Uzaydan yer gözetlemesi yapabilen uyduların ilki olan LANDSAT 1 (1972) yer yüzeyinde en az 80 metrelik mesafeleri alabiliyordu. Bu düşük rezolasyonlu uydu yeryüzeyindeki aynı noktanın üzerinden tam 16 gün gibi uzun bir sürede ancak geçebiliyordu.
Bu dramatik durumdan sonra modern uydular (örneğin GeoEye WorldView-1 ve 2) 1 metrelik pankromatik (Görülebilir renk tayfının tüm renklerine ve biraz da mor ötesi ışınlara karşı bir hassasiyete sahip) görüntü alabilme konusunda gelişme gösterdiler.GeoEye-2 uydusu şu anda 25 cm pankromatik görüntü alabiliyor.
İkonos, GeoEye gibi uydular Kırmızı, Yeşil, Mavi ve Yakın Kızılötesi (Near Infrared) ışınları birleştiren ve dört bant (artı pankromatik) çekim yapabilmektedir. WorldView -2 uydusu çok geniş bir bandda çekim yapabilmekte, 1.8 metre multispektral ve 0.46 metre pankromatik görüntü çekimi yapabilmektedir.
WorldView-3 uydusu ise 2014 yılında devreye verilmiş olup kısa infrared 3.7 metre çözünürlükle görüntü alabilme yeteneğine sahip bir uydudur. Aşağıda arkeolojik çalışmalara yardımcı olabilmesi amacıyla uyduların tarihsel gelişimini gösteren liste teknik özelliklerine göre verilmektedir.