Bazen, kelimelere nasıl başlayacağını bilemez ya insan ve o en çok konuşmak istediği insana tek kelime edemediği günler olur. 8 ağustos 20:00 21:00 sularından beri öylesi berbat bi gündeyim. İçim, derin izlerin sahibi, canımdan geçerek sevdiğim.. Belki de göremeyeceksin bile bu satırları ama nefes alamıyorum. Ki bunu en iyi sen bilirsin. Bu konuya elbette herkesin içinde girmeyeceğim. Biz susmayı hak etmiyoruz. Biz.. Gereksiz bi konudan, birbirimizi böyle incitmeyi hak etmiyoruz. Sen kırılmayı hak etmiyorsun. Evet, ilk kez birisine böyle aşık olup, o kişiye böylesine bağlanıp, o kişiye güvenmeyi ilk kez öğreniyorum. Ben hiç kimseye güvenmedim ki, bunca sene boyunca, hele bildiğin konular işte… Ki, bunu bile bile böyle bi yanlışı hak etmiyoruz biz. Evet, hatalıyım. Bazı aşırılıklarım -deliliklerim- oldu, düzelttiğim ve bunun için çabaladığım. Ama sende hatalısın. Hatalar tek taraflı yapılmaz ki.. Hatalarına rağmen, hatalarıma rağmen bir şeyler bunca zamandır güzelse, bu da o hep bahsettiğim ve güvendiğim bağdan kaynaklı. Cümleleri bile toparlayamıyorum, anlatamıyorum ki, içimden geçen deli yangınları. Sana sarıldığı anda tamamlanan bir kadın oldum ben. Gözlerine baktığım anda dünyayı ve kalbini görebilen bir kadın.
Korkan bir kadın, korkarken aşkına ve hislerine sahip çıkmaya çalışan bir kadın. Karşında çocuklaşan, rol yapmayan, olduğu gibi sana masumca gelebilen bir kadın. O kadının çocuksu o masum kalan tek yanının kanatlarını kırma. Sana güvenen, inanan yanlarını parçalama. Flu’ya döndürme o kadını. İçimdeki izlerin derin’ken, bize zarar vermemize izin verme. Ve söndürtme bu yanan ateşi. İçimdeki izlerin derin’i yok etme. Kötü satırlar yazdırtma o kadına.. Bir çocuğun hayallerini alma elinden mesela.. Gülüşüne ihtiyacım var. Sana sarılmaya ihtiyacım var. Nefesine ihtiyacım var. Kokuna ihtiyacım var. Herşeyine ihtiyacım var. Sana ihtiyacım var yemyeşil gözlü, güzel adam..
Daha birlikte görmemiz gereken güzel ve güneşli günler var.
İyi değilim, korkuyorum.
9 ağustos salı 2016 – 23.01