Çocuklarının akıcı biçimde konuşmaya çalışırken çok çaba sarf ettiğini görmek ve zaman zaman takıldıklarına şahit olmak ebeveynler için beklenmeyen, endişe verici bir durumdur. Eğer siz de kekeleyen bir çocuğun ebeveyniyseniz bilmelisiniz ki kekemelik psikolojik ya da duygusal bir problem değil bir konuşma problemidir ve ancak bir Dil ve Konuşma Terapisti tarafından müdahale edilmelidir.
Kekemeliğin Karakteristik Özellikleri nelerdir?
Kekemelik, konuşma işlevinin yalnızca akıcılık boyutu üzerinde etki sahibidir. Kekeleyen bireylerde görülen akıcısızlıklar(takılmalar) literatürde başlıca; uzatma, blok, ve tekrarlar şeklinde kategorize edilir. Bu akıcısızlıklar kişiden kişiye değişen şiddet ve sıklıklarda görülebilir.
Uzatmalar bir ünlü ya da ünsüzün uzatılarak söylenmesi şeklinde ortaya çıkmaktadır.
Örneğin: Meeeerhaba, bugün nasılsınız.
Beee- Ben çok iyiyim.
Azzzz sonra geleceğim.
Bloklar sessizlik anları ya da sessiz mücadele içeren anlardır ve küçük çocuklarda sıklıkla görülürler. Çocuk bir ses üretemiyor gibi görünmektedir. Ağzı açık biçimde veya dudakları sıkıca kapanmış bir haldeyken sesleri zorla çıkarmaya çalıştığı görülür. O anda konuşma mekanizması kilitlenmiş gibidir ve bu duruma blok denir.
“K—–apıyı kapat.”
“Ç—abuk olmalıyız.”
“Bütün ödevler—-imi yaptım.”
Tekrarlar kekemeliğin en sık görülen özelliğidir. Tekrar dört farklı biçimde görülebilir; ses, hece, sözcük ve öbek tekrarları.
” S-s-s-s-sinemaya gidelim mi?”
“S-i-i-i-inemaya gidelim mi?”
” Si-si-sinemaya gidelim mi?”
“Eve-eve-eve geç kaldım.”
“Eve geç-eve geç kaldım.”
Bazı çocuklar kekelediklerinin farkında olmayabilir ancak bazıları bir problem olduğunun farkındadır ve bunlara benzer şeyler söylerler: