Netflix’teki White Noise, en evrensel korkulardan birini yıkıyor: ölüm. Bu, düşünmekten hoşlanmadığımız bir şey – bir gün, ne kadar sağlıklı beslenirsek beslenelim ve ne kadar egzersiz yaparsak yapalım, bedenlerimiz sona erecek. Ancak 2020’de pandeminin ilk yıllarını yaşadıktan sonra çoğumuz ölüm gerçeğiyle yüzleşmek zorunda kaldık. Film yapımcısı Noah Baumbach, Don DeLillo’nun 1985 tarihli romanını okuduğunda ve hikayenin modern zamanlarla ne kadar alakalı olduğunu anladığında bunu düşünüyordu.
DeLillo’nun aynı adlı romanını uyarlayan Baumbach’ın yazıp yönettiği White Noise’da Adam Driver, hayatı “havadan yayılan zehirli bir olay” yüzünden kaosa sürüklenen kendini beğenmiş bir üniversite profesörünü canlandırıyor. Tanıdık geliyor mu? Film saçma ama aynı zamanda fazlasıyla gerçek. Baumbach’ın hikayeyi COVID-19 salgınına daha iyi paralel olacak şekilde değiştirdiğini düşünebilirsiniz, ancak Beyaz Gürültü filmi, Beyaz Gürültü kitabının oldukça sadık bir uyarlamasıdır.
Elbette bu, filmin kitapla aynı tuhaf olay örgüsünü takip ettiği anlamına da geliyor ve bu da birçok izleyicinin kafasını karıştırabilir. Kaybolursan, merak etme. Karar verici yardım etmek için burada. White Noise olay örgüsü özeti, White Noise sonunun açıklaması ve White Noise sonunun ne anlama geldiği hakkında bir analiz için okumaya devam edin.
Beyaz Gürültü olay örgüsü özeti:
Filmin “Dalgalar ve Radyasyon” başlıklı 1. Bölümü, karakterleri tanıtıyor. Jack Gladney (Adam Driver), 80’lerde Ohio’daki hayali College-on-the-Hill’de profesördür. Jack, icat ettiği bir alan olan “Hitler çalışmaları” alanında önde gelen uzman ses olmaktan gurur duyuyor. Kolej yıllık “Hitler konferansına” ev sahipliği yapmadan önce Almancayı hızlandırma umuduyla Almanca almadığı ve gizli dersler aldığı gerçeğinden utanıyor. Bu açıkça nesnel olarak gülünçtür, ancak Jack’e meslektaşları, özellikle de Jack’in Hitler konusunda uzman olduğu gibi Elvis konusunda uzman olmayı uman arkadaşı Profesör Murray (Don Cheadle) tarafından hayranlık duyulmaktadır.
Jack, birlikte dört çocuk yetiştirdiği dördüncü karısı Babette (Greta Gerwig) ile mutlu bir evliliğe sahiptir. Babette’in en büyük kızı Denise (Raffey Cassidy), Babette’in “Dylar” için attığı bir hap şişesini bulduktan sonra Babette’den şüphelenir. Denise, Jack’e Dylar’ı tıbbi günlüklerinin hiçbirinde bulamadığını ve ilacın annesinin hafızasını etkilediğinden şüphelendiğini söyler. Jack, Babette ile yüzleştiğinde, herhangi bir hap aldığını reddeder ancak hafızasının kötüleştiğini kabul eder.
Jack ve Murray kendinden geçmiş bir öğrenci kalabalığına Elvis ve Hitler hakkında doğaçlama, eş zamanlı dersler verir. Aynı zamanda, yakınlarda, zehirli gaz taşıyan bir tren bir yarı kamyona çarpıyor. “Havadan Gelen Toksik Olay” başlıklı 2. Bölüm böyle başlıyor. İzleyicilere 2020’de koronavirüsün ilk günlerini çok fazla hatırlatacak bir dizide, kaza söylentileri kasabayı dolaşıyor. Jack’in oğlu Heinrich (Sam Nivola), medyanın “tüy gibi tüy” dediği dumanı dürbünle izliyor. Jack, ailesine dumanın üzerlerine gelmeyeceğine ve endişelenecek bir şey olmadığına dair güvence verir.
Ancak işler hızla tırmanır. Medya, “tüylü tüyü” “sallanan bir bulut” ve nihayetinde “havadaki zehirli olay” olarak günceller. Bir polis aracı caddede ilerler ve herkesin evlerini boşaltması gerektiğini duyurur. Gladney’ler, otoyolda bitmek bilmeyen bir trafik sıkışıklığına saplanır. Radyoda, içeride olan herkesin içeride kalması ve dışarıdaki herkesin bir an önce sığınacak bir yer bulması gerektiği söylendi – bu, önceki tahliye emriyle doğrudan çelişiyor. Jack, arabanın benzinini doldurmak için dışarı çıkmak zorunda kalır ve o dışarıdayken, dalgalanan bulut saldırır.
Sonunda, aile bir acil durum sığınma merkezine ulaşır. Jack, benzin alırken iki buçuk dakika maruz kalması sayesinde erken ölüm tehlikesiyle karşı karşıya olabileceğini öğrenir. Ayrıca Babette’in almamakta ısrar ettiği haplardan birini gizlice aldığını görüyoruz. Sabah, bulut bir kez daha yaklaşıyor ve aile aceleyle uzaklaşmak zorunda kalıyor. Belki de filmin en heyecan verici sahnesinde Jack, aile arabasını doğruca nehre sürer. Ama bu iyi! Yeni bir sığınma merkezine giden yolu bulurlar ve dokuz gün sonra havadaki zehirli olay sona erer ve herkes evine gidebilir.
“Dylarama” başlıklı 3. Bölümde, Jack ve ailesi aşağı yukarı normal hayata dönüyor. Ancak Jack, sağlığı konusunda giderek daha fazla endişelenmektedir. Babette’in davranışı giderek tuhaflaşıyor. Denise, radyatörün altına bantlanmış bir Dylar hapı kutusu bulur ve Jack’e verir. Jack, sinirbilim departmanındaki meslektaşlarından birine bir hapı analiz ettirir ve kadın ona bunun daha önce gördüğü hiçbir şeye benzemediğini söyler. Jack, Babette ile yüzleşir ve Babette sonunda itiraf eder.
Fotoğraf: Netflix
Dylar ilacı nedir?
Dylar, White Noise romanı için icat edilen ve sözde ölüm korkusunu tedavi eden kurgusal bir deneysel ilaçtır. Babette, Jack’e bir yıl önce kendini depresyonda hissettiğini ve bu nedenle deneysel bir ilaç denemesi için gönüllü olmayı kabul ettiğini söyler. Onu unutkan yaptığını söylediği Dylar adında çok gizli, deneysel bir ilaç aldı. Duruşma çok riskli olduğu için iptal edildi, ancak Babette ilacı kullanabileceği konusunda ısrar etti. Uyuşturucu denemesini yürüten adamla yatmayı kabul etti, “Mr. Gray,” Dylar’ı alma karşılığında.
Babette, ilişki için tavana yakın bir televizyonun olduğu bir otel odasına gittiğini hatırlıyor. Ölmekten korkan Babette, Jack’e Dylar hapının ölüm korkusunu iyileştirmesi gerektiğini ancak başarılı olamadığını söyler. Jack de Babette’e zehirli maddeye maruz kalması nedeniyle “ölmesinin geçici olarak planlandığını” söyler.
Jack, kendisi de biraz almayı umarak evde daha fazla Dylar arar. Bulamıyor, ancak gazetede ilaç deneme çalışmasının reklamını yapan bir ilan buluyor. Numarayı arar ve Babette’in tarif ettiği otel odasında Bay Gray ile tanışır. Havadaki zehirli olay sırasında Murray tarafından kendisine verilen bir silahı yanına alır. Babette’in ilacın olası yan etkileri hakkında söylediği bir şeyi -sözcükleri karıştırabileceğinizi ve “hızlanan kurşun” ya da “düşen uçak” duyup korkudan yere düşebileceğinizi- hatırlayan Jack, ” düşen uçak” ve diğer kelimeler. Sonra adam tuvaletteyken Bay Gray’i vuruyor.
Jack, silahı eline alarak Bay Gray’in kendini vurmuş gibi göstermeye çalışır. Jack’in fark etmediği şey, Bay Gray’in hala hayatta olmasıdır. Babette otel odasına girerken Bay Gray bir el ateş ederek Jack’in bileğinden ve Babette’in bacağından vurur. Jack ve Babette, Bay Gray’e yardım etmeye karar verir. Çılgın bir Bay Gray’e kendini vurduğunu ve yoldan geçenler için yardımcı olduklarını söylerler.
Fotoğraf: WILSON WEBB / NETFLIX ©2022
White Noise’ın bitişi şu şekilde açıklandı:
Jack ve Babette, Bay Gray’i bir Katolik hastanesinde Alman rahibeler tarafından yönetilen bir acil tıp merkezine götürür. Kurşun yaraları için tedavi edilirken rahibelerden biri Jack ve Babette’e Cennete inanmadığını söyler. Hâlâ ölümden korkan Jack ve Babette, ölümden sonra hiçbir şeyin olmayabileceği ihtimaliyle karşı karşıya kaldıklarında üzülürler. Rahibe onlara, kimsenin yapmadığı şeylere inanıyormuş gibi yapan küçük bir azınlık içinde olmanın kendi işi olduğunu, aksi takdirde insan ırkının yok olacağını söyler. Rahibe, Jack ve Babette’i yakında “inançlarını kaybedecekleri konusunda uyarır, bu yüzden belki de birbirinize inanmayı denemelisiniz.” Jack ve Babette hastanede el ele tutuşurlar ve yüzlerine ilahi bir ışık düşer.
Filmin son sahnesinde Jack ve ailesi süpermarkete giderler. Dış seste Jack, “Bizim için ve kendi felaketlerimizde oynadığımız tuhaf rol için üzülüyorum. Ama ısrarlı bir büyük ölçekli yıkım duygusundan umut icat etmeye devam ediyoruz. İşte burada birlikte bekliyoruz.”
Jenerikler rol almaya başladığında, Baumbach izleyicileri koreografisi yapılmış bir süpermarket dans sahnesine davet ediyor ve LCD Soundsystem’in “New Body Rhumba” filmi için yazdığı yeni bir şarkıyla seslendiriyor.
Beyaz Gürültü bitiş anlamı:
Bu ne anlama geliyor, tüm bunlar ne anlama geliyor? DeLillo’nun romanının oldukça sadık bir uyarlaması olan Beyaz Gürültü’yü yorumlamanın pek çok yolu var. Uzman olduğumu iddia etmiyorum ama iki kuruşum var: Ölüm, Beyaz Gürültü’deki belki de en öne çıkan temadır. Jack ve Babette tüm filmi ölüm korkusuyla geçirdiler ve Alman rahibeler tarafından yönetilen hastanede bu korkuyla yüzleşmek zorunda kaldılar. Ölümün bir son olmadığının kendilerine söyleneceğini umarak dinde teselli ararlar.
Dylar’ın ölüm korkusu için sihirli bir tedavi olmadığı gibi, dinin de ölüm korkusu için sihirli bir çare olmadığını öğrendiklerinde hayal kırıklığına uğradılar. (Belki Dylar hapı başından beri din için bir metafordu? Ya da kaygı önleyici haplar?) Bunun yerine, rahibenin onlara söylediği gibi, zor işi kendileri yapmak zorundalar. Din onlar için bunu yapmayacak. Bir hap onlar için yapmaz. Ölüm korkutucu ve asla korkutucu olmayacak. Ama bir şekilde, yine de umutlu olmanın bir yolunu bulmalısın. O hastane odasında Jack ve Babette’in üzerine parlayan ışık bu umudu temsil ediyor; kendi iyimserliğimizi, inancımızı, Tanrı’mızı, dinimizi vs. yarattığımıza dair bu farkındalığı.
Filmin başlarında, Murray, süpermarketin rahatlatıcı aşinalığı hakkında şiirsel bir tavır sergilerken, “Belki ölümü inkar etmeyi bıraktığımızda, sakince ölmeye devam edebiliriz. Sürgülü kapılara doğru yürüyoruz.” O halde Jack ve ailesinin son sahnede süpermarkete gitmesi mantıklı. Sürgülü kapılardan birlikte geçerler. Süpermarketin sürgülü kapıları ölümü temsil ediyorsa, onu seven insanlarla çevrili Jack, sonunda ölüm korkusuyla kafa kafaya yüzleşmenin bir yolunu bulmuştur. Ve varoluşsal korkuyla savaşmanın manavda dans etmekten daha iyi bir yolu var mı?
Belki klişe ama mesele şu ki, umuda inanmak -iyimserliğe, Tanrı’ya, ölümden sonra hayata ya da hayatta kalmaya devam etmek için neye ihtiyacınız varsa ona inanmak- her birimize kalmış. Ve bu kolay değil. Başka ne seçeneğimiz var? Sihirli Dylar hapı yok. Ama birbirimize sahibiz.
.