HER HAYIR, HAYIRLIDIR
Başkası kırılmasın, üzülmesin, alınmasın, sorun çıkarmasın, dert açmasın, üzerine gelmesin diye söylemek zorunda hissettiğin her “evet” kelimesiyle aslında kendine “hayır” dersin. Başkasını onaylamak “zorunda” kaldığında, kendini reddetmiş olursun. Potansiyelinin açığa çıkmasının önündeki tek engel olarak durmaya devam edersin. Unutma ki, kendini onaylamadığın sürece kimse de seni onaylamayacaktır. Kendine karşı var olmayı reddettiğinde, başkalarının yaşamında var olmayı sürdüremezsin.
Görünüşte yaptığın şey “kibarlık” gibi görünse de kendine karşı kıyımdan başka bir şey değildir. Başkasına gösterdiğin zorunlu zarafet, sana özgüven kaybı olarak geri dönecektir.
Başkalarını onaylama ihtiyacı kötü bir alışkanlıktır. Hem senin için, hem karşı taraf için… Zira sen bu alışkanlığın karşısında potansiyelini törpülemeye devam ederken, “evet” deme alışkanlığın etrafındaki herkes açısından bir göreve dönüşür. Yani sürekli “evet” diyen sen sadece bir kez bile olsa “hayır” diyecek olduğunda etrafındaki insanları tek tek kaybetmeye başlarsın. Onayına alıştırdığın insanlara “hayır” demek onlarda büyük bir hayal kırıklığı yaratır.
“Hayır” dediğinde sonucu istediğin an “evet”e çevirebilirsin ama evet dediğin şeyleri “hayır”a çevirmen zor…
Hayır diyebilmek ile ilgili daha fazla bilgiyi Ben Ney’im adlı ilk kitabımda bulabilirsin.