İblis başka Şeytan başka ama ikisi de aynı alanda.
Bir de almışlar oğul sanılanı yanlarına. Oysa bilmezler ki gerçek oğul başka alanda.
Oynatıyorlar hâlâ parmaklarının ucunda oğul sandıklarını sata sata insanlara.
İnsanlığın karanlık yüzü nasıl çıktı sanırsın ortaya? Klonlanınca ay parçası sanma klon başka eş başka eşlik başka, ikiz ha keza...
Hikayenin kahramanları çoksa da ayrıştırmadan baktığında hepi topu bir adam var adam olamayan aslında, bir de Ana.
Oysa sen hiç duydun mu Ana'yı babanın, oğulun ağzından sıklıkla? Varsa yoksa babanın kızları ... oğulun karısı...
Dünyada sanırsan bu yazdıklarım siler atarsın da..., bakarsan içinden geçip ayyuka anlarsın bir parça.
Etrafını sarsın istiyorsan saf ışıktan bir halka şimdi başla kendi kör karanlığını kırmaya.
28 günde 1 çıkıyor tam ay sanma, her gün dönüyor etrafında kendi karanlığında.
Güneş, 24 saatin yarısında var sanma alanında! Güneş dediğinin etrafında el pençe divan dolanıyorsun ya her an aslında!
Hadi anla, anlamasan da bozmaya başla, kendi NURUNU parlata parlata.
Ne kalsın karanlık yüzü ayın ne de biat başkalarına...
Sen varsın ve yaratılmış olansın ışıkla, aşkla. Öyleyse ne duruyorsun kırsana zincirlerini kendi suretinle aranda; aslolan ışık nasıl olsa...
Yetmez ama! Aynı anda kessene bağını "ışığım" sandığınla. Pervane oldun bak yanacaksın az sonra.
Kimse olmasın kul, kalmasın köle, hepimiz BİRLİKte BERABERLİK içinde sevginin selinde, aşkın içinde kuşanalım ki kuşatalım evrenlerin can damarlarını ışığın sonsuz gücüyle. Nur akıtalım her bir hücreye, gezegene... yaşam formu olsun olmasın bezeyelim varoluşun katmanlarını potansiyelin gücüyle.
Sonrası kolay, yaşar gideriz mutlu, mesut, payidar.
Sonsuz sevgimi akıtırken yüreğimden her birinize bilinç de aksın izin verin içinde.
Firdes Ebru'dan hepinize
İstanbul, 15.6.2022