Belki havanın çok soğuk olması , belki de cumartesi günü olması sebebiyle korktuğum kadar kalabalık değildi. Bu sene fuar İstanbul Kongre Merkezindeydi. Oldukça büyük bir yerdi. Böyle yerlerde insan nereden başlayacağını bilemiyor , hangi koridordan geçip geçmediğini şaşırabiliyor , tekrar tekrar aynı yerleri dolaşabiliyor ister istemez.
Girer girmez bizi müzikle karşılayan orkestra İpek'in biraz korkuyla karışık bir endişeyle bana sarılmasına sebep oldu. Ses biraz yüksekti ve tam yanınızdan geçerken daha rahatsız edici oluyordu. Belki daha farklı , rahatsız etmeyecek bir müzik tarzı ve sunumu seçilebilirdi.
Biz de yanlarından geçip stantlar arasında ilerledik. Yolda karşımıza çeşitli çizgi film kahramanları çıktı. İlk kez gördüğü şeylere karşı son derece temkinli olan kızım onları da yadırgayarak bana daha sıkı sarıldı.
Çok şirin görünmelerine rağmen boyutları itibariyle İpek'e korkutucu gelmiş olabilirler.
Yaklaşıp fotoğraf çektirmeye yeltendiğimizde ise yine kızımın itirazlarıyla karşılaşınca , ben de çareyi aralarında durarak çektirmekte buldum.
Hem merak ediyor hem de mesafeyi korumak istiyordu.
Daha sonra sahnenin kurulduğu bölüme doğru ilerleyip Şirinleri izlemeye gittik.
Onları daha çok sevdi sanki.Belki de uzakta sahnede olmalarından kaynaklanıyordu.İlgiyle izledi.
Şirin babayı tanıttım.Şirinlerden bazılarının adlarını söyledim. O da tabii diline doladı jajejin diye diye dolaştı bütün gün.
Radyo bebek standında çektikleri hatıra fotoğrafı sonrası hediye olarak da oyuncak şirin verdiler.Jajejinini elinde tutmak çok hoşuna gitti kızımın.
Bir hatıra da teyzesiyle çektirdik tabii.
Sonra balonları keşfedince elinden bırakmadı.
Oyuncak ata binerken de elindeydi.
Yemek için mola verdiğimiz bölümün yanında da sahne vardı ve çocuklar için bilimsel deneyler yapıyorlardı.Yalnız yemek konusuna değinmek istiyorum.Çok yetersiz ve de lezzetsiz buldum. Şöyle keyifle hem biraz dinlenip hem de ya atıştırmalık ya da karnınızı doyurmalık elle tutulur bir şey göremedim.İpek'in yemeğini yedirip oradan ayrıldık.
Yayın evlerini , kitapları inceledik. Bazılarıyla ilgili bilgi aldık.Adım adım setlerle ilgili çok net karar veremiyordum.Orada inceleme fırsatı buldum. Aslında içerik olarak kendinizin de evde yapabileceği türden etkinlikler var. Hangi ayda neye ihtiyaç duyacağı konusunda yol göstericiliği de var tabii. Ama dediğim gibi ben bunları kendim de araştırıp okuyor ve de yapıyorum zaten. Ancak okumaya ve etkinlikleri hazırlayacak vakti olmayanlar için edinilebilir bir materyal bence. Ne zaman ne yapacağınızı , ne öğreteceğinizi malzemeleriyle birlikte yolluyorlar.Evet her ay kapınıza gelmesi de bir diğer güzel yanı.
Fuarda seminerler de vardı." Çocuk Eğitiminde Disiplin " konulu semineri dinlemek üzere salonu aramaya koyulduk. Biz gittiğimizde başlamıştı . Ancak salon boş gibiydi. Konu ilgimi çekmiş olsa da konuşmacının etkili olamaması sebebiyle ben de fazla kalmak istemedim.
Biraz daha dolaştıktan sonra çıkışa doğru yöneldik. Yılbaşı ağacı ve noel babayı görünce biz de fotoğraf çektirmek için durduk. İpek noel babadan da hoşlanmayınca benim kucağımda çarçabuk bir fotoğraf çektirebildik.
Yüzündeki ciddi ifaden de anlaşıldığı gibi kızım , bitse de gitsek şeklinde duruyor.
Ağaç ise çok ilgisini çekti.
Son olarak şeref konuğu koltuğunda da fotoğrafımızı çektirdikten sonra çıkışa doğru yöneldik.
İpek ,akşam eve gelince şirin oyuncağını babasına gösterip kendince bir şeyler anlatmaya çalıştı . Hediye edilen kitaplarını inceledi . Yatmadan önce , her akşam yaptığımız gibi, gün hakkında konuştuk , gördüklerimizi tekrarlayıp hatırladık. Bu gezimiz de İpek'imin hayal dünyasına farklı bir renk kattı .