Nereye mi gidiyoruz? Her yere…
Aşk acısını çeke çeke içe çekilen sigara bile kalmadı. Oysa, ‘son bir sigara içelim, öyle git gideceksen’ demişti Yeşim Salkım (Söz: Leyla Tuna) …Bu davet, son sevişmeye bir çağrı mıydı, elmanın yarısından. Belki giden vazgeçer diye dile gelen tenin çığlığı mıydı?
Artık, elmanın yarısı unutuldu. Yarım elma yeter oldu. Biz büyüyünce, Adem ile Havva’nın günahı bile yok oldu.
Eskiden eşini evde bırakıp gezerdi erkekler. Şimdi kadınları evine bırakmaz oldular. Bıktılar hatunların başı buyrukluğundan, özgürlüğünden. Önce şaşkınlıkla bu durumu düzeltmeye kalktılar. Kadınlar, inatla ısrar edince ve iş umutsuz bir köşeye sıkışınca, centilmenlikten hemen istifa ettiler. Anneleri gibi oturmayı bilmeyen(!) tüm kadınlardan yoruldular. Onları aforoz ettiler, çağdaş Engizisyon Mahkemesi’nde.
Varınca ararsan sevinirim’ler, önce varınca ara istersen’e, sonra da varınca var’a dönüştü… Bana ne, bana var sonra ona buna şuna da var… Çünkü bu an ben varsam var. Çıkma teklifi, teklifsizliğe bıraktı yerini. Varınca yatılır, yatınca varılır oldu… Sokakta bulunan aşklar sokakta bırakılınca, aşk da sokağındı artık.
Tanıştığımız gün özelimiz açıldı. Kalbin sadece bir organ olmadığı unutuldu. Kalp yoruldu ama organlar tıka basa doydu. En sonunda herkes bir et parçasını tuttu.
Kısaldı sözcükler, kesildi sohbetler, unutuldu hatır biriktirmeler, kırpıldı ilişkiler… Gurursuz aşklar, sevmesiz sevişmeler, taahhütsüz sözler… Kadın ol, kadınım olma’lar; erkek ol, adam olma’lar…
Kalbin değil sadece yatak odasının anahtarı verilince çalınmasından korkacak bir kalp kalmadı. Kimse arkasını toplamayınca tüm yataklar dağıldı. Yani nereye mi gidiyoruz… Adem ile Havva’nın olmadığı bir yere…
Şimdi hep birlikte orada sigarayı bırakalım mı ne dersiniz? *
*Sigara sağlığa zararlıdır!