Yahyâ b. Ya’mer (rahmetullâhi aleyh)’den rivâyet edilmiştir:“Abdullah ibn Ömer’e:
– ‘Ey Ebu Abdurrahman! Bizim tarafta Kur’an’ı okuyan ve ilmi (derinle meşine) arayan bazı kimseler ortaya çıktı. -Onların durumlarından bahsederek- onlar:
– ‘Kader yoktur! İşler Allah’ın bir ilmi ve takdiri olmaksızın yeniden meydana gelir’ iddiasında bulunuyorlar’ dedim. Bunun üzerine Abdullah ibn Ömer:
– ‘Bu adamlara kavuştuğun zaman onlara: ‘Ben onlardan uzağım, onlar da benden uzaktırlar’ sözünü haber ver’ dedi.”
Ebu Burde b. Ebi Musa (rahmetullâhi aleyh)’den rivâyet edilmiştir:
“Babam Ebu Musa çok hasta olup bayılmıştı. Başı, hanımlarından birinin kucağına düştü. Bunun üzerine hanımlarından biri, onun öldüğünü düşünerek üstünü başını yolmaya başladı. Ebu Musa, baygınlık geçirdiğinden dolayı onun bu davranışını engellemeye yönelik herhangi bir şeye güç yetiremedi. Ayıldığı zaman:
– ‘Rasulullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) ’in böyle bir davranıştan uzak olduğu bir şeyden ben de uzağım. Çünkü Rasulullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) bağırıp çağıran, saçını başını yolan ve üstünü başını yırtan kadınlardan beridir’
dedi.”Bu hastalık olayı, Hz. Ömer döneminde Ebu Musa el-Eş’arî Basra’da vali iken meydana gelmişti. Nesâî’de Ebu Musa’nın hanımının adının “Ümmü Abdullah bint. Devme olduğu geçmektedir. Bazıları ise onun isminin “Safiyye” olduğunu söylerler.
Görüldüğü üzere hadiste; ölmek üzere olan birisinin yanında bağırıp çağırmanın, saçını başını yolmanın ve üstünü başını yırtmanın haram olduğu ifade edilmektedir. Peygamber (sallallâhu aleyhi ve sellem)’in de yapılan böyle bir işten uzak olduğu ve razı olmadığı belirtilmektedir.
Yahyâ b. Ya’mer (rahmetullâhi aleyh)’den rivâyet edilmiştir:“Abdullah ibn Ömer’e: