Nereden aklıma düştüyse, uykumu kaçırdı. Kalkıp Google’a sordum: “Dolandırıcı kime denir?” Ekşi Sözlük yetişti imdadıma. Dedi ki: “Dolandırıcıların en önemli sermayesi çeneleridir, karşılarındaki insanları etkileme ve ikna etme zanaatını iyi geliştirmişlerdir. Konuşurken yalan söylediklerini anlamanız neredeyse imkansızdır. Son derece sakindirler; rollerini öyle ustalıkla yaparlar ki, yılların tiyatrocularını bile hayrete düşürürler. Profesyonel dolandırıcılar aynı zamanda çok sakin ve sabırlı olurlar. Konuşurken kesinlikle güvensizlik belirtileri, heyecan, telaş göstermezler. Dürüst, güvenilir imajını verene kadar gerekirse 1 yıl beklerler. Güven sağlamak için karşıdakini yemlerler, tam güveni sağlayınca vurup kaçarlar. Dolandırıcılar kesinlikle kendi adlarına şirket ya da işyeri açmazlar; ama kendi adlarına bastırdıkları kartvizitleri okuyup ona göre davranırsanız yanarsınız”.
Dolandırıcıyı tanıma kılavuzu
“Dolandırıcılar genellikle ülkemizde bol bulunan eğitimsiz, cahil, parayı seven, kendini uyanık gören insanları eğlence ve yemeklere götürerek güven sağlayıp ikna ederek kurdukları ya da yeni devraldıkları şirkete yetkili müdür yaparlar. (…) Dolandırıcıların kendilerini çok ağır satmalarına, gösterişli arabalara binmelerine, şık giyinmelerine, iyi bir yerde büro tutmalarına, büyük bir iş adamı gibi hareket etmelerine, konuşmalarına ve davranışlarına göre hareket ederseniz sonradan çok pişman olursunuz”. Bir de ‘Dolandırıcıyı Tanıma Kılavuzu’ çıkartmış Ekşi Sözlük yazarı. Şöyle ki: “Çok zekidirler. Pratik zekaları gelişmiştir. İnsanları çabuk ikna ederler. Çok konuşurlar ve ağızları iyi laf yapar. Soğukkanlıdırlar. Yapışkandırlar. Çok iyi rol yaparlar. Hareketleri rahat ve güven vericidir. Çoğunlukla yalnız değildirler, ekip halinde çalışırlar. Dolandıracakları insanları önceden gözetlerler, plan ve program yaparlar. İnsanların dini duygularını, kötü emellerine alet ederler”.
Akıllı telefon akıllarını alıyor
Aynı kaynaktan birkaç not daha düşelim: “Dolandırıcılığın özü iyi giyinmektir. Genelde kibardırlar ve karşısındakinde iyi intiba bırakırlar. Müthiş bir özgüvenleri vardır”. Kaynaklar bunları söylüyor. Ben de üzerine kendi gözlemlerimi eklemek istiyorum. Mesela, akıllı telefonlarla birlikte bunların teknolojik olanakları da güçlendi. Bu tip karakterlerin telefonlarında üst düzey yöneticilerle, siyasetçilerle, belediye başkanlarıyla, işadamlarıyla çekilmiş fotoğrafları vardır. Halkımız ünlü bir sinema ya da dizi oyuncusunu, ses sanatçısını, magazin karakterini gördüğünde nasıl fotoğraf çektirirse, bu zevat da devlet erkanıyla, siyasetçiyle anında poz verir ve telefonun hafızasında tutar. Sonra avını ikna etmek için kullanır bu pozları. Büyük bir beceriyle kurguladığı konuşmasının uygun yerlerinde telefonunu parmaklayıp, adını kullandığı kişiyle çekilmiş fotoğrafı gösteriverir.
Sahtekarla tamahkar ruh ikizi
Hatta o kadar ileri gider ki, “Benim sözümden çıkmaz” der, “Dediğimi yapar. Beni çok sever. Bana çok güvenir. Makamını bile teslim eder”. Sahtekarla tamahkar birbirini bulur. Bu sözlere atlayan tamahkar da, yeme gelir. “Kaz gelecek yerden tavuk esirgenmez” şiarıyla hareket ettiği için, söz konusu kazın fotoğrafını görünce elindeki tavuğu dolandırıcıya uzatır. Oysa kazın bu alışverişten haberi bile yoktur. Kazın kaz olduğu bile belli değildir üstelik. Sonuçta da tamahkar, eldeki tavuktan olur. Bunun örnekleri çevremizde fazlasıyla mevcut. Bazen ticari, bazen de siyasi hırslar birilerini dolandırıcının tezgahına sürüklüyor. Avını uzun süre gözlemleyen dolandırıcı da, günü geldiğinden altın vuruşu yapıp kenara çekiliyor. Dimyat’a pirince giderken evdeki bulgurdan olansa, ‘vay anam’ diye oraya, buraya koşuyor. Biz bir profil çıkarttık. Etrafınıza bakın bakalım, kimlerle örtüşüyor? Kim bu şahıslar?
- Etiketler
-