Anne babaların zorlandıkları konuların başında onlara nasıl sınır koyabilecekleri geliyor.. Peki Çocukluk döneminde sınır koymak ne demek? Sınırlar nasıl olmalı? Sınır koyulmaz ise ne olur?
Sınır koymak bir nevi “limit koyma” gibidir. Aslında çocuğu koruduğunuz bir yöntemdir. Sınırlı ebeveynlik rolü öncelikle çocuğa güven hissini sağlamaktadır. Sınır koymayı sağlayarak, çocuğa hem rehberlik eder hem de uygunsuz davranışlarının önüne geçmiş olursunuz.
Sağlıklı yetişkin olmanın tohumlarını attığınız bu dönemde doğru ebeveyn tutumunun rolü mühimdir. Limit koyma davranışı en başta empati gerektirir. Şefkatli bir yaklaşım ile koyulan, doğru ve sürekliliği olan sınırlar çocukta uzun soluklu gelişime yardımcı olur.
Örneğin; çocuğun oyun oynama ihtiyacını göz ardı ederek sınırlar koymak empatik bir yaklaşım değildir. Çocuğun bir yetişkin iradesi sergilemesini beklemek gerçekçi bir beklenti olmaz.
Ya da ebeveyninin “boşver yapsın” dediği bir ortamda yetişen çocuk düşünelim. Öfkesini sınırsızca dışa vurmasına izin verilen, olumsuz sonuçları görmesine fırsat verilmeyen çocuk, gerçek sınırları öğrenemez.
Burada kuralların uygulanabilir olması da önemli bir unsurdur. Uygulayamayacağınız kurallar koymaya başladığınızda, diğer kurallarınız geçerliliğini zamanla kaybetmeye başlar.
Sınırlar olmadan yetiştirilen çocuklar yetişkinlik dönemlerinde;
Ebeveyn, özdisiplin konusunda modeldir. Ebeveyn kontrolü sayesinde kendimizi kontrol etmeyi öğreniriz. Sınırları olmayan ebeveynler, sınırları olmayan çocuklar yetiştirirler. Çünkü çocuklar yapılanı yaparlar. Zayıf sınırlar içinde büyüyen çocuklar, kendilerini hep haklı olacak şekilde görürler.
Gıda Hattından güncel e-bülten almak için adresinizi girip kayıt olabilirsiniz.