

KUZEY IRAK, TÜRKİYEYE
MODEL OLMAMALI...
Bölgedeki Kürt sorunu, önce 1 inci Körfez savaşı, ardından da Irakın istilasıyla birlikte şekil değiştirmeye başladı. Daha önceleri, Kürt ayaklanmaları yaşanırdı. Türkiye, Irak ve İran, kendi toprakları içindeki Kürt hareketlerini sınırlarını kapatıp, birbirleriyle gizli bir dayanışma mekanizması kurarak, sindirebiliyorlardı. Zaten, Kürt hareketleri de kendi içlerinde bölündüklerinden dolayı, kolaylıkla etkisizleştirilebiliniyordu.
Bu durum, en dramatik şekilde 1 inci Körfez savaşı (1992) ile değişti. Kürtler ilk defa Uluslararası kamuoyunun dikkatini çektiler. Saddama karşı, Amerikan-İngiltere-Türkiye ortaklığı ile, Kuzey Irak Kürtleri korumaya alındılar. 12 yıl boyunca hem kendi kendilerini yönetmeleri, hem de varlıklarını inşa etmeleri sağlandı. PKKda bu fırsatı kullanıp dış destek bulup 15 yıl boyunca etrafı kasıp kavurdu.
Irakın istilası öncesindeki manzara şöyle idi:
ABD, Türkiyeye büyük önem verdiği için, PKKyı terör örgütü olarak niteledi. Öcalanın yakalanıp Türkiyeye teslim edilmesini sağladı, buna karşılık Türkiyeden kendi toprakları içindeki Kürt sorununu çözmesi için sosyal ve ekonomik önlemler almasını ve PKKnın silah bırakıp siyasi platforma geçişinin kolaylaştırılmasını önerdi.
Kuzey Iraktaki Kürt varlığının güçlenmesini ve kendi devlet modellerini kurmalarını sağladı.
IRAKIN İSTİLASI
KÜRT SORUNUNU ETKİLEDİ
ABDnin Irakı istilası, Kürt sorunuyla ilgili tüm verileri ve hesapları değiştirdi.
Irak Kürtleri ABDnin en iyi müttefiği konumuna girerken, Türk-ABD ilişkileri derin yaralar aldı. Washington, hala bağımsız bir Kürt Devleti kurulmasına karşı bir tutum içinde (Iraktaki sürtüşmeler sürerse, bu tutum da değişebilir) ancak, Kürtlere toz kondurmuyor.
Türkiyenin Kuzey Iraktaki PKK faaliyetlerinden rahatsızlık duymasına dahi aldırmıyor. Hatta, Türkiyenin askeri varlığının da etkisizleştirilmesini istiyor.
Bölgedeki tüm dengeler böylece değişmiş oldu.
Buna rağmen, Ankaranın Kürt sorununa bakışı hiç değişmedi. Hala Kuzey Iraktaki PKK mevcudiyeti son derece önemseniyor, PKK-KADEKin siyasi platforma kayması engelleniyor, emanetçi statüsündeki DEHAPa da hayat hakkı tanınmıyor.
Ancak gelişmeler, Türkiyenin bu yaklaşımını aşıyor.
Kuzey Irak giderek, bağımsız bir Kürt Devleti bölgesi görünümü kazanıyor.
İşte Türkiyenin kaygıları bu nedenle katlanıyor.
Bir yandan kendi içindeki sorunu çözemeyen veya eski yöntemlerle çözmeye çalışan; öte yandan da Kuzey Irakın Türk topraklarında yaşayan militanlara örnek oluşturmasından kaygılanan bir ülke konumuna giriyoruz.
KUZEY IRAK ASIL BİZİ
MODEL ALMALI
Türkiyede Kürt politikasını oluşturan kişi ve kurumlar hala geçmişte yaşıyorlar. Hala eskimiş yöntemler ve düşüncelerle hareket ediyorlar. Daha da tehlikelisi, Kuzey Irakta sırf bir model oluşmaması için, askeri baskı, silahlı caydırıcılığın geçerliliğine inanıyorlar.
Korku veya kaygımızda şu:
... Kuzey Irak Kürtleri her türlü serbestiye kavuştular. Kendi eğitim sistemlerini, kendi televizyonlarını, kendi ordularını kurdular. Kendi ekonomilerini oluşturup, zenginleşmeye dahi başladılar. Bu şekilde devam ettikleri taktirde, Türkiyedeki Kürt kökenliler neden biz de böyle olmayalım diyebilirler, hatta Kuzey Irak ile birleşip Büyük Kürdistan projelerini gerçekleştirebilirler...
Doğrudur, böyle bir tehlike vardır.
Ancak bu tehlikeyi arttırmak veya azaltmak tamamen Türkiyenin elindedir. Bunun için de, Kürt sorununa bakışımızı temelinden değiştirmemiz gerekmektedir. Ülkemizin toprak bütünlüğünü ancak bu şekilde daha etkili biçimde koruyabileceğimizi görmeli, tabuları yıkmalı ve herşeye yeni gözlüklerle bakmalıyız.
Eğer Türkiye Kuzey Irakın model olmasını istemiyorsa, kendi Güneydoğusuna daha fazla asker ve silah yollamak yerine, güvenlik önlemleriyle birlikte daha fazla yatırım yapmalıdır. Daha fazla insana iş-aş bulmalıdır.
Eğer Türkiye Kuzey Irakın model olmasını istemiyorsa, kendi Kürt kökenli vatandaşlarının beklentilerini daha fazla karşılamalı, KADEK-PKKyı silah bırakmaya özendirmelidir.
Eğer Türkiye Kuzey Irakın ilerde bir model oluşturmasını istemiyorsa, kendi Kürt kökenli vatandaşlarına daha geniş söz hakkı, daha fazla demokrasi vermelidir.
O ZAMAN, TÜRKİYE
MODEL OLUR...
Bunlar yapılabildiği taktirde, o zaman Kuzey Irak değil, asıl Türkiye bütün bölge Kürtleri için model olur. O zaman kimse bu ülkeyi bölmeye kalkmaz.
Kuzey Iraktaki oluşumu, Türkiyenin zorla durdurması imkansız denecek kadar güçtür. Hem yanıbaşımızda (ne kadar güçsüz olurlarsa olsunlar) kendimize bir düşman yaratmanın, hem de kendi Kürt kökenli vatandaşlarımızı Devletten uzaklaştırmanın bir çözüm olduğuna inanmıyorum.
Gelin, soğukkanlı şekilde yeniden düşünelim ve yeni politikalar oluşturalım.
Bu yazılara cnnturk.com'dan da erişebilirsiniz.