Utangaçlıkla El Hareketi Arasındaki İnce Çizgi
Meşhur Sarı Sezen olayından sonra bir yazı daha yazayım istedim. Bu öyle part part gitmeyecek direkt bugün burada yazıp bitiriyorum bunu.
Sarı Sezen'le biten ilişkinin akabinde yazın depresyona girdim. Velet halimle terkedilmenin verdiği acı yüreğimi dağlamış, adeta Mecnun'un dizideki depresyon hırkası gibi bir kıyafetle geziyordum.
Orta sondayım. Dershaneye gidiyorum daha o zamanlar. Yarış atına çevriliyoruz ama ergeniz daha tam yarış atı olamamışız. Olsak olsak yarış midillisiyiz. Sarı Sezen'imin gittiği dershane. O mezun oldu liseye geçti ben de hemen peşinden mezun olucam. Ahmet diye bir arkadaşım vardı. Onun bir kaç tayfası daha vardı onlar çatı katında en çalışkan sınıftalardı. Tuvalette sıçarken bile soru çözen tipler kısacası. Ben de alt katta ama bi tık daha çalışsam çatı katına dahil olucam. Bir nevi Necip Uysal gibiyim. Şenol Güneş'in her an ilk opsiyonu olabilecek kıvamdayım. Ahmet'in kuzeni vardı benle aynı sınıfta, Rimel Aysel. O dönem emoluk gençler arasında moda tabii...
Aha bu tiple geziyordu rimel aysel. Geçen seneden tanıyordum ama o zaman Sarı Sezen'im vardı. Yan bakamazdım. Sene başında aynı sınıfa düştük. Çok çalışmış a plus Emo olmuştu bizim Aysel. Sınıfımızda, kaşlarını alan tek kızdı. Kolay değildi Emo olmak. Bizde de ergenlik ufak ufak baş göstermiş, ses tonum, flütteki arka deliği kapatmadan üflersin ya onun gibi çıkıyor bir garip. Dershanenin ilk günü yanyana oturduk, hoca sesteş kelimeler diyor cümle anlamları diyor sınav diyor ben Rimel Aysel'in parfümüne kitlenmişim.
Kuzeni Ahmet'e bak buna bak. Adam sıçarken soru çözüyor bu parfümde rimelde... başladım kur yapmaya. Üstüne düşüp omuz atıyorum sonra o da karşılık verip omuz atıyor, birden bizim ortam çiftleşmek isteyen orangutanlara döndü. Salak salak hareketler... hayalet sevgilim şarkısına ağlayan çocukların zamanından ne beklersin? ( ben ağlamıyordum) Neyse böyle geçen bir dersin ardından baktım maymun olmanın alemi yok, "Aysel, senden bugün çok hoşlandım benimle çıkar mısın?" Sorusunu yapıştırabildim. Tabii bu cesaret nerde? Sözlerle değil. Kağıda yazıp kitabın arasına sıkıştırdım. Derste baktım bu mal kitabı açmıyor. Hata bende, allığın arasına sıkıştıracaktım dakika başı makyaj yapıyor zaten. Neyse ki son saniyelerde açtı gördü ama bu esmer bedenimde kırmızı tonunda renkler görmeye başladım utançtan. Önüme bir kağıt uzandı. "oLr:))" diye. Küfretmeyeyim diyorum ama bu ergenus Rimel Aysel msn'de yazar gibi yazmış vermiş kağıdı... bu da olumlu bu da... diyerekten güldüm yeni sevdiceğim Rimel Aysel'e...
Yok yok tek part halinde yazamıyorum parmaklarım yoruldu. Devamı en kısa zamanda gelecek:)