O kadar büyük bir baskıyla ve başarma hem de tek başına başarma dürtüsüyle oynuyor ki olmuyor. Barcelona’da sistemin en değerli oyuncularından biri olarak her şeye muktedir görünen yıldız oyuncu, sistemin ta kendisi olmaya çalışınca ‘mavi ekran’ veriyor.
İzninizle ahkamım geldi de. İki kelam ahkam keseyim rahatlayalım. Malum futbol da bunun için çok uygun bir alan. O zaman hazırsanız başlıyorum. Efendim Lionel Messi, dünyanın en değerli, en başarılı, en iyi oyuncusundan biri. 18 yaşından beri hayatımızda olan Arjantinli yıldız kah uzaylı oldu kah dünyanın en iyisi oldu kah ‘Bu adam neyin nesi’ kah ‘Messi, Messi, Messi.’ Lakin bir tek şey olmadı. Dünya Kupası kazananı.
Malum son kupa da kendisi için pek de hayırlı geçmedi. Tek galibiyet alabildikleri Rusya turnesinden Messi ve arkadaşları son 16 turundan terk olarak döndüler. Daha önce bir kez milli takımı bırakan Messi’nin bir kez daha aynı kararı vermesi beklentilerden biri. Ama yine bir dalga başladı ki sormayın.
Efendim Messi bırakmasınmış, yarım kalan bir işi varmış, dünyanın en iyisi olmak, Maradona’yı geçmek için en azından bir Dünya Kupası kazanması gerekiyormuş da muş. Bırakın çocuğu, tutmayın küçük enişteyi, bıraksın. Zaten bırakmazsa 2022, 2018’den de kötü olabilir.
BENİM İÇİN İSTERSEN AĞLA ARJANTİN
Neden derseniz de ahkamıma hoş geldiniz derim. Çünkü başlıyoruz. Barcelona sistemi içerisinde harika bir çark olan Messi, 637 kez giydiği Katalan temsilcisi formasıyla 552 gol atıp, 212 de asist yaptı. Uzay takımının kaptan pilotu gibi duran Messi’nin Arjantin Milli Takımı’ndaki karnesi çok parlak değil malumunuz: 128 maç, 40 gol, 65 asist. Finalde kaçan kupalar bir yana dursun, kabus dolu günler ‘Benim için ağlama Arjantin’ durumuna çoktan getirdi Messi’yi. O kadar büyük bir baskıyla ve başarma hem de tek başına başarma dürtüsüyle oynuyor ki olmuyor. Barcelona’da sistemin en değerli oyuncularından biri olarak her şeye muktedir görünen yıldız oyuncu, sistemin ta kendisi olmaya çalışınca ‘mavi ekran’ veriyor.
Kuşkusuz ki bu tek başına sistem olma çabası içinde yukarıda ucundan kenarından değinmeye çalıştığım inanılmaz beklentiler var. Dünyanın en iyisi olma konusunda hep Messi ile kıyaslanan Ronaldo’dan mesela kimse takımı tek başına ülkesini şampiyon yapmasını beklemezken, Messi için bu bir zorunluluk. Kimse Portekiz son 16 turunda elenince “Ronaldo milli takımı bıraksın” demezken söz konusu Messi olunca borazan çalanı çok oluyor.
Efendim “Portekiz’le Arjantin bir mi” dediğinizi duyar gibiyim. Portekiz ne ki? Bir Dünya Kupası üçüncülüğü, bir Dünya Kupası dördüncülüğü var. Aradaki iki Avrupa Şampiyonluğu ve finalini dikkate bile almıyoruz.
UYMA TEVEZ’E
Oysa Arjantin öyle mi? Şanlı tarihinde iki Dünya Kupası şampiyonluğu, 14 Copa Amerika kupası, iki olimpiyat şampiyonluğu… Say say bitmiyor, değil mi?
İş bu sebepten Messi’ciğim – samimiyetimiz büyüktür bilirsin- alttaki açık mektubumu dikkate al. Sen bakma Carlos Tevez’e. O ki ben para için oynamama dedikten sonra dünyanın taaaaaaa nerelerine para için gitmiş adam. Belki senin için iyi şeyler de düşünüyor olabilir günahını almayayım tabii de ama gel sen beni dinle. Bırak milli formayı. Gelen gençler arasında yeni Maradona’lar gibi yeni Messi’ler arasınlar dursunlar. Sen kanma 2022’de teknik heyet değişirse o hep hayalini kurduğun kupaya ulaşacağına seni inandıranlara.
Sen o uzay takımının kaptan pilotuymuş gibi kal akıllarımızda. Bir kupa uğruna, “Aslında Messi de bir şey değilmiş ya” konuşmalarına yol verme millet kıraathanelerinde. Büyük hizmet sayesinde bedava çayını yudumlayıp, kekini yiyen necip milletimiz “Bu mu dünyanın en iyi futbolcusu yeaa” deyip durmasın. “Messi bu adam neyin nesi” cümlesi kalsın hep senin için aklımızda. Bilirsin. Seni sevdiğim kadar Ronaldo’yu da severim. Çalışan, kendisini geliştiren adamlara hep saygı duymuşumdur. Bu anlamda ne senin ne de Ronaldo’nun hakkını yerim. Lakin bırak şu mavi-beyaz formayı. Ya da yok illa devam edeceğim diyorsan bırak şu tek başına Napoli’yi yoktan var eden Maradona’nın gölgesinde kalmayı. At gitsin üstünden başarmak zorundayım baskısını. Kuş gibi hafiflersin. Kim bilir işte o zaman hayaller de hayatlar da Dünya Kupası’na keser. Arjantin’in sıcağı ile Katar’ın sıcağı kucaklaşır.
SON ŞANS BASKISINI UNUTMA
Ama bence bu ihtimal zor. Beklentiler, seni 2022’de de baskılar. Hatta bu son şans baskısı da üstüne geldi mi tadından yenmez. Ben dostluğun üzerime yüklediği görevi gerçekleştireyim. Acıyı söyleyeyim. Gaza gelme. Senin de naçiz futbol kariyerin kusurlu toprak olsun. Endüstriyel futbol, kusursuz tek adam mitlerini sever ama tek adam bu düzende bir kupa etmez. O yüzden kusurunla güzel kal zihnimizde.
Gözlerinden öperim.
Onur.
Kaynak: Gazete Duvar