MİRAS
Hayatımı yaşarken “Bu hayat benim.” deme lüksüne sahip değilim.
Atalarımdan bana aktarılan, bilinç düzeyinde farkında olmadığım ancak bilinçaltında kayıtlı olan pek çok çekirdek inancım olduğunu,
Ve bu inançların beni, düşüncelerimi, duygularımı, hayatımı nasıl etkilediğini fark ettim.
Mesela “Çok söz yalansız, çok para haramsız olmaz.” kaydım nedeniyle bilinç düzeyinde değil elbette ama bilinçaltı düzeyinde haram riskine karşı çok parayı reddettiğimi,
Parayı elimin kiri olarak gördüğüm için onu istemediğimi,
Ne kadar emek verirsem vereyim paranın bana gelmediğini, gelemediğini fark ettim.
Bolluk kapısını kapatan kişinin ben olduğumu anladım.
Bunun gibi neler neler var acaba bilinçaltımızda, fark etmeden hayatımızı etkileyen, kapılarımızı kapatan?
Uzun yıllar taşıdığım inançları değiştirmek, taşımaktan daha kolay oluyor.
Bunları fark etmek şifa yolunu bizlere açıyor.
Bu süreçte bir gün durdum ve şunu düşündüm:
Ben de, kendi neslim için bir atayım.
Demek ki ben de onlara böyle inançlar bırakacağım.
Belki taşımakta zorlanacakları, hayatlarını etkileyecek miraslar bırakacağım.
Dolayısıyla hayatımı yaşarken “Bu hayat benim.” deme lüksüne sahip değilim.
Her anımı yaşarken kendime olduğu kadar neslime karşı da bir sorumluluk taşıyorum.
Her nefesimle beraber sözlerimle, düşüncelerimle, duygularımla, eylemlerimle farkında olmadan onlara aktaracağım kayıtlar oluşturuyorum.
Bunu düşününce durdum kaldım.
Anın derinliğini hissettim.
İnsan olmanın gücünü ve etkisini hissettim.
Sizce de bu muazzam bir etki değil mi?
O zaman soru şu:
Bundan sonra nasıl yaşamalıyız ki neslimize en güzel mirasları bırakalım?
ELİF YERSEL