MURAT TÜRKER 10.11.2008
İçindeki boşluğa uzanır mı ellerin?
Dilin değil kalbin ne zaman itecek mâsivâyı?
Nicedir bir belirsizliğe odaklı ya gözlerin.
Bunca yaşanmışlığın bâkiyesi mi bu yenilgi?
Bugünden mi yarından mı tedirgin yüreğin?
Sabır mı, hamd mi, atladığın nirengi?
Bir meçhule ayarlı ya emelin.
Elleri üşüyen yalnız sen misin?
Bak benim de irâdem tereddüde emânet
Sana ne gam, nice güller dermişsin,
Benim dünüm ise yakıcı bir nedâmet
Dönüşü var mı ki bu çıkmaz yolun?
Umut yeniden doğar mıymış karamsar ufuklara?
Evveli hüsran olan melankolik bir sonun
Güldüğü olur muymuş ebed yolcularına?
Hakkın yok ki siteme ve öfkeye
Olsa olsa sana hüzün yakışır
Efendine tebessüm etmedi ki bu dünya
Bir nefis zebûnuna, sana gülse şaşılır.