Bu kılıfla sorumluluklar bırakılır ve kolaya kaçılır.
Samimiyet çok önemli erdem en başta kendine…
Hayatın ve kendi sorumluluğumuzu alarak, karma yaratmaksızın yani kimseye bile isteye zarar vermeksizin, üzmeksizin kendimize ve bütüne katkı olarak anı yaşamak asli ödevimiz.
Anı yaşamak ve anda yaşamanın farklı olabileceğini hiç düşündün mü?
Anda yaşarsın ama yaşadığın zamanın farkına varıp, tadını çıkarırsan, değerlendirirsen anı yaşarsın.
Geçmişin yükünden sıyrıl ve geleceğin bilinmezliğine güven.
Sen her zaman güvendesin.
Senin için kurulan plan mucize plan…
Sen bir nehirsin tek yapman gereken, senden tek beklenen akman.
Sen akışta olduğunda öğretilerin keyifli ve kolaylıkla olur.
Ama biz egomuzla bu deneyimi sertleştiriyor ve kendi bildiğimizde ısrar ediyoruz.
Benim üzerimden, senin ve onun üzerinden de konuşan Allah…
Ben yok biz varız ve herkes dillenip mesaj oluyor, yönlendiriliyoruz ama biz kendi bildiğimize takılı kalmayı seçiyoruz.
Bazen gidene yol vermek bazen karşı koymak bazen de tamamen bloklamak gerekir.
Ama biz egomuzda takılı kalırız.
Anı yaşarken, esnekken hayat ne kadar güzel hiç fark ettin mi?
Sen adandığın, çalıştığın, aşkla yol aldığında her mucize yol sana açılacaktır.
Güvende hissetmek anı yaşamak için en ihtiyacımız olan histir.
Biz her an güvendeyiz ve korunuyoruz.
Yanlış insan, yanlış deneyim ve hata yok.
Tüm bu yaşadıkların seni sen yaptı…
Şimdi kendine acımasız olmayı bırakmanı ve bunların ders olduğunu fark etmeni rica ediyorum.
Gelir sana öğretir.
Gelir sana hatırlatır.
Sözleşmeniz bittiğinde ise basitçe biter, gider ya da gönderirsin…
Sadece öğrendiğimizi hatırla
Anı yaşamak sorumluk alarak olur.
Peki neden anı yaşayamayız?