Ağaç tomruklarından ya da bunları keserek elde edilen keresteden yapılan ev. Ahşap inşaatta kullanılacak odunlar son çağına varmış ağaçlardan sonbaharda ya da kışın kesilmek suretiyle elde edilir. Böyle bir inşaat için ağaçların çatlak olmamaları, kuru olmaları gereklidir. Mimari sanatının eski bir örneği olan ahşap ev ve inşaatlar, bugün artık bırakılmış durumdadır. Bugünkü binalar kereste yerine taş, çimento ve demirden yapılmaktadır.
Yapı malzemesindeki bu değişiklik yüzünden, yeni binalar eski yapılara göre daha sağlam, daha dayanıklı olmalarının yanında, daha büyük ve çok katlı olma özelliğine de sahiptirler. Özellikle Amerika’da bu yapı sisteminin şaheserleri sayılan yüzlerce katlı büyük ve modern binalar yapılmıştır. Bu sebepte de modern şehircilik, geniş bir alana yayılmak yerine, dar bir alanda çok katlı binaların bulunduğu ve nüfusun da o nispette çok olduğu bir özellik arz etmektedir.
Doğal yayılış alanı orman bölgeleridir. Fakat ormanların coğrafi yayılışları son yüzyıllarda insan eliyle çok değişmiştir. Bu evlerin en yaygın olduğu bölgeler, orman örtüsünün bugün de yoğun olduğu orta kuşağın kuzey kesimidir.
Ahşap evlerin daha çok Eski Dünyanın tropikal ve ekvator ormanlarında; Afrika, Asya ve Okyanusya kıtalarında yayıldığını görüyoruz. Afrika’nın ekvatoral orman sahasında ağaç ve diğer bitkilerden yapılan çok çeşitli ev ve kulübelere rastlanmaktadır. Orman içi sahalardaki kulübeler hemen hemen daima daire şeklindedir. Orman kenarlarında ise, kulübeler koni şeklini alır. Ayrıca Kongo Ormanlarında kulübe yapımında kullanılan ahşap malzeme ve kulübeleri yapan etnik gruba göre kulübelerin şekli çok değişiktir.
Güney ve güneydoğu Asya’nın ekvatoral orman sahalarında ahşap kulübeler çok daha çeşitlenir. Bunlar arsında önce Malaka, Sumatra, Borneo ve Yeni Gine ilkel kavimlerinin barındıkları dal ve yapraklardan oluşan paravana şeklindeki basit kulübeler en çok rastlanan şekli meydana getirir. Bu bölgede ekvatoral ormanların çok sıklaştığı yerlerde arı kovanı şeklinde yuvarlak kulübelere de rastlanmaktadır. Bununla birlikte Güney ve Güneydoğu Asya tropikal orman sahaları, özellikle Çin Hindi, Bornoe, Clebes, Moluk ve Filipin adalarının karakteristik mesken tipini kazıkları üstünde yapılan ahşap meskenler teşkil eder.
Az çok uzun, az çok sert kışların hüküm sürdüğü orta ve soğuk iklim bölgelerindeki ahşap evler, daha ziyade basit kulübeler şeklinde görünen tropikal toprak orman evlerinden çok farklıdır. Soğuk ve ılıman bölgelerdeki ahşap evlerin soğuğu geçirmeyecek şekilde yapılması lazımdır. En önemli fark budur.
Ahşap Ev Hangi Bölgelerde Kullanılır
Tropikal bölgelerde olduğu gibi, soğuk bölgelerde de ahşap evler ormanları izler. Ancak ılıman bölgelerde ormanlar büyük ölçüde tahrip edilmiş ve ahşap ev yapımındaki eski kolaylık bugün artık kalmamıştır. Bununla birlikte ılıman ve soğuk bölgelerde ormanın henüz ayakta kaldığı Avrupa-Asya kuzey ormanlarında (İsveç, Norveç, Finlandiya, Kuzey Rusya-Sibirya) ve dağlık bölge ormanlarında (Alpler, Pireneler, Massif Central, Vosges; Kara Orman, Südetler, Karpatlar, Balkanlar, Urallar; Kafkaslar, Kuzey Anadolu) Kuzey Amerika’da kuzey ve Kaya Dağları Ormanlarında ahşap ev tutunmaktadır.
Bugün dünyanın bazı bölgelerinde hala kullanılmakta olan kazıklar üzerine kurulmuş evleri de bu gruba sokmak lazımdır. Bu tip evler tarih öncesi devirlerde çok yaygındı. Göl ve nehir kıyılarında bulunan bu insanlar, kendilerini emniyet altına almak amacıyla evlerini su içine çakılan kazıklar üzerine kurarlardı.
Bu gruba suda yüzen evleri de katmak yerinde olur. Güney Asya’da çok yaygın olan yüzen evler, büyük akarsularda liman şehirlerinin yanı başındaki koylarda adeta mahalleler meydana getirir. Pazaryerleri, çayhaneleri ile gerçekten yüzen bir mahalle meydana getiren bu evlerde Kanton, Hong Kong gibi büyük kentlerde yüz binlerce insan yaşar.
Uzun Göl Ahşap Ev
Madenli Köyü
Ahşap Ev