Son 30 yılda, dünya ticaretinin büyümesi, dünya üretiminin iki katı hızla, yılda ortalama yüzde 6 oldu. Ancak ticaret, çok daha uzun süredir bir büyüme aracı olmuştur. Gümrük Tarifeleri ve
Ticaret Genel Anlaşması'nın (GATT) oluşturulduğu 1947'den bu yana, dünya ticaret sistemi çok
taraflı ticaret serbestleştirmesinden ve bağımsız ve bölgesel serbestleştirmeden yararlandı.
Nitekim, bu etkinin sonucı olarak çok taraflı ticaret anlaşmalarının büyüyen gövdesinin idaresine yardımcı olmak için Dünya Ticaret Örgütü kurulmuştur. Sonuçta ortaya çıkan dünya ekonomisi birleşimi, dünya çapında yaşam standartlarını yükseltmiştir.
Gelişmekte olan ülkelerin çoğu bu zenginliği paylaştı; bazılarında gelirler dramatik bir şekilde arttı. Bir grup olarak, gelişmekte olan ülkeler dünya ticaretinde çok daha önemli hale geldiler - 1970'lerin başlarında yaklaşık dörtte bir olan dünya ticaretinin üçte birini şimdi oluşturuyorlar.
Pek çok gelişmekte olan ülke, geleneksel ürün ihracatına göre imalat ve hizmet ihracatını önemli ölçüde artırmıştır: imalatçılar, gelişmekte olan ülke ihracatının yüzde 80'ine yükselmiştir.
Dahası, gelişmekte olan ülkeler arasındaki ticaret hızla arttı ve nitekim ihracatlarının yüzde 40'ı artık diğer gelişmekte olan ülkelere gitmektedir. Bununla birlikte, ilerleme son on yılda düzensiz hale gelmiştir.
Asya'daki bir dizi gelişmekte olan ülke ve daha az ölçüde Latin Amerika'daki ilerleme çok
dikkate değerdir. Bu ülkeler, gelişmekte olan ülkelerdeki doğrudan yabancı yatırımların çoğunu
çekmelerine yardımcı olarak küresel ticarete katılmayı seçtikleri için başarılı oldular. Bu,
ticaretin serbestleştirilmesi ve diğer piyasa odaklı reformları benimsedikleri için Çin ve
Hindistan için ve ayrıca Asya'daki-Kore ve Singapur gibi- 1970'lere kadar yoksul olan yüksek
gelirli ülkeler için de geçerlidir. Ancak, özellikle Afrika ve Orta Doğu'daki diğer birçok ülke için
ilerleme daha az hızlı oldu.
Uluslararası Finans, ülkeler arasındaki finansal akışların etkilerini inceler. Bu tür akışların
ödemeler dengesi ve döviz kuru üzerindeki etkisine bakar. Aynı zamanda, farklı döviz kuru
rejimlerinin sonuçlarını değerlendirir ve Uluslararası Para Fonu (IMF) gibi uluslararası
kurumların uygun rolünü değerlendirir. Uluslararası ekonomi, uluslararası ekonomik piyasaların
hızlı entegrasyonu nedeniyle bir çalışma alanı olarak önem kazanmaktadır. İşletmeler, tüketiciler
ve hükümetler, hayatlarının sadece kendi kasabalarında, eyaletlerinde veya ülkelerinde olup
bitenlerle değil, aynı zamanda dünya çapında olanlarla da iddialı olduğunun farkına varmaktadır.
Tüketiciler bugün yerel mağazalarına girip dünyanın her yerinden mal ve hizmet satın alabilirler.
Yerel işletmeler bu yabancı ürünlerle rekabet etmelidir. Bununla birlikte, bu aynı işletmelerin
çoğu, diğer ülkelerdeki çok sayıda tüketiciye satış yaparak pazarlarını büyütmek için yeni
fırsatlara da sahiptir. Telekomünikasyonun ilerlemesi aynı zamanda uluslararası hizmet sağlama
maliyetini de hızla düşürürken, İnternet, pazarları daha da genişlettikçe birçok ürünün ve
hizmetin doğasını kesinlikle değiştirecektir.