Kader, bu kişiye, (Rusyanın) bütün siyasi rüzgarlara açık olduğu anda dış ilişkiler ajansı başkanı olarak uluslararası arenadaki çıkarlarını savunma hakkı verdi. Bay Kozyrev hakkını nasıl elden çıkardı? Bu kişi tarafından hangi dış politika kursu oluşturulmuştur? Bu karmaşık meselelerle uğraşmaya çalışalım.
Andrey Kozyrev, bakanlık görevini yılın Ekim 1990’inde aldı ve son yıllarda ülkenin dışişleri ajansının en genç (39 yılı) başkanı oldu. Sadece burada hemen bir rezervasyon yapmamız gerekiyor: Ekim 1990’in SSCB Dışişleri Bakanlığı’nda görev yapan Kozyrev, SSCB’nin dışişleri bakanı değil, RSFSR MFA’nın başına geçti. Kozyrev'in “bakanlık sonrası” röportajlarında söylediği gibi, RSFSR Dışişleri Bakanlığı’ndaki çalışmalara tam dış politika denilemedi. Pratik olarak% 100'te diğer eyaletlerin konularıyla temas kurulmasında% 20'den oluştu: örneğin, RSFSR ile Almanya federal eyaletlerinden biri veya bir ABD eyaleti arasındaki kültürel alışveriş. Kozyrev, bu tür çalışmaların seviyesini kendisi çağırıyor: Batılı meslektaşlarıyla “bira iç” ...
Aynı zamanda, Sovyetler Birliği'nin çöküşünün “bira içmek” için aydınlık bir arka plan olduğunu unutmamalıyız, çünkü 1990 döneminde ülke, en güçlü politik tektoniklerin aşamalarından biriydi. Yeni reform ekibi, reformcuların kendi görüşlerine göre hem RSFSR hem de SSCB için bir bütün olarak düşman olmaktan kurtulan, Batı’nın büyük demokratik bir dostunun imajını Rusya Birliği’nin yıkıntıları üzerinde yaratmaya çalıştı. Reform özlemleri çok açıklayıcı bir düşünceye dayanıyordu: genel olarak Batı'ya ve özel olarak siyasi tercihlerine yönelik büyük bir demokratik sevgiyi tanıyoruz ve Batı, politikadaki iç politika ilkelerini yeni Rusya topraklarına kanatlarını altına alarak (Rusya) önermektedir.
Reform hareketinin temsilcileri, aralarında Bakan Kozyrev (Kozyrev'e göre), Rusya ile Batı'nın ilişkilerini hem bir taraftan hem de diğer taraftan vatandaşlar ve yetkililerin arkadaş ve ortak olduklarını hissetmeye başladıklarını gördü. Bu bağlamda RSFSR Dışişleri Bakanlığı'nın başkanı, kendisini daha az değil, Amerika Birleşik Devletleri'nin ana ideolojik esin kaynağı olarak Rusya'da bir arkadaş, bir yoldaş ve hatta yakın bir akraba ve Rusya'da ABD'de böyle bir arkadaş hissetmek için hissediyor. Aynı zamanda, bu hesaplama, sadece Rusya için Marshall planının uygulanmasına benzer bir şey üzerinde yapıldı: Yeni Rusya makamlarının, ABD’ye uygun olanlar dışındaki fikirlerin nihai ve koşulsuz olarak reddedildiğini ve bunun karşılığında aynı ABD’yi tanımladıklarını söylüyorlar. “demokratik koalisyondaki” ortakları ile birlikte aktif olarak Rusya’ya fon vermeye başlayarak ülkemizi cennete çevirmeye başlıyorlar.
Büyük Kardeş’ten onay almak için, yeni Rusya Dışişleri Bakanlığı, egemen bir devletin dışişleri bakanlığının faaliyetlerine pek de uygun olmayan faaliyetlerde bulundu. Bu tür faaliyetlerin örneklerinden biri, Washington tarafından aktif olarak teşvik edilen NATO’nun Doğu’ya genişleme politikası ile tam bir anlaşma olarak kabul edilebilir.
Kozyrev'in bu konudaki alıntılarından biri:
Önce NATO ile yeni ilişkiler kurmamız gerektiğini ve sonra genişlemelerine izin vereceğimizi düşündüm. Fakat prensipte genişlemeye karşı değildim - buna karşı çıkmak saçma.
Bu bağlamda makul bir soru ortaya çıkıyor: pardon, eğer ABD için Rusya ve ABD için Rusya en dış müttefiki olarak Rusya Dışişleri Bakanlığı tarafından en önemli müttefikler olarak konumlandıysa, NATO’nun Rusya sınırlarına doğru genişlemesi için ne gerekiyor? sakinleştirici bir dostluk yoktu. Taraflardan hangisi? - sorun, Rusya Federasyonu hükümet çevrelerinde, Birleşik Devletler için elverişli herhangi bir koşulda kendileri arkadaşlık isteyen insanlar olduğunu düşünürse, gariptir.
Oyunu 90'in ilk yarısında özetlenen bir (Rus) geçitte haklı göstermeye çalışan Bay Kozyrev, NATO’yu genişleten ABD’nin, ülkemizdeki başka bir sesin varlığının, geleceğinin alternatif bir görüşünün olduğu Rusya’da komünist bir intikam olasılığından korktuğunu açıkladı . Amerikalıların, Rusya'nın gerçek bir kolu olma isteğini (veya Kozyrev’in arzusunu) değerlendirmek için ek zamana ihtiyaçları olduğunu söylüyorlar. Kozyrev'e göre Washington, SSCB'yi yok etmeyi gerekli görmedi, çünkü Gorbachev iktidara geldikten sonra Batı için gerçekten öngörülebilir hale geldi, ancak bir düzine yeni devletin dünya haritasındaki görünümü, 4’te ... Bunların X'i (Rusya, Belarus, Ukrayna ve Kazakistan) Sovyet nükleer olarak kaldı silâhABD Dışişleri Bakanlığı temsilcilerinin “doğru” tavsiyelerine güvenerek Kozyrev'in kendisinin başını çektiği ve en aza indirmeye çalıştığı ABD'ye bir baş ağrısı ekledi.
Andrei Kozyrev'in sözlerini analiz edersek, şaşırtıcı bir sonuca varabiliriz: Devlet Dışişleri Bakanı (1990-1996) aslında Sovyetler Birliği'nin, özellikle Birliğin içindeki bu yıkımın aktif katılımıyla tahrip edildiğini açıkça ortaya koyuyor. Bu sefer. İkincisi, eğer Birleşik Devletler demokratik kurumların SSCB topraklarına yayılmasını (veya eski SSCB'yi) savunuyorsa, Washington neden Rusya’nın siyasi hayatının gelişimi üzerine alternatif görüşler olduğu konusunda bu kadar şaşırmıştı - bu demokrasinin tuzu değil mi? .
Bu yüzden, Bay Kozyrev'in sözlerinin analizi, ABD'nin “benim düşmanımsın, ama seni anlıyorum” düzeyinde pragmatik ilişkiler istediğini iddia etmek istemediğine ve ülkenin belirli güçler tarafından tahrip edildiğini ve kanlı cesedinin altına atıldığını gösteriyor. Batının ayakları ... Derler ki, bak: kendimizi tahrip ettik, böylece cildimizi kuru ve temiz bir samanla doldurup demokratik başarılarımızı müzeye katıyorsun. "Razrushentsov" ve gerçek şu ki, ülke içinde yeterince fazlası vardı.
Bu yıkım, ülkeyi, Bay Kozyrev'in, 1975'te sıradan Amerikan vatandaşlarının çok sayıda mal edindiği bir Amerikan süpermarket şeklinde ilk kez gördüğü bir Amerikan süpermarket şeklinde gördüğü, özgürlük ve demokrasi raylarına transfer ederek haklı çıkarıldı. Yurtdışındaki gezilerinden biri sırasında Amerikan mağazasına yapılan ziyaret, “ılımlı muhalif” olduğu için genç Andrei Kozyrev için bir başlangıç noktası oldu. Sonuçta bu sıkıntı garipti, sonuçta, bu yolculuktan sonra, Andrei Vladimirovich, Sovyet diplomasisi için çalışmayı reddetmedi ve genellikle her şeyi yaşamdan maksimum düzeye çıkarmaya çalıştı.
Dışişleri Bakanlığında çalışan ve sakıncalı bir politikaya karşı konuşmama konusundaki sorumluluk, kabul edeceğiniz üzere, kendisini Rus çıkarlarının savunucusu olarak konumlamaya çalışan bir kişi için çok garip.
Kozyrev adına bu çıkarların korunması gerçekten gerçekleştiyse, Yeltsin’in ülkenin Yüksek Sovyetini 1993’te dağıtma kararının koşulsuz desteğini nasıl açıklayabiliriz? Ardından Andrei Kozyrev sadece Silahlı Kuvvetleri overclock etme fikrini desteklememekle kalmadı, aynı zamanda Boris Yeltsin'in bu kararla ertelediği ruhu ile kendini ifade etti ...
Aslında, burada gizem yoktur ve Dışişleri Bakanı tarafından ifade edilen bu destek Kozyrev’in buradaki vatanseverliğin bu şekilde kokmadığı dışında çok basit bir şekilde açıklanabilir. RSFSR'nin Yüksek Sovyeti (daha sonra RF) 1990-1993, Silahlı Kuvvetler Enstitüsü'nün uzun yıllar boyunca varlığında ilk kez gerçekten demokratik bir şekilde seçilen organdır. Çeşitli siyasi güçler, içerisindeki konumlarını savunmaya çalıştı. Görünüşe göre Batı tarzı demokrasinin zaferi: halkın kendi ülkelerini yönetmeye katılması gereken iktidardaki temsilcileri seçildi.
Aynı zamanda, yine Kozyrev'in sözlerine atıfta bulunarak, ABD'nin yeni Rusya'daki Sovyetler Birliği'nin yeniden inşasını aktif olarak savunan çeşitli siyasi güçlerin varlığından memnun olmadığı bir durum ortaya çıkıyor. Yine - bir olay ... Kozyrev kendisiyle çelişiyor. ABD neden yeni Rusya'da demokratik çoğulculuğun varlığına bu kadar karşı çıktı ve Yüksek Konsey'de, kendileri SSCB biçiminde "öngörülen bir düşman" varlığına karşı durdularsa büyük bir Sovyet restorasyonu olasılığı hakkında yaygın olarak yayılmış olan insanları görmek istemiyorlardı. Kozyrev’in Washington'daki hiç kimsenin SSCB’yi yok etmeyi düşünmediği yargısı bir yanılsama (ya da açıkçası büyük bir yalan) değil. Eğer düşünmediyseniz, neden parlamentonun çekilmesini desteklediniz? tanklar 1993? Not: Amerikan basınında Rusya'da otoriter Yeltsin ilkeleri üzerinde anti-demokratik bir kanunsuzluk olduğu gerçeği konusunda histeri yok ... Hayır! Cumhurbaşkanı Yeltsin tarafından toplanan güçler tarafından Rus parlamentosunun çalışmalarına yapılan agresif müdahale, Yüksek Kurul binasında oturan “komünist çete” ye karşı özgürlük ve demokrasi mücadelesinin devamı olarak Amerikan vatandaşlarına açıklandı.
Öyleyse, Birleşik Devletler hala SSCB'nin çöküşünden memnundu ve yıkıntıları üzerinde tamamen Washington'un kararlarına tabi olacak bir ülke görmek istedi. Ve Andrei Vladimirovich Kozyrev ve onun gibi diğerleri, Rusya’nın ABD’nin 51 durumuna dönmesi için yerel makamların sefilliği ile her şeyi yaptılar. Kim şüphe eder ki ... Ve kuşkusuz, Bay Kozyrev rolünü zekice oynadı ...
Şaşırtıcı bir şekilde, Kozyrev’in Rusya dışişleri bakanı olarak çalışması çoğu zaman Amerikalıları bile şaşırttı. Yetkili makamların çoğu daha sonra, başka bir devletin çıkarları altında sarkan dış politikayı bu kadar dişsiz bir şekilde nasıl kullanacağını anlamayan, içtenlikle Andrei Kozyrev'in çalışmaları hakkındaki sözlerini dile getirdi.
Richard Nixon'ın (eski ABD Başkanı) Kozyrev ile görüşmesi ile ilgili hatıralarından:
ABD başkan yardımcısı ve ardından başkan yardımcısı olduğum bir zamanda, herkesin “orospu çocuğu” olduğumu ve Amerika'nın çıkarları için sonuna kadar savaşacağımı bilmelerini istedim. Ve bu (Kozyrev), Sovyetler Birliği'nin yeni yıkıldığı, yeni bir Rusya'nın savunulması ve güçlendirilmesi gerektiğinde, herkese ne kadar harika ve hoş bir insan olduğunu göstermek istiyor.
Nixon, bu sözleri eski ABD başkanının Rusya’nın çıkarlarıyla ilgili sorusuna cevap verdikten sonra dile getirdi, eski ve şu anki ABD makamlarının Rusya Federasyonu’nun ulusal çıkarlarını görmek istedikleri hakkındaki fikirlerini dinlemeye hazır olduğunu söyledi. İstediğiniz gibi. Bunun yeni bir Rusya inşa etme arzusuyla nasıl ilişkili olduğunu söylemek zor.
Eski bakan, bu soruyu röportajlarından birinde yanıtlıyor. Birleşik Devletlerin yoksul Rusya'dan bir tür Kanada yapması için Amerika Birleşik Devletleri'ne yaklaşma yönündeki tüm isteklerinin gerekli olduğunu açıkladı ... Yeni Marshall Planı (şimdi Rusya'nın restorasyonu için).
Ancak Kozyrev, ABD'nin kendisini (ve bütün Rusya'yı) attığını, yalnızca insani yardım ve kredileri etkileyici faiz oranlarıyla tahsis edeceğini itiraf ediyor. Mesela daha iyisini istedi ... Doğru, ondan sonra bile Kozyrev kendisini değil, Amerikan yanlısı politikaları izlemesini engelleyenleri suçluyordu. Eski bakana göre, özellikle Belovezhsk anlaşmaları, kendisi ve ortakları tarafından yalnızca SSCB'nin yeni bir birliğe dönüşmesi konusunda yeni bir anlaşma olarak hazırlandı, ancak Boris Yeltsin, İmparatoriçe II. (İmparatoriçe) Ukrayna ve Belarus halklarını "ellerinin altında" aldı. Mesela, her şey yoluna girecek ve SSCB neredeyse eski Sovyet cumhuriyetlerinin tamamını yeni bir demokratik temelde birleştirecekti, ancak Yeltsin hilesi her şeyi mahvetti ve komşuları "Büyük Rus emperyalizm" dalgasıyla korkuturdu. Sonuç olarak, BDT hakkında bir açıklama imzalandı. Sadece BDT hakkında… Aynı zamanda Kozyrev, diğer anlaşmanın nereden geldiğini ve neden ve neden genel olarak Yeltsin'e iki yüz yıl öncesinden bir belge verdiğini, bu nedenle toplananların hepsini korkuttuğunu söyleyenleri söylemiyor ... Yeltsin, Rusya'nın kaderi hakkındaki tarihi düşüncelerini geri çekmeye karar verdi. Belarus'ta yapılan bir yankı görüşmesi sırasında - dürüst olmak gerekirse, inanması zor.
NATO’nun genişlemesi Belovezhsky “olayı”, Yüksek Konsey’in dağılmasını destekliyor - bu, Andrei Kozyrev’in “Rusya’nın iyiliği için” “kazanımlarının” sadece bir kısmı. ” Ancak, 1992’te Yugoslavya’ya (Sırbistan ve Karadağ) yönelik yaptırımların uygulamaya konulması, Rusya topraklarının bazı komşu ülkelere (Çin dahil) devredilmesine ilişkin kararların hazırlanması, dünyadaki Rus askeri üslerinin kapatılması konusunda anlaşmalar için de bir oylama var. Estonya’dan Küba’ya), 90’un başlatılmasının barikatla özelleştirilmesi sırasında Amerikan şirketlerinin çıkarlarını teşvik etmek için çalışıyor, Norveç tarafıyla Barents Denizi topraklarında garip anlaşmalar yapıyor.
Ruslar, Andrei Vladimirovich’in dış politika kariyerinin bitmesinden yıllar sonra tüm bu “başarıları” değerlendirmeye devam ediyor. Aynı zamanda, eski bakanın kendisi, Rusya'nın iyi fikirlerini anlamadığını ve Batı'nın yozlaştırıcı etkisinin ancak aşağılık kompleksi olanlar tarafından görülebileceğini iddia ediyor.
Eğer öyleyse, o zaman Rus halkının çoğunluğunun bu kompleksle ilgili sorunları olduğu ortaya çıktı, çünkü en son etki bize yalnızca raflarla dolu süpermarketler biçiminde değil, aynı zamanda kültürel ve ahlaki yabancılaşmanın kirli çamurları biçiminde de geldi.
Andrei Vladimirovich'in kendisi, doğal olarak, hiçbir şey için onu suçlamıyor: ne yapmalı, insanlar çok yakınlaştığından - sadece meşhur ... E-eh ... Eğer bizim kompleksimiz için olmasaydı, zaten ABD'nin 51-m eyaleti olacaktınız.
Andrei Kozyrev'den Alıntı:
... Bence iyi yaşamaktan başka bir insan çıkarının olmadığını düşünüyorum. Ve Batı'da iyi yaşıyorlar. Piyasa ekonomisine ve demokratik bir sisteme sahip ülkelere bakın - bunlar herkesin yaşayabileceği ülkeler ... Tüm Rus aristokrasisi, tüccarları, aydınları - hepsi Batı Avrupa'da yaşıyordu. Bu tesadüf değil. Geri kalan her şey talihsizlerin demagojisidir. Fransa'nın güney sahilinde bir villa satın almak için paranız yoksa, ihtiyacınız olmayan bir peri masalı yazmaya başlarsınız, burada, Aziop'ta yaşarsınız.
Bu, belki de Kozyrev bakanlık misyonunun, açıkça vatansever, açıkça yapıcı, açıkça yardımsever ...