en iyisi.
gereksiz laf çarpmalarını duymazdan gelmek, umursamamak, herkesin klavyesinin arkasına saklandığını akıldan çıkarmamak gerek.
başka bi bakış açısıyla da; dünyayı sözlük kurtaracakmış gibi canhıraş tanım yazmaya uğraşmamak gerek. aklına geldikçe yazarsın, içinden geldiği kadarını. birileri okursa okur, artılarsa artılar, belki eksi verir belki de teşekkür ederler. en iyisi kendi haline bırakıp arada bi göz atmak, kimseyi de fazla ciddiye almamak işte.
ulaştım bu kafaya sonunda, elhamdülillah!*