Aynı isimli ilk yazıda ‘kağıt okul’ diye bir kavramın zihnimde dolanıp durduğunu yazmıştım. O kavram her hali ile şekillenmeye devam ediyor.
Kağıt okul kavramını hem okulun nitelikleri açısından hem de fiziksel açıdan düşünebiliriz. Ama bu yazıda fiziksel açıdan kağıt okullardan bahsedeceğim.
Ama kavramın zihnimde ilk canlanışı, yeni yapılan okullardan birini ziyaret ettiğimde gerçekleşti. Okul hizmete gireli bir yıl bile olmamıştı, dış cephede sıvaları dökülüyor, içerde boyası dökülüyor, ıslak zemin taşları ayakların altında oynuyor ve neredeyse koridorlarda tümsekler oluşmuş. Kimi süpürgelikler yerlerinden kalkmış ve görevliler tarafından duvarlara dayanmış, kırılmasınlar diye. Ve üst katta yürüyenlerin ayak seslerinden hangi yöne hareket ettiklerini duyabiliyor, lavabolarında akan suların sesi binadakiler tarafından duyulabiliyor. Mekân genişliği bakımından nitelikli ama yapılan işçilik ve kullanılan malzemeler açısından tam bir kağıt okul idi.
İkinci kez aynı kavramın zihnimde yer bulması, yine yeni bir okulu ziyaretimde gerçekleşti. Devletin güçlü bir yatırımıydı, harika iç mekânları vardı, aranan geniş odalar, sınıflar, salonlar.
Ama kullanılan malzemelerin niteliğinin düşük olması, işçiliğin niteliğinin düşük olması aynı kelimelerin ağzımdan dökülmelerine sebep oldu. Tam bir kağıt okul dedim. Daha bir ay önce eğitime açılan okulun sıvaları dökülmüş, su giderleri yerlere saçılmış, dıştan boyası bir türlü tutturulamamış, giriş merdivenlerinden ortaokul çocuklarının inmesi ve çıkması on metrelik bir uçurumda yuvarlanma riski gibi bir risk yaratıyor.
Peki, kağıt üzerinde iyi bir okul olarak planlanan ve günümüz ihtiyaçlarına cevap veren bu okulların, kağıt okul olarak ortaya çıkmalarının sebepleri nelerdir? Bu okulları projelendirip, yatırımı gerçekleştiren Bakanlığın ortaya çıkandan daha iyi bir sonucu hak ettiğini düşünüyorum.
Anlaşılan, sahada daha dikkatli olmak gerekiyor.
Devlet, yukarda yaptığı planlamanın sahada nasıl yürütüldüğünü güçlü şekilde kontrol etmelidir. İnşaatlardan anlamadığım halde, çıplak gözle baktığımda bu binalara harcanan paralar ile çok daha nitelikli malzeme ve işçilik ile okulların yapılabileceğini görebiliyorum. Para harcanıp okullar yapılırken, gelecek yüz yıla kalacak okullar değil de kağıt okullar yaptırıyormuşuz gibi geliyor bana. Bu durum üzücü, bu tarz okullar gördüğümde ülkem adına üzülüyorum. Bakanlığın yetkililerinin bu işe bir kez daha bakmaları ve denetimlerini sıkılaştırmaları gerekmektedir. Bu okullar sonuçta denetlenmektedir ama denetlemenin niteliği sorgulanmalıdır.
Toplumumuz adına bizim olanı korumak görevimiz var. Hep daha iyiye ulaşmak umuduyla. Yeni kağıt okullar yapmayalım, geleceğe miras bırakacağımız, yüz yıllarca yaşayacak okullar yapalım.