Bazen bir film izledikten ya da bir kitabı bitirdikten sonra öyle bir iz bırakır ki kafanızı bir süre daha meşgul eder kendinizi onunla ilgili düşünmeye devam ederken bulursunuz. Benzer durumla bu hafta sonu karşılaştım. Ne bir filmdi izlediğim ne de kitap bitirdim ama hayatı bir kitap / film gibi yaşayan iki insanla tanıştım; Berra ve Murat abi nam-ı diğer @aklindanbirulketut.
.
Dünya seyahatleri sırasında yolları bu günlerde Kolombiya'ya düştü ve Bogota'ya geldiklerinde teklifimi kırmayıp misafirim olmayı kabul ettiler.. Ben evimin kapısını usulca aralarken onlar yaşadıkları 1.5 senelik eşsiz deneyimin kapılarını ardına kadar açtılar. 24 saatten biraz fazla görüşebildik ama sayfalarca yazabileceğim dağarcık oluşturdular o kısacık sürede. Oluşturdukları düş dünyasını 3 gündür zihnimin derinliklerinde çakan şimşekleri bir anda toparlayıp paylaşabilmem mümkün değil ama şunu söylemeden geçemeyeceğim; evet bütün kariyeri, yerleşik düzeni bir kenara koyup her şeyi geride bırakmayı göze alacak bir adım atmak, karşına ne çıkacağını kestiremediğin yıllar sürecek bir dünya seyahatine çıkmak kolay alınacak kararlar değil.. ve yolda verdikleri mücadele herkesin takdirini kazanacak türden ama beni en çok etkileyen şey kadın erkek ilişkilerinin bu kadar yüzeyselleştiği (tinder'ın kulakları çınlasın ☺), tahammülün bu kadar azaldığı bir dönemde 18 ay her anını birlikte geçirip bir taraftan kendi özgürlüklerinin peşinde koşarken diğer taraftan hayat yolculuklarını ayakta tutacak fedakarlıkta bulunacak güce ve cesarete sahip olmaları oldu. Kendilerine burdan bir kez daha sevgilerimi iletiyor ve bu güçlerinin bir ömür devam etmesini diliyorum.
.
Ee fotoğraf ne ayak diye sorarsanız sevgili Berra çekti all credits goes to @aklindanbirulketut diyecektim aslında :)