azı karar, çoğu zarar.
mevedde tarafından
bir bakışa neler yüklüyorum. kelimeye. söze. resme ve müziğe. gözlerine damlalar konduruyorum. olmayan. yok. fazla anlam yüklüyorum. herşeye. kendime niye bu kadar yükleniyorum? başını ellerimin arasına alıp, okşamak istiyorum. ağlarken gülümseyebilirim. bak ufaklık sen bilmezsin; islamiyette buna sadaka deriz. bedavadır ama kimselere vermeyiz.
bana umut veren bir kaç şey söyle. hemen. herşeyin boş olduğunu düşünüyorum. dünyada kendime yer bulamıyorum. seni sevdim. ben sevdim mi çok seviyorum. bir türlü azaltamıyorum.
insan kendi içinde nasıl tutarlı olabilir? gün doğarken, hiç olmazsa bir kısım tutarlılığa erişebilmiş olmanın verdiği hastalıklı mutlulukla salon koltuğunda sızıp kalınır mı? bir gün nefretle saldırdığım, ite kaka bişeyler yaptırdığım, ertesi gün bir şekilde keyfini yerine getirdiğim, az da olsa güldürdüğüm, kendimim. ben kendimi bazen hiç sevmiyorum. bir türlü sevilecek değerde olduramıyorum.
çok şey istemediğimi biliyorum. çok şey istediğimin farkındayım.
üzgünüm. gerçekten. sana masal anlatmalıydım ya da oyun oynardım. sadece: biraz bitkinim. söylediklerimi unut. umarım Allah sana islamiyeti sevdirir. o zaman herşeyin (mesela: düşüncelerin, hislerin, ilginin, korkunun, umutsuzluğun..) ölçülü olması gerektiğini bilirsin. umut dolu sözler beklerken birinden. mesela senden. içinde gizlenmiş tanımadığın, ama yabancın olmayan birinin; her zorlukla birlikte bir kolaylığın olduğunu, karanlıklardan sonra aydınlığın varlığını, kışın sonunun baharla sonuçlandığını söyleyen sesini duyarsın. bak, bizim dinimiz çok güzeldir. yemin ederim. her ân birşey öğretir. yaratıcının varlığı kalpteki bütün ağırlıkları birden kaldırırverir. umarım bir gün sende ona kulluk edebilmenin zevkini yaşarsın. umarım bir gün sende ona kulluk edememenin düşüncesiyle acılar içinde kıvranırsın. ama böyle şarkılar dinleme.
Reklamlar