Şimdi
pek çoğumuz “yazarın kafası neredeyse dil yazacağına diz yazmış başlığı da
yanlış yazmış” demiştir.
Hayır; yanlış yazmadım.
Dil yarası Arabeskin duayeni Orhan
Gencebay’ın şarkısında belki kendini en iyi bulur ve gerçekten en acı yaradır.
Onda hemfikiriz. Bu diz yarası biraz daha farklı durumda çıkacak karşımıza.
Küçükken koşar oynar çocukluğun veya
gençliğin verdiği enerji ile yürümek yerine hep koşmayı tercih ederdik değil
mi? Doğal olarak da koşmalar neticesinde yaradan bereden kurtulamazdık. Ama bu
yaralar hayata daha sıkı ve dayanıklı bağlanmamızı da sağlardı. Yani süt kuzusu
veya ana kuzusu olmadığımızın yaralar bir kanıtı gibiydi.
İşye bu yaralanmalarda mutlaka ya
bisikletten düşmüş, ya top oynarken olmuş bir türlü dizimiz yara olurdu
hatırladınız mı? Derisi soyulur bazen biraz daha derin olurdu yara.
İşte bu diz yarası zamanla kabuk
bağlardı. O kabuğu bir türlü koparmak ve yaranın üzerini açıp iyileştirmek için
yaranın kanarından köşesinden yavaşça el yardımı ile deri ile bağlantısını
kesmemiz gerekirdi.
O esnada bazen kanar, bazen canımız
acır bazen merhem sürmek de gerekirdi.
Ama dizimiz yara oldu diye
bacağımızı kolumuzu gövdemizden ayırmayı hiç düşünmedik. Acı çektik biraz ama bu
diz bize ağrı verdi azıcık acı verdi kesmedik.
Benim güzelliğinden düşman çatlatan
ülkem üzerinde her dönem oyunlar zaten oynanmış şimdi yarım asra yaklaşan
bölücü örgüt oyunu ile güzelliğine
kezzap atılmaya çalışılıyor.
Ama bu oyunlar devin dizindeki yara
gibi bunu herkesin bilmesi lazım.
Biraz acı verir, biraz kanar, biraz
koşusunu engeller, belki ağrı kesici bile yutmasına vesile olur ama geçer,
ölümcül değildir. Asla bu dev de o bacağını kesip atmaz bir sıyrık için.
Efendim ne dizi bir diz olsa baş
ederiz denilecek.
Bende olsun diyorum. Dizinde bölücü
örgüt marifetiyle sıyrık olabilir. Dirseğinde paralel yapıyla çizik olabilir,
parmağına yıkıcı unsurlar ile diken de batmıştır oda olabilir.
Hatta aşağı sokağın bebesi Rusya,
komşuların şımarık çocuğu İran, dayak yemekten helak olmuş Irak gibilerle dost
olmuş bu deve kafa tutuyor da olabilir.
Diğer mahalle bile değil neredeyse
diğer şehirden gelip sürekli mahalleyi karıştıran Avrupa, Amerika’sı da
mahallenin ne kadar haşaratı varsa besleyip, büyütüp devin üzerine salıyor da
olabilir.
En kötüsü bu devin canı gibi görünen
bazı organları da bu devi içten kemiriyor, dışarıdaki karşıtlarına yol vermeye
çalışıyor da olabilir.
Dev devdir ve bu “diz” yarası “dil”
yarası değil nihayetinde saldırılar onu sarsar, koşmasını engeller, biraz
başını ağrıtır ama asla öldürmez.
Düşman
yılan olup soksa,
Dokuz kavim taşa tutsa;
Yiğidi çökertmez kahır.
Bir dem yar hüzünle baksa,
Bir gönül gözüyle baksa
Yiğidi gül ağlatır, gam öldürür.
Selam ve dua ile…