Ne kadar çok karışırsak o kadar az sapık oluruz
Özgecan’ın vahşice katledilmesiyle toplumumuzun içini görme şansı bulduk. Her evde bir Özgecan. Her annenin kuzusu her babanın meleği. Dün Anadolu’nun her yerinden Özgecanlar çıkıp geldi. Her kalpte her vicdanda her sokakta bir Özgecan yaşıyormuş. Bir haftadır Türkiye’nin kalbi büyüteç mikroskop altında. Bütün kalplerde iri gözlü kara uzun saçlı bir genç kız yaşıyormuş. Özgecan’ların ülkemizin en derin neşesi sevinci mutluluğu olduğunu gördük. Bu kadar güzel bir genç kızın ölümüne kimsecikler dayanamadı. Kimsecikler Özgecan’ı doğruca mezarlığa götürmedi. Herkes Özgecan’ı kendinden ülkesinden hukukundan sokağından insanlığından utanarak gözyaşlarıyla kalbini bastı. Özgecan’ın vahşi ölüm haberi dokunduğu herkesi ‘melekleştirdi’. Özgecan’ın hunharca öldürülmesiyle gördük ki hepimizin içinde bir ‘kraliçe’ bir ‘tanrıça’ bir ‘ilahe’ bir ‘prenses’ narin ince masum saf güzel bir ‘melek’ yaşıyormuş. Korkunç bir ‘erkeklik’ vahşeti bir haftadır tek tek her insanımızı ‘ruhen’ yıktı. Erkekliğimizden utandık. Hukukumuzdan utandık. Sokağımızdan utandık. Sorumsuzluğumuzdan utandık. İnşallah Soma faciası gibi bu ‘utancı’ iki günde unutmayız. İnşallah bu ‘utanç’ ömür boyu ‘yakamızı bırakmaz’.
Bırakın şu cafcaflı reform paketlerini özgürlük nutuklarını bir yana, bir ülkenin hukukunu demokrasi kültürünü test etmenin tek yolu çok basittir, onbeş yaşında dünya güzeli kızınız akşam karanlığında evine korkusuzca ve güven içinde dönebiliyorsa, bir hukukunuz ve bir sosyal kültürünüz var, demektir, gerisi şu Yargıtaylar, anayasa mahkemeleri, meclis, şu beşyüzbinlik ordu, şu üçyüzbinlik polis gücü, hepsi yalan.
Artık hiçbir kızımız bizden boynuna beşi birlik istemiyor, istedikleri tek şey, hava kararınca huzur içinde evlerine dönebilmek.
Dünyalar güzeli Özgecan’ın vahşice öldürülmesine en doğru ve tek haklı tepki, tabutunu kadınların taşımasıdır. Çünkü yaşanılan hadise her erkek cinsinin ‘erkekliğinden utanması’nı gerektiren ‘erkek olup olmamak’ gibi varoluşsal bir katliamdır.
Tepkilerimizde gerçekten samimi isek vicdan masasına önce ‘erkek olup olmamayı’ koyabilmeliyiz.
İçinde yaşadığımız bedeni değiştiremeyiz ama değiştirebileceğimiz çok şey var, işte buyurun tam sırası, mecliste kadın kotasını değiştirin.
Kadınlar siyasete lütufla genel başkan izniyle değil, doğanın ve popülasyonun öngördüğü ve hak ettiği şekliyle yarı yarıya yer alsınlar, bu ‘utancımız’ sahiciyse kim tutuyor elimizi.
Bu vahşi ‘erkek toplum’dan az da olsa kurtulabilmenin yolu çok basit, o vahşi erkek, doğduğu günden beri her yerde ‘hakim unsur’ olarak kadınları mutlaka görebilmeli. İlkokul müdürünü kadın görmeli, muhtarını ‘kadın’ görmeli, karakol amirini ‘kadın görmeli’, emniyet müdürünü kadın görmeli, mahkemede kendisini yargılayan hakimi kadın görmeli.
Bu sapık cinayetlerinin utancını azaltabilmenin tek yolu kadınları hayata ve siyasete aracısız kotasız baş tacı olarak ortak önder etmektir.
Modern uygarlığın sapık cinayetlere karşı akıl edebildiği tek tartışılmaz argüman: kadının gücünü, heyecanını, varlığını, rengini, duyarlılığını, bakışını, hayatın bütün alanlarına dahil etmektir.
Ki, ülkemizde Kapıkule’den daha ilerisi Balkanlar’ı dahi atla Japonya dahil Japonya’ya kadar, çok güçlü bir kadın hareketi birikimi ve kazanımı vardır. 1930’ların kadını sokağa işe ve öne çıkartan devrimci sıçraması seksen yıldır bu topraklarda hiç sırıtmamış hiç tepki görmemiş hiç garipsenmemiş, aksine kadın platformları en güçlü sivil kurumlar olageldi, ta ki…
Ancak bu büyük ve köklü kadın hareketi, batı karşısında ezik yenilmiş yüz elli yılın ağır ruh hastası tepkisel muhafazakar siyasetine kurban edilmektedir.
Ülkemizde yüzde ellinin siyaseti bir zamanlar dünya güzeli İslam’ı ahlak’ı din’i, on yıl gibi kısa sürede siyasi dolandırıcılığın ‘alet edavatı’ haline getirmiştir.
İslam ve ahlaki değerler on yılda ‘anlaşılmaz’ bulanık bir siyasi karışım haline getirildi.
On yılda ülkemiz yazarından esnafına ‘sahibine benzeyen köpeklere’ dönüştü.
Gerçekten ‘utancımızda’ samimiysek bu tür ağır utanç verici sapık cinayetler, bazen tek bir ıstaka vuruşuyla, zihnimizdeki bütün topların yerini değiştirebilir.
Mesela on yıldır aralıksız ekranlarda cemaatin gönüllü ajanlığını yapan o kanallara ve programcılarına sormalı, yedi yıl boyunca o cemaate dahil olmuş kaç tane önder ya da ‘kişilikli’ modern bir ‘kadın’ tanıdınız ya da bulmayı başarıp ekrana çıkardınız?
Ordusu askeri emniyeti tek tek bütün yüksek hukuk kurumlarını yedi yıl ekranda cemaate peşkeş çekerken, vahşi erkek sürüsü bu cemaatlerin ciddi bir uygarlık sorunu olabileceği ve toplumun okulunu sokaklarını kör bir çıkmaza sürükleyebileceğini neden hiç merak etmediniz?
Büyük insanlık trajedileri vahşi sonuçlarına rağmen neden bizleri ancak ‘bir günlüğüne’ meşgul edebiliyor.
Soma faciası olur ‘bir günlüğüne’ ekranda gündemin hatırına oyalanırsınız.
Vahşice bir genç kız öldürülür o yedi yıl cemaati ağırlayan CNN ekranında birkaç günlük lafı olur adettendir sonra unutulur.
TV’ler gerçek sorunları gündeme taşısa hem Soma hem Özgecan’ın katliamı hukukunu sokağını meclisini sapık erkeklik utancımızı döne döne yıllarca didikler, bir kültür oluşturur, bir zihniyet değişmeye başlar.
Ancak TV’ler ‘proje programcısı’. İstihbaratımızı ele geçiren güçler son otuz yıldır laik-şeriat ve etnik siyaseti tartışmayı uygun görmüşler. Üstelik kahramanca. Üstelik ‘özgürlükler nihayet’ geliyor yalandan naralarıyla.
Ve vahşice öldürülmüş bir genç kızın cesedi bu aşağılık medya maymunu ajanlarının kirli suratlarını temize çekmek için sadece bir ‘fırsat’ olur… Gördük işte seyrettik, bir günlüğüne Özgecan’ın cesedeni ‘sunak taşına’ koyup onca yıl gerçek sorunları örtmüş saklamış maskelemiş bu insanlar sunak’ın başında bir güzel birbirlerini yalap şalap temizleyip arındılar.
Anadolu tarihi kanatları olup uçamayan kuşların tavuklaştırılmış kazlaştırılmış kümeslenmiş kadınların tarihi!
Ve kümesin kapısında yüzlerce yıldır din bezirganı çakal siyasetçiler ve onları ekranlarda pazarlayıp ağırlayan, dalkavuk şakşakçı her dönemin köpekleri!
Kadınları hala ‘üreme’ organı olarak gören bir ortaçağ diktatöryasının çürümüş geleneksel fetvalarıyla ‘üreme organına kilitlenmiş’ ekran fatihleri!
Yine kural değişmedi, vahşi bir cinayetle yine pundunu bulup yine insanlık erdemleri kadın eşitliği kahramanı oluvermeyi başardılar, aferin yine yırttınız sıyırdınız yine iyi top çevirdiniz, artık kaldığınız yerden ‘etnik milliyetçilik’ tartışmanıza gönül rahatlığıyla devam edebilirsiniz.
Kardeşlerim, sosyoloji felsefe siyaset bilimi insanlık, penisin sadece biyolojik bir üreme organı olmadığını çoktan biliyor, penis bir ‘iktidar’ organıdır, ve asıl ‘penisler’ o TV ve gazetelerin beynindedir.
Ve artık herkes tanıyor bu erkek iktidarını, siyaseti bütçeleri cemaatleri TOKİ’leri doğurtan görünmeyen ‘penis’in sahipleri var ekranları var partileri var hala şakşakçıları var…
Kardeşlerim, kadın ve hayat modern çağda çoktan ‘üreme’ odaklı olmaktan çıktı. Kadınları ‘üreme’ odaklı gören ahlak siyaset ‘dünyadan’ çoktan çıktı…
Ama medyanın maymun ajanları hala vahşi bir cinayeti görünmez penislerin gölgeleriyle örtüp maskeleyip satmayı marifetmiş gibi çok iyi beceriyorlar.
Kardeşlerim, modern çağda başka şeyler ‘ürüyor’.
Bakın elmanın nohutun buğdayın tohumu çekirdeği var ama artık tohumu yok.
Yeni bir ‘tohum’ buldular…
Altının paranın faizin şöhretin ise ‘doğurganlığı’ var.
Altın bir madde doğurabiliyor ama elma içinde kudretten çekirdeği var doğuramıyor.
Ve insanlar artık tabiatın zeytinine buğdayına değil, ekran ve siyaset sayesinde ‘doğurtmayı başardığı’ maddeye, altına paraya şöhrete tapınıyor.
Ekranlar hırsız ya da sihirbaz gibi ‘maddeyi’ doğurtmayı başaran siyasi ve cemaat liderlerinin penislerine tapınıyor.
‘Üreme odaklı’ konuşacaksak, maddeye olmayan üreme faiz rant doğurganlığının mucid ve kaşiflerini konuşalım.
Oysa modern hayat, hani dünyanın doğusunda batısında işiyle eğlencesiyle sokağıyla atelyesiyle uçsuz bucaksız genişleyivermişti güya.
O ekranlar niye hala ‘penislerin’ gölgesinde ürüyor konuşuyor!
Kadınları görünmez cemaat ve dini lider penislerinin ‘üreme organı’ olarak kodlayan kendileri değilmiş gibi.
Yedi yıl aralıksız cumhuriyetin yurttaşlık idealini, o görünmez penis sahiplerinin emir talimat ve korkusuyla kökünden kesen, o ekranlarda kendileri hiç değilmiş gibi.
Kökünden kesilen cumhuriyetin yerine, cemaat şeyh ve dini liderlerin penislerini, ılımlı İslam diye iftira belgeleriyle, bir çırpıda oldu bitti maşallah diye takıveren kendileri değilmiş gibi. Sahte bir ‘ıslak belge’yi üç yıl aralıksız tartıştınız, şimdi tüm ülkenin kalbini utanca sokan Özgecan’ın akşam karanlığını sokakları yalnızlığı hukuksuzluğu bu ıslak imza kadar tartışılmayı hak etmiyor mu?
Kardeşlerim, hayatın eğlenceleri hayatın alanları hayatın sokakları rengarenk çoğaldı.
Bir zamanlar bu ülkede de kadınlar okullara üniversitelere sinemalara sokaklara kafelere bin çeşit ve karmakarışık renkleriyle girip çıkıyordu…
Geçtiğimiz yedi sene içinde o ekranlarınız bu kadınlara bu sokaklara bu hayata ne yaptı böyle? Ki, artık sokağa çıkmadan saraydan etek boyu ölçüsü destur almaya başladık.
Oysa bu vahşi erkek toplumu ehlileştiren dönüştüren başkalaştıran iyileştiren iç içe girmiş sosyal hayat, çok uzaklarda hiç değildi.
Aksine bu uygar imkanların kazanımların tam içinde karmakarışık yaşıyorduk…
Bu vahşi toplumu ehlileştiren ve güzelleştiren her evin kraliçeleri her sevgilinin prensesleri her sokağın ilaheleri her kalbin melekleriyle ayrımsız içiçe birlikte yaşıyorduk.
Tartış tartış ekranlarda vesayetmiş kamusal alanmış püsürükmüş deyip kadınları bir ortaçağ ahlakı uğruna kafesleyip mezhabaya götüren siyasi bir öfkeyi Yeni Türkiye masallarıyla el üstünde taşıdınız.
Ve hala ‘üreme’ odaklı vahşi bir ahlak vahşi fetvalar vahşi din adamları sayenizde ortalıkta kol geziyor baş kesiyor dakika başı topluma ‘ayar’ veriyor.
Hakim olmak avukat olmak milletvekili olmak şarkı müzik sanat sokak sana göre değil sen doğurmakla görevlisin diye her gün sarayından vaaz verenlerin ve sahibine benzeyen bu yüzlerce köpeği ekranlarında yedi yıl ağırlayanlar kim?
‘Bizi de dinlemişler bize de vergi cezası kesmişler’ diye korkup ağlayanlar bir höt bir savcı tehdidiyle susanlar, bir yılda 215 kadın öldürülüyor, o sokaklarda nice Özgecanlar’ı savunmasız eli baltalı benzinli katillere bırakanlar kim?
Bu korkaklar mı onüç yaşında kızlarımızın huzurunu güvenliğini sokağını geleceğini okullarını güven altına alacak anayasasına hukukuna sahip çıkacak?
Yer gök uzay galaksiler dahi öğrendi artık, kadın ve erkek ‘üreme’ eylemi olmadan da yanyana pekala gelebiliyor, bu kadar sıradan bir sosyal gerçeği dahi ülkenin en büyük siyasi tartışması haline getirenler kim?
Kadın ve erkek sokakta kafede okulda tabii ki yanyana gelebilir, bu basit biyolojik sosyolojik ve uygarlık gerçeğini dahi bu topluma öğretecek öğretmen yazar medya bulamıyoruz.
Otuz yıl kamusal alan diye diye canınız çıktı. Sonunda örtünen örtünmeyen ortak hayat alanlarını el birliğiyle afiyetle parçaladınız yetmedi örtünmeyenler hak ediyorlar yaygarasını galeyan canavarlarını o ekranlarda hortlattınız.
Kardeşlerim, biyolojik varlığımızı bilimin dili daha ilerden konuşuyor. Yanyana geldiğimiz insanların kokusuyla teriyle nefesiyle dahi insanlar birbirine benziyor ve çoğaltıyor.
Birlikte çay içtiğimiz eğlendiğimiz birlikte çalıştığımız şarkılar söylediğimiz arkadaşlarımızla komşularımızla düşüp kalkıp hoşbeş ettikçe birbirine benzemek için bahane ortam kollayan biyolojik bir organizmanın sahibiyiz. Tanımadığımız bir çevreye tanımadığımız bir bedene yanaşmak sokulmak bedenimizin öz’ünde var.
Be ahlaksızlar! Genlerimizi sokulganlığımızı nefeslerimizi halaylarımızı kardeşliğimizi eşitliğimizi soyumuzu kızımızı tohumumuzu insan oluşumuzu bize unutturdunuz.
Hayatın her alanında karışmak erimek içtiğimiz suya saksımızdaki çiçeğe arkadaşımıza benzemek havaya suya dumana ota böceğe toza karışmak doğamızın bir gerçeği.
Kardeşlerim, ölmek, bir anlamıyla zamandan çıkmak demek, gördünüz işte, baştan sona bir toplumu üstelik çok vakitsiz bir çağda, vesayet kamusal düzen diye diye ‘zamandan çıkardınız’.
Siz yedi yıl ekranlarınızda karma karışık ve rengarenk insanları sokakları hep aynı cemaat ve aynı mezhep ve aynı etnik ırkçılığın ideolojik hücrelerine o proje programlarınızda soktunuz.
Modern uygarlığın bu utanç verici sapık cinayetlerine karşı en büyük şansı, tanışın görüşün karışın diye birbirimize benzeyecek alanlar sokaklar okulları bize bahşetmesidir.
Ekranlarınızı hayata dünyaya kapatıp, görünmez cemaatin para imar banka doğurtan penislerine peşkeş çektiniz, ve üç beş yüz onbin yedi yılda ne çok ürediniz, dile kolay bir yılda 215 kadın cinayeti, bunun on katı da ‘yara bere bıçak darbeleriyle’ ucuz kurtulmuş.
Kadın ne atımızdır ne namusumuz ne şefkat ne arzu nesnemiz, kadın, ne dinlerin ne mezheplerin oyuncağı, siyasi rantı, değildir, yazın oraya, kadın saygın eşit sosyal uygar kültürel ölçekleriyle kendi hayatına kendi seçim ve tercihlerine kendi karar veren her şeyimizdir.
Kardeşlerim, malum dünyamızda bir sosyal merdiven var.
Bir de sosyal ağaç var.
Hayatı sosyal merdiven gören kültürler alt üst yukarı aşağı gibi herkesi hiyerarşik bir yerde ast-üst ilişkileriyle konuşlandırıyor. Bu kültürlere göre biri altta olacak diğeri üstte, biri çoban olacak diğerleri sürü. Biri ağa olacak öbürleri maraba. Biri kral olacak diğerleri tebaa kul. Modern uygarlık dediğimiz işte budur, hantal küflü sınıflayan aşağılayan bu kültürler sona ermiştir.
Tabiatın ve uygarlığımızın doğrusu: sosyal ağaçtır.
Çiçeğin dala dalın gövdeye gövdenin yapraklara üstünlüğü ve hiyerarşisi yoktur.
Çocuklarımıza ilkokulun ilk gününden beri astsız üstsüz önsüz arkasız doğamızın bu sosyal ağacını öğretecek bir ahlakın müfredatı, ey ekranlar sayenizde henüz zırnık yoktur.
Ve, büyük küçük ağbi baba ağa hiyerarşisi ve onların para banka doğurtan görünmez penisleri olmadan, bu çürümüş ahlakı yeniden inşa etmeniz, ve maaşlanmanız, ve şöhret sahibi olmanızın başka imkanı yoktur.
Türkiye yüz yıl sonra sayenizde kötü yola düşürülmüştür.
An itibariyle ülkemiz parçalanan müslümanı müslümana öldürtülen kellesi kesilen milyonlarca Suriyeli’nin kaçış güzergahında.
Türk ordusunun üçyüz büyük subayı fuhuşla suçlanmış boşalan makamlara sınav sorularını cemaatin çaldığı adamlar o ekranlarda el birliğiyle sayenizde yerleştirilmiştir.
Cumhuriyet ölürse eşit yurttaşlık tarihe karışır sözlerimizle sabahlara kadar dalgasını geçen, cumhuriyetçiler kürte düşman aleviye düşman insanlığa düşman dine düşman vaazları ve yemleriyle, cemaati ve iktidarı ve etnik milliyetçileri her gece o ekranlarda okşayan sizlersiniz.
Kardeşlerim, 1970’li yıllarda dünya gençliğinin elinde ‘dünyayı değiştirme’ ideolojisi vardı.
Bugün ‘dünyayı değiştirme ideolojisi’ Amerika sayesinde IŞİD kasaplarının eline geçti.
Dünyayı Değiştirmek ideolojisi gençlik için büyük bir açlık ve dünyamız için bir şanstır.
Bu açlığı gideren eskiden ‘sol’du, sayelerinde dünyayı değiştirme ideolojisi şimdi IŞİD’in elinde.
Dünyayı değiştirmek insanlık uygarlık dünyamız için hayati bir gençlik ütopyasıdır.
Her mevsim baharın gelip dünyayı yeşertmesi gibi her yeni nesil dünyayı sil baştan değiştirecek ütopik hayallerin sahibi mutlaka olmalıdır.
Başka türlü yağmur yağmaz güneş açmaz.
IŞİD ve ona özenen dinler siyasetler her şeyi ‘ayrıştırıyor’, hayatı sokağı insanları hayvanat bahçesi gibi kafes-kafes insanların kafasına kalbine demir kazıklar çakıyor.
Sayenizde temiz güzel saf dindar her sıradan insan dahi artık, kadınlar ırklar renkler ülkeler dinler aman karışmasın diye, galeyancı bir panikle dakika başı twit atıyor.
Etrafımızda şehirler etnik mezhep ayrımlarıyla çoktan ikiye bölündü mahalleler çoktan hayvanat bahçesi kafeslerine dönüştü bir Özgecan olsa Özgecanımız gibi yakılıp öldürülenlerin sayısı sınırlarımızda milyonları geçti.
Dünyayı değiştirmek aksine herkesi bir daha karıştırmak.
Hatta tarihin ilk gününden beri yerinden kıpırdamayan eşyaları söküp dünyayı bir daha havalandıracak bambaşka pencereler açmak.
Biz de safça umuyorduk son moda renkli ekranlar bir pencere olabilir mi diye.
Çok geçmedi ortaçağ bezirganlarının penislerinden o ekranlara imparatorluk çadırları kurdular.
Kardeşlerim, biyolojik çalışmalar bulunduğumuz ortamlarda sadece siyasilerin annelerin babaların talimatlarıyla değil… Yanıbaşımızdaki kanepenin kitabın tozların camın.
Yani eşyaların duruşundan biçiminden kokusundan genetik talimatlar aldığımız artık bilimsel bir gerçek. Her canlı bulunduğu ortamın şeklini huyunu alır bu bir evrim büyüme gelişme karmaşıklaşma ve artık sosyal bir gerçek.
Yani sapık katillik sadece minibüs şöförü ve onun beynine şırınga edilen ahlakın suçu değil, sapık katilliğe artık asfalt arabalar TOKİ binaları ortaktır.
Mimarımız ekranınız ortaktır, eğlencesiz zevksiz müziksiz duygusuz istifleşmiş sokaklar okullar ortaktır, müfredat duvarlar binalar yazarlar camiler ve bunların tarihi komutanı: bu ‘erkeklik’ bu görünmez penisler ortaktır.
Kadının kölelik halkası boynunda tek bir halka değil.
Ki güzelim ışıklı ekranınızda bir akşam programında güle oynaya törenle kopartıp özgürlüğüne kavuşturup, sonra reklam arası verip çişimizi edip rahat edelim.
Boynumuzdaki halkalar sayenizde olimpiyat halkaları gibi iç içe geçmiş düzinelerce ‘kölelik halkası’.
Birini kopartmak yetmiyor artık okulları da kopartacaksın duvarları da kopartacaksın müfredatları da kopartacaksın…
Cemaatleri mezhepleri etnik milliyetçileri de kopartacaksın medya patronlarını da kopartacaksın görünmeyen penisleri de kopartacaksın.
Bir marifetmiş gibi kültürün uygarlığın geleneğin hayatın hiçbir yerinde adını etmeyip kökünden dibinden kopartacaksın.
Boynumuzdaki halkaları ancak bu sapıklıktan çok utanan insanlar kırabilir. Unutmayalım, bu kapı açılmayacak, bu kapıyı içimizde utanmayı bilenler kıracak.
Sen benim halkamı ben senin halkanı.
Mimarımız başka halkayı hukukçumuz başka halkayı siyasetçimiz bir diğer halkayı kadınlarımız başka halkayı.
Kuşlarımız da kıracak çiçeklerimiz de kıracak otlarımız da buğdaylarımız da nohutlarımız da. öterek çatlayarak patlayarak. çıtır çıtır çatır çatır… bu sarkık kulaklı eğri çalı sakallı heyüla hantallığını insan doğamız kıracak.
Hepimiz birbirimizin halkalarını tomurcuklanarak patlayarak dişleyerek ısırarak patilerimizle şiirlerimizle ve bu sapıklığın üstümüzdeki ebedi ağırlığı utancıyla kıracağız.
Ve kardeşlerim, bizleri fare kendilerini leşçi akbaba gören bu köhne çürümüş gelenekten kurtulmak asla masal değil.
Evet, dişilerini vahşice öldüren bir canlı türüyüz, ama aynı zamanda, kafesler zindanlar içinden bugüne değin kaçmanın yolunu akıl edebilmiş, değişebilmeyi öğrenebilmeyi başarmış, özgürlüğün yolunu çocuklarına öğretebilmiş tek canlı türü de biziz.
Efsane masalda üstüne demir ağ atılan kuşlar gibi.
Bu ağ’dan tek tek çırpınarak kurtulamayız der kuşlardan biri…
Diğeri, tek tek değil hepimiz birden havalanmalıyız der.
Okulda sokakta işyerinde ekranda sahnede, bu demir ağlardan birden, aynı anda kanat çırpa çırpa hep birlikte havalanıp kurtulabiliriz.
Kardeşlerim, gün gelecek bu topraklar duyacak, hepsi hep birlikte el ele havalanan o efsane kuşların hikayesini…
El ele havalanan o efsane kuşlar kırık antik bir vazo parçasından uçup sokaklarımıza okullarımıza kadar getirecek kanat seslerini.
Göreceksiniz gün gelecek bu topraklar sevinçle şahit olacak içimizde kanatları körleşmiş tek bir kuş türü kalmadığını.
Nihat Genç
Odatv.com