|Yazar|| : ||Hıfzı Topuz, Hüsamettin Ünsal|
|Yayın Tarihi|| : ||Nisan, 1984|
|Dil|| : ||Türkçe|
|Sayfa Sayısı|| : ||199|
|Ölçü|| : ||16,5 x 23 cm|
|Yayınevi|| : ||Sergi Yayınevi|
"Geçmişte Bir Olay" yakın tarihe ışık tutmak amacıyla 74-75 döneminde televizyonda düzenlenen bir programın adıdır. Yakın tarihimizin bazı gizemli olaylarında rol oynamış kişileri, tanıklarla birlikte ekrana getirip konuları seyircinin önünde tartışmaya yöneldik. Gazete ve film arşivlerindeki belgeleri dinledik, araştırmacılarla konuştuk, röportajlar ve oturumlar düzenledik, ikişer saatlik programlar çıktı ortaya.
Elimizde yakın tarihimizin birçok konularını kapsayan bir program vardı. Örneğin; İkinci Dünya Savaşı'ndan geniş tepkiler uyandıran Varlık Vergisi'ni, 6-7 Eylül olaylarını, Kore Savaşı'na girişimizi ve 12 Mart'ı TV ekranına getirmeye hazırlanıyorduk, olmadı.
Geçmişte Bir Olay'a benzer programlar yabancı televizyonlarda en çok izlenen programlardır. Bunların en ilginç yanı seyirci ile kurulan diyaloglardır. Programa çeşitli kuruluşların, kültür ve sanat derneklerinin, sendikaların, öğrenci birliklerinin, mesleksel örgütlerin, marjinal çevrelerin temsilcileri çağırılır. Seyirciler olaylarda rol oynamış kişilere sorular yöneltirler. Yeni görüşler ortaya atılır. Bu tür programlar seyircinin programa katkısını sağlar.
Yabancı ülke televizyonlarında 8-10 kişilik ekipler hazırlar bu programları. Ekibin geniş stüdyo ve çekim olanakları vardır. Gerektiği zaman yabancı ülkelerden tartışmacılar, tanıklar çağırılır oturuma. Son yıllarda Fransa'da, İngiltere'de ve Almanya'da yapılan bu çeşit tartışmalar İkinci Dünya Savaşı tarihine büyük ışık tutmuştur. Savaşları yönetmiş olan eski komutanlar ve devlet adamları bir araya gelip, aldıkları kararları tartıştılar ve çok ilginç durumlar ortaya çıktı.
Biz ancak beş program düzenleyebildik. Yüze yakın insan katıldı bunlara. İlk başlarda telefonla sorulacak sorulara açık olmaya yönelmiştik. Ama teknik olanaklar buna elvermedi.
Çekim olanaklarımız da bu çeşit programlara pek elverişli değildi. Bir saatlik bir oturumun çekimi genellikle beş saatlik bir çalışmayı gerektiriyordu. Örneğin saat 15 'te stüdyoya çağırdığımız konukları gece yarısına kadar stüdyoda tutuyorduk. Bazen de teknik aksamalardan ötürü, çekime uzun bir süre ara verdiğimiz oluyordu.