Her geçen gün biraz daha ulus, millet bilincimiz körelirken, “aman ideoloji mi kaldı küreselleşen dünyada sınırlar gereksiz” gibi söylemler bilincimize yerleştirilmeye çalışılırken şu bayramlar ilaç gibi daha doğrusu tokat gibi geliyor…
Benliğini kaybetmiş, özgürlüğünden vazgeçmiş, mücadeleyi bırakmış hangi millet gün yüzü görebilir ki! Bizleri aymazlıktan kurtaran tarihimizi hatırlatan bu milli bayramlar çok önemlidir.
Yaşamak, anlamak ve en önemlisi gelecek kuşaklara anlatmak zorundayız.
Unutmamak dahası kime itibar edeceğimizi hatırlamak gerekir;
Geçmişi acılarla ve büyük mücadelelerle dolu…
Mucize gibi kahramanları var bu ülkenin…
“Ben mi kurtarıcam ya bu ülkeyi” demeyen, özgürlük ateşini küçük kıvılcımlarla sönmeyen ateşe çeviren tüm kahramanlarımıza selam olsun.
Çalışalım , çabalayalım , haksızlığa itiraz edelim, bedavanın, hazırın peşinde koşmayalım, üretelim, emek verelim.
Çok kan döküldü bu topraklarda biz de biraz alın teri dökelim! Görevimiz bu bizim. Gerekirse sokağa gerekirse cepheye koşalım ! Ama önce bayrağımıza, bağımsızlığımıza sıkı sıkı sarılalım.
Ümitsizliğe de kapılmayalım. Biz koskoca Türkiye Cumhuriyeti’yiz, içerde ve dışarda düşmanın hiç uyumadan yok etme çabasında olduğu ama beceremediği bir ulusuz.
Haykırmaktan korkmayalım !
Bir silkelensek göreceğiz; muhtaç olduğumuz kudret damarlarımızdaki asil kanda mevcut.
Tüm kahramanlarımıza , şehitlerimize sonsuz minnetle…
Şehrimin kurtuluşu, ülkemin özgürlük zaferi kutlu olsun!