Bir haftadır çok hastayım. Sokakta yürürken yüzüme kim aksırdı, tıksırdı hatırlamıyorum. Evin dışında insanlarımızın çoğu o kadar dikkatsiz ki gelişi güzel yanından geçen insanın yüzüne doğru öksürüyor, aksırıyor; hatta gözümüzün içine bakarak sümkürüyor, hönkürerek tükürüyor. Boğazında kazı çalışması yaparken senin sağlığını etkileyebileceğini hiç umursamıyor. Medeniyet asıl nedir öğrenmemişiz, öğretmemişler, öğrenmeye de meyilli değil gibiyiz. Neyse bunlar başka konular...
Birilerinin viris potansiyelini kapmışım bir haftadır bakteri yüklü tank gibiyim. Gözlerimden ateş fışkırıyor ve gözyaşlarım istem dışı pınarlarından katre katre yeryüzüne dağılıyor.. Elimi kolumu kıpırdatacak halim yok. Bir görünmez virüs görünen koca gövdeyi yıktı, attı; tuş etti. yatak yorgan süründürüyor. İnsan canı böyle bir şey işte; hiç ölmeyecekmiş gibi dimdik, kasım kasım kasılırken, bir anda canın bir virüsü alt edemeyecek kadar çaresiz kalıveriyor. Hiç bir varlığas güvenmemeyi o anlarda öğrenirsin, ama bazen öğrendiğin fayda vermez olur...
Bogazım iltihaplanmış, konuşamıyorum. Doktora göründüm, verdiği ilaçlar daha bir süründürüyor. Geceleri uykusuzluktan muzdaribim; hapşuruklarım da başladı. Açılırım, birqz afiyet bulurum gibisine hapşurmayı iyi sayıyorum. Hastalığımı yakın çevreme bulaştırmamak için itina gösteriyorum. paketlerce mendil kullandım. Dermanı derdi verenden dualarla arandım. Velhasıl gribim, garibim. Çok şükür Rabbime bugün de hayata uyandım. Lakin sağlık elden gidince dünya gülse, gülünmüyor.
Atina’da önemli bir tartışma yapılırken kürsüye Demostenes çıkar, ancak dinleyiciler, sürekli kendi aralarında konuşmakta, filozofu dinlememektedir.
Demostes : “ Bir hikâye anlatıp ineceğim ” der ve anlatmaya başlar:
-Uzun zaman önceydi, bir delikanlı Atina’dan Megara’ya gitmek için bir eşek kiralamıştı. Eşeğini kiraya veren adamın da Megara’da işi vardı,beraber yola düştüler. Konuşa konuşa giderlerken öğle sıcağı bastırdı, biraz dinlenmek ve öğle yemeği yemek için bir su başına çöktüler. Ama ortalıkta hiç gölgelik yoktu ve eşeğin sahibi yemeğini alıp eşeğinin gölgesine sığındı.
Eşeği kiralayan genç buna içerledi; “ Sen çekil gölgede ben oturacağım “ dedi.
Beriki itiraz etti:
- Ben oturacağım, çünkü eşek benim.
Delikanlı:
- Ama ben eşeği kiraladım, deyince;
Eşeğin sahibi:
- Ben sana eşeği kiraladım gölgesini değil!
Cevabını aldı ve aralarında kavga çıktı. Hikâyenin tam burasında Demostes kürsüden iner yürümeye başlar.