(Editörün notu: Orjinal yazı, içeriği değiştirmeden editlenmiştir)
Çoğumuz bilişimciyiz.
Her gece bilgisayar başında gözlerimiz kısılana kadar oturduğumuz oluyordur. Sebebi ise hiç durmayan teknoloji ve merak. "Yatmadan şu çekirdeği derleyip yatsam" veya "şu konuya da bir göz atsam" deyip de saatlerce bilgisayarın başında duruyoruz.
Kim dengeyi sağlıyabiliyor merak ediyorum. Ben bu denge sağlayamadığımı söyleyebilirim. Eğer bir öğrenci olsamasam geç vakitler de kalkma şansı bulamayacağım tabiki. Herkes de bu lükse sahip değil. Çalışan arkadaşlar ne yapıyor merak ediyorum. Yani bir uyku problemimiz var. Bu inkar edecek olan var mı ? :)
Peki bu döngü hep devam ediyor. Bilgisayar başında devamlı duruyoruz. Uykumuzdan oluyoruz. Kimi zaman sosyallikten oluyoruz. Ama teknoloji de devamlı büyümede ve takip istiyor.
Bu soruna bir cevap var mı merak ediyorum. Yoksa bilişim camiasına giren kişiler bu hayata mahkum mu ?
Bu siteyi takip edenlerin çoğu tahminen bilişim camiasından. Herkes, her sabah kalkıyor, bazısı okula, bazısı işe gidiyor. Şahsen gözlemlediğim birşey var, o da bu camiadan bir çok kişinin güne uykusuz olarak başlıyor olması.
Benim düşüncem bunun sebebinin bitmek bilmeyen bilişim deliliği olması.
Benim düşüncem bunun sebebinin bitmek bilmeyen bilişim deliliği olması.
Görüşler
Şu an ise aklıma gelen cevap şu "Eğer bir sebeple, bir konuya, onla uğraşmaktan uykusuz kalacak kadar heyecan duyuyorsanız, uykusuz kalın. Hatta çevrenizde bu şekilde olan insanlar varsa onları da teşvik edin uykusuz kalmaları için. Çünkü bugünkü uykusuz heyecanlar, yarın ki heyecansız uykulardan çok daha kıymetli"
Herhangi bir kaliteli üniversitedeki (dünyadaki ilk 500-600 filan) herhangi bir daldaki doktora öğrencilerinin uyku düzenlerine bir göz atın isterseniz. ;-)
Not: Ben çok seviyorum uyumayı. O yüzden doktora yapabilir miyim şüpheli :)
Bir başka not: Çok az sektörde "dur şunu bir deneyeyim de göreyim bakalım sonucu ne olacak?" sorusunu sorup birkaç dakika ya da saat sonra sonuç alabilirsiniz. Mimarları, köprü yapanları, araba üretenleri, vs. düşünün.
Masa başında rahat oturmaya gelince, sadece şunu bir sormak istiyorum acaba siz hiç bilgisayar başında toplamda belki 30 - 40 dk. ara olmak kaydı ile 36 saatten fazla oturmayı denediniz mi? Yani böyle bir şeyi kalitesiz bir koltuk üzerinde, çok da kaliteli olmayan bir monitör ile ve mütemadiyen terlemenize yol açacak kadar güneşsiz ve havasız bir ortamda denediniz mi? Bu soruları sordum çünkü belki kafanızda oluşmuş olan "bilgisayarcı" imajının dışında örnekler de olabilir.
Bence en asosyal mesleklerden biri romancılık. Bir odaya kapan yaz allah yaz.
O lafları etmemin sebebi biraz da refleks önyargılara karşı alerjik tepkim, yani bilgisayar = iletişim kurmayan asosyal garip insan. Mutlaka o profilde insanlar da mevcut ama yoğun ve büyük yazılım geliştirme ekiplerinde doğru dürüst iletişimin, kişisel ilişkilerin ne denli önemli olduğunu eminim o tür ortamlarda çalışan insanlar hatırlayacaktır.
"Bir odaya kapanıp bir proje geliştirmeye çalışan bilgisayarcı"nın ne menem sosyal meselelerle uğraşmak durumunda kalabileceği ve ne tür gözlemler yapabileceğini bilseniz (özellikle de açık kodlu ve uzaktan geliştirilen projeler) şaşırırsınız diye düşünüyorum.
Bilgisayar-dışı çevremin arkadaşlık ilişkilerine baktığımda nedense 6-7 saatten fazla aralıksız muhabbete(çok yakın olanlar haricinde) hiç rastlamadım. Programcılar da ise yeterli zaman varsa basit bir tree muhabbeti dallanıp budaklanıp bir günü(sanırım uykusuz kalmaya olan alışkanlığında etkiside var) geçebiliyor(ki genelde günün sonunda 5-6 tane proje çıkıyor ortaya). Zira programcıların çoğu(en azından benim çevremdekiler) programlama hakkında konuşmayı seviyor ve programlama(genel olarak cs) konunun tükenmesine yetmeyecek kadar geniş bir alan. (Tahminim startup fikirlerinin çoğu bu tür muhabbetler esnasında ortaya çıkıyor :) )
ve yarın 06:30'da kalkıp işe gidicem... Ve ben saat 03:45 hala bu sorunun peşindeyim ve sonunda tabii bünye dayanamıor yatıyrum... 06:30'da kalktığımda ise aklıma ilk gelen şey "bu sorunu nasıl çözecem mutlaka çözücem" diyip o uykusuz kafayla hala bilgisayarı düşünerek beyni zorluyorum... servisle işe giderken bile hala o sorunun nasıl çözülceği aklımda(bir yerde birşey var ama nerde gibisindne) işte bu da tipik bir bilişimcilikmidir bilemem :D ama tabii 3 saat uyku uyudum ama yetmiyor arkadaş :D...
bilgisayarınızda sorununuz varsa eğer siz farkıdna olmasanız bile çoktan uykusuz kalmayı göze almışınızdır çünkü zaman naısl geçiyor anlamıyorsunuz bile... Ama çok eğlenceli ve zevkli geçiyor.
http://www.reflected.org/sleep.pdf
http://www.stevepavlina.com/blog/2005/10/polyphasic-sleep/
bu oldu. Polyphasic Sleep denen bir kavram varmış (Türkçe karşılığı yoksa eğer "çok fazlı uyku" olarak Türkçeye çevirmek istediğim bir kavram). Okudukça ikna olma payım arttı. Verdiğim link ve anahtar kelimelerden yola çıkılırsa bu konuda daha çok örnek bulunabilir.
Bu işin uç noktası ise aşağıdaki link olsa gerek sanırım.
http://www.thanhniennews.com/features/?catid=10&newsid=12673
Gerçi bu linkteki bir hastalık :)
Do people really need to sleep?
Posted in sleep at 5:39 am by Francisco
Some people think that we rest during our sleep, and that without sleeping we would be tired, and get sick.
In contrast, experiments with dogs as well as polyphasic sleepers have shown that it is not sleep that we need, but REM dreams. Dogs have died when prevented from dreaming, but not when prevented from sleeping. Polyphasic sleepers get by fine with 3 hours a day of mostly dream sleep.
However, there is a guy in vietnam who has been without any sleep for 30 years! He is active and in good health. Is he lucky genetically? Or is it something he learned? This means that not sleeping does not necessarily lead to death or bad health. We just need to figure out how to get rid of sleeping.
http://franciscogutierrez.wordpress.com/2006/02/16/do-people-really-need-to-sleep/
Ha yapmadım o ayrı, sanırım hayatımın amacını bulmaya hazır değilim :)
Ben yıllarca 9-10 gibi uyanan bir insandım. Sabahlama yüzünden de bazen öğleni bulduğum olmuştur. Kalkış saatimi 'adım adım' erkene çektim. Çay, kola gibi şeyleri bırakmak isterseniz gene adım adım yapın, gaza gelip her şeyi aynı gün yapmaya kalkışmayın.
http://www.stevepavlina.com/blog/2005/05/how-to-become-an-early-riser/
Eğer, bugün, yarın veya öbür gün, Galata köprüsünden gesenin köründe geçerseniz, orada olta başında durup kamışın parlayan ucunu pür dikkat izleyenleri sabahlarken bulabilirsiniz.
En son uykusuz gecem, Arnavutköy'de aynı şekilde geçmişti, yarın bir gün o köprüde o vakitte bende olacağım büyük ihtimalle.
Demekki bu bilişime filan özgü bir şey değil. "Meraklısı" olunca, sabahlamak sıradan bir vaka oluyor.
Basitçe, PC başında da, Balık tutarkende sabahlamayı seviyorum. Öyle olacaksa, gönlüm ister hep öyle olsun. Uykuya vereceğim kısıtlı ömrü yaşamaya ayırmış olmanın bir mahzuru yok sanıyorum..
Öte yandan herhangi bir şeye "sabahlayacak kadar ilgili olmak" çok başka bir şey. Bu "yol aynı yol, arabayla, otobüsle, trenle, uçakla ya da yürüyerek gitsen ne çıkar?" demek gibi, bunların herbiri farklı yolculuklardır ve eğer tek derdiniz A noktasından B noktasına gitmek değilse sizin için yaşanmışlık olarak önemlidirler.
Aslında bilgisayar veya olta başında sabahlamak, iş meselesi de olsa işin ucunda, tamamen bir macera gerçekte.. Biz aslında bizi uykudan daha çok dinlendirecek, bize zindelik verecek olan bir meselenin peşindeyiz..
Konu eğer işse, en verimli çalışma, sabah işe başlayıp, akşam 5'ten sonra bırakıp giderek yapılabilir. Aksi? Kısa süre sonra telef olursunuz. 16 saat işe gidersiniz ama ancak 1.6 saatlik iş çıkarırsınız. Normal mesai ile ise, 6 saat kadar iş yapmanız mümkündür günde.
Elbette, konu "iş".. Eğer iş sizi dinlendiren, cezbeden, kapıdan çıksanız bile kafanızda götürdüğünüz şeyse, durum zaten farklı olacaktır.
Uyku düzeni olmayan biri olarak, mevcut uygulamaların çoğu sosyal hayatın yapısı ile çelişebiliyor.Uykularımız aslında hiç bir zaman sadece bize ait biyolojik süreçler değil, aynı zamanda içinde yaşadığımız topluma ait, içinde bulunduğumuz toplumsal sistemin dayattığı koşullardan bağımsız bir uyku düzeni sağlamak çok zor.
Bunun yanında ne tür uyku düzeni olursa olsun, gecelerin doğal sessizliğinde uyanık olup bir şeyler yapmanın verimliliği hiç bir şey de yok.
Hiçbir dış sinyale maruz kalmaksızın (çok özel, izole, yeraltı koşullarında) yapılmış biyolojik saat deneyleri mevcut. İnsanlar başka insanlar, güneş, doğa manzarası, saat, vs. olmadan da belli bir günlük düzen içinde hareket edebiliyorlar. Bu biyolojik saat konusu bir hayli verimli bir araştırma alanı (PubMed ortamında biological clock anahtar sözcükleri ile yüzeysel bir arama bile konudaki eğilimlere dair bir ipucu verebilir.)
Bir de tabii hep genelleme yapma eğiliminde oluyoruz (bilimsellik adına?) oysa pek çok psikolojik olgu gibi uyku meselesi de yaşa, mevsime, günlük egzersiz miktarına, vb. etmenlere göre değişebilecek bir şey, çok detaylı ve test edilmiş bir model elde olmaksızın birilerinin önerilerini denemek ne kadar anlamlı? Her bedene uyacak birkaç hazır giyim çözümü bu gibi durumlarda patlamaya müsait.