H.Çiçeksever — 25 Eylül 2010
Otuz yıl önce Samsun’da karşılaştığım ama sonradan irtibatımızın kalmadığı Füsun isimli arkadaşımı yürüyüşe çıktığı arkadaşı benimle tanıştırmaya getirmiş. İlk şaşkınlık geçtikten sonra, geçmişi, vs. derken hayatımızı anlattık birbirimize. Ülkem ve insanımız için çalışmalarımdan bahsediyordum, heyecanla Amerika’da benzer çalışmalar yaptığını, hatta bir defasında söze şöyle başlamıştım diye anlatmaya başladı:”… arkadaşlar size konuşmaya başlarken baktım ki 52 yaşındayım, Atatürk bu yaşta öldüğünde geride büyük eserler bıraktı halbuki ben, sadece bir çocuk yetiştirebildim, düşünmeye davet ediyorum…” O sırada, kitabımı imzalıyordum ve ; “bu kitap düşünmek için hazırlanmıştır” yazmıştım. Sonra kitabın içindeki Atatürk’ün şiirine ilk defa kitabında yer veren biri olmaktan onur duyduğumu söyledim ve şiiri okudu şöyle söyledi;
“Bu şiiri nereden aldınız? Biliyor musunuz bu şiiri Atatürk Sinop’ta yazmış.” İnanın tüylerim diken diken oldu, ilk defa duyuyorum.! Samsun’dan Atatürk için yola çıkmışım, Amerika Türk Lobisi Başkanı Dr. Ata Erim’in gelini, Sinop’lu Füsun’dan ilk defa bu sözleri işitiyorum. İnanılmaz bir olay..
Yıllar önce Sinop’ta atılan bir tohum yeşermiş, demek ki hayatta yapılan hiçbir şey boşuna değil. Kur’an derki; “Siz iyi işler yapmak için yola çıkınız Allah sizi, sizin gibilerle buluşturacaktır.Bu ara ilginç buluşmalar yaşıyorum.İşte Atatürk’ün şiiri;
HAKİKAT NEREDE?
Gafil, hangi üç asır, hangi on asır
Tuna ezelden Türk diyarıdır.
Bilinen tarihler söylememiş bunu
Kalkıyor örtüler, örtülen doğacak,
Dinleyin sesini doğan tarihin,
Aydınlıkta karaltı, karaltıda şafak
Yalan tarihi gömüp, doğru tarihe gidin.
Asya’nın ortasında Oğuz oğulları,
Avrupa’nın Alplerinde Oğuz torunları Doğudan çıkan biz
Nerde olsa, ne olsa kendimizi biliriz
Türk sadece bir milletin adı değil,
Türk bütün adamların birliğidir.
Ey birbirine diş bileyen yığınlar,
Ey yığın yığın insan gafletleri
Yırtılsın gözlerdeki gafletten perde,
Hakikat nerede?
Çıkıyor gönüllere istimdadı,Sâmiamda vatanın feryâdı
Yaralı bir ananın evlâdı,Etmesin mi anaya imdadı?
Rumeli can veriyor yok mu ilaç.
Edelim sıhhatini istimzaç; Etmeyelim kimseyi izaç?
Zırhlılar her yeri tehdit ediyor,Makedonya bunu tes’it ediyor.
İnkırazı bize teyit ediyor.
Yemenin purişi malumu cihan, Ne için eyledi millet isyân?
Zulme ister mi bu yoldan burhan, Turuşkalar bile aldı meydan
Hani kânun-u adaâlet nerede?
Mülk-ü millette himâye saadet nerede?
Bizde evvelki şecaat nerede?
Yıldırım görse şu ahvâlimizi,Ateş kahrı yakar hâlimizi,
Af eder mi bizim efâlimizi,Mahveder cumle-i emsâlimizi,
Ey büyük Fâtih’i İstanbul’, Bu revş olmadı mı makbulün
Sây ile toplanılan mahsulün, Berhava oldu fakat meçhulün…
Yazık oldu Vatana âh yazık…
Her ağızdan çıkıyor: Eyvâh yazık!..
Acısın bizlere, âh yazık!
MUSTAFA KEMAL
· Sinop 25 Kânunu Evvel 321 (1905)