Onur Yaser’in ve annesinin ölümünün peşine düşmek zorundayız. Onlara belki de her şeyin başladığı o güne kadar güzel bir yer olan dünyayı dar edenlerin gözlerinin içine bakmak zorundayız. Sadece Onur Yaser’in çiğnenen onuru için değil, geride kalanlar olarak hepimizin onuru için.
Devletimizin bunca yıllık ömrümüzde hiçbir siyasi tutukluya uzandığını görmediğimiz şefkatli elleri, Hüseyin Üzmez’i sarıp sarmaladı. Midemiz bulanarak öğreniyoruz ki bir kız çocuğunun suistimal edilen bedeninin, yerle bir olan psikolojisinin ve çiğnenen onurunun ceza yargılamasındaki karşılığı iki yıl hapis yatmakmış.
Gelmesi gereken hiçbir durumda gelmeyen adaletimiz geldi: Bebeğini öldüren Seçil öğretmenden hepimiz adına intikamımızı aldı ve onu müebbet hapse mahkum etti.