Bu yazacağım yazı bütün takımlar için geçerlidir.
Bazen çok iyi oynarsınız ama kaybedersiniz, bazen de çok kötü oynarsınız ama kazanırsınız..
Hani buna “futbolun cilvesi” diyorlar..
Taraftarlar bu sonuçlara kızsalar da sonuçta bir şey değişmiyor.
Meselâ, Konyaspor -özellikle ilk yarı- GS karşısında iyi oynadı ama mağlup oldu, Ümraniye karşısında ise kötü oynadı ama galip geldi.
Futbol maçlarına ölüm-kalım savaşları gibi bakmamak lâzım.
Oynanan oyundan zevk almaya çalışıp, o haftayı yaşamak ve sonraki haftalara bakmak gerekir.
GS maçında, ilk yarıda KS’un iki şutu direkten döndü, iki gollük şutunu da kaleci Muslera mücizevi şekilde kurtardı. KS, ilk yarıda dört gol daha atar, GS’a tarihi bir yenilgiyi yaşatabilirdi. Sonuç, KS yenildi.
Ümraniye maçında da; 5’nci dakikada Metehan’ın, 25’nci dakikada Onur’un, 45+4’te Emir’in yüzde yüzlük gollerini kaleci Erhan güçlükle kurtaramasaydı, onlar da KS karşısında tarihi farka giderlerdi. Çok iyi oynadılar, nerdeyse tek kale oynadılar ama sonuçta yenildiler..
Yani sadece iyi oynamak yetmiyor,” futbol şansı”nın da yanınızda olması gerekiyor.
Bazıları, (taraftarlar veya maç yorumcuları) maç istatistiklerinde topla oynama oranlarına bakıyor ve yorum yapıyor.
Ümraniye maçında topla oynama % 56’ya 44 KS lehine..
Peki üstünlük bu oranla uyuşuyor mu? Elbette ki hayır..
Kendi sahanda “yan pas-geri pas” yapar durursun, topla oynamaya bakarsan sen üstünmüşsün gibi görünürsün. Aykut’un son döneminde süper lig’de topa en çok sahip olan takım “yan pas-geri pas”la KS’du ama KS, küme düşme hattındaydı. Aykut gitti Sergen geldi de takımı küme düşmekten kurtardı. Demem o ki, topa sahip olma oranları oynanan oyuna ve sonuçlara yansımıyor. Yani bu oranlar gerçekçi değil.
Ben daha çok “rakip kaleye çekilen şut” ve “isabetli şut oranları” ile “korner” sayılarına bakarım. Bu istatistikler bana daha inandırıcı geliyor. Korner’i çok atan takım, demek ki gol bölgelerine çok akın yapmış, defans topu kornere atarak tehlikeyi savuşturmuştur.
Ümraniye-KS maçında; rakip kaleye şut’ta Ümraniye 16’ya 8 üstün.. İsabetli şut sayısında yine Ümraniye 6’ya 3 üstün.. Korner atışlarında da Ümraniye’nin 8’e 4 üstünlüğü var..
Ümraniye nerdeyse tek kale oynadığı maçta yediği kontra atakla golü kalesinde gördü ve iyi oynamasına rağmen sonuçta yenildi.
Maçı baştan sona izleyenlere soruyorum: Sahadaki takımlar Ümraniye ve Konyaspor değil de “beyaz” takım ve “siyah” takım olsaydı, galibiyeti hak eden takım hangisi olurdu? Ümraniye’yi ve KS’u istediğiniz renge koyarak düşünün..
Bazı taraftarların aksi görüşüne rağmen, yedek kaleci Erhan’ı bir hatası dışında başarılı buldum. Ümraniye’nin en az üç yüzde yüzlük denilen toplarını kale direklerinin köşelerinden çıkarmayı başardı. Sadece bir kez boşa çıkarak hata yaptı. Sehiç’in de topa boşa çıktığı çok maç var. Bir de uzun süre maç’a çıkmayıp yedekte paslanırsa, gösterdiği bu performans daha iyi değerlendirilmelidir.
Başarılı teknik Direktörümüz İlhan Palut, son iki maçın (GS, Ümraniye) kasetlerini tekrar tekrar izlemeli, oyuncularına izlettirmeli ve yapılan hatalardan dersler çıkartmalıdır. Zira, son iki maçta (GS’ın ilk 45 dakikası hariç) KS’da büyük bir düşüş göze çarpıyor. Mental bir yorgunluk var gibi..
Başkan ve yöneticiler, taraftar desteğinden yoksunluklarını dile getiriyorlar. Doğrudur, tedbir alacak olanların “ağlamak” yerine “çözüm” bulmaları gerekir.. Zaten onun için orda değiller mi?
Benim kafamda çok öneriler var da bir tanesini yazayım: Konya’da, en az yüz işçi çalıştıran çok büyük şirketler, fabrikalar, tesisler, kuruluşlar var.. Ben diyeyim 500 siz deyin en az bin.. Buralara en az 15-20 kombine bilet satın bakayım tribünler boş kalıyor mu? Geliri de cabası..
Haftaya Antalya deplasman maçı var. 7 maçta 2 galibiyet ve 5 mağlubiyeti olan, 6 puan’la son sıralarda bulunan Antalya, kötü gidişine “dur” demek ve lig’e dönmek için bu maça çok asılacak. Ümraniye maçındaki gibi oynarsak galip gelemeyiz, sadece futbol şansının yanımızda olmasını dileyebiliriz. Eğer son maçtan ders çıkartırsak üç puanla döneriz. Çünkü KS’da bu potansiyel var. Yeter ki potansiyelini sahaya yansıtabilsin.