Ruhsar Pekcan, hani şu bakanlığı döneminde eşiyle beraber sahibi olduğu şirketten bakanlığa dezenfektanı aracıya sattığından daha pahalı satan isim!
Hani yargılanması gerekirken yeni bakanlar kurulunun ilanıyla kendisine teşekkür edilen isim!
Meğer Pekcan’ın Hayrabolu OSB’de yer alan fabrika binası da davalıkmış!
Nanoksia, Hayrabolu OSB’nin içindeki 1685 metrekare alana bir fabrika inşaatı yaptırıyor!
Fabrika, yapı ruhsatını 12 Şubat 2020’de alıyor!
Dezenfektan üretiminde “kimyasal” kullanmadığını iddia eden Nanoksia’nın fabrikasında üretim tıkır tıkır işlemeye başlıyor!
Buraya kadar hiçbir sorun yok!
Sorun tamda şu noktada başlıyor!
Fabrika binasını inşa eden firmanın iddialarına göre, Pekcan’ın dezenfektan olayı sonrası hisselerini satarak yönetiminden çekildiği ancak eşinin ortaklığının devam ettiği Nanoksia Biyoteknoloji, Hayrabolu’daki fabrikayı yapan firmaya 1.146,051,70 TL yapım ücretini ödemiyor!
Bunun üzerine firma, İcra Dairesine takip talebinde bulunuyor!
Nanoksia’nın “borcumuz yoktur” itirazı üzerine ise,
Mimarlık firması işi itirazın iptali davasıyla sulh hukuk mahkemesine taşıyor!
Peki Sulh Hukuk Mahkemesi’nde ne oluyor dersiniz?
Mahkeme deneme izin belgesi, eksik ve ayıplı işlere ilişkin Hayrabolu OSB Genel Müdürlüğünden bilgi ve belge talebinde bulunuyor.
2022’de açılan davanın Mayıs 2023’te görülen 2.celsesinde istenen belge mahkemeye geliyor ancak bilirkişi raporu mahkemeye ulaşmıyor!
4 ay sonraki 3.celsede dosya halen bilirkişiden dönmüyor ve dava 2024’e erteleniyor!
Unutmadan arada bir bilirkişi uzmanlık alanı olmadığı gerekçesiyle dosyadan çekiliyor yenisi atanıyor!
Tüm bunlar yaşanırken ne oluyor dersiniz?
Nanoksia’nın Hayrabolu fabrikasının binası, tarım makineleri üreten bir firmaya satılıyor!
Satışın yaşandığı dönem piyasa değeri 25 milyon TL olan binanın 8,5 milyon TL’ye satıldığı iddia ediliyor ancak bu iddialara herhangi bir cevap da gelmiyor!
Yine iddialara göre, Pekcan’lar bina yapım borcundan, “bina artık bizim değil, yeni sahipleriyle halledin işinizi” diyerek sıyrılmaya çalışıyor!
Alacaklı firma mahkemeden borçlarının tanzimini isterken Pekcan’lar ise kendilerini şöyle savunuyor:
Karşı taraf imzaladığı uygulama sözleşmesindeki yükümlülükleri yerine getirmedi!
Talep ve ikazlarımıza rağmen proje sunumu gerçekleştirmedi!
Fabrika binasını ayıp ve kusurlu olarak inşa etmiştir!
Pekcan’lar savunmalarına firmadan sorunlu olarak ayrılan, eski ortakları ve yöneticileri D.B’nin talimatlarıyla eksik işlere rağmen taşeron firmalara ödeme yaptırılarak zarara uğratıldıklarını da ekliyor!
Pekcan’lar eksik ve ayıplı işlerden dolayı fabrika binasının tamamlanamadığını belirtiyor ve ekliyor:
Yangın çıkış kapısı olmadığı için itfaiye raporu alınamadı!
Yangın dolabı ve yağmurlama sistemi yangın yönetmeliğine uygun olmadığından itfaiye raporu alınamadı!
Dış cephe su almakta, bina içerisine su girmektedir!
Doğrama camlardan yağmur suyu girmekte!
Pekcan’lar “alacak miktarının fahiş olmasıyla beraber gerçeği de yansıtmadığı” belirtilirken ayıplı ve eksik işler nedeniyle davacının talep ettiği alacak miktarını fahiş bulurken alacak miktarından yapılan 504 bin TL ödemenin düşülmediğini belirtiyor!
Ayrıca tebliğ edilmeyen fatura tutarının talep edilen alacak miktarından düşülmesini talep ediyorlar!
Ayrıca Pekcan’lar itfaiye raporu alınabilmesi için alınan yangın dolabı ek tesisatı için yapılan 10 bin 266 TL’nin de alacaklardan düşülmesini istiyor!
Son olarak ise Pekcan’lar davacı şirketin haksız ve kötüniyetli icra takibi nedeniyle tazminata mahkum edilmesini istiyor!
Pekcanlar’ın avukatlığını yapan hukuk bürosunu konuyla ilgili görüşmek için aradım, aradan geçen bir haftaya rağmen tarafıma halen bir geri dönüş yapılmadı.