Bugün apartmanımızdaki birinde covid-19 testi pozitif çıktı. Son 1 aydır aynı apartmanda yaşadığımız insanlar sosyal mesafeye asla dikkat etmiyor, maske takmıyor, salgın yokmuş gibi davranıyorlardı. Kadın komşularımız 5 gün önce dipdibe oturmak zorunda olacakları koşullarda buluşma gerçekleştirmiş ve biz buna maske takmayacaklarını, önlem almayacaklarını bildiğimiz için tabiki katılmamıştık. İşin ilginç yanı katılmayan sadece bizim evdi.
Ramazan boyunca karşı komşumuza misafirler gelip gitti. Kendileri de sık sık dışarıya sosyalleşmeye çıktılar. :)
Şimdi tüm apartman tedirginlik içinde bekliyoruz, 14 gün de beklemeye devam edeceğiz.
Ayrıca komşularımızın çoğunun eğitimli üniversite mezunu insanlar olduğunu, sosyokültürel düzeyi yüksek bir semtte oturduğumuzu da ekleyeyim.
Birilerinin cahilliğinin cezasını hep başkaları mı çekecek!?
Bizim de modumuz düştü biz de bunaldık sıkıldık. Ben zaten sağlıkçı olduğum için riskliyim hasta olabilirim, başkalarının hayatı beni ilgilendirmez diye düşünüp de rahat hareket edebilirdim ama ben bunu yapmıyorken keyfi faaliyetlerle beni ve ailemi tehlikeye atan bu insanlara hakkımı helal etmiyorum.
Dedikoduyu sevdiğiniz kadar ana haber bültenini dinleseydiniz ya da açıp 2 yazı okusaydınız belki bunu yaşamıyor olurduk.
İlber Ortaylı haklıydı, çok cahilsin keşke ölsen demekte. Çünkü cahiller yaşadıkça başkalarını öldürüyorlar.