Programına bir katili çıkaran Seda Sayan, bugüne kadar her türlü cinayeti, tecavüzü, şiddeti ‘bacımız’ tacıyla normalleştirdi. Şimdi kadınları sıradan katleden Sefer Çalınak’ı pışpışlamasının nesine şaşırıyoruz?
Seda bacımız bildiğiniz gibi ‘Kadırgalı Aysel’ alter egosuna sıkı sıkıya bağlı. Cumhurbaşkanımızın Kasımpaşalılığı gibi, bu da çok ‘delikanlı’ bir mevzu. “Karşında ASSSLANN gibi Seda Sayan var!” kükremelerinde beslenilen memba. “Türkiye’nin en güvenilir kadını” olmasını yüzyıllardır bağladığı o “harbi/dobra” damar. Otobüslerle taşınan, kuru fasülyesini ocaktan indir indirmez poposunu stüdyonun koltuğuna yerleştiren ablaların limanı. Burada seni döven kocadan, 17’sinde eroinman olup evdeki döşeği bile satan oğlundan, metresi olduğu adama para kaptıran kızının borçlarından, evli sevgilinden, hırsız babandan, seni 20 yıl önce bir çöp tenekesine bırakan annenden kaçıyorsun.
Seda Abla’n bunların hepsini bir “ayol”la geçiştiriyor. Mahalleye yeni taşınan görmüş geçirmiş, hafif düşmüş ama hâlâ hoş pavyon kadını gibi. Önce o buz sarısı lülelerini, korselerle sıkıştırıldıkça uzayan gövdesini, bebek oyuncaklarını andıran dudaklarını, kıpırtısız tenini, bu gezegene ait değlmiş gibi büyüyen gözlerini yadırgıyorsun. Sonra “Ayol sana kim baksın, şu tipine bak kız!” diyor bir gün. Gülüyorsun. Altıncı evliliğini, annesini, kendisini ve kardeşlerini döven alkolik babasını anlatıyor. “Babam bizi hep döverdi de kıyamazdım anam, baba işte” hikâyesiyle seni yüreğinden yakalıyor. Her şey nasıl sahici, nasıl bizden, nasıl cam gibi cesur bu kadın. Sonra işte işsizliği bitirmeye de, kadın haklarını teslim etmeye de, mağdura kol kanat germeye de muktedir görüyor kendini.
Verdiği vergilerle devletine, kısırlıktan kurtardığı kızlarla Türkiye nüfusuna, soyumuza sopumuza, barıştırdığı çiftlerle aşka hizmet ediyor. Üstelik Oprah Winfrey gibi milyarderler sınıfından, şöhretler Olimpos’undan da değil. Bildiğin Kadırgalı Aysel kitabından, Seda bacımız sıcağından yapıyor bunu. Ve inanıyoruz. “Bacım çalışmaktan korkmayın, merdiven silin ama çalışın” diye neredeyse ulvi yol göstericiliklerinde müritlerinin kalpleri gözlerinde başlarını salladıklarını görüyoruz.
Annesi öldürülen gencecik Ekrem canlı yayında soruyor: “Annemin katilini neden televizyona çıkarıyorsunuz?” diye. Sallamıyoruz. Seda bacım diyor ki, “Hanımlarımız bilsin, bu hataya düşmesin diye”. Bizim için yani. Biz bu Sefer iğrencini tanıyalım, üstelik de tekrar evlenmek isteyen bu manyağı bilelim de aman tuzağına düşüp ölmeyelim diye. Annesini 13 yaşında, Sefer’in psikopat elllerinde kaybeden Ekrem’i yayından alıyor sonra. Ne münasebet zaten “Beeennn Seda Sayan”ımı dürtüklemek. Cezası büyük adaletsizlikle hafifletilmiş bir katilin, iki kadını “yettin be” diye öldürüvermesi işte böyle normalleşiyor.
Şimdi Seda Sayan Türkiye’yi kurtarmaya kaldığı yerden devam etsin. “Bunu konuştukça ekmeğine yağ sürülüyor, daha çok reyting yapıyor” diyenler de bir uyanıversin. Bunu konuşmayıp neyi konuşacağız? Bu kötülük, bu hırs, bu kibre otobüslerle şakşak taşındıkça 20 yerinden bıçaklanıp, sedye yüzü bile görmeyen kadınlar sessiz sessiz ölmeye devam edecek. Show TV de “Oh reyting’i de iyi yedik. Fakat pek de güzel yedik” sefasından çıktığında bir zahmet büyük resme bakıversin. Durum öyle şenlikli değil.