Bir Natürmort Kafataslarını Görme Nedeni
Bir vanitas tablosu, 17. yüzyıldan başlayarak Hollanda'da son derece popüler olan özel bir yaşam tarzıdır. Tarz, kitap ve şarap gibi dünyasal nesnelerle sıklıkla yer alır ve natürmort masasında birkaç kafatasına rastlarsınız. Amacı, izleyicilere kendi ölümlerini ve dünyevi arayışların yararsızlığını hatırlatmaktır.
Vanitas bâtıla bizi hatırlatıyor
Vanitas kelimesi Latince “Vanity” ve bu da vanitas resminin arkasındaki fikir.
Onlar bize bizim vanity veya maddi mülklerimizin ve takiplerimizin bizi ölümden alıkoymadığını hatırlatmak için yaratılmışlardı ki bu kaçınılmazdır.
Bu ifade, bize Vaizlerin Kutsal Kitap'taki İncil'in izniyle geliyor. İçinde İbranice kelime "hevel" yanlış "vanity vanity" anlamına geliyordu. Fakat bu ufak bir yanlış tercüme için, terim haklı olarak geçici bir durumu belirten bir “buhar boyası” olarak bilinecekti.
Vanitas Resim Sergisi Sembolizmi
Güzel objeler içeren bir vanitas tablosu, her zaman insanın mortalitesine bazı referanslar içeriyordu. Çoğu zaman, bu bir insan kafatası (diğer kemikler olsun ya da olmasın), ancak bu amaç için yanan mumlar, sabun köpüğü ve çürüyen çiçekler gibi maddeler de kullanılabilir.
Diğer nesneler, erkekleri cezbeden çeşitli dünyadaki arayışları sembolize etmek için natürmortlara yerleştirilir. Örneğin, sanat ve bilimlerde bulunan laik bilgi, kitaplar, haritalar veya enstrümanlar tarafından tasvir edilebilir.
Zenginlik ve güç altın, mücevher ve değerli biblolar gibi sembollere sahipken, kumaşlar, kadehler ve borular dünyevi hazları temsil edebilir.
Süreksizliği tasvir etmek için kafatasının ötesinde, bir vanitas tablosu saat ya da kum saati gibi zamana referanslar içerebilir. Çürüyen çiçekleri veya çürüyen yiyecekleri de amaç için kullanabilir.
Bazı resimlerde, diriliş fikri de dahil edilmiştir. Bunlar arasında sarmaşık ve defne dallarını veya mısır kulaklarını bulabilirsiniz.
Sembolizme eklemek için, diğer çok düzenli, natürmort sanatlarına kıyasla kargaşaya yerleştirilen konularla vanitas resimlerini bulacaksınız. Bu, materyalizmin dindar bir hayata katılabileceği kaosu temsil etmek için tasarlanmıştır.
Vanitas, memento mori olarak bilinen başka bir natürmort resmine çok benzer. Latince, "hatırlamanız gerekenleri hatırlamak için", bu tarz, yalnızca bizi ölümden hatırlatan ve materyalist sembolleri kullanmanın yolunu açmayan nesneleri içerme eğilimindeydi.
Bir Dini Hatırlatma
Vanitas resimleri sadece sanat eseri olarak değil, aynı zamanda önemli bir ahlaki mesaj taşıyordu. Bize hayatın en ufak zevklerinin aniden ve kalıcı olarak ölümle silinmiş olduğunu hatırlatmak için tasarlandılar.
Bu türün, Counter-Reformation ve Calvinism'in onu izleyiciye itmemesi nedeniyle popüler olacağı şüpheli. Her iki hareket - bir Katolik, bir diğer Protestan - aynı zamanda vanitas resimlerinin popüler hale gelmesiyle meydana geldi.
Sembolik sanat gibi, iki dini çaba, bu dünyadaki mülklerin ve başarının değersizleştiğini vurguladı.
Bunun yerine, inananları Tanrı ile olan ilişkilerine, daha sonraki yaşam için hazırlıklarına odakladılar.
Vanitas Ressamları
Vanitas resimlerinin ilk dönemi 1550'den yaklaşık 1650'ye kadar sürdü. Onlar hala hayatın portrelerine boyanmış ve özellikli sanat eserlerine dönüşen hayat olarak başladılar. Hareket, Hollanda genelinde ve Fransa ve İspanya'nın bazı bölgelerinde popüler olmasına rağmen, Protestan bir kalesi olan Hollandalı Leiden kenti etrafında toplandı.
Hareketin başlangıcında, iş çok karanlık ve kasvetliydi. Ancak dönemin sonuna doğru hafifçe aydınlandı.
Hollanda Barok sanatında bir imza türü olarak kabul edilen bir dizi sanatçı, vanitas çalışmaları için ünlüydü. Bunlar arasında David Bailly (1584–1657), Harmen van Steenwyck (1612-1656) ve Willem Claesz Heda (1594–1681) gibi Hollandalı ressamlar bulunmaktadır.
Bazı Fransız ressamlar da vanitas'da çalıştılar, en çok bilinenleri Jean Chardin (1699–1779) idi.
Bu vanitas resimlerinin çoğu bugün büyük sanat eserleri sayılıyor. Bu tarzda çalışan bir dizi modern sanatçı da bulabilirsiniz. Yine de birçok kişi, vanitas resimlerinin koleksiyoncuların popülerliğini merak ediyor. Sonuçta, resmin kendisi vanitas'ın bir sembolü haline gelmiyor mu?