- 306
- 0
- 0
- 0
- geçen yıl
annenin yazdığı yazıyı okurken sinirlendim. çok basitçe anlatıyım neden sinirlendim. altı yaşındaki bir çocuk ninja kaplumbağalardan hoşlanabilir, donatelloyu kendine yakıştırabilir ve onla evlenmek isteyebilir. bunda bir tercih bir yönelim yoktur. buna gülümsemek ve "sen kim olursan kimi seversen sev, anne baba seni hep sevicek" demek de o çocuğun ilerde kaplumbağalardan hoşlanıcağı sonucunu çıkarmamıza neden olmaz. o anne çocuğunun gay olduğu kanısına varmakta biraz aceleci davranmış bence. ancak sözlükte bu konuyla ilgili yazılanlar arsız cahilliklerin zafer turu gibi. anne, glee yi izletmiş, çocuğunu eşcinsel yapmış, bir de utanmamış destek veriyorum diye kasım kasılıyor falan. bu çocuk ilerde bir yetişkin olduğunda ve cinsel kimliğini gay olarak tanımladığında, bunun sebepleri arasında annesinin onun glee yi izlemesine ses çıkarmaması olmıycaktır. çünkü bunun bizim bildiğimiz herhangi bir sebebi de yoktur. bir hastalık olmadığı gibi (küçük müdahalelerle tedavi edilebilir diyenlere gelsin), bir tercih de değildir.devamını okuyayım »
bu konuyla ilgili sözlük mesajlaşmalarımdan alıntı yapıyorum (çok uzun tekrar yazmaya üşendim) :
araştırmalara göre amerika'daki gay mahallelerinde eşcinsel çiftlerin -evlat edinme hakkı ile edindiği- çocuklarında yüzde olarak eşcinselliğe rastlanma oranı herhangi bir amerikan mahallesininkiyle aynı. yani bir çocuk cinselliği en temelde anne-baba figürüne dayanarak şekillendirmiyor. ve hollanda, ispanya ya da amerika'nın bazı eyaletlerinde eşcinsel çiftlere verilen evlat edinme hakkı özgürlükçülük vs. adına değil, tamamen bilimin söylediğine dayanarak verilmiştir. burdan anlayacağımız, eşcinsellik yayılan/bulaşan değil, var olan bir şeydir. bunu daha fazla görüyor olmamız, yılın 2011 olmasından kaynaklanıyor.
çevremizden duyduğumuz ya da türk filmlerinde sıklıkla gördüğümüz "küçükken kız çocuğu gibi giydirilen erkek" ya da "amcasının tecavüzüne uğradığı için eşcinsel olan çocuk" (satır arası: çok hoşuna gitti, bunu denedi ve şorolo oldu) hiçbir bilimsel gerçekliği yansıtmıyor. kaldı ki bugüne dek "bu kişi şu şu sebepten eşcinsel yönelim göstermiştir" ibaresi taşıyan hiçbir bilimsel kanıt ortaya sürülebilmiş değil. televizyonda izlediğim bir psikiyatrist şöyle diyordu: "evet biz eşcinselliğin neden ortaya çıktığını bilmiyoruz, ama biz bir kişinin neden heteroseksüel olduğunu da bilmiyoruz zaten; bunları sormak aynı şeyler". yine eşcinseller arasında zayıflık - engellilik toplumun herhangi bir kısmından daha sık rastlanan bir şey değil.
aynı şekilde eşcinsellik insanlar tarafından çokca "hormonal bir bozukluk" sanılır. hormonlarla cinsel yönelim arasında hiçbir bağ yoktur. hormon hapı kullanmaya başlayan heteroseksüel bir erkek (ki bunlara ulaşması çok kolay, 10 lira bile etmiyor fiyatları) göğüs büyümesi, saç kazanımı, ses incelmesi gibi etkiler görür; ancak hemcinslerinden hoşlanmaya başlamaz.
ha bir de şuna uyuz oluyorum, bizlerde bir de stereotipleştirme eğilimi var, eşcinsellerin yetenekli, sanatçı ruhlu vs. olduğu gibi. halbuki gerçekte evet: sanatçı ruhlu eşcinseller vardır, ancak bütün eşcinseller sanatçı ruhlu, kırılgan falan değildir. yani öyle toplum için bir ceza olmadıkalrı gibi, bir lütuf da değiller onu demek istiyorum.
bunları eşcinselliği "temize çıkarmak" ya da eşcinsellere "bakın ne kadar masumlar" demek için söylemiyorum. açıkçası eşcinsellik senin benim durup dururken tercih edebileceğimiz bir şey olsaydı ya da bir kişi herhangi bir sebeple bunu tercih edebilir duruma gelseydi, yine umrumda olmazdı, sonuçta başkasına zarar vermediği sürece(klişemi yerim) kişilerin seçimi kendi sorumluluğundadır. "eşcinsellik tercih değil yönelimdir" sloganı kişilerin kendisini aklaması değil, bir gerçektir.
ayrıca hala eşcinsellikle ilgili "bir tercihtir" ekolünü kabul edebiliyosak, bu konuda bilinen her şeyi inkar edip, bir erkeği cinsel olarak isteyen başka bir erkeği amiyane tabirle diyelim ki özenmekle açıklayabiliyorsak, hepimiz gay olabiliriz değil mi. sen ben. ama ben olamam mesela. olmaz yani.