Küçük bir uyarı kulübünün sadece tüm federal hükümeti değil, aynı zamanda tüm otomobil endüstrisini nasıl yönlendirdiği ve her zaman mahkemede zafer kazanması inanılmaz. Rot-Grün'ün bir zamanlar verdiği çevre koruma derneklerine dava açma hakkını yeniden düşünme zamanı.
Bununla birlikte, "Deutsche Umwelthilfe" derneğinin yasal gerekliliklere son derece keskin bir şekilde bağlı olduğunu ve yalnızca politikacıların fiziksel gerçekliğin ötesinde bir tür ideolojik parmak çengeliyle yeşil bir masada karar verdiği mahkemeler tarafından uygulanabileceğini onaylaması gerekir. Yani bilimsel titizlikle atılan değerleri sınırlayın.
Otomobil yöneticisi "para gaspı koruma" ndan bahsediyor
Uyarılarla büyük ölçüde finanse edilen bu hedefin, dizel sürüş yasağı ile tüketicinin çıkarlarını temsil edip etmediği şüpheli olabilir veya olmayabilir. Federal Meclis üyesi, "Belirsiz çağrışmaya kadar büyüyen güç acımasızca kötüye kullanılıyor" diyor. Yıllar önce, eski bir Daimler yöneticisi derneğin Daimler'e "korkunç bir ücrete" karşı çevre konularında tavsiyelerde bulunma teklifini reddetti. Bu reddedildikten sonra, "çevre yardımı" Mercedes-Benz'e karşı son derece keskin bir vuruş yaptı. "Yer altı dünyasında, bu davranış koruma para için gasp denir" diyor bugün müdür. Politikacı, "DUH ve onun hiperitik yönetim direktörü nihayet durduruldu." DUH, çevre konularında en yüksek ahlaki otorite olarak hareket eder ve “şüpheli” iş faaliyeti ile kendini sınamak zorundadır.
Eski ulaştırma bakanı Peter Ramsauer (CSU) eleştiriyor: "Orta ölçekli şirketler DUH'nin uyarı yöntemlerinden çevreye veya tüketicilere yardım etmeden kelimenin tam anlamıyla para kazanıyor!" DUH gibi derneklerin yasal durumunun kontrol edilmesini talep ediyor. Kulüp ve liderleri, müşteri iletişimindeki en küçük resmi hatalardan finansal olarak sorumlu olan uyarı ücretleri şeklinde çoğunlukla orta ölçekli otomobil satıcılarından aldıkları şeylerden iyi bir yaşam sürerler.
"Orman geri kalanı" nereye gitti?
“Çevre yardımı” dizel skandalının yol açtığı bozulmalardan yararlanır ve şimdi havada bulunan her şeyi ince toz gibi güvenle karıştırır: iklim değişikliği, dizel sahtekarlığı, kartel iddiaları, siyasi başarısızlık vb. Ve otomobil sol dünya iyileştirici, sevgili çocuk olduğu için, sosyal farklılıklar ondan belirlenebilir, sol, iklimin çılgınlığında kör, arabaya saldırmak için yorulmadan esiyor.
Yetmişli yıllarda Pazar günü süren yasaklarla pazarda petrol kıtlığı olması gerekiyordu ve milenyumun başında petrol kuyuları tehdit edildi mi (Roma Kulübü artık bugün bunu bilmek istemiyor), Alman ormanı seksenlerde öldü (ve bugün sadece mümkün olduğunca sağlıklı yaşıyor, muhtemelen daha önce kabuklu böcek böceği), Almanya'da binlerce insanın sınırsız otoyollarda öldüğü iddia ediliyor, ancak "çevreciler" ve dünya kurtarıcıları tarafından öngörülen kıyamet senaryolarının hiçbiri gerçekleşmedi. Bana, dini toplulukların tekrarlanan kehanetlerini, dünyanın belli bir tarihte yıkılacağını hatırlatıyor.