Babadan oğluna geçen ve veliahtlığın hükümdarın büyük oğluna ait olduğu bir hanedan modeline sahip olan Osmanlılar bu özelliği ile tahtın el değiştirmesi konusunda, eski Türk geleneğinin de devamı olarak ortaya atılan belirli bir kuralı benimsemiş bulunuyorlardı. Hanedan üyeleri arasında tahta geçme konusunda ortaya çıkan bütün sorunlara rağmen imparatorluğun kurucusu Osman’ın aşiretin başı olması ve sonrasında büyük oğluna geçmesinden hareketle, tahtın el değişimi beyin/hükümdarın büyük oğlu lehine yazılı olmayan bir kural haline gelmişti. I. Ahmet’e(1603-1617) kadar tahtın babadan büyük oğluna geçmesi kuralı, bundan sonra köklü bir değişikliğe uğramış ve artık hanedana
Arefe günüydü, beş yaşındaki küçük kız, babasının alıp getirdiği, altın yaldızlı bir tomar kağıdı, bir kutuyu eğri büğrü sararak oyuncak yapmak istemişti. Bunu gören baba hediyelik kaplama kağıdını ziyan ettiği için kızını çok azarlamıştı, kız çocuğu çok üzülüp ağlamıştı.
Bayram sabahı; küçük kız elindeki paketi getirip ” Babacığım bu paket senin” dediğinde adam üzüldü ve küçük kızına söylediklerinden utandı ve gereğinden fazlamı tepki gösterdim diye düşündü. Ne var ki paketi açınca yeniden öfkelendi. Kutunun içi
- Adembaba gibi (Deyim) Parasız pulsuz, perişan, zavallı.
- Adembabaya dönmek (Deyim) Malını mülkünü kaybetmek.
- Ana baba bir (Deyim) Aynı anne ve babadan olan.
- Ana baba eline bakmak (Deyim) Ana ve babanın verdiği para ile geçinmek.
- Ana baba yavrusu (Deyim) Nazlı büyütülmüş çocuk.
- Ana bir, baba ayrıı (Deyim) Anaları bir, babaları ayrı olan (kardeşler).
- Anam babam (Deyim) İçtenlik bildiren bir söz.
- Babamın (anamın) öleceğini bilseydim kulağı dolu darıya satardım (Atasözü) İnsan en değerli malının karşılıksız olarak elinden gideceğini bilse onu yok denecek kadar az bir paraya satar.
- Anan güzel idi hani yeri, baban güzel idi hani evi (Atasözü) Hiçbir duruma güvenilmez, bizim olan şeyler elimizde sürekli olarak kalmazlar.
Babalar günü kutlu olsun.
Bu özel gün de tıpkı Anneler Günü ve Sevgililer Günü gibi hediyelik eşya mağazalarının yüzünü güldürüyor. Babaların seveceği gömlekler, kravatlar, giysiler, parfümler, çakmaklar, hobilerine göre olta takımları, evlerinde boş zamanlarında yaptıkları tamirat işlerinde kullanacakları alet takımları, müzik dinlemekten zevk alan babalara sevdikleri albümler gibi akla gelebilecek her şey mağazalarda bekliyor
Ayrıca belirletmek gerekir ki babalar günü harcamları bilinenin aksine anneler günü harcamalarından çok çok daha fazladır.
Baba olmak, dağ gibi
Baba olmak, gönlü saray gibi
Baba olmak, her derde şifa gibi
Baba olmak, bir rüya gibi
Baba olmak, değildir cismi
Baba olmak, değildir resmi
Duyulunca, evde ismi
Kucağına atlamalı çocukların her birisi
YAŞLI BİR BABA..
Kuzu etinden imal edilmiş yaprak döneri çok severmiş…
Bir gün canı yaprak döneri çok çekmiş. Babasının isteğini fark eden oğlu, almış babasını ve güzel bir lokantaya götürmüş… Baba, yemeği önce kendisi yemek istemiş… Ancak yaşlılığın verdiği zayıflık sonucu elleri titrediği için lokmayı ağzına götürmek istediği her seferinde üzerine dökmüş, yağı sakalına damlamış…
Lokantadaki insanların bakışları da pürdikkat onların üzerindeymiş… Aşağılayıcı bakışlar, alaycı tavırlar, surat ekşitmelerle arada bir yaşlı babaya bakıyorlarmış. Bir süre sonra oğlu sabır ve itina ile lokmaları babasının ağzına koymaya başlamış…
Baba: Evladım seni çok göresim geldi, nerelerdesin?
Evlat: Baba çok işim var..
Baba: Evladım seni arıyorum, ama ulaşamıyorum.
Evlat: Baba toplantılarım var.
Baba: Evladım seni bugün yemeğe bekliyoruz.
Evlat: Baba arkadaşlarla önceden yaptığımız bir program var.
Kollarından daha huzurlu, daha güvenli, yüreğinden daha sıcak ülke yokmuş babacım.
Sınırsız bir sevgi, anlatılmaz bir sevgiyle beni seven babam, sana layık olmak için yaşıyorum.
Koklanacak gül, açılacak gonca, yaşanacak hayat ve alınacak nefes olan sevgili babam.
İkliminden tasasızlık, sevginden cesaret ve gözlerinden esaret aldığım günleri hep yaşamak isterim.
Sen AIIaha diIenen diIek gökIere uzanan eIIerimsin sen gözümden süzüIen yaş düşüncem hasretimsin.
Sen anIatmak isteyipte anIatamadığım, keIimeIerIe ifade edemediğim biricik babamsın.
Kalbi sevgi dolu, sevecen, cömert, kibar, kucağı sıcak, anlayışlı, şefkatli.
Bu vasıfların tümünü taşıyan tek erkek…
Ben ona baba diye sesleniyorum.
Üzerime sabır tohumIarı ekip sevgiyIe suIadığun güIünün biImeni istediği bir şey var.
Çocuk sahibi olmak anne ve babaların ömrünü uzatıyor
İsveç’te yapılan bir araştırmaya göre onca uykusuz gece, ekstra emek ve strese rağmen çocuk sahibi olmak hem kadının hem erkeğin ömrünü uzatıyor.
Araştırma, baba olan erkeklerin çocuksuz erkeklere göre iki yıl, anne olan kadınların çocuk sahibi olmayanlara kıyasla 18 ay fazla yaşadığını ortaya koydu.
Araştırmayı yürüten bilim insanları bu farkın ardında biyolojik bir değişimin değil, çocukların yaşlılıkta sağladığı bakımın ve desteğin olduğunu düşünüyor.
Ayağı tökezleyip düşmenin bile ölümcül sonuçlar getirebileceği ileri yaşlarda bakım ve destek ağları hayati bir önem taşıyor.
Bir defasında Rus çarı at arabasıyla ülkesini dolaşıyormuş.
Araba yoldaki kanal inşaatının önünde durmak zorunda kalmış.Yolunun üzerinde kanal kazan işçiler, Çar’ın arabasını görünce heyecanla irkilmişler.Çar arabadan inmiş ve kan ter içinde kalan bir işçiye sormuş:
“Bu kadar yoruluyorsun, kan ter içinde kalıyorsun; peki iyi para kazanabiliyor musun bari?”
“Bana yetecek kadar kazanıyorum efendim, diye cevap vermiş işçi.
“Yani ne kadar ” diye tekrar sormuş Çar.
İşçi başını öne eğmiş ve şöyle cevap vermiş;
“Borçlarımı ödeyebiliyorum, gelecek için yatırım yapabiliyorum, kalanı ile de hergün sıcak tasda yemek yiyebiliyorum efendim!”
Sultan III. Murad Han o gün bir hoştur. Telaşeli görünür. Sanki bir şeyler söylemek ister sonra vazgeçer. Neşeli deseniz değil, üzüntülü deseniz hiç değil. Veziriazam Siyavuş Paşa sorar:- Hayrola efendim, canınızı sıkan bir şey mi var?- Akşam garip bir rüya gördüm.- Hayırdır inşallah?..- Hayır mı şer mi öğreneceğiz.- Nasıl yani?- Hazırlan, dışarı çıkıyoruz.Ve iki molla kılığında çıkarlar yola. Görünen o ki padişah hâlâ gördüğü rüyanın tesirindedir ve gideceği yeri iyi bilir. Seri, kararlı adımlarla Beyazıt’a çıkar, döner Vefa’ya, Zeyrek’ten aşağılara sallanır. Unkapanı