Arfo, döner sandalyesini çevirerek Mew’le olan göz temasını kesip ekibine döndü. Herkes şaşkınlıkla Mew’e bakıyordu. Onları çok iyi anlayabiliyordu çünkü kendisi de Mew ile ilk karşılaştığında tıpkı böyle bir tepki göstermişti.
“Mew’in söylediklerine göre bugün organize olarak çalışmaya başlarsak çok kısa bir sürede Mewtwo’yu etkisiz hale getirebiliriz.” dedi Arfo soğukkanlılıkla. Kenny, “Öyleyse ne diye bekliyoruz? Hemen başlayalım.” diye çıkıştı. Diğerleri onu onayladı.
“Sizi tanıştırmak istediğim birisi var.” dedi Arfo. Ardından kapıya doğru “Yugihama, içeri gel lütfen.” diye seslendi. İçeri oldukça genç görünen bir kız girdi. Herkes dikkatini Yugihama’ya yöneltmişti.
Arfo: Yugihama, Mew’in ekibinden bir üye. Elektronikten ve cihazlardan çok iyi anlıyor. Dün gece Mewtwo’nun saklandığı Heroic Building’e gizlice sızarak dinleme cihazları ve kameralar yerleştirdi. Bu sayede siz binaya sızdığınızda sizi ve hareketlerinizi yüksek oranda takip etme olanağı sağlayacağız.
Richard J.: Bir saniye... Bizden o binaya sızmamızı mı isteyeceksiniz?
Arfo: Mewtwo programlanmış mekanik bir Pokémon’dur. Onun program kodlarını...
Ray: Bu saçmalık. Hiç tanımadığımız, bir anda çıkıp bize yardım edeceğini söyleyen birinin isteği ile o binaya giriyor olmamız mantıklı değil.
Neil: Kesinlikle haklı. Oraya girersek kesinlikle yakalanırız.
Yugihama: Sakin olun beyler. Binaya sızmanızı sağlayacak gizli girişler biliyorum. Kendim için açtırdığım geniş bir yeraltı hattı. Oradan kollara ayırarak tüm binayı havalandırma borularından geçerek gezebilirsiniz. Dinleme cihazlarını ve kameraları başka nasıl yerleştirebilirdim?
Arfo: Eğer tartışma faslını geçtiysek işe koyulabilir miyiz?
“Sizi iki farklı gruba ayıracağım. Kenny ve Ray, siz Mewtwo’nun saldırılarıyla ilgili kodlamaların olduğu departmana girerek oradaki kodları size vereceğim belleğe kopyalayacaksınız. Richard ve Neil, sizler de Mewtwo’nun duyularıyla ilgili kodlamaların olduğu departmana girerek oradaki kodları kopyalayacaksınız.”
Arfo görev dağılımını yapmıştı. Ancak bir kişinin kafasına takılan bir soru işareti kaçınılmaz bir şekilde belirmişti.
Lauro: Ben?
Arfo: (Şakacı bir tonda) Bugün senin izin günün.
Richard J.: Departmanları nasıl bulacağız?
Yugihama: Size harita vereceğim.
Kenny, Ray, Richard ve Neil, yanaklarındaki siyah şeritlerle birlikte Yugihama’nın tarif ettiği yeraltı hattında yürümekteydiler. Ray ve Richard haritalara bakarken Kenny ve Neil etrafı incelemekle uğraşıyordu. Bir süre sonra Richard, “Biz burada ayrılıyoruz.” dedi duraksayarak. Sol tarafındaki geniş deliği göstererek “Yürü Neil.” dedi.
Bu sırada Arfo, Mew, Lauro ve Yugihama da onları dinleme cihazları ve kameralar aracılığıyla takip ediyorlardı. Canı sıkkın olan Lauro, koltuğun birinde oturarak sadece seslere konsantre oluyordu. Arfo, “Umarım bir sorunla karşılaşmayız.” dedi. Lauro, “Umarak mı bir zafer elde etmeye çalışıyoruz artık?” dedi. Arfo cevap vermedi. Yugihama sessiz kalmayı tercih etti.
Kenny: Eğer bir sorunla karşılaşırsak sakın panik yapma, ben buradayım.
Ray: Ben de buradayım.
Ray, zaman zaman Kenny’nin ne kadar sinir bozucu biri olduğunu düşünüyordu. Ama bunun dikkatini dağıtmasına izin vermemesi gerekiyordu, çünkü elindeki harita hayati bir değer taşıyordu. Kendi yollarını hala anlamaya çalışan Ray, bir anda karşılarına çıkan Pokémonları görünce irkildi.
Arfo: Bu Ariadoslar nereden çıktı şimdi?
Yugihama: Söylemedim mi? Binanın etrafında koruyucu Pokémonlar var. Onlarla karşılaşma ihtimalleri çok yüksek.
Arfo: Söylemedin!
Kenny: Tranquill, Wing Attack ile onları uzaklaştır!
Toptan fırlayan Tranquill, kanatlarını çırparak oluşturduğu hortumla Ariadoslardan kurtulmaya çalışsa da kalıcı bir çözüm yolu bulabilmiş değildi. Tüm Ariadoslar savrulduktan sonra yeniden geri dönüyordu, bir kısmı zehir saldırıları yapmaya çalışıyordu.
Ray: Houndoom, Flame Thrower!
Houndoom’un ateş saldırısı, Tranquill’in rüzgarlarıyla çok rahat bir şekilde dağılarak tüm Ariadosları etkilemişti. Bir süre sonra hepsi uzaklaştığında Tranquill ve Houndoom nefes nefese kalmışlardı. Kenny bir şey söylemeye hazırlanıyordu ki Ray sinir bozucu bir anı mahvetmek istercesine “Sanırım deliğimizi buldum.” dedi.
Neil: Klostrofobi olmama ramak kaldı!
Richard: Klostrofobi olunmaz, klostrofobin olur.
Neil ve Richard, bir havalandırma borusundan geçiyorlardı. Dar ve küçük borularda emekleyerek ağır ilerleme durumu Neil için çok can sıkıcı bir hal almaya başlamış olmalı ki sırtı ona işkence çektiriyordu. “Biraz daha sabret Neil, az sonra bir koridora ineceğiz.”
Kenny: Bu daracık yerden geçeceğimizi düşünüyor musun?
Ray: Elimdeki haritaya göre burası tek geçiş yolu.
Arfo: Ne kadar dar olabilir ki?
Yugihama: Elimizdeki tek çare olabilecek kadar dar.
Lauro: Hiç yardımcı olmuyorsun.
Ray: İstiyorsan burada kalabilirsin, ben gidiyorum.
Kenny: Seçim hakkım olsaydı emin ol burada kalırdım.
Neil ve Richard, havalandırma borusunun sonuna gelmişlerdi. Neil, “Hadi aç şunu, çıkmak istiyorum!” serzenişlerini sürdürürken Richard, “Şşş” yaparak onu susturdu. Koridordan geçen beyaz üniformalı bir grup vardı. Tamamen gittiklerinden emin olduktan sonra havalandırma kapağını sökerek koridora geçtiler. Richard, Neil’e yaklaşarak ağır bir tonda “Mecbur kalmadıkça konuşma.” dedi. Ardından haritaya dönerek gidecekleri yolu yeniden gözden geçirdi.
Richard haritaya bakarak yolları kafasında kombine etmeye çalışırken araya giren Neil, “Eğer saldırı tehdidiyle karşı karşıya kalırsak bu mecbur kalınacak bir durum olur mu?” dedi. Richard anlamsızca başını Neil’e çevirdiğinde tedirgin bir ifadeyle Neil karşıyı işaret ediyordu. Bir grup Grimer ve Muk onlara yaklaşıyordu.
Karanlıktan hoşlanmayan Kenny, el fenerini açarak etrafını aydınlatıyordu. Ray, “Daracık borularda görebildiğin tek nokta kalçalarımken o feneri ne halt etmeye açtığını öğrenebilir miyim?” diye çıkıştı. Kenny, “Karanlığı sevmiyorum, hepsi bu.” diyerek kestirip attı. Bu sırada geldikleri yerde bir boşluk vardı. Boşluktan aşağı atladıklarında B Yardım Departmanı’na giriyorlardı, karşı tarafa geçtikleri takdirde gitmeleri gereken Y Yardım Departmanı’na ulaşacaklardı.
Sinirleri bozulmaya başlayan Ray, sırtını borulara yaslayarak C şeklini aldıktan sonra Kenny’ye dönerek “Eğer biraz daha uyum sağlamaya çaba göstermezsen istenmeyen şeylerle karşılaşabiliriz.” diye çıkıştı. Kenny, ağırlığını hiç bozmadan “Neden bahsettiğini hiç anlamadım.” diye yanıt verdi. İyice öfkelenen Ray, Kenny’nin yakalarını sıkarak “Bence çok iyi anladın.” diye parladı.
Arfo: Ne oldu bunlara?
Lauro: Ray’i ve Kenny’yi yanyana getirmek başından hataydı. İkisi birbiriyle anlaşabilecek düzeyde kişiler değil, karakteristik olarak.
Yugihama: Ani hareketlerle boruları sallıyorlar. Her an fark edilebilirler.
Birbirlerine meydan okurken Ray’in çantasındaki fener bir anda boşluktan B Yardım Departmanı’na düştü.
Lauro: Fenerin düştüğü departmanda kameralar var mı?
Yugihama: Yok tabi ki. Oraya nasıl girebilirim?
Arfo: Bir şey yapmak zorundayız!
Lauro: Bir harita verin, oraya gideceğim.
Richard: Buizel, Whirlpool!
Neil: Lucario, Aura Sphere!
Üzerlerine yaklaşmakta olan Grimer ve Muk topluluğuna direnmekte olan Richard ve Neil, çamur görünümündeki zehir Pokémonlarına karşı yapabilecekleri en iyi atışları yapmaya çalışıyordu. Buizel’ın saldırısıyla dağılan grubu uzaklaştırmak Lucario’nun saldırısına kalmıştı. Bir süre direnerek saldırı yapmaya devam eden grup, Lucario’yu zehirlemişti.
Neil: Lucario, iyi misin dostum?
Neil koşarak dostuna yardım etmeye çalışırken tüm grupla ilgilenme işi Richard’a kalmıştı. “Buizel, başarabilirsin! Water Gun!”
Tartışmaya devam ederken bir anda duraksayan Ray, Kenny’ye eliyle sessiz ol işareti yaparak geçtikleri uzun boruya feneri tuttu. Üstlerine doğru koşmakta olan Nidorino’yla karşılaşan Ray, refleksi olarak korumaya geçerken arkasındaki boşluktan B Yardım Departmanı’na düştü.
Hala boruların içinde kalan Kenny, “Pikachu, çık!” diye bağırarak Pokémon’unu serbest bıraktı. İri dişleri olan Nidorino’dan gözlerini alamayarak “Electro Ball, şimdi!” diye haykırdı. Pikachu’nun Electro Ball’ı ile geri savrulan Nidorino hala savaşa hazır gibiydi.
Borunun girişinde Nidorino’nun sahibi bekliyordu. Telsize doğru “Nidorino’nun birine saldırdığını sanıyorum. İçeri dalıyorum.” dedi. Kulaklıktan “Anlaşıldı, tamam.” cevabını aldıktan sonra içeri dalmak üzereydi ki Snivy’nin kırbaç saldırısına maruz kalan üniformalı bir anda bayılarak yere yığıldı. “Aferin Snivy.” diyerek onu topuna geri çağıran Lauro, hızla havalandırma borularına daldı.
Biraz ileride Nidorino’nun Pikachu ile mücadele ettiğini gördü. Eline aldığı Pokéball’ı fırlatarak “Butterfree, Sleep Powder ile uyut!” dedi. Uyku tozunu serperek kanatlarından çıkardığı esinti yardımıyla Nidorino’ya ulaştıran Butterfree, kısa sürede Nidorino’yu ve istemeyerek de olsa Pikachu’yu uyuttu.
Yavaş yavaş Kenny’ye yaklaşırken, “Afedersin. Pikachu’yu uyutmak istemedim.” dedi. Kenny, “Önemli değil.” dedi nefes nefese, üzerindeki şoku atlatmaya çalışarak
Köşede yere uzanmış ama ayakta durmaya çalışırcasına direnmeye çalışan Richard, derin derin nefes alarak “İyi iş çıkardın Buizel. Sen de çok yoruldun. Topuna dön.” diyerek onu geri çağırdı. Neil, “Hemen bitirelim şu işi.” diyerek elini uzattı. Elini tutan Richard, hızla ayağa kalkarak Mewtwo’nun duyularının programlandığı departmana doğru koşmaya başladılar.
Ray, bir süre yerde uzandıktan sonra acı içinde ayağa kalkmaya çalıştı. Masadan sağladığı destekle ayağa kalkan Ray’in sırtı derin bir ağrı içindeydi. Hava boşluğundan onu izleyen Lauro, “İyi misin Ray?” diye seslendi. Ray, “Sanırım, daha iyiyim.” dedi kesik bir yayın sunar gibi. Lauro, saldırılarının olduğu departmana gitmesini sağlayacak koridorları anlattıktan sonra “Orada buluşuruz.” dedi. Ardından Kenny ile birlikte borulardan ilerlemeye devam etti.
Richard ve Neil sonunda makineye yaklaşmışlardı. Neil, makinenin arkasındaki kablo girişlerinden birine Arfo’nun verdiği cihazın kablosunu bağlayarak makineyi tamamen çantasından çıkardı. Richard, “Işık yeşile dönmeden sakın sökme.” dedi. Neil, “Biliyorum.” diye yanıtladı.
Bu sırada Lauro, Ray ve Kenny de kendi cihazlarının yeşile dönüşmesini bekliyordu. Lauro, ciddi konuşmasını yapmanın sırasının geldiğini düşünerek “Kendinizi ve bizi çok büyük bir riske attığınızın farkındasınızdır umarım.” dedi. Hala siniri yatışmamış olan Ray, yeni bir olası faciaya sebebiyet vermemek için sessiz kalmayı tercih etti. Kenny bir şeyler söylemeyi düşünse de o an için konuşmamasının daha doğru olacağını düşündü. Lauro fark edilme riskinin ciddiyetini anlattıktan sonra cihazın ışığı yeşile dönüştü.
Richard ve Neil, haritayı yeniden inceleyerek dönüş yolunun farklı olduğunu anladılar. Hızla havalandırmalardan birine giren ikili, yolu takip etmeye devam etti. Aynı havalandırmalardan devam eden Lauro, Ray ve Kenny bir süre sonra Richard ve Neil ile karşılaştı. Birbirlerini hızlıca tebrik edip küçük çaplı zafer kutlayışı maksadıyla övgüler yağdırdıktan sonra tünelin çıkışına yaklaştılar. Yüzlerindeki siyah şeritleri tazeledikten sonra büyük bir soğukkanlılıkla şehre daldılar.