Teenage Mutant Ninja Turtles, işbirlikçi beat ’em up yoluyla video oyunlarındaki mükemmel yerini aldı. 1989 atari oyunu ve Turtles in Time gibi oyunlar, hayranların arkadaşlarıyla birlikte mermi tekmeleme fantezisini gerçekleştirmesine izin veriyor, ancak yeşil kahramanlarımız harika bir video oyununun yıldızları olmayalı uzun zaman oldu. Shredder’s Revenge bu kuraklığı sona erdiriyor ve TMNT’nin hayranlara hatırladıkları şeyleri verirken aynı zamanda pürüzlü kenarların çoğunu zımparalayan ihtişamlı günlerine sevgiyle hazırlanmış bir saygı duruşu işlevi görüyor.
Shredder ve Foot Clan, New York City ve ötesinde çılgına döndü ve onları durdurmak Kaplumbağalara, Master Splinter, April O’Neil ve açılabilir Casey Jones’a kalmış. Klasik 1987 çizgi filminden ilham alan bir macerada altı oyuncuya kadar bir düzineden fazla renkli, ayrıntılı aşamada mücadele etmek için bir araya gelin. Shredder’s Revenge, her nesil TMNT hayranına hitap edebilse de, 80’lerde ve 90’ların başında büyüyenler, Tribute Games’in bu seriye duyduğu saygının pikselli her parçadan nasıl sızdığını en iyi şekilde takdir edeceklerdir.
Bu altın çağda TMNT’yi keşfeden hayranlardan biriyim, bu yüzden Paskalya yumurtalarını tanıdığımda ve uzun zamandır unuttuğum korkunç bir düşman veya dost yüzle karşılaştığımda gülümsemeden edemedim. Kesikler Shredder’s Revenge’de derinlere iniyor – bir kötü adam çizgi filmde sadece bir kez göründü – katı oyunculara bol miktarda iyi uygulanmış hayran hizmeti veriyor. Orijinal seslendirme kadrosunun Kaplumbağaları hayata döndürdüğünü duymak, paketin üzerine nostaljik bir kiraz ekliyor ve retro esintili harika bir film müziği yılın favorileri arasında yer alıyor.
Shredder’s Revenge, beat ’em up’ı yeniden icat etmeye çalışmaz. Bunun yerine, Tribute Games eski okul şablonunu geliştirdi. Basit kombinasyonları yürütmek için hala aynı saldırı düğmesini büyük ölçüde eziyorsunuz, ancak hava, koşu ve çeşitli özel saldırıları birbirine zincirlemek, tamamen tek nota hissini önlemek için yeterli derinlik sağlıyor. Saldırıları atlatmak, savunmaları atlamak veya yere serildiğinde anında mücadeleye geri dönmek için özellikle atlat/kurtarma düğmesini kullanmayı seviyorum. Düşmanları ekran kenarına göndermek, mağlup edildikten çok sonra havada hokkabazlık yapmak ve onları ekrana fırlatmak, daha fazla aptal eğlence katmanı ekler. Ancak, uçan düşmanlarla savaşmak daha az zevkli çünkü hangi uçağı işgal ettiklerini ayırt etmek daha zor. Sadece yanıt olarak püskürtülmek için birden fazla atlama vuruşunu kaçırmak beni yarın hiç olmadığı gibi rahatsız etti.
Ekranda altı oyuncudan oluşan tam bir ekip ve düşman çeteleri olsa bile, Shredder’s Revenge bir rüya gibi çalışır. Her türlü strateji, yarım düzine arkadaşın aynı anda ninja silahlarını sallamasıyla pencereden dışarı çıkıyor, ancak bu kendi kaotik eğlence markasını sağlıyor. Elbette, dijital insanlık denizinde izini kaybetmek sıklıkla olur ve biraz sinir bozucu olabilir, ancak bu kadar çok arkadaşın yanında gülmenin ve tezahürat yapmanın sevinci bu tahrişi giderir.
Her karakter, birini diğerinden daha iyi hissettirmeden onları yeterince farklılaştıran erişim, saldırı ve hız gibi bireysel özelliklere sahiptir. Örneğin, Leonardo çok yönlüdür, Donatello en uzun erişime sahiptir, Raphael ve Splinter en sert vuruşu yaparken, Michelangelo ve April en hızlı hareket eder ve aralarındaki farklılıklar vardır. Birisi favorinizi iddia etse bile yanlış gidemezsiniz. Her zaman Donatello’yu temsil edecek olsam da, herkesi kullanırken harika zaman geçirdim.
Standart bir Arcade moduna ek olarak, bir Öykü modu, nesnel tabanlı bir değişken sunar. Aşamaları birbiri ardına ele almak yerine, oyuncular bir dünya haritası üzerinde aralarında seyahat eder, yani onları tekrar oynayabilirsiniz. Bunun nedeni, seviyelerin görev boyunca hasardan kaçınmak veya birkaç kez bir tür saldırı gerçekleştirmek gibi basit hedefleri olmasıdır. Görevleri tamamlamak, karakterlerin seviyesini yükselten, yeni yeteneklerin kilidini açan (Arcade’de varsayılan olarak mevcuttur) veya daha fazla sağlık puanı ve diğer istatistik meraklıları ekleyen puanları ödüllendirir.
Hikaye modunun hedeflerinin beni koleksiyon, gizli karakterler ve düşmanlara karşı kullanılacak tuzaklar için aşamaları gözlemlemeye nasıl teşvik ettiğini takdir ediyorum. Yine de, yan görevlerin “bu koleksiyon koleksiyonunu bir müttefik getirmekten” daha çeşitli olmasını dilerdim. Hikaye modu muazzam bir sarsıntı olmayabilir, ancak Arcade’i zaten fethettiyseniz, oynamaya değer güzel bir twist.
Teenage Mutant Ninja Turtles: Shredder’s Revenge bana istediğimi veriyor: orijinal oyunları hatırladığımdan daha iyi oynayan gösterişli, gürültülü, eğlenceli bir geri dönüş. Eski ve yeni Kaplumbağalar hayranları sevecek çok şey bulacaklar, ancak serinin bu çağı için bir nostaljiye sahip olanlar en büyük ödülü bekliyorlar. Arkadaşlarınızı davet edin, pizza sipariş edin ve çocukluğunuzu en iyi şekilde yeniden yaşamaya hazırlanın.