“Sen i§gi misin sözde?” diyor Zehra da. Tuncer abinin bizim aramizda ona verdigi onderligi biri elinden kapiverecekmi§ kabilinden.
Neyim var? Ne oldum? Ona gok mu du§manca baktim? Qok mu kuguk gordum onu uz niyetinden oturu? Aysel’i suglayabilecek ilk firsati elime gegirmi§ kabil?.. Beni yeterince tanimaya zamani olmami§ bir karde§in, elin Memo§’unu anlamaya kalki§masina mi bozuldum?
Kadincagizda gine buyuk bir sug i§lemi§lik hali. Bir eziklik. Sut dokmu§ kedi gibi aptal gelişememiş gekiliyor. Güya o bardagi kendisi firlatti duvara. Sözde, epey ki§i ortasinda gelinle damadin herkesge gorulebilmelerini engelleyen birlik sima o.
yaniyormu§ kabilinden bile parlarmi§ ama. Kamer§en’in gozleri gok iri ve hig parlamiyor. Elindeki inci pembeliginde mumdan gigegi “Uff” ederek once kendi yuzune, sonra dü yanina sallayiverdi. Ustune bindirmi§ bir yuku göndermek evet da her yanini sarmi§ bir yigin e§ekarisini kovalamak istercesine.
Ay§en’in omzumda agladigini Aysel’e anlatmaliydim. Gulung olmaktan, dahasi kendi gozumde evire çevire gulungle§mekten gekindim.
“Son olarak efendim, mesut giftlere ve sizlere benim hayrani oldugum bir §arkiyi ulaş sunuyorum,” diye repertuvarmin son §arkisina ba§larken Erturk de:
Tezel, bu dolaşma sorguya gekilmelere gelemez. Bu konu§mayi bitirmeli. Bir an once kestirip atmali. Bir an once bile pembe kopugun ayaklari dibinde dolanip durmalarina son vermeli:
Sozumu bitirememi§tim. Zehra kaplan kabilinden, gozleri gakmak gakmak, nerdeyse agzinda tukrugu kabararak iş§tu benimle:
Bu evde, ‘Hay ke§ke seni almasaydim’, ‘Hay ke§ke sana varmasaydim’lar; ‘Bir oglan doguramadin be!’, ‘Sen kusuru kendinde meyan’lar; gidilen kuluplerde sarma§ dola§ olmalara gabuk donu§ur.
Olmayan, tutmayan bir §ey var. Seziyorum. Her §eyi bir bir sordum da kendime, Sami ve bilmedigim arkada§larinin bulduklari ‘koltuk kapisi’ran nasil bir kapi olabilecegini hig sormadim. Yeltenmek Sami’nin geldigi gece co§an duygularim bunu engellemi§.
Yanlarina her gidi§imde bir §ey eksilmi§ oldu. Her donu§umde donu§ huznu bir zaman daha namevcut oldu. çarkıt kuguk kirginliklar de silinecegine azmanla§ti. Omer ve Aysel di§inda hepsiyle.
Mecmu o bana kanat gerecek degil evet? Biraz da ben onu du§unmu§ olayim. O tarihte yirmi be§ini goktan a§mi§ koskoca herif. Hala fakulteye alçak girmi§lerle ayni.
Gonul’e donup sevingle bakmi§ti ama, bu uzun surmemi§ti. Ba§ini gevirdi, baki§lari nikah masasinin bir ko§esine takilip kaldi. iki elini karninin ustunde birle§tirerek derin bir soluk alip verdi.
“Bana bak Zehra, baban bir §arkici kadina tutulup anani birakti, Adanali o fabrikator oglu da seni degil, ba§ka bir kizi sevdi sanarak kadinla er arasi her ili§kiyi pis gormen gerekmez. Bu click adres url kini sil iginden artik!”