Öyle bir gülümse ki gülüşün tutuklansın bakışın yasaklansın dağlar; dağ olmaktan utansın
Gülersen
Gülersen Mardin’de Deyrul Zeferan’da Vaftiz olur bütün çocuklar Fırat Dicle’sine kavuşur Şattül Arap çöl olur Gülersen Ağrı’da İshak Paşa Sarayı’nın gölgesinde Ahmede Xani mezarında gülümser Gülersen Iğdır’da meçeli bir kayısı ağacı çiçek açar Açar bahçesinde gülleri annemin Gülersen Erzurum’a bahar gelir Mardin kapı şen olur Gülersen Gece Siyabend’e kavuşur yıkılır Nemrut’lar Gülersen Annemin gözbebeklerinde ülkem de güler
Sen beni öpersen belki de ben gangsterleşirim Belki de şair olurum ve seni de aldırırım yanıma Bilesin; göğsümde hangi yöne açmış tek gülsün Yani ya bu eller öpülür, ya sen öldürülürsün. - Haydi iç de çay koyayım.
Delikanlım! İyi bak yıldızlara belki onları bir daha göremessin belki bir daha yıldızların ışığında kollarını ufuklar gibi açıp geremessin delikanlım senin kafanın içi yıldızlı karanlıklar kadar güzel , korkunç , kudretli ve iyidir yıldızlar ve senin kafam kâinatın en mükemmel şeyidir... Nazım Hikmet Ran