Hiçbir zaman benim olamadın aslında
Hep böyle avuttun kendini
Sen kimsenin değildin…
Seni önemseyen kimselere inanmadın
Oysa ki onlar olmasa sen kocaman bir hiçtin…
Kendi dünyana kendi kurduğun düzenle yönettin kendini
Senin dünyana giremedim asla…
Aradan zaman geçti sana ulaşamaz olduk
Sen ve dünyan o kadar tepeden bakıyordun ki..
Sana göre biz aslında birer hiçtik…
Bu hiçlik kavgasında en basit ve aciz olan bizlerdik..
Aslında bizi senin gibi olmadığımız için suçluyordun
Herkes istediğin gibi olamaz ibaresini bilmeden…
Kendi dünyandasın..kendi insanlarınla, kendi kurduğun düzenle
Yargılanmayı istemeyen yargılanmaktan korkan aciz bir insandın
Tüm bu hengamenin içinde gözlerini acıp gerçek dünyayı görmeni isterdim..
Kör oldugunu bildiğim halde.