Kırıkkale’m
Koçubabadağından güneş doğar üstüne
Gölgesini düşürür Kösedağı’na varır
Dinek dağdan bakındım eteğinde bir ırmak
Suyu Hasandede’nin üzüm bağına varır.
Tam ortadan geçiyor döşenmiş demir yolu
Vagonların içinde kunduru buğday dolu
İstasyonda bekliyor güzele aşık kulu
Kara tren kalkınca Gesi bağına varır.
Bir yanı Samsun yolun bir yanı Kayseri’ye
Irmağın kenarından ta Karakeçili’ye
Anadolu bağrında güzel bir sevgiliye
Keskin’in dağlarında gönül bağına varır.
(DermanÎ)