Katil Serisi:
Katil Küllük
bir askerimin tavsiyesiyle izlediğim bu film; anımsayabildiğim kadarıyla 2012 yılında avrupa’da en iyi kurgu yönetmeni ödülüne layık görülmüştü. tebrikler aydoğan k!
davut bayraklı’nın üzerine çok gitmiyor musunuz? cinnet geçirip katil serisini gerçek kılmasından korkmuyor musnuz? çok cesursunuz!
davut bayraklı beni korkutuyor.
Bu derin filmle sinemanın Aydoğan K gibi küresel güçlerin elinde nasıl tehlikeli bir silaha dönüştüğünü ve sanatın hegemonyaya alet edildiğini bir kez daha görmüş oluyoruz. Aydoğan K! Maddemizi ele geçirebilirsin ama manamızı asla!
çok etkilendim. sanata bakış açım değişti.
asıl soru şu o çadırın içinde kim var?
Burada gözlerden kaçan başka bir şey daha var; yönetmen filmi sesli değil de altyazıyla vermiş. Altyazılar dikkatle okunduğunda görülecektir ki, bu özellikle yapılmış bir tercih.
Altyazıda geçen bazı okumaları yapmak lazım. ”Yarın morg Cafe’de buluşlaım”, ”Masanın üzerine bir kedi atladı. Lila ya da mordu rengi.” gibi cümleler, hayat-ölüm düalizmine bambaşka bir perspektiften bakmaya imkan veriyor.
Bugün burdasın, evet, ve kedi siyah, ama yarın morg’a(=ölüm) gittiğinde, aslında kedinin mor olduğunu göreceksin, gibi metafizik öğelerle, izleyicinin ruhunda sıçramalar yapılmak istenmiş ve oldukça da başarılı olunmuş.
bu kadar düşük bir bütçe ile, 7.sanatın zirvesine gelip yerleşmek!
kesinlikle yeni bir Christopher Nolan’la karşı karşıyayız.
Gündelik hayatın içinde, o koşuşturmalarımızın telaşesi içinde, hayatlarına şöyle bir dokunup geçtiğimiz yüzlerce insan var.
İşte Davut’ta bunlardan biri. Kim bilir, daha nice Davutlar var böyle… Davutlar, Davutlarımız, Anadolu Davutları… Bu ülkenin çilekeş, hüzünbaz, idealist ve kavgacı çocukları… O insanların hayatına durup göz atmamız için bizi sarsıyor yönetmen. Orada bi acı var, orada bi kedi yok, diyor. Karanlık odanın içindeki siyah kediyi aramamızı bırakmayı, mor kedinin peşine düşmemizi istiyor. Hayata dokunmaya, onu yaşamaya çağırıyor bizi.
Yönetmen burada çok başarılı bir işe imza atarak, gerçeklik duygusunu, yaşanmışlığı, a’nın sahiciliğini basit bir amatör çekim tekniğiyle izleyiciye vererek, bizi de o taburelerden birine oturtuyor. Sohbetin içine girmemize, Davut’un omzuna el atmamıza imkan veriyor. Kameranın yer yer ani hareketleri, ellere sabitlenilmiş anlara dikkat çekmek, izleyicide alışkanlık oluşturmayı engellemek için yapılmış profesyonelce hamleler.
Yönetmen bu ikinci filmiyle, daha şimdiden kendi izleyici kitlesini oluşturmuş durumda. Sevenlerinin bundan sonraki filmleri sabırsızlıkla beklediğini tahmin etmek ise hiç de zor değil.
Hahaha :) sizi seviyoruz.
mor kedi mi?
aklım burada kaldı??
Müzik ve diyaloklar çok senkronik olmuş.Tipler tam filmin konusuna uygun.Şimdiden Oskar ve Altın portakala aday diyebiliriz…
Aydoğan K ve ekibinden daha fazla ses getirecek projeler bekliyoruz. Gerekli olacak bütçe konusunda kulüp olarak desteklerimizi sunacağız. Topladığımız hatıraları eskicilere sattık. Toplanan paraları göndermeye hazırız.
güldürürken düşündüren, düşündükçe düşündüren, başarılı bir kısa film olmuş. ya sabır…
:))
kaardeşim bu sanat değil, yemeyin bizi.
nasıl değil ya? orijinal dili türkçe olan bi filme, türkçe altyazı yazarak, yönetmen burada deneysel bi sinema şöleni sunuyor izleyiciye.
ayrıca 02:07’deki kameranın göğe bakıp inme sahnesiyle de akira kurosawa’ya selam çakarak, onun izinden gittiğini anlatmaya çalışmış yönetmen.
burdaki eldiven sembolik olarak ülkemizin başına son dönemlerde üşüşen dış ve iç mihrakları temsil ediyor. böylece günceli de tam ümüğünden yakalamışlar.
sigara sahneleri mozaiklenmediği için gençlerin gelişimine olumsuz katkısı olacak ama buna değer.
Davut Bayraklı’yı gördüm, elleri kan içindeydi. (bkz:https://www.edebifikir.com/buz-gibi-ofsayt/stalini-gordum-elleri-kan-icindeydi.html ve https://www.edebifikir.com/buz-gibi-ofsayt/lenini-gordum-elleri-kan-icindeydi.html)
E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir
Bir dahaki sefere yorum yaptığımda kullanılmak üzere adımı, e-posta adresimi ve web site adresimi bu tarayıcıya kaydet.
Δ
18 Yorum