Seni Aldattım, Geçmişimize Yeni Bir Anı Ekledim Bugün. Ve Sen Yoktun Burada!
En son seninle oturmuştuk; Beşiktaş/Kadıköy vapurunun kıç tarafında. Parmaklarınla gözyaşlarımı siliyordun ve usulca beni terk ediyordun.
Aynı yerde oturdum bugün, gülümsemiyordum ama ağlamıyorumdum da… Üstelik martılar bile eşlik etmedi vapura, bakıp uzaklaştılar sancak tarafından… Sen yoksan anlamı da yok sandılar zağar 😕
Çantamda minik parçalara ayırdığım simit ile döndüm eve, simit kırıntıları da boynu bükük kala kaldılar.
Farkettim ki, yeni anlamlar yüklemeliyim eylemlerime, böyle çok yavanlar. ..
Teker teker temizlenmeli, gerekirse dış fırçası ile terapi gibi detay detay fırçalamalar yapmalı. Tüm dna’yı sökmeli ruhumdan.
Korkuyorum Vurdumduymaz’ım, seni benden çıkarınca elimde hiç bir şey kalmamasından!
Çarparken kolay; Bir’im, EtkisizEleman’ım! Seni benle toplar ya da bana bölerken.
Halbuki korkmamak lazım, çıkarma işlemi yaparken… Birazcık Ürküyorum sanki hiç olmaktan!
“Hayatınızda denge sorunu varsa, etrafınıza iyi bakın; muhtemelen birini yanlış bir yere koymuşsunuzdur.”Bu sözde Gothe’den…
Yanlış yerde durmaktan vaz geçmeliyim…