UYANIŞ
İnsan neden yalnızlaşır ve kalabalıklardan kaçar ya da sadece sessizlik ister hiçbir şeye tahammül edemez?
Mutlaka bu süreci yaşayanlar olmuştur o halde yalnız değilsin…
Bu kendinle baş başa kalma halidir. Uyanma evresindeki her varlık önce kendi mağarasına çekilir bu kabuğun içeriden kırılmasını sağlayan doğal bir süreçtir…
Her zaman vakit geçirdiğin insanlar arasında artık yalnızsındır. Onlar konuşur fakat sen duymazsın. Selam bile vermeye korkarsın sırf boşuna laf kalabalığı olmasın diye. Bir şey okuyamazsın çünkü zihnin sessizliği ve dinginliğini bozacak hiçbir şeyi kabul etmez. Sanki o kelimeler, sözcükler zihinde kusma belirtisi gösterir.
Bir müzik bile kirli gelebilir mi insana evet müzikten bile kaçarsın.
Geceleri bir kaç kez uyanırsın buna rağmen çok erkenden zinde kalkarsın.
Hareketlerin yavaşlar adımların bile ağır çekim halini alır. Sessizce bir yerde saatlerce oturursun ya da yataktan hiç çıkmazsın. İlginçtir ki daha önceleri beyninin içi adeta cadı kazanı gibi kaynarken şimdi düşünce bile belirmez.
Konuşma isteğin yoktur çünkü bomboştur zihin bir şey bilmiyorsundur; kime ne anlatacaksın. Hiç olmadığın kadar hassaslaşırsın; her canlı varlık, bitkiler dahi başka görünür gözüne…
Neden bu halde olduğunu sorgulamaya başlarsın evet bu bir dönüşümdür içten dışa doğru başlayan…
Duygularınla, düşüncelerinle, gizlediğin yaralarınla yüzleşirsin.
Ne kadar çok maske kullandığını ve rollere büründüğünü fark edersin.
Hep başkalarına göre davranan, kendinden bir haber, uykuda bir model yarattığını görürsün.
Hayatında en büyük etkiyi yaratmış insanlara bile tahammül edemez hale gelirsin.
Herkesi,uzaklaştırırsın kendinden.
İçinde öyle şeyler keşfetmeye başlarsın ki hep orada kalmak istersin. Dış dünya çok yavan ve boştur artık senin gözünde.
İçinde öyle şeylerle yüzleşirsin ki kendine ilk kez tanık olursun.
En önemlisi de şunu fark edersin; bağımlılıklarından sıyrıldığında ilk kez kendi olabildiğini…
Bağımlıklar sadece maddeye değil insana, sevgiye, ilgiye duyulan duyguları da içerir. Bunu farkettiğin de başka hiç kimseye ihtiyaç duymazsın, kendinle o kadar dolusundur ki bunu başka bir şeye değişemezsin.
İlginçtir ki en yakınındaki insanlar bile bu halini anlamaz.
Sorunların olduğunu, depresyonda olabileceğini hatta hasta olduğunu söylerler. Oysa sen biliyorsundur içinde bir şeyler,uyanıyordur.Bu onun getirdiği tatlı sancılardır sadece…
Fakat gel de bunu anlat…
Gülüp geçmeye başlarsın artık kimin ne düşündüğü umurunda değildir. Biraz zorlu bir süreçtir sadece paradokslar içinde kalırsın zaman zaman dış dünya ile iç dünya arasında…
Ama yüreğin tek rehberindir bu yolculukta…
Yaşam, tıkır tıkır işleyen ilâhi bir saat gibidir teslim olursun ona ve sadece olanı yaşarsın. Gerisi’mi…? Herşey akışta zaten bir plan yada varılacak bir hedef yok tıpkı bir seyyah gibi sadece yolda ve anda olursun.
Uyanışın bir usulü ya da bir kuralı da yoktur İçeriden kırılmayı başlatan bir olay, bir durum, bir kişi, bir acı, bir ağaç, bir kuş hatta bir taş bile olabilir.
Her şey bir vesiledir hayatta, sen sadece hazır olduğunda fark edersin.Uyanırsın.
Hazırsın artık hayata yeniden dönmeye. Es deli RüzgAr.
Sevgiyle
17 mayıs 2022-Yeşim/ada
firstname.lastname@example.org
Yorumlar
Yorumlar (Yorum Yapılmamış)
Yazı hakkında görüşlerinizi belirtmek istermisiniz?
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.