Sevginin türleri de varmış, öyle yazıyor Türkçe kitabım. Geçenlerde yurda girenin çıkanın hesabını tutan Arif amcadan da duydum. O, bir Çanakkale gazisinin oğlu. Babası Çanakkale’de savaşmış elin gâvuruna karşı. Düşmanı Çanakkale boğazından geçirmemişler. Canlarını vermişler de geçit vermemişler düşmana. Ne de gururlanır babasını anlatırken. “Vay be, ne savaşmış! Ben de olsam aynını yapardım. Damarlarımda o adamın kanı var ne de olsa!” diyor.
İşletme yönetiminde “Benchmarking” diye bir kavram vardır; Türkçeye “en iyi uygulamaları almak” olarak çevrilir. Bir firma, kendi sektöründe ya da başka bir sektördeki belirli bir konudaki en iyi uygulamayı öğrenir ve onu kendine örnek alır. Diyelim ki, bir otomobil fabrikası, satın alma uygulamaları açısından kendisinden çok daha başarılı bir uçak fabrikasını örnek alabilir.
Pozitif İlimler, devlet yönetimi ve Stratejik yönetimde insan, etmen mi? yoksa etken mi? konularıyla alakalı araştırmalar yaparken “Türkiye Neden Nepal’in İlerisinde Abd’nin” Gerisinde? konulu bir metne denk geldim.
Okumaya devam et