Bugün Gazze’ye ulaşmak isteyen 1350 delege ve 600 kadar bağımsız için yoğun bir gün oldu. Dünden aklımızda kalan herşey yasak ve 6 kişi toplansanız dahi sizi sınırdışı ederiz korkutmaları bugün biraz aralandı.
Sabah toplantılarında günün programı ve Gazze’ye ulaşmanın olasılıkları üzerinde duruldu. 11:00 da 6 Ekim köprüsüne üzerinde Filistin, Gazze ve Barış için dilekler ve şiirler olan kağıtlar bağlandı. Manzara çok güzeldi. Ancak polis kalabalığın 100 kişinin üstüne çıkması halinde bekleyenleri dağıtıyordu. Bundan bizim memleketteki gösteri dağıtmalarını hayal etmeyin. Şu ana kadar coplanan bir kimse olmadı. Kibarca uyarıldık. Bizde kibarca dağıldık.
Bir arkadaşımız Filistin bayrağını piramitlere asmanın hoş bir eylem olacağını bu iş için Batı Şeria’dan 10-12 metre boyunda 6-7 metre eninde bir Filistin bayrağı yapıp getirdiğini haber aldık. Türkiye ve Bulgaristan katılımcıları olarak, sevinerek destek olacağımızı söyledik.
Plana göre 2 kişi piramite bayrağı asacak diğer 2 kişi ise alt taraftan bayrağı açacak idi.
Piramit bölgesine gittik. Önce içeri yürüyerek giremeyeceğimizi yürüyerek girilen alanın farklı bir yer olduğunu öğrendik. Sonra içeri bayrak sokmanın dert olduğunu ve polise verilecek az bir katkı payı ile (rüşvet demeye dilim varmadı) ikna edebileceğimizi öğrenince gereğini yaptık.
İçeri atlara binerek girdik. Bayrağın da girmesini bekledik. Bayrağa kavuştuğumuzda polisin bu eylemi de yasakladığını ve bunun mümkün olamayacağını öğrendik.
Ancak kararlı olan arkadaşımız Max, onu yalnız bırakmayan ben ve Svetlana piramitlere atımız olmayınca yürüyerek gittik. Piramite vardığımızda Ahmet adlı at kiralayan kişinin bize ulaşıp (onun için zor olmadı, o atlı biz yaya idik) onu zor duruma düşürdüğümüzü belirtti. Polisler geldi. Asma işinin başımızı belaya sokacağını belirtti. Dinlemeyince silahını gösterdi.
Silahı görünce ordan ayrılıyor gibi yaparak küçük piramite yöneldik. Oraya ulaşmışınca önce başka bir polisin silahı ile tanıştık. Sonrasında Ahmet’in Polis şefinden büyük piramit için izin aldığını öğrendik. Ahmet iyi bir insan diye aklımıza kaydettik.
Ahmet bize kızmış ki bağırarak “Bunu sizin için yapmıyorum Filistin’i çok seviyorum ve onun için yapıyorum”. Demek ki Filistin bayrağını asmak başka bişi için olabilir. Tartışmadık. Filistin adına teşekkür ettik.
20 metre kadar tırmanarak (Piramitlere tırmanmak yasakmış) Filistin bayrağını astık. Ahmet’in bayrağın alt kısmını düzeltmek için tırmanması da bizi sevindirdir. Ahmet’i çok sevdik. O da sonrasında bişi olmayınca bizi sevdiğini söyledi.
Bayrak asma ve inme sonrasında Polis şefi gelerek bizi görmek istediğini söyledi. Gördük ve bunun barışçı bir eylem olduğunu söyledi. Polis güler yüzle gelip bizi şefine bildirmesi gerektiğini söyledi. Bildirdi. Bir daha bu eylemleri izin almadan yapmamamız gerektiğini belirtip elimizi sıktı.
Gerilimle başlayan gün Filistin bayrağını duvar ören Mısır’ın Piramitlerine asmamız ile sona erdi. 16:30 da 1400 mum ile anma yapma eyleminin de polis tarafından yasaklandığını öğrendik.
Öğrendik ve anladık ki Gazze yolu bizim yollardan farklı değil. Zalim gücünü destekcisinden alıyor. Demokrasi ve barış için çok çalışmak lazım. Devletlerden ve şirketlerden barışın yolu tıkalı.
Gazze ölüme mahkum iken Dünya ve belki de Türkiye elleri kolları bağlı duruyor. 1.5 milyon filistinli gazze’de. 4 Milyon ise İsrail’in tehditleri ile Filistin dışında. Batı şeriada yaşayanlar ise duvarların ardına mahkum. 30 km mesafe için 1500 km kat etmeleri gerekiyor.
Kuşatmayı kaldırmak zorundayız. Önce bizi kapatan ve hareketsiz bırakan kuşatmayı ve sonra el birliği ile Gazze’de ki kuşatmayı.
Abdullah Anar
27/12/2009