Gönül Kapısı
Bazı hislerin anlatılır yanı yoktur. Kalbin konuştuğunu dil söylemez , dilin söylediğini ise kalp işitmez. Ve sonsuzluğa uzanır içindeki tüm cümleler. Söyleyemediğin onca şey birike birike kalbinin bir köşesinde toplanır . Halinden anlayan birini bekler dururlar bu zarif sükuneti bozmak için. Kimseler yüreğinin yangınına kulak vermez. O anda öyle birinin geldiğini hayal edersin ki, bir satır arasına sıkıştırılmış cümlede bulursun sonra onu.
Bazen bir yağmur yağar , göz kapaklarında hissedersin sesini. Sonra birgün güzel bir duaya denk getirir Allah seni. Hiç tanımadığın , bilmediğin, görmediğin biri için de amin dersin. İlk gördüğün, ilk gözünün değdiğini kalbinde sevsin istersin. İşte bu yüzden gönül kapın çalınana kadar sabırla bekler durursun.
Sonra birgün kalbinin yönü değişir. Birini tanır, görmeye başlar ister ki artık o kapı çalınsın. O kapının ardında gecesi gündüzüne karışan bir kalbe sahip olursun birden. Okuduğun her anlamlı cümleyi sahiplenir , ona armağan edersin. Bekledikçe bekler içinde cenneti saklayan yüreğin. Adeta bir viraneye döner günden güne . Günler geçer belkide seneler. Sevilmediğini anlar kalbin çok sonra. Tüm bekleyişlerin sona erer anlarsın ki her şey nasiptir. Kalbin kabul eder bu gerçeği. Sevmek nasıl nasip ise, sevilmekte nasiptendir.