25 Mart 2008
İlk Şeker Hamurlu Pastam
İLK GÖZ AĞRISI :)
Fotoğrafını görmüş olduğunuz şahane güzellikteki, ince detayları göz kamaştırıcı, pürüzsüz dış kaplaması olan pasta :) benim ilk şeker hamurlu pastam.
Size ordan bakınca nasıl görünüyor bilmem ama bana "Kargaya yavrusu zümrüt-ü anka kuşu görünürmüş" misali harika görünüyor. Baktıkça bakasım geliyor :)
Üstelik bu pastamı alıp, sevgili Özlem'in ev sahipliğini yaptığı Pastakolik etkinliğine gidiyorum, eminim benim pastam oradaki birbirinden şahane sanat eseri gibi pastaları gölgede bırakıp, en beğenilen pasta olacak:)
Neyse, bu kadar şımarıklık yeter değilmi, biraz gerçekçi olalım. Pasta ilk şeker hamuru kaplamalı pastam olduğu için çok sade. Nedenlerini anlatacak olursam biraz uzun:)
Şeker hamurunu, Gülriz ve Yasemin ile birlikte bizim evde hazırladık.
Gülrizcik hazırladı daha doğrusu ben yoğurdum ve bu işin ne kadar zor olduğunu anlayıp, bir daha şeker hamuru ihtiyacım olursa hazır almaya karar verdim.
İnanılmaz yorucu ve zahmetli bir işmiş, özellikle benim gibi her işin kolayına kaçan, bilinen tüm tariflerin yalancı olanını yapan :) birine göre hiç değilmiş.
Üstelik, bekleyince sertleşen şeker hamurunu yoğurmak ve açmak da çok zormuş. Bu noktada eşimden yardım istedim, o bile zorlandı:) İkimizde bitap düşünce pastayı zar zor kaplayıp, bir miktar şeker hamurunu elimle ufalayarak kenarlarına serptim.
Yanlız bu konuda, anlatmam gereken ASIL NOKTA şu; dün gece kalan bir miktar şeker hamuru ile 6-7 adet kurabiye kaplamak istedim ve o an aklıma gelen bir fikir ile şeker hamurunu 30-40 sn. kadar mikrodalga fırında ısıttım.
Sonra da avuçlarımı yumuşak margarin ile yağlayarak yoğurdum. Yumuşacık, harika bir hamur oldu. Oynadıkça oynayasım geldi:) Keşke pastayı kaplarken de böyle yapsaymışım dedim. O zaman süslemek için dermanımda kalırdı. Bir dahaki sefere artık.
Gülrizciğin şeker hamuru tarifini de sizlere şiddetle öneririm, aradan aylar geçmesine rağmen kıvamı, lezzeti hala ilk günkü gibiydi.
Aranızda benimkine benzer anıları olan varsa, yararı olur diye paylaşmak istedim.
Gönderen Müge Hüner