21 – 23 Aralık tarihleri arasında Ankara’da ‘Nefesini Yeniden Kazan Haftasonu Çalışması’na gittim koç olarak. 59 katılımcısı olan harika bir çalışma oldu. Katılımcılar kadar çalışmada olan koçlar da dönüşüyor bu seminerlerde. Birbirimize bildiklerimizi, deneyimlerimizi aktarıyoruz, kendimizi yargısızca açıyoruz. Farkediyoruz, farkettiriliyoruz.
Çalışmalardan biri de affetmek üzerine. Çalışmadan bir gün önce aramızda konuşurken, ben olayı anlamaya çalışırken Esra Ekren ‘sen de katılıyorsun o çalışmaya demek ki’ dedi. Nasıl yani? Ben o çalışmaya katıldım daha önce, ne gerek var, daha kimi affedeceğim, dedim, ama bir yandan da Esra diyorsa, vardır bir hikmeti diyorum içimden.
Çalışma başladı, hala düşünüyorum, kimi affedeyim diye. Eski kocayı affetmişim, babamı affetmişim, annemle çok derdim yok, arkadaşlarımı düşünüyorum, kime kırgınlığım var ki daha… Derken iç sesim, haydi kendini affet, dedi. Evet, işte bu! Kendimi affetmeye niyet ettim.
Kendimi cezalandırma potansiyelim olduğunu biliyordum, hatta bazı arkadaşlarım beni, artık kendini dövmeyi bırak, diyerek uyarırlar arada. Ne demek istediklerini bir türlü anlayamıyordum tam olarak. Çalışma sırasında aklıma birden ben küçükken annemin beni emzikten kesmek için, emziğin içine kırmızıbiber doldurup vermesi geldi. Kendimi kötü hissetmiştim, emziği bırakmıştım, ama hazır değildim bırakmaya, neler hissetmişim neler, hepsi nefesle dönüştü. Bir de uzun süredir sağ kolumda ağrı yapan yumrunun üç kez plof plof hissiyle dağıldığını hissettim. Çok hoş bir rahatlık verdi bu bana. Bu da düşüncelerimizin ve duygularımızın bedenimizde nasıl yumrular, kistler, vs yaptığına ve nefesle nasıl şifalandığına bir işaret.
Kendimi affettim, hafifledim, buna vesile olan Esra’ya da çok teşekkür ederim.
Bu arada 19 Ocak’ta Esra Korkut ile tam günlük nefes çalışması, Şubat ayında Konya’da ve Mayıs ayında Kapadokya’da 5,5 günlük transformalnefes seminerleri var, kendinize bir hediye vermek istiyorsanız, hayatı daha hafif yaşamayı seçiyorsanız, yorum bırakın, ayrıntılarını da vereyim.