18 yaşımda babamı kaybettim. O günden sonra 21 sene boyunca keşke dediğim bir çok şey oldu. Keşkelerle yaşamak artık benim bir alışkanlığım haline gelmişti. Fakat bugüne kadar beni sürekli yavaşlattılar. Keşke demek, zamana ve kadere kafa tutmak gibidir.
Keşke dedikçe olduğun yerde kalıyorsun. Yapmak istediğin hiçbir şeyi gerçekleşmiyor. Hayat her türlü devam ediyor. Ama geride aklından çıkmayanların da seninle geliyorsa sana birer yük oluyorlar. Böylelikle hep o yükleri yanında taşıyor ve her yere götürüyorsun demektir. İşte o zaman yavaş gittiğinin farkına varabilirsin.
Üstündeki yüklerden kurtulmanın zamanı geldi. Artık yanında taşıdığın yüklerinle ilerlemekten vazgeç. Ben sana kendi hikayemi anlatıyorum. Bakalım benim fark ettiklerimle birlikte sen kendi geçmişini gözden geçir. Kendini geliştirmenin en iyi yolu başkalarını eleştirmekten caz geçmek ve geçmişinle yüzleşmektir. Keşkelerle yaşamak kimseye fayda sağlamaz.
Neden başkalarının hayatlarına özeniyoruz? Geçmişteki kendime baktığım zaman hep başkalarının yaptıklarına özenmişim ve kendi isteklerimin farkına varamamışım. Bunu değiştirebilmek için de öncelikle böyle olduğumu görebilmem gerekmekteydi. Hep başkalarının hayatlarına özenmek kendi hayatından memnun olmadığını gösterir. Önce elimizde nelerin olduğunu görerek hareket etmeli ve sahip olduklarımıza şükretmeliyiz.
Başkalarının yaptıklarına takılı kalmak ve sürekli onları gözlemlemek, kendi hayatımızda mutlu olmadığımızı gösterir. Başkalarının başarılarına göz dikmek, kendi başarısızlığımızı kabul etmemektir. Esas başarı bu şekilde bir bakış açısına sahip olduğunu görerek onu değiştirebilmektir.
Kaderimi kim belirliyor? Hayatımızda başımıza gelen her bir olay bize bir şeyler öğretir. Ayrıca bazıları çok büyük ya da bizler için çok önemli anlar olabilirler. İşte bunlar birer dönüm noktasıdır. Yalnızca 1 soruya evet veya hayır diye cevap vererek kaderimizi nasıl etkiliyoruz buna örnek olabilecek başımdan geçen bir hikayeyi anlatıyorum. Kaderimi nasıl yazıyorum, kaderimi ben mi belirliyorum ya da kaderimi kim belirliyor diye soran herkese örnek olarak gelsin.
11 yaşımda girdiğim “TRT Radyosu” çocuk saati programı için düzenlenen seslendirme sınavını kazanmışken nasıl oldu da elimden kaçırdım. Beni bambaşka noktalara getirebilecek ve hatta kaderimi değiştirecek soruya “HAYIR” dedim ve sınavı kaybettim. Bu soru tam olarak neydi? Ben neden hayır dedim ve büyük fırsatı neden kaçırdım? Daha sonra yolum döndü dolaştı nasıl oldu da 30 sene sonra tekrar aynı noktaya geldi. Başımdan geçen seslendirme sınavı hikayesini anlatıyorum.
Kaderimi kim belirliyor diye bana soracak olursanız cevabı gayet açık ve net. Kaderimi ben belirliyorum.