NİSAN 2020 | SAYI: 21
Bauhaus Öğretim Şeması Walter Gropius 1923 / Grassi Museum Leipzig, Bauhaus Sachsen sergisinden / Foto: Ömer Yaprakkıran
de zaman içinde sanat tarihinin en önemli belgeleri oldu. Modelden resim vazgeçilmez bir ders oldu ve eğitimdeki yerini korudu. Dessau’da Oskar Schlemmer sahne sanatları ve modelden resim bölümünü üstlendi. İnsanın bir bütün olarak kavranması teorisini, ruh ve gövdeden oluşan birlik-bütünlük öğretisini genişleterek derinleştirdi. Bauhaus’un temelini oluşturan “Vorkurs” temel sanat eğitimi Adolf Hölzel’in yönetimine verildi. Temel sanat eğitimi, öğrencileri o güne kadar sahip oldukları tutucu anlayıştan kurtarma, içlerindeki yaratıcı ruhu uyandırma, ana eğitime ruhsal olarak hazırlama amacını taşıyordu. 1923’de Itten, Bauhaus’dan ayrılmak zorunda kalınca görev Moholy-Nagy ve Albers’e verildi. Josef Albers materyal tanımı ile Dessau’da devam ettirdiği eğitimi Berlin’de kurum Naziler tarafından kapatılana kadar sürdürdü.
20
Walter Gropius, Bauhaus okulu ile birbirinden ayrı bölümler ve sabit, değişmeyen bir program gerçekleştirmeyi amaçlamıyordu. Bauhahus, atölyelerin üretkenliği ile kendini devamlı yenileyen canlı bir organizma olmalıydı. Atölyeler, öğrencilerin bir çırak gibi “zanaatı” öğrenmesini sağlıyor, bunun yanı sıra “sanatı” da öğretiyordu. Endüstrinin seri imalatta kullanacağı model ve kalıpların eskizlerini, tasarımlarını yapıyorlardı. Tek bir ürünü yapan el işçisi zanaatkâr değil endüstri dizaynerleriydiler artık. Üretim tamamen öğrenciler, çıraklar ve genç ustaların elindeydi. Başlangıçta sanatçı (Formmeister) yönetiminde olan atölyeler, gelişmeler üzerine zanaatkârlara (Handwerkmeister) bırakıldı. Kandinsky ve Klee, bölüm yönetimlerinden çekildiler. Moholy-Nagy metal, resim ve mimarlık bölümünü yöneten Muche dokuma, Schlemmer sahne malzemeleri