Metal işçileri toplu sözleşme mücadelesi sürüyor
Türk-Metal ile MESS arasındaki toplusözleşme görüşmesi, grev kararı aşamasına geldi. 7 Ekim’de uyuşmazlık zaptı tutulmuştu, arabulucu devresi de geçti. Sendikanın, 24 aralıktan sonra 60 gün içinde greve çıkması gerekli, aksi taktirde işyerlerindeki yetkisini kaybedecek. Birleşik Metal ise 4 fabrikada 14 ocakta greve çıkma kararını açıkladı.
Türk-Metal, 2 ocakta Kocaeli’deki greve televizyon reklamlarıyla çağrı yapıyor. Başkan Kavlak, işçilere “düşün peşime” diye sesleniyor. Sanki büyük işler başaracak, işçileri sömürü düzeninden kurtaracak. Tüm yapacağı, Eylül ayında bitmesi gereken, işçinin 9 aylık zam farkı patronun kasasında biriken ancak bitiremediği toplusözleşemeyi bitirmek.
130 bini aşkın metal işçisi, 2015’te “metal fırtına” döneminde, iki hafta içinde, sözleşmeyi altüst etmiş, değişmez deneni değiştirmeş, zam, hak, almıştı. Kavlak, işçinin her şeyi unuttuğunu umuyor olmalı.
Üstelik sözleşme başladığında hazırlanan taslak, yeni ekonomik koşulların çok gerisinde kaldı. Sendika %29.5 istiyor; MESS ise %12’den %17’ye çıktı.
İşçinin ek zam talebine sendika yönetimi karşı çıkıyor. Kavlak, önceki ekonomik kriz dönemlerinde patronların sözleşmede revizyon istediğini, patronların yine aynısını isteyebileceğini söylüyor.
Patronlarla işçiler sanki eşitmiş gibi hareket ediyor. Üretimi yapan, patronun kasalarını dolduran işçinin satın alma gücünün korunması, nasıl bir avuç patronun kârıyla aynı kefeye konur? Başkan, bir yandan işçiyi patron da ister diye korkutuyor diğer yandan sonraki altı aylık zamları ve refah payı olacağını öne sürerek, işçileri ek zamdan vazgeçirmeye yönlendiriyor.
Bir vaadi de içerideki 9 aylık alacağı bir haftada almak. Oysa isterse zam bell olmadan önceden belli bir miktar ödeme isteyebilirdi patronlardan. Bunun yapıldığı işyerleri, örnekleri var.
Metal işçileri, toplusözleşmenini bağlanması için mücadele ediyor. Aralıkta İzmir, Bursa, Manisa, Eskişehir, Gemlik, Çerkezköy, Ankara, Kocaeli eylemlerine, mitinglere katıldılar. Hatta sendikanın işyeri önündeki eylemi, üretimi aksatmadan yapması nedeniyle bir saat önce fabrikaya geldiler. Başkan Kavlak’ın “düşün peşime” demesine gerek yok. İşçiler mücadelede. Ancak Kavlak, işçileri sokakta yürütüyor ama patronlarla sıcak odalarda görüşüp, “sözleşmeyi masada bitireceğiz” diye eklemeyi unutmuyor.
Sendikacılar, işçilere mücadeleci görünürken patronlarla uzlaşmaya çalışıyor. Kavlak, çip krizi nedeniyle çalışmayan ve ocak ayı ortasında işbaşı yapacak işçileri beklediklerini, en güçlü oldukları dönemde greve gideceklerini açıkladı. İşçilere mücadeleci görünüyor ancak böylece patronlara ne kadar zamanları olduğunu da açıklamış oldu.
Sendika bürokratlarının bu kadar ortalıkla görünmelerinin bir nedeni de 2015 yılında kaybettikleri işçi desteğini yeniden kazanmak. Kavlak, 2015’i hiç anmıyor ama 2017’de ve 2019’da iyi sözleşme imzaladıklarını söylüyor. Onları kendisi kazanmadı, işçlerin mücadele etmesi korkusuna patronlar vermek zorunda kaldı. Bugün de gerekli olan patronlara aynı işçi korkusunu yaşatmaktır. Metal işçilerinin mücadelesi, tüm işçi sınıfını etkileyecek, örnek olacak güçtedir. (01.01.22)