Son 7 haftada, 6 mağlubiyet - 1 galibiyet, gidişat çok vahim. . İlk yarının bitmesine, Ankara maçını saymassan, 3 karşılaşma kaldı. Bu 3 maçın 1'i içerde Kasımpaşa, diğerleri ise deplasmanda oynayacağımız Beşiktaş ve Eskişehirspor maçları. Bu oyunla bunlardan hangi birinden 3 puan alacağız, düşün, düşün, işin içinden çıkmak gerçekten çok güç.
Hele son haftalarda müthiş bir çıkış yakalayan, özellikle dün akşam ki Kasımpaşa'nın bu oyununu gördükten sonra, ürkmedim desem yalan olur. Çünkü 3 hafta sonra, bu rakiple evinizde oynayacağız. En kolay puan alacağımız gibi düşünülen, bu Kasımpaşa, Trabzon'u resmen ezdi üstünden geçti, bizim gibi kaleye 2 kez gidip, 3 puan almadı. İşimiz çok zor çok.
Durum bu, takım neredeyse dibe vurdu, ne ruh kalmış ne de inanç. Daha açık bir ifadeyle bu takımın kimyası bozulmuş. İşte korkulan gerçek maalesef bu. Takımında kim olursa olsun, eğer bu saydıklarımız yoksa, seni ligde duman ederler.
Artık işimiz hiç kolay değil. İlk yarı sonunda en az 20-21 puan toplamamız gerekiyordu. Artık kabus gibi haftalar bizi bekliyor. Keşke bu alınan 12 puanın çoğu son haftalarda alınmış olsaydı, en azından takımda yükseliş veya bir umuttan bahsedilebilirdi. Bu inişin hayra alamet olmadığını görmemek için kör olmak lazım. Hızla dibe doğru yol alan bu trendle, olacakları görmek için kahin olmaya da gerek yok.
Sahaya çıkan oyuncuların hiç birinin kafası rahat değil, bu o kadar belli oluyor ki, herkes sanki bir an önce maçı bitirmenin peşinde. Takımdaki psikolojik çöküntü, oyunun her bölümüne yayılmış görünüyor. En önemlisi, takım ruhu veya kendine güven diye bir şey kalmamış.
Şimdi bir de, geçtiğimiz yılı düşünüyorum da, o kurtların arasından çıkan, dünya kadar entrika dönen bir ligi neredeyse tepede bitiren o takımı gözlerinizin önüne bir getirin. Sadece o günlerle, bugünleri bir kıyaslayın ne demek istediğimi çok iyi anlarsınız.
Şimdi düşünüyorum da, bu kadar oyuncu arasında, işe yaramaz diye bir çırpıda kapı önüne konan, Ulaş Ortakaya, Engin Öztonga, Emrah Bozkurt, Erhan Çatalçam, Mithat Yaşar, Şenol Demirci hatta Evren Avşar'ın bu oyunculardan ne eksikleri vardı. Dünya kadar cefa çeken, bu oyuncuları gönderip, bu kulübün kapısının önünden dahi geçemeyecek oyuncular bu takıma alındıysa, bu çocuklar neden gönderildi, amaç neydi..
Şimdi size sormak lazım. Bu Emrah Bozkurt olsa, Desire gibi bir oyuncuyu kesemezmeydi. Engin gibi bir oyuncu, orta alanda görev alamazmıydı. Ulaş Ortakaya acaba Tolga ya da Ümit Bozkurt'u zorlayamazmıydı. Peki bu çocukların günahı neydi. Takımdan gönderilmek kadar doğal bir şey yok, ama getirdiğin oyuncu, ununu eleyip, eleğini asmışsa söylenecek daha çok şey var.
"Geçtiğimiz yıl elde edilen şampiyonluğun kıymetini bilmek lazım" diye diye dilimizde tüy bitti. Bu ligde seni 2 günde ham yaparlar dedik. İşini bilmessen, fişini çekerler.
Burada kimse felaket tellallığı yapmıyor, ister kabul edin, ister etmeyin bunun adına tek bir şey denir, KRAL ARTIK ÇIPLAK. Biz sadece, gerçekleri yazıyoruz, herşeye rağmen 10 hafta sustuk. "Daha ilk günden yaygara koparıyorlar" demesinler diye hep sabrettik. İşte gelinen nokta maalesef bu. Bu konuda da özeleştiri yaparak çok fazla bekleyip hata yaptığımızı düşünmekteyim.Şu bir gerçek ki artık ligdeki bir çok takım, şunu gördü, son haftalarda ortaya konan bu ilkel futbolla, ligin en zayıf halka adayı biz olduk. Bu işin artık işallahı, maşallahı kalmadı, görünen köy klavuz istemiyor. Bu saatten sonra, artık o çok meşhur paraşüt bile bizi kurtarmaz.
Ayrıca son bir konuya daha değinmek istiyorum. Bu sitenin ilk kurucularından biriyim. Bugüne kadar bir çok yönetim geldi geçti, içlerinden tek biri bile, bir haberimizden ötürü arayıp, sizleri böyle yapacağız, başınıza şunlar gelecek. Daha neler neler, bunun adına asla yöneticilik denmez. Yönetici adam, taşıdığı sıfata yakışan hareketler yapmalı. Artık eski Diyarbakır yok, bu durumdan ötürü bir çok arkadaşımız rahatsız. Diyarbakırspor yöneticiliği bunları asla kaldırmaz, Diyarbakır küçük bir yer, herkes herşeyi görüyor. Lütfen bizlere değilse bile, taşıdığınız o sıfatlara ya da makamlara saygınız olsun. Bundan böyle ayağımız taşa değse, bunun failinin belli olduğu günleri yaşıyoruz.
Çok merak ediyorum ne yapacaksınız, en fazla kafamıza sıkmaktan veya ayağımıza sıktırmaktan başka ne yapabilirsiniz. Allahın verdiği bu canı asla kişilere adamadık, "CANI VERENDE-ALANDA BERHÜ HUDADIR".
Hadi kalın Sağlıcakla..