Bir oyun türü olarak tanrıcılık yirmi yıldan uzun bir geçmişe sahip olsa da, bu türe bağlı yapımların karşımıza ne denli seyrek çıktığını görünce şaşırıyor insan. Akla ilk gelen isim elbette ki Populous, hemen ardındansa Black & White ile Dungeon Keeper geliyor. Hepsinin de altında aynı insanın, Peter Molyneux'nün imzası var. Tarihin başlangıcından beri binlerce farklı tanrıya tapınmışken oyunlarda bu kadar azıyla nasıl yetinebildiğimizi anlayabilmiş değiliz. Acaba bir tanrı olmanın getirdiği ilahî sorumluluğu kaldıramıyor muyuz, yoksa tam yeni bir tanrıcılık oyunu yapacakken "tövbe estağfurullah" deyip vaz mı geçiyoruz diye düşünüyor insan.
BURANIN TANRILARI FARKLI
Aslına bakarsanız hayır, oyunda tanrı yok. İnsanüstü güçlere sahip olmayı tanrılık konumu için yeterli kabul etsek bile, From Dust'ın tanrısı beklenmedik bir doğaya sahip denilebilir. Nefes (The Breath) olarak adlandırılan yol gösterici mistik güç, insanlar tarafından müzikli bir ritüel eşliğinde çağrılıyor dünyaya. Her şeye kadir, zamandan ve mekândan soyutlanmış bir varlık değil bu ve onu ne şekilde algılayacağınız biraz da sizin yorumunuza kalmış.
Geçmişini ve atalarının kaderini öğrenmek için çabalayan bir kabilenin öyküsünü anlatıyor From Dust. The Ancients, yaşadıkları yerler boyunca artlarında dev totemler bırakmış. Nefes olarak bize düşen, her biri genellikle bir ada veya takımadalardan oluşan bir düzine bölüm içerisinde kabileyi gözetmek ve bu totemler etrafında yeni yerleşimler kurmalarına yardımcı olmak. Bu amaçla en iyi bildiğimiz şeyi yapıyor, nefes alıp nefes veriyoruz.
Bir nefesle neler yaratabildiğinize inanamayacaksınız.
From Dust'ın temel oyun mekaniği, taşıyabildiğimiz kadar toprak, su veya lavı bir yerden alıp bir yere bırakmak üzerine kurulu. Setler çekiyor, çukurlar kazıyor, yer şekilleri üzerinde değişiklik yaparak insanlara yol göstermeye ve onları doğal afetlerden korumaya çalışıyoruz. İşin güzel yanı şu ki, tüm bunları nasıl yapacağınız size kalmış. Bir akarsuyun önüne set çekmektense kaynağına yakın bir yerden ona yeni bir yol açabilir ya da kaynağın üzerini tamamen örtebilirsiniz. Atalarınızdan yadigâr, totemler tarafından bahşedilen özel güçler de size yeni olanaklar sunuyor. Örneğin kabileyi bir adadan diğerine götürmek için aradaki bütün suyu buharlaştırabilir ya da bir süreliğine jöle kıvamına getirip Musa gibi ortadan ikiye yarabilirsiniz. [editor:Belirli noktalarda "boşa koysam dolmuyor, doluya koysam almıyor" durumuyla karşılaşsanız da daima yeni çözümler üretmek mümkün.]
Tüm bu uğraş görsel anlamda da hayli tatmin edici. Toprak, bıraktığınız yerde etrafa düzgünce dağılıyor, lav katılaşıp kayaya dönüşüyor, yerleşim merkezlerinden etrafa bitki örtüsü yayılıyor... Doğa kendisiyle daima etkileşim halinde ve yer şekillerinin değişim ve devinimini izlemek keyif verici. Lakin From Dust oturup doğanın eşsiz güzelliğini seyredeceğiniz bir oyun değil, onunla mücadele edeceğiniz bir oyun. Tsunami, yanardağ patlaması, yangın ve sel gibi felaketlere karşı devamlı zamana karşı yarışıyorsunuz ve elbet çaresiz kaldığınız anlar da oluyor. Hayatı veren de, alan da doğanın ta kendisi.
HATASIZ KUL VE OYUN YOK
Yok ne yazık ki, ve From Dust bu konuda biraz dertli. Üsteli bunlar fazlasıyla can sıkan dertler. Oynamak istediğinizde Ubisoft tarafından sağlanan Uplay'e hesabımızla giriş yapıyoruz veya hesabımız yoksa yeni bir tane yaratıyoruz. Bu aşamada e-posta adresinizin kullanımda olduğuna dair saçma bir hata almanız ya da sunuculara erişim sağlanamadığı için oyunu da açamamanız mümkün. Her ikisi de başımıza geldi.
Nihayet oyunu açtık ama teknik aksaklıklar peşimizi bırakmıyor. Öncelikle gayet başarısız bir konsol uyarlaması olmuş From Dust. Grafik ayarlarının yerinde yeller esiyor ve kontroller -fare kullanımı ve kamera kontrolü- pek rahat değil. Kabile üyeleri üzerinde doğrudan kontrol sahibi olmadığımız için sıklıkla yapay zekânın yol bulma becerisine güvenmemiz gerekiyor ve bu güven de bazen boşa çıkıyor. Yaptıkları aptalca hareketleri oyunun bir hatası mı, yoksa insan doğası mı olarak değerlendirsek bilemedik. Bölüm aralarında hep aynı animasyonların gösterilmesi, ara sahnelerin atlanamaması ve altyazılarda nadiren de olsa göze çarpan yazım hatalarıyla oyunda bir özensizlik havası hâkim. Anlaşılan o ki yeterince test edilmeden piyasaya sürülmüş.
SON NEFES
Alışkın olmadığımız türden, eşi benzeri görülmemiş ve oyun dünyasına adeta taze bir nefes üfleyen bir yapım From Dust. Az evvel değindiğimiz sorunlar da olmasa bir klasik olabilirmiş, ama bu haliyle de kalbimizi kazanmayı başarıyor. İçerik bakımından fazla zengin olmamakla birlikte sunduğu 8-10 saatlik oyun süresine göre fiyatı da gayet uygun.