Ne yaman çelişki şu gece, şu sabah. Ne abartırlar dibine girilmeyen okyanusu, denizi. Uzak mı sanırlar sahiden yıldızı, güneşi; Uzak olan sensin, uzak olan ellerin, bilmezler mi bu gerçeği. Hayal etmişler evrenleri, ben nasıl hayal edeyim ki göz göze bakmadıkça en sevdiğim rengi, tenini; Bedenini. Yağmurun altında yürüsek keşke yalın ayaklarımızla, toprağın üzerinde belki çamurda. Sen benim bir tanem, sen benim sırdaşım, sen benim gücüm, kollarım; Devrim yapacağız kadın, sen benim yoldaşım. Bastığın yollar aydın, geceleyin gelen hüznüm, efkarım. Susadım, kurumuş, kanamış dudaklarım. Bir bardak su içsem ellerinden, bir damla yağmur değmişse ellerine, ellerinden kocaman öpsem. Dalsam işte derinlere, uyanınca gözlerini karşımda görsem. Başka hiç bir şey istemem şu fani hayat içinden. Rüzgar olur eserim saçlarından, nefesinden. İzlersin yağan karı, görürsün sen bakınca kalbimi, anlarsın kocaman gözlerin karşısında eriyip bitmesinden.