Sabaha karşı gazeteci arkadaşım, ustam Necmettin Özdemir’in telefonu ile uyandım.
Necmettin abinin, “Kahramanmaraş’ta büyük deprem olmuş” uyarısı ile hemen yataktan fırladım ve bilgisayarımın başına geçtim.
Ajanslardan geçen flaş bilgiler.
Fotoğraflar…
17 Ağustos’a aklım gitti.
Benzer görüntülerdi ama bu kez hava soğuk!
Sitemiz www.haberindogrusu.com’a haberleri girerken gözlerim dolmadı değil.
Özellikle bir genç kızın Diyarbakır sokaklarında abisini seslenerek arayışı…
Offf…
Çok şükür büyük bir ülkeyiz.
Çok şükür vefalıyız ve yardımseveriz.
Çok şükür derhal tüm kurumlar devreye girdi.
Çok şükür bırakın kamu kurum ve kuruluşları, STK’ları ve iş insanlarını basit konut sitelerin bile bir anda kendi aralarında yardım kampanyası başlattı.
Vakit kaybetmeden kan vermeye giden pek çok arkadaşım var.
Tüm bunları anlatıyorum çünkü ben bu halkı seviyorum.
Hangi siyasi görüşe, hangi inanca, hangi ırka ait olursa olsun insanlar hemen yardımlaşma anlamında kenetlendi.
Çok şükür.
Ama bu kadar kaliteli bir toplumda dahi çürük elma çıkmaz mı?
Elbette çıkar.
Bunlar iflah olmaz organizmalar.
Onların insanlıkla hiçbir bağı yoktur.
Ve hatta bu organizmaları, yaratıkları gördükçe Darwin teorisinin bunlar için geçerli olduğunu düşünmüyor değilim.
Gerçi bunların yaptığını maymun veya başka bir hayvan yapar mı?
Bence hayır…
Neyse…
Sosyal medyada yine saçma sapan yorumlar yapan bir kaç kişi çıktı.
Takma adı (nickname) mendebur1 olan bir kişi (Takma adının hakkını vermiş doğrusu), twitter üzerinden “Deprem genelde Akpye oy veren insanların olduğu yerde olmuş, Cumhur İttifakının oyları baya azalacak” paylaşımında bulunmuş .
Bilinen gazeteciler de AK Parti karşıtlığı için depremi kullanmaktan çekinmiyor.
Yılmaz Özdil’in yine twetterde , “Talihsiz bir ülke burası talihsiz bir milletiz… Ders almayan zihniyet yıkılıyor, altında biz kalıyoruz” paylaşımını da anlayamadım doğrusu.
Başka bir gazeteci Mine G. Kırıkkanat, “AKP yol yaptı!” diye yorum yapmış.
Ne bu şimdi?
Ne demeli?
Bu arada tüm siyasi partilerden art arda “birlik ve beraberlik” mesajları geliyor.
Yazımı, kısa ama çok anlamlı bir kelime ile bitirmek istiyorum;
Neyse…