Her seferinde Risk of Rain 2 olayına düşüyorum.İyi bir koşunun başlamasından bir saat sonra, karakterim tuhaf güçlendirmelerle tepeden tırnağa, bir mağazaya sarılmış bir katamari gibi atılıyor. . Evet, uyluğuma bağlı üç oyuncak ayım var ama bunlar önemli, oyuncak ayıların gelen tüm hasarı engelleme şansı yüzde olarak. Açıkça Kafama yedi tane iğne battı. Saldırı hızımı başka nasıl büyük ölçüde artırabilirim? Üstüme düzinelerce eşya yüklediğimde, Risk of Rain 2 bana her zaman duramayacağımı düşündürür. “Ben altın tanrısıyım” yankılanıyor zihnimde. Ve sonra bir şey bana öyle sert çarpıyor ki, beni tanrısallığa deviriyor ve ıslık çalıyor. Anında ölüm, oyun bitti. Üç oyuncak ayının yeterli olacağını nasıl düşündüm?
bilmeli
Bu nedir? Açık gökyüzü, tam ganimet, kaybedemem
ödemeyi bekle 20 $ / 15 £
geliştirici hopo oyunları
Editör Şanzıman sürümü
tarihinde revize edildi GTX 1080, Intel i7-7700K, 16 GB RAM
Çok oyunculu mu? 4 oyuncu işbirliği
Bağlamak Resmi site
Risk of Rain 2, nereye gittiğinizden çok yol boyunca topladığınız ganimetler ile ilgilenen bir haydut gibidir. Erken Erişim’de geçirdiği son yıl için, bir sonu bile yoktu, sadece siz buna yenik düşene kadar size daha fazla düşman fırlatan sonsuz bir tekrarlanan seviye dizisi vardı. matematiğin kaçınılmazlığı. Oyuna çok yakıştı.Artık bir sonu, büyük bir final aşaması ve yanlışlıkla iki saatimi gözümü kırpmadan geçirmeden önce bana bir çıkış yolu sağlayan bir boss dövüşü olması iyi. Ancak bu, Risk of Rain 2’nin bu kadar iyi yaptığı şeyi gerçekten değiştirmiyor.
Olarak oku öldür, Risk of Rain 2, sizi hem bariz hem de öngörülemeyen şekillerde daha güçlü kılan nesneleri bulma, onları istifleme ve siz Olympus’a tünene kadar istifleme hakkında bir oyundur. Ekranda, uzaylı dünyalarındaki garip yaratıklar topluluğunda ateş ediyor ve savaşıyorsunuz, ancak gerçekten yaptığınız şey, ince ayarlı bir güç eğrisini tekrar tekrar zorlayarak tırmanmak.
Buradaki fikir video oyunları kadar basit, ancak Risk of Rain 2 oynadığım çoğu benzer oyundan çok daha iyi. Bu kısmen, gücün sürüklenmesine olan sarsılmaz bağlılığından kaynaklanmaktadır. Yapamayacağınızdan emin olmak için sayılara hükmetmeye çalışmıyor çok fazla düzinelerce makalenin hiçbir kombinasyonunun sömürülebilir olmamasını sağlamak için çok kötü. Bu oyun, tüm eğlencenin, bir patronu beş saniyede parçalama ve zevkle çığlık atmanın bu sömürüsünde olduğunu biliyor.
Her karakter – çok farklı oyun tarzları ve kendilerine en uygun öğelerle 10 tane var – kendi tatmin edici özelliklerine sahip. Benim favorilerimden biri, yavaş hareket eden ve ana saldırı olarak bir yığın zıplayan patlayıcı top atan Engineer’dır (bana bir kucak dolusu plastik topu tökezleyip havaya fırlatan bir McDonald’s çalışanını hatırlatıyor). Engineer’ın gerçek gücü, indirebileceği bir çift otonom kuleden gelir. İyi bir Mühendis, iki saniye boyunca hareket etmezseniz sizi ve yakındaki müttefiklerinizi iyileştiren bir eşya olan Bustling Fungus’u her zaman arar. Bil bakalım ne oldu asla hareket eder mi? Taret! Bustling Fungus’u istifleyin ve iki kat daha hızlı iyileşmek için taretinin yanında hareketsiz durun.
Kuleler, güçlendirmelerinizi paylaşarak saldırı hızı ve kritik şans gibi diğer avantajlar elde eder. En son mühendis olarak oynadığımda, sadece bir kez çalışsa bile, ölürsem beni diriltecek nadir bir eşya aldım. Kulelerimden birinin bir patron tarafından yok edildiğini gördüm, ancak üç saniye sonra sihirli bir şekilde yeniden ortaya çıktı. Gerçekten önemli değildi – yeni bir taret takabilirdim – ama oyunun öğeleriyle adil olmasını ve bu tür keşiflere izin vermesini seviyorum.
Risk of Rain 2 size absürt yetenekler vermekten endişe etmez, çünkü eninde sonunda sizi geçeceğini bilir. Zorluk seviyesi, HAHAHAHA’nın sonsuz ölçekli meydan okumasına ulaşana kadar oynadıkça artar, sonunda üstünüzde altı rakamlı sağlık havuzları olan patron düşmanları yumurtlar. ikinci yeni bir aşamaya yüklersiniz.
Bu oyun, dikkat etmeniz gerektiğinden değil, güç kaymasının heyecanını bildiği için, üç yüz okunamayan sayı katmanlı, kırmızı habanero incelemeleri baş gösteriyor. Bana biraz daha iyi istatistiklere sahip bir kılıç veren yağma oyunlarını özlüyorum, ancak Risk of Rain’in tüm güç eğrisini bir saate sıkıştırmasını seviyorum ve daha iyi donanım almak yerine, tüm saldırılarımı yapan ukulele yığınları yakındaki elektrik yayar yere çarpmadan beş kez zıplamamı sağlayan düşmanlar veya tüyler.
Hepsi işe yarıyor çünkü oynaması çok zevkli, sadece ekran görüntülerine baktıysanız şaşırtıcı olabilir. Risk of Rain 2’deki karakterler, seyahat ettiğiniz uçsuz bucaksız manzaralar karşısında küçücük görünüyor. Atlamalar cömertçe yüzer. Grafikler basit, 10 yıl önce bir bilgisayarda şok edici görünecek hiçbir şey yoktu. Ancak karakterler, fareyi çevirdiğinizde tam olarak hareket eder ve nişan alır ve oyundaki her şey agresif bir şekilde gelişmek üzere tasarlanmıştır. Hareket hızınızı üç katına çıkardığınızda, yüzer atlama aniden hoş karşılanır. Geniş, çoğunlukla boş seviyeleri ilk başta geçmeniz birkaç dakikanızı alır, ancak bir boşlukta dört kat atlayabildiğiniz veya bir öğenin sizi bir sprintten ileriye fırlatmasını sağlayabileceğiniz yalnızca birkaç saniye sürer.
Risk of Rain 2, tüm bunları Erken Erişim’in 1. Gününde başardı, ancak o zamandan beri birkaç karakter ekledi ve hepsini öğrenmekten keyif aldım. Yeni seriden favorim, Aliens’taki dış iskeletinde temelde Ripley olan Loader. Loader tamamen ağır yakın dövüş vuruşlarıyla ilgilidir ve sizi haritada düzene sokan süper bir yükleme gücü sunar. İlk başta garip buldum çünkü beni her zaman aksiyondan uzak tuttu. Ama sonra bunu faydacı yeteneğimle, bir çengelle ilişkilendirmeyi öğrendim, onları tokatlamadan önce kendimi düşmanlara bağladım, sonra onları zıplarken kapmak için geri döndüm.
Risk of Rain 2’de aksiyona odaklanmak dışında neredeyse yapacak bir şey yok – puanları yükseltmek, cephane toplamak veya kaynakları yönetmek konusunda para dışında kararlar almıyorsunuz. Belli bir rastgeleliğe sahip olan ancak çoğunlukla onlara tanıdık gelen seviyeleri büyük ama çoğunlukla boş, sadece bulunacak eşya sandıkları ve sahneyi terk etmek için harekete geçirilecek bir ışınlayıcı ile noktalı. Ama onların bir havası var. Boşluk aslında karşı konulamaz. Lazerlerle kaplı ekran ile patlamalar ve sayılar arasındaki kısa anlarda kendimi yabancı bir ülkede terk edilmiş bir kaşif gibi hissediyorum ve bu konuda daha fazla bilgi edinmek istiyorum.
Söz veriyorum, sadece ucube değilim. Risk of Rain 2’nin geliştiricilerinin bu hissi özenle önemsediğini söyleyebilirim. Bu, oyuna başladığınız andan ve son patronu öldürdükten sonra dışında hiçbir diyalog veya sinematik olmayan bir oyun olsa da, burada, günlük girişlerinde anlatılan, nesneleri, düşmanları ve ortamları arayabileceğiniz ve kilidini açabileceğiniz bir hikaye var. Hikaye umurumda değil, ama çok sayıda olan sırları seviyorum.
Birçok karakterin kilidi, bir gözden geçirme veya wiki sayfası tarafından önemsizleştirilen, ancak açık tökezlemeyi hayal etmek büyülü olan tuhaf, opak ritüellerde açılır. Yalnızca karanlık prosedürler gerçekleştirerek, alternatif ışınlayıcılar açarak veya bir sahnenin sınırları gibi görünenlerin dışına atlayarak ulaşabileceğiniz aşamalar vardır. Çoğu, onları zaten açmış olan arkadaşlar tarafından deneyimlendi, bu da bana Wolfenstein 3D’de birini gizli bir kapıya yönlendirme veya Super Mario World’de gizli bir çıkış gösterilmesi deneyimini hatırlattı. Risk of Rain 2’de, bilerek oynadığımdan beri bir oyunda hissetmediğimi sandığım güçlü bir oyun alanı keşfi ruhu var. Yapılmış rehbersiz. Hepsini araştırsanız bile, bu adımlarda ilk fark ettiğinizden daha fazlasını bulmak yine de eğlencelidir.
Zamanımın çoğunu Risk of Rain 2 ile birkaç arkadaşımla birlikte çalışarak geçirdim ve çoğu kişiye bu şekilde tavsiye ederim. Solo yapmak aradığım ölçeği, sayısız düşmanın çılgınlığı ve ekrandaki hasarın miktarını sunmuyor ve solo oynamak oyunla ilgili sevdiğim bazı şeyleri sulandırıyor. Bir Hangout Discord için mükemmel. Her aşamada ışınlayıcıyı ararken ve daha küçük düşman gruplarıyla savaşırken, yaşam ve o öğenin veya bunun ne yaptığı hakkında sohbet edersiniz. Yarım dikkat edebilirsiniz. Sonra bir araya gelip bir patronu devirmeye odaklanıyorsunuz. Çok oyunculuda iyi bir gelgit var. Soloda, ışınlayıcı avı buldum ve eşyalar daha çabuk sıkıcılaşıyor.
Yine de, bu güç eğrisinin yükselişine direnmek zor. Hâlâ daha önce hiç görmediğim eşyalar ve bir hız koşucusunun ritmini açmasını isteyen bir zamanlayıcının arkasında kalmış, kilidini açmadığım sandıklar var. Bir gün bir tane açacağım – muhtemelen bundan birkaç ay sonra, rastgele bir Pazar günü, her karakter için alternatif yeteneklerin kilidini açtığımda, arkadaşlarım ve ben bir veya iki saat ile aynı anda Discord’da aktif olacağız. o. öldürmek. Tanrısallıkla uğraşmak dört mevsim bir spordur.