Bazı cümleleri anlamak için tekrar okumak zorunda kalmış olmama rağmen, akıcı bulduğum ve bende kelebek etkisi yaratan bir kitap oldu. Kısa kısa cümleleri çok sevdim. Not alınası cümleler var. Kitap bir kişinin intiharı üzerinden, birbirine teğet geçmiş hayat hikayelerini, karakterlerin gözünden anlatıyor. O hikayelerin içinde karakterler en samimi bakışla kendi içlerine bakıyorlar. Hayatın anlamını sorguluyorlar. Kabuklarımızdan bahsediyorlar. Bazıları kırmış kabuğunu, bazıları kıramamış. Bazıları hayata 10-0 yenik başlamış. (Ömer'in ve Hikmet'in hikayesinde olduğu gibi) Bir hayatımız var, onu yaşayan kendimiz olmazsak ne işe yarar yaşamak? Kıralım kabuklarımızı. Yazarın kaç farklı karakteri böyle gerçekçi ve samimi, derinlikli bir anlatımla bir araya getirebilmiş olmasını çok başarılı buldum. Kitabı bitirince bazı hikayeler eksik bırakılmış gibi hissettim, kelebek etkisi tam da bu oluyor sanırım.