Soğuk bir Erzurum gecesi
Arkamda sadece bir çift ayak izi bıraktığım zamanlar
Soğuk,
ıslanmış,
birbirine çarparken ses çıkarıyor yürüdükçe birer buz kalıbı bağlanmış paçalarım.
Ellerim cebimde,
parmak uçlarım buz.
Yanaklarımı kesip burnumdan ciğerlerime dolan bir buz
Umrumda mı?
Değil
Çünkü yine usul usul
günlüğünü karıştırırken en güzel Ezgi’yi çıkaranlardan Kiraz Mevsimi’ni dinleyip,
kömür karası yerine , kiraz çiçeği kokusu alıp
her şehrin bir ‘’Cumhuriyet Caddesi‘’vardır ya
işte o Cumhuriyet Caddesi'nde ilerleyerek giderdim.
Gişe de
Ne soğuk.
Perdeler açıldığında
ne kömür kokusu,
Koltuğumdan kalkıp alkışlamayı bitirdiğimde
ne de Erzurum kalırdı aklımda.
5 sene sonra
Soğuk Bir Berlin Gecesi ile
Arkamda iki çift küçük, bir çift büyük ayak izi bırakıp
Tekrar gittim tiyatroya
Elim ayağıma dolaştı sanki
Sanki ilk müsameresine katılan çocuk gibi heyacanlanıverdim
Sanki başrol oyuncusu bendim.
Ve perde...
Dekor,oyuncular herşey mükemmeldi
O an aklımda ne işim ne evim ne de onlar arasında gidip geldiğim kısır döngülerim.
Bir daha bukadar ara vermemeli dedim
kendikendime
Evet vermemeliyim.