Altyapı sporlarında velilerin sergilediği davranışlar hem pozitif hem de negatif anlamda sporculara etki etmektedir. Genç bir sporcunun ebeveyni olarak çocuğunuz için olumlu bir ortam oluşturmak sizin işinizdir. Bu da sizin disiplinli olmanızı gerektirir.
İşte size yardımcı olacak beş madde;
1) Maç Sonu Analizi (M.S.A) Yapmaktan Kaçının
Maçlardan sonra sporcular evlerine genellikle aileleriyle birlikte dönmektedirler. Bu dönüş yolculuğu sırasında veliler çocuklarına maç sırasında neleri iyi ya da kötü yaptıklarını anlatırlar.
-Neden boş durumdayken şut atmadın?
-Hücumda daha hareketli olmalısın.
-Bugün yorgun muydun?
Çoğu veli bu tartışmaların çocukları için yararlı olduğunu düşünüyor. Fakat Maç Sonu Analizi (M.S.A.) sporcuların oynadıkları oyundan aldıkları zevki azaltabilir. Sonuçta maç bittikten sonra kimse analiz edilmek istemez (Özellikle yanlarında arkadaşları varsa bu durum daha moral bozucu olabilir). Bu antrenörün görevidir. Ebeveyn olarak maçlardan sonra çocuklarınıza rahatlamaları için fırsat verin. Maç sonralarında kısa süreli ve pozitif diyaloglar önemlidir.
2) Kendinizi “Harika Bir Örnek” Olarak Göstermeyin
“Gel de sana nasıl basketbol oynanır göstereyim” gibi cümleler kurdunuz mu? Eğer kurduysanız çocuğunuzun tepkilerine dikkat etmelisiniz. Sakin olmakta fayda var. Ebeveyn olarak çocuğunuz gelip sizden yardım isteyene kadar bekleyin. Her zaman onlar için orada olduğunuzu unutmayın. Çocuklarınıza yardımcı olmak ile onlara gösteriş yapmak arasında ince bir çizgi vardır.
3) Maçlarda Kenarda Bağırmaktan Kaçının
Gerçekten bir şeyler söylemeniz gerekiyorsa övgü dolu, pozitif şeyler söylediğinize emini olun. Hakemlere, antrenörlere, rakip oyunculara ya da kendisine kötü şeyler söylenmesini isteyen hiçbir oyuncu yoktur. Bunun bir altyapı sporu olduğunu unutmayarak rakip takımın doğrularını da övebilirsiniz. Bu örnek bir davranış olacaktır. Bir başka deyişle, bu karşılaşmalarda birileri yetişkin olmak zorunda ve bu siz olmalısınız.
4) Kenardan Oyunu Yönlendirmeye Çalışmayın
Salonda maç izlerken oyunu yönlendirmeye çalışan velileri duyarsınız.
“Tamam, Mehmet, topu yukarıya getir … şimdi, boş adamı bul … doğru, Ahmet’e ver … Hasan, şutu at! İsmail, ribaund pozisyonuna girmeyi unutma!”
Hatırladığınızı düşünüyorum. Oyunu yaşamayı bırakın. Sadece çocukların oynamalarına fırsat verin. Çocuklar eğlendikleri aktiviteler sırasında talimatlara ihtiyaç duymazlar. Ayrıca bu antrenörünüzün çocukları yönlendirmesini zorlaştırabilir. Her şeyden önce bu antrenörün işi öyle değil mi?
5) Oyunu Çocuğunuzdan Daha Fazla Ciddiye Almayın
Anne ya da baba olarak çocuğunuzun performansına ya da takımının kazanıp kazanmadığına bakmaksızın ona olumlu bir örnek ve destek olmak en temel görevinizdir. Kazandıklarında ya da kaybettiklerinde her zaman yanlarında olduğunuzu samimi bir şekilde göstermeye çalışın. Çocuklarınız verdiğiniz tepkileri gözlemleyecektir. Kötü bir karşılaşmadan sonra kötü bir ruh hali ile onlara yaklaşırsanız bu onları etkileyecektir. Yetişkin bir birey olarak çocuklarınıza kazanma ve kaybetme gibi durumlarla nasıl başa çıkılacağını öğretin.