Cemal Kaşıkçı’nın kaçırılması ya da öldürülmesinin arkasındaki saik basitçe onun Suudi yönetimini eleştiren bir gazeteci olmasına indirgenebilir mi? Eleştirileri “muhalefet” değil “nasihat” çerçevesindeydi. Ama kendisi bir gazeteciden fazlasıydı. Haliyle onu hedef yapan şey, mütevazı reform talebi ya da “Yemen’deki savaş İslam dünyasındaki liderliğimize zarar veriyor” uyarısının ötesine geçiyor. Kaşıkçı’nın talep ettiği evlilik belgesi için Washington’daki
ABD merkezli Washington Post gazetesinde yer alan bir haberde, Türk hükümetinin ABD’li yetkilileri, Suudi Arabistanlı gazeteci Cemal Kaşıkçı’nın öldürüldüğünü kanıtlayan ses ve görüntü kaydının ellerinde bulunduğu konusunda bilgilendirdiği ileri sürüldü. Haberde söz konusu ses ve görüntü kaydının, Suudi Arabistan Konsolosluğu güvenlik görevlilerinin Cemal Kaşıkçı’yı 2 Ekim’de konsolosluk binasından içeri girdikten sonra gözaltına aldıklarının, Suudi gazeteciyi
2 Ekim’de ülkesinin İstanbul Başkonsolosluğu’na girmesinden bu yana kendisinden haber alınamayan Suudi Arabistan vatandaşı muhalif gazeteci Cemal Kaşıkçı, son mülakatlarından birini, belki de sonuncusunu BBC’ye verdi. Kaşıkçı, 30 Eylül’de “artık ülkesine dönebileceğini düşünmediğini” söylüyor. Bir konferans için Londra’ya gelen Cemal Kaşıkçı, 30 Eylül’de BBC’nin radyo programı Newshour’a Orta Doğu sorununun ele alındığı bir mülakat verdi.
Türkiye’nin içine düştüğü ya da düşürüldüğü durum Kaşıkçı’nın akıbeti kadar vahim. Kaşıkçı, irtibatlı olduğu çevreler ve sözcülüğünü yaptığı konular, Türkiye’nin son yıllarda izlediği Ortadoğu siyasetine değen veçhelere sahip. Suudi gazeteci Cemal Kaşıkçı’nın akıbeti 2 Ekim’de Suudi Arabistan’ın İstanbul Konsolosluğu’na girdiğinden beri meçhul. Binaya girerken Türk nişanlısından başına bir şey gelirse aramasını istediği iki kişi, Kaşıkçı’nın