Evren Soyuçok'un kişisel blog sayfası. İlk Türkçe bloglardan evrengunlugu.net'te Evren'in yaşam deneyimlerine, okuduğu kitaplarla ilgili değerlendirmelerine ve hayatına dair birçok paylaşıma yer verilmektedir.
15 Mayıs Cuma:Batuhan, “E-muhtıra” başlıklı yazısı ile e-vren günlüğü’nün yeni MisAfiR KaLeMi oldu. “Çok Çeşitliyiz” atölyesi vesilesiyle Bursa’da tanıştığımız -iyi ki de tanıştığımız- sevgili kardeşim Batuhan’ın makale tadındaki özenle yazılmış yazısı, bugüne kadar yazılmış en ağır MisAfiR KaLeM yazısıydı sanırım :)
Akşamüzeri, İncirliova’ya Harun‘un doğum gününü kutlamaya gittim. Ümran‘la gizlice işbirliği yaptık ama küçük bir organizasyon hatası bizim çok daha keyifli bir akşam geçirmemize vesile oldu :)
“Şımşırık ıslandım” diye yazınca şu yazım aklıma geldi hemen. Dimdirek sözcüğünü duyunca şaşırmıştım; şımşırık‘ı ilk kez duyduğunu söyleyenleri duyunca da şaşırdım :) “Ipıslak” diye yazsam daha açıklayıcı olacakmış sanırm :)
Dün akşam, Hadise çıkana kadar TRT başında, Eurovision‘a kitlenmiştim. Sanırım, stüdyo kaydına alıştığımız için Continue reading →
Galatasaray‘ın UEFA kupasını aldığı maç, 90 dakika boyunca seyrettiğim tek maçtı. Geçen akşam büyük bir zaferle sonuçlanan Türkiye-Hırvatistan maçı da isteyerek, bilinçli olarak baştan sona seyretitğim ikinci maç oldu. Maç kültürüne pek sıcak bakmayan biri olarak ya milliyetçilik damarım kabardı ya da popüler kültürün etkisi altına girdim. Mehmet AĞAR‘ın Kanal D Anahaber bülteninde söylediği “Futbol Milliyetçiliği” tanımlamasına ve hemen sonrasında Mehmet Ali BİRAND‘ın “turnuvalardan sonra hemen sönen bir milliyetçilik” yorumuna kesinlikle katılıyorum. Türkiye’nin reklamının yapılması, spordan güzel sanatlara kadar her konuda “en iyi olma” mücadelesi elbetteki desteklenmeli, takdir edilmeli. Öyle ki Eurovision şarkı yarışmalarını önemserken, böylesi büyük bir organizasyona katılabilme başarısını göstermiş Türk Milli Takımının maçlarını önemsememek nankörlük olurdu. Belki bu noktada Orhan Pamuk‘un -altında bir bit yeniği aradığım- Nobel Edebiyat Ödülüne olumsuz bakış açımı bile eleştirebilirim. Sertap Erener, Eurovision 1.si olduğunda duyduğumuz gurur ile Galatasaray’ın UEFA kupasını aldığında yaşadığımız onur duygusu arasında bir fark var mıdır? Şüphesiz yok. Kulvarlar hatta sektörler farklı olsa da kazanılan başarı mutlaka Türkiye’nin milyon dolarlarla ölçülemeyen reklamıdır, ülkemizin imajına olumlu bir katkıdır. Türkiye’nin Hırvatistan karşısındaki galibiyetinin sevincini yüreğimde taşıyarak bu satırları yazarken, -her ne kadar bireysel bir başarı- gibi değerlendirsem de Orhan Pamuk’un Nobel ödülünü neden diğerleri gibi karşılamadığımı da düşündüm. Orhan Pamuk mu yoksa bir Türk yazar mı bu ödülü ald? Dünya o fotoğrafı nasıl algıladı, nasıl yorumladı…
HırWHAT-TÜRKO Savaşı
Abartmak, huyumuzda var. Milletçe çıldırmışken mutevazı değerlendirmeler beklemek pek de akıllıca olmazdı. Ama abarttığımızı düşünüyorum ben yine de. “Viyana kuşatması” tabirine takıldım. 650 yıl önceki Osmanlı askerlerinin heyecanına, çabasına ama buna rağmen hayal kırıklığıyla sonuçlanan mücadelesine gönderme yapılan bu benzetme ne kadar mantıklı? Futbol, modern savaş günümüzde. Artık bu spor dalını böyle görüyorum. Ama Türk tarihinin anlı şanlı mücadeleleri ile bir futbol festivalinin başarısını eşdeğerde görmek bana acımsısızlık gibi geliyor.
Büyük bir merak ve heyecandı Eurovision 2007‘de bizi temsil edecek şarkının ne olduğu. Nihayet TRT ekranlarında Kenan Doğulu, çok da iddialı olmayan bir basın toplantısıyla şarkısını sundu Türkiye’ye.
Kenan’ın ingilizce sözlü şarkıdaki ısrarına, Türkçe şarkı istemenin geri kafalılık olduğu yönündeki açıklamalarına tekrar geri dönmek istemiyorum. Şarkı aman aman bir şarkı gibi gelmedi bana. Sertap’ın birincilik şarkısının yerini hiçbiri tutmadı bugüne kadar. Gümbür gümbür bir şarkı değil Shake it Up Şekerim. Ve ne tuhaftır, bir Tarkanvari hava sezdim şarkının söylenişinde, Kenan’ın hareketlerinde vs :) Temsilcimizin İngilizce telaffuzuna ise diyecek yok. Kötü yani.
TRT’de şarkının yayınlanmasından sonra Kenan Doğulu’nun basın açıklamasının birden kesilmesi ayrı bir soru işareti elbette. Adam tam da ingilizce-Türkçe konusuna değiniyordu ki, aniden basın toplantısından günün diğer önemli haberlerine geçildi. Oysa TRT böylesine bir reyting fırsatını kaçırmamalıydı:
Yunanistan’ın şarkısının ismi de Shake it up Maria. Bu kadar tesadüf olabilir. Şarkı, bizimkinden kötü. Hele şarkıcının hareketleri başlı başına komedi. Sertap Erener iyi ki bir omuz sallama hareketi yapmış. Cümle alem sürekli aynı figürü kullanıyor. Bir de Yunanlı rakibimizin bir gerdan kırma hareketi var ki, seyretmeye değer. İnşallah bu figürlerle eurovision gecesi de dans eder de, açık ara farkla Yunanistan’ı geçeriz. Ancak yiğidi öldür hakkını yeme demişler. Yunanistan’daki stüdyo, seyirci, kopmozisyon muhteşem. Görüntüleri seyredince, bizim basın toplantısının basitliği daha iyi anlaşılıyor. TRT illa ki eksik gedik bir iş yapacak. Her şeye rağmen Helsinki de ilk 3 dereceden birini alacağımızı düşünüyorum.
e-vren günlüğü’nün 15. MisAfiR KaLeM’i olacak Neşe ALTUNAL birkaç gün sonra. Çok değil 5 gün sonra 9 Mart’ta “Ne Güzeldir Sevmek“ başlıklı yazısıyla hepimize çok içten bir “merhaba” diyecek. Fotoğraflar ve yazı dün akşam ulaştı elime. Yazıyı oku oku, kendimi alamadım. Neşe, aldığı 4 yıllık edebiyat eğitimini son derece iyi konuşturmuş. Öyle ki yazısını Murathan MUNGAN’ın bir şiiriyle de tamamlayıp, harika bir iş çıkarmış ortaya. Her zaman söylüyorum: MisAfiR KaLeM{LeR} beni çok heyecanlandırıyor. 9 Mart’taki buluşmayı iple çekiyorum. Neşe’nin e-vren günlüğü ziyaretçileriyle buluşmasının ardından Nisan ’07 MisAfiR KaLeM’i Mustafa PİŞİRİCİ için de geri sayım başlamış olacak. Elektronik Yaşam Diyarımın her yerine böylesine işleyen Mustafa’nın ilk defa özel bir yazıyla ve yeni fotoğraflarla burada yer alacak olması da inanılmaz bir duygu, daha şimdiden…
9 Mart Cuma’nın bir önemi daha var: Bugün Sertap ERENER‘in bir röportajı sayesinde öğrendim. Kenan DOĞULU‘nun Eurovision Şarkı Yarışması için hazırladığı parça TRT ekranlarında ilk defa o gün halka sunulacakmış. Eurovision delisi biri olarak sabırsızlıkla 9 Mart akşamını bekliyorum :)
TRT, bu defa eurovision’da bizi temsil edecek isim konusunda iyi bir karar verdi diye düşünmüştüm ki Kenan Doğulu, söyleyeceği şarkının sözlerinin Türkçe olmasını isteyenlerin eski kafalı olduğu, daha çok insana ulaşabilmek adına şarkıyı ingilizce söylemek gerektiği gibi çok tuhaf bir açıklamada bulunmuştu. Can Dündar, “Evet Kenan Doğulu, biz eski kafalıyız biraz!“ başlıklı bir yazıyla kendi köşesinden gayet yerinde bir cevap vermişti adayımıza. Ardından TDK‘dan da haklı bir tepki geldi: Madem daha çok insana ulaşılmak isteniyor, o zaman Kenan Doğlu şarkısını Çince söylesin. İkibuçuk milyar insan anlayacak şarkıyı düşünsenize.
Kenan Doğulu da, geri adım atıp, “yanlış anlaşıldığını, Türkçe diline tutkun ve aşık olduğunu, 16 yıldır müziğin içinde güzel Türkçe’yle konuşmaya, sanatını yapmaya çalıştığını“ söyleyerek de tuhaf bir savunma içine girdi. Türkçe zaten bir dildi ve Türkçe dili diye de bir tabir yoktu zaten. Eski kafalı demek de Türkçe’ye ve Türkçe yanlılarına ayrı bir hakaretti. Anlayacağınız Kenan’ın Türkçesi gıttı ve ingilizce şarkı söylemesi bir bakıma yerinde bir karardı :)
En acınılası cümle ise hala daha Kenan Doğulu’nun resmi web sayfasındaki haberlerin ilk sırasında yer alıyor: “Ama şarkıda Türkçe laflar da olsun istiyorum. Yabancılara öğretebileceğimiz, bir kaç kolay kelime“
Kenan Doğlu için Türkçe, “gereksiz, boş söz” anlamına gelen bir laf’tan, hatta sadece birkaç “kolay kelime“den ibaretti. Görünen o ki, ünlü sanatçımız (!) daha laf ve söz arasındaki ayrımı bilmiyor; Türkçe’yi laf’layıp, daha büyük bir gaf’a imza atıyordu.
Ben yine de Türkiye’nin Sertap‘la elde ettiği milyon dolarlık tanıtım şansını bu yıl da kazanmasını istiyorum. Uzun lafın kısası, Kenan’a başarılar diliyorum.