Geçen sene kendime diktiğim takımı çok beğendi ve kendisine de istedi. Kendisi isteyince giyer biliyorum. Ne istediğini biliyor O! Neyi sevdiğinden ve kendinden emin bir kız oldu hep.Dikip bitirince de çok sevdi takımını. En çok kalpli fermuarı sevdi, minicik şeylere bayılıyor her çocuk gibi.
Kombini tamamlamak için mavi çorap istedi. Ayrıca dolabındaki çoraplar ona küçük kalmış, ekledi. Anne kız muhabbetine ne de çabuk gelmişiz. Ne zevkliymiş kız annesi olmak. Onun kız olmasını dilemekle ne iyi etmişim. Bilmeden kendime ne güzel anlar yaratmışım. Sahi bu konuya nereden gelmiştik? Onu konuşmak çok zevkli geliyor, şimdi yanımda uyuyor oysa. Yarın bu yazı otomatik yayına giriyor olacak, ben de onunla kesirli ödevleri çözüyor olacağım. İşte böyle, onunla olunca hayat akıp gidiyor ve her nasılsa hep daha güzel oluyor her şey. Daha da güzel nasıl olabilir ki acaba?
Ceket takım size tanıdık geldiyse buradan hatırlıyorsunuz. Linkteki aynı kumaştan pembe tonlarda da vardı. Sonunda pembesini de diktim. En kısa sürede istediği çorapları bulup üzerinde de fotoğraflayacağım.