Hazreti Fatıma (s.a): "Ey Ebu'l-Hasan! Senin karşılayamayacağın şeyi senden istemekten Allah'a haya ederim."
Rahman ve Rahim Olan Allah'ın Adıyla
Değerli okurumuz!
Ölüm, madde hayatında can verilen her mahlukun yaşayacağı bir gerçek ve geçiş köprüsüdür. Zira, hayat verilen herşey için mutlaka bir vakit ve ömür biçilmiş ve bunun ardından başka ve ebedi bir hayat vaat edilmiştir.
Tevhit inancına sahip bir Müslüman, kendine verilen bu maddi hayatın dışında onu bekleyen ve ebedi bir yaşam olan uhrevi bir hayatın da varlığına inanır. Bu amaçla dünya hayatı, onun için:
1- İmtihan sahasıdır
2- Hazırlanma sürecidir
3- Marifet edinme ve ruhunu güçlendirme vesilesidir.
Elbette bu durum ideal bir düşünce ve amel birlikteliğinin bir sonucudur. Yani eğer insan taşıdığı doğru inancı bozmadan ve herhangi bir sendeleme yaşamadan amele döker ve hayatını bununla şekillendirirse uhrevi hayata hazırlık ideal ve sahih bir şekilde gerçekleşir.
Ancak ne yazık ki insan, nisyan üzere olduğundan bazı zamanlar gaflete düşüp maddeye ve kötülüğü emreden nefsani amaçlara yönelmeye başlar. Bu da insanın doğru yoldan saparak dünyaya bağlanmasına ve özlük bilincini unutmasına neden olur. Yine de Allah Teala, rahman sıfatının bir tecellisi olarak insana bazı yollar sunar ve doğru yola dönmesi için fırsatlar yaratır. Bunlardan biri de ölümü anmaktır.
Müminlerin Emiri Ali (a.s), ölümü anmanın insana sağlayacağı faydaları farklı hutbe ve konuşmalarında şöyle buyurur:
1- Ölümü anmak, insanı dünyevi oyunlardan ve bihude işlerden alıkoyar: "Allah'a ant olsun ki ölümü hatırlamak, beni bihudelikten ve boşa oyalanmaktan alıkoyar." Nehcul Belaga, 84. Hutbe
2- Ölümü anmak, insanı kötü ve çirkin işlerden alıkoyar: "Han! O çirkin işleri yapmada aceleci ve çabuk davrandığınızda lezzetleri birbirine katan, şehvetleri soluk kılan ve arzuları yok eden ölümü hatırlayın." Nehcul Belaga, 99. Hutbe
3- Ölümü anmak, güzel ve övülen amelleri yapmaya insanı teşvik eder: "Ölümü bekleyen, hayır ve iyiliklerde yarışır." Nehcul Belaga, Hikmetli Sözler, 31
4- Ölümü anmak, dünyaya meyli ve hoşnutluğu azaltır: "Kim ölümü çokça anarsa dünyanın (dünyalıkların) azına da razı olur." Nehcul Belaga, hikmetli sözler, 349
5- Ölümü ve geçmiştekilerin ölümünü anmak, insan için bir ibret vesilesidir: " Onlar, sizin de sonunuz olan ölüme sizden önce koştular ve sizden önce kabir alemine ulaştılar... O diyarın tehlikelerini, korktuklarından daha zor gördüler. Tahmin ettikleri delillerden daha büyüklerine şahit oldular. Cennet de cehennem de kendilerine korku ve ümitle (havf ve reca) işledikleri ameller karşılığında ebedi karargah olarak sunulmuştur. Eğer orada gözle gördüklerini anlatmak isteselerdi, izah etmeye güçleri yetmez, aciz kalırlardı." Nehcul Belaga, 221. Hutbe
ehlibeytsoru.com