Ey sevgili,
Saçma ey eşkten gönlümdeki odlara su
Kim bu denlü dutuşan odlara kılmaz çare su
Efendim sensiz 21. asırda biçareyim. Bu zaman öyle bir zamanki ne dost var ne de yar. İçimde alev alev bir şeyler. Yüreğim yangın yeri. Rabbimden başka kimse bilmez içimdeki bu mahşeri. Efendim gönlümde yara üstüne yara, öyle acıyorki çoğu zaman.
Sen gittin gideli ne gözümüz ne de gönlümüz doydu. Hep açtık gözümüzü doyurmak için gönlümüzü aç bıraktık. Öyle acıtıyor ki bu açlık öyle yakıyor ki. Bir görsem seni bir öpsem elini, baksam o zeytin karası gözlerinin içine, gülleri kıskandıran o kokunu içime çeksem, ağlasam kapanıp ayaklarında saatlerce. Dilim lal olsa, yalnız gözyaşlarım konuşsa geçer gibi geliyor. Ya Habibullah Ya Hayrul Beşer ama bunları istemeye utanıyorum ben. Gönlünü aç bırakan ben, nasıl utanmayım senin karşına bu gönülle çıkmaya. Senin gözlerini görebilmek için kocaman bir yürek gerekir, görüp de kendinden geçmemek için daha da kocamanı. Ufacık kaldı yüreğim. Ben küçükken yüreğim daha büyüktü Ya Resulullah. Daha azimliydi, daha fedakar ve daha sevimli. Büyümek ona hiç iyi gelmedi Ya Resulullah. Büyüdükçe bencilleşti, karardı, çirkinleşti. Sana layık bir ümmetin kalbi gibi midir yüreğim? Allah affetsin beni ve kalbimi. Sen de affet Ya Resulullah, sana layık bir ümmet kalbi büyütemediğim için beni.
Küçükken babaannemin yanına otururdum, bana seni anlatırdı. Annemin diline her an sen. Babam, sana ağlayarak dua ederdi geceleri. Seni çok seviyorlar Ya Resulullah. Annem bir kere ayak bastığın o topraklara ayak basmayı öyle çok özlüyor ki, inşallah nasip olur. Büyüdük Ya Resulullah okumak arzusuyla yuvamdan ayrılalı iki buçuk sene oldu. Uzaktayım şimdi bir gurbet diyarından yazıyorum bu satırları. Annem, babam uzakta, babaannem vefat edeli yıllar oldu. Çok özlüyorum o güzel günleri, o tatlı sohbetleri, onların gerçek sevgilerini. Nasıl özlenmez ki Ya Resulullah, sahte sevgiler çok yaraladı kalbimi. Çok şükür ki annem ve babam uzakta da olsalar hayattalar. Onlardan ayrı olduğum için üzülmüyorum artık, çünkü ablam ne zaman üzülsen peygamberimizi(sav) aklına getir, onun ne sırtını dayayacak bir babası ne de yüreği yandığında sarılacak bir annesi vardı dedi. Kim bilir sen kaç gece göz yaşı döktün Ya Habibullah. Sen ağlama ey gözleri dünyaya değer. Sen ki sevgilerin en büyüğü ile şereflendirildin. Benim gözümün hakkıdır yaş sen ağlama. Yüreğimde bir sürü kör düğüm. Sen ağlama gözünden düşen her damlaya kurban olsun bu yarı doğrularla yaşadığım ömrüm.
Bu asırda yitip gitti sevgilerimiz. Yalancı baharlara kanan ağaçlar gibiyiz. Sahte başarılar yalan sevdalar boyadı gözümüzü. Yalanlara kanıp açtığımız her çiçeği zaman birer birer döktü. Bu devirde Ebu Cehiller arttı, Ebu Leheb den bile daha üstün yalancılar ortaya çıktı. Sana senin zamanından bile daha çok ihtiyacı var ümmetinin.
Efendim biliyorum her şeyden haberdarsın, yazdığım bu satırlardan da. Belki bir gece gelip başımı okşarsın. Bu asrın acısı, yarası sen gelmeden dinmez. Sen gelmeden solan bu çiçekler tekrar yeşermez. Senin sevgine aç milyonlarca gönlün figanı, sen gelmeden bitmez. Gel ey sevgili gel ey gönül sultanı gel. Gönüllerimiz sana muhtaç. Ne olur biz geşmeden sen gel.
Ya Habibullah Ya Hayre’l-Beşer müştakınam
Eyle kim leb-teşneler yanup diler hem-vare su
Büşra Enise ÇAMLI