1472 yılında Bursa’da doğmuştur.[1] Asıl adı Mahmut’tur (Mahmud bin Osman bin Ali en-Nakkaş bin İlyas Lamii).
Emir Ahmet Buhari’ye gençlik döneminde hayranlık duymuştur. Daha sonra ise bürokratik bir kariyer edinmek yerine tasavvufi yola meylederek, Emir Ahmet Buhari'nin tarikatı olan Nakşibendi/Ahrari tarikatına girmiştir. Pek çok araştırmacı 40 dolaylarında eseri olduğunu iddia etse de kesin rakam olarak 20 kadar eseri vardır. Rum'da manzum eserlerinden çok mensur eserleriyle tanınmıştır. Molla Câmî’den çevirdiği eserlerden dolayı Cami-i Rum lakabıyla anılır.[2] Şiirlerinde tasavvufi öğeler çokça yer almıştır. Hamse sahibi olan ender şairlerdendir. Anadolu'da Nakşibendi tarikatının Ahrari kolunun dini düşüncelerini yayan ilk şahıslardandır.[3]
Müretteb bir divanı vardır. Divanının dibacesi Osmanlı dünyasında şiirin nasıl olması gerektiği konusunda muhtelif fikirler öne sürer. Bu kısım Tahir Üzgör tarafından 1990 yılında basılmıştır. Bilen Burmaoğlu Divanı üzerinde bir doktora çalışması vardır. Eserin British Library'de müellif nüshası mevcuttur.
Guy u Çevgan
Guy: Tahtadan yapılmış üzeri deri kaplı top. Çevgan: Golf sopasına benzeyen bir sopa. Tasavvufi bir eserdir. Guy insanı, çevgan ise kaza ve kaderi temsil etmektedir. Eserin Nuran Tezcan tarafından edisyonu yapılmıştır.
Cami'den tercümedir. Eser, yazma kütüphanelerindeki nüsha sayılarını dikkate aldığımızda Lamii Çelebi'nin en "popüler" eseridir. Eserde Lamii Çelebi mukaddime kısmını genişletmiştir ve burada tasavvufi kavram ve tipleri değerlendirmiştir. Ayrıca, Lamii Çelebi bu esere Anadolu'daki bazı evliyaları da eklemiştir. Kitabın günümüz Türkçesine uyarlaması Süleyman Uludağ ve Mustafa Kara tarafından 1995 yılında yayımlanmıştır.
Şevahidü'n-Nübüvve
Cami'den çeviridir. Lamii Çelebi'nin bu eserinin edisyonu Erdem Can Öztürk tarafından 2016 yılında yayımlanmıştır.
Şerefü'l-İnsan
Lamii'nin nüsha sayısı dikkate aldığımızda bir diğer "popüler" eseridir. Yarı tercüme-telif bir eserdir. Eserin ana konusu insanların mı yoksa hayvanların mı üstün olduğu hususunda insanlar ve hayvanlar arasında yürütülen bir tartışmadır. Eserin edisyonu Sadettin Eğri tarafından 2011 yılında yayımlanmıştır.
İçinde ibret verici tasavvufi hikayeler yer almaktadır.[5] Nüsha sayısına göre Nefahatü'l-Üns'ten sonra Lamii Çelebi'nin en popüler eseridir. Salih Gülerer 1988 yılında eserin bir nüshasını transkript etmiştir.
Hüsn ü Dil
Lâmii'nin Fettahi-i Nişabüri'nin aynı isimdeki eserini tercümesidir. Eser 1987 yılında Ülkü Sayan, 1998 yılında ise Abit Şenel tez konusu yapılmıştır.
Münazara-i Bahar ü Şita
Lamii'nin diğer "uyarlama" eserlerinden farklı olarak özgün bir konu ile kaleme aldığı eserdir. Sadettin Eğri eseri 2001 yılında yayımlamıştır.
Eser mizahi ve gündelik hayat hakkında hikayelerden ibarettir. Öte yandan, eseri Lamii Çelebi'nin oğlu, Lemi Çelebi toplumsal erişime sokmuştur. Eser 1990 yılında Aydın Budak tarafından tez olarak çalışılmıştır.
Münşeat
Lamii'nin mektuplarını ihtiva eden ve British Library'deki nüshası müellif nüshası olan eseridir. Kitapta Lamii'nin dönemindeki muhtelif şahıslara olan mektupları bulunur. Lamii'nin bu eseri Hasan Ali Esir tarafından yayımlanmıştır.
Şerh-i Dibace-i Gülistan
Lamii'nin Sadi'nin Gülistan isimli meşhur eserinin dibace kısmına yazdığı şerhtir. Eser üzerine Hülya Canpolat 2000 yılında bir çalışma yapmıştır.