Nurullah Genç – Ay Gülüm Şiiri
Neden bu esâret bedesteninde
Beni bir köleye sattın ay gülüm
Meğer cellât imiş kalbin senin de
Başımı koparıp attın ay gülüm.
Yıllarca kan revan bekleyip durdu
Seller sürükledi, rüzgâr savurdu
Sonunda kendini âteşe vurdu
Külünü sulara kattın ay gülüm.
Bu kadar işkence lâyık mı başa
Sanki şahmaranla girdi savaşa
Nihâyet tutundu küçük bir taşa
Koynunda kahrınla yattın ay gülüm.
Onun toprağına sarıldığın gün
Dirildiğin gündür, sorulduğun gün
Hicran ülkesine sürüldüğün gün
Sen de bu acıyı tattın ay gülüm.
Nurullah Genç