Bugün sabah alışveriş dönüşü, bisikletle bizim eve doğru gelen postacıyı görünce aklımdan
'Bir zamanlar postacı varmış, evlere kağıtlara yazılmış postaları dağıtıyormuş düşünsenize', diye arkadaşlarıyla konuşan kızımı hayal ettim. Acaba olabilir mi? Herşey öyle çabuk ilerliyor ki, neden olmasın. Ve aynı zamanda benim çocukluğumdan bildiğim' Bak Postacı geliyor selam veriyor, herkes ona bakıyor merak ediyor...' (bilmeyen var mı? :) önce mırıldanmaya başladım, baktım kızımın hoşuna gidiyor,onun alkışı ve bana katılması eşliğiyle arabadan inene kadar söyledim :)
8 gün sonra 15 aylık oluyor, zamanın nasıl geçtiğini anlamasamda, işin zor kısmının geride kaldığını hissediyorum.
Artık her sabah uyandığımızda, ve yatmadan önce ellerimizi yüzümüyü yıkıyor,dişlerimizi fırçalıyoruz. Mesela şu aralar nohut,pilav favorimiz. Çok az şekerli 'Hamsiköy' usülü Sütlacı ise yoğurt gibi 2 kase birden yiyebiliyor. Şükür hastalık sonrası huy falan değiştirmedi. Mızmızlığını griple beraber uğurladık.
Şimdi biz ne yapıyorsak o da aynısını yapıyor. Mesela
Kendi koltuğuna bebeğini oturtup mama veriyor :) Bu şeker hasır koltuğu İkea'dan aldık. Çok kullanışlı. Üzerindeki yastığı hatırladınız mı? Buradan :)