...
İçinde derinlikler barındırıyordu ruhumun yıpranmış kırılganlığı. Ne zaman ölü denizlerden geçsem içime düşüyordum ruhumun körermiş karanlığında dolaşırken. Endişelerim korkuyordu karşılıksız veda edişlerimden ve değiştim, takvimi çıkmaz aynılıklarımda. Dünyanın tersine dönmesine daha vardı, gecenin ilerleyen hecelemelerinde baş dönmesi kronik olmaya başladığından. 365 gün ölümdü yaşayana. Her günü benzerlikler oluşturuyordu. Bir iki peron geçinde gideceği yerin değişimine uyum sağlayamayacağını anlayanlar sebepsiz yaşamaya mahkum kalanlardı. Düşüncesizlik düşününce geçmiyordu ne yazık ki. Huzurunu bulana soru sormamayı daha demin öğrendim. Bu nedenle sorularım hiç bitmeyecekti. Saflığa saklı çirkinlik insanlık yok olduğu anda çıkmayı alışkanlık haline getirmişti. Hepimiz çirkin veya güzeldik bir diğerine göre. Sınırsızlık anlık güdüyü sonsuz hissettiriyordu. Öleceğiniz günü bilseydiniz sadece istediklerinizi yapmak için çabalardınız. Ölümün belirsizliği anı bu nedenle sonsuz hissettirdiğinden var olan şiddete boyun eğen insanların sayısı her geçen gün artmaktadır dedim ölen sayısız masum insanlara ama hepsi beni dinlemezden geliyordu çünkü artık biliyorlardı; ölüm, yaşayanlar içindi.
...
Serkan Aydemir - Gürültünün Mırıldanmaları
...2016
Gürültünün Mırıldanmaları
Cuma, Temmuz 08, 2016