Dmitry Glukhovsky
Kremlin neden bu savaşa ‘özel operasyon’ dememizi istedi? Çünkü Rusya’da yaşayan hiç kimse savaş istemiyordu. Herkes savaştan korkuyordu. Savaş, gerçek insanların evlerini terk edip çinko tabutlarda geri dönmesidir. Bir zamanlar gelişmekte olan kentlerin bulunduğu yerlerde, üzerinden duman tüten harabeler görmektir. Bitmek bilmez bir korkudur. Yoksulluk, açlık, kolektif deliliktir.
Bu savaş, bedelini ödeyecek sıradan insanlar tarafından istenmiyordu. Ne sonuç itibariyle iflasa sürüklenecek işletmeler ne de dünyayla ilişkisi kopacak ve daimi arpalıklarından mahrum kalacak sözde ‘seçkinler’ tarafından arzu edildi. Savaşın başlamasından beridir, Rusya’da yaşayan herkes için normal hayat sona erdi ve sıkıyönetim altında bir hayat başladı.
PUTİN KENDİ SAVAŞINA TÜM RUSLARI DAHİL ETMEK İSTİYOR
Vladimir Putin, Ukrayna’daki savaşı dünyaya bizzat duyurdu. Bir saat boyunca, her televizyon kanalında savaşın neden gerekli olduğunu izah etmeye çalıştı; ona göre, Ukrayna prensipte zaten var olmayı hak etmeyen bir devletti. İşgal, Putin’in kişisel nefreti üzerine kuruldu. Bir savaşla taçlandırılacağını umduğu kişisel zaferini arzuluyordu. Bir Blitzkrieg’e (yıldırım harekâtına) bel bağlıyordu: Savaşın başladığı gün, televizyon istasyonları, mest olmuş bir şekilde öğlene kadar Kiev’in ele geçirileceği vaadini tekrarlayıp duruyordu.
Öte yandan, Putin bunun sorumluluğunu tek başına yüklenmeye hazır değildi. Hâl böyle olunca, işgale girişmeden önce Rus Güvenlik Konseyi’ni -yani daha sonradan “Ben bilmiyordum” diyebilecek herkesi- topladı ve onlara kendi gerçeklerini sundu. Bu savaşa sürüklenişi engelleyebilecek anlaşmalar için ayrı ayrı arabuluculuk yapmaya çalışmış olabilecek herkesi karaladı. Putin dünyaya [bunun sebebi] “Ben değilim” dedi. Sebep biziz; yani gerçekten de Rusya’nın dümeninde olan herkes. Batı’nın burada pazarlık edeceği kimse yok. Bu nedenle, bir gün Lahey’de Ukrayna’daki savaş hakkında bir dava açılırsa, sanıkları bir grup insanın tamamı olacak. Bu grupta yer alan her bir insan şüphesiz biçimde bu ihtimali göz önünde bulundurur.
Onlar da bu sorumluluktan korkuyorlardı. Hepsi de Kremlin’de düzenlenen güvenlik konseyi oturumunun şubat ayında kaydedilen videosunda mevcut. Göründüğü kadarıyla, Putin’in Ukrayna’yı işgal etme planları hakkında bilgilendirilmemişlerdi bile.
ZORLA ALINAN ‘KAMU RIZASI’
Ve Putin daha sonra onların korkularını hafifletmek amacıyla savaşın sorumluluğunu tüm rejimine dağıtmaya karar verdi. Devlet Duması milletvekilleri ve Federasyon Konseyi üyeleri de çağrıldı ve ‘olgular’ kendileriyle paylaşıldı. Milletvekilleri ve senatörler de Güvenlik Konseyi’nin görünüşteki ‘fikir birliğine’ dayanarak halka açık bir şekilde Putin’e destek vermek zorunda kaldılar. Rus milletvekilleri, Putin’in onaylanması için gönderebileceği her türlü berbat yasa tasarısı için firesiz bir şekilde oy vermeye zorlandı.
Her şeye karşın, vekiller, Rus ordusunun yalnızca Donetsk ve Luhansk’ta kullanılması için razı oldular. Ne var ki tanklarımız Donetsk’e gitmedi. Harkov, Kiev ve Herson’a gittiler. Bir hafta sonra, mitolojik Nazi taburlarına karşı bir yıldırım harekâtına girişmek yerine, Rusya’nın, Ukrayna ordusu ve ülke halkının tamamına karşı büyük bir savaşla yüz yüze olduğu anlaşıldı. Garip bir nedenden ötürü Rus silahlı kuvvetleri, Latin alfabesindeki ‘Z’ harfi ile işaretlenmiş bir halde çamura saplandı. Ölü sayımız birkaç yüze ulaştı. Topçularımız hedef gözetmeksizin ateş etmeye başladı ve Ukrayna’daki yerleşim alanlarını yok etti. Rus kuvvetleri bir doğum ve çocuk hastanesini bombaladığında, savaş suçlarının söz konusu olabileceği anlaşıldı.
Putin rejimi şimdi suçlarını Rus halkının tamamının suçu haline getirmeye çabalıyor. Bizleri suç ortağı yapmak istiyor. Her bir Rus'un alnını Z harfiyle damgalamak istiyor. Batı’yı, Rusya’nın Avrupa barışını yalnızca bir grup delinin kaprisleri nedeniyle değil, tüm halkın iradesine dayanarak yok ettiğine ikna etmek amacıyla, Putin’in sorumluluğu kendi rejiminden alarak sıradan insanlara yüklemesi için bunu yapması gerekiyor. Rus halkını, bu savaşın kendi varlıklarını koruma uğruna yürütüldüğüne ikna etmesi gerekiyor.
VERİLEN HER DESTEK İŞLENEN SUÇLARA ORTAK OLMAKTIR
Rejim halkın desteğini artırmak amacıyla propaganda etkinlikleri gerçekleştiriyor. Seksen farklı Rus bölgesinde ‘Z’ bayrağı altında devlet tarafından organize edilen otomobil yarışları düzenledi. Kazan kentindeki bir bakımevinde bulunan ölümcül derecede hasta çocuklar, beyaz karlar üzerinde Z şeklinde sıralanarak havadan fotoğraflandı. Akan kanın nedeniyle ilgili yeni açıklamalar yapıldı: “Ukrayna’nın kimyasal ya da bakteriyolojik silahları vardı”; “atom bombası yapmak istedi”; “önce saldırmak istedi”... Her ne pahasına olursa olsun, hangi yalanı söylerse söylesin, Putin bu katliamın mantıklı olduğunu, yalnızca Kremlin’in değil, halkın da bu savaşa ihtiyacı olduğunu kanıtlamalıydı.
Bununla birlikte, Ruslar Z’yi desteklediklerinde barışçıl Ukrayna kentlerinin bombalanmasını ve yıkıma uğratılmasını desteklediğimizi anımsamalı. Yüzlerce okulun yerle bir edilmesini ve milyonlarca insanın evlerinden sürülmesini destekliyoruz. Aileler ve iki ülke arasındaki kardeşlik bağlarının sonsuza kadar koparılmasını destekliyoruz. Rusya’nın yaşadığı şiddetli tecridi, kaçınılmaz güç kaybını ve Çin’in ürettiği hammaddeler için bir sömürge haline gelmesini destekliyoruz. Bu propagandaya kananlar, dünyanın geri kalanının artık Rusları işgalci olarak gördüğünü hatırlamalı. Çok yakında bizleri savaş suçlusu olarak da görecekler. Ve bu olgu sonsuza kadar tarihimizin bir parçası olacak. Hepimizin ellerine barışçıl Ukraynalıların ve “eğitim tatbikatları düzenlemek için” cehenneme gönderilen askerlerimizin kanı bulaşıyor.
Bu bizim savaşımız değil ve bunu unutmamalıyız. Bunun hakkında konuşmamız gerek. Bizim adımıza konuşmalarına izin veremeyiz.
Yazının orijinali The Guardian sitesinden alınmıştır. (Çeviren: Tarkan Tufan)