Peygamber Efendimiz (sav) 'ın gerçek amacı neydi?
- Yüce Allah, Onu kırk yaşında Peygamberlikle görevlendirmişti. Ne yapması, insanları neye davet etmesi gerektiğini de Yüce Allah indirdiği ayetlerle Ona ders veriyordu. Yani Peygamber Efendimiz dersini Cenab-ı Haktan alıyor ve insanlara...
-
Peygamber Efendimiz (sav) 'ın gerçek amacı neydi?
Tek gayesi vardı; insanların yüzünü ve gönlünü, kendilerini yaratan, rızklarını verip besleyen Yüce Allaha döndürmekti.
Yüce Allah, insanı sevdiği için yaratmıştı; insanlar da Onun bu sevgisine iman ederek karşılık vermeli, teşekkür etmeliydi. Onun için Peygamberimiz insanlara La ilahe illallah (Allahtan başka ilah yok) derseniz kurtulur, huzur ve esenliğe erersiniz" diyordu.
Tüm gayesi, hedefi ve çabası buydu. Yirmi üç senelik Peygamberlik süresince de hep bunun için mücadele verdi.
Bir masa, bir sandalye, sanatkârını ve sahibini tanımayabilirdi. Çünkü akıl, şuur ve duygulardan yoksundu. Ama insanın aklı, şuuru ve duygulan vardı ve en mükemmel bir şekilde yaratılmıştı. Sahibini bilmemesi, tanımaması, kendini başıboş sanması onun için büyük bir akılsızlıktı.
Peygamber Efendimiz, insana, sahibini tanıması gerektiğini, başıboş olmadığını, bir vazifesinin bulunduğunu bildirmek için gönderilmişti.
Ölümsüz değilsiniz" diyordu insanlara. Sizi bekleyen ebedi bir hayat var. Hesabınızın görüleceği bir büyük mahkeme var. Cennet var cehennem var. Gurura kapılıp seni Yaradanı unutma!" Yüce Allah tarafından görev verildiğinde, Peygamberimiz tek başınaydı. Bütün dünya, inanç ve düşünceleriyle Onun karşısındaydı. Çünkü O (sav), insanlığa yepyeni bir din getiriyordu.
Davasını açığa vurduğunda bu kez Mekke müşrikleri, hatta öz amcası karşısına dikilmişti. Ama O (sav), vazifeyi Allahtan almıştı, Ona güveniyordu.
Her türlü engellemelere, bu nedenle aldırış etmiyor, yoluna devam ediyordu.
Düşmanı kesilenler, yüreğindeki sevgiyi ve gayesini anlayamamışlardı. Anlayanlar ise gurur ve inatlarından vazgeçmiyorlardı. Ama O (sav), her şeye rağmen geleceğe damgasını vuracağı bilinciyle durmadan, dinlenmeden çalıştı. Uykusuz çok geceler geçirdi. Hakaret gördü, alaya alındı, yok edilmek istendi, ama davasından zerre kadar taviz vermedi. Mekkeden hicrete mecbur kaldığında yanında sadece sadık dostu Hz. Ebu Bekir vardı. Ama sekiz sene sonra Mekkeyi fethe on bin kişiyle gelmişti. Ona inanmamaya direnenler o gün boyun eğip iman etmişlerdi. O (sav) de onları her şeye rağmen affetmişti. Zira, onlarla şahsi bir davası yoktu. Derdi, gayesi, onların iman etmesiydi.
İman edince de geçmişlerinin üzerine sünger çekiyordu.
Evet, Mekkenin müşrik liderleri, ilk zamanlar, Onun maksat ve gayesini anlayamadıklarından, kavrayamadıklarından, yada bildikleri halde inat ve gururlarından karşı koymuşlardı. Bunun için de türlü türlü yollara başvurmuşlardı. Fakat, Peygamber Efendimiz, her seferinde onlara gayesinin ne olduğunu söylemekten geri durmamıştı ve yolundan asla geri durmayacağını tekrarlamıştı...
Facebook Yorumları
- Önceki Sen Sevdiğinle Olacaksın
- Sonraki 05.02.2016 Cuma Hutbesi - Şimdi yaraları sarma zamanı
Peygamber Efendimiz (sav) 'ın gerçek amacı neydi?
Konu Bilgileri
Şu An Görüntüleyenler
Bu Konuya Gözatan Kullanıcılar
Şu anda 1 kullanıcı bu konuyu görüntülüyor. (0 kayıtlı ve 1 misafir)