Tenimden ilk damlanın koptuğu günü hatırlıyorum,
Gözyaşı , kalbimde kopup gelen hüzün belirtisi sanmıştım.
Yanılmışım!
Kalbimden kopup gelmiş,
Ama hüzün belirtisi değil ta kendisiymiş.
İşte acının erittiği benliğimle o gün tanıştım.
Her damlası okyanusa bedel olan benliğimle,
Çağ açıp çağ kapatacak kudretimle!
Tenimden ilk damlanın koptuğu günü hatırlıyorum,
Sırtımı dayadığım dağın akın akın toprak kaybettiği o günü,
Elinin avucumdan düşüp kaybolduğu dünü,
Hatırlıyorum tek bir damlanın insanı nasıl gömdüğünü..
Şimdi elimde bir kadeh kendimi yudumluyorum,
Son damlama kadar tüketiyorum kendimi.
Ve
Söz veriyorum o gün dinleyeceksin beni !
Damla Öz