Sol yanımda bağrıma gömüp bastığım bu imtihanın hiç bir şekilde tarifi bulunamadı. Kavanozda kalan yetersiz bir kahve gibi. İçmek isteyip içemediğin bir bardak su misali. Güneşi görüp ısınamamak gibi. Gibiler de bile tarifi olmayan bir imtihan işte. Acısı da mutluluğu da başım gözüm üstüne dediğim tarifsiz bir olay. Bilirim ki Rabbim bir imtihan vermiş ise seviyor kulunu ve kulağımda bir ses ”Rabbin için sabret” nasıl güven veren bir ses bu nasıl buram buram bir huzur. Ey sol yanımın imtihanı eksilmeyesin oradan, daim olasın.
Ebrar Arslanoğlu