Nisan ayı içinde mecliste tartışılan ve yasalaşan spor kanunu, ağırlıklı olarak profesyonel futbol kulüplerinin mali disiplin ve yönetim yapısını organize ve disipline eden bir kanun taslağı içermektedir. Yasalaşan kanun maddelerine bakıldığında futbol kulüplerini plansız, programsız, savurgan yönetim anlayışından kurtarmak, ağır borç yükü altına girmiş kulüpleri sürdürülemez borç sarmalından kurtarmak, yönetici vasfı taşımayan gayri ahlaki ve yasa dışı işlere bulaşmış olan kişileri spor kulübü başkanı veya yönetimde olma hakkından mahrum etmek, federasyon yönetim kadrolarının içinde milli düzeyde sporcu olmuş en az 2 yönetici olmasına imkan sağlamak gibi kanun maddelerinin kabul edilmesi futbol kamuoyunda olumlu karşılansa da, özellikle mali kriterler, borçlanma oranları ve yapılan borçlardan yönetim kurulunun şahsi sorumluluğu gibi maddeler Kulüpler birliğini oldukça rahatsız etmiş gözüküyor. Ne kadar rahatsız olursanız olun, kulübü kurumsal ve mali bir tutarlılıkla yönetmek için tasarruf ve üretim politikaları geliştirmek, konusunda uzman idari yapılar oluşturmak, alt yapı hamlelerini güçlü bir şekilde hayata geçirmek, yabancı oyuncu sayısını federasyonun yabancı kontenjan sayısının da altına düşürmek, gerçekçi bonservis ve sporcu ücretleriyle transfer yapmak, kulübün sırtındaki safraları atmak ve dolayısı ile bu acı reçeteyi uygulamak zorundasınız. 2011 yılında çıkan sporda şiddet yasası birçok maddesiyle halen uygulama kabiliyetini gösterememiş, idari ve keyfi uygulamalarla kevgire çevrilmişken, borç batağında yüzen futbol kulüpleri ve ilgili birimler bu yasaya nasıl intibak gösterebilecekler açıkçası onu da bilmiyorum!
Yasayla ilgili mecliste yapılan konuşmaları dinlerken siyasi partilerin sporla ilgili politikalarının olmadığını bilen biri olarak yapılan kürsü konuşmalarını da politik bir hiciv tadında izledim. Spor Bakanlığının Spor Çalıştayı bireşiminde hazırlanan spor yasasının Türk sporuna, çocuğuna ve gencine nasıl bir katkı sağlayacağını yasada aradım ama bulamadım. Mesela, yasa Mardin’in Mazıdağı ilçesinin bir köyünde, spordan anladığı iki koyun iki keçiyi gütmekten ibaret olan çocuğa ne sağlıyor bulamadım. Siirt’in bir mahallesinde Devletin spor yapma imkanı sağlayamadığı çocukla, Ankara’nın göbeğinde Bağlıca mahallesinde spor yapma imkanı bulamayan çocuk arasında ne fark var bulamadım. 19 Mayıs stadyumunu yıkıp, o yerleşkede 100 ün üstünde amatör futbol takımını dağıtan, kontrolsüz bırakan, bazı kulüplerin kapanmasına yol açan spor aklını hiçbir zaman anlayamadım. Anayasanın 58. Maddesi Devlet, istiklal ve Cumhuriyetimizin emanet edildiği gençlerin müsbet ilmin ışığında, Atatürk ilke ve inkılapları doğrultusunda ve Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü ortadan kaldırmayı amaç edinen görüşlere karşı yetişme ve gelişmeyi sağlayıcı tedbirler alması gerekirken, din dersini zorunlu, spor dersini seçmeli yapan milli eğitim ve spor politikalarını anlayamadım. Anayasanın 59. Maddesi Devlet, her yaştaki Türk vatandaşlarının beden ve ruh sağlığını geliştirecek tedbirleri alır, sporun kitlelere yayılmasını teşvik eder derken, %72. Yoksulluk sınırı ve altında yaşayan insanların para ödeyerek çocuklarına spor yapma imkanı sağlamak zorunda bırakılmalarını ve bir çoğunun bir lüks haline gelen spor yapabilme imkanını çocuklarına sağlayamamasını anlayamadım. Uyuşturucu kullanım yaşının 9’a inmesini, antidepresan kullanımının yıllık 59 milyon kutuyla Avrupa’da en çok yükselen ülke olmamızı anlayamadım. Spor alanlarının imar tadilat değişiklikleriyle ranta kurban edilmesini bu milletin çocuklarına yapılan en büyük ihanetlerden biri olarak hiç anlayamadım. Terör örgütleri ve cemaatlerin peşinde koştuğu çocuklarımızın kontrol ve güvenliğini sağlayabileceğimiz yegane alan spor’ken, sorunu çözüme kavuşturacak spor aklının meclisin içinde ve dışında olan partilerde neden çalışılmadığını, ‘’sağlam kafa sağlam vücutta olur’’ diyen Mustafa Kemal’in söylemlerinin neden siyasetçiler tarafından okunamadığını hala anlayamadım. Ne demek istediğimi hala anlayamadıysanız Nutkun son sayfasını açıp okuyunuz! Benim size anlatamadığımı Mustafa Kemal ATATÜRK 95 yıl önce EY TÜRK GENÇLİĞİ diyerek anlatmış