Ben her zaman içe dönük bir çocuk oldum. Olgun, sakin, akıllıydım. Yaramazlıklarım gizli olurdu, göze batmazdım. Kendi kendime vakit geçirmeye bayılırdım. Öyle ki annemler beni anaokuluna göndermeye bile gerek görmemişlerdi. Okulu hiç sevemedim, çünkü sosyalleşmem gerekiyordu. Ama yapılması gereken buydu, yaptım.
Öğretmenlerim hep yabancı dillere yeteneğim olduğunu söylerlerdi. Her veli toplantısından annem koltukları kabararak çıkardı. Ama sınıf birincisi olmadım hiçbir zaman, çünkü hırslı değildim. Gerektiği kadarını yapar ve tatmin olurdum.
Şimdi niye bunları anlatıyorsun diye merak ediyorsanız bağlıyorum : Cumartesi günü veli toplantısı vardı ve Bade’ye öğretmenlerinin gözünden bakma şansım oldu.
İngilizce ve Almanca öğretmenleri Bade’nin dillere karşı özel bir yeteneği olduğundan falan bahsetmediler. Annesi gibi olgun veya sakin ise hiç değildi.
Sınıf öğretmeni Bade’nin bazen ağlayarak istediğini yaptırmaya çalıştığını, ve kurallardan pek hoşlanmadığını söyledi. Özgüveni tamdı, çok sosyaldi.
Bale ve spor öğretmeninin Bade hakkındaki izlenimleri sınıf öğretmeni ile aynıydı : kızım oldukça “lider ruhlu”olduğu için sürekli kazanmak, yönetmek ve dikkat çekmek istiyordu.
Benim tam tersim yani.
“Ne bekliyordun ki ? “ dedim kendi kendime. “İkinci bir Sıla mı ?”
Hayır, beklemiyorum çünkü ben kendi mini versiyonumu yetiştirmiyorum. O benim bir parçam, evet, ama ben onu bir yere kadar şekillendirebilirim. Onun kendine özgü huyları, zevkleri ve bambaşka bir karakteri var. Ben ona sadece temel değerleri aşılayabilirim.
Ve ben hayalimdeki bir çocuğu değil, onu seviyorum. Onunla gurur duyuyorum. Lider ruhlu, sosyal, hareketli, hırslı, büyük bir özgüvene sahip ama yine de aşırı duygusal ve çok kıymetli bir ruh o.
Dün ise beşinci doğum gününü kutladık. Zaten biliyorsun ama olur da bir gün bu satırları okur ve belki tekrar duymaya ihtiyaç duyarsın diye söylüyorum: benim sevgili küçük canavarım, seni her halinle ve aşırı seviyorum!
Bu arada bu tarif bana ait ancak kaynak belirtemeyecek kadar çok benzer tarif mevcut. O yüzden bu tarifin ingilizce tahılsız tarif yayınlayan tüm web sitelerinden esinlenilerek yapıldığını belirtmeliyim.
Balkabaklı Unsuz Şekersiz Pasta
Hazırlık Süresi: 45 dk
Bekleme Süresi: 4 saat
Porsiyon: 1 orta boy pasta
İçindekiler:
Tabanı için
200 gr ceviz (2 su bardağı ceviz içi) *
200 gr hurma (yaklaşık 18-20 adet)
Balkabaklı Krema için
350 gr balkabağı (yaklaşık 2,5 orta boy dilim)
300 gr Trabzon Hurması (2 adet küçük boy)
2 çorba kaşığı limon suyu
3 çorba kaşığı bal ** (Kocamaar Çiftliği’nden kekik balı) veya akçaağaç şurubu
1 su bardağı kaju veya Hindistan cevizi kreması*** (veya süt kreması da kullanabilirsiniz)
1 adet yerli muz
En üstteki çikolatalı katman için
½ su bardağı Balkabaklı Krema
2 çorba kaşığı kakao
Yapılışı:
1-Hurmaların çekirdeklerini çıkarın, ceviz içi ile birlikte unufak olana dek çekin. Küçük boy kelepçeli kalıbın dibine bastırarak yayın.
2-Balkabağını buharda pişirin, diğer balkabaklı krema malzemeleri ile birlikte pürüzsüz kıvama gelene dek robotunuzda çekin.
3-Kremayı tabanın üzerine boşaltın ama ½ su bardağı kadar kremayı çikolatalı katmanı yapmak için ayırın.
4-1/2 su bardağı balkabaklı kremaya kakaoyu karıştırıp çırpın, bu karışımı balkabaklı turuncu kremanın üzerine ekleyip yayın.
5-Pastayı buzluğa kaldırın, en az dört saat bekletin.
6-Dilediğiniz gibi süsleyip servis edin. Servis etmeden 15 dk önce oda ısısında bekletmeniz önerilir.
Notlar:
*Kuruyemiş alerjiniz varsa ceviz yerine hindistan cevizi rendesi kullanınız
**Bal miktarını ağız tadınıza göre ayarlayabilirsiniz, yerine akçaağaç şurubu kullanabilirsiniz.
***Kaju kreması 24 saat suda bekletilmiş kaju fıstığının krema kıvamına gelene dek çekilmesi ile elde edilir. Hindistan cevizi kremasını ise konserve Hindistan cevizi sütünü buzdolabında 24 saat bekletip üstte kalan katı bölümü bir kaşık yardımı ile ayırarak elde edebilirsiniz.