Yeni bir hayal
Atölye zamanı…
Pek çok olumsuzluk yaşadığımız, umutsuzluğa kapıldığımız, daha da ne olabilir derken arka arkaya felaketler yaşadığımız bir yılı hatırlamak bile istemediğimiz bir yılı geride bırakıyoruz. Elbette güzel günlerimiz oldu Ailemizle daha çok vakit geçirdik. Kendimize zaman ayırabildik. Evimizle ilgilendik. Kendin yap projelerimize odaklandık. Tabii bu arada çocuklarımız için kaygılarımızda arttı. Onları ekrandan uzaklaştırmak isterken daha çok televizyon tablet karşısında zaman geçirdiklerini gördük. Bir kısmı eğitim için bile olsa dışarıda arkadaşlarıyla görüşemeyen ve oynayamayan çocuklarımız sanal dünya üzerinden birbirleriyle buluştular. Ekran kontrolümüz azaldı hem çocuklar üzerinde hem de kendi üzeremizde.
Ben de bu süreci herkes gibi kaygılı yaşadım. Sağlık endişelerimden ziyade gelecek dünyanın nasıl şekilleneceği, bu pandeminin doğduğum ve alıştığım dünya üzerinde bir değişiklik yaratıp yaratmayacağı kafamı meşgul eden en büyük soruydu. Aksaklıkları olmasına rağmen her insan gibi benim de alıştığım, kabullendiğim bir yaşama biçimim, bu hayatın sınırları içinde geleceğe dair planlarım, hayallerim vardı. Önceleri sanırım adına “gelecek kaygısı” denilen bir endişeye kapılmış olsamda sonra yavaş yavaş bu belirsizlik yerini çalışma azmine bıraktı. İlerde ne olacağını bilemeyiz ama bugün boş oturmamalıyız. Ne yaşarsak yaşayalım İnsan umutları için üretmeye devam eder.
Bir hayalim vardı. Küçük de olsa bir atölye. Ev işlerinden, temizliğinden uzakta sadece ben ve hobilerimin olacağı belki arkadaşlarımı ve dostlarımı ağırlayabileceğim. Küçük, kendi halinde, benim olan bir yer. Evet Yeni Baştan Evim bir başka dönemeçe giriyor: Yeni Baştan Evim ATÖLYE