NEDİR, MANZUM HİKAYENİN ÖZELLİKLERİ, serveti fünun edebiyatı, Tanzimat Edebiyatı, manzum
hikayenin özellikleri nelerdir,manzum hikayenin önemi,manzum hikayenin konusu nedir
Manzum, "şiir biçiminde yazılmış" demektir. Hikaye de bildiğimiz anlamda "öykü"dür. O zaman "manzum hikaye", şiir biçiminde yazılmış öykü anlamına gelir.
Eski edebiyatımızda (Divan edebiyatında)
uzun hikayeler "mesnevi" nazım türü ile yazılırdı. Tanzimat Dönemi Türk Edebiyatı'ndan itibaren manzum hikaye türü ortaya çıkar. Manzum hikayeler kafiyeli ve redifli, şiir biçiminde hikaye kaleme almak amacını taşımaktadır.
Manzum hikayelerde şairler, ya bir olayı anlatır ya öğüt verir.
Bu nazım türü için edebiyatımızdaki ilk adımları Recaizade Mahmud Ekrem ile Muallim Naci atmıştır.
Bu tür, özellikle Servet-i Fünun döneminde etkili hale gelmeye başlamıştır.
Edebiyatımızdaki en büyük iki temsilcisi Tevfik Fikret (Balıkçılar) ve Mehmet Akif Ersoy (Küfe, Seyfi Baba, Hasta)’dur.
Mehmet Akif ve Tevfik Fikret dışında Beş Hececiler de manzum hikaye denemeleri yapmışlardır. Bunun dışında Türk şiirinin babası sayılan Yahya Kemal de manzum hikayeler yazmıştır.
Manzum hikayeler genellikle bir çevre betimlemesi ile başlar ve o çevrenin kişileri tanıtılır. Sonra olay anlatılır. Bir hikaye gibi sonlandırılır. Manzum hikayeler düşündürücü, eğitici olabilir.
Manzum hikayede konu ve olay sınırlaması yoktur.
Manzum hikayeler dörtlük ya da beyit şeklinde yazılabilir.
Mensur hikayeden (düzyazı şeklinde yazılan öykülerden) farkı yoktur. Kişiler, zaman, mekan, olay bu hikayelerde de bulunmaktadır. Tek farkı manzum hikayelerdeki şiirsellik, dizelerdir, kafiye ve rediftir.