Geçtiğimiz ayın büyük bi kısmını evimden epey uzakta geçirdim, bununla alakalı notlarımı da şuraya yazmış idim zaten. O yüzden bu ay biraz daha yavan, daha sikko bir yazı bizleri bekliyor. 3-5 not varmış kenarda, bunları aktarayım hemen.
- İşle alakalı bi konuda birisi çok konuşup lafı dolandırıyorsa, ya babayı aldınız demektir, ya da tecavüze uğramanız yakın. O yüzden toplantıda çok konuşan adamı sevmem. Özet geç, aptal değiliz, niyetini anladık. Bari pozisyonu tarif et.
- Geçen, geçen dediğim 7-8 ay önce 11 Kasım Pazartesi için Alanya’ya uçak bileti almışım. 16 Kasım cuma gününe de dönüş. O zamanlar kafasına göre takılan bir öğrenciydim, giderim demiştim, ucuz bilet bulunca da almıştım. Geldiğim yere bakıyorum: Arap çölünün ortası, Hint okyasunusunun dibi. Biletler yanmış tabii. Hayat insanı nerelere getiriyor. Biz planlar yaparken yetkili abiler yukarıdan gülüyor.
- Taksidi bitmeyen şey senin değildir. Öyle kanıksamışız ki borçlu kalmayı, konsepti unutmuşuz. 25 yaşında evi arabası olan adam diye bi başlık okudum geçen, bana böyle şeylerle gelmeyin. Kendi aldıysa krediyle almıştır, o krediyi ödemesi 20 sene sürecek, uzun vadeli kontratlara imza atmadan önce bi düşünün. Aynı şey tüm elektronik zımbırtılar ve giyim için de geçerli. ‘Evet yeni aldım, ama henüz benim dahi değil.’
- Bizimkiler geçenlerde bir muhabbet kuşu almışlar. Aradan bir, iki hafta sonra ishal mı ne olmuş, sessiz sessiz oturmaya başladı hayvan, hasta oldu diye aldıkları pet-shop’a götürdüler. Adam da ‘pardon abi, olur öyle’ diye yenisini vermiş. Pet-shop’lardan ve hayvan ticareti sektöründen tiksinmemek elden değil. Sanki bir cep telefonu alıyorsun. Yaşıyor lan bu. Panter Emel tadında hayvan hakları savunucusu olmasan bile, normal bir insan olarak bile tiksiniyorsun.
- Düşündüm de ‘bilmediğim’ şeylerin %99’u daha önceden yapmadığım - yapma ihtiyacımın doğmadığı şeyler. Bildiğim şeylerin de çok büyük bir kısmı önceden bilmediğim ama lazım olunca öğrendiğim şeyler olmuş. Bu da lazım olacak zımbırtıları gelecekte öğrenebileceğime dair önemli bir belirti sanki. Canımın yapmayı ve öğrenmemi istediği şeyleri bi şekilde lazım oldurtmam lazım.
- Adam gibi para kazanmak, en üste, ama olabilecek en üste oynamak isteyenlere sektör tavsiyeleri: Emlak, Finans, Petrol, Enerji.
- Gece gündüz çalışıyor ayağına yatan insanlara çok kıl oluyorum. Gece 5, mail geliyor, gece 3 adam hala ‘Pileysiteyşın yeni ürün çıkarmış 92 gigahers’ falan modunda. Bence insanın ‘Ya abi tamam iş iyi de bu saatte gelen işin de amına koyayım ya ahahah’ deyip, arkadaşının omzuna vurabilecek bi hayatı olmalı. Yok. Bence bu adamlar çok mutsuz adamlar. Birisi size mesai bitişinden sonra mail atıyorsa bilin ki orada sallantıda bir evlilik vardır. Ya da çok yalnız bir adam.
- Şu sıralar iş hayatımda yaptığım günlük işlerin çok büyük bir kısmını daha önceden hiç yapmadım. Resmen körlemesine, bodoslama gidiyorum, buna rağmen şimdilik bi sıkıntı çıkmıyor. Garip ve saçma. Ama çok stresli. Tahmin edemezsiniz.
- Nereden esti bilmiyorum ama ürün segmentasyonu konusunda o kadar düz bir adamım ki bana kalsa fotoğraf makinalarını mesela ‘arkası bulanık portre çekmelik’, ‘manzara çekmelik’, ‘gece çekmelik’, ‘para kazanmalık’ makinalar diye ayırır öyle satarım.
- Kadınlar hakkında en anlayamadığım detay, neden hemcinslerine karşı bu denli acımasız oldukları. Bir erkeğin ağzından çok zor duyabileceğiniz küfürleri bir kadın, diğer bir kadın için edebiliyor, zamanında kadınların ezildiğinden ısrarla bahsedip ‘feminist’ geçinenleri iki ay sonra diğer bir kadını ‘kaşar, orospu’ diye nitelerken görüyoruz. Bunu cidden anlamıyorum.
- Bir de bir kadının, aylarca görmediği başka bir kadına sosyal ağlardan falan laf sokması olayı var. Lan diyosun, sen böyle birinin varlığını dahi unutmuşken, nereden hatırlamış da laf sokmuş ki şimdi?
- Kadının kalitesini en açık ettiği an bir hemcinsine sinirlenip, boş bulunup saldırdığı an. Kişiliğini yansıtan incilerini dinlersiniz: kaşar, orospu, fahişe, vesaire der hızlı hızlı, her kelimesinde gözünüzden düşer.
- Hayır kadınlar küfretmesin demiyorum. Yani edin o konuda bi sıkıntı yok. Kaşar da deyin orospu da. Ama bunu hırsla başka bir kadına söyleyince. Olmuyor sanki ya, o zavallı hırs yakışmıyor. Ya da ben güçlü ve daha bi oturaklı kadınlardan hoşlanıyorum.
- Zaten kadınlar anlaşılmak için değil, sevilmek için yaratılmışlardır değil mi? Çok seviyoruz, o konuda bi şüpheniz olmasın. Acayip seviyoruz.
- Hem çalışıp hem okuyan tayfanın en büyük sıkıntısı kış. Okul yeni başlıyor, sınavlar yardırıyor, işler aşırı derecede yoğunlaşıyor ve kendinize ufacık da olsa bir vakit ayırmanız güçleşiyor. Bu gibi durumlarda insan kendini modası geçmiş bir pop şarkıcısı gibi hissediyor hanımlar beyler. Yazın paranın ve popülerliğin dibine vurmuş, ama kış gelmiş ve tamamen unutulmuş. Bu benzetme başka bi yere daha iyi giderdi bence. Geçiyorum.
- İlişkide samimiyetin ilerlemesi çok değişik bi deneyim ya. İlk hafta hanımkızımıza kibarlıktan kırılırken, beşinci haftanın sonunda ‘Sik gibiymiş bu film, amına koyim böyle filmin’ diyerek deşarj olurken buluveriyorsunuz kendinizi. (Hayır, resmi olarak bakarsak ilişki durumum değişmedi, yanlış olmasın. Sitil eveylıbıl.)
- Acun’un TV8’i satın alıp tüm siyasi ve haber içerikli programları kaldırmasını yadırgamadım. Adam Amerikan ve Avrupa modeli televizyonculuğu Türkiye’ye getiriyor işte, ot gibi takıl. Hani şu an da aptal kutusu da, en azından iki gram bilgisiyle kahvehanelerde siyaset tartışan amcalar falan var. Bundan bi iki nesil sonra ‘Başbakan kim ki? eheremehere’ diyen bi nesil oluşacak gibi sanki, ne dersiniz?
- Ne kadar inançlısınız, hiç düşündünüz mü? Büyük çoğunluğunuzun kimliğinde müslüman yazıyor, peki. Özellikle inançlı olanlara soruyorum. Başka bir ülkede doğmuş olsaydınız ailenizi, geleneklerinizi, çevrenizi bir kenara itip müslüman olmaya karar verir miydiniz? Zor soru.
- Gittiğim her yurtdışı seyahatinde şunu düşünüyorum. İlk günler inanılmaz güzel. Mükemmel bi mutluluk. Değişiklik, vesaire. İki hafta sonra geriye tek his kalıyor: ‘Ne bok yiyorum lan ben burada?’ Kafan karışıyor.
- Öyle dandik pazarlama numaralarını pek yemem, bana ne lazımsa onu alırım, zira epey cimriyim. Ama zayıf bir noktamı fark ettim geçen. Emirates uçuşlarında, hostesler Skywards Elite kart sahiplerini ismiyle karşılıyorlarmış. Uçağa giriyorsun, zaten öncelikli giriyorsun kuyruk falan yok, kapıda hostesler ‘Hoşgeldiniz Caner Bey’ diyerek karşılıyor. Çok etkileyici ne yalan söyleyeyim. Epey etkileyici.
- Otel odası yalnızlığı çok kolpa bir kavram. Yeterince seyahat ederseniz bir yerden sonra yattığınız her oda, eviniz oluyor. Aynı şey arkadaşlarınız, hatta sevgilileriniz için de geçerli. O saatten sonra dünyada her yer, belki de herkes sizindir. Çıkın, gidin, zaten zorluk çekmeyeceksiniz. Otel odası yalnızlığı yok.
- Kasım'ın son haftasında geçen ayki yazımda bahsettiğim dostumun ülkeye dönüşünü kutladık. Spyritus adlı %95 alkollü iğrenç, berbat ve insan sağlığını resmen tehdit eden korkunç içkiyi saf ve sek olarak içtiğimiz için hatırlayamadığımız dakikalar yaşadık. Sabah kalktığımızda odadaki LCD TV bozulmuş, TV sehpası su içinde ve parkeler kabarmıştı. Evin sahibi arkadaşıma 37 inç Philips Full HD 400 Hz televizyon almak zorunda kaldık, acımız büyük. Hiç de öyle çok içerim, %95 ne yaa kafasında bi adam değilim ama işte kötü arkadaşlıklar sonucunda kazığın alası girdi. Bu da böyle bi anımdır.
- Haftaya kötü başlayan varsa çocukluk arkadaşım, can dostum Aykut'un hikayesini okusun: bir süredir ayakları şiştiğinden ötürü doktora gitmeyi erteleyen Aykut, pazartesi hastaneye gittiğinde böbreklerinin iflas ettiğini öğrendi. Canım kardeşimin böbrek nakli listesine girmesi, böbrekleri kurtarmak için verilen tüm uğraşlara rağmen 7-8 gün sürdü. Hafta başında o da bizim gibi pazartesi sendromu çekiyordu belki, içkili geçen cumartesi gününü veya eski kız arkadaşını düşünüp hayıflanıyordu, hafta sonunda önümüzdeki bir haftayı canlı geçirip geçiremeyeceğini düşünüyor. İnsanın uykuları kaçıyor sevgili dostlar, öyle boktan bir duygu ki tahmin edemezsiniz. 'Artık bana içki yasak' diyor, düşünüyorsun, en son ne zaman içmiştiniz beraber? Haftalardır ertelenen o 'içelim abi bi ara ya'ların artık hiç bir önemi kalmamış. Gel bi yemek yiyelim diyorsun dışarıda yenebilecek neredeyse tüm yemekler yasaklanmış, yasak olmasa da ağız tadı kalmamış. İki muhabbet edelim diyorsun karşındakinin zerre hali yok. Üşenip, 'neyse sonra görüşürüz ya' deyip pas geçtiğin o buluşmaları hatırlıyorsun. Haftaya çıkacak mı bu adam. Onu bile bilemiyorsun, çıldırasın geliyor.
Bu ayki tek okur mektubu Emre A.'dan gelmiş, sağolsun iyi dileklerini iletmiş TGSD yazılarım hakkında. Bir de Otur Sıfır adlı arkadaş TGSD sunumunda saçmaladığım için bana kızmış, haklı. Bağışımız yok bu aylık. Önümüzdeki ay üç beş bir şeyler gelir umarım ya. Canı sıkılıyor insanın. Mail atın.
Aralık ayında güzel bir hanımla birlikte bol bol sıcak şarap içmenizi ısrarla tavsiye ediyor ve bu gereksiz yazıyı burada bitiriyorum. Hiç içime sinmediği için kasım sonunda yazmama rağmen aralık ortasında ancak yayınladım. Bulunsun ama çok önemsenmesin. Bu karanlık kış gününde sizlere korkunç bir Soundgarden parçası ile veda etmek istiyorum. Tüm AKP yandaşlarına gelsin: