Ömür Gedik’i nasıl çekiştirdi
Sevgili Odatv okurları, kendimizi memleket meselelerine öyle bir kaptırmışız ki bahar geldi farkında değiliz. Millet kendini bahçelere, pikniklere, deniz kıyılarına attı biz ancak PKK nasıl silah bırakacak, efendim akil insanlar kim? Ergenekon, Silivri, Hasdal... Bunlarla bozduk. Tabii ki bozacağız doğru olanı da o, zaten bu işlerle ilgilenen bir avuç insanız biz de umursamazsak her şey tam “saldım çayıra” olacak ama son tahlilde bizler de insan değil miyiz? Her ne kadar ulusalcı da olsak (öyle diyorlar ya) bizim de iki gülmeye, makara yapmaya ihtiyacımız yok mu? Hep ciddiyet hep memleket nereye kadar diyor ve ağır bir dedikoduya dalıyorum... Baştan söylüyorum yazım tamamen makara, ciddiyet istiyorsanız Odatv’de bunun dışındaki HERŞEYİ okuyun...
Valla konumuz maalesef Ömür Gedik... Ayyy kendimi tutamadım kusura bakmayın... Olay şöyle gerçekleşti: Havaların ısındığı, çiçeğin böceğin kendini gösterdiği bir Pazar sabahı neşe içinde uyanmış, kendime çay koymuş, birazdan başıma geleceklerden habersiz zeytinli poğaçamı yiyerek Pazar gazetelerine bakıyordum sayın seyirciler... Hürriyet’in Pazar ekine gelene kadar da asayiş gayet berkemaldi... Fakat o eki bir elime aldım ki ... en hafif tabiriyle “aklım gitti” . Ömür Gedik, Sermiyan Midyat ile bir röportaj yapmış ki, kelimeler tarif etmeye yetmiyor, zaten o yüzden bol bol resim koyacağım.
Şimdi bilmeyen etmeyen vardır, ilk önce bir kaç konuya açıklık getirelim:
Resimdeki hanım Ayşe Arman değil, Kelebek gazetesi köşe yazarı Ömür Gedik. (Lakin karıştırdıysanız haklısınız çünkü hanımefendinin istediği de belli ki bu...) Karşısında yatan adam Ferhat Göçer değil oyuncu, senarist ve yönetmenmiş. “Bu arkadaşlar ne için yatakta? Yoko Ono ile John Lenon misali barış için mi girmişler yatağa? Bütün bunlar süreci desteklemek için miymiş?” dediğinizi duyar gibiyim.
Hayır, efendim olay şu; Sermiyan Midyat beyefendi bir yerlerde “Yatak odama basın giremez” demiş bunun üzerine Ömür Gedik de bir gazeteci olarak ne yapıp edip o yatak odasına girmiş... Gördünüz mü hep gazetecilik faaliyeti bunlar.
Gerçi “barış süreci “ konusunu da es geçmemek lazım, çünkü Sermiyan Midyat Kürt kökenliymiş ve söyleşinin girizgahında bu çok önemli toplumsal gündemimizi de bu konu üzerinden irdeliyor Ömür Gedik.
Sermiyan Midyat yakınlarda bir Güneydoğu hikayesi olan Hükümet Kadın filmini çekmiş ve yönetmiş ve sanıyorum bu söyleşinin ana sebebi de bu film olsa gerek, lakin ben söyleşinin sonunda film hakkında Güneydoğu’da geçtiği ve filmi seyreden Muammer Güler’in “Bizim hükümetin yapmak istediği de buydu zaten” dediği dışında bir şey öğrenemiyorum. (Ama Midyat beyin aşk hayatına ve kadınlarla ilgili tercihlerine çok hakimim yani, haksızlık da etmeyelim...)
Sermiyan Midyat Mardin’li bir aşiretten geliyor ama kendisine “tatlı su Kürdü “ diyor çünkü İstanbul’da yaşadığı için çok sıkıntı çekmemiş. Kürtçe de bilmiyor ama toplumundan hiç kopuk değil örneğin “Gidelim Güneydoğu’ya, küçük çocuklar, yaşlı teyzeler Türkçe bilmiyor.” gibi sağlam ve derin tespitleri var. Bir de Ömür Gedik’in “Kürtlerin hiç mi suçu yok peki?” şeklindeki eleştirel ve cesur sorusuna verdiği cevapta “Türkiye’de Kürt, Almanya’da Türk, Amerika’da Kızılderili hissediyorum kendimi.” diyor Midyat... ki bence söyleşinin altı çizilesi yerlerinden biri... (ben şahsen bu cümleyi bir yerde kullanırım. )
Daha sonra Sermiyan beyin kişiliğine dair sorulara geçiyoruz, ben bu arada kendisinin hafif anarşist ruhlu olduğunu anlıyorum mesela şu cümlesinden “Aşırı popülariteye hep tepkim oldu. Kovboy çizmesi ne zaman moda değilse gider o zaman alırım mesela.” Kolay iş değil tabii demode çizmeyi giymeler falan, işte bunlar hep muhaliflikten.
Ömür Hanım da sağolsun Sermiyan Bey’i bizlere tanıtmak adına “tam damardan” sorular yakalayıp soruyor örneğin “Üniversiteye kaydını yaptırdıktan sonra ilk işin kantinde çay içmek olmuş?” gibi... Bu kadar yerinde, bu kadar niyetine hizmet eden, tuzak sorular hazırlamak her röportajcının harcı değildir tabii ki...
Daha sonra sırasıyla Sermiyan Bey’in çocuk taklidi yapan kadınları sevmediğini, eli ayağı çirkin kadından haz etmediğini, özgürlüğüne çok düşkün olduğunu, kıskanç olmadığını, tek eşliliğe inanmadığını, kadınların peşinden koşmaktan hoşlanmadığını öğreniyoruz. (Lakin niye öğreniyoruz hala çözebilmiş değilim... bu adam aşk hayatıyla mı gündemde olan birisi, onun için mi bunları dinliyoruz, Playboy mu? Kıvanç Tatlıtuğ mu? Ne?) Gerçi haksızlık etmeyelim, mesleki durumunu merak edenler az biraz çaba ile Sermiyan Bey’in üstadının Ferhan Şensoy olduğunu ve genellikle komedi türünde çalıştığını anlayabiliyorlar.
Tam beni artık daha fazla şaşkın edemezler, oldum ben artık derken Ömür Gedik şu nadide soruyu soruyor “Önce doğum tarihin, sonra bir tire çekilip ölüm tarihin yazılacak. Aradaki de yaşamın... Allah gecinden versin tabii ama sen o aradaki çizginin üzerinde ne yazsın istersin?”
Sonra yine aşk-meşk konularına geçiyoruz. Sonra şöhretin zorluklarından bahsediyorlar, Sermiyan Bey’in aşk hayatını “şöhret” olduğu için merak ettiğimizi anlıyorum aralarındaki diyalogdan. Kendimden ve Barış Pehlivan’dan bir kez daha utanıyorum. Çünkü ben bu kadar şöhretli bir beyefendiyi nedense sadece hayal-meyal çıkartabiliyorum, Barış zaten hiç tanımıyordur, oysa ilgiden sokakta zor yürüyormuş. (Her yazımda Barış’a sataşmam artık alamet-i farikam oldu, nereye koysam bilemiyordum burada oldu sanki...)
Söyleşi biraz daha devam ediyor ama ben artık okuyamıyorum dediğim gibi ulusalcı (!) olabilirim ama benim de bir canım var neticesinde....Söyleşinin sonunda şunları düşünüyorum; şimdi bu hanım belli ki röportaj işine soyunmuş, röportaj işine giren her kadının korkulu rüyası Ayşe Arman’ı taklit etmekle suçlanmaktadır.( Bu durumun müzikteki eşdüşümü Tarkan’dır ...) Ben mesela bir tane röportaj yaptım ya, adım da Ayşe diye korkudan saçıma kaynak yaptırıp kendime Nagehan topuzu taktırdım... maksat kafalar karışsın. Ömür Hanım ise adeta hodri meydan dercesine saçlarını da Ayşe Arman modeli yapıp bir de onun seneler önce çoktan yaptığı gibi otel odasında yatakta çekim yapmış. Gerçi bu çekim kalite olarak Ayşe Arman çekimlerinden çok Helin Avşar-ROK çekimine yakın duruyor ama... yani insanın aklına gelmez mi ki Ayşe Arman’ı taklit ediyorsun diyecekleri?
Peki, mizansen nedir? Biz evde annem, yengem, gelinimiz, gelinin annesi filan dört beş kadın bir araya gelip “temayı “ çözemedik. Kimimiz “kadına şiddeti protesto” dedi, kimi “adam aldatmış kadın geri kabul etmiyor “ dedi, biz bilemedik yani aile olarak...
Peki fena mı oldu şimdi iki dedikodu yaptık, Ömür Gedik’i çekiştirdik... Adımız çıktı ayol ,”bu Odatv’ciler sıkıcı“ diyorlar bizim için. Biraz da çiçeğe böceğe, magazine filan takılalım ciddi söylüyorum gidişimiz gidiş değil....
Baharın getirdiği hafifliklerle dolu günler diliyorum (tamamen yapamazsınız biliyorum ama en azından günde bir saat lütfen J)
Ayşe Deniz
Odatv.com