Görünen her şey gölgedir…
Ne arıyorsunki sen yabancı,
Neyi arıyorsan O sun sen,
Işık arayan gölgeler ışık zuhur ettiğinde yok olur gider,
Zulmün peşindeysen zalimsin,
Hakkı arıyorsan aşık,
Neye bakıyorsun sen?nasıl bakıyorsan O sun,
Dünya gözüyle bakan gözü,
Gönül gözüyle bakan özü görür,
Harama bakıyorsan haram,
Manâya bakıyorsan manâsın nursun sen.
Gönül yol geçen hanı değil dergahtır,
Ey yabancı bu dergahta her arayan bulamaz,
Bulanlar hep arayandır.
Bir bakarsın zahitden nameler, rubailer söylemeye koyultur seni,
Bir bakarsın ibrahim eder kurbana yatırtır seni,
Ne söylüyorsun sen ey yabancı,
Ne söylüyorsam O sun sen,
Söküklerini dik sözlerinin,
Dilini kalbine yanaştır,
Dilinle söylediğini kalbinlede söyle,
Kalbinden geçmeyeni diline değdirme,
Güzel söylersen hekim,
Kötü söylersen gıybetsin, haramsın sen.
Her insanın evveli suretten ibarettir ey yabancı, can sonra gelir.
Biz seninle bir salkımın iki aşık üzümüyken,
Başka şişelerde şarap olmuşuz ey yabancı.
Bu yer, bu gök sanma vücud sahibi ancak gölgedir.
Vücûd sahibi Allahu zülcelaldir.
Ağacın gölgesi ağaçtan zahir,
Alem cenabı haktan.
Marifet yalnız alem denilen şey fani olacak diye değil,
Her an fani olduğuna arif olmaktır ey yabancı.
İşte bu zat makamında, ne sen varsın ne alem,
Yalnız suret var.
Gölgeler fani zatullah baki…
Hz Mevlâna(KS) Rubailer