Macar bağımsızlık hareketinin önderi olarak kabul edilen Macar Kralı II. Ferenc Rakoczi 27 Mart 1676 da Macaristan’ın Zemplen kentine bağlı Borsi nahiyesinde dünyaya gelmiştir. 1704 ve1711 yılları arasında Erdel prensliği yapan Rakoczi, Erdel’in soylu Macar ailelerinden birine mensuptur ve babası da 1652 ve 1659 yılları arasında Erdel prensi olarak görev yapan I.Ferenc Rakoczi’dir.
Kral II. Ferenc Rakoczi, 1711 ve 1717 yılları arasında sırasıyla Polonya, İngiltere ve Fransa’da yaşadı. 1715 yılında Osmanlı Devleti’nin davetini kabul ederek Osmanlı topraklarına yerleşti. Sürgün yıllarında 15 yılını bu topraklarda geçiren Rakoczi, 8 Nisan 1735 yılında Tekirdağ’da öldü.
Avusturya sarayına devşirme olarak gelen Rakoczi, 1700 yılında Habsburg Hanedanı’na karşı planlanan Macar bağımsızlık savaşı için Fransa’nın desteğini aldı. Avusturya istihbarat servisinin bu konudan haberdar olması sonucunda tutuklanarak hapsedildi. Ölüm cezasına çarptırılacağı kesinleşince hapisten kaçtı ve Polonya’ya iltica etti. 1703 yılında Avusturya ordusunun İspanya Veraset Savaşları nedeniyle Macaristan’dan çekilmesi sonucunda bir Macar bağımsızlık savaşı olanağı doğdu ve Rakoczi Polonya ile Fransa’nın da desteğiyle tekrar Macaristan’a döndü. 1703 yılında başlayan bağımsızlık savaşının ardından Rakoczi II. Ferenc Rakoczi adıyla Erdel prensi unvanını aldı ve 1705 yılında da Szecheny şehrinde toplanan asiller meclisi tarafından Macaristan prensi ilan edildi. 1708 Trencin Savaşı’nda Macar bağımsızlık ordusunun Avusturya kuvvetleri karşısında yenilmesi, bağımsızlık yanlılarının imparatorla anlaşma çabasına girmesine neden oldu ve takiben 1711 yılında barış görüşmeleri resmen başladı. Ferenc Rakoczi güvenlik önlemi olarak Macaristan’ı terk etti ve Polonya’ya sığındı. Rakoczi’nin yokluğunda isyancılar ile Avusturya temsilcileri arasında yılında Szatmar barış antlaşması imzalandı. Ferenc Rakoczi önderliğinde başlayan bağımsızlık savaşı sona erdi ve Rakoczi’nin sürgün yılları da 1711 yılından itibaren başladı.
Rakoczi, 1711 ve 1717 yılları arasında sırasıyla Polonya, İngiltere ve Fransa’da yaşadı. 1715 yılında Osmanlı Devleti’nin davetini kabul ederek Osmanlı topraklarına yerleşti. 1718’de Osmanlı Devleti ve Avusturya arasında imzalanan Pasarofça Antlaşması ile Osmanlı İmparatorluğu’na sığınan Macar mültecilerinin hayatları da güvence altına alındı. Yandaşları ile birlikte bir süre Edirne ve İstanbul’da yaşayan Rakoczi, daha sonraki yıllarda Tekirdağ’a yerleştirildi. 15 yıl yaşamını sürdürdüğü Tekirdağ’da 8 Nisan 1735 yılında öldü. Rakoczi’nin naaşı İstanbul’da bulunan Saint Benoit lisesi şapeline yerleştirildi. Naaşı, Macar hükümetinin kararıyla 1906 yılında Macaristan’a nakledildi ve günümüzde Slovakya sınırları içerisinde olan Kösice (Kassa) şehrinde bulunan katedrale yerleştirildi.
Macar Kralı II. Ferenc Rakoczi’nin Tekirdağ’da oturduğu ev ‘Rakoczi Müzesi’ ismiyle kültürel anlamda hizmet vermektedir. Tekirdağ’da günümüzde hala bakımlı bir şekilde tutulan Rakoczi müzesini Macar ve Türk dostluğu adına kültürel bir simge olarak kabul eden Macaristan hükümeti müzeye ilgi göstermektedir. Rakoczi’nin, Tekirdağ’da yaşadığı ev 1931 yılında Macar hükümeti tarafından satın alınmış ve aslına uygun olarak yeni baştan düzenlenmiştir. Müzede bulunan tüm eserlerin benzerleri yapılarak Tekirdağ’da Rakoczi müzesinde sergilenirken, Evin bir benzeri de Macaristan’da yapılmıştır ve Slovakya’nın Kösice şehrinde bir müzede de Rakoczi ve beraberinde Tekirdağ’da yaşamış yandaşlarına ait olan orijinal eserler sergilenmektedir. Tekirdağ şehrinde ayrıca Rakoczi adına yapılmış bir de çeşme bulunmaktadır.
Mete Ersöz