangel başarılı ve güçlü bir şekilde ilerledi. Bu, Lenin tarafından gerçekleşen olayları belirtirken kabul edildi: “Wrangel birlikleri makineli tüfeklerle donatılmış, tanklar“Uçaklar Rusya'da savaşan diğer orduların hepsinden daha iyi” dedi.
"Zırhlı" süvari - Wrangel yeni birlik türlerinin oluşturulmasına özel önem verdi. Öncelikli olarak deneyimli savaşçılardan, süvarilerden, çok sayıda zırhlı filo, makineli tüfek vagonu ve makineli tüfek tesisli kamyonlarla donatıldı. Sovyetlerle savaşmak için Wrangel ordusunu harekete geçirdi, görevlerini hızlı ve hızlı bir şekilde yerine getirebildi. Temmuz 10'te, RCP Merkez Komitesi (b) acilen "Wrangel'in ilerlemesini hemen durdurma ve Kırım Beyaz Muhafız yuvasını tahrip etme" çağrısında bulundu. Fakat bu eşekarısı yuvasını yok etmek için, Bolşeviklerin maksimum güç kullanması gerekiyordu.
Böylece, Haziran 28’ta, 51-th Blucher’ın bölüm şefinin acilen cepheye gitmesi emredildi. İki gün sonra ilk tren yoldaydı. Diğerlerini takiben, 92 kademesi daha da ileri gitti.
Ağustos ayının başlarında, bölümün ana birimleri Apostolovo istasyonunda boşaldı ve 51 bölümünün 13 ordusunun Sağ Bankası grubunda yer aldığı Borislavl bölgesine taşındı. Ağustos ayının gecesi bu sektörde faaliyet gösteren 15, 52 ve Letonya tüfeği bölümleri, 7, Dakeper'ı işgal ederek Kakhovka'yı işgal etti.
11 Ağustos ayında, Sağ Banka Grubu birlikleri, Kakhovsky köprüsünü genişletti. Bu, White’ın sol kanadında bir tehlike yarattı. Bu nedenle, ikinci ordu birliğinin komutanı General Slashchev'e Kırmızı merkezin elimine edilmesi talimatı verildi. Slashchev'e yardım etmek için Kızıl Ordu'nun birimlerine kuvvetli bir darbe veren General Ivan Barbovich'in süvari birliklerine verildi. Buna dayanamadılar ve Kakhovka'ya çekilmeye başladılar. Köprü kafasını ortadan kaldırma tehdidi vardı. Konum, 51 bölümünün alayları ile kaydedildi. Acımasızca donanımlı pozisyonları aldıktan sonra, Letonya ve 52 bölümlerinin geri çekilme birimlerini savaş oluşumları ile kaçırdılar ve üç gün boyunca sayısız beyaz saldırıyı engellediler. Kakhovsky köprübaşı kurtarıldı.
Bununla birlikte, Blucher sinirlendi ve çok agresif bir durumdaydı, Blucher'in görüşüne göre, 51 ordusunun kuvvetlerini tam olarak dağıtmasını beklemeyen ve saldırmak için aceleci bir emir veren komutan Uborevich'in eylemlerini öğrendi. Bu, beyazlara göre üstünlük elde etmenin mümkün olmadığı gerçeğine yol açtı. Blucher'ın bu eleştirisi Uborevich'i memnun etmedi ve gelecekteki çalışmalarında anlaşmazlıklara yol açtı.
Yüksek makamlara rapor veren Blucher, muzaffer raporlar yazıyor: “Zadneprovye'nin bozkırlarında her zaman bitmeyen bir zaferle sonuçlanan şiddetli savaşlar ve Sovyet Cumhuriyeti'nin derinliklerinde standartlarını parlatmayı hayal eden generali süvari, haritadaki rotayı işaretleyerek hızla ilerliyor Perekop’ta
Ancak son zaferden önce çok uzaktaydı. Ve hiç kimse bunun nasıl biteceğini bilmiyordu. Kızılların durumu aslında çaresizdi ve Blucher'ın bildirdiği raporlar, gerçekleşen her şeyin gerçekliğini yansıtmadı. Tek tek, beyaz birimler çok sayıda süvari kuvveti ve zırhlı araç kullanımıyla vurdu.
457 bölümünün 51-th Moskova Tüfek Alayı üç gün boyunca sürekli ataklarla mücadele etti. Ancak sonuna kadar saldırıyı engelleyemedi. Zırhlı araçların desteği ile doğal beyaz süvari tugayları, 457 alayının arkasına geçti. Kırmızılar etraflarını sardılar ve kendilerini savunmak zorunda kaldılar, ayrı gruplara ayrıldılar ve “kirpi” olarak adlandırıldılar. Durum sadece umutsuzdu. Bu, açıkça Cumhuriyetin Devrim Askeri Konseyi'nin sırasına göre açıkça ortaya çıkıyor: “Kızıl Ordu adamları tüm mermileri terk ettiler, süngülerle savaşmak zorunda kaldılar. Alay büyük zararlara maruz kaldı ve sürekli olarak çözüldü, şirketin tüm komutanları eylem dışı kaldılar ve buna rağmen alay kahramanca savaşmaya devam etti, düşmana zarar vererek saldırganlar arasında saflarında öfkeye neden oldu. Alayın eşi benzeri görülmemiş istikrarı, sakinleşmesi, sakinleşmesi düşmanın büyük kayıplarla geri çekilmeye zorlanmasına yol açtı. ”
Beyaz propaganda makinesi kırmızıların gerisinde kalmadı. Buna karşılık Beyaz gazeteler şunları yazdı: “Yeni, iyi eğitimli bir bölüm geldi - tamamen Komünist. Tüm emir pozisyonları, kendilerini Bolşeviklere satan eski memurlar tarafından işgal edildi. Alman Genel Blucher başıdır ve sadece operasyonel konularla ilgilenmekle kalmaz, aynı zamanda propaganda çalışması da yapan genç subay Datyuk, taburun başıdır. Düşman çok güçlü, kurnaz, ama Tanrı'nın lütfu ile cesur savaşçılarımız tarafından yenilecek. ”
Blucher'ın gizemli kökeniyle ilgili söylentiler devam ediyor. Tarihçiler arasında bu kırmızı komutanın gerçek kökenine dair bir fikir birliği yoktur. Sovyet resmi edebiyatında, gerçek köylü kökeni açıkça yazılmıştır. İddiaya göre atalarından biri, bir serf, toprak sahibi Blucher. Takma ad soyadına dönüştü.
Ancak, daha sonra Almanca kökenli Blucher sürümleri ortaya çıktı. Ve bugün, Blucher'in Almanlardan veya Ruslardan gelen söylentilerin ne kadar haklı olduğunu bilmek imkansız. Bugün önemli mi? Bu iki karşı kampın nasıl farklı olduğunu ve neden bazılarının neden diğerlerini dövdüğünü anlamak önemlidir.
Ağustos ayının ikinci yarısında kuşatmayı kırmak için, 13 Ordusu birlikleri yeni bir saldırı düzenledi. 51-bölünmesi, Seryogoy - Melitopol bölgesini vurdu. 20 August Reds, saldırıya yükseldi. Yapılmayan ekmek yığınlarını kılık değiştirmiş olarak kullanan Wrangelistler, makineli tüfek arabalarını üzerlerinde maskeledi ve Kızılların yaklaşmakta olan zincirlerine ateş etti. Blucher, beyaz silahlı yerlere doğrudan ateşle ateş açan silahların ilerlemesini emretti. Torgayevka köyünde beyazlar kırıldı. Ancak sadece birkaç gün içinde kırmızılar zaferlerini yaşayabildiler. Evet, White'ın saldırılarının birbiri ardına gelmesi neşenin böyle olup olmadığını ve Torgayevka'nın terk edilmek zorunda kaldığını ...
Her şeye 31 Ağustos'ta karar verildi. Şafak vakti, beyaz birlikler topçu desteği ile saldırmaya başladı ve havacılık. Sekiz kez Kızıllar, Torgaevka köyü yakınlarındaki saldırıları püskürtmeyi başardı. Ancak akşam Blucher, Kakhov köprüsüne çekilmeyi emretti. Avantaj sağlayan beyaz birimler, komuta ve kontrolün aksaması ve görevin başarılı bir şekilde tamamlanmasını sağlamak için bölümün saha merkezinin bulunduğu köye ana darbelerini yönlendirdiler.
Beyaz ağır topçu ve havacılık köyü sürekli bombalamaya başladı ve “karargâh” evini parçaladı. Daha sonra, 18 zırhlı araçları saldırıya geçti, ardından hızlı bir şekilde geri dönen ve piyade ve süvari yollarını makineli tüfek ateşi ile temizleyen tekerlekli sandalyeler izledi. Kırmızılar dayanamadı. Zırhlı arabaları kaçırdılar ve tüfek ve makineli tüfek ateşiyle piyade ve süvarileri kesmeye çalıştılar.
Kızıllar aceleyle Kakhov köprüsüne çekildi. Kalkışları Sibirya'dan gelen yenilemeyi kapsıyordu. Hareket halindeyken Blucher onu pozisyona gönderdi ve topçulara koştu. Artdivision LA'nın komutanı ile birlikte Govorov (daha sonra Sovyetler Birliği Mareşali oldu), yaralı akünün çeşitli silahlarını sırayla ateşe vermeye yardımcı oldu. Bu manevralar savaşçıların bir bölümünü kurtarmaya ve Kakhovsky köprüsüne gitmeye yardımcı oldu.
Mücadelenin ciddiyetine rağmen, kırmızı komutanlar savaşçılarına ideolojik olarak çok iyi davrandılar. Aynı Blucher, “İlk dalganın saldırısına cesurca rastladınız. Bu dalga, güçlü göğsünüzde kırıldı. Özgür emeğin dürüst ve sadık savunucuları, tüfeği sıkın. Zafer yakın. Ve Wrangel, kendisini Kolchak ve Denikin'in mirasçısı ilan ederse, sonuna kadar varis olsun, bırak da kaderlerini onlarla paylaşsın. ”
Eylül ayında her iki taraf da şiddetle savaşa hazırlandı. Ve yine, kimse bir şey bilmiyordu. Kızıllar aceleyle birliklerini yeniden düzenledi. Eylül 21 Güney Cephesi kuruldu. Ona Frunze'yi yönlendirdi.
Beyaz ve kırmızı birlikler sürekli bir dere içinde öne doğru yürüdü. Herkes acele etti. Güçlü bir savunma hattı oluşturmak için Kırmızı ve beyaz - bunu önlemek ve zayıflamış düşman kuvvetlerini ezmek için.
Ayrıca, Kızıllar birlik kontrolünün yeniden düzenlenmesini sağladı. Sağ-banka birlikleri grubu altıncı orduna dönüştürüldü. Kakhovskiy sur alanı oluşturuluyor. Onun şefi Blücher'dı.
Ve yine de - bu önemli bir gerçektir - askeri mühendisi Dmitry Karbyshev, tahkimat bölgesinin donatılması için şef olarak atandı. Faşist Mauthausen toplama kampının zindanlarında 1945'ta sona eren Karbyshev'in kaderi, olağanüstü Rus askeri mühendislik sanatının çarpıcı bir örneği. İç savaş sırasındaki mücadelenin başlangıcında, Dmitry doğduğu Omsk'ta başlayan ciddi bir askeri mühendislik eğitimi aldı.
Dmitry, aile koşullarına sempati duydu ve sıcak bir şekilde kucaklandı: ağabeyi, polis tarafından öğrenci huzursuzluğuna katıldıkları için tutuklandı ve aile, o andan itibaren tam bir gözetim altında kaldı; bu, iç tahrişe ve tüm ailenin protesto edilmesine neden oldu. Bununla birlikte, bu koşullar, Dmitry'ın Sibirya Cadet Birliği'ne girdiğini, zekice mezun olduktan sonra Nikolaev Mühendislik Okulu'na girdiğini ve mezun olduktan sonra ilk Doğu-Sibirya mühendis taburunda teğmen rütbesine ulaştığını etkileyemedi. İki savaşa katılan Rus-Japon ve Birinci Dünya Savaşı Karbyshev mühendislik sanatını geliştirdi. Savaştan sonra tekrar çalışmaya devam etti, bu sefer eğitim “basamağı” daha yüksekti: St. Petersburg Nikolaev Askeri Mühendislik Akademisi'nde Karbyshev en yüksek mühendislik sanatını öğrendi.
Brusilov atılımına katılarak, teğmen Albay rütbesi olan Romanya ile sınırlarının güçlendirilmesine yönelik çalışmalara öncülük eden 1917'in Aralık ayında, Rusya ordusunun mühendislik okulunun son derece zengin bir mücadele deneyimine sahip olan Dmitry, Kızıllara geçti.
Beyaz gazeteler çoğunlukla haklıydı, Kızılların hizmetinde çarlık döneminde askeri eğitim alan memurlar olduğunu iddia ediyorlardı.
Bu nedenle, Dmitriy için, Kızıllar tarafından savunulan Kakhovsky köprüsünde bir tahkimat alanı için bir plan geliştirmek sorun değildi. Burada kısa sürede takviye edici alanın mühendislik ekipmanı üzerinde çalışmalar yapılıyor, topçu ve tank karşıtı savunma çalışmaları gerçekleştiriliyor. Haberleşme hatları ile birbirine bağlanan üç tel tel hattı inşa edildi, birçok kale, tank karşıtı hendek ve mayınlı alanlar belirdi.
Karbyshev, düşmanın tanklara sahip olduğunu göz önüne alarak, Kakhovsky sur alanının inşaatı sırasında köprünün tank karşıtı savunmasına özel önem verdi.
1921 yılında, tecrübesine dayanarak, ilk kitabını, Mücadele Koşullarının Etkisi ve Tahkim İlkeleri Üzerindeki Etkisi'ni, deneyimlerini ve diğer generallerin deneyimini özetlemeye çalışacağını yazacaktır. Bütün bunlar zaten yeni kırmızı komutanlara hizmet edecek.
Buna ek olarak, Dmitry Mikhailovich, tanklarla ve zırhlı araçlarla savaşmak için aşağıdaki yöntemi önerdi: Düşmanın hareketli kuvveti doğrudan ateşle vuracak tank tehlikeli bölgelere özel göçebe silahlar verildi.
Ayrıca, kırmızı parçalara “düşmanlara uygun yaklaşımlar olarak hizmet edebilecek olan tüm arazi makinelerinde kullanılan makineli tüfekler” konusunda dikkatli bir ayar yapılması emredildi.
Ayrıca, kırmızı parçalara yönelik yardım, çok sayıda alev makinesi, bomba bombacısı ve 160 ağır makineli tüfekle donanmış olan Şok Tugayının gelmesiydi.
Ek olarak, Wrangel ile savaş operasyonlarını yürütmek için personel yetiştirmeye çok dikkat edilmektedir: süvari mücadelesi, tanklar ve güçlendirilmiş bir hattın aşılması için etkili yöntemler, düşman sürpriz saldırılarında manevra kabiliyeti ve hem saldırı hem de arazi koşullarının kullanımı için yöntemler araştırılmaktadır. Savunma.
Tüm bunlar, 8'in ekim gecesinde, Wrangel'in Zadneprovskaya operasyonuna başladığında işe yaradı. Asıl amacı, Sovyet-Polonya müzakerelerini engellemek, Belopolsky birlikleriyle birleşmek ve onlarla Moskova'ya taşınmak. Ancak Wrangel, Güney cephesinde bulunan Kızılları kırmayı planladı. Ve en başında durumun iyi olduğu görülüyordu. 13-I beyazların saldırısı altında bulunan Kızıllar ordusu kuzeydoğuya çekildi. Sonra White, Nikopol bölgesindeki 46 Bölümüne ve 2 Süvari Ordusuna saldırdı ve ezdi. Yardımlarına göre, Kırmızılar, 15-th, 52-th ve Letonya tüfek bölümlerini Kakhov sıçrama tahtasından transfer ettiler. 51 Ordusu ve 44 Tüfek Bölümünün 15 Tugayı köprüde kaldı.
Kakhov köprü köprüsünü fırtınaya başladı. Yaklaşık hesaplamalara göre, "beyaz konsantre 12 tanklar, 14 zırhlı araçlar, 90 tabancalar ve cephenin dar bir bölümünde daha fazla 200 makineli tüfek". Akşamları, White'ın uçakları kırmızı pozisyonlara broşür düşürdü. 51 Tümeni askerlerinin uzanmasını önerdiler silâh ve teslim olun.
Blucher ayrıca, komutanların ve askeri komiserlerin seçkin savaşçıları derhal ödüllere sunmalarını istedi. hikayeler isimleri kaydedilecek ve gelenekleri minnettar torunları anısına korunacak. Komutanlar ve komisyoncular! Kızıl Ordu'nun özelliklerinden hiçbiri sizin tarafınızdan işaretlenmemelidir. Üst düzey bir komutan olarak, emrettiğim ve üst düzey bir komünist olarak, genç yoldaşlarınızın her adımını kesinlikle gözlemlemenizi zorunlu tutuyorum. ”
Buna karşılık, beyazlar savaşçılarının moralini yeni ödül sistemi pahasına desteklediler. Wrangel ordusunu Rus ordusu olarak yeniden adlandırdı ve önceki ödül sistemini yeniden canlandırdı. Denikin bir sonraki rütbenin ödül olarak verilmesini kullandıysa ve 25 yaşındaki generaller bile birliklerinde bulunabilirse, Wrangel bu uygulamayı bırakmaya karar verdi ve Aziz Nikolaos Emri'ni onayladı.
Yani, hepsi ideolojik olarak silahlı.
Ekim ayının erken saatlerinde, 14, beyazların ikinci ordu ordusu, güçlü bir topçu hazırlığının ardından saldırıya geçti. Tanklar özellikle korkutucu görünüyordu - on adet uzunluğa sahip çelik gövdelerin ve iki metreden daha yüksek yükseklikteki beş makineli tüfek ve iki silahla donanmış siluetleri. Mürettebatı, memurlardan oluşuyordu ve "Mareşal Prens Suvorov" tankına (o sırada tanklara nominal isimler vermek olağandı), mürettebatıyla canlı yanan büyük bir general tarafından emredildi. Zırhlı araçlar onları takip etti. Topçu ateşinin altında, piyade kalın zincirlerle hareket ediyordu.
Blucher'ın emriyle, dış savunma hattını savunan Kırmızılar, tankları özledi ve ardından onları ateşle takip eden piyadeleri kesti. Bununla birlikte, itfaiye sahasında, Beyaz dikenli tellerden geçmeyi ve siperlere yakından yaklaşmayı başardı. Red, saldırıyı engellemek için, alev atıcılarını gönderdi ve saldırıyı engelledi.
Tanklarla da savaşmaya başladı. Şirket komutanı Golovanov ve özel Parshin bombaları baş makinesini vurdu.
Aktif olarak önceden yapılmış çukur tuzağı kullanılır.
11 saatinde, Kızılların raporlarına göre, yedi tank imha edildi. Wrangel savaşa dört tank ve yedi zırhlı araç daha attı. Birbiri ardına saldırılar geldi. Uçak aküyü bombaladı. Ancak, kırmızı olanlar öldü. Tankları bile dövdüler. Bunlardan biri düzeltildi, kırmızı alanda kazanıldı, “Moskvich proleter” adını aldı (Beyazlar için “Kutsal Rusya” olarak adlandırıldı).
Tankların mürettebatı ile birlikte, Kızıllar törene katılmadılar - onları anında vurdular.
Bu sırada, Polonya ve Sovyet Rusya bir ateşkes imzaladı. Wrangel başka bir desteğini kaybetti. Tecrübeli komutanlar da eylem dışı kaldı: Kuban birimlerini yöneten Babiyev, Zadniprovsk operasyonu sırasında öldürüldü.
Ve Kızıllar buna karşılık saldırılarını pekiştirdiler. Ekim 19 1920 yılı Frunze, Güney Cephesi birliklerinin görevini "Wrangel'in ordusunu parçalayarak Kırım yarımadasına çekilme ve isthmileri yakalama fırsatı vermedi" görevini üstlendi.
Ekim ayının şafağında 28, kırmızı birlikler Vitkovsky ikinci ordusu ordusuna saldırmak için gittiler ve sonra Perekop'a koştu. Kızıl Şok Grubu'nun ardından Birinci Süvari Ordusu ve Güney Cephesinin diğer tüm bölgeleri düşmanın arkasına taşındı.
Ekim 29 akşamı, Blucher Perekop'a ulaştı. “Bu, kuzeyden ve Kırım hanlarının diktiği Türk şaftıyla kaplı, uzun ve güçlü bir kompleks yapı sistemi ile takviye edilmiş, Karadeniz ve Sivash'taki kanatlarını durduran doğal bir kaledir. Ana savunma hattı Türkiye milindeydi. Uzunluğu 11 kilometre, yükseklik - sekiz metre ulaştı. Şafttan önce, bir hendek 10 derinliğine ve 20 metreden daha geniş bir derinliğe kazıldı ve iki sıra tel çit inşa edildi. Üçüncü tel tel örgüsü hendekte saklı kaldı ”(Kalenin Sovyet askeri ders kitabında bu şekilde tanımlanması).
Makineli tüfekler ve silahlar ona yaklaşmakta tutuldu. Batıdan, Perekop surları, doğudan Sivash Körfezi tarafından gemi ateşi ile kaplandı.
Ekim 30 sabahında, Perekop pozisyonları için savaş devam etti, ancak kırmızı almak mümkün değildi. Daha sonra Blucher, tahkimatlara saldırı hazırlamaya başlamayı ve bunun için topçuları, özellikle uzun menzilli ve ağırları güçlendirmeyi teklif etti. Bu taleplerin ardından Blücher, birimlerini dinlenmek için arkaya çekmek için izin istedi.
Ve yine, kırmızı ve beyaz uzun savaşlar için hazırlık yapmaya başladılar.
“Beyaz, Perekop isthmus'un derinliklerinde Yushun tahkimat birimi denilen ikinci bir savunma hattı inşa etti. Önünde tel engelleri olan altı çukur çizgisi, Kırmızı ve Eski Göller arasındaki Kırım'a girişi engelledi ”dedi. Sivash Körfezi'nin kapladığı Litvanya Yarımadası'nın kuzey kıyısı geçilmez olarak kabul edildi. Sivash - "Çürük Deniz".
Saat üç gibi "savaşçı" Çürük Denizi "ile gitti. Geçilmez kir insanlar atları emdi, tuzlu su ayaklarını yiyordu. Denizden soğuk bir rüzgar esiyordu. Dona çarp. Islak çamaşırlar dondu, sac gibi yapıldı. Savaşçılar birlikte ya da üç güçlükle makineli tüfek ellerinde taşıyordu. Son olarak, ön sıralar Litvanya Yarımadası'nın yüksek kıyılarına yaklaştı. Sivash'ı zorlamak beyazlar için tam bir sürprizdi. Duygularına geldiklerinde, silah ve makineli tüfekler ateşi açarak su ve kir sütunlarını yükselttiler. Ama kırmızı gitti ve gitti. 8 kasım sabahı, 153 Tugayı Karajanai'ye doğru yavaşça hareket etmeye başladı.
152 ve itfaiye alanlarında, Türk şaftını alnına yerleştiren zor bir durum ortaya çıkmıştır. Yıkım yapan erkeklerin tel engellere yaklaşma girişimleri tekrar tekrar beyaz kasırga ateşiyle atıldı. Sabahları asılı kalın bir sis, topçu hazırlıklarını geciktirdi (bu, topçu hazırlıklarındaki gecikmenin sebebiydi). Topçular sadece 10 saat kazandı. Bombardıman uçakları, el bombası atıcıları ve topçular tel engellere yaklaştı, ancak neredeyse tamamı ağır toplar ve makineli tüfek ateşi tarafından mili öldürüldü.
Sonra Güney Cephesi'nin komutanı Frunze ve Altıncı Ordunun komutanı Cork, genel merkeze geldi ve orada çok gergin bir Blücher buldu. Frunze daha sonra bunu biraz ılımlı bir biçimde hatırladı: “Merkezdeki ve Blucher'ın kafasındaki ruh hali yükseldi ve aynı zamanda biraz gergindi.”
19 saat içinde saldırı devam etti. Kırmızı Piyade, 15 zırhlı araçlarını destekledi. Yıkım adamları Türk miline yaklaşmayı ve 152 tugayında birkaç geçişi kestiler. Kırmızının ilk şok alayı, ikinci tel engeller hattındaki atılımın ardından üyeliğinin yüzde 60'inden fazlasını kaybetti. Ancak bu sefer saldırı başarılı olamadı.
Gece geldi. Kalınlaşmış karanlık patlama, kabukları patladı. Ateş her yerdeydi. Beyaz projektörler sürekli olarak savaş alanını aydınlattı. En ufak bir hareket Beyaz'ın güçlü ateşine neden oldu.
8 Kasım'ında ve Litvanya Yarımadası'nda daha az zor bir savaş yaşanmadı. Yedekleri toplayan Wrangell, 152-th tuguna saldırdı. Ona yardım etmek için Blücher acilen yedek bir 451 inci alayı gönderdi. Bir süngü ortaya çıktı.
Bu sırada yükselen doğu rüzgarı Azak Denizi'nin çamurlu sularını Sivash'a sürükledi ve su bastı. 22 Bölümü'ndeki 15 saati ile, koy geçilmez hale geldi. Sivash'ın diğer tarafındaki kırmızı birimler kuşatma ile tehdit edildi. Ayrıca beyazlar, Ivan Barbovich'in binicilik kolordu birimlerinin yardımına fırlattı.
Bugün tarihçiler, Perekop için mücadeledeki belirleyici rolün, Kızılların Sivash'tan geçişi değil, saflarında Makhnovist birliklerinin mevcudiyetinde bulunduğunu, el arabalarında hızlı bir saldırı tekniği kullandığını söylüyorlar. Ayrıca, kırmızı bir balonun varlığı, beyazlardaki gerçek durum hakkında operasyonel veriler elde etmelerini sağladı. Bütün bunlar önemli bir rol oynar.
Ayrıca, Kırmızılar yardım için yedinci süvari bölümünü attı. Aynı zamanda, Frunze komşu köylerin nüfusunu bir baraj inşa etmek için harekete geçirdi ve Blucher'e Türk milini derhal fırtına etmesini emretti. “Sivash suyla doluyor. Litvanya yarımadasındaki birimlerimiz kesilebilir. Şaftı ne pahasına olursa olsun alın ”diye sordu Frunze telefonla.
Aniden Kızıllar, 153 Tugaylasının genel merkezi ile temasını kaybetti.
152 ve şok itfaiyesinin bazı kısımları bir gece saldırısı için çabucak hazırlandı. 24 saatlerde, Kızılların saldıran zincirleri tel engellere ulaştı ve tekrar geri adım attı.
İstihbarat verilerini aldıktan sonra, Blucher düşmanın sol kanadını Perekop Körfezi boyunca atlamaya ve yan ve arkadan saldırmaya karar verir.
2'in 9 kasım ayında, Blucher yine saldırıya geçme emri verdi. Kırmızı bu sefer nihayet bariyeri kırıp hendeklere batmayı başardı. Burada makineli tüfek ateşine ulaşmadılar. Durmadan birkaç yüzlerce Kızıl, hendek dibi boyunca Perekop Körfezi'ne taşındı ve Türk milini geçip düşmanın arkasına doğru geldi. Tel engelleri aşarak soğuk suda yarım kilometreye çıkmamak için yürüdüler.
“51 bölümünün merkezinden bu konuda bir rapor aldım” diye açıkladı Frunze, “51 bölümünün gece yarısı saatinde saat üçte 30 bölümünün Perekop şaftına basması ve Ermeni Çarşısı'na saldırmaya devam etmesi. Raporu okudum ve dağ omuzlarımdan düştü. Perekop’un ele geçirilmesiyle birlikte Sivash’ın suları tarafından kesilen iki bölümü tamamen tahrip etme tehlikesi bizim için büyük ölçüde zayıfladı. ”
Litvanya Yarımadası'nda, gece boyunca şiddetli bir savaş da yaşandı. Sabah, 153 Tugayı Karanzhan'ı aldı, yan tarafa vurdu ve Perekop'tan ilerleyerek 152 Tugayı'na katıldığı Armyansk'a gitti. Ön kapalı.
Beyazlar, Yushun surlarının koruması altında geri çekilmek zorunda kaldılar. Onları takip eden kırmızı birimler saatlerce süren savaşın ardından hareket ediyor, inceliyor ve yoruluyordu.
Kasım ayına kadar 15 9, bölüm ilk Yushun tahkimat hattına yaklaştı ve Yushunsky Körfezi'nden Kızıldeniz'e doğru kazmaya başladı. Yushun mevkilerini korumak için Peter Wrangel, tüm rezervlerin tahsil edilmesini emretti.
Kırmızılar bir saldırı başlattığında ve önden geçtiğinde, Wrangel, 20 gemilerini bir atılım yapmak için Yushun Körfezi'ne getirdi. Kabuklar kelimenin tam anlamıyla Perekop isthmus'un neredeyse tamamını sürdü. Sağlam bir baraj duvarı oluştu. Buna rağmen, 151, 152, Letonya, 51 Kırmızı bölümleri sürekli saldırıya uğradı. 11 Kasım kırmızısı, Kırım'a giden yolu vurdu.
Kasım 15'te, 51 Bölümünün birimleri Sevastopol ve Yalta'ya girdi.
Güney Cephesi Devrimci Askeri Konseyi, Blücher'e Kızıl Bayrak'ın ikinci sırasını verdi ve Haziran ayının ortasında 1921, Dutov'la savaşmak için üçüncü Kızıl Bayrak Siparişini aldı.
Sonra Blucher Habarovsk'a transfer edildi.
Nisan ayında Uzak Doğu'da (FER) Uzak Doğu'da Uzak Doğu'da, taktik nedenlerle Japonya ile savaşı önlemek için oluşturulan geçici bir devlet kurumu kuruldu.
Aynı zamanda, Blucher da dahil olmak üzere birkaç deneyimli komutanın Uzak Doğu Cumhuriyeti Halk Devrim Ordusuna (NRA) gönderilmesine karar verildi.
Haziran ayındaki 24, RCP Merkez Komitesinin Uzak Doğu Bürosu (B.) Blücher'i FER Askeri İşleri Bakanı ve NRA'nın Başkomutanı olarak atamaya karar verdi. Başlıca görevi Japonya ile savaşı önlemekti.
Fakat aslına bakarsan, henüz ordu yok. Raporunda, bu aynı zamanda Blucher'ın RCP Merkez Komitesine (B.) hitap ettiğini gösteriyor - ordu feci bir durumda. O zamanki Halk Devrim Ordusunun disiplini, Volochayevsky savaşlarının katılımcılarının mitinginde Blucher tarafından söylenen bir bölümle karakterize edildi. 22 Şubat 1937.
“Orduyla tanışarak, sizin için bilinen Trans-Baykal bölüm komutanı Korataev'e geldim ve ona şunu söyledim:
- İncelemek için bir bölüm oluşturun.
“Bu imkansız,” diye cevap veriyor karıştı.
“Geçit töreninde sıraya girin” dedim.
“Dinlemiyorlar” diyor Korotayev. - Savaşçılar savaşa girecek, ancak geçit törenine gitmeyecekler.
“Ne tür bir ordu bu” diye cevap veriyorum, “geçit törenine gitmezse”. Sonuçta, geçit gücü bir gösteridir. Bana bir matkap notu ver.
- Ne tür bir not? - Korotaev'e sürpriz yapmasını ister.
- Listede kaç kişinin, sırada, hasta, kıyafeti ve ne kadar yük gemisi olduğunu gösteren bir askeri not.
Size, bölümde 4 800 insan olduğunu ve 920 savaşçılarının doğrudan saflarda olduğunu söylemek zorundayım. ”
Böyle bir resim yaklaşık olarak diğer kısımlardaydı.
Blucher, FER hükümetine ordunun radikal bir şekilde yeniden yapılandırılmasıyla ilgili soruyu sordu. BİP Merkez Komitesine (B.) hitaben yazılan bir kaç mektupta, FER'in Sovyet Rusya'nın yardımı olmadan kendi yollarıyla etkin bir ordu kuramayacağını söyledi. Kasım 1921’te Lenin, FER’in (Blucher’ın emrine) devredilmesine ilişkin olarak bir buçuk milyon ruble altınla Halk Komiserleri’nin kararını imzaladı.
Israrcı mücadelenin bir sonucu olarak, NRA baş komutanı partizan ruhunu yenmeyi ve düzenli bir ordu oluşturmayı başardı. İnisiyatifiyle cumhuriyetin silahlı kuvvetlerinin kontrol ve kontrolünde yeni ve net bir yapı geliştirildi, karargah ve lojistik kurumlarının çoğu elendi.
Blucher, savaşçıların ideolojik eğitim sistemine özel önem verdi. “Sıkı bir merkezileşme, irade birliği, emirlerin sorgulanmaması, kesin ayrılıkçılığa izin vermemeli, kendiliğindenlik sağlamalıyız - ancak bu durumda savaşçılarımızın büyük devrimci enerjisini düşmanı ezip yendi.
Yeni ordunun yeniden örgütlenmesi, ekonomik bozulmanın zor koşullarında ve beyaz oluşumlara karşı mücadelede gerçekleşti. Temmuz ayında, 1921, Blucher, Moğolistanlı Baykal Gölü'nden geçip Sovyet Rusya'nın ana bölgesinden Uzak Doğu'yu kesmek isteyen Baron Ungern'e karşı çıkmak zorunda kaldı. Bununla birlikte, bu planlar başarılı olamadı: baronun parçaları yenildi, kendisi yakalandı ve devrimci mahkemenin kararı ile Novonikolayevsk'te vuruldu.
Bu arada, Primorye'de General Molchanov komutasındaki ordu, Japon komutanlığının yardımı ile yoğun bir şekilde “Moskova'da yürüyüşe” hazırlanıyordu. Aynı zamanda, Japon liderliği, birliklerinin Primorye'den çekilmesi için şartlar konusunu görüşmek üzere Ağustos 26'daki Dayren Konferansını Ağustos 1921'te açan Dayren Konferansını açarak rahatsız edici bir politik manevra yaptı. Kasım ayında Blyukher, Moskova ile koordineli bir şekilde Japonların ortaya çıkardığı geri çekilme koşullarını kabul etmeyen Dayren'deki müzakerelere geldi.
30 Kasım 1921, müzakerelerde böyle bir dönüş gören beyaz birlikler olan Japonlar tarafından korunan tarafsız bölgeden çıktı ve o sırada halkın Devrim Ordusu'nun parçalarını en çok tehdit altındaki bölgelere yoğunlaştırarak, NRA birliklerine saldırı düzenledi. henüz tamamlanmadı. Beyaz bundan faydalandı. Mücadele Iman, Bikin ve Kazakevichev'in altında başladı. Organize saldırılara dayanamayan NRA güçleri, Habarovsk'a çekilmek zorunda kaldı ve ardından Aralık gecesi 22 onu terk etti.
Bu anda Blucher birlikleri ile değildi. Acilen Dairen'den çağrıldı. İşte olayların daha büyük sorulara neden olarak nasıl geliştiği. İlk önce, birliklere gitmek yerine, Blucher Chita'ya geldi, FER Halk Meclisine Japonya ile yapılan müzakerelerin sonuçları, ordunun yeniden yapılandırılmasının sonuçları ve beyazları yenmeyi planladığı önlemler hakkında konuşuyor.
Bu arada, cephede çok ciddi bir durum gelişiyordu. Blucher'in yokluğunda, Doğu Cephesi'nin merkezi, Seryshev ve Askeri Konsey Postyshev ve Melnikov üyeleri tarafından yönetiliyor. Beyaz ilerlemeye devam etti, onlar da Volochaevka'yı işgal etti ve In istasyonuna yaklaştı.
Felakete yakın durumun ciddiyeti, Blücher’in tüm Primorye ve Amur bölgelerinin Komünistlerini aktif birimler haline getirmek için acilen harekete geçirmek, “dağınık Amur partizanlarını toplamak için istisnai tedbirler almak, onlara en yakın düşman atak partizörlerine saldırmak görevini vermek” için yansıtılıyor.
24 Aralık 1921, Doğu Cephesi Askeri Konseyine, mobilizasyonun Amur ve Priamur bölgelerinde birimlerin yönetimi ve güçlendirilmesi için duyurulduğunu bildirdi, Transbaikalia'da seferberlik için hazırlık ve harekete geçmek için gönderilen partizan birlikleri, bölgesel birimler oluşturmaya başladılar. Yem, vb hasat için büyük miktarda altın para
Sonunda, Kırmızılar kendilerini gruplayabildiler ve istasyonun yakınında, Ying beyaz birimlerle savaş başlattı ve onları Olgoht istasyonuna geri itebildi. Ancak, bu küçük zaferi bir dizi başarısızlıkla takip etti. Blücher'in kendisi böyle açıkladı.
5 Ocak Yılın 1922'i Doğu Cephesi'ndeki Kızıl Kuvvetlerin İnkaya Grubu, düşmanın acımasızca tahkimat yaptığı Volochaevka'ya ilk saldırıyı başlattı. Ancak Kızıllar durumu lehine değiştiremedi. Başarısızlığın ana nedeni, Blucher’in “savaştan önce istihbarat yokluğunun ve bunun sonucunda düşman güçlerinin yanlarına gruplanmasının tamamen gizlenmesi” olduğunu kaydetti.
O zaman uyanmış olan Blücher, karakterde tehlikeli bir özellik ortaya çıkarmaya başladı, bu da nihayetinde ölüme yol açıyor - daha yüksek liderliğin emirlerine uymuyordu.
Doğu Cephesi başkanı Seryshev, yeniden taarruz emri verdi, ancak Blucher, Trans-Baykal grubunun tüm bölümlerini tekrar konsantre etmeyip tam hazırlık yapamayacağına ikna olduğu için iptal etti. Volochaevsko-Habarovsk operasyonu için planını Doğu Cephesi başkanı ile koordine etmeden geliştirdi. "Yıldız hastalığı" nın ilk belirtileri ortaya çıkıyor.
Yoldaş Pokus'u şöyle hatırlıyor: “Neredeyse her gün Vasily Konstantinovich sabah dörtte döndü. Sürekli görüşmelere öncülük etti, emirler verdi, planlar yaptı, en ufak tefek işlere girdi. İş günü sona erdiğinde, Perekop kavgalarının bölümlerini hatırlamak için arkadaşlarıyla bir fincan çay içti, Urallar kampanyası, planlar yaptı, düşüncelerini paylaştı. ”
Blucher ayrıca makaleler yazıyor. Fakat yine de, eylemlerini cephenin askeri konseyiyle koordine etmiyor. Bu nedenle, Nüfusun cepheye yardımını artırmaya çağırdığı Blucher tarafından imzalanan “Sizin sıranız” makalesi çıktığında, NRA'nın ön cephesinin askeri konseyinin, halkı arkadaki partizan mücadelesini daha sert bir şekilde dağıtmaya çağıran makalesini yayınlamaktan başka seçeneği yoktu. Düşman Bu nedenle, askeri konsey Blucher'a yapılan çağrıları desteklemedi. Ön cephe askeri konseyinin çağrısından sonra partizan müfrezelerinin yaratılmasının başlaması ilginçtir. Amur Bölgesi partizan müfrezelerinin askeri devrimci karargahı hareketin başı oldu ve Ocak 1922'ta, Primorye partizan müfrezelerinin karargahına geçen hareketi kontrol etmek için tüm güç.
Blucher bu partizan mücadelesinde yer almadı. Dahası, meslektaşlarının başarılı hareketleri onu kıskandıracaktı. Örneğin, Ocak 12 gecesi, bir partizan müfrezesi, Molchanov’un karargahının bulunduğu beyaz işgal altındaki Khabarovsk kentine bir baskın düzenledi ve yüzlerce asker ve subay imha edildi. Beyaz, Volochaevka'dan topçu ile iki alayı temizledi ve partizanları kovalamaları için yolladı. Ancak beyazların bu kısımları Knyaz Volkónka köyündeki partizanlar tarafından iyice dövüldü.
Ve o zamanlar, Blucher Halkının Devrim Ordusunun ince saflarını oluşturacaktı, bunlar esas olarak sivillerden ve komünistlerden oluşuyordu.
Bu arada Beyaz, Volochaevka'yı geçilemez bir kaleye dönüştürdü ve Blucher, Seryshev’in acil bir saldırı için siparişini yerine getirmeyi reddetti ve Beyaz’ın buradaki en iyi parçalarını çekmesine ve Volochaevka’yı stratejik bir merkez olarak “Uzak Doğu Verdun” haline getirmesine yol açtı. FER için Primorye'nin anahtarıydı, beyazlar için de Transbaikalia ve Doğu Sibirya'nın anahtarıydı. Volochaevka'da yerleşik olan, gelecekte başarılı bir saldırı sağlayacak. Seryshev bunu çok iyi anladı, ama Blucher onu görmezden geldi.
Bu nedenle beyazlar zaman içinde avantaj elde etmiş ve pozisyonlara yaklaşımlar üzerine sekiz sıra dikenli tel oluşturmak için kullanmıştır. Güneyden ve batıdan bir çalı bile tel ile dolanmıştı.
Tel çit için başka bir bariyer inşa etti: yerin torbalarından, bol su ile sulanan, yüksek bir buz duvarı oluşturdu. Tüm yaklaşımlar dikkatlice hedef alındı. Beyaz da tüm iletişimi donatabildi. İyi donanımlı sayısız gözlem noktası, makineli tüfek ve topçu pozisyonları büyük avantajlar sağladı. Yakın arkada, yolun ve askerlerin soğuktan saklanabileceği sıcak evlerin zamanları iyi geçiniyordu. Halkın Devrim Ordusu askerleri derin ve gevşek karla kaplı bir ovaya saldırıyorlardı.
Ancak Blucher'in ruhu bir geçit töreni istedi. Evet, evet yine geçit töreni. Sıradan askerler açısından bile garipti. Görgü tanıkları, "yılın 28'i olan Ocak 1922'in doğrudan Blucher'ın saha karargahıyla birlikte geldiği Ying istasyonuna geldiğini" hatırlıyor.
“Ying istasyonuna geldim” diye hatırladı ve “teftiş için sıraya girmemi emretti. Bazıları lanetli: “İşte salaklar! Burada savaşmaya ihtiyaç var ama onlar bir geçit töreni düşündüler. ” Postyshev'e söylüyorum: “Pavel Petrovich, insanların ayrı gruplar değil, bir ordu olduklarını görebilmeleri için bir geçit törenine ihtiyacımız var. İkincisi, böylece insanlar disipline girme zamanının geldiğini anlarlar, ki hiçbir şey yapamazsınız. Bu disiplin adına dondurmak mümkün. ” Ve üç saat boyunca donduk. Ön cephe boyunca sürdük, bir miting düzenledik, ordu tören yürüyüşünden geçti. Başkomutan (Blucher) yaklaşmakta olan savaşların zorluklarını gizlemediği ve savaşçıları belirleyici bir zafere çağırdığı tutkulu bir konuşma yaptı. ”
Devam edecek ...