Adrian Fisher, dünyanın önde gelen yenilikçi ve her türlü labirent, yaratıcılık, keşif ve eğlence dolu yaratıcısı. 40 yıldır geleneksel kaybolma fikrini her biri ilgi çekici bir öykü ve hikayeye sahip son teknoloji cazibe merkezlerine, deneyimlere ve maceralara dönüştürüyor.
700’den fazla tam boyutlu labirentten oluşan portföyü, ABD ve Çin’den Şili, Makao ve Singapur’a kadar 40 ülkedeki dünyanın en iyi saraylarında, kalelerinde, şatolarında, ziyaretçi cazibe merkezlerinde, bilim merkezlerinde, havaalanlarında, manzaralarda ve şehir merkezlerinde bulunuyor. Liverpool’daki 1984 Uluslararası Bahçe Festivali’ndeki Beatles Labirenti, bahçe tasarımı için 2 altın madalya kazandı. 600 metre yüksekliğindeki dünyanın en yüksek labirenti olan Dubai’deki Labirent Kulesi, 8 Guinness dünya rekorundan biridir. İngiltere’nin “1991 – Labirent Yılı” turizm kampanyasının Direktörüydü ve Knoxville’deki Tennessee Üniversitesi’nde 2003 Resorgimento Ödülü’nü aldı.
Blenheim Sarayı, Leeds Kalesi ve Scone Sarayı’ndaki örnekler de dahil olmak üzere, bahçecilik tarihinde dünyanın en üretken çit labirentleri tasarımcısıdır. Şirketi, 1991’den beri 60’tan fazla kurulu ile aldatmacalar ve dahiyane aynalı odalardan oluşan dünyanın önde gelen ayna labirentleri tedarikçisidir. 1993 yılında Pennsylvania’da dünyanın ilk mısır tarlası mısır labirentini ve o zamandan beri 400’ü aşkın tasarım yaptı. Çim yolundaki labirentine öncülük etti. En son yeniliği, yüksek kapasiteli temalı bir dedektif macerası olan Magic Mysteries.
Daha geniş tasarım kapsamı, yeni mozaikler ve eğim formlarını, Londra Otobüsleri için yenilikçi bir otobüs haritasını ve mozaik ve metal işi kullanan kamu sanatını içeriyor. The Times, Guardian, Daily Mail, Radio Times, Country Life ve Dünya Bulmaca Şampiyonası ve Amerika’dan Avustralya’ya Altı Dakika Labirentleri için bulmacalar tasarladı. 1997’de West Palm Beach’teki Norton Sanat Müzesi’nde tek kişilik bir sanat şovu vardı. Şaşkınlık, labirentler ve insanlar için üretken bir yazar ve otorite, keskin bir fotoğrafçı ve quadcopter pilotudur.
Labirent tasarımları oluşturmaya nasıl başladınız?
İlk çit labirentimi İngiltere’nin Dorset kentindeki Bournemouth’daki babamın bahçesinde oluşturdum. Bugün yaşadığım yerden, Stour Nehri’nin 20 mil aşağısındaydı, ayrıca The Maze House’daki bahçemde bir çit labirentiyle. İlk labirentten sonra daha fazla labirent oluşturmaya başladım ve 1983’te tam zamanlı olarak labirent tasarımcısı olarak gittim.
Labirent tasarımını diğer mekansal tasarımlardan ayıran unsurlar nelerdir?
Labirent gerçekten de bir sanat-formudur, gerçek anlamda ona yaklaşan ve deneyimleyenlerle etkileşime girer. Labirent deseninin özü, genellikle paralel engellere (genellikle ancak her zaman değil çitlere) ve aralarında paralel yollara sahip olmanızdır. Böylece satırlar dalga boyları veya parmak izinin bitişik çizgileri gibidir. Bu hem bir disiplin hem de etkili bir güçtür. Bu stil ile neler yapılabileceğine hakim olarak harika labirent tasarımları ve desenleri oluşturabiliriz. Bir sanatçı olarak, Google Earth’te birçok sanatçıdan daha fazla sanat eserim var, çünkü her biri manzarada çok büyük bir özellik. Bir labirent genellikle bir bahçedeki en büyük özelliktir ve tipik olarak 1.000 ila 3.000 metrekare (10.000 ila 30.000 feet kare) veya daha fazlasını kapsar.
Diğer sanatçılar da benzer disiplinlere bağlılar. Örneğin Bridget Riley genellikle ayırt edici özelliklerinden biri olan renkli çizgiler kullanır:
Benzer şekilde Sol de Witt’in kendine özgü kavisli renkleri:
Benzer şekilde Blenheim Sarayı’ndaki çit labirent tasarımımız:
Leeds Kalesi’nde:
ve Castle Loucen’daki taş labirent tasarımım:
Tasarımınızı kullananları bir hedefe mi ulaştırıyorsunuz yoksa herkesin farklı yolar seçip bir deneyim yaşamalarını mı hedefliyorsunuz?
Bir labirent tasarlamanın özü satranç oyunu oynamak gibidir. Tasarımcı olarak, tüm hareketlerimi önceden oynamalıyım, böylece ziyaretçilerin seçtiklerine bağlı olarak farklı yanıtlar vermeliyim. Bazen aynı şeyle iki ya da üç kez karşılaşırlar. Bazen, geçmeyen bir rota seçerek belirli bir özelliği bulamazlar.
Ben de onları eğlendirmek ve onlara zevk vermek için buradayım, bu yüzden kazanmalarına ve hala eğlenirken kazanmalarına izin vermeliyim.
Bir roller coaster veya oluklu sürüş tasarımından farklı olarak, benzersiz veya zorunlu bir yol yoktur. Bu, onu tasarlama becerisinin bir parçası.
Röportaj: İrem Efe