Geyve
Geyve, Sakarya iline bağlı ilçedir.
Marmara Bölgesi’nin doğusunda, Sakarya ilinin güneyinde yer alır. Doğusunda Karapürçek ve Taraklı, batısında Pamukova, kuzeyinde Sapanca ve Merkez ilçe Adapazarı, güneyinde ise Bilecik iline bağlı Osmaneli ve Gölpazarı ilçeleri vardır.
Geyve, 1830 yılından beri ilçe konumundadır. 1954 yılına kadar Kocaeli iline bağlıyken bu tarihten itibaren, Sakarya iline bağlanmıştır. Yüzölçümü 62.852 hektardır. Bu yapısıyla Geyve, Sakarya’nın yüzölçümü bakımından en büyük, nüfus bakımından 3. büyük ilçesidir. Kendisini Karasu ve Sapanca ilçeleri izler. (Geyve’den nüfusça büyük ilçeler, yüzölçümü bakımından 2. sıradaki Akyazı ve yüzölçümü bakımından 3. sıradaki Hendek’tir ) İlçe merkezinin deniz seviyesinden yüksekliği 124 metre olup, en yüksek yeri 1040 m. yükseliğindeki Çine taşı tepesidir.
İlçenin nüfusunun tamamına yakınını Manav Türkleri oluşturur. Manav Türkleri’nin soyunun Türkmenler’e dayandığı sanılmaktadır. Köylerde farklı etnik kökenlerden insanların da yaşadığı görülür.
İlçenin en önemli akarsuyu Sakarya Nehri ve Karaçay deresidir. Sakarya Nehri ilçe merkezinin hemen kenarından geçerken, Karaçay Deresi ise ilçenin ortasından akarak Sakarya Nehri’ne dökülür. Sakarya Nehri ovadaki tarımın can damarıdır. Arazinin Sakarya Nehri boyundaki %20’lik kısmı ova, kalan %80’i ise dağlık ve ormanlıktır. Ova kısmı sulu tarım için çok uygundur.
Bitki örtüsü
İlçenin doğal bitki örtüsü genellikle ormandır. İlçenin verimli toprakları ve sahip olduğu iklim özellikleri, turunçgillerin dışında ekonomik önemi olan bir çok ziraat ürününün yetiştirilmesine elverişlidir. Ekonomik anlamda zirai etkinliğin yapıldıüı alanlar; bağcılık, meyvecilik (Elma, ayva, şeftali, kiraz), sebzecilik (en çok kreviz üretimi yapılmaktadır) ve hububattır..
Ulaşım ve Turizm
İlçe Sakarya ile Bilecik illerini birbirine bağlayan D-650 Karayolu’nun yakınında olup, İstanbul’dan Ankara’ya gitmek isteyenler için D-100 ve TEM Otoyolları’na alternatif olacak Taraklı-Göynük bağlantılı Sakarya-Ankara yolu üzerindedir. İlçede Alifuatpaşa köprüsü, Elvanbey İmareti gibi tarihi eserlerin yanında çok sayıda eski yerleşim yeri bulunmaktadır. Geyve-Taraklı yolundaki dinlenme ve alabalık tesisleriyle yol üzerindeki başta kiraz bahçeleri olmak üzere meyve yetiştiriciliği yapılan alanlar görülmeye değerdir.
Aşağı Bağlarbaşı köyünde Geç Bizans döneminden kalan kale ((türklerin bizans a olan akınlarını bertaraf etmek için yapılan geyve boğazı kaleler zincirinden bir tanesi )) ve Akıncı köyü sapağından Adapazarı istikametine yaklaşık 4 km. mesafede ana yolun kenarında Çoban Kalesi görülebilecek tarihi yerler arasındadır. Ayrıca Mekşe Boğazı’nda bulunan Kıncılar Kilisesi harabeleri ve tam karşısında güney batıda bulunan kurtbelenk kilisesi harabesi de gezilebilinir.
İlçeye bağlı Alifuatpaşa beldesinde bulunan Kuvay-i Milliye Müzesi, İkinci Beyazıt Köprüsü gibi tarihi ve turistik özellikler arzeden yapılara ek olarak, Kurtuluş Savaşı kahramanlarından olan ve Geyve Savunması’nın komutanlarından Ali Fuat Cebesoy’un mezarı da ilçede ziyaret edilebilecek yerler arasındadır.
Geyve Kültürü
Geyve, Sakarya ilinin en az göç alan ilçelerindendir. Kendine özgü gelenek ve göreneklerine göre ayakta kalma başarısını göstermiştir. Geyve yöresi halk oyunlarında ve eğlencelerinde toprağın etkisi açıkca görülür. Yöre oyunlarının bir kısmı kaşıkla oynanır. Bazilari sözlü olan bu oyunlar düğünlerde ve kına gecelerinde kadınlar ve erkekler arasında ayrı ayrı oynanır. Kadınların ayrıca kendilerine has Gelin Getirme Kadın Karşıama oyunları vardir.
Geyve yöresi halkoyunları açısından çok zengindir. Geyve Halk Eğitim Dernegi Folklor Ekibi, bir dönem Türkiye Folklor Yarışmalarında, en iyi dereceleri almıştır. Geyve yoresi halk oyunlarında enstruman olarak genellikle davul, klarnet, tef, cümbüş kullanılır.
“Geyve Zeybegi” kendine özgü oyun biçimi ve yorumu ile Türkiye çapında en bilinenidir.